mieszkaniec Medyny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Medyny
Wiktionary
rzecz. Medyna ż.
:: fż. medynka ż.
przym. medyński
Wiktionary
→ Medyna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Medyną, dotyczący Medyny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. medynka ż., Medyna ż., medyńczyk mos.
przym. medyneński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto we wschodniej Słowacji;
Wiktionary
miejscowość w Bośni i Hercegowinie; Medjugorje, Medjugorie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś i ośrodek kultu religijnego w Bośni i Hercegowinie, w południowej części Hercegowiny;
Wiktionary
Medziugorie ( Međugorje) – miejscowość w Bośni i Hercegowinie, w Federacji Bośni i Hercegowiny, w kantonie hercegowińsko-neretwiańskim, w gminie Čitluk. Leży w południowej części Hercegowiny, 25 km na południowy zachód od Mostaru. W 2013 roku liczyło 2265 mieszkańców, z czego większość stanowili Chorwaci.
Wikipedia
(1.1) Spotkałem Kostka w Medziugorie w zeszłym roku.
Wiktionary
przym. medziugorski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Medziugoria, związany z Medziugoriem
Wiktionary
(1.1) Poznała Jurka na medziugorskim deptaku.
Wiktionary
rzecz. Medziugorie n.
Wiktionary
parlament w niektórych krajach Bliskiego Wschodu, m.in. w Egipcie, Iranie i Turcji; madżlis
SJP.pl
odgłos przypominający zwierzęce meczenie, m.in. kozy; me
SJP.pl
[czytaj: me:r] nazwisko obce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Badenii-Wirtembergii w Niemczech;
Wiktionary
Meersburg – miasto w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, w rejencji Tybinga, w regionie Bodensee-Oberschwaben, w powiecie Bodenseekreis, siedziba związku gmin Gemeindeverwaltungsverband Meersburg. Leży nad Jeziorem Bodeńskim.
Wikipedia
(1.1) Meersburg leży nad Jeziorem Bodeńskim.
Wiktionary
[czytaj: miting] miting, mityng;
1. publiczne zebranie, wiec;
2. zawody sportowe, zwłaszcza lekkoatletyczne
SJP.pl
[czytaj: mit-ap] zorganizowane spotkanie jakieś społeczności
SJP.pl
środowiskowo: mefedron; mefka
SJP.pl
organiczny związek chemiczny o silnym działaniu psychoaktywnym, używany jako narkotyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. związek organiczny, pochodna katynonu, stymulant i empatogen;
Wiktionary
Mefedron, 4-MMC, 4-metylometkatynon – organiczny związek chemiczny, pochodna katynonu. Stosowany jako stymulant i empatogen. W obrocie występuje pod postacią kryształków, proszku, tabletek lub kapsułek, zwykle jako chlorowodorek lub siarczan tej aminy.
Wikipedia
(1.1) Metabolity mefedronu są neurotoksyczne.
Wiktionary
IPA: mɛˈfɛdrɔ̃n, AS: mefedrõn
Wiktionary
przym. mefedronowy
Wiktionary
(1.1) pot. 4-MMC, M-CAT, MMCAT; slang. kamień, kryształ, mef, mefka, dron, mefistofeles
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) chem. dotyczący mefedronu, zawierający mefedron
Wiktionary
rzecz. mefedron mrz.
Wiktionary
mężczyzna o demonicznym wyglądzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna odznaczający się demonicznym wyglądem
Wiktionary
rzecz. Mefisto mos.
Wiktionary
szatan, upadły anioł, duch ciemności; Mefistofeles, Mefisto
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rel. liter. upadły anioł
Wiktionary
(1.1) Mądrze mówi stary Mefistofel do Fausta: „że ludziom na wpół z ciemnością światło przeznaczone“.
Wiktionary
przym. mefistofelowy, mefistofelesowski, mefistofeliczny
przysł. mefistofelicznie
Wiktionary
(1.1) war. Mefisto, Mefistofeles
Wiktionary
szatan, upadły anioł, duch ciemności; Mefisto, Mefistofel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rel. liter. upadły anioł;
Wiktionary
Mefistofeles, także Mefisto lub Mefistofel – upadły anioł. Jego imię pochodzi z hebrajskiego: "mefir" – niszczyciel, "tofel" – kłamca lub "mephistoph" – niszczyciel dobra. Być może też z greki: "mephostophiles" – duch ciemności, nielubiący światła.
Wikipedia
(1.1) Ale przed nim miał jeszcze przyjść diabeł filozof, oświeceniowy intelektualista, goetheański Mefistofeles.
Wiktionary
przym. mefistofelesowski, mefistofeliczny, mefistofelowy
przysł. mefistofelicznie
Wiktionary
(1.1) war. Mefisto, Mefistofel
Wiktionary
→ Mefistofeles; mefistofelowy, mefistofeliczny, mefistofelesowy
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) książk. należący do diabła
przymiotnik relacyjny
(2.1) książk. związany z diabłem, dotyczący diabła
przymiotnik jakościowy
(3.1) książk. mający cechy diabelskie
Wiktionary
rzecz. Mefistofel mos., Mefistofeles mos.
przym. mefistofeliczny, mefistofelowy
przysł. mefistofelicznie
Wiktionary
(3.1) czarci, diabli; war. mefistofeliczny, mefistofelowy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) książk. na sposób diabelski
Wiktionary
rzecz. Mefistofel mos., Mefistofeles mos.
przym. mefistofelesowski, mefistofeliczny, mefistofelowy
Wiktionary
taki, jak u Mefistofela; przewrotny, złośliwy, demoniczny, mefistofelowy
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) książk. należący do diabła
przymiotnik relacyjny
(2.1) książk. związany z diabłem, dotyczący diabła
przymiotnik jakościowy
(3.1) książk. mający cechy diabelskie
Wiktionary
rzecz. Mefistofel mos., Mefistofeles mos.
przym. mefistofelesowski, mefistofelowy
przysł. mefistofelicznie
Wiktionary
(3.1) czarci, diabelny, diabli; war. mefistofelesowski, mefistofelowy
Wiktionary
taki, jak u Mefistofela; przewrotny, złośliwy, demoniczny, mefistofeliczny
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) książk. należący do Mefistofela
przymiotnik relacyjny
(2.1) książk. związany z Mefistofelem, dotyczący Mefistofela
przymiotnik jakościowy
(3.1) książk. mający cechy diabelskie
Wiktionary
rzecz. Mefistofel mos., Mefistofeles mos.
przym. mefistofelesowski, mefistofeliczny
przysł. mefistofelicznie
Wiktionary
(3.1) czarci, diabelski, diabli; war. mefistofelesowski, mefistofeliczny
Wiktionary
środowiskowo: mefedron; mefa
SJP.pl
angielskie zdrobnienie od: Margaret (imię żeńskie)
SJP.pl
potocznie:
1. megabajt;
2. w użyciu przymiotnikowym:
a) wspaniały, znakomity, świetny; super, hiper, ekstra;
b) wielki, ogromny
SJP.pl
przysłówek
(1.1) pot. bardzo, ogromnie, mocno
(1.2) pot. super, ekstra, świetnie
przymiotnik
(2.1) pot. super, ekstra, świetny
rzeczownik
(3.1) milion czegoś
(3.2) inform. 1048576 czegoś
Wiktionary
Mega (M) – przedrostek wielokrotności jednostki miary wielkości fizycznych, o mnożniku 106 = 1 000 000 (milion).
Wikipedia
(1.1) Byłem mega dumny z mojego kolegi.
(1.1) Nawet po takim długim czasie mnie to mega rozwala.
(1.2) Tutaj jest mega.
(2.1) Dziewczyno, jesteś mega.
(3.1) Czy ten transformator wytrzyma 30 mega?
(3.2) Ten plik ma nieco ponad 20 mega.
Wiktionary
IPA: ˈmɛɡa, AS: mega
Wiktionary
przedr. mega-
Wiktionary
przedrostek
(1.1) fiz. przedrostek układu SI oznaczający 106
(1.2) inform. przedrostek oznaczający 220
(1.3) pot. przedrostek wzmacniający znaczenie wyrazu
Wiktionary
IPA: ˈmɛɡa, AS: mega
Wiktionary
przysł. mega
przym. mega
rzecz. mega
Wiktionary
w informatyce: jednostka pojemności pamięci równa 1024 kilobajtom (skrót: MB)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. jednostka pojemności nośników danych i pamięci operacyjnej komputera równa 1024 kilobajtom;
Wiktionary
Megabajt (skrót MB) – jednostka używana w informatyce oznaczająca milion bajtów. Jednostka wykorzystywana do określania pojemności pamięci RAM, pendrive'ów, płyt CD itp.
Wikipedia
(1.1) 1 megabajt to 1024 kilobajty.
Wiktionary
rzecz. bajt mrz.
Wiktionary
jednostka miary radioaktywności równa milionowi bekerelów
SJP.pl
w informatyce: jednostka informacji równa 1024 kilobitom (skrót: Mb lub Mbit)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. jednostka ilości informacji
Wiktionary
Megabit (skrót Mb lub Mbit) – używana w telekomunikacji jednostka informacji:
Wikipedia
(1.1) 1 gigabit to 1024 megabity.
Wiktionary
IPA: mɛˈɡabʲit, AS: megabʹit
Wiktionary
(1.1) Mb
Wiktionary
duży, niepanierowany kotlet z mielonej wołowiny, podawany wraz z dodatkami w rozciętej okrągłej bułce; hamburger
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) paleont. zool. nazwa systematyczna|Megacerops., rodzaj wymarłego ssaka z rzędu nieparzystokopytnych, należący do rodziny brontoterów; przedstawiciel megafauny eoceńskiej
Wiktionary
(1.1) Megacerops zamieszkiwał otwarte tereny zalesione i sawannopodobne w Ameryce Północnej.
Wiktionary
(1.1) wielkorożec
Wiktionary
wymarły ssak z rodziny jeleniowatych, o wielkim łopatowatym porożu dochodzącym do 3 metrów rozpiętości, zamieszkujący tereny Eurazji; jeleń olbrzymi, wielkorogi; megaloceros
SJP.pl
potocznie: niezwykle, bardzo dobry; arcydobry, przedobry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. wysoki stopień wojskowy, jeden z najwyższych urzędów w Cesarstwie Bizantyjskim w późnym jego okresie;
Wiktionary
Me
Wikipedia
jednostka siły równa milionowi dyn
SJP.pl
jednostka pracy i energii równa milionowi dżuli (skrót: MJ)
SJP.pl
jednostka pracy i energii w układzie CGS równa milionowi ergów
SJP.pl
Megaewolucja – określenie charakteryzujące ewolucję na poziomie globalnym, tj. obejmujące całą biosferę. Przejawia się ona istnieniem najwyższych taksonów (np. królestw, typów, gromad).
Przykładami megaewolucji są: powstanie życia na Ziemi lub masowe wymierania.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. wysokie drzewo osiągające ponad 30 metrów wysokości;
Wiktionary
rzecz. fanerofit mrz.
Wiktionary
(1.1) makrofanerofit
Wiktionary
w archeologii i paleontologii: zwierzęta o dużych rozmiarach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. paleont. wymarłe zwierzęta dużych rozmiarów;
Wiktionary
Me
Wikipedia
jednostka mocy obliczeniowej komputerów równa miliardowi flopów; megaflops
SJP.pl
jednostka mocy obliczeniowej komputerów równa miliardowi flopsów; megaflop
SJP.pl
1. głośnik o dużej mocy, instalowany na otwartej przestrzeni publicznej;
2. przenośne urządzenie składające się z mikrofonu, wzmacniacza i głośnika tubowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. głośnik o dużej mocy, instalowany w miejscach publicznych
(1.2) techn. przenośne urządzenie składające się z mikrofonu i głośnika tubowego
Wiktionary
Me
Wikipedia
(1.1) Duże głośniki, służące do nagłaśniania wielkich pomieszczeń i otwartych przestrzeni zwane są megafonami.
Wiktionary
IPA: mɛˈɡafɔ̃n, AS: megafõn
Wiktionary
rzecz. megafonista mos., megafonistka ż., megafonizacja ż., megafonizowanie n., zmegafonizowanie n., megafonik mrz.
przym. megafonowy, megafonizacyjny, zmegafonizowany
czas. megafonizować ndk., zmegafonizować dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od megafon
Wiktionary
rzecz. megafon m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się informowaniem pasażerów, klientów itp. przez megafon
Wiktionary
rzecz. megafon mrz., megafonizacja ż., megafonizowanie n., zmegafonizowanie n.
:: fż. megafonistka ż.
przym. megafonowy, megafonizacyjny, zmegafonizowany
czas. megafonizować ndk., zmegafonizować dk.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: megafonista
Wiktionary
(1.1) Megafonistki przestaną niedługo zapowiadać pociągi na Dworcu Centralnym. Zamiast nich komunikaty ma wygłaszać maszyna.
Wiktionary
rzecz. megafon mrz., megafonizacja ż., megafonizowanie n., zmegafonizowanie n.
:: fm. megafonista mos.
przym. megafonowy, megafonizacyjny, zmegafonizowany
czas. megafonizować ndk., zmegafonizować dk.
Wiktionary
nagłaśnianie przeprowadzane przy użyciu aparatury elektroakustycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. instalowanie megafonów w miejscach publicznych
Wiktionary
rzecz. megafon mrz., megafonista mos., megafonistka ż., megafonizowanie n., zmegafonizowanie n.
przym. megafonowy, megafonizacyjny, zmegafonizowany
czas. megafonizować ndk., zmegafonizować dk.
Wiktionary
przymiotnik od: megafonizacja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z megafonizacją, dotyczący megafonizacji
Wiktionary
rzecz. megafon mrz., megafonista mos., megafonistka ż., megafonizacja ż., megafonizowanie n., zmegafonizowanie n.
przym. megafonowy, zmegafonizowany
czas. megafonizować ndk., zmegafonizować dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. instalowanie megafonów
Wiktionary
rzecz. megafon mrz., megafonista mos., megafonistka ż., megafonizacja ż., zmegafonizowanie n.
przym. megafonowy, megafonizacyjny, zmegafonizowany
czas. megafonizować ndk., zmegafonizować dk.
Wiktionary
dokonywać megafonizacji
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) techn. zaopatrywać w megafony
Wiktionary
rzecz. megafon mrz., megafonista mos., megafonistka ż., megafonizacja ż., megafonizowanie n., zmegafonizowanie n.
przym. megafonowy, megafonizacyjny, zmegafonizowany
czas. zmegafonizować dk.
Wiktionary
przymiotnik od: megafon
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z megafonem, dotyczący megafonu
Wiktionary
rzecz. megafon mrz., megafonista mos., megafonistka ż., megafonizacja ż., megafonizowanie n., zmegafonizowanie n.
przym. megafonizacyjny, zmegafonizowany
czas. megafonizować ndk., zmegafonizować dk.
Wiktionary
ogromna galaktyka złożona z kilku mniejszych galaktyk
SJP.pl
jednostka masy równa milionowi gramów (skrót: Mg)
SJP.pl
Megagram, symbol Mg – pochodna jednostka masy w układzie SI (także pochodna jednostka masy w stosowanym dawniej układzie CGS) równa jednemu milionowi gramów (1 000 000 g), popularna nazwa – tona.
Wikipedia
gwiazda filmowa, piosenkarka, piosenkarz itp. o światowej sławie; supergwiazda, supergwiazdor, superstar, megagwiazdor
SJP.pl
gwiazdor filmowa, piosenkarz itp. o światowej sławie; supergwiazda, supergwiazdor, superstar, megagwiazda
SJP.pl
jednostka częstotliwości równa 1 000 000 herców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. fiz. jednostka częstotliwości równa milionowi herców
Wiktionary
przym. megahercowy
Wiktionary
(1.1) symbol. MHz; rzad. megacykl
Wiktionary
potocznie: wielki hit; superhit, superprzebój, megaprzebój
SJP.pl
hotel o nadzwyczajnie dużych rozmiarach
SJP.pl
duża, kosztowna inwestycja o strategicznym znaczeniu gospodarczym
SJP.pl
duży, luksusowy jacht, zwykle o długości ponad 60 m
SJP.pl
Me
Wikipedia
pozaukładowa jednostka ciepła równa milionowi kalorii (skrót: Mcal)
SJP.pl
komórka występująca w szpiku kostnym
SJP.pl
komórka powstała z megakarioblastu
SJP.pl
Megakariocyt – duża komórka szpiku kostnego, [], w wyniku fragmentacji której powstają trombocyty (płytki krwi).
Megakariocyt jest dojrzałą komórką układu płytkowego linii mieloidalnej komórek macierzystych krwiotworzenia. Posiada wielopłatowe, poliploidalne jądro. Częstym zjawiskiem jest kariogamia bez podziału cytoplazmy, co prowadzi do zwielokrotnienia materiału genetycznego w obrębie karioplazmy. W kwasochłonnej cytoplazmie posiada liczne ziarnistości azurochłonne.
Wikipedia
przedsiębiorstwo o bardzo dużych rozmiarach
SJP.pl
potocznie:
1. wielki koncert;
2. bardzo udany koncert
SJP.pl
bardzo duża konstelacja satelitów
SJP.pl
wielka korporacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) korporacja o globalnym zasięgu i szerokim zakresie wpływów
Wiktionary
bardzo duży kościół chrześcijański, zwykle protestancki
SJP.pl
Me
Wikipedia
gatunek wymarłej jaszczurki z rodziny waranów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) paleont. zool. nazwa systematyczna|Varanus priscus|Owen|ref=tak., wymarły gatunek warana żyjącego w plejstocenie na terenie Australii;
Wiktionary
Megalania ("Varanus priscus") – gatunek warana, przedstawiciel megafauny, żyjący w plejstocenie na terenach Australii, wymarły prawdopodobnie około 40 tys. lat temu. Najnowsze znalezione szczątki mają około 50 tys. lat.
Wikipedia
(1.1) waran dawny
Wiktionary
wielki blok kamienny lub budowla wzniesiona z takich bloków, najczęściej z okresu neolitu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) duży, nieobrobiony lub częściowo obrobiony kamień, rodzaj prehistorycznej budowli;
Wiktionary
(1.1) Megality znajdują się w różnych miejscach na świecie.
Wiktionary
IPA: mɛˈɡalʲit, AS: megalʹit
Wiktionary
przym. megalityczny
Wiktionary
zbudowany z wielkich bloków kamiennych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) archeol. związany z megalitem, dotyczący megalitu
Wiktionary
(1.1) Motyw spirali można znaleźć na kamieniach w wielu megalitycznych świątyniach.
Wiktionary
rzecz. megalit mrz.
Wiktionary
olbrzymi erytroblast, który może powstawać w szpiku
SJP.pl
wymarły ssak z rodziny jeleniowatych, o wielkim łopatowatym porożu dochodzącym do 3 metrów rozpiętości, zamieszkujący tereny Eurazji; jeleń olbrzymi, wielkorogi; megaceros
SJP.pl
olbrzymia krwinka czerwona, która może występować w krwi
SJP.pl
wymarły gatunek ryby chrzęstnoszkieletowej, prehistoryczny rekin będący największą znaną rybą drapieżną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. paleont. nazwa systematyczna|Carcharodon megalodon|ref=tak. lub nazwa systematyczna|Carcharocles megalodon|ref=tak., prehistoryczny rekin, wymarły gatunek największej znanej ryby drapieżnej;
Wiktionary
Me
Wikipedia
(1.1) Nie wiadomo wciąż, czy megalodon był rzeczywiście przodkiem żarłacza białego.
Wiktionary
człowiek mający przesadnie wysokie wyobrażenie o własnej wartości; pyszałek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. człowiek, który ma manię wielkościową, charakteryzuje się megalomanią, ma zbyt wysokie mniemanie o sobie
Wiktionary
IPA: ˌmɛɡaˈlɔ̃mãn, AS: megalõmãn
Wiktionary
rzecz. megalomania ż., megalomaństwo n.
:: fż. megalomanka ż.
przym. megalomański
Wiktionary
(1.1) arogant, buc, bufon, mitoman, pyszałek, ważniak, zarozumialec
Wiktionary
przecenianie własnej wartości, swoich zasług, wysokie mniemanie o sobie; wyniosłość, zarozumiałość, pycha, mania wielkości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przesadnie wysokie przekonanie o swojej wartości, rozumie itp.;
Wiktionary
Megalomania (urojenia wielkościowe) – zaburzenie urojeniowe polegające na przesadnym skupieniu się na własnej doskonałości, samozadowoleniu oraz świadomości własnej wartości, znaczenia, możliwości i osiągnięć. Prowadzą one do zawyżenia samooceny.
Wikipedia
(1.1) Oczywiście, jest sporo przyczyn gospodarczych oraz politycznych, które zbiegły się w czasie, ale dla nas, żyjących w Polsce - nawet biorąc poprawkę na skłonność do narodowej megalomanii - jest niewątpliwe, że „imperium zła” rozbrojone zostało między czerwcem 1979 a czerwcem 1989 w naszym kraju.
Wiktionary
IPA: ˌmɛɡalɔ̃ˈmãɲja, AS: megalõmãńi ̯a
Wiktionary
rzecz. megaloman mos., megalomanka ż.
przym. megalomański
Wiktionary
(1.1) mania wielkości
Wiktionary
kobieta przesadnie przekonana o swej wartości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która ma manię wielkościową, charakteryzuje się megalomanią, ma zbyt wysokie mniemanie o sobie
Wiktionary
rzecz. megaloman mos., megalomania ż.
przym. megalomański
Wiktionary
zarozumiały, pyszałkowaty
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) właściwy megalomanii lub megalomanowi, świadczący o przesadnym przekonaniu o swojej wartości
Wiktionary
(1.1) Epoka Chruszczowa to również wyjazdy komsomolców do Kazachstanu i na Syberię […], megalomańskie hasła typu „Dogonimy i przegonimy Amerykę!”, obietnice bez pokrycia.
Wiktionary
IPA: ˌmɛɡalɔ̃ˈmãj̃sʲci, AS: megalõmãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. megaloman m., megalomanka ż., megalomania ż., megalomaństwo n.
Wiktionary
(1.1) zarozumiały, chełpliwy, dufny, nieskromny, nadęty, pyszałkowaty, zadufany
Wiktionary
powiązany funkcjonalnie i komunikacyjnie obszar dwóch lub więcej aglomeracji; skupisko miast
SJP.pl
Megalopolis (z gr. "megalo-" = 'wielko-', "polis" – ‘miasto’) – wielkoprzestrzenny policentryczny układ osadniczy, silnie zurbanizowany, powiązany funkcjonalnie i komunikacyjnie, tworzony przez układ kilku aglomeracji miejskich, o łącznej populacji powyżej 20 milionów mieszkańców. Innymi słowy: Pewna liczba aglomeracji, których miasta satelickie się zazębiają.
Wikipedia
ogromny port lotniczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) lotn. znacznych rozmiarów węzłowy port lotniczy
Wiktionary
(1.1) Czy megalotnisko CPK zagrozi niemieckim portom lotniczym?
Wiktionary
olbrzymi gad kopalny, mięsożerny jaszczur o potężnych tylnych nogach i bardzo krótkich przednich kończynach, żyjący na przełomie jury i kredy; megalozaurus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. paleont. nazwa systematyczna|Megalosaurus|ref=tak|Buckland., rodzaj dużego teropoda, który żył w środkowej jurze (ok. 166–170 mln lat temu) na terenach dzisiejszej Europy
Wiktionary
Me
Wikipedia
(1.1) Megalozaur to pierwszy dinozaur opisany naukowo.
Wiktionary
(1.1) war. megalozaurus
Wiktionary
olbrzymi gad kopalny, mięsożerny jaszczur o potężnych tylnych nogach i bardzo krótkich przednich kończynach, żyjący na przełomie jury i kredy; megalozaur
SJP.pl
olbrzymi gad kopalny, mięsożerny jaszczur o potężnych tylnych nogach i bardzo krótkich przednich kończynach, żyjący na przełomie jury i kredy; megalozaurus
SJP.pl
Megalozaury (Megalosauridae) – rodzina dinozaurów z grupy teropodów.
Były to duże (długość ciała do 9 m), dwunożne mięsożerne dinozaury. Żyły w środkowej i późnej jurze na terenach współczesnej Europy, Ameryki Północnej, Afryki i być może Azji ("Leshansaurus").
Wikipedia
sklep samoobsługowy, w którym jednocześnie może robić zakupy kilka tysięcy osób
SJP.pl
jednostka długości równa 1000000 metrów
SJP.pl
Megametr (symbol: Mm) – wielokrotność metra, podstawowej jednostki długości w układzie SI. Jeden megametr równa 1 000 000 m. Jednostka może być zapisana jako 1 E+6 m (notacja naukowa) lub 1×106 m (notacja wykładnicza), co równa się 1 000 000 × 1 m.
Nie jest powszechnie używany jako jednostka odległości. Czasami używany w literaturze s-f.
Wikipedia
bardzo duże miasto; metropolia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) urb. bardzo duże miasto
Wiktionary
Megamiasto – miejska jednostka osadnicza charakteryzująca się bardzo dużą powierzchnią i liczbą mieszkańców. Megamiasta tworzą się w wyniku "eksplozji miast". Jest to proces napływu ludności (głównie ze wsi lub małych miasteczek) do większego miasta (często stolicy) w poszukiwaniu pracy i lepszych warunków życia. W tym wypadku przedmieścia nie rozwijają się zbyt intensywnie (miasto ma dość zwarty układ przestrzenny). Na ogromną skalę tworzą się za to slumsy.
Wikipedia
(1.1) metropolia
Wiktionary
materiał wybuchowy stosowany w górnictwie
SJP.pl
istota człowiekowata z dolnego plejstocenu, o cechach pośrednich między australopitekiem a pitekantropem
SJP.pl
Me
Wikipedia
[czytaj: megaOM] jednostka oporu elektrycznego równa milionowi omów; megom (rzadko)
SJP.pl
przyrząd do bezpośredniego lub pośredniego mierzenia oporności elektrycznej w megaomach
SJP.pl
astronomiczna jednostka odległości równa milionowi parseków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. miar. jednostka długości w astronomii równa milionowi parseków
Wiktionary
(1.1) Odległości astronomiczne mierzone są w okolicy Układu Słonecznego w parsekach (lub latach świetlnych), pomiędzy zgrupowaniami gwiazd w Galaktyce – w kiloparsekach, a między galaktykami w Grupie Lokalnej – w megaparsekach.
Wiktionary
(1.1) skr. Mpc, daw. Mps
Wiktionary
jednostka ciśnienia równa milionowi paskali
SJP.pl
milion pikseli, jednostka miary określająca rozdzielczość urządzenia graficznego, np. monitora
SJP.pl
Megapiksel (skrót: MPx lub MP) – wielkość opisująca liczbę elementarnych punktów matrycy CCD. Przedrostek mega oznacza milion, a zatem jeden megapiksel to jeden milion pikseli odwzorowanych przez matrycę. Jednostka ta jest używana najczęściej w cyfrowych aparatach fotograficznych i kamerach wideo oraz telefonach komórkowych jako jednostki obrazującej możliwą wielkość tworzonego obrazu.
Wikipedia
potocznie: wielki, ogromny plakat
SJP.pl
plankton wód morskich obejmujący duże organizmy wielkości do kilkudziesięciu centymetrów, np. duże skorupiaki, niektóre meduzy, żebropławy
SJP.pl
miasto przyszłości o ogromnych rozmiarach
SJP.pl
jednostka siły równa milionowi pondów (skrót: Mp)
SJP.pl
ogromny pożar o ekstremalnej skali
SJP.pl
film, którego nakręcenie kosztowało bardzo dużo pieniędzy
SJP.pl
bardzo duży i złożony projekt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wielkie przedsięwzięcie, ktore wymaga wielkich nakładów czasowych i finansowych
Wiktionary
stop chromu, aluminium i żelaza, odporny na utlenianie, działanie siarki i jej związków; używany głównie na elementy grzejne pieców elektrycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. miasto w Grecji, w północnej części Przesmyku Korynckiego, w czasach klasycznych niezależna polis;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Megaryda ż., megaryjczyk mos.
przym. megaryjski
Wiktionary
1. duży afisz reklamowy; megaplakat, billboard, poster;
2. duża kampania reklamowa jakiegoś produktu, firmy, marki; kampania reklamowa, promocja
SJP.pl
1. budynek jednoizbowy z przedsionkiem, zwykle kolumnowym, charakterystyczny dla kultury minojskiej i mykeńskiej; w oparciu o ten wzorzec wznoszono reprezentacyjne części pałaców i świątynie starożytne;
2. centralna część domu greckiego, przeznaczona dla mężczyzn
SJP.pl
Megaron ( μέγαρον – "duża izba") – charakterystyczny typ budowli w starożytnej kulturze egejskiej, składowa, reprezentacyjna część pałaców mykeńskich i jednocześnie prototyp podstawowej formy starożytnych świątyń greckich. Służył celom reprezentacyjnym oraz kultowym.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. niewielka kraina starożytna położona wokół miasta Megara
Wiktionary
rzecz. Megara ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Megara (miasto w Grecji)
SJP.pl
Megasam – nazwa określająca wielki sklep samoobsługowy. Megasamy zaczęły powstawać w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, w latach 70. XX wieku. W środku sklepu klienci mogli swobodnie przemieszczać się pomiędzy półkami z artykułami.
Przykładem tego typu obiektu był otwarty w 1975 megasam „Meteor” w Poznaniu na Osiedlu Kosmonautów, o powierzchni 2850 m², oraz otwarty w 1980 megasam na Ursynowie w Warszawie.
Wikipedia
wyjątkowo duża, głośna lub zaskakująca sensacja
SJP.pl
przymiotnik od: megaskop
SJP.pl
duży zarodnik paprotników różnozarodnikowych wytwarzany w zarodni dużej (makrosporangium) na sporoficie; makrospora
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: MEgastor] duży sklep sprzedający różne rodzaje towarów
SJP.pl
bardzo duży, spektakularny sukces
SJP.pl
duży ssak kopalny, spokrewniony z dzisiejszymi leniwcami nadrzewnymi, żyjący w okresie plejstocenu na terenach obu Ameryk; megaterium
SJP.pl
duży ssak kopalny, spokrewniony z dzisiejszymi leniwcami nadrzewnymi, żyjący w okresie plejstocenu na terenach obu Ameryk; megater
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zool. paleont. nazwa systematyczna|Megatherium|ref=tak., rodzaj leniwców żyjących od późnego pliocenu do późnego plejstocenu;
(1.2) zool. zwierzę z rodzaju megaterium (1.1)
Wiktionary
Megaterium ("Megatherium", „wielkie zwierzę”) – rodzaj leniwca naziemnego osiągającego rozmiary prawie takie jak współczesny słoń. Zamieszkiwał Amerykę Południową i Środkową od późnego pliocenu do późnego plejstocenu, dokładniej od 5,3 miliona do 11 tysięcy lat temu. Jego przodkiem prawdopodobnie było "Promegatherium" osiągające rozmiary dzisiejszego nosorożca.
Wikipedia
roślina wymagająca do życia wysokiej temperatury; roślina ciepłolubna, roślina megatermiczna, termofil
SJP.pl
roślina megatermiczna - roślina wymagająca do życia wysokiej temperatury; roślina ciepłolubna, megaterm, termofil
SJP.pl
zjawisko wymagania przez niektóre rośliny wysokiej temperatury do właściwego ich rozwoju
SJP.pl
jednostka masy równa milionowi ton (skrót: Mt)
SJP.pl
wyjątkowo wysokie tsunami
SJP.pl
jednostka mocy równa milionowi watów (skrót: MW)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. metrol. milion watów (jednostka mocy)
Wiktionary
(1.1) symbol. MW
Wiktionary
jednostka mocy prądu elektrycznego równa mocy miliona watów przy natężeniu równym 1 amperowi, skrót: MWA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) elektr. ilość energii elektrycznej równa pracy wykonywanej przez prąd o mocy 1 megawata w ciągu jednej godziny; 1000 kilowatogodzin
Wiktionary
IPA: ˌmɛɡavatɔɡɔˈd͡ʑĩna, AS: megavatogoʒ́ĩna
Wiktionary
(1.1) skrót MWh
Wiktionary
watomierz mierzący moc prądu elektrycznego w megawatach
SJP.pl
jednostka napięcia elektrycznego, potencjału elektrycznego, a także siły elektromotorycznej równa milionowi woltów (skrót: MV)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miar. fiz. jednostka potencjału elektrycznego równa milionowi woltów
Wiktionary
(1.1) Aparat naświetla energią wiązek fotonowych o sile 6 megawoltów, ale istnieje możliwość rozbudowy o wiązkę fotonów o energii 10 lub 15 megawoltów.
Wiktionary
(1.1) symbol. MV
Wiktionary
potocznie: świetny, wspaniały, znakomity
SJP.pl
postać z mitologii greckiej; Megiera
SJP.pl
Megiddo ( מגידו, تل المتسلم, "Tell el-Mutesellim"; pol. "Miejsce tłumów") – starożytne miasto i stanowisko archeologiczne znajdujące się w Dolnej Galilei, na północy Izraela. Od 1966 roku obszar chroniony jest przez Park Narodowy Megiddo (hebr. גן לאומי תל מגידו; ang. Megiddo National Park). W 2005 roku obszar został zarejestrowany wraz z ruinami miast Chasor i Beer Szewa na liście światowego dziedzictwa kultury UNESCO.
Wikipedia
książkowo: kobieta kłótliwa, zła, mściwa; szantrapa, piekielnica, kłótnica, awanturnica, sekutnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. obraź. kobieta despotyczna, kłótliwa, zła
Wiktionary
(1.1) Jak megiero z tobą żyć?
Wiktionary
(1.1) arogantka, awanturnica, baba jaga, babsztyl, choleryczka, czarownica, furiatka, jędza, kłótnica, krzykaczka, krzykała, piekielnica, sekutnica, wiedźma, złośnica; posp. cholernica, zgaga, zołza; obraź. hetera; przen. krowa; reg. śl. murchla
Wiktionary
zwój pergaminu, zawierający tekst jednej z pięciu ksiąg hebrajskich
SJP.pl
zwój pergaminu, zawierający tekst jednej z pięciu ksiąg hebrajskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. żyd. ozdobny zwój literatury żydowskiej
(1.2) liter. przen. bogata w szczegóły nudna opowieść
(1.3) liter. bibl. tekst Księgi Estery;
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Meglenorumunami, dotyczący Meglenorumunów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język meglenorumuński;
Wiktionary
rzecz. Meglenorumun mos.
Wiktionary
[czytaj: megOM] jednostka oporu elektrycznego równa milionowi omów; megaom (częściej)
SJP.pl
omomierz mierzący oporność elektryczną w megaomach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. elektr. przyrząd do pomiaru oporu elektrycznego mierzący w megaomach
Wiktionary
kraina historyczna w zachodniej Gruzji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna w zachodniej Gruzji, nad Morzem Czarnym;
Wiktionary
Megrelia, Mingrelia ( სამეგრელო, "Samegrelo") – region w zachodniej Gruzji.
Megrelia od zachodu graniczy z Morzem Czarnym i Abchazją, od północy ze Swanetią i Leczchumi, od wschodu z Imeretią, a od południa z Gurią.
Region jest zamieszkany przez ludność gruzińską posługującą się językiem megrelskim, uważanym przez niektórych językoznawców za odrębny język, a przez innych za dialekt języka gruzińskiego.
Wikipedia
przym. megrelski
rzecz. megrelski mrz.
Wiktionary
(1.1) Mingrelia
Wiktionary
→ Megrelia (region w Gruzji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Megrelią, dotyczący Megrelii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język megrelski;
Wiktionary
rzecz. Megrelia ż.
Wiktionary
(2.1) hist. iweryjski
Wiktionary
jedna z siedmiu gwiazd w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy, tworzących sylwetkę Wielkiego Wozu
SJP.pl
Megrez ("Delta Ursae Majoris", "δ UMa") — jedna z gwiazd w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy (wielkość gwiazdowa: 3,32m). Odległa od Słońca o ok. 81 lat świetlnych.
Wikipedia
wykrzyknik (rzadziej przymiotnik) wyrażający obojętność, brak entuzjazmu, rezygnację; eh, ech, ee
SJP.pl
rasa szybkonogich dromaderów używanych niegdyś w armiach afrykańskich; mechari
SJP.pl
arabskie imię męskie
SJP.pl
orientalna sztuka malowania dłoni i stóp henną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) etn. hinduski zwyczaj misternego dekorowania henną dłoni i stóp panny młodej;
Wiktionary
Me
Wikipedia
(1.1) mehndi
Wiktionary
popularne imię tureckich sułtanów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
turecki odpowiednik imienia Muhammad; Mehmed
SJP.pl
nazwisko, m.in.: Józef Mehoffer, malarz, grafik i witrażysta, przedstawiciel Młodej Polski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = adm. eduk. Ministerstwo Edukacji i Nauki;
Wiktionary
figura stylistyczna, przeciwieństwo hiperboli; zastąpienie określenia jego zaprzeczonym przeciwstawieniem; litotes, litota, antyfaza
SJP.pl
[czytaj: majsenowski] porcelana meissenowska - pierwsza europejska porcelana, produkowana w Miśni od XVIII wieku, często oznakowana skrzyżowanymi mieczami; porcelana miśnieńska
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: majster-z-inger] średniowieczny niemiecki wędrowny poeta dworski, tworzący i wykonujący pieśni miłosne, najczęściej do wtóru wioli albo harfy; minezinger, minnesinger, minesinger, minezenger, majstersinger, majsterzenger, majsterzinger
SJP.pl
sztucznie otrzymywany pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 109 i symbolu Mt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Mt i liczbie atomowej 109;
Wiktionary
Meitner (Mt, łac. "meitnerium"), wcześniej unnilennium (Une) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych w układzie okresowym. Nazwa pochodzi od nazwiska austriackiej fizyk jądrowej Lise Meitner.
Pierwiastek ten został otrzymany po raz pierwszy 29 sierpnia 1982 r. przez zespół naukowców z Instytutu Badań Ciężkich Jonów w Darmstadt, pracującego pod kierunkiem Petera Armbrustera i Gottfrieda Münzenberga.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma meitner?
Wiktionary
IPA: ˈmajtnɛr, AS: mai ̯tner
Wiktionary
przym. meitnerowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Mt; stara nazwa unnilennium (Une)
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący meitneru
Wiktionary
rzecz. meitner m.
Wiktionary
zaimek dzierżawczy, dopełniacz liczby pojedynczej, rodzaj żeński
(1.1) daw. mojej
Wiktionary
IPA: mɛj, AS: mei ̯
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
mail, email, e-mail;
1. poczta elektroniczna;
2. wiadomość wysłana za pomocą poczty elektronicznej;
3. adres użytkownika poczty elektronicznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. wiadomość e-mailowa
(1.2) pot. adres e-mail
Wiktionary
(1.1) Dlaczego nie odpowiedziałeś na mój mejl?
(1.2) Proszę podać swój mejl w tej ankiecie.
Wiktionary
IPA: mɛjl, AS: mei ̯l
Wiktionary
rzecz. e-mail m., E-mail m., mail mrz.
czas. mejlować
przym. mejlowy
Wiktionary
(1.1-2) e-mail
Wiktionary
mailing;
1. wysyłka e-maili do dużej grupy odbiorców;
2. e-maile zawierające oferty, reklamy itp.
SJP.pl
związany z wysyłką e-maili do dużej grupy odbiorców; mailingowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mejlować.
Wiktionary
IPA: ˌmɛjlɔˈvãɲɛ, AS: mei ̯lovãńe
Wiktionary
czas. mejlować
przym. mejlowy
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) pot. zob. e-mailować.
Wiktionary
(1.1) Od tygodnia mejluję z poznanym na czacie Austriakiem i myślę, że to równy gość.
Wiktionary
IPA: mɛjˈlɔvat͡ɕ, AS: mei ̯lovać
Wiktionary
rzecz. mail mrz., mejlowanie, mejl
przym. mejlowy
Wiktionary
→ mejl; mailowy, e-mailowy, emailowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) inform. związany z pocztą e-mail
Wiktionary
rzecz. mail mrz., mailing mrz., mejl mrz., mejlowanie n.
czas. mejlować ndk.
przym. mailowy
przysł. mejlowo
Wiktionary
potocznie: zbyt częste korzystanie z poczty elektronicznej, zwykle w ramach obowiązków zawodowych; mailoza
SJP.pl
zarodnik o zredukowanej liczbie chromosomów u grzybów i roślin; megaspora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. haploidalny zarodnik, występuje u grzybów i roślin, powstaje w wyniku mejozy;
Wiktionary
Mejospora, tetraspora, gonospora – haploidalny zarodnik (1n), występujący u grzybów i roślin, powstający w wyniku mejozy. Mejospory są wytworzone przez sporofit (2n), który rozwinął się z zygoty (2n) dzięki połączeniu się haploidalnych gamet (1n) – wytworów haploidalnego pokolenia – gametofitu. U roślin mejospory (1n) dają początek gametofitowi (1n).
Wikipedia
(1.1) Mejospory dają początek gametofitowi.
Wiktionary
IPA: ˌmɛjɔˈspɔra, AS: mei ̯ospora
Wiktionary
rzecz. bazydiospora ż., chlamydospora ż.
Wiktionary
(1.1) gonospora, megaspora, tetraspora
Wiktionary
1. związany z mejozą;
2. powstały na drodze mejozy
SJP.pl
podział jądra komórkowego prowadzący do powstania komórek potomnych o dwa razy mniejszej liczbie chromosomów w porównaniu do innych komórek ciała; kariokineza redukcyjna; podział redukcyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. proces podziału redukcyjnego jądra komórkowego, z którego powstają cztery jądra o połowie chromosomów komórki macierzystej;
Wiktionary
Me
Wikipedia
(1.1) Jutro mam sprawdzian z biologii; uczę się, czym są mejoza i mitoza.
Wiktionary
IPA: mɛˈjɔza, AS: mei ̯oza
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) daw. miśnieński
Wiktionary
IPA: mɛjˈsɛ̃j̃sʲci, AS: mei ̯sẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
(1.1) miśnieński
Wiktionary
Mejznerzyn – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubartowskim, w gminie Michów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Michów. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 361 mieszkańców.
Wikipedia
1. odmiana jabłoni o soczystych owocach z czerwono-zieloną skórką;
2. owoc tej odmiany jabłoni
SJP.pl
miejsce, do którego ludzie przyjeżdżają masowo, ponieważ stwarza ono korzystne warunki do określonego działania, rozwijania własnych umiejętności itp., np. mekka aktorów, artystów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przen. centrum zainteresowania lub działalności, cel dążeń i aspiracji, miłośników, znawców, hobbistów itd.
Wiktionary
Me
Wikipedia
IPA: ˈmɛkːa, AS: me•ka
Wiktionary
rzecz. Mekka ż., Mekkańczyk mos., Mekkanka ż.
Wiktionary
mieszkanka Mekki (miasta w Arabii Saudyjskiej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Mekki
Wiktionary
rzecz. Mekka ż., mekka ż.
:: fm. mekkańczyk mos.
przym. mekkański
Wiktionary
mieszkaniec Mekki (miasta w Arabii Saudyjskiej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Mekki
Wiktionary
rzecz. Mekka ż., mekka ż.
:: fż. mekkanka ż.
przym. mekkański
Wiktionary
przymiotnik od: Mekka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mekką, dotyczący Mekki
Wiktionary
rzecz. mekkańczyk mos., Mekka ż., mekkanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Meklemburgii (krainy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Meklemburgii
Wiktionary
rzecz. Meklemburgia ż.
:: fż. Meklemburka ż.
przym. meklemburski
Wiktionary
koń rasy meklemburskiej
SJP.pl
kraina historyczna w północno-wschodniej części Niemiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w Niemczech, położona nad Bałtykiem, pomiędzy rzekami Łabą a Recknitz;
Wiktionary
Meklemburgia ( Mecklenburg) – kraina historyczna położona pomiędzy rzekami Łabą a Reknicą, zajmuje płaskie i faliste tereny Pojezierza Meklemburskiego. Obecnie jest to zachodnia i największa część kraju związkowego Meklemburgia-Pomorze Przednie ("Mecklenburg-Vorpommern") w Niemczech.
Wikipedia
(1.1) Reprezentacyjne dzieła kamienne po 1580 roku na ogół wykonywane były w warsztatach Meklemburgii, w których przewodnimi artystami byli Niderlandczycy współpracujący z Komaskami i miejscowymi.
Wiktionary
rzecz. Meklemburczyk mos., Meklemburka ż.
przym. meklemburski
Wiktionary
mieszkanka Meklemburgii (krainy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Meklemburgii
Wiktionary
rzecz. Meklemburgia ż.
:: fm. Meklemburczyk mos.
przym. meklemburski
Wiktionary
przymiotnik od: Meklemburgia (kraina historyczna w Niemczech)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Meklemburgią, dotyczący Meklemburgii
(1.2) związany z Meklemburgiem, dotyczący Meklemburga
Wiktionary
rzecz. Meklemburka ż., Meklemburczyk mos., Meklemburgia ż.
Wiktionary
miasto w Maroku
SJP.pl
Meknes (arab. مكناس, "Miknās"; marok. arab. "Meknas"; fr. "Meknès") – miasto w północnym Maroku, w regionie Fez-Meknes, na przedpolu Atlasu Średniego, na wysokości ok. 530 metrów, siedziba administracyjna prefektury Meknes. W 2024 roku liczyło ok. 552 tys. mieszkańców.
Wikipedia
najdłuższa rzeka na Półwyspie Indochińskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w południowo-wschodniej Azji;
Wiktionary
Me
Wikipedia
IPA: ˈmɛkɔ̃ŋk, AS: mekõŋk
Wiktionary
przym. mekongijski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mekongiem, dotyczący Mekongu
Wiktionary
(1.1) Stoję prawie przy końcu jednej z największych rzek świata, która ma cztery i pół tysiąca kilometrów długości. Zaczyna swój bieg w Tybecie, a następnie płynie przez Chiny, Laos i Kambodżę, gdzie kiedyś z Elą pływaliśmy po Mekongu czółnem w poszukiwaniu tamtejszych ślepych mekongijskich delfinów.
Wiktionary
rzecz. Mekong mrz.
Wiktionary
rodzaj ozdobnych roślin z rodziny makowatych
SJP.pl
Mekonops ("Meconopsis") – rodzaj roślin z rodziny makowatych. Należy tu od 54 do 95 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje rejon Himalajów i Tybetu od północnego Pakistanu po środkowe Chiny i północnej Mjanmy. Zaliczany tu tradycyjnie jeden gatunek zachodnioeuropejski – mekonops walijski przeklasyfikowany został do rodzaju mak jako "Papaver cambricum" (wcześniej wskazany był jako gatunek typowy rodzaju "Meconopsis").
Wikipedia
skrót od: meksykański
SJP.pl
1. potocznie o rozprzężeniu, awanturze, bałaganie
2. rodzaj tkaniny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) pot. bałagan, burdel, bajzel
(1.2) pot. nieprzyjemna, skomplikowana sytuacja w domu, szkole lub pracy
(1.3) pot. awantura
Wiktionary
Meksyk ( México, Mēxihco), oficjalnie Meksykańskie Stany Zjednoczone (hiszp. Estados Unidos Mexicanos) – państwo w Ameryce Północnej. Sąsiaduje ze Stanami Zjednoczonymi (na północy), z Oceanem Spokojnym (na zachodzie i południu), Zatoką Meksykańską i Morzem Karaibskim (na wschodzie) oraz z Gwatemalą i Belize (na południowym wschodzie).
Wikipedia
(1.1) Wczoraj mieliśmy u mnie jazdę na maksa, a dziś mam istny meksyk w domu.
(1.2) Dziś w szkole dyrektorka przyłapała chłopaków na paleniu. Ale był meksyk.
Wiktionary
IPA: ˈmɛksɨk, AS: meksyk
Wiktionary
rzecz. Meksyk mrz., meksykańskość ż.
przym. meksykański
przysł. meksykańsko
Wiktionary
(1.1) pot. bałagan, bigos, dom wariatów, galimatias, kocioł, kociokwik, kołomyja, kołowacizna, kołowanina, kołowrotek, koniec świata, mętlik, miszmasz, młyn, obłęd, pomieszanie z poplątaniem, przewalanka, sajgon, sądny dzień, szurum-burum, urwanie głowy; neutr. bezład, nieład, chaos, dezorganizacja, kakofonia, nieporządek, rozgardiasz, zamęt, zamieszanie; przest. kweres
(1.2) sajgon, inba
(1.3) inba
Wiktionary
lekceważąco: Meksykanin; Meksykaniec
SJP.pl
mieszkaniec Meksyku (stolicy Meksyku - państwa)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Meksyku (stolicy państwa Meksyk)
Wiktionary
IPA: ˌmɛksɨˈkãɲĩn, AS: meksykãńĩn
Wiktionary
rzecz. Meksyk m., Meksykanin m., Meksykanka ż.
:: fż. meksykanka ż.
przym. meksykański
Wiktionary
1. ozdobna, kolorowa opaska noszona na przegubie dłoni, wykonywana z muliny;
2. meksykanka czerwonoczelna - gatunek ptaka z rodziny papugowatych; meksykana czerwonoczelna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Meksyku (stolicy państwa Meksyk)
Wiktionary
IPA: ˌmɛksɨˈkãnka, AS: meksykãnka
Wiktionary
rzecz. Meksyk, Meksykanin, Meksykanka
:: fm. meksykanin
przym. meksykański
Wiktionary
związany z Meksykiem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Meksyk
(1.2) odnoszący się do miasta Meksyk
Wiktionary
(1.1) Jednocześnie bardzo wiele żółwi wodnych meksykańskich - bywają też nazywane ozdobnymi - przynoszą do zoo sami ich opiekunowie.
Wiktionary
IPA: ˌmɛksɨˈkãj̃sʲci, AS: meksykãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. meksykańskość ż., meksyk m., Meksyk m., Meksykanin m., Meksykanka ż., meksykanin m., meksykanka ż.
przysł. meksykańsko
przym. promeksykański
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób meksykański, po meksykańsku
Wiktionary
(1.1) Na ścianie wisiał meksykańsko wyglądający kapelusz.
Wiktionary
rzecz. Meksyk mrz., meksyk mrz.
przym. meksykański
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kult. cecha tego, co meksykańskie; meksykański charakter czegoś
Wiktionary
rzecz. Meksyk mrz., meksyk mrz.
przym. meksykański
Wiktionary
pozaukładowa jednostka wysokości dźwięku określana metodami akustyki psychologicznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jednostka skali subiektywnej wysokości dźwięku;
Wiktionary
Mel – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska, w prowincji Belluno.
Według danych na styczeń 2009 gminę zamieszkiwały 6284 osoby przy gęstości zaludnienia 73,3 os./1 km².
Wikipedia
IPA: mɛl, AS: mel
Wiktionary
potocznie: ślina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg-pl|Poznań. ładna i młoda dziewczyna, panna
(1.2) reg-pl|Poznań. sympatia, narzeczona
(1.3) reg-pl|Poznań. pejor. nierozgarnięta dziewczyna
(1.4) wulg. plwocina
Wiktionary
Mela – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Korsyka, w departamencie Korsyka Południowa.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 30 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 6 osób/km².
Wikipedia
(1.1) Eka aby szpycowała na fifne sztelugi mel. → Paczka kumpli tylko obserwowała zgrabne nogi dziewczyn.
(1.2) Jak pójdziesz się spiknąć ze swoją melą, to będziesz musiał wydać bejmy na jakieś paskudne wino, a tak możesz pójść ze mną i nic nie wydasz, a się piwa napijesz, ile będziesz chciał, albo i czego innego.
(1.4) Przełknąłem ślinę, chrząknąłem i odplułem melę.
Wiktionary
IPA: ˈmɛla, AS: mela
Wiktionary
(1.3) czas. (na)melać
Wiktionary
magmowa skała wylewna
SJP.pl
Melafir (z gr. µέλας ‘czarny’ i φύρω ‘mieszać’), paleobazalt (gr. παλαιός ‘stary, dawny’) – pochodząca z paleozoiku (karbon, perm) zasadowa, wylewna skała magmowa o strukturze porfirowej, migdałowcowej teksturze i szarofiołkowym, czerwonobrunatnym lub zielonoczarnym zabarwieniu uzyskanym wskutek wtórnych przeobrażeń. Młodopaleozoiczny odpowiednik bazaltu.
Wikipedia
przymiotnik od: melafir
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieloczynnościowy robot kuchenny; malakser
SJP.pl
1. słaba zasada, bezbarwna substancja krystaliczna, używana jako surowiec do wyrobu tworzyw sztucznych;
2. potocznie: sztuczne tworzywo, okładzina stołów, szaf itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) substancja używana jako półprodukt do wyrobu tworzyw sztucznych, żywic, laminatów, klejów, farb i lakierów
Wiktionary
Nie mylić z: melaninami.
Melamina, cyjanuramid, 2,4,6-triamino-1,3,5-triazyna – aromatyczny związek chemiczny z grupy amin, pochodna triazyny, trimer cyjanamidu.
Jest bezbarwną substancją krystaliczną. Ma postać białego proszku, jest trudno palna, odporna na działanie wody, temperatury i światła. Ma wysoką twardość powierzchni, nie występują w niej prądy błądzące.
Wikipedia
1. przygnębienie, nastrój łagodnego smutku; nostalgia;
2. w medycynie: głęboka depresja psychiczna objawiająca się apatią, niechęcią do życia, niekiedy myślami samobójczymi; splin, spleen, chandra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. depresja psychiczna objawiająca się apatią i niechęcią do życia
Wiktionary
Melancholia ( μελαγχολία – „czarna żółć”) – w języku potocznym zasmucenie związane ze wspomnieniami, stan lekkiego przygnębienia.
W dawnym języku medycznym stosowano ten termin na określenie schorzenia psychicznego, później znanego jako depresja.
W literaturze pięknej występuje również pojęcie "melancholijny" oznaczające stan permanentnego smutku, nostalgii (np. postać Hamleta).
Wikipedia
(1.1) Śmierć rodziców sprawiła, że popadła w melancholię.
Wiktionary
IPA: ˌmɛlãnˈxɔlʲja, AS: melãnχolʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. melancholijność ż., melancholik m., melancholiczka ż., melancholizowanie n.
czas. melancholizować
przym. melancholiczny, melancholijny
przysł. melancholijnie
Wiktionary
(1.1) peryfr. czarna żółć
Wiktionary
kobieta ze skłonnością do melancholii lub ogarnięta melancholią (apatią, smutkiem, przygnębieniem, niechęcią do życia)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta cierpiąca na melancholię
(1.2) kobieta o łagodnym, biernym usposobieniu i powolnych reakcjach uczuciowych
Wiktionary
(1.1) Ta melancholiczka całymi dniami płacze w swoim pokoju.
Wiktionary
IPA: ˌmɛlãnxɔˈlʲit͡ʃka, AS: melãnχolʹička
Wiktionary
rzecz. melancholia ż., melancholijność ż., melancholizowanie n.
:: fm. melancholik m.
przym. melancholiczny, melancholijny
czas. melancholizować
przysł. melancholijnie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) przest. w sposób przepełniony melancholią
Wiktionary
przym. melancholiczny
rzecz. melancholijność ż.
Wiktionary
(1.1) war. melancholijnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: melancholicznie
SJP.pl
w psychologii: skłonność do melancholii (głębokiej depresji psychicznej), właściwość melancholika; melancholijność
SJP.pl
w psychologii: skłonny do melancholii (depresji psychicznej), właściwy melancholikowi; melancholijny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy melancholikowi; związany z melancholią, przejawiający melancholię
Wiktionary
rzecz. melancholizowanie n., melancholijność ż., melancholiczka ż., melancholik mos., melancholia ż.
przym. melancholijny
przysł. melancholicznie
Wiktionary
(1.1) melancholijny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób melancholijny
Wiktionary
rzecz. melancholijność ż., melancholia ż., melancholik m., melancholiczka ż.
przym. melancholijny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: melancholijnie
SJP.pl
1. w psychologii: skłonność do melancholii (głębokiej depresji psychicznej), właściwość melancholika; melancholiczność;
2. książkowo: skłonność do popadania w melancholię - nastrój łagodnego smutku; nostalgia, zaduma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) skłonność do melancholii, depresji psychicznej, smutku
Wiktionary
(1.1) Jego melancholijność sprawiała, że nie umiał cieszyć się życiem.
Wiktionary
IPA: ˌmɛlãnxɔˈlʲijnɔɕt͡ɕ, AS: melãnχolʹii ̯ność
Wiktionary
rzecz. melancholiczność ż., melancholia ż., melancholik m., melancholiczka ż., melancholizowanie n.
czas. melancholizować
przym. melancholiczny, melancholijny
przysł. melancholicznie, melancholijnie
Wiktionary
1. w psychologii: skłonny do melancholii (depresji psychicznej), właściwy melancholikowi; melancholiczny;
2. książkowo: pełen łagodnego smutku, przygnębienia; nostalgiczny, tęskny, bajroniczny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) wyrażający melancholię lub skłonny do niej
Wiktionary
(1.1) Pewnego melancholijnego popołudnia w sierpniu 2005 roku wąchałem stare książki w bibliotece Benoîta Mandelbrota.
Wiktionary
rzecz. melancholia ż., melancholik mos., melancholiczka ż., melancholijność ż.
przym. melancholiczny
przysł. melancholijnie
Wiktionary
(1.1) melancholiczny, nostalgiczny
Wiktionary
1. jeden z typów temperamentu wg klasyfikacji Hipokratesa (człowiek, którego charakteryzują powolne, słabe lecz długotrwałe reakcje uczuciowe);
2. człowiek ze skłonnością do melancholii lub ogarnięty melancholią (apatią, smutkiem, przygnębieniem, niechęcią do życia)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek cierpiący na melancholię
(1.2) człowiek o łagodnym, biernym usposobieniu i powolnych reakcjach uczuciowych;
Wiktionary
Me
Wikipedia
(1.1) Ten melancholik odmawia wszelkich kontaktów z ludźmi.
(1.2) Sam nie wiem, jak się tam znaleźliśmy, wśród mam, babć i zakochanych melancholików - my, dwaj młodzi przystojniacy z błyskiem w oku.
Wiktionary
IPA: ˌmɛlãnˈxɔlʲik, AS: melãnχolʹik
Wiktionary
rzecz. melancholia ż., melancholijność ż., melancholizowanie n.
:: fż. melancholiczka ż.
czas. melancholizować ndk.
przym. melancholiczny, melancholijny
przysł. melancholijnie
Wiktionary
przestarzałe: pieśń o melancholijnym charakterze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|melancholizować.
Wiktionary
(1.1) Ciągłe melancholizowanie wpędziło go w końcu w depresję.
Wiktionary
IPA: ˌmɛlãnxɔlʲizɔˈvãɲɛ, AS: melãnχolʹizovãńe
Wiktionary
rzecz. melancholia ż., melancholik m., melancholiczka ż., melancholijność ż.
przym. melancholiczny
czas. melancholizować
Wiktionary
w medycynie: obecność melaniny we krwi w wyniku zakażenia malarią
SJP.pl
wyspy w zachodniej części Oceanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. zachodnia część Oceanii;
Wiktionary
Melanezja (z μέλας "melas" „czarny” + νῆσος "nesos" „wyspa”) – zachodnia część Oceanii. Wyspy Melanezji są przeważnie pochodzenia wulkanicznego, rzadziej koralowego, przy czym Nowa Gwinea to wyspa kontynentalna. Ich łączna powierzchnia wynosi 925 tys. km², a zamieszkuje je blisko 6,7 mln osób, głównie Papuasów i Melanezyjczyków.
Wikipedia
(1.1) Nowa Gwinea to największa wyspa Melanezji.
Wiktionary
IPA: ˌmɛlãˈnɛzʲja, AS: melãnezʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Melanezyjczyk mos., Melanezyjka ż.
przym. melanezyjski
Wiktionary
mieszkaniec Melanezji (wysp)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. rdzenny mieszkaniec Melanezji
Wiktionary
rzecz. Melanezja ż.
:: fż. Melanezyjka ż.
przym. melanezyjski
Wiktionary
mieszkanka Melanezji (wysp)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. rdzenna mieszkanka Melanezji
Wiktionary
rzecz. Melanezja ż.
:: fm. Melanezyjczyk mos.
przym. melanezyjski
Wiktionary
przymiotnik od: Melanezja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Melanezją, dotyczący Melanezji
Wiktionary
rzecz. Melanezja ż., Melanezyjczyk mos., Melanezyjka ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Melania – imię żeńskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od μέλας, znaczącego „czarna”.
Melania imieniny obchodzi 13 stycznia i 22 października, 31 grudnia, a patronką jest m.in. św. Melania Młodsza.
Wikipedia
(1.1) Co dostanie od nas babcia Melania na zajączka?
Wiktionary
IPA: mɛˈlãɲja, AS: melãńi ̯a
Wiktionary
rzecz. Melaniusz mos.
:: zdrobn. Mela ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|melać.
Wiktionary
czas. melać ndk.
Wiktionary
ciemnobrunatny pigment nadający barwę m.in. skórze, tęczówce oka, włosom, pobudzany do syntezy przez promienie UV, spełniający funkcje ochronne
SJP.pl
→ melanina
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. związany z melaniną, dotyczący melaniny
Wiktionary
rzecz. melanina ż.
Wiktionary
ciemnobrunatny pigment nadający barwę m.in. skórze, tęczówce oka, włosom, pobudzany do syntezy przez promienie UV, spełniający funkcje ochronne
SJP.pl
Nie mylić z: melaminą. Zobacz też: melatonina.
Melaniny – grupa organicznych związków chemicznych odpowiadających za pigmentację organizmów (promieniowców, niektórych grzybów, roślin wyższych, pijawek, stawonogów, mięczaków, osłonic oraz kręgowców). U zwierząt powstają one w melanocytach (komórkach barwnikowych) i są gromadzone w melanosomach.
Wikipedia
minerał; brunatnoczarna odmiana andradytu
SJP.pl
Melanit (nazwa pochodzi od greckiego słowa "melanos" – czarny) – kamień szlachetny, gemmologiczna odmiana andradytu (granatu).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Melaniusz – imię męskie pochodzenia greckiego.
Wikipedia
(1.1) Wspomnienie liturgiczne św. Melaniusza obchodzone jest 6 listopada.
Wiktionary
rzecz. Melania ż.
Wiktionary
Melanizm (gr. "mélas", "mélanos" – czarny) – brunatne lub czarne zabarwienie skóry lub jej wytworów wynikające ze zwiększonej zawartości melaniny – ciemnego pigmentu w chromatoforach (komórkach barwnikowych). Występuje zarówno u bezkręgowców, jak i kręgowców. Może być formą adaptacji do środowiska lub występować jako zaburzenie chorobowe.
Wikipedia
zdrobnienie od: Melania (imię żeńskie)
SJP.pl
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z ciemną barwą
Wiktionary
(zwykle w liczbie mnogiej) komórka macierzysta melanocytów
SJP.pl
(zwykle w liczbie mnogiej) komórka produkująca i magazynująca ciemny barwnik - melaninę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. komórka, która zawiera i wytwarza melaninę
Wiktionary
(zwykle w liczbie mnogiej) komórka gromadząca ciemny barwnik - melaninę
SJP.pl
Melanofory (z gr. "melas, melanos" - czarny + "phoreo" - nosić) – chromatofory znajdujące się w skórze właściwej, zawierające ciemny barwnik - melaninę, wytworzony przez melanocyty naskórka. Melanofory są fibroblastami wypełnionymi na drodze endocytozy ziarnami melaniny. Dają się hodować in vitro. Melanofory występujące w skórze kijanek zawierają melanopsynę.
Wikipedia
hormon melanoforowy - hormon tropowy o charakterze peptydowym, wydzielany przez komórki przysadki mózgowej, stymulujący produkcję melaniny (ciemnego barwnika) w melanocytach; melanotrofina
SJP.pl
polimer o dużej masie cząsteczkowej o brązowej barwie, występuje m.in. w kawie i słodzie jęczmiennym
SJP.pl
Melanoidyny – polimery o dużej masie cząsteczkowej o brązowej barwie. Tworzą się podczas reakcji Maillarda, z połączenia cukrów i aminokwasów w wysokiej temperaturze i niskiej zawartości wody. Są powszechne spotykane w żywności, która została poddana jakiejś formie brązowienia nieenzymatycznego.
Wikipedia
nowotwór złośliwy skóry; czerniak
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
hormon tropowy o charakterze peptydowym, wydzielany przez komórki przysadki mózgowej, stymulujący produkcję melaniny (ciemnego barwnika) w melanocytach; hormon melanoforowy, melanotropina
SJP.pl
hormon tropowy o charakterze peptydowym, wydzielany przez komórki przysadki mózgowej, stymulujący produkcję melaniny (ciemnego barwnika) w melanocytach; hormon melanotropowy, melanotrofina, intermedyna
SJP.pl
Melanotropina (MSH, "hormon melanotropowy", "intermedyna") – hormon polipeptydowy wytwarzany przez komórki pośredniej części przysadki mózgowej, którego działanie skupia się na melanoforach, czyli komórkach barwnikowych zawierających pigment, zwany melaniną. Hormony kory nadnercza (kortyzol) i rdzenia nadnerczy (adrenalina, noradrenalina) silnie hamują wydzielania hormonu melanotropowego.
Wikipedia
hormon melanotropowy - hormon tropowy o charakterze peptydowym, wydzielany przez komórki przysadki mózgowej, stymulujący produkcję melaniny (ciemnego barwnika) w melanocytach; melanotropina, intermedyna
SJP.pl
choroba młodych zwierząt, głównie cieląt, objawiająca się czarnymi plamami w wątrobie, śledzionie, oponach mózgowych powstałymi przez nagromadzenie się komórek barwnikowych; czerniaczka
SJP.pl
minerał, uwodniony siarczan żelaza
SJP.pl
Melanteryt – minerał z klasy siarczanów.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. pomieszanie różnych rzeczy, cech lub stylów; mieszanina;
2. połączenie paru nitek o różnych kolorach;
3. przędza o takim połączeniu nitek;
4. potocznie: ostro zakrapiana impreza; peklaż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pomieszanie różnych rzeczy
(1.2) pot. impreza z alkoholem
(1.3) włók. tkanina lub włóczka złożona z nitek o różnych barwach
(1.4) włók. kolor tkaniny lub włóczki złożonej z nitek o różnych barwach
(1.5) sf. fikcyjna przyprawa, wymyślona na potrzeby powieści Franka Herberta pt. Diuna;
(1.6) roln. mieszanka mineralna dodawana do pasz zwierzęcych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Wczoraj u Jarka na chacie był niezły melanż.
Wiktionary
IPA: ˈmɛlãw̃ʃ, AS: melãũ̯š
Wiktionary
rzecz. melanżer m.
czas. melanżować
przym. melanżowy
Wiktionary
(1.1) mieszanina
(1.2) pot. balanga, pot. biba, żart. bibka, pot. impra, impreza
Wiktionary
gniotownik służący do zgniatania masy czekoladowej
SJP.pl
1. łączyć odmienne rzeczy, mieszać różne składniki;
2. tworzyć włóczkę, łącząc różnokolorowe nitki
SJP.pl
przymiotnik od: melanż
SJP.pl
zdrobnienie od: melanż (ostro zakrapiana impreza)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. jezioro położone w środkowej Szwecji, na zachód od Sztokholmu;
Wiktionary
Melar (szw. "Mälaren") – trzecie pod względem wielkości jezioro Szwecji, położone w Svealand w Szwecji środkowej.
Na jeziorze znajdują się liczne wyspy. Jezioro połączone jest z Morzem Bałtyckim i jeziorem Hjälmar. Jezioro Melar wykorzystywane jest w żegludze. Na jego wschodnim brzegu leży Sztokholm. Według przekazów w dolinie jeziora Melar ("Mälardalen") miało swoją siedzibę plemię Swionów.
Wikipedia
środowiskowo: melasa
SJP.pl
ciemnobrunatny, gęsty, słodki płyn będący produktem ubocznym przy produkcji cukru, stosowany jako cenny surowiec do otrzymywania wielu związków chemicznych oraz jako pasza dla bydła; melas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. ciemnobrązowy, gęsty syrop o odczynie słabo alkalicznym, który powstaje jako produkt uboczny podczas produkcji cukru spożywczego;
Wiktionary
Nie mylić z: Molasa.
Melasa, melas – ciemnobrązowy, gęsty syrop o odczynie słabo alkalicznym. Powstaje jako produkt uboczny podczas produkcji cukru spożywczego. Jest produktem o zawartości około 40% sacharozy lub mniej, której dalsze odzyskiwanie jest nieopłacalne.
Wikipedia
(1.1) Oczyszczony sok jest kierowany do zatężania, odbarwiania i krystalizacji (produkty: cukier krystaliczny, produkt uboczny: melasa).
Wiktionary
IPA: mɛˈlasa, AS: melasa
Wiktionary
przym. melasowy
Wiktionary
przymiotnik od:
1. melasa;
2. melas
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z melasą, dotyczący melasy; zawierający melasę
Wiktionary
rzecz. melasa ż.
Wiktionary
hormon syntetyzowany przez szyszynkę, siatkówkę oka i przewód pokarmowy, regulujący zasypianie, budzenie się oraz fazy snu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. hormon syntetyzowany w pinealocytach szyszynki, odpowiadający za regulację dobowego cyklu snu i czuwania;
Wiktionary
Nie mylić z: melaniną. Zobacz też: melamina.
Melatonina – organiczny związek chemiczny, pochodna tryptofanu. U zwierząt jest hormonem syntetyzowanym głównie w szyszynce. Koordynuje pracę nadrzędnego zegara biologicznego u ssaków, regulującego rytmy dobowe, między innymi snu i czuwania.
Wikipedia
IPA: ˌmɛlatɔ̃ˈɲĩna, AS: melatõńĩna
Wiktionary
przym. melatoninowy
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. od: zob. melatonina.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawierający melatoninę
Wiktionary
rzecz. melatonina ż.
Wiktionary
młodzieżowo: pluć; charchać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mleć
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) wulg. pluć
Wiktionary
rzecz. melanie n.
Wiktionary
zbiornik do przechowywania melasu
SJP.pl
lody z kremem i owocami
SJP.pl
Me
Wikipedia
[czytaj: melbern]
1. miasto w Australii;
2. miasto w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. duże miasto w Australii, stolica stanu Victoria;
(1.2) geogr. toponim, nazwa czterech miejscowości w USA
Wiktionary
Me
Wikipedia
(1.1) W Melbourne – obok Sydney – znajduje się największe skupisko polonijne Australii.
Wiktionary
rzecz. melbourneńczyk mos.
przym. melbourneński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. mieszkaniec Melbourne
Wiktionary
(1.1) Ale gdyby to szczerze powiedział Charliemu, tamtemu byłoby przykro, bo melbourneńczycy pasjonują się tą grą i codziennie całe strony dzienników jej są poświęcone.
(1.1) A iluż w tym Melbourne poetów! Co drugi melbourneńczyk pisze wiersze! Sama zobaczysz!
Wiktionary
rzecz. Melbourne n.
przym. melbourneński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Melbourne
Wiktionary
(1.1) Podczas melbourneńskiej olimpiady zaprzyjaźniłem się z polskimi wioślarzami, którym służyłem pomocą jako oficjalny tłumacz.
(1.1) Słychać ostrzegawczy głos wszystkich dzwonów – pisał melbourneński publicysta. – Ostatnie badania wykazały, że na 872 876 katolików w Melbourne tylko 228 591 uczęszcza na niedzielne msze.
Wiktionary
rzecz. Melbourne n., melbourneńczyk mos.
Wiktionary
srebrzystobiały stop miedzi z niklem, cynkiem i żelazem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. stop miedzi z niklem, cynkiem i żelazem;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈmɛlxʲjɔr, AS: melχʹi ̯or
Wiktionary
Melchior z małżonką; Melchiorowie
SJP.pl
Melchior z małżonką; Melchiorostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Melchiora lub z nim związany
SJP.pl
wyznawca Kościoła melchickiego (melkickiego); melkita
SJP.pl
podstawka w monstrancji, zwykle w kształcie półksiężyca, podtrzymująca hostię; melchizedek, lunula
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kośc. małe naczyńko w kształcie półksiężyca, w którym konsekrowana hostia jest umieszczana w monstrancji;
Wiktionary
(1.1) Zakonnica wypolerowała melchizedecha i odniosła go do zakrystii.
Wiktionary
(1.1) melchizedek, lunula
Wiktionary
wyznawca wczesnochrześcijańskiej sekty antytrynitarskiej, czczącej Melchizedecha
SJP.pl
podstawka w monstrancji, zwykle w kształcie półksiężyca, podtrzymująca hostię; melchizedech, lunula
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kośc. małe naczyńko w kształcie półksiężyca, w którym konsekrowana hostia jest umieszczana w monstrancji;
Wiktionary
Melchizedek (hebr. מַלְכִּי־צָדֶק) – postać biblijna pojawiająca się w Księdze Rodzaju 14,18-20, przedstawiona jako kapłan El-Eljona („Boga Najwyższego”) i król Szalemu (Salemu, prawdopodobnie obecnej Jerozolimy). Wyniósł chleb i wino na powitanie Abrama przybywającego po wygranej bitwie. Zgodnie z tradycyjnie przyjętą datacją epoki patriarchów Izraela, uznawaną np. przez Williama F. Albrighta oraz Albrechta Alta, Melchizedek, jako współczesny Abrahamowi, żył na początku drugiego tysiąclecia p.n.e.
Wikipedia
IPA: ˌmɛlxʲiˈzɛdɛk, AS: melχʹizedek
Wiktionary
rzecz. Melchizedek mos.
Wiktionary
(1.1) melchizedech, lunula
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Melchizedeka
Wiktionary
rzecz. Melchizedek mos.
Wiktionary
przyrząd służący do oznaczania temperatur topnienia ciał trudnotopliwych
SJP.pl
organiczny związek chemiczny stosowany w leczeniu niedokrwienia, używany także jako środek dopingujący
SJP.pl
Meldonium ( meldonium) – organiczny związek chemiczny z grupy betain, lek stosowany w leczeniu niedokrwienia oraz rekonwalescencji po epizodach niedokrwiennych. Wykorzystywany jako środek podnoszący wydolność w sporcie wyczynowym. Ma budowę zbliżoną do karnityny i po wprowadzeniu do organizmu obniża jej stężenie wewnątrzkomórkowe. Od 1 stycznia 2016 roku zakazany przez Światową Agencję Antydopingową (WADA).
Wikipedia
czasownik przechodni niedokonany (dk. zameldować)
(1.1) zgłaszać fakt
(1.2) zgłaszać obecność
czasownik zwrotny niedokonany meldować się (dk. zameldować się)
(2.1) zgłaszać swoją obecność
Wiktionary
(1.1) Melduję, że zadanie wykonane.
Wiktionary
rzecz. meldowanie n., meldunek mrz.
przym. meldunkowy
Wiktionary
(1.1) donosić, informować
Wiktionary
1. raport, zgłoszenie, doniesienie;
2. zapis w książce meldunkowej;
3. w niektórych grach karcianych: zgłoszenie pary kart (dama i król) w tym samym kolorze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) oficjalnie przekazana informacja
(1.2) pot. zapis w książce meldunkowej osoby mieszkającej w jakimś miejscu
(1.3) karc. w tysiącu: król i dama jednakowego koloru będące w posiadaniu jednego z graczy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Od pięciu tygodni radiostacja nadaje fałszywe meldunki. Rozumiesz? Trzeba oczyścić siatkę, wyeliminować tego, kto zdradził.
Wiktionary
IPA: mɛlˈdũnɛk, AS: meldũnek
Wiktionary
rzecz. meldowanie n.
czas. meldować, zameldować, wymeldować
przym. meldunkowy
Wiktionary
(1.1) doniesienie, raport, informacja, ogłoszenie, zawiadomienie
(1.2) zameldowanie
Wiktionary
przymiotnik od: meldunek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z meldunkiem, odnoszący się do meldunku
Wiktionary
(1.1) Proszę wypełnić formularz meldunkowy i wrócić z nim do mnie.
(1.1) Czy meldunkowe zmiany mają sens?
Wiktionary
czas. meldować ndk., zameldować dk.
rzecz. meldunek mrz.
Wiktionary
postać z mitologii greckiej
SJP.pl
Meleager (gr. Μελέαγρος Meléagros, łac. Meleager) – w mitologii greckiej jeden z Argonautów i herosów.
Uchodził za syna Ojneusa i Altei. Z jego narodzinami wiązała się przepowiednia Mojr, że będzie żył dopóki nie spłonie pochodnia paląca się podczas jego narodzin. Matka ugasiła ją więc zaraz po urodzeniu i ukryła w bezpiecznym miejscu. Meleager poślubił Kleopatrę, córkę Idasa, z którą miał córkę Polydorę.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Me
Wikipedia
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Palau;
Wiktionary
Melekeok – miejscowość i stan na wyspie Babelthuap w Palau. 7 października 2006 na teren stanu Melekeok została oficjalnie przeniesiona stolica Palau (dotychczasową stolicą było miasto Koror). Kompleks budynków rządowych i parlamentu zbudowany został kilka kilometrów od miejscowości Melekeok w miejscu zwanym Ngerulmud (taką nazwę otrzymała nowa stolica kraju). Melekeok jest stolicą stanu. Miejscowość według danych szacunkowych na rok 2013 liczy 662 mieszkańców i jest siódmą co do wielkości w kraju.
Wikipedia
IPA: ˌmɛlɛˈkɛɔk, AS: melekeok
Wiktionary
rzecz. melekeokańczyk mos., melekeokanka ż.
przym. melekeokański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Melekeoku
Wiktionary
IPA: ˌmɛlɛkɛɔˈkãŋka, AS: melekeokãŋka
Wiktionary
rzecz. Melekeok, melekeokańczyk
przym. melekeokański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Melekeoku
Wiktionary
IPA: ˌmɛlɛkɛɔˈkãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: melekeokãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Melekeok m.
:: fż. melekeokanka ż.
przym. melekeokański
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Melekeok
Wiktionary
IPA: ˌmɛlɛkɛɔˈkãj̃sʲci, AS: melekeokãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. melekeokańczyk m., melekeokanka ż., Melekeok
Wiktionary
mały, częściowo odkryty samochód o napędzie elektrycznym; melex (zastrzeżony znak towarowy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. mały elektryczny wózek do przewozu osób
Wiktionary
(1.1) Pan Bernard ciągle jeździł meleksem po placacu pełnego dzieci.
Wiktionary
IPA: ˈmɛlɛks, AS: meleks
Wiktionary
(1.1) melex
Wiktionary
przymiotnik od: meleks
SJP.pl
(r. męski) potocznie: niezdarny, mało inteligentny mężczyzna; gamoń, fajtłapa, niezdara, niedołęga, gapa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński lub męskozwierzęcy
(1.1) pot. pejor. ktoś niezdarny, powolny, niemądry
Wiktionary
(1.1) Taki z niego melepeta, że nawet herbatę potrafi przypalić.
Wiktionary
IPA: ˌmɛlɛˈpɛta, AS: melepeta
Wiktionary
rzecz. melepeciarz m.
Wiktionary
(1.1) gapa, fajtłapa, niezdara, gamoń, niedołęga
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
mały, częściowo odkryty samochód o napędzie elektrycznym; meleks
SJP.pl
Melex – polski producent elektrycznych mikrosamochodów, z siedzibą w Mielcu, działający od 1971 roku.
Wikipedia
substancja czynna w paliatywnym leczeniu nowotworowym
SJP.pl
Melfalan – organiczny związek chemiczny, lek należący do pochodnych iperytu azotowego, który zawiera rodnik fenyloalaninowy. Ma właściwości alkilujące, jest cytostatykiem swoistym dla cyklu komórkowego. Działa wolniej i jest mniej toksyczny niż np. cyklofosfamid.
Wikipedia
melia indyjska - gatunek drzewa z rodziny miodlowatych; miodla indyjska
SJP.pl
Zobacz też: "Melia" – rodzaj roślin z rodziny meliowatych.
Melia – w mitologii greckiej jedna z okeanid.
Była córką Okeanosa. Została kochanką boga Apollina, z którym spłodziła Ismeniosa i Temerosa. Czczono ją wraz z Apollinem w świątyni koło Tebami. Jej imieniem nazwano też źródło w samych Tebach. Niektóre źródła podają, że wśród okeanid była też inna Melia, małżonka boga rzeki Inachos.
Wikipedia
dwucukier zbudowany z galaktozy i glukozy, otrzymywany przez częściową hydrolizę rafinozy
SJP.pl
1. charakterystyczny dla meliki; śpiewany;
2. poezja meliczna - grecka poezja liryczna wykonywana przy akompaniamencie instrumentów muzycznych; melika
SJP.pl
→ Melos (wyspa)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Melos, dotyczący Melos (współcz. Milos)
Wiktionary
rzecz. Melos
Wiktionary
1. odmiana liryki greckiej;
2. melodyka bez uwzględnienia rytmu
SJP.pl
Melika ( melicus, z melikós – dotyczący śpiewu, muzyczny) – jeden ze składników melodii, dobór interwałów bez uwzględnienia rytmu.
Dobór dźwięków (interwałów) zależy od przyjętego systemu tonalnego, w związku z tym wyróżnia się rodzaje struktur melicznych:
Badania porównawcze różnych struktur melicznych mają zastosowanie też w pracach etnograficznych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. plotkarka
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk drzistula, fyrtula, klachula, klachulino, klapaczka, klebetnica, klekotka, klyta, paploła, tyrtula, tyrtulino, tyrtyna; gw. Śląsk Cieszyński fulandryna, klebetnica, lejana
Wiktionary
minerał bogaty w wapń, spotykany głównie w magmowych skałach wylewnych
SJP.pl
Melilit – minerał z gromady krzemianów grupowych. Nazwa pochodzi z gr. "meli", czyli "miód" oraz "lithos", czyli "skała/kamień".
Grupa melilitów obejmuje krzemiany, w których część kationową stanowi #PATRZ lub #PATRZ oraz ich analogon strukturalny #PATRZ (hardystonit). Skrajnymi ogniwami szeregu melilitów są:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hiszpańskie miasto będące enklawą na terytorium Maroka;
Wiktionary
Melilla ([], Ciudad Autónoma de Melilla) – miasto, jednostka administracyjna Hiszpanii, w północnej Afryce, na wschodnim wybrzeżu Maroka. Stanowi eksklawę Hiszpanii. Wolny port, ważny ośrodek rybołówstwa i przetwórstwa rybnego (głównie sardynek). Ma powierzchnię 12,3 km². Liczba mieszkańców (głównie Hiszpanów) w roku 2025 wynosiła 87 067 osób, pochodzenia etnicznego zarówno iberyjskiego i rifeńskiego.
Wikipedia
(1.1) Do 1909 Melilla była okupowana przez Hiszpanię.
Wiktionary
IPA: mɛˈlʲila, AS: melʹila
Wiktionary
miejsce schronienia, zwłaszcza dla złodziei i pokątnego handlu alkoholem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kryjówka przestępców
(1.2) pot. lokal prywatny, w którym nielegalnie handluje się alkoholem lub narkotykami
(1.3) pejor. podrzędny bar, w którym gromadzi się margines społeczny
Wiktionary
(1.2) W mieszkaniu pod nami za komuny funkcjonowała melina.
Wiktionary
czas. melinować, zamelinować dk.
rzecz. meliniara ż., meliniarka ż., meliniarstwo n., meliniarz mos.
przym. meliniarski
przysł. meliniarsko
Wiktionary
(1.1) speluna
(1.2) meta
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Melinda – rodzaj muchówek z rodziny plujkowatych (Calliphoridae).
Wikipedia
kobieta zajmująca się nielegalną sprzedażą alkoholu w mieszkaniu, albo przechowująca u siebie skradzione przedmioty lub przestępców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. środ. kobieta prowadząca melinę
Wiktionary
(1.1) Wczoraj milicja zamknęła meliniarę z naprzeciwka.
Wiktionary
czas. zamelinować dk.
rzecz. melina ż., meliniarka ż., meliniarstwo n.
:: fm. meliniarz m.
przym. meliniarski
przysł. meliniarsko
Wiktionary
(1.1) meliniarka
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. kobieta prowadząca melinę
(1.2) daw. środ. więz. kobieta dająca przytułek złodziejom
Wiktionary
(1.1) Wczoraj milicja zamknęła meliniarkę z naprzeciwka.
Wiktionary
czas. zamelinować dk.
rzecz. melina ż., meliniara ż., meliniarstwo n.
:: fm. meliniarz m.
przym. meliniarski
przysł. meliniarsko
Wiktionary
(1.1) meliniara
Wiktionary
dotyczący meliniarza, meliny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z meliną, dotyczący meliny
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla meliny
Wiktionary
czas. zamelinować dk.
rzecz. melina ż., meliniara ż., meliniarka ż., meliniarstwo n., meliniarz mos.
przysł. meliniarsko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) tak jak na melinie
Wiktionary
czas. zamelinować dk.
rzecz. meliniara ż., melina ż., meliniarka ż., meliniarstwo n., meliniarz mos.
przym. meliniarski
Wiktionary
potocznie: ogół cech właściwych meliniarzom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) proceder prowadzenia melin
Wiktionary
(1.1) Milicja zatrzymała ją za meliniarstwo.
Wiktionary
czas. zamelinować dk.
rzecz. melina ż., meliniara ż., meliniarka ż., meliniarz m.
przym. meliniarski
przysł. meliniarsko
Wiktionary
1. osoba ukrywająca u siebie przestępców lub osoby poszukiwane przez policję;
2. osoba pokątnie handlująca alkoholem lub narkotykami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna prowadzący melinę
Wiktionary
(1.1) Milicja zatrzymała meliniarza z drugiego piętra.
Wiktionary
czas. melinować, zamelinować dk.
rzecz. melina ż., meliniarstwo n.
:: fż. meliniara ż., meliniarka ż.
przym. meliniarski
przysł. meliniarsko
Wiktionary
materiał wybuchowy składający się z kwasu pikrynowego i kolodium
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zamelinować)
(1.1) ukrywać coś w melinie
czasownik zwrotny niedokonany melinować się
(2.1) ukrywać się w melinie
Wiktionary
rzecz. melina ż., meliniarz mos.
czas. zamelinować dk.
Wiktionary
miejsce schronienia, zwłaszcza dla złodziei i pokątnego handlu alkoholem
SJP.pl
ogół zabiegów służących do zwiększenia żyzności gleby
SJP.pl
Melioracja – zabiegi mające na celu trwałe polepszenie rolniczych zdolności produkcyjnych gleb.
Do zabiegów tych zaliczamy: drenowanie ceramiczne i PVC, wykonywanie rowów nawadniająco-odwadniających, budowę zbiorników retencyjnych, regulację rzek, ochronę przeciwpowodziową, nasadzenia roślinnością terenów zalewowych i nieużytków rolnych (fitomelioracje).
Wikipedia
związany z melioracją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z melioracją, służący do melioracji
Wiktionary
rzecz. meliorowanie n., melioracja ż.
Wiktionary
specjalista w dziedzinie prac melioracyjnych; meliorator
SJP.pl
rzadko: specjalista w dziedzinie prac melioracyjnych; meliorant
SJP.pl
w językoznawstwie: dodatni, rozstrzygający o dodatnim odcieniu formy wyrazowej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. rozstrzygający o dodatnim zabarwieniu formy wyrazowej
Wiktionary
IPA: ˌmɛlʲjɔraˈtɨvnɨ, AS: melʹi ̯oratyvny
Wiktionary
(1.1) dodatni, pozytywny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|meliorować.
Wiktionary
rzecz. zmeliorowanie n., melioracja ż., meliorant m., meliorator m.
czas. meliorować ndk., zmeliorować dk.
przym. melioracyjny
Wiktionary
1. wykonywać zabiegi polepszające jakość gleby, zwłaszcza nawadniać lub osuszać;
2. dawniej: ulepszać poprawiać
SJP.pl
nabieranie przez wyrazy zabarwienia dodatniego
SJP.pl
pogląd filozoficzny, według którego dobro jest naturalnym dążeniem człowieka, a dążenie do zła wynika z niewiedzy lub błędu
SJP.pl
Melioryzm (z łac. "melior" – lepszy) – przekonanie o naturalnym dążeniu człowieka ku dobru, ku temu co lepsze, doskonalsze. Może być także postrzegany jako szeroko pojęte doskonalenie społeczeństwa. Wiąże się ono z przekonaniem, że wszelkie dążenia do celów złych biorą się z niewiedzy lub błędu.
Wikipedia
rodzina roślin z rzędu mydleńcowców; miodlowate
SJP.pl
Me
Wikipedia
śródziemnomorska bylina z rodziny wargowych; rojownik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. kulin. nazwa systematyczna|Melissa officinalis|L.|ref=tak., roślina lecznicza o owłosionej łodydze i jajowatych liściach, kwitnąca na niebiesko lub różowo, mająca cytrynowym zapach, stosowana także jako przyprawa;
(1.2) farm. spoż. napar sporządzony z liści melisy (1.1)
(1.3) farm. spoż. przyprawa sporządzona z liści melisy (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zasadziłam trochę melisy, będzie jak znalazł na choroby.
(1.2) Napij się melisy, ból głowy powinien minąć.
Wiktionary
IPA: mɛˈlʲisa, AS: melʹisa
Wiktionary
przym. melisowy, melisowaty
Wiktionary
(1.1) melisa lekarska, rojownik, pszczelnik, matecznik, starzyszek, cytrynowe ziele
Wiktionary
herbatka z melisy
SJP.pl
miodownik melisowaty - gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) bot. przypominający melisę, mający cechy melisy
Wiktionary
rzecz. melisa ż., meliska ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z melisą, dotyczący melisy, zawierający melisę, otrzymany z melisy
Wiktionary
rzecz. melisa ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nalewka na melisie lekarskiej i przyprawach smakowych
SJP.pl
minerał, sól glinowa kwasu melitowego, zawierająca wodę krystalizacyjną; występuje w postaci tetragonalnych kryształów lub w zbitych skupieniach barwy miodowej; miodowiec
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Melita i jestem pszczelarką oraz piernikarką z Torunia.
(1.1) Melita to rzadkie imię żeńskie w Polsce.
(1.1) 10 marca przypadają imieniny Melity i Melisy.
(1.1) Ambroży poślubił Melitę dopiero po skończeniu studiów.
(1.1) W lipcu minionego roku byliśmy z ciocią Melitą w Muzeum Pszczelarstwa w Swarzędzu.
(1.1) Pani Melito, proszę nas jutro odwiedzić.
Wiktionary
IPA: mɛˈlʲita, AS: melʹita
Wiktionary
rzecz.
:: war. Melisa ż.
:: zdrobn. Melitka ż.
Wiktionary
(1.1) war. Melisa; zdrobn. Melitka
Wiktionary
pochodna kumaryny, związek powstający w zgniłej koniczynie; dikumarol, antyprotrombina, antywitamina K
SJP.pl
miasto na Ukrainie
SJP.pl
Melitopol ( Мелітополь) – miasto położone w południowo-wschodniej części Ukrainy, w obwodzie zaporoskim. Od 2022 pod okupacją rosyjską.
W mieście znajduje się stacja kolejowa. W pobliżu miasta znajduje się pomnik przyrody Kamiana Mohyła.
Wikipedia
kwas melitowy - rodzaj kwasu organicznego
SJP.pl
cukier znajdujący się w niektórych roślinach
SJP.pl
związek chemiczny znajdujący się w jadzie pszczelim
SJP.pl
Me
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. grecka pasta z pieczonych bakłażanów
Wiktionary
(1.1) Na śniadanie mam dziś melizanosalatę, oliwki i biały chleb.
Wiktionary
IPA: ˌmɛlʲizãnɔsaˈlata, AS: melʹizãnosalata
Wiktionary
w muzyce: ozdobnik melodyczny, figuracja śpiewana na jednej sylabie tekstu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. ozdobnik melodyczny, figuracja zbudowana z przynajmniej dwóch dźwięków, śpiewana na jednej zgłosce tekstu;
Wiktionary
Me
Wikipedia
rzecz. melizmatyka ż.
przym. melizmatyczny
Wiktionary
ozdabianie śpiewanego tekstu figuracjami na jednej sylabie, charakterystyczne dla chorału gregoriańskiego
SJP.pl
czasownik
(1.1) gw-pl|Poznań. mleć
Wiktionary
miasto w Austrii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Poznań. cukierki
Wiktionary
wyznawca Kościoła melkickiego (melchickiego); melchita
SJP.pl
dzielnica żydowska w miastach północnoafrykańskich
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) daw. dzielnica żydowska w mieście północnoafrykańskim
Wiktionary
IPA: ˈmɛlːax, AS: me•laχ
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
elektroniczny instrument klawiszowy skonstruowany w 1963 roku; melotron
SJP.pl
bułgarskie czerwone wino o wysokiej jakości; mełnik
SJP.pl
Melnik, Mełnik (bułg. "Мелник") – to najmniejsze miasto w Bułgarii (216 mieszkańców w 2011 roku), położone w południowo-zachodniej części kraju, w obwodzie Błagojewgrad, w gminie Sandanski.
Wikipedia
potocznie: ślina
SJP.pl
Me
Wikipedia
deklamowanie utworów literackich przy akompaniamencie muzyki; melorecytacja
SJP.pl
przymiotnik od: melodeklamacja
SJP.pl
deklamować utwory literackie przy akompaniamencie muzyki; melorecytować
SJP.pl
obok rytmu i harmonii jeden z podstawowych elementów dzieła muzycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. ciąg dźwięków, każdy o określonej wysokości i czasie trwania, rozpoznawany przez słuchacza jako jedna całość;
Wiktionary
Melodia – jeden z głównych elementów dzieła muzycznego; następstwo dźwięków różnej wysokości, zorganizowanych w czasie i odbieranych jako spójna linia muzyczna. Termin wywodzi się z greckich określeń związanych ze śpiewem lub pieśnią. Przebieg melodii kształtują zarówno czynniki wysokościowe, takie jak dobór dźwięków, relacje interwałowe, skala i ambitus, jak i czynniki czasowe, związane z rytmicznym uporządkowaniem dźwięków.
Wikipedia
IPA: mɛˈlɔdʲja, AS: melodʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. melodyjność ż.
:: zdrobn. melodyjka ż.
przym. melodyjny, melodyczny
przysł. melodyjnie
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: melodia
Wiktionary
1. utwór dramatyczny, film lub powieść o sensacyjnej fabule obfitujący w sentymentalne sceny;
2. historia, scena lub zachowanie przesadnie sentymentalne i egzaltowane;
3. utwór dramatyczny z muzyką i melodeklamacją, popularny w XVIII w.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. film. teatr. sentymentalny utwór o wartkiej fabule przeplatanej wątkami miłosnymi
(1.2) sytuacja nadmiernie sentymentalna
Wiktionary
Melodramat – utwór literacki, literacko-muzyczny lub filmowy o sensacyjnej fabule nasyconej efektami patetyczno-sentymentalnymi i z zawartym w niej wątkiem miłosnym.
Wikipedia
rzecz. melodramatyczność ż., melodramatyzm mrz., melodramatyzowanie n.
czas. melodramatyzować ndk.
przym. melodramatyczny
przysł. melodramatycznie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący melodramatu
Wiktionary
rzecz. melodramat m.
Wiktionary
charakterystyczna w zakresie melodii cecha jakiegoś utworu, stylu, kompozytora lub epoki; melodyka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do melodyki
(1.2) przest. melodyjny
Wiktionary
rzecz. melodyjność ż., melodia ż., melodyczność ż., melodyka ż.
przysł. melodycznie
Wiktionary
1. zdrobnienie od: melodia;
2. prosta, nieskomplikowana melodia; śpiewka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: melodia
Wiktionary
zob. melodia.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób melodyjny
Wiktionary
rzecz. melodia ż., melodyjność ż.
przym. melodyjny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: melodyjnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: melodyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co melodyjne
Wiktionary
rzecz. melodia ż., melodyjka ż., melodyka ż., melodyk m.
przym. melodyjny, melodyczny
przysł. melodyjnie
Wiktionary
1. przyjemnie brzmiący; dźwięczny; harmonijny;
2. odnoszący się do melodii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o przyjemnym brzmieniu
Wiktionary
(1.1) Kwitły i pachniały młode lipy – rozlegał się wszędzie melodyjny gwar pszczół, trzmieli, os, nieprzerwany krzyk kosów i pogwizdywanie wilg.
Wiktionary
przysł. melodyjnie
rzecz. melodia ż., melodyjność ż.
Wiktionary
(1.1) dźwięczny, harmonijny
Wiktionary
muzyk kształtujący motyw utworu muzycznego
SJP.pl
charakterystyczna w zakresie melodii cecha jakiegoś utworu, stylu, kompozytora lub epoki
SJP.pl
Melodyka – element dzieła muzycznego porządkujący następstwo dźwięków. Też: zespół cech melodii charakterystycznych dla danego stylu, epoki, grupy kompozytorów, np. melodyka barokowa, melodyka w utworach Fryderyka Chopina.
Melodykę dzieli się na: wokalną (przewaga sekund, ograniczona ruchliwość) i instrumentalną (większe zróżnicowanie interwałowe).
Wikipedia
kompozytor uwydatniający w utworze muzycznym melodię
SJP.pl
przyrząd umocowany przy fortepianie notujący na papierze zapis nutowy granej muzyki; pianograf
SJP.pl
Me
Wikipedia
miłośnik muzyki; muzykoman
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) miłośnik muzyki (w domyśle: klasycznej)
Wiktionary
(1.1) Na koncert przyszło wielu melomanów.
Wiktionary
IPA: mɛˈlɔ̃mãn, AS: melõmãn
Wiktionary
rzecz. melomania ż., melomaństwo n.
:: fż. melomanka ż.
Wiktionary
(1.1) audiofil
Wiktionary
uwielbienie muzyki, fascynacja sztuką muzyczną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zamiłowanie do muzyki, zwłaszcza klasycznej
Wiktionary
IPA: ˌmɛlɔ̃ˈmãɲja, AS: melõmãńi ̯a
Wiktionary
rzecz. meloman mos., melomanka ż., melomaństwo n.
przym. melomański
Wiktionary
(1.1) melomaństwo
Wiktionary
miłośniczka muzyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która lubi słuchać muzyki
Wiktionary
IPA: ˌmɛlɔ̃ˈmãnka, AS: melõmãnka
Wiktionary
rzecz. melomania ż., melomaństwo n.
:: fm. meloman m.
przym. melomański
Wiktionary
przymiotnik od: meloman
SJP.pl
1. roślina jednoroczna z rodzaju dyniowatych, wywodząca się z tropikalnej Afryki lub Azji; owoc tej rośliny;
2. kapelusz męski o twardym półkulistym denku; melonik;
3. potocznie: milion złotych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina z gatunku ogórek melon, należącego do rodziny jednorocznych dyniowatych;
(1.2) spoż. jadalny owoc melona (1.1)
(1.3) przen. slang. grub. wydatna kobieca pierś
(1.4) uczn. milion a. tysiąc złotych
(1.6) więz. ostrzyżona głowa
(1.7) więz. kapelusz
Wiktionary
(1.1) Melon rośnie dziko w Afryce, dużej części Azji i w Australii.
(1.2) Melony w 90% składają się z wody; zawierają też dużo cukru.
(1.3) Pewnie dostała tę rolę, bo ma duże melony!
(1.4) Mówi, że ten komp kosztuje melon.
Wiktionary
IPA: ˈmɛlɔ̃n, AS: melõn
Wiktionary
rzecz. melonik m.
przym. melonowy
Wiktionary
(1.3) cyc
Wiktionary
1. męski kapelusz o twardym, półkolistym denku; dęciak;
2. zdrobnienie od: melon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sztywny, półkolisty kapelusz męski
(1.2) zdrobn. od melon
Wiktionary
Melonik – rodzaj męskiego nakrycia głowy, kapelusz z niewielkim rondem o podwiniętej do góry krawędzi i wypukłym półkulistym (podobnym do połówki melona) denkiem. Niemiecka nazwa takiego kapelusza ("Melone"), podobnie jak francuska ("chapeau melon") oraz jeszcze w kilku innych językach także nawiązuje do podobieństwa do tego owocu.
Wikipedia
(1.1) (…) trafił w rondo melonika i strącił go w wąwóz.
Wiktionary
IPA: mɛˈlɔ̃ɲik, AS: melõńik
Wiktionary
rzecz. melon m.
przym. melonowy
Wiktionary
(1.1) daw. sztywniak; lwów|dętek, baniaczek.; reg. pozn. globusik
Wiktionary
melonogłów wielozębny - gatunek ssaka z rodziny delfinowatych; delfin grubogłowy
SJP.pl
mający kształt melona, przypominający melon
SJP.pl
rodzina roślin dwuliściennych
SJP.pl
Me
Wikipedia
o cechach melonowcowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
wysoka bylina o pokroju drzewiastym, uprawiana w krajach tropikalnych ze względu na jadalne, żółtopomarańczowe owoce przypominające melony; drzewo melonowe, papaja
SJP.pl
Melonowiec ("Carica" L.) – rodzaj roślin z rodziny melonowcowatych ("Caricaceae"). W tradycyjnym ujęciu zaliczanych było do niego ok. 20 gatunków rosnących w naturze w Ameryce Środkowej i Południowej. W uprawie szeroko rozprzestrzeniony w całej strefie międzyzwrotnikowej jako roślina jadalna został melonowiec właściwy "C. papaya". W nowszych ujęciach systematycznych gatunki tu zaliczane zostały rozdzielone między inne rodzaje, a w rodzaju "Carica" został tylko "C. papaya".
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z melonami, dotyczący melonów, wykonany z melona
przymiotnik jakościowy
(2.1) mający jakieś cechy melona np. smak, zapach
Wiktionary
rzecz. melon mrz., melonowiec mrz., melonik mrz.
Wiktionary
1. roślina jednoroczna z rodzaju dyniowatych, wywodząca się z tropikalnej Afryki lub Azji; owoc tej rośliny;
2. kapelusz męski o twardym półkulistym denku; melonik;
3. potocznie: milion złotych
SJP.pl
w antycznej poezji greckiej: obrzędowa pieśń taneczna wykonywana przez aojdę przy akompaniamencie muzyki; melopeja
SJP.pl
w antycznej poezji greckiej: obrzędowa pieśń taneczna wykonywana przez aojda przy akompaniamencie muzyki; melopea
SJP.pl
deklamowanie utworów literackich przy akompaniamencie muzyki; melodeklamacja
SJP.pl
Melorecytacja (melodeklamacja) – artystyczne wygłaszanie utworów literackich z towarzyszeniem muzyki.
Wikipedia
przymiotnik od: melorecytacja
SJP.pl
dawniej w muzyce: pojęcie charakteryzujące melodyczną podstawę utworu muzycznego
SJP.pl
elektroniczny instrument klawiszowy skonstruowany w 1963 roku; mellotron
SJP.pl
Melotron ( mellotron) – obok organów Hammonda, najpowszechniej używany instrument muzyczny z grupy elektrofonów elektromechanicznych ery przedsyntezatorowej.
Melotron został skonstruowany w 1963 roku i produkowany był do 1986 roku. Produkowała go angielska firma Streetly Electronics.
Wikipedia
sztuka teatralna; teatr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. muza tragedii, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;
Wiktionary
(1.1) Melpomena i jej siostry uświetniały śpiewem biesiady bosko-ludzkie oraz uczty olimpijskie bogów.
(1.1) Atrybutami Melpomeny były: maska tragiczna, wieniec z winnej latorośli i maczuga.
Wiktionary
IPA: ˌmɛlpɔ̃ˈmɛ̃na, AS: melpõmẽna
Wiktionary
(1.1) Melpomene
Wiktionary
w mitologii greckiej: muza tragedii, przedstawiana z maską tragiczną; Melpomena
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
legumina parzona z mąki, mleka i jaj; melszpejz
SJP.pl
legumina parzona z mąki, mleka i jaj; melszpajz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) meteorol. wiatr na Morzu Egejskim wiejący latem, przynoszący dobrą pogodę;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) etezja
Wiktionary
gruba tkanina płaszczowa z przędzy wełnianej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. popularny w średniowieczu świecznik wiszący, umieszczany zazwyczaj pośrodku stropu sali jadalnej;
2. element zdobniczy świeczników lub luster w kształcie kobiety z ogonem ryby lub węża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mit. książk. postać z literatury średniowiecznej i mitów, pół-kobieta, pół-ryba;
Wiktionary
Meluzyna – według legend i folkloru to rusałka wodna o postaci węża, która zamieniła się w kobiecą postać. Według jednej z wersji legend literackich z XIV wieku Meluzyna była czarodziejką. Taka wersja została spisana w latach 1387–1393 przez Jehana (Jeana) d’Arras, dworzanina księcia Jana de Berry.
Wikipedia
rzecz. meluzyna ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zupa mleczna z mąką
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. melzupka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. zdrobn. od: melzupa
Wiktionary
rzecz. melzupa ż.
Wiktionary
w socjobiologii: jednostka informacji kulturowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kult. dająca się powielać i podlegająca ewolucji jednostka kultury;
(1.2) inform. środ. internetowe: chwytliwy obrazek, powielany przez kolejne osoby w internecie;
(1.3) jęz. trzynasta litera alfabetów semickich (fenickiego, arabskiego م, hebrajskiego מ, aramejskiego i syryjskiego);
forma zaimka.
(2.1) daw. N. i Ms. m. oraz n. od: mój
Wiktionary
Me
Wikipedia
(1.2) Memy internetowe z powodzeniem wykorzystuje się w celach reklamowych.
(2.1) Całem mem sercem, duszą niewinną, / Kocham tę świętą ziemię rodzinną, / Na której moja kołyska stała, / I której dawna karmi mię chwała.
Wiktionary
IPA: mɛ̃m, AS: mẽm
Wiktionary
rzecz. memetyka ż., memetyk m., memplex, memiczność ż.
przym. memetyczny, memiczny
przysł. memetycznie, memicznie
Wiktionary
(1.2) mem internetowy
Wiktionary
cienka, sprężysta płytka przenosząca drgania akustyczne na mechaniczne albo mechaniczne na akustyczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. cienka elastyczna przegroda między dwoma ośrodkami
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: mɛ̃mˈbrãna, AS: mẽmbrãna
Wiktionary
rzecz. membranofon mrz.
przym. membranowy
Wiktionary
instrument perkusyjny, w którym źródłem dźwięku jest drgająca skóra lub błona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. instrument muzyczny, w którym wibratorem dźwięku jest membrana;
Wiktionary
(1.1) Tamburyn zaliczony jest do membranofonów.
Wiktionary
IPA: ˌmɛ̃mbrãˈnɔfɔ̃n, AS: mẽmbrãnofõn
Wiktionary
rzecz. membrana ż.
Wiktionary
(1.1) instrument perkusyjny membranowy
Wiktionary
przymiotnik od: membrana
SJP.pl
[czytaj: memkojn] kryptowaluta oparta na memie internetowym, zwykle silnie spekulacyjna i pozbawiona realnej wartości użytkowej
SJP.pl
(r. żeński) kobieta powolna, ospała, niezorganizowana, nieporadna życiowo; także o mężczyźnie z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym; niezdara, oferma, ciamajda, ciapa
SJP.pl
rodzaj ostrzeżenia, przestrogi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. przypomnienie
(1.2) książk. ostrzeżenie, przestroga
(1.3) rel. każda z dwu modlitw zaczynających się od słowa „memento” podczas mszy rzymskokatolickiej
Wiktionary
Zobacz też: Memento (singel).
Memento – amerykański dramat dreszczowy neo-noir z 2000 roku w reżyserii Christophera Nolana.
Wikipedia
IPA: mɛ̃ˈmɛ̃ntɔ, AS: mẽmẽnto
Wiktionary
specjalistka badająca funkcjonowanie memów (jednostek informacji kulturowej)
SJP.pl
specjalista badający funkcjonowanie memów (jednostek informacji kulturowej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) badacz zajmujący się memetyką
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) badaczka zajmująca się memetyką
Wiktionary
(1.1) Memy (replikatory), zdaniem memetyków, rezydują w ludzkim mózgu.
Wiktionary
rzecz. memetyka ż.
:: fż. memetyczka ż.
przym. memetyczny
przysł. memetycznie
Wiktionary
dziedzina nauki badająca funkcjonowanie memów (jednostek informacji kulturowej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. kult. dziedzina wiedzy o procesach replikacji i ewolucji memów, uważana czasem za paranaukę;
Wiktionary
Memetyka ( memetics) – nauka badająca zarówno teoretycznie, jak i empirycznie, procesy replikacji memów, ich rozprzestrzenianie się i ewolucję. Memetyka jest paradygmatem ewolucji kulturowej zakładającym, że tak jak w ewolucji biologicznej jednostką doboru jest gen, tak w ewolucji kulturowej jednostką doboru jest mem, czyli najmniejsza jednostka informacji kulturowej.
Wikipedia
(1.1) Memetyka jako nauka posługuje się poważnym aparatem pojęciowym (…).
Wiktionary
rzecz. mem mrz., memetyk mos., memetyczka ż.
przym. memetyczny
przysł. memetycznie
Wiktionary
przymiotnik od: Memfis (starożytne miasto w Egipcie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) staroż. związany z Memfisem, dotyczący Memfisu
Wiktionary
(1.1) Obydwa system religijne — heliopolitański i hermopolitański — sięgają swymi początkami w epokę prehistoryczną Egiptu, natomiast pogląd trzeci — memficki — jest od nich młodszy, gdyż powstał za panowania dwóch pierwszych dynastii, a więc w drugiej połowie III tysiąclecia p.n.e.
Wiktionary
rzecz. Memfis mrz.
Wiktionary
starożytne miasto egipskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. jedno z najważniejszych miast starożytnego Egiptu;
Wiktionary
Memfis (gr. Μέμφις, "Mémphis") – grecka nazwa jednego z najważniejszych miast starożytnego Egiptu, centrum politycznego, handlowego i administracyjnego, ośrodka kultu Ptaha, Sechmet i Apisa, stolicy w epoce Starego Państwa (III–VI dynastia).
Współcześnie z miasta zachowały się fundamenty świątyni, resztki pałacu królewskiego i kilka wielkich posągów; o jego dawnej świetności świadczą trzy rozlegle nekropole: Abusir na północy oraz Sakkara i Dahszur na południu.
Wikipedia
(1.1) Poznał król naukę magów chaldejskich i niniwskich, astrologów z Abydos, Sais i Memfis, tajemnice wróżów, mistagogów i epoptów asyryjskich i wróżbitów-jasnowidzów z Baktrii i Persepolis i przekonał się, że ich wiedza jest li tylko ludzką wiedzą.
Wiktionary
IPA: ˈmɛ̃w̃fʲis, AS: mẽũ̯fʹis
Wiktionary
przym. memficki
Wiktionary
potocznie: kobieta tworząca w internecie chwytliwe informacje o charakterze humorystycznym, zwykle w postaci filmiku, obrazka lub zdjęcia
SJP.pl
potocznie: twórca memów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) slang. miłośnik lub twórca memów
Wiktionary
(1.1) Stworzenie fałszywego nagrania jest dziś banalnie proste, a będzie jeszcze łatwiejsze. Jeśli dodamy do tego generatory głosu wiernie naśladujące barwę wybranej osoby, wkroczymy w świat, w którym trudno będzie odróżnić prawdę od fikcji, realne wystąpienie polityka od grafiki stworzonej przez memiarza.
(1.1) Czy teraz prokurator będzie ścigał „memiarzy” (…)?
(1.1) Tam na bank jest ktoś podstawiony wśród doradców. Taki memiarz, który podpowiada takie rzeczy żebyśmy my zwykli ludzie mogli mieć bekę ;)
Wiktionary
rzecz. mem mrz., memiczność ż.
przym. memiczny, memowy
przysł. memicznie, memowo
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób memiczny
Wiktionary
rzecz. mem mrz., memiarz mos., memiczność ż.
przym. memiczny
Wiktionary
→ memiczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co memiczne
Wiktionary
(1.1) Memiczność tego serialu jest nieopisana – niemalże każdy jeden odcinek zawiera wspaniały cytat, który stał się popularny w sieci.
(1.1) Nawet jeśli politycy źle znoszą szydercze memy ze swoim udziałem, to ich sztaby wiedzą, że memiczność przysparza kandydatom popularności.
Wiktionary
rzecz. mem mrz., memiarz mos.
przym. memiczny, memowy
przysł. memicznie, memowo
Wiktionary
taki, o którym łatwo można stworzyć wiele memów; memotwórczy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) slang. młodz. inspirujący do tworzenia memów
Wiktionary
rzecz. memiarz mos., mem mrz., memiczność ż.
przysł. memicznie
Wiktionary
(1.1) memotwórczy
Wiktionary
zdrobnienie od: mem (chwytliwa informacja w internecie)
SJP.pl
element elektrochemiczny, integrator z pamięcią analogową, w którym wykorzystano zjawisko elektroosadzania i elektrorozpuszczania
SJP.pl
dziecko, które zwykle je bardzo mało, bez apetytu
SJP.pl
postać z mitologii greckiej
SJP.pl
Me
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Memnona lub z nim związany
SJP.pl
precyzyjna, zwięzła notatka dokumentująca bieżące ustalenia, stosowana w firmach, instytucjach i urzędach; notatka służbowa
SJP.pl
rzeczy wiekopomne, godne zapamiętania
SJP.pl
Memorabilia – dwupłytowy album zespołu Stare Dobre Małżeństwo, wydany 10 października 2016.
Wikipedia
notatka uszczegóławiająca lub wyjaśniająca stanowisko przedstawione przez jedną ze stron w trakcie rozmów lub w ustnym oświadczeniu; aide-mémoire
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) polit. niepodpisane i niepodstemplowane jeszcze pismo, dokument dyplomatyczny, mogący być przedmiotem rokowań
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W dwa dni później rząd przedstawił swój pogląd w specjalnym memorandum złożonym w Foreign Office.
Wiktionary
IPA: ˌmɛ̃mɔˈrãndũm, AS: mẽmorãndũm
Wiktionary
(1.1) aide-mémoire
Wiktionary
upamiętniający; kommemoracyjny, kommemoratywny, komemoracyjny, komemoratywny
SJP.pl
dotyczący upamiętnienia ważnych wydarzeń lub postaci z przeszłości
SJP.pl
rodzaj oficjalnego pisma do władz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) społ. polit. oficjalne pismo do władz, które zawiera prośby lub uwagi dotyczące ważnych dla ogółu sprawch
(1.2) sport. zawody sportowe dla uczczenia czyjejś pamięci
(1.3) hand. ekon. księga handlowa przeznaczona do księgowania obrotów bezgotówkowych
(1.4) przest. pamięć, pamiętanie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W tym samym czasie w Anglii zaczęto rozważać korzyści i niekorzyści płynące dla Wielkiej Brytanii z możliwej odbudowy państwa polskiego. Rozważania te znalazły wyraz w dwóch memoriałach, opracowanych jesienią 1916 r.
(1.2) Cały czas na memoriale obecny był wójt, który dopingował zawodników, a na końcu pogratulował sportowej walki i wręczył nagrody.
Wiktionary
rzecz. memorabilium n., memoryczność ż., memuar m.
przym. memoriałowy, memoryczny, memuarowy
Wiktionary
przymiotnik od: memoriał
SJP.pl
typ wymiennych kart pamięci, używany np. w niektórych aparatach cyfrowych
SJP.pl
zachowywanie w pamięci; zapamiętywanie
SJP.pl
sprzyjający powstawaniu memów; memiczny
SJP.pl
środowiskowo: tworzyć memy
SJP.pl
[czytaj: memfis] miasto w USA
SJP.pl
Memphis – miasto i znaczący port rzeczny w środkowej części Stanów Zjednoczonych, w południowo-zachodniej części hrabstwa Shelby, w stanie Tennessee, nad rzeką Missisipi. Nazwa pochodzi od miasta Memfis w starożytnym Egipcie. Według danych z 2023 liczy 618,6 tys. mieszkańców i obejmuje blisko 1,34 mln w obszarze metropolitalnym.
Wikipedia
jeden z podstawowych biernych elementów elektronicznych
SJP.pl
Memrystor (ang. "memristor") – jeden z podstawowych biernych elementów elektronicznych; trzy pozostałe to opornik (rezystor), kondensator i cewka. Memrystor ( memory resistor – opornik z pamięcią) działa jako pojedyncza komórka pamięci, może być użyty do przechowywania jednego bitu informacji, rezystancja memrystora może być sterowana prądowo.
Wikipedia
dawniej: pamiętnik
SJP.pl
dawniej: autor memuarów (pamiętników); pamiętnikarz
SJP.pl
dotyczący memuarystyki (pamiętnikarstwa); pamiętnikarski
SJP.pl
dawniej: pisanie memuarów (pamiętników); pamiętnikarstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|memłać.
Wiktionary
rzecz. niememłanie n.
czas. memłać ndk.
Wiktionary
mamłać; potocznie:
1. przewracać językiem w buzi; mamlać, mamleć;
2. gnieść coś, brudzić i poniewierać
SJP.pl
potocznie, czasami ironicznie, o chłopaku, mężczyźnie
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Ministerstwo Edukacji Narodowej;
Wiktionary
Men (niem. "Main", łac. "Moenus", "Menus", śrłac. "Mogonus") – rzeka w środkowych Niemczech o długości 524 km.
Źródło w Smreczanach (Biały Men, "Weißer Main") i Jurze Frankońskiej (Czerwony Men, "Roter Main"), płynie przez Bawarię i Hesję i uchodzi do Renu w Mainz-Kastel (dzielnicy Wiesbaden).
Wikipedia
(1.1) MEN ma swoją siedzibę w Warszawie.
Wiktionary
IPA: mɛ̃n, AS: mẽn
Wiktionary
potocznie: duża menażka
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
witamina K2, rozpuszczalna w tłuszczach; farnochinon
SJP.pl
1. kobieta w stanie ekstazy w czasie uroczystości ku czci Dionizosa; bachantka;
2. w przenośni o kobiecie nienaturalnie podnieconej
SJP.pl
organiczny związek chemiczny z grupy chinonów; witamina K3
SJP.pl
Menadion – organiczny związek chemiczny z grupy chinonów, syntetyczna prowitamina rozpuszczalna w tłuszczach, określana jako witamina K3, stosowana jako lek hemostatyczny.
Wikipedia
1. kierownik, zarządca przedsiębiorstwa; manager, menedżer;
2. osoba organizująca występy estradowe lub imprezy sportowe, kierująca sprawami kontraktowymi artystów lub sportowców, opiekująca się ich interesami; menedżer, menażer, manager, agent
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ekon. kierownik;
(1.2) osoba, która zajmuje się reprezentowaniem artysty, sportowca lub ich zespołu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) inform. program zarządzający
Wiktionary
IPA: mɛ̃ˈnad͡ʒɛr, AS: mẽnaǯer
Wiktionary
rzecz. manager m., menedżer m., menadżeryzm m., management m., menadżerowanie n.
:: fż. menadżerka ż., menedżerka ż.
czas. menadżerować ndk.
przym. menadżerski, managerski
przysł. menadżersko
Wiktionary
(1.1) kierownik, zarządca, manager, menedżer
Wiktionary
potocznie: manager, kierownik
SJP.pl
12 ksiąg o żywocie świętych, ułożone w porządku świętowania ich pamięci według kalendarza prawosławnego
SJP.pl
okres w życiu kobiety od pierwszej do ostatniej menstruacji
SJP.pl
Menakme – okres w życiu kobiety od pierwszej do ostatniej miesiączki, czyli od końca okresu dojrzewania do menopauzy.
Wikipedia
rzeka w Azji
SJP.pl
Menam (taj. "Chao Phraya") – rzeka na Półwyspie Indochińskim w zachodniej Tajlandii.
Przy jej ujściu do Zatoki Tajlandzkiej położony jest Bangkok, stolica Tajlandii. Długość ok. 365 km, powierzchnia dorzecza 160 tys. km². Menam powstaje z połączenia rzek: Ping (590 km) i Nan (627 km), płynie przez Nizinę Menamu (Czau Praja), a uchodząc do Zatoki Tajlandzkiej tworzy rozległą deltę. Jest wykorzystywana do nawadniania, żeglugi i spławu drewna.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Menamem, dotyczący Menamu
Wiktionary
rzecz. Menam mrz.
Wiktionary
obce imię męskie
SJP.pl
Zo
Wikipedia
pierwsze krwawienie miesiączkowe u dziewcząt
SJP.pl
Me
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
w starożytnym Egipcie: naszyjnik z koralików, używany jako amulet lub instrument muzyczny
SJP.pl
Menat – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, w departamencie Puy-de-Dôme.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 640 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 32 osoby/km² (wśród 1310 gmin Owernii Menat plasuje się na 336. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 451.).
Wikipedia
1. przestarzale:
a) kasyno wojskowe
b) gospodarstwo domowe
2. dawniej: oszczędne gospodarowanie
SJP.pl
Menaż – w gastronomii określenie elementu zastawy stołowej w postaci stojaka na przyprawy ułatwiającego ich przenoszenie. Popularny w lokalach gastronomicznych, niekiedy nazywany bywa również "przyprawnikiem".
W podstawowej wersji posiada miejsca na solniczkę i pieprzniczkę, jednak można spotkać bardziej rozbudowane menaże, które mogą pomieścić więcej pojemników z przyprawami sypkimi lub płynnymi, takimi jak ocet, oliwa, maggi, papryka, a także np. wykałaczki.
Wikipedia
kuchnia lub stołówka wojskowa
SJP.pl
osoba organizująca występy estradowe lub imprezy sportowe, kierująca sprawami kontraktowymi artystów lub sportowców, opiekująca się ich interesami; menadżer, menedżer, manager, agent
SJP.pl
1. dawniej: klatki z dzikimi zwierzętami przewożone i wystawiane dla rozrywki publiczności; także: miejsce gdzie się trzyma i pokazuje te zwierzęta;
2. przenośnie: grupa ludzi o nietypowym wyglądzie lub upodobaniach; także: zbiór dziwacznych przedmiotów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. zool. niecodzienne gatunki zwierząt w klatkach obwożone w celach pokazowych;
(1.2) hist. zool. pomieszczenie lub zespół klatek, gdzie przetrzymywane są niecodzienne gatunki zwierząt
Wiktionary
Zobacz też: "Menażeria" – film komediowy.
Menażeria (z fr. "ménagerie" – menażeria od "ménager" – oszczędzać, pokierować czymś, obmyślić z "ménage" – gospodarstwo (domowe), małżeństwo):
Wikipedia
IPA: ˌmɛ̃naˈʒɛrʲja, AS: mẽnažerʹi ̯a
Wiktionary
przymiotnik od: menażeria
SJP.pl
blaszane naczynie z pokrywką, używane do posiłków w wojsku i na obozach turystycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) harc. wojsk. lekki metalowy pojemnik służący do spożywania posiłków, czasami też do ich przygotowywania;
Wiktionary
Menażka – lekki, zamykany pojemnik, dwu- lub trzyczęściowy, służący jako naczynie do spożywania posiłków, a czasem też ich przygotowywania (szczególnie ciepłych). Menażka używana jest głównie przez żołnierzy i turystów.
Menażka zazwyczaj wykonana jest z aluminium. Dzięki temu menażka jest mniejszym obciążeniem w ekwipunku.
Wikipedia
IPA: mɛ̃ˈnaʃka, AS: mẽnaška
Wiktionary
blaszane naczynie z pokrywką, używane do posiłków w wojsku i na obozach turystycznych
SJP.pl
dawniej:
1. szanować, szczędzić;
2. gospodarować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. neol. zwolennik Sławomira Mencena
Wiktionary
roślina z rodziny goździkowatych
SJP.pl
Menchia ("Moenchia") – rodzaj roślin z rodziny goździkowatych obejmujący trzy gatunki. Występują one w basenie Morza Śródziemnego, skąd introdukowane zostały do Ameryki Północnej, Afryki południowej i Australii. Nazwa rodzajowa upamiętnia niemieckiego botanika – Conrada Moencha (1744–1805). W Polsce odnotowywano jako zawlekane przejściowo dwa gatunki – menchię mantejską i wzniesioną.
Wikipedia
1. wulgarnie, obelżywie o człowieku
2. gatunek maleńkiego owada z rzędu wszy; mendoweszka; wesz łonowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. wesz łonowa, mendoweszka
(1.2) przen. pot. człowiek podły
(1.3) przen. pot. człowiek głupi, niezdarny
(1.4) przen. wulg. policjant
Wiktionary
(1.1) Gdy zauważyłam, że w pościeli są mendy, to musiałam ją wygotować, żeby poginęły.
(1.2) Ta dyrektorska menda obcięła mi pensję!
(1.3) Co za menda, pożyczyłem mu rower, a ten na pierwszym zakręcie wywalił się i jeszcze kierownicę mi skrzywił.
(1.4) Wałęsa się i szwenda, pierdolona menda.
Wiktionary
IPA: ˈmɛ̃nda, AS: mẽnda
Wiktionary
(1.2) wredol, podlec, świnia, gnida, bydlak, bydlę, gad, gadzina, łajdak, łachudra, łotr, kanalia, padalec, plugawiec, skurczybyk, skurkowaniec, sobaka, swołocz, szubrawiec, szuja, ścierwo, niegodziwiec, nikczemnik, parszywiec, kreatura
(1.4) pot. obraź. pies; pot. gliniarz, glina, pan władza; pot. żart. misiek, miś, misiak, smerf
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. przestarzałe: 15 sztuk czegoś (zwłaszcza jaj), 1/4 kopy
2. piętnaście lub mniej snopów zboża ustawianych razem na polu po żniwach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. miar. 15 sztuk czegoś;
(1.2) przest. roln. kupka składająca się z piętnastu (czasem dwunastu lub dziesięciu) snopów zboża;
Wiktionary
Mendel (z niem. "mandel") – zwyczajowa miara liczbowa: 15 sztuk, czyli 1/4 kopy, stosowane w Polsce od XIV wieku. Czasami mendel liczył 16 (mendel chłopski).
Miara stosowana w odniesieniu do produktów rolnych np. jajek, drobiu. Określenie to bywa jeszcze spotykane na bazarach.
Wikipedia
(1.2) Wychodził na wzgórza przede dniem, schodził późno w nocy i żął, snopki wiązał, mendle układał a rozmyślał…
Wiktionary
IPA: ˈmɛ̃ndɛl, AS: mẽndel
Wiktionary
(1.2) reg. śl. mondel
Wiktionary
nazwisko, np. Dmitrij Iwanowicz Mendelejew (1834-1907), chemik rosyjski, twórca okresowego układu pierwiastków
SJP.pl
zdrobnienie od: mendel
SJP.pl
promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o symbolu Md, niewystępujący w stanie naturalnym w przyrodzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Md i liczbie atomowej 101;
Wiktionary
Mendelew (Md, mendelevium) – pierwiastek chemiczny z grupy aktynowców w układzie okresowym. Nazwa pochodzi od nazwiska chemika Dmitrija Mendelejewa. Czasami w literaturze jest stosowany błędny symbol Mv.
Pierwiastek otrzymano po raz pierwszy w 1955 r. pod kierunkiem Alberta Ghiorso z Berkeley w Kalifornii, USA bombardując 253Es cząstkami α.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma mendelew?
Wiktionary
IPA: mɛ̃nˈdɛlɛf, AS: mẽndelef
Wiktionary
przym. mendelewowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Md
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący mendelewu
Wiktionary
rzecz. mendelew m.
Wiktionary
zwolennik mendelizmu
SJP.pl
zwolenniczka mendelizmu
SJP.pl
teoria genetyczna w biologii, przyjmująca, że geny w procesie rozmnażania się osobników nie ulegają zmianie, lecz rozdzielają się i łączą ze sobą tworząc różne kombinacje cech
SJP.pl
nazwisko, m.in.: Jakob Ludwig Felix Mendelssohn Bartholdy (1809-1847), niemiecki kompozytor
SJP.pl
rzeka w Turcji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. rzadko: układać w mendle;
2. w biologii: dziedziczyć zgodnie z teorią Mendla
SJP.pl
taki jak u Mendla, charakterystyczny dla Mendla
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z prawami i dorobkiem naukowym Gregora Mendla
Wiktionary
IPA: mɛ̃nˈdlɔfsʲci, AS: mẽndlofsʹḱi
Wiktionary
wielki książę litewski od ok. 1238 r., król od 1253 r.; Mindowe
SJP.pl
Mendog, Mindowe, Mindowg ( Mindaugas, starorus. Миндовгъ, Мендогъ, ur. ok. 1200, zm. 12 sierpnia 1263) – (wielki) książę litewski od ok. 1238, król Litwy (1253).
Mendog doprowadził do zjednoczenia księstw plemiennych. Miał rezydencję w zamku Woruta. Podbił Ruś Czarną, po czym uczynił zarządcą tych ziem swego syna Wojsiełka, naznaczając mu siedzibę w Nowogródku, leżącym na jej terytorium.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mendoga lub z nim związany
SJP.pl
potocznie: odrażającym moralnie, działający na czyjąś szkodę; niegodziwy, podły, haniebny, nikczemny
SJP.pl
gatunek maleńkiego owada z rzędu wszy; menda; wsza łonowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. med. nazwa systematyczna|Pthirus pubis|ref=tak., wesz łonowa, menda;
Wiktionary
IPA: ˌmɛ̃ndɔˈvɛʃka, AS: mẽndoveška
Wiktionary
(1.1) wesz łonowa
Wiktionary
miasto w Argentynie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: żebrak albo żebrzący mnich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. kośc. mnich żebrzący
(1.2) daw. żebrak
Wiktionary
(1.2) współcz. żebrak
Wiktionary
dawniej: żebrak albo żebrzący mnich
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z zakonami żebrzącymi, dotyczący zakonów żebrzących
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do zakonów żebrzących, będący ich własnością
Wiktionary
(1.1) Jego zainteresowania naukowe obejmują również papiestwo i zakony mendykanckie w XIV w. oraz paleografię łacińską, epigrafikę i kodykologię.
Wiktionary
rzecz. mendykant mos.
Wiktionary
dawniej:
1. mnich zakonu żebraczego;
2. żebrak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. rel. członek zakonu mendykanckiego
Wiktionary
(1.1) Źródłem utrzymania braci mendykantów, czyli braci żebrzących, była jałmużna.
Wiktionary
przym. mendykancki
Wiktionary
potocznie: przynudzać, marudzić, narzekać
SJP.pl
1. kierownik, zarządca przedsiębiorstwa; manager, menadżer;
2. osoba organizująca występy estradowe lub imprezy sportowe, kierująca sprawami kontraktowymi artystów lub sportowców, opiekująca się ich interesami; menadżer, menażer, manager, agent
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zarz. kierownik;
(1.2) osoba, która zajmuje się reprezentowaniem artysty, sportowca lub ich zespołu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) inform. program zarządzający
Wiktionary
Menedżer, także menadżer, kiedyś menażer (ang. "manager") – osoba, której podstawowym zadaniem jest realizacja procesu zarządzania – planowanie i podejmowanie decyzji, organizowanie, przewodzenie – motywowanie i kontrolowanie.
Wikipedia
IPA: mɛ̃ˈnɛd͡ʒɛr, AS: mẽneǯer
Wiktionary
rzecz. manager m., menadżer m., menadżeryzm m., management m., menadżerowanie n.
:: fż. menadżerka ż., menedżerka ż.
czas. menadżerować ndk.
przym. menadżerski, managerski
przysł. menadżersko
Wiktionary
(1.1) kierownik, zarządca, manager, menadżer
Wiktionary
1. zbiór nowoczesnych technik zarządzania;
2. koncepcja amerykańskiego socjologa, J. Burnhama, głosząca, że kierownicy są nową klasą rządzącą w społeczeństwie
SJP.pl
zwolennik menedżeryzmu
SJP.pl
Menedżeryzm, manageryzm – stanowisko z zakresu socjologii i teorii organizacji, zgodnie z którym menadżerowie zajmują przewodnie miejsce w organizacjach czy w społeczeństwie.
Menadżeryzm może być ujmowany normatywnie (menadżerowie powinni pełnić przewodnią rolę w organizacjach) lub opisowo (sytuacja organizacyjna menadżerów uprzywilejowuje ich w dysponowaniu władzą, tworząc określone problemy organizacyjne).
Wikipedia
management;
1. zarząd przedsiębiorstwa lub instytucji;
2. zarządzanie, kierowanie;
3. grupa ludzi dbająca o wizerunek i finanse sportowca lub artysty;
4. dziedzina wiedzy dotycząca kierowania przedsiębiorstwami lub instytucjami
SJP.pl
pogardliwie: osoba z marginesu społecznego, bez stałego zatrudnienia, włócząca się po ulicach, nadużywająca alkoholu i budząca odrazę swoim zachowaniem i niechlujnym wyglądem; żul, lump, lumpiarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. człowiek z marginesu społecznego, głównie alkoholik
Wiktionary
(1.1) Jakiś menel stoi pod sklepem i pije wino.
Wiktionary
rzecz. menelstwo n.
:: fż. menelka ż.
przym. menelski
Wiktionary
(1.1) żul, włóczęga, żebrak, sztajmes, bej, pijak, alkoholik, dykciarz
Wiktionary
1. postać z mitologii greckiej, król Sparty, mąż Heleny, brat Agamemnona; jeden z uczestników wojny trojańskiej;
2. grecki filozof, astronom i matematyk żyjący w I w. n. e.; twórca trygonometrii sferycznej
SJP.pl
Menelaos (gr. Μενέλαος Menélaos, Menelaus) – postać z okresu starożytnej Grecji. W mitologii greckiej król Sparty i uczestnik wojny trojańskiej; jeden z herosów; bohater "Iliady" Homera.
Uchodził za syna Atreusza i Aerope. Był bratem Agamemnona oraz mężem Heleny, z którą miał córkę Hermionę.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Menelaosa lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie pochodzenia greckiego
SJP.pl
Menelaus – imię męskie pochodzenia greckiego. Pochodzi od greckiego "Μενελαος (Menelaos)", co oznacza „przeciwstawiający się ludziom”, stanowiąc złożenie "μενω (meno)" „trwać, przeciwstawiać się, wytrzymać, stawiać opór” i "λαος (laos)" „lud, ludzie”. W mitologii greckiej Menelaos był królem Sparty i mężem Heleny.
Wikipedia
potocznie: pijaczek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: menel
Wiktionary
→ menel; menelica, lumpiara, żulerka, żulica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogard. kobieta z marginesu społecznego
Wiktionary
rzecz. menelstwo n.
:: fm. menel m.
przym. menelski
Wiktionary
→ menel; menelowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z menelem, dotyczący menela
Wiktionary
rzecz. menel m., menelka ż., menelstwo n.
Wiktionary
pogardliwie:
1. osoby z marginesu społecznego, bez stałego zatrudnienia, włóczący się po ulicach, nadużywający alkoholu i budzący odrazę swoim zachowaniem i niechlujnym wyglądem; żuleria, żulernia, żulia, żulerka, lumpiarstwo;
2. cecha takich osób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pogard. posp. ogólnie o osobach z marginesu społecznego
Wiktionary
(1.1) Pod sklepem codziennie przesiaduje menelstwo i zaczepia przechodniów.
Wiktionary
rzecz. menel m., menelka ż.
przym. menelski
Wiktionary
(1.1) hołota
Wiktionary
rzadko: przywódca ugrupowania lub stronnictwa; lider
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. rzad. przywódca, kierownik, główna osobowość ugrupowania lub ruchu, najczęściej lewicowego
Wiktionary
(1.1) Pionierzy świadomego macierzyństwa w Niemczech powiedzieli to wręcz menerom socjalizmu, stwierdzając, że ci, jako „wodzowie proletarjatu“ nie bardzoby sic. chcieli, aby ten proletarjat… przestał być proletarjatem.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gatunek ryby z rodziny śledziowatych; śledź amerykański
SJP.pl
podłużny blok kamienny ustawiony pionowo na ziemi, pochodzący głównie z okresu neolitu i początku epoki brązu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archeol. w kulturze celtyckiej: nieociosany lub częściowo obrobiony głaz (najczęściej zaostrzony od góry);
Wiktionary
Menhir – w kulturze celtyckiej nieociosany lub częściowo obrobiony głaz (najczęściej zaostrzony od góry) ustawiony pionowo. Nazwa "menhir" wywodzona jest z bretońskich słów: "maen" – kamień i "hir" – wysoki.
Spotykany jest w Anglii, Irlandii, Bretanii, Skandynawii, Francji, na Półwyspie Iberyjskim, na Korsyce, ale znany jest także w Afryce, Azji i Ameryce, gdzie pełnił prawdopodobnie funkcje kultowe.
Wikipedia
IPA: ˈmɛ̃nxʲir, AS: mẽnχʹir
Wiktionary
przym. menhirowy
Wiktionary
minerał, odmiana opalu zanieczyszczona tlenkami żelaza
SJP.pl
przymiotnik od: menilit
SJP.pl
bakteria, dwoinka powodująca zapalenie opon mózgowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) med. mikrobiol. dwoinka powodująca zapalenie opon mózgowych
Wiktionary
ruch przeciwstawiający się dyskryminacji mężczyzn
SJP.pl
rodzaj satyry, w której proza przeplata się z wierszem; twórcą był grecki satyryk Menippos z Gadary
SJP.pl
skrót od: Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu
Wiktionary
(1.1) MENiS zostało rozdzielone na MEN i Ministerstwo Sportu.
Wiktionary
IPA: ˈmɛ̃ɲis, AS: mẽńis
Wiktionary
1. w fizyce:
a) wklęsła lub wypukła powierzchnia cieczy;
b) soczewka wklęsło-wypukła;
2. w anatomii: tarczka zbudowana z chrząstki włóknistej, znajdująca się między powierzchniami stawowymi w niektórych stawach (np. kolanowym), odgrywająca rolę amortyzatora; łękotka, łąkotka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. wygięcie powierzchni cieczy przy ściance naczynia powstałe na skutek działania sił napięcia powierzchniowego;
(1.2) opt. soczewka wklęsła z jednej strony i wypukła z drugiej
(1.3) anat. zob. łękotka.
(1.4) anat. pierścieniowata chrząstka międzykręgowa w kręgach grzbietowych
Wiktionary
Menisk (gr. "menískos" zdrobn. od "méne" „księżyc”) – zakrzywienie powierzchni swobodnej cieczy w pobliżu rozdzielenia od siebie powierzchni swobodnej cieczy i ciała stałego lub innej niemieszającej się cieczy.
Kształt menisku i kierunek jego wypukłości zależy od:
Wikipedia
przym. meniskowy
Wiktionary
podległy władzom państwowym zakład produkujący monety oraz medale, ordery i pieczęcie oznaczane godłem państwowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przedsiębiorstwo przemysłu metalowego produkujące monety, medale oraz stemple;
Wiktionary
Mennica – zakład zajmujący się mincerstwem, czyli produkcją (wybijaniem) monet, medali oraz stempli.
Wikipedia
(1.1) Działalność XVII-wiecznej prywatnej mennicy w Łobżenicy, legalnie bijącej monety, jest prawdziwym fenomenem w całej historii mennictwa polskiego.
Wiktionary
przym. menniczy
Wiktionary
dział gospodarki zajmujący się produkcją monet, orderów, medali i innych przedmiotów wartościowych sygnowanych godłem państwowym
SJP.pl
członek protestanckiej grupy wyznaniowej, uznającej tylko dwa sakramenty: chrzest dorosłych i eucharystię; menonita
SJP.pl
Menonici, rzadziej mennonici – wyznanie chrześcijańskie zaliczane do protestantyzmu, powstałe w roku 1539 w Holandii. Jest jednym z nurtów anabaptyzmu, nazwę wywodzi od swego założyciela – Menno Simonsa.
Wikipedia
członek protestanckiej grupy wyznaniowej, uznającej tylko dwa sakramenty: chrzest dorosłych i eucharystię; menonita
SJP.pl
wyznanie protestanckie założone przez Menno Simmonsa w XVI wieku w Holandii, będące odłamem anabaptyzmu; menonityzm
SJP.pl
określenie wykonawcze: mniej; występuje razem z innymi określeniami tempa i charakteru utworu, np. meno forte, meno mosso
SJP.pl
Meno – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Oklahoma, w hrabstwie Major.
Wikipedia
Menologium ( μηνολόγιον, "menologion") – w Kościołach prawosławnych i Kościołach greckokatolickich księga liturgiczna zawierająca zbiór krótkich opisów żywotów świętych w układzie kalendarza kościelnego, przeznaczona do odczytywania w trakcie nabożeństwa. Zawarty jest w licznych greckich rękopisach Nowego Testamentu.
Wikipedia
członek protestanckiej grupy wyznaniowej, uznającej tylko dwa sakramenty: chrzest dorosłych i eucharystię; mennonita
SJP.pl
członek protestanckiej grupy wyznaniowej, uznającej tylko dwa sakramenty: chrzest dorosłych i eucharystię; mennonita
SJP.pl
wyznanie protestanckie założone przez Menno Simmonsa w XVI wieku w Holandii, będące odłamem anabaptyzmu; mennonityzm
SJP.pl
okres w życiu kobiety po klimakterium, objawiający się brakiem miesiączkowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. trwałe ustanie miesiączkowania u kobiety, spowodowane wyczerpaniem czynności jajników;
Wiktionary
(1.1) Dolegliwości związane z menopauzą, to najczęściej charakterystyczne uderzenia gorąca, które mogą obejmować głowę, szyję czy tułów.
Wiktionary
rzecz. perimenopauza ż.
przym. menopauzalny
Wiktionary
używany przez żydów w celach obrzędowych świecznik siedmioramienny, o ustawionych w jednej linii ramionach (stylizowana menora jest godłem Izraela)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. żydowski siedmioramienny świecznik liturgiczny;
Wiktionary
Me
Wikipedia
(1.1) W herbie Izraela widnieje biała menora na niebieskim tle.
(1.1) Wikary pokazał dzieciom menorę przywiezioną z Jerozolimy.
(1.1) Jedna z najstarszych menor w Europie znajduje się w Kołobrzegu.
Wiktionary
IPA: mɛ̃ˈnɔra, AS: mẽnora
Wiktionary
stan umysłu, usposobienie prowadzące człowieka do sukcesu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stan umysłu prowadzący człowieka do sukcesu
Wiktionary
IPA: ˈmɛ̃nɔs, AS: mẽnos
Wiktionary
1. główna część ołtarza;
2. świadczenie kleru na utrzymanie biskupa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
członek stowarzyszenia Mensa International
SJP.pl
członkini stowarzyszenia Mensa International
SJP.pl
faza cyklu miesiączkowego dojrzałych płciowo kobiet (wydalanie krwi i śluzu z macicy wynikające ze złuszczania się warstwy śluzowej błony); miesiączka, period
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. cykliczne złuszczanie się nabłonka macicy kobiety pod wpływem zmian stężenia hormonów płciowych;
Wiktionary
Menstruacja, miesiączka, krwawienie miesięczne (łac. "menses") – fizjologiczne zjawisko polegające na cyklicznym złuszczaniu się nabłonka macicy (endometrium) pod wpływem charakterystycznych zmian stężenia hormonów płciowych (estrogenów i progesteronu), wynikających z układów wzajemnych sprzężeń zwrotnych między gonadami, przednim płatem przysadki mózgowej i podwzgórzem.
Wikipedia
IPA: ˌmɛ̃w̃struˈwat͡sʲja, AS: mẽũ̯struu̯acʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. menstruowanie n.
czas. menstruować
przym. menstruacyjny, menstrualny
Wiktionary
(1.1) miesiączka, okres, krwawienie miesięczne
Wiktionary
związany z menstruacją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący menstruacji
Wiktionary
(1.1) Występowanie cyklu menstruacyjnego kontrolowane jest przez układ hormonalny, jest oznaką dobrze funkcjonującego układu rozrodczego kobiety i jest niezbędne do reprodukcji.
Wiktionary
IPA: ˌmɛ̃w̃struwaˈt͡sɨjnɨ, AS: mẽũ̯struu̯acyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. menstruacja ż.
przym. menstrualny
Wiktionary
(1.1) miesiączkowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) fizj. miesiączkowy, związany z menstruacją
Wiktionary
rzecz. menstruacja ż., menstruowanie n.
czas. menstruować ndk.
przym. menstruacyjny
Wiktionary
(1.1) miesiączkowy, menstruacyjny
Wiktionary
mieć menstruację (miesiączkę); miesiączkować
SJP.pl
czasownik
(1.1) fizj. miesiączkować
Wiktionary
rzecz. menstruacja ż.
przym. menstrualny
Wiktionary
1. w poligrafii: przymiar przeznaczony do pomiaru długości kolumny;
2. w filozofii: zasada homo mensura (człowiek miara) - zasada mówiąca, że człowiek jest miarą wszystkich rzeczy
SJP.pl
potocznie: mentalność (sposób myślenia)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
osoba potrafiąca wywoływać zjawiska pozornie nadprzyrodzone (telepatię lub jasnowidztwo)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek, który zajmuje się mentalizmem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. mentalizm mrz.
:: fż. mentalistka ż.
przym. mentalistyczny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która zajmuje się mentalizmem
Wiktionary
rzecz. mentalizm m., mentalizacja ż., mentalność ż., mentalizowanie n.
:: fm. mentalista ż.
czas. mentalizować ndk.
przym. mentalny, mentalistyczny
przysł. mentalnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z mentalizmem, dotyczący mentalizmu
Wiktionary
rzecz. mentalizm m., mentalizacja ż., mentalność ż., mentalizowanie n., mentalista m., mentalistka ż.
czas. mentalizować ndk.
przym. mentalny
Wiktionary
zdolność rozumienia i interpretowania własnych oraz cudzych stanów psychicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uświadamianie sobie czynności przedtem wykonywanych nawykowo
Wiktionary
Me
Wikipedia
rzecz. mentalistka ż., mentalizm mrz.
przym. mentalistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kategoria sztuki iluzji, umiejętność manipulowania myślami i zachowaniami ludzi;
(1.2) filoz. pogląd, według którego jednostkowy umysł i jego subiektywne stany stanowią jedyną rzeczywistość
Wiktionary
Mentalizm – kategoria sztuki iluzji reprezentowana przez iluzjonistów mentalistów, z wykorzystaniem sugestii i hipnozy oraz mnemoniki. Wiedza dotycząca wykorzystania iluzji kognitywnych, psychologii, pozwala osiągnąć pozornie niesamowite efekty sprowadzające się głównie do oszukania widza dzięki jego nieświadomości ograniczeń percepcji i błędów poznawczych.
Wikipedia
rzecz. mentalista m., mentalista ż., mentalizacja ż., mentalność ż., mentalizowanie n., mentalistka ż.
czas. mentalizować ndk.
przym. mentalny, mentalistyczny
przysł. mentalnie
Wiktionary
uświadamiać i interpretować ludzkie zachowania jako intencjonalne stany umysłu
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w umyśle, w myślach; pod względem psychicznym lub umysłowym
Wiktionary
rzecz. mentalizm mrz., mentalistka ż., mentalność ż.
przym. mentalny
Wiktionary
przymiotnik od: mentalność
SJP.pl
charakterystyczny sposób myślenia wyróżniający daną osobę lub grupę społeczną na tle innych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) właściwy komuś sposób myślenia i postrzegania rzeczywistości
Wiktionary
Mentalność (łac. "mens" dpn. "mentis" 'umysł') – całość przekonań, postaw, poglądów, sposobu myślenia grupy społecznej (narodu) lub jednostki. Na mentalność mają wpływ czynniki społeczne, kulturowe i biologiczne.
Ogólny system zasad, którymi jednostka lub zbiorowość kieruje się przy postrzeganiu, odczuwaniu, wartościowaniu i reagowaniu na życie społeczne, często jest nieuświadomiony. Mentalność jest budowana przede wszystkim na założeniach norm społecznych obowiązujących w danej grupie.
Wikipedia
(1.1) Z perspektywy kategoryzacji trzeba więc podkreślić, że mentalność postkomunistyczna wpływa na większy segment społeczeństwa, niż „tylko" na sferę gospodarki.
(1.1) Moja mentalność była jednak inna – nie należy okazywać bólu, tylko go znosić. Nie wolno być słabym i trzeba grać nawet z kontuzją.
Wiktionary
rzecz. mentalizm m., mentalista m., mentalistka ż.
przym. mentalny, mentalnościowy, mentalistyczny
przysł. mentalnie
Wiktionary
dotyczący umysłu; umysłowy (np. rozwój mentalny, pojęcia mentalne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący sposobu myślenia
Wiktionary
(1.1) Z powodu karnizmu większość społeczeństwa tkwi w mentalnym paradoksie: unikamy konfrontacji z cierpieniem zwierząt, ale jednocześnie czerpiemy przyjemność z ich spożywania.
(1.1) Przytoczone słowa, choć krytyczne, uzmysławiają, jak wielki skok cywilizacyjny i mentalny nastąpił w krótkim przecież okresie.
Wiktionary
rzecz. mentalizm mrz., mentalistka ż., mentalność ż.
przysł. mentalnie
przym. mentalistyczny
Wiktionary
(1.1) intelektualny, umysłowy
Wiktionary
nazwa handlowa historycznego leku dezynfekującego i miejscowo znieczulającego, zawierającego mentol, kokainę i boraks
SJP.pl
wierzchni narodowy ubiór węgierski, krótki płaszcz noszony w XVI-XVIII wieku na dolmanie; mentyk
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nasycony związek terpenowy, bezbarwna, krystaliczna substancja o silnym zapachu mięty, otrzymywana z olejku miętowego lub syntetycznie, mająca zastosowanie w lecznictwie i w przemyśle spożywczym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek organiczny, bezbarwna, krystaliczna substancja o silnym, charakterystycznym zapachu, występująca w olejku miętowym;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pot. papieros mentolowy
Wiktionary
Nie mylić z: metol.
Mentol – organiczny związek chemiczny, alkohol z grupy terpenoidów, o ostrym, przenikliwym zapachu miętowym, stosowany masowo w przemyśle kosmetycznym i pomocniczych środkach farmaceutycznych.
Wikipedia
rzecz. mentolina ż., mentolówka ż.
przym. mentolowy
Wiktionary
(1.1) heksahydrotymol, 2-izopropylo-5-metylo-cykloheksanol
Wiktionary
→ mentol
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) o smaku mentolu
Wiktionary
(1.1) Próbowałaś już tych cienkich mentolowych z motylkiem na pudełku?
Wiktionary
rzecz. mentol mrz./mzw.
Wiktionary
keton terpenowy występujący w olejku miętowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. organiczny związek chemiczny występujący w mięcie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈmɛ̃ntɔ̃n, AS: mẽntõn
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miejscowość i gmina w południowej Francji, w departamencie Alpy Nadmorskie;
Wiktionary
Mentona (fr. "Menton") – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Alpy Nadmorskie. Wchodzi w skład zespołu miejskiego Monako-Mentona.
Według danych na rok 2007 gminę zamieszkiwało 28 683 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 1687 osób/km².
Wikipedia
przym. mentoński
Wiktionary
1. mądry doradca, wychowawca i nauczyciel;
2. osoba stale pouczająca innych, lubiąca prawić morały;
3. środowiskowo: opiekun ucznia uczestniczącego w wymianie międzynarodowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. doświadczony nauczyciel, doradca, wychowawca
(1.2) książk. osoba stale pouczająca innych, lubiąca prawić morały
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) ogrod. roślina o utrwalonych cechach, służąca do przekazywania tych cech zaszczepionemu na niej młodemu pędowi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mentor to osoba, od której się uczysz, poznajesz jego filozofię dotyczącą konkretnych zagadnień.
Wiktionary
IPA: ˈmɛ̃ntɔr, AS: mẽntor
Wiktionary
rzecz. mentorstwo n., mentoring m.
:: fż. mentorka ż.
przym. mentorski
Wiktionary
(1.1) mistrz, trener, ekspert
(1.2) moralista
Wiktionary
rozwijanie potencjału ucznia przez jego mistrza
SJP.pl
Mentoring – partnerska relacja między mistrzem a uczniem (profesorem a studentem, zwierzchnikiem a pracownikiem itp.) zorientowana na odkrywanie i rozwijanie potencjału ucznia. Polega głównie na tym, by uczeń, poprzez regularne rozmowy z mistrzem, zdobywał nową wiedzę, poznawał siebie, rozwijał zawodową samoświadomość i nie obawiał się podążać wybraną samodzielnie drogą samorealizacji.
Wikipedia
poważana przez kogoś nauczycielka, będąca dla niego wzorem i doradcą
SJP.pl
1. być czyimś doradcą, szanowanym nauczycielem, wzorem do naśladowania;
2. stale pouczać innych; moralizować;
3. szczepić młode pędy na roślinach o utrwalonych i pożądanych cechach hodowlanych
SJP.pl
pouczający, moralizujący; kaznodziejski
SJP.pl
bycie mentorem; cechy mentora
SJP.pl
marka cukierków
SJP.pl
Mentos – marka cukierków (dropsów), produkowana przez przedsiębiorstwo Perfetti Van Melle Corporation. Mentosy zostały po raz pierwszy wyprodukowane w latach 50. XX wieku w Holandii. Są małe, o owalnym i płaskim kształcie, z twardą otoczką i miękkim, słodkim nadzieniem. Sprzedawane w papierowych tubkach. Tradycyjne odmiany zawierają 14 mentosów, „Sour Mix” flavor – 11.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. przestępcza: milicja
Wiktionary
(1.1) Ta Stefa to ździra. Chłop jej trochę po schabach dołożył i ona, bladź, meldunek na niego złożyła do mentowni.
Wiktionary
IPA: mɛ̃nˈtɔvʲɲa, AS: mẽntovʹńa
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mentoną, dotyczący Mentony
Wiktionary
rzecz. Mentona ż.
Wiktionary
wierzchni narodowy ubiór węgierski, krótki płaszcz noszony w XVI-XVIII wieku na dolmanie; mente
SJP.pl
Mentyk (węg. "mente") – szamerowana (zdobiona naszytymi pętlami) krótka kurtka podbita futrem, narodowy ubiór węgierski w XVI-XVIII wieku. Zakładana była na dolman (kurtkę mundurową). Powszechna w wojsku. Nosili ją huzarzy.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: meNI]
1. spis potraw w restauracji, jadłospis
2. to, co składa się na jakiś posiłek
3. lista dostępnych opcji wyświetlanych na monitorze komputera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zestaw dań składających się na posiłek
(1.2) karta z nazwami potraw oferowanych w restauracji
(1.3) inform. zestawienie funkcji programu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na dzisiejsze menu składa się grochówka i schabowy z kapustą oraz kompot śliwkowy.
(1.2) Kelner podał menu; wybraliśmy buraczki z rzepą.
(1.3) Na ekranie wyświetlone jest menu startowe.
Wiktionary
(1.2) jadłospis, karta (dań)
Wiktionary
zdrobnienie od: menuet
SJP.pl
[czytaj: menu-et] taniec starofrancuski, pełen wdzięku i wytworności, niezbyt żywy, tańczony w parach drobnymi kroczkami, rozpowszechniony w XVII-XVIII w.; też: muzyka do tego tańca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) choreogr. rodzaj francuskiego tańca dworskiego tańczonego w parach
(1.2) muz. muz. melodia lub utwór muzyczny przeznaczony do menueta (1.1)
Wiktionary
Menuet (fr. "menu pas" – drobny krok) – francuski taniec ludowy, który stał się z czasem tańcem dworskim, w metrum 3/4 i tempie umiarkowanym. Tańczony był parami i składał się z kilku figur. Największą popularność zdobył na dworze Ludwika XIV.
Figury menueta: ukłon, podanie prawej ręki, podanie lewej ręki, podanie dwóch rąk, figura zet.
Wikipedia
(1.1) Na próżno kapela wygrywała skoczne dryganty, sztajery i menuety, liberia, w białych kosmatych surdutach, niestrudzenie roznosiła słodkie muszkatele i alikanty, a czarujące gospodynie usiłowały ożywić gnuśną zabawę - nuda nie dała się rozproszyć.
Wiktionary
przym. menuetowy
Wiktionary
przymiotnik od: menuet
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z menuetem
Wiktionary
rzecz. menuet mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
metalowe amulety przy rękojeści samurajskiego miecza
SJP.pl
[czytaj: mencel] nazwisko czeskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przyrząd geodezyjny do pomiarów topograficznych
SJP.pl
1. miara długości kolumny drukarskiej
2. w szermierce: odstęp między dwoma przeciwnikami
3. miara czasu trwania jednego określonego dźwięku w stosunku do drugiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. ogół relacji metrycznych pomiędzy dźwiękotwórczymi elementami instrumentów muzycznych
(1.2) muz. proporcja czasów trwania różnych dźwięków
(1.3) społ. tradycyjny rytuał, wywodzący się z pojedynku
(1.4) sport. w szermierce: odstęp pomiędzy przeciwnikami
(1.5) techn. chem. duża menzurka
Wiktionary
Menzura (od łac. "mensura" – „miara”, „wymiar”) – w instrumentologii, ogół relacji metrycznych pomiędzy dźwiękotwórczymi elementami instrumentów muzycznych.
W przypadku chordofonów szyjkowych pomiary menzury dotyczą głównie czynnej długości struny drgającej, czyli odległość między siodełkiem a mostkiem, a także odległości między dolną krawędzią płyty rezonansowej a górnym zagięciem otworu rezonansowego i między górną krawędzią płyty rezonansowej a podstawkiem.
Wikipedia
(1.1) Zmiany w menzurze należy przeprowadzić po zmianie rozmiaru strun.
(1.3) Wywijają nieostrzonymi szpadami – trenują przed następną menzurą, podczas której należy zważać, by nikogo nie zranić.
Wiktionary
rzecz. menzurka ż.
przym. menzuralny, menzurkowy
Wiktionary
szklane naczynie używane w laboratoriach do mierzenia objętości cieczy lub zanurzonych w niej ciał; cylinder miarowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. lab. cylindryczne szklane naczynie z podziałką, służące do pomiaru objętości cieczy
Wiktionary
rzecz. menzura ż.
Wiktionary
(1.1) cylinder miarowy
Wiktionary
[czytaj: mep] skrót od: Mała encyklopedia powszechna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
organiczny związek chemiczny używany jako środek znieczulający
SJP.pl
lek o działaniu uspokajająco-nasennym
SJP.pl
Me
Wikipedia
urzędnik państwowy we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) adm. przewodniczący rady miejskiej lub gminy we Francji, sprawujący jednocześnie władzę wykonawczą;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) chem. najprostszy powtarzający się fragment polimeru;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Z uzasadnionych przyczyn mer może być również odwołany dekretem rządu na wniosek ministra spraw wewnętrznych.
Wiktionary
IPA: mɛr, AS: mer
Wiktionary
(1.1) rzecz. merostwo n.; przym. merowski
(2.1) przym. merowy
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. i B. lp. od: mer
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈmɛra, AS: mera
Wiktionary
jedna z siedmiu gwiazd w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy, tworzących sylwetkę Wielkiego Wozu
SJP.pl
miasto w Indiach
SJP.pl
potocznie: Mercedes (samochód marki Mercedes); Merol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. mot. samochód marki Mercedes
Wiktionary
IPA: mɛrt͡s, AS: merc
Wiktionary
rzecz. Mercedes m./ż., mercedes m.
Wiktionary
(1.1) mercedes
Wiktionary
członek zakonu Najświętszej Marii Panny Łaskawej, założonego w 1218 r. w Barcelonie przez św. Piotra Nolasco; mercedysta
SJP.pl
marka samochodów i firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mot. samochód marki Mercedes
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) No i czekamy na niego już ze dwie godziny i patrzymy, a on wreszcie wyłazi z walizką i idzie do swojego auta, nowego forda czy jakiegoś takiego mercedesa. Zapala se silnik i rusza wolniutko.
Wiktionary
IPA: mɛrˈt͡sɛdɛs, AS: mercedes
Wiktionary
rzecz. merc mzw.
Wiktionary
(1.1) pot. merc, merol, mesio, mesiek
Wiktionary
marka samochodów i firma
SJP.pl
Mercedes-Benz – niemiecka marka samochodów, działająca od 1926 roku, należąca do koncernu Mercedes-Benz Group, produkującego samochody osobowe i dostawcze. Ponadto korzysta z niej również przedsiębiorstwo Daimler Truck AG, które produkuje pod nią samochody ciężarowe, pojazdy specjalistyczne, autokary oraz autobusy.
Wikipedia
odmiana róż
SJP.pl
członek zakonu Najświętszej Marii Panny Łaskawej; mercedariusz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
działanie roztworem ługu sodowego na włókna lub tkaniny bawełniane w celu nadania im pięknego jedwabnego połysku, trwałości i miękkości
SJP.pl
Merceryzacja – poddawanie przędzy lub tkanin bawełnianych działaniu roztworu wodorotlenku sodu (ługu sodowego). Włókno bawełniane zostaje pozbawione matowego naskórka.
W procesie merceryzacji przędza bawełniana jednocześnie jest rozciągana, uzyskuje się włókna o przekroju okrągłym.
Wikipedia
maszyna włókiennicza do merceryzacji
SJP.pl
działanie roztworem ługu sodowego na włókna lub tkaniny bawełniane w celu nadania im połysku, trwałości i miękkości; merceryzacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|merceryzować.
Wiktionary
czas. merceryzować
Wiktionary
poddawać włókna lub tkaniny bawełniane działaniu ługu sodowego w celu nadania im połysku, trwałości i miękkości; wykurczać
SJP.pl
poddawać włókna lub tkaniny bawełniane działaniu ługu sodowego w celu nadania im połysku, trwałości i miękkości; wykurczać
SJP.pl
[czytaj: mercz] potocznie: produkty związane z marką, twórcą, fandomem lub wydarzeniem; mercz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ogół odpłatnych i gratisowych produktów stanowiących nośniki propagujące jakieś osoby, towary i wydarzenia
Wiktionary
(1.1) Mieszka na Brooklynie z żoną, synem i jakąś toną sześcienną merchu z Gwiezdnych Wojen.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. nierządnica
Wiktionary
[czytaj: merczenDAJzer] osoba zajmująca się w firmie sprzedażą towarów lub usług oraz ich promocją
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) mężczyzna, który w firmie zajmuje się zbytem towarów i ich promocją
Wiktionary
Merchandiser – pracownik zajmujący się merchandisingiem. Reprezentuje dostawcę towarów w miejscu ich sprzedaży dbając o to, aby warunki ekspozycji stymulowały wielkość sprzedaży. Powinien zatem znać i rozumieć mechanizmy, które towarzyszą zakupowi i umieć je wykorzystać. Powinien posiadać też umiejętności negocjacyjne, aby pogodzić interesy swojego pracodawcy i właściciela sklepu czy hurtowni pozostającego pod presją innych dostawców oraz klientów.
Wikipedia
rzecz. merchandising m.
przym. merchandisingowy
Wiktionary
[czytaj: merczendajz-ing] merczendajzing;
1. wywieranie wpływu na zachowanie klientów za pomocą odpowiedniej prezentacji sklepu i towarów w celu zwiększenia sprzedaży;
2. różnego typu gadżety sprzedawane lub rozdawane w celu promowania danego dzieła
SJP.pl
Me
Wikipedia
Mercier – miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec.
Wikipedia
wczesnośredniowieczne królestwo anglosaskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. średniowieczne królestwo anglosaskie istniejące w środkowej Anglii w latach 527–918;
Wiktionary
Mercja ( Mercia, Miercna, Mercia, Merciorum regnum) – jedno z siedmiu państw heptarchii anglosaskiej. Od połowy VIII wieku do początków IX wieku było państwem-hegemonem heptarchii (hegemonia Mercji). Sąsiadowało z sześcioma państwami heptarchii: od południa z Wessex i Sussex, od wschodu Kent, Essex i Królestwem Anglii Wschodniej, od północy z Nortumbrią. Od zachodu przylegało do Walii, a od północy dotykało też Strathclyde.
Wikipedia
(1.1) Od połowy VIII wieku do początków IX wieku Mercja była państwem-hegemonem heptarchii.
(1.1) W 745 lub 746 r. św. Bonifacy napisał do anglosaskiego króla Mercji, Aethelbalda, list, w którym surowo piętnował pozamałżeńskie stosunki seksualne adresata.
Wiktionary
przym. mercyjski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) polit. ekon. Wspólny Rynek Południa (międzynarodowa organizacja gospodarcza);
Wiktionary
Mercosur ( Mercado Común del Sur – Wspólny Rynek Południa), również Mercosul (port. "Mercado Comum do Sul") – międzynarodowa organizacja gospodarcza powołana w roku 1991 traktatem z Asunción (stolicy Paragwaju). Jej celem jest wzmacnianie współpracy gospodarczej oraz znoszenie barier handlowych poprzez ustanowienie wolnego handlu oraz unii celnej.
Wikipedia
(1.1) Parlament Europejski w środę poparł wniosek o skierowanie do TSUE umowy handlowej między krajami Mercosuru a Unią Europejską.
Wiktionary
[czytaj: merkjuri] nazwisko, np. Freddie Mercury (właściwie Farrokh Bulsara, 1946-1991), brytyjski muzyk rockowy, wokalista zespołu Queen
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: merchandiser - osoba zajmująca się w firmie sprzedażą towarów lub usług oraz ich promocją
SJP.pl
[czytaj: merczendajz-ing] merchandising;
1. wywieranie wpływu na zachowanie klientów za pomocą odpowiedniej prezentacji sklepu i towarów w celu zwiększenia sprzedaży;
2. różnego typu gadżety sprzedawane lub rozdawane w celu promowania danego dzieła
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
o np. psach: machać ogonem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|merdać.
(1.2) o psie: machanie ogonem najczęściej z radości
Wiktionary
(1.2) Pies merdaniem ogona przywitał swoją panią.
Wiktionary
IPA: mɛrˈdãɲɛ, AS: merdãńe
Wiktionary
czas. merdać, merdnąć
rzecz. merdnięcie n., pomerdanie n.
Wiktionary
o np. psach: machać ogonem
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. merdnąć)
(1.1) o psie: machać ogonem najczęściej z radości
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) slang. mylić
Wiktionary
(1.1) Pies na widok swojego pana merdał ogonem i szczekał.
(2.1) Coś merdasz, koleś – my sprzedajemy, a nie skupujemy.
Wiktionary
IPA: ˈmɛrdat͡ɕ, AS: merdać
Wiktionary
rzecz. merdanie n., zamerdanie n., pomerdanie n., myrdanie n., pomyrdanie n., merdacz m., merdnięcie n., myrdnięcie n.
czas. merdnąć dk., zamerdać dk., pomerdać dk., myrdnąć dk., myrdać ndk., pomyrdać dk.
Wiktionary
(1.1) machać ogonem, kręcić ogonem, góry|myrdać.
(2.1) myrdać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) machnięcie ogonem
Wiktionary
(1.1) Na pogłaskanie po głowie suczka odpowiedziała zaledwie merdnięciem ogona.
Wiktionary
rzecz. merdanie n., zamerdanie n.
czas. merdać, merdnąć dk., zamerdać dk.
Wiktionary
(1.1) zamerdanie
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. merdać)
(1.1) o psie poruszyć ogonem
Wiktionary
(1.1) Bunia, zaledwie merdnąwszy, poczłapała do budy.
Wiktionary
rzecz. merdanie n., merdnięcie n.
czas. merdać ndk., zamerdać dk.
Wiktionary
(1.1) zamerdać
Wiktionary
obce imię żeńskie
SJP.pl
[czytaj: MEredit]
1. obce imię żeńskie;
2. nazwisko
SJP.pl
Meredith – imię pochodzenia walijskiego, początkowo męskie, od imienia Maredudd – "wielki pan"; w XX wieku używane również jako imię żeńskie. Występuje też jako nazwisko.
W języku walijskim przyjmuje formy "Maredudd" bądź "Meredydd".
Wikipedia
przekładane kremem lub konfiturami ciastko z białka ubitego na pianę i syropu; merynga
SJP.pl
[czytaj: merenge] latynoski taniec towarzyski, narodowa muzyka i taniec Dominikany
SJP.pl
Merengue – rodzaj żywej, radosnej muzyki i tańca, który ma swoje korzenie w Dominikanie, na Morzu Karaibskim. W dosłownym tłumaczeniu z języka hiszpańskiego "merengue" znaczy „beza”. Muzykę wykreował w latach 20. XX wieku Ñico Lora, a wypromował Rafael Leónidas Trujillo, prezydent Dominikany w latach 30. XX wieku, kiedy to merengue stał się narodową muzyką i narodowym tańcem.
Wikipedia
specjalista w dziedzinie mereologii
SJP.pl
logiczna teoria stosunku części do całości
SJP.pl
Mereologia – trzeci z tzw. systemów Leśniewskiego (obok prototetyki i ontologii), dla którego prototetyka i ontologia są systemami wcześniejszymi. Teoria ta została stworzona, aby rozwiązać problem antynomii znalezionych w teorii mnogości i dać wyraz nominalistycznym intuicjom Leśniewskiego.
Wikipedia
rodzaj haftu ażurowego
SJP.pl
Mereżka – technika haftu ażurowego, polegająca na tym, że wysnuwa się nitki z tkaniny zawsze w jednym kierunku.
Przed wycięciem nitek należy dokładnie obrębić brzegi z obu stron okrętką. Brzegi mereżki, gdzie nitki nie będą wycinane, obszywa się różnymi ściegami powodującymi podzielenie nitek na pęczki.
Wikipedia
służący do wykonywania mereżki, dotyczący mereżkowania
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: mereżka
SJP.pl
pikantny sos paprykowy spożywany w kuchni arabskiej
SJP.pl
umowna linia na powierzchni Ziemi łącząca bieguny północny i południowy; południk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawny przyrząd astronomiczny służący do pomiaru wysokości Słońca na niebie i ustalania momentu górowania Słońca; linia południkowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wysokogatunkowa wełna z runa merynosów
SJP.pl
Merino – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kolorado, w hrabstwie Logan.
Wikipedia
właściwa, najistotniejsza część sprawy; sedno
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) główna treść, istota sprawy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: mɛˈrʲitũm, AS: merʹitũm
Wiktionary
przym. merytoryczny
rzecz. merytoryka ż.
Wiktionary
(1.1) sedno sprawy
Wiktionary
model samochodu marki Opel
SJP.pl
znak używany dawniej przez rzemieślników w celu oznaczenia własnych wyrobów
SJP.pl
przymiotnik od: merkantylizm
SJP.pl
zwolennik merkantylizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik merkantylizmu
Wiktionary
przym. merkantylistyczny
rzecz. merkantylizowanie n.
Wiktionary
związany z merkantylizmem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z merkantylizmem, właściwy merkantylizmowi
Wiktionary
(1.1) Klasyczna teoria wymiany międzynarodowej odrzuciła tezy merkantylistów upatrujących bogactwo narodowe w kruszcach szlachetnych i zwalczała merkantylistyczny system ograniczeń w handlu międzynarodowym.
Wiktionary
rzecz. merkantylizowanie n., merkantylizm mrz., merkantylista mos., merkantylizacja ż.
przym. merkantylny
Wiktionary
nastawienie wyłącznie na osiąganie zysku, bogacenie się
SJP.pl
wczesnokapitalistyczna doktryna ekonomiczna upatrująca bogactwa kraju w nieekwiwalentnej wymianie międzynarodowej, postulująca monopol handlu z własnymi koloniami i wysokie cła na wwóz towarów przetworzonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. system ekonomiczny popierający dodatni bilans handlu zagranicznego i kumulację nadwyżki w postaci kruszców, protekcjonizm gospodarczy, produkcję i eksport dóbr wysokoprzetworzonych
Wiktionary
Me
Wikipedia
przym. merkantylistyczny, merkantylny
rzecz. merkantylizowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|merkantylizować.
Wiktionary
rzecz. merkantylizacja ż., merkantylizm m., merkantylność ż., merkantylista m.
czas. merkantylizować ndk.
przym. merkantylny, merkantylistyczny
przysł. merkantylnie, merkantylistycznie
Wiktionary
1. poddawać coś komercjalizacji, umasowieniu;
2. kupczyć rzeczami nie na sprzedaż
SJP.pl
taki, który jest nastawiony na zysk, na uzyskanie korzyści materialnych; handlowy, kupiecki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hand. kupiecki, handlowy, komercyjny
(1.2) nastawiony na korzyści ekonomiczne, na zysk
Wiktionary
(1.1) Z reguły, zwłaszcza w przypadku polskich twórców, nie bierzesz pod uwagę względów merkantylnych, tzn. notowań aukcyjnych i średnich cen galeryjnych ich prac. Czy ten czynnik nie jest dla Ciebie istotny?
(1.2) W merkantylnym podejściu wielkich korporacji gdzieś zagubił się człowiek.
Wiktionary
IPA: ˌmɛrkãnˈtɨlnɨ, AS: merkãntylny
Wiktionary
rzecz. merkantylizm m., merkantylizacja ż., merkantylizowanie n.
przysł. merkantylnie
przym. merkantylistyczny
Wiktionary
(1.1) komercyjny, kupiecki, handlowy
Wiktionary
związek organiczny, analogiczny do alkoholu, w którym tlen zastąpiony jest siarką; tioalkohol
SJP.pl
związek organiczny, analogiczny do alkoholu, w którym tlen zastąpiony jest siarką; tioalkohol
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, lek przeciwnowotworowy i immunosupresyjny
SJP.pl
Merkaptopuryna – lek przeciwnowotworowy i immunosupresyjny stosowany w leczeniu niektórych białaczek i chorób autoimmunologicznych.
Wikipedia
flamandzki matematyk i kartograf (1512-1594)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rodzaj mszaków z rodziny pallawiciniowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dawniej: rtęciowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. chem. rtęciowy
Wiktionary
rzecz. merkuriusz mrz., merkuriał m., Merkury m., Merkurianin mos., Merkurianka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sf. hipotetyczny mieszkaniec Merkurego
Wiktionary
IPA: ˌmɛrkurʲˈjä̃ɲĩn, AS: merkurʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Merkury mos./mzw., Merkuria ż., Merkuralia nmos., merkuriusz mrz., merkurialność ż.
:: fż. Merkurianka ż.
przym. merkuriański, merkurialny, Merkurowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sf. hipotetyczna mieszkanka Merkurego
Wiktionary
IPA: ˌmɛrkurʲˈjãnka, AS: merkurʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Merkury mos./mzw., Merkuria ż., Merkuralia nmos., merkuriusz mrz., merkurialność ż.
:: fm. Merkurianin mos.
przym. merkuriański, merkurialny, Merkurowy
Wiktionary
przymiotnik od: Merkury (planeta)
SJP.pl
dawniej: rtęć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. chem. rtęć
Wiktionary
przym. merkurialny
rzecz. Merkury mzw./mos., Merkurianin mos., Merkurianka ż.
Wiktionary
metoda chemicznej analizy objętościowej, polegająca na dodawaniu mianowanego roztworu azotanu rtęci do roztworu substancji badanej w celu jej ilościowego oznaczenia; merkurymetria
SJP.pl
1. w mitologii rzymskiej: bóg handlu;
2. pierwsza według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitrzym. bóg handlu, zysku, kupiectwa, złodziei oraz celników, utożsamiany z greckim Hermesem;
(1.2) imię|polski|m.;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(2.1) astr. pierwsza według oddalenia od Słońca i najmniejsza planeta Układu Słonecznego, widoczna gołym okiem;
Wiktionary
Merkury – najmniejsza i najbliższa Słońca planeta Układu Słonecznego. Jako planeta dolna znajduje się dla ziemskiego obserwatora zawsze blisko Słońca, dlatego jest trudna do obserwacji. Mimo to należy do planet widocznych gołym okiem i była znana już w starożytności. Merkurego dojrzeć można jedynie tuż przed wschodem lub tuż po zachodzie Słońca.
Wikipedia
(1.1) Atrybutami Merkurego były: skrzydlate sandały, skrzydlaty kapelusz, kaduceusz i sakiewka.
(1.2) Mam na imię Merkury i jestem handlowcem.
(2.1) Merkury i Wenus nie mają księżyców.
Wiktionary
IPA: mɛrˈkurɨ, AS: merkury
Wiktionary
rzecz. Merkurianin mos., Merkurianka ż., Merkuralia nmos., merkuriusz mrz., merkurialność ż.
:: fż. Merkuria ż.
przym. Merkurowy, merkuriański, merkurialny
Wiktionary
(1.1) Hermes
(2.1) symbol. ☿
Wiktionary
metoda chemicznej analizy objętościowej, polegająca na dodawaniu mianowanego roztworu azotanu rtęci do roztworu substancji badanej w celu jej ilościowego oznaczenia; merkurometria
SJP.pl
cienka, rzadka tkanina bawełniana; marla
SJP.pl
Merla, marla (obie nazwy od francuskiego miasta Marly), gaza introligatorska – używany między innymi w introligatorstwie gruby gumowany muślin, czyli rzadko tkana tkanina bawełniana o splocie płóciennym, silnie klejona. Może być surowa lub bielona.
Stosowana jest w oprawie książek do wzmocnienia grzbietu okładki, przyszywa się do niej sfalcowane arkusze oraz przykleja wyklejki wkładu do okładki.
Wikipedia
ryba z rodziny dorszowatych; witlinek
SJP.pl
cienka, rzadka tkanina bawełniana; marla
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. legendarny czarodziej, pieśniarz i opiekun króla Artura;
2. krój czcionki
SJP.pl
Me
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. hist. ząb w blankach
Wiktionary
[czytaj: merLO] gatunek czerwonego wina
SJP.pl
Merlot – czerwony szczep winorośli wywodzący się prawdopodobnie z rejonu Bordeaux, skąd pochodzi pierwsza wzmianka z końca XVIII wieku i powszechnie tam uprawiany. Merlot jest spotykany w niemal wszystkich krajach winiarskich na świecie. Jest jednocześnie najczęściej uprawianą odmianą winorośli we Francji (115,746 ha winnic w 2009, co stanowi około połowę światowej produkcji).
Wikipedia
przymiotnik od: merla
SJP.pl
liściowy segment łodyżki gametofitu mchów
SJP.pl
typ rozwoju zarodkowego u morszczynu
SJP.pl
wydzielanie merokrynowe - rodzaj wydzielania zewnątrzkomórkowego polegające na dyfuzji cząsteczek substancji przez błonę komórkową na zewnątrz bez niszczenia samej komórki
SJP.pl
minerał, odmiana biotytu zasobna w magnez
SJP.pl
potocznie: Mercedes (samochód marki Mercedes); Merc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) środ. mot. samochód marki Mercedes
Wiktionary
IPA: ˈmɛrɔl, AS: merol
Wiktionary
rzecz. merchol
Wiktionary
(1.1) mesio, meś
Wiktionary
jedna z dwóch części (czyli meromiozyna ciężka lub meromiozyna lekka), na które rozpada się miozyna pod wpływem działania enzymów proteolitycznych
SJP.pl
w matematyce: funkcje meromorficzne - klasa funkcji analitycznych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mat. taki, który zawiera funkcję meromorficzną
Wiktionary
cięte, półmatowe włókno wiskozowe
SJP.pl
wyraz oznaczający część całości, np. wagon w odniesieniu do wyrazu pociąg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz oznaczający część pewnej całości, np. „dywizja” w stosunku do słowa „armia”;
Wiktionary
Meronim (z μέρος – część, όνομα – imię) – wyraz oznaczający część pewnej całości, np. "wagon" w stosunku do wyrazu "pociąg" czy "konar" w stosunku do wyrazu "drzewo". Pojęciem przeciwstawnym wobec meronimu jest holonim. Dwa lub więcej meronimy tego samego holonimu pozostają ze sobą w stosunku komeronimii (są komeronimami).
Wikipedia
(1.1) Palec jest meronimem ręki.
Wiktionary
IPA: mɛˈrɔ̃ɲĩm, AS: merõńĩm
Wiktionary
rzecz. meronimia ż.
przym. meronimiczny
Wiktionary
organizmy planktoniczne przebywające w toni wodnej sezonowo, tylko podczas niektórych stadiów larwalnych lub młodocianych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. ekol. organizmy wchodzące w skład planktonu tylko w stanie młodocianym lub larwalnym;
Wiktionary
Meroplankton (hemiplankton) – organizmy wchodzące w skład planktonu tylko podczas niektórych stadiów rozwojowych (młodocianych lub larwalnych).
Wikipedia
(1.1) Organizmy odbywające cały cykl życia jako planktony to holoplankton, podczas gdy organizmy, które w planktonie występują tylko przez niektóre stadia rozwojowe to meroplankton.
Wiktionary
przym. meroplanktoniczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. ekol. związany z meroplanktonem, dotyczący meroplanktonu
Wiktionary
(1.1) Rozwój zarodkowy trwa kilkadziesiąt dni – dłużej lub krócej, w zależności od temperatury wody, prawdopodobnie również kilkadziesiąt dni trwa stadium paralarwy, czyli meroplanktonicznego osobnika młodocianego nieco tylko odmiennego od dorosłego (przeobrażenie niezupełne).
Wiktionary
rzecz. meroplankton mrz.
Wiktionary
1. urząd, godność mera (urzędnika państwowego we Francji);
2. biuro mera;
3. budynek, w którym znajduje się biuro mera;
4. okręg administrowany przez mera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) adm. urząd, godność mera
(1.2) siedziba mera
(1.3) adm. okręg podległy merowi
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga
(2.1) mer z małżonką
Wiktionary
(1.1) Za poprzedniego merostwa zlikwidowano budki telefoniczne.
(1.2) Możesz zaparkować przed budynkiem merostwa.
(1.3) W sąsiednim merostwie zniesiono ten rodzaj opłaty.
(2.1) Prawą lożę rezerwujemy zawsze dla merostwa, którzy lubią nasze sztuki.
Wiktionary
przym. merowski
rzecz. mer mos.
Wiktionary
przedstawiciel dynastii frankijskiej
SJP.pl
dynastia w państwie Franków
SJP.pl
Merowingowie – dynastia panująca w państwie frankijskim w latach 481–751, wywodząca się od władcy Franków salickich Merowecha (Meroweusza). W połowie VIII wieku na tronie Franków zastąpili ich Karolingowie.
Wikipedia
dotyczący Merowingów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Merowingami, dotyczący Merowingów
Wiktionary
(1.1) […] stosunki demograficzne w merowińskiej Austrazji różniły się od stosunków panujących w królestwach Wizygotów i Burgundów.
Wiktionary
IPA: ˌmɛrɔˈvʲĩj̃sʲci, AS: merovʹĩĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Merowing
Wiktionary
dotyczący mera, należący do mera, właściwy merowi
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do mera, związany z merem
Wiktionary
(1.1) Ta odpowiedzialność spoczywa na urzędzie merowskim.
Wiktionary
rzecz. mer mos., merostwo n.
Wiktionary
osobnik stanowiący pokolenie bezpłciowe pojawiające się w cyklu rozwojowym niektórych pierwotniaków
SJP.pl
[czytaj: mer-zeburk] miasto w Niemczech
SJP.pl
Merseburg ( Mjezybor, pol. hist. "Międzybórz", Meziboř) – miasto powiatowe w Niemczech, w kraju związkowym Saksonia-Anhalt, siedziba powiatu Saale. Miasto leży na przedgórzu gór Harzu u ujścia rzeki Geisel do Soławy. Liczy ok. 33,4 tys. mieszkańców.
W mieście jest stacja kolejowa Merseburg.
Wikipedia
przymiotnik od: Merseburg
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Merseburgiem, dotyczący Merseburga, pochodzący z Merseburga
Wiktionary
rzecz. Merseburg mrz.
Wiktionary
Merseyside – hrabstwo ceremonialne i metropolitalne w północno-zachodniej Anglii, w regionie North West England, położone nad Zatoką Liverpoolską i estuarium rzeki Mersey, obejmujące aglomerację miasta Liverpool. Hrabstwo utworzone zostało w 1974 roku na pograniczu historycznych hrabstw Lancashire i Cheshire.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. bot. mirt
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński mierta, myrta
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jednostka podstawowa makrocząsteczki otrzymanej przez polimeryzację
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ptak z rodziny drozdów
SJP.pl
[czytaj: merweJEZ] w czasie dyrektoriatu: francuska elegantka naśladująca modę antyczną
SJP.pl
skała mineralna z dominującą zawartością glinu, sodu i wapnia
SJP.pl
Merwinit – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do krzemianów wyspowych. Jest minerałem skał krzemianowo-wapiennych utworzonych w strefach kontaktowych. Jest charakterystyczny dla facji sanidynitowej. Współwystępuje ze spurrytem, larnitem i wezuwianem. Jest także składnikiem żużli hutniczych. Tworzy odmianę zasobna w Mn.
Wikipedia
umowna linia na powierzchni Ziemi łącząca biegun północny i południowy; południk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. południk niebieski
Wiktionary
IPA: mɛˈrɨdʲjãn, AS: merydʹi ̯ãn
Wiktionary
przym. merydionalny
Wiktionary
1. południkowy, biegnący z północy na południe;
2. typ merydionalny - typ antropologiczny charakteryzujący się średnim wzrostem, wydłużoną głową, brunatną skórą i czarnymi, kędzierzawymi włosami
SJP.pl
przekładane kremem lub konfiturami ciastko z białka ubitego na pianę i syropu; merenga
SJP.pl
owca o bardzo cenionej, cienkiej wełnie
SJP.pl
Merynos – jezioro w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie iławskim, w gminie Susz, leżące na terenie Pojezierza Łasińskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: merynos
SJP.pl
tkanka roślinna zbudowana z komórek dzielących się, zapoczątkowujących tkanki stałe; tkanka twórcza
SJP.pl
prymitywny trąbowiec kopalny wielkości słonia, o wydłużonej głowie z silnie powiększonymi siekaczami, znany z osadów górnego eocenu Egiptu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) paleont. zool. najprymitywniejszy i najstarszy przedstawiciel rzędu trąbowców, znany z egipskich osadów górnego eocenu (Moeritherium, sp., rodzaj zwierząt)
Wiktionary
koncepcja M. Younga, według której wiek XXI będzie wiekiem rządów ludzi kompetentnych w jakimś zawodzie lub w jakiejś dziedzinie wiedzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. system, w którym władza powierzana jest osobom kompetentnym;
Wiktionary
Merytokracja – wieloznaczna nazwa określająca najczęściej system, w którym pozycje uzależnione są od kompetencji, definiowanych jako połączenie inteligencji i edukacji, weryfikowanych za pomocą obiektywnych systemów oceny (np. certyfikatów). Merytokracja stanowi przeciwieństwo władzy budowanej na bazie rodziny (nepotyzm), klasy (arystokracja) czy narodowości (nacjonalizm).
Wikipedia
związany z merytokracją, odnoszący się do merytokracji
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób odnoszący się do treści sprawy
Wiktionary
przym. merytoryczny
rzecz. merytoryka ż., merytoryczność ż.
Wiktionary
(1.1) konkretnie, konstruktywnie, logicznie, mądrze, na chłopski rozum, odpowiedzialnie, poważnie, pragmatycznie, racjonalistycznie, racjonalnie, realistycznie, roztropnie, rozumnie, rzeczowo, rzetelnie, solidnie, trafnie, trzeźwo, wiarygodnie, zdrowo, zdroworozsądkowo
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest merytoryczne; cecha tych, którzy są merytoryczni
Wiktionary
przym. merytoryczny
przysł. merytorycznie
rzecz. merytoryka ż.
Wiktionary
dotyczący istoty rzeczy, treści, a nie formy; istotny, treściowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący istoty sprawy, a nie jej strony zewnętrznej
Wiktionary
(1.1) Informujemy, że kryterium nr 2 oceny merytorycznej wniosków, dotyczące obszaru działalności będzie weryfikowane na podstawie dwóch list stanowiących załączniki do regulaminu naboru wniosków.
Wiktionary
rzecz. meritum n., merytoryczność ż., merytoryka ż.
przysł. merytorycznie
Wiktionary
(1.1) konkretny, rzeczowy, tematyczny, treściowy
Wiktionary
potocznie: fachowość, ekspercka wiedza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. wiedza fachowa, profesjonalna
(1.2) pot. (może środ.) sfera odnosząca się do treści, nie zaś formy zewnętrznej
Wiktionary
(1.2) Niezwykle ważna jest też merytoryka - nie pisz rzeczy, których nie jesteś pewien!
Wiktionary
rzecz. meritum n., merytoryczność ż.
przysł. merytorycznie
przym. merytoryczny
Wiktionary
mech z rodziny Mniaceae, występujący w licznych gatunkach leśnych i łąkowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. SMS, es
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dostałem mesa, ale nie wiem, od kogo.
Wiktionary
IPA: mɛs, AS: mes
Wiktionary
(1.1) es
Wiktionary
jadalnia na statku lub okręcie, jak i miejsce dla załogi na spędzanie wolnego czasu; messa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. miejsce spożywania posiłków dla załogi i oficerów statku
(1.2) żegl. pot. główna kajuta jachtu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Niewielu przychodzi jeść do mesy, gdy statkiem mocno buja.
Wiktionary
IPA: ˈmɛsa, AS: mesa
Wiktionary
przenośnie, przestarzale o kobiecie rozpustnej i okrutnej; messalina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. kobieta rozpustna i okrutna
Wiktionary
Mesalina – rodzaj jaszczurek z rodziny jaszczurkowatych (Lacertidae).
Wikipedia
[czytaj: meskal] mocny, niedokładnie przedestylowany napój alkoholowy z przefermentowanych części agawy; meskal, mezcal
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Meschetią, dotyczący Meschetii
Wiktionary
rzecz. Meschetia ż.
przym. meschetyjski
Wiktionary
(1.1) meschetyjski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna w południowo-zachodniej części Gruzji;
Wiktionary
przym. meschecki, meschetyjski
Wiktionary
(1.1) Samcche
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Meschetią, dotyczący Meschetii
Wiktionary
rzecz. Meschetia ż.
przym. meschecki
Wiktionary
(1.1) meschecki
Wiktionary
stalowe narzędzie o ostrzu tnącym, używane do cięcia blachy, prętów itp.; messel, majzel, przecinak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. pot. stalowe narzędzie do przecinania blachy, mające przekrój prostokątny i ostrze tnące
Wiktionary
(1.1) przecinak
Wiktionary
rzadko: program komputerowy służący do komunikacji (głównie w formie tekstowej, ale nierzadko także werbalnej, wizualnej) w trybie rzeczywistym poprzez sieć Internet, posiadający często inne funkcje, m.in. przesyłanie plików; komunikator (częściej), messenger (rzadko)
SJP.pl
kraina historyczna w starożytnej Grecji; Messenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina na południowo-zachodnim Peloponezie, z historycznym ośrodkiem w Mesini
Wiktionary
Mesenia, Messenia (gr. "Μεσσηνία - Messinia") – kraina historyczna w starożytnej Grecji w południowo-zachodniej części Półwyspu Peloponeskiego. Słynie z żyznej ziemi oraz ze swej marki oliwek "Kalamatas", najwyższej jakości.
Wikipedia
(1.1) W skład Peloponezu wchodzą mniejsze krainy: Achaja, Arkadia, Argolida, Elida, Mesenia i Lakonia.
Wiktionary
rzecz. Meseńczyk mos., Mesenka ż.
przym. meseński
Wiktionary
(1.1) war. Messenia
Wiktionary
mieszkanka Mesenii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. mieszkanka Mesenii
Wiktionary
rzecz. Mesenia ż.
:: fm. Meseńczyk mos.
przym. meseński
Wiktionary
samolot marki Messerschmitt; Messerschmitt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) lotn. samolot marki Messerschmitt
Wiktionary
(1.1) messerschmitt
Wiktionary
płaskowyż w krajach hiszpańskojęzycznych
SJP.pl
Meseta, Meseta Iberyjska ( Meseta Central, z hiszp. – płaskowyż) – wyżynno-górska, środkowa część Półwyspu Iberyjskiego, w Hiszpanii i Portugalii.
Meseta obejmuje obszar ok. 400 tys. km² w centralnej części Półwyspu Iberyjskiego. W środkowej części Mesety znajdują się Góry Kastylijskie, rozdzielające Starą i Nową Kastylię.
Wikipedia
mieszkaniec Mesenii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. mieszkaniec Mesenii
Wiktionary
rzecz. Mesenia ż.
:: fż. Mesenka ż.
przym. meseński
Wiktionary
związany z Mesenią, dotyczący Mesenii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mesenią, dotyczący Mesenii
Wiktionary
rzecz. Meseńczyk mos., Mesenka ż., Mesenia ż.
Wiktionary
poemat narracyjny opowiadający o życiu i męce Jezusa Chrystusa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. mesjanistyczny.
Wiktionary
przym. mesjanistyczny, mesjański
rzecz. mesjanista mos., mesjanizm mrz., mesjasz mos., Mesjasz mos.
Wiktionary
zwolennik mesjanizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik mesjanizmu
(1.2) twórca mesjanizmu
Wiktionary
rzecz. mesjanizm m., Mesjasz m., mesjasz m.
:: fż. mesjanistka ż.
przym. mesjanistyczny, mesjański, mesjaniczny
Wiktionary
dotyczący mesjanizmu albo mesjanistów; mesjański
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z wiarą w nadejście Mesjasza
(1.2) dotyczący mesjanizmu
Wiktionary
rzecz. mesjanista m., mesjanizm m., mesjasz m., Mesjasz mos.
przym. mesjański, mesjaniczny
Wiktionary
(1.1) mesjański
Wiktionary
1. wiara w nadejście Mesjasza, zbawiciela ludzkości przepowiadanego przez proroków;
2. przekonanie o niezwykle ważnym zadaniu, jakie powierzone zostało narodowi lub jednostce;
3. w Polsce w pierwszej połowie XIX wieku: przekonanie, że naród polski zostanie Mesjaszem i zbawi ludzkość poprzez swoje cierpienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wiara w nadejście Mesjasza, który zbawi ludzkość
(1.2) hist. w Polsce w I poł. XIX w. pogląd przypisujący narodowi polskiemu rolę mesjasza, głoszący wiarę w to, iż naród ten zbawi ludzkość poprzez swoje cierpienia
Wiktionary
Me
Wikipedia
(1.2) Winkelriedyzm romantyczny kwestionował cierpienie oraz bierną mękę mesjanizmu, podkreślając zarazem sens walki czynnej, aktywności.
Wiktionary
IPA: mɛˈsʲjä̃ɲism̥, AS: mesʹi ̯ä̃ńism̦
Wiktionary
rzecz. mesjanista m., Mesjasz m., mesjasz m.
przym. mesjanistyczny, mesjański, mesjaniczny
Wiktionary
zbawca, wybawiciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przen. ten, który wybawia
Wiktionary
(1.1) W 1930 roku na tron etiopski wstąpił chlubiący się biblijnymi przodkami Ras Tafari Makonnen, który zmienił imię na Hajle Selassje I. Cesarz stał się więc czymś w rodzaju jamajskiego mesjasza.
Wiktionary
rzecz. mesjanista m., mesjanizm m., Mesjasz m.
:: fż. mesjaszka ż.
przym. mesjanistyczny, mesjański, mesjaniczny
Wiktionary
(1.1) namaszczony, odkupiciel, pomazaniec, wybawca, wybawiciel, wybrany, zbawca, zbawiciel
Wiktionary
dotyczący mesjanizmu albo mesjanistów; mesjanistyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Mesjaszem lub mesjanizmem
Wiktionary
rzecz. mesjanista m., mesjanizm m., mesjasz m., Mesjasz mos.
przym. mesjanistyczny, mesjaniczny
Wiktionary
(1.1) mesjanistyczny
Wiktionary
mocny, niedokładnie przedestylowany napój alkoholowy z przefermentowanych części agawy; mescal, mezcal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) bot. gatunek kaktusa meksykańskiego, z którego uzyskuje się meskalinę, łac. Lophophora williamsii
(1.2) spoż. tradycyjny alkohol meksykański z różnych gatunków agawy zielonej
Wiktionary
Me
Wikipedia
rzecz. meskalina ż.
przym. meskalinowy, meskalowy
Wiktionary
(1.1) jazgrza Williamsa, pejotl, echinokaktus Williamsa, jeżowiec Williamsa
(1.2) mezcal
Wiktionary
narkotyk uzyskiwany z meksykańskich kaktusów lub syntetycznie, mający właściwości euforyczne i halucynogenne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. narkotyk z grupy alkaloidów fenyloetyloaminowych, silny enteogen;
Wiktionary
Me
Wikipedia
(1.1) Naturalne występowanie meskaliny dotyczy niektórych kaktusów i bobowatych.
Wiktionary
IPA: ˌmɛskaˈlʲĩna, AS: meskalʹĩna
Wiktionary
rzecz. meskal m.
przym. meskalinowy
Wiktionary
nazwa systematyczna: 2-(3,4,5-trimetoksyfenylo)-etyloamina
wzór sumaryczny: wzór chemiczny|C11H17NO3.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: meskalina
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z meskaliną, dotyczący meskaliny, zawierający meskalinę
Wiktionary
rzecz. meskal m., meskalina ż.
Wiktionary
przestarzale: płytkość uczuć, myśli, małostkowość, ubóstwo duchowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. małostkowość, ubóstwo duchowe, pospolitość, jałowość uczuć, płytkość myśli
Wiktionary
IPA: ˌmɛsʲcĩˈnɛrʲja, AS: mesʹḱĩnerʹi ̯a
Wiktionary
dotyczący mesmeryzmu lub mesmerystów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. med. związany z mesmeryzmem
Wiktionary
rzecz. mesmeryzm mrz., mesmerysta mos.
Wiktionary
wyznawca mesmeryzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik mesmeryzmu
(1.2) osoba wprowadzająca w hipnozę
Wiktionary
rzecz. mesmeryzm m.
:: fż. mesmerystka ż.
czas. mesmeryzować
przym. mesmeryczny
Wiktionary
(1.2) hipnotyzer, magnetyzer
Wiktionary
leczenie za pomocą uzdrawiających sił magnetycznych istniejących w każdym organizmie ludzkim i zwierzęcym
SJP.pl
osiemnastowieczny pogląd, uznający istnienie w człowieku uzdrawiających sił magnetycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. med. obalona metoda leczenia oparta na założeniu, że każdy organizm zawiera fluid uniwersalny i właściwości magnetyczne (magnetyzm zwierzęcy), dzięki którym można regulować układ nerwowy i zwalczać różne choroby
Wiktionary
czas. mesmeryzować
rzecz. mesmerysta m.
przym. mesmeryczny
Wiktionary
leczyć za pomocą uzdrawiających sił magnetycznych istniejących w każdym organizmie ludzkim i zwierzęcym
SJP.pl
zwrotka pomiędzy strofą i antystrofą, używana w tragedii greckiej
SJP.pl
1. nauka o sposobach osiągnięcia szczęścia;
2. nauka badająca wzajemne relacje między środowiskiem a istotami, które w nim żyją
SJP.pl
jadalnia na statku; mesa
SJP.pl
przestarzale: kobieta rozpustna i okrutna; mesalina
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pseudonim Lucyny Messal (1886 - 1953), polskiej aktorki, śpiewaczki i tancerki
SJP.pl
stalowe narzędzie o ostrzu tnącym, używane do cięcia blachy, prętów itp.; mesel, majzel, przecinak
SJP.pl
Messel – gmina w Niemczech, w kraju związkowym Hesja, w rejencji Darmstadt, w powiecie Darmstadt-Dieburg.
Na terenie gminy znajduje się kopalnia odkrywkowa, jedno z najsłynniejszych w świecie tzw. Fossillagerstätte, znane z unikatowych znalezisk skamieniałości eocenu.
Wikipedia
[czytaj: mesendżer] rzadko: program do komunikacji, zwykle tekstowej; komunikator (częściej), mesendżer (rzadko)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kraina historyczna w starożytnej Grecji; Mesenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. zob. Mesenia.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od messerschmitt
Wiktionary
rzecz. messerschmitt m.
Wiktionary
[czytaj: meserszmit]
1. marka samolotów;
2. samolot marki Messerschmitt; Meserszmit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) lotn. samolot marki Messerschmitt
Wiktionary
Me
Wikipedia
rzecz.
:: zdrobn. messerschmicik m.
Wiktionary
(1.1) meserszmit
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dziesiąty miesiąc francuskiego kalendarza republikańskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nazwa dziesiątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;
Wiktionary
Messidor (z łac. "messis" = 'żniwo' + z gr. doron = 'dar') – dziesiąty miesiąc we francuskim kalendarzu rewolucyjnym, pierwszy miesiąc lata. Trwał od 19 czerwca do 18 lipca.
Po messidorze następował miesiąc thermidor.
Wikipedia
miasto i gmina we Włoszech; Mesyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. zob. Mesyna.
Wiktionary
(1.1) Niegdyś jeździliśmy częściej do Messyny.
Wiktionary
rzecz. messynka ż., messyńczyk mos.
przym. messyński
Wiktionary
mieszkanka Messyny (Mesyny); Mesynka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Messyny
Wiktionary
(1.1) W lusterku samochodu zobaczył otyłą messynkę.
Wiktionary
rzecz. Messyna ż.
:: fm. messyńczyk m.
przym. messyński
Wiktionary
mieszkaniec Messyny (Mesyny); Mesyńczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Messyny
Wiktionary
(1.1) Do portu ciągnęły tłumy messyńczyków.
Wiktionary
rzecz. Messyna ż.
:: fż. messynka ż.
przym. messyński
Wiktionary
związany z Messyną (Mesyną), miastem we Włoszech; mesyński
SJP.pl
określenie wykonawcze: smutno, żałośnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. smutne wykonanie
przymiotnik
(2.1) muz. ponury, smutny, żałosny
przysłówek
(3.1) muz. ponuro, smutno, żałośnie
Wiktionary
IPA: ˈmɛstɔ, AS: mesto
Wiktionary
czasopismo wydawane w latach 1925-34 w Toruniu jako dodatek "Słowa Pomorskiego"
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto i gmina we Włoszech; Messyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto we Włoszech położone w północno-wschodniej części Sycylii, nad Cieśniną Mesyńską;
Wiktionary
Mesyna (wł. "Messina") – miasto i gmina we Włoszech, położone w północno-wschodniej części Sycylii, nad Cieśniną Mesyńską. Trzecie pod względem ludności miasto Sycylii – zamieszkuje je 218,7 tys. osób (2023). Mesyna jest ośrodkiem administracyjnym prowincji Mesyna.
Wikipedia
(1.1) Stąd do Mesyny mamy jakieś 40 kilometrów.
(1.1) Na początku XX wieku Mesyna była bliska unicestwienia. Między godziną 5.20 a 5.30 rano w poniedziałek 28 grudnia 1908 roku pod miastem poruszyła się ziemia.Dziś określono by siłę tego trzęsienia ziemi na 7,5 stopnia w skali Richtera.
Wiktionary
rzecz. mesynka ż., mesyńczyk mos.
przym. mesyński
Wiktionary
mieszkanka Mesyny (Messyny); Messynka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Mesyny
Wiktionary
(1.1) Idącej przede mną mesynce wypadła pomarańcza.
Wiktionary
rzecz. Mesyna ż.
:: fm. mesyńczyk m.
przym. mesyński
Wiktionary
mieszkaniec Mesyny (Messyny); Messyńczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Mesyny
Wiktionary
(1.1) Na brzegu morza zebrał się tłum mesyńczyków.
(1.1) Lettereo jest to imię chrzestne często używane w Mesynie. Pochodzi ono od pewnego listu, który Najświętsza Panna miała pisać do mieszkańców tego miasta, datując go: „w roku 1452 od narodzenia mojego syna”. Mesyńczycy taką cześć oddają temu listowi, jaką neapolitańczycy krwi świętego Januarego.
Wiktionary
rzecz. Mesyna ż.
:: fż. mesynka ż.
przym. mesyński
Wiktionary
związany z Mesyną (Messyną), miastem we Włoszech; messyński
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geogr. związany z Mesyną, dotyczący Mesyny
Wiktionary
rzecz. Mesyna ż., mesyńczyk mos., mesynka ż.
Wiktionary
dietetyczna pasza dla koni, wytwarzana z parzonego owsa, otrąb pszennych i siemienia lnianego
SJP.pl
[czytaj: MEsarosz] nazwisko
SJP.pl
1. delikatne, gęste, krótkie włoski na skórze, tkaninie, liściach lub owocach;
2. woskowy nalot pokrywający owoce, butelki wina w piwnicy itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) delikatne, krótkie i gęste włoski
Wiktionary
Meszek, Meszech, Mosoch (hebr. משך) – postać starotestamentowa z Księgi Rodzaju, jeden z synów Jafeta (Rdz 10,2). W Księdze Ezechiela pojawia się jako nazwa ludu mieszkającego na północy (Ez 27,13 i 32,26) oraz kraju pod panowaniem Goga (Ez 32,2-3 i 39,1). Imię Meszeka wiązane jest ze wzmiankowanym w źródłach asyryjskich plemieniem Muszku, przypuszczalnie identycznym z Frygami. Józef Flawiusz uważał go za przodka mieszkańców Kapadocji.
Wikipedia
IPA: ˈmɛʃɛk, AS: mešek
Wiktionary
rzecz. mech m., mchy nmos.
przym. omszony, mszysty
Wiktionary
(1.1) puszek
Wiktionary
miasto w Iranie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północno-wschodnim Iranie, drugie co do wielkości miasto tego kraju;
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „Maszhad”. Zobacz też: Maszhad (Izrael).
Meszhed ( مشهد, "Maszhad") – miasto w północno-wschodnim Iranie, drugie co do wielkości miasto tego kraju (2766,3 tys. w 2011) i ważny ośrodek akademicki. Jest również jednym z najświętszych miejsc dla szyitów. Położone jest 850 km na wschód od Teheranu i stanowi centrum ostanu Chorasan-e Razawi. Leży w dolinie rzeki Kaszaf niedaleko od granicy z Turkmenistanem.
Wikipedia
IPA: ˈmɛʃxɛt, AS: mešχet
Wiktionary
przym. meszhedzki
Wiktionary
→ Meszhed
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Meszhedem, dotyczący Meszhedu
Wiktionary
rzecz. Meszhed mrz.
Wiktionary
drobny owad z rzędu muchówek, którego samica jest pasożytem krwiopijnym; mustyk
SJP.pl
drobny owad z rzędu muchówek, którego samica jest pasożytem krwiopijnym; mustyk
SJP.pl
Meszki – wieś solecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie łosickim, w gminie Łosice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Zygmunta w Łosicach.
Wikipedia
o cechach charakterystycznych dla meszkowatych (rodziny owadów); mustykowaty
SJP.pl
Meszkowate (Simuliidae) – rodzina małych owadów zaliczanych do Nematocera (długoczułkie), popularnie meszki, błędnie nazywane mustykowate, mustyki (Melusinidae). Nazwa meszka lub mustyk stosowana jest również ogólnie dla przedstawicieli rodzaju "Simulium". Znanych jest ok. 1750 gatunków występujących we wszystkich strefach klimatycznych, z czego w Polsce rozpoznano ok. 50.
Wikipedia
o cechach charakterystycznych dla meszkowatych (rodziny owadów); mustykowaty
SJP.pl
przedstawiciel rzędu mszaków z klasy wątrobowców; jungermaniowiec
SJP.pl
dawniej:
1. dochody duchownym połączone z obowiązkiem odprawiania mszy;
2. knieja, ostęp leśny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. dochody duchownych z odprawiania mszy;
Wiktionary
Meszne (niem. "Wedderwill") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Łobez.
Według danych z 29 września 2014 r. wieś miała mieszkańców 64.
W latach 1818–1945 miejscowość administracyjnie należała do Landkreis Regenwalde (Powiat Resko) z siedzibą do roku 1860 w Resku, a następnie w Łobzie.
Wikipedia
(1.1) By utrzymać parafię włościanie opłacali meszne, zaś folwarki oddawały dziesięcinę.
Wiktionary
rzecz. msza ż., mszał mrz., mszalik mrz.
przym. mszalny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: pantofel, papuć; meszta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. lekki trzewik, kapeć
Wiktionary
(1.1) Nie boso, lecz zruciwszy zdeptane baczmagi,
W samych mesztach dla swoich meczetów powagi
Bez broni na znak skruchy Turcy do nich kroczą,
Choć we krwi ludzkiej ręce po łokcie ubroczą.
Wiktionary
rzecz. meszta ż.
Wiktionary
dawniej: pantofel, papuć; meszt
SJP.pl
przestarzałe: obuwie domowe, pantofle, papucie
SJP.pl
człowiek niespełna rozumu
SJP.pl
Meszuge (ur. 1958 w Opolu) – polski pisarz i bloger, publikujący artykuły i eseje na temat alkoholizmu i programu 12 kroków AA w periodykach Wspólnoty Anonimowych Alkoholików takich jak: "Zdrój", "Karlik", "Mityng", "Warta", czy "Gryf" oraz na własnym blogu. 27 lipca 2019 Meszuge otrzymał w Licheniu nagrodę „Pelikan”, która przyznawana jest osobom zasłużonym dla środowisk trzeźwościowych w Polsce.
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: meta
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: mɛt, AS: met
Wiktionary
1. dokładnie zaznaczone miejsce kończące wyścig; finisz;
2. środowiskowo: miejsce ukrywania się i spotkań przestępców;
3. dawniej: odległość, dystans; dziś tylko w wyrażeniach:
a) na krótką (bliższą) metę - w niedalekiej przyszłości;
b) na dłuższą (dalszą) metę - na dłużej, na dłuższy czas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. miejsce, które należy osiągnać w zawodach
(1.2) pot. melina, nielegalny punkt sprzedaży alkoholu
(1.3) pot. miejsce, w którym można się zatrzymać, zamieszkać lub spędzić miło czas
(1.4) pot. kryjówka dla kogoś ukrywającego się, będącego w kolizji z prawem
(1.5) przen. kres lub cel jakiejś działalności
(1.6) slang. metamfetamina
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dobiegł do mety, w ostatniej chwili wyprzedzając przeciwnika.
(1.2) O tej porze wszystkie sklepy są zamknięte, musimy iść na metę.
(1.3) Jestem już zmęczony, musimy poszukać jakiejś mety.
(1.5) Pracowaliśmy nad tym projektem dwa lata i jesteśmy już u mety.
(1.6) Co innego psychodeliki czy inne narkotyki miękkie, a co innego walenie bydgoskiego fenta czy mety z Jeżyc.
Wiktionary
IPA: ˈmɛta, AS: meta
Wiktionary
(1.3) miejscówka
Wiktionary
przedrostek
(1.1) …wskazujący na wyższy poziom lub szerszy zakres znaczenia
(1.2) przekraczający, otaczający
(1.3) chem. mający mniej molekuł wody niż odpowiednik orto-
(1.4) chem. w izomerycznych pochodnych benzenu, mający dwa podstawniki w naprzeciwległych pozycjach
Wiktionary
(1.1) metajęzyk = język opisujący inne języki
Wiktionary
IPA: ˈmɛta, AS: meta
Wiktionary
analizowanie procesu analizy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stat. nauk. analiza polegająca na uogólnianiu informacji zawartych w innych badaniach o podobnej tematyce, w celu otrzymania dokładniejszych wniosków, wyników;
Wiktionary
Me
Wikipedia
(1.1) Metaanaliza wyjaśnia krytyczną rolę błędu próby, błędu pomiaru oraz innych artefaktów w determinowaniu obserwowanych rezultatów oraz mocy statystycznej poszczególnych badań.
Wiktionary
manewr retoryczny sofistów polegający na zmianie tematu dyskusji
SJP.pl
rzadko: apostrofa; w literaturze: bezpośredni, podniosły zwrot do adresata (osoby, bóstwa, idei, wydarzenia, pojęcia lub przedmiotu), np.: Litwo, Ojczyzno moja!
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metabolity mikroorganizmów probiotycznych
Wiktionary
powstawanie warunków sprzyjających rozwojowi pewnych organizmów jako wynik działalności innych organizmów
SJP.pl
Metabioza – w mikrobiologii oznacza następstwo gatunków. Jest to jedna z form współżycia pomiędzy drobnoustrojami. Jeden z nich produkuje metabolity, które hamują jej wzrost natomiast powodują rozwój innych bakterii. Przykładem środowiska w którym zachodzi metabioza może być mleko: w słodkim mleku żyją "Lactococcus lactis", których metabolity zakwaszają środowisko co nie sprzyja dalszemu rozwojowi tej bakterii natomiast powoduje rozwój "Lactobacillus", który żyje w mleku kwaśnym.
Wikipedia
figura stylistyczna, która wprowadza zmianę w utworze np. powtórzenie tej samej myśli innymi słowami; inwersja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nagła przemiana bohatera lub zwrot akcji
Wiktionary
Metabola (gr. μεταβоλή "metabolḗ" – „zmiana, przerzut” od μεταβάλλειν "metabállein" – „przerzucać w inne miejsce”) – figura stylistyczna (figura retoryczna), wprowadzająca zmianę w utworze, polegająca na powtórzeniu danej myśli przy użyciu innych określeń; także zmiana szyku wyrazów dla uzyskania pożądanego wrażenia fonetycznego (przeniesienie głosek lub wyrazów) lub zmiana rytmu wiersza w metryce.
Wikipedia
przym. metaboliczny
rzecz. metabolit mrz.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) biochem. w sposób metaboliczny
Wiktionary
(1.1) Błony owe oddzielają krew od wydzieleń, na jednéj więc ich powierzchni zbiera się nowy sok, który jeżeli będzie prostym wysiąkaniem, nic więcéj prócz dziurkowatości nie wymaga; jeżeli zaś będzie przekształceniem wysiąkającéj cieczy, staje się takim za wpływem pośredniczących komórek, metabolicznie tu czynnych:[https://books.google.pl/books?id=X7hbAAAAcAAJ&pg=PA403 403].
(1.1) Każda przemiana, wtedy wyłącz[n]ie możliwa, gdy znajdują się po temu okoliczności, usprawiedliwia nadających obszerniejsze znacze[ne]nie substancyj międzykomórkowéj, katalitycznie lub metabolicznie przekształcanéj.
(1.1) Wirus[owe zapalenie wątroby typu] B przenosi się z krwią i w czasie kontaktów seksualnych. Może poważnie upośledzić metabolicznie tych, którzy przeszli zakażenie, często zostaje się jego nosicielem do końca życia.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) biochem. związany z metabolizmem, dotyczący metabolizmu
(1.2) liter. związany z metabolą, dotyczący metaboli
Wiktionary
(1.1) Oznaczenie stężenia mocznika w surowicy krwi przydatne jest w diagnostyce funkcji nerek i chorób metabolicznych.
(1.1) Świadomość i wiedza dermatologów na temat hiperurykemii może wpłynąć na szybsze rozpoznawanie zaburzeń metabolicznych u pacjentów na podstawie oceny skóry.
Wiktionary
IPA: ˌmɛtabɔˈlʲit͡ʃnɨ, AS: metabolʹičny
Wiktionary
rzecz. metabolistka ż., metabolista mos., metabolizm mrz., metabola ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) archit. architekt projektujący w stylu metabolizmu
Wiktionary
(1.1) Metaboliści głosili nieaktualność tradycyjnych, sztywnych form architektonicznych i urbanistycznych, które zbyt szybko się starzeją i przestają odpowiadać na potrzeby użytkowników.
Wiktionary
rzecz. metabolizm m.
:: fż. metabolistka ż.
czas. metabolizować ndk., zmetabolizować dk.
przym. metaboliczny, metabolistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. architektka projektująca w stylu metabolizmu
Wiktionary
rzecz. metabolizm m.
:: fm. metabolista m.
czas. metabolizować ndk., zmetabolizować dk.
przym. metaboliczny, metabolistyczny
Wiktionary
związek chemiczny powstający w organizmach żywych w wyniku przemiany materii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek chemiczny powstający w organizmie w wyniku przemiany materii
(1.2) biol. owad ulegający całkowitemu przeobrażeniu
Wiktionary
Metabolit – produkt metabolizmu (przemian chemicznych zachodzących w organizmach). Metabolity to związki organiczne i nieorganiczne produkowane przez komórki. Przyjęto jednak, że określenie to nie dotyczy białek i kwasów nukleinowych. Zwykle pisząc o metabolitach ma się na myśli związki niskocząsteczkowe.
Wikipedia
IPA: ˌmɛtaˈbɔlʲit, AS: metabolʹit
Wiktionary
rzecz. metabolizm m., metabola ż.
przym. metabolityczny, metabolizujący
Wiktionary
owad podlegający całkowitej metamorfozie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący metabolitu
Wiktionary
rzecz. metabolit mrz.
Wiktionary
żywy organizm, w którym zachodzi metabolizm, dokonuje się przemiana materii
SJP.pl
całokształt reakcji biochemicznych zachodzących w komórkach; przemiana materii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. przemiana materii w organizmie;
(1.2) archit. urb. styl architektoniczny powstały w drugiej połowie XX wieku w Japonii;
Wiktionary
Metabolizm (z gr. "μεταβολή" 'zmiana' od "μετά" 'ponad, poza' i "βάλλειν" 'rzut') – całokształt reakcji chemicznych i związanych z nimi przemian energii zachodzących w żywych komórkach, stanowiący podstawę wszelkich zjawisk biologicznych. Procesy te pozwalają komórce na wzrost i rozmnażanie, zarządzanie swoją strukturą wewnętrzną oraz odpowiadanie na bodźce zewnętrzne.
Wikipedia
(1.1) Mam wolny metabolizm.
Wiktionary
IPA: ˌmɛtaˈbɔlʲism̥, AS: metabolʹism̦
Wiktionary
rzecz. metabolit mrz., metabolista mos., metabolistka ż.
przym. metaboliczny
Wiktionary
(1.1) przemiana materii
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|metabolizować.
Wiktionary
czas. metabolizować ndk.
Wiktionary
1. przetwarzać w organizmie poprzez przemiany biochemiczne;
2. metabolizować się - poddawać się procesowi przemian biochemicznych w organizmie
SJP.pl
1. przetwarzać w organizmie poprzez przemiany biochemiczne;
2. metabolizować się - poddawać się procesowi przemian biochemicznych w organizmie
SJP.pl
dziedzina nauki badająca związki chemiczne (metabolity) powstające i występujące w organizmach żywych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. biol. dziedzina nauki zajmująca się badaniem metabolitów w komórkach, tkankach lub organizmach oraz analizą ich wzorców i zmian w różnych warunkach
Wiktionary
Metabolomika – dziedzina nauki zajmująca się analizą jakościową i ilościową niskocząsteczkowych produktów naturalnych endogennych metabolitów (pierwotnych i wtórnych inaczej dodatkowych), które tworzą metabolom. Jest zaliczana – obok genomiki, transkryptomiki i proteomiki – do biologii systemów.
Wikipedia
rzecz. metabolom mrz.
Wiktionary
kwas metaborowy - kwas stosowany w kosmetologii jako środek przeciwzapalny
SJP.pl
Metacentrum – punkt geometryczny jednostki pływającej, którego położenie jest ważne dla jej stateczności.
Wikipedia
otorbiona larwa przywr, np. motylicy wątrobowej
SJP.pl
Metacerkaria – jedna z larw cyklu rozwojowego przywr wnętrzniaków. Powstaje przez otorbienie się cerkarii i utracenie przez nią ogonka. Taka incystowana cerkaria jest postacią inwazyjną. Dostaje się biernie wraz z pokarmem do organizmu żywiciela ostatecznego i przekształca się w postać dorosłą.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny, antybiotyk z grupy penicylin
SJP.pl
minerał, czarna odmiana cynobru
SJP.pl
Metacynober - minerał z grupy siarczków, dymorficzna odmiana cynobru.
Wikipedia
pojedyncza informacja opisująca jakieś dane
SJP.pl
organiczny związek chemiczny z grupy sterydów, lek anaboliczny powodujący m.in. przyrost masy ciała, stosowany jako środek dopingujący; metandienon
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, opioidowy lek przeciwbólowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. farm. organiczny związek chemiczny o wzorze sumarycznym wzór chemiczny|C21H27NO., silny opioidowy lek przeciwbólowy;
Wiktionary
Metadon – organiczny związek chemiczny, opioidowy lek przeciwbólowy, pochodna 3,3-difenylopropyloaminy. Działanie przeciwbólowe metadonu jest zbliżone, ale kilkukrotnie silniejsze od morfiny. Mimo że budowa metadonu znacznie się różni od innych opioidowych leków przeciwbólowych również oddziałuje na receptory opioidowe. Metadon jest najprostszym chemicznie znanym lekiem opioidowym.
Wikipedia
(1.1) Działanie przeciwbólowe metadonu jest zbliżone, ale kilkukrotnie silniejsze od morfiny.
(1.1) Leczenie metadonem powinno być prowadzone przez lekarzy doświadczonych w terapii bólu przewlekłego.
(1.1) Obecnie metadon najczęściej wykorzystywany jest jako substytut heroiny podczas leczenia odwykowego.
Wiktionary
przym. metadonowy
Wiktionary
→ metadon
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) farm. związany z metadonem, dotyczący metadonu, zawierający metadon
Wiktionary
rzecz. metadon mrz.
Wiktionary
Me
Wikipedia
skrót od: metaforyczny, metaforycznie
SJP.pl
faza podziału jądra komórkowego
SJP.pl
Metafaza – jedna z faz podziału komórki. Występuje zarówno w mitozie, jak i w mejozie, przy czym w tym drugim podziale występuje aż dwukrotnie i oznaczana jest mianem „metafaza I” (podczas mejozy I) i „metafaza II” (podczas mejozy II). Dochodzi w niej do przyczepienia włókien wrzeciona kariokinetycznego do centromerów i ustawienia chromosomów (lub tetrad podczas mejozy) w płaszczyźnie równikowej komórki.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny z grupy katynonów
SJP.pl
Metafedron, 3-metylometkatynon, 3-MMC – organiczny związek chemiczny z grupy katynonów, izomer "meta" mefedronu, stymulant i empatogen.
Pojawił się po raz pierwszy w 2012 roku w Szwecji, jako odpowiedź na delegalizację mefedronu w większości państw europejskich. W związku ze strukturalnym podobieństwem do mefedronu i innych związków z grupy amfetamin, ma on również podobne właściwości, wywołując m.in. pobudzenie, euforię, zwiększenie siły fizycznej, uwagi, poczucia empatii.
Wikipedia
literatura skupiająca się na swojej własnej strukturze, naturze lub procesie tworzenia
SJP.pl
Metafikcja – literatura traktująca o naturze literatury.
Często ironiczna, wprowadza pewien rodzaj więzi emocjonalnej pomiędzy autorem a czytelnikiem. Jako pojęcie pojawiła się w modernizmie, potem widoczna w postmodernizmie, aczkolwiek jej początki można było zauważyć już w XIV-wiecznym zbiorze opowiadań "Opowieści kanterberyjskie".
Wikipedia
Metafilozofia ( μετά + φιλοσοφία) – dział filozofii zajmujący się badaniem jej celów, założeń i metod.
Metafilozofię określa się czasami jako "filozofię filozofii", czyli filozofię "drugiego poziomu" (stąd: meta-filozofia).
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób metafizyczny
Wiktionary
przym. metafizyczny
rzecz. metafizyk mos., metafizyka ż.
Wiktionary
stawać się metafizycznym, irracjonalnym, pozazmysłowym
SJP.pl
abstrakcyjność, nierealność
SJP.pl
1. dotyczący metafizyki (działu filozofii); ontologiczny
2. tajemniczy i niezwykły
3. mętny, nierealny, wydumany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) filoz. związany z metafizyką, charakterystyczny dla metafizyki i metafizyków
(1.2) pot. zawiły, niejasny; niemożliwy do zrozumienia
Wiktionary
(1.1) Tworzył w nurcie poezji metafizycznej.
Wiktionary
IPA: ˌmɛtafʲiˈzɨt͡ʃnɨ, AS: metafʹizyčny
Wiktionary
rzecz. metafizyk m., metafizyka ż.
przysł. metafizycznie
Wiktionary
(1.1) antydialektyczny
Wiktionary
1. filozof zajmujący się metafizyką; ontolog
2. osoba snująca wydumane, mętne spekulacje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) filoz. osoba, która zajmuje się metafizyką lub jest zwolennikiem metafizyki
(1.2) przen. osoba, która ma skłonności do rozważań oderwanych od rzeczywistości
Wiktionary
IPA: ˌmɛtaˈfʲizɨk, AS: metafʹizyk
Wiktionary
rzecz. metafizyka ż.
przym. metafizyczny
przysł. metafizycznie
Wiktionary
1. jeden z działów filozofii, nauka o bycie; ontologia
2. nieodgadniona istota czegoś
3. wydumane, mętne spekulacje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. podstawowa dyscyplina filozoficzna, badająca powszechne własności bytu
(1.2) rozważania o niepoznawalnym, tajemniczym, niedostępnym zmysłom i doświadczeniu
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: metafizyk
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. metafizyczność ż., metafizyk m.
przym. metafizyczny
przysł. metafizycznie
Wiktionary
(1.1) ontologia
Wiktionary
zróżnicowane elementy łyka (floemu)
SJP.pl
figura stylistyczna polegająca na nietypowym połączeniu wyrazów, dzięki któremu przynajmniej jeden z nich uzyskuje nowe znaczenie; przenośnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. środek stylistyczny polegający na zestawieniu obcych sobie znaczeniowo wyrazów w celu uzyskania nowego, przenośnego znaczenia;
Wiktionary
Metafora (gr. μεταφορά "metaphorá"), inaczej przenośnia – językowy środek stylistyczny, w którym obce znaczeniowo wyrazy są ze sobą składniowo zestawione, tworząc związek słów o innym znaczeniu niż dosłowny sens wyrazów, np. „od ust sobie odejmę”, „podzielę się z wami wiadomością” lub „złote serce”.
Wikipedia
IPA: ˌmɛtaˈfɔra, AS: metafora
Wiktionary
przym. metaforyczny, metaforyzacyjny
przysł. metaforycznie
rzecz. metaforyczność ż., metaforyk m., metaforysta m., metaforyka ż., metaforyzacja ż.
Wiktionary
(1.1) przenośnia, alegoria
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób metaforyczny, przenośny, nie dosłowny
Wiktionary
rzecz. metafora ż., metaforyczność ż.
przym. metaforyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stopień lub sposób, w jaki coś jest przenośne, obrazowe, nie dosłowne
Wiktionary
rzecz. metafora ż.
przym. metaforyczny
przysł. metaforycznie
Wiktionary
wyrażony za pomocą przenośni, metafory; przenośny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący metafory
Wiktionary
(1.1) Na wsiach mieszkańcy dokonywali zabiegów "oczyszczających", które w wymiarze fizycznym polegały m.in. na przedświątecznym rytuale kąpieli i sprzątania - metaforycznego "mycia" gospodarstwa i domu.
Wiktionary
rzecz. metafora ż., metaforyczność ż.
przysł. metaforycznie
Wiktionary
(1.1) przenośny, niedosłowny
Wiktionary
osoba lubiąca posługiwać się metaforami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. ewolucja znaczenia wyrazu polegająca na przeniesieniu zakresu użycia wyrazu na podstawie podobieństwa dwóch obiektów
Wiktionary
IPA: ˌmɛtafɔrɨˈzat͡sʲja, AS: metaforyzacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. metafora ż.
Wiktionary
posługiwanie się metaforami, skłonność do wyrażania myśli za pomocą metafor
SJP.pl
kwas metafosforowy - bezbarwna substancja chemiczna przypominająca szkło, łatwo rozpuszczalna w wodzie
SJP.pl
1. przeróbka wiersza na prozę lub odwrotnie;
2. przekład z jednego języka na inny, w którym zachowano wierność oryginałowi poprzez zrezygnowanie z walorów artystycznych tekstu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. tłumaczenie słowo w słowo;
(1.2) liter. przerobienie wiersza na prozę lub prozy na wiersz
Wiktionary
Metafraza (gr. μετάφρασις "metáphrasis" przekład) – dosłowne tłumaczenie (przekład) z jednego języka na inny słowo po słowie i linia po linii dokonany w celu dokładnego oddania treści, bez uwzględniania walorów artystycznych. Metafraza oznacza również przerobienie wiersza na prozę lub prozy na wiersz.
Wikipedia
forma przemiany pokoleń u zwierząt, w której następują po sobie na przemian pokolenie rozmnażające się płciowo (za pomocą gamet) i bezpłciowo (przez pączkowanie lub podziały)
SJP.pl
Metageneza ( metagenesis) – rodzaj przemiany pokoleń u zwierząt polegający na występowaniu w cyklu życiowym danego gatunku na przemian pokoleń rozmnażających się płciowo (za pomocą gamet) i bezpłciowo (przez pączkowanie lub podział); charakterystyczna np. dla krążkopławów. U owadów występuje jedynie w formie poliembrionii. Zwierzęta rozmnażające się metagenetycznie zazwyczaj różnią się morfologią.
Wikipedia
w językoznawstwie:
1. mimowolne przestawianie zazwyczaj początkowej głoski (głosek) dwóch lub więcej wyrazów, często wywołujące efekt komiczny, np. urząd nieczynny - nierząd uczynny; spuneryzm, spooneryzm;
2. przestawienie takie dokonane świadomie i w ten sposób, aby wynikłe z niego formy były istniejącymi wyrazami; spuneryzm, spooneryzm;
3. łańcuch słowny utworzony przez kolejne uzupełnianie po jednej literze lub sylabie danego słowa początkowego, np. on-ton-aton-baton
SJP.pl
Metagram – wyraz różniący się od innego jedną literą, pierwszą lub dowolną inną – np. trawa, brawa lub kasa, kara.
W szaradziarstwie rodzaj niediagramowego (słownego) zadania szaradziarskiego polegającego na odgadnięciu wyrazów lub zwrotów różniących się od siebie jedną literą.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o wpływie różnych czynników na nieobiektywne relacjonowanie historii
Wiktionary
Me
Wikipedia
Me
Wikipedia
język służący do opisu innego języka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język służący do opisu innego języka
Wiktionary
Metajęzyk – dowolny język (tj. język logiczny), służący do opisu pewnego innego języka. W skład metajęzyka wchodzą nazwy wyrażeń języka opisywanego, zazwyczaj tworzone jako nazwy cudzysłowowe, predykaty opisujące relacje semantyczne między wyrażeniami języka opisywanego a tym, do czego wyrażenia te się odnoszą (np. „oznacza”, „denotuje”), pewne reguły znaczeniowe, reguły składniowe itp. W szczególności językiem badanym może być ten sam język, w którym przeprowadza się badania.
Wikipedia
przym. metajęzykowy
Wiktionary
mineralny dodatek do betonów i zapraw murarskich; metakaolinit
SJP.pl
Metakaolin, metakaolinit – minerał powstający w procesie odwodnienia w temperaturze 700-800 °C naturalnego kaolinitu. Znajduje zastosowanie w syntezie geopolimerów.
Wikipedia
mineralny dodatek do betonów i zapraw murarskich; metakaolin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) inform. w programowaniu obiektowym: klasa służąca do definiowania zachowań innych klas i ich instancji
Wiktionary
(1.1) Metoda klasy __new__() w metaklasie jest wywoływana wraz z metaklasą, nazwą klasy, klasami bazowymi oraz słownikiem tworzonej klasy.
Wiktionary
przym. metaklasowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. zdolność osobnicza do rozpoznawania własnych błędów w rozumowaniu, tzw. „myślenie o myśleniu”
Wiktionary
komentarz dotyczący samego komunikatu, a nie jego bezpośredniej treści
SJP.pl
potocznie: klej metakrylowy
SJP.pl
metakrylan metylu - polimer, przezroczyste tworzywo sztuczne; szkło akrylowe, pleksi
SJP.pl
kwas metakrzemowy - kwas powstały z połączenia atomu krzemu z dwoma atomami wodoru i trzema atomami krzemu
SJP.pl
rodzaj drewna pierwotnego, tkanka powstająca po protoksylemie
SJP.pl
Me
Wikipedia
1. nieprzezroczysta substancja o charakterystycznym połysku, odznaczająca się dobrym przewodnictwem elektrycznym i cieplnym;
2. rodzaj muzyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny charakteryzujący się obecnością w sieci krystalicznej elektronów swobodnych;
(1.2) muz. ostra odmiana muzyki rockowej
(1.3) herald. jeden z rodzajów tynktury heraldycznej;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. fan metalu (1.2)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wodorowęglany dysocjują w wodzie na kationy metali lub kation amonowy oraz na aniony wodorowęglanowe.
(1.1) Na równinach abisalnych znajdują się złoża konkrecji polimetalicznych – brył zbudowanych ze związków manganu, niklu, żelaza, kobaltu, miedzi z domieszkami innych metali, będące obiektem zainteresowania ze strony ludzi pod kątem ich gospodarczego wykorzystania.
(1.2) Zazwyczaj słuchała metalu, choć lubiła też pop.
(2.1) Przed klubem muzycznym stała grupa długowłosych metali w czarnych skórach i pasach z ćwiekami.
Wiktionary
IPA: ˈmɛtal, AS: metal
Wiktionary
rzecz. metalowiec m., metalizacja ż., metalizowanie n., metalurgia ż., metalurg m.
czas. metalizować
przym. metalowy, metaliczny, metalurgiczny
przysł. metalowo, metalicznie
temsłow. metalo-
Wiktionary
gatunek muzyczny łączący elementy metalu i hardcore'u
SJP.pl
Me
Wikipedia
Me
Wikipedia
Metalepsja (z gr. μετάληψις "metálēpsis" – "zmiana, udział") – figura stylistyczna i retoryczna, która polega na zmianie opisu czasu, ciągu przyczynowo-skutkowego lub relacji jakiegoś zdarzenia poprzez:
Metalepsja może być rodzajem metonimii, aluzji, peryfrazy bądź eufemizmu. Figura często stosowana w poezji, np.
Wikipedia
samochód pomalowany metalikiem (lakierem), w kolorze metalic; metalik; metallic
SJP.pl
niebieski o metalicznym odcieniu
SJP.pl
zielony o metalicznym odcieniu
SJP.pl
Metaliczność – zawartość pierwiastków cięższych od helu (metali w rozumieniu astronomicznym) w gwieździe względem ich zawartości w Słońcu.
Wikipedia
1. będący metalem, zawierający metal, zrobiony z metalu;
2. przypominający metal
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. o cechach metalu lub zawierający w składzie metal
(1.2) podobny do metalu
Wiktionary
rzecz. metal m., metaliczność ż., metalizacja ż., metalizowanie n.
przym. metallic, metalowy
przysł. metalicznie
Wiktionary
samochód pomalowany metalikiem (lakierem), w kolorze metalik; metallic; metalic
SJP.pl
środkowa, stosunkowo cienka warstwa wód w jeziorze, w której następuje gwałtowny spadek temperatury oraz zwykle spadek zawartości tlenu i innych rozpuszczonych w wodzie gazów i substancji; warstwa skoku termicznego, termoklina
SJP.pl
Metalimnion – środkowa, przejściowa warstwa wody w jeziorach. Warstwa skoku termicznego (termoklina), skoku stężenia tlenu (oksyklina) i innych substancji chemicznych (chemoklina). Skok temperatury ma znaczenie kluczowe, dlatego często termoklina jest traktowana jak synonim metalimnionu.
Wikipedia
nauka o metajęzyku, języku teorii językowych
SJP.pl
ogół utworów literackich, których tematem jest literatura
SJP.pl
Metaliteratura – teksty literackie będące wypowiedziami o literaturze. Zalicza się do nich np. powieści zawierające traktaty na temat poetyki powieściowej, poematy wykładające reguły poezji, dzieła dramatyczne, w których toczą się dysputy o sztuce dramaturgicznej lub utwory autotematyczne, tzn. takie, w których narracja odnosi się do nich samych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. proces pokrywania powierzchni przedmiotu warstwą metalu
(1.2) pot. warstwa metalu powstała w wyniku metalizacji (1.1)
Wiktionary
IPA: ˌmɛtalʲiˈzat͡sʲja, AS: metalʹizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. metal m., metalizowanie n.
czas. metalizować ndk.
przym. metalowy, metaliczny
Wiktionary
(1.1) metalizowanie
Wiktionary
związany z metalizacją
SJP.pl
1. jeden z kierunków teorii pieniądza, utożsamiający pieniądze ze szlachetnymi metalami;
2. kruszcowy system pieniężny, w którym w roli pieniądza występuje kruszec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. pokrywanie przedmiotu powłoką z metalu
Wiktionary
rzecz. metal m., metalowiec m., metalizacja ż., metalurgia ż., metalurg m.
czas. metalizować ndk.
przym. metalowy, metaliczny, metalurgiczny
przysł. metalowo, metalicznie
Wiktionary
(1.1) metalizacja
Wiktionary
potocznie: metalowa narta
SJP.pl
samochód pomalowany metallikiem (lakierem), w kolorze metallic; metalik; metalic
SJP.pl
samochód pomalowany metallikiem (lakierem), w kolorze metallic; metalik; metalic
SJP.pl
Metallica – amerykański zespół heavymetalowy i thrashmetalowy założony w Los Angeles w Kalifornii w 1981 roku przez Jamesa Hetfielda i Larsa Ulricha. Uważany za jeden z najważniejszych, najbardziej wpływowych zespołów metalowych lat 80. XX wieku, w latach 90. ubiegłego stulecia za najbardziej dochodowy zespół metalowy, a także za jeden z najpopularniejszych i najwybitniejszych zespołów heavymetalowych w dziejach.
Wikipedia
gatunek muzyki rockowej, wykonywany głównie na instrumentach elektrycznych, charakteryzujący się mocnym, szybkim uderzeniem; metallica, metal
SJP.pl
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek z metalem
Wiktionary
(1.1) metaloceramika • metalochromia • metaloorganiczny • metaloplastyk • metaloplastyka • metalorytnictwo • metalotechnika • metaloznawca
Wiktionary
rzecz. metal mrz.
Wiktionary
dzwon w kształcie kielicha odlany ze stopu miedzi i cyny
SJP.pl
tworzący metal, będący podstawą do powstawania metalu
SJP.pl
teoria systemu logicznego
SJP.pl
Metalogika – dział logiki matematycznej powiązany z metamatematyką, badający różne systemy logiczne jako teorie formalne (dedukcyjne). Wynikami metalogiki są takie twierdzenia jak np. niesprzeczność danej logiki[].
Wikipedia
nauka badająca strukturę metali i ich stopów
SJP.pl
Metalografia – nauka o wewnętrznej budowie materiałów metalicznych (metale i ich stopy), oparta głównie na badaniach mikroskopowych.
Metalografia jest połączeniem metaloznawstwa i krystalografii.
Wikipedia
potocznie: lampa metalohalogenkowa
SJP.pl
pierwiastek chemiczny (np. brom, jod, tlen, siarka, azot, węgiel) nie wykazujący charakterystycznych cech metali, elektroujemny, tworzący tlenki o charakterze bezwodników kwasowych; pierwiastek niemetaliczny; niemetal
SJP.pl
o barwniku: będący związkiem koordynacyjnym, w którym jedna lub dwie cząsteczki są związane koordynacyjnie z atomem metalu (chromem, rzadziej niklem, miedzią lub kobaltem)
SJP.pl
zafascynowanie metalem, gatunkiem muzyki rockowej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawierający metal, bogaty w metal
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z metaloplastyką, dotyczący metaloplastyki
Wiktionary
rzecz. metaloplastyk mos., metaloplastyka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. twórca wykonujący metaloplastyki
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: metaloplastyka
Wiktionary
(1.1) Wielu metaloplastyków wystawiało swoje prace w naszej galerii.
Wiktionary
rzecz. metaloplastyka ż.
przym. metaloplastyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. dziedzina plastykaastyki artystycznej i użytkowej zajmująca się wyrobami z metali;
(1.2) pot. ozdobny przedmiot z metalu
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: metaloplastyk
Wiktionary
Metaloplastyka – dziedzina twórczości obejmująca wyrób artystycznych przedmiotów z metalu, jak również przedmioty wykonane tą techniką. Dziełem metaloplastyki mogą być przedmioty użytkowe (lampy, świeczniki, szyldy, kraty itp.) lub dekoracyjne (rzeźby, płaskorzeźby, kompozycje abstrakcyjne). Termin stosowany w sztuce współczesnej, zastosowany po raz pierwszy w latach 20 XX wieku.
Wikipedia
(1.1) W pojęciu szerokim metaloplastyka obejmuje również kowalstwo artystyczne, złotnictwo oraz wszystkie inne techniki obróbki metali znane od starożytności.
(1.1) Do najwspanialszych dzieł metaloplastyki średniowiecznej zaliczyć można drzwi katedr zdobione scenami z życia Chrystusa czy świętych (katedra w Gnieźnie, katedra w Benewencie, katedra w Monreale i inne).
(1.2) Rzeźbiarz zaprezentował swoje metaloplastyki na wystawach w Rzymie i Mediolanie.
Wiktionary
IPA: ˌmɛtalɔˈplastɨka, AS: metaloplastyka
Wiktionary
rzecz. metaloplastyk mos.
przym. metaloplastyczny
Wiktionary
pochodna porfiryny wchodząca w skład hemoprotein i chlorofili
SJP.pl
białko złożone, zawierające jako grupę prostetyczną metal, najczęściej żelazo, magnez, miedź, cynk lub mangan; metaloproteina
SJP.pl
białka złożone, zawierające metal jako grupę prostetyczną
SJP.pl
białko złożone, zawierające jako grupę prostetyczną metal, najczęściej żelazo, magnez, miedź, cynk lub mangan
SJP.pl
technika druku wypukłego uzyskanego za pomocą metalowej (miedzianej) płyty
SJP.pl
Metaloryt – technika graficzna druku wypukłego, w której forma drukowa wykonana z płyty metalowej.
Ze względu na sposób opracowania płyty metaloryty można podzielić na cięte i trawione. Metoda cięcia metalu jest w druku wypukłym rzadko stosowana, ze względu na dostępność tańszych i łatwiejszych w obróbce materiałów. Metoda trawienia jest bardziej powszechna – płyta jest trawiona jak w technice akwaforty, z tym że odbitkę wykonuje się pokrywając farbą wypukłe elementy.
Wikipedia
grawerowanie na metalu
SJP.pl
leczenie za pomocą przykładania do ciała i noszenia na nim metalowych blaszek
SJP.pl
1. pracownik przemysłu budowy maszyn;
2. środ. heavymetalowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba pracująca w przemyśle metalowym
(1.2) środ. muz. muzyk wykonujący muzykę rockową w jej odmianach nazywanych metalem (np. heavy metal, death metal, black metal, doom metal itd.)
(1.3) środ. członek subkultury skupiającej się wokół środowiska związanego z heavy metalem i jego odmianami;
(1.4) środ. muz. młodz. pot. wielbiciel muzyki nazywanej metalem
Wiktionary
Metalowiec – osiedle administracyjne Skarżyska-Kamiennej, usytuowane w zachodniej części miasta.
Osiedle obejmuje tereny na zachód od torów kolejowych w rejonie ulicy Metalowców, między ulicą Paryską a Aleją Niepodległości na osi północ-południe oraz między ulicą Krasińskiego a ulicą Krakowską na osi wschód-zachód.
Wikipedia
(1.1) Świerczewski uczęszczał do szkoły powszechnej, w której skończył dwie klasy. Wraz z ojcem podjął naukę tokarstwa metali, a po jego śmierci w 1912 pracował w warszawskich zakładach Gerlacha jako pomocnik tokarza i tokarz metalowiec.
(1.4) Pamiętam nieformalną „wojnę” między depeszowcami a metalowcami.
Wiktionary
rzecz. metalizowanie n., metal
przym. metalowy
Wiktionary
(1.3) metal, heavymetalowiec
Wiktionary
wskaźnik stosowany w kompleksometrii, tworzący z oznaczanym jonem metalu barwne kompleksy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z metalem, dotyczący metalu, zrobiony z metalu
przymiotnik jakościowy
(2.1) muz. odnoszący się do heavy metalu, ostrej odmiany rocka
Wiktionary
(1.1) Mój metalowy kubek jest bardzo praktyczny, ale parzy w usta.
(2.1) Jacek słucha tylko metalowej muzyki i dlatego jest już lekko przygłuchawy.
Wiktionary
IPA: ˌmɛtaˈlɔvɨ, AS: metalovy
Wiktionary
rzecz. metal m., bimetal m., metalurgia ż., metalowiec m., metalizacja ż., metalizowanie n.
czas. metalizować ndk.
przym. metaliczny
przysł. metalowo
Wiktionary
(2.1) heavy metalowy, heavymetalowy
Wiktionary
specjalista w zakresie nauki o strukturze i właściwościach metali i stopów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w dziedzinie metaloznawstwa
Wiktionary
rzecz. metaloznawstwo n.
:: fż. metaloznawczyni ż.
przym. metaloznawczy
Wiktionary
związany z nauką o strukturze i właściwościach metali i stopów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący metaloznawstwa i/lub metaloznawców
Wiktionary
rzecz. metaloznawstwo n., metaloznawca m.
Wiktionary
nauka o strukturze i właściwościach metali i stopów
SJP.pl
Metaloznawstwo – nauka zajmująca się:
metali i ich stopów oraz powiązaniami między własnościami, strukturą i składem chemicznym w funkcji temperatury i obciążeń zewnętrznych. W badaniach tych metaloznawstwo korzysta z dorobku fizyki ciała stałego, chemii fizycznej, termodynamiki, mechaniki, krystalografii i innych dziedzin nauki.
Wikipedia
specjalista w dziedzinie metalurgii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się metalurgią
Wiktionary
rzecz. metalizowanie n., metal m., metalurgia ż.
przym. metalurgiczny
Wiktionary
1. nauka o otrzymywaniu metali i nadawaniu im pożądanych własności;
2. dział przemysłu zajmujący się produkcją metali i wyrobów metalowych; przemysł metalowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o wytwarzaniu i obróbce metali;
Wiktionary
Me
Wikipedia
(1.1) Hefajstos był w mitologii greckiej bogiem ognia i metalurgii.
Wiktionary
rzecz. metal m., metalurg m., metalizowanie n.
przym. metalurgiczny, metalowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z metalurgią
Wiktionary
(1.1) Kombinat metalurgiczny składa się z dwóch wielkich pieców, dwóch walcowni oraz dwóch linii ciągłego odlewania stali (COS).
Wiktionary
rzecz. metal mos./mrz.
Wiktionary
potocznie: fanka metalu (muzyki); metalówka
SJP.pl
potocznie: fanka metalu (muzyki); metalówa
SJP.pl
materiał, w którym możliwe jest przejście od fazy antyferromagnetycznej do ferromagnetycznej
SJP.pl
nauka zajmująca się metodologiczną analizą teorii matematyki
SJP.pl
Metamatematyka (lub meta-matematyka) – bardzo rygorystyczne badanie podstaw matematyki i pewnych aspektów logiki matematycznej z użyciem zaawansowanych środków samej matematyki. Jedną z istotnych jej cech jest rozróżnienie między rozumowaniami prowadzonymi wewnątrz danej sformalizowanej teorii aksjomatycznej a rozumowaniami prowadzonymi na zewnątrz niej.
Wikipedia
pojedynczy, poprzeczny segment ciała pierścienic
SJP.pl
Metamery, pierścienie ciała, czasami nazywane somitami – występujący u niektórych zwierząt dwubocznie symetrycznych szereg powtarzających się odcinków ciała o pierwotnie podobnej (homonomicznej) budowie. Wyraźnie widoczne metamery występują m.in. u pierścienic (Annelida) i owadów (Insecta). U wieloszczetów (Polychaeta) wszystkie metamery (oprócz płatu głowowego oraz odbytowego) zawierają te same narządy.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany ze zjawiskiem metamerii, np. segmenty metameryczne
SJP.pl
pochodna amfetaminy o bardzo silnym działaniu pobudzającym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. pochodna amfetaminy o silnym działaniu psychoaktywnym;
Wiktionary
Me
Wikipedia
(1.1) Metamfetamina to narodowy narkotyk naszych południowych sąsiadów. Amerykanie alarmują, że zanim się obejrzymy, stanie się euronarkotykiem.
Wiktionary
przym. metamfetaminowy
rzecz. amfetamina ż.
Wiktionary
(1.1) kryształ
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z metamfetaminą, dotyczący metamfetaminy
Wiktionary
rzecz. metamfetamina ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. toksyczny insektycyd fosforoorganiczny o wzorze sumarycznym wzór chemiczny|C2H8NO2PS., pochodna acefatu
Wiktionary
organiczny związek chemiczny o działaniu przeciwbólowym, przeciwgorączkowym i spazmolitycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. lek z grupy pochodnych pirazolonu, używany jako silny środek przeciwbólowy, przeciwgorączkowy i rozkurczowy;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) pyralgina, nazwy handlowe: Pyralgin, Pyralgina
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób metamorficzny
Wiktionary
rzecz. metamorfik mrz., metamorfizm mrz., metamorfoza ż.
przym. metamorficzny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) ulegający przemianie lub powstały w jej wyniku
Wiktionary
(1.1) Archipelag jest zbudowany ze skał pochodzenia wulkanicznego i metamorficznego, których wiek ocenia się na 3 miliardy lat (jedne z najstarszych na świecie).
(1.1) Cechą charakterystyczną wirusa metamorficznego jest ciągła edycja jego kodu, która utrudnia jego wykrycie przez program antywirusowy.
Wiktionary
rzecz. metamorfik mrz., metamorfizm mrz., metamorfoza ż.
przysł. metamorficznie
Wiktionary
(1.1) przeobrażony
Wiktionary
proces prowadzący do przeobrażenia skał
SJP.pl
Metamorfizm – zespół procesów prowadzących do zmiany skał, tekstury, struktury, składu mineralnego oraz chemicznego. Typowym środowiskiem metamorfizmu jest wnętrze skorupy ziemskiej, może on wystąpić również na powierzchni Ziemi. Metamorfizmem nazywamy tylko przemiany zachodzące w stanie stałym.
Wikipedia
1. przeobrażać wtórnie skały pierwotnie osadowe lub magmowe;
2. metamorfizować się - ulegać metamorfizacji
SJP.pl
zmiana postaci, wyglądu zewnętrznego, przekształcenie się jednej formy w inną; przeobrażenie się, przemiana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przekształcenie się jednej formy, postaci, struktury w inną
(1.2) czyjaś fizyczna lub psychiczna zmiana
(1.3) biol. przejście w kolejne stadium rozwoju
Wiktionary
IPA: ˌmɛtãmɔrˈfɔza, AS: metãmorfoza
Wiktionary
przysł. metamorficznie
przym. metamorficzny
Wiktionary
(1.1) przemiana, przeobrażenie, transformacja
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: metamorfoza
Wiktionary
bezbarwny, bezwonny gaz, pierwszy węglowodór w szeregu homologicznym alkanów, główny składnik gazu ziemnego (90%), zwany również gazem błotnym lub gazem kopalnianym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. wzór chemiczny|CH4., najprostszy alkan, bezwonny i bezbarwny gaz, główny składnik gazu ziemnego, stosowany do syntezy wielu związków organicznych i jako gaz opałowy;
Wiktionary
Metan, – organiczny związek chemiczny, najprostszy węglowodór nasycony (alkan). W temperaturze pokojowej jest bezwonnym i bezbarwnym gazem. Jest stosowany jako gaz opałowy i surowiec do syntezy wielu innych związków organicznych.
Wikipedia
(1.1) Metan powstaje w przyrodzie w wyniku beztlenowego rozkładu szczątek roślinnych.
Wiktionary
IPA: ˈmɛtãn, AS: metãn
Wiktionary
przym. metanowy
Wiktionary
(1.1) gaz błotny, gaz kopalniany
Wiktionary
nazwa handlowa leku anabolicznego stosowanego w leczeniu niedoborów białkowych i utraty masy ciała, zawierającego metandienon
SJP.pl
aldehyd mrówkowy, formaldehyd
SJP.pl
narracja stanowiąca opis strukturalny historii ludzkości, w której występują pojęcia wiążące o wysokim stopniu ogólności, np. naród, cywilizacja, społeczeństwo
SJP.pl
nauka o naukach, zajmująca się zwłaszcza metodologią różnych nauk; naukoznawstwo
SJP.pl
organiczny związek chemiczny z grupy sterydów, lek anaboliczny powodujący m.in. przyrost masy ciała, stosowany jako środek dopingujący; metadienon
SJP.pl
Metandienon, 17α-metylotestosteron – organiczny związek chemiczny z grupy steroidów stosowany jako lek przy niedoborze białka i w rekonwalescencji, a także w celu zapobiegania zanikom mięśniowym po ciężkich chorobach. Bywa wykorzystywany jako środek dopingujący (w takich przypadkach jego stosowanie może prowadzić do uszkodzenia wątroby, przerostu lewej komory serca, agresji i nadmiernego przyrostu masy mięśniowej). []. [].
Wikipedia
narząd wydalniczy bezkręgowców
SJP.pl
Metanefrydium – segmentalny, zwykle parzysty narząd wydalniczy pochodzenia mezodermalnego niektórych bezkręgowców mających dobrze rozwiniętą wtórną jamę ciała (celomę). Występuje u pierścienic (skąposzczetów, pijawek i szczetnic), sikwiaków, kryzelnic i ramienionogów.
Wikipedia
w mitologii greckiej: żona Keleosa (króla miasta Eleusis)
SJP.pl
Metanejra (gr. "Μετάνειρα") – postać w mitologii greckiej. Była żoną Keleosa, króla Eleusis oraz matką Triptolemosa. Podejmowała gościnnie boginię Demeter, gdy ta poszukiwała córki. Niekiedy Metanejra uważana była za żonę attyckiego herosa Hippotoona, syna Posejdona i Alope.
Wikipedia
sól kwasu metanowego (mrówkowego); mrówczan
SJP.pl
pracownik kopalni zajmujący się mierzeniem stężenia metanu w powietrzu
SJP.pl
kruszący materiał wybuchowy
SJP.pl
związek organiczny
SJP.pl
kwas metanodikarboksylowy - nasycony kwas dikarboksylowy, bezbarwne kryształy łatwo rozpuszczalne w wodzie, alkoholu etylowym i eterze, stosowane m.in. w przemyśle farmaceutycznym, zwłaszcza do produkcji barbituranów; kwas malonowy (nazwa zwyczajowa)
SJP.pl
w Nowym Testamencie i teologii chrześcijańskiej: nawrócenie rozumiane jako zmiana sposobu myślenia i postępowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. przemiana duchowa, przyjęcie jakiegoś systemu wartości, poglądów i zasad, nawrócenie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) nawrócenie
Wiktionary
alkohol o jednym atomie węgla w cząsteczce; alkohol metylowy, spirytus drzewny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. najprostszy związek z grupy alkoholi, bezbarwna, łatwopalna ciecz;
Wiktionary
Metanol, alkohol metylowy, CH3OH – organiczny związek chemiczny, najprostszy alkohol alifatyczny. Został odkryty w 1661 roku przez Roberta Boyle’a. Jest trujący dla człowieka.
Wikipedia
IPA: mɛˈtãnɔl, AS: metãnol
Wiktionary
przym. metanolowy
Wiktionary
(1.1) alkohol metylowy, spirytus drzewny, karbinol
Wiktionary
→ metanol
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z metanolem, dotyczący metanolu, zawierający metanol
Wiktionary
rzecz. metanol mrz.
Wiktionary
przyrząd do pomiaru stężenia metanu w powietrzu; metanomierz
SJP.pl
przyrząd do pomiaru zawartości metanu w powietrzu; metanometr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) górn. objętościowa ilość metanu pochodzenia naturalnego, zawarta w jednostce wagowej w głębi calizny węglowej
Wiktionary
(1.1) Również, wzrastająca z głębokością, metanonośność pokładów sprzyja intensyfikacji zagrożeń metanowego oraz wyrzutami metanu i węgla, zaś wybieranie pokładów grubych zwiększa możliwość wystąpienia pożaru endogenicznego.
Wiktionary
IPA: ˌmɛtãnɔ̃ˈnɔɕnɔɕt͡ɕ, AS: metãnõnośność
Wiktionary
przym. metanonośny
Wiktionary
siarkowy odpowiednik metanolu; merkaptan metylowy, tiol
SJP.pl
Metanotiol ("merkaptan metylowy") – organiczny związek chemiczny z grupy tioli o wzorze CH3SH. Jest siarkowym analogiem metanolu. Występuje w wyziewach wulkanicznych. Metanotiol jest bezbarwnym gazem skraplającym się w temperaturze 6 °C. Ma silny i odrażający zapach zgniłej kapusty.
Wikipedia
tankowiec transportujący metan
SJP.pl
Metanowość, stopień metanowości – ilość metanu wydzielającego się do wyrobisk.
Wikipedia
przymiotnik od: metan
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z metanem, dotyczący metanu; zawierający metan
Wiktionary
rzecz. metan mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. metoda z zakresu czynnej ochrony przyrody polegająca na sztucznym przesiedlaniu roślin z naturalnego stanowiska na inne, nowo zakładane w warunkach wolnej przyrody
Wiktionary
Me
Wikipedia
przekształcenie brzmienia wyrazu przy zachowaniu jego znaczenia
SJP.pl
przezroczyste tworzywo sztuczne produkowane na bazie polimeru; pleksi, szkło akrylowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przezroczyste tworzywo sztuczne
Wiktionary
przymiotnik od: metapleks
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zrobiony z metapleksu
Wiktionary
Metaplik – to specjalny rodzaj pliku, który zawiera definicje innego pliku lub cały inny plik. W kontekście systemów operacyjnych, takich jak Windows, metapliki są często używane do przechowywania informacji o obrazach wektorowych i rastrowych.
W systemach Windows metapliki mają rozszerzenia.wmf (Windows Metafile) oraz.emf (Enhanced Metafile).
Wikipedia
dotyczący poetyckiej wypowiedzi na temat poezji
SJP.pl
refleksja nad sposobami prowadzenie polityki
SJP.pl
Metapolityka (od greckiego "metá" „poza”, „po” i gr. "politiká") – ujęta filozoficznie teoria polityki. Elementami metapolityki jest teoria bytu (metafizyka), teoria poznania (epistemologia) i teoria wartości (aksjologia). Pojęcie po raz pierwszy zostało użyte w dziele "Allgemeines Staatsrecht und Staatsverfassungslehre" (Göttingen 1793) przez niemieckiego historyka, Augusta von Schlözera.
Wikipedia
świadomość i kontrola własnych procesów poznawczych
SJP.pl
Metapoznanie (ang. "metacognition") – pojęcie z zakresu psychologii, filozofii umysłu i kognitywistyki. Ogólnie rozumiane jako poznanie własnych procesów poznawczych, ich monitorowanie, regulowanie oraz kontrola.
Wikipedia
w językoznawstwie: operator metapredykatywny - nieodmienna część mowy wyróżniana w najnowszych opisach gramatycznych polszczyzny, której funkcja polega na komentowaniu wyrażenia, z którym się łączy, np. bardzo, wielce
SJP.pl
w parapsychologii: skierowany do psychiki bez pośrednictwa zmysłów
SJP.pl
osoba zajmująca się badaniem psychiki pojmowanej jako dziedzina zjawisk duchowych, w której działają siły nadprzyrodzone
SJP.pl
osoba zajmująca się badaniem psychiki pojmowanej jako dziedzina zjawisk duchowych, w której działają siły nadprzyrodzone
SJP.pl
specjalista w zakresie metapsychologii
SJP.pl
Metapsychologia to termin wprowadzony przez Zygmunta Freuda dla określenia teoretycznego ujęcia procesów psychicznych, wykraczającego poza bezpośrednie obserwacje i doświadczenia kliniczne. Celem metapsychologii jest opisanie funkcjonowania psychiki przy użyciu pojęć teoretycznych, które umożliwiają pełniejsze zrozumienie nieświadomych mechanizmów kierujących ludzkim zachowaniem.
Wikipedia
drzewo iglaste dorastające do wysokości 50 m, o miękkich i jasnych igłach zrzucanych na zimę wraz z gałązkami, pochodzące z Chin
SJP.pl
Metasekwoja ("Metasequoia") – rodzaj roślin z rodziny cyprysowatych. Obejmuje jeden gatunek współczesny – metasekwoję chińską. Opisano szereg gatunków wymarłych jednak nie stwierdzono istotnej zmienności przynajmniej pod względem morfologicznym i rośliny tego rodzaju zachowały się w postaci mało zmienionej w całym zapisie kopalnym.
Wikipedia
warstwa atmosfery ziemskiej rozciągająca się na wysokości ok. 500-1500 km, między termosferą a protosferą
SJP.pl
Metasfera – warstwa atmosfery ziemskiej rozciągająca się między termosferą, a protonosferą, na wys. ok. 500 - 1500 km. Procesy zachodzące w tej warstwie mają odmienny charakter od procesów zachodzących w niższych warstwach atmosfery ziemskiej, chociaż środowisko nie jest jeszcze w pełni zjonizowane. W badaniach metasfery dużą rolę odgrywają sztuczne satelity Ziemi.
Wikipedia
urządzenie do wykrywania źródeł promieniowania podczerwonego
SJP.pl
naturalny proces zachodzący w skorupie ziemskiej, polegający na zmianie składu chemicznego i mineralnego skał
SJP.pl
Me
Wikipedia
Metastabilność – własność delikatnej równowagi stanów, które są stabilne dla małych odchyleń od położenia równowagi, ale większe wychylenie powoduje zmianę stanu i przejście do równowagi pełnej, lub ew. innego stanu metastabilnego.
Ze względu na naturalne fluktuacje stany metastabilne rozpadają się samoistnie, ale czas ich trwania może być bardzo długi. Dlatego dostarczenie energii, np. przez podgrzanie, zwiększa szybkość przemiany i może doprowadzić do zmiany stanu substancji.
Wikipedia
względnie trwały, stabilny przez pewien czas lub w pewnym zakresie warunków zewnętrznych; metatrwały
SJP.pl
[czytaj: metastas-is]
1. przedstawienie wydarzeń przyszłych lub minionych za pomocą czasu teraźniejszego;
2. zejście chóru z orchestry w czasie trwania akcji scenicznej w dramacie greckim
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. związany z przerzutami nowotworowymi
Wiktionary
rzecz. metastaza ż.
Wiktionary
wtórne ognisko nowotworu złośliwego, powstałe wskutek przeniesienia komórek nowotworu przez chłonkę lub krew do odległych miejsc organizmu; przerzut
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. przerzut nowotworowy, guz wtórny nowotworu złośliwego
Wiktionary
przym. metastatyczny
Wiktionary
(1.1) przerzut, rozsiew
Wiktionary
element umieszczony w kodzie źródłowym strony internetowej, zawierający informacje o treści strony
SJP.pl
tekst mówiący o innym tekście lub naśladujący inny tekst
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. liter. tekst odnoszący się do innego tekstu
(1.2) jęz. liter. tekst naśladujący inny tekst lub stanowiący wynik jego przekształcenia
Wiktionary
IPA: mɛˈtatɛkst, AS: metatekst
Wiktionary
przym. metatekstowy
rzecz. metatekstowość ż.
Wiktionary
przymiotnik od: metatekst
SJP.pl
w filozofii: teoretyczna analiza jakiejś teorii, zwłaszcza w zakresie jej języka i systemu twierdzeń
SJP.pl
Metateoria – teoria dotycząca pewnych formalnych własności teorii lub zbioru teorii jako całości.
Istnieją zdania metateoretyczne, np. stwierdzenie "ta teoria jest fałszywa".
Metateorie o własnościach teorii matematycznych są rozwijane w matematyce.
Wikipedia
przestawienie głosek lub sylab w wyrazie; przestawka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. przestawienie głosek lub sylab w wyrazie
(1.2) jęz. odwrócenie typowego szyku wyrazów w zdaniu
(1.3) chem. reakcja chemiczna, dzięki której dwie cząsteczki wymieniają się między sobą grupami atomów;
Wiktionary
Metateza (łac. "metathesis", z gr. μετάθεσις "metáthesis" „przestawienie”) – reakcja chemiczna przebiegająca według ogólnego schematu:
Wikipedia
(1.1) przestawka
(1.2) inwersja
(1.3) reakcja podwójnej wymiany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) psych. transwestytyzm
Wiktionary
względnie trwały, stabilny przez pewien czas lub w pewnym zakresie warunków zewnętrznych; metastabilny
SJP.pl
wirtualne środowisko online, łączące elementy technologii VR (wirtualnej rzeczywistości), AR (rzeczywistości rozszerzonej), gier i mediów społecznościowych; metaświat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) koncepcja wirtualnego świata w technologii 3D fukcjonującego dzięki Internetowi i łączącego wiele różnych przestrzeni wirtualnych
Wiktionary
Metawersum (ang. "Metaverse") – wirtualne środowisko online, łączące ze sobą elementy rzeczywistości rozszerzonej (AR), rzeczywistości wirtualnej (VR), mediów społecznościowych, gier online i kryptowalut, oraz pozwalające swoim użytkownikom na odczuwanie wirtualnych doznań i prowadzenie interakcji z innymi użytkownikami.
Wikipedia
marka greckiej brandy wzbogaconej ekstraktem z ziół
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. rodzaj regionalnej greckiej wódki będącej mieszaniną destylatu i muskatu, w których maceruje się zioła;
Wiktionary
Metaxa (ngr. Μεταξά) – grecki napój alkoholowy typu koniakowego (brandy), opracowany przez kupca Spirosa Metaksasa w 1888 roku.
Metaxa jest odmianą destylatu z domieszką wina muskatowego. Pochodzi z wysp Samos i Lemnos. Wzbogaca się ją ekstraktem z ziół, m.in. anyżu; oraz płatkami róż. Aromat zawdzięcza leżakowaniu w beczkach dębowych przez co najmniej 3 lata. Do Stanów Zjednoczonych napój trafił w 1900 roku. Obecnie popularny jest w wielu krajach.
Wikipedia
zwierzęta, których ciało zbudowane jest z licznych komórek tworzących tkanki
SJP.pl
wirtualne środowisko online, łączące elementy technologii VR (wirtualnej rzeczywistości), AR (rzeczywistości rozszerzonej), gier i mediów społecznościowych; metawersum
SJP.pl
wolny człowiek w starożytnej Grecji nieposiadający jednak pełni praw obywatelskich; metojk, metojka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) hist. zob. metojk.
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. zob. metka.
Wiktionary
1. wieś na Litwie;
2. jezioro na południu Litwy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący metempsychozy
Wiktionary
rzecz. metempsychoza ż.
Wiktionary
w niektórych religiach: wiara we wcielanie się duszy człowieka po jego śmierci w ciało innej istoty żywej; reinkarnacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reinkarnacja, ponowne wcielenie duszy, wędrówka dusz
Wiktionary
(1.1) Kwestia odbudowy Polski łączyła się w twórczości Zygmunta Krasińskiego z teorią metempsychozy.
Wiktionary
przym. metempsychiczny
Wiktionary
(1.1) transmigracja, reinkarnacja
Wiktionary
meteorologiczny
SJP.pl
Meteonawigacja, nawigacja meteorologiczna – nauka zajmująca się planowaniem podróży morskich i oceanicznych oraz połowów z uwzględnieniem spodziewanych warunków meteorologicznych.
Prekursorem takich badań był Matthew Fontaine Maury, który w latach 1843-47 opracował mapy przeważających wiatrów i prądów na Atlantyku. Mapy te pozwalały na skrócenie czasu podróży dla żaglowców o ponad 10%.
Wikipedia
człowiek odczuwający w większym stopniu zmiany pogodowe, przeżywający je w sposób wyolbrzymiony, chorobliwy; meteoropata
SJP.pl
nadmierna wrażliwość organizmu na zmiany pogody; meteoropatia
SJP.pl
Meteopatia lub meteoropatia – zjawisko występujące u osób, z chorobami takimi jak zapalenie stawów lub urazami kończyn, które twierdzą, że odczuwają szczególny ból lub inne dolegliwości przy zmianach ciśnienia atmosferycznego, wilgotności lub przy występowaniu innych zmian warunków pogodowych. Dowody naukowe nie potwierdzają jednak związku między pogodą a bólem i wskazują, że zjawisko to jest w dużej mierze lub całkowicie spowodowane zaburzeniami percepcyjnymi, takimi jak efekt potwierdzenia.
Wikipedia
kobieta zbytnio wrażliwa na zmiany pogody
SJP.pl
1. w astronomii: ciało niebieskie, skalisty okruch, odłamek o wielkości od ułamka milimetra do kilku metrów, krążący w przestrzeni międzyplanetarnej;
2. w meteorologii: zjawisko występujące w atmosferze Ziemi lub na jej powierzchni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. świecący ślad, jaki zostawia po sobie spalający się w górnych warstwach atmosfery okruch skalny (meteoroid);
Wiktionary
Meteor – świecący ślad, jaki zostawia po sobie meteoroid poruszający się w atmosferze ziemskiej. Jasny ślad powstaje w wyniku świecenia par ulatniających się z powierzchni meteoroidu oraz z nagrzanych i zjonizowanych gazów atmosfery wzdłuż trasy jego przelotu. Niektóre meteoroidy pozostawiają za sobą ślad złożony z „dymu”, który powstaje z jego cząstek oderwanych od jego powierzchni w procesie ablacji. Meteory są potocznie nazywane „spadającymi gwiazdami”.
Wikipedia
(1.1) W nocy widzieliśmy na niebie kilka meteorów.
Wiktionary
IPA: mɛˈtɛɔr, AS: meteor
Wiktionary
rzecz. meteoryzm mrz., meteorytyka ż., meteoryt mrz., meteoroid mrz.
przym. meteorowy, meteorytowy
Wiktionary
(1.1) spadająca gwiazda
Wiktionary
skrót od: meteorologia, meteorologiczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
urządzenie rejestrujące ciśnienie, temperaturę i wilgotność powietrza
SJP.pl
okruch skalny poruszający się w przestrzeni kosmicznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. okruch skalny mniejszy od planetoidaanetoidy, poruszający się po orbicie;
Wiktionary
Meteoroidy – okruchy skalne (mniejsze od planetoid) poruszające się po orbitach wokół Słońca. Meteoroidy mają zwykle masę od 10−9 do 103 kg (choć najczęściej nie przekracza ona 10−6 kg). Ich rozmiary wynoszą od 0,1 mm do 10 m, ale jest to granica umowna, gdyż obiekty o dobrze wyliczonej orbicie raczej będą nazywane asteroidami. Większe obiekty spośród małych ciał Układu Słonecznego zaliczane są do planetoid, a mniejsze cząstki to pył kosmiczny.
Wikipedia
IPA: ˌmɛtɛɔˈrɔjit, AS: meteoroi ̯it
Wiktionary
rzecz. meteor mrz., meteoryt mrz., meteorytyka ż.
przym. meteorytowy
Wiktionary
skrót od: meteorologia, meteorologiczny
SJP.pl
specjalista w zakresie meteorologii; synoptyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zaw. meteorol. specjalista w dziedzinie meteorologii, osoba prognozująca pogodę
Wiktionary
Meteorolog (synoptyk) – osoba prowadząca badania naukowe i opracowująca modele teoretyczne odnoszące się do składu, struktury i dynamiki atmosfery w powiązaniu z oddziaływaniem podłoża. Meteorolog przygotowuje również prognozy pogody.
Wikipedia
IPA: ˌmɛtɛɔˈrɔlɔk, AS: meteorolok
Wiktionary
rzecz. meteorologia ż.
:: fż. meteorolożka ż.
przym. meteorologiczny
Wiktionary
nauka zajmująca się badaniem procesów i zjawisk zachodzących w atmosferze oraz przewidywaniem na ich podstawie pogody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze i stanem pogody;
Wiktionary
Meteorologia (gr. "metéōron" (μετέωρον) – unoszący się w powietrzu, "lógos" (λόγος)- słowo, wiedza) – nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze, szczególnie w jej niższej warstwie – troposferze. Bada, jak te procesy wpływają na przebieg procesów atmosferycznych i stan pogody na danym obszarze.
Wikipedia
(1.1) Prognozowaniem pogody zajmuje się dział meteorologii – synoptyka.
Wiktionary
IPA: ˌmɛtɛɔrɔˈlɔɟja, AS: meteoroloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. meteorolog m., meteoryzm mrz.
przym. meteorologiczny
Wiktionary
dotyczący zjawisk atmosferycznych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z meteorologią, dotyczący meteorologii
Wiktionary
(1.1) Sensowne prognozy meteorologiczne mogą mieć horyzont maksymalnie tygodnia.
Wiktionary
IPA: ˌmɛtɛɔrɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: meteoroloǵičny
Wiktionary
rzecz. meteorolog m., meteorologia ż.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zajmująca się meteorologią
Wiktionary
(1.1) Spotkania odbywały się w małych grupach. Geolog, ekolog (ja), meteorolożka, dwoje żołnierzy i dowódca.
Wiktionary
rzecz. meteorolog mos.
Wiktionary
człowiek odczuwający w większym stopniu zmiany pogodowe, przeżywający je w sposób wyolbrzymiony, chorobliwy; meteopata
SJP.pl
chorobliwe reakcje organizmu na zmiany pogody; meteopatia
SJP.pl
kobieta uskarżająca się na złe samopoczucie, obniżenie sprawności fizycznej i psychofizycznej w trakcie zmiany pogody
SJP.pl
dział medycyny, nauka zajmująca się badaniem wpływu poszczególnych czynników meteorologicznych na występowanie chorób i zaburzeń czynności organizmu ludzkiego
SJP.pl
mający związek z negatywnym wpływem warunków atmosferycznych na organizm (np. objawy i choroby meteorotropowe)
SJP.pl
przymiotnik od: meteor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. niewielki, odosobniony masyw górski w Grecji, na północno-zachodnim krańcu Tesalii, w okolicy miasta Kalambaka, zbudowany ze urwistych skał;
Wiktionary
Meteory (gr. Μετέωρα ("Meteora") z gr. "metéoros" – wzniesiony w górę, będący wysoko w powietrzu) – masyw skał z piaskowca i zlepieńca w środkowej Grecji na północno-zachodnim krańcu równiny tesalskiej w okolicy miasta Kalambaka. Skały osiągają wysokość do 540 m n.p.m.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od meteoryt
Wiktionary
rzecz. meteoryt m.
Wiktionary
odłamek ciała niebieskiego, który nie spalił się całkowicie w atmosferze ziemskiej i spadł na powierzchnię Ziemi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. pozostałość drobnego skalnego ciała niebieskiego (meteoroidu) przyciągniętego przez znacznie większe ciało niebieskie, która w postaci ciała stałego dotarła do jego powierzchni;
Wiktionary
Meteoryt – pozostałość ciała niebieskiego (meteoroidu, asteroidy), które w postaci ciała stałego dotarło do powierzchni planety lub księżyca. Na Ziemi najczęściej meteoryty należą do meteorytów kamiennych, głównie chondrytów. Badaniem meteorytów i wszystkich aspektów z nimi związanych zajmuje się meteorytyka.
Wikipedia
(1.1) Muzeum posiada piękną kolekcję meteorytów.
(1.1) Czy w czasach encyklopedii internetowych ktokolwiek jeszcze bada różnice między meteorytem a kometą?
Wiktionary
IPA: ˌmɛtɛˈɔrɨt, AS: meteoryt
Wiktionary
rzecz. meteoryzm mrz., meteor mrz., meteoroid mrz., meteorytyka ż., meteorycik mrz.
przym. meteorytowy
Wiktionary
przymiotnik od: meteoryt
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od meteoryt
Wiktionary
(1.1) Jądra komet zbudowane są z luźnej mieszanki pyłu meteorytowego, zestalonego dwutlenku węgla, wody i metanu.
Wiktionary
IPA: ˌmɛtɛɔrɨˈtɔvɨ, AS: meteorytovy
Wiktionary
rzecz. meteoryt m., meteor m., meteoroid m., meteorytyka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. nauka o meteorytach i związanych z nimi zjawiskach;
Wiktionary
Me
Wikipedia
(1.1) W połowie bieżącego wieku meteorytyka, czyli nauka o meteorytach, przekształciła się w odrębną gałąź wiedzy.
Wiktionary
IPA: ˌmɛtɛɔˈrɨtɨka, AS: meteorytyka
Wiktionary
rzecz. meteorytyk m., meteor m., meteoryt m., meteoroid m.
przym. meteorytowy, meteorytyczny, meteoryczny, meteorowy
Wiktionary
gromadzenie się gazów w przewodzie pokarmowym; wzdęcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. wzdęcie brzucha wskutek nagromadzenia się gazów w jelitach
Wiktionary
rzecz. meteor m., meteoryt m., meteorologia ż., meteorolog m.
Wiktionary
(1.1) wzdęcie, bębnica
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) meteorol. przybrzeżna fala morska pochodzenia meteorologicznego podobna do tsunami
Wiktionary
(1.1) Malta, wyspa znajdująca się na Morzu Śródziemnym, została niedawno doświadczona przez meteotsunami.
Wiktionary
organiczny związek chemiczny stosowany jako doustny środek przeciwcukrzycowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. farm. chemiczny związek organiczny, dimetylowa pochodna biguanidu, będąca lekiem z grupy biguanidów, stosowanym jako doustny lek przeciwcukrzycowy;
Wiktionary
Metformina – organiczny związek chemiczny, dimetylowa pochodna biguanidu. Jest lekiem z grupy biguanidów, stosowanym jako doustny lek przeciwcukrzycowy w leczeniu cukrzycy typu 2, szczególnie jeśli towarzyszy jej nadwaga lub otyłość. Metforminę stosuje się w lecznictwie od 1957.
Wikipedia
pochodna hemoglobiny zawierająca żelazo na trzecim stopniu utlenienia, niezdolna do przenoszenia tlenu, powodująca methemoglobinemię objawiającą się m.in. sinicą skóry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. forma hemoglobiny zawierająca żelazo na trzecim stopniu utlenienia i niezdolna przez to do przenoszenia tlenu w organizmie;
Wiktionary
Methemoglobina, MetHb – utleniona forma hemoglobiny, w której zamiast hemu (zawierającego żelazo na II stopniu utlenienia) obecna jest hemina (zawierająca żelazo na III stopniu utlenienia). Nie ma zdolności odwracalnego przyłączania tlenu i jego transportu w organizmie, co jest charakterystyczne dla hemoglobiny.
Wikipedia
(1.1) W krwiobiegu wzór chemiczny|NO. łączy się chętnie z żelazem hemoglobiny tworząc methemoglobinę, która rozkłada się następnie z powrotem do hemoglobiny oraz nieaktywnych azotanów i azotynów, wydalanych następnie przez nerki.
Wiktionary
IPA: ˌmɛtxɛ̃mɔɡlɔˈbʲĩna, AS: metχẽmoglobʹĩna
Wiktionary
rzecz. hemoglobina ż., methemoglobinemia ż.
przym. methemoglobinowy
Wiktionary
w medycynie: stan, w którym hemoglobina zawiera trójwartościowy (zamiast dwuwartościowego) jon żelaza, tracąc zdolność do przenoszenia tlenu, spowodowany zatruciem związkami silnie utleniającymi (np. azotany), charakteryzujący się m.in. silną dusznością i sinicą skóry, prowadzący zwykle do zgonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba polegająca na występowaniu znacznych ilości methemoglobiny, która nie przenosi tlenu, zamiast hemoglobiny w krwi
Wiktionary
Me
Wikipedia
rzecz. methemoglobina ż.
Wiktionary
powodujący powstawanie we krwi methemoglobiny
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biochem. dotyczący methemoglobiny
Wiktionary
rzecz. methemoglobina ż.
Wiktionary
pojawienie się methemoglobiny w moczu
SJP.pl
[czytaj: metikal] jednostka monetarna Mozambiku (1 metical = 100 centavos)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) monet. waluta Mozambiku;
Wiktionary
Me
Wikipedia
nazwa handlowa leku przeciwzapalnego, przeciwbólowego i przeciwgorączkowego, zawierającego indometacynę; Indocid
SJP.pl
aminokwas egzogenny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. egzogenny aminokwas zawierający siarkę, potrzebny do syntezy białek oraz wielu procesów metabolicznych
Wiktionary
Nie mylić z: metonimia.
Metionina (skróty: Met, M) – organiczny związek chemiczny z grupy podstawowych aminokwasów białkowych. Jest obojętna elektrycznie. Obok cysteiny jest jednym z dwóch aminokwasów zawierających siarkę. Występuje w dużych ilościach w kazeinie mlekowej, białku jaj. Naturalnie występująca metionina ma zazwyczaj konfigurację.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. bogini i uosobienie roztropności (w pozytywnym znaczeniu) i przewrotności (w negatywnym znaczeniu);
(1.2) astr. jeden z księżyców Jowisza;
(1.3) astr. planetoida o numerze katalogowym 9;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Metis uchodziła za pierwszą żonę (lub pierwszą kochankę) Zeusa oraz jedną z najstarszych córek Okeanosa i tytanidy Tetydy.
(1.1) Córką Metis i Zeusa była Atena, narodzona z głowy boga.
(1.1) Za radą Gai Zeus połknął Metis.
(1.3) Metis porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.
Wiktionary
IPA: ˈmɛtʲis, AS: metʹis
Wiktionary
zob. Metyda.
Wiktionary
(1.1) war. Metyda; rzad. Przewrotność, Rozsądek, Roztropność
(1.2) Jupiter XVI
Wiktionary
1. kartka przyczepiana do towaru, zawierająca informacje o nim;
2. gatunek kiełbasy z surowego mielonego mięsa;
3. potocznie: powierzchowna opinia; etykieta, etykietka, łatka;
4. środowiskowo; metanabol; meta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hand. kartonik lub fragment tkaniny przytwierdzony do towaru, zawierający istotne informacje o nim;
(1.2) spoż. surowa kiełbasa z wędzonego, mielonego i przyprawionego mięsa z tłuszczem, mająca konsystencję pasty do rozsmarowywania;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. zob. metek.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zwykle znaczki na metce koszuli podają temperaturę prasowania.
(1.2) Wziąłem sobie na drugie śniadanie dwie bułki z metką i ogórkiem.
Wiktionary
IPA: ˈmɛtka, AS: metka
Wiktionary
rzecz. metkownica ż., metkowanie n., ometkowanie n.
czas. metkować ndk., ometkować dk.
przym. metkowy
Wiktionary
płótno bawełniane bez apretury
SJP.pl
ometkowywać;
1. przyczepiać metki do sprzedawanych produktów;
2. potocznie: wyrażać powierzchowną opinię o kimś
SJP.pl
przyrząd do automatycznego metkowania towarów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urządzenie do naklejania etykiet
Wiktionary
rzecz. metka ż.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: zob. meta.
Wiktionary
świadomie stosowany sposób działania prowadzący do uzyskania planowanego rezultatu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sposób postępowania mający doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu
(1.2) inform. funkcja składowa klasy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Opisana metoda szybkiego czytania może być pomocna uczniom i studentom.
(1.2) Moja klasa Plik ma kilka metod, wśród nich są „otwórz” i „zamknij”.
Wiktionary
IPA: mɛˈtɔda, AS: metoda
Wiktionary
rzecz. metodyzm mrz., metodysta mos., Metody mos., metodyczność ż.
przym. ametodyczny, niemetodyczny, metodyczny, metodystyczny
przysł. niemetodycznie, metodycznie
Wiktionary
(1.1) podejście, postępowanie, procedura, sposób, strategia, tryb
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: metoda
Wiktionary
IPA: mɛˈtɔdɔ, AS: metodo
Wiktionary
specjalista w zakresie metodologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) badacz, znawca w zakresie metodologii
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) kobieta metodolog (1.1)
Wiktionary
rzecz. metodologia ż.
przym. metodologiczny
przysł. metodologicznie
Wiktionary
nauka obejmująca metody badań naukowych, ich poprawność, skuteczność i naukową wartość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o metodach badań naukowych, ich skuteczności i wartości poznawczej;
Wiktionary
Metodologia – nauka o metodach badań naukowych, ich skuteczności i wartości poznawczej. Metoda jest sposobem poprawnego postępowania w danej dziedzinie nauki.
Słowo "metodologia" pochodzi z greckich słów "μετά" oraz "οδός", które razem dosłownie można przetłumaczyć jako "mówienie o (poprawnym)–chodzeniu–wzdłuż–drogi".
Wikipedia
IPA: ˌmɛtɔdɔˈlɔɟja, AS: metodoloǵi ̯a
Wiktionary
przym. metodologiczny
rzecz. metodolog mos./ż.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) odnosząc się do metodologii; w odniesieniu do zasad, metod i założeń naukowego badania rzeczywistości
Wiktionary
(1.1) Ten artykuł metodologicznie bazuje na analizie porównawczej.
Wiktionary
przym. metodologiczny
rzecz. metodolog mos./ż.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nauk. związany z metodologią
Wiktionary
(1.1) Artykuł zawiera istotne błędy metodologiczne.
(1.1) Wielkomiejskość — z metodologicznego punktu widzenia — to nic innego, jak zespół pewnych cech socjologicznych i sposobów zachowania.
Wiktionary
rzecz. metodolog mos./ż., metodologia ż.
przysł. metodologicznie
Wiktionary
Metody z małżonką; Metodowie
SJP.pl
Metody z małżonką; Metodostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Metodego lub z nim związany
SJP.pl
świadomie stosowany sposób działania prowadzący do uzyskania planowanego rezultatu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Metody – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa "methodos" – „kroczący właściwą drogą”.
Metody imieniny obchodzi: 14 lutego, 14 czerwca, 7 lipca i 18 września.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Metody i jestem slawistą z Warszawy.
Wiktionary
IPA: mɛˈtɔdɨ, AS: metody
Wiktionary
rzecz. metoda ż., metodyka ż., metodyk mos., metodyczka ż., metodysta mos., metodystka ż., metodyczność ż.
przym. metodyjski, metodejski, metodiański, metodyczny, metodystyczny
:: przest. gwara. Metodowy
przysł. metodycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób metodyczny
Wiktionary
(1.1) Można go jednak zasiągać od tych czasow, w których Narody zacząwszy wieść wojnę, metodycznie ustanowiły niektóre prawidła i maxymy, które i[d]ą w kunszt, i umiejętność obróciły.
Wiktionary
rzecz. Metody mos., metoda ż., metodyczność ż.
przym. metodyczny
Wiktionary
(1.1) planowo, systematycznie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: metodycznie
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest metodyczne
Wiktionary
(1.1) Takiemi są porządek i metodyczność w ich sprawach.
(1.1) Warunkiem różnicującym efektywność pracy jednostki i grupy jest metodyczność działania (np. w oparciu o określoną heurystykę, a nie w oparciu o metodę prób i błędów) oraz świadomość i ograniczanie negatywnego wpływu zagrożeń utrudniających pełne wykorzystanie potencjału grupy.
Wiktionary
rzecz. Metody mos., metoda ż.
przym. metodyczny
przysł. metodycznie
Wiktionary
1. dotyczący metody lub metodyki czegoś, zwłaszcza nauczania;
2. prowadzony zgodnie z jakimś planem, metodą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z metodą lub metodyką
(1.2) wskazujący na przemyślane podejście; ustalony według jakichś zasad
(1.3) działający według pewnej metody
Wiktionary
(1.1) Podręcznik zawiera metodyczne wskazówki dla nauczycieli.
Wiktionary
rzecz. metodyzm mrz., metodyczność ż., Metody mos., metoda ż., metodyka ż.
przysł. metodycznie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z Metodym
Wiktionary
IPA: ˌmɛtɔˈdɨjsʲci, AS: metodyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Metody m.
Wiktionary
(1.1) metodejski, metodiański
Wiktionary
specjalista w określaniu sposobów nauczania jakiegoś przedmiotu
SJP.pl
1. zbiór zasad obejmujący sposoby wykonania jakiejś pracy;
2. w pedagogice: szczegółowy opis sposobu nauczania jakiegoś przedmiotu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uporządkowany zbiór reguł, sposobów i procedur stosowanych podczas wykonywania określonej pracy, prowadzenia badań lub dążenia do wyznaczonego celu
(1.2) eduk. dział pedagogiki badający i opisujący skuteczne sposoby nauczania określonego przedmiotu
(1.3) przest. wykład lub dzieło naukowe systematyzujące wiedzę o metodach badawczych stosowanych w danej dyscyplinie
Wiktionary
Me
Wikipedia
rzecz. Metody mos.
przym. metodyczny
Wiktionary
członek powstałego w XVIII wieku w Wielkiej Brytanii protestanckiego ugrupowania religijnego, uznającego rygoryzm moralny i metodyczną (stąd nazwa) pobożność jako drogę do zbawienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. człowiek wyznający metodyzm
Wiktionary
rzecz. metoda mrz., metodyzm mrz., Metody mos.
przym. metodystyczny
Wiktionary
członkini protestanckiego ugrupowania religijnego
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. związany z metodystami lub metodyzmem
Wiktionary
rzecz. metoda mrz., metodyzm mrz., metodysta mos., Metody mos.
Wiktionary
doktryna religijna metodystów, akcentująca rygoryzm moralny i metodyczną (stąd nazwa) pobożność jako drogę do zbawienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. nurt protestantyzmu zapoczątkowany przez Johna Wesleya;
(1.2) postępowanie według określonej metody
Wiktionary
Me
Wikipedia
rzecz. metoda mrz., metodysta mos.
przym. metodyczny, metodystyczny
Wiktionary
odłam religii chrześcijańskiej powstały na bazie Kościoła anglikańskiego w XVIII wieku, głoszący rygoryzm moralny i metodyczne praktyki religijne
SJP.pl
wolny człowiek w starożytnej Grecji nieposiadający jednak pełni praw obywatelskich; metojka, metek
SJP.pl
wolny człowiek w starożytnej Grecji nieposiadający jednak pełni praw obywatelskich; metojk, metek
SJP.pl
jednowartościowa grupa funkcyjna złożona z metylu i atomu tlenu; grupa metoksylowa
SJP.pl
wprowadzanie grupy metoksylowej do związku organicznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|metoksylować.
Wiktionary
czas. metoksylować
Wiktionary
przymiotnik od: metoksyl
SJP.pl
związek organiczny, bezbarwna lub szarawa drobnokrystaliczna substancja w postaci proszku, stosowana w fotografii jako składnik wywoływaczy
SJP.pl
Nie mylić z: mentol.
Metol (siarczan "N"-metylo-"p"-aminofenolu) – organiczny związek chemiczny, sól siarczanowa "N"-metylowanego "p"-aminofenolu.
"N"-Metylo-"p"-aminofenol można otrzymać przez metylowanie "p"-aminofenolu lub w reakcji hydrochinonu i metyloaminy. Następnie związek ten przeprowadza się w siarczan w reakcji z kwasem siarkowym.
Wikipedia
przymiotnik od: metol
SJP.pl
figura stylistyczna powiązana z przenośnią, polegająca na zastąpieniu jakiejś nazwy inną, pozostającą z poprzednią w związku rzeczywistym (np. "czytam Mickiewicza" zamiast "czytam utwory Mickiewicza"); zamiennia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. figura retoryczna polegająca na zastąpieniu nazwy czegoś nazwą czegoś innego, co pozostaje z nim w uchwytnej zależności;
Wiktionary
Nie mylić z: metionina.
Metonimia (gr. μετωνυμία "metōnymía"), inaczej zamiennia – zastąpienie nazwy jakiegoś przedmiotu lub zjawiska nazwą innego, pozostającego z nim w uchwytnej zależności. Celem może być zwiększenie wyrazistości wypowiedzi lub nadanie jej skrótowości.
Wikipedia
(1.1) zamiennia
Wiktionary
prostokątna płyta we fryzie porządku doryckiego zdobiona płaskorzeźbą
SJP.pl
Metopa – element dekoracyjny występujący w architekturze i sztukach plastycznych.
W starożytnym budownictwie greckim oraz rzymskim – kwadratowa lub prostokątna płyta na fryzie belkowania, między tryglifami, w doryckim porządku architektonicznym.
W budownictwie drewnianym metopa wykonywana była z terakoty i zamykała przestrzeń między wystającymi na zewnątrz budynku końcami belek stropowych.
Wikipedia
wróżenie ze zmarszczek na czole
SJP.pl
Metoposkopia – forma wróżbiarstwa, w której wróżbita na podstawie układu zmarszczek na czole i rysów twarzy badanej osoby przewiduje jej charakter i przeznaczenie. Była ona stosowana w starożytności, rozpowszechniona w średniowieczu, a szczyt popularności osiągnęła w XVI i XVII wieku.
Wikipedia
wymarły płaz z rzędu labiryntodontów
SJP.pl
Me
Wikipedia
winian metoprololu - organiczny związek chemiczny, beta-bloker
SJP.pl
Metoprolol (łac. "Metoprololum") – organiczny związek chemiczny stosowany jako kardioselektywny lek z grupy β1-blokerów. Jest pozbawiony wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej (ISA), ma właściwości stabilizujące błonę komórkową. Zmniejsza zapotrzebowanie serca na tlen, spowalnia akcję serca oraz obniża skurczowe i rozkurczowe ciśnienie tętnicze. Jest związkiem chiralnym, produkt farmaceutyczny jest mieszaniną racemiczną obu enancjomerów.
Wikipedia
1. jednostka długości, podstawowa w układzie SI,
2. miarka metrowej długości z podziałką,
3. jednostka masy (100 kilogramów) do odmierzania płodów rolnych (np. ziemniaków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 sekundy;
(1.2) miarka, której długość jest równa 1 metr (1.1)
(1.3) pot. roln. kwintal
(1.4) liter. schemat uporządkowania mowy, zob. metrum.
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przest. nauczyciel, zwłaszcza muzyki, tańca lub języków obcych
Wiktionary
Metr ( μέτρον "miara") – jednostka podstawowa długości w układach: SI, MKS, MKSA, MTS, oznaczenie m. W myśl definicji zatwierdzonej przez XVII Generalną Konferencję Miar w 1983 jest to odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 s.
Wikipedia
(1.1) Do tego drzewa będzie ze sto metrów.
(1.3) Trzeba na zimę kupić przynajmniej z metr ziemniaków.
Wiktionary
IPA: mɛtr̥, AS: metr̦
Wiktionary
(1.1-4)
:: rzecz. metrówka ż., metraż m.
:: przym. metrowy, metryczny
(2.1)
:: rzecz. metrowa ż.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lp. od: metr
(1.2) B. lp. od: metr (tylko w znaczeniu: przest. nauczyciel, zwłaszcza muzyki, tańca lub języków obcych)
(1.3) D. lp.; rzad. M., B. i W. lm. od: metro
(1.4) M., B. i W. lm. od: metrum
Wiktionary
Metra (oficjalnie Northeast Illinois Regional Commuter Railroad Corporation) jest operatorem kolei podmiejskiej działającym na terenie Chicago (Illinois, USA) i otaczających przedmieści. System obsługuje około 200 stacji i 11 linii, obejmując swoim zasięgiem 6 hrabstw (Cook, DuPage, Kane, Lake, McHenry i Will Counties). Operator obsługuje ponad 80 milionów przejazdów rocznie.
Wikipedia
(1.1) Brakuje mi metra tego sznurka.
(1.2) Nigdy nie lubiłem tego metra.
(1.3) Stołeczne władze zapowiedziały nie tylko dokończenie drugiej linii metra, ale i budowę trzeciej linii.
(1.4) We wszystkich utworach występują metra parzyste.
Wiktionary
IPA: ˈmɛtra, AS: metra
Wiktionary
osoba pracująca w drukarni i zajmująca się formowaniem szpalt w kolumny i strony; łamacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) druk. osoba pracująca w drukarni, która formuje kolumny publikacji ze złożonych wierszy tekstu oraz innych elementów druku;
Wiktionary
Metrampaż, łamacz ( metteur en pages, dosł. składający w stronice, od: mettre – kłaść, wprawić, z mittere; page – stronica z pagina)– składacz formujący ręcznie kolumny publikacji ze szpalt i tabel (złożonych przez zecera) oraz innych elementów jak: klisze, ornamenty, czcionki tytułowe itp.
Wikipedia
(1.1) Metrampaż to jeden z ginących zawodów.
(1.1) W przyległych słychać było ruch i kroki nocnego redaktora, układającego z metrampażem poranne wydanie dziennika.
Wiktionary
IPA: mɛˈtrãmpaʃ, AS: metrãmpaš
Wiktionary
(1.1) łamacz
Wiktionary
długość (metry), powierzchnia (metry kwadratowe) lub kubatura (metry sześcienne) wyrażona w metrach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) długość, powierzchnia albo objętość jakiegoś obiektu podana kolejno w jednostkach bieżących, kwadratowych i sześciennych
(1.2) film. długość utworu filmowego przeliczana na czas projekcji lub na metry w przypadku nagrań analogowych;
(1.3) film. w połączeniu z krótki, długi, średni lub pełny/pełen: film
Wiktionary
(1.1) Nowe domy mają większy metraż, lepsze okna, drzwi i podłogi.
(1.3) Trudno jednak zgłębić przyczyny ich obecności na festiwalu o renomie światowej, imprezie, która wylansowała nowe kierunki rozwoju krótkiego metrażu (…).
Wiktionary
przym. metrowy
Wiktionary
przymiotnik od: metraż
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący metrażu
Wiktionary
(1.1) Mieszkanie Żaków, dziwaczne i nietypowe, nawet jak na stare budownictwo, choć w zasadzie odpowiadało państwowym normom metrażowym, posiadało wiele miłych zakątków, których najbardziej nawet zajadły urzędnik ADM-u nie zaliczyłby do powierzchni mieszkalnej.
Wiktionary
przestarzale: kochanka i utrzymanka, zwłaszcza króla lub magnata; faworyta, kokota, kurtyzana, nałożnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. kochanka i utrzymanka, zazwyczaj króla lub magnata
Wiktionary
Nie mylić z: Medresa.
Metresa (fr. "maîtresse" – pani, mistrzyni) – faworyta, kochanka.
W społeczeństwach, w których małżeństwa zawierano z powodów ekonomicznych czy też politycznych, metresy spełniały rolę dobrowolnie wybranej, nieumówionej partnerki, nie tylko w życiu seksualnym. W historii jest wiele udokumentowanych przypadków wpływowych metres.
Wikipedia
(1.1) faworyta, konkubina, nałożnica
Wiktionary
system transportu w dużych miastach w postaci kolei elektrycznej, zwykle podziemnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) transp. podziemna kolej miejska
(1.2) reg. pociąg metra (1.1) w Warszawie
(1.3) reg. stacja metra (1.1) w Warszawie
Wiktionary
Me
Wikipedia
(1.1) Jeżdżę codziennie metrem do pracy.
(1.2) Ale wracam, łapię metro, stacja Dworzec Wileński.
(1.2) Mowa o samobójcach, którzy rzucają się pod metro. W ciągu pięciu lat było 19 prób, siedem z nich skutecznych.
(1.3) Metro Płocka to stacja drugiej linii w stolicy, której budowa trwa od września 2016 roku.
(1.3) Stacja Metro Młociny została zamknięta, a na miejscu pojawiła się policja.
Wiktionary
IPA: ˈmɛtrɔ, AS: metro
Wiktionary
rzecz. premetro n.
Wiktionary
[czytaj: metrobord] ekran lub tablica reklamowa na stacji metra
SJP.pl
szybki autobus miejski kursujący na osobnej jezdni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Metrofan — imię męskie pochodzenia greckiego, gr. "Μητροφανης", złożone z członów "μητηρ (meter)" — "matki" i "φανης (phanes)" — "pojawienie się, objawienie się", co oznacza "objawienie matki". Patronem tego imienia jest św. Metrofan, biskup Bizancjum (III–IV wiek). U Słowian wschodnich imię to rozpowszechniło się w formie Mitrofan.
Wikipedia
skrót od: metrologia, metrologiczny
SJP.pl
specjalista w zakresie metrologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista z zakresu metrologii
Wiktionary
IPA: mɛtˈrɔlɔk, AS: metrolok
Wiktionary
rzecz. metrologia ż.
:: fż. metrolożka ż.
przym. metrologiczny
Wiktionary
nauka dotycząca sposobów dokonywania pomiarów oraz zasad interpretacji uzyskanych wyników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o miarach, systemach mierzenia i przyrządach pomiarowych;
(1.2) wiadomości o składzie wewnętrznym i próbie kruszcu, z którego wybite są monety
Wiktionary
Metrologia – nauka dotycząca sposobów dokonywania pomiarów oraz zasad interpretacji uzyskanych wyników.
Wikipedia
IPA: ˌmɛtrɔˈlɔɟja, AS: metroloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. metrolog mos.
przym. metrologiczny
Wiktionary
związany z metrologią, nauką o miarach, wagach i przyrządach pomiarowych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z metrologią, dotyczący metrologii
Wiktionary
IPA: ˌmɛtrɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: metroloǵičny
Wiktionary
rzecz. metrologia ż., metrolog mos.
Wiktionary
miernik, stosowany w przemyśle filmowym, długości taśmy filmowej
SJP.pl
Metromierz - przyrząd montowany w samochodach rajdowych służący pilotowi do nawigacji. Potocznie nazywany "halda". Główną funkcją metromierza jest pomiar przejechanej odległości, ale z reguły do tych urządzeń dodawane są inne funkcje, takie jak: pomiar czasu, pomiar prędkości chwilowej, pomiar prędkości średniej i inne parametry potrzebne pilotowi i kierowcy. W rajdach samochodowych trasa z reguły opisywana jest przez itinerer, z tego powodu jest to niezbędne wyposażenie samochodu rajdowego.
Wikipedia
najmniejsza jednostka informacji metrycznej otrzymana po wykonaniu doświadczenia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. farm. chemioterapeutyk będący pochodną nitroimidazolu;
Wiktionary
Me
Wikipedia
(1.1) Na beztlenowce najlepiej na początku zastosować metronidazol.
Wiktionary
IPA: ˌmɛtrɔ̃ɲiˈdazɔl, AS: metrõńidazol
Wiktionary
(1.1) 2-metylo-5-nitro-1H-imidazolo-1-etanol
Wiktionary
miaromierz, taktomierz;
1. urządzenie zegarowe do odmierzania tempa utworu muzycznego;
2. program komputerowy imitujący działanie takiego urządzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. przyrząd do ustalania tempa utworu muzycznego;
Wiktionary
Metronom (miaromierz, taktomierz) – urządzenie mechaniczne lub elektroniczne służące do dokładnego podawania tempa utworu muzycznego, używane podczas ćwiczeń muzycznych oraz komponowania.
Wikipedia
(1.1) Często wydaje mi się, że metronom zaczyna przyspieszać w częściach utworu, których nie umiem.
(1.1) Oprócz klasycznych metronomów z wahadłem produkowane są także elektroniczne. Pierwsze z nich trzeba od czasu do czasu nakręcać, do drugich potrzeba tylko baterii.
Wiktionary
IPA: mɛˈtrɔ̃nɔ̃m, AS: metrõnõm
Wiktionary
przym. metronomiczny
Wiktionary
(1.1) miaromierz, taktomierz
Wiktionary
hotel w Warszawie
SJP.pl
Me
Wikipedia
1. główne miasto kraju, prowincji, dzielnicy; stolica;
2. państwo posiadające kolonie w stosunku do tych kolonii;
3. prowincja kościelna złożona z kilku diecezji
4. w starożytnej Grecji: miasto-państwo macierzyste w stosunku do założonych przez nie kolonii i innych posiadłości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. polit. ojczyzna imperium kolonialnego, państwo kolonialne w stosunku do swych kolonii;
(1.2) geogr. urb. bardzo duże, główne miasto kraju lub regionu
(1.3) adm. kośc. prowincja kościelna zarządzana przez arcybiskupa, składająca się z kilku diecezji;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌmɛtrɔˈpɔlʲja, AS: metropolʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. metropolizowanie n., metropolita m.
czas. metropolizować ndk.
przym. metropolitalny, metropolitarny
Wiktionary
(1.3) archidiecezja, arcybiskupstwo
Wiktionary
arcybiskup stojący na czele metropolii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) adm. kośc. arcybiskup zajmujący czołowe miejsce w prowincji kościelnej – metropolii;
Wiktionary
Metropolita – zwierzchnik metropolii (prowincji kościelnej). W jej skład wchodzi zawsze archidiecezja na czele z arcybiskupem metropolitą oraz na ogół jedna lub więcej diecezji lub archidiecezji (zwanych sufraganiami) na czele odpowiednio z biskupem lub arcybiskupem diecezjalnym, który do pomocy może mieć przydzielonych biskupów pomocniczych.
Wikipedia
(1.1) Może skończy się ta farsa, że formalnie diecezja jest częścią polskiej prowincji kościelnej i formalnie podlega – na pośmiewisko chyba – polskiemu metropolicie, arcybiskupowi Gniezna?
Wiktionary
IPA: ˌmɛtrɔpɔˈlʲita, AS: metropolʹita
Wiktionary
rzecz. metropolia ż., metropolitan m.
przym. metropolitarny, metropolitalny
Wiktionary
(1.1) daw. metropolitan
Wiktionary
przymiotnik od: metropolia; metropolitarny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z metropolią, odnoszący się do metropolii
(1.2) związany z metropolitą, odnoszący się do metropolity
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do metropolii
(2.2) należący do metropolity
Wiktionary
(2.1) Obszar Metropolitalny Waszyngtonu, którego Dystrykt Kolumbii jest częścią, liczy 5,3 miliona mieszkańców i stanowi siódmy pod względem wielkości obszar metropolitalny w kraju.
Wiktionary
(1.1)
rzecz. metropolia ż.
(1.2)
rzecz. metropolita mos.
Wiktionary
(1.1) metropolitarny
Wiktionary
przymiotnik od: metropolia; metropolitalny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z metropolią, odnoszący się do metropolii
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do metropolii
Wiktionary
(1.1) Katowice z sąsiadującymi miastami tworzą jeden z większych obszarów metropolitarnych w Polsce.
Wiktionary
rzecz. metropolita mos., metropolia ż.
Wiktionary
(1.1) metropolitalny
Wiktionary
skupianie w dużych miastach obiektów przemysłowych, instytucji kulturalnych, społecznych itp.
SJP.pl
Metropolizacja – proces polegający na zrywaniu bądź osłabianiu związków gospodarczych między centrum miasta a otaczającym go regionem i zastępowaniu ich relacjami z pozostałą częścią świata. Metropolizacja odgrywa istotne znaczenie w dynamice rozwoju, czemu towarzyszy pogłębianie dysproporcji przestrzennych, co z kolei objawia się dominacją metropolii nad resztą regionu.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|metropolizować się.
Wiktionary
rzecz. metropolia ż.
Wiktionary
(1.1) metropolizacja
Wiktionary
skupiać obiekty przemysłowych, instytucje kulturalne itp. w metropoliach
SJP.pl
mężczyzna przesadnie dbający o swój wygląd i ukazujący, rozwijający cechy charakteru charakterystyczne dla kobiet
SJP.pl
styl życia mężczyzny polegający na przesadnym dbaniu o swój wygląd i ukazywaniu, rozwijaniu cech charakteru charakterystycznych dla kobiet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) styl łączący cechy męskie i żeńskie
Wiktionary
Me
Wikipedia
przym. metroseksualny
Wiktionary
cecha mężczyzny, który przesadnie dba o swój wygląd i ukazuje, rozwija cechy charakteru charakterystyczne dla kobiet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest metroseksualne; cecha tych, którzy są metroseksualni
Wiktionary
przym. metroseksualny
przysł. metroseksualnie
Wiktionary
przesadnie dbający o swój wygląd i ukazujący, rozwijający cechy charakteru charakterystyczne dla kobiet
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) o wielkomiejskim mężczyźnie nowoczesny, dbający o swój wygląd, podążający za modą, korzystający ze zdobyczy kosmetologii
(1.2) związany z metroseksualnym (1.1) mężczyzną, jego stylem bycia
Wiktionary
(1.1) Lubię tych metroseksualnych facetów. Są tacy niemęscy.
(1.2) Jacek ostatnio ubiera się w metroseksualnym stylu.
Wiktionary
IPA: ˌmɛtrɔsɛksuˈwalnɨ, AS: metroseksuu̯alny
Wiktionary
rzecz. metroseksualność ż., metroseksualizm ż., metroseksualista m.
przysł. metroseksualnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) liter. tworzący metrum wiersza
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. żona metra
forma przymiotnika.
(2.1) ż. od metrowy
Wiktionary
ciasto składające się z naprzemiennych warstw ciasta ciemnego i jasnego, przełożonych masą budyniową
SJP.pl
mający metr długości (np. metrowy stolik)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający długość jednego metra
(1.2) związany z długością rzędu jednego metra
Wiktionary
(1.1) Po przekopaniu metrowej warstwy śniegu wydobyto całego i żywego dwudziestoletniego turystę z Krakowa.
Wiktionary
IPA: mɛˈtrɔvɨ, AS: metrovy
Wiktionary
rzecz. metr m., metrówka ż., metraż m.
przym. metryczny
Wiktionary
miara siły światła; światło jednej świecy (jednostki natężenia źródła światła) widziane z odległości jednego metra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) opt. fiz. przest. jednostka miary siły światła równa ilości światła jednej świecy widzanej z odległości jednego metra
Wiktionary
1. w muzyce: określa regularny rozkład akcentów, wartość trwania nut oraz organizuje rytm;
2. w literaturze: elementy językowe tworzące stały schemat, wyznaczające porządek rytmiczny wiersza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. liter. schemat układu elementów językowych powtarzających się regularnie w wersach lub strofach, wyznaczający porządek rytmiczny wiersza
(1.2) muz. podstawowy schemat określający czas trwania nut oraz układ akcentów w obrębie taktu w utworze muzycznym;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: metryka;
1. dokument stwierdzający narodziny, chrzest, ślub lub śmierć jakiejś osoby;
2. dokument zawierający informacje o cechach lub pochodzeniu jakiejś rzeczy lub zwierzęcia
SJP.pl
związany z metrem; system metryczny - system jednostek miar, w którym za podstawę obrano metr - jednostka długości i kilogram - jednostka masy; przestrzeń metryczna - przestrzeń, w której każda para punktów ma przyporządkowaną wielkość nieujemną
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geom. techn. odnoszący się do metra, związany z metrem
(1.2) jęz. liter. odnoszący się do metrum, związany z metrum
(1.3) muz. odnoszący się do metrum, związany z metrum
(1.4) praw. odnoszący się do metryki, związany z metryką
Wiktionary
przym. metrowy
Wiktionary
(1.2) miarowy
(1.4) metrykalny
Wiktionary
1. dokument stwierdzający narodziny, chrzest, ślub lub śmierć jakiejś osoby;
2. dokument zawierający informacje o cechach lub pochodzeniu jakiejś rzeczy lub zwierzęcia;
3. rodowód, pochodzenie;
4. dawniej: księgi kanclerskie zawierające dokumenty publiczne, wychodzące z kancelarii królewskiej;
5. zbiór reguł dotyczących budowy wiersza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urz. dokument stwierdzający narodziny, chrzest, ślub albo śmierć jakiejś osoby
(1.2) mat. funkcja będąca uogólnieniem pojęcia odległości
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈmɛtrɨka, AS: metryka
Wiktionary
rzecz. metryczka ż.
(1.1) przym. metrykalny
(1.2) przym. metryczny
Wiktionary
(1.1) akt
Wiktionary
w bibliotekarstwie: dane bibliograficzne
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z metryką, dotyczący metryki
(1.2) poświadczony w metryce
Wiktionary
rzecz. metryka ż., metryczka ż.
Wiktionary
Metrykant (pisarz kanclerza, praefectus metricarum) – w siedemnasto- i osiemnastowiecznej Polsce urzędnik prowadzący księgi kancelarii króla, zwane metrykami.
Wikipedia
1. badacz struktury wiersza;
2. przestarzałe: poeta umiejętnie stosujący system metryczny
SJP.pl
własność przestrzeni metryzowalnych
SJP.pl
w matematyce: przestrzeń metryzowalna - przestrzeń topologiczna, w której można określić strukturę metryczną
SJP.pl
1. narzędzie pomiarowe;
2. potocznie: miarka metrowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. narząd pomiarowy, miarka metrowa
Wiktionary
przym. metrowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) (w buddyzmie theravada) bezwarunkowa i nieprzywiązana do konkretnych obiektów miłująca dobroć, kochająca życzliwość, miłowanie
Wiktionary
Mettā (Pāli) lub Maitrī (Skt.) – oznacza bezwarunkową i nieprzywiązaną do konkretnych obiektów miłującą dobroć, kochającą życzliwość, miłowanie. Jest ona częścią dziesięciu paramit buddyjskiej szkoły theravada, a także pierwszą z Czterech Niezmierzoności. Praktyka mettā bhāvanā ("pielęgnowanie" mettā) jest popularną formą medytacji w buddyzmie, praktykowaną ze świadomym oddychaniem, która polega na koncentracji ukierunkowanej na rozwijanie współczucia.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Metternicha lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z postacią Klemensa von Metternicha, austriackiego dyplomaty i kanclerza
Wiktionary
(1.1) 13 marca 1848 roku wybuchło w Wiedniu powstanie, któremu reżim metternichowski, znacznie zdegenerowany, nie miał sił się przeciwstawić (…).
Wiktionary
przym. Metternichowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) bibl. liter. postać biblijna, najstarszy człowiek wymieniony w Starym Testamencie;
Wiktionary
(1.1) Metuszelach umarł mając ogółem dziewięćset sześćdziesiąt dziewięć lat.
Wiktionary
(1.1) Matuzalem, Matuzal
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. półsyntetyczny antybiotyk wykorzystywany głównie do leczenia zakażeń skóry, jej tkanek, zapalenia kości, szpiku oraz zapalenia wsierdzia;
Wiktionary
Me
Wikipedia
(1.1) Wiele z nich nie reaguje nawet na antybiotyki tzw. ostatniej szansy, jak określa się metycylinę czy wankomycynę.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. zob. Metis.
Wiktionary
Metyda (także Metis, Rozsądek, Roztropność; Μῆτις Mētis, Metis ‘Roztropność’, ‘Rozwaga’, ‘Rozum’, ‘Przebiegłość’) – w mitologii greckiej jedna z okeanid; bogini i uosobienie roztropności (w pozytywnym znaczeniu) i przewrotności (w negatywnym znaczeniu).
Uchodziła za jedną z najstarszych córek tytana Okeanosa i tytanidy Tetydy. Była pierwszą żoną (lub pierwszą kochanką) boga Zeusa.
Wikipedia
(1.1) Metyda uchodziła za pierwszą żonę (lub pierwszą kochankę) Zeusa oraz jedną z najstarszych córek Okeanosa i tytanidy Tetydy.
(1.1) Córką Metydy i Zeusa była Atena, narodzona z głowy boga.
(1.1) Za radą Gai Zeus połknął Metydę.
Wiktionary
IPA: mɛˈtɨda, AS: metyda
Wiktionary
(1.1) war. Metis; rzad. Przewrotność, Rozsądek, Roztropność
Wiktionary
jednowartościowa grupa alifatyczna wywodząca się od metanu; grupa metylowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. wywodząca się z metanu grupa alkilowa o wzorze −CH3
Wiktionary
przym. metylowy
Wiktionary
w chemii: przyłączanie grup metylowych do odpowiednich substratów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
bezbarwny, łatwopalny gaz o zapachu zbliżonym do amoniaku i psujących się ryb; metyloamina
SJP.pl
pochodna kwasu metylowego
SJP.pl
dwuwartościowa grupa alifatyczna wywodząca się od metanu lub metylu; grupa metylenowa
SJP.pl
przymiotnik od: metylen
SJP.pl
bezbarwny, łatwopalny gaz o zapachu zbliżonym do amoniaku i psujących się ryb; metylamina
SJP.pl
Me
Wikipedia
amina aromatyczna w postaci oleistej cieczy rozpuszczalna w alkoholu, eterze i benzenie, trudno rozpuszczalna w wodzie
SJP.pl
związek organiczny, bezbarwna palna ciecz o zapachu przypominającym benzen, trudno rozpuszczalna w wodzie, stosowana jako surowiec w przemyśle chemicznym, dodatek do paliw i rozpuszczalnik; toluen, toluol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. systematyczna nazwa toluenu;
Wiktionary
(1.1) Metylobenzen (toluen) może reagować z bromem, tworząc w zależności od warunków różne produkty.
Wiktionary
(1.1) toluen
Wiktionary
Metyloceluloza (eter metylowy celulozy, MC z ang. "methylcellulose") – organiczny związek chemiczny, hydrofilowy, rozpuszczalny szczególnie dobrze w zimnej wodzie polimer o średniej masie cząsteczkowej 20–40 tys. Da, pochodna celulozy. Ma postać stałą, włóknistą w kolorze szarobiałym.
Wikipedia
lek działający stymulująco na ośrodkowy układ nerwowy, używany m.in. w leczeniu ADHD i narkolepsji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. farm. organiczny związek chemiczny stosowany jako lek o działaniu stymulującym, inhibitor zwrotnego wychwytu dopaminy i norepinefryny;
Wiktionary
Metylofenidat ("MPH") – organiczny związek chemiczny z grupy fenyloetyloamin, stosowany jako lek o działaniu stymulującym. Jest inhibitorem zwrotnego wychwytu dopaminy i norepinefryny. Używany jest w leczeniu ADHD, narkolepsji, hipersomnii idiopatycznej oraz był stosowany przy wyprowadzaniu z narkozy. Znajduje się w grupie II-P wykazu substancji psychotropowych.
Wikipedia
(1.1) Bezkrytyczne przyjmowanie metylofenidatu przez zdrowe osoby może mianowicie w odczuwalny sposób wpłynąć na zaburzenia rozwoju mózgu, ponieważ obniża jego neuroplastyczność (…)
Wiktionary
(1.1) chlorowodorek metylofenidatu, skr. MPH, mph
Wiktionary
alkaloid zawarty w opium, metylowa pochodna morfiny stosowana jako środek przeciwkaszlowy, przeciwbólowy i uspokajający; kodeina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. toksykol. kation, wysoko toksyczny związek chemiczny rtęci z grupy związków rtęcioorganicznych;
Wiktionary
Metylortęć – metaloorganiczny związek chemiczny z grupy związków rtęcioorganicznych, o bardzo wysokiej toksyczności oraz łatwości wnikania do organizmu. Metylortęć w środowisku pochodzi ze źródeł antropogenicznych (jako jeden z produktów ubocznych produkcji przemysłowej) i naturalnych (w wyniku procesu metylacji rtęci przeprowadzanego przez mikroorganizmy). W środowisku, szczególnie wodnym, ulega bioakumulacji i biomagnifikacji.
Wikipedia
(1.1) Fabryka chemiczna koncernu Chisso Corporation wypuszczała do wody ścieki zawierające metylortęć.
Wiktionary
rzecz. rtęć ż.
Wiktionary
metylowa pochodna testosteronu
SJP.pl
wprowadzanie metylu do związku organicznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|metylować.
Wiktionary
Metylowanie, metylacja – wprowadzanie grupy metylowej do cząsteczki substratu.
Jest to jedna z reakcji alkilowania, polegająca na reakcji czynnika metylującego z centrum nukleofilowym substratu. Dobrymi celami metylowania są heteroatomy azotu, siarki i tlenu, które metyluje się za pomocą jodku metylu (MeI), siarczanu dimetylu (Me2SO4) i węglanu dimetylu (Me2CO3).
Wikipedia
czas. metylować
Wiktionary
przymiotnik od: metyl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. odnoszący się do grupy chemicznej –CH₃
Wiktionary
(1.1) Alkohol metylowy to metanol.
Wiktionary
rzecz. metyl mrz.
Wiktionary
w hodowli zwierząt: mieszaniec różnych odmian lub ras
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zootechn. zwierzę będące mieszańcem różnych ras lub odmian
Wiktionary
Metys – w Amerykach, osoba pochodząca ze związków między białymi kolonizatorami, imigrantami czy Kreolami, a ludnością tubylczą.
Wikipedia
IPA: ˈmɛtɨs, AS: metys
Wiktionary
przym. metyski
Wiktionary
(1.1) krzyżówka, bastard, hybryda
Wiktionary
proces mieszania się odmian ludzkich
SJP.pl
przymiotnik od: Metys
SJP.pl
przymiotnik od: Metys
SJP.pl
łączenie zwierząt w celach hodowlanych, polegające na kojarzeniu różnych ras lub gatunków
SJP.pl
[czytaj: mec] miasto we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto we Francji;
Wiktionary
Me
Wikipedia
przym. metzeński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Metzem, dotyczący Metzu, pochodzący z Metzu
Wiktionary
rzecz. Metz mrz.
Wiktionary
[czytaj: merSO] burgundzkie wino o lekko słodkim smaku
SJP.pl
Meursault – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Côte-d’Or.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 1538 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 95 osób/km² (wśród 2044 gmin Burgundii Meursault plasuje się na 140. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 587.).
Wikipedia
megaelektronowolt
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = techn. mała elektrownia wodna;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
biały lub jasnopopielaty ptak z rodziny o tej samej nazwie, żyjący na wybrzeżach mórz, oceanów, czasem wód śródlądowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. ptak płetwonogi o upierzeniu koloru białego lub popielatego żyjący na wybrzeżach;
Wiktionary
MeWa (dawniej LaTeXEditor) – darmowy edytor LaTeX dla systemu operacyjnego Windows. MeWa dobrze pracuje z dystrybucją MiKTeX. Został wydany na licencji GNU General Public License.
Wikipedia
(1.1) Mewy z krzykiem unosiły się nad żaglami, wzlatywały nad powierzchnią wody i muskały tę powierzchnię białymi skrzydłami.
Wiktionary
IPA: ˈmɛva, AS: meva
Wiktionary
przym. mewi
rzecz. zdrobn. mewka
Wiktionary
hydrokwas; kwas mewalonowy
SJP.pl
kwas mewalonowy - hydroksykwas biorący udział w procesie syntezy cholesterolu; mewalonian
SJP.pl
przymiotnik od: mewa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla mewy; dotyczący, odnoszący się do mewy
Wiktionary
IPA: ˈmɛvʲi, AS: mevʹi
Wiktionary
rzecz. mewka ż., mewa ż.
Wiktionary
1. najmniejszy ptak wodny z rodziny mew; mewa mała;
2. mewka japońska - udomowiony ptak z rodziny astryldów, wywodzący się z Chin;
3. potocznie: kobieta trudniąca się prostytucją w mieście portowym;
4. zdrobnienie od: mewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała mewa
(1.2) zdrobn. mewa
(1.3) ornit. odmiana gołębia
(1.4) ornit. zob. mewka japońska.
(1.5) pot. prostytutka działająca w miastach portowych
Wiktionary
(1.5) Gdy pewnego wieczora spotyka ją przez przypadek w klubie nocnym, w którym Zośka bywała jako „mewka”, jego podejrzenia przybierają na sile.
Wiktionary
rzecz. mewa ż.
przym. mewi
Wiktionary
członek muzułmańskiego bractwa religijnego o charakterze mistycznym; derwisz
SJP.pl
członek muzułmańskiego bractwa religijnego o charakterze mistycznym; derwisz
SJP.pl
rodzina ptaków żyjących na wybrzeżach morskich, nad rzekami i jeziorami wszystkich stref klimatycznych, żywiących się zwłaszcza rybami
SJP.pl
Mewowate (Laridae) – rodzina ptaków z rzędu siewkowych (Charadriiformes). Polska nazwa pochodzi od niemieckiego "Möwe".
Wikipedia
o cechach mewowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
[czytaj: mju:z] zabudowa charakterystyczna dla Londynu; mała uliczka wraz z budynkami dookoła
SJP.pl
rodzina ptaków z rzędu siewkowatych
SJP.pl
Mewy (Larinae) – podrodzina ptaków z rodziny mewowatych (Laridae).
Wikipedia
[czytaj: mechiKAli] miasto w Meksyku
SJP.pl
– miasto w północnym Meksyku na granicy ze Stanami Zjednoczonymi, niedaleko miasta San Diego (USA). Stolica stanu Kalifornia Dolna ("Baja California"). W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wyniosła blisko 690 tys. mieszkańców choć obszar metropolitarny liczył blisko 1,6 mln.
Wikipedia
firma odzieżowa
SJP.pl
Mexx – holenderska sieć odzieżowa, założona przez biznesmena indyjskiego pochodzenia Rattana Chadha sprzedająca odzież i akcesoria damskie, męskie i dla dzieci (Mexx Kids). Obecnie posiada butiki w ponad 50 państwach.
Wikipedia
[czytaj: majer] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. dawniej: małżeństwo z osobą niższego stanu lub bez majątku;
2. małżeństwo lub związek z kimś nieodpowiednim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) socjol. daw. małżeństwo z osobą niższego stanu;
(1.2) współcz. żart. małżeństwo zawarte z osobą pod jakimś względem nieodpowiednią
Wiktionary
Mezalians (fr. "mésalliance") – małżeństwo z osobą niższego stanu, np. szlachcica z chłopką. Było uważane za małżeństwo nierówne, nieodpowiednie i niestosowne. Dzisiaj pojęcie bywa używane w odniesieniu do związku osób różniących się pochodzeniem, a potocznie także statusem majątkowym czy wykształceniem.
Wikipedia
(1.1) Związek wykształconego malarza z nieuczoną chłopką bez wątpienia był mezaliansem, który dotąd budzi zdziwienie i jednocześnie podziw.
Wiktionary
przym. mezaliansowy
Wiktionary
(1.1) hipogamia, małżeństwo heterogenialne
Wiktionary
przymiotnik od: mezalians
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mezaliansem, dotyczący mezaliansu
Wiktionary
(1.1) Ich związek śmietanka zaraz uznała za mezaliansowy i rozpoczęło się napiętnowanie.
Wiktionary
rzecz. mezalians m.
Wiktionary
niska kondygnacja pomiędzy parterem a pierwszym piętrem; półpiętro, mezzanino, mezanino, antresola
SJP.pl
niska kondygnacja pomiędzy parterem a pierwszym piętrem; półpiętro, mezzanino, mezanin, antresola
SJP.pl
[czytaj: meskal] mocny, niedokładnie przedestylowany napój alkoholowy z przefermentowanych części agawy; meskal, mescal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) spoż. narodowa wódka meksykańska o słomkowym kolorze wytwarzana z bulw agawy;
Wiktionary
rzecz. mescal m.
Wiktionary
(1.1) mescal
Wiktionary
tkanka zarodkowa pochodząca z listka zarodkowego
SJP.pl
Mezenchyma, tkanka mezenchymatyczna – tkanka łączna zarodkowa. Występuje tylko w okresie zarodkowym. Z niej powstają wszystkie rodzaje tkanek łącznych, tkanka kostna, tkanka chrzęstna, tkanka mięśniowa (w tym komórki tkanki mięśniowej poprzecznie prążkowanej typu sercowego). Jej gwiaździste komórki mają charakter totipotencjalny. Galaretowata substancja podstawowa tkanki łącznej zarodkowej pozbawiona jest włókien.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. osiedle typu miejskiego w północnej Rosji, na terenie obwodu archangielskiego;
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(2.1) geogr. rzeka w północnej części Rosji, w Republice Komi i obwodzie archangielskim;
Wiktionary
Mezeń (ros. Мезень, "Miezień") – rzeka w północnej części Rosji, w Republice Komi i obwodzie archangielskim. Rzeka wypływa w środkowej części Grzbietu Timańskiego w Republice Komi. Potem rzeka płynie w kierunku północno-zachodnim i uchodzi do Morza Białego do Zatoki Mezeńskiej w pobliżu miasta Mezeń.
Wikipedia
przym. mezeński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mezenią lub Mezeniem, dotyczący Mezeni lub Mezenia
Wiktionary
rzecz. Mezeń mrz./ż.
Wiktionary
(1.1) Zatoka Mezeńska
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przedrostek
(1.1) ekol. pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na tolerowanie wąskich, pośrednich wartości danego czynnika
Wiktionary
(1.1) mezo- + termiczny = mezotermiczny
(1.1) mezo- + -biont = mezobiont
Wiktionary
cząstka gleby o średnicy od 0,25 milimetra do 5 milimetrów, w największym stopniu decydująca o korzystnych właściwościach gleby
SJP.pl
obszar geograficzno-kulturowy w Ameryce Północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. archeol. antrop. region zamieszkany przez członków wielkich środkowoamerykańskich kultur prekolumbijskich rozciągający się od środkowego Meksyku po Przesmyk Panamski;
Wiktionary
Mezoameryka – region obejmujący terytoria zamieszkane przez członków wielkich środkowoamerykańskich kultur prekolumbijskich oraz ich wpływu kulturowego, ekonomicznego i politycznego. Rozciąga się w przybliżeniu od środkowego Meksyku po Przesmyk Panamski.
Do kultur mezoamerykańskich zalicza się:
Wikipedia
(1.1) Figurki kobiet z obszaru Mezoameryki przedstawiają postacie o szerokich biodrach.
Wiktionary
rzecz. mezoamerykanistyka ż., mezoamerykanistyk m., mezoamerykanistka ż.
przym. mezoamerykański, mezoamerykanistyczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. związany z Mezoameryką, dotyczący Mezoameryki
Wiktionary
rzecz. Mezoameryka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. nazwa jednego z okresów geologicznych
Wiktionary
Mezoarchaik (ang. "Mesoarchean")
W erze tej trwało rozrastanie się kontynentów, pojawiły się pierwsze ruchy górotwórcze. Atmosfera ziemska nie zawierała jeszcze tlenu, składała się głównie z azotu, amoniaku, metanu oraz dwutlenku węgla. Oceany zawierały natomiast jony żelaza. Wtedy też powstało złoto wydobywane w Południowej Afryce, Kanadzie, Stanach Zjednoczonych oraz Australii, a także południowoafrykańskie złoża antymonu.
Wikipedia
IPA: ˌmɛzɔarˈxajik, AS: mezoarχai ̯ik
Wiktionary
przym. mezoarchaiczny
Wiktionary
atom egzotyczny, w którym jeden lub więcej elektronów zastąpiono mezonami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ekol. gatunek o wąskim, lecz oscylującym w pośrednim zakresie tolerancji w stosunku do czynników środowiskowych
Wiktionary
wielkość głowy pośrednia między brachycefalią a dolichocefalią; średniogłowość, mezokefalia
SJP.pl
cykl treningowy średniej długości charakteryzujący rodzaj pracy i zmiany obciążeń w okresie zbliżonym do czterech tygodni
SJP.pl
wirujący prąd wstępujący powietrza
SJP.pl
środkowa warstwa listka zarodkowego
SJP.pl
Mezoderma ( mesodermis; gr. "mésos" ‘środkowy’, "dérma" ‘skóra’) – środkowa warstwa komórek zarodka, trzeci listek zarodkowy trójwarstwowców umiejscowiony pomiędzy entodermą i ektodermą. Powstaje pod koniec gastrulacji z uwypuklenia komórek listków zarodkowych. W dalszym rozwoju różnicuje się na:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. małe lub średnie zwierzę, którego dieta w 50–70% składa się z mięsa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. drzewo o średniej wysokości z przedziału 8–30 metrów;
Wiktionary
rzecz. fanerofit mrz.
Wiktionary
w biologii: zwierzęta niewielkich rozmiarów, zwłaszcza glebowe, osiągające rozmiary od 0,2 do 2,0 mm
SJP.pl
faza pośrednia pomiędzy fazą krystaliczną a cieczą izotropową
SJP.pl
tkanka, głównie miękiszowa, wypełniająca przestrzenie w liściu między skórką a wiązkami przewodzącymi
SJP.pl
Mezofil – tkanka roślinna występująca w blaszce liściowej, między górną a dolną epidermą. W jej skład wchodzi głównie miękisz asymilacyjny (chlorenchyma). U wielu roślin dwuliściennych mezofil jest zróżnicowany na miękisz gąbczasty, położony na dolnej stronie liścia i miękisz palisadowy, występujący pod górną epidermą.
Wikipedia
roślina przystosowana do życia w środowisku umiarkowanie wilgotnym, np. lipa, porzeczka, pokrzywa
SJP.pl
Mezofit – roślina występująca na średnio i zmiennowilgotnych siedliskach (np. pola uprawne, łąki, lasy). Mezofity mają dobrze rozwinięty system korzeniowy, a także tkanki przewodzące, mechaniczne, okrywające i miękiszowe. Ich liście mają aparaty szparkowe po dolnej stronie blaszki liściowej. Ciśnienie osmotyczne dochodzi do 25 atmosfer.
Wikipedia
bezpostaciowa substancja wypełniająca przestrzeń między ektodermą a endodermą u gąbek i parzydełkowców
SJP.pl
Mezoglea – pierwotnie bezkomórkowy koloidalny żel zalegający pomiędzy warstwą okrywającą (epidermalną) i wewnętrzną (gastroderma) u niektórych parzydełkowców (Cnidaria). U większości meduz stanowi grubą warstwę oddzielającą epidermę od gastrodermy. Natomiast u polipów warstwa mezoglei zazwyczaj stanowi cienką warstwę.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) ekol. cechujący się tolerancją w stosunku do średnich wielkości zasolenia
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) ekol. cechujący się tolerancją w stosunku do pośrednich wilgotności
Wiktionary
substancja bezpostaciowa występująca u gąbek między komórkami okrywającymi (pinakocytami) a warstwą choanocytu
SJP.pl
Mezohyl, symplazma – substancja bezpostaciowa występująca u gąbek między komórkami okrywającymi (pinakocytami) a warstwą choanodermy. Zawiera ona komórki, co odróżnia ją od mezoglei występującej u jamochłonów; przez to mezohyl jest często błędnie określany właśnie tym terminem. Funkcjonalnie jest odpowiednikiem mezoglei i mezenchymy.
Wikipedia
środkowa warstwa owocni powstającej ze ścian zalążni w owocach roślin okrytozalążkowych
SJP.pl
Me
Wikipedia
wielkość głowy pośrednia między brachycefalią a dolichocefalią; średniogłowość; mezocefalia
SJP.pl
Mezoklimat – klimat obszaru o długości w linii od 10 do 100 kilometrów, wyodrębniającego się od sąsiednich obszarów, kształtujący się pod wpływem rzeźby terenu, podłoża (wodnego, lądowego) i jego pokrycia (np. rodzaju roślinności, zabudowy).
Wikipedia
zabieg kosmetyczny likwidujący zmarszczki oraz poprawiający elastyczność i jędrność skóry; mezolifting
SJP.pl
zabieg kosmetyczny likwidujący zmarszczki oraz poprawiający elastyczność i jędrność skóry; mezolift
SJP.pl
środkowa epoka kamienia; epipaleolit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. epoka w dziejach ludzkości między paleolitem a neolitem, trwająca od ok. 12. tys. r. p.n.e. do ok. 5. tys. r. p.n.e.;
Wiktionary
Mezolit (gr. "mesos" „średni” i "lithos" „kamień”), środkowa epoka kamienia, epipaleolit – środkowy okres epoki kamienia trwający od około 11 000–7000 p.n.e. na Bliskim Wschodzie i około 8000–4800 p.n.e. na terenach Niżu Środkowoeuropejskiego, stanowiący stopniowe przejście od paleolitu do neolitu i związany z postępującymi przemianami klimatycznymi (schyłek zlodowacenia).
Wikipedia
IPA: mɛˈzɔlʲit, AS: mezolʹit
Wiktionary
przym. mezolityczny
Wiktionary
(1.1) epipaleolit, środkowa epoka kamienia
Wiktionary
→ mezolit
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) żyjący/mający miejsce w mezolicie lub pochodzący/wywodzący się z niego
Wiktionary
(1.1) W Aamose odkryto kompleks mezolitycznych obozowisk otwartych.
Wiktionary
IPA: ˌmɛzɔlʲiˈtɨt͡ʃnɨ, AS: mezolʹityčny
Wiktionary
rzecz. mezolit m.
Wiktionary
(1.1) epipaleolityczny
Wiktionary
typ sylwetki o szerokich ramionach z naturalną predyspozycją do rozwoju masy mięśniowej
SJP.pl
Mezomorfik – typ sylwetki wg typologii Sheldona. Osoba o cechach sylwetki i metabolizmu pośrednich między ektomorfikiem, a endomorfikiem, o proporcjonalnej budowie, średnim tempie przemiany materii i tendencji do łatwego zwiększania masy mięśniowej.
Sylwetka kandydata na wspaniałego kulturystę. Przykładem mezomorfika jest kulturysta Mariusz Strzeliński.
Wikipedia
nietrwała cząstka elementarna o spinie całkowitym i masie spoczynkowej pośredniej między masą elektronu a masą protonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. cząstka subatomowa złożona z pary kwark–antykwark; hadron o spinie całkowitym, uczestniczący w oddziaływaniach silnych;
Wiktionary
(1.1) Mezony są cząstkami pośrednimi w oddziaływaniach jądrowych.
Wiktionary
przym. mezonowy
Wiktionary
1. wysoki parter, położony między pierwszym piętrem a właściwym parterem; półpiętrze;
2. okno na półpiętrze
SJP.pl
cienka warstwa atmosfery, oddzielająca mezosferę od termosfery
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. warstwa atmosfery Ziemi oddzielająca mezosferę od termosferę;
Wiktionary
Mezopauza – cienka izotermiczna warstwa atmosfery ziemskiej, znajdująca się na wysokości 80–90 km i oddzielająca mezosferę od leżącej wyżej termosfery. W mezopauzie temperatura powietrza wynosi około −100 °C, a ciśnienie około 0,1 hPa. Mezopauza jest związana z występowaniem zórz polarnych w wyższych szerokościach geograficznych.
Wikipedia
IPA: ˌmɛzɔˈpawza, AS: mezopau̯za
Wiktionary
kopalna pramałpa wąskonosa pochodząca z drugiej połowy trzeciorzędu
SJP.pl
plankton składający się z organizmów średniej wielkości (od 1 do 5 mm), obejmujący większość gatunków planktonu zwierzęcego morskiego i słodkowodnego, dający się schwytać w siatki planktonowe; plankton sieciowy
SJP.pl
mieszkaniec Mezopotamii
SJP.pl
starożytna kraina położona między Eufratem i Tygrysem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. międzyrzecze
Wiktionary
Mezopotamia ( Μεσοποταμία, w znaczeniu dosłownym "międzyrzecze", nazwa przejęta z میانرودان "Miyanrudan" i ܒܝܬ ܢܗܪ̈ܝܢ "Bet-Nahrain") – starożytna kraina na Bliskim Wschodzie leżąca w dorzeczu Tygrysu i Eufratu. Na obszarze tym w starożytności rozwijał się szereg kultur, państw i imperiów, których twórcami były różne ludy (Sumerowie, Babilończycy, Akadyjczycy, Asyryjczycy, Amoryci, Huryci, Kasyci, Chaldejczycy), kontynuujące jednak wspólne dziedzictwo kulturowe.
Wikipedia
IPA: ˌmɛzɔpɔˈtãmʲja, AS: mezopotãmʹi ̯a
Wiktionary
przymiotnik od: Mezopotamia (kraina historyczna i geograficzna na Bliskim Wschodzie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mezopotamią, dotyczący Mezopotamii
Wiktionary
IPA: ˌmɛzɔpɔˈtãmsʲci, AS: mezopotãmsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Mezopotamia ż.
Wiktionary
widzenie mezopowe - praca oka przy niedostatecznej ilości światła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. nazwa jednego z okresów geologicznych;
Wiktionary
Mezoproterozoik
W sensie geochronologicznym: druga era proterozoiku, trwająca od 1,6 do 1,0 mld lat temu. Dzieli się na 3 okresy: kalim, ektas i sten.
W sensie chronostratygraficznym: środkowy eratem proterozoiku, dzielący się na trzy systemy: kalim, ektas i sten.
Wikipedia
IPA: ˌmɛzɔprɔtɛrɔˈzɔjik, AS: mezoproterozoi ̯ik
Wiktionary
przym. mezoproterozoiczny
Wiktionary
jednostka podziału fizycznogeograficznego przestrzeni, obejmująca większy teren o zbliżonych cechach środowiskowych oraz krajobrazowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. jednostka podziału fizycznogeograficznego przestrzeni, charakteryzująca się zbliżonymi cechami środowiskowo-krajobrazowymi;
Wiktionary
Zobacz też: Mezoregion przyrodniczo-leśny.
Mezoregion (wł. mezoregion fizycznogeograficzny) – jednostka podziału fizycznogeograficznego przestrzeni, obejmująca większy teren o zbliżonych cechach środowiskowo-krajobrazowych. W wielostopniowej regionalizacji mezoregion stanowi jednostkę niższego rzędu wchodzącą w skład makroregionu (np. mezoregion Równina Wkrzańska wchodzi w skład makroregionu Pobrzeże Szczecińskie).
Wikipedia
(1.1) W wielostopniowej regionalizacji mezoregion stanowi jednostkę niższego rzędu wchodzącą w skład makroregionu.
Wiktionary
1. warstwa atmosfery ziemskiej znajdująca się nad stratosferą na wysokości od 45-50 do 80-80 metrów;
2. środkowa sfera kuli ziemskiej; płaszcz Ziemi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. warstwa atmosfery Ziemi znajdująca się między stratosferą a termosferą;
(1.2) geol. warstwa płaszcza ziemskiego między astenosferą a barysferą
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌmɛzɔˈsfɛra, AS: mezosfera
Wiktionary
odmiana batyskafu, badawczy statek podwodny, służący do eksploracji wód na średnich głębokościach
SJP.pl
u bakterii cudzożywnych: struktura powstała w wyniku pofałdowania błony komórkowej na skutek oddziaływania mikroskopowych środków chemicznych
SJP.pl
Me
Wikipedia
utwór wierszowany, w którym środkowe litery w kolejnych wersach składają się na słowo lub zdanie
SJP.pl
nieinwazyjna metoda stosowana w leczeniu rozmaitych schorzeń skóry, np. cellulitu, łuszczycy, a także w leczeniu i profilaktyce łysienia, polegająca na wstrzykiwaniu w głąb skóry odpowiednich substancji leczniczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. kosmet. niechirurgiczny zabieg medyczny lub kosmetyczny polegający na dostarczeniu bezpośrednio do skóry właściwej substancji leczniczych, regenerujących lub odżywczych;
Wiktionary
Mezoterapia (gr. mesos - "środek", therapeia - "terapia"), zwana również intradermoterapia – działający miejscowo niechirurgiczny zabieg polegający na dostarczeniu bezpośrednio do skóry właściwej substancji leczniczych, regenerujących lub odżywczych. Mezoterapia jest skuteczną metodą podawania leków, substancji odżywczych, witamin czy kwasu hialuronowego. W zależności od podawanych substancji, mezoterapia spełnia różne funkcje - lecznicze, odżywcze i regenerujące.
Wikipedia
(1.1) Popularność mezoterapii wynika m.in. z faktu, że kuracja ta szybko przynosi zauważalną poprawę oraz ma bardzo ograniczone efekty uboczne.
(1.1) Mezoterapia bezigłowa jest zabiegiem typu „lunch time”, w niczym nie wyklucza z życia codziennego.
Wiktionary
(1.1) intradermoterapia
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) ekol. cechujący się tolerancją w stosunku do średnich temperatury
Wiktionary
typ rozwojowy pędów u krzewów i niektórych roślin zielnych charakteryzujący się wyrastaniem pędów bocznych z pąków powstających w środkowych partiach osi macierzystych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) ekol. cechujący się małą tolerancją w stosunku do czynników środowiska i występujący jedynie w warunkach o średnich ilościach danych czynników
(1.2) fiz. zmierzchowy
Wiktionary
rzecz. mezotop
Wiktionary
produkt rozpadu toru, promieniotwórczy izotop radu lub aktynu
SJP.pl
roślina mająca przeciętne wymagania co do żyzności gleby, pośrednia między oligotrofem a eutrofem
SJP.pl
1. roślina mezotroficzna - roślina mająca przeciętne wymagania co do żyzności gleby, pośrednia między oligotrofem a eutrofem; mezotrof;
2. średnio zasobny w składniki odżywcze
SJP.pl
roślina przystosowana do życia w warunkach umiarkowanego zaopatrzenia w składniki pokarmowe
SJP.pl
wcześniejsza nazwa mezonu, cząstki elementarnej o spinie całkowitym i masie spoczynkowej pośredniej między masą elektronu a protonu
SJP.pl
Mezowo (kaszub. Mézowò) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Kartuzy. Leży nad jeziorem Mezowskim w okolicy Kartuz. Obszar wsi obejmuje również akweny jezior Okunkowo i Szczyczno. Ma status sołectwa.
Wieś norbertanek żukowskich w województwie pomorskim w II połowie XVI wieku.
Wikipedia
kopalny gad wodny, przodek ichtiozaurów, żyjący w górnym karbonie i dolnym permie
SJP.pl
Mezozaur – rodzaj żyjącego w karbonie i permie, około 300 mln lat temu bazalnego zauropsyda zaliczanego do anapsydów. Jedyny znany przedstawiciel rzędu Mesosauria.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) geol. dotyczący mezozoiku, występujący, powstały w mezozoiku
Wiktionary
IPA: ˌmɛzɔzɔˈjit͡ʃnɨ, AS: mezozoi ̯ičny
Wiktionary
rzecz. mezozoik m.
Wiktionary
era geologiczna w dziejach Ziemi, trwająca od około 230 do 65 milionów lat temu, dzieląca się na trias, jurę i kredę; era mezozoiczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. jedna z er geologicznych;
Wiktionary
Era mezozoiczna, mezozoik – era, która rozpoczęła się od wielkiego wymierania pod koniec permu, a skończyła zagładą wielkich gadów, pod koniec kredy (patrz tabelka), znanego jako wymieranie kredowe. Era mezozoiczna trwała o jedną trzecią krócej niż paleozoiczna, bo tylko 186 milionów lat. Dzieli się ją na trzy okresy: trias, jurę i kredę.
Wikipedia
(1.1) Ogród szczyci się także najstarszą w Polsce kolekcją sagowców, czyli roślinnych dinozaurów, pospolitych na ziemi w czasach mezozoiku […]
Wiktionary
IPA: ˌmɛzɔˈzɔjik, AS: mezozoi ̯ik
Wiktionary
przym. mezozoiczny
Wiktionary
(1.1) era mezozoiczna
Wiktionary
zwitek pergaminu z wersetami Tory, przybity do prawej strony drzwi Żydów ortodoksyjnych
SJP.pl
zwitek pergaminu z wersetami Pięcioksiągu, uważany przez żydów za talizman
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. ozdobny wąski pojemnik z fragmentem Tory wieszany przez żydów na odrzwiach domu;
Wiktionary
Mezuza ( מזוזה, dosł. "odrzwia, futryna drzwiowa") – zwitek pergaminu z naniesionymi dwoma fragmentami Tory (Księga Powtórzonego Prawa 6,4–9 i Księga Powtórzonego Prawa 11,13–21), umieszczony w pojemniku wykonanym z drewna, metalu, kości lub szkła, albo w rurce, i zawieszany na zewnętrznej prawej framudze drzwi, w judaizmie mający wartość symboliczną, historyczną i religijną.
Wikipedia
(1.1) Abrahamku, pomóż dziadkowi przywiesić mezuzę.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mezją, dotyczący Mezji
Wiktionary
rzecz. Mezja ż.
Wiktionary
związek organiczny; 1,3,5-trimetylobenzen
SJP.pl
Mezytylen, 1,3,5-trimetylobenzen, – organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów aromatycznych. Jest trujący. Jego izomerami są m.in. kumen (izopropylobenzen,) i pseudokumen (1,2,4-trimetylobenzen).
Otrzymuje się go ze smoły węglowej lub syntetycznie przez polikondensację acetonu lub polimeryzację propynu.
Wikipedia
niska kondygnacja pomiędzy parterem a pierwszym piętrem; półpiętro; mezanin; antresola
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w złożeniach muzycznych: pół, średnio, umiarkowanie
SJP.pl
Mezzo – francuski kanał telewizyjny nadający muzykę klasyczną i jazz. Jego programy mają formę zarówno krótkich klipów, jak i np. pełnych przedstawień operowych. Współwłaścicielem kanału jest francuska telewizja publiczna. W latach 1992–1998 nosił nazwę France Supervision, a w 2001 roku wchłonął kanał Muzzik. Od roku 2010 funkcjonuje także kanał Mezzo Live HD z koncertami i spektakle na żywo w jakości HD z największych scen lirycznych, festiwali klasycznych i jazzowych oraz koncertów z całego świata.
Wikipedia
muzyczne określenie wykonawcze: średnio głośno
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
określenie wykonawcze - średnio cicho
SJP.pl
[czytaj: meccosopran albo mecosopran] głos kobiecy o skali pośredniej między sopranem a altem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) muz. głos żeński lub chłopięcy pomiędzy sopranem a altem
(1.2) pot. osoba z takim głosem
Wiktionary
Mezzosopran – głos żeński pomiędzy sopranem i altem, częściowo obejmujący skalę obu poprzednich, lecz o odmiennej od nich barwie. Wyróżnia się trzy rodzaje:
Głos koloraturowy charakteryzuje się dużą biegłością techniczną, jest lekki i ruchliwy.
Głos liryczny jest mniej ruchliwy i ciemniejszy, niż poprzedni, delikatny i ciepły.
Wikipedia
(1.1) Danuta gra na skrzypcach i śpiewa pięknym mezzosopranem.
(1.2) Profesor podziwiał słynną arię mezzosopranu.
Wiktionary
rzecz. mezzosopranista mos., mezzosopranistka
przym. mezzosopranowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. chłopiec, falsecista lub kastrat, który śpiewa mezzosopranem
(1.2) muz. muzyk, który gra na instrumencie wydającym dźwięki zbliżone do mezzosopranu
Wiktionary
(1.1) Trudno znaleźć mezzosopranistę, bo tak wysokim głosem śpiewają głównie kobiety.
Wiktionary
rzecz. mezzosopran mos.
:: fż. mezzosopranistka ż.
Wiktionary
(1.1) mezzosopran
Wiktionary
[czytaj: meccosopranistka lub mecosopranistka] kobieta śpiewająca mezzosopranem; mezzosopran
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która śpiewa mezzosopranem
Wiktionary
(1.1) Głos tej mezzosopranistki obejmuje cztery oktawy!
Wiktionary
rzecz. mezzosopran, mezzosopranista
przym. mezzosopranowy
Wiktionary
przymiotnik od: mezzosopran
SJP.pl
mezzotynta;
1. rodzaj techniki graficznej,
2. odbitka uzyskana tą techniką
SJP.pl
Me
Wikipedia
[czytaj: meccoTINto] technika miedziorytnicza polegająca na operowaniu plamami, a nie kreskami ciągłymi, popularna w XVII wieku
SJP.pl
1. technika druku wklęsłego z użyciem fotochemicznie przygotowanych form; heliograwiura, fotograwiura, światłodruk;
2. odbitka powstała przy użyciu tej techniki
SJP.pl
mezzotinta;
1. rodzaj techniki graficznej,
2. odbitka uzyskana tą techniką
SJP.pl
nauczyciel w chederze (elementarnej religijnej szkole żydowskiej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) nauczyciel dzieci w chederze;
Wiktionary
Mełamed ( מלמד "melamed", מְלַמֵּד "melamed") – nauczyciel w chederze, nierzadko także jego właściciel. Instytucja mełameda rozpowszechniona była zwłaszcza wśród Żydów Europy Wschodniej.
Wikipedia
IPA: mɛˈwãmɛt, AS: meu̯ãmet
Wiktionary
(1.1) melamed, mełammed
Wiktionary
Mełchów – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Lelów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Mełgiew – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie świdnickim, w gminie Mełgiew.
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie lubelskim województwa lubelskiego. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mełgiew. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Mełgiew
SJP.pl
bułgarskie czerwone wino o wysokiej jakości; melnik
SJP.pl
1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. jezioro w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Mełpin (pol. hist. "Małpino") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Dolsk.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Menem, dotyczący Menu (rzeką w Niemczech)
Wiktionary
rzecz. Men mrz.
przym. nadmeński
Wiktionary
skrót od: Ministerstwo Finansów (czytany jako całe, odmienne wyrażenie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = adm. Ministerstwo Finansów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: em ef wu] skrót od: Międzynarodowy Fundusz Walutowy
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = ekon. polit. Międzynarodowy Fundusz Walutowy;
(1.2) = techn. morska farma wiatrowa;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Cła owszem, ale tylko w jedną stronę, Bank Światowy i MFW, tak, to pożyteczne instytucje, gdy rozdają pieniądze, ale przecież nie mogą nam dyktować swoich warunków.
Wiktionary
IPA: ɛ̃m‿ɛv‿ˈːu, AS: ẽm‿e•‿vu
Wiktionary
miligram
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Mistrz Gry
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zdrobnienie od: mgła;
2. kosmetyk w sprayu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od mgła
(1.2) kosmet. kosmetyk służący do spryskiwania ciała lub włosów
Wiktionary
Mgiełka – spektakl Teatru Telewizji w reżyserii Juliusza Janickiego z 1986 na podstawie opowiadania Józefa Hena pod tym samym tytułem.
Premierowa emisja telewizyjna odbyła się w poniedziałek 8 września 1986
Wikipedia
IPA: ˈmʲɟɛwka, AS: mʹǵeu̯ka
Wiktionary
rzecz. mgła ż., mglistość ż., zamglenie n., mgławica ż.
przym. mglisty, mgłowy
czas. zamglić
Wiktionary
przypominający mgiełkę, podobny do mgiełki
SJP.pl
nieintensywnie zielony; jasnozielony, bladozielony, mdłozielony, zielonawy, zielonkawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) właściwość tego, co jest pełne mgły
(1.2) właściwość tego, co jest niejasne, nieprecyzyjne, niejednoznaczne
Wiktionary
rzecz. mgła ż., mgiełka ż., mgławica ż.
przym. mglisty
przysł. mgliście
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: mglisty
SJP.pl
zamglony;
1. pełen mgły;
2. widziany jak za mgłą; niewyraźny;
3. niekonkretny lub mało zrozumiały; niejasny, niepewny, niewyraźny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pełen mgły
(1.2) przen. widziany jak przez mgłę, za mgłą; niewyraźny
(1.3) przen. mało konkretny, niesprecyzowany lub mało zrozumiały
Wiktionary
(1.1) Suche jak kość twarze niewyraźnie bielały w szarówce, wisiały w mglistym powietrzu.
Wiktionary
IPA: ˈmɡlʲistɨ, AS: mglʹisty
Wiktionary
rzecz. mgła ż., mgiełka ż., mglistość ż., mgławica ż.
przym. mgławy, zamglony
przysł. mglisto, mgliście
Wiktionary
(1.1) mgławy, omglony, przymglony, zamglony
(1.2) niewyraźny, nieostry
(1.3) niekonkretny
Wiktionary
mglisty; przypominający mgłę
SJP.pl
pokrywać mgłą; tracić wyrazistość
SJP.pl
przysłówek
(1.1) meteorol. z obecnością mgły
(1.2) przen. niejasno
Wiktionary
(1.1) Przeważnie o tej porze roku jest mgliście i dżdżyście, tym razem jednak natura okazała się być łaskawa i za oknem mamy iście letnią aurę.
(1.2) Był mgliście świadom tego, że nagranie ma dalszą część, że dochodzi do ogromnej eksplozji i w barze rozlegają się wiwaty – wiwaty, które pewnie doprowadziłyby do śmierci wszystkich obecnych, gdyby tylko w zasięgu słuchu znaleźli się jacyś imperialni – ale tak naprawdę już nie zwracał na nie uwagi.
Wiktionary
rzecz. mgławica ż., mgła ż., mglistość ż.
przym. mglisty, zamglony
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: mgliście, mglisto
SJP.pl
[czytaj: em-gie-EM] skrót od:
1. Metro-Goldwyn-Mayer - wytwórnia filmowa w USA;
2. Ministerstwo Gospodarki Morskiej
SJP.pl
1. krótki odcinek czasu; moment, chwila, chwilka;
2. nagłe, krótkotrwałe pojawienie się czegoś; przebłysk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. bardzo krótki odcinek czasu
(1.2) krótki błysk światła
Wiktionary
IPA: ˈmʲɟɲɛ̇̃ɲɛ, AS: mʹǵńė̃ńe
Wiktionary
czas. migać ndk., daw. mgnąć, daw. mżeć
Wiktionary
(1.1) chwila, moment
(1.2) przebłysk
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej
Wiktionary
Mgowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie wąbrzeskim, w gminie Płużnica.
Obecnie (III 2011 r.) wieś liczy 482 mieszkańców, znajduje się w niej 18 budynków mieszkalnych. Mieści się w niej ujęcie wody pitnej, która jest rozprowadzana po całej gminie Płużnica oraz gminach sąsiadujących.
Wikipedia
skrót od: magister (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = eduk. magister
Wiktionary
(1.1) Referat wygłosił mgr Jan Kowalski.
Wiktionary
IPA: maˈɟistɛr, AS: maǵister
Wiktionary
rzecz. magister m., magisterka ż.
przym. magisterski
Wiktionary
1. zawiesina malutkich kropelek wody występująca w przyziemnej warstwie powietrza;
2. coś przejrzystego, zwiewnego (np. para, cienka tkanina); obłok;
3. coś niejasnego, niewyraźnego; pomroka;
4. rodzaj układu koloidowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zawiesina mikroskopijnych kropelek wody unosząca się nisko nad ziemią w postaci obłoku utrudniającego widoczność;
(1.2) coś przejrzystego, lekkiego, zwiewnego
(1.3) to, co powoduje, że obraz czegoś staje się niewyraźny
(1.4) układ koloidowy złożony z bardzo drobnych kropelek cieczy rozproszonych w gazie
Wiktionary
Mgła – naturalny, widoczny aerozol składający się z drobnych kropelek wody lub kryształków lodu zawieszonych w powietrzu w pobliżu powierzchni Ziemi, które powoduje w przyziemnej warstwie powietrza zmniejszenie widzialności poniżej 1000 m. Gdy widzialność wynosi od 1000 do 2000 m mówi się potocznie, że jest mglisto. Gdy widzialność wynosi ponad 2000 m, zjawisko nazywa się zamgleniem.
Wikipedia
(1.1) Poranna mgła znacznie utrudnia widoczność na drodze.
(1.3) Widzę stąd doskonale, już nie przez mgłę.
Wiktionary
IPA: mɡwa, AS: mgu̯a
Wiktionary
rzecz. mgławica ż., zamglenie n.
:: zdrobn. mgiełka ż.
czas. zamglić dk.
przym. mgielny, mgłowy, mgławicowy, zamglony, mglisty
przysł. mgliście
Wiktionary
(1.1) opar, para; symbol. ≡
Wiktionary
1. skupisko gazu i pyłu wewnątrz galaktyk, będące zagęszczeniem materii międzygwiezdnej lub otoczką gwiazdy, widoczne dzięki odbiciu światła gwiazd położonych w pobliżu;
2. w przenośni: coś niejasnego, bez wyraźnych kształtów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. obłok gazu i pyłu międzygwiazdowego;
(1.2) coś zwiewnego, przypominającego mgłę; skupisko takiego czegoś
(1.3) coś niejasnego, niewyraźnego, o nieokreślonym kształcie
Wiktionary
Mgławica – zgrupowanie obłoku gazu i pyłu międzygwiazdowego lub bardzo rozległa otoczka gwiazdy widoczne w sferze niebieskiej jako ciemna mgiełka lub świetlisty obłoczek.
W przestrzeni kosmicznej liczne są niewidoczne obłoki gazu, możliwe do wykrycia tylko dzięki analizie ich widma w niewidzialnych dla oka zakresach. Ośrodek międzygwiazdowy gromadzi się w spiralnych ramionach galaktyk i jest w ciągłym ruchu. Jego tworzywo stanowią w 99% wodór i hel, zaś reszta to inne gazy oraz pył.
Wikipedia
(1.1) Strzelec zawiera wiele gromad gwiazd i mgławic.
Wiktionary
IPA: mɡwaˈvʲit͡sa, AS: mgu̯avʹica
Wiktionary
rzecz. mgła ż., mgiełka ż., mglistość ż., zamglenie n.
czas. zamglić dk.
przym. mglisty, mgłowy, mgielny, mgławicowy
przysł. mgliście
Wiktionary
przymiotnik od: mgławica
SJP.pl
poetyckie określenie mgławicy
SJP.pl
1. nieco zamglony; mglisty;
2. niezupełnie zrozumiały, mało wyrazisty; mętnawy, mglisty
SJP.pl
→ mgła (rzadko); mgielny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mgłą, dotyczący mgły
Wiktionary
rzecz. mgławica ż., mgiełka ż., mgła ż.
przym. zamglony
Wiktionary
skrót od:
1. Miejski Handel Detaliczny;
2. magnetohydrodynamika
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pracownik MHD (Miejskiego Handlu Detalicznego); emhadowiec
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = Muzeum Historyczne Miasta Krakowa;
(1.2) = Muzeum Historii Katowic;
Wiktionary
(1.1) Od października dwa oddziały MHK i MNK łączy nie tylko sąsiedztwo w jednym budynku, ale również porozumienie o sprzedaży wspólnych biletów.
Wiktionary
potocznie:
1. wykrzyknik wyrażający odpowiedź twierdzącą na postawione pytanie; tak, no, uhm;
2. wykrzyknik wyrażający zamyślenie, zwlekanie z odpowiedzią, np.: Mmm, a może pójdziemy do kina?; hm, mmm
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …oznaczający przytaknięcie
Wiktionary
IPA: m̩ˈxm̩, AS: mχm
Wiktionary
(1.1) tak, pot. no, nom
Wiktionary
jednostka przewodności przewodnika elektrycznego, odwrotność oma (ohma); siemens; simens
SJP.pl
miliherc
SJP.pl
1. muzyka: trzecia z sylab solmizacyjnych;
2. jedna z liter alfabetu greckiego; my
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. nazwa solmizacyjna jednego z dźwięków;
(1.2) jedna z nazw dwunastej litery alfabetu greckiego;
forma zaimka.
(2.1) forma nieakcentowana C. lp. od: ja
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: mʲi, AS: mʹi
Wiktionary
(1.1) E
(1.2) my
(2.1) mnie
Wiktionary
[czytaj: MIja] środowiskowo: bulimia; Mia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) anglosaskie imię żeńskie
(1.2) niemiecka i skandynawska forma imienia Maria
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W miękkim blasku pochodni Mia gapiła się na kremowe pianino, przy którym siedział Quin.
Wiktionary
1. ból mięśniowy; mięśnioból;
2. mialgia epidemiczna - choroba wirusowa objawiająca się bólami mięśni i gorączką, mogąca doprowadzić do wirusowego zapalenia opon mózgowych; choroba bornholmska, diabelska grypa
SJP.pl
Mialgia, inaczej mięśnioból lub ból mięśniowy to objaw chorobowy polegający na ostrym lub przewlekłym bólu, który odczuwany jest miejscowo lub w sposób uogólniony. Mięśnioból może mieć wiele przyczyn, i niekiedy może wskazywać na chorobę układu nerwowego, infekcję lub chorobę ogólnoustrojową.
Wikipedia
[czytaj: majami] miasto w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język Indian z plemięemienia Miami
Wiktionary
– miasto na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego, w południowo-wschodniej Florydzie, w Stanach Zjednoczonych. Siedziba hrabstwa Miami-Dade. Samo miasto administracyjne zamieszkiwane jest przez 442 241 osoby, zespół miejski liczy 6 212 000 mieszkańców, natomiast statystyczny obszar metropolitalny Miami liczy 6 138 333 mieszkańców.
Wikipedia
nazwa, tytuł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) określenie, nazwa, tytuł
(1.2) mikrobiol. całkowita ilość cząstek (funkcjonalnych i defektywnych) na jednostkę objętości zawiesiny (np. bakterii lub bakteriofagów)
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. imię
forma czasownika.
(2.1) daw. ims. przym. bierny od: mieć
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jeszcze filmu nie zmontowano, a już zaczęto określać go mianem kultowego.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjãnɔ, AS: mʹi ̯ãno
Wiktionary
rzecz. imiennik mos., mianownik mrz., mianowaniec mos.
czas. mianować ndk.
Wiktionary
Mianocice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie miechowskim, w gminie Książ Wielki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mianować.
Wiktionary
Mianowanie – podstawa nawiązania stosunku pracy, odrębna od umowy o pracę, powodująca powstanie stosunku służbowego wraz z doręczeniem osobie mianowanej aktu nominacyjnego przez właściwy organ.
Stosunek pracy na podstawie mianowania powstaje m.in. z nauczycielami akademickimi, sędziami i urzędnikami służby cywilnej. W przeszłości dotyczył również niektórych pracowników samorządowych
Wikipedia
czas. mianować
rzecz. mianowaniec mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pejor. ktoś, kto został odgórnie mianowany na jakieś stanowisko z powodów innych niż merytoryczne
Wiktionary
(1.1) Administrowanie państwem jest sztuką o wiele trudniejszą i bardziej skomplikowaną niż szpiegowanie czy prześladowanie przeciwników politycznych: przecież ci nowi mianowańcy nie dysponują wiedzą ekonomiczną ani nie mają pojęcia o problemach społecznych.
Wiktionary
IPA: ˌmʲjãnɔˈvãɲɛt͡s, AS: mʹi ̯ãnovãńec
Wiktionary
rzecz. mianowanie n., mianownik m., miano n.
czas. mianować ndk.
przym. mianownikowy
Wiktionary
(1.1) przyniesiony w teczce
Wiktionary
1. książkowo: nadać, nadawać komuś jakiś tytuł;
2. oficjalnie: powierzać, powierzyć komuś jakąś funkcją; nominować;
3. mianować się:
a) książkowo: nadać, nadawać sobie jakąś nazwę lub określenie;
b) nadać, nadawać sobie jakiś tytuł
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) powoływać na stanowisko
(1.2) nadawać tytuł lub godność
(1.3) określać nazwą
Wiktionary
(1.1) Niedawno został mianowany prezesem.
(1.2) Zarząd towarzystwa mianuje Pana honorowym kustoszem zbiorów.
Wiktionary
rzecz. mianowanie n., mianownik m., miano n., mianowaniec m.
przym. mianownikowy
partyk. mianowicie
przysł. mianowicie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
spójnik wprowadzający komentarz lub wyliczenie uzupełniające poprzedzającą część zdania; czyli, to jest
SJP.pl
spójnik
(1.1) służy wprowadzeniu do uszczegółownienia wcześniejszej wypowiedzi
(1.2) służy wprowadzeniu wyliczenia
przysłówek
(2.1) daw. po nazwisku
Wiktionary
(1.1) Ten plan ma istotną wadę, mianowicie zakłada bardzo duże koszty.
(1.2) Odwiedziłem wszystkie państwa sąsiadujące z Polską, mianowicie Niemcy, Czechy, Słowację, Ukrainę, Białoruś, Litwę i Rosję.
Wiktionary
IPA: ˌmʲjãnɔˈvʲit͡ɕɛ, AS: mʹi ̯ãnovʹiće
Wiktionary
czas. mianować
Wiktionary
(1.1) czyli, to jest, to znaczy, innymi słowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) stpol. imieniny
Wiktionary
IPA: ˌmʲjãnɔˈvʲĩnɨ, AS: mʹi ̯ãnovʹĩny
Wiktionary
ogół nazw i terminów stosowanych w jakiejś dziedzinie
SJP.pl
1. w językoznawstwie: pierwszy przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: kto? co?, którego podstawową funkcją w zdaniu jest funkcja podmiotu; nominatiwus, nominativus, nominatyw;
2. w językoznawstwie: forma wyrazowa tego przypadka; nominatiwus, nominativus, nominatyw;
3. w matematyce: liczba znajdująca się pod kreską ułamkową w zapisie ułamka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. gram. pierwszy przypadek deklinacji, który odpowiada na pytania: kto? co?;
(1.2) mat. w wyrażeniu ułamkowym: część tego wyrażenia umieszczona pod kreską ułamkową;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mianownik jest formą wyrazu podawaną w słownikach.
(1.2) W matematyce mianownik musi być różny od zera.
Wiktionary
IPA: mʲjãˈnɔvʲɲik, AS: mʹi ̯ãnovʹńik
Wiktionary
rzecz. miano n., imię n., mianowaniec mos.
czas. mianować
przym. mianownikowy
Wiktionary
(1.1) nominatiwus, nominativus, nominatyw
(1.2) dzielnik
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) gram. związany z mianownikiem, dotyczący mianownika
Wiktionary
rzecz. mianownik mrz., mianowaniec mos.
czas. mianować
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Mi
Wikipedia
Miao (Miaosi), Meo, nazwa własna – Hmong (Hmongowie) – grupa etniczna w Azji Wschodniej: w Chinach (苗, Miáo), Mjanmie (mun lu-myo), Tajlandii (แม้ว, Maew), Wietnamie (Mèo, H’Mông) i Laosie.
W Chinach, w których południowej części mieszka większość (ok. 8 mln) Miao, są uważani za jedną z 55 mniejszości etnicznych. Zamieszkują głównie prowincje Kuejczou, Hunan, Junnan, Syczuan, Kuangsi, Hajnan, Guangdong oraz Hubei.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. przedstawicielka grupy etnicznej zamieszkującej południowo-wschodnią Azję;
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Miaos mos.
przym. miaoski
Wiktionary
(1.1) Hmongijka
Wiktionary
wielkość przyjęta za jednostkę porównawczą przy pomiarach wielkości fizycznych tego samego rodzaju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rozmiar
(1.2) wielkość lub podziałka służąca do porównania lub pomiaru
(1.3) metoda szacowania lub pomiaru
(1.4) przyrząd pomiarowy, szczególnie długości
(1.5) odmierzona ilość
(1.6) kryterium, wyznacznik, źródło sądów
(1.7) daw. umiar; stpol. miarą → w miarę
(1.8) mat. rodzaj funkcji umożliwiający wyznaczanie „rozmiaru” zbioru, np. długość, pole, objętość;
(1.9) muz. metrum
(1.10) daw. gw-pl|Poznań. pobór do wojska
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Krawiec bierze miarę.
(1.2) Centymetr krawiecki z zaznaczoną miarą.
(1.3) Czy miarą tragedii jest liczba ofiar?
(1.4) Krawiec mierzy miarą.
(1.5) Dostał niezłą miarę batów.
(1.6) Człowiek jest miarą wszechrzeczy.
(1.7) Przysłowie to stare: we wszystkim miej miarę.
(1.8) Długość, pole powierzchni, i objętość, to szczególne przypadki miar.
(1.9) Miara trzy czwarte
Wiktionary
IPA: ˈmʲjara, AS: mʹi ̯ara
Wiktionary
rzecz. miernik mrz., mierzarka ż., mierzalność ż., mierzenie n., zmierzenie n.
:: zdrobn. miarka ż.
czas. przymierzać, mierzyć ndk., zmierzyć dk.
przym. mierzalny, miarowy
przysł. miarowo
Wiktionary
(1.1) wielkość
(1.4) kraw. metr
(1.5) porcja, racja, miarka
Wiktionary
czasownik
(1.1) daw. gw-pl|Lublin, Krasnystaw. miauczeć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: miarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: miarka
Wiktionary
(1.1) Żaczek stłumił chichot, ciocia Wiesia przygryzła wargi, natomiast pan z PZU milczał, obmierzając ścianę za pomocą niklowanej, składanej miareczki.
Wiktionary
IPA: mʲjaˈrɛt͡ʃka, AS: mʹi ̯arečka
Wiktionary
rzecz. miarka ż.
Wiktionary
dodawać dokładnie określoną ilość mianowanego roztworu odczynnika do roztworu substancji oznaczanej w celu obliczenia ilości (stężenia) tej substancji
SJP.pl
związany z miareczkowaniem (dodawaniem dokładnie określonej ilości mianowanego roztworu odczynnika do roztworu substancji oznaczanej w celu obliczenia ilości (stężenia) tej substancji), np. pomiar miareczkowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący miareczkowania substancji
Wiktionary
rzecz. miareczkowanie n.
przysł. miareczkowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. rzadki minerał z grupy siarczków;
Wiktionary
Miargyryt – minerał klasy siarczków.
Wikipedia
przym. miargyrytowy
Wiktionary
zdrobnienie od: miara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od miara
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. rozmiar mrz., namiernik mrz., miara ż., miareczka ż., miareczkowanie n., mierzenie n., zmierzeni n., pomierzenie n., wymierzenie n., wymiar m., wymierność n., niewymierność ż., miarkowanie n., zmiarkowanie n.
czas. przymierzać, mierzyć ndk., zmierzyć dk., pomierzyć dk., wymierzyć dk., miareczkować ndk., miarkować ndk., zmiarkować dk.
przym. wymierny, niewymierny, mierzalny, pomiarowy, miarowy
przysł. wymiernie, niewymiernie
Wiktionary
(1.1) miareczka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|miarkować.
Wiktionary
czas. miarkować ndk.
rzecz. miarka ż.
Wiktionary
1. dokładnie odmierzać coś, stosować do czegoś jakąś miarkę; dozować, wymierzać;
2. przestarzałe: powstrzymywać się przed określonymi reakcjami, chęciami, pragnieniami; hamować się, ograniczać się;
3. przestarzałe: wnioskować na podstawie jakichś przesłanek; domyślać się, dedukować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) dostosowywać coś do odpowiedniej miary lub poziomu; odmierzać ściśle
(1.2) powstrzymywać się przed nadmiernym okazywaniem emocji lub zbyt gwałtownym działaniem
Wiktionary
rzecz. miarkowanie n.
Wiktionary
urządzenie regulujące działanie jakiejś maszyny
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: miarodajny
SJP.pl
taki, na którym można polegać; kompetentny; pewny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dobrej jakości
Wiktionary
(1.1) Działał na nią tyranicznie, denerwował często swoją argumentacją, miażdżył jej wolę, stawiał motywy miarodajne.
Wiktionary
rzecz. miarodajność ż.
przysł. miarodajnie
Wiktionary
(1.1) autorytatywny, jakościowy
Wiktionary
drobna, pusta przestrzeń w skałach magmowych, ograniczona ścianami i krawędziami kryształów różnych minerałów, stanowiąca pozostałość po gazowych składnikach wykrystalizowanej magmy
SJP.pl
Mi
Wikipedia
1. urządzenie zegarowe do odmierzania tempa utworu muzycznego; metronom, taktomierz;
2. przyrząd do mierzenia ilości czegoś lub zawartości czegoś w jakiejś substancji
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób miarowy
Wiktionary
rzecz. miara ż., miarowość ż.
przym. miarowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest miarowe
Wiktionary
przym. miarowy
przysł. miarowo
Wiktionary
1. powtarzający się w równych odstępach; równomierny, rytmiczny;
2. mający jakąś miarę; wymiarowy;
3. mający określoną pojemność;
4. oparty na mierze wierszowej; metryczny;
5. szyty, wykonywany na miarę
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) powtarzający się w równych odstępach czasu lub przestrzeni
(1.2) mieszczący się w jakimś wymiarze
(1.4) oparty na mierze wierszowej (metrum)
(1.5) szyty, robiony na miarę
Wiktionary
(1.1) Pasaż jest miarowym kłusem, o wysokim stopniu zebrania, wyniosłym i z dużą kadencją. […] Celem pasażu jest pokazanie najwyższego stopnia zebrania, kadencji i wyraźnie zaznaczonej fazy zawieszenia w kłusie.
(1.1) W porze bajek i pieśni, późną jesienią, palce wyciągały z motka wełny przędzę, przy miarowym stukaniu pedału kołowrotków.
(1.4) Owe akordy przesuwają się w miarowym, zwolnionym onirycznie ruchu.
Wiktionary
rzecz. miernik mrz., mierzarka ż., mierzalność ż., mierzenie n., zmierzenie n.
:: zdrobn. miarka ż.
czas. przymierzać, mierzyć ndk., zmierzyć dk.
przym. mierzalny
przysł. miarowo
Wiktionary
(1.1) rytmiczny
Wiktionary
gorysz miarz - roślina lecznicza z rodziny selerowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji prawy dopływ Isetu, przepływa przez Baszkirię oraz obwody czelabiński i kurgański;
(1.2) geogr. adm. miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim, w południowej części Uralu, nad rzeką Miass (1.1);
Wiktionary
Miass ( Миасс) – miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie czelabińskim, w południowej części Uralu, nad rzeką Miass (dorzecze Obu).
W Miassie znajduje się fabryka UralAZ produkująca ciężkie ciężarówki Ural. Ponadto mieście rozwinął się przemysł samochodowy, chemiczny, elektrotechniczny oraz drzewny.
Wikipedia
inaczej: zamiast
SJP.pl
przyimek
(1.1) książk. zamiast
forma rzeczownika|rodzaj=nijaki.
(2.1) D. lm. od: miasto
Wiktionary
(1.1) Miast kochać bliźniego swego, ludzie się nienawidzą i gotowi [są] za byle co posłać na tamten świat. Wrogów ma każdy, a motywów nigdy nie brakuje.
(2.1) Dla mieszkańców wielu dużych miast bardzo uciążliwy jest zapach spalin samochodowych.
Wiktionary
(1.1) przyim. miasto, zamiast
Wiktionary
przymiotnik od: Miastko
SJP.pl
Miasteczkowianin;
1. mieszkaniec Miasteczka Krajeńskiego;
2. mieszkaniec Miasteczka Śląskiego;
3. mieszkaniec Miasteczka
SJP.pl
Miasteczkowianka;
1. mieszkanka Miasteczka Krajeńskiego;
2. mieszkanka Miasteczka Śląskiego;
3. mieszkanka Miasteczka
SJP.pl
1. niewielkie miasto;
2. ogół społeczeństwa zamieszkujący miasto niewielkich rozmiarów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od miasto
(1.2) małe miasto
(1.3) prawno-administracyjna jednostka osadnicza o charakterze przejściowym między miastem a wsią;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) W małych miasteczkach i wsiach, stanowiących zdrowe jądro społeczne, ludzie są prości, uczciwi, rzadko Niemcy, najczęściej rodowici Amerykanie.
Wiktionary
IPA: mʲjaˈstɛt͡ʃkɔ, AS: mʹi ̯astečko
Wiktionary
rzecz. mieścinka ż., miasto n., mieścina ż., miejskość ż., miejski m., miastowy m.
przym. miasteczkowy, miejski, miastowy
przysł. miejsko
przyim. miasto
Wiktionary
(1.2) mieścina
Wiktionary
Miasteczczanin;
1. mieszkaniec Miasteczka Krajeńskiego;
2. mieszkaniec Miasteczka Śląskiego;
3. mieszkaniec Miasteczka
SJP.pl
Miasteczczanka;
1. mieszkanka Miasteczka Krajeńskiego;
2. mieszkanka Miasteczka Śląskiego;
3. mieszkanka Miasteczka
SJP.pl
→ Miasteczko Śląskie, → Miasteczko Krajeńskie
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z miasteczkiem, dotyczący miasteczka
Wiktionary
(1.1) Marzeniem jest wszystkich miasteczkowych ptaszników zastawiać w tym zakątku sidła na wilgi, kraski, dzwońce, drozdy, jemiołuchy - dostęp wszakże do pustelni równie trudny od strony wody, jak lądu.
Wiktionary
rzecz. miasteczko mrz., miasto n., miejski mrz.
przyim. miasto
przym. miejski
Wiktionary
(1.1) prowincjonalny
Wiktionary
choroba objawiająca się osłabieniem mięśni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. nabyta, przewlekła choroba, charakteryzująca się szybkim zmęczeniem i osłabieniem mięśni szkieletowych;
Wiktionary
Miastenia (miastenia rzekomoporaźna, choroba Erba-Goldflama, myasthenia gravis, myasthenia gravis) – nabyta, przewlekła choroba, charakteryzująca się nużliwością (szybkim zmęczeniem i osłabieniem) mięśni szkieletowych. Przyczyną miastenii jest proces autoimmunizacyjny, skierowany przeciwko receptorom acetylocholinowym.
Wikipedia
IPA: mʲjaˈstɛ̃ɲja, AS: mʹi ̯astẽńi ̯a
Wiktionary
(1.1) miastenia rzekomoporaźna, choroba Erba-Goldflama
Wiktionary
przymiotnik od: miastenia
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Miastko ( Miastkò, Rummelsburg) – miasto w województwie pomorskim, w południowo-zachodniej części powiatu bytowskiego, położone na Pomorzu Zachodnim, nad rzekami Studnicą oraz Pląsą, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Miastko.
Według danych z 30 czerwca 2019 roku Miastko miało 10 439 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˈmʲjastkɔ, AS: mʹi ̯astko
Wiktionary
rzecz. miastczanin m., miastczanka ż., miastkowianin m., miastkowianka ż.
przym. miastecki
Wiktionary
mieszkaniec Miastka lub Miastkowa
SJP.pl
mieszkanka Miastka lub Miastkowa
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Miastkowo – wieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie łomżyńskim, w gminie Miastkowo. Leży przy drodze krajowej nr 61.
Wikipedia
osada w województwie mazowieckim, w powiecie garwolińskim
SJP.pl
Miastków – osada (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie garwolińskim, w gminie Miastków Kościelny.
Miastków uzyskał lokację miejską w 1482 roku, zdegradowany przed 1540 rokiem.
Nazwa miejscowości została zniesiona z 2022 r.
Wikipedia
1. duży obszar intensywnie rozwijający się gospodarczo i kulturalnie, podległy odrębnej administracji oraz zamieszkiwany przez osoby niezwiązane z pracą na roli;
2. ogół społeczeństwa zamieszkujący ten obszar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) adm. znaczny obszar gęsto zabudowany, będący skupiskiem ludności wykonującej zawody nierolnicze, a który otrzymał prawa miejskie;
(1.2) pot. przen. ogół mieszkańców miasta (1.1)
(1.3) pot. centrum, główne miejsce miasta (1.1)
(1.4) pot. władze administracyjne miasta (1.1)
(1.5) stpol. miejsce
(1.6) gw-pl|Bukowina. targ
przyimek
(2.1) przest. zamiast
Wiktionary
Zobacz też: miasto w innych znaczeniach tego słowa.
Miasto (od psł. *"město" „miejsce”) – historycznie ukształtowana jednostka osadnicza charakteryzująca się dużą intensywnością zabudowy, małą ilością terenów rolniczych, ludnością pracującą poza rolnictwem (w przemyśle lub w usługach) prowadzącą miejski styl życia.
Wikipedia
(1.1) Do miasta dziś przyjechał cyrk.
(1.2) Całe miasto wyległo na rynek.
(1.3) Muszę pojechać na miasto i załatwić kilka rzeczy.
(2.1) W czas zaś czegoś użyć, tj. być rozumnie rozumnym, w czas coś uczuć to znaczy mieć dwa serca miasto jednego – przed czasem to jest fanfaronada – po czasie to jest śmieszność.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjastɔ, AS: mʹi ̯asto
Wiktionary
rzecz. mieszczuch m., mieszczanin m., mieszczanka ż., miejsce n., miastowy m., Miasto m.
:: zdrobn. miasteczko n., mieścina ż.
czas. mieścić, umieścić
przym. miejski, miastowy, miasteczkowy, mieszczański, wielkomiastowy
Wiktionary
(1.1) książk. gród
(1.3) centrum
(1.4) magistrat
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. w starożytności: zespół terenów i osiedli zgrupowanych wokół miast, mający charakter odrębnego państwa;
(1.2) hist. w średniowieczu: silne ekonomicznie miasto, mające charakter niezależnej republiki
Wiktionary
Mi
Wikipedia
IPA: ˌmʲjastɔ‿ˈpãj̃stfɔ, AS: mʹi ̯asto‿pãĩ ̯stfo
Wiktionary
(1.1) polis
Wiktionary
sprzyjający tworzeniu się i rozwojowi miasta
SJP.pl
kobieta pochodząca z miasta
SJP.pl
Miastowice – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, w gminie Kcynia.
Wikipedia
rzadko: człowiek przyzwyczajony i umiejący żyć tylko w mieście; mieszczuch
SJP.pl
1. zespół cech typowych dla mieszkańców miasta;
2. pochodzenie z miasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest miastowe; cecha tych, którzy są miastowi
Wiktionary
przym. miastowy
przysł. miastowo
rzecz. miastowy mos.
Wiktionary
mieszkający w mieście lub pochodzący z miasta
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. związany z miastem
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. osoba z miasta
Wiktionary
rzecz. mieszczuch mos., miejski mrz., miasteczko n., miasto n., miastowość ż.
przyim. miasto
przym. miejski, wielkomiastowy
Wiktionary
(1.1) miejski
(2.1) mieszczuch
Wiktionary
ryba słodkowodna z rodziny wielopłetwcowatych; wielopłetwiec
SJP.pl
ryba słodkowodna z rodziny wielopłetwcowatych; wielopłetwiec
SJP.pl
głos wydawany przez kota
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) dźwięk. dźwięk wydawany przez kota
Wiktionary
(1.1) Kotek zrobił miau.
(1.1) Miauczy kotek: miau! • - Coś ty, kotku, miał? (…)
Wiktionary
IPA: mʲjaw, AS: mʹi ̯au̯
Wiktionary
rzecz. miauk m., miauknięcie n., miauczenie n., zamiauczenie n., miaukliwość ż.
czas. miauczeć ndk., miauknąć dk., zamiauczeć dk., pomiaukiwać ndk.
przym. miaukliwy
wykrz. miauk
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny altanników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|miauczeć.
Wiktionary
IPA: mʲjawˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: mʹi ̯au̯čẽńe
Wiktionary
czas. miauczeć ndk.
wykrz. miau, miauk
rzecz. miauk mrz.
Wiktionary
1. o kocie: wydawać charakterystyczny głos;
2. potocznie o człowieku: płaczliwie o coś prosić
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. miauknąć)
(1.1) zool. o kocie: wydawać charakterystyczny głos
(1.2) pot. wydawać dźwięk podobny do kociego miauczenia
(1.3) pot. przen. prosić się o coś
Wiktionary
(1.1) Jacku, kot siedzi pod drzwiami i miauczy; wpuść go.
(1.3) Przestań już miauczeć, obiecałem, że ci pomogę.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjawt͡ʃɛt͡ɕ, AS: mʹi ̯au̯čeć
Wiktionary
rzecz. miauczenie n., miauknięcie n., miauk mrz., miaukot m.
czas. miauknąć dk.
wykrz. miau, miauk
przym. miaukliwy
Wiktionary
potocznie: głos wydawany przez kota; miauknięcie, miauczenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kocie miauknięcie
wykrzyknik
(2.1) onomatopeja imitująca kocie miauknięcie
Wiktionary
(1.1) Zza szafy dochodziły ciche miauki babcinego kotka.
Wiktionary
rzecz. miauczenie n., miauknięcie n.
czas. miauczeć, miauknąć dk.
wykrz. miau
przym. miaukliwy
Wiktionary
(1.1) miauknięcie
(2.1) miau
Wiktionary
potocznie: głos wydawany przez kota; miauczenie
SJP.pl
zamiauczeć;
1. o kocie: wydać charakterystyczny głos;
2. potocznie: wydać dźwięk podobny do miauknięcia;
3. potocznie o człowieku: powiedzieć coś prosząco, płaczliwie (zwykle w aspekcie niedokonanym - miauczeć)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|miauknąć.
Wiktionary
IPA: mʲjawʲcˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: mʹi ̯au̯ʹḱńė̃ńće
Wiktionary
czas. miauknąć, miauczeć
wykrz. miau, miauk
rzecz. miauk mrz.
Wiktionary
zamiauczeć;
1. o kocie: wydać charakterystyczny głos;
2. potocznie: wydać dźwięk podobny do miauknięcia;
3. potocznie o człowieku: powiedzieć coś prosząco, płaczliwie (zwykle w aspekcie niedokonanym - miauczeć)
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. miauczeć)
(1.1) dokonany od|miauczeć.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjawknɔ̃ɲt͡ɕ, AS: mʹi ̯au̯knõńć
Wiktionary
wykrz. miau, miauk
rzecz. miauknięcie n., miauk mrz.
czas. miauczeć
Wiktionary
w garbarstwie: wewnętrzna strona skóry, pozbawiona resztek mięsa, żył i przylegających warstw łoju; mizdra
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. roślinna tkanka twórcza występująca między drewnem a łykiem i powodująca przyrost rośliny na grubość;
2. masa powstała poprzez zmiażdżenie czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bezkształtna masa powstała wskutek rozbicia, zgniecenia lub roztarcia czegoś
(1.2) bot. warstwa komórek u roślin drzewiastych znajdujących się między drewnem a łykiem;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈmʲjazɡa, AS: mʹi ̯azga
Wiktionary
czas. miażdżyć ndk.
rzecz. zmiażdżenie n.
Wiktionary
(1.2) kambium
Wiktionary
przyrząd do usuwania miazgi z kanału korzeniowego
SJP.pl
podrodzina chrząszczy z rodziny kapturnikowatych; Lyctinae
SJP.pl
drobny chrząszcz, groźny szkodnik wielu drzew liściastych
SJP.pl
(zwykle w liczbie mnogiej)
1. przestarzale: szkodliwa, destrukcyjna substancja w postaci oparów albo gazu; wyziew;
2. przenośnie: zły, demoralizujący wpływ, czynnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. chorobotwórczy wyziew, zaduch
(1.2) przen. zły wpływ, czynnik demoralizujący
Wiktionary
(1.2) Po pewnym czasie sekretarz propagandy Komitetu Wojewódzkiego wezwał mnie do siebie na dywanik i dał mi ostrą reprymendę, że po pierwsze – rozpowszechniam nielegalną literaturę, po drugie – zatruwam młode umysły początkujących literatów miazmatami wrogiego imperializmu.
Wiktionary
rzecz. miazmaty lm nm.
przym. miazmatyczny
Wiktionary
taki, który jest szkodliwy, demoralizujący lub destrukcyjny
SJP.pl
1. drobne cząstki jakiejś substancji; proszek
2. drobno pokruszony węgiel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sortyment zasadniczy węgla kamiennego; stosowany głównie do ogrzewania domów
(1.2) drobne cząstki niektórych substancji stałych
forma czasownika.
(2.1) 3. os. m. lp. przesz. od: mieć
Wiktionary
(1.1) Olej opałowy jest drogi, więc kupię piec na miał.
(1.1) Miał w tym roku jest tańszy niż w poprzednim.
Wiktionary
IPA: mʲjaw, AS: mʹi ̯au̯
Wiktionary
rzecz. młyn m., młynek m., młynarek mzw.
przym. młyński
Wiktionary
(1.2) proszek, pyłek, pył, kurz
Wiktionary
stawać się miałkim
SJP.pl
1. składający się z drobniutkich ziarenek; sypki;
2. przenośnie: nieposiadający głębszych wartości; powierzchowny, nijaki, płytki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) drobnoziarnisty i sypki
(1.2) płytki, nijaki, powierzchowny
(1.3) gw-pl|Poznań. płytki (o głębokości)
Wiktionary
(1.3) miałka rzeka
Wiktionary
IPA: ˈmʲjawʲci, AS: mʹi ̯au̯ʹḱi
Wiktionary
rzecz. mielizna ż., miałkość ż.
przysł. miałko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co miałkliwe
Wiktionary
przym. miałkliwy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) płytko, nijako, powierzchownie
Wiktionary
przym. miałki
rzecz. miałkość ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. drobnoziarnistość; sypkość;
2.brak głębszych wartości; płytkość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co zostało zmielone na drobne ziarenka, pył
(1.2) cecha czegoś, co nie ma większych, głębszych wartości, wyższego poziomu
Wiktionary
IPA: ˈmʲjawkɔɕt͡ɕ, AS: mʹi ̯au̯kość
Wiktionary
przym. miałki
przysł. miałko
Wiktionary
(1.1) drobnoziarnistość
(1.2) banalność, bezbarwność, nijakość, płytkość, płycizna, powierzchowność, przeciętność, podrzędność, szablonowość, średniactwo, tuzinkowość
Wiktionary
przymiotnik od: miał
SJP.pl
zakład, w którym odbywa się mechaniczne rozdrabnianie, miażdżenie jakichś materiałów
SJP.pl
choroba układu krwionośnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. przewlekły proces zapalno-zwyrodnieniowy tętnic, powodujący ich stwardnienie i zwężenie ich światła; jedna z chorób cywilizacyjnych;
Wiktionary
Miażdżyca tętnic (łac. "atheromatosis", "atherosclerosis") (potoczna nazwa to „arterioskleroza”) – przewlekła choroba, polegająca na zmianach zwyrodnieniowo-wytwórczych w błonie wewnętrznej i środkowej tętnic, głównie w aorcie, tętnicach wieńcowych, tętnicach szyjnych oraz tętnicach kończyn dolnych.
Wikipedia
(1.1) Łukaszu, uczyłam was, że w żyłach nie spotykamy miażdżycy!
(1.1) Miażdżyca to choroba spowodowana odkładaniem się cholesterolu w ścianach naczyń krwionośnych. Złogi cholesterolu powodują zwężenie tętnic.
Wiktionary
IPA: mʲjaʒˈd͡ʒɨt͡sa, AS: mʹi ̯ažǯyca
Wiktionary
rzecz. miażdżenie n., zmiażdżenie n.
czas. miażdżyć ndk.
przym. miażdżycowy
przysł. miażdżycowo
Wiktionary
(1.1) arterioskleroza, ateroskleroza, daw. arterjoskleroza
Wiktionary
wywołujący miażdżycę; miażdżycorodny, aterogenny
SJP.pl
wywołujący miażdżycę; miażdżycogenny, aterogenny
SJP.pl
przymiotnik od: miażdżyca
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. właściwy miażdżycy, związany z miażdżycą
Wiktionary
(1.1) Zaawansowany stan miażdżycowy upośledza zaopatrzenie mózgu w krew.
Wiktionary
rzecz. miażdżyca ż., zmiażdżenie n., miażdżenie n.
czas. miażdżyć ndk., zmiażdżyć dk.
przysł. miażdżycowo
Wiktionary
(1.1) sklerotyczny, arteriosklerotyczny
Wiktionary
gnieść, tłuc coś na miazgę; rozkruszać, rozbijać coś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zmiażdżyć)
(1.1) rozbijać na miazgę
(1.2) przen. gnębić doszczętnie kogo
czasownik zwrotny niedokonany miażdżyć się (dk. zmiażdżyć się)
(2.1) miażdżyć siebie nawzajem
Wiktionary
(1.1) Stary przekaz głosi, że borsuk może zaatakować myśliwego, wgryźć się w jego nogę i puścić ją dopiero, gdy usłyszy chrzęst miażdżonych kości.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjaʒd͡ʒɨt͡ɕ, AS: mʹi ̯ažǯyć
Wiktionary
rzecz. miażdżenie n., zmiażdżenie n., miazga ż., miażdżyca ż.
czas. zmiażdżyć dk.
przym. miażdżący, miażdżycowy
przysł. miażdżąco
Wiktionary
(1.1) rozgniatać, rozkruszać
(1.2) druzgotać, przytłaczać
(2.1) niszczyć się
Wiktionary
gnieść, tłuc coś na miazgę; rozkruszać, rozbijać coś
SJP.pl
przymiotnik odczasownikowy
(1.1) taki, który miażdży; powodujący zgniecenie, rozgniecenie czegoś
(1.2) przen. bardzo silny i niepozostawiający wątpliwości
Wiktionary
czas. miażdżyć ndk.
przysł. miażdżąco
Wiktionary
(1.2) całkowity, druzgocący, przytłaczający
Wiktionary
skrót od: Congregatio Clericorum Regularium Marianorum sub titulo Immaculatae Conceptionis Beatissimae Virginis Mariae - zakon marianów; M.I.C.
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. zdrobn. Mikołaj
(1.2) środ. uczn. Adam Mickiewicz
Wiktionary
rzecz. Mik, Mikołaj, Mickiewicz
Wiktionary
cząstka koloidowa o dodatnim lub ujemnym ładunku elektrycznym spowodowanym adsorpcją przez cząstkę jonów znajdujących się w roztworze
SJP.pl
cząstka koloidowa o dodatnim lub ujemnym ładunku elektrycznym spowodowanym adsorpcją przez cząstkę jonów znajdujących się w roztworze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. chem. kulista cząstka, zawierająca od kilkudziesięciu do kilkuset cząsteczek;
Wiktionary
Micela ( mica ‘okruszyna’, "micella" ‘okruszynka’) – grupa cząsteczek surfaktantu albo jonów w roztworze, zorganizowanych najczęściej w kulistą formę. W zależności od rozpuszczalnika, ich hydrofilowe lub hydrofobowe części znajdują się w zewnętrznej lub wewnętrznej części miceli. Ich tworzeniu towarzyszy m.in. zmiana napięcia powierzchniowego, ciśnienia osmotycznego, czy przewodnictwa elektrycznego. Wyróżnia się:
Wikipedia
IPA: mʲiˈt͡sɛla, AS: mʹicela
Wiktionary
przym. micelarny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z micelami, dotyczący miceli
(1.2) zawierający micele
Wiktionary
IPA: ˌmʲit͡sɛˈlarnɨ, AS: mʹicelarny
Wiktionary
rzecz. micela ż.
Wiktionary
gród Achajów w starożytnej Grecji; Mykeny
SJP.pl
przymiotnik od: Mykeny; mykeński
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Myken
Wiktionary
IPA: mʲiˈt͡sɛ̃j̃sʲci, AS: mʹicẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. mykeński mrz., Mykenka ż., Mykeny lm. nmos.
przym. mykeński
Wiktionary
(1.1) mykeński
Wiktionary
duża miska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od miska
Wiktionary
(1.1) Wsyp Azorowi trochę suchego do michy.
Wiktionary
rzecz. miseczka ż., misa ż., miska ż.
Wiktionary
[czytaj: majkel] obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zakonnik
SJP.pl
obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wieś w Rosji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Michalice (niem. "Michelsdorf") – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie namysłowskim, w gminie Namysłów.
W latach 1945–54 siedziba gminy Michalice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.
Wikipedia
zakonnik
SJP.pl
Zgromadzenie Świętego Michała Archanioła (CSMA, łac."Congregatio Sancti Michaelis Archangeli", popularna nazwa michalici) – wspólnota kapłanów i braci zakonnych założona na początku XX wieku przez bł. księdza Bronisława Markiewicza. Patronem Zgromadzenia jest św. Michał Archanioł.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) związany z michalitami, właściwy michalitom, należący do michalitów
Wiktionary
(1.1) Lilia w herbie michalitów symbolizuje cnotę czystości i niewinności, co koresponduje z michalickim hasłem "powściągliwość i praca".
Wiktionary
IPA: ˌmʲixaˈlʲit͡sʲci, AS: mʹiχalʹicʹḱi
Wiktionary
rzecz. michalita m., michalitka ż., Michał mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
– imię żeńskie pochodzenia hebrajskiego, żeński odpowiednik imienia Michał. Oznacza „któż [jest] jak Bóg”. Imię to nadawane jest w tej formie w Polsce przynajmniej od 1744 roku, natomiast już w średniowieczu notowano jako żeński odpowiednik Michała formę Michaelis (łac.), zdrobniale – Michałka. Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Michalina w 2018 r. zajmowała 24. miejsce w grupie imion żeńskich.
Wikipedia
(1.1) Moja najlepsza przyjaciółka ma na imię Michalina.
(1.1) W Kościele katolickim na 19 czerwca przypada wspomnienie bł. Michaliny z Pesaro.
(1.1) Michaliny dzień swej patronki, czyli imieniny, obchodzą 19 czerwca, a także 29 września.
Wiktionary
IPA: ˌmʲixaˈlʲĩna, AS: mʹiχalʹĩna
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Michalinka ż., Michala ż., Michasia ż., Michaśka ż., Misia ż., Miśka ż.
:: fm. Michał mos.
przym. Michalinin, Michalinowy, Michalinczyn, Michalinkowy, Michalin, Michalowy, Michasin, Michasiowy, Michaśczyn, Michaśkowy, Misin, Misiowy, Miśczyn, Miśkowy
zob. Michał.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Michalinka, Michala, Michasia, Michaśka, Misia, Miśka
Wiktionary
1. wieś w Polsce;
2. wieś na Białorusi
SJP.pl
Zobacz też: Michalinek (województwo kujawsko-pomorskie) - kolonia w gminie Waganiec.
Michalinek – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Płońsk.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Michaliny lub z nią związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Michalina
Wiktionary
Michalinka – część wsi Sipiory w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, w gminie Kcynia.
W latach 1975–1998 Michalinka administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.
Wikipedia
(1.1) Gronostaj ugryzł Michalinkę w paluszek.
Wiktionary
rzecz. Michalina ż., Michasia ż., Misia ż., Miśka ż.
przym. Michałowy
Wiktionary
(1.1) Misia, Michasia
Wiktionary
Michalinowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mławskim, w gminie Wieczfnia Kościelna. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 587
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
zakonnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zakonnik katolicki ze Zgromadzenia św. Michała Archanioła;
Wiktionary
(1.1) Habit michalitów stanowi czarna sutanna bez zewnętrznych guzików, przepasana czarnym pasem.
Wiktionary
IPA: ˌmʲixaˈlʲita, AS: mʹiχalʹita
Wiktionary
rzecz. Michał mos.
:: fż. michalitka ż.
przym. michalicki, Michałowy
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr św. Michała Archanioła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. zakonnica z katolickiego Zgromadzenie Sióstr Świętego Michała Archanioła;
Wiktionary
(1.1) Siostry michalitki prowadzą świetlicę środowiskową.
(1.1) Patronem Zgromadzenia Michalitek jest święty Michał Archanioł.
Wiktionary
rzecz. Michał mos.
:: fm. michalita mos.
przym. michalicki, Michałowy
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr św. Michała Archanioła
SJP.pl
Siostry michalitki (właśc. Zgromadzenie Sióstr Świętego Michała Archanioła, skrót: CSSMA) – żeńskie katolickie zgromadzenie zakonne. Dewiza zgromadzenia brzmi: "Któż Jak Bóg".
Założycielem zakonu jest bł. ks. Bronisław Markiewicz i Służebnica Boża Anna Kaworek (1872–1936), a patronem Święty Michał Archanioł.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Michalków – wieś w Polsce, położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Terespol.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Terespol. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 113 mieszkańców i była osiemnastą co do wielkości miejscowością gminy.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Micharzewo – osada w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wągrowieckim, w gminie Wągrowiec.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.
Wikipedia
zdrobnienie od: Michalina (imię żeńskie); Michaśka, Miśka, Misia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Michalina
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Michaś
Wiktionary
(1.1) Nie wysługuj się Michasią!
Wiktionary
rzecz. Michalina ż., Michalinka ż., Misia ż.
przym. Michałowy
Wiktionary
(1.1) Misia, Michalinka
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Michasi lub z nią związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Michasia lub z nim związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
( מִיכָאֵל – Mîchā’ēl) – imię męskie pochodzenia hebrajskiego, wywodzące się od jednego z archaniołów. Po hebrajsku znaczy „któż [jest taki] jak Bóg”. Forma żeńska to Michalina.
Wedle danych PESEL według stanu na 19 stycznia 2024 roku imię to nosi w Polsce 492 093 mężczyzn.
Wikipedia
(1.1) Mój najlepszy przyjaciel ma na imię Michał.
(1.1) Michał Stachowicz, polski rytownik i malarz epoki romantyzmu, w swej twórczości łączył prowincjonalną naiwność ze szczerym patriotyzmem.
(1.1) W Kościele katolickim na 29 września przypada wspomnienie św. Michała Archanioła, pogromcy Szatana i obrońcy każdej duszy ludzkiej, patrona Kościoła, dobrej śmierci, żołnierzy i policjantów.
(1.1) Lecz wśród ogólnych narzekań ani jeden głos nie podniósł się przeciw młodemu pułkownikowi, panu Jerzemu Michałowi Wołodyjowskiemu.
(1.1) Michałowie dzień swego patrona, czyli imieniny, obchodzą 29 września, a także 10 kwietnia.
Wiktionary
IPA: ˈmʲixaw, AS: mʹiχau̯
Wiktionary
rzecz. Michałowa ż., Michałówna ż., Michałostwo lm m., michałek mzw., michalita mos., michalitka ż., Michałowo n., michałowianin mos., michałowianka ż., michałowskość ż., Michałów mrz., Michałówka ż., Michałowiec mrz., Michałki nmos., Michałkowice nmos., Michałowice nmos., michałowickość ż.
:: zdrobn. Michałek mos., Michaś mos., Miś mos., Misiek mos.
:: fż. Michalina ż.
przym. Michałowy, Michałkowy, Michasiowy, michalski, michałkowicki, michałowski, michałowicki, michalicki
przysł. michałowsko, michałowicko
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Michałek, Michaś, Miś, Misiek
Wiktionary
1. krzewiasty aster kwitnący jesienią; marcinek;
2. jesienna odmiana gruszki;
3. potocznie: drobnostka, drobiazg, rzecz błaha;
4. rodzaj cukierka w czekoladzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) spoż. czekoladowy cukierek z orzechowym nadzieniem
(1.2) ogrod. pot. krzewiasty aster bylinowy kwitnący jesienią
(1.3) bot. jesienna odmiana gruszy
(1.4) pot. coś błahego
(1.5) łow. bekas z drugiego lęgu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Na działce jego matki michałki rosną gęstym szpalerem wzdłuż ścieżki.
(1.4) Kto układał ten plan? W czwartek pięć lekcji i same michałki, a w piątek – osiem, w dodatku same kobyły.
Wiktionary
rzecz. Michał mos., michalita mos., Michałowa ż., Michałek mos., Michaś mos., Michalina ż., Michałki nmos.
przym. Michałowy, Michałkowy
Wiktionary
(1.2) pot. marcinek
(1.4) drobnostka, błahostka, pestka
Wiktionary
potocznie: zmyślone historyjki, plotki, żarty, anegdoty
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko, np. Siergiej Michałkow (1913-2009), rosyjski pisarz i poeta
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wieś w Polsce;
2. dzielnica Siemianowic Śląskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Branice;
(1.2) geogr. część miasta Siemianowice Śląskie w Polsce, w województwie śląskim;
(1.3) geogr. część wsi Jankowice w Polsce, w województwie śląskim, w powiecie rybnickim, w gminie Świerklany;
(1.4) geogr. adm. obwód miasta Ostrawy w Czechach;
Wiktionary
Michałkowice (śl. "Michołkowice", niem. "Michalkowitz") – dzielnica miasta Siemianowice Śląskie o charakterze mieszkaniowo-przemysłowo-rolniczym. Znajduje się na północno-zachodnich obrzeżach miasta. Zajmuje powierzchnię 545,5 ha, zamieszkuje ją 15532 mieszkańców (stan na 2001 rok), a gęstość zaludnienia wynosiła wówczas 2847 osób/km².
Wikipedia
(1.2) Urodziła się w Michałkowicach na Górnym Śląsku.
(1.4) Około 1900 roku ponad 96 % mieszkańców Michałkowic było katolikami.
Wiktionary
rzecz. Michał mos., michałkowiczanin mos., michałkowiczanka ż.
przym. michałkowicki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Michałkowic, związany z Michałkowicami
Wiktionary
(1.1) Zgubiłem portfel na jednej z michałkowickich ulic.
Wiktionary
rzecz. Michał mos., Michałkowice lm nm., michałkowiczanin mos., michałkowiczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Michałkowic
(1.2) osoba pochodząca z Michałkowic, urodzona w Michałkowicach
Wiktionary
(1.2) Wojtek jest rodowitym michałkowiczaninem.
Wiktionary
rzecz. Michałkowice lm nm.
:: fż. michałkowiczanka ż.
przym. michałkowicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Michałkowic
(1.2) kobieta pochodząca z Michałkowic, urodzona w Michałkowicach
Wiktionary
(1.2) Będąc rodowitą michałkowiczanką, Martyna znała tutaj każdą uliczkę.
Wiktionary
rzecz. Michałkowice lm nm.
:: fm. michałkowiczanin mos.
przym. michałkowicki
Wiktionary
nazwisko, np. Siergiej Michałkow (1913-2009), rosyjski pisarz i poeta
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Michałopol – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Gidle.
Według danych z 1885 roku Michałopol to kolonia i karczma nad Wiercicą, w powiecie Noworadomsk, gminie Żytno, parafia Gidle. Ówczesny Michałopol to 26 domów, 225 mieszkańców, 313 mórg ziemi w składzie dóbr Ciężkowice.
Wikipedia
Michał z małżonką; Michałowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) rzad. Michał z żoną
Wiktionary
(1.1) Michałostwo weszli do karczmy, w której było już pełno ludzi.
(1.1) Wczoraj mój najmłodszy brat, Michał, przyjechał ze swoją żoną z zagranicy. Michałostwo i moja żona bawili się na dansingu w Warszawie.
Wiktionary
zob. Michał.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) przest. żona Michała
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: Michałów
(2.2) D. lp. od: Michałowo
forma przymiotnika.
(3.1) ż. lp. od: Michałowy
Wiktionary
Michałowa (biał. Міхалова; ros. Михалово, "Michałowo") – stacja mińskiego metra położona na linii Moskiewskiej.
Otwarta została w dniu 7 listopada 2012 roku.
Wikipedia
(1.1) W przedsionku jednak zastał Bronisława i starą gosposię Michałową.
(2.1-2) Jadę dziś do Michałowa.
(3.1) Sąsiadował z Michałową zagrodą z jednej strony i z Maciejowym polem z drugiej.
Wiktionary
IPA: ˌmʲixaˈwɔva, AS: mʹiχau̯ova
Wiktionary
zob. Michał.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto powiatowe we wschodniej Słowacji
Wiktionary
mieszkaniec Michałowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Michałowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Michałowice
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Michałowicami, dotyczący Micjałowic
Wiktionary
rzecz. Michałowice nmos., Michał mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Michał z małżonką; Michałostwo
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. część Poznania;
3. osiedle Brodnicy;
4. nazwa kilku wsi w Polsce;
5. wieś na Białorusi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Michałowo ( Міхалова, "Michałowa") – miasto w Polsce położone w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Michałowo przy drodze wojewódzkiej nr 686.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Przez miejscowość przepływa rzeka Supraśl, dopływ Narwi.
Wikipedia
IPA: ˌmʲixaˈwɔvɔ, AS: mʹiχau̯ovo
Wiktionary
przym. Michałowy
rzecz. Michał mos.
Wiktionary
przymiotnik od: Michałowo, Michałów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Michała lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Michała
Wiktionary
(1.1) Przed Michałowym domem rosną dwa rosochate orzechy.
(1.1) Sąsiadował z Michałową zagrodą z jednej strony i z Maciejowym polem z drugiej.
(1.1) Michałowi synowie wyrośli na dorodnych mężczyzn.
Wiktionary
rzecz. Michał mos., Michałek mos., Michaś mos., Miś mos., Michałowa ż., Michalina ż., Michalinka ż., Michasia ż., Misia ż., michałek mrz./mzw., michalita mos., michalitka ż., Michałki nmos., Michałowo n., Michałów mrz.
przym. Michałkowy, Michasiowy, Michalinin, Michalinkin, Michasin, Misin, michałowski
Wiktionary
Michał z małżonką; Michałostwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Michał (imię męskie); Michałek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od Michał
Wiktionary
(1.1) Zobacz, jak Michaś grzecznie bawi się z braciszkiem!
Wiktionary
rzecz. Michał mos., Michałek ż./mos.
Wiktionary
zdrobnienie od: Michalina (imię żeńskie); Michasia, Miśka, Misia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|m.
Wiktionary
Micheasz (hebr. מִיכַיְהוּ — Mîkhā’iah, מִיכָה — Mîkhā) — imię męskie pochodzenia biblijnego. Imię to nosił prorok Micheasz. Po hebrajsku znaczy „któż [jest taki] jak Jahwe?!” i stanowi synonim imienia Michał. Patronem tego imienia w Kościele katolickim jest prorok Micheasz, autor biblijny, a w Cerkwi prawosławnej jest kilku świętych Micheaszów, m.in. Micheasz z Radoneża ("Michej z Radoneża" lub "Michej Radoneżski"), zm. 1385, święto 5 lub 19 maja.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Micheasz i pochodzę z Jerozolimy.
Wiktionary
przym. Micheaszowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Micheasza
Wiktionary
(1.1) Postać ta pojawia się w tekście Micheaszowym dwukrotnie.
Wiktionary
rzecz. Micheasz mrz.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: miSZEL] francuskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: mikeLANdżelo] obce imię męskie
SJP.pl
[czytaj: miszLEN] marka opon i firma
SJP.pl
Co
Wikipedia
[czytaj: MIszigen]
1. jezioro w Stanach Zjednoczonych;
2. stan w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stan Stanów Zjednoczonych Ameryki, leżący na Środkowym Zachodzie, w regionie Wielkich Jezior;
(1.2) geogr. hydron. jezioro w Stanach Zjednoczonych, trzecie co do wielkości w zespole pięciu Wielkich Jezior;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Cały dzień siedziałem przy komputerze i w końcu zacząłem szukać wymówki, żeby wyjść na dwór, tym bardziej że tu, w Michigan, idealnych pogodowo dni wcale nie ma tak dużo – zima jest długa, a potem szybko robi się strasznie gorąco.
Wiktionary
IPA: ˈmʲijt͡ʃʲiɡɛ̃n, AS: mʹii ̯čʹigẽn
Wiktionary
przym. michigański
Wiktionary
→ Michigan [czytaj: miszigeński]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Michigan, dotyczący Michigan
Wiktionary
(1.1) Kilka lat temu zatrudniła się w naszym michigańskim przedstawicielstwie.
Wiktionary
rzecz. Michigan mrz./n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. pejoratywnie: ogół osób i środowisk, popierających poglądy lewicowo-liberalne;
2. pejoratywnie: okres faktycznego zmonopolizowania rynku medialnego i debaty publicznej przez "Gazetę Wyborczą" oraz środowiska ją wspierające, lokowany najczęściej między 1989 r. a ujawnieniem tzw. "afery Rywina"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Michniowa
(1.2) osoba pochodząca z Michniowa, urodzona w Michniowie
Wiktionary
(1.2) Mąż pani Celiny, michniowianin z krwi i kości, otrzymał nagrodę wojewódzką.
Wiktionary
rzecz. Michniów mrz.
:: fż. michniowianka ż.
przym. michniowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Michniowa
(1.2) kobieta pochodząca z Michniowa, urodzona w Michniowie
Wiktionary
(1.1) Szanowne michniowianki, ten festyn zorganizowaliśmy specjalnie dla was!
(1.2) Żona pana Michała, michniowianka z urodzenia, zwyciężyła w plebiscytebiscycie regionalnej gazety.
Wiktionary
rzecz. Michniów mrz.
:: fm. michniowianin mos.
przym. michniowski
Wiktionary
Michniowiec (dawniej też Michnowiec i Michnowice) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Czarna. Ma status sołectwa.
W skład sołectwa "Michniowiec" wchodzi także wieś Bystre.
Przez wieś płynie urokliwy potok Mszaniec, który uchodzi do Dniestru. To jeden z ostatnich fragmentów potoków o dzikim charakterze narażony na nielegalne rajdy offroad.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Michniowa, związany z Michniowem
Wiktionary
(1.1) Po drodze zatrzymamy się, by zwiedzić michniowskie muzeum.
(1.1) Władze okupacyjne zakazały odbudowy wsi i uprawy michniowskich pól.
Wiktionary
rzecz. michniowianin mos., michniowianka ż., Michniów mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie świętokrzyskim, w powiecie skarżyskim, w gminie Suchedniów;
Wiktionary
Michniów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie skarżyskim, w gminie Suchedniów. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie kieleckim.
Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 751 (Ostrowiec Świętokrzyski – Suchedniów).
Wikipedia
(1.1) Stefan pochodzi z Michniowa w Świętokrzyskiem.
Wiktionary
rzecz. michniowianin mos., michniowianka ż.
przym. michniowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Michnówka – wieś w Polsce, położona w województwie podlaskim, w powiecie hajnowskim, w gminie Narewka.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa białostockiego.
W czerwcu 1942 wieś spacyfikowali Niemcy. Ludność została wysiedlona a zabudowania spalono. Michnówka liczyła wtedy 42 gospodarstwa i miała ok. 170 mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Michorzewko – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Kuślin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Średniowieczna wieś, o której pierwsza wzmianka pochodzi z 1399 roku. Dzisiejsza nazwa obowiązuje od 1902 roku.
Wikipedia
Michorzewo (pol. hist. "Michorzewo Mokre", "Nowe Miechorzewo", niem. "Groß Michelsdorf", 1939-1945 "Michenau") – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Kuślin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
Nie mylić z: Mchowice.
Wikipedia
1. przymiotnik od: Michowo;
2. przymiotnik od: Michów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. Michał
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Zobacz też: Michrów (Świętochów).
Michrów – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie grójeckim, w gminie Pniewy.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Michrów, po jej zniesieniu w gromadzie Tarczyn. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
miś, misiu, misiek, misio, misiaczek; rzadko, pieszczotliwie:
1. niedźwiedź, zwłaszcza mały; niedźwiadek;
2. pluszowa zabawka o postaci niedźwiadka;
3. człowiek otyły
SJP.pl
Michu, właśc. Miguel Pérez Cuesta (ur. 21 marca 1986 w Oviedo) – hiszpański piłkarz, który występował na pozycji pomocnika lub napastnika. Zakończył karierę piłkarską w 2017 r.
Wikipedia
miś, misiu, misiek, misio, misiaczek; rzadko, pieszczotliwie:
1. niedźwiedź, zwłaszcza mały; niedźwiadek;
2. pluszowa zabawka o postaci niedźwiadka;
3. człowiek otyły
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Micin – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie kutnowskim, w gminie Krzyżanów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko, np. Adam Mickiewicz (1798-1855), poeta polski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(1.1) astr. planetoida o numerze katalogowym 5889;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mickiewicz porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.
Wiktionary
rzecz. Mik mos., Micek mos., mickiewicziana nmos., mickiewiczowskość ż.
przym. Mickiewiczowski, mickiewiczowski, Mickiewiczowy, mickiewiczowy
przysł. mickiewiczowsko
Wiktionary
wszystko, co dotyczy życia i twórczości Adama Mickiewicza, np. prace naukowe o nim, wydania jego dzieł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) liter. autografy i dokumenty dotyczące Adama Mickiewicza
(1.2) druk. księg. wydawnictwa związane z Adamem Mickiewiczem i jego twórczością
Wiktionary
(1.1) W sali na drugim piętrze prezentowane są mickiewicziana.
Wiktionary
rzecz. Mickiewicz mzw., mickiewiczowskość ż.
przym. Mickiewiczowy, mickiewiczowy, mickiewiczowski
przysł. mickiewiczowsko
Wiktionary
badacz, znawca twórczości Adama Mickiewicza
SJP.pl
badania nad twórczością Adama Mickiewicza
SJP.pl
dotyczący twórczości Adama Mickiewicza; mickiewiczowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) liter. dotyczący życia i twórczości Adama Mickiewicza, charakterystyczny, typowy dla Adama Mickiewicza lub jego twórczości, taki jak u Adama Mickiewicza
Wiktionary
(1.1) Libretto jest więc dziwną mieszanką mickiewiczowsko-fredrowską.
Wiktionary
rzecz. Mickiewicz m., mickiewicziana nmos., mickiewiczowskość ż.
przym. mickiewiczowy, Mickiewiczowski, Mickiewiczowy
przysł. mickiewiczowsko
Wiktionary
(1.1) mickiewiczowy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) liter. właściwie dla Mickiewicza
Wiktionary
rzecz. Mickiewicz m., mickiewicziana nmos., mickiewiczowskość ż.
przym. mickiewiczowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. cecha utworu wskazująca na jego autentyczne wyjście spod pióra Mickiewicza
Wiktionary
(1.1) To tak, jakby narzekać na mickiewiczowskość twórczości Mickiewicza – to, że jest mickiewiczowska może być dla jednych zaletą, a dla drugich wadą.
Wiktionary
rzecz. Mickiewicz m., mickiewicziana nmos.
przym. Mickiewiczowski, mickiewiczowski, Mickiewiczowy, mickiewiczowy
przysł. mickiewiczowsko
Wiktionary
dotyczący twórczości Adama Mickiewicza; mickiewiczowski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący życia i twórczości Adama Mickiewicza, charakterystyczny, typowy dla Mickiewicza lub jego twórczości, taki jak u Mickiewicza
Wiktionary
rzecz. Mickiewicz m., mickiewicziana nmos., mickiewiczowskość ż.
przym. Mickiewiczowy, mickiewiczowski, Mickiewiczowski
Wiktionary
(1.1) mickiewiczowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: mikra] model samochodu marki Nissan
SJP.pl
[czytaj: mikra] model samochodu marki Nissan
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: mikroczip] mikroskopijny chip; mikroczip, mikrochip
SJP.pl
[czytaj: mikroDERmal] ozdobny implant z kotwiczką i ozdobną nakrętką, wszczepiany pod skórę; mikrodermal
SJP.pl
[czytaj: MAJkrosoft] firma z branży komputerowej, produkująca głównie oprogramowanie
SJP.pl
Mi
Wikipedia
[czytaj: majkrołsoftowy] stworzony przez Microsoft (amerykański koncern komputerowy) lub w inny sposób związany z tą firmą
SJP.pl
Mictlan – jest azteckim określeniem na mityczny świat podziemny – a ściśle mówiąc piekło, do którego mieli trafiać wszyscy słabi, starzy, zmarli na łożu oraz ci, którzy unikali walki. Władało nim bóstwo śmierci zwane Mictlantecuhtli i jego żona Mictlancihuatli. Odpowiednikiem "Mictlanu" w wierzeniach Majów jest Mitnal.
Wikipedia
przykazanie biblijne albo rabiniczne
SJP.pl
Mi
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. starszy kadet marynarki angielskiej i amerykańskiej
2. najniższy stopień oficerski w marynarce wojennej w Rosji carskiej; w radzieckiej marynarce wojennej - najwyższy stopień podoficerski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. mar. najniższy stopień oficerski w marynarkach wojennych niektórych państw (angielskiej, amerykańskiej, dawnej rosyjskiej);
(1.2) wojsk. mar. najwyższy stopień podoficerski w marynarce radzieckiej, odpowiednik starszego bosmana
Wiktionary
(1.1) starszy kadet, podchorąży
Wiktionary
dotyczący miczmana
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzadko: osoba uprawiająca rośliny według założeń miczurinizmu; miczurinowiec
SJP.pl
osoba uprawiająca rośliny według założeń miczurinizmu; miczurinista
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Miczurina lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowej Rosji, w obwodzie tambowskim;
Wiktionary
Miczuryńsk (ros. Мичуринск) – miasto w południowej Rosji, w obwodzie tambowskim, nad rzeką Leśny Woroneż (dorzecze Donu). Około 90,7 tys. mieszkańców (2020). Do roku 1932 miasto nazywało się Kozłow ("Козлов"), przemianowane na cześć mieszkającego tu Iwana Miczurina, zmarłego też tutaj 7 czerwca 1935.
Wikipedia
przym. miczuryński
Wiktionary
(1.1) Kozłow (do 1932 roku)
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Miczuryńskiem, dotyczący Miczuryńska
Wiktionary
rzecz. Miczuryńsk mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pracownik o doświadczeniu pomiędzy juniorem a seniorem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) mid
źródła.
== mid (język angielski.) ==
wymowa.
audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-mid.wav. audio|LL-Q1860 (eng)-Arlo Barnes-mid.wav.
znaczenia.
przymiotnik
(1.1) środkowy
(1.2) mid (pracownik o doświadczeniu pomiędzy juniorem a seniorem)
(1.3) slang. mierny, słaby, kiepski
przyimek
(2.1) wśród
(2.2) daw. z
rzeczownik
(3.1) środek
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) mid
źródła.
== mid (język angielski.) ==
wymowa.
audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-mid.wav. audio|LL-Q1860 (eng)-Arlo Barnes-mid.wav.
znaczenia.
przymiotnik
(1.1) środkowy
(1.2) mid (pracownik o doświadczeniu pomiędzy juniorem a seniorem)
(1.3) slang. mierny, słaby, kiepski
przyimek
(2.1) wśród
(2.2) daw. z
rzeczownik
(3.1) środek
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
(1.1) mid finter → palec środkowy
synonimy.
(2.1) amid
(2.2) with
(3.1) middle
Wiktionary
mit. gr. legendarny król Frygii posiadający moc otrzymaną od Dionizosa, powodującą zamianę każdego dotkniętego przez Midasa przedmiotu w złoto
SJP.pl
Midas (gr. Μίδας "Mídas", w źródłach asyryjskich "Mita"; VIII wiek p.n.e.) – władca Frygii, bohater greckich mitów.
Wikipedia
1. odnoszący się do Midasa;
2. midasowe uszy - ośle uszy, charakteryzujące głupca
SJP.pl
[czytaj: MIdlzbroł] miasto w Anglii
SJP.pl
Middlesbrough (wym.) – miasto w północno-wschodniej Anglii w hrabstwie ceremonialnym North Yorkshire, w dystrykcie (unitary authority) Middlesbrough, położone nad rzeką Tees, nieopodal jej ujścia do Morza Północnego. W 2021 roku miasto liczyło 148 215 mieszkańców.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) mitgerm. świat środka / środkowy zamieszkany przez ludzi;
Wiktionary
Midgard (zangielszczona wersja staronordyckiego Miðgarðr) – słowo to wywodzi się z języka germańskiego i było określeniem używanym do opisania świata zamieszkiwanego przez ludzi. W dosłownym tłumaczeniu oznacza „zamknięty wewnątrz”. Przez wieki słowo to podlegało transformacjom językowym i np. w dzisiejszym języku angielskim ma postać Middle-earth ("Śródziemie").
Wikipedia
(1.1) Wygląda na to, że jeden z naukowców znowu przywołał stare bóstwa, które zamierzają upomnieć się o schedę nad Midgardem, czyli krainą ludzi.
Wiktionary
rzecz. neol. Midgardczyk
Wiktionary
o stroju: średniej długości (dłuższy od mini)
SJP.pl
MI
Wikipedia
fraza rzeczownikowa, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. były region administracyjny Francji;
Wiktionary
Midi-Pireneje (fr. "Midi-Pyrénées") – region administracyjny Francji w latach 1982-2015, położony w południowej części kraju, obejmujący środkową część łańcucha Pirenejów oraz położoną bardziej na północ dolinę Garonny. Od południa graniczył z Andorą i Hiszpanią, od zachodu z regionem Akwitania, od północy z Limousin i Owernią, a od wschodu z Langwedocją-Roussillon. Stolicą i największym miastem regionu była Tuluza. Innymi większymi miastami były Montauban, Albi, Tarbes oraz Castres.
Wikipedia
biblijny lud wywodzący się od Abrahama i jego żony Ketury; Madianici
SJP.pl
Midianici lub Madianici ( מִדְיָן) – starożytny lud opisany w Biblii, prowadzący z reguły życie koczownicze, ale również niekiedy osiadłe. Ich historia znana jest przede wszystkim ze Starego Testamentu i wiąże się z dziejami Izraelitów. Midianici żyli głównie z handlu i byli znani ze swego bogactwa.
Wikipedia
członek biblijnego ludu wywodzącego się od Abrahama i Ketury; Madianita
SJP.pl
dziewczyna pracująca w paryskim domu mody lub zakładzie krawieckim; midynetka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. dziewczyna zatrudniona w paryskim domu mody lub dużym sklepie
Wiktionary
(1.1) …biła godzina dwunasta i przez wpółotwarte stawidła magazynów zaczynały chlustać na ulicę zgiełkliwe fale midinetek.
Wiktionary
(1.1) midynetka
Wiktionary
rzadko: płaszcz sięgający do połowy łydki
SJP.pl
rzadko: spódnica sięgająca do połowy łydki
SJP.pl
1. w judaizmie: metoda interpretacji i komentowania tekstów biblijnych poprzez odszukiwanie ich sensu przenośnego;
2. zbiór komentarzy do Biblii zawierających normy postępowania (Halacha) i dydaktyczne powiastki (Hagada), przekazywanych ustnie przez rabinów, spisanych w XI w.
SJP.pl
Zo
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: midłej] atol na Oceanie Spokojnym (terytorium zamorskie USA)
SJP.pl
Midway (haw. "Kuaihelani", także "Pihemanu") – atol leżący w archipelagu Hawajów, w grupie Północno-Zachodnich Wysp Hawajskich. Administracyjnie jest jedynym atolem archipelagu hawajskiego, który nie należy do stanu Hawaje, tylko stanowi odrębne terytorium nieinkorporowane Stanów Zjednoczonych. Wyspy obecnie zamieszkuje tylko personel United States Fish and Wildlife Service (brak stałych mieszkańców).
Wikipedia
[czytaj: midłest] północne i środkowe obszary USA; Middle West, Środkowy Zachód
SJP.pl
Środkowy Zachód, także Środkowo-Zachodnie Stany Zjednoczone ( Midwest lub "Midwestern United States") – nazwa stosowana w odniesieniu do amerykańskich stanów zlokalizowanych w środkowej i północnej części kraju. Dzieli się go na dwa główne regiony: East North Central i West North Central.
Wikipedia
MIDWIG – publikowany od 21 września 1998 do 16 marca 2007 indeks giełdowy średnich spółek notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie.
Liczony na podstawie portfela akcji 40 spółek średniej wielkości, niewchodzących w skład WIG20. MIDWIG jest indeksem cenowym, nieuwzględniającym dochodów z praw poboru i dywidend.
Wikipedia
dziewczyna pracująca w paryskim domu mody lub zakładzie krawieckim; midinetka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. midinetka.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. przyrząd do tłoczenia powietrza;
2. w niektórych aparatach fotograficznych starego typu: składające się w harmonijkę ścianki kamery lub obiektywu;
3. przestarzałe: worek, sakwa lub torba;
4. zgrubienie od: miesiąc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. proste urządzenie do tłoczenia powietrza w instrumentach muzycznych, piecach
(1.2) fot. mechanizm harmonijkowego wysuwania obiektywu w starych aparatach fotograficznych
(1.3) pszcz. przyrząd do okadzania pszczół
(1.4) daw. worek
(1.5) pot. miesiąc
Wiktionary
Miech – urządzenie do wytwarzania i tłoczenia strumienia powietrza, mające zazwyczaj formę skrzynki z elastycznymi bokami i dwoma otworami: wlotowym (ssącym) i wylotowym. Każdy z nich wyposażony jest w zawór zwrotny; są one tak usytuowane, że pozwalają na przepływ powietrza przez miech tylko w jednym kierunku. Miech rozszerzając się wciąga powietrze zaworem ssącym, a kurcząc się wyrzuca je na zewnątrz otworem wylotowym.
Wikipedia
IPA: mʲjɛx, AS: mʹi ̯eχ
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. mieszek m.
przym. miechowy, mieszkowy, miesięczny
Wiktionary
(1.3) miech pszczelarski, podkurzacz
(1.4) worek, wór, sakwa
Wiktionary
Miechcin – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Poniec.
Wikipedia
roślina z rodziny miecherowatych, liściasty mech rosnący na drzewach i na ziemi
SJP.pl
o cechach miecherowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
o cechach miecherowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przypominający kształtem miech, podobny do miecha
SJP.pl
mieszkaniec Miechowa
SJP.pl
mieszkanka Miechowa
SJP.pl
1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. dzielnica Bytomia
SJP.pl
Miechowice (niem. "Miechowitz, 1936-46 Mechtal") – dzielnica Bytomia, utworzona 26 listopada 2008 uchwałą Rady Miejskiej, położona w zachodniej części miasta. Szacuje się, że Miechowice wraz z sąsiednimi Stolarzowicami i Górnikami liczą ok. 30 tys. mieszkańców. Jest największą dzielnicą Bytomia pod względem powierzchni i zaraz po Śródmieściu jest drugą największą dzielnicą pod względem ludności w Bytomiu.
Wikipedia
przymiotnik od: Miechowice
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przydomek Macieja z Miechowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. rel. członek Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie
Wiktionary
rzecz. Miechów m., Miechowice nmos., Miechowo n., Miechowiec m., miechowianin m., miechowianka ż., miechowiczanin m., miechowiczanka ż.
przym. miechowski, miechowicki
Wiktionary
(1.1) bożogrobiec
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. rzem. wytwórca miechów
(1.2) daw. tragarz noszący wory
Wiktionary
(1.1) W świątyni mieli swoje patronalne ołtarze: mydlarze, blacharze, miechownicy i garncarze.
Wiktionary
rzecz. miech mrz., mieszek mrz.
przym. miechowy, mieszkowy
Wiktionary
Mi
Wikipedia
przymiotnik od: Miechów
SJP.pl
przymiotnik od: miech
SJP.pl
miechun świerkowy - gatunek pluskwiaka z rodziny misecznikowatych
SJP.pl
ozdobna bylina z rodziny psiankowatych
SJP.pl
Mi
Wikipedia
przymiotnik od: miechunka
SJP.pl
1. przyrząd do tłoczenia powietrza;
2. w niektórych aparatach fotograficznych starego typu: składające się w harmonijkę ścianki kamery lub obiektywu;
3. przestarzałe: worek, sakwa lub torba;
4. zgrubienie od: miesiąc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Miechów – miasto w woj. małopolskim, siedziba powiatu miechowskiego, oraz gminy miejsko-wiejskiej Miechów. Położone na Wyżynie Miechowskiej nad potokiem Miechówką. Według danych GUS z 30 czerwca 2024 miasto liczyło 10,903 mieszkańców.
Miechów położony jest przy drodze ekspresowej S7 (trasa E77), w odległości ok. 45 km od Krakowa i 80 km od Kielc.
Wikipedia
IPA: ˈmʲjɛxuf, AS: mʹi ̯eχuf
Wiktionary
rzecz. miechowita mos., miechowianin m., miechowianka ż.
przym. miechowski
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Miechówka – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie olkuskim, w gminie Wolbrom.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.
Wikipedia
zdrobnienie od: Mieczysława (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Suwalszczyzna,Łotwa. zamieć śnieżna
(1.2) etn. rodzaj tańca białoruskiego
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mieci lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Mieczysław (imię męskie)
SJP.pl
Miecio (Mieciu) z małżonką
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Miecia lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Miecisław, Miecsław, Miesław – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Mieci-" ("miotać, rzucać") i "-sław" ("sława"). Mogło ono ulegać również skróceniu do formy Masław, a jednym ze zdrobnień tego imienia jest być może Mieszko.
Miecisław to prawidłowa forma imienia, które zostało błędnie odczytane jako Mieczysław i w tej formie zyskało popularność.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|m. Mieczysław
Wiktionary
(1.1) Mieciu podszedł do okna i szarpnął zasłonę. Zrobił to trochę za mocno i jej połowa wyrwała się z szyny aluminiowego karnisza.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) daw. rzad. rzucać, ciskać czymś (zazwyczaj sypkim, drobnym lub w dużej ilości)
(1.2) daw. rzad. gwałtownie przesuwać, zgarniać lub pędzić coś po powierzchni (zwykle o działaniu wiatru, wody)
(1.8) daw. mieć, miewać
czasownik zwrotny niedokonany miecić się
(2.1) gwałtownie się poruszać, szamotać się, miotać się
Wiktionary
(1.1) Kilka wichrów raz po raz prześwisnęło spodem, jeden za drugim lecą, miecąc krople dżdżyste.
(1.1) Wiatr północny [...] ostro zacinał, miecąc ostry pył w oczy wołów i żywych ludzi.
(1.2) Dzień nastał chmurny [...], wiatr [...] śniegami miecił zapalczywie.
(1.3) Wszytkoć wadzi: być na nos biedna mucha padła, Miecesz głową i mniemasz, że cię do krwie zjadła.
(1.3) Wstawał wiatr i miecił z wolna drzewinami, iż poszumiwały głucho i smutnie.
(1.4) I nie tyle prędkich słów gniewne usta miecą [...], ile z tych dział leciało bomb.
(1.4) Oto nad piorun przeraźliwsze strzały Z twych oczu na mnie miece bożek mały.
(2.1) ''Wśród damasceńskich krzywych pałaszy miece się Żmija okropnym bojem''.
(2.1) ''Tak więc smok [...] słowiczki liche zbiera [...]; tymczasem matka szczebiece uboga, a na zbójcę coraz się miece''.
Wiktionary
(1.1) miotać, rzucać, ciskać, mieść
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. metalowa broń sieczna;
2. płaska płyta, najczęściej metalowa, wysuwana poniżej dna statku służąca do utrzymywania go w pionie i pozwalająca płynąć "pod wiatr";
3. dawniej: członkowie rodziny płci męskiej;
4. część podpory dachu;
5. gatunek drapieżnej ryby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. obosieczna broń z długim, prostym ostrzem;
(1.2) żegl. ruchoma część niektórych jachtów żaglowych i desek windsurfingowych w formie płetwy wysuwanej w spodzie kadłuba;
(1.3) daw. męska linia pokrewieństwa w rodzinie
(1.4) bud. w konstrukcji dachu: krótki, ukośny element łączący belkę poziomą z pionową
Wiktionary
Miecz – rodzaj broni białej, charakteryzującej się prostą, obosieczną głownią, otwartą rękojeścią oraz najczęściej krzyżowym jelcem. Używany od epoki brązu do XVI w. Szczególną popularnością cieszył się w średniowieczu. Jest bronią sieczno-kolną, czyli umożliwiającą zadawanie zarówno cięć, jak i pchnięć.
Wikipedia
(1.1) Rycerz wyciągnął miecz i przygotował się do obrony.
(1.1) Wy sami drżyjcie przed mieczem, / bo gniew za grzechy zapłonie.
Wiktionary
IPA: mʲjɛt͡ʃ, AS: mʹi ̯eč
Wiktionary
rzecz. miecznik m., mieczownik m., mieczowanie n., mieczówka ż., miecznikostwo n., miecznikowicz m.
:: zdrobn. mieczyk m.
przym. mieczowy, mieczykowaty, miecznikowy, miecznikowski
czas. mieczować
Wiktionary
(1.2) szwert, szwerta
Wiktionary
Mieczewo – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Mosina.
Wikipedia
Mieczkowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, w gminie Kcynia.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. rzemieślnik wyrabiający metalowe zbroje i broń białą; płatnerz;
2. dawniej: urzędnik dworski noszący miecz przed panującym, później tytuł urzędnika ziemskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. urzędnik odpowiedzialny za zbrojownię i noszenie miecza władcy;
(1.2) hist. tytularny urząd dworski
(1.3) rzem. wytwórca mieczy
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. zob. orka.
(2.2) icht. nazwa systematyczna|Xiphias gladius|ref=tak., duża ryba drapieżna z górną szczęką przekształconą w długi szpikulec
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Miecznik poruszył się gwałtownie i przebódł go rozsrożonymi oczyma; na jagody wystąpiły mu czerwone plamaamy (…)
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛt͡ʃʲɲik, AS: mʹi ̯ečʹńik
Wiktionary
rzecz. miecz m., mieczyk m., mieczownik m., miecznikostwo n., mieczowanie n., mieczówka ż., miecznikowic m., miecznikówna ż., miecznikowa ż.
:: fż. mieczniczka ż.
czas. mieczować ndk.
przym. mieczowaty, mieczowy
Wiktionary
(2.1) orka
(2.2) ryba miecz, włócznik
Wiktionary
dawniej: urząd, godność, tytuł miecznika
SJP.pl
Ilja Iljicz Miecznikow (1845-1916), zoolog i mikrobiolog rosyjski
SJP.pl
dawniej: żona miecznika - urzędnika dworskiego
SJP.pl
→ miecznik (osoba)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) córka miecznika
Wiktionary
(1.1) W sobotę odbędą się zrękowiny miecznikówny.
Wiktionary
rzecz. miecznik m.
Wiktionary
gatunek ptaka z rodziny kolibrowatych
SJP.pl
Mieczodziobek ("Ensifera ensifera") – gatunek ptaka z rodziny kolibrowatych (Trochilidae), jedyny przedstawiciel rodzaju Ensifera. Występuje w zachodniej i północno-zachodniej Ameryce Południowej. Odwiedza fuksje i inne rośliny, których kwiaty mają długie kielichy; podlatuje do nich od dołu. Kiedy odpoczywa, dziób wznosi do góry.
Wikipedia
duży, opancerzony stawonóg z gromady staroraków; skrzypłocz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posiadający kształt miecza
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bot. mający liście w kształcie miecza
Wiktionary
1. rodzaj nietoperzy z rodziny liścionosowatych;
2. rodzaj ptaków z rodziny tęgosterowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mieczować.
Wiktionary
czas. mieczować
rzecz. miecznik mos./mzw.
Wiktionary
podobny z kształtu do miecza; długi, płaski, zaostrzony na końcu
SJP.pl
1. wojownik uzbrojony w miecz; mieczowy;
2. w dawnej Polsce: rzemieślnik wyrabiający miecze i broń białą oraz zbroje; płatnerz; miecznik
SJP.pl
przymiotnik od: miecz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mieczem, dotyczący miecza
Wiktionary
rzecz. miecz m., miecznik mzw./mos.
Wiktionary
1. mały miecz
2. kwiat ozdobny
3. rybka akwariowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: miecz: mały miecz lub miecz do zabawy
(1.2) bot. nazwa systematyczna|Gladiolus|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny kosaćcowatych o kwiatach w postaci grona na wzniesionej łodydze;
(1.3) pot. kwiat mieczyka (1.2)
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) icht. nazwa systematyczna|Xiphophorus|ref=tak., mała ryba z rzędu karpieńcokształtnych o wydłużonej dolnej części płetwy ogonowej, często hodowana w akwarium;
Wiktionary
Mieczyk, gladiola ("Gladiolus" L.) – rodzaj roślin należący do rodziny kosaćcowatych. Należy do niego co najmniej 285 gatunków. Występują one w Europie (z wyjątkiem północnej części), w zachodniej Azji i w Afryce. Najbardziej zróżnicowany jest w południowej Afryce, gdzie rośnie co najmniej 168 gatunków. Na Madagaskarze jest 8, w górach równikowej Afryki – 84 gatunki. W Europie rośnie 6 gatunków, z czego dwa w Polsce: mieczyk błotny "Gladiolus palustris" i dachówkowaty "G. imbricatus".
Wikipedia
IPA: ˈmʲjɛt͡ʃɨk, AS: mʹi ̯ečyk
Wiktionary
rzecz. miecz m., miecznik m.
przym. mieczowy
Wiktionary
(1.2) gladiola
Wiktionary
przypominający kształtem mały miecz, podobny do małego miecza
SJP.pl
wciornastek mieczykowiec - owad z rzędu wciornastków
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od Mieczysława ż.
Wiktionary
– dwuczłonowe imię męskie, które powstało najprawdopodobniej w wyniku błędnego odczytania słowiańskiego imienia złożonego Miecisław (którego najstarszy zapis pochodzi z 1257).
Wikipedia
(1.1) Ojciec Mieczysław ma stułę z San Giovanni Rotondo.
(1.1) – Wszystkie nieszczęścia to sprawka szatana! Ja potrafię go wypędzić – a wtedy problemy się skończą – miarowo uderzając dłonią w stół skanduje Mieczysław Bartnik, uzdrowiciel – Nie muszę nawet rozmawiać z człowiekiem, żeby poznać, że jest opętany. Wiem od razu – mam doświadczenie. Uzdrowiciel twierdzi, że wystarczy tylko zlustrować człowieka i zapytać wahadełka. Stawia diagnozę i egzorcyzmuje nawet na podstawie zdjęcia.
(1.1) Według byłego wiceszefa UOP Mieczysława Tarnowskiego przynajmniej 80 proc. osób podejmujących tajną współpracę ze służbami czyni to z pobudek propaństwowych.
Wiktionary
IPA: mʲjɛˈt͡ʃɨswaf, AS: mʹi ̯ečysu̯af
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Mieczysława ż.
:: zdrobn. Mietek m.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Mieczysław
Wiktionary
– imię żeńskie. Żeński odpowiednik męskiego imienia Mieczysław. Patronką tego imienia jest bł. Mieczysława Kowalska, jedna ze 108 błogosławionych męczenników II wojny światowej.
Wikipedia
(1.1) Wieszaki zostawisz u ciotki Mieczysławy na Saskiej Kępie.
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛt͡ʃɨˈswava, AS: mʹi ̯ečysu̯ava
Wiktionary
rzecz. Mietek mos., Miecio mos.
:: zdrobn. Miecia ż., Mietka ż.
:: fm. Mieczysław mos.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Miecia, Mietka
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mieczysławy lub z nią związany
SJP.pl
Mieczysław z małżonką; Mieczysławowie
SJP.pl
Mieczysław z małżonką; Mieczysławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mieczysława lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potocznie: łódź żaglowa mieczowa
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Miecław, Masław, Mojsław, Miesław (zm. 1047) – cześnik króla Mieszka II, następnie władca Mazowsza w czasie wygnania władcy, kontestujący władzę Piastów.
Wikipedia
Miecław z małżonką; Miecławowie
SJP.pl
Miecław z małżonką; Miecławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Miecława lub z nim związany
SJP.pl
1. duża misa, służąca do mycia się, prania, zmywania;
2. część szkieletu, kość wchodząca w skład obręczy kończyny tylnej (dolnej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duża miska, głównie do mycia lub prania;
(1.2) anat. wklęsła, parzysta kość w obrębie lędźwi, łącząca kończynę dolną (tylną) z kręgosłupem;
Wiktionary
Miednica – naczynie służące do higieny osobistej, prania lub mycia naczyń. Zazwyczaj ma kształt dużej misy, o pokroju kolistym, współcześnie także kwadratowym. Brzegi miednicy często są lekko wywinięte. Dawniej miednice były metalowe lub ceramiczne, obecnie często stosuje się tworzywa sztuczne.
Wikipedia
(1.2) Niestety nadal nie opisano wiarygodnych metod identyfikujących kobiety szczególnie zagrożone ryzykiem uszkodzenia dna miednicy podczas porodu drogami natury.
Wiktionary
IPA: mʲjɛdʲˈɲit͡sa, AS: mʹi ̯edʹńica
Wiktionary
rzecz. miedź ż.
:: zdrobn. miedniczka ż.
przym. miedniczny, miedniczy, miednicowy
Wiktionary
(1.1) misa, miska; gw. Śląsk Cieszyński lawor, lawór
(1.2) kość miedniczna • dno miednicy • przepona miednicy
Wiktionary
medyczny przyrząd do pomiaru wielkości miednicy, stosowany w ginekologii
SJP.pl
Miednicomierz (pelwimetr) – urządzenie służące co wyznaczania zewnętrznych wymiarów kobiecej miednicy. Pomiary takie wykonuje się w celu uzyskania pośredniej oceny szerokości kanału rodnego ciężarnej. Znajomość tej szerokości pozwala przewidywać przebieg porodu i umożliwia kwalifikację do cesarskiego cięcia.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z miednicą
Wiktionary
(1.1) Kręgouste są zwierzętami pozbawionymi żeber, szkieletu pasa barkowego i miednicowego.
Wiktionary
przym. miedniczy
rzecz. miednica ż.
Wiktionary
(1.1) miedniczy
Wiktionary
1. zdrobnienie od: miednica;
2. miedniczka nerkowa - błoniasty woreczek w nerce tworzący początkową część moczowodu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) anat. dotyczący miednicy
Wiktionary
rzecz. miednica ż.
przym. miednicowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Miedniki – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Uchanie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Uchanie. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 164 mieszkańców i była jedenastą co do wielkości miejscowością gminy.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Rosji, w obwodzie twerskim, w rejonie kalinińskim, jedno z miejsc, gdzie dokonywano zbrodni katyńskiej;
Wiktionary
Miednoje ( Медное) – wieś w Rosji, w obwodzie twerskim, w rejonie kalinińskim, około 200 km na północny zachód od Moskwy, były ośrodek wypoczynkowy NKWD.
Wikipedia
(1.1) Wśród zaproszonych gości obecna była siostra Anna Teresa ze zgromadzenia sióstr wizytek (siostra kołowa – to znaczy nie będąca na stałe za klauzurą), której mama straciła w Miednoje narzeczonego, a sama była funkcjonariuszką policji.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) daw. wykonany z miedzi
Wiktionary
rzecz. miedź ż.
przym. miedziany, miedziowy
Wiktionary
(1.1) współcz. miedziany, miedziowy
Wiktionary
dzielnica Raciborza
SJP.pl
Miedonia (niem. "Niedane") – dzielnica Raciborza, dawniej wieś, została włączona do miasta 1 lutego 1977 r.
Wikipedia
przymiotnik od: Miedonia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Maćkowce. pielęgniarka
Wiktionary
(1.1) zob. pielęgniarka.; war. gwara. miedsiostra
Wiktionary
1. → Miedwie (jezioro);
2. sieja miedwiańska - lokalna odmiana mareny z jeziora Miedwie
SJP.pl
jezioro w Polsce
SJP.pl
Mi
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. lewy dopływ Donu mający swe źródła w obwodzie saratowskim;
(1.2) geogr. hydron. rzeka w europejskiej części Rosji, w obwodzie twerskim, lewy dopływ Wołgi;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pas ziemi oddzielający pola uprawne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. wąski pas ziemi będący granicą między obszarami rolnymi, działkami budowlanymi;
(1.2) hist. archit. przestrzeń między zębami blanek, czyli merlonami
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) (…) A wszystko przepasane, jakby wstęgą, miedzą • Zieloną, na niej z rzadka ciche grusze siedzą.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛd͡za, AS: mʹi ̯eʒa
Wiktionary
rzecz. miedzuch m.
przym. miedzowy, miedzuchowy
Wiktionary
część Warszawy
SJP.pl
Miedzeszyn – osiedle i obszar MSI w dzielnicy Wawer w Warszawie.
Wikipedia
przymiotnik od: Miedzeszyn
SJP.pl
przymiotnik od: Miedzna, Miedzno
SJP.pl
zdrobnienie od: miedziak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od miedziak
Wiktionary
rzecz. miedziak m., miedź ż.
Wiktionary
dawniej: drobna moneta zdawkowa; drobniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. drobna moneta ze stopu miedzi
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zob. miedziak sosnowiec.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛ̇d͡ʑak, AS: mʹi ̯ėʒ́ak
Wiktionary
rzecz. miedź ż., miedzian m., miedziowanie n., pomiedziowanie n., miedzianka ż.
:: zdrobn. miedziaczek m.
czas. miedziować ndk., pomiedziować dk.
przym. miedziany, miedziowy, miedziakowy
przysł. miedziowo
Wiktionary
1. nazwa związku kompleksowego, w którym atomem centralnym jest miedź
2. potoczna nazwa materiału wybuchowego - miedziankitu
SJP.pl
1. zrobiony z miedzi;
2. mający kolor miedzi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wąż niejadowity, żyworodny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
materiał wybuchowy kruszący, składający się z chloranu (V) potasu i z nafty
SJP.pl
Miedziankit – materiał wybuchowy kruszący, mieszanina chloranu potasu i nafty w stosunku wagowym 9:1. Jego prędkość detonacji wynosi ok. 3300 m/s przy gęstości ~1,6 g/cm³, temperatura detonacji 3800 °C, objętość gazów 340 l/kg, a ciśnienie detonacji 33 000 kG/cm². Materiał ten został wynaleziony przez Stanisława Łaszczyńskiego. Nie ma ściśle określonych, stałych własności fizycznych. Pierwotnie był stosowany w górnictwie rud miedzi, skąd pochodzi jego nazwa.
Wikipedia
mający brodę w kolorze miedzi; rudobrody
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający zarost, brodę w kolorze miedzi
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛ̇d͡ʑãnɔˈbrɔdɨ, AS: mʹi ̯ėʒ́ãnobrody
Wiktionary
(1.1) rudobrody, ryżobrody; hist. barbarossa
Wiktionary
bury o odcieniu miedzianym
SJP.pl
czerwony o odcieniu miedzianym
SJP.pl
przymiotnik od: Miedziana Góra
SJP.pl
mający czerwoną skórę
SJP.pl
mający włosy barwy miedzi; rudowłosy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający rude włosy
Wiktionary
(1.1) Na scenę wyszedł miedzianowłosy malec.
Wiktionary
(1.1) rudy, rudowłosy, ryży
Wiktionary
złoty o odcieniu miedzianym
SJP.pl
1. zrobiony z miedzi;
2. mający kolor miedzi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawierający miedź lub zrobiony z miedzi
(1.2) koloru miedzi
Wiktionary
(1.1) Obecnie w instalacjach elektrycznych stosuje się miedziane przewody.
(1.2) Bardzo podobają mi się dziewczęta o rudych włosach, a szczególnie miedzianych.
Wiktionary
IPA: mʲjɛ̇ˈd͡ʑãnɨ, AS: mʹi ̯ėʒ́ãny
Wiktionary
rzecz. miedź m., miedziak mzw./mrz.
przym. miedziowy
Wiktionary
(1.1) war. miedziowy; daw. miedny
(1.2) czerwonozłoty
Wiktionary
zawierający jednowartościową miedź
SJP.pl
choroba powstała w wyniku reakcji zanieczyszczeń zawartych w wodzie z miedzią, które powodują powstawanie trujących substancji (podobnych do patyny)
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Miedzichowo (niem. "Kupferhammer") – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Miedzichowo.
Miejscowość jest siedzibą gminy Miedzichowo. Liczy 471 mieszkańców.
Wikipedia
przymiotnik od: Miedzichowo
SJP.pl
przymiotnik od: Miedźno
SJP.pl
rodzaj słodkowodnych ryb z rodziny kąsaczowatych
SJP.pl
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek z miedzią
Wiktionary
(1.1) miedziolity • miedzionikiel • miedzionośność • miedzionośny • miedziorycik • miedzioryt • miedziorytnia • miedziorytnictwo • miedziownik
Wiktionary
rzecz. miedź ż.
Wiktionary
Miedzionikle – stopy miedzi i niklu, które mogą zawierać także takie dodatki stopowe jak krzem, żelazo, aluminium lub mangan. Charakteryzują się dobrą wytrzymałością, żaroodpornością i odpornością na korozję oraz posiadają dobre własności oporowe. Przykładem takiego stopu jest "kuprodur", używany m.in. przy wyrobie skrzyń ogniowych w parowozach.
Wikipedia
zawierający w sobie miedź; dostarczający miedzi
SJP.pl
rodzaj ważek z rodziny szklarkowatych; Somatochlora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od miedzioryt
Wiktionary
rzecz. miedzioryt m.
Wiktionary
technika ryta, polegająca na rytowaniu metalowego podłoża za pomocą ostrych narzędzi (rylce, igły)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) technika graficzna polegająca na wyryciu wzoru w miedzianej płycie, pokryciu jej farbą, a następnie odbiciu na papierze;
(1.2) odbitka wykonana za pomocą miedziorytu (1.1)
Wiktionary
Miedzioryt (dawne nazwy: "sztych", "kopersztych", cuprum „miedź”, Kupferstich) – technika graficzna wklęsła, najstarsza technika graficzna na metalu, stosowana już w 1. połowie XV wieku. Wywodzi się prawdopodobnie z próbnych odbitek otrzymywanych przy stosowaniu złotniczej techniki niella. Tradycyjnie przypisuje się ten wynalazek florenckiemu złotnikowi Tommasowi Finiguerra.
Wikipedia
rzecz. miedziorytnik m., miedziorytniczka ż., miedziorytnictwo n.
:: zdrobn. miedziorycik mrz.
przym. miedziorytniczy
Wiktionary
(1.2) daw. kopersztych
Wiktionary
sztuka rytowania w miedzi lub mosiądzu; chalkografia
SJP.pl
specjalistka w dziedzinie chalkografii
SJP.pl
rytownik będący specjalistą w dziedzinie chalkografii; chalkograf
SJP.pl
przymiotnik od: miedzioryt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|miedziować.
Wiktionary
Miedziowanie – metoda pokrywania przedmiotów metalowych warstwą miedzi.
Wikipedia
rzecz. miedź m., miedziowiec m., miedzianka ż., miedzian m., miednica ż., miedziak m.
czas. miedziować ndk.
przym. miedziowy, miedziany
Wiktionary
pokrywać przedmioty powłoką miedzianą
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) pokrywać miedzią
Wiktionary
rzecz. miedź ż., miedziak mrz./mzw.
przym. miedziowy, miedziany
Wiktionary
grupa pierwiastków chemicznych stanowiąca XI grupę główną układu okresowego: miedź, srebro i złoto
SJP.pl
Miedziowce
Wikipedia
górnik pracujący przy eksploatacji miedzi; miedziownik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek należący do jedenastej grupy układu okresowego;
Wiktionary
Miedziowiec (W-5) – wrak statku handlowego typu holk odnaleziony w Zatoce Gdańskiej, cenne stanowisko archeologiczne ze względu na zachowanie dużej ilości ładunku z początku XV wieku. Nazwę zawdzięcza kawałkom miedzi znalezionym na wraku przy jego odkryciu.
Wikipedia
rzecz. miedziowanie n., miedź ż.
Wiktionary
zakład lub dział fabryki, w którym wyrabia się przedmioty z miedzi albo pokrywa miedzią przedmioty metalowe
SJP.pl
1. środowiskowo: górnik pracujący przy eksploatacji miedzi; miedziowiec;
2. pracownik specjalizujący się w produkcji wyrobów miedzianych lub w miedziowaniu przedmiotów z metalu
SJP.pl
przymiotnik od: miedź
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zawierający miedź, zrobiony z miedzi, dotyczący miedzi
Wiktionary
(1.1) W Legnicko-Głogowskim Okręgu Miedziowym działają dwie elektrociepłownie.
Wiktionary
rzecz. miedź ż., miedziak mrz./mzw., miedziowanie n.
przym. miedziany
czas. miedziować ndk.
Wiktionary
(1.1) war. miedziany; daw. miedny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Miedzna – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie węgrowskim, w gminie Miedzna, nad rzeką Miedzanką. Ma status sołectwa. Siedziba gminy Miedzna.
Dawniej miasto; uzyskała lokację miejską w 1470 roku, zdegradowana po 1500 roku. Ponowna lokacja miasta na prawie magdeburskim nastąpiła w 1531 roku, degradacja w 1869 roku.
Wikipedia
nazwa kilku miejscowości w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: miedza; graniczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. hist. wąska uliczka lub przejście oddzielająca domy, kramy lub działki budowlane wewnątrz miasta;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
IPA: ˈmʲjɛd͡zux, AS: mʹi ̯eʒuχ
Wiktionary
rzecz. miedza ż.
przym. miedzowy, miedzuchowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) jednostka urbanistyczna (osiedle) miasta Bydgoszczy, położona w jego zachodniej części, między Kanałem Bydgoskim a lasami Puszczy Bydgoskiej;
(1.2) część Bydgoszczy, dawny folwark położony w obrębie Zbocza Fordońskiego, w pobliżu Góry Szybowników, w bydgoskiej dzielnicy Fordon;
Wiktionary
Zobacz też: Miedzyń (Fordon).
Miedzyń ( Miedzin – 1789, "Miedzyn" – 1860, "Schleusendorf" – 1885) – jednostka urbanistyczna (osiedle) miasta Bydgoszczy, położona w jego zachodniej części, między Kanałem Bydgoskim a lasami Puszczy Bydgoskiej.
Wikipedia
pierwiastek chemiczny o symbolu Cu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. metal, pierwiastek chemiczny o symbolu Cu i liczbie atomowej 29;
(1.2) przen. pieniądz, zwłaszcza miedziany
Wiktionary
Miedź (Cu, cuprum) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych. Jest miękkim, kowalnym i ciągliwym metalem o bardzo wysokiej przewodności cieplnej i elektrycznej. Świeżo odsłonięta powierzchnia czystej miedzi ma różowopomarańczowy kolor, metal ten jest powszechnie wykorzystywany jako przewodnik ciepła i prądu elektrycznego, materiał konstrukcyjny i budowlany, jest składnikiem różnych stopów metali używanych w biżuterii, okuciach, monetach, tensometrach, termoparach i wielu innych.
Wikipedia
(1.1) Na równinach abisalnych znajdują się złoża konkrecji polimetalicznych – brył zbudowanych ze związków manganu, niklu, żelaza, kobaltu, miedzi z domieszkami innych metali, będące obiektem zainteresowania ze strony ludzi pod kątem ich gospodarczego wykorzystania.''
(1.2) Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący.
Wiktionary
IPA: mʲjɛ̇t͡ɕ, AS: mʹi ̯ėć
Wiktionary
rzecz. miedziak m., miedziaczek m., miedziowiec m., miedzian m., miedzianka ż., miednica ż., miedziowanie n., pomiedziowanie n.
czas. miedziować ndk., pomiedziować dk.
przym. miedziany, miedziowy, miedny
przysł. miedziowo
temsłow. miedzio-
Wiktionary
(1.1) symbol. Cu, daw. gw. Poznań koprowina
Wiktionary
nazwa kilku miejscowości w Polsce
SJP.pl
Miedźna ( Miedzna, "Kunzendorf") – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie pszczyńskim, w gminie Miedźna. Siedziba gminy Miedźna.
Wikipedia
nazwa kilku miejscowości w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) stpol. niedźwiedź, dosł. miodojad
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛ̇d͡ʑvʲjɛ̇t͡ɕ, AS: mʹi ̯ėʒ́vʹi ̯ėć
Wiktionary
skrót
(1.1) = miejscowość
Wiktionary
(1.1) Administratorem danych osobowych Użytkowników jest firma Clinicus […] z siedzibą woj. małopolskie, pow. Kraków, gm. Kraków, miejsc. Kraków, ul. Kasprowicza, nr 3, lok. 7.
Wiktionary
1. w niektórych miejscach; gdzieniegdzie;
2. w niektórych fragmentach, urywkach tekstu
SJP.pl
przysłówek
(1.1) gdzieniegdzie, w niektórych miejscach
forma rzeczownika.
(2.1) N. plural|miejsce.
Wiktionary
rzecz. miejsce n.
Wiktionary
1. wolna przestrzeń, którą można zająć lub zapełnić czymś;
2. teren, lokalizacja lub pomieszczenie mające swoje konkretne przeznaczenie;
3. pozycja kogoś lub czegoś w jakimś zespole osób, istot żywych lub rzeczy; ranga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) obszar lub punkt w przestrzeni
(1.2) miejsce (1.1), niezajęte przez nic, wolne do umieszczenia w nim czegoś
(1.3) wyznaczone miejsce (1.1), przeznaczone dla kogoś; krzesło, fotel itp. zarezerwowane dla kogoś
(1.4) sport. ranga, pozycja
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na miejscu lądowania UFO był nasz reporter.
(1.2) W szafie nie ma już miejsca.
(1.3) Przepraszam, ale to miejsce jest moje, pana fotel jest obok.
(1.4) Karol zajął pierwsze miejsce i zdobył złoty medal.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛ̇jst͡sɛ, AS: mʹi ̯ėi ̯sce
Wiktionary
rzecz. miejscowa ż., miejski mrz., miejscowość ż., miejscówka ż., miejscownik m., miasto n., umiejscawianie n., umiejscowienie n., miejscowy, mieścy
czas. umiejscawiać ndk., umiejscowić dk.
przym. miejscowy, umiejscowiony, miejski
przysł. miejscowo, mieścy, miejscami
przyim. miasto
Wiktionary
(1.2) luka
Wiktionary
jednostka obliczeniowa stosowana do pomiaru zdolności przewozowej, równa liczbie miejsc przypadających na kilometr podróży
SJP.pl
potocznie: mieszkanka jakiejś miejscowości; tutejsza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stała mieszkanka jakiejś miejscowości
forma przymiotnika.
(2.1) ż. lp. od: miejscowy
Wiktionary
rzecz. miejscowość ż., miejsce n., miejscowy m.
przym. miejscowy
przysł. miejscowo
Wiktionary
potocznie: mieszkanka jakiejś miejscowości; tutejsza
SJP.pl
1. w językoznawstwie: szósty przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: o (w, na, przy) kim? o (w, na, przy) czym? gdzie?, który w zdaniu może pełnić funkcje okolicznika miejsca, czasu oraz dopełnienia dalszego; locativus, lokatiwus, lokatyw;
2. w językoznawstwie: forma wyrazowa tego przypadka; locativus, lokatiwus, lokatyw;
3. stempel z oznaczeniem miejscowości, w której została nadana przesyłka pocztowa, oraz datą jej nadania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gram. szósty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (o) kim? (o) czym?;
Wiktionary
Zobacz też: miejscownik (filatelistyka).
Miejscownik ( locativus) – forma używana do opisu miejsca akcji. W języku polskim nigdy nie występuje samodzielnie, do opisu miejsca zawsze używa się wyrażeń przyimkowych: "o bigosie", "w Jaworzynie Śląskiej", "przy torach".
Wikipedia
(1.1) W języku angielskim nie ma formy miejscownika.
Wiktionary
IPA: mʲjɛ̇jsˈt͡sɔvʲɲik, AS: mʹi ̯ėi ̯scovʹńik
Wiktionary
rzecz. miejsce n.
przym. miejscownikowy
Wiktionary
(1.1) locativus, lokatiwus, lokatyw
Wiktionary
→ miejscownik; lokatywny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) gram. związany z miejscownikiem, dotyczący miejscownika
Wiktionary
rzecz. miejscownik mrz.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w jednym miejscu, lokalnie
Wiktionary
(1.1) W leczeniu bakteryjnego zapalenia spojówek stosuje się miejscowo maści i krople z antybiotykami bądź sulfonamidami.
Wiktionary
rzecz. miejsce n., miejscowy m., miejscowa ż., miejscowość ż.
przym. miejscowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jednostka osadnicza lub inny obszar zabudowany wyróżniający się odrębną nazwą;
(1.2) odprzym. cecha tego, co jest miejscowe
Wiktionary
Miejscowość – każde skupisko ludności, niezależnie od liczby zabudowań i gęstości zabudowy oraz liczby ludności, odróżniające się od innych skupisk urzędową lub zwyczajową nazwą własną.
Wikipedia
(1.1) — Tylko niech pan doktor napisze do Kołobrzegu. — Mogę tylko dopisać, że pacjentka bardzo prosi o miejscowość nadmorską.
(1.1) Są miejscowości, które zbudowano przy węzłach kolejowych i gdzie najważniejszym miejscem jest dworzec.
Wiktionary
IPA: mʲjɛ̇jsˈt͡sɔvɔɕt͡ɕ, AS: mʹi ̯ėi ̯scovość
Wiktionary
rzecz. umiejscawianie n., miejsce n., miejscowa ż.
przym. miejscowy
przysł. miejscowo
Wiktionary
1. właściwy dla jakiegoś terenu, miejsca albo związany z jakimś terenem, miejscem; lokalny, tutejszy;
2. zajmujący jakąś określoną i ograniczoną powierzchnię czegoś; częściowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z jakimś miejscem
(1.2) med. dotyczący ograniczonego miejsca na ciele
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. stały mieszkaniec jakiejś miejscowości
Wiktionary
(2.1) Miejscowi wstępowali chętnie do AK, np. Stanisław Schabowski ps. Krok był łącznikiem i kolporterem prasy konspiracyjnej.
Wiktionary
IPA: mʲjɛ̇jsˈt͡sɔvɨ, AS: mʹi ̯ėi ̯scovy
Wiktionary
rzecz. miejsce n., miejscówka ż.
:: fż. miejscowa ż.
przysł. miejscowo
Wiktionary
(1.1) lokalny, tutejszy
(1.2) częściowy
(2.1) tutejszy
Wiktionary
zgrubienie od: miejscówka
SJP.pl
1. potocznie: miejsce nadające się do wykonania jakichś czynności;
2. bilet uprawniający do zajęcia określonego miejsca w autobusie, pociągu itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bilet uprawniający do zajęcia konkretnego siedzenia w środkach transportu publicznego
(1.2) środ. (w mowie snowboarderów) miejsce do akrobacji
(1.3) pot. miejsce lub przestrzeń do robienia czegoś
Wiktionary
(1.1) Aby przeciwdziałać pobieraniu przez nich darmowych miejscówek na kilka różnych pociągów tego samego dnia, spółka postanowiła wycenić miejscówki na „symboliczną” złotówkę.
Wiktionary
rzecz. miejsce mrz., miejscowy mos.
przym. miejscowy
Wiktionary
przymiotnik od: miejscówka
SJP.pl
1. związany z miastem, należący do miasta;
2. mający związek z zarządem miejskim; municypalny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z miastem (jako miejscem lub jednostką administracyjną)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. autobus komunikacji miejskiej (1.1)
Wiktionary
(1.1) Wyjeżdżam na wieś, bo przeszkadza mi miejski hałas.
(1.1) Zapraszamy na przedstawienie do teatru miejskiego.
(2.1) Kiedy wsiadałam do miejskiego, złamałam prawy obcas.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛ̇jsʲci, AS: mʹi ̯ėi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. mieścinka ż., miastowy mos., miasto n., miasteczko n., miejskość ż., mieszczuch m., mieszczanin m., mieszczanka ż., miejsce n., mieścina ż.
czas. mieścić, umieścić
przym. miastowy, miasteczkowy, mieszczański
przyim. miasto
Wiktionary
(1.1) komunalny, miastowy, municypalny, grodzki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Miejskiej Górki
Wiktionary
(1.1) Barbara wyszła za rodowitego miejskogórczanina.
(1.1) Miejskogórczanie wybiorą nowego burmistrza.
Wiktionary
rzecz. Miejska Górka ż.
:: fż. miejskogórczanka ż.
przym. miejskogórecki, podmiejskogórecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Miejskiej Górki
Wiktionary
(1.1) Terenia jest rodowitą miejskogórczanką.
(1.1) Lucek zna rodowitą miejskogórczankę.
Wiktionary
rzecz. Miejska Górka ż.
:: fm. miejskogórczanin m.
przym. miejskogórecki, podmiejskogórecki
Wiktionary
przymiotnik od: Miejska Górka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Miejskiej Górki, związany z Miejską Górką
Wiktionary
(1.1) Spotkamy się na miejskogóreckim rynku o szóstej.
(1.1) Rzeczy znalezione podczas wykopalisk archeologicznych dowodzą długiej historii osadnictwa miejskogóreckiego.
Wiktionary
rzecz. Miejska Górka ż., miejskogórczanin m., miejskogórczanka ż.
przym. podmiejskogórecki
Wiktionary
→ miejski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest miejskie; cecha tych, którzy są miejscy
Wiktionary
przym. miejski
przysł. miejsko
rzecz. miasteczko n., miejski mrz.
Wiktionary
urządzenie do mielenia
SJP.pl
robotnik obsługujący urządzenie do mielenia masy papierniczej
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
dawniej: osoba wyrabiająca słód; słodownik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. piwowar
Wiktionary
Mielcarz – dawne określenie słodownika, sładka. Słowo mielcarz wywodzi się z niemieckiego "Mälzer" oznaczającego słodownika.
Wikipedia
IPA: ˈmʲjɛlt͡saʃ, AS: mʹi ̯elcaš
Wiktionary
rzecz. mielcuch
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. browar
Wiktionary
Mielcuch – dawne określenie słodowni. Słowo wywodzi się z niemieckiego "Malzhaus".
Wikipedia
IPA: ˈmʲjɛlt͡sux, AS: mʹi ̯elcuχ
Wiktionary
rzecz. mielcarz mos.
Wiktionary
mieszkaniec Mielca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Mielca
Wiktionary
IPA: mʲjɛlˈt͡ʃãɲĩn, AS: mʹi ̯elčãńĩn
Wiktionary
rzecz. Mielec mrz.
:: fż. mielczanka ż.
przym. mielecki
Wiktionary
mieszkanka Mielca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Mielca
Wiktionary
IPA: mʲjɛlˈt͡ʃãnka, AS: mʹi ̯elčãnka
Wiktionary
rzecz. Mielec mrz.
:: fm. mielczanin mos.
przym. mielecki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lp. czasu teraźniejszego czasownika mleć
Wiktionary
Miele & Cie. KG – niemieckie przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją artykułów gospodarstwa domowego (m.in. pralek, chłodziarek, ekspresów do kawy, zmywarek do naczyń, piekarników). Siedziba przedsiębiorstwa znajduje się w Gütersloh, w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, w Niemczech. Przedsiębiorstwo ma obecnie swoje przedstawicielstwa w 47 krajach.
Wikipedia
IPA: ˈmʲjɛlɛ, AS: mʹi ̯ele
Wiktionary
1. roślina z rodziny traw, osiągająca 3 m wysokości; mozga trzcinowata;
2. tylna część żołądka ptaków, w której dokonuje się miażdżenie i rozcieranie pokarmu (zwłaszcza ziaren); żołądek mięśniowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
}|- class="grafika iboxs"
Mielec – miasto w południowo-wschodniej Polsce, leżące na obszarze historycznej Małopolski (ziemia sandomierska) w województwie podkarpackim, siedziba władz i centrum powiatu mieleckiego. Miasto położone jest w dolinie Wisłoki, w Kotlinie Sandomierskiej.
Wikipedia
IPA: ˈmʲjɛlɛt͡s, AS: mʹi ̯elec
Wiktionary
rzecz. mielczanin mos., mielczanka ż.
przym. mielecki
Wiktionary
przymiotnik od: Mielec
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Mielca, związany z Mielcem, pochodzący z Mielca
Wiktionary
IPA: mʲjɛˈlɛt͡sʲci, AS: mʹi ̯elecʹḱi
Wiktionary
rzecz. Mielec mrz., mielczanin mos., mielczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mleć.
(1.2) odczasownikowy od|mielić.
Wiktionary
Mielenie – proces technologiczny rozdrabniania metodą miażdżenia prowadzony w młynach i młynkach. Produkt otrzymany w wyniku tego procesu charakteryzuje się drobnym ziarnem.
Wikipedia
(1.1) (…) głos jego przypomina mielenie kawy w młynku.
Wiktionary
IPA: mʲjɛˈlɛ̃ɲɛ, AS: mʹi ̯elẽńe
Wiktionary
czas. mleć ndk., mielić ndk.
rzecz. mielonka ż.
Wiktionary
(1.2) blendowanie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
odpowiednio ułożony stos polan drzewnych przykrytych ziemią z chrustem i wypalany na węgiel; również kopiec węgla w podobny sposób niegdyś koksowanego
SJP.pl
Mielerz (dawn. "limierz", "milerz"; od mhd: mīler) – stos drewna gorszej jakości technicznej ułożony w kształcie kopuły, przykryty gliną, ziemią lub darnią.
W mielerzach spalano drewno z małym, kontrolowanym dostępem powietrza w celu wytworzenia węgla drzewnego w procesie suchej destylacji. Metoda ta zaczęła tracić na znaczeniu w XIX wieku. Wypalanie węgla drzewnego w mielerzach stosuje się sporadycznie do dziś, choć z ekonomicznego punktu widzenia wydajniejsze są retorty.
Wikipedia
nazwa kilku miejscowości w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Mieleszyn
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Mielno
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. związany z Mielnem, dotyczący Mielna, pochodzący z Mielna
Wiktionary
rzecz. Mielno n., mielnianin mos., mielnianka ż.
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lp. ter. od: mielić
(1.2) 3. os. lm. mos. przesz. od: mieć
Wiktionary
(1.1) On mieli kawę.
(1.2) Oni mieli dobre pomysły.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛlʲi, AS: mʹi ̯elʹi
Wiktionary
osłonka białkowo-lipidowa włókien nerwowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. izolującą elektrycznie warstwa otaczająca włókna nerwowe
Wiktionary
proces tworzenia osłonki tłuszczowej (mielinowej) wokół włókien nerwowych w mózgu i rdzeniu kręgowym przebiegający w życiu płodowym, warunkuje efektywny przebieg impulsów nerwowych i jest wskaźnikiem dojrzałości układu nerwowego
SJP.pl
przymiotnik od: mielina
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący mieliny
Wiktionary
rzadko: zboże przeznaczone do przemiału; mlewo
SJP.pl
Mieliwo – osada w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie brodnickim, w gminie Zbiczno, nad północnozachodnim brzegiem jeziora Sosno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.
Wikipedia
1. płytkie miejsce w morzu, rzece, jeziorze;
2. wywód lub jego część pozbawiona głębszej treści
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. płytkie miejsce w morzu, jeziorze lub rzece;
(1.2) liter. tekst bez głębszej treści
Wiktionary
Mielizna – piaszczyste lub żwirowe płytkie miejsce w rzece, jeziorze lub obszarach szelfowych morza. Przyczyną jej powstania jest osadzanie materiału przenoszonego przez wodę przy miejscowym zmniejszeniu szybkości jej płynięcia. W morzach występuje w miejscach dochodzenia wzniesienia szelfu blisko powierzchni morza.
Wikipedia
(1.1) Koryto Wisły jest pełne mielizn.
(1.1) Argentyński statek z 122 osobami na pokładzie zaczął nabierać wody, po tym jak osiadł na mieliźnie w rejonie Antarktydy.
Wiktionary
IPA: mʲjɛˈlʲizna, AS: mʹi ̯elʹizna
Wiktionary
przym. miałki
Wiktionary
(1.1) płycizna
Wiktionary
rozdrabniać coś na drobne cząsteczki za pomocą odpowiednich urządzeń
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) pot. rozdrabniać coś za pomocą odpowiednich przyrządów
(1.2) pot. powoli coś żuć
Wiktionary
(1.1) Falafel przygotowuje się z ciecierzycy, którą namacza się i mieli z różnymi przyprawami i ziołami, takimi jak cebula, czosnek, pietruszka i kolendra.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛlʲit͡ɕ, AS: mʹi ̯elʹić
Wiktionary
rzecz. młynarek mzw., mielony mzw., młyn m., młynek m., mielenie n., mielone, mielonka ż., młócka ż.
czas. zmielić dk., mleć ndk., zemleć dk., przemleć dk.
przym. młyński
Wiktionary
mieszkaniec Mielna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Mielna
Wiktionary
rzecz. Mielno n.
:: fż. mielnianka ż.
przym. mieleński
Wiktionary
mieszkanka Mielna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Mielna
Wiktionary
rzecz. Mielno n.
:: fm. mielnianin mos.
przym. mieleński
Wiktionary
1. niewielkie łososie poławiane wiosną na Bałtyku;
2. gwarowo: młyn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka na Ukrainie, dopływ Horynia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Mielnik
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
element mielący stosowany w młynach bębnowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Czechach, w kraju środkowoczeskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. mielnicki
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. nazwa wielu wsi w Polsce;
3. nazwa wielu jezior w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim, nazwa miasta w województwie zachodniopomorskim oraz licznych wsi w Polsce;
(1.2) geogr. nazwa kilkunastu jezior w Polsce
Wiktionary
Mielno (dawne Großmöllen lub Groß Möllen) – miasto w północno-zachodniej Polsce w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, siedziba gminy Mielno. Położone nad Morzem Bałtyckim i jeziorem Jamno, na Wybrzeżu Słowińskim. Miasto z dwoma letnimi kąpieliskami morskimi i przystanią rybacką na osiedlu Unieście.
Wikipedia
(1.1) Nadmorskie Mielno zlokalizowane jest w strefie ścierania się wpływu klimatycznego morskiego i kontynentalnego.
(1.1) W najbliższą niedzielę w Mielnie odbędą się dożynki sołeckie.
Wiktionary
rzecz. mielnianin mos., mielnianka ż.
przym. mieleński
Wiktionary
Mi
Wikipedia
szpikowa komórka macierzysta powstała z mieloblastu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. komórka powstająca z promielocytu w procesie granulopoezy, przekształcająca się w metamielocyt;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Nie ulega także wątpliwości, że z komórek tkanki siateczkowej mogą powstawać mielocyty.
Wiktionary
Mielofibroza (osteomieloskleroza, osteomielofibroza, przewlekła mielofibroza, myelofibrosis with myeloid metaplasia, agnogenic myeloid metaplasia, chronic idiopathic myelofibrosis, primary myelofibrosis) – jedna z chorób zaliczanych do zespołów mieloproliferacyjnych charakteryzująca się aplazją szpiku kostnego, jego włóknieniem i następowym tworzeniem pozaszpikowych ognisk hematopoetycznych.
Wikipedia
badanie pomocne przy scyntygrafii OUN pozwalające na uzyskanie obrazu kanału kręgowego (wykrycie zwężenia i przepukliny)
SJP.pl
Mielografia - badanie radiologiczne polegające na wprowadzeniu drogą nakłucia lędźwiowego środka cieniującego pochłaniającego promienie X, celem uwidocznienia rdzenia kręgowego wraz z korzeniami rdzeniowymi i workiem oponowym.
Pacjent w czasie badania leży na ruchomym stole, którym w trakcie badania pochyla się, aby doszło do wstecznego zakontrastowania kanału kręgowego.
Wikipedia
odsetkowy skład komórkowy szpiku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. smażona potrawa z mielonego mięsa z dodatkami w postaci przypraw i spoiwa
Wiktionary
czas. mielić, mleć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: mielonka
Wiktionary
rzecz. mielonka ż.
Wiktionary
wędlina z mięsa mielonego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. spoż. konserwa zawierająca mięso mielone, sól, przyprawy i ewentualnie inne składniki typu konserwanty, zagęszczacze;
(1.2) hand. spoż. wyrób masarski z mięsa mielonego
Wiktionary
Mielonka, zwana też konserwą turystyczną – mięsna konserwa, którą można długo przechowywać.
Wikipedia
(1.1) Nie było nic do jedzenia, otworzyłem więc puszkę mielonki.
Wiktionary
IPA: mʲjɛˈlɔ̃nka, AS: mʹi ̯elõnka
Wiktionary
rzecz. mielenie n., mielony mzw.
:: zdrobn. mieloneczka ż.
czas. mleć ndk., mielić ndk., zemleć dk., zmielić dk.
przym. mielony, zmielony
Wiktionary
potocznie: kotlet mielony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. kulin. spoż. kotlet mielony
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: mleć
Wiktionary
(1.1) Na obiad zjadłem dwa mielone.
Wiktionary
IPA: mʲjɛˈlɔ̃nɨ, AS: mʹi ̯elõny
Wiktionary
rzecz. mielonka ż.
czas. mleć ndk., mielić ndk., zmielić dk., zemleć dk.
Wiktionary
(1.1) kotlet mielony
Wiktionary
uszkodzenie rdzenia kręgowego w odcinku szyjnym
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: miałki; bardziej miałki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
barwny motyl z rodziny południc
SJP.pl
dawniej:
1. zastępować określony obiekt innym; zamieniać;
2. dawać określony obiekt komuś w zamian za inny obiekt; wymieniać;
3. mieniać się:
a) dokonywać transakcji, w której przekazuje się komuś określony obiekt w zamian za inny obiekt; zamieniać się;
b) ciągle, ustawicznie zastępować określony obiekt innym; wymieniać się
SJP.pl
rzeczy będące czyjąś własnością; majątek, dobytek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ogół rzeczy stanowiących czyjąś własność;
(1.2) rzad. odczasownikowy od|mieć.
Wiktionary
Mienie – termin oznaczający w zależności od kontekstu:
Mienie obejmuje wszystkie prawa podmiotowe majątkowe. Pasywa nie wchodzą w skład mienia, ale ciążą na majątku. Każdy podmiot ma w zasadzie jeden majątek.
Mienie w ujęciu cywilnoprawnym na podstawie prawa polskiego.
Wikipedia
(1.1) Wojna pozbawiła moją rodzinę całego mienia.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: mʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
czas. mieć
Wiktionary
(1.1) aktywa, dobro, dobytek, dorobek, majątek, posiadłość, własność
(1.2) posiadanie
Wiktionary
1. przestarzałe: nadawać nazwę, nazywać kogoś lub coś;
2. mienić się -
a) przestarzałe: uznawać, uważać siebie za kogoś, za coś;
b) przybierać różne zmieniające się odcienie jakiegoś koloru, błyszczeć barwami; lśnić, połyskiwać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) przest. nadawać miano, tytuł; uznawać za kogoś, za coś
czasownik zwrotny niedokonany mienić się
(2.1) przest. być nazywanym przez siebie; uważać się za kogoś
(2.2) zmieniać kolory lub odcienie barwy
(2.3) dawać odblaski; puszczać refleksy świetlne
Wiktionary
rzecz. mienienie n.
Wiktionary
(1.1) nazywać, tytułować, zwać
(2.1) nazywać się
(2.3) błyszczeć, migotać, połyskiwać
Wiktionary
związany z mienszewikiem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. polit. związany z mienszewikami, dotyczący mienszewików, mienszewizmu
Wiktionary
rzecz. mienszewizm mrz., mienszewik mrz.
Wiktionary
członek umiarkowanej frakcji w Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji, powstałej w opozycji do leninowskiej frakcji bolszewików; mieńszewik
SJP.pl
Mienszewicy ( меньшевик, „będący w mniejszości”) – frakcja Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji (SDPRR), powstała w 1903 na II Zjeździe Partii w Brukseli, sprzeciwiająca się rewolucyjnemu kierunkowi, w którym Włodzimierz Lenin zamierzał prowadzić rosyjską partię socjaldemokratyczną. Od 1917 odrębna partia polityczna, formalnie zakazana na terytorium Rosji Sowieckiej w roku 1921.
Wikipedia
członek umiarkowanej frakcji w Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji, powstałej w opozycji do leninowskiej frakcji bolszewików; mieńszewik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. środ. eduk. ocena mierna (w latach 1991–1999)
Wiktionary
(1.1) Na świadectwie miał same mierki.
Wiktionary
(1.1) mierny, dwója
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dotyczący miernictwa, stosowany w miernictwie; dotyczący pomiarów; mierniczy
SJP.pl
techniki wykonywania różnorodnych pomiarów
SJP.pl
Miernictwo – historyczna, obecnie zanikająca nazwa, odnosząca się do geodezji niższej – nauki zajmującej się wszelkimi rodzaju pomiarami lądowymi. Zwykle w geodezji jest to dział dotyczący pomiarów, przy których nie jest wymagane uwzględnianie przestrzennego kształtu Ziemi.
Wikipedia
dotyczący miernictwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) metrol. związany z miernictwem; służący do mierzenia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) geod. fachowiec zajmujący się pomiarami gruntów, sporządzaniem planów terenów
Wiktionary
czas. mierzyć, pomierzyć, przymierzać
rzecz. pomiar mrz.
Wiktionary
(2.1) geodeta, geometra
Wiktionary
przysłówek
(1.1) od: mierny
Wiktionary
(1.1) Pierdzą panny, dobrodzieje, • Księża, szlachta i złodzieje, • Nawet papież chociaż miernie, • Też kadzidłem sobie pierdnie.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛrʲɲɛ, AS: mʹi ̯erʹńe
Wiktionary
rzecz. mierność ż., miernota m./ż.
przym. mierny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: miernie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: mierny
SJP.pl
urządzenie służące do wykonywania pomiaru (np. natężenia prądu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. przyrząd pozwalający określić wartość mierzonej wielkości, zjawiska, cechy;
(1.2) metrol. jednostka miary, wskaźnik określający wartość czegoś
(1.3) kryterium oceny czegoś
(1.4) przest. specjalista zajmujący się mierzeniem gruntów
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Amperomierz jest przykładem miernika elektrycznego.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛrʲɲik, AS: mʹi ̯erʹńik
Wiktionary
rzecz. miara ż., mierzenie n., zmierzenie n.
czas. przymierzać, mierzyć ndk., zmierzyć ndk.
przym. mierzalny, miarowy
Wiktionary
(1.1) probierz
Wiktionary
rodzina motyli obejmująca około 14 tysięcy gatunków; miernikowcowate
SJP.pl
rodzina motyli obejmująca około 14 tysięcy gatunków; miernikowce
SJP.pl
Miernikowcowate, miernikowce (Geometridae) – rodzina owadów z rzędu motyli i infrarzędu różnoskrzydłych. Kosmopolityczna. Obejmuje ponad 24 tysiące opisanych gatunków. Samce są zawsze uskrzydlone, samice miewają skrzydła zredukowane lub całkiem zanikłe. U samców i uskrzydlonych samic występują unikalnej budowy narządy bębenkowe. Gąsienice są roślinożerne (zwykle liściożerne), wyjątkowo drapieżne. Odznaczają się charakterystycznym sposobem poruszania i zwykle tylko dwiema parami posuwek.
Wikipedia
o cechach miernikowcowatych (rodzina motyli)
SJP.pl
przedstawiciel rodziny motyli nocnych o smukłych ciałach
SJP.pl
pogardliwie: mężczyzna niewyróżniający się niczym pozytywnym, poniżej średniego poziomu; beztalencie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogard. osoba lub rzecz mierna, której wartość jest oceniana poniżej średniego poziomu
Wiktionary
(1.1) Wydaje mi się, mówiąc szczerze, że to po prostu zemsta miernot, które dorwały się do władzy.
Wiktionary
przym. mierny
przysł. miernie
rzecz. mierny mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest mierne; cecha tych, którzy są mierni
Wiktionary
(1.1) Utwór ukazuje ideał życia ziemianina i stanowi pochwałę mierności rozumianej jako akceptacja rzeczywistości, unikanie nadmiernych spekulacji i dociekań rozumowych.
Wiktionary
przym. mierny
przysł. miernie
rzecz. mierny mrz.
Wiktionary
kiepski, marny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kiepski, marny
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) eduk. daw. jedna z ocen szkolnych, najniższa ocena zaliczająca
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛrnɨ, AS: mʹi ̯erny
Wiktionary
rzecz. mierność ż., miernota ż.
przym. pomierny
przysł. miernie
Wiktionary
(1.1) byle jaki, taki sobie, pot. denny, kiepski, marny, nędzny, książk. podły, podrzędny, książk. pośledni, szmatławy, pot. szmirowaty, małowartościowy, przeciętny, żaden, cienki, lichy, mizerny, słaby
(2.1) dopuszczający
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Mieroszowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Mieroszowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Mieroszów
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Mieroszyno (kaszb. "Mierëszëno", niem. "Miruschin") – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Puck.
Wieś jest siedzibą "Mieroszyno". W skład sołectwa wchodzą również: Czarny Młyn i Kaczyniec.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mieroszyno, po jej zniesieniu w gromadzie Strzelno. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Mieroszów (tuż po wojnie "Fyrląd Wałbrzyski", Friedland in Niederschlesien) – miasto w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie wałbrzyskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Mieroszów, w Kotlinie Mieroszowskiej, u podnóża Gór Suchych w Sudetach Środkowych na Dolnym Śląsku. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa wałbrzyskiego.
Wikipedia
(1.1) Boguszów-Gorce jest połączony koleją z trzema miastami: Wałbrzychem, Marciszowem i Mieroszowem.
Wiktionary
IPA: mʲjɛˈrɔʃuf, AS: mʹi ̯erošuf
Wiktionary
rzecz. mieroszowianin m., mieroszowianka ż.
przym. mieroszowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
pułapkowe, sieciowe narzędzie połowu ryb, w rodzaju żaka
SJP.pl
Mieroża – pułapka na ryby i raki będąca odmianą żaka mająca tylko jedno skrzydło. Częścią łowną mieroży są komory, do których ryby wpływają przez rozpiętą na obręczach sieć, uniemożliwiające wycofywanie się złowionych ryb z wnętrza sieci.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. bot. mirt
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński merta, myrta
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
taki, który można zmierzyć
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który daje się zmierzyć
Wiktionary
(1.1) Na początku ustal cel, który musi być realny, mierzalny i osiągalny.
Wiktionary
rzecz. mierzalność ż., miara ż., mierzenie n., zmierzenie n., pomierzenie n., miarka ż., pomiar m., miernik m.
czas. przymierzać, mierzyć ndk., zmierzyć dk., pomierzyć dk.
przysł. mierzalnie
przym. miarowy
Wiktionary
(1.1) wymierny, obliczalny, policzalny, przeliczalny
Wiktionary
kultura mierzanowicka - kultura archeologiczna epoki brązu
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zmierzchnąć)
(1.1) tracić blask, pogrążać się w mroku; stawać się zmierzchem
(1.2) przen. ulegać przemijaniu, słabnięciu, upadkowi
Wiktionary
rzecz. mierzchnięcie n.
Wiktionary
(1.1) ciemnieć, gasnąć, mrocznieć, zmierzchać się
(1.2) gasnąć, odchodzić, przemijać, słabnąć, upadać, ustępować
Wiktionary
wąski, piaszczysty pas lądu naniesiony przez fale morskie, odcinający zatokę od morza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. piaszczysta bariera oddzielająca zalew lub zatokę od otwartego morza;
Wiktionary
Mierzeja – półwysep, rodzaj kosy cechujący się tym, że całkowicie lub w znacznym stopniu odcina przybrzeżny fragment morza od reszty akwenu morskiego.
Jeśli odcięcie nie jest pełne i istnieje niewielkie połączenie (cieśnina) między zbiornikiem macierzystym a nowo powstałym, taki odcięty fragment morza nazywa się zalewem, natomiast gdy mierzeja oddziela całkowicie fragment morza (łączy dwa punkty wybrzeża), taki zbiornik staje się jeziorem przybrzeżnym (limanowym).
Wikipedia
(1.1) Zasadniczym elementem płaskiego wybrzeża jest mierzeja, czyli wał plażowy oddzielony od linii brzegowej głównego lądu laguną lub mokradłem.
Wiktionary
IPA: mʲjɛˈʒɛja, AS: mʹi ̯ežei ̯a
Wiktionary
(1.1) kosa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mierzyć.
Wiktionary
(1.1) Mierzenie ciśnienia nie jest skomplikowaną operacją.
Wiktionary
IPA: mʲjɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: mʹi ̯ežẽńe
Wiktionary
czas. mierzyć ndk.
rzecz. miarka ż., miernik mrz., miara ż.
przym. mierzalny, miarowy
Wiktionary
Mierzeszyn ( Meisterswalde, Miérzëszëno) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Trąbki Wielkie. Leży, ok. 30 km na południowy zachód od Gdańska na skrzyżowaniu dróg wojewódzkich nr 226 i 233. Na północ od wsi znajduje się Jezioro Małe o powierzchni 12,5 ha. Ma status sołectwa.
Wikipedia
Mierzewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Niechanowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Pałac eklektyczny z XIX w. zbudowany dla Kaczkowskich, a rozbudowany po 1912 r. dla Brzeskich. Ostatnim przedwojennym właścicielem Mierzewa był Adolf Brzeski.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. metrol. jednostka objętości
Wiktionary
czas. mierzić ndk.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. wstrętny
Wiktionary
IPA: mʲjɛrʲˈʑɔ̃nɨ, AS: mʹi ̯erʹźõny
Wiktionary
[czytaj: mier-zić] wzbudzać w kimś odrazę, niechęć; odstręczać; odpychać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) wzbudzać w kimś odrazę, niechęć
czasownik niedokonany
(2.1) gw-pl|Zaolzie. mierzyć, odmierzać
Wiktionary
(1.1) Mierziła go wszelka elitarność. Toteż starał się przemawiać jak najbardziej zrozumiale, lapidarnie, czystym, a jednocześnie dosadnym językiem.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛrʲʑit͡ɕ, AS: mʹi ̯erʹźić
Wiktionary
rzecz. mierzączka ż., mróz m., mrożenie n.
czas. mierznąć ndk., mrozić ndk., zmierzić dk.
przym. obmierzły
Wiktionary
(1.1) odstręczać, odpychać, irytować
Wiktionary
[czytaj: mier-zliwy] dawniej: obmierzły, nieznośny, wstrętny
SJP.pl
mierznica czarna - lecznicza bylina o niemiłej woni
SJP.pl
Mi
Wikipedia
Mierzowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie legnickim, w gminie Prochowice.
Wikipedia
gwarowo:
a) stargana, zgnieciona słoma, używana najczęściej na ściółkę
b) naturalny, organiczny nawóz, obornik, gnój
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zootechn. materiał ściółkowy dla bydła ze zgniecionej słomy
(1.2) roln. nawóz gospodarski ze ściółki zmieszanej z odchodami zwierząt
(1.3) pogard. ktoś lub coś bez znaczenia, marny, bezwartościowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) gnój, obornik
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
pełen mierzwy; zgnieciony, potargany
SJP.pl
mierzwica osowata - gatunek owada z rodziny bzygowatych
SJP.pl
Mierzwica (ukr. Мервичі) – wieś na Ukrainie, w rejonie lwowskim (wcześniej w rejonie żółkiewskim) obwodu lwowskiego. Wieś liczy około 1200 mieszkańców.
Znajduje się tu stacja kolejowa Kulików, położona na linii Lwów – Rawa Ruska – Hrebenne.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wprowadzać w stan nieładu; burzyć; wichrzyć; targać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zmierzwić)
(1.1) targać, plątać
Wiktionary
przym. mierzwiony, zmierzwiony
Wiktionary
(1.1) czochrać, kołtunić
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. metrol. jednostka objętości równa ok. 48 litrom
Wiktionary
Mierzyce – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Wierzchlas. Jest to duża wieś, w której jest ok. 230 zagród. Znana od 1377 r. Niegdyś były tu czynne: fabryka papieru i smolarnia.
Do 1954 roku istniała gmina Mierzyce. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mierzyce. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
niski, wytrzymały koń używany w zaprzęgach artyleryjskich
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: mierzyn, mały koń pociągowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Mierzynko (kaszb. "Mierzinkò", niem. "Mersinke") – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Gniewino nad wschodnim brzegiem Jeziora Salińskiego. Wieś jest siedzibą sołectwa "Mierzynko" w którego skład wchodzą również Salino, Salinko, Dębina, "Rukowo" i "Rechcienko".
Wikipedia
czasownik przechodni niedokonany (dk. zmierzyć)
(1.1) liczbowo określać właściwość (np. ilość, długość) czegoś poprzez porównanie z ustalonym wzorcem (np. calem, metrem czy długością własnej stopy); robić pomiar
(1.2) kraw. zakładać na siebie ubranie lub obuwie, sprawdzając czy pasuje
(1.3) wojsk.celować do kogoś lub czegoś; brać kogoś / coś na cel
(1.4) przest. książk. mieć określoną długość, szerokość lub wysokość
Wiktionary
(1.1) W geometrii nie używa się linijki, a liniału, zaś odcinki można mierzyć cyrklem.
(1.4) Podszedł do niej mężczyzna, mierzący niecałe półtora metra wzrostu.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛʒɨt͡ɕ, AS: mʹi ̯ežyć
Wiktionary
rzecz. bezmiar mrz., miara ż., miarka ż., miernictwo n., pomiar m., wymiar m., mierniczy m., rozmiar m., namiernik mrz., przymiarka ż., miernik mrz., mierzenie n., zmierzenie n.
czas. pomierzyć, przymierzać ndk., namierzać ndk., wymierzać ndk., zmierzyć dk.
przym. mierniczy, mierzalny, wymierny, pomiarowy, miarowy
temsłow. -mierz
Wiktionary
(1.1) obliczać, reg. śl. mierzić
(1.2) przymierzać
(1.3) celować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Mierzęcice – wieś w Polsce położona w Zagłębiu Dąbrowskim, w województwie śląskim, w powiecie będzińskim, w gminie Mierzęcice.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mierzęcice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Mierzęcice
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
futro z nienarodzonych jagniąt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mierzić.
Wiktionary
czas. mierzić
Wiktionary
skrót od: miesiąc (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = miesiąc
Wiktionary
rzecz. miesiąc mrz.
Wiktionary
1. maszyna do mieszenia ciasta;
2. rodzaj owadów z rodziny miesierkowatych; miesierka
SJP.pl
rodzina błonkówek; miesierkowate
SJP.pl
o cechach miesiarkowatych (rodzina błonkówek); miesierkowaty
SJP.pl
owad z rodziny miesierkowatych
SJP.pl
Miesierka, miesiarka ("Megachile") – rodzaj owadów z rodziny miesierkowatych (Megachilidae) z rzędu błonkoskrzydłych. W Polsce reprezentowany przez ok. 20 gatunków. Największe osiągają prawie 2 cm, ale większość ma około 1 cm. Samice zbierają pyłek kwiatowy na szczoteczkę brzuszną na spodzie odwłoka, przy okazji zapylając wiele roślin, w tym wiele motylkowych, zwłaszcza komonicę.
Wikipedia
o cechach miesierkowatych (rodzina błonkówek); miesiarkowaty
SJP.pl
Miesierkowate, miesiarkowate (Megachilidae) – rodzina pszczół, obejmująca gatunki samotne i pasożytnicze.
Samice niepasożytniczych gatunków zbierają pyłek kwiatowy nie na owłosione nogi, ale na szczoteczkę brzuszną na spodzie odwłoka.
Do samotnych rodzajów zaliczają się m.in.:
Wikipedia
o cechach miesierkowatych (rodzina błonkówek); miesiarkowaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. miesiąc
(1.2) gw-pl|księstwo łowickie. księżyc
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. miesiąc
Wiktionary
przestarzale, gwarowo albo poetycko: księżyc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miar. jednostka czasu obejmująca 28–31 dni; każda z dwunastu części roku;
(1.2) astr. zob. miesiąc księżycowy.
(1.3) przest. (współcz. poet. lub gwara.) księżyc (naturalny satelita Ziemi)
Wiktionary
Miesiąc – wspólna nazwa różnych jednostek czasu, zwykle obejmujących od 28 do 31 dób. Miesiące kalendarzowe zawierają całkowite liczby dni, jednak miesiące astronomiczne (księżycowe) są związane z ruchem Księżyca wokół Ziemi i nie mają tej własności. Wyróżnia się miesiące:
Wikipedia
(1.1) Co miesiąc na moje konto wpływają pieniądze od pracodawcy.
(1.1) Współczesne nazwy miesięcy w większości języków europejskich wywodzą się z łaciny.
(1.3) Spójrz, jaki piękny miesiąc na niebie.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nt͡s, AS: mʹi ̯ėśõnc
Wiktionary
rzecz. miesiączka ż., miesiącznica ż., miesięcznik mrz., miesiączkowanie n.
:: zdrobn. miesiączek mrz.
:: zgrub. miech mrz.
przym. miesiącowy, miesięczny, bezmiesięczny
przysł. miesięcznie, miesiącami
czas. miesiączkować ndk.
skr. mies.
Wiktionary
(1.1) pot. zdrobn. miesiączek; posp. pot. zgrub. miech; skr. mies.
(1.3) gwara. poet. przest. zdrobn. miesiączek; poet. przest. luna; księżyc (naturalny satelita Ziemi)
Wiktionary
przysłówek
(1.1) ileś miesięcy, przez wiele miesięcy
forma rzeczownika.
(2.1) N. lm. od: miesiąc
Wiktionary
(1.1) Towarzyszył mi dreszcz emocji, spora radocha, że oto nadeszła chwila, o której marzyłem miesiącami, może nawet latami.
Wiktionary
rzecz. miesiąc mrz.
Wiktionary
(1.1) długo, długotrwale
Wiktionary
zdrobnienie od: miesiąc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. księżyc
(1.2) stpol. lud. bot. nagietek lekarski
(1.3) stpol. lud. bot. aster
(1.4) zdrobn. miesiąc
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lm. od: miesiączka
Wiktionary
(1.1) Świeć, miesiączku, świeć.
(1.4) (…) niech jeno chory spokojnie poleży miesiączek abo dwa (…).
Wiktionary
rzecz. miesiąc mrz., miesiączka ż., miesiączkowanie n., miesięcznik m., miesięczny m., miesięcznica ż., miesiącznica ż.
czas. miesiączkować
przym. miesięczny
przysł. miesięcznie
Wiktionary
(1.1) miesiąc
Wiktionary
faza cyklu miesiączkowego dojrzałych płciowo kobiet (wydalanie krwi i śluzu z macicy wynikające ze złuszczania się warstwy śluzowej błony); menstruacja, period
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. cykliczne, comiesięczne złuszczanie się nabłonka macicy;
Wiktionary
IPA: mʲjɛ̇ˈɕɔ̃n͇t͡ʃka, AS: mʹi ̯ėśõṇčka
Wiktionary
rzecz. miesiączek m., miesiąc m., miesięcznik m., miesięcznica ż., miesięczny m., miesiączkowanie n., miesiącznica ż.
czas. miesiączkować ndk.
przym. miesiączkowy, międzymiesiączkowy, przedmiesiączkowy, pomiesiączkowy, miesięczny
przysł. miesięcznie
Wiktionary
(1.1) med. menstruacja, okres, rzad. period; pot. eufem. ciotka, pot. wulg. ciota; eufem. przest. kobieca przypadłość; eufem. trudne dni
Wiktionary
mieć miesiączkę (menstruację); menstruować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) fizj. mieć miesiączkę
Wiktionary
rzecz. miesiączka ż., miesiąc mrz., miesięcznica ż., miesięcznik mrz., miesięczny mrz., miesiącznica ż., miesiączek m.
przysł. miesięcznie
przym. miesięczny
Wiktionary
(1.1) menstruować, mieć miesiączkę, mieć okres
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fizj. dotyczący miesiączki, menstruacji
Wiktionary
rzecz. miesiączka ż., miesiącznica ż., miesięcznica ż.
przysł. miesięcznie
przym. przedmiesiączkowy
Wiktionary
(1.1) menstruacyjny, menstrualny
Wiktionary
roślina zielna z rodziny krzyżowych; miesięcznica, lunaria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. syst. nazwa systematyczna|Lunaria|L.|ref=tak., rodzaj roślin należący do rodziny kapustowatych;
(1.2) bot. nazwa systematyczna|Lunaria annua|L.|ref=tak., roślina z gatunku miesiącznica roczna;
(1.3) bot. nazwa systematyczna|Lunaria rediviva|L.|ref=tak., roślina z gatunku miesiącznica trwała;
Wiktionary
Miesiącznica ("Lunaria") – rodzaj roślin należący do rodziny kapustowatych. Należą do niego trzy gatunki, czasem włącza się tu także gatunek czwarty "Lunaria elongata" Rośliny te rosną w Europie, miesiącznica roczna introdukowana i zadomowiona została także w Ameryce Północnej i Południowej. Występują w lasach i zaroślach, poza tym często uprawiane są jako rośliny ozdobne. W Polsce gatunkiem rodzimym jest miesiącznica trwała ("L. rediviva"), uprawiana jest miesiącznica roczna ("L. annua").
Wikipedia
(1.2) Miesiącznice nazywane też bywają „judaszowymi srebrnikami”.
Wiktionary
rzecz. miesiąc m., miesiączek m., miesięcznik m., miesięczny m., miesięcznica ż., miesiączka ż., miesiączkowanie n.
czas. miesiączkować ndk.
przym. miesięczny, miesiączny, miesiączkowy
przysł. miesięcznie
Wiktionary
(1.2) pot. judaszowe srebrniki
(1.3) pot. nocna panna
Wiktionary
gnieść, rozrabiać ciasto
SJP.pl
czasownik
(1.1) gnieść, rozrabiać ciasto
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛ̇ɕit͡ɕ, AS: mʹi ̯ėśić
Wiktionary
rzecz. mieszenie n.
czas. rozmiesić
Wiktionary
1. dzień przypadający w któryś miesiąc po ważnym wydarzeniu;
2. roślina zielna z rodziny krzyżowych; miesiącznica, lunaria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. zob. miesiącznica.
(1.2) neol. dzień przypadający dokładnie miesiąc po jakimś fakcie, zdarzeniu
(1.3) neol. obchody związane z miesięcznicą (1.2)
Wiktionary
(1.2) Obchody miesięcznicy śmierci górnika wizjonera odbyły się bez udziału prześmiewców i nad grobem po raz pierwszy publicznie pojawiła się idea wzniesienia figury na wałbrzyskim rynku.
(1.2) Głos miał jeszcze ochrypły. Zdarł go podczas obchodów kolejnej miesięcznicy wprowadzenia stanu wojennego.
(1.3) Teraz uczestnicy miesięcznicy powoli się rozchodzą.
Wiktionary
rzecz. miesiąc m., miesiączek m., miesiączka ż., miesiączkowanie n., miesiącznica ż.
czas. miesiączkować ndk.
przym. miesięczny, miesiącowy, miesiączkowy
przysł. miesięcznie
Wiktionary
(1.1) war. miesiącznica
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w ciągu miesiąca; dotyczy ilości czegoś
Wiktionary
(1.1) On zarabia 2500 złotych miesięcznie.
Wiktionary
IPA: mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇t͡ʃʲɲɛ, AS: mʹi ̯ėśẽṇčʹńe
Wiktionary
rzecz. miesięczny mrz., miesiąc m., miesiączek m., miesięcznik m., miesiączka ż., miesięcznica ż., miesiącznica ż.
czas. miesiączkować ndk.
przym. miesięczny, miesiączkowy
Wiktionary
publikacja ukazująca się raz w miesiącu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) czasopismo wydawane co miesiąc;
Wiktionary
Zobacz też: Miesięcznik (roślina), Miesięcznik (zin).
Miesięcznik – czasopismo ukazujące się regularnie raz w miesiącu. Miesięczniki są wydawane dla zdefiniowanej grupy czytelników, na przykład osób zainteresowanych tematyką polityczną, społeczną, regionalną, informatyczną, sportową, branżową. Niektóre miesięczniki wydawane są w formie poradników (z przepisami kulinarnymi, radami na temat pielęgnacji ogrodu i tym podobnymi).
Wikipedia
(1.1) Ten miesięcznik wychodzi już dwadzieścia lat.
Wiktionary
IPA: mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇t͡ʃʲɲik, AS: mʹi ̯ėśẽṇčʹńik
Wiktionary
rzecz. miesiąc m., miesiączek m., miesiączka ż., miesiącznica ż., miesięczny m.
czas. miesiączkować ndk.
przym. miesiącowy, miesięczny
przysł. miesięcznie
Wiktionary
rodzina podzwrotnikowych, pnących roślin dwuliściennych o groniastych kwiatostanach
SJP.pl
Mi
Wikipedia
o cechach miesięcznikowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
a) związany z okresem miesiąca, np. bilet miesięczny;
b) mający miesiąc, trwający miesiąc itp.; jednomiesięczny;
c) ukazujący się raz w miesiącu, przypadający co miesiąc itp.; comiesięczny;
d) poetycko: księżycowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z okresem jednego miesiąca
(1.2) książk. poet. przest. związany z Księżycem; zob. księżycowy.
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) bilet ważny przez miesiąc
Wiktionary
(1.1) Czy miesięczny okres wypowiedzenia liczy się od dnia złożenia wypowiedzenia, czy od nowego miesiąca?
(1.1) Bilety miesięczne dostępne są w każdej kolekturze.
Wiktionary
IPA: mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇t͡ʃnɨ, AS: mʹi ̯ėśẽṇčny
Wiktionary
rzecz. miesiąc mrz., miesiączka ż., miesiącznica ż., miesięcznik mrz., miesiączkowanie n.
:: zdrobn. miesiączek mrz.
:: zgrub. miech m.
czas. miesiączkować ndk.
przym. miesiącowy, comiesięczny, bezmiesięczny
przysł. miesięcznie
Wiktionary
(1.2) księżycowy
Wiktionary
Mi
Wikipedia
zdrobnienie od: mieszadło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chem. rdzeń mieszadła elektromagnetycznego
(1.2) zdrobn. od: mieszadło (niewielkie mieszadło)
Wiktionary
rzecz. mieszadło n., mieszanie n., mieszaniec mzw./mos.
Wiktionary
(1.1) dipol magnetyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. przyrząd do mieszania
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. domieszanie n., domieszka ż., mieszadełko n., mieszalnik mrz., mieszanie n., mieszaniec mos. mrz., mieszanina ż., mieszanka ż., mieszarka ż., namieszanie n., pomieszanie n., wmieszanie n., wymieszanie n., zmieszanie n., zamieszanie n.
czas. domieszać dk., mieszać ndk., namieszać dk., pomieszać dk., wmieszać dk., wymieszać dk.zamieszać dk., zmieszać dk.
przym. mieszany
Wiktionary
dział fabryki, w którym odbywa się mieszanie używanych w danym przemyśle składników, surowców itp.; mieszarnia
SJP.pl
związany z mieszaniem; podlegający mieszaniu
SJP.pl
zbiornik z mieszadłem stosowany do mieszania różnorodnych substancji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. zbiornik do mieszania różnych substancji
(1.2) hutn. zbiornik do zlewania metali z pieców hutniczych
(1.3) hist. naczynie do mieszania wina z wodą (w antycznej Grecji)
Wiktionary
rzecz. mieszadło n.
Wiktionary
używany przy mieszaniu, służący do mieszania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mechaniczne łączenie ze sobą różnych składników lub elementów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: mʲjɛˈʃãɲɛ, AS: mʹi ̯ešãńe
Wiktionary
czas. zmieszać, mieszać ndk., wymieszać dk., pomieszać dk., zamieszać dk., namieszać dk.
rzecz. mieszanka ż., mieszanina ż., mieszaniec m., mieszacz m., mieszadło n., mieszadełko n., zmieszanie n., zamieszanie n., przemieszanie n., domieszka ż.
przym. mieszany
Wiktionary
człowiek pochodzący od rodziców różnych ras
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. obraź. osoba pochodząca od rodziców różnych ras
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) kynol. pies nierasowy
(2.2) biol. osobnik powstały w wyniku skrzyżowania dwóch organizmów rodzicielskich należących do innych ras, odmian
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Ziemię Majów zamieszkują także inne ciekawe grupy etniczne, jak choćby Garifuni — mieszańcy Murzynów i Indian (od Murzynów wzięli wygląd i temperament, a od Indian zapożyczyli język).
(2.1) Oto nasz pies Max ze schroniska w Kanadzie, mieszaniec ras border collie i golden retriever.
(2.2) Babka lancetowata tworzy mieszańce z babką średnią.
Wiktionary
IPA: mʲjɛˈʃãɲɛt͡s, AS: mʹi ̯ešãńec
Wiktionary
rzecz. mieszanka ż., mieszanina ż., mieszanie n., mieszacz m., mieszadło n., mieszadełko n.
czas. mieszać
przym. mieszańcowy
Wiktionary
(2.1) wielorasowiec, pot. kundel, pieszcz. kundelek
(2.2) bastard, hybryda, hybryd, metys, krzyżówka
Wiktionary
1. połączenie dwóch lub więcej substancji, które po zmieszaniu zachowują swoje właściwości;
2. połączenie różnorodnych elementów, cech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dwie lub więcej substancji, zmieszanych ze sobą
(1.2) połączenie różnorodnych rzeczy, osób, pojęć, właściwości itp.
Wiktionary
Mieszanina – układ dwóch lub więcej pierwiastków lub związków chemicznych zmieszanych z sobą w dowolnym stosunku i wykazujących swoje indywidualne właściwości.
Wikipedia
(1.1) Eten tworzy z powietrzem mieszaninę wybuchową.
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛʃãˈɲĩna, AS: mʹi ̯ešãńĩna
Wiktionary
rzecz. przymieszka ż., mieszanka ż., mieszanie n., mieszaniec mos., zmieszanie n., zamieszanie n., mieszadło n.
czas. mieszać
Wiktionary
(1.1) przen. amalgamat, mieszanka
Wiktionary
połączenie różnych rzeczy, pojęć, zjawisk, cech itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zmieszane ze sobą produkty lub substancje
(1.2) połączenie odmiennych od siebie elementów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) 10 lat temu w Norwegii zakazano wypełniania ubytków w zębach mieszanką rtęci – amalgamatem.
(1.1) Powietrze jest mieszanką gazową, która tworzy atmosferę Ziemi i składa się głównie z tlenu i azotu.
Wiktionary
IPA: mʲjɛˈʃãnka, AS: mʹi ̯ešãnka
Wiktionary
rzecz. przymieszka ż., zmieszanie n., mieszaniec mos., mieszanie n., mieszanina ż., zamieszanie n., mieszadło n.
czas. mieszać ndk., zamieszać dk.
przym. mieszankowy, mieszany
Wiktionary
(1.1) mieszanina
Wiktionary
złożony z różnych elementów, niejednolity, różnoraki; męski i żeński, koedukacyjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) złożony z różnych elementów
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: mieszać
Wiktionary
rzecz. przymieszka ż., domieszka ż., mieszanka ż., mieszadło n., mieszanie n.
czas. mieszać ndk.
Wiktionary
(1.1) różnorodny
Wiktionary
przymiotnik od: mieszarka
SJP.pl
dział fabryki, w którym odbywa się mieszanie używanych w danym przemyśle składników, surowców itp.; mieszalnia
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) łączyć składniki podczas mieszania (poruszając lub potrząsając substancją)
(1.2) dodawać, łączyć pojęcia itp.
(1.3) mylić, błędnie łączyć jakieś informacje
(1.4) przest. zawstydzać kogoś
(1.5) przen. gmatwać, komplikować, powodować chaos, nieład
(1.6) gw-pl|Śląsk Cieszyński. tworzyć kierdel z owiec
czasownik zwrotny niedokonany mieszać się (dk. brak)
(2.1) wtrącać się, wdawać się w coś, za bardzo się czymś interesować
(2.2) łączyć się, występować razem z czymś
Wiktionary
(1.1) Profesor z rozwichrzoną czupryną przelewał z retorty do retorty mętną białawą ciecz, mieszał ją z substancjami, zawartymi w szeregach probówek, przygotowując jakąś reakcję.
(2.1) Nie mieszaj się do nie swoich spraw.
(2.2) Jej głos mieszał się z muzyką.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛʃat͡ɕ, AS: mʹi ̯ešać
Wiktionary
czas. wymieszać dk., rozmieszać dk., namieszać dk., przemieszać dk., wmieszać dk., pomieszać dk., zmieszać dk.
przym. mieszany, zmieszany
rzecz. przymieszka ż., mieszanie n., pomieszanie n., mieszanka ż., mieszaniec m., mieszanina ż., zmieszanie n., zamieszanie n., przemieszanie n., domieszka ż., mieszadło n.
Wiktionary
(1.1) rozrabiać
(1.4) peszyć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
urządzenie, narzędzie do mieszania różnych składników
SJP.pl
przymiotnik od: mieszaniec
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zespół cech charakterystycznych dla mieszczanina, przede wszystkim konserwatywna mentalność, hołdowanie konwenansom, sztywnym regułom w sposobie życia, co często prowadzi do zakłamania i obłudy; filisterstwo, drobnomieszczaństwo, kołtuneria, dulszczyzna
SJP.pl
1. obywatel należący do stanu mieszczańskiego - wyodrębnionego w okresie feudalizmu stanu, który składa się głównie z mieszkańców miast;
2. dziś rzadko: mieszkaniec miasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. osoba należąca do stanu mieszczańskiego;
(1.2) ktoś o konserwatywnych, zachowawczych poglądach, lubiący ustabilizowane, wygodne życie
(1.3) przest. mieszkaniec miasta
Wiktionary
(1.1) Przyjmowali na stancję dzieci mieszczan śląskich.
(1.2) Adam to mieszczanin, on ci nigdy nie pojedzie mieszkać na wsi.
(1.3) Cieszyniacy okazali się być mieszczanami z krwi i kości.
Wiktionary
rzecz. miasto n., mieszczuch m., mieszczaństwo n., mieszczan mos., mieszczka ż.
:: fż. mieszczanka ż.
przym. mieszczański, miejski
przyim. miasto
Wiktionary
(1.1) daw. mieszczan
(1.2) drobnomieszczanin
(1.3) miastowy, mieszczuch
Wiktionary
1. obywatelka należąca do stanu mieszczańskiego - wyodrębnionego w okresie feudalizmu stanu, który składa się głównie z mieszkańców miast;
2. dziś rzadko: mieszkanka miasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. kobieta należąca do stanu mieszczańskiego;
(1.2) kobieta o konserwatywnych, zachowawczych poglądach, lubiąca ustabilizowane, wygodne życie
(1.3) przest. mieszkanka miasta
Wiktionary
(1.1) Mieszczanki śląskie kazały ozdabiać okna na Boże Ciało.
(1.2) Jadzia to mieszczanka, ona ci nigdy nie pojedzie mieszkać na wsi.
(1.3) Cieszynianki okazały się być mieszczankami z krwi i kości.
Wiktionary
rzecz. miasto n., mieszczuch m., mieszczaństwo n., daw. mieszczan m., mieszczka ż.
:: fm. mieszczanin m.
przym. mieszczański, miejski
przyim. miasto
Wiktionary
(1.3) miastowa
Wiktionary
dotyczący mieszczanina, mieszczaństwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. związany z mieszczaństwem, mieszkańcami miast
Wiktionary
rzecz. mieszczańskość ż., miejski mrz., mieszczanin mos., miasto n., mieszczuch m., mieszczaństwo n., mieszczanka ż., daw. mieszczan m., mieszczka ż.
przym. miejski
przyim. miasto
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest mieszczańskie; cecha tych, którzy są mieszczańscy
Wiktionary
rzecz. mieszczanin m., mieszczanka ż., mieszczka ż., mieszczaństwo n.
przym. mieszczański
przysł. mieszczańsko
Wiktionary
ogół mieszkańców miast
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. stan społeczny wyodrębniony w średniowieczu, złożony z wolnych mieszkańców miast;
(1.2) daw. ogół mieszkańców miast, zwłaszcza ich zamożniejszych warstw
(1.3) zespół negatywnych cech przypisywanych mieszczanom takich jak dwulicowość, kołtuństwo, obskurantyzm i brak szerokich horyzontów umysłowych
Wiktionary
Mieszczaństwo – stan społeczny składający się z obywateli miast (łac. "cives"), czyli osób wolnych, podlegających prawu miejskiemu, uformowany w średniowieczu. Po upadku monarchii stanowej klasa społeczna, nazywana częściej burżuazją (z fr. "bourgeoisie" – mieszkańcy miast); rzadziej mieszczaństwem odnosi się na ogół do mieszkańców miast. Ze względu na ideologiczne pejoratywne nacechowanie pojęć „mieszczaństwo” i „burżuazja” współczesna socjologia używa chętniej i częściej określenia klasa średnia.
Wikipedia
IPA: mʲjɛʃˈt͡ʃãj̃stfɔ, AS: mʹi ̯eščãĩ ̯stfo
Wiktionary
rzecz. mieszczanin mos., mieszczuch mos., mieszczanka ż., mieszczka ż., mieszczańskość ż.
przym. mieszczański
Wiktionary
(1.2) burżuazja, stan średni, stan trzeci
(1.3) drobnomieszczaństwo, drobnomieszczańskość, mieszczańskość
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mieścić.
Wiktionary
czas. mieścić
rzecz. pomieszczenie n.
Wiktionary
1. kobieta należąca do stanu mieszczańskiego; mieszczanka;
2. kobieta ograniczająca swoje zainteresowania do spraw domu, rodziny, nadmiernie dbająca o ipinię publiczną, często małostkowa, nietolerancyjna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. kobieta należąca do mieszczaństwa
(1.2) pogard. kobieta niewykształcona, ograniczona, a mająca wysokie mniemanie o sobie
(1.3) rzad. kobieta z miasta
Wiktionary
rzecz. mieszczaństwo n., mieszczańskość ż., mieszczanin mos., mieszczanka ż.
przym. mieszczański
Wiktionary
(1.1) mieszczanka
Wiktionary
1. człowiek przyzwyczajony i umiejący żyć tylko w mieście;
2. pogardliwie określenie używane w stosunku do mieszkańca miasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. lekcew. albo pogard. osoba mieszkająca w mieście
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛʃt͡ʃux, AS: mʹi ̯eščuχ
Wiktionary
rzecz. miasto n., miejski m., mieszczaństwo n., mieszczanin mos., mieszczanka ż., miastowy m., miastowa ż.
przym. miejski, miastowy, mieszczański
przyim. miasto
Wiktionary
(1.1) mieszkaniec miasta, miastowy
Wiktionary
1. człowiek przyzwyczajony i umiejący żyć tylko w mieście;
2. pogardliwie określenie używane w stosunku do mieszkańca miasta
SJP.pl
zdrobnienie od: mieszczuch
SJP.pl
mały miech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. zdrobn. od: miech; mały miech
(1.2) bot. suchy, pękający owoc niektórych roślin;
(1.3) fot. urządzenie oddalające obiektyw od elementu światłoczułego (kliszy lub matrycy);
(1.4) przest. woreczek na pieniądze, kosztowności lub drobiazgi
(1.5) daw. element stroju męskiego w postaci klapki lub sakiewki przytwierdzonej do krocza;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Mieszek jest w stanie oddalić obiektyw od aparatu nawet o 30 cm.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛʃɛk, AS: mʹi ̯ešek
Wiktionary
rzecz. miech m., miechownik mos.
przym. mieszkowy
Wiktionary
(1.4) sakiewka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|miesić.
Wiktionary
czas. miesić, rozmiesić
Wiktionary
Mieszewo – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Węgorzyno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
skrót od: mieszkaniec, mieszkanka
SJP.pl
budownictwo mieszkaniowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dziedzina gospodarki związana z zapewnieniem społeczeństwu mieszkań
Wiktionary
rzecz. mieszkanie n., mieszkanka ż.
przym. mieszkaniowy
czas. mieszkać
Wiktionary
taki, który służy, nadaje się do zamieszkania, np. budynek mieszkalny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przeznaczony do mieszkania, nadający się do zamieszkania
Wiktionary
(1.1) Obok biura znajduje się pomieszczenie mieszkalne.
Wiktionary
IPA: mʲjɛˈʃkalnɨ, AS: mʹi ̯eškalny
Wiktionary
rzecz. mieszkanie n., mieszkanko n., mieszkaniec m., mieszkanka ż., mieszkaniówka ż.
czas. mieszkać ndk., pomieszkiwać ndk., zamieszkać dk., pomieszkać dk.
przym. mieszkaniowy, niemieszkalny
Wiktionary
pomieszczenie przeznaczone do mieszkania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zespół pomieszczeń mający odrębne wejście, przystosowanych do zamieszkania przez ludzi;
(1.2) miejsce, gdzie dana osoba mieszka
(1.3) odczasownikowy od|mieszkać.
Wiktionary
Mieszkanie – zespół pomieszczeń mieszkalnych i pomocniczych mający odrębne wejście, wydzielony stałymi przegrodami budowlanymi, umożliwiający stały pobyt ludzi i prowadzenie samodzielnego gospodarstwa domowego. Mieszkanie w świetle ustawy o własności lokali, to lokal mieszkalny.
Wikipedia
(1.1) Mamy mnóstwo niesprzedanych mieszkań.
(1.2) Mieszkaniem Diogenesa z Synopy była beczka.
(1.3) Bardzo miło wspominam mieszkanie w akademiku podczas studiów.
Wiktionary
IPA: mʲjɛˈʃkãɲɛ, AS: mʹi ̯eškãńe
Wiktionary
rzecz. mieszkaniec mos., mieszkanka ż., mieszkaniówka ż., mieszkalnictwo n., zamieszkanie n.
:: zdrobn. mieszkanko n.
czas. mieszkać ndk., pomieszkiwać ndk., pomieszkać dk., zamieszkiwać ndk., zamieszkać dk., omieszkać
przym. mieszkaniowy, wewnątrzmieszkaniowy, mieszkalny, mieszkalniczy, zamieszkały
Wiktionary
(1.1) apartament, chata, dom, dach nad głową, garsoniera, hawira, kwatera, kawalerka, izba, lokum, lokal, loft, własne M, własny kąt, pokój, pomieszczenie, rezydencja
Wiktionary
osoba stale zamieszkująca jakiś teren, stale przebywająca w jakimś miejscu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która gdzieś mieszka (żyje)
Wiktionary
Mieszkaniec – gazeta mieszkańców Warszawy. Jako jednolity tytuł ukazuje się w kontrolowanym nakładzie 40–45 tys. egzemplarzy. Głównie zajmuje się tematami związanymi z prawobrzeżną Warszawą. Gazeta Mieszkaniec jest bezpłatnym dwutygodnikiem. Dystrybuowana w Warszawie (m.in. w sklepach, urzędach, bankach oraz placówkach zdrowia, punktach usługowych i handlowych).
Wikipedia
(1.1) Ten człowiek jest mieszkańcem Warszawy.
(1.1) W sobotę zawsze odbywał się tam targ rolny, na którym swoje towary sprzedawali rolnicy z podpoznańskich wiosek. Zamożniejsi bambrzy przyjeżdżali tu swoimi wozami, które natychmiast zamieniały się w stragany na kołach, oferujące mieszkańcom miasta drób, jajka, warzywa i pyry w workach albo w mniejszych ilościach na wymborki.
(1.1) W wielu miastach populacja tych gryzoni przewyższa ilość mieszkańców danej aglomeracji.
Wiktionary
IPA: mʲjɛˈʃkãɲɛt͡s, AS: mʹi ̯eškãńec
Wiktionary
rzecz. mieszkanie n.
:: fż. mieszkanka ż.
czas. mieszkać ndk., zamieszkiwać ndk.
przym. mieszkalny, mieszkaniowy
Wiktionary
(1.1) obywatel, osoba zamieszkała, domownik, lokator, najemca
Wiktionary
specjalista w dziedzinie zagadnień związanych z budownictwem mieszkaniowym
SJP.pl
przymiotnik od: mieszkanie; odnoszący się do pomieszczenia, w którym się mieszka (np. prawo mieszkaniowe)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do mieszkania, związany z mieszkaniem
Wiktionary
(1.1) Zbudowano wówczas wiele szkół, osiedli mieszkaniowych, Muzeum Śląskie, liczne gmachy użyteczności publicznej.
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛʃkãˈɲɔvɨ, AS: mʹi ̯eškãńovy
Wiktionary
rzecz. mieszkanie n., mieszkaniec mos., mieszkanka ż., mieszkaniówka ż., mieszkalnictwo n., zamieszkanie n.
:: zdrobn. mieszkanko n.
czas. mieszkać ndk., pomieszkiwać ndk., pomieszkać dk., zamieszkiwać ndk., zamieszkać dk.
przym. mieszkalny
Wiktionary
1. urząd zajmujący się administracją mieszkań;
2. potocznie: budownictwo mieszkaniowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. dziedzina związana z budownictwem mieszkaniowym
Wiktionary
przym. mieszkalny, mieszkaniowy
rzecz. mieszkanie n.
czas. mieszkać
Wiktionary
kobieta stale zamieszkująca jakiś teren, stale przebywająca w jakimś miejscu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta na stałe mieszkająca w jakimś miejscu (regionie, mieście)
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. oraz M., B. i W. lm. od mieszkanko
Wiktionary
(1.1) Ministerstwo zrobi ankietę wśród mieszkanek Górnego Śląska.
Wiktionary
IPA: mʲjɛˈʃkãnka, AS: mʹi ̯eškãnka
Wiktionary
rzecz. mieszkanie n., mieszkalnictwo n.
:: fm. mieszkaniec m.
czas. mieszkać, zamieszkiwać
przym. mieszkalny, mieszkaniowy
Wiktionary
małe mieszkanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: mieszkanie
(1.2) niewielkie mieszkanie
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) W. lp. od: mieszkanka
Wiktionary
(1.2) Wynajęłam mieszkanko na Saskiej Kępie.
Wiktionary
rzecz. mieszkanie n., zamieszkiwanie n.
czas. mieszkać ndk.
przym. mieszkalny, mieszkaniowy
Wiktionary
(1.2) kawalerka, kąt
Wiktionary
1. przebywać, zajmować jakiś lokal, mieć mieszkanie;
2. być obecnym, gościć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem
(1.2) stpol. zwlekać
Wiktionary
(1.1) Moja ciotka mieszka w Niemczech.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛʃkat͡ɕ, AS: mʹi ̯eškać
Wiktionary
rzecz. mieszkanie n., mieszkanko n., mieszkaniec m., mieszkanka ż., mieszkaniówka ż., mieszkalnictwo n., zamieszkanie n., zamieszkiwanie n.
czas. pomieszkiwać ndk., pomieszkać dk., zamieszkiwać ndk., zamieszkać dk., omieszkać dk.
przym. mieszkaniowy, mieszkalny, zamieszkały
Wiktionary
(1.1) żyć, przebywać
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) rzad. co jakiś czas przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem
Wiktionary
(1.1) Zbigniew mieszkuje u Balbiny pokątnie, ale jej rodzice tego nie wiedzą.
Wiktionary
czas. pomieszkiwać ndk.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Spotkanie to podniosło Mieszka na duchu, pośpieszył do obozu, zebrał drużynę, siedli na koń i ruszyli.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛʃkɔ, AS: mʹi ̯eško
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Mieszkowice ( Bärwalde in der Neumark) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Mieszkowice. Położone są nad rzeką Kurzycą i Jeziorem Mieszkowickim, na wysokości 50 m n.p.m., przy linii kolejowej Szczecin – Kostrzyn. Miasto stanowi lokalny ośrodek usługowy. Według danych z 31 grudnia 2008 r. Mieszkowice miały 3562 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˌmʲjɛʃkɔˈvʲit͡sɛ, AS: mʹi ̯eškovʹice
Wiktionary
przymiotnik od: Mieszkowice
SJP.pl
mieszkaniec Mieszkowic (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Mieszkowic (miasta w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: mieszek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma mieszek
Wiktionary
IPA: mʲjɛˈʃkɔvɨ, AS: mʹi ̯eškovy
Wiktionary
rzecz. miech m., mieszek m., miechownik mos.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Miesław z małżonką; Miesławowie
SJP.pl
Miesław z małżonką; Miesławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Miesława lub z nim związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Mieczysław (imię męskie)
SJP.pl
zdrobnienie od: Mieczysław (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Mieczysław
Wiktionary
(1.1) Widziałam Mietka na mieście.
(1.1) Mietek ma dziś szewski poniedziałek, wszystko mu z rąk leci.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛtɛk, AS: mʹi ̯etek
Wiktionary
fż. Mietka
rzecz. Mieczysław m., Mieczysława ż.
Wiktionary
(1.1) Miecio
Wiktionary
roślina zielna z rodziny komosowatych; kochia
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Mietek z małżonką
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mietka lub z nim związany
SJP.pl
Mietek z małżonką
SJP.pl
Mietków (niem. "Mettkau") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Mietków, nad rzeką Bystrzycą.
Wikipedia
podobny do miotły, przypominający miotłę; miotlasty; mietlisty
SJP.pl
wieloletnia roślina z rodziny traw
SJP.pl
Mietlica ("Agrostis" L.) – rodzaj wieloletnich roślin zielnych należących do rodziny wiechlinowatych. Zasięg rodzaju obejmuje obszary pod wpływem klimatu umiarkowanego i chłodnego na półkuli północnej oraz góry w obszarze międzyzwrotnikowym. Kwiatostan w postaci drobnych kłosków zebranych w wiechy. Wyróżnia się ok. 150–200 gatunków, z których 7 występuje na terenie Polski. Gatunkiem typowym jest "Agrostis canina" L.
Wikipedia
podobny do miotły, przypominający miotłę; miotlasty, mietlasty
SJP.pl
śląski taniec ludowy, wykonywany w grupach składających się z tancerzy i tancerek
SJP.pl
Mietlorz – śląski taniec ludowy, wykonywany w grupach składających się z tancerzy i tancerek. Zabawa dzieli się na 2 części: wolną i szybką. Krok taneczny: polkowy w przód i w obrotach.
Mietlorz to znana śląska zabawa taneczna zaliczana przez niektórych folklorystów do tańców.
Wikipedia
Mietniów – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie wielickim, w gminie Wieliczka.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.
We wschodniej części wsi zlokalizowane jest Radiowo Telewizyjne Centrum Nadawcze Kraków / Chorągwica.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|miewać.
Wiktionary
czas. miewać ndk.
Wiktionary
1. posiadać coś czasem, chwilowo;
2. mieć jakieś cechy, przeżywać coś chwilowo, przejściowo
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) mieć coś w pewnych odstępach czasu
czasownik zwrotny niedokonany miewać się
(2.1) czuć się, mieć się
Wiktionary
(1.1) W dzieciństwie miewał częste napady padaczki.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛvat͡ɕ, AS: mʹi ̯evać
Wiktionary
czas. mieć
rzecz. miewanie n.
Wiktionary
1. być właścicielem, dysponować czymś;
2. być wyposażonym w coś;
3. zawierać coś, składać się z czegoś;
4. pozostawać z kimś lub czymś w określonej relacji;
5. doznawać czegoś, chorować na coś;
6. być do czegoś obowiązanym;
7. mieć się - czuć się jakoś, być w jakimś stanie, położeniu, nastroju
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) być w posiadaniu czegoś, posiadać coś
(1.2) musieć coś zrobić
(1.3) dążyć do oddania czegoś komuś
(1.4) dysponować środkami na wykonanie czegoś
(1.5) być w coś ubranym
(1.6) czuć coś
(1.7) czasownik posiłkowy używany do podkreślenia aspektu dokonanego innego czasownika
(1.8) czasownik posiłkowy używany do podkreślenia, że czynność jest wykonywana na czyjeś zlecenie
(1.9) czasownik posiłkowy używany do przewidywania lub prognozowania jakiejś czynności
czasownik zwrotny niedokonany mieć się (dk. brak)
(2.1) pot. czuć się, być w jakimś stanie, nastroju
(2.2) znajdować się w pewnym stosunku, relacji do czegoś
(2.3) zbliżać się, być bliskim
Wiktionary
(1.1) Mam samochód. Mam brata.
(1.1) Na przykład, jeśli mieli nadmiar margaryny, chcieli ją wymienić na inną żywność lub na inny potrzebny przedmiot.
(1.2) Mam jeszcze obiad do ugotowania. (= Muszę jeszcze ugotować obiad.)
(1.3) Mam dla ciebie tę książkę, przyniosłem ją dla ciebie.
(1.4) Oni nie mają pieniędzy na nowy samochód.
(1.5) Ona ma (na sobie) piękną suknię.
(1.6) Mieć nadzieję. Mieć przeczucie.
(1.7) Nie mam odrobionej pracy domowej. Robiłem, ale części nie umiałem zrobić.
(1.7) Mam złamaną nogę.
(1.8) — Będę miał malowany pokój. — O, myślałem, że sam pomalujesz.
(1.9) Dzisiaj ma padać.
(2.1) Po operacji pacjent ma się doskonale.
(2.2) Prosta A tak się ma do prostej B, jak prosta C do D.
(2.3) Nasz pobyt nad morzem ma się ku końcowi.
Wiktionary
IPA: mʲjɛ̇t͡ɕ, AS: mʹi ̯ėć
Wiktionary
rzecz. mienie n.
czas. miewać ndk.
Wiktionary
(1.1) posiadać, dysponować, władać, rozporządzać, być właścicielem, być w posiadaniu, mieć do dyspozycji (rzeczowniki nieżywotne)
(1.2) musieć
(1.3) przynieść
Wiktionary
odnoszący się do mieńszewika lub mieńszewizmu, właściwy mieńszewikom
SJP.pl
członek umiarkowanej frakcji w Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji, powstałej w opozycji do leninowskiej frakcji bolszewików; mienszewik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. miejsce
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛ̇ɕt͡sɛ, AS: mʹi ̯ėśce
Wiktionary
1. małe, nędzne miasteczko;
2. mieszkańcy małego, nędznego miasteczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niewielkie, ubogie miasto
(1.2) mieszkańcy małego miasta
Wiktionary
(1.1) Pochodził z jakiejś lichej mieściny na Podolu.
(1.2) Cała mieścina zebrała się u wrót meczetu.
Wiktionary
rzecz. miejski mrz., miasteczko n., miasto n.
:: zdrobn. mieścinka ż.
przyim. miasto
przym. miejski
Wiktionary
(1.1) miasteczko
Wiktionary
zdrobnienie od: mieścina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: mieścina
(1.2) mała mieścina
Wiktionary
(1.1) Jechaliśmy głównie przez wioski i małe mieścinki, dlatego tym trudniej było nam znaleźć kogoś, kto władałby chociaż łamanym angielskim.
Wiktionary
rzecz. miejski mrz., miasteczko n., miasto n., mieścina ż.
przyim. miasto
przym. miejski
Wiktionary
przymiotnik od: Mieścisko
SJP.pl
przymiotnik od: Mieścisko
SJP.pl
Mi
Wikipedia
umieszczać coś w czymś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. pomieścić, zmieścić)
(1.1) zawierać coś w środku
(1.2) być siedzibą
(1.3) być wystarczająco dużym, aby coś innego znalazło się w środku
czasownik zwrotny niedokonany mieścić się (dk. pomieścić się, zmieścić się)
(2.1) być wystarczająco małym, aby znaleźć się w środku czegoś
(2.2) być ulokowanym gdzieś
Wiktionary
(1.1) Ten kufer mieści czterdzieści funtów złota.
(2.1) A tych wagonów jest ze czterdzieści. Sam nie wiem, co się w nich jeszcze mieści.
(2.2) Biuro mieści się na ulicy Ketlinga.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛ̇ɕt͡ɕit͡ɕ, AS: mʹi ̯ėśćić
Wiktionary
czas. pomieścić, zmieścić, zamieszczać
rzecz. miasto n., pomieszczenie n., miejski mrz., mieszczenie n.
przyim. miasto
przym. miejski
Wiktionary
(1.1) nieść, obejmować, przechowywać we wnętrzu, zawierać
Wiktionary
rzeczownik w użyciu przysłówkowym
(1.1) daw. miejscami
Wiktionary
(1.1) I dąb, choć mieścy przeschnie, choć list na nim płowy / Przedsię stoi potężnie, bo ma korzeń zdrowy.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛ̇ɕt͡sɨ, AS: mʹi ̯ėścy
Wiktionary
rzecz. miejsce
Wiktionary
zamiatać coś z jakiejś powierzchni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. miejsce
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛ̇ɕt͡ɕt͡sɛ, AS: mʹi ̯ėśćce
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. med. związek organiczny z grupy steroidów, pochodna noretysteronu, antagonista receptoru progesteronowego o działaniu poronnym w czasie pierwszych dwóch trymestrów ciąży;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Do działań niepożądanych mifepristonu należą bóle brzucha, skurcze macicy i krwawienie z dróg rodnych.
Wiktionary
IPA: ˌmʲifɛˈprʲistɔ̃n, AS: mʹifeprʹistõn
Wiktionary
(1.1) 11β-
Wiktionary
[czytaj: majfpriston] syntetyczny związek chemiczny z grupy steroidów, środek wczesnoporonny stosowany w antykoncepcji doraźnej
SJP.pl
Mifune (duń. "Mifunes sidste sang") – duński komediodramat z 1999 roku w reżyserii Sørena Kragha-Jacobsena, zrealizowany w koprodukcji ze Szwecją. Był trzecim filmem nakręconym zgodnie z zasadami manifestu Dogma 95.
Wikipedia
znak porozumiewawczy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
sygnał świetlny przerywany, w pojazdach mechanicznych uprzedza o zmianie kierunku ruchu pojazdu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. aparat do nadawania sygnałów świetlnych
(1.2) pot. mot. urządzenie w pojazdach mechanicznych sygnalizujące zmianę kierunku jazdy
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. ten, kto się wymiguje od pracy
(2.2) pot. osoba wykonująca gesty lub sygnały migowe
(2.3) daw. człowiek często mrugający oczami
Wiktionary
(1.2) kierunkowskaz
(2.1) leser
(2.3) mrugacz
Wiktionary
przymiotnik od: migacz
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. zabawa taneczna
Wiktionary
książkowo: sposób porozumiewania się głuchoniemych za pomocą migów; język migowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|migać.
Wiktionary
rzecz. migawka ż., migotka ż.
czas. migać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. urządzenie w aparacie fotograficznym regulujące czas naświetlania filmu;
2. krótki reportaż dziennikarski lub radiowy na aktualny temat;
3. w gwarze łódzkiej: bilet okresowy, zwłaszcza miesięczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) część aparatu fotograficznego służąca do odsłaniania na odpowiedni czas a następnie zasłaniania z powrotem materiału światłoczułego;
(1.2) publ. krótki filmik, najczęściej o charakterze reportażowym, lub kilka zmontowanych zdjęć na jakiś temat
(1.3) łódź. bilet okresowy komunikacji miejskiej
(1.4) pot. wybrane sceny filmu lub programu telewizyjnego wchodzące często w skład zwiastuna
Wiktionary
Migawka – część aparatu fotograficznego służąca do odsłaniania na odpowiedni czas, a następnie zasłaniania z powrotem materiału światłoczułego w celu jego prawidłowej ekspozycji, czyli dostarczenia odpowiedniej ilości światła padającego przez obiektyw.
Migawkę zwalnia się spustem, wężykiem lub zdalnie – pilotem.
Wikipedia
(1.1) Zepsuła się migawka w moim aparacie.
(1.3) Podczas kontroli biletów zorientowałam się, że zapomniałam migawki.
(1.4) Powyżej zamieściłem zwiastun ukazujący migawki z filmu.
Wiktionary
IPA: mʲiˈɡafka, AS: mʹigafka
Wiktionary
rzecz. miganie n., mignięcie n., migotka ż.
czas. migać ndk., mignąć dk.
Wiktionary
(1.3) sieciówka
Wiktionary
przymiotnik od: migawka
SJP.pl
1. poruszać się szybko, sprawiając kłopoty patrzącemu; świecić przerywanym światłem, mienić się;
2. poruszać czymś szybko;
3. posługiwać się migami (znakami porozumiewawczymi);
4. migać się - uchylać się, np. od pracy; wymigiwać się
SJP.pl
czasownik
(1.1) wielokrotnie ukazywać się na krótką chwilę
(1.2) świecić przerywanym światłem
(1.3) szybko się poruszać
(1.4) używać języka migowego, bądź miganego
czasownik zwrotny migać się
(2.1) pot. unikać wykonania pracy
Wiktionary
(1.1) Nieraz, gdy zdawał mu meldunek, kiedy Mroczny Lord odpoczywał w komorze medytacyjnej, Veersowi migał obraz Vadera zakładającego hełm.
Wiktionary
IPA: ˈmʲiɡat͡ɕ, AS: mʹigać
Wiktionary
rzecz. miganie n., mignięcie n., mig m., migawka ż., migotka ż., mgnienie n.
czas. zamigać dk., mignąć dk.
przym. migany, migowy
przysł. migiem
wykrz. migiem
Wiktionary
(1.2) błyskać
Wiktionary
1. poruszać się szybko, sprawiając kłopoty patrzącemu; świecić przerywanym światłem, mienić się;
2. poruszać czymś szybko;
3. posługiwać się migami (znakami porozumiewawczymi);
4. migać się - uchylać się, np. od pracy; wymigiwać się
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. zdrobnienie od: migdał; migdałek;
2. przestarzałe: człowiek przesadnie dbający o swój wygląd zewnętrzny oraz własne wygody
SJP.pl
potocznie: migdalić się - czulić się, pieścić się
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. drzewo lub krzew o drobnych, skórzastych liściach i owocach z jadalnym nasieniem w środku; migdałowiec;
2. jadalne nasienie migdałowca;
3. gruczoł limfatyczny w gardle
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. migdałowiec.
(1.2) kulin. jadalna pestka owocu migdałowca pokryta brązową łuską, wewnątrz barwy kremowej;
(1.3) anat. zob. migdałek.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nasiona gorzkiej odmiany migdału w większej ilości są trujące – wywiązuje się w nich kwas pruski.
Wiktionary
IPA: ˈmʲiɡdaw, AS: mʹigdau̯
Wiktionary
rzecz. migdałowiec m., migdalenie n.
:: zdrobn. migdałek m.
czas. migdalić się ndk.
przym. migdałowy, migdałowaty
Wiktionary
(1.1) migdałowiec
(1.3) migdałek
Wiktionary
rodzaj roślin z rodziny trudziczkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rodzaj roślin z rodziny trudziczkowatych
Wiktionary
Migdałecznik, wyżyca, katappa ("Terminalia") – rodzaj roślin z rodziny trudziczkowatych ("Combretaceae"). Obejmuje ok. 150–190 gatunków. Występują one na wszystkich kontynentach w strefie międzyzwrotnikowej (w tym 34 gatunki w Ameryce Środkowej).
Liczne gatunki wykorzystywane są jako źródło drewna, tanin, barwników, gum oraz sadzone jako drzewa ozdobne i ocieniające.
Wikipedia
rzecz. migdałowiec mzw./mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: migdał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. skupisko tkanki chłonnej wchodzące w skład pierścienia chłonnego gardła;
(1.2) zdrobn. od: migdał
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pawełkowi w lipcu wycięli migdałki.
Wiktionary
rzecz. migdał mrz., migdalenie się n., migdałowiec mrz.
czas. migdalić się ndk.
przym. migdałowy, migdałkowy
Wiktionary
→ migdałek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z migdałkiem, dotyczący migdałka
Wiktionary
rzecz. migdałek m., migdałowiec mzw./mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający liście jak migdał
Wiktionary
(1.1) Olek ze zdumieniem słuchał, gdy Naum zaczął pokazywać leśniczemu różne krzaki i sypał nazwami:
— Rokicina, popielatka, wierzba laurowa i lapońska… lancetowata, migdałolistna… wierzba purpurowa…
Wiktionary
przypominający migdał, podobny do migdału, np. ciało migdałowate - ośrodek mózgowy, część mózgowia o kształcie migdału
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przypominający kształtem migdał
Wiktionary
(1.1) Pięściaki posiadają kształt migdałowaty.
Wiktionary
rzecz. migdał mrz.
przym. migdałowy
Wiktionary
drzewo lub krzew o drobnych, skórzastych liściach i owocach z jadalnym nasieniem w środku; migdał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) dendr. krzew lub nieduży drzewo z rodziny różowatych o owocach z jadalnym nasieniem w środku
(1.2) geol. ciemna magmowa skała wylewna
Wiktionary
Migdałowiec, migdał, migdałek ("Amygdalus" ≡ "Prunus" subgen. "Amygdalus") – rodzaj, podrodzaj lub sekcja (w zależności od ujęcia klasyfikacyjnego) roślin z rodziny różowatych. Ze względu na zagnieżdżenie w obrębie rodzaju śliwa "Prunus" zwykle wyróżniany w randze podrodzaju lub sekcji, co oznacza, że gatunki zaliczane są do rodzaju śliwa ("Prunus").
Wikipedia
(1.1) Gdy wiadomość o przyjściu na świat chłopczyka dotarła do Saint-Rémy, zaczęły właśnie kwitnąć drzewa migdałowe. Vincent namalował z myślą o bratanku Kwitnące gałęzie migdałowca.
Wiktionary
rzecz. migdał m., migdałecznik m.
:: zdrobn. migdałek m.
przym. migdałowy, migdałkowy, migdałowcowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do migdałowca
(1.2) zrobiony z migdałów lub z ich znacznym dodatkiem
przymiotnik jakościowy
(2.1) przen. przypominający migdał, kształtem, kolorem lub zapachem
Wiktionary
IPA: ˌmʲiɡdaˈwɔvɨ, AS: mʹigdau̯ovy
Wiktionary
rzecz. migdał m., migdałowiec m., migdałek m.
przym. migdałowaty
Wiktionary
znak porozumiewawczy
SJP.pl
Migi (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Mëdżi) – wieś w Polsce na Pojezierzu Kaszubskim położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Sierakowice.
Kolonia jest częścią składową sołectwa Pałubice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Wikipedia
tylko w wyrażeniu: figiel-migiel (figle-migle) - psota (psoty), żart (żarty)
SJP.pl
potocznie: natychmiast, niezwłocznie, błyskawicznie; biegiem, migusiem, biegusiem, w mig
SJP.pl
przysłówek
(1.1) szybko, natychmiast
wykrzyknik
(2.1) nakazując natychmiastowe przystąpienie do działania
forma rzeczownika.
(3.1) N. lp. od: mig
Wiktionary
(1.1) Dzieciaki pomogły i migiem obraliśmy wszystkie owoce.
(2.1) Migiem! Bierz się za sprzątanie!
(3.1) Jako ostatni egzamin oficerowie musieli wykonać przelot migiem.
Wiktionary
IPA: ˈmʲiɟɛ̃m, AS: mʹiǵẽm
Wiktionary
rzecz. migotka ż.
czas. migać ndk.
Wiktionary
(1.1) sprawnie, w mig, w try miga, w okamgnieniu, w mgnieniu oka
(2.1) biegiem
Wiktionary
potocznie: człowiek leniwy, ale sprytny, wykręcający się od pracy; nierób, spryciarz, cwaniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. sprytny, idący na łatwiznę człowiek
Wiktionary
IPA: ˈmʲiɡlãnt͡s, AS: mʹiglãnc
Wiktionary
(1.1) spryciarz, cwaniak
Wiktionary
rozmiękczona masa skalna
SJP.pl
Migma – wtórnie wygenerowany stop magmowy składający się z ruchliwej masy i części stałych, powstający np. w procesie ultrametamorfizmu poprzez stopienie łatwiej topliwej części skały np. w niektórych przypadkach wskutek anateksis bądź na znacznych głębokościach na pograniczu środowisk metamorficznych i magmatycznych.
Wikipedia
skała przeobrażona, powstała w efekcie wnikania magmy w struktury skalne powstałe wcześniej
SJP.pl
Migmatyt – skała ultrametamorficzna powstająca na pograniczu magmatyzmu i metamorfizmu katazonalnego. Może wykazywać foliację. Zbudowana głównie z kwarcu, skaleni i biotytu, z domieszkami innych minerałów. Występuje razem z gnejsami i granitami, w Polsce – w Sudetach oraz w Tatrach Zachodnich.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mignąć.
Wiktionary
czas. mignąć, migać
rzecz. migawka ż., migotka ż.
Wiktionary
stopień czcionki równy siedmiu punktom typograficznym (2,632 mm); kolonel
SJP.pl
Mignon (fr. "mignon" – milutki, ulubieniec) – faworyt, kochanek.
Od późnego średniowiecza określenie to oznaczało osobistego przyjaciela króla, który nie musiał zawsze przestrzegać w stosunku do niego kurtuazji, np. mógł ubierać się tak samo okazale jak król.
Wikipedia
[czytaj: minio] marka kolekcjonerskich figurek i firma
SJP.pl
1. pojawić się na chwilę w polu widzenia, odcinając się wyraźnie (np. świecąc); poruszyć czymś bardzo szybko;
2. zaświecić bardzo krótko przerywanym światłem
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. migać)
(1.1) dokonany od|migać.
Wiktionary
(1.1) Między jabłonkami, daleko, mignęły kolorowe sukienki. - Cyganki, diablice! - zawołała pani Helenka.
Wiktionary
IPA: ˈmʲiɡnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: mʹignõńć
Wiktionary
czas. migać ndk.
rzecz. migawka ż., mignięcie n.
Wiktionary
rodzaj spawarki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. techn. spawarka MIG MAG, spawarka łącząca metale za pomocą łuku elektrycznego, pracująca metodą MIG MAG (Metal Inert Gas, Metal Active Gas)
Wiktionary
1. drgający, przerywany blask; błysk;
2. skrzenie się, lśnienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|migotać.
Wiktionary
czas. migotać ndk.
rzecz. migotka ż.
przym. migotliwy
Wiktionary
1. świecić nierównym lub przerywanym światłem;
2. poruszać się szybko, rzucając błyski
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zamigotać)
(1.1) świecić w sposób przerywany lub krótko
(1.2) poruszać się szybko, rzucając błyski
(1.3) med. mieć niemiarowe i nieefektywne skurcze przedsionków lub komór serca
Wiktionary
(1.1) Zielone oczy Cesi migotały jakby od łez – i na ten widok Jerzego ogarnęła fala rozczulenia.
Wiktionary
czas. zamigotać
rzecz. migot m., migotanie n., migotliwość ż., migotka ż.
przym. migotliwy, migowy
przysł. migotliwie
Wiktionary
(1.1) błyszczeć, iskrzyć się, lśnić, mienić się, migać, mrugać, skrzyć się
(1.2) migać
Wiktionary
1. u człowieka: zmarszczka spojówkowa w wewnętrznym kącie oka; błona migawkowa;
2. u zwierząt: błona zasłaniająca oko niezależnie od powiek; błona mrużna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. trzecia powieka, przezroczysty fałd spojówki położony w przyśrodkowym kącie oka występujący u niektórych zwierząt;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Opadanie migotki jest częstym symptomem choroby u kotów.
Wiktionary
IPA: mʲiˈɡɔtka, AS: mʹigotka
Wiktionary
czas. migotać, migać
rzecz. miganie, migotanie, mig, mignięcie, migawka
przym. migotliwy, migowy
przysł. migiem
wykrz. migiem
Wiktionary
(1.1) trzecia powieka, błona mrużna
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: migotliwie
SJP.pl
połyskujący blaskiem; mieniący się
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) świecący, połyskujący nierównym lub przerywanym blaskiem
Wiktionary
(1.1) Z mapy, którą Tian rozłożył na kolanach i studiował w migotliwym świetle paleniska, wynikało, że ujechali z siedemdziesiąt kilometrów i że przez najbliższe dwieście kilometrów nie ma możliwości zmiany trasy. Trzeba jechać na Agryz i Iżewsk.
Wiktionary
rzecz. migotliwość ż., migot m., migotka ż., migotanie n.
czas. migotać ndk.
przym. migotający, migoczący, rozmigotany
przysł. migotliwie
Wiktionary
osiedle mieszkaniowe w Gdańsku w dzielnicy Piecki-Migowo
SJP.pl
Migowo (kaszb. "Mëgòwò", niem. "Müggau") – osiedle bloków mieszkalnych w Gdańsku, w dzielnicy Piecki-Migowo.
Migowo stanowi zachodnią i centralno-południową część dzielnicy. Osiedle rozciąga się po obu stronach głównej jego ulicy – dwupasmowej ul. Bulońskiej. Granice Migowa wyznaczają ul. F. Rakoczego, granica dzielnicy oraz niezagospodarowany pas terenu oddzielający Migowo od osiedli Słoneczniki oraz Trzy Dęby.
Wikipedia
1. związany z migami, znakami porozumiewawczymi (np. język migowy);
2. w sygnalizacji świetlnej: wykorzystujący przerywane źródło światła (np. lampa migowa); migający, błyskowy
SJP.pl
1. przenoszenie się zwierząt do nowych siedlisk;
2. przemieszczanie się ludności do nowych miejsc osiedlenia, zwłaszcza do innych państw;
3. przesuwanie się obszaru występowania czegoś, np. gatunku roślinnego;
4. przenoszenie danych do postaci odpowiedniej do dalszej obróbki, np. wpisywanie danych z dokumentów papierowych do komputera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zjawisko przemieszczania się – ludzi, zwierząt, czasem przedmiotów lub idei
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: mʲiˈɡrat͡sʲja, AS: mʹigracʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. migrowanie n., emigrowanie n., imigrowanie n., migrant m., migrantka ż., emigrant m., emigrantka ż., imigrant m., imigrantka ż., emigracja ż.
czas. migrować ndk., emigrować ndk., imigrować, wyemigrować dk.
przym. migracyjny. emigracyjny, emigracyjny
Wiktionary
związany z migracją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący migracji
Wiktionary
rzecz. migracja ż., migrant m., migrantka ż., migrowanie n.
czas. migrować
Wiktionary
człowiek zmieniający miejsce zamieszkania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba migrująca
Wiktionary
(1.1) Badaniami objęto dużą grupę migrantów zarobkowych.
Wiktionary
IPA: ˈmʲiɡrãnt, AS: mʹigrãnt
Wiktionary
rzecz. migracja ż.
czas. migrować ndk.
przym. migracyjny
Wiktionary
napadowy, silny atak bólu głowy, zwykle w połączeniu z mdłościami, wymiotami i zaburzeniami wzroku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba objawiająca się napadami silnego bólu głowy połączonego często z mdłościami;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Lekarz sklasyfikował jej bóle głowy jako migrenę, ale ja jestem przekonany, że ona sobie to wmawia.
Wiktionary
IPA: mʲiˈɡrɛ̃na, AS: mʹigrẽna
Wiktionary
przym. migrenowy
Wiktionary
środek przeciwko migrenie, składający się z aspiryny i kofeiny
SJP.pl
człowiek cierpiący na częste migreny
SJP.pl
przymiotnik od: migrena
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. dotyczący migreny
Wiktionary
(1.1) Jest pomocny w bólach głowy i migrenowych, przeziębieniach, grypie, reumatyzmie oraz dolegliwościach układu krążenia.
Wiktionary
IPA: ˌmʲiɡrɛ̃ˈnɔvɨ, AS: mʹigrẽnovy
Wiktionary
rzecz. migrena ż.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przemigrować, zmigrować)
(1.1) zmieniać miejsce stałego zamieszkania
(1.2) zool. sezonowo zmieniać siedlisko
(1.3) inform. być przenoszonym z jednego systemu do innego
Wiktionary
rzecz. migrant mos., migracja ż., migrowanie n.
przym. migracyjny
Wiktionary
(1.1) przesiedlać się
(1.2) wędrować
Wiktionary
Miguel, właśc. Luís Miguel Brito Garcia Monteiro (wym. []; ur. 4 stycznia 1980 w Lizbonie) – portugalski piłkarz występujący na pozycji obrońcy.
Wikipedia
potocznie: natychmiast, niezwłocznie, błyskawicznie; biegiem, migiem, biegusiem, w mig
SJP.pl
1. wnęka w ścianie sali modlitw meczetu, wskazująca kierunek Mekki;
2. motyw na tkaninach dekoracyjnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. nisza w meczecie wskazująca kierunek Mekki;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Jeden z najstarszych mihrabów zachował się w Jerozolimie.
Wiktionary
przym. mihrabowy
Wiktionary
przymiotnik od: mihrab
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący mihrabu, związany z mihrabem
Wiktionary
(1.1) Wokół niszy mihrabowej nie stawia się żadnych szafek czy sprzętów.
Wiktionary
rzecz. mihrab mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) inform. środ. Mii; trójwymiarowy awatar reprezentujący użytkownika konsol firmy Nintendo, po raz pierwszy dostępny na konsoli Nintendo Wii
Wiktionary
(1.1) Jeśli macie wrażenie, że to podróbka mii-ludków z Wii, to macie rację.
(1.1) Zawodnicy występujący w meczach to mii-ludki, które będziemy mogli importować bezpośrednio z naszego kanału Mii Channel.
Wiktionary
(1.1) mii-ludzik, Mii
Wiktionary
miya;
1. japońska świątynia; jinja;
2. pałac członków rodziny cesarskiej;
3. grzecznościowy tytuł książęcy
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lp. ter. od: mijać
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) zob. miya.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mijać.
Wiktionary
(1.1) Oddawanie honorów obowiązuje przy każdym mijaniu okrętu polskiego lub obcego w odległości mniejszej niż 3 kable (555 m), a także fortu bądź innego miejsca na brzegu, jeśli przepisy miejscowe to nakazują.
Wiktionary
IPA: mʲiˈjä̃ɲɛ, AS: mʹii ̯ä̃ńe
Wiktionary
czas. mijać ndk., minąć dk.
rzecz. mijanka ż., minięcie n., wymijanie n.
przym. miniony
Wiktionary
przestrzeń szlaku komunikacyjnego przeznaczona do mijania się pojazdów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) konstrukcja torowiska, która umożliwia minięcie się dwóch pojazdów jadących po tym samym torze;
Wiktionary
Mijanka – wyznaczony odcinek drogi szynowej lub kołowej jednopasmowej (jednotorowej) umożliwiający wyprzedzanie, wymijanie się, bądź zawracanie pojazdów szynowych lub drogowych.
Mijanka na liniach kolei szeroko- i normalnotorowych to stacja kolejowa o ograniczonym zakresie działania, której układ torowy umożliwia jedynie krzyżowanie i wyprzedzanie pociągów. W przypadku kolei lekkiej pełnią funkcję podobną do pętli.
Wikipedia
rzecz. mijanie n., minięcie n.
przym. miniony
czas. mijać
Wiktionary
przymiotnik od: mijanka
SJP.pl
taniec, w którym tancerze się mijają
SJP.pl
przechodzić, przejeżdżać obok kogoś, czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. minąć)
(1.1) przechodzić, przejeżdżać obok kogoś, czegoś
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. minąć)
(2.1) o czasie, zjawiskach: stawać się przeszłością, przemijać, upływać, kończyć się
(2.2) ustępować, przestawać być odczuwalnym, kończyć się
czasownik zwrotny niedokonany mijać się (dk. minąć się)
(3.1) przechodzić, przejeżdżać obok siebie nawzajem
(3.2) nie być zgodnym, nie łączyć się, nie pokrywać się
Wiktionary
(1.1) Natomiast możliwe jest i niejednokrotnie się zdarzało, iż planetoida, mijając Ziemię, zniekształca znacznie swą orbitę okołosłoneczną, jak np. w przypadku Hermesa.
(2.1) Jutro mija termin oddania pracy.
(3.2) Twoje argumenty mijają się z prawdą!
Wiktionary
IPA: ˈmʲijät͡ɕ, AS: mʹii ̯äć
Wiktionary
rzecz. mijanie n., minięcie n., pomijanie n., mijanka ż., ominięcie n.
czas. pomijać ndk., pominąć dk.
przym. miniony
Wiktionary
ogólna nazwa każdego minerału z pewnej grupy pospolitych minerałów skałotwórczych, tworzących kryształy dające się dzielić na blaszki, stosowanych (nie wszystkie) m.in. jako materiał izolacyjny w elektrotechnice; łyszczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. zdrobn. Mikołaj
Wiktionary
rzecz. Micek, Mickiewicz, Mikołaj, Mikołajek
Wiktionary
ogólna nazwa każdego minerału z pewnej grupy pospolitych minerałów skałotwórczych, tworzących kryształy dające się dzielić na blaszki, stosowanych (nie wszystkie) m.in. jako materiał izolacyjny w elektrotechnice; łyszczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. Michał
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈmʲika, AS: mʹika
Wiktionary
tytuł cesarza Japonii używany przez cudzoziemców
SJP.pl
Mi
Wikipedia
materiał izolacyjny wyrabiany z miki i mający zastosowanie w elektrotechnice
SJP.pl
materiał izolacyjny stosowany w elektrotechnice
SJP.pl
Mikanit jest materiałem izolacyjnym wytworzonym na bazie naturalnych minerałów z grupy łyszczyków (mik). Ze względu na właściwości tych minerałów (niepalność, odporność na temperaturę, czynniki chemiczne i starzenie) stosowany jest jako izolator w elektrotechnice i elektronice.
Wikipedia
Mikanowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Lubanie.
Wieś duchowna, własność kapituły włocławskiej, położona była w II połowie XVI wieku w powiecie brzeskokujawskim województwa brzeskokujawskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 618 mieszkańców. Jest drugą co do wielkości miejscowością gminy Lubanie.
Wikipedia
1. miasto w Japonii;
2. góra w Japonii;
3. nazwa japońskiego okrętu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w medycynie: oddawanie moczu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zool. oddawanie moczu;
Wiktionary
Mikcja ( mictio) – medyczne określenie oddawania moczu, polegającego na usunięciu na zewnątrz przez cewkę moczową zebranego w pęcherzu moczowym moczu.
Mocz, stopniowo zbierając się w pęcherzu moczowym, powoduje naprężenie jego ściany, co z kolei skutkuje wysłaniem informacji do mózgu o potrzebie jego opróżnienia. Sam akt mikcji jest wynikiem świadomego wysłania informacji do mięśni kurczących pęcherz moczowy i jednocześnie rozluźniających cewkę moczową.
Wikipedia
(1.1) Nawracające zakażenia dróg moczowych bywają przyczyną ponawiających się epizodów dokuczliwych dolegliwości podczas mikcji i bólu miednicy.
Wiktionary
IPA: ˈmʲikt͡sʲja, AS: mʹikcʹi ̯a
Wiktionary
przym. mikcyjny
Wiktionary
(1.1) siusianie, sikanie, urynacja; wulg. pot. szczanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Oczywiście, że Mike nie potrafi prowadzić, on ma dopiero 10 lat.
Wiktionary
IPA: majk, AS: mai ̯k
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
w gwarze łowieckiej: lis; mykita
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
odmiana pstrąga tęczowego
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
w japońskim kulcie sinto: kobieta, służąca jako medium i przekazująca w transie słowa bogów
SJP.pl
Miko (jap. 巫女, 神子, 巫子) – (1) młoda dziewczyna lub kobieta (trad. niezamężna dziewica), która pomaga kapłanom w chramach shintō, (2) medium, szamanka.
W dawnych czasach "miko" pełniły rolę prorokiń i mediów, ujawniających w transie wolę bogów i osób zmarłych. Obecnie niezamężne dziewczyny zajmujące się w chramach shintō różnego rodzaju posługami, takimi jak: utrzymywanie porządku, sprzedaż talizmanów i wróżb ("o-mikuji").
Wikipedia
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek z grzybami
Wiktionary
(1.1) mikolog • mikologia • mikologiczny • mikoryza • mikoryzowość • mikoryzowy • mikoryzacja • mikotroficzność • mikotrofizm
Wiktionary
(1.1) myko-
Wiktionary
kultura mikocka - kultura końca środkowego paleolitu, wydzielona na podstawie inwentarzy kamiennych odkrytych w jaskini La Micoque
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. kolej. pot. miłośnik kolei
Wiktionary
(1.1) „Mikol” o kolei wie wszystko. A przynajmniej o jakimś jej fragmencie, bo wszystkiego nie sposób ogarnąć.
Wiktionary
rzecz. mikolstwo n.
przym. mikolski
Wiktionary
specjalista w zakresie nauki o grzybach; mykolog, grzyboznawca
SJP.pl
nauka o grzybach; mykologia, grzyboznawstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mykol. zob. mykologia.
Wiktionary
IPA: ˌmʲikɔˈlɔɟja, AS: mʹikoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. mikolog m., mykolog mos., mikolożka ż.
przym. mikologiczny, mykologiczny
Wiktionary
(1.1) mykologia, grzyboznawstwo
Wiktionary
związany z nauką o grzybach; mykologiczny, grzyboznawczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z mikologią, zob. mykologiczny.
Wiktionary
rzecz. mikologia ż., mykologia ż., mikolog m., mykolog m.
Wiktionary
(1.1) mykologiczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mikolem, dotyczący mikola
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do mikola, będący jego własnością
przymiotnik jakościowy
(3.1) taki, jak u mikola, mający jego cechy
Wiktionary
rzecz. mikol m.
Wiktionary
rodzaj mikroorganizmów niemających typowej dla bakterii sztywnej ściany komórkowej; większość gatunków chorobotwórcza, wywołująca choroby u człowieka, zwierząt i roślin
SJP.pl
Zobacz też: Mikorowo w innych znaczeniach tej nazwy.
Mikorowo (kaszub. Mikòrowò; niem.: "Mickrow") – stara wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Czarna Dąbrówka. Ma status sołectwa.
W latach 1954–1971 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mikorowo, po jej zniesieniu w gromadzie Czarna Dąbrówka. W latach 1975–1998 wieś należała administracyjnie do województwa słupskiego.
Wikipedia
symbioza grzybów z korzeniami roślin wyższych; mycorrhiza, mycorriza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. mykol. współżycie korzeni lub nasion roślin naczyniowych z grzybami;
Wiktionary
(1.1) Zjawisko mikoryzy dotyczy większości roślin wyższych.
Wiktionary
przym. mikoryzowy
Wiktionary
szczepienie kultur grzybów na drzewach i ściółce w celu poprawy stanu upraw leśnych, szczególnie na zdegradowanych glebach; mykoryzacja
SJP.pl
szczepić kultury grzybów na drzewach i ściółce w celu poprawy stanu upraw leśnych; mykoryzować
SJP.pl
→ mikoryza; mykoryzowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mikoryzą, dotyczący mikoryzy
Wiktionary
rzecz. mikoryza ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Mikoszewo (niem. "Nickelswalde") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie nowodworskim, w gminie Stegna. Leży na obszarze Żuław Wiślanych przy drodze wojewódzkiej nr 501. Ma status sołectwa.
Wieś należąca do Mierzei Wiślanej terytorium miasta Gdańska położona była w drugiej połowie XVI wieku w województwie pomorskim. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
Wikipedia
sztuczny wabik używany przez myśliwych do wabienia sarn
SJP.pl
wabić sarny mikotem
SJP.pl
substancja trująca wytwarzana przez liczne gatunki grzybów; mykotoksyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. substancja trująca pochodzenia grzybowego;
Wiktionary
(1.1) Mikotoksyna AFM1 pozostaje stabilna nawet wtedy, gdy mleko podlega procesowi przetwarzania, np. w produkty typu mleko w proszku, sery lub jogurty.
Wiktionary
(1.1) mykotoksyna
Wiktionary
zdolność niektórych roślin do pobierania pokarmu za pośrednictwem strzępek grzybów; grzybożywność
SJP.pl
o roślinach: zdolny do pobierania pokarmu za pośrednictwem strzępek grzybów; grzybożywny
SJP.pl
w botanice: symbioza roślin z grzybami
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: mika, minerał skalny; łyszczyk
SJP.pl
Mikowiec – potok, prawy i największy dopływ Kluszkowianki w Paśmie Lubania w Gorcach. Wypływa w lesie na wysokości około 750 m i spływa w kierunku południowym. Jego orograficznie lewe zbocza tworzy grzbiet ze szczytami Drzyślawa i Dudowa Góra, prawe południowy grzbiet Stodolisk.
Wikipedia
taki, który jest zrobiony z miki, ma związek z miką - uwodnionym glinokrzemianem lub krzemianem potasu, magnezu żelaza i innych metali, głównym składnikiem skał magmowych, podatnym na łupliwość; łyszczykowy
SJP.pl
choroba zakaźna ludzi i zwierząt wywołana przez mikroskopijne, pasożytnicze grzyby chorobotwórcze; parch, grzybica, mykoza
SJP.pl
osoba przebrana za Świętego Mikołaja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba w stroju świętego Mikołaja
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) figurka z czekolady lub masy lukrowej przedstawiająca świętego Mikołaja
Wiktionary
Mikołaj ( Νικόλαος, "Nikólaos", od νίκη + λαός/"lassos", tj. „zwycięstwo” + „lud”; to samo znaczenie ma imię Nikodem od νίκη + δήμος) – imię męskie pochodzenia greckiego.
W całej populacji Polaków Mikołaj zajmował w 2017 roku 66. miejsce (99 130 osób). W roku 2021 imię Mikołaj zajęło 9. miejsce w rankingu najczęściej nadawanych imion męskich, natomiast w 2022 wróciło na 8. pozycję. W roku 2024 imię Mikołaj nosiło w Polsce jako imię pierwsze 135 118 osób.
Wikipedia
(1.1) U nas zawsze wujek Janek robił za mikołaja.
(2.1) Czekoladowe mikołaje kosztują 11 zł za sztukę.
Wiktionary
rzecz. Mikołów mrz., Mikołaj mos., mikołajki lm nm.
przym. Mikołajowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Mikołajek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Mikołajek
(1.2) osoba pochodząca z Mikołajek, urodzona w Mikołajkach
Wiktionary
rzecz. Mikołajki nmos.
:: fż. mikołajczanka ż.
przym. mikołajski
Wiktionary
mieszkanka Mikołajek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Mikołajek
(1.2) kobieta pochodząca z Mikołajek, urodzona w Mikołajkach
Wiktionary
rzecz. Mikołajki nmos.
:: fm. mikołajczanin m.
przym. mikołajski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany ze Stanisławem Mikołajczykiem (powojennym przywódcą Polskiego Stronnictwa Ludowego), jego działalnością i poglądami
SJP.pl
przymiotnik od: Mikołajki; mikołajski
SJP.pl
1. potocznie: figurka, najczęściej z czekolady, przedstawiająca Świętego Mikołaja; mikołaj;
2. roślina z rodziny baldaszkowatych, o drobnych kwiatach zebranych w główki i skórzastych, kolczastych liściach, często o niebieskawym odcieniu, występująca na obszarach o klimacie umiarkowanym i podzwrotnikowym obu półkul
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Eryngium|L.|ref=tak.; rodzaj roślin z rodziny selerowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju mikołajek (1.1)
(1.3) świąteczny wyrób cukierniczy w kształcie świętego Mikołaja
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: mikołajki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Mikołaj m., mikołajki nmos., Mikołajki nmos., Mikołaj m., Mikołajek m., Mikuś m., Mikołajczyk m./ż.
przym. mikołajski, Mikołajowy, Mikołajkowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zwyczaj wręczania prezentów szóstego grudnia w dzień św. Mikołaja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zwyczaj obdarowywania się drobnymi prezentami 6 (w dzień Świętego Mikołaja, patrona dzieci i ubogich) lub 5 grudnia (w wigilię);
(1.2) uroczystość, przyjęcie, zabawa, impreza z okazji mikołajek (1.1)
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: mikołajek
Wiktionary
Mikołajki ( Nikolaiken) – miasto w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie mrągowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Mikołajki. Położone na Mazurach, w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich, nad jeziorami: Tałty i Jeziorem Mikołajskim.
Według danych GUS z 1 stycznia 2025 r. Mikołajki liczyły 3338 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˌmʲikɔˈwajci, AS: mʹikou̯ai ̯ḱi
Wiktionary
przym. mikołajkowy
przysł. mikołajkowo
zob. Mikołaj.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mikołajka lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mikołajkami, dotyczący mikołajek
Wiktionary
(1.1) Znalazł mikołajkowy prezent – babcia Honorata zrobiła mu na drutach szalik, czapkę i rękawice.
(1.1) Dzieci, możecie wymienić jakieś mikołajkowe zwyczaje?
(1.1) Rysio był świętym Mikołajem na przedszkolnym przyjęciu mikołajkowym.
Wiktionary
rzecz. mikołajki nmos., Mikołajki nmos., Mikołaj m., Mikołajek m.
przym. mikołajski, Mikołajowy, Mikołajkowy
Wiktionary
Mikołaj z małżonką; Mikołajowie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
osoba przebrana za Świętego Mikołaja
SJP.pl
1. → Mikołajów;
2. obwód mikołajowski - jeden z 24 obwodów Ukrainy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mikołajowem, dotyczący Mikołajowa
Wiktionary
rzecz. Mikołajów mrz.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mikołaja lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Mikołaja
Wiktionary
(1.1) Przed Mikołajowym domem rosną rosochate kasztany.
(1.1) Sąsiadował z Mikołajową zagrodą z jednej strony i z Maciejowym polem z drugiej.
(1.1) Mikołajowi synowie wyrośli na dorodnych mężczyzn.
Wiktionary
rzecz. Mikołaj mos., Mikołajek mos., Kola mos., Mikołajka ż., mikołaj mos., mikołajek mos./mzw., mikołajka ż., mikołajki nmos., Mikołajski mos., Mikołajska ż., Mikołajewski mos., Mikołajewska ż., Mikołajczyk mos./ż., Mikołajecki mos., Mikołajecka ż., Mikołajewicz mos./ż., Mikołajki nmos., Mikołajów mrz., Mikołów mrz.
przym. Mikołajkowy, mikołajkowy, mikołajski, mikołajecki
Wiktionary
przymiotnik od: Mikołajki, Mikołajki Pomorskie; mikołajecki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Mikołajkami, dotyczący Mikołajek
Wiktionary
rzecz. Mikołajki nmos., mikołajki nmos., mikołajczanin m., mikołajczanka ż., Mikołaj m., Mikołajek mos., mikołajek mrz., Mikołów m.
przym. Mikołajowy, mikołajowy, mikołajkowy
Wiktionary
1. potocznie: figurka, najczęściej z czekolady, przedstawiająca Świętego Mikołaja; mikołajek;
2. zwyczaj dawania prezentów w dniu Świętego Mikołaja (6 grudnia); mikołajki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Ukrainie:
Wiktionary
Mikołajów ( Миколаїв, "Mykołajiw"; Николаев, "Nikołajew") – miasto w południowej części Ukrainy, ważny port i ośrodek przemysłu stoczniowego, położone nad Bohem niedaleko jego ujścia do Morza Czarnego, nieco na północ od miasta do Bohu wpada rzeka Inguł. Stolica obwodu mikołajowskiego. Na 2024 rok, z liczbą mieszkańców wynoszącą około 385 tys., Mikołajów zajmował dziewiąte miejsce wśród najludniejszych ukraińskich miast[].
Wikipedia
rzecz. Mikołaj mos., mikołajowianin m., mikołajowianka ż.
przym. mikołajowski, Mikołajowy
Wiktionary
mieszkaniec Mikołowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Mikołowa
(1.2) osoba pochodząca z Mikołowa, urodzona w Mikołowie
Wiktionary
(1.1) Ciekawe, kto zostanie Mikołowianinem Roku?
(1.1) Młodzi i zdolni mikołowianie, uczniowie szkół podstawowych, gimnazjalnych, średnich oraz wyższych mogą już starać się o stypendia.
Wiktionary
rzecz. Mikołów mrz., Mikołaj mos., Mikołajki lm nm.
:: fż. mikołowianka ż.
przym. mikołowski, podmikołowski
Wiktionary
mieszkanka Mikołowa (miasta w południowej Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Mikołowa
(1.2) kobieta pochodząca z Mikołowa, urodzona w Mikołowie
Wiktionary
(1.1) Tyszanki i mikołowianki dojeżdżają do pracy środkami komunikacji miejskiej.
Wiktionary
rzecz. Mikołów mrz., Mikołaj mos., Mikołajki lm nm.
:: fm. mikołowianin m.
przym. mikołowski, podmikołowski
Wiktionary
związany z miastem Mikołów, dotyczący miasta Mikołów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Mikołowa, związany z Mikołowem
Wiktionary
(1.1) Jadąc Mikołowską, dojedziecie do centrum.
(1.1) Babcia Józia nie chodzi do mikołowskiej przychodni, jeździ do Ligoty.
Wiktionary
rzecz. Mikołów m., mikołowianin mos., mikołowianka ż., Mikołaj m., Mikołajki nmos.
przym. podmikołowski
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie śląskim, w powiecie mikołowskim;
Wiktionary
}|-
Mikołów ( Nikolai) – miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim, siedziba władz powiatu mikołowskiego, w południowej części Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego.
Według danych z 31 grudnia 2023 roku w Mikołowie żyje 41 618 osób.
Wikipedia
(1.1) Nazwa miasta Mikołów pochodzi najprawdopodobniej od imienia Mikołaj.
(1.1) Katowice sąsiadują z Mikołowem i Tychami.
(1.1) Piotrek pochodzi z Mikołowa.
Wiktionary
IPA: mʲiˈkɔwuf, AS: mʹikou̯uf
Wiktionary
rzecz. mikołowianin mos., mikołowianka ż., Mikołaj mos., mikołaj mos./mrz., Mikołajki lm nm.
przym. mikołowski, podmikołowski, mikołajski, Mikołajowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
jacht klasy Micro
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. bardzo mały
Wiktionary
Mikro (μ) ( μικρός, "mikros" – „mały”) – przedrostek jednostki miary w układzie SI, oznaczający mnożnik 0,000 001 = 10-6 (jedna milionowa).
Wikipedia
IPA: ˈmʲikrɔ, AS: mʹikro
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na bardzo małe rozmiary lub bardzo małą skalę tego, co jest nazwane drugim członem
(1.2) fiz. pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednostki milion razy mniejsze od podstawowych;
Wiktionary
(1.1) mikrobiologia • mikrochirurgia • mikrofon • mikrofotografia • mikroorganizm • mikroprocesor • mikroskop
(1.2) mikroamper • mikrogram • mikrolitr • mikrometr • mikromilimetr
Wiktionary
IPA: ˈmʲikrɔ, AS: mʹikro
Wiktionary
rzecz. mikrus mos./mzw.
Wiktionary
(1.2) symbol. μ
Wiktionary
metoda usuwania przebarwień szkliwa
SJP.pl
Mikroaerofile – mikroorganizmy, które do życia wymagają tlenu występującego w stężeniu mniejszym niż w ziemskiej atmosferze, tj. ok. 20%. W związku z tym, w hodowlach płynnych rozwijają się w postaci pierścienia w nieznacznym oddaleniu od powierzchni pożywki (wzrost podpowierzchniowy).
Wikipedia
drobne, często niezamierzone słowa lub gesty, które komunikują wrogie, obraźliwe bądź negatywne postawy wobec osoby lub grupy
SJP.pl
Mikroagresja – wyrażenie określające przypadki powszechnych świadomych i nieświadomych wypowiedzi i zachowań, które komunikują wrogie, obraźliwe bądź negatywne postawy wobec historycznie marginalizowanych grup. Mikroagresje są uznawane za szkodliwe, jako że powtarzają i utrwalają negatywne stereotypy.
Wikipedia
mikroskopijny organizm z pogranicza królestwa roślin i zwierząt
SJP.pl
jednostka natężenia prądu elektrycznego równa jednej milionowej ampera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miar. fiz. jednostka natężenia prądu elektrycznego równa jednej milionowej ampera
Wiktionary
rzecz. mikroamperomierz mrz.
Wiktionary
(1.1) symbol. μA
Wiktionary
amperomierz mierzący natężenie prądu elektrycznego w mikroamperach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. elektr. przyrząd służący do pomiaru natężenia prądu elektrycznego rzędu milionowych części ampera
Wiktionary
IPA: ˌmʲikrɔãmpɛˈrɔ̃mʲjɛʃ, AS: mʹikroãmperõmʹi ̯eš
Wiktionary
rzecz. mikroamper mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. analiza chemiczna próbki o masie od 0,0001 do 0,01 grama
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. mikroanalityczny
Wiktionary
(1.1) analiza miligramowa
Wiktionary
bardzo małe, luksusowe mieszkanie
SJP.pl
przestarzałe: drobnoustrój (wirus, bakteria lub pierwotniak) powodujący zakażenie; zarazek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mikrobiol. bardzo drobny, jednokomórkowy organizm
Wiktionary
(1.1) Nie całuj psa, bo ma na sierści zgraję mikrobów, pcheł i innych paskudztw!
Wiktionary
IPA: ˈmʲikrɔp, AS: mʹikrop
Wiktionary
przym. mikrobowy
Wiktionary
(1.1) drobnoustrój, mikroorganizm, zarazek, bakcyl, jednokomórkowiec
Wiktionary
jednostka ciśnienia używana w układzie CGS równa 0,1 paskala; baria
SJP.pl
specjalista badający mikroorganizmy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista zajmujący się mikrobiologią
Wiktionary
(1.1) Mikrobiolodzy są zatrudniani nie tylko w szpitalach lub sanepidach, ale również w przemyśle.
Wiktionary
IPA: ˌmʲikrɔˈbʲjɔlɔk, AS: mʹikrobʹi ̯olok
Wiktionary
rzecz. mikrobiologia ż.
:: fż. mikrobiolożka ż.
przym. mikrobiologiczny
Wiktionary
nauka o mikroorganizmach, ich funkcjonowaniu i budowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. nauka zajmująca się badaniem organizmów niewidocznych gołym okiem;
Wiktionary
Mikrobiologia – nauka biologiczna zajmująca się zagadnieniami związanymi z mikroorganizmami oraz wirusami, dział biologii.
Do organizmów, którymi zajmuje się mikrobiologia, należą: bakterie (zobacz też bakteriologia), grzyby (zobacz też mykologia) oraz niektóre protisty.
Wikipedia
IPA: ˌmʲikrɔbʲjɔˈlɔɟja, AS: mʹikrobʹi ̯oloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. mikrobiolog m.
przym. mikrobiologiczny
Wiktionary
dotyczący mikrobiologii lub mikroorganizmów (np. proces mikrobiologiczny, mikrobiologiczna kontrola wody)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący mikrobiologii
Wiktionary
(1.1) Analizy mikrobiologiczne potwierdziły obecność organizmów patogennych we krwi.
(1.1) Mikrobiologiczna jakość tej partii żywności okazała się niedopuszczalna.
Wiktionary
rzecz. mikrobiologia ż., mikrobiolog mos.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: mikrobiologia
Wiktionary
ogół bakterii występujących na danym obszarze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mikrobiol. ogół mikroorganizmów występujących w danym siedlisku;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
wszystkie mikroorganizmy zasiedlające organizm człowieka (bakterie, grzyby, wirusy i archeony); mikrobiom
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
niewielka firma o ograniczonym zasięgu i małej liczbie pracowników, często prowadzona samodzielnie
SJP.pl
dziennik internetowy z bardzo krótkimi wpisami
SJP.pl
Mikroblog – rodzaj dziennika internetowego, w którym głównym nośnikiem informacji są krótkie wpisy mające zazwyczaj długość jednego zdania. Tak jak zwykłe blogi, mikroblog może oprócz wpisów tekstowych zawierać zdjęcia, klipy dźwiękowe czy filmowe; może być dostępny dla każdego lub wąskiej grupy wyselekcjonowanych przez autora czytelników.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) dotyczący mikrobów, zarazków
Wiktionary
rzecz. mikrob m.
Wiktionary
(1.1) drobnoustrojowy
Wiktionary
bardzo mały browar
SJP.pl
bardzo mały budżet
SJP.pl
mający bardzo skąpy budżet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. mały autobus dla około dziesięciu osób
Wiktionary
Mikrobus – autobus niewielkich rozmiarów, przeznaczony do przewozu na miejscach siedzących od 9 do 20 (17 według niektórych źródeł) pasażerów, nie licząc kierowcy. Mikrobusy, zwłaszcza starsze (na przykład polskie Nysy), projektowane i wytwarzane były często z użyciem podzespołów (silników, układów napędowych, zawieszenia) samochodów osobowych. Większe pojazdy unifikowane są często z lekkimi samochodami ciężarowymi (dostawczymi).
Wikipedia
rzecz.
:: zdrobn. mikrobusik mrz.
przym. mikrobusowy
Wiktionary
zdrobnienie od: mikrobus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od mikrobus
Wiktionary
(1.1) To nie mikrobus, lecz tylko mały mikrobusik.
Wiktionary
rzecz. mikrobus m.
Wiktionary
osoba cierpiąca na mikrocefalię
SJP.pl
Mikrocefal – dinozaur z rodziny pachycefalozaurów. Znany jest z dwóch małych czaszek o średnicy 5 centymetrów. Żył około 85 milionów lat temu w późnej kredzie w Ameryce Północnej, w prowincji Alberta w Kanadzie. Być może osiągał 30 centymetrów długości. Nie został jeszcze formalnie opisany, a więc jego nazwa może ulec zmianie. Mikrocefal znaczy "mała głowa".
Wikipedia
wada rozwojowa charakteryzująca się małymi wymiarami mózgoczaszki w stosunku do twarzoczaszki, łącząca się zwykle z niedorozwojem umysłowym; małogłowie, małomóżdże
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wada rozwojowa charakteryzująca się nienaturalnie małymi wymiarami czaszki;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
IPA: ˌmʲikrɔt͡sɛˈfalʲja, AS: mʹikrocefalʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. acefalia
Wiktionary
(1.1) małogłowie
Wiktionary
rodzaj dinozaura z infrarzędu zauropodów; saltazaur, mikrocelus, mikrozaurops
SJP.pl
rodzaj dinozaura z infrarzędu zauropodów; saltazaur, mikrocel, mikrozaurops
SJP.pl
najmniejszy przedstawiciel ceratopsów
SJP.pl
[czytaj: mikroczip] mikroskopijny chip; mikroczip, microchip
SJP.pl
1. wykonywanie operacji chirurgicznych na bardzo małej powierzchni narządu lub części ciała;
2. zabiegi chirurgiczne dokonywane pod mikroskopem na bardzo małych obiektach
SJP.pl
Mikrochirurgia – dział chirurgii zajmujący się wykonywaniem zabiegów chirurgicznych pod mikroskopem na bardzo małych strukturach żywych (np. operacje krtani, nosa, zatok przynosowych, ucha, oka, zespolenia drobnych naczyń krwionośnych).
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z mikrochirurgią, dotyczący mikrochirurgii
Wiktionary
rzecz. mikrochirurgia ż., mikrochirurg mos./ż.
Wiktionary
drobna forma cytoplazmatyczna o kulistym kształcie, otoczona pojedynczą błoną, zawierająca enzymy utleniające i katalazę
SJP.pl
najkrótszy cykl (zwykle w odniesieniu do cyklu treningowego)
SJP.pl
1. glon występujący w wodach stojących;
2. bardzo mała cysta
SJP.pl
erytrocyt o prawidłowym kształcie, ale zmniejszonej średnicy, występujący np. w niedokrwistości z niedoboru żelaza
SJP.pl
zbyt mała objętość krwinek czerwonych
SJP.pl
Mikrocytoza – stan hematologiczny charakteryzujący się występowaniem we krwi krążącej mikrocytów, tzn. małych krwinek czerwonych o średnicy mniejszej od wartości uznawanych za normę, a więc mniejszej lub równej 6 mikrometrów. Średnia objętość takich krwinek (MCV) wynosi mniej niż ok. 80 fl (wartość zależna od laboratorium).
Wikipedia
mikroskopijny chip; mikrochip, microchip
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. cząstka materii stanowiąca obiekt badań mechaniki kwantowej;
Wiktionary
dane na poziomie jednostki uzyskane z badań ankietowych, spisów powszechnych i systemów administracyjnych
SJP.pl
niewielka dawka
SJP.pl
przyjmować bardzo małe ilości substancji
SJP.pl
ścieranie warstw naskórka strumieniem mikrokryształków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kosmet. zabieg kosmetyczny polegający na mechanicznym ścieraniu kolejnych warstw naskórka przez precyzyjnie kontrolowany strumień mikrokryształków
Wiktionary
Mikrodermabrazja – pielęgnacyjny zabieg kosmetyczny, polegający na ścieraniu kolejnych warstw naskórka przez precyzyjnie kontrolowany strumień mikrokryształków. Mikropeeling kontrolowany jest jedną z wielu metod mechanicznego złuszczania naskórka. Polega na usunięciu - ścieraniu warstwy rogowej naskórka za pomocą specjalnego urządzenia.
Wikipedia
IPA: ˌmʲikrɔdɛrmaˈbrazʲja, AS: mʹikrodermabrazʹi ̯a
Wiktionary
ozdobny implant z kotwiczką i ozdobną nakrętką, wszczepiany pod skórę; microdermal
SJP.pl
krótki serial lub film przeznaczony głównie do oglądania na smartfonie
SJP.pl
mikroskopijny kawałek (np. plastiku)
SJP.pl
1. technika fotograficznego pomniejszania oryginału i drukowania go offsetowo;
2. reprodukcja wykonana taką techniką
SJP.pl
Mi
Wikipedia
bardzo krótka drzemka
SJP.pl
dysk twardy o bardzo małych wymiarach
SJP.pl
działanie o niewielkiej skali, zwykle podejmowane w celu osiągnięcia konkretnych, lokalnych celów
SJP.pl
niewielka dzielnica miasta zaprojektowana jako samowystarczalna
SJP.pl
dział ekonomii badający zjawiska i procesy gospodarcze zachodzące w poszczególnych obszarach gospodarki, obserwowanych i wyjaśnianych z punktu widzenia działalności gospodarczej poszczególnych podmiotów gospodarczych: nabywców, konsumentów, sprzedawców i producentów
SJP.pl
Mikroekonomia – dziedzina ekonomii zajmująca się badaniem wyborów ludzkich w warunkach rzadkości dóbr, w tym w szczególności badaniem zachowań indywidualnych konsumentów i przedsiębiorców oraz interakcji między tymi zachowaniami na poszczególnych rynkach. Jest to nauka zajmująca się szczegółową analizą podejmowanych przez jednostki decyzji dotyczących produkcji oraz wymiany (zakupu i sprzedaży) dóbr.
Wikipedia
bardzo mały wybuch, zapłon
SJP.pl
bardzo krótka, niekontrolowana ekspresja mimiczna; mikrogest
SJP.pl
Mi
Wikipedia
zabieg z użyciem prądu elektrycznego, pomagający wprowadzić przez skórę leki do organizmu pacjenta; jonoforeza, jontoforeza
SJP.pl
Mikroelektronika – dziedzina elektroniki, która zajmuje się procesami produkcji układów scalonych oraz komponentów elektronicznych o bardzo małych rozmiarach. Urządzenia te są produkowane głównie z półprzewodników w technologii krzemowej.
Wikipedia
mała instalacja energetyczna, wykorzystująca odnawialne źródła energii do produkcji energii elektrycznej
SJP.pl
pierwiastek wchodzący w skład organizmu, który wchodzi w skład enzymu i wpływa na przebieg wielu reakcji chemicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. pierwiastek chemiczny występujący w minimalnych ilościach w organizmach żywych
Wiktionary
(1.1) O roli biopierwiastków, mikroelementów, „metali życia”, czy jakkolwiek je nazwać, w naszym organizmie wiemy od niedawna. Z pewnością nie wiemy jeszcze wszystkiego.
Wiktionary
proces ewolucyjny zachodzący w stosunkowo krótkich okresach, prowadzący do wyodrębnienia się nowych form zwierząt i roślin
SJP.pl
Mi
Wikipedia
fabryka o małych rozmiarach
SJP.pl
krwinka biała pochłaniająca bakterie i inne szkodliwe drobnoustroje
SJP.pl
1. fala elektromagnetyczna o długości od 1 mm do 1 m;
2. potocznie: kuchenka mikrofalowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. fala elektromagnetyczna o stosunkowo wysokiej częstotliwości i niskiej długości;
(1.2) pot. kuchenka mikrofalowa
Wiktionary
(1.1) Poza osuszaniem, budynek jest jednocześnie odgrzybiany, bo mikrofale niszczą zarodniki grzybów i pleśńeśni.
(1.1) W przemyśle mięsnym mikrofale są stosowane przede wszystkim do rozmrażania bloków mięsnych. Zwykle używana jest częstotliwość 915 MHz, ponieważ mikrofale mogą wtedy wnikać na głębokość 10-15 cm.
Wiktionary
IPA: ˌmʲikrɔˈfala, AS: mʹikrofala
Wiktionary
przym. mikrofalowy
Wiktionary
podgrzewać w kuchence mikrofalowej
SJP.pl
niewielki falownik przetwarzający prąd stały z pojedynczego panelu fotowoltaicznego na prąd zmienny; mikroinwerter
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) techn. związany z mikrofalami
Wiktionary
IPA: ˌmʲikrɔfaˈlɔvɨ, AS: mʹikrofalovy
Wiktionary
rzecz. mikrofala ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kuchenka mikrofalowa
Wiktionary
(1.1) Z czystej ostrożności Cecylia nigdy nie pozwala swoim dzieciom używać mikrofalówki.
(1.1) Slow food to przeciwieństwo zakupów w barach szybkiej obsługi i jedzenia dań gotowych odgrzanych w mikrofalówce.
Wiktionary
(1.1) kuchenka mikrofalowa, mikrowela, mikrofala
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. niskie drzewo, wysoki krzew lub liana osiągające 2–8 metrów wysokości;
Wiktionary
rzecz. fanerofit mrz.
Wiktionary
milionowa część farada
SJP.pl
włókno o gęstości liniowej mniejszej niż 1 denier; mikrowłókno
SJP.pl
bardzo krótki utwór publicystyczno-dziennikarski
SJP.pl
mały, kameralny festiwal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włók. syntetyczne włókno o bardzo małej średnicy (poniżej 10 mikrometrów), zwykle wykonane z mieszanki poliesteru i poliamidu, charakteryzujące się wysoką chłonnością, miękkością oraz trwałością, szeroko stosowane w produkcji tkanin do czyszczenia, odzieży sportowej i tekstyliów domowych
Wiktionary
(1.1) Proszę opisać zalety mikrofibry w porównaniu z bawełną.
Wiktionary
(1.1) mikrowłókno
Wiktionary
celulozowy element roślinnej ściany komórkowej
SJP.pl
w botanice: liść mający blaszkę z rozgałęzionym systemem żyłek; makrofil
SJP.pl
Mikrofil – organ spotykany współcześnie u przedstawicieli gromady widłaków, który wyewoluował odmiennie od liści pozostałych roślin naczyniowych (makrofili), jednak pełni analogiczne funkcje i wykazuje podobieństwa morfologiczne. Mikrofile wyróżniają się obecnością jedynie centralnej, nierozgałęzionej wiązki przewodzącej.
Wikipedia
kurczliwe włókienko białkowe cytoplazmy białkowej
SJP.pl
Mikrofilamenty, filamenty aktynowe, mikrowłókienka ("microfibrillae cellulares") – cienkie włókna białkowe zbudowane z białka aktyny znajdujące się w cytoplazmie. Są odpowiedzialne za ruch cytoplazmy i jej organelli, zmianę kształtu komórki i jej ruch pełzakowaty dzięki pseudopodiom (nibynóżkom), wpuklenie i fałdowanie błony cytoplazmatycznej oraz podział komórki.
Wikipedia
żywa larwa filarii pasożytująca we krwi lub skórze kręgowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. specjalny nośnik informacji w postaci fotograficznej miniatury dokumentów, który możliwia przechowywanie dużej ilości tekstu, obrazów lub dokumentów na małej rolce lub karcie filmowej
Wiktionary
Mikrofilm – specjalny rodzaj materiału fotograficznego produkowany z reguły jako błona zwojowa o szerokości 8, 16, 35, 70 i 105 mm, na którym można rejestrować kontrastowe (pozbawione półtonów) dokumenty o charakterze kreskowym, takie jak rysunki, druki tekstowe, schematy, plany itp. w pomniejszeniu do 1:200. Stosuje się również tzw. mikrofisze. Są to błony płaskie, na których ujęcia są rejestrowane równolegle w wielu rzędach.
Wikipedia
przym. mikrofilmowy
Wiktionary
pomieszczenie, w którym wykonuje się lub przechowuje mikrofilmy
SJP.pl
metoda filtracji zawiesin przy użyciu porowatych struktur membranowych, używana m.in. w piwowarstwie
SJP.pl
Mikrofiltracja – metoda filtracji zawiesin przy użyciu membran porowatych. Pory w membranach do mikrofiltracji są względnie duże (0,2–10 μm) więc już przy niewielkim ciśnieniu (0,1–0,3 MPa) przepływ jest duży i wynosi od kilku do kilkunastu m³/(m²·h). Otwory są takiej wielkości, że nie przechodzą przez nie koloidy, zawiesiny i bakterie, a przepuszczane są substancje rozpuszczone – jony i niejonowe związki chemiczne, np. niektóre witaminy i rozpuszczalne białka.
Wikipedia
poddawany mikrofiltracji
SJP.pl
firma zatrudniająca mniej niż 10 pracowników, której roczny obrót lub całkowity bilans roczny nie przekracza 2 milionów euro; mikroprzedsiębiorstwo
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. związany z mikrofizyką, dotyczący mikrofizyki
Wiktionary
rzecz. mikrofizyka ż.
Wiktionary
drobnoustroje roślinne występujące w określonym środowisku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. zespół roślinnych drobnoustrojów żyjących w danym środowisku;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Przebadaliśmy skrupulatnie całą mikroflorę kanału.
Wiktionary
Mi
Wikipedia
urządzenie stosowane do wzmacniania i przekazywania dźwięku na drodze przetwarzania energii akustycznej w energię elektryczną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie służące do zamiany informacji dźwiękowej na sygnał elektryczny, zwykle celem jej wzmocnienia;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Piosenkarz trzymał usta tak blisko mikrofonu, że mało go nie połknął!
Wiktionary
IPA: mʲiˈkrɔfɔ̃n, AS: mʹikrofõn
Wiktionary
rzecz. mikrofoniarz m.
:: zdrobn. mikrofonik mrz.
przym. mikrofonowy
Wiktionary
potocznie: pomocnik operatora dźwięku odpowiedzialny za właściwe położenie mikrofonu podczas realizacji zdjęć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gwara. radiowa: osoba obsługująca mikrofon
Wiktionary
(1.1) Mam na imię Jacek i jestem mikrofoniarzem ze sporym doświadczeniem w nagłośnieniu i rejestracji.
Wiktionary
IPA: ˌmʲikrɔˈfɔ̃ɲaʃ, AS: mʹikrofõńaš
Wiktionary
rzecz. mikrofon m.
:: fż. mikrofoniarka ż.
przym. mikrofonowy
Wiktionary
(1.1) technik dźwięku
Wiktionary
zdrobnienie od: mikrofon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od mikrofon
Wiktionary
rzecz. mikrofon m.
Wiktionary
rozmieszczać mikrofony przy źródłach dźwięku
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od mikrofon
Wiktionary
(1.1) Papierowe lampiony mocuję na długich tyczkach mikrofonowych albo wędziskach.
Wiktionary
IPA: ˌmʲikrɔfɔ̃ˈnɔvɨ, AS: mʹikrofõnovy
Wiktionary
rzecz. mikrofon, mikrofoniarz
Wiktionary
Mikrofotografia – rodzaj fotografii wykonany przy użyciu aparatu fotograficznego połączonego z mikroskopem. Obiekt fotografowany zostaje powiększony za pomocą samego mikroskopu albo obiektywu mikroskopowego zamocowanego przy pomocy nasadki na teleobiektywie.
Wikipedia
przyrząd do mierzenia gęstości optycznej substancji
SJP.pl
Mikrofotometr – przyrząd do pomiaru w skali mikroskopowej współczynnika przepuszczalności światła, współczynnika odbicia światła, gęstości optycznej preparatów oraz zdjęć fotograficznych: spektrogramów, rentgenogramów, zdjęć astronomicznych i innych.
Wikipedia
gameta męska mniejsza od gamety żeńskiej, występująca u pierwotniaków i roślin
SJP.pl
bardzo krótka, niekontrolowana ekspresja mimiczna; mikroekspresja
SJP.pl
drobne komórki glejowe uzupełniające ubytki neuronów
SJP.pl
Mikroglej (ang. "microglia", "third element") – komórki nieneuronalne centralnego układu nerwowego, tkankowo specyficzne, rezydentne makrofagi kontrolujące homeostazę i biorące udział w odpowiedzi immunologicznej.
Wikipedia
mikroskopijny nośnik (liposom) zawierający witaminy i składniki odżywcze, stosowany w suplementach diety i kosmetykach, aby ułatwić przenikanie substancji aktywnych do głębszych warstw skóry lub do organizmu; vitasom
SJP.pl
mikroskopijny, jednokomórkowy organizm samożywny (fotosyntetyzujący) występujący w wodach słodkich i morskich
SJP.pl
bardzo małe gospodarstwo rolne; minigospodarstwo
SJP.pl
Mikrografia – zaburzenie neurologiczne, które polega na stopniowym zmniejszaniu się liter w trakcie pisania, a pismo staje się coraz mniej czytelne.
Jest to charakterystyczny objaw choroby Parkinsona, ale może się także pojawiać w trakcie leczenia neuroleptykami.
Wikipedia
jednostka masy równa jednej milionowej grama
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miar. fiz. jednostka masy równa jednej milionowej grama
Wiktionary
Mikrogram – pochodna jednostka masy w układzie SI, symbol µg, równa jednej milionowej grama (0,000001 g). Przedrostek „mikro” = 0,000001
Grecka litera µ (czytaj [mi]) odpowiada małej literze m w alfabecie łacińskim (duże litery wyglądają w obu alfabetach identycznie, M).
Wikipedia
przym. mikrogramowy
Wiktionary
(1.1) symbol. μg
Wiktionary
niewielkie wsparcie finansowe, przyznawane zazwyczaj w uproszczonej procedurze, na realizację małych projektów społecznych, kulturalnych, edukacyjnych lub innowacyjnych
SJP.pl
Mikrogrant – mała kwota przyznawana osobom fizycznym, żyjącym za mniej niż 1 USD dziennie, w celu stworzenia przez nich trwałego źródła utrzymania lub założenia mikroprzedsiębiorstwa. Odbiorcami mikrograntów mogą być również organizacje lub grupy obywatelskie które są zaangażowane w działalność charytatywną. W odróżnieniu od mikrokredytów, mikrogranty są bezzwrotne.
Wikipedia
bardzo mała granulka
SJP.pl
grawitacja o niewielkiej sile przyciągania
SJP.pl
Mikrograwitacja – zjawisko opisywane jako stan przestrzeni, w której panuje znikomo małe przyspieszenie grawitacyjne pochodzące ze źródeł zewnętrznych – niewchodzących w skład danego układu w przestrzeni.
Wikipedia
omam wzrokowy, w którym postacie lub przedmioty występują w pomniejszeniu
SJP.pl
chorobowa obecność czerwonych krwinek w moczu; krwinkomocz
SJP.pl
jednostka indukcyjności równa jednej milionowej henra
SJP.pl
jednostka częstotliwości równa jednej milionowej herca
SJP.pl
analiza małych, lokalnych zdarzeń lub jednostek w celu zrozumienia szerszych procesów historycznych
SJP.pl
Mikrohistoria – praktyka historiograficzna polegająca na historycznym opisie niewielkich przestrzeni terytorialnych i czasowych, oraz silnie akcentująca zainteresowanie problemami życia codziennego, świadomości, przekonań, obyczajów członków społeczności lokalnych. Zagadnienia te są często pomijane przez tradycyjną historiografię zajmującą się głównie wielkimi procesami i wybitnymi jednostkami.
Wikipedia
cienka i krótka igła używana w zabiegach mikronakłuwania skóry
SJP.pl
[czytaj: mikroinfluenser] influencer z mniejszą liczbą fanów
SJP.pl
dział informatyki koncentrujący się głównie na systemach mikrokomputerowych
SJP.pl
urządzenie przekształcające obraz uzyskany w promieniowaniu podczerwonym na obraz widzialny
SJP.pl
iniekcja dokonywana pod mikroskopem, stosowana np. do wstrzyknięć materiału genetycznego do poszczególnych komórek
SJP.pl
Mikroiniekcja – metoda umożliwiająca kontrolowane, bezpośrednie wprowadzanie dowolnego rodzaju substancji do pojedynczej, obserwowanej w mikroskopie komórki. Dzięki tej metodzie można wprowadzać do komórek DNA, RNA, białka a nawet mitochondria.
Wikipedia
niewielki falownik przetwarzający prąd stały z pojedynczego panelu fotowoltaicznego na prąd zmienny; mikrofalownik
SJP.pl
rodzaj etnolektu literackiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. etnolekt o ograniczonym, regionalnym występowaniu w stosunku do języka dominującego na danym obszarze, posiadający pewną tradycję literacką i odznaczający się pewnym stopniem standaryzacji, lecz mający niski potencjał poliwalencyjny;
Wiktionary
(1.1) Źródłem środków sprawności mikrojęzyków są zwykle (przynajmniej przez pewien czas) odpowiednie makrojęzyki słowiańskie, w których od dawna powstaje piśmiennictwo i którymi posługują się wybitni przedstawiciele narodu.
Wiktionary
bardzo mała porcja leku w opakowaniu z żelatyny
SJP.pl
kaseta magnetofonowa lub wideokaseta bardzo małych rozmiarów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała kaseta z taśmą magnetyczną, na której jest nagrany dźwięk, przeznaczona do dyktafonów i automatycznych sekretarek;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Ci, którzy nie lubią pisać, mogą zaopatrzyć się w dyktafon na mikrokasetę z automatycznym uruchamianiem (175 zł), […].
Wiktionary
kawalerka o powierzchni poniżej 25 metrów kwadratowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) neol. mieszkanie, którego powierzchnia wynosi 12 do 23 metrów kwadratowych
Wiktionary
(1.1) Przepisy mają uniemożliwić wprowadzanie na rynek kilkunastometrowych "mieszkań". Mikrokawalerki nie spełniają norm, ale cieszą się ogromnym wzięciem.
Wiktionary
Mikroklimat – klimat charakterystyczny dla małej części środowiska, której odrębność jest wynikiem specyfiki układu czynników ją tworzących, np. wysokością i wahaniami temperatury, wilgotności, prędkością ruchu powietrza itp. Określonym mikroklimatem może się charakteryzować zarówno obszar geograficzny (np. miejscowość, kotlina, czy wąwóz), jak i twór sztuczny zbudowany przez człowieka (wnętrze samochodu, mieszkanie, hala produkcyjna).
Wikipedia
dziedzina nauki zajmująca się badaniem mikroklimatów
SJP.pl
minerał skałotwórczy z grupy skaleni, odmiana glinokrzemianu potasu
SJP.pl
Mikroklin – minerał z grupy krzemianów. Jest jedną z trzech (oprócz sanidynu i ortoklazu) odmian polimorficznych skalenia potasowego. Jest minerałem bardzo pospolitym; stanowi ważny składnik pegmatytów i skał metamorficznych.
Nazwa pochodzi od gr. "mikros" = "mały" oraz "klinein" = "nachylać" ("schylać się, upadać"); nazwa nawiązuje do kąta między płaszczyznami łupliwości w tym minerale (jest mniejszy od 90°).
Wikipedia
kulista bakteria tlenowa
SJP.pl
trwałe skupisko mikroorganizmów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. komputer do użytku personalnego (mniejszy niż mainframe oraz minikomputer);
Wiktionary
Mikrokomputer – komputer o niewielkich rozmiarach, z pojedynczym mikroprocesorem, pracujący oddzielnie lub jako jeden z elementów złożonego układu, na przykład komputer osobisty, laptop.
Podstawowymi elementami mikrokomputera są:
Elementy te są połączone z sobą i komunikują się przez szynę sterującą, szynę adresową i szynę danych.
Wikipedia
przym. mikrokomputerowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący mikrokomputera, związany z mikrokomputerem
Wiktionary
rzecz. mikrokomputer m.
Wiktionary
miniaturowa odmiana koniczyny
SJP.pl
organizm cudzożywny rozkładający resztki organiczne i produkujący związki nieorganiczne, wykorzystywane przez rośliny
SJP.pl
połączenie wyrazowe lub fraza przybliżająca znaczenie wchodzącej w jej skład jednostki językowej
SJP.pl
scalony system mikroprocesorowy
SJP.pl
Mikrokontroler (MCU lub μC, od microcontroller), mikrokomputer jednoukładowy – scalony system mikroprocesorowy, zrealizowany w postaci pojedynczego układu scalonego zawierającego jednostkę centralną (CPU), pamięć RAM oraz rozbudowane układy wejścia-wyjścia i na ogół pamięć programu jako FRAM, MRAM, ROM lub flash.
Wikipedia
fragment kontynentalnej litosfery, oddzielony od większych kontynentów i nieleżący w obrębie szelfu kontynentalnego
SJP.pl
Mi
Wikipedia
charakterystyczny wypustek błony komórkowej komórek nabłonkowych w jelicie cienkim
SJP.pl
Mikrokosmek – palcowata, cytoplazmatyczna wypustka (sfałdowanie błony komórkowej) występująca na wolnej powierzchni niektórych komórek zwierzęcych. Najliczniejsze są w enterocytach (tzw. rąbek oskórkowy lub rąbek prążkowaty) oraz w nabłonku kanalika proksymalnego (tzw. rąbek szczoteczkowy lub brzeżek szczoteczkowy). Długość mikrokosmków wynosi zwykle 0,5–2 µm, natomiast średnica 0,1 µm. W ich wnętrzu znajduje się pęczek mikrofilamentów.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kredyt o niskiej kwocie, przeznaczony dla ludzi ubogich, najczęściej niemających zdolności kredytowej w tradycyjnych bankach
SJP.pl
Mikrokredyt – niskokwotowy kredyt, który jest przeznaczony dla ludzi biednych, głównie bezrobotnych, najczęściej bez zdolności kredytowej w tradycyjnych bankach. Jest narzędziem mikrofinansowania.
Współcześnie idea mikrokredytu zyskała na popularności dzięki działalności Muhammada Yunusa, założyciela Grameen Bank, bangladeskiego banku specjalizującego się w udzielaniu mikrokredytów. Za swoją działalność Yunus został uhonorowany Pokojową Nagrodą Nobla w 2006 roku.
Wikipedia
niewielkie krwawienie z naczyń włosowatych, niewidoczne gołym okiem.
SJP.pl
drobny wylew krwi do mózgu
SJP.pl
kryształ mikrometrycznych rozmiarów
SJP.pl
zdrobnienie od: mikrokryształ
SJP.pl
Mikrokrążenie – element układu krwionośnego kręgowców, zbudowany z małych żyłek i tętniczek oraz naczyń włosowatych. W tym miejscu zachodzi wymiana substancji między krwią a płynem pozakomórkowym w narządach.
Wikipedia
cząsteczka tworzywa o działaniu ściernym
SJP.pl
ekosystem leśny na niewielkiej powierzchni; las kieszonkowy
SJP.pl
warzywo, zioło lub kwiat w postaci podrośniętego kiełka z pierwszym liściem właściwym; mikroliść
SJP.pl
1. narzędzie krzemienne bardzo małych rozmiarów, typowe dla mezolitu
2. mikroskopijny krysztalik występujący w skałach wulkanicznych
SJP.pl
Mikrolit, zbrojnik mikrolityczny – narzędzie krzemienne bardzo małych rozmiarów. Wiele mikrolitów nie przekracza 1 cm. Mają one często kształty geometryczne, np. trójkąty, trapezy, prostokąty, romby itd. Niekiedy spotykane w kulturach paleolitycznych, bardzo często występują w mezolicie. Mikrolity powstawały z zastosowaniem techniki rylcowczej.
Wikipedia
jednostka objętości równa jednej milionowej litra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. jednostka objętości równa jednej milionowej części litra
Wiktionary
(1.1) skr. µl
Wiktionary
warzywo, zioło lub kwiat w postaci podrośniętego kiełka z pierwszym liściem właściwym; mikrolistek
SJP.pl
specjalista w zakresie mikrologii
SJP.pl
lokal o niewielkiej powierzchni
SJP.pl
samolot ultralekki
SJP.pl
badanie DNA mające na celu wykrycie nieprawidłowości w obrazie chromosomów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) manewrowanie, którego efektem są bardzo małe ruchy
Wiktionary
(1.1) Jeśli ten system padnie, padną i stery układu mikromanewrowania.
Wiktionary
chorobliwe uznawanie siebie za bezwartościowego człowieka; mania małości
SJP.pl
manometr do pomiaru małych ciśnień
SJP.pl
Mikromanometr – przyrząd służący do pomiaru ciśnienia względnego o wartości mniejszej niż 6000 Pa, rodzaj ciśnieniomierza.
Wikipedia
zabieg ultradźwiękowy poprawiający krążenie krwi i uaktywniający metabolizm komórkowy
SJP.pl
urządzenie mechaniczne lub elektromechaniczne o bardzo małych wymiarach; mikrourządzenie
SJP.pl
komórka blastomeru
SJP.pl
meteor o ziarnach wielkości do 0,2 mm
SJP.pl
ziarno pyłu kosmicznego, najmniejsze ciało spośród małych ciał Układu Słonecznego
SJP.pl
meteoryt o bardzo małym rozmiarze
SJP.pl
Mi
Wikipedia
przymiotnik od: mikrometeoryt
SJP.pl
chemiczna metoda analizy; metoda miligramowa
SJP.pl
jednostka długości równa 0,000001 metra; dawniej zwana mikronem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. jednostka długości równa milionowej części metra;
(1.2) techn. narzędzie do mierzenia bardzo małych długości lub grubości;
(1.3) astr. przyrząd do dokładnego wyznaczania położenia ciał na niebie, momentu ich przejścia przez południk oraz do wyznaczania odległości kątowej między obiektami
Wiktionary
Mikrometr (symbol: μm) – podwielokrotność metra, podstawowej jednostki długości w układzie SI. Jest to jedna milionowa metra, czy inaczej, jedna tysięczna milimetra. Jeden mikrometr równa się zatem 10−6 m. W notacji naukowej, zwłaszcza anglosaskiej, zapisuje się go niekiedy jako 1 E-6 m, co oznacza 0,000001 × 1 m.
Wikipedia
(1.1) symbol. μm
(1.2) śruba mikrometryczna, leniwka, daw. drobnomierz
Wiktionary
bardzo mała powierzchnia czegoś
SJP.pl
przyrząd do dokładnego mierzenia długości; mikrometr
SJP.pl
małe mieszkanie, zwykle o powierzchni od 12 do 25 metrów kwadratowych
SJP.pl
jednostka długości równa jednej milionowej metra; nanometr
SJP.pl
transport osobowy na niewielkich odległościach
SJP.pl
Mikromobilność – rodzaj transportu osobowego, głównie miejskiego i aglomeracyjnego, wykorzystujący lekkie urządzenia bez napędu spalinowego w celu realizacji codziennych potrzeb życiowych; obejmuje dowolne małe, wolnobieżne urządzenie transportowe napędzane przez człowieka lub elektryczne, którego używa się do dotarcia do i z miejsca docelowego, w tym: rowery, skutery, rowery elektryczne, hulajnogi elektryczne i inne małe, lekkie, kołowe środki transportu osobistego.
Wikipedia
związany z transportem osobowym na niewielkich odległościach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) tworzenie miniaturowych modeli
Wiktionary
Mikromodelarstwo – jedna z form modelarstwa redukcyjnego.
Charakteryzuje się stosunkowym uproszczeniem ze względu na przyjętą dużą skalę (np. 1:500 dla statków i okrętów). Jest to dość atrakcyjna forma modelarstwa, ponieważ nie wymaga szczególnie dużych uzdolnień modelarza, a efekty pracy są widoczne już po kilku godzinach pracy. Ponadto gotowe modele nie zajmują zbyt dużo miejsca, tak jak ma to miejsce w przypadku modelarstwa tradycyjnego.
Wikipedia
IPA: ˌmʲikrɔ̃mɔdɛˈlarstfɔ, AS: mʹikrõmodelarstfo
Wiktionary
rzecz. mikromodelarz m., mikromodel m.
przym. mikromodelarski
Wiktionary
miniaturowy motor
SJP.pl
mozaika wykonana z bardzo małych elementów
SJP.pl
jednostka długości równa jednej tysiącznej milimetra; mikrometr
SJP.pl
inicjatywa osób prywatnych polegająca na proklamacji państwowości, pozbawiona faktycznej suwerenności i zdolności do funkcjonowania jako państwo w rozumieniu prawa międzynarodowego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
najmniejsze naczynie w układzie krwionośnym
SJP.pl
nadajnik o bardzo małych wymiarach; pluskwa
SJP.pl
zabieg kosmetyczny polegający na nakłuwaniu skóry mikroigłami w celu stymulacji produkcji kolagenu i regeneracji; mezoterapia mikroigłowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) narzędzie o bardzo małych rozmiarach lub do operowania bardzo małymi elementami
Wiktionary
(1.1) Za pomocą kilku mikronarzędzi zaczął łączyć wypustki kości promieniowej i łokciowej Luke’a z głównymi komponentami mechanicznymi dłoni.
Wiktionary
Mikronawóz – produkt wykorzystywany do nawożenia, który może zawierać jeden lub kilka potrzebnych roślinom mikroskładników. Mikronawozy są stosowane do nawożenia roślin rolniczych, ogrodniczych.
Wikipedia
1. centralna część Oceanii;
2. państwo w Oceanii ze stolicą w Palikirze; Sfederowane Stany Mikronezji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo na Oceanie Spokojnym, część Mikronezji (1.2);
(1.2) geogr. środkowa część Oceanii, na Oceanie Spokojnym;
Wiktionary
Mikronezja, Sfederowane Stany Mikronezji ( Micronesia, Federated States of Micronesia) – państwo na Oceanie Spokojnym, obejmujące większą część wysp Mikronezji. Używana jest także błędna nazwa Federacja Mikronezji.
Mikronezja była w przeszłości Powierniczymi Wyspami Pacyfiku – obszarem powierzonym przez ONZ administracji Stanów Zjednoczonych. W roku 1979 Mikronezja przyjęła konstytucję, a w 1986, na mocy Porozumienia o wolnym stowarzyszeniu, uzyskała niepodległość.
Wikipedia
(1.1) Mikronezja była niegdyś terytorium powierniczym USA.
(1.2) Zachodnia część Kiribati należy do Mikronezji.
Wiktionary
IPA: ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲja, AS: mʹikrõnezʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Mikronezyjczyk mos., Mikronezyjka ż.
przym. mikronezyjski
Wiktionary
(1.1) urz. Sfederowane Stany Mikronezji
Wiktionary
obywatel Mikronezji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Mikronezji
Wiktionary
IPA: ˌmʲikrɔ̃nɛˈzɨjt͡ʃɨk, AS: mʹikrõnezyi ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Mikronezja ż.
:: fż. Mikronezyjka ż.
przym. mikronezyjski
Wiktionary
obywatelka Mikronezji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Mikronezji
Wiktionary
IPA: ˌmʲikrɔ̃nɛˈzɨjka, AS: mʹikrõnezyi ̯ka
Wiktionary
rzecz. Mikronezja ż.
:: fm. Mikronezyjczyk mos.
przym. mikronezyjski
Wiktionary
związany z Mikronezją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Mikronezji
Wiktionary
IPA: ˌmʲikrɔ̃nɛˈzɨjsʲci, AS: mʹikrõnezyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Mikronezja ż., Mikronezyjczyk mos., Mikronezyjka ż.
Wiktionary
dziedzina techniki obejmująca projektowanie, konstruowanie i wytwarzanie sprzętu elektroniczno-mechanicznego lub optycznego o małych wymiarach
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) techn. poddany lub podawany procesowi mikronizacji
Wiktionary
(1.1) Mikronizowany materiał poddawany jest badaniu wielkości cząstek z wykorzystaniem analizatora laserowego.
Wiktionary
IPA: ˌmʲikrɔ̃ɲizɔˈvãnɨ, AS: mʹikrõńizovãny
Wiktionary
obserwacja obiektów niewidocznych gołym okiem; mikroskopia
SJP.pl
ogniwo, którego elektrody można wykryć tylko pod mikroskopem; ogniwo korozyjne
SJP.pl
jednostka oporności elektrycznej równa jednej milionowej oma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. inform. zob. oprogramowanie układowe.
Wiktionary
niewielki organizm należący do pierwotniaków, glonów, grzybów, bakterii lub sinic; drobnoustrój
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mikrobiol. organizm żywy widoczny tylko pod mikroskopem
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) W ludzkim organizmie występuje mnóstwo mikroorganizmów – niektóre mają działanie pozytywne, inne negatywne.
Wiktionary
IPA: ˌmʲikrɔːrˈɡãɲism̥, AS: mʹikr•orgãńism̦
Wiktionary
(1.1) drobnoustrój, mikrob, zarazek; przest. bakcyl
Wiktionary
małe, precyzyjne ostrze do operacji chirurgicznych
SJP.pl
niewielka przerwa w jakimś materiale; mikropor, mikropora, mikropęknięcie
SJP.pl
rodzaj dinozaura z podrzędu ceratopsów
SJP.pl
Mikropachycefalozaur ("Micropachycephalosaurus hongtuyanensis") – dinozaur z podrzędu ceratopsów.
Żył w okresie późnej kredy (około 83–71 mln lat temu) na terenach wschodniej Azji. Długość ciała ok. 70 cm, wysokość ok. 30 cm, masa ok. 15 kg. Jego szczątki znaleziono w Chinach (w prowincji Szantung).
Wikipedia
rzadko: mały, cienki pal; minipal, palik, kołek, tyczka
SJP.pl
specjalista w zakresie mikropaleontologii
SJP.pl
dział paleontologii zajmujący się badaniem mikroskopijnych skamieniałości znajdujących się w osadach skalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. dziedzina paleontologii zajmująca się małymi skamieniałościami;
Wiktionary
Mikropaleontologia – dziedzina paleontologii zajmująca się małymi skamieniałościami (zazwyczaj poniżej 1–2 mm). Z reguły do ich obserwacji potrzebny jest mikroskop optyczny, czasem elektronowy.
Mikropaleontologia zajmuje się m.in. badaniem filogenezy taksonów mikroorganizmów. Niektóre grupy mikroskamieniałości np. akritarchy, konodonty, otwornice, kokolity oraz radiolarie mają bardzo duże znaczenie stratygraficzne, czyli służą do datowania skał osadowych.
Wikipedia
przym. mikropaleontologiczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mikropaleontologią, dotyczący mikropaleontologii
Wiktionary
rzecz. mikropaleontologia ż., mikropaleontolog mos./ż.
Wiktionary
mały palnik
SJP.pl
park niewielkich rozmiarów; park kieszonkowy
SJP.pl
surowiec pochodzenie roślinnego w postaci drobnych ziarenek zawierający wosk pszczeli i ryżowy, olej ryżowy i naturalną witaminę E, rozpływający się w zetknięciu ze skórą; granulka
SJP.pl
państwo obejmujące niewielki obszar; minipaństwo, państewko
SJP.pl
Ta strona dotyczy suwerennych państw o małym obszarze terytorialnym. Zobacz też: Mikronacja – określenie stosowane na "państwo" o charakterze wirtualnym, lub rzeczywiste, lecz niewielkie i nieuznawane. Obydwa powyższe podmioty potocznie określa się również jako mikropaństwo.
Wikipedia
wada rozwojowa penisa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. wada rozwojowa męskich narządów płciowych polegająca na wykształceniu się penisa o dużo mniejszym rozmiarze niż średnia;
Wiktionary
Mikropenis – wada rozwojowa zewnętrznych męskich narządów płciowych polegająca na wykształceniu u osoby z kariotypem 46XY prawidłowego prącia, o prawidłowej funkcji, lecz o długości w stanie wzwodu mniejszej o co najmniej 2,5 odchylenia standardowego od średniej długości prącia, czyli mniejszy niż około 7 cm. Przyczyną jest niedobór androgenów w drugiej fazie rozwoju narządów płciowych. Leczenie polega na hormonoterapii.
Wikipedia
rzecz. penis mzw./mrz.
Wiktionary
metoda badania wchłaniania danej substancji w kanaliku nerkowym
SJP.pl
drobne (od 0,5 do 1 mm) organizmy roślinne i zwierzęce wchodzące w skład planktonu (np. bakterie, niektóre glony, pierwotniaki), obejmujące jego główną część
SJP.pl
drobne cząsteczki tworzyw sztucznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mikroskopijne cząstki tworzyw sztucznych wyprodukowane umyślnie lub powstające na skutek degradacji tworzyw, w większości klasyfikacji mające średnicę poniżej pięciu milimetrów, często rozpatrywane jako zanieczyszczenie środowiska;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Badacze donoszą jednocześnie, że brakuje dostatecznej liczby opracowań na temat wpływu mikroplastiku na zdrowie ludzi.
Wiktionary
mały, ekonomiczny pojazd o uproszczonej budowie, przeznaczony do użytku w mieście: miniauto, mikrus, mikrosamochód
SJP.pl
dotyczący mikroelementów zawartych w pokarmach
SJP.pl
bardzo mały pokój
SJP.pl
pompa o małej średnicy do specjalistycznych zastosowań
SJP.pl
otwór o mikroskopijnych rozmiarach; mikropora, mikropęknięcie, mikrootwór
SJP.pl
otwór o mikroskopijnych rozmiarach; mikropora, mikropęknięcie, mikrootwór
SJP.pl
cecha czegoś co ma bardzo małe otworki; porowatość, chropawość, chropowacizna
SJP.pl
mający drobne pory
SJP.pl
mikrofon bezprzewodowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mikrofon bezprzewodowy
Wiktionary
IPA: mʲiˈkrɔpɔrt, AS: mʹikroport
Wiktionary
rodzaj betonu autoklawizowanego o jednorodnej strukturze mikroporowatej; turyt
SJP.pl
krótka powieść, dłuższe opowiadanie; minipowieść
SJP.pl
cyfrowe zaświadczenie o ukończeniu krótkiego kursu, szkolenia lub modułu nauki
SJP.pl
1. niewielka pożyczka zaciągnięta w prywatnej firmie pozabankowej; chwilówka;
2. niewielka pożyczka udzielana przez instytucje finansowe
SJP.pl
Mi
Wikipedia
bardzo mała ilość pracy włożona w coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. inform. zminiaturyzowany procesor w postaci jednego układu scalonego, zawierający wszystkie podstawowe elementy CPU i zdolny do wykonywania instrukcji programów oraz sterowania działaniem urządzeń elektronicznych;
Wiktionary
Mikroprocesor – układ cyfrowy wykonany jako pojedynczy układ scalony o wielkim stopniu integracji (ULSI) zdolny do wykonywania operacji cyfrowych według dostarczonego ciągu instrukcji.
Mikroprocesor łączy funkcje centralnej jednostki obliczeniowej (CPU) w pojedynczym półprzewodnikowym układzie scalonym. Pierwszy mikroprocesor działał w oparciu o słowa 4-bitowe.
Wikipedia
przym. mikroprocesorowy
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mikroprocesorami; zawierający mikroprocesor
Wiktionary
rzecz. mikroprocesor mrz.
Wiktionary
Mikroprogram, mikrokod – program implementujący listę rozkazów procesora. Podobnie jak język wysokiego poziomu jest kompilowany do kodu maszynowego, tak każdy rozkaz kodu maszynowego ma postać ciągu mikroinstrukcji nazywanego mikroprogramem lub mikrokodem.
Wikipedia
właściciel przedsiębiorstwa zatrudniającego mniej niż 10 pracowników, którego roczny obrót lub całkowity bilans roczny nie przekracza 2 milionów euro
SJP.pl
przedsiębiorstwo zatrudniające mniej niż 10 pracowników, którego roczny obrót lub całkowity bilans roczny nie przekracza 2 milionów euro; mikrofirma
SJP.pl
mała przestrzeń wpływająca na emocje i zachowanie ludzi w niej przebywających
SJP.pl
miniaturowy przełącznik
SJP.pl
metoda badania kanalików i naczyń nerkowych przez nakłuwanie ich elementów przy użyciu mikropipet i pobierania próbek moczu
SJP.pl
u roślin nasiennych okienko w gametoficie żeńskim, przez które wnika łagiewka pyłkowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
bardzo drobny pył
SJP.pl
płatność na małą kwotę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) grykomp. drobna, dobrowolna opłata za przedmioty lub ułatwienia w grze;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Odyssey spotkała się w większości z pozytywnym odbiorem ze strony krytyków, chwalących rozgrywkę, grafikę, postacie, elementy gry fabularnej i projekt świata, krytykując jednak tempo, przesadną ambitność oraz zawarcie mikropłatności.
Wiktionary
(1.1) mikrotransakcja
Wiktionary
indywidualny rachunek podatkowy do wpłat podatków PIT, CIT i VAT
SJP.pl
metoda stosowana w histochemii, polegająca na otrzymywaniu zdjęć rentgenowskich ze skrawków histologicznych kontrastowanych substancjami chemicznymi
SJP.pl
zminiaturyzowany reaktor
SJP.pl
krótki recital
SJP.pl
niewielki region gospodarczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. jednostka podziału fizycznogeograficznego przestrzeni, charakteryzująca się zbliżonymi cechami środowiskowo-krajobrazowymi, mniejsza od mezoregionu;
Wiktionary
Mikroregion – mały obszar wydzielony z większego terenu (regionu, mezoregionu lub makroregionu) ze względu na występujące specyficzne warunki geograficzne, przyrodnicze, społeczno-kulturowe lub gospodarcze.
Wikipedia
niewielki rejon, głównie w mieście
SJP.pl
niewielkich rozmiarów relief
SJP.pl
w informatyce: określenie mikrooperacji do wykonania w danym cyklu
SJP.pl
bardzo drobny ruch
SJP.pl
zminiaturyzowana rura używana w kablach światłowodowych
SJP.pl
drobne formy ukształtowania terenu, np. żleby, zmarszczki wydmowe
SJP.pl
Mikrosamochód ( microcar) – określenie używane w odniesieniu do małego samochodu, którego masa własna nie przekracza zwykle 550 kg.
Mikrosamochody są często zaliczane do autosegmentu A. W przypadku jednak niektórych krajów stworzono regulacje prawne, które pozwalają wyodrębnić je jako oddzielną klasę samochodów.
Wikipedia
satelita niewielkich rozmiarów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. procedura badawcza w marketingowej analizie rynku, gdzie dokonuje się podziału rynku narodowego, ewentualnie grupy krajów, na segmenty;
(1.2) inform. podział sieci informatycznej na mniejsze części, zwykle w celu zwiększenia dostępnego pasma
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Mikrosegmentacja sieci redukuje rozmiary domen kolizyjnych.
Wiktionary
IPA: ˌmʲikrɔsɛɡmɛ̃nˈtat͡sʲja, AS: mʹikrosegmẽntacʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) segmentacja wtórna, grupowanie konsumentów
Wiktionary
jednostka czasu równa jednej milionowej sekundy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miar. jednostka czasu równa jednej milionowej części sekundy;
Wiktionary
Mikrosekunda (μs) - podwielokrotna jednostka czasu w układzie SI, równa jednej milionowej sekundy:
Fala elektromagnetyczna długości 300 metrów ma okres 1 mikrosekundy.
Światło rozchodzące się w próżni przebywa przestrzeń 1 kilometra w czasie 3,33564095 μs.
Wikipedia
(1.1) Zaobserwowany ostatnio izotop pierwiastka 112 żył zaledwie 240 mikrosekund.
Wiktionary
przym. mikrosekundowy
Wiktionary
(1.1) symbol. μs
Wiktionary
niewielka, samodzielna część aplikacji
SJP.pl
pusta w środku drobina o rozmiarach od 1 do 1000 mikrometrów, na ogół o kształcie sferycznym, wytwarzana sztucznie różnymi metodami lub, w przypadku naturalnych polipeptydów, powstająca spontanicznie, stosowana w bardzo wielu dziedzinach, np. jako dodatek do farb i lakierów lub przy produkcji leków
SJP.pl
Mikrosfera - sferyczne drobiny o rozmiarach mikrometrycznych, często wypełnione wewnątrz różnego rodzaju substancjami. Mikrosfery można wytwarzać ze szkła, ceramiki, polimerów syntetycznych i naturalnych. Niektóre, naturalne polipeptydy tworzą mikrosfery spontanicznie. Spontaniczne mikrosfery polipetydów są nazywane "protenoidami".
Wikipedia
teren odznaczający się pewnymi specyficznymi cechami klimatu lub podłoża, wyróżniającymi go z obrębu makroklimatu
SJP.pl
mała sieć, np. energetyczna lub komputerowa
SJP.pl
miniaturowy silnik elektryczny
SJP.pl
jednostka równoważnika dawki pochłoniętej promieniowania jonizującego równa 0,000001 siwerta
SJP.pl
skalpel umożliwiający usuwanie pojedynczych komórek z tkanki
SJP.pl
przyrząd stosowany do tworzenia powiększonych obrazów małych przedmiotów lub obiektów niewidocznych gołym okiem, wykorzystujący układy soczewek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) opt. przyrząd optyczny umożliwiający obserwowanie z bliskiej odległości przedmiotów niewidocznych gołym okiem;
Wiktionary
Mikroskop ( μικρός "mikros" – „mały” i σκοπέω "skopeo" – „patrzę, obserwuję”) – urządzenie służące do obserwacji małych obiektów, zwykle niewidocznych gołym okiem, albo przyjrzenia się subtelnym detalom obiektów małych, aczkolwiek widocznych nieuzbrojonym okiem. Mikroskop pozwala spojrzeć w głąb mikroświata.
Wikipedia
IPA: mʲiˈkrɔskɔp, AS: mʹikroskop
Wiktionary
rzecz. mikroskopia ż., mikroskopowanie n., mikroskopijność ż.
czas. mikroskopować ndk.
przym. mikroskopowy, mikroskopijny
przysł. mikroskopowo
Wiktionary
(1.1) daw. drobnowidz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. techn. badanie bardzo małych obiektów, których nie można zobaczyć gołym okiem, przy użyciu mikroskopu
Wiktionary
rzecz. mikroskop mrz., mikroskopijność ż.
przym. mikroskopowy
Wiktionary
(1.1) badanie mikroskopowe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest mikroskopijne; cecha tych, którzy są mikroskopijni
Wiktionary
rzecz. mikroskop m., mikroskopia ż., mikroskopowanie n.
czas. mikroskopować
przym. mikroskopijny
przysł. mikroskopijnie
Wiktionary
1. zauważalny jedynie pod mikroskopem (np. mikroskopijny organizm, mikroskopijne komórki);
2. bardzo mały, malutki (np. mikroskopijny chip, mikroskopijny napis); miniaturowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bardzo mały, w skali mikro
Wiktionary
(1.1) Mikroskopijne zarysowania na kadłubie samolotu doprowadziły do katastrofy.
Wiktionary
IPA: ˌmʲikrɔskɔˈpʲijnɨ, AS: mʹikroskopʹii ̯ny
Wiktionary
rzecz. mikroskop m., mikroskopijność ż.
przysł. mikroskopijnie
czas. mikroskopować
przym. mikroskopowy
Wiktionary
(1.1) malutki, drobniutki, maciupki, tyci
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) obserwować przy użyciu mikroskopu
Wiktionary
rzecz. mikroskop m., mikroskopowanie n., mikroskopijność ż.
przym. mikroskopowy, mikroskopijny
przysł. mikroskopowo
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) techn. związany z mikroskopem
Wiktionary
rzecz. mikroskop mrz., mikroskopia ż.
czas. mikroskopować
przym. mikroskopijny
przysł. mikroskopijnie
Wiktionary
mały skuter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) składnik, który występuje w niewielkich ilościach
Wiktionary
specjalista w zakresie mikrosocjologii
SJP.pl
Mikrosocjologia (mikro- + socjologia – łc. socius "towarzysz" + gr. lógos "nauka") to dział socjologii, który bada relacje społeczne w małych grupach społecznych.
Obszar badawczy w mikrosocjologii dotyczy kwestii, które są nieobserwowalne podczas badań w makroskali, takich jak relacje socjometryczne, konflikty interpersonalne, typy interakcji społecznych czy sposoby odgrywania ról społecznych.
Wikipedia
malutka soczewka
SJP.pl
metoda pomiaru absorpcji światła przez obiekty o bardzo małej powierzchni, w zależności od długości fali, a także gęstości optycznej tych obiektów
SJP.pl
zarodnik mniejszy (męski) roślin różnozarodnikowych, jedna z czterech komórek wytworzonych w trakcie mejozy z komórki macierzystej mikrosporangium
SJP.pl
Mikrospora – zarodnik męski, z którego rozwija się gametofit męski (przedrośle męskie). Mikrospory wytwarzane są w mikrosporangium na sporoficie. Występują u roślin różnozarodnikowych (wymarłe gatunki skrzypowych, niektóre widłaki i paprocie oraz wszystkie rośliny nasienne).
Wikipedia
miejsce wytwarzania mikrospor; woreczek pyłkowy
SJP.pl
Mikrosporangium – zarodnie męskie, w których powstają mikrospory u roślin różnozarodnikowych, czyli u wymarłych przedstawicieli skrzypowych, niektórych widłaków i paproci oraz u wszystkich roślin nasiennych. Mikrosporangia powstają na liściach zarodnionośnych, zwanych mikrosporofilami.
Wikipedia
mała grupa społeczna
SJP.pl
Mikrostan – stan układu makroskopowego opisany za pomocą stanów wszystkich elementów składających się na ten układ (np. cząsteczek czy atomów). Stan tych składników może być opisany - w zależności od potrzeby - poprzez podanie informacji o ich położeniach, pędach, energiach itp. W celu zobrazowania pewnych zagadnień, stosuje się tak daleko idące uproszczenie, że wystarczające jest podanie, w której części naczynia - lewej czy prawej - znajduje się dana cząsteczka.
Wikipedia
1. układ i wzajemne powiązania małych grup społecznych, składających się na większą zbiorowość;
2. budowa substancji dostrzegalna tylko pod mikroskopem
SJP.pl
Mi
Wikipedia
Mikrostyk Spółka Akcyjna – polski producent tłoczonych i wykrawanych wyrobów metalowych.
Wikipedia
1. mały system - zespół różnych zależności;
2. rodzaj systemu komputerowego; system mikroprocesorowy
SJP.pl
drobna sytuacja
SJP.pl
mała słodownia, miejsce, gdzie dla potrzeb laboratoryjnych wyrabia się półprodukt piwa albo wódki
SJP.pl
słuchowisko (audycja radiowa) małej długości; minisłuchowisko
SJP.pl
precyzyjne kierowanie przekazu do wąskich grup odbiorców na podstawie danych o ich zachowaniach i preferencjach; mikrotargetowanie
SJP.pl
precyzyjne kierowanie przekazu do wąskich grup odbiorców na podstawie danych o ich zachowaniach i preferencjach; mikrotargeting
SJP.pl
zestaw technik i sposobów tworzenia rozmaitych struktur o rozmiarach mikrometrycznych
SJP.pl
roślina klimatu chłodnego, potrzebująca do swojego rozwoju temperatury 0-15 stopni; roślina mikrotermiczna
SJP.pl
roślina klimatu chłodnego, potrzebująca do swojego rozwoju temperatury 0-15 stopni; roślina mikrotermiczna
SJP.pl
przyrząd laboratoryjny służący do ścinania bardzo cienkich płatków z materiału biologicznego, z których sporządza się preparaty mikroskopowe
SJP.pl
Mi
Wikipedia
urządzenie do wykonywania mikrotomografii
SJP.pl
nieinwazyjna metoda badawcza, pozwalająca odwzorować strukturę wewnętrzną badanego obiektu na podstawie zarejestrowanych pod różnymi kątami jego dwuwymiarowych projekcji
SJP.pl
Mikrotomografia rentgenowska (mikrotomografia komputerowa, computed microtomography, CMT) - nieinwazyjna metoda badawcza, pozwalająca odwzorować strukturę wewnętrzną badanego obiektu na podstawie zarejestrowanych pod różnymi kątami jego dwuwymiarowych projekcji.
Wikipedia
w muzyce: interwał mniejszy niż pół tonu, np. ćwierćton
SJP.pl
Mi
Wikipedia
używanie w kompozycji interwałów muzycznych mniejszych od półtonu
SJP.pl
nazwa miejscowa utworzona od drobnego obiektu terenowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nazwa drobnego obiektu terenowego
Wiktionary
IPA: ˌmʲikrɔtɔˈpɔ̃ɲĩm, AS: mʹikrotopõńĩm
Wiktionary
rzecz. mikrotoponimia
przym. mikrotoponimiczny
Wiktionary
nazewnictwo dotyczące drobnych obiektów terenowych
SJP.pl
Mikrotoponimia – nazewnictwo drobnych obiektów terenowych (nazwy terenowe), tj. leśne drogi, uroczyska, szczególny typ toponimów. Należy podkreślić, że nazwy te są nieoficjalne i wskazują obiekty znajdujące się głównie na terenach niezamieszkałych.
Wikipedia
w grach komputerowych: opłata dokonywana w zamian za dodatkową zawartość do gry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) grykomp. drobna, dobrowolna opłata za przedmioty lub ułatwienia w grze;
Wiktionary
(1.1) Mikrotransakcje zaczynają pojawiać się wszak w coraz większej liczbie produkcji growych i przynoszą twórcom krocie.
Wiktionary
(1.1) mikropłatność
Wiktionary
krótkotrwała, szybko zmieniająca się moda, popularna w wąskiej grupie
SJP.pl
rodzaj akceleratora cząstek naładowanych do przyspieszania elektronów
SJP.pl
Mikrotron – akcelerator cząstek zaliczany do akceleratorów kołowych; używany jest do przyspieszania elektronów. Układ składa się z elektromagnesów zakrzywiających tor cząstek oraz elektrod przyśpieszających polem elektrycznym, swoją budową przypomina cyklotron.
Wikipedia
rurkowata struktura białkowa stanowiąca element szkieletu cytoplazy
SJP.pl
Mi
Wikipedia
metoda bezwykopowego drążenia tuneli o małych średnicach
SJP.pl
wycieczki i wakacje w obszarze najbliższych okolic swojego miejsca zamieszkania
SJP.pl
mikroskopijny ubytek, np. w szkliwie zębów, w szkle
SJP.pl
krótkotrwałe i przemijające wystąpienie objawów uszkodzenia mózgu, spowodowane zaburzeniami krążenia mózgowego; miniudar
SJP.pl
system, struktura składająca się z niewielkiej liczby elementów
SJP.pl
niewielkie uszkodzenie, zwykle włókien mięśniowych
SJP.pl
urządzenie o bardzo małych rozmiarach; mikromechanizm
SJP.pl
niewielki, niezależny element systemu informatycznego
SJP.pl
bardzo czuła waga do ważenia małych mas
SJP.pl
jednostka mocy równa jednej milionowej wata
SJP.pl
rodzaj połączenia elementów z drewna na złącza klinowe, stosowany w meblarstwie, stolarce budowlanej oraz budownictwie
SJP.pl
Mikrowczep – rodzaj połączenia elementów z drewna na złącza klinowe, stosowany w meblarstwie, stolarce budowlanej oraz budownictwie.
Najczęściej połączeniem mikrowczepowym łączy się elementy z tarcicy, bywa także stosowany przy materiałach drewnopochodnych, takich jak: płyta wiórowa, MDF, HDF lub sklejka.
Wikipedia
regionalnie: kuchenka mikrofalowa; mikrofala, mikrofalówka
SJP.pl
kontrolowane i tymczasowe zmniejszenie szczelności okien
SJP.pl
nieprzerwane wibrowanie ciała z powodu ciągłej aktywności mięśni
SJP.pl
wiertło o rozmiarach mikrometrycznych
SJP.pl
bardzo mała wieża audio
SJP.pl
bardzo mała wlewka
SJP.pl
jednostka napięcia elektrycznego, potencjału elektrycznego, a także siły elektromotorycznej równa jednej milionowej wolta
SJP.pl
woltomierz mierzący napięcie elektryczne w mikrowoltach
SJP.pl
bardzo krótki wykład
SJP.pl
w medycynie: niewielki, lokalny wylew krwi do mózgu
SJP.pl
krótka, lokalna podróż o charakterze przygodowym, często blisko domu i niskim kosztem
SJP.pl
bardzo krótki wywiad
SJP.pl
wzór na tkaninie, grafika lub inny element, charakteryzujący się niewielkimi, subtelnymi detalami
SJP.pl
włókno o gęstości liniowej mniejszej niż 1 denier; mikrofaza
SJP.pl
Mikrowłókno (mikrofaza, mikrofibra) – włókno o gęstości liniowej mniejszej od 1 deniera. Mikrowłókno jest 10 razy cieńsze niż jedwab i 100 razy cieńsze od ludzkiego włosa. Do produkcji mikrowłókien używa się mieszanki poliestru i poliamidu w różnych proporcjach. Mikrowłókno jest bardziej wytrzymałe w porównaniu z innymi włóknami o podobnej gęstości. Dzianiny wykonane z mikrowłókien są wyjątkowo miękkie, sprężyste i chłonne.
Wikipedia
mały przełącznik reagujący na niewielki nacisk, używany w urządzeniach elektronicznych i mechanicznych
SJP.pl
minimalne uszkodzenie i zaburzenie układu nerwowego, objawiające się w zakłóceniach procesu spostrzegania lub czynnościach ruchowych; mikrouszkodzenie
SJP.pl
niewielkie zanieczyszczenie
SJP.pl
styl zarządzania cechujący się wysokim stopniem obserwacji i kontroli pracy podwładnych
SJP.pl
Mikrozarządzanie – styl zarządzania cechujący się wysokim stopniem obserwacji i kontroli pracy podwładnych. Ten styl zarządzania zwykle jest postrzegany negatywnie ze względu na ograniczenie wolności pracowników.
Wikipedia
rodzaj dinozaura z infrarzędu zauropodów; saltazaur, mikrocel, mikrocelus
SJP.pl
w biologii: otoczenie komórek, które wpływa na ich funkcjonowanie i rozwój
SJP.pl
rasa małych świń wietnamskich; miniaturowa świnka zwisłobrzucha
SJP.pl
drobność, szczupłość, niepozorność
SJP.pl
chirurgiczne operacje wewnątrz żywej komórki
SJP.pl
żartobliwie: osoba niskiego wzrostu, mały chłopiec lub małe zwierzę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. chłopiec drobnej budowy ciała, zwykle niższy od rówieśników
(1.2) pot. ktoś niskiego wzrostu
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. nazwa systematyczna|Mirza|ref=tak., rodzaj małpiatek z rodziny lemurkowatych (nazwa systematyczna|Cheirogaleidae|ref=tak.);
(2.2) zool. zwierzę z rodzaju mikrus (2.1)
(2.3) pot. mały samochód
Wiktionary
Mi
Wikipedia
IPA: ˈmʲikrus, AS: mʹikrus
Wiktionary
rzecz. mikron m.
przym. mikry
temsłow. mikro-
Wiktionary
(1.1) maluch, maluszek
(1.2) karzeł, karzełek, kurdupel
(2.2) mirza
(2.3) maluch
Wiktionary
potocznie:
1. mała dziewczynka;
2. kobieta niskiego wzrostu; karlica
SJP.pl
Mikrusek ("Microcebus") – rodzaj ssaków z rodziny lemurkowatych (Cheirogaleidae).
Wikipedia
potocznie:
1. mała dziewczynka;
2. kobieta niskiego wzrostu; karlica
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. o niewielkich rozmiarach;
2. potocznie: niewystarczający, lichy, marny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. mały, niewielki
(1.2) pot. niewystarczający
Wiktionary
(1.1) Koszt duży, przyjemność mikra.
Wiktionary
IPA: ˈmʲikrɨ, AS: mʹikry
Wiktionary
rzecz. mikrus mrz./mos.
Wiktionary
macerał z grupy inertynitów
SJP.pl
Mi
Wikipedia
bardzo drobne kryształy węglanów, stanowiące spoiwo skał węglanowych lub okruchowych
SJP.pl
Mikryt (pelit) – rodzaj spoiwa węglanowych skał osadowych (np. wapieni), utworzonego przez niewidoczne makroskopowo kryształy węglanów (głównie kalcytu) o rozmiarach rzędu kilku tysięcznych milimetra. Makroskopowo mikryt ma postać jednorodnego wapienia. Nawet pod mikroskopem zwykle nie sposób wyróżnić poszczególnych kryształów i ziarn, widoczne są ciemne agregaty kalcytu. Mikryt zwykle tworzy się w wyniku strącania chemicznego lub biochemicznego.
Wikipedia
mix;
1. przejście montażowe w montażu obrazu telewizyjnego;
2. potocznie: mieszanka, coś składającego się z wielu zmieszanych, zmiksowanych składników, elementów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) pot. mieszanka, mieszanina
(1.2) muz. dźwięki połączone przez mikser; efekt miksowania
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: mʲiks, AS: mʹiks
Wiktionary
rzecz. mikser mrz./mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Miksameba – nieobłoniona komórka śluzowców, poruszająca się ruchem ameboidalnym (pełzakowatym). Powstaje z haploidalnej pływki.
Wikipedia
1. w technice radiowej i filmowej: łączenie zapisów dźwiękowych z kilku taśm w jedną całość
2. modulowanie barwy i natężenia dźwięku w toku jego przenoszenia przez mikrofon
SJP.pl
1. pracownik baru mieszający drinki,
2. pracownik radia lub telewizji zajmujący się miksowaniem dźwięku lub obrazu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. kulin. urządzenie kuchenne, elektryczne lub ręczne, do mieszania produktów;
(1.2) techn. urządzenie elektroniczne do mieszania dźwięków lub obrazów z różnych źródeł;
(1.3) techn. naczynie do przechowywania w stanie płynnym żeliwa otrzymywanego z wielkich pieców hutniczych
(1.4) poligr. wielomagazynowy linotyp umożliwiający składanie tekstów o różnym kroju pisma i różnym wymiarze znaków graficznych
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) środ. osoba miksująca obrazy lub dźwięki
(2.2) środ. osoba miksująca drinki w barze
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Z kuchni od rana dobiegał żałosny dźwięk miksera.
(1.2) Na końcu sali koncertowej umiejscowiono duży mikser cyfrowy.
Wiktionary
IPA: ˈmʲiksɛr, AS: mʹikser
Wiktionary
rzecz. miks mrz., mikserka ż., miksernia ż., mikserskość ż., miksowanie n., remiksowanie n., rozmiksowanie n., wymiksowanie n., zmiksowanie n., zremiksowanie n.
:: zdrobn. mikserek mrz.
czas. miksować ndk., remiksować ndk., rozmiksować dk., wymiksować dk., zmiksować dk., zremiksować dk.
przym. mikserski
Wiktionary
(1.2) konsoleta
Wiktionary
kobieta grająca miksta
SJP.pl
barman specjalizujący się w przygotowywaniu drinków, koktajli
SJP.pl
sztuka przygotowywania koktajli, drinków
SJP.pl
zdolność organizmów do przechodzenia od samożywności do cudzożywności i odwrotnie w zależności od warunków zewnętrznych środowiska; zmiennożywność
SJP.pl
Miksotrofizm, zmiennożywność ( miscere ‘mieszać’, gr. "trophé" ‘pożywienie’) – zdolność niektórych organizmów do odżywiania autotroficznego albo heterotroficznego, w zależności od warunków środowiska. Przykładem mogą być autotroficzne Euglenozoa, które przy niedoborze światła słonecznego (a co za tym idzie, przy niemożności przeprowadzania fotosyntezy) zaczynają odżywiać się martwą materią organiczną.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. mieszanie składników za pomocą miksera
Wiktionary
Miksowanie muzyki – łączenie (mieszanie) w jeden strumień kilku sygnałów dźwiękowych, z których każdy jest nośnikiem informacji muzycznej.
Wikipedia
rzecz. zmiksowanie n., wymiksowanie n., mikser m., mikserek m., mikserka ż., miksernia ż., miks m.
czas. miksować ndk., zmiksować dk., wymiksowanie n.
przym. mikserski
Wiktionary
1. przygotowywać napój lub rozdrabniać i mieszać produkty za pomocą miksera;
2. mieszać, łączyć ze sobą oraz nakładać na siebie odrębne ścieżki albo sygnały dźwiękowe lub wizyjne na mikserze elektronicznym
SJP.pl
wirus średniej wielkości z grupy systematycznej RNA (zawierający kwas rybonukleinowy)
SJP.pl
wymarły rodzaj gada z rzędu ichtiozaurów
SJP.pl
Miksozaur ("Mixosaurus") - wymarły rodzaj diapsydowego gada, należący do rzędu ichtiozaurów. Miał ok. 1 m długości. Żył w okresie triasu. Był to prymitywny ichtiozaur, ze słabo rozwiniętą płetwą ogonową. Jego szczątki znaleziono w Chinach, Timorze, Indonezji, Włoszech, Spitsbergenie, Kanadzie, Alasce i Nevadzie. Nazwę, oznaczającą „mieszana jaszczurka”, wprowadził w roku 1887 Georg Baur.
Wikipedia
gra, w której drużynę stanowi mieszana para, w tenisie, siatkówce i innych sportach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gra, w której uczestniczą dwa dwuosobowe zespoły złożone z kobiety i mężczyzny
Wiktionary
Mikst (z ang. "mixed doubles"), także gra podwójna mieszana – rywalizacja, w której uczestniczą dwuosobowe zespoły złożone z kobiety i mężczyzny. Sporty, w których zawodnicy rywalizują w mikście, to tenis ziemny, tenis stołowy, teqball, badminton, pétanque, łucznictwo sportowe, pięciobój nowoczesny, siatkówka plażowa.
Wikipedia
mieszkaniec Mikstatu (miasta w Polsce); Mikstaczanin
SJP.pl
mieszkanka Mikstatu (miasta w Polsce); Mikstaczanka
SJP.pl
przymiotnik od: Mikstat
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Mikstatu, związany z Mikstatem
Wiktionary
(1.1) Wzięli ślub w mikstackim kościele w 1896 roku.
Wiktionary
rzecz. Mikstat mrz., mikstacianin mos., mikstacianka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Mikstatu (miasta w Polsce); Mikstacianin
SJP.pl
mieszkanka Mikstatu (miasta w Polsce); Mikstacianka
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrzeszowskim;
Wiktionary
}|-
Mikstat (pol. hist. Komorów, Mixstadt) – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie ostrzeszowskim. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Mikstat.
Wikipedia
(1.1) Maszt w Mikstacie wybudowano w 1997.
Wiktionary
IPA: ˈmʲikstat, AS: mʹikstat
Wiktionary
rzecz. mikstacianin mos., mikstacianka ż.
przym. mikstacki
Wiktionary
mieszkaniec Mikstatu (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Mikstatu (miasta w Polsce)
SJP.pl
1. płynny lek będący mieszaniną kilku składników;
2. połączenie kilku głosów w organach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. płynny lek sporządzony z kilku składników
(1.2) muz. donośny głos organowy, w którym na jeden dźwięk przypada szereg piszczałek o różnym brzmieniu
Wiktionary
Mikstura – w muzyce, rodzaj głosu w organach lub typ faktury muzycznej częsty np. u impresjonistów (Claude Debussy, Maurice Ravel), operujący akordami równoległymi.
Wikipedia
IPA: mʲikˈstura, AS: mʹikstura
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. miksturka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: mikstura
SJP.pl
para grająca w mikście (grze mieszanej)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
łaźnia rytualna u Żydów; mykwa
SJP.pl
tysięczna część cala
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: milion; mln (częściej)
SJP.pl
jednostka długości różna w różnych krajach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miar. jednostka długości stosowana m.in. w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈmʲila, AS: mʹila
Wiktionary
przym. milowy
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
[czytaj: milejdi]
1. dawny, angielski tytuł grzecznościowy używany przy zwracaniu się do arystokratek;
2. we Francji: tytuł, którym służba zwracała się do żon arystokratów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) tytuł grzecznościowy stosowany wobec zamężnych arystokratek angielskich
Wiktionary
(1.1) Poznał on w niej damę z Meung, Calais i Douvru, którą mężczyzna z blizną na twarzy, jego prześladowca, powitał tytułem milady.
(1.1) D'Artagnan przysunął się z krzesłem do fotela milady.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wysokogatunkowa podszewkowa tkanina bawełniana; także gęsta i elastyczna dzianina jedwabna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. gęsta, elastyczna dzianina osnowowa z jedwabiu używana zwykle do wyrobu bielizny damskiej
(1.2) włók. wysokogatunkowa podszewkowa tkanina bawełniana
Wiktionary
przym. milanezowy
Wiktionary
→ milanez
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonany z milanezu
Wiktionary
rzecz. milanez mrz.
Wiktionary
Milan z małżonką; Milanowie
SJP.pl
1. mieszkaniec Milanówka (miasta w Polsce); Milanówczanin;
2. mieszkaniec Milanowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
1. mieszkanka Milanówka (miasta w Polsce); Milanówczanin;
2. mieszkanka Milanowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
Milan z małżonką; Milanostwo
SJP.pl
przymiotnik od: Milanów, Milanówek
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Milana lub z nim związany
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Milanówka (miasta w Polsce); Milanowianin
SJP.pl
mieszkanka Milanówka
SJP.pl
przymiotnik od: Milanówek; milanowski
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
}|-
Milanówek – miasto w województwie mazowieckim, w powiecie grodziskim, leżące na południowy zachód od Warszawy i wchodzące w skład aglomeracji warszawskiej. Położone na Nizinie Środkowomazowieckiej, na Równinie Łowicko-Błońskiej.
Według danych z 2010 miasto miało 16 056 mieszkańców. Wraz z Brwinowem i Podkową Leśną należy do tzw. podwarszawskiego trójmiasta ogrodów.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Miranda i jestem fotomodelką z Milanówka.
Wiktionary
IPA: ˌmʲilãˈnuvɛk, AS: mʹilãnuvek
Wiktionary
przym. milanowski
Wiktionary
aksamit w wąskie, podłużne prążki
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) produkcja mleka (przemysł)
(1.2) wydzielanie mleka (laktracja)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) pot. zdrobn. Emilia
Wiktionary
IPA: ˈmʲilʲt͡ɕa, AS: mʹilʹća
Wiktionary
rzecz. Emilia ż., Emilka
Wiktionary
(1.1) zob. Emilia.
Wiktionary
polityk i wódz ateński (ok. 550-489 p.n.e.), zwycięzca spod Mataronu; Miltiades
SJP.pl
Milcjades (także "Melchiades"; ur. w Rzymie, zm. 10 stycznia 314 tamże) – święty Kościoła katolickiego, 32. papież w okresie od 2 lipca 311 do 10 stycznia 314.
Wikipedia
plemię słowiańskie
SJP.pl
Milczanie – plemię słowiańskie zamieszkałe w dorzeczu górnego biegu Czarnej Elstery, Sprewy i Nysy Łużyckiej.
Etymolodzy wywodzą nazwę plemienia od nazwy żyznych gleb wokół górnej Sprewy, nazywanych po łużycku "měl’" (grunt lessowy). Plemię Milczan należało do różnorodnej mozaiki plemion serbskołużyckich i jest ono przodkiem Górnołużyczan. Przypuszczalnie u schyłku IX lub w X wieku wchłonięci zostali przez nich Bieżuczanie.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
osoba milcząca, małomówna; mruk, niemowa, mumia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek małomówny, milczący
Wiktionary
IPA: ˈmʲilt͡ʃɛk, AS: mʹilček
Wiktionary
czas. milknąć, przemilczeć, milczeć ndk.
rzecz. milkliwość ż., milczenie n., milczkowatość ż., przemilczenie n.
przym. milczkowaty, milczący, milkliwy
Wiktionary
1. nie wydawać żadnych dźwięków;
2. nie utrzymywać z kimś kontaktów telefonicznych lub listownych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nieodzywanie się, niemówienie
(1.2) odczasownikowy od|milczeć.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Naczelnik, tęgi, rudobrody Niemiec, nakazawszy im znakiem milczenie, począł następnie nasłuchiwać.
Wiktionary
IPA: mʲilˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: mʹilčẽńe
Wiktionary
rzecz. zamilknięcie n., milczek m., zmilczenie n., zmilczanie n., przemilczenie n., milkliwość ż.
czas. milknąć, przemilczeć, milczeć ndk., zamilknąć dk., zmilczeć dk., zmilczać ndk.
przym. milczący, milkliwy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. nie wydawać żadnych dźwięków;
2. nie utrzymywać z kimś kontaktów telefonicznych lub listownych
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) nie mówić, nie wydawać głosu
(1.2) nie chcieć wypowiadać się na jakiś temat
Wiktionary
(1.1) Lepiej milczeć niż głupio gadać.
Wiktionary
IPA: ˈmʲilt͡ʃɛt͡ɕ, AS: mʹilčeć
Wiktionary
rzecz. milczenie n., milczek m., zamilknięcie n., zmilczenie n., zmilczanie n., przemilczenie n., milkliwość ż.
czas. milknąć, przemilczeć, zamilknąć dk., zmilczeć dk., zmilczać ndk.
przym. milczący, milkliwy
Wiktionary
(1.1) nie puszczać pary z ust
(1.2) nabrać wody w usta, siedzieć cicho
Wiktionary
po cichu, cichaczem, potajemnie
SJP.pl
potocznie: bycie milczkiem - osobą, który rzadko się odzywa, zazwyczaj milczy; milczkowatość, małomówność, mrukliwość, milkliwość
SJP.pl
potocznie: skłonność do milczenia, nieodzywania się; milczkostwo, małomówność, mrukliwość, milkliwość
SJP.pl
nieskory do rozmowy, małomówny; milkliwy, mrukliwy, mrukowaty
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób milczący
Wiktionary
przym. milczący
Wiktionary
1. skłonny do milczenia; małomówny;
2. odbywający się bez słów, nie uzewnętrzniający się w słowach, np. milczące oburzenie
SJP.pl
przymiotnik odczasownikowy
(1.1) nieodzywający się wcale lub wypowiadający się rzadko
(1.2) przebiegający bez użycia słów
Wiktionary
rzecz. milczek mos., milczenie n.
czas. przemilczeć, milczeć ndk.
przym. milczkowaty
przysł. milcząco, milczkiem
Wiktionary
(1.1) cichy, małomówny, mrukliwy, niemy, powściągliwy
(1.2) cichy, bezsłowny, niemy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) od przym. → miły
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie jesteś tu mile widziany.
Wiktionary
IPA: ˈmʲilɛ, AS: mʹile
Wiktionary
przym. miły, miluśki, miluchny, milusi, milusieńki, milutki
przysł. miło, milutko
rzecz. miły mos.
Wiktionary
(1.1) uprzejmie, serdecznie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Miletem, dotyczący Miletu
Wiktionary
rzecz. Milet mrz., miletyjczyk mos., miletyjka ż.
przym. miletyjski, milezyjski
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: miło, mile
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Milejczyce ( "Мілейчиці" / "Milejczyci", "Мілейчыцы" / "Milejczycy") – wieś (dawniej miasto) w Polsce położona na Wysoczyźnie Drohiczyńskiej, w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Milejczyce.
Miejscowość jest siedzibą gminy Milejczyce, a także rzymskokatolickiej parafii św. Stanisława należącej do dekanatu Siemiatycze oraz prawosławnej parafii św. Barbary należącej do dekanatu Kleszczele.
Wikipedia
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Milejowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Milejowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
stopień wyższy o zabarwieniu gwarowym lub żartobliwym od przymiotnika: miły (w znaczeniu: kochany, bliski); milszy
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
włókno otrzymywane z jedwabiu i lnu
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie widzieliśmy się szmat czasu, dokładnie od lata ubiegłego roku, kiedy z Mileną złożyliśmy Państwu wizytę.
Wiktionary
IPA: mʲiˈlɛ̃na, AS: mʹilẽna
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Milan m.
Wiktionary
zwolennik, głosiciel milenaryzmu; millenarysta, chiliasta
SJP.pl
dotyczący milenaryzmu lub milenarystów (np. poglądy milenarystyczne, ruchy milenarystyczne); millenarystyczny, chiliastyczny
SJP.pl
pogląd religijno-historiozoficzny opierający się na wierze w powtórne przyjście i tysiącletnie panowanie Chrystusa na ziemi przed końcem świata; millenaryzm, chiliazm
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mileny lub z nią związany
SJP.pl
milić się - tyle co: przymilać się
SJP.pl
osoba należąca do pokolenia urodzonego w latach 80. lub 90. XX wieku; millenials
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mileny lub z nią związany
SJP.pl
tysięczna rocznica; tysiąclecie; millenium; millennium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) okres tysiąca lat
(1.2) tysięczna rocznica
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: mʲiˈlɛ̃ɲũm, AS: mʹilẽńũm
Wiktionary
przym. milenijny
Wiktionary
(1.1-2) war. millenium, millennium; tysiąclecie
Wiktionary
zdrobnienie od: Milena (imię żeńskie)
SJP.pl
średniodystansowiec wyspecjalizowany w biegu na dystansie jednej mili angielskiej
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
minerał, siarczek niklu; milleryt
SJP.pl
polana drzewne ułożone w odpowiedni stos, przykryte ziemią i chrustem i wypalane na węgiel; mielerz
SJP.pl
miasto w starożytnej Grecji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. starożytne jońskie miasto i polis na wybrzeżu Karii przy ujściu rzeki Meander do Zatoki Latmijskiej, współcześnie stanowisko archeologiczne;
Wiktionary
Milet ( Μίλητος) – miasto jońskie na wybrzeżu Karii przy ujściu rzeki Meander do Zatoki Latmijskiej, współcześnie stanowisko archeologiczne w pobliżu miejscowości Balat w Turcji.
Starożytne miasto zostało założone pod koniec drugiego tysiąclecia p.n.e. Było ojczyzną filozofów: Talesa, Anaksymandra, Anaksymenesa oraz geografa i historyka Hekatajosa oraz pisarza Arystydesa, któremu przypisuje się autorstwo opowiadań erotycznych.
Wikipedia
(1.1) Według Dz 20 w Milecie w I wieku przebywał apostoł Paweł z Tarsu wraz z Łukaszem Ewangelistą.
Wiktionary
rzecz. miletyjczyk mos., miletyjka ż., Milezyjczyk mos., Milezyjka ż.
przym. milecki, miletyjski, milezyjski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Miletem, dotyczący Miletu
Wiktionary
rzecz. Milet mrz., milezyjczyk mos., milezyjka ż., miletyjczyk mos.
przym. miletyjski, milecki
Wiktionary
zdrobnienie od: miły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: miły
Wiktionary
IPA: mʲiˈlɛ̃ɲci, AS: mʹilẽńḱi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) wulg. atrakcyjna kobieta około czterdziestki
Wiktionary
MILF – angielski (a właściwie amerykański) akronim pochodzący od słów mother/mom I’d like to fuck (tłum. „mamuśka, którą chciałbym przelecieć”), stosowany w przemyśle porno i slangu młodzieżowym dla określenia atrakcyjnych seksualnie kobiet w średnim wieku, z reguły matek (lub w ich wieku).
Wikipedia
(1.1) Ale balony! I ta pupcia… niezły z niej MILF.
Wiktionary
IPA: mʲilf, AS: mʹilf
Wiktionary
atrakcyjna seksualnie kobieta w średnim wieku
SJP.pl
[czytaj: MijO; w odmianie: Milhauda czytaj MijOda itd.] nazwisko francuskie, m.in. Darius Milhaud - wszechstronny kompozytor francuski żyjący w latach 1892-1974, członek Grupy Sześciu
SJP.pl
Milhaud – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Gard.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 4855 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 266 osób/km² (wśród 1545 gmin Langwedocji-Roussillon Milhaud plasuje się na 66. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 430.).
Wikipedia
forma przymiotnika.
(1.1) M. i W. mos. lm. od miły
forma czasownika.
(2.1) ter. 3. os. lp. od milić
forma rzeczownika.
(3.1) D., C. i Ms. lp. od mila
Wiktionary
mili (m) – przedrostek jednostki miary oznaczający mnożnik 0,001 = 10-3 (jedna tysięczna).
Wikipedia
IPA: ˈmʲilʲi, AS: mʹilʹi
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) fiz. pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary tysiąc razy mniejsze od podstawowych;
Wiktionary
IPA: ˈmʲilʲi, AS: mʹilʹi
Wiktionary
(1.1) symbol. m
Wiktionary
jednostka natężenia prądu elektrycznego równa 1/1000 ampera (skrót: mA)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. jednostka natężenia pola elektrycznego równa jedna tysięcznej ampera
Wiktionary
(1.1) Prąd progowy wzrósł do 450 miliamperów.
Wiktionary
IPA: mʲilʲjˈãmpɛr, AS: mʹilʹi ̯ãmper
Wiktionary
rzecz. miliamperomierz m., miliamperogodzina ż.
przym. miliamperowy
Wiktionary
(1.1) symbol mA
Wiktionary
amperomierz mierzący natężenie prądu w miliamperach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. elektr. przyrząd służący do pomiaru natężenia prądu elektrycznego rzędu tysięcznych części ampera
Wiktionary
(1.1) Elektrony, które trafiają do anody, przechodzą następnie przez obwód zewnętrzny: baterię anodową B_a, miliamperomierz i powracają do włókna katody.
Wiktionary
rzecz. miliamper mrz.
Wiktionary
1. liczba 10 podniesiona do dziewiątej potęgi
2. (zwykle w liczbie mnogiej) bardzo wiele, mnóstwo; ogromna liczba, suma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liczba o wartości: 1 000 000 000 = 109;
Wiktionary
Miliard (skrót: mld) – liczba o wartości: 1 000 000 000 = 109 (tysiąc milionów), w krajach stosujących długą skalę. Termin "miliard" nie ma swojego odpowiednika w większości krajów stosujących skalę krótką.
W notacji naukowej miliard zapisuje się w postaci 1e9.
Wikipedia
(1.1) Najbogatszy człowiek na świecie posiada kilkadziesiąt miliardów dolarów.
Wiktionary
IPA: ˈmʲilʲjart, AS: mʹilʹi ̯art
Wiktionary
rzecz. miliarder mos., miliarderka ż.
przym. miliardowy, miliarderski
Wiktionary
(1.1) skrót mld
Wiktionary
1. osoba posiadająca majątek liczony w miliardach;
2. przenośnie: człowiek bardzo bogaty; milioner, bogacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba bardzo bogata, posiadająca miliardy
Wiktionary
Miliarder – ogólnopolski tygodnik z siedzibą redakcji w Poznaniu, wydawany w latach 90. XX w. przez Bosmedia. Obok reportaży, czy wywiadów, zamieszczano w nim wiele konkursów z nagrodami.
Gazeta była sponsorem popularnego wówczas teleturnieju telewizyjnego – Koło fortuny oraz Sokoła Pniewy – klubu piłkarskiego, którego pierwszoligowa drużyna seniorska występowała pod nazwą "Tygodnik Miliarder Pniewy".
Wikipedia
(1.1) Nasz sąsiad wygrał wczoraj w totka i teraz jest miliarderem.
Wiktionary
IPA: mʲiˈlʲjardɛr, AS: mʹilʹi ̯arder
Wiktionary
rzecz. miliard m.
:: fż. miliarderka ż.
licz. miliard, miliardowy
przym. miliarderski, miliardowy
Wiktionary
1. posiadaczka miliarda lub miliardów złotych, dolarów itp.;
2. posiadaczka wielkiego majątku; bogaczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta bardzo bogata, posiadająca miliardy
Wiktionary
IPA: ˌmʲilʲjarˈdɛrka, AS: mʹilʹi ̯arderka
Wiktionary
rzecz. miliard m., miliarder m.
przym. miliardowy, miliarderski
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzad. związany z miliarderem; taki jak u miliardera
Wiktionary
(1.1) Mignęła mi wiadomość, że w swoim pałacyku nad jeziorem Michigan na miliarderskim wybrzeżu Chicago ma własne „łodziowisko”, tzn. garaż na motorówkę, tak że może wprost z domu (gdyby chciał) przyjechać np. do Gdyni, bo Chicago drogą wodną łączy się z Atlantykiem.
(1.1) Boże bomb! Wszechmocny Panie!
Kiedyż, kiedyż na wezwanie
Archanielskich twoich luf,
Miliarderskich twoich trąb,
Pożar świata słupem stanie?
Wiktionary
rzecz. miliard mrz., miliarder mrz., miliarderka ż.
przym. miliardowy
licz. miliard m.
Wiktionary
liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 10^9
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przymiotnik od miliard (1000000000)
(1.2) zawierający miliard lub kilka miliardów elementów
(1.3) o wartości jednego lub kilku miliardów jednostek monetarnych
Wiktionary
(1.1) To już miliardowy młotek wyprodukowany w tej fabryce.
(1.2) Indie zamieszkuje miliardowa populacja.
(1.3) Kongres Stanów Zjednoczonych przyznał bankom miliardową pomoc.
Wiktionary
IPA: ˌmʲilʲjarˈdɔvɨ, AS: mʹilʹi ̯ardovy
Wiktionary
rzecz. miliarder mos., miliard mrz., miliarderka ż.
przym. miliarderski
Wiktionary
1. liczba 10 podniesiona do dziewiątej potęgi
2. (zwykle w liczbie mnogiej) bardzo wiele, mnóstwo; ogromna liczba, suma
SJP.pl
stosowana w meteorologii jednostka ciśnienia równa 1/1000 bara oraz jednemu hektopaskalowi
SJP.pl
Milibar (symbol: mbar) – podwielokrotność bara, dawnej jednostki ciśnienia atmosferycznego, używanej w układach MKSA i CGS. W układzie SI jest odpowiednikiem 100 paskali.
Wikipedia
1. w niektórych państwach, m.in. w PRL: policja;
2. ogół funkcjonariuszy takiej policji;
3. wewnętrzna straż porządkowa w jakiejś organizacji;
4. dawniej: siły powoływane pod broń w przypadku wojny, pospolite ruszenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. wojsk. terytorialne oddziały złożone ze zbrojnych i przeszkolonych obywateli, powoływane na czas wojny
(1.2) adm. w niektórych państwach (również w PRL) nazwa policji
Wiktionary
Nie mylić z: milicja (formacja policyjna).
Ta strona dotyczy formacji zbrojnej. Zobacz też: inne znaczenia tego pojęcia.
Milicja ( militia) – oddziały zbrojne organizowane w zakresie lokalnym, formowane z cywilów posiadających przynajmniej minimalne przeszkolenie wojskowe i zazwyczaj własną broń. Formacje tego typu mobilizowane są doraźnie na wypadek wojny lub innego zagrożenia.
Wikipedia
(1.1) Pospolite ruszenie było formą milicji.
(1.2) Milicja złapała i aresztowała dwóch dysydentów.
Wiktionary
IPA: mʲiˈlʲit͡sʲja, AS: mʹilʹicʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. milicjant mos., milicjantka ż.
przym. milicyjny
Wiktionary
(1.2) policja, daw. salcesony; obraź. gliny, psy, psiarnia; slang. blacharze, blachownia, mentownia; przestęp. chatraki, hinty, szulaw
Wiktionary
funkcjonariusz milicji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) funkcjonariusz milicji – instytucji odpowiedzialnej za ochronę bezpieczeństwa publicznego
(1.2) wojsk. członek milicji – oddziałów wojskowych, zwykle ochotniczych
Wiktionary
(1.1) Każdy lekarz miał obowiązek natychmiastowego zgłaszania milicji wszystkich ran postrzałowych, a on wcale nie miał ochoty tłumaczyć jakiemuś milicjantowi, skąd się wzięła kula w jego łapie.
Wiktionary
rzecz. milicja ż.
:: fż. milicjantka
przym. milicyjny
Wiktionary
(1.1) gliniarz, blacharz, władza
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: milicjant
Wiktionary
IPA: ˌmʲilʲiˈt͡sʲjãntka, AS: mʹilʹicʹi ̯ãntka
Wiktionary
rzecz. milicja ż.
:: fm. milicjant m.
przym. milicyjny
Wiktionary
przymiotnik od: Milicz, Milik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Milicza, związany z Miliczem
Wiktionary
(1.1) Wzięli ślub w milickim kościele.
Wiktionary
rzecz. Milicz mrz.
Wiktionary
[czytaj: milikiRI] pozaukładowa jednostka miary radioaktywności równa 1/1000 kiura; milikiur
SJP.pl
związany z milicją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do milicji, związany z milicją
Wiktionary
(1.1) W okresie PRL wydawano powieści i opowiadania milicyjne (…)
Wiktionary
rzecz. milicja ż., milicjant mos., milicjantka ż.
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. nazwa dwóch osad w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie milickim;
Wiktionary
Milicz ( Milicium Militsch) – miasto w Polsce w północnej części województwa dolnośląskiego, leżące w powiecie milickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Milicz oraz powiatu milickiego, nad rzeką Barycz.
Historycznie leży na Dolnym Śląsku, na pograniczu z Wielkopolską. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa wrocławskiego, obecnie jest jednym z miast aglomeracji wrocławskiej. Milicz jest siedzibą urzędu miejskiego i starostwa powiatowego.
Wikipedia
(1.1) Jesteśmy w Miliczu od samego rana.
(1.1) W herbie Milicza widnieje święty Jerzy zabijający smoka.
Wiktionary
IPA: ˈmʲilʲit͡ʃ, AS: mʹilʹič
Wiktionary
rzecz. miliczanin mos., miliczanka ż.
przym. milicki
Wiktionary
mieszkaniec Milicza
SJP.pl
mieszkanka Milicza
SJP.pl
jednostka pracy i energii, tysięczna część dżula
SJP.pl
środowisko, otoczenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) otoczenie, środowisko
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) [...] trzeba było przebrać się „wyjściowo” i przez tę chwilę człowiek przypominał sobie milieu, z jakiego pochodził.
Wiktionary
IPA: mʲiˈlʲjɛ, AS: mʹilʹi ̯e
Wiktionary
jednostka masy równa 1/1000 grama
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miar. fiz. jednostka masy równa jednej tysięcznej grama
Wiktionary
(1.1) Gibereliny Ag041 przeciwdziałają także pękaniu jabłek. Działają najskuteczniej w stężeniu 50 mg po pięciokrotnym zastosowaniu w odstępach tygodniowych.
Wiktionary
IPA: mʲiˈlʲiɡrãm, AS: mʹilʹigrãm
Wiktionary
przym. miligramowy
Wiktionary
(1.1) symbol. mg
Wiktionary
Miligramoprocent ("miligram" + "procent") oznaczany mg% – jednostka stosowana dawniej w analizach biochemicznych, określała stężenie substancji w roztworze wyrażane jako liczba miligramów substancji oznaczanej w 100 cm³ próbki (mg/dl).
Obecnie używana do oznaczania stężeń związków chemicznych w diagnostyce medycznej.
Wikipedia
przymiotnik od: miligram, np. waga miligramowa
SJP.pl
jednostka pochłoniętej dawki promieniowania, tysięczna część greja
SJP.pl
jednostka indukcyjności równa jednej tysięcznej henra
SJP.pl
jednostka częstotliwości równa 1/1000 herca (skrót: mHz)
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Milik, dawniej Mikowa ( Милик) – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Muszyna.
Wieś lokowana w 1574 r. Wieś biskupstwa krakowskiego w powiecie sądeckim w województwie krakowskim w końcu XVI wieku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.
Wikipedia
pozaukładowa jednostka miary radioaktywności równa 1/1000 kiura (skrót: mCi)
SJP.pl
Milikowice (niem. "Arnsdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Jaworzyna Śląska.
Wikipedia
Milików (niem. "Herzogswaldau") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie bolesławieckim, w gminie Nowogrodziec.
Wikipedia
jednostka objętości równa 1/1000 litra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. fiz. jednostka objętości, milionowa część metra sześciennego
Wiktionary
(1.1) Ile mililitrów liczy kilometr sześcienny?
Wiktionary
przym. mililitrowy
zaim. ilomililitrowy, ilumililitrowy
Wiktionary
(1.1) skr. ml; cm³
Wiktionary
przymiotnik od: mililitr
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający pojemność jednego mililitra, zawierający jeden mililitr czegoś
Wiktionary
(1.1) Laborant przygotował mililitrową próbkę roztworu.
Wiktionary
rzecz. mililitr mrz.
Wiktionary
1. drobna moneta tunezyjska (1000 milimów = 1 dinar tunezyjski);
2. drobna moneta egipska (1000 milimów = 100 piastrów = 1 funt egipski)
SJP.pl
Milim (Words) – singel izraelskiego wokalisty Harela Ska’ata, napisany przez Noama Horeva i Tomera Adaddia, nagrany i wydany w 2010 roku.
Utwór reprezentował Izrael podczas finału 55. Konkursu Piosenki Eurowizji, w którym zajął ostatecznie 14. miejsce. Po koncercie finałowym, singiel został nagrodzony trzema Nagrodami im. Marcela Bezençona (Nagrodą Prasową, Artystyczną i Kompozytorów), przyznawanymi corocznie przez akredytowanych dziennikarzy, komentatorów oraz muzyków.
Wikipedia
jednostka długości równa 0,001 metra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tysięczna część metra;
Wiktionary
Milimetr (symbol: mm) – podwielokrotność metra, podstawowej jednostki długości w układzie SI. Jeden milimetr równa się 10−3 m. W notacji naukowej można go zapisać jako 1 E-3 m oznaczający 0,001 × 1 m.
Wikipedia
(1.1) Po przejechaniu 100 km łańcuch mojego rowera wyciągnął się o kilka milimetrów.
Wiktionary
IPA: mʲiˈlʲĩmɛtr̥, AS: mʹilʹĩmetr̦
Wiktionary
przym. milimetrowy
rzecz. milimetrówka ż.
Wiktionary
(1.1) symbol. mm
Wiktionary
1. przymiotnik od: milimetr, np. miarka milimetrowa;
2. mający długość milimetra, wynoszący milimetr
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma wielkość jednego milimetra
Wiktionary
(1.1) Wkładali w budowę własną pracę, wszystkie detale wykonywali z milimetrową dokładnością.
(1.1) Rozłożył arkusz milimetrowego papieru, rysuje i robi obliczenia, niedługo zacznie budowę nowego budynku.
Wiktionary
rzecz. milimetr mrz., milimetrówka ż.
przysł. milimetrowo
Wiktionary
linijka z podziałką milimetrową
SJP.pl
tysięczna część mikrona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nanometr, jednostka długości równa jednej miliardowej metra
Wiktionary
IPA: ˌmʲilʲĩˈmʲikrɔ̃n, AS: mʹilʹĩmʹikrõn
Wiktionary
(1.1) nanometr
Wiktionary
tysięczna część mola
SJP.pl
pnącze ozdobne z kwiatów, dorastające do 10 m wysokości, pochodzące z Ameryki Północnej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jednostka siły równa 1/1000 niutona (skrót: mN)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: mili-OM] jednostka oporności elektrycznej równa 1/1000 oma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. jedna tysięczna oma
Wiktionary
1. liczba 10 podniesiona do szóstej potęgi;
2. (zwykle w liczbie mnogiej) bardzo dużo, mnóstwo; ogromna liczba, suma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liczba o wartości: 1 000 000 = 106;
Wiktionary
Milion (polski skrót: mln) – liczba o wartości: 1 000 000 = 106 (tysiąc tysięcy), jak również liczebnik główny.
W układzie SI mnożnikowi 106 odpowiada przedrostek jednostki miary mega o symbolu M, np. MHz – megaherc, a jego odwrotności (jedna milionowa) 10−6 odpowiada mikro o symbolu µ, np. µm – mikrometr.
Wikipedia
(1.1) Codziennie w loterii do wygrania był jeden milion złotych.
(1.1) Zebrano milion podpisów z 11 krajów Unii Europejskiej.
Wiktionary
IPA: ˈmʲilʲjɔ̃n, AS: mʹilʹi ̯õn
Wiktionary
rzecz. milioner mos., milionerka ż.
:: zdrobn. milionik mrz.
przym. milionowy, milionerski
Wiktionary
osoba posiadająca majątek liczony w milionach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba bardzo bogata, posiadająca miliony
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nasz sąsiad wygrał wczoraj w totka i teraz jest milionerem.
(1.1) Na konferencji biznesowej miałem okazję rozmawiać z kilkoma milionerami.
Wiktionary
IPA: mʲiˈlʲjɔ̃nɛr, AS: mʹilʹi ̯õner
Wiktionary
rzecz. milion m.
:: fż. milionerka ż.
przym. milionerski
Wiktionary
(1.1) bogacz, miliarder
Wiktionary
1. posiadaczka miliona lub milionów złotych, dolarów itp.;
2. posiadaczka wielkiego majątku; bogaczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta majętna, o majątku przekraczającym milion
Wiktionary
rzecz.
:: fm. milioner mos.
przym. milionerski
licz. milion
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z milionerem, milionerami; taki jak u milionera; przeznaczony dla milionera
Wiktionary
(1.1) W atmosferze napięcia wywołanej kwestią „podatku milionerskiego” został nagle ogłoszony 12 września komunikat (…), zapowiadający między innymi podjęcie przez obie partie wysiłków na rzecz reaktywowania „bloku socjalistycznego”.
Wiktionary
rzecz. milion mrz., milioner mrz., milionerka ż.
przym. milionowy
licz. milion
Wiktionary
zdrobnienie od: milion
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od milion
Wiktionary
rzecz. milion m.
Wiktionary
powtarzający się milion razy
SJP.pl
milion razy
SJP.pl
liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 1000000 (10^6)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od milion
(1.2) zawierający milion lub kilka milionów elementów
(1.3) o wartości jednego lub kilku milionów jednostek monetarnych
Wiktionary
(1.1) Milionowa mrówka w mrowisku może być przyszłą królową.
(1.2) To miasto jest milionową metropolią.
(1.3) Aby sfinalizować tę inwestycję trzeba by jeszcze wziąć milionowy kredyt.
Wiktionary
IPA: ˌmʲilʲjɔ̃ˈnɔvɨ, AS: mʹilʹi ̯õnovy
Wiktionary
rzecz. milion m.
przym. milionerski
Wiktionary
mający wartość miliona złotych
SJP.pl
astronomiczna jednostka długości, jedna tysięczna parseka
SJP.pl
jednostka siły równa 1/1000 ponda (skrót: mp)
SJP.pl
jednostka dawki promieniowania gamma lub X równa 1/1000 rentgena (skrót: mR)
SJP.pl
jednostka czasu równa 1/1000 sekundy (skrót: ms)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miar. jednostka czasu równa jednej tysięcznej części sekundy;
Wiktionary
Milisekunda (ms) – podwielokrotna jednostka czasu w układzie SI, równa jednej tysięcznej sekundy.
10 milisekund (jedna setna sekundy) nazywa się centysekundą i oznacza symbolem cs.
100 milisekund (jedna dziesiąta sekundy) nazywa się decysekundą i oznacza symbolem ds.
Wikipedia
(1.1) Angażowanie w podobne decyzje kory mózgowej wymaga czasu, zaś układ limbiczny przetworzyć może całą informację w ciągu 250 milisekund.
Wiktionary
przym. milisekundowy
Wiktionary
(1.1) symbol. ms
Wiktionary
jednostka równoważnika dawki pochłoniętej promieniowania jonizującego równa 0,001 siwerta
SJP.pl
sprawy dotyczące wojskowości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) sprawy dotyczące wojskowości, także przedmioty związane z wojskiem, zwłaszcza z jego uzbrojeniem i umundurowaniem
Wiktionary
Militaria – ogół przedmiotów związanych z formacjami wojskowymi i paramilitarnymi, mających wartość historyczną i kolekcjonerską. Niekiedy pojęcie to poszerzane jest również o zakres broni myśliwskiej.
Do militariów zalicza się między innymi: broń, oporządzenie, umundurowanie, odznaczenia, pojazdy, amunicję oraz wszelki inny sprzęt związany z funkcjonowaniem formacji zbrojnych (a także jego repliki).
Wikipedia
(1.1) Marian od lat zafascynowany jest militariami.
Wiktionary
IPA: ˌmʲilʲiˈtarʲja, AS: mʹilʹitarʹi ̯a
Wiktionary
przym. militarny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest militarne; cecha tych, którzy są militarni
Wiktionary
przym. militarny
przysł. militarnie
Wiktionary
dotyczący wojska, wojskowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wojskiem, wojskowością lub wojną
Wiktionary
(1.1) Buńczuczne hasła polskich polityków i generałów stwarzały wrażenie, że jeżeli nawet nie jesteśmy militarną potęgą, to stać nas chociażby na poważną obronę.
Wiktionary
IPA: ˌmʲilʲiˈtarnɨ, AS: mʹilʹitarny
Wiktionary
rzecz. militarność ż., militaryzm m., militaryzacja ż., militaria
przysł. militarnie
Wiktionary
(1.1) wojskowy, zbrojny, wojenny
Wiktionary
1. zwolennik militaryzmu;
2. specjalista w dziedzinie wojskowości
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób militarystyczny
Wiktionary
rzecz. militaryzm mrz.
Wiktionary
związany z militaryzmem, dotyczący militaryzmu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący militaryzmu
Wiktionary
rzecz. militaryzm mrz., militaryzacja ż.
Wiktionary
wiedza o przedmiotach związanych z wojskiem
SJP.pl
podporządkowanie wszystkich dziedzin życia społeczeństwa celom wojskowym i wojennym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwiększenie liczby wojska przez państwo
(1.2) podporządkowanie wszelkich dziedzin życia państwa przygotowaniom do wojny
Wiktionary
Mi
Wikipedia
IPA: ˌmʲilʲitarɨˈzat͡sʲja, AS: mʹilʹitaryzacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. militaryzm m., militarysta m., remilitaryzacja ż.
czas. militaryzować
przym. militarystyczny, militarny
Wiktionary
1. tendencja do rozbudowy sił wojskowych ponad rzeczywiste potrzeby obronne;
2. ideologia podporządkowująca życie kraju przygotowaniom wojennym i uznająca prymat władzy wojskowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. tendencja w polityce wewnętrznej polegająca na rozbudowywaniu potencjału militarnego państwa do rozmiarów przekraczających rzeczywiste potrzeby obronne;
(1.2) polit. agresywna polityka zewnętrzna polegająca na celowym wywoływaniu konfliktów zbrojnych lub dążeniu do rozstrzygania konfliktów metodami siłowymi
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Ekonomistka podkreślała, że militaryzm nie tylko odegrał kluczową rolę podczas kolonizacji Nowego Świata, ale – co ważniejsze – jego kluczową rolą i funkcją była akumulacja kapitału, w tym narzucenie handlu towarowego i proletaryzacji tubylców.
Wiktionary
rzecz. militaryzacja ż., militarysta mos., militarystka ż.
przym. militarystyczny, militarny
przysł. militarystycznie, militarnie
Wiktionary
jednostka mocy równa jednej tysięcznej wata
SJP.pl
jednostka napięcia równa 1/1000 wolta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. fiz. tysięczna część wolta
Wiktionary
IPA: mʲiˈlʲivɔlt, AS: mʹilʹivolt
Wiktionary
przym. miliwoltowy
Wiktionary
(1.1) symbol. mV
Wiktionary
miernik do pomiaru napięcia elektrycznego w zakresie tysięcznych wolta
SJP.pl
milić się - tyle co: przymilać się
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Miliński – polski herb szlachecki, odmiana herbu Nałęcz.
Wikipedia
zdrobnienie od: mila
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: mila
(1.2) produkt (np. czekolada) marki Milka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: skłonność do milczenia, nieodzywania się; milczkostwo, małomówność, mrukliwość, milczkowatość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest milkliwe; cecha tych, którzy są milkliwi
Wiktionary
rzecz. milczek m., milczenie n., przemilczenie n.
czas. milczeć, przemilczeć
przym. milkliwy
przysł. milkliwie
Wiktionary
nieskory do rozmowy, małomówny; milczkowaty, mrukliwy, mrukowaty
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który zwykle milczy
Wiktionary
IPA: mʲilkˈlʲivɨ, AS: mʹilklʹivy
Wiktionary
rzecz. milkliwość ż., milczenie n., przemilczanie n., przemilczenie n., zmilczenie n., milczek m.
czas. milczeć ndk., przemilczać ndk., przemilczeć dk., zmilczeć dk.
Wiktionary
(1.1) małomówny, burkliwy, lakoniczny, milczący, milczkowaty, mrukliwy, mrukowaty, nierozmowny
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) przestawać mówić, nie odzywać się więcej
(1.2) przestawać być słyszalnym
Wiktionary
rzecz. milknięcie n., milczenie n., milczek m.
czas. przemilczeć, zamilknąć dk., milczeć ndk.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: mil fler] z francuskiego: tysiąc kwiatów; gobelin, tkanina dekoracyjna zdobiona motywem licznych, drobnych kwiatków lub motywów roślinnych, wyrabiana w średniowiecznej Flandrii
SJP.pl
szkło artystyczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szt. ozdobne szkło tworzone przez stapianie razem różnobarwnych prętów szklanych, które następnie są cięte na kawałki i rozciągane, tworząc kolorowe wzory przypominające często kwiaty;
Wiktionary
Millefiori (z wł. „tysiąc kwiatów”; "mille" – tysiąc, "fiori" – kwiaty) – rodzaj wielobarwnego mozaikowego szkła artystycznego o wzorze kwiatowym.
Wikipedia
(1.1) Miłośnicy sreber skusić się mogli na parę angielskich solniczek, a krakowskie elegantki nie przeoczyły oryginalnej bransolety w kształcie węża oraz korali millefiori.
Wiktionary
zwolennik, głosiciel millenaryzmu; milenarysta, chiliasta
SJP.pl
dotyczący millenaryzmu lub millenarystów (np. poglądy millenarystyczne, ruchy millenarystyczne); milenarystyczny, chiliastyczny
SJP.pl
pogląd religijno-historiozoficzny opierający się na wierze w powtórne przyjście i tysiącletnie panowanie Chrystusa na ziemi przed końcem świata; milenaryzm, chiliazm
SJP.pl
Na tę stronę wskazuje „chilializm”. Zobacz też: Chilialiści (gromadkarze).
Wikipedia
ugrupowanie polityczne w Królestwie Kongresowym w połowie XIX wieku, propagujące pracę organiczną i umiarkowane reformy
SJP.pl
Millenerzy – grupa warszawskich inteligentów skupionych w latach 1858–61 wokół Edwarda Jürgensa. W sformułowanym programie, którego podstawą była długofalowa praca organiczna i starania o przyznanie autonomii Królestwu Polskiemu, domagali się praw politycznych dla mieszczan oraz uwłaszczenia chłopów.
Wikipedia
osoba należąca do pokolenia urodzonego w latach 80. lub 90. XX wieku; milenials
SJP.pl
tysięczna rocznica; milenium; millennium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) war. milenium
Wiktionary
[czytaj: milenium] tysięczna rocznica; milenium, millenium
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
minerał, siarczek niklu; mileryt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. bardzo rzadki minerał z gromady siarczków, siarczek niklu;
Wiktionary
Milleryt – minerał z gromady siarczków, ruda niklu. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich. Odkryty został w 1845 r.
Milleryt nazwano na cześć angielskiego mineraloga i krystalografa Williama Hallowesa Millera (1801-1880).
Wikipedia
przym. millerytowy
Wiktionary
nazwisko, m.in.: Jean-François Millet, malarz francuski
SJP.pl
System milletów – porządek prawny w państwie osmańskim, określający prawa i obowiązki ludności niemuzułmańskiej. Zasadniczo każdej z podbitych nacji pozostawiano dość znaczną swobodę co do wyznania i kultury, jednakże nakładany był na nie większy podatek niż na ludność muzułmańską. Co do zasady zamykane były możliwości awansu społecznego w tureckiej armii i administracji.
Wikipedia
kamień milowy służący do oznaczania dróg w imperium rzymskim
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
jednostka długości różna w różnych krajach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
argentyński taniec ludowy będący odmianą tanga
SJP.pl
Milonga – gatunek tańca powstały na terenie Argentyny i Urugwaju. Sformułowanie milonga odnosi się również do gatunku śpiewu, z którego rozwinął się taniec.
Wikipedia
1. tytuł grzecznościowy używany w Anglii przy zwracaniu się do członków Izby Lordów;
2. we Francji tytuł, którym służba zwracała się do swoich panów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) tytuł grzecznościowy stosowany wobec lordów angielskich - członków Izby Lordów
(1.2) we Francji: tytuł, którym służba zwracała się do swoich panów
Wiktionary
IPA: ˈmʲilɔrt, AS: mʹilort
Wiktionary
rzecz. lord m.
Wiktionary
pigment, odmiana błękitu berlińskiego
SJP.pl
wyspa na Morzu Egejskim; Milo, Melos
SJP.pl
Milos ( Μήλος) – wyspa w archipelagu Cyklady na Morzu Egejskim. W starożytności zamieszkiwana przez Dorów. Głównym portem Milos jest Adamas.
Leży w administracji zdecentralizowanej Wyspy Egejskie, w regionie Wyspy Egejskie Południowe, w jednostce regionalnej Milos, w gminie Milos.
Wikipedia
słowiańskie imię męskie
SJP.pl
Milowice – zachodnia dzielnica Sosnowca. Wcześniej średniowieczna wieś i osada, wzmiankowana po raz pierwszy w 1105 r.. Własność od 1838 roku Jana Kubiczka de Waldorff.
Graniczy od północy z Czeladzią, od wschodu z Rudną i Starym Sosnowcem, a od południa i zachodu z Katowicami, od których dzieli je rzeka Brynica.
Wikipedia
przymiotnik od: Milowice
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
równy jednej mili, np. milowy dystans
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający długość mili
(1.2) odmierzający mile
Wiktionary
rzecz. mila ż., milowe n.
Wiktionary
dawna jednostka monetarna portugalska i brazylijska; 1 milrejs = 1000 rejsów
SJP.pl
kraina historyczno-geograficzna w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Łużyce Górne, nazwa w użyciu do XV wieku
Wiktionary
przym. milski
Wiktionary
[czytaj: MILsztajn] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stopień wyższy od przymiotnika: miły; milejszy
SJP.pl
polityk i wódz ateński (ok. 550-489 p.n.e.), zwycięzca spod Mataronu; Milcjades
SJP.pl
Mi
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
południowoamerykański storczyk o dużych kwiatach przypominających kwiaty bratków
SJP.pl
Miltonia – rodzaj roślin z rodziny storczykowatych ("Orchidaceae"). Obejmuje 12 gatunków oraz 8 hybryd występujących w Ameryce Południowej w takich krajach jak: Paragwaj, północna Argentyna, regiony Północno-Wschodni, Południowy, Południowo-Wschodni oraz Środkowozachodni w Brazylii.
Wikipedia
gatunek jelenia; jeleń Dawida
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. jeleń pochodzący z Azji;
Wiktionary
Milu ("Elaphurus") – rodzaj ssaków z podrodziny jeleni (Cervinae) w obrębie rodziny jeleniowatych (Cervidae).
Wikipedia
IPA: ˈmʲilu, AS: mʹilu
Wiktionary
ukochana kobieta; milutka, miła
SJP.pl
ukochany mężczyzna; milutki, miły
SJP.pl
zdrobnienie od: miły
SJP.pl
zdrobnienie od: miły
SJP.pl
zdrobnienie od: milusi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: miły
Wiktionary
IPA: ˌmʲiluˈɕɛ̇̃ɲci, AS: mʹiluśė̃ńḱi
Wiktionary
przym. miły, miluśki, miluchny, milusi, milutki
przysł. mile, miło, milutko
rzecz. miły m.
Wiktionary
potocznie: mały chłopiec
SJP.pl
potocznie: mała dziewczynka
SJP.pl
potocznie: mały chłopiec
SJP.pl
zdrobnienie od: milutki
SJP.pl
zdrobnienie od: miły
SJP.pl
Milutka – struga dorzecza Wieprza, dopływ Wojsławki o długości 9,16 km. Wypływa na terenie wsi Drewniki w Powiecie Zamojskim i płynie w kierunku północno-zachodnim. Mija po drodze wieś Czajki i w okolicach wsi Brzeziny wpada do Wojsławki.
Wikipedia
zdrobnienie od: miły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: miły
Wiktionary
IPA: mʲiˈlutʲci, AS: mʹilutʹḱi
Wiktionary
przym. miły, miluśki, miluchny, milusi, milusieńki, miławy
przysł. mile, miło, milutko
rzecz. miły m.
Wiktionary
(1.1) miluśki
Wiktionary
miasto we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto we wschodniej Francji, w Alzacji;
Wiktionary
Miluza ( Mulhouse, ; Mülhausen, ; alz. "Milhüsa") – miejscowość i gmina położona we wschodniej Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Górny Ren. Położone jest nad rzekami Doller i Ill, dopływami Renu.
Wikipedia
przym. miluzyjski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Miluzą, dotyczący Miluzy
Wiktionary
(1.1) Jedną z miluzyjskich perełek jest zoo.
Wiktionary
rzecz. Miluza ż.
Wiktionary
pieszczotliwie o ukochanym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m., zdrobniała, poufała forma imienia Emilian
Wiktionary
rzecz. Emilka ż., Emilia ż.
Wiktionary
przyjemny, serdeczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: miły
Wiktionary
(1.1) W czas raniuśko słońce wschodzi,
Ma miluśka konie wodzi,
Ej, wodzi bronnego:
Siadaj Jaśku na niego!
Wiktionary
IPA: mʲiˈluɕci, AS: mʹiluśḱi
Wiktionary
przym. miły, miluchny, milusi, milusieńki, milutki
przysł. mile, miło, milutko
rzecz. miły m.
Wiktionary
[czytaj: milłoki] miasto w USA
SJP.pl
Mi
Wikipedia
Milwino (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Milwino) – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Luzino.
Wieś szlachecka położona była w II połowie XVI wieku w powiecie mirachowskim województwa pomorskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język milyjski, należący do rodziny anatolijskiej;
Wiktionary
mieszkaniec Milówki (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Milówki (wsi w Polsce)
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. człowiek grający w pantomimie; mimik;
2. w starożytnej Grecji i Rzymie: aktor grający w mimie (satyrycznym widowisku scenicznym)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) teatr. aktor występujący w pantomimie;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) teatr. rodzaj utworu scenicznego w starożytnej Grecji i starożytnym Rzymie
Wiktionary
Mim – aktor nieposługujący się głosem, lecz mową ciała. Występuje on najczęściej w teatrze oraz na ulicach miast. Ponieważ jego sztuka polega na ruchu, a nie na bezruchu, dlatego mylne jest nazywanie mimami ulicznych „staczy”. Mimowie często charakteryzują się umalowanymi na biało twarzami. Przedstawienie mimów to pantomima lub "mimodram".
Wikipedia
IPA: mʲĩm, AS: mʹĩm
Wiktionary
rzecz. mimik m., mimika ż., mimetyzm mrz.
przym. mimiczny
przysł. mimicznie
Wiktionary
(1.1) mimik, pantomimista
Wiktionary
najstarszy z indyjskich systemów filozoficznych oparty na interpretacji Wed
SJP.pl
Mi
Wikipedia
satelita Saturna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kazalnica w meczecie; minbar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. kazalnica w meczecie
Wiktionary
(1.1) Z czasem mimbary przybierały formę zdobnej konstrukcji.
Wiktionary
(1.1) war. minbar
Wiktionary
Mime – jeden z Nibelungów, postać z tetralogii Richarda Wagnera – "Pierścień Nibelunga".
Wikipedia
[czytaj: mimes-is] dążenie sztuki do odwzorowywania rzeczywistości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. szt. wierne oddanie rzeczywistości
Wiktionary
Mimesis ( μίμησις – przedstawienie, imitacja, podobieństwo, reprezentacja, imitatio) – termin wywodzący się z filozofii starożytnej, oznaczający rodzaj relacji podobieństwa czy działania opartego na naśladownictwie.
Znaczenie pojęcia ulegało w historii zmianom. Przede wszystkim odnoszono je do estetyki, ale niekiedy miało również znaczenie ontologiczne czy etyczne.
Wikipedia
(1.1) Renesans odkrył na nowo mimesis jako wiodącą zasadę sztuki.
Wiktionary
rzecz. mimetyzm mrz.
Wiktionary
minerał, chloroarsenian ołowiu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) miner. bardzo rzadki minerał z gromady arsenianów;
Wiktionary
Mimetezyt (mimetesyt, mimetyt) – minerał z gromady arsenianów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich.
Swoją nazwę otrzymał od greckiego słowa, które znaczy "naśladowca", co jest aluzją do jego podobieństwa do piromorfitu.
Wikipedia
rzecz. mimetesyt m., mimetyt m.
Wiktionary
(1.1) mimetesyt, mimetyt
Wiktionary
naśladowanie rzeczywistości w sztuce i literaturze
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) naśladowczy
Wiktionary
rzecz. mimetyzm mrz.
Wiktionary
1. zjawisko maskującego, obronnego upodabniania się niektórych zwierząt (głównie owadów) barwą, kształtem do elementów swojego otoczenia: skały, rośliny lub innego zwierzęcia; mimikry;
2. w sztuce: naśladowanie rzeczywistości, natury w dziele
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. upodabnianie się organizmu do otoczenia, np. barwą lub kształtem;
(1.2) szt. liter. naśladowanie, kopiowanie rzeczywistości w dziele sztuki
(1.3) psych. nieświadoma skłonność do naśladowania otoczenia, np. sposobem bycia, zachowaniami itp.
Wiktionary
Mimetyzm (gr. "mimetés" ‘naśladowca’) – adaptacyjna zdolność niektórych zwierząt (rzadziej roślin) do upodabniania się barwą (homochromia) lub kształtem (homomorfia) do otaczającego je środowiska. Pojęcie mimetyzmu należy rozumieć w szerszym zakresie niż mimikrę, gdyż obejmuje nie tylko przystosowanie ochronne (w celu ukrycia się przed drapieżnikiem lub jego odstraszenia), lecz również maskowanie, kamuflowanie drapieżników czatujących na potencjalne ofiary.
Wikipedia
IPA: mʲĩˈmɛtɨsm̥, AS: mʹĩmetysm̦
Wiktionary
rzecz. mimesis n., mim m., mimika ż., mimikra ż., mimoza ż., mimodram m.
przym. mimetyczny
przysł. mimetycznie
Wiktionary
(1.1) maskowanie, kamuflaż
(1.3) efekt kameleona
Wiktionary
upodobnianie się zwierzęcia do otoczenia; mimetyzm; mimikra
SJP.pl
dotyczący mimiki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczacy mimiki, wyrażony za pomocą mimiki
Wiktionary
rzecz. mimik mzw./mos., amimia ż., mimika ż., mim m.
przysł. mimicznie
Wiktionary
człowiek wyszkolony w mimice, potrafiący wyrażać uczucia i myśli przy pomocy ruchu mięśni twarzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba potrafiąca wyrażać uczucia za pomocą wyrazu twarzy
(1.2) teatr. aktor występujący w pantomimie;
(1.3) zool. zwierzę potrafiące bronić się przybierając postać innego zwierzęcia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. nazwa systematyczna|Donacobius atricapilla|Linnaeus|ref=tak., średniej wielkości ptak zasiedlający krzewiaste, nadrzeczne zarośla w Ameryce Południowej;
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od mimika
Wiktionary
Mimik ("Donacobius atricapilla") – gatunek średniej wielkości ptaka z monotypowej rodziny mimików (Donacobiidae). Zasiedla północną, centralną i wschodnią Amerykę Południową. Nie jest zagrożony.
Wikipedia
(1.2) Za tymi drzwiami mimicy przygotowują się do występu.
(1.3) Przeziernik jest doskonałym mimikiem, którego wygląd przypomina osę.
(2.1) Ogony peruwiańskich mimików mają białe zakończenia sterówek.
Wiktionary
rzecz. mim mos./mrz., mimika ż.
przym. mimiczny
przysł. mimicznie
Wiktionary
(1.2) mim, pantomimik, pantomimista
Wiktionary
1. ruchy mięśni twarzy odzwierciedlające uczucia, nastroje
2. sztuka polegająca na wyrażaniu myśli i uczuć za pomocą ruchów mięśni twarzy i gestów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sposób wyrażania emocji, myśli lub reakcji za pomocą ruchów mięśni twarzy
Wiktionary
Mimika – ruchy mięśni twarzy, wyrażające myśli, emocje, przeżycia, nastroje, a także postawy wobec innych ludzi oraz bieżące komentarze do toczącej się komunikacji (szerzej zobacz: komunikacja niewerbalna). W teatrze towarzyszy wypowiadanym słowom jako środek gry aktorskiej. W pantomimie jest najważniejszym obok ruchu środkiem wyrazu.
Wikipedia
(1.1) Odczytywanie mimiki jest istotne w psychologii, pedagogice, aktorstwie, a także w badaniach nad sztuczną inteligencją.
Wiktionary
rzecz. mim mos./mrz.
Wiktionary
1. w biologii: odmiana mimetyzmu, upodobnienie się do innego gatunku, zwykle w celach obronnych;
2. naśladowanie czyichś zachowań, wyglądu, sposobu mówienia, w celu ukrycia się w tłumie, niewyróżniania się w grupie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. upodabnianie się zwierząt bezbronnych do zwierząt zdolnych do obrony poprzez przybranie ich kształtu, barwy, zachowania lub innych właściwości
Wiktionary
Mi
Wikipedia
IPA: mʲĩˈmʲikra, AS: mʹĩmʹikra
Wiktionary
rzecz. mimetyzm mrz.
Wiktionary
zjawisko maskującego, obronnego upodabniania się niektórych zwierząt (głównie owadów) barwą, kształtem do elementów swojego otoczenia: skały, rośliny lub innego zwierzęcia; mimetyzm
SJP.pl
osoba wyrażająca uczucia i nastroje za pomocą mimiki
SJP.pl
1. jako przyimek: nie zważając na coś, wbrew czemuś, pomimo;
2. jako przysłówek: nie opodal, blisko, obok, niedaleko
SJP.pl
przyimek
(1.1) wskazuje na zrobienie czegoś, choć warunki temu nie sprzyjają
(1.2) przest. obok, koło (w wyrażeniach oznaczających ruch)
przysłówek
(2.1) przest. obok, koło, nieopodal, mijając
Wiktionary
MIMO ( multiple-input multiple-output) – rozwiązanie zwiększające przepustowość sieci bezprzewodowej polegające na transmisji wieloantenowej zarówno po stronie nadawczej, jak i po stronie odbiorczej. Zastosowanie techniki MIMO przynosi wiele korzyści, do których zaliczają się:
Wikipedia
(1.1) Wyszli na spacer mimo ulewy.
(1.1) Mimo swojej chęci, by się wzbogacić, nie udało mu się zebrać nawet małej sumy pieniędzy.
(1.1) Mimo wszystko spróbuję jeszcze raz.
Wiktionary
IPA: ˈmʲĩmɔ, AS: mʹĩmo
Wiktionary
(1.1) pomimo, wbrew
Wiktionary
nie przywiązując do czegoś wagi, przy okazji
SJP.pl
przysłówek
(1.1) przy okazji, od niechcenia, ubocznie
Wiktionary
Mimochodem – album koncertowy Jacka Kaczmarskiego wydany w 2002 roku przez Polskie Radio, na którym zarejestrowano ostatni premierowy program artysty. Wszystkie teksty powstały między marcem 2000 roku a październikiem 2001 roku. Premiera albumu nastąpiła 27 maja 2002 roku. Utwory są zapowiadane przez samego Kaczmarskiego.
Wikipedia
(1.1) Prezentując wyniki swoich badań, wspomniał mimochodem o dokonaniach poprzedników.
Wiktionary
IPA: ˌmʲĩmɔˈxɔdɛ̃m, AS: mʹĩmoχodẽm
Wiktionary
dawniej: mimowolny
SJP.pl
widowisko sceniczne, w którym treść przekazywana jest przez aktorów bez użycia słów, a jedynie za pomocą gestów i mimiki; pantomima, pantomina, mimodrama
SJP.pl
widowisko sceniczne, w którym treść przekazywana jest przez aktorów bez użycia słów, a jedynie za pomocą gestów i mimiki; pantomima, pantomina, mimodram
SJP.pl
przysłówek
(1.1) przy okazji
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób mimowolny, odruchowo
Wiktionary
przym. mimowolny
Wiktionary
niezależny od woli
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niezależny od woli, powstały lub wykonany mimo woli
Wiktionary
(1.1) Popatrzył w okno rozświetlone żarem słonecznym z mimowolną niechęcią.
Wiktionary
IPA: ˌmʲĩmɔˈvɔlnɨ, AS: mʹĩmovolny
Wiktionary
rzecz. mimowolność ż.
przysł. mimowolnie
Wiktionary
(1.1) bezwiedny, instynktowny, machinalny, mimowiedny, odruchowy
Wiktionary
1. krzew tropikalny z rodziny mimozowatych; czułek;
2. przenośnie: osoba bardzo delikatna, wrażliwa, czuła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. rodzaj tropikalnych roślin, rozpowszechniony w Ameryce Południowej oraz na wyspach Oceanu Spokojnego;
Wiktionary
Mimoza, czułek ("Mimosa") – rodzaj tropikalnych roślin, rozpowszechniony w Ameryce Południowej oraz na wyspach Oceanu Spokojnego.
Wikipedia
IPA: mʲĩˈmɔza, AS: mʹĩmoza
Wiktionary
przym. mimozowaty
rzecz. mimetyzm mrz.
Wiktionary
(1.1) czułek
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający liście jak mimoza
Wiktionary
podrodzina roślin dwuliściennych z gromady okrytozalążkowych, z rodziny bobowatych (motylkowatych)
SJP.pl
delikatność, nadmierna wrażliwość, mała odporność na przeciwności; nadwrażliwość
SJP.pl
1. o cechach mimozowatych (rodzina roślin);
2. delikatny, przewrażliwiony, mało odporny na przeciwności
SJP.pl
w matematyce: przesunięcie względem środka; niewspółosiowość, ekscentryczność
SJP.pl
1. w matematyce: parametr krzywej stożkowej, określający jej krzywiznę w stosunku do krzywizny okręgu;
2. w fizyce: parametr orbity ciała niebieskiego; ekscentryczność;
3. w technice: element maszyny, rodzaj korby o małym ramieniu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wyraz twarzy;
2. ładunek materiału wybuchowego lub pocisk z zapalnikiem umieszczony w ziemi, pod wodą itp.;
3. starożytna jednostka masowo-pieniężna;
4. chodnik drążony wewnątrz liści przez larwy niektórych owadów;
5. dawniej: kopalnia minerałów
SJP.pl
skrót
(1.1) fiz. zob. minuta.
(1.2) mat. symbol funkcji minimum
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) lm. D. zob. mina.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pomiar prędkości obrotowej trzpienia dał wynik 7926,2 obr./min ±0,1.
Wiktionary
IPA: mʲĩn, AS: mʹĩn
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== min (język baskijski.) ==
wymowa.
audio|LL-Q8752 (eus)-Xabier Cañas-min.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) ból
przymiotnik
(2.1) ostry, pikantny
(2.2) bliski
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
(2.2) adiskide min → bliski przyjaciel
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
przym. mingarri
czas. mindu
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== min (język baskijski.) ==
wymowa.
audio|LL-Q8752 (eus)-Xabier Cañas-min.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) ból
przymiotnik
(2.1) ostry, pikantny
(2.2) bliski
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
(2.2) adiskide min → bliski przyjaciel
synonimy.
Wiktionary
skrót od:
1. minuta; min;
2. minimalny, minimalnie;
3. minimum;
4. minister;
5. ministerstwo; minist.
SJP.pl
skrót
(1.1) = minister
(1.2) = minimum, minimalny, minimalnie
Wiktionary
skr. wicemin.
Wiktionary
1. wyraz twarzy;
2. ładunek materiału wybuchowego lub pocisk z zapalnikiem umieszczony w ziemi, pod wodą itp.;
3. starożytna jednostka masowo-pieniężna;
4. chodnik drążony wewnątrz liści przez larwy niektórych owadów;
5. dawniej: kopalnia minerałów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wyraz twarzy
(1.2) wojsk. ukryty ładunek wybuchowy, przeznaczony do detonacji, gdy w pobliżu znajdzie się ofiara;
(1.3) przen. pot. żart. odchody leżące na ziemi, w które można wdepnąć
(1.4) podkop pod murem obronnym wypełniany prochem i powodujący jego zawalenie;
(1.5) hist. staroż. jednostka wagi, używana w Babilonii i Asyrii, później jednostka monetarna, używana też w Grecji;
(1.6) przest. kopalnia kruszcu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Czemu masz taką strapioną minę?
(1.2) Sierżant zboczył z drogi i wszedł na minę.
(1.3) Idąc przez park, cały czas uważałam, żeby nie wejść na minę.
Wiktionary
IPA: ˈmʲĩna, AS: mʹĩna
Wiktionary
(1.1) zdrobn. minka ż.
(1.2) rzecz. miner m.; czas. minować ndk., zaminować dk., zaminowywać ndk., odminować dk., odminowywać ndk.; przym. minowy, minerski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. doktryna polityczna zakładająca istnienie państwa o jak najmniejszej roli rządu w życiu społecznym i politycznym obywateli;
Wiktionary
Minarchizm (hybryda łac. "minimum" "najmniej" oraz gr. ἀρχή "archḗ" "władza") lub minimalny etatyzm – doktryna społeczno-polityczna zakładająca, że wielkość aparatu rządowego i jego wpływ na wolne społeczeństwo powinny być jak najmniejsze – aczkolwiek wystarczające do obrony wolności i własności każdego obywatela.
Wikipedia
(1.1) W minarchizmie przyjmuje się, że w gospodarce rynkowej działa jeden mechanizm rynkowy i abstrahuje się od zbioru rynków, o którym mówi się jako o jednym rynku.
Wiktionary
rzecz. minarchista m.
przym. minarchistyczny
Wiktionary
zdrobnienie od: minaret
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od minaret
Wiktionary
(1.1) To nie minaret, lecz tylko mały minarecik.
Wiktionary
rzecz. minaret m.
Wiktionary
wysoka wieża meczetu, z której nawołuje się muzułmanów do modlitwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. rel. wieża przy meczecie, z której muezin woła wiernych na modlitwę;
Wiktionary
Minaret (arab. منارة "manara" – miejsce, skąd widać światło, latarnia morska) – wysoka, zwykle smukła wieża stawiana przy meczecie z nadwieszonym balkonem lub galeryjką, z którego muezin może nawoływać wiernych na modlitwę. Współcześnie na wielu minaretach montowane są głośniki.
Wikipedia
IPA: mʲĩˈnarɛt, AS: mʹĩnaret
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. minarecik m.
przym. minaretowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
kazalnica w meczecie; mimbar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. kazalnica w meczecie;
Wiktionary
Minbar, mimbar (arab. miejsce, skąd się woła, wzniesienie) – kazalnica, która jest standardowym wyposażeniem meczetu, ustawiona na prawo od mihrabu. Minbar z reguły budowany jest z drewna, rzadziej z kamienia lub metalu; ma zwykle kształt wysokiego krzesła o schodkowej podstawie. Nawiązuje on do podwyższenia, z którego zwykł przemawiać Mahomet. Minbar, początkowo dość prosty, z czasem przybrał formę wysokiej, wspaniałej konstrukcji, zdobionej najczęściej techniką ażurową lub inkrustacją.
Wikipedia
(1.1) W początkach islamu z minbaru przemawiał władca lub jego reprezentant, dziś zwykle teologowie i uczeni muzułmańscy.
Wiktionary
(1.1) war. mimbar
Wiktionary
przymiotnik od: mincarz
SJP.pl
bicie monet i medali; mincerstwo
SJP.pl
mincerz; dawniej:
1. rzemieślnik zajmujący się biciem monet;
2. zarządca mennicy królewskiej, w średniowieczu pełniący też funkcję urzędnika skarbowego
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
bicie monet i medali; mincarstwo
SJP.pl
Mincerstwo (mincarstwo) – sztuka bicia monet i medali przez mincerza z metali szlachetnych (srebro i złoto) i brązu, bądź z rozmaitych stopów, aż do XVIII wieku wykonywana za pomocą prostych narzędzi (nożyc, stempli menniczych i młota) oraz siły fizycznej.
Wikipedia
mincarz; dawniej:
1. rzemieślnik zajmujący się biciem monet;
2. zarządca mennicy królewskiej, w średniowieczu pełniący też funkcję urzędnika skarbowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. rzemieślnik zajmujący się biciem pieniądza metalowego;
(1.2) zaw. pot. pracownik mennicy zajmujący się współcześnie wytwarzaniem monet obiegowych, medali, odznaczeń i pieczęci państwowych
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Mincerze zajmowali się nie tylko wytwarzaniem monet, lecz także spełniali inne funkcje skarbowe, np. sprzedaż soli monopolowej, ściganie fałszerzy pieniędzy, pobór podatków itp.
Wiktionary
rzecz. mincmistrz mos., mincmajster mos., mincarczyk mos., mincarstwo n., mincowanie n., minca ż.
czas. mincować ndk.
przym. mincerski, mincarski
Wiktionary
(1.1) mincarz
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. zarządzający dawną mennicą
Wiktionary
(1.1) Ówczesny kierownik warsztatu lub całej mennicy, zwany także mincmistrzem, był nie tylko organizatorem produkcji, ale i obrotu monetarnego, a w konsekwencji i całej gospodarki pieniężnej.
Wiktionary
rzecz. mennicznik mos., mincerz mos., mincarz mos., mincarczyk mos., mincerstwo n., mincarstwo n., mincowanie n., minca ż.
czas. mincować ndk.
przym. mincerski, mincarski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wyspa w Filipinach
SJP.pl
Mindanao – druga co do wielkości wyspa Filipin, ustępuje jedynie wyspie Luzon. Położona w południowej części archipelagu. Dobrze rozwinięta linia brzegowa z licznymi półwyspami i zatokami. Na wyspie panuje klimat równikowy wybitnie wilgotny. Wnętrze wyspy jest górzyste z najwyższym szczytem Filipin, wulkanem Apo (2965 m n.p.m.). Na Mindanao znajdują się lasy równikowe oraz dobrze rozwinięta sieć rzeczna.
Wikipedia
[czytaj: majndfulnes] praktyka świadomego, nieoceniającego skupienia na teraźniejszości
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język lub grupa blisko spokrewnionych dialektów wywodzących się z południowo-wschodnich Chin, a dokładniej z północno-wschodniej prowincji Fujian
Wiktionary
(1.1) min wschodni, mindoński, war. min dong; kod ISO 639-3: cdo
Wiktionary
1. wyspa w Filipinach;
2. cieśnina Morza Południowochińskiego
SJP.pl
Mindoro – filipińska wyspa, położona na południowy zachód od Luzonu. Około 600 000 mieszkańców, większość na wybrzeżu. Powierzchnia 10,6 tys. km².
Wyspa zbudowana jest z wapieni i ze skał krystalicznych. Górzysta, najwyższy szczyt Halcon 2582 m n.p.m. Wybrzeżom towarzyszą wąskie niziny. Panuje klimat równikowy, wilgotny. Roczna suma opadów wynosi ponad 2000 mm. Liczne wodospady na zasobnych w wodę, krótkich rzekach. Występują wtórne bory sosnowe w górach i wilgotne lasy równikowe.
Wikipedia
1. → Mindoro (wyspa w Filipinach);
2. szczur mindorski - gatunek ssaka z podrodziny myszy;
3. wół mindorsk - gatunek ssaka kopytnegp z rodziny krętorogich
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mindoro, dotyczący Mindoro
Wiktionary
rzecz. Mindoro n.
Wiktionary
wielki książę litewski od ok. 1238 r., król od 1253 r.; Mendog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. imię średniowiecznego władcy Litwy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mendog, Mindaugas
Wiktionary
[czytaj: majndset] mentalność, nastawienie
SJP.pl
mężczyzna lubiący uprawiać seks oralny, stosujący najczęściej technikę minety
SJP.pl
[czytaj: majnkraft] gra komputerowa, w której buduje się świat z sześciennych bloków
SJP.pl
Minecraft – komputerowa gra survivalowa z otwartym światem stworzona przez Markusa Perssona i rozwijana przez Mojang Studios. "Minecraft" pozwala graczom na budowanie i niszczenie obiektów położonych w losowo generowanym świecie gry. Gracz może atakować napotkane istoty, zbierać surowce czy wytwarzać przedmioty.
Wikipedia
zdrobnienie od: minka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: mina
Wiktionary
IPA: mʲĩˈnɛt͡ʃka, AS: mʹĩnečka
Wiktionary
minier (rzadko);
1. specjalista (zwykle wojskowy) zakładający miny i oczyszczający tereny zaminowane;
2. dawniej: robotnik pracujący w kopalni; górnik
SJP.pl
Miner – żołnierz lub marynarz wyszkolony w zakresie wykonywania prac minerskich (minowanie i rozminowanie).
Nazwa pochodzi od fr. "mineur" - górnik; miner, od mine kopalnia - mina.
Wikipedia
skrót od: mineralogia, mineralogiczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) Ms. i W. lp. od: minerał
Wiktionary
IPA: ˌmʲĩnɛˈralɛ, AS: mʹĩnerale
Wiktionary
1. w chemii: całkowity rozkład substancji do prostych, stałych związków nieorganicznych;
2. w fizjologii: stężenie substancji mineralnych w tkankach i płynach ustrojowych;
3. w geologii: powstawanie minerałów w skorupie ziemskiej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: woda mineralna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. woda mineralna
(1.2) pot. butelka wody mineralnej
Wiktionary
(1.1) Wzięłam ci mineralkę, tutaj masz szklankę.
Wiktionary
rzecz. minerał mrz.
przym. mineralny
Wiktionary
(1.1) woda mineralna; gw. Górny Śląsk zelter
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest mineralne
Wiktionary
rzecz. minerał m., mineralizacja ż.
przym. mineralny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie będący organicznym
Wiktionary
(1.1) Dla ochrony broni przed szkodliwym działaniem deszczu lub śniegu należy zewnętrzne jej części zabezpieczyć posmarowaniem mieszanką wosku i oleju mineralnego (oliwy) w stosunku 1:3.
Wiktionary
rzecz. minerał m., mineralizacja ż., mineralizator m., mineralka ż., mineralizowanie n., mineralność ż.
czas. mineralizować
Wiktionary
(1.1) nieorganiczny
Wiktionary
specjalista w zakresie mineralogii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) miner. specjalista zajmujący się mineralogią
Wiktionary
IPA: ˌmʲĩnɛˈralɔk, AS: mʹĩneralok
Wiktionary
rzecz. mineralogia ż.
:: fż. mineralożka ż.
przym. mineralogiczny
Wiktionary
nauka zajmująca się powstawaniem i poznawaniem struktury minerałów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. nauka o minerałach;
Wiktionary
Mineralogia – nauka zajmująca się badaniem minerałów.
Wikipedia
IPA: ˌmʲĩnɛraˈlɔɟja, AS: mʹĩneraloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. mineralog m., mineralożka ż.
przym. mineralogiczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący mineralogii
Wiktionary
rzecz. mineralożka ż., mineralogia ż., mineralog m.
Wiktionary
1. zwarta grupa różnych minerałów;
2. mieszanina związków chemicznych niebędących minerałami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) naturalnie występująca substancja o uporządkowaniu wewnętrznym odmiennym niż w przypadku minerałów;
Wiktionary
Mineraloid – naturalnie występująca substancja o uporządkowaniu wewnętrznym odmiennym niż w przypadku minerałów. Jest często uważana za nieoficjalną klasę składników budulcowych lub za podklasę minerałów.
Mineraloidy są to zazwyczaj zwarte grupy różnych minerałów lub mieszaniny związków chemicznych niebędących minerałami.
Wikipedia
(1.1) Mineraloidy są to zazwyczaj zwarte grupy różnych minerałów lub mieszaniny związków chemicznych nie będących minerałami. (Wikipedia)
Wiktionary
IPA: ˌmʲĩnɛraˈlɔjit, AS: mʹĩneraloi ̯it
Wiktionary
hormon regulujący gospodarkę mineralną i jonową organizmu
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miner. specjalistka zajmująca się mineralogią
Wiktionary
rzecz. mineralogia ż.
:: fm. mineralog m.
przym. mineralogiczny
Wiktionary
substancja powstała w przyrodzie wskutek procesów geologicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. substancja, której struktura ukształtowała się w wyniku procesów geologicznych, będąca ciałem krystalicznym lub posiadająca jednorodną strukturę chemiczną;
Wiktionary
Nie mylić z: pierwiastkami niezbędnymi w diecie, które często bywają potocznie określane jako minerały.
Minerał ( minéral, od gal. "mina" „kopalnia”) – pierwiastek lub związek chemiczny będący normalnie ciałem krystalicznym, którego struktura ukształtowała się w toku procesów geologicznych.
Wikipedia
(1.1) W przyrodzie wodorotlenek magnezu występuje w postaci minerału brucytu.
(1.1) Klasyfikacja minerałów polega na uporządkowaniu ich w gromady, klasy, grupy i szeregi
Wiktionary
IPA: mʲĩˈnɛraw, AS: mʹĩnerau̯
Wiktionary
rzecz. mineralność ż., mineralizacja ż., mineralizator m., mineralka ż., mineralizowanie n., zmineralizowanie n.
czas. mineralizować ndk., zmineralizować dk.
przym. mineralny
przysł. mineralnie
Wiktionary
dział inżynierii wojskowej związany z użyciem materiałów wybuchowych; minierstwo
SJP.pl
Minerstwo – termin odnoszący się do dwóch obszarów działalności wojskowej: wojny podziemno-minerskiej i inżynierii materiałów wybuchowych.
Minerstwo jako wojna podziemno-minerska to działania polegające na wykonywaniu podziemnych chodników w celu instalowania pod nieprzyjacielskimi umocnieniami ładunków wybuchowych, służącymi do ich zniszczenia.
Wikipedia
mit. rzym. italska bogini patronująca gł. rękodziełu i sztuce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitrzym. bogini mądrości, wojny sprawiedliwej, rękodzieła i sztuki oraz nauczycieli i szkół, utożsamiana z grecką Ateną;
Wiktionary
Minerwa (łac. "Minerva") – w mitologii rzymskiej pierwotnie bogini sztuki i rzemiosła, mądrości, nauki i literatury oraz wojny słusznej. Jest to prawdopodobnie bogini pochodzenia etruskiego (znana jest etruska bogini Menrva). Razem z Jowiszem i Junoną tworzyła Trójcę Kapitolińską.
Wikipedia
(1.1) Minerwa uchodziła początkowo za etruskie bóstwo rzemiosła i sztuki.
(1.1) Święto Minerwy, 19 marca, było dniem wolnym od nauki.
(1.1) W bocznych nawach świątyni kapitolińskiej stały posągi Minerwy i Junony, które wraz z Jowiszem stanowiły trójcę bogów stworzoną na wzór etruski.
(1.1) Jowisz razem z żoną Junoną i Minerwą tworzyli tzw. triadę kapitolińską.
Wiktionary
IPA: mʲĩˈnɛrva, AS: mʹĩnerva
Wiktionary
rzecz. minerwa ż.
Wiktionary
(1.1) Atena
Wiktionary
[czytaj: minez-inger] średniowieczny niemiecki wędrowny poeta dworski, tworzący i wykonujący pieśni miłosne, najczęściej do wtóru wioli albo harfy; minezinger, minnesinger, minezenger, majstersinger, majsterzenger, majsterzinger, meistersinger
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Minnesotą, dotyczący Minnesoty
Wiktionary
(1.1) Narzędzie to jest skróconą i dostosowaną kulturowo polską wersją Minesockiego wielowymiarowego inwentarza osobowości MMPI.
Wiktionary
rzecz. Minnesota ż.
przym. minnesocki
Wiktionary
(1.1) minnesocki
Wiktionary
gęsta, włoska zupa jarzynowa na wywarze pomidorowym
SJP.pl
Minestrone – zupa na bazie warzyw, głównie cukinii, fasolki szparagowej, marchwi, zielonego groszku oraz szpinaku. Jest podawana na różne sposoby: z drobnym makaronem, ryżem, grzankami lub jako przecierka warzywna.
Nazwa pochodzi od włoskiego słowa "minestra" (zupa). Najbardziej popularna i najczęściej spożywana potrawa w wielu rejonach Włoch. Nie ma ścisłego przepisu na tę zupę; jej skład bazuje na warzywach sezonowych i różni się w poszczególnych regionach Włoch.
Wikipedia
młody, delikatny chłopiec; młodzik, paniczyk
SJP.pl
MiNET to jeden z protokołów komunikacyjnych stosowanych w technologii VoIP (Voice over Internet Protocol), który umożliwia przesyłanie głosu przez sieci IP. Jest on jednym z wielu protokołów VoIP, obok bardziej znanych jak SIP (Session Initiation Protocol) czy H.323.
Wikipedia
1. seks oralny polegający na pobudzaniu ustami kobiecych narządów płciowych; cunnilingus;
2. żyłowa skała lamprofirowa (w Polsce obecna na Dolnym Śląsku); minetta
SJP.pl
seks oralny polegający na pobudzaniu ustami kobiecych narządów płciowych; mineta, cunnilingus
SJP.pl
skała magmowa zawierająca głównie skaleń potasowy i biotyt; mineta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. magmowa skała żyłowa należąca do lamprofirów
Wiktionary
rzadko: średniowieczny niemiecki wędrowny poeta dworski, tworzący i wykonujący pieśni miłosne, najczęściej do wtóru wioli albo harfy; minezinger, minnesinger, minesinger, majstersinger, majsterzenger, majsterzinger, meistersinger
SJP.pl
[czytaj: minez-inger] średniowieczny niemiecki wędrowny poeta dworski, tworzący i wykonujący pieśni miłosne, najczęściej do wtóru wioli albo harfy; minnesinger, minesinger, minezenger, majstersinger, majsterzenger, majsterzinger, meistersinger
SJP.pl
chińska dynastia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w środkowym Azerbejdżanie;
Wiktionary
Mingeczaur (azer. "Mingaçevir") – miasto w środkowym Azerbejdżanie, powstałe w 1948 w związku z budową sztucznego zbiornika Mingeczaurskiego na rzece Kura. Ludność: 94,9 tys. (2003). Mingeczaur to czwarte pod względem liczby ludności miasto kraju. Pod względem administracyjnym Mingeczaur jest jednym z jedenastu miast wydzielonych ("şəhər").
Wikipedia
przym. mingeczaurski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mingeczaurem, dotyczący Mingeczauru
Wiktionary
rzecz. Mingeczaur mrz.
Wiktionary
region w zachodniej Gruzji; Megrelia
SJP.pl
Mingus – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Teksas, w hrabstwie Palo Pinto.
Wikipedia
1. o ubraniu: sięgający do połowy uda lub jeszcze krótszy;
2. mający małe rozmiary;
3. trwający bardzo krótko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kraw. minispódniczka
przymiotnik
(2.1) bardzo mały lub bardzo krótki
Wiktionary
Mini – brytyjski producent samochodów osobowych, z siedzibą w Farnborough, działający od 2000 roku. Należy do niemieckiego koncernu BMW.
Wikipedia
(1.1) Ładnie wyglądasz w tej mini i bluzie.
Wiktionary
IPA: ˈmʲĩɲi, AS: mʹĩńi
Wiktionary
rzecz. miniatura ż., minimalizm m., miniówa ż., miniówka ż.
przym. miniaturowy, minimalistyczny
Wiktionary
(1.1) miniówka, minispódniczka, spódniczka mini
(2.1) mikry, miniaturowy
Wiktionary
1. czerwony pigment będący składnikiem farb antykorozyjnych;
2. farba wzbogacona o ten składnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwyczajowa nazwa czerwonego barwnika nieorganicznego, najczęściej ołowiowego
(1.2) farba z zawartością takiego barwnika
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Minia ołowiowa używana jest w procesie produkcji szkła kryształowego.
(1.2) Blaszany dach budynku pomalowany został minią.
Wiktionary
IPA: ˈmʲĩɲja, AS: mʹĩńi ̯a
Wiktionary
czas. miniować ndk., pominiować dk.
przym. miniowy, miniowany, pominiowany
Wiktionary
cynober
Wiktionary
pieszczotliwie o ukochanym; minio
SJP.pl
[czytaj: mini-album]
1. potocznie: album muzyczny dłuższy od singla i krótszy od albumu długogrającego; epka;
2. malutki album
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. nagranie muzyczne lub zbiór utworów większy niż singiel i mniejszy niż album, zawierający zazwyczaj od trzech do pięciu kompozycji;
Wiktionary
(1.1) Wydany na początku roku minialbum "Kolekcjoner" osiągnął nakład 50 tys. egzemplarzy.
Wiktionary
rzecz. album mrz.
Wiktionary
(1.1) EP; pot. epka
Wiktionary
[czytaj: mini-aloha] deska windsurfingowa w klasie mini-Aloha
SJP.pl
w judaizmie: grupa modlitewna
SJP.pl
[czytaj: mini-ankieta] mała ankieta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. niewielka antologia
Wiktionary
sznureczek z pętelkami będący częścią niektórych koronek wykonywanych szydełkiem
SJP.pl
miniarka kapuścianka - gatunek muchówki z rodziny miniarkowatych
SJP.pl
o cechach miniarkowatych (rodzina muchówek)
SJP.pl
o cechach miniarkowatych (rodzina muchówek)
SJP.pl
średniowieczny malarz miniatur w rękopisach; miniaturzysta
SJP.pl
1. model czegoś, pomniejszona kopia;
2. małe malowidło, zwykle portret, malowane na kości słoniowej lub porcelanie;
3. krótki utwór literacki, filmowy lub muzyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mały model czegoś lub kopia w pomniejszeniu
(1.2) krótki utwór literacki, sceniczny, filmowy, muzyczny itp.
(1.3) szt. malowidło małego formatu, zwykle portret, często na kości słoniowej, masie perłowej lub porcelanie
(1.4) ręcznie malowana ilustracja lub inicjał w średniowiecznym rękopisie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dobiegł go buczący dźwięk i pojawiła się przed nim holograficzna postać, nie większa niż jego dłoń. Miniatura lorda Vadera.
Wiktionary
IPA: ˌmʲĩɲaˈtura, AS: mʹĩńatura
Wiktionary
rzecz. miniaturzysta m., mini n., miniaturowość ż., miniówka ż., miniatorstwo n., miniator m.
:: zdrobn. miniaturka ż.
czas. miniaturyzować
przym. miniaturowy, mini
przysł. miniaturowo
Wiktionary
zdrobnienie od: miniatura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: miniatura
Wiktionary
rzecz. miniatura ż.
przym. miniaturowy
Wiktionary
przymiotnik od: miniatura
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który jest mniejszą wersją czegoś większego
Wiktionary
(1.1) Niektóre rozdziały w „Rzeczach drobnych" — są to miniaturowe nowelety, lub wyrwane jakby fragmenty powieści.
Wiktionary
IPA: ˌmʲĩɲatuˈrɔvɨ, AS: mʹĩńaturovy
Wiktionary
rzecz. miniatura ż., miniaturka ż., mini n., miniaturzysta m., miniaturowość ż., miniaturyzacja ż.
czas. miniaturyzować, zminiaturyzować
przysł. miniaturowo
przym. mini
Wiktionary
Mi
Wikipedia
związany z miniaturyzacją
SJP.pl
średniowieczny malarz miniatur w rękopisach; miniator
SJP.pl
wyposażenie pokoju w niektórych hotelach, w postaci lodówki z napojami i drobnymi przekąskami
SJP.pl
niewielki basen
SJP.pl
Minibasen (także: spa, minibasen spa, whirlpool, hot tub) – termin branżowy, stosowany w odniesieniu do urządzeń większych, niż typowe wanny z hydromasażem. Dotyczy on kilku rodzajów wieloosobowych urządzeń o zastosowaniu rekreacyjnym, a nawet terapeutycznym.
Wikipedia
wykaz połączeń telefonicznych
SJP.pl
niewielki dziennik internetowy, zwykle z możliwością komentowania poszczególnych wpisów przez internautów
SJP.pl
1. mały browar (wytwórnia piwa);
2. lokal, w którym produkuje się i sprzedaje własne piwo
SJP.pl
centrum niewielkich rozmiarów
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
niewielkich rozmiarów detektor
SJP.pl
krótki dialog
SJP.pl
dron niewielkich rozmiarów
SJP.pl
magnetyczny nośnik stosowany najczęściej do rejestracji dźwięków; mini disc
SJP.pl
miner;
1. specjalista (zwykle wojskowy) zakładający miny i oczyszczający tereny zaminowane;
2. dawniej: robotnik pracujący w kopalni; górnik
SJP.pl
Minier – wieś w Stanach Zjednoczonych, w stanie Illinois, w hrabstwie Tazewell.
Wikipedia
dział inżynierii wojskowej związany z użyciem materiałów wybuchowych; minerstwo
SJP.pl
krótki esej
SJP.pl
mała fabryka
SJP.pl
mały felieton
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała fontanna
Wiktionary
(1.1) Powstał oryginalny hotel tuż obok plażaaży. Przed nim postawiono pierwszą w mieście minifontannę ze zdrojową wodą.
(1.1) Dużo radości z zabawy wodą w środku upalnego dnia sprawi dzieciom także plastikowyastikowa minifontanna podłączana do kranu i ogrodowy basen kąpielowy.
Wiktionary
rzecz. fontanna ż.
Wiktionary
zminiaturyzowana forma
SJP.pl
niewielki pojazd do przewożenia ładunków, wyposażony w przystosowane do tego zamykane nadwozie
SJP.pl
odmiana piłki nożnej rozgrywana na mniejszym niż standardowe boisku i przez mniej liczne drużyny
SJP.pl
Minifutbol (ang. "Minifootball") – drużynowa gra sportowa z piłką na trawie naturalnej lub sztucznej z udziałem dwóch drużyn liczących od pięciu do ośmiu zawodników, w zależności od wielkości boiska i jest odmianą piłki nożnej.
Wikipedia
galeria niewielkich rozmiarów
SJP.pl
prosta gra będąca dodatkowym elementem czegoś, np. większej gry komputerowej; minigra
SJP.pl
Minigolf (lub "Mini Golf") – sport uprawiany na specjalnych torach do gry, zwanych inaczej stanowiskami. Polega na umieszczeniu piłki w dołkach na końcu każdego toru, przy pomocy specjalnego kija, który jest niemal identyczny jak kij nazywany "putterem", stosowany w golfie klasycznym. Celem gracza jest umieszczenie piłki w dołku przy pomocy jak najmniejszej liczby uderzeń.
Wikipedia
1. małe gospodarstwo, obejmujące ziemię i budynki, w którym są warunki do uprawy roślin i hodowli zwierząt;
2. niewielki dom, mieszkanie wraz z wyposażeniem
SJP.pl
prosta gra będąca dodatkowym elementem czegoś, np. większej gry komputerowej; minigierka
SJP.pl
Minigra (ang. "minigame", "mini-game") – krótka forma rozgrywki osadzona wewnątrz większej gry komputerowej, rządząca się zasadami odmiennymi od reguł gry nadrzędnej. Minigry pełnią funkcję urozmaicenia, nagrody, elementu budującego świat przedstawiony albo mechanizmu testującego umiejętności gracza. Pojęcie bywa również stosowane wobec niewielkich, samodzielnych gier o prostych zasadach, dostępnych w przeglądarce internetowej lub na urządzeniach mobilnych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) wojsk. amerykański sześciolufowy karabin maszynowy cechujący się dużą szybkostrzelnością;
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. mały helikopter, mały śmigłowiec
Wiktionary
(1.1) Wczoraj w okolicznej fabryce ruszyła produkcja minihelikopterów nowego rodzaju.
Wiktionary
rzecz. helikopter m.
Wiktionary
mały hotel
SJP.pl
[czytaj: minidżek] jack o średnicy 3,5 mm; mały jack
SJP.pl
w literaturze antycznej: dramatyczna scenka pisana w metrum jambicznym, odnosząca się zwykle do życia miejskiego
SJP.pl
mała kawalerka
SJP.pl
owoc aktinidii ostrolistnej lub pstrolistnej; małe kiwi
SJP.pl
niewielka kolekcja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. komputer mniejszy niż mainframe, ale większy niż mikrokomputer;
Wiktionary
Minikomputer – powstały pod koniec lat 50. XX wieku odpowiednik komputera osobistego wykonany na tranzystorach lub układach scalonych małej (SSI) i średniej (MSI) skali integracji. Często był wykonywany jako komputer specjalizowany, np. automat obrachunkowy, analizator widma. Wyróżniał się prostą obsługą, niewielkimi wymiarami, modułową budową i nie wymagał klimatyzacji. Początkowo jednostanowiskowy, w miarę wzrostu mocy obliczeniowej przejmował rolę mniejszych maszyn mainframe.
Wikipedia
mały koncert
SJP.pl
mały konkurs
SJP.pl
mały kontener
SJP.pl
mała koparka
SJP.pl
Mi
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
maluteńka książka
SJP.pl
kompaktowy zestaw urządzeń kuchennych
SJP.pl
urządzenie do wywoływania filmu i wykonywania odbitek
SJP.pl
Mi
Wikipedia
niewielkich rozmiarów laser
SJP.pl
w średniowieczu: dźwięk o czasie trwania równym połowie całej nuty; półnuta
SJP.pl
metoda dokonywania wyboru polegająca na kierowaniu się minimalizacją maksymalnych strat
SJP.pl
gatunek muzyki elektronicznej; minimal techno
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik minimalizmu
Wiktionary
IPA: ˌmʲĩɲĩmaˈlʲista, AS: mʹĩńĩmalʹista
Wiktionary
rzecz. minimalność ż., minimalizm m., minimalizacja ż.
:: fż. minimalistka ż.
przym. minimalistyczny
przysł. minimalistycznie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od minimalista
Wiktionary
IPA: ˌmʲĩɲĩmaˈlʲistka, AS: mʹĩńĩmalʹistka
Wiktionary
rzecz. minimalizm m.
:: fm. minimalista m.
przym. minimalistyczny
przysł. minimalistycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest minimalistyczne; cecha tych, którzy są minimalistyczni
Wiktionary
przym. minimalistyczny
przysł. minimalistycznie
rzecz. minimalizm mrz.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z minimalizmem
(1.2) ograniczający się do minimum
Wiktionary
(1.2) Kultura liberalna wypracowała specyficznego rodzaju minimalistyczną etykę zachowań seksualnych.
Wiktionary
IPA: ˌmʲĩɲĩmalʲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: mʹĩńĩmalʹistyčny
Wiktionary
rzecz. minimalizm m., minimalista m., minimalistka ż., minimum n., minimalizacja ż., minimalizowanie n., zminimalizowanie n., mini ż., minimalistyczność ż.
czas. minimalizować ndk., zminimalizować dk.
przym. minimalny, mini
przysł. minimalistycznie, minimalnie, minimum
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sprowadzenie czegoś do możliwe najmniejszych rozmiarów
Wiktionary
IPA: ˌmʲĩɲĩmalʲiˈzat͡sʲja, AS: mʹĩńĩmalʹizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. minimalność ż., minimalista m., minimalistka ż., minimalizm m., minimalizowanie n.
czas. minimalizować
przysł. minimalnie
przym. minimalistyczny
Wiktionary
(1.1) minimalizowanie
Wiktionary
1. w sztukach plastycznych: kierunek zakładający ograniczenie środków wyrazu do podstawowych kształtów i zestawień barw; minimal art;
2. w muzyce: współczesny kierunek postulujący powrót do prostoty melodii i harmonii, dominację rytmu i powtarzalność motywów;
3. w filozofii: koncepcja, według której poznanie ograniczone jest tym, co dostępne zmysłom;
4. ograniczenie się do minimum w zakresie potrzeb, oczekiwań, działań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ograniczenie do minimum wymagań, potrzeb, dążeń etc.
(1.2) filoz. kierunek zacieśniający granice poznania do tego, co jest dostępne zmysłom i doświadczeniu
(1.3) szt. zob. minimal art.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌmʲĩɲĩˈmalʲism̥, AS: mʹĩńĩmalʹism̦
Wiktionary
rzecz. minimalność ż., minimalista mos., minimalistka ż., minimalizowanie n., zminimalizowanie n., minimalizacja ż., mini ż., minimum n., minimalistyczność ż.
czas. minimalizować ndk., zminimalizować dk.
przym. minimalistyczny, mini, minimalny
przysł. minimalistycznie, minimalnie, minimum
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|minimalizować.
Wiktionary
rzecz. minimalność ż., zminimalizowanie n., minimalizacja ż., minimalizm m., minimum n.
czas. minimalizować ndk., zminimalizować dk.
przym. minimalistyczny, minimalny
przysł. minimalistycznie, minimalnie, minimum
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. zminimalizować)
(1.1) sprowadzać do minimum
(1.2) inform. zmniejszać okno programu na ekranie tak, aby było widoczne tylko na pasku zadań
Wiktionary
(1.1) Musimy minimalizować wydatki w tym miesiącu.
Wiktionary
rzecz. minimum n., minimalność ż., minimalizm mrz., minimalizowanie n., minimalizacja ż.
przym. minimalistyczny, minimalny
przysł. minimum
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób minimalny
Wiktionary
(1.1) Jeżeli choremu na tyfus lekarz zdoła obniżyć temperaturę choćby minimalnie, to jest to poważny sukces.
Wiktionary
IPA: ˌmʲĩɲĩˈmalʲɲɛ, AS: mʹĩńĩmalʹńe
Wiktionary
przym. minimalny, minimalistyczny
rzecz. minimalizm mrz., minimalizacja ż., minimalizowanie n., minimum n., minimalność ż.
przysł. minimum
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest minimalne; cecha tych, którzy są minimalni
Wiktionary
rzecz. minimum n., minimalizm m., minimalista m., minimalistka ż., minimalizacja ż., minimalizowanie n., zminimalizowanie n.
czas. minimalizować ndk., zminimalizować dk.
przym. minimalny
przysł. minimalnie, minimum
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) książk. bardzo mały, ograniczony lub zbliżony do minimum
(1.2) najniższy z możliwych lub dopuszczalnych
Wiktionary
(1.1) Mówili dobrą polszczyzną, z minimalną domieszką rusycyzmów, jak zresztą mówi lud na całem Podlasiu i Chełmszczyźnie.
Wiktionary
IPA: ˌmʲĩɲĩˈmalnɨ, AS: mʹĩńĩmalny
Wiktionary
rzecz. minimalizm mrz., minimum n., minimalizowanie n., minimalność ż.
przysł. minimalnie, minimum
czas. minimalizować
przym. minimalistyczny
Wiktionary
(1.1) śladowy
Wiktionary
zminiaturyzowana mapa
SJP.pl
Mi
Wikipedia
mały sklep samoobsługowy
SJP.pl
[czytaj: minimenI] małe menu
SJP.pl
czujnik mechaniczny stosowany do dokładnych pomiarów długości, pozwalający określić długość z dokładnością do jednego mikrometra
SJP.pl
[czytaj: minimajzer] biustonosz zmniejszający optycznie piersi
SJP.pl
mały monitor
SJP.pl
Minimoog – elektroniczny instrument muzyczny z grupy syntezatorów, produkowany od 1970 przez firmę Moog Music inc.. Wyposażony jest w 44-klawiszową klawiaturę, trzy generatory drgań, generator szumu, filtr, wzmacniacz oraz dwa generatory obwiedni. Przystosowany jest do generowania jednego głosu, którego parametry można regulować analogowymi potencjometrami i przełącznikami dostępnymi na panelu sterowniczym.
Wikipedia
1. najmniejsza możliwa lub wymagana ilość, wartość;
2. w matematyce: najmniejsza wartość funkcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) najmniejsza możliwa, niezbędna lub wymagana ilość, wielkość
(1.2) mat. najmniejsza wartość przyjmowana przez daną funkcję
przysłówek
(2.1) w połączeniu z określeniem liczby: co najmniej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Lady Sybil nosiła zwykle suknie balowe bladoniebieskie – kolor często wybierany w pewnym wieku i przy pewnym obwodzie, łączący maksimum dyskretnego stylu i minimum widzialności.
(1.2) Funkcja cosinus osiąga minimum dla argumentów postaci 2πk+π
(2.1) Tam się zmieści minimum piętnaście osób.
Wiktionary
IPA: ˈmʲĩɲĩmũm, AS: mʹĩńĩmũm
Wiktionary
rzecz. minimalizm mrz., minimalizowanie n., minimalność ż.
przym. minimalny, minimalistyczny
przysł. minimalnie, minimalistycznie
czas. minimalizować ndk.
Wiktionary
(2.1) co najmniej
Wiktionary
1. czerwony pigment będący składnikiem farb antykorozyjnych;
2. farba wzbogacona o ten składnik
SJP.pl
odtwarzacz w wersji mini
SJP.pl
[czytaj: mini-ogród] niewielki ogród
SJP.pl
to, co było, przeminęło; przeszłość
SJP.pl
Minione – wspólny album polskiej piosenkarki Anny Marii Jopek i kubańskiego pianisty - improwizatora Gonzala Rubalcaby, wydany 3 lutego 2017 przez Universal Music. Tytuł nawiązuje do zawartości płyty, tj. przedwojennych tang i boler z lat 30. XX wieku, które duet opracował we współczesnej stylistyce fusion, mieszance muzyki świata i jazzu.
Wikipedia
postać z kreskówki, żółty ludzik w okularach, ubrany w niebieskie ogrodniczki
SJP.pl
należący do przeszłości; przeszły, dawny
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od czasownika: minąć
przymiotnik
(2.1) książk. taki, który minął, przeszedł do przeszłości
(2.2) książk. ubiegły, poprzedni
Wiktionary
(2.1) Dziadek wieczorami wspominał minione dzieje.
(2.2) W lipcu minionego roku byliśmy na wakacjach w Egipcie.
Wiktionary
czas. minąć dk., mijać ndk.
rzecz. minięcie n., mijanie n., mijanka ż.
Wiktionary
(2.1) dawny, przeszły
(2.2) zeszły
Wiktionary
krótkie, zwięzłe opowiadanie
SJP.pl
[czytaj: mini-osiedle] niewielkie osiedle
SJP.pl
pokrywać minią, antykorozyjną, czerwoną farbą na bazie tlenku ołowiu
SJP.pl
przymiotnik od: minia (tlenek ołowiu lub tlenek żelazowy), np. kit miniowy, farba miniowa
SJP.pl
rzadko: mały, cienki pal; mikropal, palik, kołek, tyczka
SJP.pl
krótka lub niska palisada
SJP.pl
mały palnik
SJP.pl
mała parasolka
SJP.pl
mały park miejski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niewielki park
Wiktionary
(1.1) Deweloperzy coraz częściej myślą o miniparkach i przydomowych plac zabawacach zabawach.
Wiktionary
rzecz. park mrz.
Wiktionary
malutkie państwo
SJP.pl
państwo obejmujące niewielki obszar; mikropaństwo, państewko
SJP.pl
[czytaj: minipicca] mała pizza
SJP.pl
mały plebiscyt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bardzo mała polana
Wiktionary
(1.1) Wydeptana ścieżka kończyła się gwałtownie mniej więcej w połowie tej minipolanki.
Wiktionary
niewielki obszar gruntu przeznaczony pod uprawę
SJP.pl
krótka powieść, dłuższe opowiadanie; mikropowieść
SJP.pl
mała pralka
SJP.pl
mały protokół
SJP.pl
niewielkie przedsiębiorstwo
SJP.pl
niewielka placówka wychowawcza dla dzieci w wieku od trzech do sześciu lat, zajmująca się dziećmi w czasie kiedy ich rodzice są w pracy
SJP.pl
mały przewodnik (książka)
SJP.pl
niewielki region
SJP.pl
niewielki aparat rengenowski
SJP.pl
mały samochód
SJP.pl
1. mały sztuczny satelita;
2. krótka, powtarzalna sekwencja DNA
SJP.pl
małe schronisko
SJP.pl
krótka seria
SJP.pl
serial mający kilka odcinków
SJP.pl
Miniserial (ang. "miniseries", "mini-series") – rodzaj serialu telewizyjnego o niewielkiej liczbie odcinków.
Wikipedia
[czytaj: miniszop] potocznie: mały sklep; minisklep
SJP.pl
mały skansen
SJP.pl
mała zbiorowość, niewielka grupa społeczna
SJP.pl
sputnik o małych rozmiarach
SJP.pl
bardzo krótka spódniczka; minispódniczka, miniówka (potocznie), miniówa (potocznie), mini (potocznie)
SJP.pl
bardzo krótka spódniczka; minispódnica, miniówka (potocznie), miniówa (potocznie), mini (potocznie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kraw. spódnica okrywająca jedynie uda lub ich część;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Nie czuję się komfortowo w minispódniczce.
Wiktionary
IPA: ˌmʲĩɲispudʲˈɲit͡ʃka, AS: mʹĩńispudʹńička
Wiktionary
(1.1) mini, miniówka, spódniczka mini
Wiktionary
skrót od: ministerstwo; min.
SJP.pl
1. wysoki urzędnik państwowy, który stoi na czele jednego z resortów administracji państwowej;
2. minister bez teki - członek rządu, który nie kieruje żadnym resortem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem;
(1.2) stpol. duchowny protestancki, pastor
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) minister (1.1) będący kobietą
Wiktionary
Minister – jednoosobowy naczelny organ administracji publicznej, który jest członkiem rządu i kieruje ministerstwem. Słowo minister pochodzi od łac. "minister" – sługa, pomocnik.
Wikipedia
(1.1) Premier i ministrowie pozowali razem do zdjęcia.
(1.1) Ministrem finansów został były dyrektor tego banku.
(2.1) Minister edukacji odwiedziła wczoraj szkoły podstawowe w Małopolsce.
Wiktionary
IPA: mʲĩˈɲistɛr, AS: mʹĩńister
Wiktionary
rzecz. ministerstwo n., ministrowa ż., ministrówna ż., ministrant m., ministrantka ż., ministrantura ż., ministrowanie n.
:: fż. ministerka ż., ministra ż.
czas. ministrować ndk.
przym. ministerialny, ministrancki, ministerski
Wiktionary
przymiotnik od: minister, ministerstwo
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) adm. dotyczący ministerstwa albo ministra, związany z ministerstwem albo ministrem
Wiktionary
(1.1) Ta pozycja nie figuruje w ministerialnym wykazie podręczników.
(1.1) Większość kandydatów nie zdała egzaminu na stanowisko naczelnika, ministerialny test przeszło tylko trzech pełniących obowiązki naczelnika.
Wiktionary
rzecz. minister m., ministerstwo n., ministrowa ż., ministrówna ż., ministrant m., ministrantka ż., ministrantura ż., ministrowanie n., ministra ż.
czas. ministrować ndk.
przym. ministrancki, ministerski
Wiktionary
dawniej, rzadko: ogół ministrów lub przedstawicieli ministerstw
SJP.pl
przedstawiciel średniowiecznej ludności poddańczej, istniejącej w Europie od czasów karolińskich
SJP.pl
Ministeriał (łac. "ministerialis" "służebny" od "minister" "sługa") – w średniowiecznej Rzeszy Niemieckiej – początkowo niewolny urzędnik dworski i członek orszaku możnowładcy, z czasem najczęściej uzyskujący wolność i prawo przynależności do stanu rycerskiego. Rycerze służebni, inaczej "Dienstleute" lub "ministeriales", pojawili się na początku XI wieku. Jako niewolni byli całkowicie zależni od możnowładcy, znajdowali się na jego utrzymaniu lub otrzymywali ziemię.
Wikipedia
przedstawiciel średniowiecznej ludności poddańczej, istniejącej w Europie od czasów karolińskich
SJP.pl
przestarzale (dziś także ironicznie) o ministerstwie
SJP.pl
1. członkini rządu, kierująca pracami określonego ministerstwa; ministra;
2. dawniej: żona ministra;
3. dawniej: doradczyni królowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. kobieta minister
(1.2) daw. żona ministra
Wiktionary
IPA: mʲĩˈɲistɛrka, AS: mʹĩńisterka
Wiktionary
rzecz. minister mos./ż.
Wiktionary
(1.1) minister, pani minister
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ministrem, dotyczący ministra
Wiktionary
IPA: ˌmʲĩɲiˈstɛrsʲci, AS: mʹĩńistersʹḱi
Wiktionary
rzecz. minister mos., ministerstwo n., ministerium n., ministrowa ż., ministrowanie ndk.
czas. ministrować ndk.
przym. ministerialny
przysł. ministerialnie
Wiktionary
(1.1) ministerialny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) adm. urząd państwowy, którego szefem jest minister;
Wiktionary
Ministerstwo – urząd administracji rządowej kierowany przez ministra odpowiedzialnego za wyodrębniony dział administracji rządowej.
W USA odpowiednikiem polskich ministerstw są departamenty, podobnie jest w Kanadzie, Szwecji, Norwegii, Szwajcarii i na Filipinach. Jako synonim ministerstwa funkcjonuje tradycyjnie określenie „resort”.
Wikipedia
IPA: ˌmʲĩɲiˈstɛrstfɔ, AS: mʹĩńisterstfo
Wiktionary
rzecz. minister m., ministra ż., ministrowa ż., ministrówna ż., ministrowanie n., ministerium n.
czas. ministrować ndk.
przym. ministerialny, ministerski
Wiktionary
(1.1) resort, daw. ministerium
Wiktionary
1. wysoki urzędnik państwowy, który stoi na czele jednego z resortów administracji państwowej;
2. minister bez teki - członek rządu, który nie kieruje żadnym resortem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. kobieta kierująca ministerstwem
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od minister
Wiktionary
(1.1) Prezydent elekt Stanów Zjednoczonych Donald Trump wybrał gubernatorkę Dakoty Południowej Kristi Noem na ministrę bezpieczeństwa narodowego (…).
(1.1) W 2003 r. została ministrą ds. społecznych Dolnej Saksonii, a już dwa lata później ministrą ds. rodziny i spraw młodzieży w rządzie federalnym Angeli Merkel.
Wiktionary
IPA: mʲĩˈɲistra, AS: mʹĩńistra
Wiktionary
rzecz. ministerstwo n., ministerka ż., ministrowa ż., ministrówna ż., ministrowanie n., ministrant m., ministrantka ż., ministrantura ż., ministrantowanie n.
:: fm. minister m.
czas. ministrować ndk., ministrantować ndk.
przym. ministerialny, ministrancki
przysł. ministerialnie
Wiktionary
(1.1) minister, ministerka
Wiktionary
dotyczący ministranta
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ministrantem, dotyczący ministranta
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do ministranta, będący jego własnością
Wiktionary
(1.1) Komeżki, kołnierze i sutanki znajdziecie w zakrystii ministranckiej.
Wiktionary
rzecz. minister mos./ż., ministrowa ż., ministra ż., ministrantura ż., ministrant mos., ministrantka ż.
przym. ministerialny
Wiktionary
w Kościele katolickim: osoba pomagająca księdzu w czynnościach liturgicznych podczas mszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. chłopiec pełniący funkcję pomocnika katolickiego prezbitera, głównie podczas sprawowania mszy;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Od dziewiątego roku życia, co niedziela służyłem jako ministrant do mszy.
Wiktionary
IPA: mʲĩˈɲistrãnt, AS: mʹĩńistrãnt
Wiktionary
rzecz. ministrantura ż.
:: fż. ministrantka ż.
przym. ministrancki, ministerialny
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński żoczek
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. dziewczyna pełniąca funkcję pomocniczki katolickiego prezbitera, głównie podczas sprawowania liturgii
Wiktionary
(1.1) Na razie dziewczynki występują raczej w roli drugoplanowej, ale w parafiach, w których ministrantki służą, i księża i wierni obalają mit, że dziewczyna przy ołtarzu utrudnia skupienie się.
Wiktionary
rzecz. ministrantura ż.
:: fm. ministrant mos.
przym. ministrancki, ministerialny
Wiktionary
zbiór liturgicznych odpowiedzi ministranta podczas mszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. służenie do mszy i nabożeństw
(1.2) rel. wiedza obejmująca zasady ministrantury (1.1)
Wiktionary
(1.1) Swe szczenięce lata poświęcił ministranturze w kościele franciszkanów.
(1.2) Ministrantury uczył się od starszych kolegów.
Wiktionary
rzecz. minister mos./ż., ministrowa ż., ministrantka ż., ministra ż., ministrant mos., ministranckość ż.
przym. ministrancki, ministerialny
przysł. ministrancko
Wiktionary
minister z żoną
SJP.pl
potocznie: żona ministra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. żona ministra
Wiktionary
(1.1) Minister spraw zagranicznych wraz z panią ministrową zaszczycił bal charytatywny zorganizowany na rzecz kombatantów.
Wiktionary
IPA: ˌmʲĩɲiˈstrɔva, AS: mʹĩńistrova
Wiktionary
rzecz. minister m., ministerstwo n., ministra ż., ministrówna ż., ministrant m., ministrantka ż., ministrantura ż., ministrowanie n.
czas. ministrować
przym. ministerialny, ministrancki, ministerski
Wiktionary
1. rzadko: być ministrem, pełnić urząd ministra;
2. dawniej: służyć do mszy
SJP.pl
dawniej: żona ministra
SJP.pl
niewielkie, krótkie spotkanie przywódców lub przedstawicieli państw
SJP.pl
mała szlifierka
SJP.pl
rzadko: wystawa handlowa o niewielkim zasięgu i znaczeniu
SJP.pl
tenis na korcie o niewielkich wymiarach
SJP.pl
[czytaj: mini-udar] krótkotrwałe i przemijające wystąpienie objawów uszkodzenia mózgu, spowodowane zaburzeniami krążenia mózgowego; mikroudar
SJP.pl
[czytaj: miniWAN] mały van (wan, samochód przeznaczony do przewozu większej liczby pasażerów); miniwan
SJP.pl
Minivan lub MPV (ang. "multi-purpose vehicle") – typ nadwozia wielozadaniowego samochodu osobowego. Jest to zazwyczaj nadwozie jednobryłowe, choć bywają wyjątki jak dwubryłowy Chevrolet Uplander. Te samochody są produkowane na podwoziach zwykłych samochodów osobowych, poczynając od autosegmentu B do E. Główne cechy tego typu nadwozia to m.in.: przestronne i wysokie nadwozie, modułowe wnętrze, od 5 do 9 miejsc, oraz duża przestrzeń bagażowa.
Wikipedia
krótki urlop lub przerwa od codzienności
SJP.pl
[czytaj: miniWAN] mały wan (van, samochód przeznaczony do przewozu większej liczby pasażerów); minivan
SJP.pl
mały wałek, np. malarski, kuchenny
SJP.pl
mała wieża audio
SJP.pl
niewielki obszar wewnątrz jakiejś budowli
SJP.pl
krótki występ na wąską skalę
SJP.pl
małe, znikome zainteresowanie
SJP.pl
niewielkie przedsiębiorstwo, firma
SJP.pl
niewielka grupa ludzi powiązana ze sobą określonym stosunkiem
SJP.pl
niewielki ogród zoologiczny
SJP.pl
potocznie: minispódniczka (bardzo krótka spódniczka); miniówka, mini
SJP.pl
potocznie: minispódniczka (bardzo krótka spódniczka); miniówa, mini
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kraw. minispódniczka
(1.2) pot. minia
Wiktionary
(1.1) Uważa się, że miniówka przeznaczona jest dla dziewczyn o długich i zgrabnych nogach.
Wiktionary
IPA: mʲĩɲˈufka, AS: mʹĩńufka
Wiktionary
rzecz. miniatura ż., miniówa ż., mini ż.
przym. mini
Wiktionary
(1.1) mini, minispódniczka, spódniczka mini
Wiktionary
1. przejść, przejechać, przelecieć obok kogoś, czegoś
2. (np. młodość, czas) upłynąć, przeminąć
3. (np. o deszczu, bólu) ustać, ustąpić, wygasnąć
4. minąć się:
a) przejść obok siebie
b) nie spotkać się, rozminąć się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|minąć.
Wiktionary
IPA: mʲĩˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: mʹĩńė̃ńće
Wiktionary
czas. minąć dk., mijać ndk., ominąć dk.
rzecz. mijanka, mijanie, ominięcie
przym. miniony
Wiktionary
mała ładowarka
SJP.pl
mała łódź
SJP.pl
odmiana żużla dla dzieci i młodzieży
SJP.pl
Mi
Wikipedia
niewielka placówka wychowawcza dla dzieci w wieku do trzech lat
SJP.pl
u żydów: niezbędna liczba osób do odmawiania modlitwy (co najmniej dziesięciu mężczyzn)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. żyd. w judaizmie: najmniejsza dopuszczalna liczba mężczyzn (tj. dziesięciu), wymagana do odbycia rytuałów religijnych;
Wiktionary
Minjan, minjen ( מִנְיָן, "liczba") – w judaizmie kworum modlitewne, wynoszące dziesięciu dorosłych mężczyzn (tj. po bar micwie), wymagane m.in. podczas modłów w synagodze, przy odmawianiu kadiszu oraz przy czytaniu Tory.
W minjanie przebywa podczas modlitwy Szechina, tak jak przebywała w Świątyni przed jej zburzeniem. Judaizm konserwatywny, reformowany i rekonstrukcjonistyczny dopuszcza do minjanu również kobiety. Niektóre odłamy judaizmu reformowanego nie wymagają minjanu w ogóle.
Wikipedia
zdrobnienie od: mina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od mina
(1.2) inform. emotikon
(1.3) przest. lub reg. grafit w ołówku
Wiktionary
(1.1) Te twoje słodkie minki doprowadzają mnie do szału.
(1.2) Czasami wysyłamy sobie śmieszne minki przez Internet.
(1.3) Poprosiliśmy prezesa o minki do ołówków, po kilku miesiącach dostaliśmy jedno opakowanie na całe biuro, czyli ok. 10 osób.
Wiktionary
IPA: ˈmʲĩnka, AS: mʹĩnka
Wiktionary
rzecz. mina ż.
Wiktionary
(1.1) wyraz twarzy
(1.3) rysik, grafit
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: mini-Apolis] miasto w USA
SJP.pl
Minneapolis (wymowa:) – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Minnesota. Największe miasto tego stanu, położone nad Missisipi. Nazywane jest „miastem jezior”. Stolica hrabstwa Hennepin. Miasto jest jednym z głównych miast obszaru metropolitalnego Minneapolis-Saint Paul.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
główna odmiana liryki uprawianej w średniowieczu na dworach niemieckich przez minnesingerów
SJP.pl
Minnesang – przekazywana w formie pisemnej i zrytualizowana forma miłosnej liryki śpiewanej, uprawianej przez zachodnioeuropejską arystokrację, łącznie z cesarzem. Twórcy i wykonawcy tego gatunku znani są jako minnesingerzy.
Na niemieckojęzycznych obszarach z minnesangiem w języku średnio-wysoko-niemieckim mamy do czynienia dopiero od około 1150 roku.
Wikipedia
[czytaj: minez-inger] średniowieczny niemiecki wędrowny poeta dworski, tworzący i wykonujący pieśni miłosne, najczęściej do wtóru wioli albo harfy; minezinger, minesinger, minezenger, majstersinger, majsterzenger, majsterzinger, meistersinger
SJP.pl
→ Minnesota [czytaj: minesołcki]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Minnesotą, dotyczący Minnesoty
Wiktionary
rzecz. Minnesota ż.
przym. minesocki
Wiktionary
(1.1) minesocki
Wiktionary
[czytaj: minesołta] stan w USA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stan w Stanach Zjednoczonych;
(1.2) geogr. hydron. rzeka w stanie Minnesota (1.1), prawy dopływ Missisipi;
Wiktionary
Minnesota () – stan w północnej części Stanów Zjednoczonych, położony w regionie Midwest, przy granicy kanadyjskiej, nad Jeziorem Górnym. Zajmuje obszar 225 163 km² (12. miejsce pod względem wielkości), a zamieszkany jest przez 5 706 494 osób (2020; 22. miejsce pod względem liczby ludności).
Wikipedia
IPA: ˌmʲĩnːɛˈsɔta, AS: mʹĩ•nesota
Wiktionary
przym. minesocki, minnesocki
Wiktionary
wdzięczenie się, mizdrzenie, zwykle w celu przypodobania się komuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. wdzięczenie się, strojenie min mające na celu przypodobanie się komuś
Wiktionary
IPA: ˌmʲĩnɔˈdɛrʲja, AS: mʹĩnoderʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. minoderyjność
przym. minoderyjny
przysł. minoderyjnie
Wiktionary
(1.1) wdzięczenie się, mizdrzenie się
Wiktionary
wdzięczenie się, mizdrzenie, zwykle w celu przypodobania się komuś; minoderia
SJP.pl
mizdrzący sie, wdzięczący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wdzięczący się, często aby się komuś przypodobać; świadczący o takim zachowaniu
Wiktionary
(1.1) Każdy jest trochę minoderyjny. Inteligentna osoba potrafi się tym posługiwać. Przodują w tym panie. Ja minoderią gardzę i ją tępię.
(1.1) Wyznanie takie zakrawa na wyznanie niewiary w siebie lub może minoderyjny wstęp pokornisia, który chce sobie stworzyć alibi dla własnego lenistwa myślowego.
Wiktionary
rzecz. minoderia ż., minoderyjność ż.
przysł. minoderyjnie
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
kręgowiec wodny podobny do węgorza; minóg
SJP.pl
Minoga – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Skała.
Siedziba rzymskokatolickiej parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Minodzie.
Wieś była siedzibą gminy Minoga i gromady Minoga. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.
Wikipedia
rodzina wodnych kręgowców, przypominających kształtem węgorza
SJP.pl
o cechach minogokształtnych (rząd bezżuchwowców)
SJP.pl
Minogokształtne (Petromyzontiformes) – rząd prymitywnych zwierząt wodnych zaliczanych do bezżuchwowców z monotypowej gromady minogów (Petromyzontida). Razem ze śluzicami określane są nazwą kręgouste.
Wikipedia
o cechach minogokształtnych (rząd bezżuchwowców)
SJP.pl
rodzina kręgowców smoczkoustych, bezszczękowców, występujących w wodach słonych i słodkich
SJP.pl
Minogowate (Petromyzontidae) – rodzina prymitywnych, anadromicznych lub słodkowodnych, pasożytniczych i niepasożytniczych zwierząt wodnych zaliczanych do bezżuchwowców (Agnatha).
Wikipedia
o cechach minogowatych (rodzina kręgowców)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. dotyczący, odnoszący się do cywilizacji powstałej w rejonie Morza Egejskiego w okresie od 2600 do 1100 r. p.n.e.
Wiktionary
(1.1) Otworzyłam i przez kilka stron kultury mykeńskiej i minojskiej, przez Wieki Ciemne dotarłam do wojen perskich.
(1.1) W roku 1400 p.n.e. zdobywają Kretę i niszczą kwitnącą kulturę minojską, zwaną tak od legendarnego króla Minosa.
Wiktionary
rzecz. Minos mos./mzw., Minojczyk mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. związek chemiczny używany przy leczeniu nadciśnienia oraz łysienia androgenowego;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Jednak od marca tego roku zaczęto stosować także u kobiet minoksydyl, którego wykorzystywanie przedtem dopuszczano tylko u mężczyzn.
Wiktionary
marka urządzeń i firma
SJP.pl
miotacz min; moździerz
SJP.pl
w algebrze: wyznacznik utworzony z elementów znajdujących się w dowolnie wybranych kolumnach i wierszach macierzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. wyznacznik macierzy kwadratowej powstałej z danej macierzy przez skreślenie pewnej liczby jej wierszy i kolumn;
Wiktionary
Minor – wyznacznik macierzy kwadratowej powstałej z danej macierzy przez "skreślenie" pewnej liczby jej wierszy i kolumn. Minor główny to wyznacznik macierzy utworzonej z elementów danej macierzy, znajdujących się na przecięciu jej wierszy i kolumn o równych indeksach. Minor główny wiodący to wyznacznik macierzy kwadratowej utworzonej z elementów danej macierzy, znajdujących się na przecięciu jej początkowych wierszy i kolumn, zaczynając od lewego górnego rogu tej macierzy.
Wikipedia
(1.1) Rząd macierzy jest to największy możliwy wymiar niezerowego minora danej macierzy.
Wiktionary
IPA: ˈmʲĩnɔr, AS: mʹĩnor
Wiktionary
rzecz. minoryta mos.
przym. minorowy
Wiktionary
w matematyce: minoranta szeregu - szereg, którego wyrazy nie są większe od odpowiadających im wyrazów szeregu danego
SJP.pl
prawo najmłodszego syna do dziedziczenia po ojcu
SJP.pl
kura z rasy kur hiszpańskich, odznaczająca się dużą nieśnością
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa hiszpańska na Morzu Śródziemnym, druga co do wielkości w archipelagu Balearów;
Wiktionary
Minorka (hiszp., katal. "Menorca") – wyspa hiszpańska na Morzu Śródziemnym, druga co do wielkości w archipelagu Balearów. Długość to około 50 km, szerokość około 16 km, powierzchnia 668 km². Zamieszkuje ją około 92 000 mieszkańców. Głównym miastem wyspy jest Mahón (katal. "Maó"), a najwyższym szczytem – El Toro.
Wikipedia
rzecz. minorka ż., minoryta mos.
przym. minorkański
Wiktionary
mieszkaniec Minorki (wyspy na Morzu Śródziemnym)
SJP.pl
mieszkanka Minorki (wyspy na Morzu Śródziemnym)
SJP.pl
→ Minorka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Minorką, dotyczący Minorki
Wiktionary
(1.1) Miejscowość wyspecjalizowała się w działalności gastronomicznej - istnieje tutaj szereg restauracji serwujących tradycyjne dania minorkańskie.
Wiktionary
rzecz. Minorka ż.
Wiktionary
kura z rasy kur hiszpańskich, odznaczająca się dużą nieśnością
SJP.pl
1. cecha czegoś opartego na gamie z małą tercją między pierwszym a trzecim stopniem; mollowość;
2. cecha wynikająca z przygnębienia i niechęci do działania
SJP.pl
1. smutny, płaczliwy;
2. będący w tonacji minor;
3. skala minorowa - skala, tonacja molowa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. wykonywany lub ułożony w tonacji minor
(1.2) książk. smutny, melancholijny
Wiktionary
(1.1) Muzyka w kujawiaku jest liryczna i nastrojowa, często w tonacji minorowej.
(1.2) Na początku 1988 r. we władzach PRL nastroje były dość minorowe.
Wiktionary
rzecz. minor mrz., minoryta mos.
przysł. minorowo
Wiktionary
(1.1) mollowy
Wiktionary
katolicka wspólnota zakonna założona w 1209 przez św. Franciszka z Asyżu; Zakon Braci Mniejszych, franciszkanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) potoczna nazwa Zakonu Braci Mniejszych
Wiktionary
IPA: ˌmʲĩnɔˈrɨt͡ɕi, AS: mʹĩnoryći
Wiktionary
rzecz. minoryta
przym. minorycki
Wiktionary
(1.1) franciszkanie, franciszkanie brązowi
Wiktionary
związany z zakonem minorytów (franciszkanów); franciszkański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z minorytami, dotyczący minorytów
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do minorytów, będący ich własnością
Wiktionary
(1.1) Kaptur stanowi nieodzowną część habitu minoryckiego.
(2.1) Który książę ufundował pierwszy klasztor minorycki na Śląsku?
Wiktionary
rzecz. minoryta m., minoryci mos.
Wiktionary
członek zakonu franciszkanów; franciszkanin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. kośc. franciszkanin, członek Zakonu Braci Mniejszych
Wiktionary
IPA: ˌmʲĩnɔˈrɨta, AS: mʹĩnoryta
Wiktionary
rzecz. minoryci mos., minor m., minorowość ż., Minorka ż.
przym. minorowy, minorycki
Wiktionary
(1.1) franciszkanin
Wiktionary
w mitologii greckiej: legendarny król Krety
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. król i prawodawca Krety; sędzia zmarłych w Hadesie; syn Zeusa i Europy oraz brat Radamantysa i Sarpedona; mąż Pazyfae oraz ojciec Ariadny i Fedry;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(2.1) astr. planetoida o numerze katalogowym 6239, odkryta w 1989 r.;
Wiktionary
Zobacz też: inne postacie o imieniu „Minos”.
Minos (gr. Μίνως Mínōs, łac. Minos) – w mitologii greckiej król i prawodawca Krety, sędzia zmarłych w Hadesie, heros.
Uchodził za syna Zeusa i Europy oraz za męża Pazyfae. Był bratem Radamantysa i Sarpedona, a także ojcem Ariadny, Androgeosa, Glaukosa, Deukaliona, Fedry, Akalle i Katreusa.
Wikipedia
(1.1) Ariadna była córką Minosa, mitycznego króla Krety.
Wiktionary
IPA: ˈmʲĩnɔs, AS: mʹĩnos
Wiktionary
przym. minojski; przest. gwara. Minosowy
Wiktionary
mitologia grecka: pół byk, pół człowiek, syn Pazyfae i byka zesłanego przez Posejdona na Kretę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(1.1) mitgr. potwór o ludzkim ciele i głowie byka, syn Pazyfae i byka przysłanego przez Posejdona Minosowi;
Wiktionary
Minotaur ( Μινώταυρος Minṓtauros, Minotaurus) – półzwierzęcy potwór kreteński, postać z mitologii greckiej.
Zazwyczaj przedstawiany jako człowiek z głową byka, niekiedy w postaci istoty z torsem i głową człowieka, od pasa w dół zaś z ciałem byka. Zrodzony ze związku Pazyfae, żony króla Krety – Minosa, i byka zesłanego przez Posejdona. Minos obiecał złożyć zwierzę w ofierze, kiedy jednak obietnicy nie dotrzymał, Posejdon zemścił się, sprawiając, że Pazyfae zapałała do zwierzęcia miłością.
Wikipedia
(1.1) Heros błyskawicznie pchnął w niego zaczarowanym mieczem i trafił Minotaura prosto w serce.
Wiktionary
IPA: mʲĩˈnɔtawr, AS: mʹĩnotau̯r
Wiktionary
rzecz. minotaur mzw.
przym. minotaurzy
Wiktionary
(1.1) Asterios, Asterion
Wiktionary
1. zakładać ładunki wybuchowe; zaminowywać;
2. o owadach: wygryzać kanaliki w roślinach;
3. dawniej: ryć podziemne podkopy;
4. gwarowo: robić miny, pysznić się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaminować)
(1.1) wojsk. podkładać miny
Wiktionary
rzecz. mina ż.
czas. rozminowywać
przym. minowy
Wiktionary
(1.1) war. zaminowywać
Wiktionary
silnie uzbrojony okręt przeznaczony do stawiania min w morzu; stawiacz min
SJP.pl
związany z minami, głównie w związku "pole minowe"
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wojsk. obsiany minami
(1.2) wojsk. związany z minami
Wiktionary
rzecz. mina ż.
czas. minować ndk.
Wiktionary
średniowieczny, wędrowny śpiewak i recytator poezji
SJP.pl
Mi
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
ryba z rodziny dorszowatych, o smacznym mięsie; zamieszkuje północne rejony Pacyfiku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Theragra chalcogramma|ref=tak., ryba z północnego Pacyfiku, masowo odławiana dla przemysłu spożywczego;
Wiktionary
Mintaj, suketo, rdzawiec pacyficzny ("Gadus chalcogrammus") – gatunek ryby dorszokształtnej z rodziny dorszowatych (Gadidae).
Wikipedia
(1.1) Morze Ochockie znane jest z ławic mintaja.
Wiktionary
IPA: ˈmʲĩntaj, AS: mʹĩntai ̯
Wiktionary
wierszowana lub prozatorska parodia kalendarzy z przepowiedniami; gatunek literatury sowizdrzalskiej
SJP.pl
brak, mankament, wada
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) typogr. znak oznaczający odejmowanie lub wartość poniżej zera;
(1.2) eduk. znak przy ocenie szkolnej obniżający ją
(1.3) ujemna cecha czegoś
spójnik
(2.1) oprócz, z wyjątkiem
(2.2) mat. odjąć (spójnik stawiany między odjemną i odjemnikiem)
przymiotnik
(3.1) mat. stawiany przed liczbami ujemnymi i jako znak liczby przeciwnej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Kasia dostała dziś czwórkę z minusem.
(1.3) Jedziecie do stolicy kraju kapitalistycznego, który to kraj ma być może nawet tam i swoje… plusy. Rozchodzi się jednak o to, żeby te plusy nie przesłoniły wam minusów.
(2.1) Dałem jej wielki bukiet kwiatów minus jeden kwiatek, który mi się złamał.
(3.1) Jest minus dziesięć stopni.
Wiktionary
IPA: ˈmʲĩnus, AS: mʹĩnus
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. minusik m.
przym. minusowy
Wiktionary
(1.3) wada
(2.2) odjąć
Wiktionary
zdrobnienie od: minus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim, nad Jenisejem;
Wiktionary
Minusińsk ( Минусинск) – miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim, nad Jenisejem. Około 67 tys. mieszkańców (2020).
W mieście rozwinął się przemysł elektrotechniczny, spożywczy, odzieżowy oraz meblarski.
Wikipedia
przym. minusiński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Minusińskiem, dotyczący Minusińska
Wiktionary
rzecz. Minusińsk mrz.
Wiktionary
mała litera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) typogr. mała litera;
Wiktionary
a…z
Minuskuła (mała litera, litera tekstowa) – każda z małych liter alfabetu. Przeciwieństwo majuskuły. Majuskuły występują jedynie w pismach dwuszeregowych, jak cyrylica, łacinka, alfabet ormiański czy grecki, a nie występują w pismach jednoszeregowych, jak awestyjskie czy aurebesh.
Wikipedia
(1.1) Według większości historyków zajmujących się historią litery rysunek minuskuł był wynikiem powolnej ewolucji pisma (…) (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˌmʲĩnuˈskuwa, AS: mʹĩnuskuu̯a
Wiktionary
przym. minuskułowy
Wiktionary
(1.1) mała litera
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający format minuskuły
Wiktionary
rzecz. minuskuła ż.
Wiktionary
środowiskowo: oznaczać jakąś treść internetową w celu pokazania, że nie przypadła nam do gustu lub że się z nią nie zgadzamy; dawać minusa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ujemny
Wiktionary
IPA: ˌmʲĩnuˈsɔvɨ, AS: mʹĩnusovy
Wiktionary
rzecz. minus, minusik
przym. minus
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. plural|minuta.
Wiktionary
IPA: ˈmʲĩnut, AS: mʹĩnut
Wiktionary
1. jednostka czasu równa 1/60 godziny; 60 sekund;
2. jednostka kąta płaskiego równa 1/60 stopnia;
3. przenośnie: chwila, niewielki odcinek czasu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miar. jednostka czasu, równa 60 sekundom (= sześćdziesięciu);
(1.2) mat. jednostka kąta płaskiego równa 1/60 stopnia (= jednej sześćdziesiątej); poprawnie minuta kątowa;
(1.3) odległość pokonywana w ciągu minuty (1.1)
Wiktionary
Minuta, skrót min (bez kropki) – legalna jednostka czasu nienależąca do układu SI, równa 60 sekundom. Wywodzi się z sumeryjskiego układu miar. Termin minuta pochodzi z łacińskiego wyrażenia "pars minuta prima" - pierwsza mała część lub maleńka cząstka.
Wikipedia
(1.1) Czekaliśmy na niego piętnaście minut.
(1.2) Moje urządzenie GPS potrafi podać pozycję z dokładnością do pół minuty.
(1.3) Dworzec jest 15 (= piętnaście) minut stąd.
Wiktionary
IPA: mʲĩˈnuta, AS: mʹĩnuta
Wiktionary
rzecz. minutnik mrz.
:: zdrobn. minutka ż., minuteczka ż.
przym. minutowy
Wiktionary
(1.1) skr. min
(1.2) symbol międzynarodowy ' lub ´
Wiktionary
wyznaczony czas na wykonanie jakiejś czynności
SJP.pl
zdrobnienie od: minutka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: minuta
Wiktionary
IPA: ˌmʲĩnuˈtɛt͡ʃka, AS: mʹĩnutečka
Wiktionary
rzecz. minuta ż., minutka ż., minutnik mrz.
przym. minutowy
Wiktionary
zdrobnienie od: minuta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: minuta
Wiktionary
rzecz. minuta ż., minuteczka ż., minutnik mrz.
przym. minutowy
Wiktionary
zdrobnienie od: minuta
SJP.pl
zdrobnienie od: minuta
SJP.pl
1. urządzenie do odmierzania krótkich odcinków czasu; timer;
2. wskazówka zegara pokazująca minuty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wskazówka zegara pokazująca minuty
(1.2) czasomierz z alarmem, który odmierza upływ minut
Wiktionary
Minutnik – urządzenie do odliczania czasu, sygnalizujące – zazwyczaj akustycznie, np. dzwonkiem – upływ nastawionej wcześniej liczby minut. Wykorzystywane m.in. w gospodarstwie domowym, np. w kuchni, gdzie ułatwia dopilnowanie prawidłowego czasu gotowania potraw.
Wikipedia
(1.2) Nazwa pomodoro pochodzi od kuchennego minutnika, którego Cirillo użył w swoich pierwszych eksperymentach.
Wiktionary
rzecz. minuta ż., minutka ż., minuteczka ż.
przym. minutowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający jedną minutę
(1.2) wskazujący minuty
Wiktionary
(1.2) Ambitny, seksowny, inkluzywny, pełen energii, żywiołowy, buntowniczy, a czasem chaotyczny, niezręczny i przesadnie napakowany, 135-minutowy spektakl odzwierciedlał cechy, które definiują karierę Madonny.
Wiktionary
rzecz. minutnik mrz., minuta ż., minutka ż., minuteczka ż.
Wiktionary
bezszczękowiec, krągłousty; przedstawiciel grupy pierwotnych kręgowców; minoga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. prymitywne, podobne do węgorza zwierzę z nadgromady bezżuchwowców, o długim ciele pozbawionym łusek i uzębionym otworze gębowym bez szczęki, którego używa, by przysysać się do innych ryb i żywić się ich krwią;
Wiktionary
(1.1) Od dwóch lat wszystkie gatunki minogów, w tym minóg rzeczny, są pod całkowitą ochroną, a przy elektrowni w Brodzkich Młynach kłusowniczy proceder odławiania minogów wciąż trwa i kłusownicy mają się dobrze.
Wiktionary
(1.1) reg. minoga
Wiktionary
1. przejść, przejechać, przelecieć obok kogoś, czegoś
2. (np. młodość, czas) upłynąć, przeminąć
3. (np. o deszczu, bólu) ustać, ustąpić, wygasnąć
4. minąć się:
a) przejść obok siebie
b) nie spotkać się, rozminąć się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. mijać)
(1.1) dokonany od|mijać.
czasownik zwrotny dokonany minąć się
(2.1) przejść, przejechać obok siebie nawzajem
Wiktionary
(1.1) Lato po wyjeździe papieża minęło pod znakiem obchodów dziesięciolecia niepodległości.
(2.1) Minęli się o włos.
Wiktionary
IPA: ˈmʲĩnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: mʹĩnõńć
Wiktionary
rzecz. mijanie n., minięcie n.
czas. omijać
przym. miniony
Wiktionary
jednojądrowa, niedojrzała komórka mięśni
SJP.pl
Mioblast (łac. "myoblastus") – komórka pochodzenia mezodermalnego, będąca bezpośrednim prekursorem komórek mięśniowych.
Mioblasty wędrują podczas rozwoju zarodkowego z mięśniowej części somitu (miotom) do zawiązków przyszłych mięśni, gdzie ulegają fuzji z jądrami położonymi w rejonie środkowym, tworząc rurkowate formy, tak zwane miotuby, które różnicują się we włókna mięśniowe. Z mioblastów powstają także komórki tkanki tłuszczowej brunatnej.
Wikipedia
pierwsza epoka młodszego trzeciorzędu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. pierwsza (starsza) epoka neogenu;
Wiktionary
Miocen (z μείων ‘mniej’ i καινός ‘nowy’) – najstarsza epoka neogenu. Czas przemian geologicznych skorupy ziemskiej. Wypiętrzenie nowych łańcuchów górskich zmieniło cyrkulację powietrza i wód. Trwał od 23,03 mln do 5,333 mln lat temu.
Wikipedia
IPA: ˈmʲjɔt͡sɛ̃n, AS: mʹi ̯ocẽn
Wiktionary
przym. mioceński
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) geol. dotyczący miocenu, związany z miocenem, występujący lub powstały w miocenie
Wiktionary
rzecz. miocen m.
Wiktionary
podstawowa komórka mięśni gładkich, o wrzecionowatym kształcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. komórka tkanki mięśniowej, wyspecjalizowana w kurczeniu się
Wiktionary
Komórka mięśniowa, włókno mięśniowe, miocyt – wydłużony, pojedynczy element strukturalny tkanki mięśniowej. W komórkach nabłonkowo-mięśniowych i w tkance mięśniowej są to pojedyncze, wrzecionowate komórki. W mięśniach poprzecznie prążkowanych występuje w formie cylindrycznych, długich tworów wielojądrowych.
Wikipedia
(1.1) komórka mięśniowa
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny miodojadów
SJP.pl
przyrząd do odwirowywania miodu z plastrów pszczelich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pszcz. urządzenie do pozyskiwania miodu z plasterastra
Wiktionary
Miodarka (wirówka do miodu) – przyrząd do wydobywania miodu z plastrów pszczelich pod działaniem siły odśrodkowej.
Wikipedia
rzecz. miód mrz.
przym. miodny, miodowy
Wiktionary
(1.1) wirówka
Wiktionary
zdrobnienie od: miodek
SJP.pl
zdrobnienie od: miód; miodzik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: miód
(1.2) zob. miodek turecki.
(1.3) zob. miodek majowy.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W chłodne wieczory lubię gorącą herbatkę z miodkiem i cytryną.
(1.2) Przed cmentarzem na Rakowicach kupiłem dzieciom miodek waniliowy.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɔdɛk, AS: mʹi ̯odek
Wiktionary
rzecz. miód mrz., miodzio n., miodowanie n., miodowar mos., miodownik mos./mrz., miodnik mrz., miodówka ż., miodowiec mzw., mioducha ż.
czas. miodować ndk.
przym. miodowy, miodkowy, miodny
przysł. miodowo
Wiktionary
(1.1) miodzio
Wiktionary
miodla indyjska - gatunek drzewa z rodziny miodlowatych; melia indyjska
SJP.pl
o cechach miodlowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
o cechach miodlowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
część ula, w której znajdują się główne zasoby miodu, pierzgi i kitu pszczelego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pszcz. część gniazda rodziny pszczelej z plasterastrami z miodem
Wiktionary
(1.1) korpus miodowy, nadstawka miodowa
Wiktionary
gruczołowy organ roślin miododajnych, wydzielający nektar; nektarium
SJP.pl
Miodniki, nektarniki ( nectaria, nectary) – jedno- lub wielokomórkowe organy gruczołowe roślin wydzielające nektar. Mają bardzo różnorodną formę, mogą być niepozorne lub okazałe i barwne. Zlokalizowane zwykle w kwiecie służą do wabienia zwierząt, głównie owadów, dokonujących zapylenia. Rośliny wyposażone w miodniki i wytwarzające nektar nazywane są roślinami miododajnymi.
Wikipedia
o grach komputerowych: stopień, w jakim gra absorbuje, przyciąga uwagę gracza; grywalność
SJP.pl
1. bogaty w miód; miododajny;
2. o zapachu: odurzająco słodki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest miododajne
Wiktionary
przym. miododajny
Wiktionary
zawierający miód, dostarczający miodu; miodorodny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bogaty w miód
(1.2) bot. taki, który zawiera nektar wykorzystywany przez pszczoły do wytwarzania miodu
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɔdɔˈdajnɨ, AS: mʹi ̯ododai ̯ny
Wiktionary
rzecz. miód mrz., miododajność ż.
Wiktionary
mały ptak z rodziny o tej samej nazwie, z rzędu wróblowych, o jaskrawym upierzeniu i pędzelkowato zakończonym języku, ułatwiającym mu zlizywanie nektaru kwiatów, żyjący w Australii, na Nowej Gwinei i w południowej Afryce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak z rodziny nazwa systematyczna|Meliphagidae|ref=tak.;
Wiktionary
Miodokwiat ("Herminium" L.) – rodzaj bylin należących do rodziny storczykowatych ("Orchidaceae"). Należy do niego w szerokim ujęciu ok. 50 gatunków. W Polsce tylko jeden gatunek – miodokwiat krzyżowy, będący zarazem gatunkiem typowym rodzaju. Przedstawiciele rodzaju występują w Europie (tylko jeden gatunek) oraz w południowo-zachodniej, środkowej i wschodniej Azji.
Wikipedia
rodzina roślin należąca do rzędu bodziszkowców
SJP.pl
o cechach miodokwiatowych (rodzina roślin)
SJP.pl
obfitujący w miód; dostarczający miodu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dostarczający miodu
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny miodojadów
SJP.pl
miejsce degustacji różnych rodzajów miodu
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny miodojadów
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przest. przen. poet. niezwykle miły i serdeczny w treści, mowie
(1.2) daw. dający miód
Wiktionary
(1.2) Krainato, w której zdrowe powietrze, żyzna rola, las miodopłynny, rybna woda, bitni wojacy, pracowici sielanie, konie wytrwałe, robocze woły, mleczne krowy i wełniste owce. sic.
Wiktionary
rzecz. miodopłynność ż.
Wiktionary
(1.1) wylewny, urokliwy, urzekający
(1.2) współcz. miododajny
Wiktionary
zawierający miód, dostarczający miodu; miododajny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce, w którym syci się miód, wytwórnia miodu pitnego
(1.2) lokal, w którym podaje się miód pitny
Wiktionary
(1.2) Poszliśmy do miodosytni na Rynku w południe, ale trzeba było poczekać godzinę, bo miód był sprzedawany od 13.00.
Wiktionary
rzecz. miodosytnictwo n., miodosytnik m.
czas. sycić miód
Wiktionary
zawód miodosytnika
SJP.pl
osoba trudniąca się zawodowo syceniem miodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wytwórca miodu pitnego
Wiktionary
rzecz. miodosytnia ż.
czas. sycić miód
Wiktionary
(1.1) miodowar, miodowarnik
Wiktionary
mówiący ładnie; mówiący same miłe i przyjemne rzeczy; wymowny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) żart. lub iron. prawiący komplementy
(1.2) żart. lub iron. mówiący ładnie, elokwentnie
Wiktionary
(1.1) pochlebny
(1.2) złotousty, krasomówczy, elokwentny, wymowny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wytwórca miodu pitnego
Wiktionary
rzecz. miodek mrz., miodowarnia ż.
Wiktionary
(1.1) miodosytnik, miodowarnik
Wiktionary
nakładać warstwę miodu na włosy lub twarz w celach oczyszczających
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miodownica sosnowa, miodownica dębówka - gatunki mszyc z rodziny miodownicowatych
SJP.pl
o cechach miodownicowatych (rodzina mszyc)
SJP.pl
Miodownicowate ("Lachnidae") – rodzina owadów z rzędu pluskwiaków równoskrzydłych. Owady te mają ciało pokryte krótkimi włoskami i krótkie syfony.
Mszyce z tej rodziny są jednodomne i żyworodne. Wytwarzają spadź, a szkody przez nie powodowane nie są duże.
Wikipedia
o cechach miodownicowatych (rodzina mszyc)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: miodownik
Wiktionary
rzecz. miodownik mos./mrz.
Wiktionary
1. ciasto na miodzie, rodzaj piernika;
2. roślina z rodziny wargowych, wydzielająca silny cytrynowy zapach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. ciasto z dodatkiem miodu
(1.2) bot. nazwa systematyczna|Melittis|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych;
(1.3) bot. lud. żmijowiec zwyczajny
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) daw. ktoś, kto wypieka (lub sprzedaje) pierniki z miodem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: mʲjɔˈdɔvʲɲik, AS: mʹi ̯odovʹńik
Wiktionary
rzecz. miód mrz., miodek mrz.
:: zdrobn. miodowniczek mrz.
przym. miodowy
Wiktionary
(2.1) piernikarz
Wiktionary
ptak z rzędu łaźców
SJP.pl
Miodowody (Indicatoridae) – rodzina ptaków z rzędu dzięciołowych (Piciformes), obejmująca kilkanaście gatunków ptaków.
Wikipedia
żółty o miodowym odcieniu
SJP.pl
1. związany z miodem;
2. zrobiony z miodu, mający smak, zapach miodu;
3. mający kolor miodu, złotawy;
4. przenośnie: miły;
5. miesiąc miodowy - pierwszy miesiąc po ślubie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kulin. spoż. dotyczący miodu, zawierający miód, zrobiony z miodu
(1.2) mający kolor złotawy, taki jak kolor miodu
(1.3) przypominający miód w smaku lub zapachu
(1.4) książk. przen. miły, słodki, przyjemny, rozkoszny
Wiktionary
IPA: mʲjɔˈdɔvɨ, AS: mʹi ̯odovy
Wiktionary
rzecz. miód mrz., miodek mrz., miodzik mrz., miodzic mrz., miodnik mrz., miodownik mos./mzw./mrz., miodziarz mos., miodziarka ż., miodność ż., miodnikowość ż., miodówka ż., miodówkowate nmos., miodówkowatość ż.
przym. miodny, miodnikowy, miodnisty, miodówkowaty
przysł. miodowo, miodnie
Wiktionary
(1.2) złotawy
(1.3) książk. miodny
(1.4) miły
Wiktionary
ptak z rzędu łaźców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak z rodziny nazwa systematyczna|Indicatoridae|ref=tak.;
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
gatunek ssaka z rodziny łasicowatych; ratel miodożerny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. zob. ratel.
Wiktionary
(1.1) Skóra na grzbiecie miodożera jest gruba i sztywna.
Wiktionary
przym. miodożerny
Wiktionary
ratel miodożerny - gatunek ssaka z rodziny łasicowatych; miodożer
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zool. żywiący się miodem
Wiktionary
(1.1) W Europie występuje kilka miodożernych gatunków ssaków.
Wiktionary
rzecz. miodożer m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. wódka, nalewka na miodzie
Wiktionary
rzecz. miodek mrz., miodzio n., miód mrz.
Wiktionary
roślina z rodziny szorstkolistnych, używana w lecznictwie
SJP.pl
Zo
Wikipedia
1. porobnica miodunkowa - gatunek pszczoły z rodziny porobnicowatych; porobnica włochatka;
2. → miodunka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miodwa łąkowa - gatunek pszczoły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. zob. miodunka.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. przekładane ciasto z kremem i miodem
Wiktionary
osoba zajmująca się produkcją lub pozyskiwaniem miodu; miodownik
SJP.pl
zdrobnienie od: miód; miodek
SJP.pl
potocznie:
1. oceniany pozytywnie; super, ekstra;
2. świetnie, znakomicie, nadzwyczajnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: miód
Wiktionary
(1.1) Honorata upaprała miodziem cały śliniak.
Wiktionary
rzecz. miód m., miodek m., miodownik m., miodnik m., miodówka ż., miodowiec m., mioducha ż.
czas. miodować ndk.
przym. miodowy, miodkowy, miodny
przysł. miodowo
temsłow. miodo-
Wiktionary
(1.1) miodek
Wiktionary
1. nazwa słodkich jabłek, gruszek i wiśni;
2. owad, pluskwiak równoskrzydły z rodziny miodówkowatych;
3. regionalnie: grzyb z rodziny maślakowatych; maślak pstry;
4. wódka na miodzie
SJP.pl
1. nazwa słodkich jabłek, gruszek i wiśni;
2. owad, pluskwiak równoskrzydły z rodziny miodówkowatych;
3. regionalnie: grzyb z rodziny maślakowatych; maślak pstry;
4. wódka na miodzie
SJP.pl
Miodówki, koliszki, psylle (Psylloidea) – licząca około 1500 gatunków na całym świecie nadrodzina owadów w obrębie pluskwiaków równoskrzydłych, piersiodziobych (Sternorrhyncha). Koliszki są grupą pokrewną z mszycami (Aphidoidea), mączlikami (Aleyrodoidea) i czerwcami (Coccoidea), z czego najbardziej podobne są mączlikom. W nauce miodówki znane są bardziej jako koliszki bądź psylle. W zapisie kopalnym znane są od jury.
Wikipedia
rodzina owadów z rzędu pluskwiaków równoskrzydłych
SJP.pl
o cechach miodówkowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
włókienko mięśniowe, filament białkowy w postaci minipałeczki
SJP.pl
mieszanina rozpuszczalnych w wodzie białek mięśni z grupy albumin
SJP.pl
hemoproteina występująca w mięśniach, stanowi zbiornik tlenu
SJP.pl
Mi
Wikipedia
urządzenie rejestrujące mechaniczne zmiany w mięśniach
SJP.pl
zapis odpowiedzi mechanicznej mięśni na bodźce
SJP.pl
mimowolne ruchy powstałe przez zmiany o różnym umiejscowieniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. krótkotrwały, nagły napad padaczkowy objawiający się raptownym skurczem mięśni;
Wiktionary
anatom badający mięśnie
SJP.pl
dział anatomii, nauka o mięśniach
SJP.pl
Miologia (gr. "my" ‘mięsień’, logos ‘nauka’) – dział anatomii, nauka o mięśniach, ich strukturze, rozmieszczeniu i funkcjonowaniu.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z miologią, dotyczący miologii
Wiktionary
rzecz. miologia ż.
Wiktionary
część zarodka kręgowców; somit
SJP.pl
Miomer – podstawowy, metameryczny odcinek strukturalno-czynnościowy mięśnia zbudowany z miofibryli. Miomery mogą być zawiązkami lub segmentami mięśni. Mają około 2–3 μm szerokości. Zalicza się do nich miotomy i somity, a w mięśniach prążkowanych – sarkomery.
Wikipedia
fundamentalna cząstka elementarna należąca do grupy leptonów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. nietrwała cząstka elementarna należąca do leptonów, podobna do elektronu, ale cięższa od niego;
Wiktionary
Miony – nietrwałe cząstki elementarne, należące do leptonów. Występują w dwóch stanach ładunkowych (będących wzajemnie antycząstkami) μ− i μ+. Oznacza się je minuskułą greckiej litery my.
Wikipedia
przym. mionowy
Wiktionary
kurczliwe włókienko w ciele orzęska i gregaryny
SJP.pl
atom egzotyczny zbudowany z antymionu i elektronu
SJP.pl
Mionium (symbol Mu) – nazwa atomu egzotycznego zbudowanego z antymionu (μ+) i orbitującego wokół niego elektronu (e–). Mionium strukturą przypomina atom wodoru; antymion, którego masa jest 207 razy większa od elektronu, zajmuje w nim miejsce protonu. Ze względu na dużą różnicę mas cząstek mionium przypomina atom wodoru także pod względem energii jonizacji i promienia atomu w modelu Bohra. Stan podstawowy mionium ma energię -13,54 eV, bardzo bliską wartości -13,64 eV dla wodoru.
Wikipedia
→ mion
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. związany z mionami, dotyczący mionów
Wiktionary
(1.1) Większość eksperymentów jest nastawiona na mierzenie neutrin elektronowych, a więc jeśli one w locie ze Słońca zmienią się w neutrina mionowe, to wyjaśnia ich deficyt na powierzchni Ziemi.
Wiktionary
rzecz. mion m.
Wiktionary
choroba mięśni o różnej patogenezie i przebiegu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba polegająca na nieprawidłowym funkcjonowaniu włókien mięśniowych;
Wiktionary
(1.1) Innym z czynników wywołujących miopatię mogą być choroby układu hormonalnego.
Wiktionary
przym. miopatyczny
Wiktionary
choroba mięśni o różnej patogenezie i przebiegu
SJP.pl
Miopatie (ze μυσ = mięsień, πάθεια = cierpienie) – grupa chorób mięśni, w których włókna mięśniowe z różnych powodów nie funkcjonują prawidłowo, czego objawem jest osłabienie mięśni. Główna przyczyna tych chorób znajduje się w mięśniach, nie zaś układzie nerwowym (neuropatia) lub innym układzie. Miopatie mogą objawiać się również sztywnością mięśni lub ich skurczem.
Wikipedia
wada wzroku polegająca na niewyraźnym widzeniu oddalonych przedmiotów; krótkowidztwo, krótkowzroczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wada wzroku, krótkowzroczność;
Wiktionary
(1.1) (…) u dzieci urodzonych przedwcześnie miopia pojawia się częściej niż u dzieci urodzonych o czasie.
Wiktionary
(1.1) krótkowzroczność
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. miarka
Wiktionary
1. potomstwo ssaków pochodzące z jednej ciąży;
2. rzut, rzucenie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. człowiek parający się miotaniem
2. przedmiot służący do miotania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. lekkoatleta uprawiający pchnięcie kulą, rzut dyskiem lub rzut oszczepem
(1.2) sport. zawodnik drużyny baseballa będący na pozycji, z której rzuca piłkę
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) wojsk. broń, która wyrzuca coś na większy dystans, np. granaty, ogień, kamienie lub miny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(2.1) Na wyspie widać bitewne przygotowania. Nad brzegiem pojawiają się łucznicy i procarze. W dalszych szeregach miotacze oszczepów i ciężkozbrojni.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɔtat͡ʃ, AS: mʹi ̯otač
Wiktionary
rzecz. miotanie n.
:: fż. miotaczka ż.
czas. miotać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. lekkoatletka uprawiająca pchnięcie kulą, rzut dyskiem lub rzut oszczepem
Wiktionary
IPA: mʲjɔˈtat͡ʃka, AS: mʹi ̯otačka
Wiktionary
rzecz. miotanie n.
:: fm. miotacz m.
czas. miotać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|miotać.
Wiktionary
IPA: mʲjɔˈtãɲɛ, AS: mʹi ̯otãńe
Wiktionary
czas. miotać
rzecz. miotacz mrz./mos., miotaczka ż.
Wiktionary
maszyna do sypania piasku i drobnych kamieni na pryzmy i wyrobiska
SJP.pl
1. rzucać, ciskać;
2. trząść, rzucać czymś w różne strony;
3. miotać się - wykonywać chaotyczne, bezładne ruchy
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. miotnąć)
(1.1) mocno i daleko rzucać
(1.2) o uczuciach, zwłaszcza różnorodnych: silnie opanowywać kogoś, wzburzać
czasownik zwrotny niedokonany miotać się (dk. miotnąć się)
(2.1) rzucać się, wykonywać chaotyczne ruchy na różne strony
Wiktionary
(1.2) Miotany niepokojem, uniesiony gniewem padł wreszcie na posłanie.
(2.1) Ja miotam się w tych samych co zawsze myślach, w tej samej co zawsze stylistyce.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɔtat͡ɕ, AS: mʹi ̯otać
Wiktionary
rzecz. miotacz mrz./mos., miotaczka ż.
czas. miotnąć dk.
Wiktionary
(1.1) ciskać, rzucać; reg. pozn. świgać
Wiktionary
miotłowy; dotyczący miotły, podobny do miotły
SJP.pl
zdrobnienie od: miotła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: miotła
(1.2) mała miotła
(1.3) przyrząd do oganiania się od much
Wiktionary
IPA: mʲjɔˈtɛwka, AS: mʹi ̯oteu̯ka
Wiktionary
rzecz. miotła ż., miotlarz mrz., miotlarstwo n., zamiatanie n., zamiecenie n.
czas. zamiatać ndk., zamieść dk.
przym. miotłowy, miotełkowy
Wiktionary
przypominający małą miotłę, podobny do małej miotły
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
osoba trudniąca się wyrobem lub sprzedażą mioteł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek zajmujący się zawodowo wyrobem bądź sprzedażą mioteł
Wiktionary
rzecz. miotła ż., miotełka ż.
czas. zamiatać
przym. miotłowy
Wiktionary
podobny do miotły, przypominający miotłę; mietlasty; mietlisty
SJP.pl
1. zgrubienie od: miotła;
2. trzonek, na którym osadzona jest miotła
SJP.pl
1. rzucić czymś z dużą siłą; cisnąć;
2. zachwiać, zakołysać, zaszamotać;
3. rzadko: miotnąć się - zachwiać się, zakołysać się, zaszamotać się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. miotać)
(1.1) rzad. dokonany od|miotać.
czasownik zwrotny dokonany miotnąć się (ndk. miotać się)
(2.1) rzad. dokonany od|miotać się.
Wiktionary
(1.1) Nagle miotnęła bezwstydnie brzuchem, zapach babskich spódnic wionął na Panteleja […]; ruszyła na niego piersią, wykrzywiając twarz i szczerząc zęby.
(2.1) Miotnę się do Tęczyna;—sprawności dowiodę…
Wiktionary
czas. miotać
Wiktionary
część somitu stanowiąca zaczątek mięśni szkieletowych
SJP.pl
Miotom – część somitów, stanowiąca zaczątek mięśni szkieletowych.
W każdy miotom wrasta odpowiedni neuromer, zapewniając mu unerwienie. Unerwienie to zachowuje się również i wówczas, gdy mięśnie przesuną się daleko od miejsc swojego pierwotnego położenia.
Miotomy oddzielone są od siebie przez przegrody (miosepta) i zbudowane z mioblastów ("myoblastus"), których liczba w piątym tygodniu życia zarodkowego szybko wzrasta. W miarę wzrostu miotomy dzielą się na:
Wikipedia
w medycynie: zabieg przecięcia mięśnia lub usunięcia jego części
SJP.pl
skurcz toniczny mięśnia
SJP.pl
kij z włosami na końcu służący do sprzątania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) narzędzie służące do zamiatania, zazwyczaj w postaci pęku rózg związanych z jednej strony i przymocowanych do trzonka; symbol czarownicy;
(1.2) przen. coś przypominającego kształtem miotłę (1.1)
(1.3) bot. zob. czarcia miotła.
(1.4) bot. zob. miotła zbożowa.
(1.5) środ. inform. uprawnienia administratora w portalu internetowym
Wiktionary
Miotła – proste narzędzie czyszczące służące do usuwania pyłu i śmieci z płaskich powierzchni, przede wszystkim podłóg. Składa się z podłużnej, cylindrycznej rączki (styliska) i umieszczonego na jej końcu aparatu czyszczącego (w tradycyjnych miotłach pęk rózeg). Dawniej miotły powszechnie uznawano za podstawowy atrybut wiedźm i czarownic. Ich rola jako narzędzi umożliwiających latanie osobom uprawiającym czarną magię do dziś przetrwała w baśniach, legendach i popkulturze.
Wikipedia
(1.1) Weź miotłę i pomóż mamie sprzątać.
(1.1) Czynił to zawsze z nader pilną uwagą i jednym rzutem oka odkrywał najmniejsze źdźbło słomy lub ziarenko kurzu, którego nie zgarnęła miotła służącej.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɔtwa, AS: mʹi ̯otu̯a
Wiktionary
rzecz. mietlica ż., zmiotek m., zmiotka ż., pomiotło n., miotlarz m., zmiotek m.
:: zdrobn. miotełka ż.
:: zgrub. miotlisko n.
czas. zamiatać ndk., zmiatać ndk., wymiatać ndk., obmiatać ndk., zamieść dk., zmieść dk., wymieść dk., obmieść dk., podmiatać ndk., podmieść dk.
przym. miotłowy, miotełkowy
Wiktionary
fraza rzeczownikowa, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) ogrod. narzędzie stosowane w ogrodnictwie do grabienia liści, wykonane najczęściej ze stalowych prętów tworzących wachlarz długich sprężystych zębów
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɔtwɔ‿ˈɡrabʲjɛ, AS: mʹi ̯otu̯o‿grabʹi ̯e
Wiktionary
miotelny; dotyczący miotły, podobny do miotły
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z miotłą, dotyczący miotły
Wiktionary
rzecz. miotła ż., miotełka ż., miotlarz m.
czas. zamiatać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. nienaturalne zwężenie źrenicy oka;
Wiktionary
Mioza (łac. "miosis") – objaw medyczny określający zwężenie źrenicy oka. Jest jednym z objawów wchodzących w skład zespołu Hornera, występuje też pod wpływem leków (opiatów, pilokarpiny) i w uszkodzeniu mostu. W starszym wieku zdolność źrenic do rozszerzania się w reakcji na ciemność jest osłabiona lub zniesiona.
Wikipedia
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(1.1) W. lp. od mioza
Wiktionary
jedno z białek kurczliwych włókienek mięśniowych; miozyna
SJP.pl
jedno z białek kurczliwych włókienek mięśniowych; miozyn
SJP.pl
Mi
Wikipedia
rodzaj lekkiego materiału izolującego, stosowanego do izolacji cieplnej, np. chłodni, samolotów; iporka
SJP.pl
skrót od: Million Instructions Per Second, w informatyce: jednostka pomiaru szybkości pracy procesora (milion instrukcji na sekundę)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. książkowo: duże uznanie, szacunek, poważanie; respekt, rewerencja, estyma;
2. dawniej: zgoda, pokój;
3. od początku XX wieku w Rosji:
a) terytorialna wspólnota społeczna, pozostałość wspólnoty rodowej;
b) wspólnota sąsiedzka, wiejska lub grodowa;
4. w dawnym prawie polskim: nadzwyczajna ochrona przyznawana osobom (np. duchownym, kupcom) lub określonym miejscom (np. dworom królewskim, kościołom); ręka pańska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. polit. pokój (przeciwieństwo wojny)
(1.2) przest. szacunek, poważanie
(1.3) hist. praw. szczególna ochrona, przyznawana przez monarchę niektórym osobom lub miejscom
(1.4) hist. wspólnota terytorialna u Słowian wschodnich
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: mʲir, AS: mʹir
Wiktionary
rzecz. zmir m., mirowe n., miroczyńca m., mirodawca m., mirolubiec m., mirołomca m., Mirosław m.
przym. mirny, mirowy, mirolubny, mirołomny
przysł. mirnie, mirno
Wiktionary
(1.4) obszczina
Wiktionary
1. gumożywica z drzew balsamowych; mirra; myrra;
2. rodzaj gwiazdy zmiennej pulsacyjnej długookresowej, o masie 2-3 razy większej od masy Słońca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) poufała forma żeńskich imion Mirosława
(1.3) poufała forma żeńskich imion Sławomira
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Z okazji urodzin poślemy Mirze kwiaty i bombonierę.
(1.2) Na znaczku z podobizną króla Władysława Łokietka z 1995 roku Kopecki umieścił ukryte wyznanie – „Mira – Moja Miłość".
Wiktionary
IPA: ˈmʲira, AS: mʹira
Wiktionary
(1.2)
rzecz. Mirosława ż., Mirka ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mirabelka;
1. śliwa z gatunku lubaszek, o małych, okrągłych, żółtych owocach;
2. owoc tej śliwy; lubaszka
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mirabeli lub z nią związany
SJP.pl
mirabela;
1. śliwa z gatunku lubaszek, o małych, okrągłych, żółtych owocach;
2. owoc tej śliwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. ogrod. odmiana śliwy domowej o małych żółtych owocach;
(1.2) ogrod. spoż. kulin. owoce śliwy mirabelki (1.1)
Wiktionary
(1.1) W owocach mirabelki miąższ łatwo odchodzi od pestki.
(1.2) Nagotowałam kompotu z mirabelek, może skosztujesz?
Wiktionary
przym. mirabelkowy
Wiktionary
(1.1) mirabela
Wiktionary
minerał, uwodniony siarczan sodu; sól glauberska rodzima
SJP.pl
Mirabilit (sól glauberska) – minerał z gromady siarczanów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych regionach Ziemi. Nazwa pochodzi od "sal mirabile Glauberi" = niezwykła, cudowna sól Glaubera.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
średniowieczny dramat religijny przedstawiający cudowne wydarzenia z życia świętych i męczenników; mirakl
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Mi
Wikipedia
w architekturze: balkon, wykusz, taras itp. z pięknym widokiem
SJP.pl
}}{{infobox tabela dodaj
Wikipedia
Miradowo – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, w gminie Zblewo, na Pojezierzu Starogardzkim, przy drodze krajowej nr 22. W pobliżu Miradowa znajdują się jeziora Grygorek i Raduńskie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Wikipedia
w islamie: wniebowstąpienie Mahometa
SJP.pl
Mi
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki
(1.1) mot. włoski samochód, model Fiata 131 w wersji sedan, produkowany w latach siedemdziesiątych XX w.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ragazzo da Napoli zajechał mirafiori – na sam trotuar wjechał kołami.
Wiktionary
[czytaj: miraż] marka myśliwców
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
średniowieczny dramat religijny przedstawiający cudowne wydarzenia z życia świętych i męczenników; miracle
SJP.pl
Mirakl ( miracle – cud) – gatunek dramatu ukształtowany w XII wieku. W scenicznych obrazach ukazuje on wydarzenia z życia męczenników i świętych, wysuwając na plan pierwszy cudowne wydarzenia i boskie interwencje w losy postaci. Przedstawienia te mogły być oparte na apokryfach i opowiadać o cudach Matki Boskiej pomagającej ludziom. Gatunek szczególnie popularny w późnym średniowieczu we Francji, w Niemczech, Niderlandach, Anglii i Hiszpanii.
Wikipedia
Mirakowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim, w gminie Chełmża, nad jeziorami Chełmżyńskim i Grodzieńskim.
Wikipedia
glikoproteina zmieniająca smak kwaśny na słodki, obecna w owocach synsepala słodkiego (afrykański krzew)
SJP.pl
Mi
Wikipedia
urządzenie sprawdzające jakość wyrobów odzieżowych (np. spuszczone oczka, niestarannie zszyte szwy itp.)
SJP.pl
niegniotąca się tkanina ze sztucznego włókna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) astr. jeden z księżyców Urana;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Miranda i jestem fotomodelką z Milanówka.
(1.1) Mirandy imieniny obchodzą 11 maja.
Wiktionary
IPA: mʲiˈrãnda, AS: mʹirãnda
Wiktionary
rzecz. miranda ż.
:: zdrobn. Mirandka ż., Mirandzia ż., Mirandeczka ż., Mirandusia ż., Mirandunia ż., Minda ż., Mira ż., Randa ż.
przym. Mirandzin
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Mirandka, Mirandzia, Mirandeczka, Mirandusia, Mirandunia, Minda, Mira, Randa
Wiktionary
Mirandola – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania, w prowincji Modena.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 21 482 osoby, 156,8 os./km².
W miejscowości znajduje się stacja kolejowa Mirandola.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z miastem Miranda do Douro (miasto w północno-wschodniej Portugalii)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język mirandyjski;
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mirandy lub z nią związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zgrub. imię|polski|m. Mirosław
Wiktionary
(1.1) Po co Żyto miał wiedzieć, że Miras poszedł tam jako „samotny mściciel”, a nie funkcjonariusz, który realizował plan zatrzymania przestępców.
Wiktionary
1. zjawisko optyczne polegające na tym, że przedmioty oddalone stają się widoczne na skutek różnego załamywania się światła w nierówno nagrzanych warstwach powietrza; fatamorgana;
2. mamidło, urojenie, złudzenie;
3. potocznie: nieziszczalne marzenie, ułuda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. zob. fatamorgana.;
(1.2) książk. przen. coś nieziszczalnego, złudnego; pozory czegoś
Wiktionary
Miraż, fatamorgana – zjawisko powstania pozornego obrazu odległego przedmiotu w wyniku różnych współczynników załamania światła w warstwach powietrza o różnej temperaturze, a co za tym idzie, gęstości. Początkowo fatamorganą nazywano miraże pojawiające się w Cieśninie Mesyńskiej, gdzie są one najefektowniejsze. W Polsce pojawiają się na Pustyni Błędowskiej oraz na Wyżynie Śląskiej. Miraże dzielą się na 2 rodzaje – miraż dolny i górny.
Wikipedia
(1.2) Choć Kanada się słodko uśmiecha, • Australia mirażem kusi, • nie możemy wszyscy wyjechać, • ktoś w tym kraju pozostać musi.
Wiktionary
IPA: ˈmʲiraʃ, AS: mʹiraš
Wiktionary
przym. mirażowy
Wiktionary
(1.1) fatamorgana
(1.2) mrzonka, chimera
Wiktionary
organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów nienasyconych, składnik olejków eterycznych
SJP.pl
Mi
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od mirt
Wiktionary
rzecz. mirt m.
przym. mirtowy
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Mircze ( Мірче) – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Mircze. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 844.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mircze. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Mircze (wieś w województwie lubelskim)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Mirosława (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Mirosław
Wiktionary
(1.1) Wspominałyśmy panu Mireczkowi o skrzypiących drzwiach.
Wiktionary
rzecz. Mirosław m., Miruś m., Mirek m.
przym. Mirkowy
Wiktionary
(1.1) Miruś, Mirek
Wiktionary
zdrobnienie od: Mirosława (imię żeńskie)
SJP.pl
[czytaj: miREJ] francuskie imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mirka bieszczadzka, mirka alpejska - gatunki owadów prostoskrzydłych z rodziny szarańczowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Mirosław
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jej wypowiedź nie spodobała się Mirkowi.
Wiktionary
rzecz. Mirosław m., Miruś m., Mireczek mos., Mirosława m., Mirka ż.
przym. Mirkowy
Wiktionary
(1.1) Miruś, Mireczek
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Mirela, Mirella – imię żeńskie, pochodzące z dialektu prowansalskiego języka oksytańskiego, od imienia "Mirèio". Zostało ono użyte po raz pierwszy w jednym z poematów przez poetę Frédérica Mistrala, który wywiódł "Mirèio" prawdopodobnie od słowa "mirar", w dialekcie prowansalskim oznaczającego „podziwiana” (z łac. "mirare" „podziwiać”). Mirela może także stanowić skrócenie włoskiego imienia "Mirabella".
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Mirela i pochodzę ze Stronia Śląskiego.
Wiktionary
IPA: mʲiˈrɛla, AS: mʹirela
Wiktionary
rzecz.
:: war. Mirella ż.
:: zdrobn. Mirelka ż., Mirelcia ż.
Wiktionary
(1.1) war. Mirella; zdrobn. Mirelka, Mirelcia
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mireli lub z nią związany
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Miri – miasto w Malezji, na północnym wybrzeżu Borneo, w stanie Sarawak. Około 239,6 tys. mieszkańców.
Wikipedia
1. grecki liczebnik główny, oznaczający liczbę 10 000;
2. niezliczona ilość, ogromna liczba, mnóstwo; miriady, multum, mrowie, zatrzęsienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. dziesięć tysięcy
(1.2) książk. ogromna ilość czegoś
Wiktionary
Miriada (μῡριάς, dop. μῡριάδος) – grecki liczebnik główny, oznaczający liczbę 10 000.
W liczbie mnogiej używany do wskazania bardzo dużej liczby, niepoliczalnej ilości, np. miriady gwiazd, ludzi, zwierząt.
Wikipedia
(1.2) Aszszur przybył z gór, od północy, przyszedł z miriadami swoich sił zbrojnych, mnóstwo ich obsadziło potoki, a konnica ich okryła wzgórza.
Wiktionary
przym. miriadowy
Wiktionary
(1.2) mnóstwo, mrowie, multum, zatrzęsienie
Wiktionary
niezliczona ilość, ogromna liczba, mnóstwo; miriada, multum, mrowie, zatrzęsienie
SJP.pl
jednostka masy równa 10 tysiącom gramów
SJP.pl
jednostka objętości równa 10 tysiącom litrów
SJP.pl
pseudonim literacki Zenona Przesmyckiego (1861-1944) - poety, tłumacza i krytyka literackiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈmʲirʲjãm, AS: mʹirʹi ̯ãm
Wiktionary
rzecz. Maria m./ż.
Wiktionary
jednostka długości równa 10 tysiącom metrów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. rzad. jednostka długości równa dziesięciu tysiącom metrów
Wiktionary
(1.1) daw. war. myriametr
Wiktionary
marka napojów gazowanych
SJP.pl
Mirinda – gazowany napój produkowany przez koncern PepsiCo o smaku pomarańczowym, arbuzowym, mandarynkowym, czerwonej pomarańczy, a kiedyś również ananasowym, którego produkcja rozpoczęła się w Hiszpanii. Nazwa napoju pochodzi z języka esperanto, w którym oznacza „przedziwny, godzien podziwu, cudowny”.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
mirka bieszczadzka, mirka alpejska - gatunki owadów prostoskrzydłych z rodziny szarańczowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od imienia żeńskiego: Mirosława
Wiktionary
Mirka – wieś w Palestynie, w muhafazie Dżanin. Według danych Palestyńskiego Centralnego Biura Statystycznego w 2016 roku liczyła 2002 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Ciocia Mirka jest panną.
Wiktionary
IPA: ˈmʲirka, AS: mʹirka
Wiktionary
rzecz. Mirek m., Mira ż., Mirosław m.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: Mirka
Wiktionary
(1.1) Mirko, czy wiesz która jest godzina?
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Mirek z żoną
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Mirka
Wiktionary
(1.1) Pod sklepem stała Mirkowa kolarzówka.
Wiktionary
rzecz. Mirek mos., Mirosław mos., Mireczek mos., Miruś mos.
Wiktionary
prymitywny instrument muzyczny z grupy membranofonów dętych, w postaci drewnianej, metalowej lub kartonowej rurki, zamkniętej z jednej strony cienką membraną, nadający głosowi zniekształcone, nosowe brzmienie przy śpiewie mormorando; kazoo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. dęty instrument perkusyjny w postaci drewnianej lub metalowej rurki z membraną;
Wiktionary
IPA: mʲirˈlʲitɔ̃n, AS: mʹirlʹitõn
Wiktionary
(1.1) flet rzezańców
Wiktionary
współżycie stawonogów z mrówkami lub symbioza roślin z mrówkami
SJP.pl
przestarzale: malutki, karzełkowaty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. karzełkowaty, malutki
Wiktionary
IPA: ˌmʲirmʲiˈdɔ̃j̃sʲci, AS: mʹirmʹidõĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
typ gladiatora z prostym mieczem, dużą tarczą i charakterystycznym hełmem; murmillo
SJP.pl
przysłówek
(1.1) daw. przysł. od: mirny
Wiktionary
(1.1) Bo są mnie mirnie niektórzy mołwili, a w gniewie ziemskiem mołwiąc lści są myślili.
Wiktionary
rzecz. mir
przym. mirny
przysł. mirno
Wiktionary
roślina z rodziny osoczynowatych; balsamodrzew
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. spokojny, zgodny, cichy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Daj mirne bydlenie, i win odpuszczenie.
Wiktionary
rzecz. mir
przysł. mirnie
Wiktionary
garbnik otrzymywany z owoców drzew rosnących na Półwyspie Indyjskim i na Cejlonie; myrobalana
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mirochny lub z nią związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Mirogniew – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Miro-" ("pokój, spokój, dobro") oraz "-gniew". Mogło oznaczać: "ten, który uśmierza gniew".
Imię występowało od 1218 roku. W XXI wieku nie występuje w publicznie dostępnych danych rejestru PESEL, wśród informacji dotyczących osób żyjących.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Mirogniewa – imię żeńskie pochodzenia słowiańskiego - żeńska forma imienia Mirogniew. Znaczenie imienia: "pokój i gniew". W formie żeńskiej imię nienotowane w źródłach staropolskich.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mirogniewy lub z nią związany
SJP.pl
Mirogniew z małżonką; Mirogniewowie
SJP.pl
Mirogniew z małżonką; Mirogniewostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mirogniewa lub z nim związany
SJP.pl
utwór poetycki złożony z wymyślonych wyrazów
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Miron ("Myron") – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa "myron" oznaczającego „wonny olejek, pachnidło”.
Miron imieniny obchodzi 8 sierpnia, 17 sierpnia, 30 sierpnia i 10 grudnia. Żeńskim odpowiednikiem jest imię Mirona.
W Polsce imię rzadkie, o rosnącej popularności, które w 1994 roku nosiło 1513 mężczyzn. W marcu 2001 roku odnotowano 1691 osób. W 2022 roku nosiło je 1861 mężczyzn (294. miejsce w grupie imion męskich).
Wikipedia
(1.1) Miał na imię Miron i hodował bernardyny krótkowłose.
(1.1) W Kościele katolickim na 8 sierpnia przypada wspomnienie św. Mirona z Krety.
Wiktionary
IPA: ˈmʲirɔ̃n, AS: mʹirõn
Wiktionary
rzecz. Mirona ż.
przym. Mironowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Miron
Wiktionary
Mirona – żeński odpowiednik pochodzącego z języka greckiego imienia Miron.
W Polsce używane rzadko. Od lat 30. XX wieku po kilkadziesiąt nadań na dekadę. W marcu 2001 roku nosiły je 329 Polki. Wiek XXI przyniósł tendencję malejącą. W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 251 kobiet o imieniu Mirona nadanym jako imię pierwsze.
Wikipedia
(1.1) Miała na imię Mirona i pochodziła z Rabki.
Wiktionary
rzecz. Miron mos.
przym. Mironowy
Wiktionary
dawne imię żeńskie
SJP.pl
Mironieg – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Miro-" (prasłowiańskie "mirъ" „pokój”, porównaj "mir", "mier" „pokój, bezpieczeństwo, przyjaźń”) i "-nieg" (prasłowiańskie "něga" „rozkosz”). Możliwe również, że nazwa pochodzi od Mironek.
Wikipedia
dawne imię żeńskie
SJP.pl
Mironiega – żeńska forma imienia Mironieg. W tej formie imię nienotowane w źródłach staropolskich.
Mironiega imieniny obchodzi 19 listopada.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Miron z małżonką; Mironowie
SJP.pl
nazwisko, np. Maria Iwanowna Mironowa, bohaterka "Córki kapitana" Aleksandra Puszkina
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Miron z małżonką; Mironostwo
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Mironówki
Wiktionary
rzecz. Mironówka ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mirona lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Mirona
Wiktionary
(1.1) Wzięła Mironowe kierpce i wystawiła je za próg.
Wiktionary
rzecz. Miron mos., Mirona ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. miasto w Ukrainie, w obwodzie kijowskim.
Wiktionary
Mironówka ( Миронівка, trb. "Myroniwka") – miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim, w rejonie obuchowskim. Do 2020 roku siedziba władz rejonu mironowskiego.
Wikipedia
przym. mironowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Miroszowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lubińskim, w gminie Lubin.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Mirosława
Wiktionary
Mirosław – słowiańskie imię męskie.
Wikipedia
(1.1) W grudniu Mirosław opuścił aż trzy treningi.
(1.1) Na kiedy przypadają imieniny Mirosława?
Wiktionary
IPA: mʲiˈrɔswaf, AS: mʹirosu̯af
Wiktionary
rzecz. Mirosławowa ż., Mirosławówna ż., Mirosławostwo lm m., Mirkowa ż., Mirkówna ż., Mirka ż., Mirosławki nmos.
:: zdrobn. Mirek mos., Mireczek mos., Miruś mos.
:: fż. Mirosława ż.
przym. Mirosławowy, Mirkowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Mirek, Mireczek, Miruś
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Mirosław
Wiktionary
Mirosława – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów "Miro-" ("pokój", "spokój", "dobro") oraz "-sława" ("sława"). Mogło oznaczać "ta, która sławi pokój". W źródłach polskich poświadczone od 1222 roku. Anagram tego imienia też jest żeńskim imieniem – Sławomira.
Wikipedia
IPA: ˌmʲirɔˈswava, AS: mʹirosu̯ava
Wiktionary
rzecz. Mira ż.
:: fm. Mirosław m.
Wiktionary
mieszkaniec Mirosławca (miasta w Polsce); Mirosławianin
SJP.pl
mieszkanka Mirosławca (miasta w Polsce); Mirosławianka
SJP.pl
mieszkaniec Mirosławca (miasta w Polsce); Mirosławczanin
SJP.pl
mieszkanka Mirosławca (miasta w Polsce); Mirosławczanka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Mirosławiec (dawniej "Frydląd Marchijski", niem. "Märkisch Friedland") – miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie wałeckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Mirosławiec. Położone na Pojezierzu Południowopomorskim, na północ od Jeziora Kosiakowo i na wschód od rzeki Korytnicy.
Wikipedia
IPA: ˌmʲirɔˈswavʲjɛt͡s, AS: mʹirosu̯avʹi ̯ec
Wiktionary
przym. mirosławiecki
Wiktionary
przymiotnik od: Mirosławiec
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mirosławy lub z nią związany
SJP.pl
Mirosław z małżonką; Mirosławowie
SJP.pl
Mirosław z małżonką; Mirosławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mirosława lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. podarek na okoliczność zawartego miru, układu
Wiktionary
(1.1) (…) podarkowe powinności (…). W tym ostatnim przypadku występują (…), swadebne i mirowe od zaręczyn i ślubu.
Wiktionary
rzecz. mir
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Mirowo, Mirowo Duże, Mirów, Mirów Nowy, Mirów Stary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mirowem, dotyczący Mirowa
Wiktionary
rzecz. Mirów m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) daw. przym. od: mir
Wiktionary
(1.1) Trzeba nam dalej prowadzić mirową sprawę.
Wiktionary
rzecz. mir
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
gumożywica z drzew balsamowych; mira; myrra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. farm. kosmet. żywica o przyjemnym zapachu, gorzkim, korzennym smaku otrzymywana z drzew i krzewów z rodzaju balsamowiec;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Wchodzę do mego ogrodu, siostro ma, oblubienico; / zbieram mirrę mą z moim balsamem; / spożywam plaster z miodem moim; / piję wino moje wraz z mlekiem moim.
Wiktionary
IPA: ˈmʲirːa, AS: mʹi•ra
Wiktionary
przym. mirrowy
Wiktionary
w informatyce:
1. serwer, na którym znajduje się kopia części lub całości zasobów innego serwera, używany w celu odciążenia serwerów właściwych lub jako kopia bezpieczeństwa; serwer lustrzany;
2. zapis zasobów na więcej niż jednym nośniku danych w celu zmniejszenia ryzyka ich utraty lub szybszego dostępu
SJP.pl
Mirror ( lustro) – kopia strony internetowej lub innych zasobów (np. bazy danych lub plików udostępnianych przez FTP).
Wikipedia
→ mirra
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mirrą, dotyczący mirry, zawierający mirrę
Wiktionary
rzecz. mirra ż., mira ż.
Wiktionary
(1.1) mirowy
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Mirsk ( Friedeberg/Queis) – miasto w południowo-zachodniej Polsce, na Dolnym Śląsku, na pograniczu z Górnymi Łużycami, w powiecie lwóweckim, w województwie dolnośląskim (w latach 1975–1998 w jeleniogórskim, wcześniej we wrocławskim), siedziba gminy Mirsk, nad rzeką Kwisą.
Wikipedia
IPA: mʲirsk, AS: mʹirsk
Wiktionary
przym. mirski
Wiktionary
→ Mirsk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Mirska (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Mirska (miasta w Polsce)
SJP.pl
zimozielony krzew pochodzenia śródziemnomorskiego; mirta (regionalnie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Myrtus|L.|ref=tak., rodzaj roślin krzewiastych z rodziny mirtowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju mirt (1.1)
Wiktionary
Mirt ("Myrtus" L.) – rodzaj roślin z rodziny mirtowatych. Obejmuje tylko dwa gatunki występujące w basenie Morza Śródziemnego (na wschodzie sięgające po Pakistan, na południu po Etiopię), dawniej zaliczano tu wiele gatunków tworzących współcześnie osobne rodzaje, występujące m.in. w Ameryce Południowej i Nowej Zelandii. Rośliny te rosną w naturze w suchych formacjach zaroślowych.
Wikipedia
IPA: mʲirt, AS: mʹirt
Wiktionary
rzecz. mirtowce nmos., mirtowate nmos., mirtówka ż.
:: zdrobn. mircik mrz.
przym. mirtowy, mirtowaty
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński merta, mierta, gw. Śląsk Cieszyński, Poznań myrta
Wiktionary
regionalnie: mirt (krzew lub drzewo z rodziny mirtowatych)
SJP.pl
rodzina roślin dwuliściennych o skórzastych liściach, występująca głównie w krajach tropikalnych
SJP.pl
Mi
Wikipedia
o cechach mirtowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Myrtales|Rchb.|ref=tak., rząd roślin okrytonasiennych z kladu różowych;
Wiktionary
Mirtowce ("Myrtales" Rchb.) – rząd roślin okrytonasiennych z kladu różowych. Zaliczanych tu 9 rodzin obejmuje 380 rodzajów z ponad 13 tysiącami gatunków.
Wikipedia
(1.1) Do rzędu mirtowców należą również wiesiołkowate.
Wiktionary
rzecz. mirt mrz.
przym. mirtowy
Wiktionary
przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych z kladu różowych
SJP.pl
→ mirt
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mirtem, dotyczący mirtu
przymiotnik jakościowy
(2.1) taki jak mirt, mający cechy mirtu
Wiktionary
(2.1) …dom Winicjusza przybrany był istotnie w zieleń mirtową i bluszcze, z których poczyniono upięcia na ścianach i nad drzwiami.
Wiktionary
rzecz. mirt m., mircik m., mirtowiec m., mirtowce nmos., mirtowate nmos., mirtówka ż.
przym. mirtowaty
Wiktionary
ryba z rodziny morszczukowatych, o wydłużonym ciele pokrytym drobnymi łuskami cykloidalnymi
SJP.pl
największy przedstawiciel rodziny fok, zamieszkujący obszary polarne; słoń morski
SJP.pl
Mirunga ("Mirounga"), potocznie słoń morski – rodzaj drapieżnych ssaków z rodziny fokowatych (Phocidae).
Wikipedia
zdrobnienie od: Mirosław (imię męskie); Mirek
SJP.pl
zdrobnienie od: Mirosław (imię męskie); Mirek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m., zdrobnienie od Mirosław
Wiktionary
(1.1) Chrzestny podarował Mirusiowi nowe puzzle.
Wiktionary
rzecz. Mirosław m., Mirek m., Mireczek mos.
przym. Mirkowy
Wiktionary
(1.1) Mirek, Mireczek
Wiktionary
Miryce – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, w gminie Skórcz przy drodze wojewódzkiej nr 231.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Wikipedia
alkohol mirystylowy - składnik kompozycji zapachowej używany w przemyśle kosmetycznym
SJP.pl
kwas mirystynowy - nasycony kwas tłuszczowy występujący w oleju palmowym
SJP.pl
[czytaj: mir-za] tytuł wodza perskiego lub tatarskiego, używany także w stosunku do uczonych i urzędników; murza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wódz, książę tatarski; perski i turecki tytuł honorowy, np. uczonych (umieszczany przed nazwiskiem) lub książęcy (wtedy po nazwisku);
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. rodzaj małpiatek z rodziny lemurkowatych;
Wiktionary
Mirza [wym. "mir-za"], murza [wym. "mur-za"] początkowo: 'wódz', 'książę', następnie tytuł honorowy używany w krajach islamu:
Wikipedia
(1.1) Mimo że na ziemie koronne ruszyły stosunkowo niewielkie siły Tatarów, Kantymir mirza i kałga sułtan Dewlet Gerej powrócili bowiem z większością wojowników do swych ułusów, zniszczenia wywołane przez rabusiów były ogromne.
Wiktionary
IPA: ˈmʲirza, AS: mʹirza
Wiktionary
rzecz. emirat mrz.
Wiktionary
(1.1) murza
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w województwie świętokrzyskim;
Wiktionary
Mirzec – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie starachowickim, w gminie Mirzec, której jest siedzibą.
Administracyjnie na terenie wsi Mirzec i jej dawnych części utworzono dwa sołectwa "Mirzec I" i "Mirzec II". W 2024 sołectwa te liczyły odpowiednio 1317 i 914 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Przez Mirzec przebiega droga wojewódzka.
Wiktionary
rzecz. mirczanin mos., mirczanka ż.
przym. mirzecki
Wiktionary
przymiotnik od: Mirzec
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. dotyczący Mirca, związany z Mircem, pochodzący z Mirca
Wiktionary
(1.1) Jak co roku mirzeccy seniorzy spotkali się przy świątecznym stole.
Wiktionary
rzecz. Mirzec mrz., mirczanin mos., mirczanka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. książkowo: duże uznanie, szacunek, poważanie; respekt, rewerencja, estyma;
2. dawniej: zgoda, pokój;
3. od początku XX wieku w Rosji:
a) terytorialna wspólnota społeczna, pozostałość wspólnoty rodowej;
b) wspólnota sąsiedzka, wiejska lub grodowa;
4. w dawnym prawie polskim: nadzwyczajna ochrona przyznawana osobom (np. duchownym, kupcom) lub określonym miejscom (np. dworom królewskim, kościołom); ręka pańska
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Mirówek – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie szydłowieckim, w gminie Mirów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Matki Boskiej Częstochowskiej w Mirowie Starym.
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: misa
Wiktionary
1. duża miska
2. o czymś przypominającym to naczynie, zwłaszcza z kształtu zagłębienia
3. dolna część gara wielkiego pieca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duża miska, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry; także zawartość tego naczynia
(1.2) zagłębienie o kształcie przypominającym misę (1.1)
(1.3) techn. część wielkiego pieca, dolna część gara
Wiktionary
(1.1) - I nawet jesteś inteligentny - odparłam, wsypując chipsy do trzech wielkich mis.
(1.1) Jedynym źródłem ciepła w starożytnych mieszkaniach był gorący żar w specjalnych misach.
(1.1) Marek przyniósł wypełnioną po brzegi misę wody.
(1.1) Na stole, w kuchni stała wielka drewniana misa z owocami.
(1.2) Ze wzgórza doskonale widoczna była misa wyschniętego jeziora.
Wiktionary
IPA: ˈmʲisa, AS: mʹisa
Wiktionary
rzecz. micha ż.
:: zdrobn. miska ż., miseczka ż.
przym. misowy
Wiktionary
roztwór tłuszczu w rozpuszczalniku organicznym, otrzymywany jako produkt przejściowy podczas ekstrakcji tłuszczów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. spoż. roztwór tłuszczów w rozpuszczalniku organicznym, produkt przejściowy w przetwórstwie m.in. olejów roślinnych;
Wiktionary
Miscela – roztwór tłuszczów w rozpuszczalniku organicznym będący produktem przejściowym otrzymywanym w procesach ekstrakcji tłuszczów zarówno z materiałów roślinnych, jak i zwierzęcych. Termin stosowany jest głównie w przetwórstwie olejów roślinnych, w którym jako rozpuszczalnika używa się zazwyczaj heksanu. Uzyskana miscela podlega dalszym procesom, przede wszystkim destylacji w celu oddzielenia tłuszczów od rozpuszczalnika.
Wikipedia
(1.1) Produktem głównym procesu ekstrakcji jest miscela, czyli mieszanina oleju oraz rozpuszczalnika, frakcjonowana na drodze filtracji i destylacji pod zmniejszonym ciśnieniem.
Wiktionary
[czytaj: miselejnia] zbiór tekstów o różnorodnej tematyce i różnych autorów; rozmaitości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) liter. zbiór różnych tekstów, utworów, książek różnych autorów
(1.2) liter. kolumna z krótkimi notatkami z różnych dziedzin w czasopiśmie
Wiktionary
IPA: ˌmʲist͡sɛlːãˈnɛa, AS: mʹisce•lãnea
Wiktionary
(1.1) varia
Wiktionary
[czytaj: miselejnium] książka zawierająca teksty o różnorodnej tematyce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. obraź. mieszaniec rasowy, osoba mająca żydowskich przodków; określenie używane w propagandzie, teorii rasowej i prawie nazistowskim w Niemczech;
Wiktionary
Mischling (z niem. mieszaniec półkrwi, „mieszaniec”, „kundel”, „hybryda”) – niemieckie określenie wykorzystywane głównie do opisu zwierząt powstałych przez skrzyżowanie ras. Niemieccy naziści w ustawach norymberskich z 1935 r. określali tym słowem Niemców mających w swoim drzewie genealogicznym osoby uznane za Żydów. Wprowadzono dwie kategorie rasowe:
Wikipedia
1. mała miska; zawartość tego naczynia; przedmiot przypominający kształtem to naczynie
2. zdrewniała osłona otaczająca owoce niektórych roślin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: miska
(1.2) mała miska
(1.3) zawartość miseczki (1.1-2)
(1.4) coś, co kształtem przypomina miseczkę (1.2)
(1.5) każda z dwóch części stanika osłaniająca pierś
(1.6) jeden z ustandaryzowanych rozmiarów miseczki (1.5)
(1.7) bot. zdrewniała osłona niektórych owoców
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: mʲiˈsɛt͡ʃka, AS: mʹisečka
Wiktionary
rzecz. miska ż., misa ż., półmisek m., micha ż.
przym. miskowaty
Wiktionary
(1.2) czareczka, czarka
Wiktionary
mający kształt miseczki; wklęsły
SJP.pl
grzyb należący do gromady grzybów workowych
SJP.pl
klasa grzybów należąca do gromady grzybów workowych
SJP.pl
Miseczniaki ("Lecanoromycetes" O.E. Erikss. & Winka) – klasa workowców ("Ascomycota"), której typem nomenklatorycznym jest "Lecanora" (misecznica).
Wikipedia
rodzina grzybów z rzędu misecznicowców
SJP.pl
Misecznicowate ("Lecanoraceae" Körb.) – rodzina grzybów z rzędu misecznicowców ("Lecanorales").
Wikipedia
o cechach misecznicowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
rząd grzybów w klasie miseczniaków
SJP.pl
Misecznicowce ("Lecanorales" Nannf.) – rząd grzybów znajdujący się w klasie miseczniaków ("Lecanoromycetes").
Wikipedia
pluskwiak, szkodnik drzew i krzewów liściastych
SJP.pl
Misecznik dwuguzek ("Lecanium bituberculatum Targ.") – pluskwiak równoskrzydły ("Homoptera") z rodziny misecznikowatych ("Lecaniidae"). Występuje głównie na jabłoni, gruszy i głogu. Jest łatwy do odróżnienia od innych miseczników, ponieważ na grzbiecie tarczki znajdują się dwa większe i dwa mniejsze guzy; tarczki innych miseczników są gładkie.
Wikipedia
rodzina owadów z rzędu pluskwiaków
SJP.pl
o cechach misecznikowatych (rodzina pluskwiaków)
SJP.pl
z łaciny: zmiłuj się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) psych. społ. forma dyskryminacji i przemocy słownej wobec osób transpłciowych lub niebinarnych, polegająca na stosowaniu form gramatycznych innych niż ich tożsamość płciowa
Wiktionary
(1.1) Nazywanie Margot Michałem jest misgenderingiem, bo Margot nie czuje się Michałem i nie przedstawia się w ten sposób.
Wiktionary
rzecz. misgenderingowanie n.
czas. misgenderingować ndk.
przym. misgenderingowy
Wiktionary
[czytaj: misdżenderować] środowiskowo: niepoprawnie identyfikować płeć osoby transseksualnej lub transpłciowej, np. przez użycie nieprawidłowego zaimka
SJP.pl
Misha, właśc. Michaela Paľová (ur. 6 marca 1975 w Michalovach) – słowacka piosenkarka i kompozytorka.
Wikipedia
dotyczący misia; misiowy
SJP.pl
dotyczący misia; misiowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Michalina
Wiktionary
(1.1) Wysłałem Misi zdjęcie cieszynianki wiosennej.
Wiktionary
rzecz. Michalina ż., Michalinka ż., Miśka ż., Michasia ż.
przym. Misiny, Michałowy
Wiktionary
(1.1) Michalinka
Wiktionary
zdrobnienie od: miś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: miś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: mʲiˈɕat͡ʃɛk, AS: mʹiśaček
Wiktionary
rzecz. miś mos./mrz./mzw.
przym. misi, misiowy
Wiktionary
miś; potocznie:
1. zabawka dziecięca wyobrażająca niedźwiadka;
2. niedźwiedź lub niedźwiadek;
3. pieszczotliwie o ukochanym
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) neol. liter. dziecięca gra towarzyska o literackiej proweniencji, polegająca na umiejętnym zrzucaniu patyka z mostu tak, aby wypłynął z drugiej strony jako pierwszy;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Otóż pewnego dnia Puchatek, Prosiaczek, Królik i Maleństwo grali w „Misie-patysie” (…)
Wiktionary
IPA: ˈmʲiɕɛ paˈtɨɕɛ, AS: mʹiśe patyśe
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
pieszczotliwie o niedźwiedziu lub pluszowej maskotce; misio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zob. miś.
(1.2) żart. środ. mot. samochód marki Mitsubishi
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) środ. zootechn. osoba zajmująca się kastracją zwierząt
(2.2) środ. socjoklet kierowców ciężarówek policjant
(2.3) osoba ukochana
(2.4) mężczyzna z mocnym owłosieniem ciała
(2.5) mężczyzna o korpulentnych kształtach
Wiktionary
(1.1) Z Pawła zrobił się misiek. Waży teraz setkę.
(1.2) Misiek musi zrobić w sobotę trasę 1000km i przeżyć.
(2.2) — Masz miśków z suszarką na dwieście dwunastym — Dzięki, dzięki, kolego. Szerokości, przyczepności. Bajo!.
Wiktionary
IPA: ˈmʲiɕɛk, AS: mʹiśek
Wiktionary
rzecz. miś m.
Wiktionary
(1.1) miś, misiu
(1.2) war. miś; neutr. mitsubishi; środ. mitsu
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Misi
Wiktionary
(1.1) Przez przypadek zajrzała do Misinego pamiętnika.
Wiktionary
rzecz. Misia ż., Miśka ż.
Wiktionary
pieszczotliwie o niedźwiedziu lub pluszowej maskotce; misiek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pieszcz. zdrobn. od: miś (o zwierzęciu)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pieszcz. zdrobn. od: miś (o mężczyźnie)
Wiktionary
IPA: ˈmʲiɕɔ, AS: mʹiśo
Wiktionary
rzecz. miś mos./mrz./mzw.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
pieszczotliwie: przypominający futro niedźwiedzia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cechy misia
Wiktionary
rzecz. miś mzw./mos./mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
→ miś
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący misia
Wiktionary
IPA: mʲiˈɕɔvɨ, AS: mʹiśovy
Wiktionary
rzecz. misiaczek mzw., miś mzw./mos./mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. zdrobn. niedźwiedź lub niedźwiadek
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. żart. o tęgim, często powolnym mężczyźnie, chłopcu
forma rzeczownika.
(3.1) W. lp. od: miś
(3.2) W. lp. od: misio
Wiktionary
(1.1) Ulubionym misiem mojego dzieciństwa był misiu Fozzie.
(2.1) Z Adama zrobił się misiu. Waży teraz setkę.
Wiktionary
rzecz. miś m., misio m.
Wiktionary
(1.1) misiek, misiaczek, misio, miś
(2.1) misiek, misiaczek, misio, miś
Wiktionary
ekspresywnie: miś; misiak, misiek, misio, misiątko, misiąteczko, misiuk, misiulek, misiuleniek
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pieszczotliwie o ukochanej; misiunia, misia
SJP.pl
ekspresywnie: miś; misiak, misiek, misio, misiątko, misiąteczko, misiuk, misiuch, misiuleniek
SJP.pl
ekspresywnie: miś; misiak, misiek, misio, misiątko, misiąteczko, misiuk, misiulek, misiuch
SJP.pl
pieszczotliwie o ukochanej; misiula, misia
SJP.pl
hełm z blachy i siatki metalowej opadającej na kark i ramiona, używany w Polsce przez lekką i półciężką jazdę od XVI do XVIII wieku; misiurka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. wojsk. rodzaj hełmu z blachy z siatką metalową opadającą na kark i ramiona, który był używany przez polską jazdę lekką i półciężką od XVI do XVIII wieku
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz.
:: zdrobn. misiurka
Wiktionary
hełm z blachy i siatki metalowej opadającej na kark i ramiona, używany w Polsce przez lekką i półciężką jazdę od XVI do XVIII wieku; misiura
SJP.pl
hełm z blachy i siatki metalowej opadającej na kark i ramiona, używany w Polsce przez lekką i półciężką jazdę od XVI do XVIII wieku; misiura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. rodzaj hełmu składającego się z płytkiej miski i kaptura kolczego;
Wiktionary
Misiurka – hełm pochodzenia wschodniego, złożony z dzwonu w formie metalowej płaskiej miski z doczepionym do niego długim kapturem kolczym.
Dzwon misiurki wyścielany był od spodu czepcem lub małym turbanem (watowanym lub filcowym) który amortyzował wstrząsy. Doczepiony do dzwonu kaptur kolczy miał zwykle długość ok. 35 cm i chronił kark, potylicę, czoło, skronie i ramiona.
Wikipedia
(1.1) W siedemnastowiecznej Polsce misiurek używali m.in. pancerni.
Wiktionary
IPA: mʲiˈɕurka, AS: mʹiśurka
Wiktionary
rzecz. misiura ż.
Wiktionary
misiówka gołotka - gatunek motyla z rodziny niedźwiedziówkowatych
SJP.pl
ekspresywnie: miś; misiak, misiek, misio, misiątko, misiuch, misiuk, misiulek, misiuleniek
SJP.pl
ekspresywnie: miś; misiak, misiek, misio, misiąteczko, misiuch, misiuk, misiulek, misiuleniek
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) gwara. kastrować, trzebić zwierzę
Wiktionary
czas. miśkować
Wiktionary
1. zlecenie wykonania zadania
2. nawracanie innowierców
3. budynek misjonarzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) posłannictwo, ważne, odpowiedzialne zadanie do wykonania
(1.2) adm. przedstawicielstwo państwa albo organizacji delegowane w specjalnym celu do innego państwa
(1.3) adm. siedziba przedstawicielstwa jakiegoś państwa lub organizacji w innym państwie
(1.4) rel. działalność instytucji religijnych mająca na celu rozpowszechnianie jakiejś religii i pozyskanie jej nowych wyznawców
(1.5) rel. placówka prowadząca działalność mającą na celu rozpowszechnianie jakiejś religii i pozyskanie jej nowych wyznawców
(1.6) rel. w Kościele katolickim: rekolekcje służące pogłębianiu życia religijnego parafian
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Stale mówi się o tym, że telewizja publiczna ma misję.
Wiktionary
IPA: ˈmʲisʲja, AS: mʹisʹi ̯a
Wiktionary
przym. misyjny, misjonarski
rzecz. misyjność ż., misje nmos., misjonarz m., misjonarka ż.
Wiktionary
w Kościele katolickim: rekolekcje mające na celu umocnienie i odnowienie wiary parafian
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) rel. seria katolickich nauk mająca wzmocnić wiarę parafian
(1.2) rel. wyjazd do innych krajów w celu propagowania wiary chrześcijańskiej
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: misja
Wiktionary
(1.1) Kto będzie głosił misje w waszej parafii?
(1.2) Helenka wyjechała na misje w wieku dziewiętnastu lat.
Wiktionary
rzecz. misja ż., misyjność ż.
przym. misyjny
Wiktionary
teolog zajmujący się misyjną działalnością Kościoła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) znawca misjologi
Wiktionary
nauka teologiczna zajmująca się misyjną działalnością Kościoła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o działalności misyjnej w ujęciu teoretycznym
Wiktionary
Misjologia ( missio – posłanie; lógos – słowo, nauka) – nauka teologiczna, której przedmiotem jest systematyczne ujęcie wiedzy o rozkrzewianiu wiary: przepowiadaniu Ewangelii i zakładaniu Kościoła wśród ludów nieznających Chrystusa.
Działalność taka uzasadniana jest teologicznie i pełni funkcję krytycznej oceny realizacji dzieła misyjnego w świecie (również w ujęciu historycznym).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. kobieta uczestnicząca w działalności misyjnej
Wiktionary
(1.1) Jego rodzona siostra jest misjonarką w Rwandzie.
(1.1) Kilka misjonarek pochowano obok krzyża.
Wiktionary
rzecz. misjonarskość ż., misjonarstwo n., misjonarzowanie n.
:: fm. misjonarz mos.
czas. misjonarzować ndk.
przym. misjonarski, misyjny
przysł. misjonarsko
Wiktionary
→ misjonarz, → misjonarstwo
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. związany z misjonarzem, misjonarzami, dotyczący misjonarzy
Wiktionary
rzecz. misjonarzowanie n., misjonarskość ż., misjonarstwo n., misjonarka ż., misjonarz mos., misja ż.
przym. misyjny
przysł. misjonarsko
czas. misjonarzować
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób właściwy dla misjonarzy, po misjonarsku
Wiktionary
rzecz. misjonarka ż., misjonarskość ż., misjonarstwo n., misjonarz mos., misjonarzowanie n.
czas. misjonarzować ndk.
przym. misjonarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co misjonarskie
Wiktionary
rzecz. misjonarka ż., misjonarstwo n., misjonarz mos., misjonarzowanie n.
czas. misjonarzować ndk.
przym. misjonarski
przysł. misjonarsko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. działalność misyjna, praca na misjach
(1.2) książk. propagowanie idei lub zachowań
(1.3) pejor. narzucające się przekonywanie
Wiktionary
(1.1) W judaizmie nie ma misjonarstwa.
(1.3) Poproś go, żeby unikał zbędnego misjonarstwa w swoich wywodach.
Wiktionary
rzecz. misjonarka ż., misjonarskość ż., misjonarz mos., misjonarzowanie n.
czas. misjonarzować ndk.
przym. misjonarski, misyjny
przysł. misjonarsko
Wiktionary
1. osoba duchowna lub świecka prowadząca działalność misyjną;
2. członek zakonu prowadzącego taką działalność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. duchowny lub osoba świecka uczestnicząca w działalności misyjnej
Wiktionary
Misjonarz ( missionarius) – osoba wysłana przez kościół lub związek wyznaniowy w celu szerzenia wiary chrześcijańskiej według słów Jezusa Chrystusa „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody" (Mt 28,19).
Misjonarz zakonny i świecki w Kościele katolickim.
Wikipedia
(1.1) W 1622 r. w jednej z publicznych kaźni poniosło śmierć nie tylko kilkadziesięcioro miejscowych konwertytów, lecz także dziewięciu europejskich misjonarzy.
(1.1) Wprawdzie chrystianizacja Słowian trwała kilkaset lat, a do jej celów przygotowywano misjonarzy, czy wręcz całe konwenty czy biskupstwa, nie przyniosło to jednak rezultatu w postaci szerszej charakterystyki zwalczanego kultu.
Wiktionary
IPA: mʲiˈsʲjɔ̃naʃ, AS: mʹisʹi ̯õnaš
Wiktionary
rzecz. misjonarstwo n., misja ż.
:: fż. misjonarka ż.
czas. misjonarzować
przym. misjonarski, misyjny
przysł. misjonarsko, misyjnie
Wiktionary
1. osoba duchowna lub świecka prowadząca działalność misyjną;
2. członek zakonu prowadzącego taką działalność
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bycie misjonarzem
Wiktionary
rzecz. misjonarka ż., misjonarskość ż., misjonarstwo n., misjonarz mos.
czas. misjonarzować ndk.
przym. misjonarski
przysł. misjonarsko
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) pracować jako misjonarz, krzewić wiarę
Wiktionary
(1.1) Matka Hilda misjonarzowała na Czarnym Lądzie ponad trzydzieści lat.
Wiktionary
rzecz. misjonarka ż., misjonarskość ż., misjonarstwo n., misjonarz mos., misjonarzowanie n.
przym. misjonarski
przysł. misjonarsko
Wiktionary
1. naczynie podobne z kształtu do spłaszczonej półkuli; zawartość tego naczynia
2. o czymś przypominającym to naczynie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała misa, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry;
(1.2) zawartość miski (1.1)
(1.3) plastikowyastikowe lub blaszane naczynie średnich rozmiarów do różnych potrzeb; miednica
Wiktionary
Miska – głębokie, okrągłe naczynie z krawędziami zakończonymi w kierunku pionowym. Miska służy do przechowywania bądź podawania różnego rodzaju jedzenia. Najczęściej jest wykonana z porcelany, metalu, tworzyw sztucznych, szkła lub drewna. Szklane lub porcelanowe miski do podawania sałat lub kompotów nazywa się salaterkami.
Wikipedia
(1.1) Jabłka włóż do miski, która stoi na stole.
(1.2) Dałam im po misce żuru, bo byli głodni.
(1.3) Przyniósł miskę z praniem i zaczął rozwieszać je na sznurze za stodołą.
Wiktionary
IPA: ˈmʲiska, AS: mʹiska
Wiktionary
rzecz. półmisek m.
:: zdrobn. miseczka ż.
:: zgrub. misa ż., micha ż.
przym. miskowaty
Wiktionary
perska jednostka masy równa 4,6 grama
SJP.pl
Mi
Wikipedia
rodzaj roślin ozdobnych z rodziny wiechlinowatych
SJP.pl
Miskant ("Miscanthus") – rodzaj roślin z rodziny wiechlinowatych. Należy do niego w zależności od ujęcia systematycznego od 14 do 20 gatunków wieloletnich traw. Centrum zróżnicowania tego rodzaju znajduje się w południowo-wschodniej Azji i na wyspach Pacyfiku. Nieliczne gatunki rosną także na Dalekim Wschodzie oraz w południowej Afryce (tylko "M. ecklonii"). W Polsce uprawiane są głównie miskant cukrowy i chiński, ten pierwszy uznawany jest już za zadomowionego antropofita.
Wikipedia
1. naczynie podobne z kształtu do spłaszczonej półkuli; zawartość tego naczynia
2. o czymś przypominającym to naczynie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
podobny do miski, zwłaszcza z kształtu zagłębienia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający kształtem miskę
Wiktionary
(1.1) Dymówki opuściły więc swoje zaciszne, miskowate gniazda, przylepione często do sufitów wewnątrz gospodarskich budynków na wsiach i obrzeżach miast.
Wiktionary
IPA: ˌmʲiskɔˈvatɨ, AS: mʹiskovaty
Wiktionary
rzecz. miska, miseczka
Wiktionary
[czytaj: mismecz] w sportach walki: pojedynek między zawodnikami, z których jeden jest wyraźnie silniejszy od drugiego
SJP.pl
1. duża miska
2. o czymś przypominającym to naczynie, zwłaszcza z kształtu zagłębienia
3. dolna część gara wielkiego pieca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. tradycyjna gęsta pasta japońska produkowana ze sfermentowanego ryżu, pszenicy, soli, drożdży i/lub soi;
Wiktionary
Miso (jap. 味噌 miso) – japońska, tradycyjna, gęsta pasta, wytwarzana z soi, soli i starterów fermentacyjnych; w niektórych odmianach dodaje się również inne składniki, jak ryż czy jęczmień. Po ich wymieszaniu miso poddaje się fermentacji przez okres od kilku miesięcy do dwóch lat.
Wikipedia
IPA: ˈmʲisɔ, AS: mʹiso
Wiktionary
[czytaj: miso-sziru] zupa na bazie pasty miso oraz bulionu dashi
SJP.pl
Mi
Wikipedia
podobny do misy, zwłaszcza z kształtu zagłębienia
SJP.pl
1. tytuł nadawany w konkursie piękności;
2. tytuł grzecznościowy w krajach anglosaskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwyciężczyni jakiegoś konkursu lub plebiscytu, zwłaszcza konkursu piękności
(1.2) pot. piękna kobieta
Wiktionary
IPA: mʲis, AS: mʹis
Wiktionary
[czytaj: mis-is] anglosaska forma grzecznościowa odpowiadająca polskiemu słowu "pani", używana w stosunku do kobiet niezależnie od ich stanu cywilnego (skrót: Ms - zawsze używany w piśmie)
SJP.pl
[czytaj: mis-is-ipi] Mississippi;
1. rzeka w Stanach Zjednoczonych;
2. stan w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w USA;
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(2.1) geogr. stan w południowej części Stanów Zjednoczonych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Popłynęliśmy parostatkiem w dół Missisipi.
(2.1) Na przykład jedynymi dwoma obszarami na świecie, gdzie znajdują się po dziś dzień aligatory (w odróżnieniu od krokodyli), są: basen dolnego Jangcy (…), oraz obszary Missisipi i Florydy, gdzie spotkać można dużo większego aligatora missisipijskiego (Alligator missisippiensis) uwsp..
Wiktionary
IPA: ˌmʲisʲiˈsʲipʲi, AS: mʹisʹisʹipʹi
Wiktionary
przym. missisipijski
Wiktionary
→ Missisipi; missisipski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z Missisipi, dotyczący Missisipi
Wiktionary
(1.1) (…) jej ojczulek zwykł mawiać, że nic nie słodzi whisky po missisipijsku bardziej niż rączka missisipijskiej damy (…)
(1.1) Na przykład jedynymi dwoma obszarami na świecie, gdzie znajdują się po dziś dzień aligatory (w odróżnieniu od krokodyli), są: basen dolnego Jangcy (…), oraz obszary Missisipi i Florydy, gdzie spotkać można dużo większego aligatora missisipijskiego (Alligator missisippiensis) uwsp..
(1.1) W Koroszczynie obywatel Białorusi, artysta cyrkowy, wwoził krokodyla kajmana, jedenaście aligatorów missisipijskich, pytona siatkowatego i węża boa dusiciela. Wszystkie były żywe.
Wiktionary
rzecz. Missisipi ż./n.
Wiktionary
1. → Missisipi; missisipijski;
2. aligator missisipski - gatunek krokodyla z rodziny aligatorowatych; aligator missisipijski
SJP.pl
[czytaj: mis-is-ipi] Missisipi;
1. rzeka w Stanach Zjednoczonych;
2. stan w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
potocznie o miss
SJP.pl
[czytaj: mizuri] rzeka i stan w USA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) adm. geogr. jeden ze stanów w Stanach Zjednoczonych;
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(2.1) geogr. rzeka w Ameryce Północnej, prawy dopływ Missisipi;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: mʲiˈzurʲi, AS: mʹizurʹi
Wiktionary
rzecz. Missouryjczyk mos., Missouryjka ż.
przym. missouryjski, missourski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec stanu Missouri
Wiktionary
(1.1) Nikt nie był pewny, czy mrukliwy Missouryjczyk żartuje, czy nie.
(1.1) Opowiedział pobieżnie, co się stało, po czym odezwał się Old Firehand: – Jeśli trampa zabito, to zechcą zamordować Missouryjczyka.
Wiktionary
rzecz. Missouri n./ż.
:: fż. Missouryjka ż.
przym. missouryjski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze stanem lub rzeką Missouri
Wiktionary
(1.1) Jedną powołała do życia w Panamie Wielka Loża stanowa Nowego Meksyku, kolejną centrala oklahomska na będących posiadłością USA Wyspach Dziewiczych, zaś missouryjska na Bermudach, terytorium zależnym Wielkiej Brytanii.
Wiktionary
rzecz. Missouri n./ż., Missouryjczyk mos., Missouryjka ż.
Wiktionary
dotyczący Misteków, Indian zamieszkujących Meksyk; mistekijski
SJP.pl
członek plemienia indiańskiego zamieszkującego Meksyk; Misztek
SJP.pl
Mistek (cz. "Místek", niem. "Friedberg", "Mistek", w latach Protektoratu "Freiberg") – dawne miasto, obecnie część miasta Frydek-Mistek w kraju morawsko-śląskim, w powiecie Frydek-Mistek w Czechach w granicach historycznego regionu Moraw. Jest to także gmina katastralna o powierzchni ponad 1214,2564 ha. Populacja w 2001 wynosiła 24343 osób, zaś w 2012 odnotowano 2198 adresów.
Wikipedia
członkini plemienia indiańskiego zamieszkującego Meksyk
SJP.pl
dotyczący Misteków, Indian zamieszkujących Meksyk; mistecki
SJP.pl
plemię indiańskie zamieszkujące Meksyk; Misztekowie
SJP.pl
Mistekowie (Misztekowie, Mixtekowie) – grupa rdzennych mieszkańców Meksyku, zamieszkująca górskie tereny i doliny obecnego stanu Oaxaca, a także stany Guerrero i Puebla, w południowym Meksyku. Region ten tradycyjnie nazywa się La Mixteca. Misteków (oraz ich region) dzieli się zwyczajowo na część wyżynną ("mixteca alta", stąd nazwa określająca ich jako „mieszkańców krainy chmur”), nizinną ("mixteca baja") oraz przybrzeżną ("mixteco de la costa").
Wikipedia
sok z winogron (albo lekko sfermentowane białe wino) używany do produkcji innych win
SJP.pl
tytuł mężczyzny, który zwyciężył w konkursie piękności lub innej konkurencji dla mężczyzn, np. kulturystyce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwycięzca jakiegoś konkursu lub plebiscytu, zwłaszcza konkursu urody męskiej
Wiktionary
IPA: ˈmʲistɛr, AS: mʹister
Wiktionary
określenie wykonawcze: tajemniczo
SJP.pl
1. średniowieczny dramat religijno-dydaktyczny o tematyce zaczerpniętej z Biblii, apokryfów i żywotów świętych, wyrosły z kościelnych obrzędów liturgicznych w XII-XIII wieku, a od XVI wieku bywał odgrywany na placach miejskich;
2. religijne obrzędy starożytnych Greków, Egipcjan, Hindusów dostępne dla wtajemniczonych (tzw. mystów), z których najbardziej znane to orgie dionizyjskie, misteria Kabirów i misteria eleuzyńskie;
3. przenośnie: tajemnicze, niezbadane zjawisko, proces; tajemnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kult. coś tajemniczego, niezrozumiałe zjawisko
(1.2) kult. tajemny obrzęd lub ryt
(1.3) przen. niezrozumiałe postępowanie, jakby z zachowaniem tajemniczych reguł i zasad
(1.4) kult. hist. antyczny obrządek ku czci pogańskiego bóstwa w kulturze greckiej, hinduskiej lub egipskiej
(1.5) kult. hist. średniowieczny dramat religijny często odgrywany w kościołach
(1.6) kult. rel. współczesna inscenizacja o charakterze religijnym na wzór misterium (1.5)
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Także w górach uda ci się zanurzyć w misterium Bożej obecności.
(1.2) Policjanci wyglądali jak spiskowcy lub uczestnicy tajemnego misterium.
(1.3) Każdego dnia Helena odprawiała misterium rozkładania czystego obrusa, choćby ten wczorajszy nie miał jeszcze żadnej plamaamy.
(1.4) W tym miejscu odbywały się misteria ku czci Apollina.
(1.4) Na tradycyjne wierzenia Rzymian nakładają się misteria importowane z Grecji, Egiptu i Azji.
(1.5) Instytut wyda jego studium o średniowiecznych misteriach pasyjnych.
(1.6) Młodzież wystawi „Misterium o Narodzeniu Pańskim”.
Wiktionary
przym. misteryjny
Wiktionary
(1.1) tajemnica
(1.2) obrzęd
(1.3) ryt, czary
(1.4) kult
(1.5) dramat, sztuka
(1.6) inscenizacja
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: misternie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: misterny
SJP.pl
dbałość o każdy szczegół; kunsztowność, precyzyjność, precyzja, dokładność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest misterne
Wiktionary
przym. misterny
przysł. misternie
Wiktionary
taki, który został wykonany kunsztownie, precyzyjnie, z dbałością o każdy szczegół; delikatny, dokładny, wymyślny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) umiejętnie wykonany
(1.2) starannie zaplanowany
Wiktionary
(1.1) Na wierzchu wyobrażone były jakieś postacie filigranowe i misterne, przecież wcale wyraźne.
Wiktionary
IPA: mʲiˈstɛrnɨ, AS: mʹisterny
Wiktionary
rzecz. misterność ż.
przysł. misternie
Wiktionary
(1.1) kunsztowny, koronkowy, ażurowy
Wiktionary
1. przenośnie: tajemniczy, niezbadany;
2. dotyczący średniowiecznego dramatu religijno-biblijnego, opartego na motywach biblijnych;
3. dotyczący kultowych obrzędów starożytnych, mających wprowadzić ich uczestników w tajemnice bóstwa; dionizyjski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z misterium
Wiktionary
rzecz. misterium n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. ufortyfikowane miasto bizantyjskie w Grecji;
Wiktionary
Mistra (gr. Μυστράς, "Mistras") – miejscowość w Grecji, w administracji zdecentralizowanej Peloponez, Grecja Zachodnia i Wyspy Jońskie, w regionie Peloponez, w jednostce regionalnej Lakonia. Historyczna siedziba gminy Sparta. W 2011 roku liczyła 448 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Mistra to znany ośrodek turystyczny.
Wiktionary
rzecz. mistryjczyk m., mistryjka ż.
przym. mistryjski
Wiktionary
silny, chłodny, suchy wiatr wiejący z północy na południowo-wschodnim obszarze Francji, zwłaszcza w dolinie Rodanu
SJP.pl
Mi
Wikipedia
[czytaj: mistris] forma grzecznościowa używana w odniesieniu do kobiet zamężnych w krajach anglosaskich, zwykle w połączeniu z imieniem lub nazwiskiem; pani (skrót: Mrs - zawsze używany w piśmie)
SJP.pl
1. osoba, która w wyniku jakichś zmagań lub wykonanych zadań okazała się najlepszą wśród wszystkich innych;
2. zwierzchnik w niektórych zakonach i organizacjach, zazwyczaj o charakterze religijnym;
3. dyplomowany rzemieślnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba najlepsza w czymś
(1.2) rzem. najwyższy stopień kształcenia zawodowego;
(1.3) hist. przełożony w niektórych zakonach rycerskich
(1.4) sport. zwycięzca zawodów sportowych, w szczególności mistrzostw
Wiktionary
Mistrz – tytuł przyznawany osobie, która osiągnęła najwyższy stopień wiedzy lub umiejętności w danej dziedzinie; ciesząca się swoistym autorytetem i będąca wzorem do naśladowania (nauczyciel, guru) dzięki czemu posiada pozycję/stanowisko, które wyróżnia ją spośród ogółu.
Wikipedia
(1.3) Dziewięćsetletni mistrz Jedi przybył na Dagobah, by odpocząć i zebrać myśli.
(1.4) Teraz razem ze słoweńskim szkoleniowcem ma zapewnić włocławianom obronę tytułu mistrza Polski.
Wiktionary
IPA: mʲisṭʃ, AS: mʹisṭš
Wiktionary
rzecz. mistrzostwo n.
:: fż. mistrzyni ż.
przym. mistrzowski
przysł. mistrzowsko, po mistrzowsku
Wiktionary
(1.1) as, maestro, koryfeusz
(1.2) majster
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mistrzejowicami, dotyczący Mistrzejowic
Wiktionary
rzecz. Mistrzejowice nmos.
Wiktionary
zawody sportowe o tytuł mistrza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) sport. zawody o tytuł mistrza w jakiejś dyscyplinie
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: mistrzostwo
Wiktionary
(1.1) Nasze patałachy dostaną po dupie i za chwilę będą już w Polsce. Dajcie spokój z takimi mistrzostwami.
Wiktionary
rzecz. mistrz m., mistrzostwo n., mistrzyni ż.
przym. mistrzowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) najwyższa biegłość w czymś
(1.2) sport. tytuł mistrza w określonej konkurencji lub dyscyplinie
(1.3) sport. w lm. zawody lub rozgrywki o tytuł mistrza
Wiktionary
(1.2) W 2002 roku mistrzostwo świata w piłce nożnej zdobyła drużyna Brazylii.
Wiktionary
IPA: mʲiˈsṭʃɔstfɔ, AS: mʹisṭšostfo
Wiktionary
rzecz. mistrzostwa nmos., mistrz mos., mistrzyni ż.
przym. mistrzowski
przysł. mistrzowsko
Wiktionary
(1.1) kunszt, maestria, wirtuozeria, zawodowstwo
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) świetny, wspaniały, doskonały w swojej dziedzinie; doskonale wykonany
(1.2) właściwy mistrzowi
Wiktionary
(1.1) Mój opiekun przepięknie muzykuje na hawajskiej gitarze, nad której strunami panuje po mistrzowsku.
(1.2) Tytuł mistrzowski obroniła Polska.
Wiktionary
IPA: mʲiˈsṭʃɔfsʲci, AS: mʹisṭšofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. mistrzostwa lm nm., mistrzyni ż., mistrz mos., mistrzostwo n., mistrzunio mos.
przysł. mistrzowsko, po mistrzowsku
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób mistrzowski, po mistrzowsku
Wiktionary
(1.1) Mateusz mistrzowsko rozwiązał wszystkie zadania.
Wiktionary
rzecz. mistrz mos., mistrzostwo n., mistrzyni ż.
przym. mistrzowski
przysł. po mistrzowsku
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ekspr. młodz. mistrz
Wiktionary
przym. mistrzowski
Wiktionary
1. kobieta, która w wyniku jakichś zmagań lub wykonanych zadań okazała się najlepszą wśród innych;
2. zwierzchniczka w niektórych zakonach lub organizacjach, zazwyczaj o charakterze religijnym;
3. dyplomowana rzemieślniczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta najlepsza w czymś
(1.2) zwyciężczyni zawodów sportowych, w szczególności mistrzostw;
(1.3) najwyższy stopień kształcenia zawodowego kobiet;
(1.4) techn. kobieta nadzorująca pracę podwładnych w zakładzie produkcyjnym
(1.5) rel. formatorka nowicjuszek
Wiktionary
(1.5) Siostra Krystyna była w latach 1978-1989 mistrzynią nowicjatu.
Wiktionary
IPA: mʲiˈsṭʃɨ̃ɲi, AS: mʹisṭšỹńi
Wiktionary
rzecz. mistrzostwo n., mistrzostwa nmos.
:: fm. mistrz m.
przym. mistrzowski
przysł. mistrzowsko
Wiktionary
niewielkie pomieszczenie w zakładzie, przy hali produkcyjnej, przeznaczone dla brygadzisty lub mistrza zmiany; kantorek
SJP.pl
mistyka;
1. prąd filozoficzno-religijny uznający możliwość łączenia się duszy ludzkiej z Bogiem;
2. postawa, stanowisko wyrażające ten pogląd;
3. pogardliwie: niejasne sądy i systemy doktrynalne;
4. atmosfera tajemniczości i duchowości otaczająca jakieś zjawisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. kierunek religijno-filozoficzny dopuszczający możliwość pozazmysłowego, bezpośredniego kontaktu z Bogiem;
(1.2) pot. połączenie tajemniczości i duchowości
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) W zależności od miejsca, w którym rozprzestrzeniał się islam, mistycyzm muzułmański wchłaniał elementy różnych religii i kierunków filozoficznych (np. chrześcijańskie, neoplatońskie, irańskie, hinduskie i buddyjskie).
Wiktionary
IPA: mʲiˈstɨt͡sɨsm̥, AS: mʹistycysm̦
Wiktionary
rzecz. mistyk mos., mistyka ż., mistyczka ż., mistyczność ż.
przym. mistyczny
przysł. mistycznie
Wiktionary
(1.1) mistyka
Wiktionary
1. wpadać w mistycyzm lub skłaniać się ku niemu;
2. uważać jakieś zjawisko za mistyczne
SJP.pl
1. zwolenniczka mistycyzmu;
2. kobieta doznająca stanów mistycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta doznająca stanów mistycznych
(1.2) zwolenniczka mistycyzmu
Wiktionary
IPA: mʲiˈstɨt͡ʃka, AS: mʹistyčka
Wiktionary
rzecz. mistyk m., mistycyzm m., mistyka ż., mistyczność ż.
przym. mistyczny
przysł. mistycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób mistyczny
Wiktionary
IPA: mʲiˈstɨt͡ʃʲɲɛ, AS: mʹistyčʹńe
Wiktionary
przym. mistyczny
rzecz. mistycyzm m., mistyka ż., mistyk m., mistyczka ż., mistyczność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co mistyczne
Wiktionary
rzecz. mistyczka ż., mistyk m., mistycyzm m., mistyka ż.
przysł. mistycznie
przym. mistyczny
Wiktionary
(1.1) mistyka
Wiktionary
oparty na wierze w możliwość kontaktu duszy ludzkiej ze światem nadnaturalnym; tajemniczy, niezbadany, niewyjaśniony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z mistyką, mistycyzmem
(1.2) charakteryzujący się tajemniczością
Wiktionary
(1.1) Byłem nafaszerowany tekstami mistycznymi, szczególnie buddyjskimi. Było to już po spotkaniach z moim pierwszym nauczycielem medytacji, (…) mnichem w tradycji buddyzmu theravady (…)
(1.2) Myślałam, że to jakieś mistyczne symbole, a to był po prostu napis w jidysz.
Wiktionary
rzecz. mistycyzm m., mistyka ż., mistyk m., mistyczka ż., mistyczność ż.
przysł. mistycznie
Wiktionary
(1.2) tajemniczy, sekretny
Wiktionary
wprowadzanie w błąd przez stworzenie pozorów prawdy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. celowe wprowadzenie kogoś w błąd przez zaaranżowanie sytuacji stwarzającej pozory prawdy, a nie będącej prawdą; także: to, co jest rezultatem takiego działania;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Ten rozwód był mistyfikacją, oni nadal żyją szczęśliwie, chodziło tylko o podatki.
Wiktionary
IPA: ˌmʲistɨfʲiˈkat͡sʲja, AS: mʹistyfʹikacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. mistyfikator m., mistyfikatorka ż.
przym. mistyfikacyjny
czas. mistyfikować ndk.
Wiktionary
(1.1) mistykatorstwo
Wiktionary
będący wynikiem celowego wprowadzania w błąd przez stwarzanie pozorów prawdy; mistyfikatorski
SJP.pl
osoba wprowadzająca kogoś w błąd przez stworzenie pozorów prawdy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, kto wprowadza w błąd
Wiktionary
rzecz. mistyfikacja ż.
czas. mistyfikować
Wiktionary
kobieta wprowadzająca kogoś w błąd przez stworzenie pozorów prawdy
SJP.pl
będący wynikiem celowego wprowadzania w błąd przez stwarzanie pozorów prawdy; mistyfikacyjny
SJP.pl
celowe wprowadzanie w błąd przez stworzenie pozorów prawdy; mistyfikacja
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zmistyfikować)
(1.1) książk. w sposób świadomy dokonywać mistyfikacji; działać w taki sposób, żeby ktoś uznał za prawdę coś, co ma tylko jej pozory
(1.2) książk. celowo nadawać czemuś, najczęściej nieprawdziwemu, pozory prawdy
Wiktionary
rzecz. mistyfikacja ż., mistyfikator mos., mistyfikatorka ż.
przym. mistyfikacyjny
czas. zmistyfikować dk.
Wiktionary
(1.1) oszukiwać, zwodzić, okłamywać
Wiktionary
1. wyznawca lub zwolennik mistycyzmu;
2. osoba doznająca stanów mistycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba doświadczająca stanów mistycznych
(1.2) wyznawca mistycyzmu
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Franciszek z Asyżu uważany jest za jednego ze średniowiecznych mistyków.
Wiktionary
rzecz. mistycyzm m., mistyczność ż., mistyka ż.
:: fż. mistyczka ż.
przym. mistyczny
przysł. mistycznie
Wiktionary
1. prąd filozoficzno-religijny uznający możliwość łączenia się duszy ludzkiej z Bogiem; mistycyzm;
2. postawa, stanowisko wyrażające ten pogląd; mistycyzm;
3. religijność oparta na mistycyzmie; mistyczność;
4. pogardliwie: niejasne sądy i systemy doktrynalne; mistycyzm;
5. atmosfera tajemniczości i duchowości otaczająca jakieś zjawisko; mistycyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duchowość opierająca się na mistycyzmie
(1.2) zob. mistycyzm.
(1.3) atmosfera, nastrój tajemniczości
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: zob. mistyk.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mistyka żydowska przejęła pewne bardzo ważne wątki filozofii greckiej.
Wiktionary
IPA: ˈmʲistɨka, AS: mʹistyka
Wiktionary
rzecz. mistyk m., mistyczka ż., mistycyzm m., mistyczność ż.
przym. mistyczny
przysł. mistycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) alternatywa szczoteczki do zębów z gałązki drzewa arakowego (nazwa systematyczna|Salvadora persica|L.|ref=tak.);
Wiktionary
Miswak (miswaak, siwak, sewak, السواك) – gałąź z drzewa arakowego łac. "Salvadora persica". Jest alternatywą szczoteczek do zębów. Ma długą historię mówiącą o jego leczniczych właściwościach. Koniec gałęzi namaczany jest w gorącej lub różanej wodzie, dzięki czemu ulega ona rozszczepieniu i staje się zdatna do czyszczenia zębów. Obecnie można nabyć pasty do zębów zawierające wyciąg z tej rośliny.
Wikipedia
→ misyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co misyjne, misyjny charakter czegoś
Wiktionary
(1.1) Kongres jest dobrą okazją, by podjąć poważną dyskusję o misyjności polskiego Kościoła.
Wiktionary
rzecz. misja ż., misje lm nm.
przym. misyjny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. związany z misją, misjami, dotyczący misji
Wiktionary
rzecz. misyjność ż., misje nmos., misja ż., misjonarz mos., misjonarka ż., misjonarstwo n.
przym. misjonarski
Wiktionary
miszmasz; potocznie:
1. bałagan, nieład, nieporządek;
2. zamęt, chaos;
3. plątanina, mieszanina
SJP.pl
zdrobnienie od: Michaił (rosyjskie imię męskie)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
magnetyczny stop lub spiek żelaza, niklu i aluminium
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
miasto na Węgrzech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północno-wschodniej części Węgier;
Wiktionary
Miszkolc ( Miskolc, Miškovec) – czwarte co do wielkości miasto Węgier. Obecnie Miszkolc jest stolicą komitatu (odpowiednik województwa) Borsod-Abaúj-Zemplén. W 2015 roku liczba mieszkańców Miszkolca oscylowała wokół 160 tysięcy osób.
Wikipedia
Miszkowice (przed 1945 niem. "Michelsdorf b. Liebau") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kamiennogórskim, w gminie Lubawka.
Wikipedia
1. potrawa z różnych jarzyn i mięsa, zaprawiona śmietaną
2. mieszanina różnych rzeczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw., reg-pl|Kresy południowe. mieszanina
(1.2) daw. potrawa z różnych warzyw
Wiktionary
(1.1) Z czasem wypośrodkowała się też jakaś neutralna miszkulancja, spreparowana ze wszystkich stylów (…).
Wiktionary
(1.1) war. miskolancja
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
misz-masz; potocznie:
1. bałagan, nieład, nieporządek;
2. zamęt, chaos;
3. plątanina, mieszanina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. mieszaninafakt.
(1.2) pot. nieład, chaos
Wiktionary
(1.1) Miszmasz brokułowo-marchwiowy.
(1.1) Miasto pełne kulturowego miszmaszu.
(1.1) Muzyczny miszmasz.
(1.2) Czasami życie to straszny miszmasz.
Wiktionary
IPA: ˈmʲiʃmaʃ, AS: mʹišmaš
Wiktionary
(1.1) mieszanina
(1.2) pot. bałagan, bigos, dom wariatów, galimatias, kocioł, kociokwik, kołomyja, kołowacizna, kołowanina, kołowrotek, koniec świata, meksyk, mętlik, młyn, obłęd, pomieszanie z poplątaniem, przewalanka, sajgon, sądny dzień, szurum-burum, urwanie głowy; neutr. bezład, nieład, chaos, dezorganizacja, kakofonia, nieporządek, rozgardiasz, zamęt, zamieszanie; przest. kweres
Wiktionary
zbiór praw zwyczajowych i rytualnych w religii żydowskiej
SJP.pl
Mi
Wikipedia
małe drzewo lub krzew z rodziny różowatych, o jadalnych owocach, występujące od Himalajów po Malezję; nieśplik; niesplik; groniweł
SJP.pl
Miszpelnik, nieśplik ("Eriobotrya" Lindl.) – rodzaj zimozielonych drzew lub krzewów należących do rodziny różowatych obejmujący od 17 do 30 gatunków. Wszystkie występują we wschodniej Azji, przy czym tylko nieśplik japoński "Eriobotrya japonica" sięga południowej Japonii, a pozostałe gatunki rosną w południowych Chinach i dalej na południu. Rosną w lasach. Kwitną jesienią i zimą, kwiaty zapylane są przez owady.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. członek plemienia indiańskiego zamieszkującego Meksyk; Mistek;
2. nazwisko
SJP.pl
1. członek plemienia indiańskiego zamieszkującego Meksyk; Mistek;
2. nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. opowieść o życiu bogów, demonów, legendarnych bohaterów, próbująca wyjaśnić narodziny świata i powstanie człowieka;
2. niezgodna z prawdą opinia o kimś lub o czymś; wymysł, bajka, fantazja, mrzonka;
3. fałszywa historia o jakimś człowieku lub wydarzeniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. rel. baśń, stara opowieść fantastyczna;
(1.2) pot. fałszywy pogląd o czymś, coś zmyślonego
(1.3) socjol. wierzenie porządkujące świat i opowiadające o miejscu w nim człowieka
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Z upodobaniem czytam mity rzymskie i greckie.
(1.2) W zakładzie wszyscy długo wierzyli w mit, że sekretarka jest w ciąży z dyrektorem.
(1.3) Jan III Sobieski jest we współczesnej kulturze polskiej ważnym mitem, do którego chętnie odwołują się politycy, publicyści czy producenci odzieży.
Wiktionary
IPA: mʲit, AS: mʹit
Wiktionary
rzecz. mityczność ż., mitologizacja ż., mitologizowanie n.
przym. mityczny
przysł. mitycznie
Wiktionary
(1.1) baśń, podanie
(1.2) nieprawda
Wiktionary
skrót od: mityczny, mitologia, mitologiczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
starożytne państwo w Azji Zachodniej
SJP.pl
Mitanni – starożytne państwo założone przez Hurytów w północnej Mezopotamii i północnej Syrii w II tysiącleciu p.n.e. ze stolicą w Waszuganni (dotąd nie zidentyfikowana).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. Jełgawa
Wiktionary
przym. mitawski
Wiktionary
[czytaj: miczel] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
stopień czcionki o wielkości 14 punktów typograficznych; średnian
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) typogr. druk. w systemie miar typograficznych Didota stopień czcionki odpowiadający czternastu punktom (5,2626 mm)
Wiktionary
IPA: ˈmʲitɛl, AS: mʹitel
Wiktionary
(1.1) średnian, mytel
Wiktionary
mitynka; damska rękawiczka do połowy palców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rękawiczka bez palców lub przysłaniająca je do połowy;
Wiktionary
Mitenka lub mitynka (od starofranc. "mite" – rękawiczka) – rękawiczka bez palców lub okrywająca palce tylko w połowie. Mitenki noszono od XVIII wieku jako dodatek do eleganckiego stroju, popularne także w XIX i XX w. Początkowo bardzo zdobne, z jedwabiu lub koronki, mogły być długie lub krótkie.[]
Wikipedia
(1.1) Mitenkami nazywa się również rękawiczki bez palców noszone np. przez kierowców lub motocyklistów.
Wiktionary
IPA: mʲiˈtɛ̃nka, AS: mʹitẽnka
Wiktionary
(1.1) mitynka
Wiktionary
mitynka; damska rękawiczka do połowy palców
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wągier, pryszcz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. nazwa handlowa leku na świerzb
Wiktionary
(1.1) Zwieziono do składu w Krakowie znaczne ilości cuprexu, proszków przeciwwszowych, mitigalu, świec siarkowych, środków przeciwmuchowych, jak: flit, lepy oraz około 1000 sztuk hydropultów.
Wiktionary
mityng, meeting;
1. publiczne zebranie, wiec;
2. zawody sportowe, zwłaszcza lekkoatletyczne
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
bawełniana tkanina wyrabiana na sposób płótna
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
twór nitkowaty, pałeczkowaty lub ziarnisty, znajdujący się w komórkach roślinnych i zwierzęcych, dostarczający komórce energii, dzięki zachodzącym w nim procesom biochemicznym; chondriosom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) biol. organellum odpowiadające za oddychanie komórkowe;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Główną rolę w magazynowaniu wapnia pełni retikulum endoplazmatyczne, a między nim a mitochondrium dochodzi do znaczących interakcji pod kątem gospodarki wapniowej.
(1.1) Mitochondrialny DNA jest dziedziczone tylko po matce, ponieważ główka spermatozoidu nie zawiera mitochondriów.
Wiktionary
przym. mitochondrialny
Wiktionary
substancja białkowa pobudzająca komórki do mitozy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. substancja chemiczna wywołująca podział komórki
Wiktionary
Mitogen – związek chemiczny lub inny czynnik indukujący mitozę komórek, w tym zwłaszcza komórek układu odpornościowego. Nazwą równie często funkcjonującą jest aktywator poliklonalny.
Każdy antygen pobudza do proliferacji na ogół bardzo mały odsetek (mniej niż 1%) spośród danej populacji limfocytów. Mitogeny znacznie ten odsetek zwiększają.
Wikipedia
tworzący mity, będący podstawą do powstawania mitów; mitotwórczy
SJP.pl
człowiek zajmujący się interpretacją i zbieraniem mitów; autor dzieła o mitach
SJP.pl
1. reprezentacja podmiotów mitycznych w sztuce;
2. pisanie mitów
SJP.pl
skrót od: mitologia, mitologiczny
SJP.pl
1. badacz mitów, mitologii;
2. dawniej: opowiadacz mitów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) antrop. hist. badacz mitologii
Wiktionary
IPA: mʲiˈtɔlɔk, AS: mʹitolok
Wiktionary
rzecz. mitologem m., mitologia ż., mitologizm m., mitologizacja ż., mitologizowanie n.
przym. mitologiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) podstawowa jednostka stosowana w opisie mitów
Wiktionary
(1.1) Występuje w nim rozbudowany mitologem oraz dokładnie opisane obrzędy i konieczne akcesoria.
Wiktionary
rzecz. mitologia ż., mitolog m.
Wiktionary
1. dziedzina nauki zajmująca się badaniem mitów; mitoznawstwo;
2. zbiór mitów jakiegoś ludu składający się na religię tego ludu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) funkcjonujący w określonej religii lub społeczności zbiór mitów i podań;
(1.2) nauka zajmująca się mitami
Wiktionary
Mitologia – zbiór mitów opowiadanych w danej społeczności lub literacko uporządkowany zbiór opowieści o bóstwach i istotach nadprzyrodzonych, a także nauka zajmująca się zbieraniem, analizą, klasyfikacją i interpretacją mitów.
Mitologię uważa się za dyscyplinę z pogranicza antropologii, etnologii, teorii literatury, historii, socjologii, teologii czy religioznawstwa. Niekiedy wobec nauki badającej mity używa się też określenia mitoznawstwo.
Wikipedia
(1.1) Chyba pani nie wierzy w tę całą mitologię starych bardów, których zmącony umysł wywoływał zmyślone bóstwa!
Wiktionary
IPA: ˌmʲitɔˈlɔɟja, AS: mʹitoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. mitologem m., mitologizm m., mitolog m., mitologiczność ż., mitologizacja ż., mitologizowanie n.
czas. mitologizować
przym. mitologiczny
przysł. mitologicznie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) nawiązując do mitologii
Wiktionary
rzecz. mitologizowanie n., mitologizacja ż., mitologia ż., mitologiczność ż., mitologizm mrz.
czas. mitologizować
przym. mitologiczny
Wiktionary
oparcie na micie, posiadanie cech mitu; mitologizm, mityczność, legendarność
SJP.pl
związany z mitologią np.słownik mitologiczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z mitologią, dotyczący mitologii
Wiktionary
(1.1) W wyobrażeniach mitologicznych niepokalane poczęcie jest bezpośrednio związane z mitami bliźniaczymi, jak też z przesądnym strachem kobiet przed bezpłodnością. Bardzo często jeden z bliźniaków jest zrodzony z ziemskiego ojca, a drugi z ducha lub boga.
(1.1) Ogrom elfów bytuje w mitologicznym tolkienowskim świecie.
Wiktionary
IPA: ˌmʲitɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: mʹitoloǵičny
Wiktionary
rzecz. mitologia ż., mitolog m., mitologizm m., mitologiczność ż., mitologizacja ż., mitologizowanie n.
czas. mitologizować
przysł. mitologicznie
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: mitologia
Wiktionary
mityzacja, mitologizowanie;
1. przekształcenie w mit lub legendę, tworzenie mitów lub legend;
2. wprowadzenie do utworu cech mitu lub legendy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. wprowadzanie elementów mitologicznych
(1.2) przekształcenie w mit lub legendę, tworzenie mitów wokół czegoś
Wiktionary
rzecz. mitologizm mrz., mitolog m., mitologia ż., mitologizowanie n.
czas. mitologizować ndk.
przym. mitologiczny
przysł. mitologicznie
Wiktionary
oparcie na micie, posiadanie cech mitu; mitologiczność, mityczność, legendarność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz lub połączenie wyrazów pochodzące z mitologii używane jako przenośnia
Wiktionary
(1.1) W języku polskim występuje wiele biblizmów i mitologizmów.
(1.1) „Adonis”, „faun”, „pięta achillesowa”, „megiera”, „po nitce do kłębka” to przykłady mitologizmów.
Wiktionary
rzecz. mitolog mos., mitologia ż., mitologiczność ż., mitologizacja ż., mitologizowanie n.
czas. mitologizować
przym. mitologiczny
przysł. mitologicznie
Wiktionary
(1.1) (częściowo) frazeologizm mitologiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mitologizować.
Wiktionary
(1.1) W tym jasnym widzeniu historii nie było miejsca na mitologizowanie dulszczyzny. Mitologizowanie to uprawiała szczególnie literatura naturalistyczna, nie wychodząca na ogół poza krąg wyolbrzymionego świata drobnomieszczańskiego.
(1.1) Po zamachu majowym, który również nie osłabił mitologizowania Marszałka, obóz sanacyjny mógł już bez większych przeszkód kreować własną wizję odzyskania niepodległości.
Wiktionary
rzecz. mitologizm mrz., mitolog m., mitologia ż., mitologizacja ż.
czas. mitologizować ndk.
przym. mitologiczny
przysł. mitologicznie
Wiktionary
człowiek z chorobliwą skłonnością do zmyślania i opowiadania nieprawdziwych historii, zwłaszcza o sobie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) psych. człowiek skłonny do opowiadania nieprawdziwych lub wyolbrzymionych historii na swój temat
Wiktionary
(1.1) Honorata nie chce z nim rozmawiać, uważa, że jest mitomanem.
Wiktionary
rzecz. mitomania ż., mitomaństwo n.
:: fż. mitomanka ż.
przym. mitomański, mitomaniakalny
Wiktionary
skłonność do zmyślania, opowiadania kłamliwych historii; mitomaństwo
SJP.pl
kobieta opowiadająca nieprawdziwe lub wyolbrzymione historie na swój temat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. kobieta skłonna do opowiadania nieprawdziwych lub wyolbrzymionych historii na swój temat
Wiktionary
(1.1) Julia to mitomanka, wciąż nawija o swoich wynikach.
Wiktionary
rzecz. mitomania ż., mitomaństwo n.
:: fm. mitoman m.
przym. mitomański, mitomaniakalny
Wiktionary
dotyczący mitomana, mitomanii
SJP.pl
skłonność do zmyślania, opowiadania kłamliwych historii; mitomania
SJP.pl
organiczny związek chemiczny wykazujący działanie przeciwnowotworowe
SJP.pl
Mitomycyna – organiczny związek chemiczny, inhibitor replikacji DNA wiążący się kowalencyjnie z matrycą DNA, co uniemożliwia jej rozplecenie. Lek jest stosowany w ogólnoustrojowym leczeniu nowotworów.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Mitospora – zarodnik roślin lub grzybów wytwarzany bezpłciowo w procesie mitozy.
U grzybów mitospory mogą powstawać w różny sposób i w różnych miejscach, mają też różną budowę. W zależności od tych trzech cech wyróżnia się u grzybów następujące typy mitospor:
Wikipedia
tworzący mity
SJP.pl
tworzenie mitów, nieprawdziwych, ubarwionych historii o kimś lub o czymś
SJP.pl
1. związany z mitozą;
2. powstały na drodze mitozy
SJP.pl
1. podział jądra komórkowego na dwa jądra potomne o takim samym zestawie chromosomów jak komórka macierzysta;
2. podział komórki zachodzący z podziałem jądra; kariokineza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. proces podziału jądra komórkowego, w wyniku którego powstają dwie identyczne komórki;
Wiktionary
Mitoza – proces podziału pośredniego jądra komórkowego, któremu towarzyszy precyzyjne rozdzielenie chromosomów do dwóch komórek potomnych. W jego wyniku powstają komórki, które dysponują materiałem genetycznie identycznym z komórką wyjściową. Jest to najważniejsza z różnic między mitozą a mejozą. Mitoza zachodzi w komórkach somatycznych zwierząt oraz w komórkach somatycznych i generatywnych roślin.
Wikipedia
przym. mitotyczny
Wiktionary
specjalista w zakresie nauki, wiedzy o mitach; mitolog
SJP.pl
związany z nauką, wiedzą o mitach; mitologiczny
SJP.pl
specjalistka w zakresie nauki, wiedzy o mitach
SJP.pl
nauka, wiedza o mitach; mitologia
SJP.pl
dawne nakrycie głowy książąt lub biskupów wschodnich; infuła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. liturgiczne nakrycie głowy hierarchy kościelnego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈmʲitra, AS: mʹitra
Wiktionary
(1.1) infuła
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. wyznawca mitraizmu
Wiktionary
rzecz. Mitra m., mitraizm m., mitreum n.
:: fż. mitraitka ż.
przym. mitraicki
Wiktionary
system religijny w starożytnym Iranie wyznający wiarę w Mitrę - boga słońca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. kult solarnego boga Mitry
Wiktionary
Mi
Wikipedia
rzecz. Mitra m., mitraita mos., mitreum n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. hist. szybkostrzelna odtylcowa wielolufowa broń palna z XIX wieku, strzelająca amunicją karabinową;
(1.2) wojsk. przest. karabin maszynowy
Wiktionary
(1.1) kartaczownica
Wiktionary
1. zastawka mitralna - dwudzielna zastawka w sercu, znajdująca się między lewym przedsionkiem a lewą komorą;
2. wada mitralna - choroba serca, niedomykalność zastawki mitralnej
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. dotyczący zastawki położonej pomiędzy lewym przedsionkiem a lewą komorą serca
Wiktionary
(1.1) dwudzielny
Wiktionary
duchowny katolicki nie będący biskupem, ale mający prawo noszenia infuły; infułat
SJP.pl
Mi
Wikipedia
sanktuarium Mitry, miejsce obrzędów kultowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. rel. świątynia kultu perskiego boga Mitry, czczonego w cesarstwie rzymskim w II-V wieku;
Wiktionary
Mitreum ( mithraeum) – świątynia poświęcona perskiemu bogu Mitrze, budowana na terytoriach cesarstwa rzymskiego w II–V wieku.
Były to świątynie naśladujące groty skalne, zagłębione poniżej terenu, często kute w skale w postaci hypogeum. Miały kształt podłużnej nawy zakończonej apsydą, w której umieszczano posąg bóstwa albo relief z przedstawieniem Mitry zabijającego kosmicznego byka.
Wikipedia
rzecz. mitraizm mrz., mitraita mos.
przym. mitraicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północnym Kosowie;
(1.2) geogr. adm. region administracyjny w Kosowie;
(1.3) geogr. zob. Mitrowica nad Sawą.
Wiktionary
Na
Wikipedia
przym. mitrowicki
Wiktionary
(1.1) Kosowska Mitrowica
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mitrowicą, dotyczący Mitrowicy
Wiktionary
rzecz. Mitrowica ż.
Wiktionary
przymiotnik od: mitra
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
mikstura lecznicza, wynaleziona przez króla Pontu Mitrydatesa, zawierająca ponad 50 składników, m.in. arszenik, zażywana regularnie w celu uodpornienia organizmu na działanie trucizn
SJP.pl
imię męskie pochodzenia perskiego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zabezpieczanie się przed truciznami poprzez przyjmowanie małych nieletalnych dawek trucizny;
Wiktionary
Mitrydatyzm – termin określający zabezpieczanie się przed działaniem trucizny, poprzez stopniowe podawanie dawek trucizny, z których żadna nie jest dawką letalną.
Określenie wywodzi się od króla Pontu Mitrydatesa VI, który jakoby miał regularnie przyjmować niskie dawki różnych trucizn. Jak mówi legenda, w chwili, gdy został pokonany, próbował popełnić samobójstwo z użyciem trucizny, co jednak nie spowodowało oczekiwanego przez niego efektu i zmusiło do zadania śmierci mieczem.
Wikipedia
IPA: ˌmʲitrɨˈdatɨsm̥, AS: mʹitrydatysm̦
Wiktionary
rodzaj grzybów z rzędu tocznikowców
SJP.pl
1. strata, marnowanie czasu; zwłoka, mitrężenie;
2. mozolna, męcząca, zwykle nieefektywna praca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) strata, marnowanie czasu
(1.2) mozolna, męcząca, zwykle nieefektywna praca
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: mʲiˈtrɛ̃ŋɡa, AS: mʹitrẽŋga
Wiktionary
czas. mitrężyć
rzecz. mitrężenie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mitrężyć.
Wiktionary
rzecz. mitręga ż.
czas. mitrężyć
Wiktionary
zmitrężać;
1. tracić, marnować coś;
2. zwlekać z czymś; marudzić;
3. dawniej: zaprzątać, utrudzać, np. mitrężyć myśli
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) zwlekać z czymś, marnować czas
Wiktionary
IPA: mʲiˈtrɛ̃w̃ʒɨt͡ɕ, AS: mʹitrẽũ̯žyć
Wiktionary
rzecz. mitręga ż., mitrężenie n.
czas. zmitrężyć dk.
Wiktionary
[czytaj: mitsubiszi albo micubiszi] japoński producent motoryzacyjny i marka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskozwierzęcy
(1.1) mot. samochód marki Mitsubishi
Wiktionary
Mitsubishi Corporation (jap. Mitsubishi Shōji Kabushiki-gaisha) – japoński konglomerat i marka licznych korporacji należących do grupy Mitsubishi Group, luźno powiązanych ze sobą jako keiretsu, notowana na Tokijskiej Giełdzie Papierów Wartościowych.
Wikipedia
(1.1) Pod firmą stoi czerwone mitsubishi na kaliskich tablicach.
Wiktionary
rzecz. Mitsubishi mzw.
Wiktionary
gatunek głębinowego rekina; rekin chochlik
SJP.pl
Mitsukurina, rekin chochlik, rekin Owstona ("Mitsukurina owstoni") – gatunek głębinowego rekina, jedyny żyjący przedstawiciel rodziny Mitsukurinidae. Charakterystyczną cechą tego gatunku jest nietypowy kształt głowy, z długim, przypominającym kielnię dziobem ("rostrum"). Ponadto mitsukurina wyróżnia się różowym kolorem całego ciała i wysuwalnymi szczękami.
Wikipedia
[czytaj: miteRAN] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: miteRANT] nazwisko, m.in. François Maurice Mitterrand (1916-1996) - polityk francuski
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mityczny i religijny
SJP.pl
1. oparcie na micie, posiadanie cech mitu; mitologiczność, mitologizm, legendarność;
2. cecha kogoś, czegoś otoczonego legendą lub sławą
SJP.pl
1. dotyczący mitu;
2. otoczony legendą, sławą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z mitem, mitologią
Wiktionary
IPA: mʲiˈtɨt͡ʃnɨ, AS: mʹityčny
Wiktionary
rzecz. mit m., mityczność ż.
przysł. mitycznie
Wiktionary
(1.1) bajeczny, mitologiczny
Wiktionary
podejmowanie czynności w celu ograniczenia jakiegoś niekorzystnego zjawiska
SJP.pl
powściągać, powstrzymywać, hamować; uśmierzać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) hamować czyjąś zapalczywość, powstrzymywać kogoś
czasownik zwrotny niedokonany mitygować się (dk. brak)
(2.1) hamować się, powstrzymywać się od pochopnych działań, decyzji
Wiktionary
(1.1) Dajże jej spokój – mitygowała ciocia Wiesia. – Tak jej zależy na tym, żeby dobrze wypaść.
Wiktionary
rzecz. mitygowanie n., umitygowanie n., zmitygowanie n.
czas. umitygować dk., zmitygować dk.
Wiktionary
(1.1) łagodzić, powstrzymywać, uspokajać
Wiktionary
powściągać, powstrzymywać, hamować; uśmierzać
SJP.pl
Mitylena, Mitylene (gr. "Μυτιλήνη" – "Mitilíni", starogr. "Mytilēnē") – miasto w Grecji, na wschodnim brzegu wyspy Lesbos, w administracji zdecentralizowanej Wyspy Egejskie, w regionie Wyspy Egejskie Północne, w jednostce regionalnej Lesbos, siedziba gminy Lesbos. W 2011 roku liczyło 27 871 mieszkańców. Najludniejsze miasto wyspy Lesbos. Siedziba głównego kampusu Uniwersytetu Egejskiego.
Wikipedia
miting, meeting;
1. publiczne zebranie, wiec;
2. zawody sportowe, zwłaszcza lekkoatletyczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) otwarte zgromadzenie wielu osób
(1.2) sport. zawody w dyscyplinach indywidualnych
(1.3) med. spotkanie anonimowych alkoholików
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) 1 marca na Placu Kotwicznym w Kronsztadzie odbył się tradycyjny mityng związany z upamiętnieniem rewolucji lutowej.
(1.2) W latach 70. na stadionie rozgrywano międzynarodowe mityngi oraz imprezy lekkoatletyczne.
(1.3) O której godzinie odbywają się mityngi AA w salce na probostwie?
Wiktionary
przym. mityngowy
Wiktionary
(1.1) wiec
Wiktionary
→ mityng; mitingowy, meetingowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mityngiem, dotyczący mityngu
Wiktionary
rzecz. mityng mrz.
Wiktionary
mitenka; damska rękawiczka do połowy palców
SJP.pl
mitenka; damska rękawiczka do połowy palców
SJP.pl
mitologizacja, mitologizowanie;
1. przekształcenie w mit lub legendę, tworzenie mitów lub legend;
2. wprowadzenie do utworu cech mitu lub legendy
SJP.pl
Mityzacja – zabieg literacki polegający na kreowaniu świata przedstawionego, aby pokazać jego podobieństwo do obrazów i wyobrażeń mitycznych. Wykreowana tak rzeczywistość jest dynamiczna i dramatyczna, każda rzecz i każde zjawisko w niej ma określoną barwę emocjonalną. Przeciwieństwem do niej jest demityzacja - stan, w którym mit został ośmieszony, wskutek czego stracił swoją powagę i sens.
Wikipedia
wszystko co dotyczy mitów
SJP.pl
przekształcać coś w mit lub w legendę, tworzyć mity na jakiś temat; mitologizować
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pozaukładowa jednostka oporu, stosowana w górnictwie
SJP.pl
Miurg – pozaukładowa jednostka oporu właściwego, jaki stawia wyrobisko kopalniane przepływającemu przez nie powietrzu. Wyrobisko ma opór równy jednemu miurgowi, jeżeli podczas przepływu powietrza o natężeniu 1m3/s spadek hydrauliczny wynosi 0,001 mm słupa wody. Aby uniknąć ułamków stosuje się jednostkę 1000 razy większą – kilomiurg.
Wikipedia
miks;
1. przejście montażowe w montażu obrazu telewizyjnego;
2. potocznie: mieszanka, coś składającego się z wielu zmieszanych, zmiksowanych składników, elementów
SJP.pl
[czytaj: mikstejp] taśma nagrana przez didżeja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nieformalny projekt muzyczny;
Wiktionary
Mixtape (mikstejp) – w dzisiejszym przemyśle muzycznym ten termin odnosi się do projektu muzycznego, który zazwyczaj ma luźniejsze ograniczenia niż albumy lub minialbumy. W przeciwieństwie do tradycyjnego albumu lub minialbumu, mixtape’y są projektami, gdzie artysta ma większą swobodę twórczą.
Wikipedia
(1.1) Kaseta magnetofonowa (…) dała słuchaczom możliwość muzycznej kreacji w formie mixtape’u
(1.1) Artysta, który niedawno obchodził swoje 46. urodziny ma na swoim koncie 5 studyjnych albumów i kolejne 10 mixtape'ów
Wiktionary
[czytaj: mija] mija;
1. japońska świątynia; jinja;
2. pałac członków rodziny cesarskiej;
3. grzecznościowy tytuł książęcy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. bot. zielona, bezpestkowa mandarynka, owoc drzewa jednej z odmian gatunku nazwa systematyczna|Citrus unshiu|ref=tak., mandarynki Satsuma
Wiktionary
[czytaj: mijagi]
1. prefektura w Japonii;
2. nazwisko japońskie
SJP.pl
Miyazaki (jap. 宮崎市 Miyazaki-shi) – miasto i port w Japonii, ośrodek administracyjny prefektury Miyazaki, na wschodnim wybrzeżu wyspy Kiusiu, nad Oceanem Spokojnym.
Wikipedia
[czytaj: mijazu] miasto w Japonii
SJP.pl
Miyazu (jap. 宮津市 Miyazu-shi) – miasto w Japonii, na wyspie Honsiu, w prefekturze Kioto, nad Morzem Japońskim.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. spoż. mięso
Wiktionary
(1.1) Owiynzi miynso je zdrowsze jako świński.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wstręt kobiet do mężczyzn; mizoandryzm; mizoandria
SJP.pl
nacechowany patologicznym wstrętem do mężczyzn; mizoandryczny
SJP.pl
osoba unikająca ludzi, mająca do nich wrogi lub niechętny stosunek; samotnik, odludek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. ktoś stroniący od ludzi, czujący do nich niechęć lub wręcz wrogość
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Od tego mizantropa z trzeciego piętra stronią nawet członkowie jego rodziny.
Wiktionary
rzecz. mizantropia ż., mizantropijność ż.
:: fż. mizantropka ż.
przym. mizantropijny, mizantropiczny
przysł. mizantropijnie, mizantropicznie
Wiktionary
życie w odosobnieniu, z dala od ludzi; samotnikostwo, samotnictwo, odludztwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niechęć do ludzi, do obcowania z nimi;
Wiktionary
Mizantropia – niechęć do gatunku ludzkiego. Nie jest to uczucie skierowane do poszczególnych jednostek, ale do ogółu populacji. Słowo "mizantropia" pochodzi od greckich słów "anthropos" – "człowiek" oraz "miseo" – "nienawidzę".
Wikipedia
IPA: ˌmʲizãnˈtrɔpʲja, AS: mʹizãntropʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. mizantropijność ż., mizantrop m., mizantropka ż.
przym. mizantropijny, mizantropiczny
przysł. mizantropijnie, mizantropicznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) daw. niechętnie ludziom, zgorzkniale
Wiktionary
rzecz. mizantrop mos., mizantropia ż., mizantropijność ż., mizantropka ż.
przym. mizantropijny, mizantropiczny
przysł. mizantropijnie
Wiktionary
(1.1) war. mizantropijnie
Wiktionary
→ mizantropia; dawniej: mizantropijny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. mizantropijny
Wiktionary
(1.1) To czyniło ją smutną i budziło mizantropiczne uwagi nad teraźniejszym światem i ludźmi.
Wiktionary
rzecz. mizantropijność ż., mizantropia ż., mizantrop m., mizantropka ż.
przym. mizantropijny
przysł. mizantropicznie, mizantropijnie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) niechętnie ludziom, zgorzkniale
Wiktionary
rzecz. mizantrop mos., mizantropia ż., mizantropijność ż., mizantropka ż.
przym. mizantropijny, mizantropiczny
przysł. mizantropicznie
Wiktionary
(1.1) war. daw. mizantropicznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co mizantropijne
Wiktionary
rzecz. mizantrop mos., mizantropia ż., mizantropka ż.
przym. mizantropiczny, mizantropijny
przysł. mizantropicznie, mizantropijnie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakteryzujący się mizantropią, niechętny ludziom
Wiktionary
(1.1) John jest dość mizantropijny, a ja nie. On jest introwertykiem, a ja wręcz odwrotnie. Sam o sobie mówi, że jest socjopatą, że jest aspołeczny, ja nie. Uwielbiam ludzi.
Wiktionary
rzecz. mizantropijność ż., mizantropia ż., mizantrop m., mizantropka ż.
przym. mizantropiczny
przysł. mizantropicznie, mizantropijnie
Wiktionary
kobieta stroniąca od ludzi, niechętna im lub wrogo do nich nastawiona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta stroniąca od ludzi, czująca do nich niechęć lub nawet wrogość
Wiktionary
(1.1) Na ostatnim piętrze mieszka taka stara mizantropka, nikt jej nie odwiedza, w ogóle rzadko ją widujemy.
Wiktionary
rzecz. mizantropia ż., mizantropijność ż.
:: fm. mizantrop mos.
przym. mizantropijny, mizantropiczny
przysł. mizantropijnie, mizantropicznie
Wiktionary
cmentarz muzułmański
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w garbarstwie: wewnętrzna strona skóry, pozbawiona resztek mięsa, żył i przylegających warstw łoju; miazdra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) w garbarstwie i futrzarstwie: odmięsna strona skóry zwierzęcia
Wiktionary
IPA: ˈmʲizdra, AS: mʹizdra
Wiktionary
rzecz. mizdrownica ż., mizdrownik m., mizdrowanie n.
czas. mizdrować
przym. mizdrowy
Wiktionary
w garbarstwie: oczyszczać skórę z resztek mięsa, żył i tłuszczu; żyłować
SJP.pl
maszyna do mizdrowania skór; odmięsarka
SJP.pl
tępy, łukowato wygięty nóż garbarski służący do ręcznego mizdrowania skór
SJP.pl
przymiotnik od: mizdra
SJP.pl
mizdrzyć się - kokietować, wdzięczyć się, flirtować, przymilać się w niestosowny sposób
SJP.pl
w preferansie: rozgrywka, w której grający zapowiedział niewzięcie żadnej lewy; mizerka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
fascynacja ubóstwem i nieszczęściem, zwłaszcza w utworach literackich lub malarstwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. fascynacja lub programowe skupienie się na ubóstwie, nieszczęściu, brzydocie, chorobie i cierpieniu, szczególnie w utworze literackim lub w malarstwie;
Wiktionary
Mizerabilizm – kierunek w sztuce francuskiej lat czterdziestych i pięćdziesiątych XX wieku. Nazwa pochodzi do francuskiego wyrazu „miserable” – nędzny.
We Francji, wychodzącej z powojennego ubóstwa, sztuka przedstawiająca nędzę i nieszczęście miała epatować zamożnych widzów. Za twórcę tego kierunku uważa się malarza francuskiego Francisa Grubera (1912-1948). Malarze tego kierunku – Bernard Buffet, Alberto Giacometti i Jean Carzou powoływali się na związki ich sztuki z egzystencjalizmem.
Wikipedia
(1.1) Wystarczy tu przypomnieć słynny termin Przybosia – turpizm, którym określał literaturę kierującą uwagę na rzeczy brzydkie, kalekie, nieskładne, brutalne; ów swoisty mizerabilizm pragnął sprostać prawdzie życia konkretnego (…)
(1.1) Żałosny mizerabilizm na jednym biegunie, a zwodnicza świetność na drugim nie wystarczy Bryllowi na dłuższą metę jako pokarm wyobraźni poetyckiej (…)
Wiktionary
zdrobnienie od: mizerak
SJP.pl
mizerota, mizeractwo; potocznie:
1. wymizerowany, chudy, słaby człowiek; chuderlak, chuchro;
2. człowiek biedny, nędzarz
SJP.pl
1. rodzaj surówki przyrządzonej z surowych ogórków z dodatkiem śmietany i przypraw;
2. zły stan lub niski poziom czegoś; mizeractwo, mizerność, mizerota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. sałatka z krojonych w plasterastry lub tartych surowych ogórków, przyprawionych solą i pieprzem, czasem też cukrem i octem, zazwyczaj ze śmietaną;
(1.2) książk. niski poziom, kiepski stan czegoś
Wiktionary
Mizeria – sałatka z pokrojonych w plastry, siekanych lub tartych surowych ogórków. Najczęściej z dodatkiem śmietany, rzadziej kefiru, jogurtu lub zsiadłego mleka, choć bywają także wersje z olejem.
Doprawiana solą, pieprzem, octem lub sokiem z cytryny oraz ziołami takimi jak koperek, majeranek, szczypiorek, mięta, natka pietruszki lub kwiaty i liście ogórecznika lekarskiego.
Wikipedia
(1.1) Na drugie danie będzie dziś kurczak z mizerią i młodymi ziemniakami.
(1.2) W ubiegłym roku do dotychczasowej mizerii finansowej szpitali i przychodni, do protestów służby zdrowia dołączyła jeszcze reforma.
Wiktionary
IPA: mʲiˈzɛrʲja, AS: mʹizerʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. mizerność
przym. mizerny
przysł. mizernie
czas. mizernieć
Wiktionary
(1.2) ubóstwo, bieda, nędza, mizerność
Wiktionary
1. w preferansie: rozgrywka, w której grający zapowiedział niewzięcie żadnej lewy; mizerka;
2. w wiście: brak atutu
SJP.pl
Mizerka – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim, w gminie Nowa Sucha.
Wieś wchodzi w skład sołectwa "Mizerka-Stary Żylin".
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) biednie, słabo
(1.2) o stanie zdrowia źle
Wiktionary
(1.1) W sieni czekał jakiś charłak, strasznie mizernie wyglądający.
(1.2) Odwiedziłam ciotkę Polę, wygląda już mizernie.
Wiktionary
czas. mizernieć ndk.
przym. mizerniutki, mizerny, wymizerowany
przysł. mizerniutko
rzecz. mizeria ż., mizernienie n., mizerność ż.
Wiktionary
(1.1) nędznie, parszywie, wstrętnie, żałośnie; pot. kiepsko
(1.2) cherlawo; pot. kiepsko
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: mizernie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: mizerny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mizernieć.
Wiktionary
czas. mizernieć
przysł. mizernie
Wiktionary
tracić siły i wagę w czasie choroby
SJP.pl
czasownik
(1.1) wyglądać coraz gorzej; stawać się mizernym
Wiktionary
(1.1) Przez tę chorobę mizerniał w oczach.
Wiktionary
IPA: mʲiˈzɛrʲɲɛ̇t͡ɕ, AS: mʹizerʹńėć
Wiktionary
rzecz. mizeria ż., mizerota ż., mizernienie n.
przym. mizerny, mizerniutki
przysł. mizernie
Wiktionary
zdrobnienie od: mizerny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: mizerny
Wiktionary
IPA: ˌmʲizɛrʲˈɲɛ̇̃ɲci, AS: mʹizerʹńė̃ńḱi
Wiktionary
zdrobnienie od: mizerny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: mizerny
Wiktionary
IPA: ˌmʲizɛrʲɲuˈtɛ̃ɲci, AS: mʹizerʹńutẽńḱi
Wiktionary
zdrobnienie od: mizerny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: mizerny
Wiktionary
(1.1) Pieniądze wysupłane z budżetu państwa na naukę są mizerniutkie.
Wiktionary
IPA: ˌmʲizɛrʲˈɲutʲci, AS: mʹizerʹńutʹḱi
Wiktionary
rzecz. mizerność ż., mizerota m./ż.
czas. mizernieć, zmizernieć
przym. mizerny
przysł. mizernie
Wiktionary
1. cecha kogoś wychudzonego, słabego, wyglądającego na chorego;
2. zły stan lub niski poziom czegoś; mizeractwo, mizeria, mizerota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest mizerne; cecha tych, którzy są mizerni
Wiktionary
przym. mizerny, mizerniutki
przysł. mizernie
rzecz. mizeria ż.
Wiktionary
1. wychudzony, słaby, wyglądający na chorego;
2. poniżej jakiejś normy, nędzny, lichy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o człowieku: wątły, słaby, wychudzony
(1.2) niewielki, zbyt mały
Wiktionary
IPA: mʲiˈzɛrnɨ, AS: mʹizerny
Wiktionary
rzecz. mizerność ż., mizeria ż., mizerota ż./mos.
czas. mizernieć, zmizernieć
przym.
:: zdrobn. mizerniutki
przysł. mizernie
Wiktionary
(1.1) pot. bidny, biedny, godny litości, godny politowania, godny pożałowania, lichy, marny, nędzny, pieski, pożałowania godny, wzbudzający litość, żałosny, anemiczny, blady, cherlawy, chorowity, chory, chucherkowaty, chuchrowaty, cierpiący, niezdrowy, obolały, pot. rozbity, schorowany, słabowity, asteniczny, bezsilny, cherlacki, kruchy, scherlały, schorzały, słabowity, słaby, wątły, wychudzony, zabiedzony, rachityczny, słaby, wątły
(1.2) kiepski, lichy, marny, żałosny, nieobfity, opłakany, skąpy, skromny, szczupły, ubogi, wąski, beznadziejny, cienki, mały, mierny, niski, słaby
Wiktionary
potocznie: schorowany, wynędzniały lub biedny mężczyzna; mizerak, chuchro, mizeractwo
SJP.pl
zdrobnienie od: mizerota
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
krótki sztylet służący do dobijania rannego przeciwnika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. sztylet używany w średniowieczu do dobijania konających przeciwników, by przerwać ich cierpienie;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Lecz Czech wnet wydostał się na wierzch, przez chwilę tłumił jeszcze rozpaczliwe ruchy przeciwnika, wreszcie przycisnął kolanem żelazną siatkę pokrywającą jego brzuch i wydobył zza pasa krótką, trójgranną mizerykordię.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. inform. touchpad
Wiktionary
IPA: ˈmʲiʑat͡ʃ, AS: mʹiźač
Wiktionary
czas. miziać ndk.
Wiktionary
(1.1) gładzik
Wiktionary
potocznie: zwierzę lubiące być pieszczone; przytulaniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zwierzątko domowe do miziania
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|miziać.
Wiktionary
IPA: mʲiˈʑä̃ɲɛ, AS: mʹiźä̃ńe
Wiktionary
czas. miziać ndk.
rzecz. pomizianie n.
Wiktionary
potocznie: pieszczotliwie głaskanie, muskanie, łaskotanie; kizianie, mizianie
SJP.pl
potocznie: pieszczotliwie głaskać, muskać, łaskotać; kiziać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) głaskać, dotykać
czasownik zwrotny niedokonany miziać się
(2.1) dotykać się wzajemnie, pieścić się
Wiktionary
(2.1) Na ławce w parku siedziała jakaś miziająca się para.
Wiktionary
IPA: ˈmʲiʑät͡ɕ, AS: mʹiźäć
Wiktionary
rzecz. miziacz m., mizianie n., mizianko n., pomizianie n.
czas. pomiziać dk.
Wiktionary
(1.1) kiziać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
arabski, drewniany instrument muzyczny przypominający flet
SJP.pl
wstręt kobiet do mężczyzn; mizoandryzm; mizandria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. patologiczny wstręt do mężczyzn;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
rzecz. mizoandryzm m., mizoandryczka ż.
przym. mizoandryczny
Wiktionary
(1.1) mizoandryzm
Wiktionary
kobieta odczuwająca patologiczny wstręt do mężczyzn
SJP.pl
nacechowany mizoandrią, patologicznym wstrętem do mężczyzn
SJP.pl
wstręt kobiet do mężczyzn; mizoandria; mizandria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) psych. patologiczny wstręt do mężczyzn
Wiktionary
rzecz. mizoandria ż., mizoandryczka ż.
przym. mizoandryczny
Wiktionary
(1.1) mizoandria
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba odczuwajaca lęk przed brudem
Wiktionary
chorobliwy lęk przed zabrudzeniami, zanieczyszczeniami; germofobia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. chorobliwy lęk przed brudem;
Wiktionary
Mizofobia – fobia często nazywana "germofobią", "bakcylofobią" lub "bakteriofobią", polegająca na unikaniu zanieczyszczenia, zabrudzenia, czasami również zakażenia się, często towarzyszą jej natręctwa (np. kompulsywne mycie rąk). Pojęcie zostało wprowadzone w 1879 przez Williama A. Hammonda.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta odczuwajaca lęk przed brudem
Wiktionary
zaburzenie psychiczne objawiające się nadwrażliwością na określone odgłosy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. nadwrażliwość na określone dźwięki objawiająca się złością i lękiem;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Brytyjscy badacze dowiedli, że mózgi osób cierpiących na mizofonię wytwarzają nadmierną reakcję emocjonalną na niektóre dźwięki.
Wiktionary
IPA: ˌmʲizɔˈfɔ̃ɲa, AS: mʹizofõńa
Wiktionary
(1.1) zespół selektywnej wrażliwości na dźwięk, SSSS
Wiktionary
kobieta cierpiąca na zaburzenie psychiczne objawiające się nadwrażliwością na określone odgłosy
SJP.pl
charakterystyczny dla zaburzenia psychicznego objawiającego się nadwrażliwością na określone odgłosy
SJP.pl
osoba cierpiąca na zaburzenie psychiczne objawiające się nadwrażliwością na określone odgłosy
SJP.pl
patologiczna niechęć do zawierania związków małżeńskich
SJP.pl
osoba przejawiająca patologiczną niechęć do zawarcia związku małżeńskiego
SJP.pl
mężczyzna odczuwający wstręt do kobiet; mizoginista, mizoginik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) psych. mężczyzna czujący wstręt do kobiet
Wiktionary
(1.1) Nie zamierzam słuchać komentarzy tego cholernego mizogina.
(1.1) JKM jest uważany za mizogina, choć on sam zaprzecza.
Wiktionary
rzecz. mizoginista m., mizoginizm m., mizoginia ż.
przym. mizoginistyczny
Wiktionary
(1.1) mizoginista
Wiktionary
wstręt mężczyzn do kobiet; mizoginizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) patologiczne, silne uprzedzenie do kobiet;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Współczesne przyczyny mizoginii często związane są również z kryzysem tradycyjnej męskości i niepewnością co do własnej roli społecznej wielu mężczyzn.
Wiktionary
IPA: ˌmʲizɔˈɟĩɲja, AS: mʹizoǵĩńi ̯a
Wiktionary
rzecz. mizoginizm m., mizogin m., mizoginista m.
przym. mizoginiczny, mizoginistyczny
Wiktionary
(1.1) mizoginizm
Wiktionary
wyrażający wstręt do kobiet; mizoginistyczny
SJP.pl
mężczyzna odczuwający wstręt do kobiet; mizoginista, mizogin
SJP.pl
mężczyzna odczuwający wstręt do kobiet; mizogin, mizoginik
SJP.pl
kobieta mocno uprzedzona do innych kobiet; mizoginka
SJP.pl
wyrażający wstręt do kobiet; mizoginiczny
SJP.pl
wstręt mężczyzn do kobiet; mizoginia
SJP.pl
kobieta mocno uprzedzona do innych kobiet; mizoginistka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niechęć wobec logicznego rozumowania
Wiktionary
przym. mizologiczny
Wiktionary
tablica na wewnętrznej ścianie domu lub synagogi, wskazująca wiernym stronę, gdzie znajduje się Jerozolima, ku której zwracają się żydzi w czasie modlitwy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj sałaty z rodziny krzyżowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka płynąca przez rejon doliński obwodu iwanofrankiwskiego Ukrainy, lewy dopływ Świcy;
Wiktionary
Mizuńka ( Мизунка "Myzunka") – rzeka płynąca przez rejon doliński obwodu iwanofrankiwskiego Ukrainy, lewy dopływ Świcy.
Długość rzeki wynosi 51 km, powierzchnia dorzecza 344 km². Jest uważana za granicę pomiędzy Beskidami a Gorganami. Źródła znajdują się w dolinie pomiędzy szczytami "Menczył" (1450 m n.p.m.) i "Magura" (1107 m n.p.m.).
Wikipedia
produkt z nektaru kwiatowego wytwarzany przez pszczoły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. gęsty, słodki produkt spożywczy, w kolorze żółtym lub brązowym, wytwarzany przez pszczoły;
(1.2) spoż. napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu (1.1) i innych składników;
(1.3) spoż. wywar z niektórych roślin z dodatkiem cukru i innych przypraw o konsystencji miodu (1.1)
(1.4) pot. woskowina
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Gdy jestem chory, piję herbatę z miodem i cytryną.
(1.1) Właściwości bakteriostatyczne niektórych typów miodu mogą mieć zastosowanie we wspomaganiu gojenia ran.
(1.1) Wycisnąć sok z surowych leśnych malin. Ile będzie tego soku, tyle wziąć czystego, lipcowego miodu.
(1.1) ''Czasopismo to wspomina, że jest to stary żart egzaminacyjny dla studentów chemii, że śledź powieszony w miodzie znika (traci swe charakterystyczne właściwości: na tym polega żart)
(1.2) I ja tam z gośćmi byłem, miód i wino piłem (…)
(1.2) Produkcja miodu pitnego nazywana jest miodosytnictwem, a budynek, w którym odbywa się produkcja – miodosytnią.
(1.3) Miód podbiałowy z płatków podbiału jest pomocny przeciw kaszlowi.
Wiktionary
IPA: mʲjut, AS: mʹi ̯ut
Wiktionary
rzecz. miodalek m., miodczyk m., miodoń m., miodownik m., miodnik m., miodówka ż., miodowiec mrz., miodownicowate nmos., mioducha ż., miodniczka ż., miodność ż., miodowanie n., miodula ż., miodunka ż., miodonka ż., miodarka ż., miodziarek m., miodziarka ż., miodzik m.
:: zdrobn. miodek m., miodzio n.
czas. miodować ndk.
przym. miodowy, miodkowy, miodny, miodownicowaty, miodarkowy, miododajny
przysł. miodowo
temsłow. miodo-
Wiktionary
(1.1) miód pszczeli
(1.2) miód pitny
Wiktionary
1. potocznie: mącić, mieszać;
2. młodzieżowo: miąchać beton - przeklinać
SJP.pl
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Miączyn
SJP.pl
drzewo rosnące we wschodniej Brazylii; palma brazylijska; atalia
SJP.pl
1. w gwarze młodzieżowej: nielubiana nauczycielka
2. w gwarze wielkopolskiej: osoba płaczliwa, ciągle narzekająca
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w południowej części Polski;
Wiktionary
Miąsowa dawniej Miassowa – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Sobków. Ma status sołectwa. Została założona w XIV wieku.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
(1.1) Na bezpośredni majątek Stanisława składała się rodzinna Miąsowa, od której wziął się jego przydomek.
Wiktionary
IPA: mjɔ̃ˈsɔva
Wiktionary
rzecz. miąsowianin mos., miąsowianka ż.
przym. miąsowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stpol. gruby
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɔ̃w̃ʃɨ, AS: mʹi ̯õũ̯šy
Wiktionary
gnieść
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) gnieść
Wiktionary
IPA: mʲjɔ̇̃ɲt͡ɕ, AS: mʹi ̯o̊̃ńć
Wiktionary
czas. pomiąć dk., zmiąć dk., wymiąć dk.
rzecz. mięcie n.
Wiktionary
(1.1) gnieść, marszczyć, międlić, miętosić, ugniatać
Wiktionary
1. miękka część czegoś, osłonięta twardszą powłoką;
2. tkanka komórkowa roślinna lub zwierzęca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miękka, wewnętrzna część owocu lub narządu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W Stanach Zjednoczonych nazywany jest również śniegiem arbuzowym, ponieważ nie tylko ma barwę miąższu arbuza, ale może również wydzielać delikatną arbuzową woń ujawniającą się podczas jego zgniatania (np. deptania).
(1.1) Agenezja płuca jest rzadką wrodzoną wadą płuc, polegającą na całkowitym braku oskrzela głównego, miąższu i naczyń płucnych.
(1.1) Miąższ jest zielonobiały lub żółtobiały i ma przyjemny, delikatny, lekko słodki smak, podobny do orzechów włoskich.
Wiktionary
IPA: mʲjɔ̃w̃ʃ, AS: mʹi ̯õũ̯š
Wiktionary
rzecz. miąższość ż.
przym. miąższowy, miąższy
Wiktionary
przymiotnik od: miąższ
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pełen miąższu; zawierający miąższ
(1.2) biol. dotyczący miąższu, tj. zasadniczej, funkcjonalnej tkanki
Wiktionary
rzecz. miąższ mrz.
przym. miąższy
Wiktionary
(1.1) war. miąższy
Wiktionary
grubość drzew, grubość miąższu drzewnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. grubość warstwy, zespołu warstw lub żyły mierzona prostopadle do ograniczających je powierzchni
Wiktionary
Miąższość – grubość warstwy (np. skalnej), kompleksu warstw lub innych struktur geologicznych, mierzona pomiędzy stropem a spągiem.
Wikipedia
(1.1) Miąższość łupków pstrych wynosi dwadzieścia metrów.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɔ̃w̃ʃːɔɕt͡ɕ, AS: mʹi ̯õũ̯•šość
Wiktionary
rzecz. miąższ mrz.
Wiktionary
1. miękka część czegoś, osłonięta twardszą powłoką;
2. tkanka komórkowa roślinna lub zwierzęca
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. zawierający miąższ
Wiktionary
rzecz. miąższ mrz.
przym. miąższowy
Wiktionary
(1.1) ciężki, gęsty, gruby, masywny, ścisły
Wiktionary
forma zaimka.
(1.1) przest. B. lp. od: ja
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: miękko; miękcej
SJP.pl
zgrubienie od: mięso
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. mięso
Wiktionary
(1.1) Michał chciałby na obiad mięcho nawet codziennie.
(1.1) Tygrysica pożera wielki kawał mięcha każdego dnia.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛ̃w̃xɔ, AS: mʹi ̯ẽũ̯χo
Wiktionary
rzecz. mięsny mrz., mięso n., mięsko n., mięsiwo n.
przym. mięsny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: miękki; mięciutki, mięciuśki, mięciusi
SJP.pl
zdrobnienie od: miękki; mięciutki, mięciuśki, mięciuchny
SJP.pl
zdrobnienie od: mięciuśki; mięciuteńki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: miękki
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛ̇̃ɲt͡ɕüˈɕɛ̇̃ɲci, AS: mʹi ̯ė̃ńćüśė̃ńḱi
Wiktionary
przym. miękki, mięciutki, mięciuchny, mięciuteńki, miękkawy
przysł. miękko, mięciuchno, mięciusieńko, mięciuteńko, mięciutko
rzecz. miękki mrz., miękkość ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: mięciutki; mięciusieńki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: miękki
Wiktionary
(1.1) Robiło się na zamówienie: buty z cholewami, wywrotki, takie balowe czółenka z mięciuteńkiej skórki.
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛ̇̃ɲt͡ɕuˈtɛ̃ɲci, AS: mʹi ̯ė̃ńćutẽńḱi
Wiktionary
przym. miękki, mięciutki, mięciuchny, mięciusieńki, miękkawy
przysł. miękko, mięciuchno, mięciusieńko, mięciuteńko, mięciutko
rzecz. miękki mrz., miękkość ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: miękki; mięciuśki, mięciuchny, mięciusi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: miękki
Wiktionary
(1.1) Spójrz na tego kotka, ach, jakiż on słodki! Ma ładne białe łapki i mięciutkie futerko.
Wiktionary
IPA: mʲjɛ̇̃ɲˈt͡ɕutʲci, AS: mʹi ̯ė̃ńćutʹḱi
Wiktionary
przym. miękki, mięciuchny, mięciusieńki, mięciuteńki, miękkawy
przysł. miękko, mięciuchno, mięciusieńko, mięciuteńko, mięciutko
rzecz. miękki mrz., miękkość ż.
czas. zmiękczać
Wiktionary
zdrobnienie od: miękki; mięciutki, mięciuchny, mięciusi
SJP.pl
1. zwierzę bezkręgowe o miękkim ciele okrytym zwykle muszlą, wodne lub rzadziej lądowe;
2. pogardliwie: ktoś słaby, o słabym charakterze
3. mięczak zakaźny - wirusowa choroba zakaźna skóry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. bezkręgowe zwierzę wodne;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pogard. człowiek miękki, uległy, bez charakteru
Wiktionary
(1.1) Bo straszna to przecie myśl dla ludzkiego rozumu i nieznośne czucie dla serca matki sierocej, iż jej syn wałęsa się na dnie morza, nie mogąc znaleźć spoczynku, miotany i targany, z miejsca na miejsce przez tajemnicze i straszliwe oceanu potwory, jakoby w duszy szatana wyśnione - przez diabły morskie i rekiny, przez głowonogi ośmiornice, przez gruboskorupe langusty, ohydne kraby, oślizgłe mięczaki, ukwiały i jeżowce.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛ̃n͇t͡ʃak, AS: mʹi ̯ẽṇčak
Wiktionary
rzecz. miękiszon mos.
Wiktionary
(2.1) słabeusz, człowiek bez charakteru; pot. cienias, cienki bolek
Wiktionary
1. zwierzę bezkręgowe o miękkim ciele okrytym zwykle muszlą, wodne lub rzadziej lądowe;
2. pogardliwie: ktoś słaby, o słabym charakterze
3. mięczak zakaźny - wirusowa choroba zakaźna skóry
SJP.pl
Na tę stronę wskazuje „mięczak”. Zobacz też: mięczak zakaźny.
Mięczaki (Mollusca, "molluscus" ‘miękki’) – typ zwierząt, drugi najliczniejszy po stawonogach (Arthropoda), obejmujący około 130 tysięcy żyjących gatunków. Odznaczają się olbrzymią różnorodnością morfologiczną i zróżnicowaniem rozmiarów. Pierwotnie zwierzęta morskie. Żyją zarówno na lądzie, jak i w wodzie. Badaniem mięczaków zajmuje się malakologia.
Wikipedia
potocznie: bycie mięczakiem - osobą słabego charakteru, lękliwą, której brakuje odwagi; tchórzostwo, słabość, pantoflarstwo
SJP.pl
pogardliwie: słaby, bez charakteru, pozbawiony woli
SJP.pl
narzędzie garbarskie do ręcznego międlenia skóry
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zakład, pomieszczenie, w którym międli się len lub konopie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zakład, w którym odbywa się międlenie lnu lub konopi
Wiktionary
IPA: mʲjɛ̃nˈdlarʲɲa, AS: mʹi ̯ẽndlarʹńa
Wiktionary
rzecz. międlak m., międlarka ż., międlica ż., międlenie n., międliwo n.
czas. międlić ndk., zmiędlić dk.
Wiktionary
dawne prymitywne drewniane narzędzie do wstępnej obróbki łodyg lnu i konopi; mędlica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włók. drewniane narzędzie używane dawniej do międlenia lnu i konopi
Wiktionary
czas. międlić
rzecz. międlarnia ż.
Wiktionary
stalowy nóż do ręcznego międlenia skór
SJP.pl
słoma lniana lub konopna zmiędlona lub przeznaczona do międlenia
SJP.pl
1. gnieść, ugniatać, miąć;
2. mamrotać;
3. pot. nawijać bawełnę, tj. zanudzać kogoś miałkim opowiadaniem na nudny temat;
4. zmiękczać skóry w procesie garbowania;
5. łamać i rozgniatać łodygi konopi lub lnu (np. przy pomocy cierlicy)
SJP.pl
czasownik
(1.1) włók. poddawać słomę lnianą lub konopną łamaniu i zgniataniu w celu oddzielenia paździerzy od włókien
Wiktionary
rzecz. międlarnia ż., międlica ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|międolić.
Wiktionary
czas. międolić
Wiktionary
czasownik
(1.1) gwara. kelnerska: narzekać
Wiktionary
IPA: mʲjɛ̃nˈdɔlʲit͡ɕ, AS: mʹi ̯ẽndolʹić
Wiktionary
rzecz. międolenie n.
Wiktionary
przyimek łączący się z rzeczownikami lub ich równoważnikami w bierniku i narzędniku
SJP.pl
przyimek
(1.1) …używany, gdy coś znajduje się pomiędzy obiektami
(1.2) …używany, gdy coś jest dzielone lub jest tego wiele, a części dostaje kilkoro odbiorców
(1.3) …zaznaczający możliwość wyboru
(1.4) …określający przedział czasowy
(1.5) …podkreślający pośredni charakter czegoś
(1.6) …używany, gdy coś otoczone jest większą ilością czegoś innego
Wiktionary
(1.1) Stół stoi między łóżkiem a krzesłem.
(1.2) Matka podzieliła cukierki między swoje dzieci.
(1.3) Czasem trzeba wybierać między pracą a rozrywką.
(1.4) Wpadnę między piątą a szóstą.
(1.5) Szary to kolor między czernią a bielą.
(1.6) W parku pospacerowałem sobie między drzewami.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛ̃nd͡zɨ, AS: mʹi ̯ẽnʒy
Wiktionary
przyim. pomiędzy
temsłow. między-
Wiktionary
(1.1) pomiędzy, pośrodku
(1.6) pośród, wśród
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych, utworzonych z połączenia przyimka między z rzeczownikami określającymi obiekty lub rzeczy, pomiędzy którymi coś się odbywa lub znajduje, np. międzymorze (między morzami), międzynarodowy (między narodami)
Wiktionary
przyim. między, pomiędzy
Wiktionary
1. przerwa między aktami sztuki wystawianej w teatrze; antrakt;
2. krótka dodatkowa scena między aktami sztuki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. przerwa między aktami
(1.2) przest. przen. ogólnie: pauza, przerwa, przestanek
Wiktionary
IPA: mʲjɛ̃nˈd͡zɨakt, AS: mʹi ̯ẽnʒyakt
Wiktionary
przym. międzyaktowy
Wiktionary
(1.1) antrakt
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) teatr. odbywający się w czasie antraktu
Wiktionary
rzecz. międzyakt mrz.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. znajdujący, odbywający się, zachodzący między atomami
Wiktionary
(1.1) Zasada działania AFM opiera się na pomiarze oddziaływań międzyatomowych między sondą skanującą a badaną powierzchnią.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) zachodzący między dwoma lub więcej bankami; dokonywany między bankami
Wiktionary
(1.1) Dopuszczalna jest międzybankowa wymiana informacji o udzielonych kredytach, obrotach i stanach rachunków bankowych, w zakresie, w jakim są one potrzebne w związku z udzielaniem kredytów, pożyczek, poręczeń i gwarancji bankowych.
Wiktionary
odnoszący się do kilku bibliotek, zachodzący między bibliotekami
SJP.pl
kolejny (niepierwszy) bieg eliminacyjny przed finałami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) położony między blokami mieszkalnymi
Wiktionary
przymiotnik od: Międzybórz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Międzyborzem, dotyczący Międzyborza
Wiktionary
rzecz. międzyborzanin m., międzyborzanka ż., Międzyborze n., Międzyborów m., Międzybórz m.
Wiktionary
mieszkaniec Międzyborza
SJP.pl
mieszkanka Międzyborza
SJP.pl
Międzyborów (do 8 maja 1954 "Czarny Borek") – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie grodziskim, w gminie Jaktorów.
W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Międzyborów, po jej zniesieniu w gromadzie Jaktorów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) ekon. wspólny kilku branżom, łączący różne branże
Wiktionary
(1.1) Uchwała przewiduje również możność zawierania porozumień międzybranżowych oraz formy organizacyjne dla takich porozumień.
Wiktionary
przymiotnik od: Międzybrodzie Bialskie
SJP.pl
znajdujący się albo odbywający się między brzegami jakiegoś zbiornika wodnego
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie dolnośląskim;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku wsi w Polsce
Wiktionary
Międzybórz (także Międzybórz Sycowski, Neumittelwalde, przed 1886 "Medzibor") – miasto w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Międzybórz. Według danych GUS z 1 stycznia 2023 r. miasto miało 2324 mieszkańców (806. miejsce w kraju).
Wikipedia
IPA: mʲjɛ̃nˈd͡zɨbuʃ, AS: mʹi ̯ẽnʒybuš
Wiktionary
rzecz. międzyborzanin m., międzyborzanka ż., Międzyborze n., Międzyborów m.
przym. międzyborski
Wiktionary
typ nowotworu złośliwego
SJP.pl
Międzybłoniak (łac. "mesothelioma") – nowotwór złośliwy wywodzący się z komórek pokrywających błony surowicze – opłucną, osierdzie i otrzewną. Najczęstszą lokalizacją jest opłucna. Do głównych czynników ryzyka jego powstawania zalicza się narażenie na azbest oraz zakażenie wirusem SV40. Rokowanie jest złe.
Wikipedia
mieszkaniec Międzychodu
SJP.pl
mieszkanka Międzychodu
SJP.pl
przymiotnik od: Międzychód
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Międzychodu, związany z Międzychodem
Wiktionary
rzecz. Międzychód m., międzychodzianin m., międzychodzianka ż.
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Międzychód ( Birnbaum) – miasto w woj. wielkopolskim, powiecie międzychodzkim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Międzychód i powiatu międzychodzkiego. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. gorzowskiego. Położone nad Wartą w Kotlinie Gorzowskiej, wokół Jeziora Miejskiego. Po roku 1998 nastąpił powrót miasta w granice województwa wielkopolskiego.
Wikipedia
IPA: mʲjɛ̃nˈd͡zɨxut, AS: mʹi ̯ẽnʒyχut
Wiktionary
rzecz. międzychodzianin m., międzychodzianka ż.
przym. międzychodzki
Wiktionary
czas uzyskany przez zawodnika na pewnym odcinku trasy wyścigu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. czas zawodnika na pewnym fragmencie wyścigu
(1.2) pot. czas pomiędzy dwoma wydarzeniami
Wiktionary
(1.1) Chociaż w połowie biegu miał najlepszy międzyczas, ostatecznie przybiegł drugi.
Wiktionary
IPA: mʲjɛ̃nˈd͡zɨt͡ʃas, AS: mʹi ̯ẽnʒyčas
Wiktionary
przym. międzyczasowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się między dachem a resztą budynku
Wiktionary
(1.1) Nawet specjalny wysięgnik sprowadzony z Gdyni nie pomógł w zlikwidowaniu gniazda os, które owady zbudowały w przestrzeni międzydachowej bloku komunalnego […].
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) kośc. związany ze stosunkami między dekanatami (jednostkami organizacyjnymi Kościoła katolickiego)
Wiktionary
(1.1) W Suchem przeprowadzono międzydekanalne zawody w slalomie gigancie, w których wzięła udział młodzież z grup parafialnych z dekanatów: Biały Dunajec i Białka Tatrzańska.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) miner. znajdujący się między dendrytami (strukturami krystalicznymi)
Wiktionary
(1.1) Różnicę w segregacji do obszarów międzydendrytycznych zaobserwowano również w stopie niklu Inconel 686.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) adm. związany ze stosunkami między różnymi departamentami ministerstwa lub podobnej instytucji
(1.2) adm. związany ze stosunkami między różnymi departamentami (jednostkami administracyjnymi w niektórych krajach)
Wiktionary
(1.1) W Ministerstwie Skarbu Państwa został powołany specjalny międzydepartamentalny zespół, który nad tym pracuje.
Wiktionary
wspólny dla kilku diecezji lub obejmujący więcej niż jedną diecezję
SJP.pl
miejsce pomiędzy dwiema drogami
SJP.pl
odnoszący się do kilku dzielnic, zachodzący między dzielnicami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący co najmniej dwóch dzielnic kraju
(1.2) odbywający się przy udziale różnych dzielnic miasta
Wiktionary
występujący między epidemiami
SJP.pl
zachodzący, występujący między grupami etnicznymi
SJP.pl
dotyczący krajów europejskich lub zachodzący między krajami europejskimi; unijny, międzynarodowy
SJP.pl
znajdujący się między galaktykami, zachodzący w przestrzeni między galaktykami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) astr. odbywający się lub znajdujący się pomiędzy różnymi galaktykami
Wiktionary
(1.1) Tematyka lotów międzygalaktycznych jest szeroko wykorzystywana w twórczości fantastyczno-naukowej.
Wiktionary
rzecz. międzygalaktyczność ż.
przysł. międzygalaktycznie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który zachodzi pomiędzy gatunkami
Wiktionary
(1.1) Do tego rodzaju wymierania, będącego wynikiem konkurencji międzygatunkowej i realizacją postępu w ewolucji, dodać należy wymieranie powodowane przez losowe zmiany środowiska lub geologiczną ewolucję masywów kontynentalnych.
Wiktionary
rzecz. międzygatunkowość ż.
Wiktionary
technika używana podczas prowadzenia pojazdu silnikowego z manualną skrzynią biegów, polegająca na szybkim i krótkotrwałym dodawaniu gazu, powodującym zwiększenie obrotów silnika
SJP.pl
Mi
Wikipedia
zachodzący między różnymi gałęziami (dziedzinami)
SJP.pl
dotyczący kilku generacji; wielopokoleniowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zachodzący, odbywający się przy udziale co najmniej dwóch gmin
(1.2) łączący ze sobą różne gminy
Wiktionary
(1.1) PKM Olkusz organizuje komunikację autobusową w oparciu o porozumienie międzygminne.
(1.2) Nowa jednostka – powiat – jako drugi szczebel samorządności, zapewnia usługi wykraczające poza możliwości niewielkiej gminy. Prowadzi i finansuje szkoły średnie, szpitale, drogi międzygminne (do tej pory wojewódzkie), pomoc społeczną, walkę z bezrobociem, porządek publiczny i bezpieczeństwo mieszkańców.
Wiktionary
zachodzący, odbywający się między kilkoma gromadami (jednostkami administracyjnymi)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zachodzący, odbywający się między kilkoma gromadami (jednostkami administracyjnymi)
Wiktionary
(1.1) Główne obiekty wiejskiej służby zdrowia dzielą się na dwa rodzaje. Pierwszą z grup są poradnie zdrowia posiadające izby porodowe. Znajdują się one w prawie wszystkich wsiach. Drugim rodzajem są ośrodki zdrowia, których zasięg jest międzygromadzki.
Wiktionary
istniejący między grupami; intergrupowy
SJP.pl
niższy fragment łańcucha górskiego, obniżenie terenu między grzbietami górskimi; przełęcz, międzygórze
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) astr. zob. międzygwiezdny.
Wiktionary
(1.1) Przypomnijmy, że nasz system planetarny utworzył się z obłoku gazu i pyłu międzygwiazdowego, jakich wiele w Drodze Mlecznej.
Wiktionary
przym. międzygwiezdny
Wiktionary
(1.1) międzygwiezdny, interstelarny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) astr. odbywający się, znajdujący się lub zachodzący między gwiazdami
Wiktionary
(1.1) Tymczasem wspomniany Arthur Dent, dzięki pomocy zaprzyjaźnionego kosmity, wyrusza w międzygwiezdną podróż.
Wiktionary
przym. międzygwiazdowy
Wiktionary
(1.1) interstelarny, międzygwiazdowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Międzygórzem, dotyczący Międzygórza
Wiktionary
rzecz. Międzygórze n.
Wiktionary
Międzygórz – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie opatowskim, w gminie Lipnik. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie tarnobrzeskim.
Przez wieś przechodzi zielony szlak turystyczny z Chańczy do Pielaszowa oraz zielony szlak rowerowy do Opatowa.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) odbywający się między imperiami, mający miejsce pomiędzy imperiami; łączący imperia
Wiktionary
(1.1) Po umowie z 1907 r. […], można było odnieść wrażenie, że traci na znaczeniu „wielka gra”, która przez wiek XIX stawiała naprzeciwko siebie Petersburg i Londyn w międzyimperialnej rywalizacji na terenie Azji.
Wiktionary
rzecz. imperium n.
przym. imperialny
Wiktionary
odnoszący się do kilku instytucji, zachodzący między instytucjami
SJP.pl
dotyczący więcej niż jednego człowieka, zachodzący między ludźmi; międzyludzki, interpersonalny
SJP.pl
zachodzący między klasami, wspólny różnym klasom; szkolny, ogólnoszkolny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) socjol. odbywający się pomiędzy różnymi klasami społecznymi
(1.2) eduk. odbywający się pomiędzy różnymi klasami szkolnymi
Wiktionary
(1.1) Konstrukcja Europy oparta jest dziś na solidarności - międzyklasowej, międzyregionalnej, międzykorporacyjnej, międzynarodowej.
Wiktionary
znajdujący się pomiędzy komórkami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. dotyczący przestrzeni między komórkami
Wiktionary
(1.1) Komórki tkanki łącznej wytwarzają dużą ilość substancji międzykomórkowej, która wypełnia przestrzenie między nimi i składa się z istoty podstawowej oraz włókien kolagenowych.
Wiktionary
obejmujący różne kontynenty, wspólny dla różnych kontynentów; interkontynentalny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się między kontynentami, odbywający się między kontynentami
(1.2) dotyczący spraw, relacji, itp. między kontynentami
Wiktionary
(1.1) Morze Śródziemne jest morzem międzykontynentalnym.
(1.1) W wyższych szerokościach geograficznych łączność międzykontynentalna możliwa jest też w ciągu dnia w zimie.
(1.2) W dniu 27 października 2017 r. FIFA ogłosiła, że wszyscy zwycięzcy pucharu międzykontynentalnego są uważani za mistrzów świata.
Wiktionary
przym. kontynentalny
Wiktionary
(1.2) interkontynentalny
Wiktionary
dotyczący stosunków, kontaktów lub działań między Koreą Północną a Koreą Południową
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. położony między kośćmi
Wiktionary
(1.1) Początkowe objawy zespołu nerwu międzykostnego przedniego ramienia mogą przybierać postać trudności w wykonywaniu precyzyjnych ruchów, szybkiego męczenia się podczas pisania i ogólnej niezgrabności dłoni.
Wiktionary
okolica ciała między odbytem a zewnętrznymi narządami płciowymi; krocze
SJP.pl
czas między ustąpieniem jednego króla a objęciem władzy przez kolejnego; bezkrólewie, interregnum
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. umiejscowiony między kręgami kręgosłupa
Wiktionary
dotyczący wielu kultur, zachodzący między wieloma kulturami; interkulturowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) eduk. występujący między lekcjami w szkole
(1.2) rel. występujący między lekcjami mszalnymi
Wiktionary
(1.1) Które przepisy prawa regulują organizację przerw międzylekcyjnych w szkołach?
(1.2) …celebrans może śpiewać/mówić utwór międzylekcyjny z ludem lub kantorem.
Wiktionary
dotyczący wzajemnego oddziaływania różnych leków
SJP.pl
mieszkaniec Międzylesia (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Międzylesia (miasta w Polsce)
SJP.pl
dawniej: okolica między lasami, ziemie leżące między lasami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim, nazwa miasta w Polsce w województwie dolnośląskim, a także części miast, osad, wsi i przysiółków;
Wiktionary
Zobacz też: Międzylesie w innych znaczeniach tej nazwy.
Międzylesie (niem. "Mittelwalde", dial. "Mèttewaale"[], czes. "Mezilesí", dawniej "Středolesí") – miasto w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Międzylesie. Leży nad Nysą Kłodzką, na obszarze historycznej ziemi kłodzkiej. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa wałbrzyskiego.
Wikipedia
IPA: ˌmʲjɛ̃nd͡zɨˈlɛɕɛ, AS: mʹi ̯ẽnʒyleśe
Wiktionary
rzecz. międzylesianin m., międzylesianka ż.
przym. międzyleski
Wiktionary
przymiotnik od: Międzylesie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Międzylesia, związany z Międzylesiem
Wiktionary
rzecz. Międzylesie n., międzylesianin m., międzylesianka ż.
Wiktionary
znajdujący się między lasami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) istniejący/dziejący się w okresie interglacjału (między zlodowaceniami) lub pochodzący z tego okresu
Wiktionary
(1.1) W historii Ziemi cykle długich okresów zlodowaceń i znacznie krótszych okresów międzylodowcowych następują dość regularnie po sobie.
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛ̃nd͡zɨlɔdɔfˈt͡sɔvɨ, AS: mʹi ̯ẽnʒylodofcovy
Wiktionary
(1.1) interglacjalny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odbywający się między ludźmi, mający miejsce pomiędzy ludźmi
Wiktionary
(1.1) Komputer będzie stanowił wówczas podstawowe medium kontaktów międzyludzkich, reguły takie będą więc niezwykle potrzebne.
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛ̃nd͡zɨˈlut͡sʲci, AS: mʹi ̯ẽnʒylucʹḱi
Wiktionary
(1.1) interpersonalny, międzyosobniczy
Wiktionary
lądowanie samolotu przed lotniskiem docelowym w celu uzupełnienia paliwa i zabrania nowych pasażerów; śródlądowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) lotn. lądowanie w trakcie dłuższego lotu w celu zatankowania, wymiany pasażerów lub ładunku itp.
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Jego powietrzna wyprawa trwała - wraz z wieloma międzylądowaniami - aż siedem dni.
Wiktionary
rzadko: lądować przed lotniskiem docelowym w celu uzupełnienia paliwa i zabrania nowych pasażerów
SJP.pl
potocznie o telefonie wykonywanym do miasta z innej strefy numeracyjnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rozmowa telefoniczna pomiędzy abonentami w różnych miejscowościach
(1.2) centrala telefoniczna umożliwiająca międzymiastową (1.1)
forma przymiotnika.
(2.1) ż. od międzymiastowy
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛ̃nd͡zɨ̃mʲjaˈstɔva, AS: mʹi ̯ẽnʒỹmʹi ̯astova
Wiktionary
przym. międzymiastowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odbywający się między miastami, mający miejsce pomiędzy miastami; łączący miasta
Wiktionary
rzecz. międzymiastowa ż.
Wiktionary
znajdujący się między zamkniętymi obszarami urbanistycznymi
SJP.pl
odbywający się między kolejnymi miesiączkami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się/odbywający się między miesiączkami
Wiktionary
(1.1) Zaburzenia równowagi hormonalnej powodują kłopoty ze snem, nadmierną potliwość, drażliwość, krwawienia międzymiesiączkowe, uderzenia gorąca i wiele innych dolegliwości.
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛ̃nd͡zɨ̃mʲjɛ̇ɕɔ̃n͇t͡ʃˈkɔvɨ, AS: mʹi ̯ẽnʒỹmʹi ̯ėśõṇčkovy
Wiktionary
rzecz. miesiączka ż.
Wiktionary
znajdujący się między mieszkaniami; konstrukcyjny, nośny
SJP.pl
znajdujący się między mięśniami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. położony między mięśniami
Wiktionary
(1.1) Powięź tworzy złącza międzymięśniowe, jednocześnie dzieląc każdy mięsień na mniejsze elementy.
Wiktionary
zachodzący między molekułami, np. oddziaływaie międzymolekularne, siły międzymolekularne
SJP.pl
żartobliwe tłumaczenie angielskiego terminu "interface", stosowanego wobec obiektów pośredniczących w wymianie sygnałów między dwoma różnymi systemami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) inform. żart. interfejs
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛ̃nd͡zɨ̃ˈmɔrʲd͡ʑɛ, AS: mʹi ̯ẽnʒỹmorʹʒ́e
Wiktionary
(1.1) interfejs, złącze, łącze
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. odbywający się na pograniczu morfemów lub dotyczący relacji między morfemami
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) położony między morzami
Wiktionary
rzecz. międzymorze n.
Wiktionary
wąski pas lądu między dwoma morzami, łączący ze sobą dwa lądowe obszary; istm, istmus, przesmyk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. teren między murami zewnętrznymi a wewnętrznymi w średniowiecznych miastach
Wiktionary
Międzymurze (od gr. μεσοτοιχον), parcham – niezabudowany teren położony pomiędzy wewnętrznym a zewnętrznym pierścieniem umocnień murowych miast i zamków. Od epoki baroku wykorzystywany był także jako miejsce uroczystości i zabaw dziecięcych.
Wikipedia
(1.1) Armata utknęła na międzymurzu.
Wiktionary
rzecz. mur mrz.
Wiktionary
część przodomózgowia dzielona na podwzgórze, wzgórze, nadwzgórze i niskowzgórze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) anat. część mózgu między kresomózgowiem a śródmózgowiem;
Wiktionary
Międzymózgowie ( diencephalon) – część mózgowia kręgowców zawierająca trzecią komorę mózgu. Po obu stronach zlokalizowane jest wzgórze podzielone na wiele jąder. Do tylnej powierzchni wzgórza przywierają ciała kolankowate ("corpora geniculata") zawzgórza.
Wikipedia
(1.1) Zakończenia nerwowe na ustach drażnią podwzgórze, tę część międzymózgowia, która wraz z przysadką reguluje skład koktajlu hormonalnego w żyłach.
Wiktionary
rzecz. międzymóżdże n., mózgowie n.
Wiktionary
(1.1) międzymóżdże
Wiktionary
dotyczący prawa międzynarodowego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który dotyczy dwu lub więcej narodów
Wiktionary
(1.1) Politycy omówili kwestię międzynarodowych reakcji na referendum.
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛ̃nd͡zɨ̃narɔˈdɔvɨ, AS: mʹi ̯ẽnʒỹnarodovy
Wiktionary
rzecz. międzynarodówka ż., międzynarodowiec mos.
przysł. międzynarodowo
Wiktionary
(1.1) internacjonalny, światowy
Wiktionary
organizacja międzynarodowa skupiająca partie polityczne o podobnych poglądach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) międzynarodowy związek organizacji socjalistycznych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. międzynarodowy
Wiktionary
zachodzący między kolejnymi przeglądami technicznymi pojazdu; międzyremontowy
SJP.pl
dotyczący kilku oddziałów; przeznaczony dla kilku oddziałów; odbywający się między oddziałami, ich pracownikami
SJP.pl
przeznaczony dla dzieci z różnych ognisk szkolnych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący relacji między osobnikami (pojedynczymi ludźmi)
(1.2) biol. dotyczący relacji między osobnikami (pojedynczymi okazami gatunku)
Wiktionary
(1.1) Czynnikiem spajającym grupę są różnorodne interakcje międzyosobnicze, które prowadzą do wytworzenia się więzi, będących podstawą istnienia grup społecznych, ich wewnętrznej spójności.
(1.2) Na przykład rośliny rozłogowe mogą […] wnikać pojedynczymi kłączami między inne rośliny, minimalizując tym samym kontakty międzyosobnicze i międzyklonalne.
Wiktionary
(1.1) międzyludzki, interpersonalny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. dotyczący miejsca między palcami
Wiktionary
(1.1) Pierwsze objawy grzybicy to szczelinowate pęknięcia naskórka w przestrzeniach międzypalcowych stóp.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) polit. związany ze stosunkami między parlamentami różnych państw
Wiktionary
(1.1) Gdybyśmy stworzyli stałą polsko-litewską instytucję międzyparlamentarną, wiele spraw załatwilibyśmy sprawniej i bez odwlekania.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) polit. związany ze stosunkami między różnymi partiami politycznymi
Wiktionary
(1.1) Nasiliły się ostatnio próby wciągnięcia wojska do rozgrywek międzypartyjnych.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący wielu państw; zachodzący, odbywający się przy udziale różnych państw; złożony z wielu państw (ich przedstawicieli)
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) archit. znajdujący się między pilastrami
Wiktionary
(1.1) W górnych polach międzypilastrowych znajdują się płyciny z instrumentami muzycznymi, splecionymi z atrybutami bożka miłości Amora.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) przeznaczony do montowania między pisuarami w celu ich rozdzielenia
Wiktionary
(1.1) Przegrodę międzypisuarową […] zaprojektowano z myślą o miękkich, lekko zaokrąglonych kształtach, nadających przyjemnego charakteru całemu wnętrzu.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) archit. znajdujący się między piętrami
Wiktionary
(1.1) W wielu budynkach z początku minionego wieku stropy międzypiętrowe wykonywano na belkach drewnianych.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który znajduje się między planetami, dzieje się w przestrzeni między danymi planetami
Wiktionary
(1.1) Od górnej termosfery atmosferę cechuje stopniowe przechodzenie do sfery gazu międzyplanetarnego.
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛ̃nd͡zɨplãnɛˈtarnɨ, AS: mʹi ̯ẽnʒyplãnetarny
Wiktionary
przysł. międzyplanetarnie
Wiktionary
(1.1) interplanetarny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) inform. związany z możliwością działania, zwłaszcza jednoczesnego, na różnych platformach sprzętowych bądź programowych
Wiktionary
(1.1) W sieci pojawił się międzyplatformowy wirus atakujący zarówno system Windows jak i Linux.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który zachodzi między plemięemionami; dotyczący więcej niż jednego plemięemienia
Wiktionary
(1.1) Konflikty międzyplemienne w Afryce były zawsze: ludy rolnicze i pasterskie walczyły o dostęp do wody, ziemi, pastwisk.
Wiktionary
rzecz. plemię n., plemienność ż.
przym. plemienny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. szybko rosnąca roślina uprawna, wysiewana lub sadzona równocześnie z uprawą główną lub pomiędzy zbiorem a następnym wysiewem roślin ozimych
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Właściwa uprawa międzyplonów zapobiega zanieczyszczaniu wód oraz erozji.
Wiktionary
IPA: mʲjɛ̃nˈd͡zɨplɔ̃n, AS: mʹi ̯ẽnʒyplõn
Wiktionary
(1.1) mulcz
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) książk. dotyczący stosunków między podmiotami (jednostkami ludzkimi)
(1.2) praw. dotyczący stosunków między podmiotami (jednostkami podlegającymi prawu cywilnemu)
Wiktionary
(1.1) Zagadnienie relacji międzypodmiotowych nigdy nie należało do kanonu podstawowych tematów filozofii.
(1.2) Ponadto coraz większe skomplikowanie procesów gospodarczych oraz rosnąca szybkość transakcji międzypodmiotowych sprawiają, że usługi, które świadczą te firmy, stają się coraz bardziej nierutynowe, […]
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) zachodzący między różnymi pokoleniami
Wiktionary
(1.1) Jedną z konsekwencji zerwania więzi międzypokoleniowej stała się bezradność kulinarna w wielu polskich domach.
Wiktionary
przestrzeń między niższym a wyższym pokładem statku; międzypokładzie
SJP.pl
Międzypokład – pokład statku znajdujący się wewnątrz ładowni na drobnicowcu (jeden lub kilka). Jeżeli jest ich kilka, oznacza się je numerami, licząc od góry. Jeżeli występują dwa międzypokłady, zamiast numeracji jest górny i dolny międzypokład.
Międzypokłady na szerszą skalę pojawiły się wraz ze stalowymi jednostkami towarowymi na początku XX wieku.
Wikipedia
dodatkowy pokładnik umieszczony między pokładnikami podstawowymi
SJP.pl
przestrzeń między niższym a wyższym pokładem statku; międzypokład
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. przebiegający między wyrostkami poprzecznymi kręgu
Wiktionary
(1.1) Mięśnie międzypoprzeczne […] występują jako mięśnie podwójne, łącząc dwa sąsiednie wyrostki poprzeczne kręgów szyjnych i lędźwiowych.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) zachodzący między odrębnymi populacjami lub dotyczący stosunków między nimi
Wiktionary
(1.1) Rosjanie asymilowali elementy ich kultury, naturalnym zjawiskiem było też międzypopulacyjne mieszanie się cech antropologicznych.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) zachodzący lub znajdujący się między portami wodnymi bądź lotniczymi
Wiktionary
(1.1) Zarówno minister, jak i ambasador podkreślili znaczenie dalszego rozwoju transportu lotniczego, w tym zacieśnianie relacji między przewoźnikami lotniczymi, współpracy międzyportowej oraz wykorzystania potencjału portów regionalnych.
Wiktionary
zachodzący między kilkoma powiatami, ze współudziałem kilku powiatów; regionalny
SJP.pl
dziejący się miedzy powstaniami, dotyczący okresu pomiędzy kolejnymi powstaniami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dziejący się lub dotyczący okresu między powstaniami zbrojnymi
Wiktionary
(1.1) Polskie koncepcje polityczne okresu międzypowstaniowego rozwijały się w orbicie wpływów francuskich, zaś filozoficzne — inspirowane były głównie przez myśl niemiecką.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) inform. zachodzący między procesami
Wiktionary
(1.1) Niestety, do komunikacji pomiędzy zadaniem czasu rzeczywistego i zwykłym procesem nie można wykorzystać […] mechanizmów komunikacji międzyprocesowej, jakie oferuje standardowy Linux.
Wiktionary
zachodzący między programami, np. zespół międzyprogramowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zachodzący lub znajdujący się między prowincjami
Wiktionary
(1.1) Wśród kupców antiocheńskich w IV w. była duża grupa, których określa się mianem „emporoi”; byli to kupcy zajmujący się handlem międzyprowincjonalnym i prowadzonym na daleki dystans.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) eduk. związany z więcej niż jednym przedmiotem szkolnym
Wiktionary
(1.1) Drugi etap szkoleń zakłada przeprowadzenie międzyprzedmiotowego projektu w danej szkole.
Wiktionary
dotyczący kilku przedszkoli
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odbywający się z udziałem kilku przedszkoli
Wiktionary
(1.1) Do tej międzyprzedszkolnej rywalizacji przystąpiły ostatecznie trzy placówkaacówki z terenu Oświęcimia.
Wiktionary
dotyczący przejazdu środków lokomocji między kolejnymi przystankami
SJP.pl
w biologii: występowanie u osobnika danej płci zewnętrznych cech płci przeciwnej lub cech pośrednich między cechami obu płci, powstałych na tle zaburzeń genetycznych lub hormonalnych (np. po kastracji); interseksualizm
SJP.pl
zachodzący, występujący między różnymi płciami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. socjol. zachodzący między płciami
Wiktionary
(1.1) Skrócone i rzeczowe postępowanie międzypłciowe wyłącza wszelkie flirciarskie terefere.
(1.1) Analiza genetyczna wykazała różnice międzypłciowe w poziomie odziedziczalności badanych zachowań.
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛ̃nd͡zɨˈpw̥t͡ɕɔvɨ, AS: mʹi ̯ẽnʒypu̯̦ćovy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odbywający się pomiędzy różnymi rasami
Wiktionary
dotyczący kontaktów między wyznawcami różnych religii; ekumeniczny
SJP.pl
dotyczący okresu między kolejnymi remontami; międzyobsługowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący kilku resortów
Wiktionary
(1.1) W tym celu zwołał naradę międzyresortową, której tematem był traktat handlowy z Sowietami i zasadność utrzymywania dotychczasowego stanowiska w kwestii należności z tytułu traktatu ryskiego.
Wiktionary
zachodzący, występujący między dwoma latami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. element słowotwórczy umieszczany między dwoma leksemami, np. morfem między dwoma rdzeniami;
Wiktionary
Międzyrostek, spójka, interfiks (łac. "interfixus" z "inter", „między” i "fixus", „umocowany”) – każda cząstka wyrazu (jego morfem) umiejscowiona między dwoma rdzeniami (podstawami słowotwórczymi). Międzyrostki występują z przyczyn fonetycznych w niektórych wyrazach, zwykle złożeniach (na przykład "język-o-znawca").
Wikipedia
IPA: ˌmʲjɛ̃nd͡zɨˈrɔstɛk, AS: mʹi ̯ẽnʒyrostek
Wiktionary
(1.1) interfiks
Wiktionary
przymiotnik od: Międzyrzec Podlaski, Międzyrzecz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przym. od: Międzyrzec Podlaski, Międzyrzecz
Wiktionary
rzecz. międzyrzecze n., Międzyrzecze n., Międzyrzecz m., międzyrzeczanin m., międzyrzeczanka ż.
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. wieś na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Międzyrzecz (także "Międzyrzecz Wielkopolski", Mezerici, "Mederecensis", Meseritz) – miasto w zachodniej Polsce, w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Międzyrzecz. Zlokalizowany na Pojezierzu Lubuskim, przy ujściu Paklicy do Obry. 31 grudnia 2025 w mieście zamieszkiwały 16 372 osoby.
Wikipedia
IPA: mʲjɛ̃nˈd͡zɨʒɛt͡ʃ, AS: mʹi ̯ẽnʒyžeč
Wiktionary
rzecz. międzyrzeczanin mos., międzyrzeczanka ż.
przym. międzyrzecki
Wiktionary
mieszkaniec Międzyrzecza lub Międzyrzeca Podlaskiego
SJP.pl
mieszkanka Międzyrzeca Podlaskiego, Międzyrzecza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geogr. równinny obszar pomiędzy dwiema lub kilkoma rzekami;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Międzyrzecze n., Międzyrzec m., Międzyrzecz m., międzyrzecczyzna ż.
przym. międzyrzecki, międzyrzeczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odbywający się z udziałem różnych rządów
Wiktionary
(1.1) 2 lipca br., po raz pierwszy od 2018 r., odbyły się polsko-niemieckie konsultacje międzyrządowe.
Wiktionary
mający miejsce między semestrami
SJP.pl
dotyczący okresu między sesjami (parlamentu lub egzaminacyjnymi na uczelni); międzyzjazdowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dziejący się, odbywający się między sesjami
Wiktionary
(1.1) Na początku posiedzenia wójt odczytał informację o działalności urzędu w okresie międzysesyjnym.
Wiktionary
okres przejściowy między dwoma sezonami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) okres między dwoma sezonami
Wiktionary
(1.1) Mieszkańcy Luksoru od przeszło stu lat żyli z bogatych turystów. Tymczasem w owym martwym „międzysezonie” turystów było zaledwie troje: stara milionerka amerykańska, gruby Hiszpan, właściciel wielkich dóbr ziemskich w Kastylii, oraz ja.
Wiktionary
przym. międzysezonowy
Wiktionary
znajdujący się między skałami; śródskalny
SJP.pl
dotyczący różnych spółdzielni, odbywający się między członkami różnych spółdzielni; międzyspółdzielniany
SJP.pl
dotyczący różnych spółdzielni, odbywający się między członkami różnych spółdzielni; międzyspółdzielczy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący co najmniej dwóch spółdzielni
Wiktionary
(1.1) Po obejrzeniu szkoły odbyła się część artystyczna, w której wystąpił znany w powiecie chojnickim zespół międzyspółdzielniany „Tęcza”.
Wiktionary
odnoszący się do kilku stanów, obejmujący różne stany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który dotyczy dwu lub więcej stanów
(1.2) przebiegający między dwoma stanami
Wiktionary
(1.1) W zawodach międzystanowych wzięły udział trzy Marylandki.
Wiktionary
zachodzący między zwolennikami różnych stronnictw; międzypartyjny, międzyzrzeszeniowy
SJP.pl
znajdujący się między stropami
SJP.pl
okres między szczytami, np. komunikacyjnymi
SJP.pl
dotyczący kilku szkół
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który dotyczy co najmniej dwóch szkół lub odbywa się z udziałem różnych szkół
Wiktionary
(1.1) 1 maja ub. r. nauczyciel Ligaszewski wywiesił plakat, opracowany przez uczniów z wykazem współzawodnictwa międzyszkolnego.
Wiktionary
dotyczący kilku szpitali
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zachodzący lub dotyczący kontaktów między różnymi narodami słowiańskimi
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język pomocniczy opracowany w 2011 roku, łączący cechy różnych języków słowiańskich i mający na celu ułatwienie komunikacji między ich użytkownikami;
Wiktionary
(1.1) Czytelnicy „Gazety” pamiętają może apele Jana Turnaua o nadsyłanie wspomnień o Rosjanach, Ukraińcach, Białorusinach, którzy w ciężkim czasie wojennym okazywali nam życzliwość, jakąś międzysłowiańską czy w ogóle międzyludzką solidarność.
(2.1) Ja bardziej wolę mówić o „systematyzowaniu” międzysłowiańskiego, niż o „tworzeniu”, ponieważ jest to po prostu uporządkowanie i spisanie naturalnego od stuleci zjawiska — czyli dużej, wzajemnej zrozumiałości języków słowiańskich […]
Wiktionary
nowe możliwości znaczeniowe rodzące się w tekście poetyckim ze wzajemnych oddziaływań słów, z których został zbudowany; pojęcie z koncepcji Awangardy Krakowskiej wprowadzone przez J. Przybosia
SJP.pl
Międzysłowie – pojęcie wprowadzone przez Juliana Przybosia, związane z koncepcją języka poetyckiego Awangardy Krakowskiej. Istotą międzysłowia są dodatkowe, utajone sensy pojawiające się w tekście poetyckim, będące wynikiem wzajemnego oddziaływania na siebie znaczeń słów wchodzących w obręb utworu. Głównym sposobem organizacji międzysłowia ma być metafora, wydobywająca z „minimum słów – maksimum aluzji wyobrażeniowych”.
Wikipedia
w architekturze: odległość między dwiema sąsiadującymi z sobą kolumnami; interkolumnium
SJP.pl
Międzysłupie ("Interkolumnium") – odległość między kolumnami budowli, pomierzona od ich osi pionowych. Osiowy rozstaw kolumn w kolumnadzie.
Interkolumnium odgrywało bardzo dużą rolę w architekturze starożytnej, stanowiąc podstawę określenia modułu oraz wywierając decydujący wpływ na ustalenie proporcji oraz konstrukcji budowli.
Wikipedia
odbywający się w czasie między kolejnymi targami, wystawami
SJP.pl
przestrzeń pomiędzy dwoma sąsiednimi torami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kolej. miejsce między dwoma sąsiednimi torami kolejowymi lub tramwajowymi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na międzytorzu torów nr 310-337 pobudowano dużą, całopociągową rampę do przeładunku z wagonów normalnotorowych na szerokotorowe. Drugą rampę pobudowano na międzytorzu torów nr 25-27.
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛ̃nd͡zɨˈtɔʒɛ, AS: mʹi ̯ẽnʒytože
Wiktionary
część doliny pomiędzy wałami przeciwpowodziowymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przestrzeń między wałami
Wiktionary
Międzywale – teren położony na brzegu rzeki pomiędzy jej linią brzegową a wałem przeciwpowodziowym. Jest to teren zarezerwowany na czas powodzi dla przejścia wód wezbraniowych w celu obniżenia wysokości fali powodziowej.
Wikipedia
rzecz. międzywał m.
przym. międzywałowy
Wiktionary
znajdujący się pomiędzy wałami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) położony między wałami
Wiktionary
rzecz. międzywale n., międzywał m.
Wiktionary
znajdujący się między dwoma strumieniami wichru
SJP.pl
1. znajdujący się między wierszami tekstu;
2. wyrażony nie wprost, pozostawiony domysłowi; domyślny
SJP.pl
1. wieś w Polsce;
2. kanał w Bydgoszczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w województwie zachodniopomorskim;
Wiktionary
Międzywodzie (do 1945 niem. "Heidebrink") – wieś w północnej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Dziwnów. Miejscowość wypoczynkowa z letnim kąpieliskiem na wyspie Wolin.
Według danych z 31 grudnia 2009 r. wieś miała 635 stałych mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Międzywodzie leży na wyspie Wolin.
(1.1) W Międzywodziu jest ulica Armii Krajowej.
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛ̃nd͡zɨˈvɔd͡ʑɛ, AS: mʹi ̯ẽnʒyvoʒ́e
Wiktionary
rzecz. międzywodzianin m., międzywodzianka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący czasu między wojnami, zwłaszcza okresu między pierwszą a drugą wojną światową
Wiktionary
(1.1) Już po śmierci Kisielewskiego wystąpiły w tych rolach gwiazdy dwudziestolecia międzywojennego: Maria Modzelewska i Janusz Warnecki.
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛ̃nd͡zɨvɔˈjɛ̃nːɨ, AS: mʹi ̯ẽnʒyvoi ̯ẽ•ny
Wiktionary
rzecz. międzywojnie n.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący dwu lub więcej województw
Wiktionary
(1.1) Laureatki wystąpiły w eliminacjach międzywojewódzkich w dniach 14-17 maja w Lublinie również zdobywając wysokie oceny jury […]
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛ̃nd͡zɨvɔjɛˈvut͡sʲci, AS: mʹi ̯ẽnʒyvoi ̯evucʹḱi
Wiktionary
okres historyczny pomiędzy wojnami, zwłaszcza między pierwszą a drugą wojną światową, lata 1918-1939; dwudziestolecie międzywojenne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) okres między dwiema wojnami, w szczególności między pierwszą a drugą wojną światową
Wiktionary
(1.1) Jednak poety i krytyka obeznanego z realiami wolnego rynku literatury międzywojnia taka mizeria nie zbija z tropu.
Wiktionary
przym. międzywojenny
Wiktionary
dotyczący kilku wydziałów; przeznaczony dla kilku wydziałów; odbywający się między wydziałami, ich pracownikami, przedstawicielami
SJP.pl
1. odnoszący się do kilku wymiarów (równoległych rzeczywistości lub płaszczyzn istnienia), obejmujący różne wymiary, znajdujący się pomiędzy wymiarami;
2. w matematyce: dotyczący relacji między kilkoma wymiarami
SJP.pl
odcinek łodygi między poziomami osadzenia dwóch kolejnych liści lub okółków liści
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bot. część łodygi między węzłami
Wiktionary
Międzywęźle – odcinek łodygi pomiędzy węzłami, tj. miejscami wyrastania dwóch kolejnych liści lub okółków liści.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się co najmniej do dwóch zakładów
Wiktionary
(1.1) Organizacjami członkowskimi OPZZ mogą być m.in. zakładowe i międzyzakładowe organizacje związkowe.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. taki, który jest położony między zdaniami lub zachodzi między nimi
Wiktionary
mieszkaniec Międzyzdrojów (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Międzyzdrojów (miasta w Polsce)
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim;
Wiktionary
Międzyzdroje (niem. "Misdroy") – miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Międzyzdroje, położone nad Morzem Bałtyckim, na wyspie Wolin. Według danych z 31 grudnia 2010 miasto liczyło 5479 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Po wojnie trzydziestoletniej tereny Międzyzdrojów i całą wyspę Wolin opanowali Szwed.
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛ̃nd͡zɨˈzdrɔjɛ, AS: mʹi ̯ẽnʒyzdroi ̯e
Wiktionary
rzecz. międzyzdrojanin mos., międzyzdrojanka ż.
przym. międzyzdrojski
Wiktionary
przymiotnik od: Międzyzdroje
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Międzyzdrojów, związany z Międzyzdrojami
Wiktionary
rzecz. Międzyzdroje lm nm., międzyzdrojanin mos., międzyzdrojanka ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dziejący się, odbywający się między zjazdami
Wiktionary
(1.1) Omówiono także sprawozdanie z działalności Rady Krajowej za okres międzyzjazdowy oraz sprawy organizacyjne zjazdu.
Wiktionary
czas między zmianami
SJP.pl
anatomia: przewodzik międzyzrazikowy - kanalik w wątrobie odprowadzający żółć ze zrazików
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geogr. taki, który leży lub występuje na obszarze między zwrotnikami
Wiktionary
(1.1) Wiejące w strefie międzyzwrotnikowej pasaty przenoszą powietrze, ogólnie biorąc, w kierunku zachodnim.
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛ̃nd͡zɨzvrɔtʲɲiˈkɔvɨ, AS: mʹi ̯ẽnʒyzvrotʹńikovy
Wiktionary
znajdujący się między zębami
SJP.pl
dotyczący przestrzeni między zębami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się między zębami; dotyczący miejsca między zębami
Wiktionary
znajdujący się między ściekami
SJP.pl
znajdujący się między świętami, dotyczący okresu między świętami
SJP.pl
okres między dwoma świętmi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. okres między świętami
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się między żebrami
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś gminna w północnej Słowacji;
Wiktionary
Mięguszowce (słow. "Mengusovce", węg. "Menguszfalva", niem. "Mengsdorf") – wieś gminna (obec) w północnej Słowacji leżąca w powiecie Poprad, w kraju preszowskim.
Wikipedia
(1.1) Atrakcją Mięguszowiec jest stok narciarski.
Wiktionary
przym. mięguszowiecki
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Mięguszowiec, związany z Mięguszowcami
Wiktionary
rzecz. Mięguszowce nmos.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: miękko; mięcej
SJP.pl
1. sprawiać, że coś staje się miękkie, pozbawiać twardości;
2. sprawiać, że ktoś łagodnieje i staje się skłonny do ustępstw; wzruszać, rozrzewniać;
3. wymawiać głoskę miękko; palatalizować
SJP.pl
łuski i plewy zbożowe oddzielane od ziarna przy młóceniu i wianiu
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
Miękinia (tuż po wojnie "Niemkini", niem. "Nimkau") – miasto w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie średzkim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Miękinia. Prawa miejskie Miękinia uzyskała z dniem 1 stycznia 2023.
Wikipedia
mieszkaniec Miękini
SJP.pl
mieszkanka Miękini
SJP.pl
1. miękka, jadalna część jakiejkolwiek rzeczy;
2. jeden z rodzajów tkanek stałych występujących u roślin, złożony z żywych komórek, w których dokonują się zasadnicze procesy biologiczne; tkanka miękiszowa, parenchyma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tkanka roślinna, w której zachodzą procesy biologiczne
Wiktionary
Mi
Wikipedia
przym. miękiszowy, miękki
rzecz. miękki mrz.
Wiktionary
pogardliwie: ktoś słaby, o słabym charakterze; mięczak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) neol. zob. mięczak. (człowiek o słabym charakterze)
Wiktionary
rzecz. miękki mrz., miękkość ż., mięczak m.
przym. miękki
przysł. miękko
Wiktionary
(1.1) mięczak
Wiktionary
przymiotnik od: miękisz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. dotyczący miękiszu
(1.2) książk. dotyczący miękkiej części jakiegokolwiek jedzenia
Wiktionary
(1.1) Wśród tkanek miękiszowych wyróżnia się miękisz zasadniczy i spichrzowy.
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛ̃ŋʲciˈʃɔvɨ, AS: mʹi ̯ẽŋʹḱišovy
Wiktionary
rzecz. miękisz m.
Wiktionary
(1.1) miąższowy
Wiktionary
nieco miękki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trochę miękki
Wiktionary
(1.1) Wstawiłam karczek do piekarnika godzinę temu, ale jest dopiero miękkawy.
Wiktionary
IPA: mʲjɛ̃ŋkˈavɨ, AS: mʹi ̯ẽŋkavy
Wiktionary
rzecz. miękki mrz., miękkość ż.
czas. mięknąć, zmiękczać
przym. miękki, mięciutki, mięciuchny, mięciuteńki, mięciusieńki
przysł. miękko, mięciutko, mięciuchno, mięciuteńko, mięciusieńko
Wiktionary
1. uginający się pod naciskiem, nietwardy, niesztywny
2. przenośnie:
a) łatwo ulegający wpływom, uległy
b) wywołujący przyjemne wrażenia; płynny, harmonijny
c) niesurowy, wygodny, ułatwiony; zniewieściały
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który łatwo ugina się pod naciskiem
(1.2) nieodporny na ścieranie
(1.3) przen. mający słaby, mało stanowczy charakter
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. banknot dolarowy
Wiktionary
(1.1) Janek siedzi w miękkim fotelu i ogląda telewizję.
(1.3) Michał jest miękki, pracownicy mu włażą na głowę.
(2.1) Zapłacisz mi w miękkich, nie potrzebuję złotówek.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛ̃ŋʲci, AS: mʹi ̯ẽŋʹḱi
Wiktionary
rzecz. zmięk mzw./mrz., miękiszon mos., miękkość ż., miękisz m.
czas. zmiękczać ndk., zmiękczyć dk., mięknąć ndk., zmięknąć dk.
przysł. miękko, mięciuchno, mięciusieńko, mięciuteńko, mięciutko
przym. miękkawy
:: zdrobn. mięciuchny, mięciusieńki, mięciuteńki, mięciutki
Wiktionary
(2.1) zielony
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób miękki
Wiktionary
rzecz. zmięk mzw./mrz., miękiszon mos., miękkość ż., miękki mrz.
czas. zmiękczać ndk.
przym. miękki, mięciusieńki, mięciuteńki, mięciutki, miękkawy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający miękkie ciernie
Wiktionary
szafirek miękkolistny - gatunek byliny z rodziny hiacyntowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający miękkie liście
Wiktionary
o cechach miękkoodwłokowych (infrarząd pancerzowców)
SJP.pl
o cechach miękkoodwłokowych (infrarząd pancerzowców)
SJP.pl
ptak z rodziny kaczek; kaczka edredonowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. zob. edredon.
Wiktionary
IPA: mʲjɛ̃ŋkˈɔpʲjur, AS: mʹi ̯ẽŋkopʹi ̯ur
Wiktionary
(1.1) edredon
Wiktionary
podgromada ryb mięśniopłetwych; dwudyszne
SJP.pl
o cechach miękkopłetwych (podgromada ryb)
SJP.pl
1. szczur miękkowłosy - gatunek gryzonia;
2. chaber miękkowłosy - gatunek rośliny z rodziny astrowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posiadający miękkie włosy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest miękkie w dotyku
(1.2) przen. uległość, ustępliwość
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛ̃ŋkɔɕt͡ɕ, AS: mʹi ̯ẽŋkość
Wiktionary
czas. mięknąć, zmiękczać ndk., zmiękczyć dk.
przym. miękki, miękkawy
:: zdrobn. mięciutki, mięciusieńki, mięciuteńki
rzecz. zmiękczenie n., miękiszon mos., miękki mrz., zmięk mzw./mrz.
przysł. miękko
Wiktionary
1. stawać się miękkim, tracić twardość;
2. wzruszać się, łagodnieć, stawać się skłonnym do ustępstw;
3. o głosie, spojrzeniu, rysach itp.: tracić wyrazistość, ostrość, surowość; łagodnieć
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) stawać się miękkim
Wiktionary
rzecz. zmięk mzw./mrz., miękki mrz., miękkość ż., mięknienie n.
przym. miękki, miękkawy
czas. zmiękczać
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stopień wyższy od przymiotnika: miękki; bardziej miękki
SJP.pl
1. rodzaj grzybów z rzędu żagwiowców;
2. dawniej: człowiek bez energii, niedołęga
SJP.pl
drapieżna ryba słodkowodna z rodziny amiowatych; mękławka, amia
SJP.pl
Miękławka, mękławka, amia ("Amia calva") – gatunek ryby z rodzaju amia, rodziny amiowatych (Amiidae) i rzędu amiokształtnych. Ryba o niewielkim znaczeniu gospodarczym, poławiana przez wędkarzy, spotykana w akwariach publicznych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od mięsak
Wiktionary
rzecz. mięsak m.
przym. mięsakowy
Wiktionary
nowotwór złośliwy rozwijający się z nienabłonkowej tkanki (np. łącznej, mięśniowej), cechujący się szybkim wzrostem i wcześnie dający przerzuty; sarkoma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. złośliwy nowotwór tkanki łącznej;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Wskazaniami do stosowania cyklofosfamidu są m.in. ostre białaczki i mięsaki.
Wiktionary
rzecz. mięsień m., mięso n.
:: zdrobn. mięsaczek m.
przym. mięsakowaty, mięsny, mięśniowy, mięsakowy
Wiktionary
(1.1) sarkoma
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mięsakiem, dotyczący mięsaka
Wiktionary
rzecz. mięso n., mięsak mrz.
przym. mięsakowy
Wiktionary
→ mięsak
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z mięsakiem, dotyczący mięsaka
Wiktionary
rzecz. mięsień mrz., mięso n., mięsak mrz.
:: zdrobn. mięsaczek m.
przym. mięsakowaty, mięsny, mięśniowy
Wiktionary
1. myśliwy lub wędkarz polujący wyłącznie dla zdobycia mięsa;
2. dawniej: człowiek odżywiający się głównie pokarmem miesnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) łow. myśliwy, który poluje tylko dla mięsa
(1.2) daw. człowiek, który je dużo mięsa
Wiktionary
(1.1) Z bólem trzeba wyznać, że nie brak u nas mięsiarzy i ścierwiarzy, nie różniących się wiele pod względem upodobań od kłusowników.
Wiktionary
przym. mięsisty, mięsny
rzecz. mięsiwo n., mięsny mrz.
Wiktionary
(1.2) mięsożerca
Wiktionary
rodzaj grzybów z rzędu pieczarkowców
SJP.pl
narząd ruchu człowieka i zwierząt zbudowany z tkanki mięśniowej, której komórki zawierają włókna kurczliwe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. czynny element narządu ruchu;
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) Trener pokazał mi proste ćwiczenie na mięśnie brzucha.
(1.1) Najbardziej typowym objawem zapalenia ścięgna jest pojawienie się bóli w mięśniu i jego ścięgnie w wyniku przeciążenia.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ, AS: mʹi ̯ẽũ̯śė̃ń
Wiktionary
rzecz. mięśniak mrz./mos., umięśnienie n., mięso n., mięsak mrz., mięsiwo n., mięsko n., mięsny mrz.
przym. mięśniowy, wewnątrzmięśniowy, umięśniony, mięsisty, mięsny, mięsakowy, bezmięsny
skr. m.
Wiktionary
(1.1) muskuł
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) zawierający w sobie dużo mięsa, ciała
(1.2) o roślinach, częściach roślin, owocach: wypełniony soczystą substancją, soczystym miąższem
(1.3) o tkaninach: gęsty, gruby i miękki
Wiktionary
(1.2) Z suszonych owoców możemy również przyrządzać kompoty "bez gotowania" — owoce zalewamy na kilka godzin letnią wodą i otrzymujemy w ten sposób smaczny, słodki napój oraz mięsiste, nasączone wodą owoce.
Wiktionary
rzecz. mięso n., mięsień mrz., mięsiwo n., mięsko n., mięsny mrz., mięśniak mos./mrz.
przym. mięsny
Wiktionary
(1.2) soczysty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. a. książk. żart. mięso przygotowane do jedzenia
Wiktionary
(1.1) Na stole postawiono przed nami półmisek pełen najróżniejszego smakowitego mięsiwa.
Wiktionary
IPA: mʲjɛ̃w̃ˈɕivɔ, AS: mʹi ̯ẽũ̯śivo
Wiktionary
rzecz. mięso n., mięcho n., mięsko n., mięsny m., mięsień m., mięśniak m., mięsiarz mos.
przym. mięsny, mięsisty
Wiktionary
(1.1) mięso
Wiktionary
zdrobnienie od: mięso
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. zdrobn. od: mięso
Wiktionary
(1.1) Zjedz chociaż troszkę mięska.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛ̃w̃skɔ, AS: mʹi ̯ẽũ̯sko
Wiktionary
rzecz. mięso n., mięcho n., mięsiwo n., mięsny m., mięsień m., mięśniak m.
przym. mięsny, mięsisty, bezmięsny
Wiktionary
hodowany dla mięsa i mleka (np. bydło mięsno-mleczne)
SJP.pl
zrobiony z mięsa lub je zawierający, np. dieta mięsna
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zrobiony z mięsa, zawierający mięso
(1.2) dotyczący mięsa
(1.3) zootechn. hodowany dla pozyskania mięsa
(1.4) pot. ciekawy, budzący zainteresowanie, cenny
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. sklep mięsny (1.2) (w którym sprzedaje się mięso)
Wiktionary
(1.1) Kupiliśmy na podróż jakąś konserwę mięsną.
(1.2) Agent nie powiedział, że w okolicy znajdują się zakłady mięsne (= produkujące wyroby mięsne).
(1.4) Artykuł z opisem skandalu wokół wojewody był jedynym mięsnym kawałkiem w całej gazecie.
(2.1) Za komuny pod mięsnym często stała kilometrowa kolejka.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛ̃w̃snɨ, AS: mʹi ̯ẽũ̯sny
Wiktionary
rzecz. mięso n., mięsko n., mięcho n., mięsiwo n., mięsień m., mięśniak m., mięsak mrz., mięsiarz mos.
przym. mięsisty, mięsakowy, bezmięsny
Wiktionary
(2.1) masarnia; pot. rzeźnik
Wiktionary
1. jadalne umięśnienie szkieletowe zwierząt, ludzi; potrawa z niego przyrządzana;
2. potocznie: miękkie części ciała człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. jadalne części zabitego zwierzęcia;
(1.2) kulin. potrawa z mięsa (1.1)
(1.3) pot. miękka część ludzkiego ciała
(1.5) środ. ryb. wszelkie ryby
Wiktionary
Mi
Wikipedia
(1.1) To mięso chyba jest nieświeże.
(1.3) Wiele jest przyczyn, dla których uprawia się ludożerstwo. Spożycie ludzkiego mięsa może być częścią ceremonii ku czci zmarłych lub magicznych obrzędów wojennych, w których trakcie męstwo i inne cnoty poległego wroga wchłaniane są przez zwycięzców.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛ̃w̃sɔ, AS: mʹi ̯ẽũ̯so
Wiktionary
rzecz. mięsiwo n., mięsny m., mięsień m., mięśniak m., mięsak m., mięsistość ż.
:: zdrobn. mięsko n.
:: zgrub. mięcho n.
przym. mięsny, mięsisty, umięśniony, mięsakowaty, mięsakowy, bezmięsny
Wiktionary
(1.1) mięsiwo, chabanina; reg. pozn. chabas; reg. śl. miynso
Wiktionary
dostarczający mięsa, produkujący mięso
SJP.pl
wyprodukowany z mięsa, powstały na bazie mięsa
SJP.pl
mający niektóre właściwości mięsa, przypominający mięso
SJP.pl
przestarzale: karnawał (okres od święta Trzech Króli do Środy Popielcowej), zwłaszcza jego trzy ostatnie dni; zapusty, ostatki, mięsopusty, kusaki, kuse dni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. zob. karnawał.
(1.2) przest. trzy ostatnie dni karnawału, okres wzmożonych zabaw; Gloger.
(1.3) daw. przen. zabawa, hulanka
Wiktionary
(1.1) A waść to patrzysz jakby na teatrum w mięsopust!
Wiktionary
IPA: mʲjɛ̃w̃ˈsɔpust, AS: mʹi ̯ẽũ̯sopust
Wiktionary
rzecz. mięsopustnik m., mięsopustowanie n.
czas. mięsopustować ndk.
przym. mięsopustny
Wiktionary
(1.1) karnawał, przyzapuście
(1.2) ostatki, zapusty, kuse dni, reg. mięsopusty
(1.3) hulanka, biesiada, uczta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. osoba biorąca udział w mięsopuście
(1.2) przest. przen. biesiadnik
(1.3) przest. przen. hulaka, rozpustnik
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) reg. zob. luty.
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈpustʲɲik, AS: mʹi ̯ẽũ̯sopustʹńik
Wiktionary
rzecz. mięsopust, mięsopustowanie
czas. mięsopustować
przym. mięsopustny
Wiktionary
(1.1) karnawałowicz
(1.3) hulaka, rozpustnik, birbant
(2.1) luty, daw. jacień, daw. sieczeń, daw. strąpacz, reg. miesopustnik, reg. niesopustnik
Wiktionary
→ mięsopust; mięsopustowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. zob. karnawałowy.
(1.2) przest. zob. zapustny.
Wiktionary
(1.2) Gdy w dni mięsopustne jedni oddawali się bezgranicznej wesołości i hulankom, jednocześnie kościół św. Barbary nie mógł w swych murach pomieścić pokutujących biczowników.
(1.2) […] po weselach z skrzypcami chodził, po kolędach biegał, mięsopustne maszkary robić umiał i fraszki wesołe wyprawiał.
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈpustnɨ, AS: mʹi ̯ẽũ̯sopustny
Wiktionary
rzecz. mięsopust, mięsopustnik, mięsopustowanie
czas. mięsopustować
Wiktionary
(1.1) karnawałowy
(1.2) ostatkowy, zapustny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. świętowanie karnawału (mięsopustu)
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛ̃w̃sɔpustɔˈvãɲɛ, AS: mʹi ̯ẽũ̯sopustovãńe
Wiktionary
rzecz. mięsopust m., mięsopustnik m.
czas. mięsopustować
przym. mięsopustny
Wiktionary
(1.1) karnawałowanie
Wiktionary
czasownik
(1.1) daw. obchodzić mięsopust, karnawałować
(1.2) daw. przen. bawić się, hulać, ucztować
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛ̃w̃sɔpuˈstɔvat͡ɕ, AS: mʹi ̯ẽũ̯sopustovać
Wiktionary
rzecz. mięsopust, mięsopustowanie, mięsopustnik
przym. mięsopustny
Wiktionary
(1.1) karnawałować, zapustować
(1.2) biesiadować
Wiktionary
przestarzale: karnawał (okres od święta Trzech Króli do Środy Popielcowej), zwłaszcza jego trzy ostatnie dni; zapusty, ostatki, mięsopust, kusaki, kuse dni
SJP.pl
zastępujący mięso; mięsopodobny
SJP.pl
nauka, wiedza o obróbce i konserwacji mięsa oraz produktów mięsnych
SJP.pl
1. zwierzę żywiące się głównie mięsem;
2. żartobliwie: osoba lubiąca jeść mięso
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ekol. zwierzę lub roślina żywiąca się głównie mięsem
(1.2) książk. żart. osoba lubiąca i często jedząca mięso
Wiktionary
(1.1) Wielu mięsożerców, w tym nasze domowe koty i psy, a także lwy, hieny, tygrysy, lisy i niedźwiedzie, wydają się większe, niż są w rzeczywistości, kiedy najeżą sierść.
(1.2) Statystycznie mięsożercy żyją krócej od wegetarian.
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrt͡sa, AS: mʹi ̯ẽũ̯sožerca
Wiktionary
rzecz. mięsożerność ż.
:: fż. mięsożerczyni ż.
przym. mięsożerny
Wiktionary
(1.1) zoofag, drapieżnik
Wiktionary
potocznie o człowieku: chętnie jedzący mięso; mięsożerny
SJP.pl
żartobliwie: kobieta lubiąca jeść mięso
SJP.pl
niesystematyczna grupa zwierząt dla których mięso stanowi główny lub jedyny składnik pożywienia
SJP.pl
1. odżywianie się głównie mięsem;
2. ekspresywnie: jedzenie mięsa; mięsożerstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest mięsożerne; cecha tych, którzy są mięsożerni
Wiktionary
przym. mięsożerny
przysł. mięsożernie
rzecz. mięsożerca mos.
Wiktionary
odżywiający się mięsem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zool. żywiący się mięsem
(1.2) żart. niebędący weganinem ani wegetarianinem
Wiktionary
(1.1) Kosarze są mięsożerne, ale żywią się też (a nawet głównie) martwą materią organiczną.
(1.1) Amerykańscy i rumuńscy paleontolodzy odkryli w Rumunii szczątki nieznanego dotychczas dinozaura, który przypomina mięsożernego welociraptora.
Wiktionary
IPA: ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrnɨ, AS: mʹi ̯ẽũ̯sožerny
Wiktionary
rzecz. mięsożerność ż., mięsożerca m.
Wiktionary
ekspresywnie: jedzenie mięsa
SJP.pl
ścierwica mięsówka - gatunek muchówki z rodziny ścierwicowatych
SJP.pl
1. dziko rosnąca roślina zielna należąca do rodziny wargowych, niektóre jej gatunki uprawiane jako rośliny ozdobne lub lecznicze;
2. napar z liści mięty pieprzowej;
3. potocznie drobiazg, głupstwo (w wyrażeniu: to dla kogoś mięta);
4. czuć mietę - odczuwać sympatię do kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Mentha|ref=tak., ziele z rodziny wargowych o charakterystycznym zapachu;
(1.2) napar, herbata z mięty (1.1)
(1.3) pot. coś nieistotnego, łatwego
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny, rodzaj żeński, od czasownika: miąć
Wiktionary
Mięta ("Mentha") – rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych ("Lamiaceae"). W zależności od ujęcia taksonomicznego (stopnia uwzględnienia taksonów mieszańcowych, częstych w tym rodzaju) należy tu od ok. 18–19 do 24 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje wszystkie kontynenty z wyjątkiem Antarktydy i Ameryki Południowej (aczkolwiek na tej drugiej obecne są jako introdukowane). Rośliny te rosną na różnych siedliskach, najczęściej wilgotnych lub mokrych, ale też na suchych stepach.
Wikipedia
(1.1) Pod płotem rosła mięta pieprzowa.
(1.2) Mięta jest smacznym i zdrowym napojem.
(1.3) Ten egzamin to mięta. Wszystko umiem na blachę.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛ̃nta, AS: mʹi ̯ẽnta
Wiktionary
rzecz. miętus m., miętówka ż.
:: zdrobn. miętka ż.
przym. miętowy
przysł. miętowo
Wiktionary
zdrobnienie od: mięta
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stpol. miękki
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛ̃ntʲci, AS: mʹi ̯ẽntʹḱi
Wiktionary
wieś w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim
SJP.pl
Miętkie-Kolonia – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Mircze.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Mircze. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 222 mieszkańców i była trzynastą co do wielkości miejscowością gminy.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miąć, gnieść coś w rękach, ugniatać, ściskać
SJP.pl
potocznie:
1. gnieść, ugniatać, ściskać w rękach; miętolić;
2. miętosić się - być miętoszonym
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wymiętosić, zmiętosić)
(1.1) gnieść, marszczyć coś miękkiego
czasownik zwrotny niedokonany miętosić się (dk. wymiętosić się, zmiętosić się)
(2.1) podlegać miętoszeniu
Wiktionary
rzecz. miętoszenie n.
Wiktionary
(1.1) gnieść, marszczyć, miąć, mierzwić, ściskać, ugniatać
Wiktionary
1. otrzymany z mięty;
2. zawierający wyciąg z liści mięty
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z miętą, dotyczący mięty
(1.2) otrzymywany z mięty lub zawierający miętę
przymiotnik jakościowy
(2.1) taki, który ma smak lub zapach mięty
(2.2) taki, który ma kolor bladej, chłodnej zieleni
Wiktionary
(1.1) Czekoladowy tort ładnie wygląda udekorowany miętowymi listkami.
(1.2) Pastylki miętowe kosztują 20 gr. za pudełko.
(2.1) Mentol syntetyczny nadaje produktom intensywny miętowy zapach.
(2.2) Podobają mi się kuchenne zasłonki w miętowym kolorze.
Wiktionary
IPA: mʲjɛ̃nˈtɔvɨ, AS: mʹi ̯ẽntovy
Wiktionary
rzecz. mięta ż., miętówka ż., miętus m., miętka ż.
przym. miętówkowy, miętusowy
przysł. miętowo
Wiktionary
(2.1) mentolowy
Wiktionary
1. duża ryba drapieżna z rodziny dorszowatych
2. potocznie: cukierek miętowy; miętówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. pot. cukierek miętowy
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) icht. nazwa systematyczna|Lota lota|ref=tak., drapieżna ryba o zielonkawym grzbiecie i białym brzuchu, zamieszkująca wody słodkie, rzadziej półsłone;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Miętusy są bardzo orzeźwiające.
Wiktionary
IPA: ˈmʲjɛ̃ntus, AS: mʹi ̯ẽntus
Wiktionary
rzecz. mięta ż., miętówka ż.
przym. miętusi, miętowy
Wiktionary
(1.1) miętówka
Wiktionary
przymiotnik od: miętus (ryba)
SJP.pl
1. duża ryba drapieżna z rodziny dorszowatych
2. potocznie: cukierek miętowy; miętówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: miętówka
Wiktionary
rzecz. miętówka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cuk. spoż. cukierek o smaku miętowym
(1.2) spoż. wódka lub likier o smaku miętowym
(1.3) pot. spoż. herbata z liści mięty
Wiktionary
(1.1) Mężczyzna rozejrzał się po placu i – zadowolony, że jego lud faktycznie ucieka całymi hordami, czy to w wyjściowych strojach, czy w nocnej bieliźnie, z walizami, małymi dziećmi i sentymentalnymi drobiazgami – zeskoczył z ławy, nie pozostawiając po sobie niczego prócz zapachu miętówek i przepoconych pach.
Wiktionary
IPA: mʲjɛ̃nˈtufka, AS: mʹi ̯ẽntufka
Wiktionary
rzecz. mięta ż., miętus mzw./mrz.
:: zdrobn. miętóweczka ż.
przym. miętowy
przysł. miętowo
Wiktionary
(1.1) miętus; gw. Górny Śląsk amolok
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od mięśniak (guz)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) zdrobn. od mięśniak (człowiek)
Wiktionary
rzecz. mięśniak m.
Wiktionary
potocznie o mężczyźnie mocno umięśnionym i niezbyt inteligentnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. guz łagodny pochodzenia mezenchymalnego, wywodzący się z tkanki mięśniowej;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) iron. ktoś mocno lub przesadnie umięśniony
Wiktionary
Mięśniak ( myoma) – nowotwór wywodzący się z tkanki mięśniowej. Wyróżnia się dwa rodzaje mięśniaków:
Wikipedia
IPA: ˈmʲjɛ̃w̃ɕɲak, AS: mʹi ̯ẽũ̯śńak
Wiktionary
rzecz. mięsień m., mięso n., umięśnienie n., mięsistość ż., mięsiwo n., mięsko n.
:: zdrobn. mięśniaczek m.
przym. umięśniony, mięsny, mięsisty
Wiktionary
(2.1) paker
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. niezłośliwy nowotwór złożony z dwóch typów tkanek: mięśniowej (gładkiej lub poprzecznie-prążkowanej) i tłuszczowej
Wiktionary
(1.1) w ICD-10 (Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób) zazwyczaj kod: D21.x (inne łagodne nowotwory tkanki łącznej)
Wiktionary
narząd ruchu człowieka i zwierząt zbudowany z tkanki mięśniowej, której komórki zawierają włókna kurczliwe
SJP.pl
ból mięśni; mialgia
SJP.pl
aerodyna z napędem za pomocą mięśni ludzkich; koncepcja mięśniolotu nie znalazła dotychczas praktycznego zastosowania
SJP.pl
Mięśniolot – statek powietrzny cięższy od powietrza, napędzany siłą ludzkich mięśni.
Ze względu na sposób napędu mięśnioloty możemy podzielić na:
Projekty mięśniolotów kreślił między innymi Leonardo da Vinci.
Wikipedia
gromada ryb kostnoszkieletowych
SJP.pl
Mi
Wikipedia
o cechach mięśniopłetwych (gromada ryb)
SJP.pl
potocznie: umięśniony mężczyzna; mięśniak
SJP.pl
1. → mięsień;
2. dysmorfia mięśniowa - bigoreksja;
a) zaburzenie psychiczne objawiające się poczuciem posiadania niewystarczającej masy mięśniowej;
b) uzależnienie od treningu fizycznego wynikające z takiego zaburzenia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący mięśni
Wiktionary
(1.1) Zwiększonemu napięciu jednocześnie niedotlenionej ściany lewej komory towarzyszy zmniejszony podnasierdziowy przepływ krwi, a co za tym idzie zmniejszenie skracania się włókien mięśniowych w fazie skurczu serca
Wiktionary
IPA: mʲjɛ̃w̃ɕˈɲɔvɨ, AS: mʹi ̯ẽũ̯śńovy
Wiktionary
rzecz. mięsień m., mięsak mrz.
przym. mięsakowy, bezmięsny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. błona składająca się z mięśni gładkich;
Wiktionary
(1.1) W sytuacji stresowej przełyk jest zaciśnięty, a mięśniówka gładka przełyku się kurczy.
Wiktionary
(1.1) błona mięśniowa
Wiktionary
ukochana kobieta; milutka, miluchna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Daromiła
(1.2) zdrobn. imię|polski|ż. Ludmiła
(1.3) imię|polski|ż. Miła ()
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) (1.2) (1.3) Ktoś położył na grobie u Miły bukiet frezji.
(1.1) (1.2) (1.3) Powiedziałaś wczoraj Mile, by poczekała na mnie w bibliotece?
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. Daromiła ż., Miłka ż.
(1.2)
:: rzecz. Ludmiła ż., Miłka ż.
Wiktionary
(1.1) Miłka
(1.2) Miłka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Miłakowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Miłakowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie warmińsko-mazurskim;
Wiktionary
}|-
Miłakowo (dawniej "Libsztat", Liebstadt) – miasto w woj. warmińsko-mazurskim, nad rzeką Miłakówką, w powiecie ostródzkim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Miłakowo.
Miłakowo leży na obszarze dawnej Pogezanii, we wschodniej części historycznych Prus Górnych zwanej Hockerlandią, a także bywa zaliczane do (szeroko rozumianego) Powiśla. Uzyskało lokację miejską przed 1315 rokiem, zdegradowane w 1945 roku, ponowne nadanie praw miejskich w 1998 roku.
Wikipedia
IPA: ˌmʲiwaˈkɔvɔ, AS: mʹiu̯akovo
Wiktionary
rzecz. Miłakowianin mos., Miłakowianka ż., Miłakówka ż.
przym. miłakowski
Wiktionary
przymiotnik od: Miłakowo
SJP.pl
Miławczyce – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Czarnocin. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) dość miły, trochę miły
Wiktionary
przym. miły, milutki
rzecz. miłość ż., miły m.
czas. miłować ndk.
Wiktionary
przymiotnik od: Miłki
SJP.pl
roślina zielna z rodziny jaskrowatych, w Polsce m.in. miłek wiosenny (adonis vernalis), gatunek chroniony, leczniczy (dostarczający glikozydów nasercowych)
SJP.pl
Miłek ("Adonis" L.) – rodzaj roślin należących do rodziny jaskrowatych ("Ranunculaceae"). Obejmuje 33 gatunki. Rośliny te występują naturalnie w Eurazji oraz Afryce Północnej. W Polsce występują w stanie dzikim trzy gatunki, z czego jako rodzimy tylko miłek wiosenny "A. vernalis", kilka innych bywa uprawianych.
Wikipedia
miłka abisyńska - roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych; teff; tef; trawa abisyńska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. poufała forma żeńskiego imienia Miłosława
Wiktionary
Miłka ("Eragrostis" Wolf) – rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych. Należy do niego 407 gatunków.
Wikipedia
rzecz. Ludmiła ż., Miłosława ż.
Wiktionary
(1.1) Miłosława
Wiktionary
miłka abisyńska - roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych; teff; tef; trawa abisyńska
SJP.pl
Miłki ( "Milken") – wieś w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie giżyckim, w gminie Miłki
Miejscowość leży wzdłuż drogi krajowej nr pomiędzy Giżyckiem a Orzyszem. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Miłki. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Miłkowice
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Miłkowski – polski herb szlachecki.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) od: miły
Wiktionary
(1.1) Zobaczył kawał świata, wyszumiał się, a i tak tutaj, w domu, okazało się najlepiej, najbezpieczniej, najmilej.
Wiktionary
IPA: ˈmʲiwɔ, AS: mʹiu̯o
Wiktionary
przym. miły, miluchny, milusi, milusieńki, milutki, miluśki
przysł. mile
:: zdrobn. milutko
rzecz. miły mos., miłość ż., miłowanie n., miłostka ż.
Wiktionary
(1.1) przyjemnie
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Miłobrat – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Miło-" ("miły", "miłujący") i "-brat" ("brat", "członek wspólnoty rodowej", "człowiek bliski"). Mogło oznaczać "tego, który miłuje swoich bliskich".
Miłobrat imieniny obchodzi 18 października.
Wikipedia
Miłobrat z małżonką; Miłobratowie
SJP.pl
Miłobrat z małżonką; Miłobratostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Miłobrata lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
Miłochna – forma pochodna (zdrobnienie) od staropolskich imion żeńskich rozpoczynających się na "Miło-", takich jak Miłosława. Poświadczone w źródłach polskich od XIII wieku (1265 rok).
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Miłochny lub z nią związany
SJP.pl
Miłochowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie milickim, w gminie Milicz.
Wikipedia
Miłochów – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Świdnica.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: zestrój brzmień, głównie językowych; eufonia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. zob. eufonia.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Miłogost z małżonką; Miłogostowie
SJP.pl
Miłogost z małżonką; Miłogostostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Miłogosta lub z nim związany
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kultura miłogradzka - kultura archeologiczna epoki żelaza
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce w województwie warmińsko-mazurskim;
Wiktionary
}|-
Miłomłyn (dawniej Liebemühl) – miasto w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, nad Kanałem Elbląskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Miłomłyn. Ważny węzeł wodny na Kanale Elbląskim.
Pod względem historycznym Miłomłyn leży na obszarze dawnej ziemi Sasinów, który później wszedł w skład diecezji pomezańskiej i Prus Górnych, a etnograficznie jest zaliczany do Mazur.
Wikipedia
IPA: mʲiˈwɔ̃mwɨ̃n, AS: mʹiu̯õmu̯ỹn
Wiktionary
rzecz. miłomłynianin m., miłomłynianka ż.
przym. miłomłyński
Wiktionary
mieszkaniec Miłomłyna (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Miłomłyna
Wiktionary
rzecz. Miłomłyn m.
:: fż. miłomłynianka ż.
przym. miłomłyński
Wiktionary
mieszkanka Miłomłyna (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Miłomłyna
Wiktionary
rzecz. Miłomłyn m.
:: fm. miłomłynianin mos.
przym. miłomłyński
Wiktionary
→ Miłomłyn
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) od Miłomłyn
Wiktionary
rzecz. Miłomłyn m., miłomłynianin m., miłomłynianka ż.
Wiktionary
roślina z rodziny rutowatych; cytrynówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. zob. cytrynówka.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Miłorad – staropolskie imię męskie złożone z członów "Miło-" ("miły") i "-rad" ("być zadowolonym, chętnym, cieszyć się").
Wikipedia
Miłorad z małżonką; Miłoradowie
SJP.pl
Miłorad z małżonką; Miłoradostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Miłorada lub z nim związany
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Miłoradz (niem. "Mielenz") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie malborskim, w gminie Miłoradz. Leży na obszarze "Wielkich Żuław Malborskich".
Miejscowość ma status sołectwa i jest siedzibą gminy Miłoradz.
Wieś królewska Mielęc położona była w II połowie XVI wieku w województwie malborskim. Do 1954 roku miejscowość była siedzibą gminy Mątowy Wielkie. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Miłoradz
SJP.pl
miłorząb japoński; drzewo rosnące w Chinach; jedyny przedstawiciel klasy drzew kopalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Ginkgo|L.|ref=tak., roślina drzewiasta z rodziny miłorzębowatych;
Wiktionary
Miłorząb ("Ginkgo") – rodzaj roślin z rodziny miłorzębowatych. Najstarsi znani przedstawiciele tego rodzaju żyli we wczesnej jurze. Jedynym współczesnym gatunkiem jest miłorząb dwuklapowy ("Ginkgo biloba"), uznawany za żywą skamieniałość.
Wikipedia
IPA: mʲiˈwɔʒɔ̃mp, AS: mʹiu̯ožõmp
Wiktionary
rzecz. miłorząbik mrz.
przym. miłorzębowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od miłorząb
Wiktionary
(1.1) To nie miłorząb, lecz tylko mały miłorząbik.
Wiktionary
rzecz. miłorząb m.
Wiktionary
o cechach miłorzębowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
o cechach miłorzębowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
klasa roślin nagonasiennych o silnie rozwiniętym sporoficie; gatunki wymarłe, jedyny żyjący - miłorząb
SJP.pl
Mi
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) składający się z miłorzębu
(1.2) wykonany z drewna lub innej części miłorzębu
(1.3) będący częścią miłorzębu
Wiktionary
IPA: ˌmʲiwɔʒɛ̃mˈbɔvɨ, AS: mʹiu̯ožẽmbovy
Wiktionary
rzecz. miłorząb
Wiktionary
dobroć i współczucie okazywane komuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) okazywane współczucie, dobroć lub litość
(1.2) teol. przymiot Boga;
Wiktionary
Miłosierdzie – aktywna forma współczucia, wyrażająca się w konkretnym działaniu, polegającym na bezinteresownej pomocy. Samo współczucie, nie przekładające się na działanie, miłosierdziem jeszcze nie jest.
Wikipedia
(1.1) Siostry miłosierdzia, których pieczy ją powierzył, położyły ją do łóżka.
(1.1) Ksiądz proboszcz na kazaniu o litości gadał, / I cnotę miłosierdzia nad inne przekładał.
(1.2) Zakonnice odmawiają koronkę do Miłosierdzia bożego.
Wiktionary
IPA: ˌmʲiwɔˈɕɛrʲd͡ʑɛ, AS: mʹiu̯ośerʹʒ́e
Wiktionary
rzecz. miłosierność ż.
przym. miłosierny
przysł. miłosiernie
Wiktionary
(1.2) zmiłowanie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) z litością, ze współczuciem
Wiktionary
(1.1) Oficer miłosiernie spojrzał na starowinkę i wręczył jej jakąś monetę.
Wiktionary
rzecz. miłosierdzie n., miłosierność ż.
przym. miłosierny
Wiktionary
(1.1) litościwie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: miłosiernie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: miłosierny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) okazywanie miłosierdzia
Wiktionary
(1.1) Najlepszą jej cechą była miłosierność względem łamag życiowych.
Wiktionary
rzecz. miłosierdzie n.
przym. miłosierny
przysł. miłosiernie
Wiktionary
1. okazujący dobroć, zrozumienie i współczucie osobie cierpiącej, poszkodowanej;
2. wyrażający prośbę o okazanie litości, np. "Wysłał miłosierny list do prezydenta o ułaskawienie"
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) okazujący dobroć i współczucie cierpiącym
Wiktionary
(1.1) Dlatego musiał się upodobnić pod każdym względem do braci, aby stał się miłosiernym i wiernym arcykapłanem wobec Boga dla przebłagania za grzechy ludu.
Wiktionary
IPA: ˌmʲiwɔˈɕɛrnɨ, AS: mʹiu̯ośerny
Wiktionary
rzecz. miłosierdzie n., miłosierność ż.
przysł. miłosiernie
Wiktionary
(1.1) dobrotliwy, litościwy, pobłażliwy; stpol. lutościwy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Miłości, związany z Miłością
Wiktionary
(1.1) Babcię pochowaliśmy na miłoskim cmentarzu parafialnym.
Wiktionary
rzecz. Miłość ż., miłość ż., miłościanin mos., miłościanka ż.
Wiktionary
roślina górska o wyrastających wprost z kłącza liściach i białych lub purpurowych kwiatach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z miłością, np. list miłosny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący miłości, kochania; taki, który jest wynikiem miłości, faktu kochania kogoś
Wiktionary
IPA: mʲiˈwɔsnɨ, AS: mʹiu̯osny
Wiktionary
rzecz. miłośnik mos., miłośnica ż., miłość, miłostka
czas. miłować
przysł. miłośnie
Wiktionary
(1.1) kochający
Wiktionary
przelotny romans, przygoda miłosna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. mało istotny, krótkotrwały romans
Wiktionary
(1.1) Posiadał wysoką szarżę w wojsku i przyjechał niby to na służbę, ale zdawał się tylko zabawiać miłostkami, pokazując się birbantem i zapamiętałym graczem, czym jednał sobie przyjaciół i sławę najmilszego kompaniona.
Wiktionary
IPA: mʲiˈwɔstka, AS: mʹiu̯ostka
Wiktionary
rzecz. miłość ż., miłośnik m., miłośniczka ż., miłośnica ż., miłowanie n.
czas. miłować / umiłować, przymilać się
przym. miłosny, miły, umiłowany, miłowany, miłościwy
przysł. miło, przymilnie
Wiktionary
(1.1) flirt, romansik, przygoda (miłosna)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. imię męskie;
2. nazwisko, m.in. Czesław Miłosz (1911-2004), polski poeta, prozaik, tłumacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
(1.2) daw. zdrobn. Miłosław
Wiktionary
Miłosz – męskie imię pochodzenia słowiańskiego oznaczające „tego, który jest miłowany”, będące pierwotnie zdrobnieniem dwuczłonowych imion takich jak: Miłobor, Miłobrat, Miłogost, Miłgost, Miłorad, Miłosław, Miełosław, Miłostryj, Miłowit, Miłwit. Forma Miłosz została zapisana już w 1136 roku w Bulli gnieźnieńskiej.
Wikipedia
(1.1) Miłosz kiedyś zapłaci za swoją drapieżność.
Wiktionary
IPA: ˈmʲiwɔʃ, AS: mʹiu̯oš
Wiktionary
zdrobnienie od: Miłosz (imię męskie)
SJP.pl
Miłoszewo (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Miłoszewò) – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Linia i nad rzeką Łebą.
Wieś królewska w starostwie mirachowskim w województwie pomorskim w II połowie XVI wieku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Miłoszka lub z nim związany
SJP.pl
Miłosz z małżonką; Miłoszowie
SJP.pl
Miłosz z małżonką; Miłoszostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Miłosza lub z nim związany
SJP.pl
Miłoszyce ( Meleschwitz, 1937-1945 "Fünfteichen") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oławskim, w gminie Jelcz-Laskowice.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Miłosław (niem. "Liebenau", 1943-1945 "Liebenstädt") – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie wrzesińskim, położone na Równinie Wrzesińskiej, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Miłosław. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. poznańskiego.
Wikipedia
IPA: mʲiˈwɔswaf, AS: mʹiu̯osu̯af
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Miłosław
Wiktionary
Miłosława – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów "Miło-" („miły”, „miłujący”) i "-sława" („sława”). Znaczenie imienia: „miła sławie”. Poświadczone w źródłach polskich jako Miłosława (XII wiek) i Miełosława (XIII–XIV wiek).
Zdrobnienie: Miłka. Forma męska: Miłosław.
Wikipedia
rzecz.
:: zdrobn. Miłka ż.
Wiktionary
(1.1) Miłka
Wiktionary
mieszkaniec Miłosławia
SJP.pl
mieszkanka Miłosławia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Miłosław z małżonką; Miłosławowie
SJP.pl
Miłosław z małżonką; Miłosławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Miłosława lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik od: Miłosław
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Miłowan – słowiańskie imię męskie jednoczłonowe, utworzone z członu "Miło-" ("miłować"). Wzmiankowane w dokumentach z 1136 roku. Może oznaczać: miłowany. Popularne zwłaszcza w krajach południowosłowiańskich
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|miłować.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌmʲiwɔˈvãɲɛ, AS: mʹiu̯ovãńe
Wiktionary
czas. miłować (się) ndk., umiłować dk.
rzecz. miłośnik, miłośniczka, miłość
przym. miły
przysł. miło
Wiktionary
Miłowan z małżonką; Miłowanowie
SJP.pl
Miłowan z małżonką; Miłowanostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Miłowana lub z nim związany
SJP.pl
przestarzałe:
1. darzyć kogoś lub coś miłością; kochać;
2. miłować się - kochać się nawzajem, darzyć się nawzajem miłością
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. umiłować)
(1.1) książk. przest. darzyć kogoś miłością
(1.2) książk. przest. uwielbiać coś, mieć zamiłowanie do czegoś
czasownik zwrotny niedokonany miłować się (dk. umiłować się)
(2.1) książk. przest. kochać siebie nawzajem, jeden drugiego
Wiktionary
(1.1) Kaziu, czy ty mnie miłujesz?
(1.1) Przecież mieliście miłować go z całego serca i z całej duszy.
(1.2) Celestyna miłowała wędrowanie połoninami, często uciekając w Bieszczady.
(2.1) To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem.
Wiktionary
IPA: mʲiˈwɔvat͡ɕ, AS: mʹiu̯ovać
Wiktionary
rzecz. niemiłowanie n., miłostka ż., miłość ż., miłowanie n., umiłowanie n., umiłowany mos., zamiłowanie n.
czas. umiłować dk.
przym. miłosny, miławy, umiłowany
Wiktionary
(1.1) kochać
(1.2) kochać
(2.1) kochać się
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Miłowit, Miłwit – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Mił(o)-" ("miły") i "-wit" ("pan, władca"). Imię to mogło oznaczać np. "miłujący władcę" albo "umiłowany przez władcę".
Jest to jedno z najwcześniej notowanych w Polsce imion, po raz pierwszy zapisane w 1136 roku, w Bulli gnieźnieńskiej. Nie występuje w innych językach słowiańskich.
Wikipedia
Miłowit z małżonką; Miłowitowie
SJP.pl
Miłowit z małżonką; Miłowitostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Miłowita lub z nim związany
SJP.pl
miłowonka trójlistna - gatunek krzewu z rodziny werbenowatych, pochodzący z Argentyny, Chile i Urugwaju; cukrownica trójlistna, lipia trójlistna
SJP.pl
Miłowonka ("Aloysia") – rodzaj roślin należących do rodziny werbenowatych ("Verbenaceae"). Obejmuje 41 gatunków. Rośliny te występują w strefie tropikalnej i subtropikalnej obu kontynentów amerykańskich od Kalifornii, Utah i Teksasu po północną część Chile i Argentyny. Rośliny te występują zwykle w formacjach suchych, zaroślowych, często rosną na terenach skalistych.
Wikipedia
rodzaj roślin z rzędu goździkowców; jagodnik, wyćwiklin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Miłości
Wiktionary
rzecz. Miłość ż.
:: fż. miłościanka ż.
przym. miłoski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Miłości
Wiktionary
rzecz. Miłość ż.
:: fm. miłościanin mos.
przym. miłoski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) zob. miłościwy. (forma orzecznikowa)
Wiktionary
(1.1) Boże bądź miłościw mnie grzesznemu.
Wiktionary
przym. miłościwy
przysł. miłościwie
Wiktionary
(1.1) miłościwy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób miłościwy
Wiktionary
(1.1) Tegoż roku, dnia 10-go listopada, ojciec święty, papież Urban VI, na prośby i błagania kapituły wrocławskiej, wyniósł miłościwie na opróżnioną od lat siedmiu wrocławską katedrę biskupią, księcia Władysława, biskupa lubuskiego, brata księcia lignickiego, przenosząc go z biskupstwa lubuskiego na wrocławskie.
Wiktionary
przym. miłościwy, miłościw
Wiktionary
(1.1) dobrotliwie, łaskawie, miłosiernie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: miłościwie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: miłościwy
SJP.pl
dawniej:
1. pełen miłości, okazujący miłosierdzie; dobrotliwy, łaskawy;
2. zwrot grzecznościowy wyrażający szacunek; mościwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. książk. pełen dobroci, mający litość
Wiktionary
(1.1) Mało już króla miłościwego nie umorzył frasunek, że przez trzy dni żadnej pewnej wieści nie miał.
Wiktionary
rzecz. miłostka ż., miłościwość ż., miłość ż.
przysł. miłościwie
przym. miłościw
Wiktionary
(1.1) litościwy, daw. miłościw
Wiktionary
przestarzałe:
1. kobieta rozmiłowana, pasjonująca się w czymś; hobbystka, hobbistka, pasjonatka, miłośniczka, wielbicielka;
2. kobieta pozostająca w stałym i nieformalnym związku z żonatym mężczyzną; utrzymanka, faworyta, metresa, kochanka, kochanica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. kobieta w stałym, nieformalnym związku z żonatym mężczyzną; kochanka, kochanica
(1.2) przest. kobieta pasjonująca się czymś
Wiktionary
IPA: ˌmʲiwɔɕˈɲit͡sa, AS: mʹiu̯ośńica
Wiktionary
rzecz. miłośnik m., miłość ż., miłostka ż.
przym. miłosny
Wiktionary
(1.1) przest. marmuzela, mamzela, daw. lubka
Wiktionary
rozmiłowanie w czymś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zamiłowanie do czegoś
Wiktionary
rzecz. miłośnik m., miłośniczka ż.
Wiktionary
książkowo: kobieta rozmiłowana, pasjonująca się w czymś; hobbystka, hobbistka, pasjonatka, amatorka, wielbicielka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: miłośnik
Wiktionary
IPA: ˌmʲiwɔɕˈɲit͡ʃka, AS: mʹiu̯ośńička
Wiktionary
rzecz. miłośnik m., miłość ż., miłowanie n., miłośnictwo n., miłostka ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: miłośnie
SJP.pl
książkowo: osoba rozmiłowana, pasjonująca się w czymś; hobbysta, hobbista, pasjonat, amator, wielbiciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wielbiciel, amator, fan czegoś
(1.2) daw. kochanek
Wiktionary
IPA: mʲiˈwɔɕɲik, AS: mʹiu̯ośńik
Wiktionary
rzecz. miłość ż., miłowanie n., miłośnictwo n., miłostka ż., miłośnica ż.
:: fż. miłośniczka ż.
przym. miłośniczy
Wiktionary
dawniej: miłosny
SJP.pl
głębokie przywiązanie do kogoś lub czegoś; silne, namiętne uczucie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uczucie, którym się darzy kochaną osobę;
(1.2) silna więź emocjonalna łącząca ludzi; także: łącząca osobę z Bogiem, bóstwem, krajem rodzinnym
(1.3) osoba, którą się kocha
(1.4) przedmioty, czynności, które sprawiają przyjemność
(1.5) kontakt fizyczny prowadzący zwykle do stosunku płciowego
Wiktionary
Miłość – rodzaj uczucia, zachowań, postaw i więzi międzyludzkich. Pojęcie miłości jest rozważane w psychologii, filozofii (zob. hasło „filozofia miłości”) i w różnych religiach. Miłość bywa też tematem sztuki i inspiracją dla niej, np. dla malarstwa i literatury.
Wikipedia
(1.1) Miłość do wybranej odmieniła całe jego życie.
(1.3) Marek był miłością jej życia, a samoloty były miłością jego życia.
(1.4) Gdyby nie jego miłość do latania, nigdy nie zostałby pilotem.
(1.5) Uprawialiśmy miłość całą noc.
Wiktionary
IPA: ˈmʲiwɔɕt͡ɕ, AS: mʹiu̯ość
Wiktionary
rzecz. niemiłość ż., miły mos., miłostka ż., miłośnik m., miłośniczka ż., miłośnica ż., miłowanie n.
czas. miłować ndk., umiłować dk., przymilać się ndk.
przym. miłosny, miły, umiłowany, miłowany, miłościwy, miławy, miłoski
przysł. miło, przymilnie
Wiktionary
(1.1) kochanie, fascynacja, zauroczenie
(1.2) kochanie, fascynacja, uwielbienie, adoracja
(1.3) sympatia, kochanie, ukochany / ukochana
(1.4) kochanie, pasja
(1.5) kochanie się, seks
Wiktionary
1. przyjemny, sympatyczny;
2. drogi, bliski, kochany
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) wywołujący przyjemne uczucie
(1.2) uprzejmy, serdeczny
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) ukochana osoba
Wiktionary
(1.1) Jedwab jest bardzo miły w dotyku.
(1.1) Przyjęcie pozostało w mojej pamięci jako miłe wspomnienie.
(1.2) Jestem miłą, łagodną i taktowną użytkowniczką Wikipedii.
(1.2) Mężczyzna był miły i pomógł mi z bagażami.
(2.1) Tyć to są córki namilejsze moje, • Ty swe potomstwo, jak Hyblejskie roje, • Ku chwale Bożej w pięknym życiu mnożą, • Sławą chędożą. sic.
Wiktionary
IPA: ˈmʲiwɨ, AS: mʹiu̯y
Wiktionary
rzecz. miłostka ż., miłość ż., miła ż., miłowanie n.
przym. niemiły, miławy, zdrobn. miluchny, milusi, milusieńki, milutki, miluśki
przysł. miło, mile, milutko
Wiktionary
(1.1) błogi, przyjemny, rozkoszny
(1.2) uczynny, dobry, dobrotliwy, sympatyczny
(2.1) luby, kochany
Wiktionary
Miłów – wieś w Polsce, położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Maszewo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
stolica Białorusi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Białorusi;
Wiktionary
Mińsk ( Мінск, hist. Менск; Минск; מינסק, "Minsk") – stolica i największe miasto Białorusi, położone nad Świsłoczą, miasto wydzielone i obwodowe, największy ośrodek gospodarczy, kulturalny i naukowy kraju. Mieści się w nim sekretariat założonej w 1991 Wspólnoty Niepodległych Państw.
Wikipedia
(1.1) Białorusini w Mińsku rozegrają mecz z reprezentacją Holandii, która wcześniej zapewniła sobie awans do mistrzostw Europy.
Wiktionary
IPA: mʲĩj̃sk, AS: mʹĩĩ ̯sk
Wiktionary
rzecz. mińszczanin mos., mińszczanka ż., Mińszczyzna ż.
przym. miński, podmiński
Wiktionary
dotyczący Mińska lub Mińska Mazowieckiego
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Mińska (stolicy Białorusi)
(1.2) odnoszący się do Mińska Mazowieckiego
Wiktionary
(1.1) Marsz zorganizowany przez mińską młodzież przebiegał pod hasłem „Miłości, wolności, zmian”.
(1.1) Polski prezydent odwiedzi w marcu Białoruś — donosi mińska prasa.
Wiktionary
IPA: ˈmʲĩj̃sʲci, AS: mʹĩĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Mińszczyzna ż., mińszczanin mos., Mińsk mrz., mińszczanka ż.
Wiktionary
(1.2) mińskomazowiecki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Mińska Mazowieckiego, związany z Mińskiem Mazowieckim
Wiktionary
rzecz. Mińsk Mazowiecki mrz.
Wiktionary
(1.1) miński
Wiktionary
mieszkaniec Mińska lub Mińska Mazowieckiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Mińska
(1.2) mieszkaniec Mińska Mazowieckiego
Wiktionary
IPA: mʲĩj̃ʃˈt͡ʃãɲĩn, AS: mʹĩĩ ̯ščãńĩn
Wiktionary
rzecz. Mińsk mrz.
:: fż. mińszczanka ż.
przym. miński
Wiktionary
mieszkanka Mińska, Mińska Mazowieckiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Mińska
(1.2) mieszkanka Mińska Mazowieckiego
Wiktionary
IPA: mʲĩj̃ʃˈt͡ʃãnka, AS: mʹĩĩ ̯ščãnka
Wiktionary
rzecz. Mińsk mrz.
:: fm. mińszczanin mos.
przym. miński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. region wokół Mińska
Wiktionary
(1.1) Tym razem klubowicze poznawali piękno zabytków kultury polskiej Mińszczyzny.
Wiktionary
rzecz. Mińsk mrz., mińszczanin mos., mińszczanka ż.
przym. miński
Wiktionary
1. pieszczotliwie o niedźwiadku; misiek; misio;
2. zabawka dziecięca wyobrażająca niedźwiedzia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. zdrobn. niedźwiedź lub niedźwiadek, zwłaszcza młody
(1.2) zabawka wyobrażająca misia (1.1);
(1.3) spoż. żelka w kształcie misia (1.1)
(1.4) żart. środ. mot. samochód marki Mitsubishi
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. naturalne lub syntetyczne futro; także okrycie z niego
(2.2) pot. sposób poufałego powitania z obejmowaniem się i poklepywaniem po plecyecach
(2.3) pot. niemiecka pieczątka w paszporcie oznaczająca czasowy zakaz wjazdu na terytorium Niemiec lub tzw. strefy Schengen
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(3.1) pot. żart. o tęgim, często powolnym mężczyźnie, chłopcu
(3.2) pot. slang. policjant, zwłaszcza z drogówki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mamo, dziś w zoo widzieliśmy misie!
(1.2) Ania nie może zasnąć bez misia, którego dostała od nas na drugie urodziny.
(1.3) Uwielbiam misie i potrafię zjeść na raz całą paczkę.
(1.4) Dzisiaj jedna pani zrobiła krzywdę mojemu misiowi, nie zauważyła mnie i wycofując się Corsą przywaliła mi w lewy tylny narożnik.
(3.1) Z Karola zrobił się miś. Waży teraz setkę.
(3.2) Na 79 kilometrze, na ósmym słupku stoją misie z suszarką.
Wiktionary
IPA: mʲiɕ, AS: mʹiś
Wiktionary
rzecz. misiek m., misiaczek m., misio m., misiu mos./mzw.
przym. misiowy, miśkowy, misiowaty, miśkowaty, misi
Wiktionary
(1.1) niedźwiadek, misiek, misiaczek
(1.2) misiek, misiaczek, misio
(1.3) misiek
(1.4) war. misiek; neutr. mitsubishi; mitsu
(2.2) niedźwiedź
(3.1) misiek
(3.2) misiek
Wiktionary
pieszczotliwie o niedźwiedziu lub pluszowej maskotce; misio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Michalina
Wiktionary
(1.1) Oglądam z Miśką zdjęcia z Cypru.
(1.1) Pożyczę Miśce twój globus.
(1.1) Kosiarka Miśki odmawia posłuszenstwa.
Wiktionary
rzecz. Michalina ż., Michalinka ż., Misia ż.
przym. Misiny
Wiktionary
(1.1) Misia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. roln. osoba zajmująca się miśkowaniem – kastracją knurków
(1.2) środ. zootechn. osoba zajmująca się kastracją zwierząt
Wiktionary
IPA: ˈmʲiɕkaʃ, AS: mʹiśkaš
Wiktionary
rzecz. miśkowanie n., Miśkówka ż., misarz m., mniszarz m., misiarz m., miśkanie n.
czas. miśkować ndk., mnisić ndk., miszyć ndk., miśkać ndk.
Wiktionary
(1.1) daw. misarz m., mniszarz m., misiarz m., gwara. miśkos m.
(1.2) kastrator m., środ. czyściciel m., felczer m., kajstracz m., kastrownik m., gwara. charaszaj m., charasznik m., charaszotnik m., krasaj m., krasak m., kraszajnik m., michar m., misarek m., misek m., misiarz m., misiek m., miskarz m., miszarek m., miszarz m., miszek m., misznik m., miszkar m., miśkar m., miśnik m., mnich m., mnichar m., mnicharz m., mniszarz m., mniszek m., nich m., nisarz m., nisiarz m., pokładacz m., tirarc m., węgier m., węgrzyn m., wycinar m., częściowo ogiernik m., wałach m., wałachar m., wałaszajnik m., wałasznik m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) żart. patrol policji drogowej
forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.
(2.1) plural|misiek.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Za rogiem supermarketu stoją miśki z suszarką.
Wiktionary
(1.1) drogówka, lotna
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|miśkować.
Wiktionary
IPA: ˌmʲiɕkɔˈvãɲɛ, AS: mʹiśkovãńe
Wiktionary
rzecz. miśkarz m., Miśkówka ż., misarz m., misiarz m., miśkanie n.
czas. miśkować, miszyć, miśkać
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający cechy miśka
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) środ. roln. kastrować młode knury
Wiktionary
IPA: mʲiɕˈkɔvat͡ɕ, AS: mʹiśkovać
Wiktionary
rzecz. miśkowanie n., miśkarz m., Miśkówka ż., misarz m., mniszarz m., misiarz m., miśkanie n.
czas. misić, miszyć, miśkać
Wiktionary
(1.1) kastrować, trzebić, sterylizować; daw. misić, mnisić, miszyć, miśkać, kleśnić, kleszczyć, rzezać, czyścić
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Miśkowiec – potok, prawostronny dopływ Cichej Wody.
Źródła potoku znajdują się z w reglowej dolinie Suchy Żleb w Tatrach Zachodnich. W dolinie tej jednak na powierzchni często wysycha i stąd też pochodzi nazwa doliny. Jednak w okresach większej obfitości wody w górnej części dolinki woda spływająca po skałach tworzy ciekawe wodospady. Po opuszczeniu Tatr spływa w północno-wschodnim kierunku Rowem Zakopiańskim przez osiedle Mraźnica i na wysokości około 832 m n.p.m. uchodzi do Cichej Wody.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. przysiółek Woli Jasienickiej w województwie podkarpackim
Wiktionary
IPA: mʲiɕˈkufka, AS: mʹiśkufka
Wiktionary
rzecz. miśkarz m., miśkowanie n.
czas. miśkować
Wiktionary
miasto w Niemczech słynące przede wszystkim z produkcji przedmiotów porcelanowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Saksonii;
Wiktionary
Miśnia (niem. Meißen; górnołuż. "Mišno"; łac. "Misena") – miasto powiatowe w południowo-wschodniej części Niemiec, w kraju związkowym Saksonia, w okręgu administracyjnym Drezno, siedziba powiatu Miśnia. Leży nad Łabą, ok. 26 km od Drezna.
Miśnia słynie z produkcji wina oraz porcelany miśnieńskiej.
Wikipedia
IPA: ˈmʲiɕɲa, AS: mʹiśńa
Wiktionary
rzecz. miśnieńczyk mos., miśnienka ż.
przym. miśnieński
Wiktionary
mieszkanka Miśni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Miśni
Wiktionary
rzecz. Miśnia ż.
:: fm. miśnieńczyk mos.
przym. miśnieński
Wiktionary
mieszkaniec Miśni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Miśni
Wiktionary
rzecz. Miśnia ż.
:: fż. miśnienka ż.
przym. miśnieński
Wiktionary
1. → Miśnia;
2. porcelana miśnieńska - pierwsza europejska porcelana, produkowana w Miśni od XVIII wieku, często oznakowana skrzyżowanymi mieczami; porcelana meissenowska
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Miśnią, dotyczący Miśni, pochodzący z Miśni
Wiktionary
(1.1) Na wystawie można obejrzeć cenną zastawę stołową oraz bibeloty z miśnieńskiej porcelany.
Wiktionary
IPA: mʲiɕˈɲɛ̇̃j̃sʲci, AS: mʹiśńė̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Miśnia ż., miśnieńczyk mos., miśnienka ż.
Wiktionary
(1.1) daw. mejseński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) półka lub listwa do ustawiania misek
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) gwara. zootechn. osoba zajmująca się kastracją zwierząt
Wiktionary
(1.1) Na miśniku stały cztery miski.
Wiktionary
rzecz. miska ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
skrót od: megadżul
SJP.pl
MJ (엠제이), właśc. Kim Myung-jun (hangul: 김명준; ur. 5 marca 1994 w Suwonie) – południowokoreański wokalista, aktor, songwriter i model w agencji Fantagio. Zadebiutował w 2016 roku jako główny wokalista w południowo-koreańskiej sześcioosobowej grupie Astro. W sierpniu 2020 roku zadebiutował jako jeden z pięciu członków grupy trot idoli pod nazwą Super Five przez reality trot show "Favorite Entertainment" nadawanym na MBC.
Wikipedia
państwo w Azji; Myanmar, Birma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Południowej Azji, Birma;
Wiktionary
Mj
Wikipedia
(1.1) Mjanma jest członkiem ONZ od 1948 r.
Wiktionary
rzecz. Mjanmańczyk mos., Mjanmanka ż.
przym. mjanmański
Wiktionary
(1.1) Republika Związku Mjanmy, Birma, przest. Myanmar
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Mjanmy
Wiktionary
rzecz. Mjanma ż.
:: fm. Mjanmańczyk mos.
przym. mjanmański
Wiktionary
(1.1) Birmanka
Wiktionary
obywatel Mjanmy (Birmy, Myanmaru); Birmańczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Mjanmy
Wiktionary
rzecz. Mjanma ż.
:: fż. Mjanmanka ż.
przym. mjanmański
Wiktionary
(1.1) Birmańczyk
Wiktionary
→ Mjanma; myanmarski, birmański
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Mjanmą lub Mjanmańczykami
Wiktionary
rzecz. Mjanmańczyk mos., Mjanmanka ż., Mjanma ż.
Wiktionary
(1.1) birmański
Wiktionary
skrót od: major (czytany jako cały odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = wojsk. major
Wiktionary
(1.1) mjr Henryk Dobrzański ps. „Hubal” (= major … pseudonim …) (Henryk Dobrzański w Wikipedii)
Wiktionary
IPA: ˈmajɔr, AS: mai ̯or
Wiktionary
skrót od: Ewangelia według świętego Marka - jedna z czterech Ewangelii Nowego Testamentu
SJP.pl
skrót
(1.1) = daw. monet. marka polska
(1.2) = slang. internetowy: muszę kończyć
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Cena kilogramowego bochenka chleba w dniu 1 kwietnia osiągnęła 160 mk, kilogram mąki żytniej – 115 mk, margaryny – 150 mk, kiełbasy – 100 mk, 30-dekagramowej porcji mięsa – 26 mk, 1 kg cukru – 80 mk.
Wiktionary
skrót od: Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
SJP.pl
motyl z rodziny omacnic, groźny szkodnik mąki i kasz; molik; mlik
SJP.pl
rodzina motyli
SJP.pl
o cechach mklikowatych (rodzina motyli)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mknąć.
Wiktionary
IPA: ˈm̥ʲcɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: m̦ʹḱńė̃ńće
Wiktionary
czas. mknąć
rzecz. przemykanie n.
Wiktionary
przemieszczać się bardzo szybko
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) książk. poruszać się bardzo szybko naprzód
Wiktionary
(1.1) Choćby nawet statki kosmiczne pędziły z prędkością światła (300 tys. km/s), wyprawa do najbliższej nam gwiazdy – Proximy Centauri – trwałaby ponad cztery lata, a do położonej po sąsiedzku galaktyki Andromedy mknęlibyśmy wraz ze światłem aż 2,2 mln lat.
(1.1) Na autostradzie samochody mkną niczym błyskawice.
Wiktionary
IPA: m̥knɔ̃ɲt͡ɕ, AS: m̦knõńć
Wiktionary
rzecz. mknięcie n., przemykanie n.
Wiktionary
(1.1) pędzić, gnać, lecieć
Wiktionary
[czytaj: em-ka-OL] skrót od: Międzynarodowy Komitet Olimpijski
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = sport. Międzynarodowy Komitet Olimpijski
Wiktionary
(1.1) MKOl powstał w 1894 roku.
(1.1) PKOl jest członkiem MKOl od 1919 roku.
(1.1) PKOl jest członkiem MKOl-u od 1919 roku.
Wiktionary
[czytaj: em-ka-PE] skrót od: Miejski Klub Pływacki
SJP.pl
skrót od:
1. Miejski Klub Sportowy;
2. Młodzieżowy Klub Sportowy;
3. Międzyzakładowy Komitet Strajkowy;
4. Miejska Komunikacja Samochodowa
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Międzynarodowy Kod Sygnałowy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: metr kwadratowy (czytany jako całe, odmienne wyrażenie); m kw.
SJP.pl
skrót od: Księga Malachiasza - jedna z ksiąg biblijnych, wchodząca w skład Starego Testamentu
SJP.pl
skrót
(1.1) = Księga Malachiasza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈcɕɛ̃ŋɡa ˌmalaˈxʲjaʃa, AS: ḱśẽŋga malaχʹi ̯aša
Wiktionary
1. potocznie: odgłos mlaśnięcia;
2. głoska powstała na wydechu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odgłos odrywania się języka lub warg od wilgotnego wnętrza ust
(1.2) jęz. spółgłoska zwarta lub zwarto-szczelinowa brzmiąca niczym cmoknięcie, spotykana w językach mlaskowych
Wiktionary
rzecz. mlaskanie n., mlaskot mrz.
czas. mlaskać ndk.
przym. mlaskowy
Wiktionary
1. osoba, która mlaska;
2. w gwarze uczniowskiej: cukierek
SJP.pl
potocznie:
1. głośno jeść; smoktać, cmoktać, cmokać, glamać, ciamkać;
2. o półpłynnych, najczęściej lepkich substancjach: odrywając się od czegoś lub uderzając o coś wydawać charakterystyczny odgłos
SJP.pl
potocznie:
1. głośno jeść; smoktać, cmoktać, cmokać, glamać, ciamkać;
2. o półpłynnych, najczęściej lepkich substancjach: odrywając się od czegoś lub uderzając o coś wydawać charakterystyczny odgłos
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mlaskać.
Wiktionary
IPA: mlaˈskãɲɛ, AS: mlaskãńe
Wiktionary
czas. mlaskać ndk.
rzecz. mlask mrz.
Wiktionary
potocznie:
1. głośno jeść; smoktać, cmoktać, cmokać, glamać, ciamkać;
2. o półpłynnych, najczęściej lepkich substancjach: odrywając się od czegoś lub uderzając o coś wydawać charakterystyczny odgłos
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. mlasnąć)
(1.1) rozdzielając wargi lub odrywając język od podniebienia, wydawać charakterystyczny odgłos
(1.2) odrywając się od czegoś lub uderzając o coś, wydawać charakterystyczny odgłos podobny do mlaskania (1.1)
Wiktionary
(1.1) Brody im się trzęsły z chciwości, usta mlaskały, jak gdyby nie mogły się doczekać, aż kelner postawi półmisek na stole.
(1.2) Dymy papierosów snuły się chwiejnie i mlaskały kopyta w rozmokłej ziemi, konie siekły zady ogonami.
Wiktionary
IPA: ˈmlaskat͡ɕ, AS: mlaskać
Wiktionary
rzecz. mlask m., mlaskanie n.
czas. mlasnąć dk.
przym. mlaskowy
Wiktionary
(1.1) ciamkać
(1.2) ciamkać
Wiktionary
1. potocznie: odgłos mlaśnięcia;
2. głoska powstała na wydechu
SJP.pl
Mlaski ("głoski mlaszczące"), rzadziej plaski, kliki ( clicks, Schnalze) – spółgłoski spotykane w językach mlaskowych, tj. językach rodziny khoisan, niektórych językach bantu (np. w zulu czy xhosa), kilku drobnych językach kuszyckich oraz w języku damin. Polegają na nagłym otwarciu zwarcia przy różnych położeniach warg i języka bez przepływu powietrza z płuc, co wywołuje charakterystyczny „cmokający” dźwięk.
Wikipedia
języki mlaskowe - języki, w których występują mlaski (spółgłoski o dźwięku przypominającym cmokanie), np. języki zulu, khosa
SJP.pl
potocznie:
1. poruszając wargami i językiem, wydać charakterystyczny odgłos podczas jedzenia; cmoknąć;
2. o półpłynnych, najczęściej lepkich substancjach: odrywając się od czegoś lub uderzając o coś wydać charakterystyczny odgłos
SJP.pl
potocznie:
1. poruszając wargami i językiem, wydać charakterystyczny odgłos podczas jedzenia; cmoknąć;
2. o półpłynnych, najczęściej lepkich substancjach: odrywając się od czegoś lub uderzając o coś wydać charakterystyczny odgłos
SJP.pl
skrót od: miliard (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = miliard, miliardy, miliardów
Wiktionary
(1.1) Na Ziemi żyje ponad 7 mld (=miliardów) ludzi.
Wiktionary
IPA: ˈmʲilʲjart, AS: mʹilʹi ̯art
Wiktionary
1. roślina polna o wysokiej, grubej łodydze i żółtych kwiatach;
2. potocznie: mniszek;
3. nasienie ryb;
4. limfa wydobywająca się z jelit;
5. zawartość żołądka po strawieniu pokarmu przez sok żołądkowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Sonchus|L.|ref=tak., liczący około 60 gatunków rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju mleczy (1.1)
(1.3) pot. bot. mniszek lekarski
(1.4) icht. nasienie samców ryb;
Wiktionary
Ml
Wikipedia
IPA: mlɛt͡ʃ, AS: mleč
Wiktionary
rzecz. mlecznik mrz., mleko n., mleczko n., mleczarnik m., mleczarz m., mleczarka ż., mleczarnia ż., mleczarstwo n., mleczak m.
przym. mleczowy, mleczny, mleczarski, mlekowy
Wiktionary
(1.4) mleczko
Wiktionary
rodzaj grzyba z klasy podstawczaków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mykol. gatunek grzyba;
(1.2) bot. pot. mlecz
Wiktionary
(1.1) Do tego celu najbardziej nadają się mleczaje, a więc mleczaj rydz i mleczaj biel, poza tym najczęściej używane są borowiki.
Wiktionary
rzecz. mleko n.
Wiktionary
rodzaj grzybów z rodziny gołąbkowatych
SJP.pl
grzybówka mleczajowa - gatunek grzybów z rodziny grzybówkowatych
SJP.pl
1. samiec ryb dojrzały do zapłodnienia nasieniem (mleczem), gotowy do tarła
2. potocznie: ząb mleczny
3. potocznie: młode zwierzę, które jeszcze ssie mleko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. ząb mleczny
Wiktionary
Mleczak – w pełni dojrzały do rozrodu samiec ryby z mleczem (nasieniem w postaci mleczka). Gotowy do odbycia tarła z ikrzycą (ikrzak).
Wikipedia
(1.1) Ostatni mleczak wypadł mi, gdy miałem dwanaście lat.
Wiktionary
IPA: ˈmlɛt͡ʃak, AS: mlečak
Wiktionary
rzecz. mleko n., mleczarnik m., mleczarz m., mlecz mrz., mlecznik mrz.
przym. mleczny, mlekowy
Wiktionary
(1.1) ząb mleczny, reg. śl. mlyczok
Wiktionary
sól lub ester kwasu mlekowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. sól lub ester kwasu mlekowego
Wiktionary
IPA: ˈmlɛt͡ʃãn, AS: mlečãn
Wiktionary
rzecz. mleko n.
przym. mlekowy
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) przest. mlekowy, mlecznyfakt.
forma rzeczownika.
(2.1) plural|mleczan.
Wiktionary
(2.1) W organizmie, mleczany są fizjologicznym produktem beztlenowego rozpadu glukozy.
Wiktionary
IPA: mlɛˈt͡ʃãnɨ, AS: mlečãny
Wiktionary
rzecz. mleko n.
Wiktionary
(1.1) mleczny, mlekowy
Wiktionary
1. rodzaj roślin z rodziny toinowatych, liczący 2 gatunki (mleczara olbrzymia i wyniosła);
2. mleczara olbrzymia - gatunek rośliny z rodziny toinowatych, pochodzący z tropikalnych rejonów Azji; kalotropis olbrzymi;
3. potocznie: krowa dająca dużo mleka
SJP.pl
Mleczara ("Calotropis" R. Br.) – rodzaj roślin z rodziny toinowatych, liczący 2 gatunki. W stanie dzikim występuje w gorących i ciepłych obszarach Azji i Afryki.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: mleczarka
Wiktionary
rzecz. mleczarka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roznosicielka lub sprzedawczyni mleka
(1.2) dzbanuszek na mleko
Wiktionary
Mleczarki w sztuce
Mleczarka ( Milchmädchen) – dawniej kobiety lub dziewczęta pełniące wiele funkcji związanych z produkcją i przetwarzaniem mleka. Należało do nich dojenie i wyrób masła, ale także w sprzedaż mleka i produktów mlecznych na targu mlecznym.
Wikipedia
(1.1) Nad ranem mleczarce wypadły butelki z mlekiem na schodach, budząc całą klatkę.
Wiktionary
rzecz. mleko n., mleczko m., mleczarnia ż., mlecznik m.
:: fm. mleczarz m.
przym. mleczarski, mleczny, mlekowy
przysł. mlecznie
Wiktionary
(1.2) mlecznik
Wiktionary
1. zakład przetwórstwa mleka;
2. dawniej: pomieszczenie do przechowywania nabiału w większych gospodarstwach wiejskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zootechn. miejsce, gdzie przechowuje, oczyszcza i przetwarza się mleko
(1.2) przest. jadłodajnia z przewagą posiłków mlecznych
(1.3) daw. zootechn. pomieszczenie do przechowywania nabiału w dużym gospodarstwie wiejskim
(1.4) żart. pokaźny biust
Wiktionary
Mleczarnia – zakład przemysłu spożywczego przygotowujący mleko konsumpcyjne, mleko w proszku, mleko skondensowane, masło, sery.
Termin ten oznacza również wyodrębnione miejsce w gospodarstwie rolnym, przeznaczone do cedzenia, schładzania i przechowywania mleka z udoju.
Wikipedia
(1.1) Mleko odwozimy do mleczarni w Podgórzu.
(1.2) W mleczarni „U Marzenki” zjesz obiad za 10 złotych.
(1.3) Pełne bańki niech Janek postawi w mleczarni.
(1.4) Gdzie ona się tak pcha z tą mleczarnią.
Wiktionary
przym. mleczarniany, mleczarski, mleczny
rzecz. mlecz mrz., mleczarka ż., mleczarnik mos., mleczarz mos., mleko n., mleczarstwo n.
Wiktionary
(1.2) bar mleczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z mleczarnią, dotyczący mleczarni, pochodzący z mleczarni
Wiktionary
rzecz. mleczarstwo n., mleczarnia ż., mleko n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Warszawa. osoba zajmująca się mleczarstwem, pracownik mleczarni
Wiktionary
rzecz. mleko n., mleczko m., mleczarnia ż., mleczarz m., mleczarka ż., mleczarnictwo n., mleczak m., mlecz m.
:: fż. mleczarniczka ż.
przym. mleczarski, mleczny
przysł. mlecznie
Wiktionary
dotyczący mleczarza, mleczarstwa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mleczarstwem, dotyczący mleczarstwa
Wiktionary
(1.1) Zaprezentowane zostaną również różne produkty: mięsne, mleczarskie, piekarnicze oraz niskoalkoholowe, połączone z degustacją.
(1.1) W Unii Europejskiej producenci nie mogą nazywać mleka roślinnego mlekiem, ponieważ przemysł mleczarski posiada patent na to słowo (z wyjątkiem mleka kokosowego).
(1.1) Swoją fermę mleczarską w Bilewie Matka oparła na krowach sprowadzanych z Holandii i Bawarii (rasa algawska).
Wiktionary
rzecz. mleczarz m., mleczarka ż., mleczarstwo n., mleczarnia ż., mlecz mrz., mleczarnik mos., mleko n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przetwórstwo mleka; skup, składowanie i przerób mleka oraz sprzedaż powstałych przetworów
Wiktionary
Mleczarstwo – dział gospodarki związany z produkcją mleka, jego skupem, magazynowaniem, przerobem i dystrybucją.
Wikipedia
rzecz. mleko n., mleczarz mos., mleczarka ż., mleczarnia ż., mlecz mrz.
przym. mleczny, mlekowy, mleczarski, mleczarniany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. roznosiciel lub sprzedawca mleka
(1.2) środ. osoba zajmująca się mleczarstwem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kiedyś mleczarzowi wypadły butelki z mlekiem na schodach, budząc całą klatkę.
(1.2) Tę tablicę ufundowali mleczarze z całego województwa nowosądeckiego.
Wiktionary
IPA: ˈmlɛt͡ʃaʃ, AS: mlečaš
Wiktionary
rzecz. mleko n., mleczko m., mleczarnia ż., mleczarnik m., mleczarniczka ż., mleczarstwo n., mleczak m., mlecz m.
:: fż. mleczarka ż.
przym. mleczarski, mleczny, mlekowy
przysł. mlecznie
Wiktionary
(1.2) warszawa|mleczarnik.
Wiktionary
zdrobnienie od: mleko
SJP.pl
Mleczewo (niem. "Heinrode", "Mletzewo") – osada w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie sztumskim, w gminie Stary Targ, przy trasach linii kolejowej Iława–Malbork i drogi wojewódzkiej nr 517. Wieś wchodzi w skład sołectwa Kątki.
Według danych na koniec czerwca 2015 wieś zamieszkiwało 239 osób.
Wikipedia
zdrobnienie od: mleko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. mleko
(1.2) ciecz przypominająca wyglądem mleko krowie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nalejemy mleczka naszemu kiciusiowi.
(1.2) Podczas suchej pogody może nie wydzielać charakterystycznego krwistego mleczka, ale i wówczas jest łatwa do odróżnienia dzięki oszronionemu trzonowi i strzępiastemu zazwyczaj brzegowi kapelusza.
Wiktionary
rzecz. mlecznik mrz., mleko n., mlecz mrz., mleczarnik mos., mleczarz mos., mleczarka ż.
przym. mleczny, mlekowy
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński mlycziczko
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od mleczniak
Wiktionary
rzecz. mleczniak m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. ząb mleczny
Wiktionary
IPA: ˈmlɛt͡ʃʲɲak, AS: mlečʹńak
Wiktionary
rzecz. mleko n.
:: zdrobn. mleczniaczek m.
Wiktionary
(1.1) mleczak
Wiktionary
przysłówek
(1.1) właściwie dla mleka
Wiktionary
(1.1) Jeszcze wyszczerzył te swoje mlecznie białe ząbki.
Wiktionary
rzecz. mlecznik mrz., mleko n., mleczarka ż., mleczarnik mos., mleczarz mos.
przym. mleczny
Wiktionary
rzadki stopień wyższy od przysłówka: mlecznie
SJP.pl
1. roślina z rodziny pierwiosnkowatych;
2. naczynie na mleko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina z gatunku mlecznik nadmorski (nazwa systematyczna|Lysimachia maritima|ref=tak.), z rodziny pierwiosnkowatych
(1.2) przest. dzbanuszek na mleko
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. mleko n., mleczko n., mlecz m., mleczyk m., mleczak m., mleczarka ż., mleczarz m.
przym. mleczny, mlekowy
przysł. mlecznie
Wiktionary
(1.2) mleczarka
Wiktionary
Mleczno – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lubińskim, w gminie Rudna.
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) z użyciem mlecznobiałej barwy
Wiktionary
(1.1) W słońcu mlecznobiało jarzyły się kły słonia.
Wiktionary
przym. mlecznobiały
Wiktionary
biały jak mleko; mleczny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) biały jak mleko
Wiktionary
IPA: ˌmlɛt͡ʃnɔˈbʲjawɨ, AS: mlečnobʹi ̯au̯y
Wiktionary
przysł. mlecznobiało
Wiktionary
kawowy o mlecznym odcieniu
SJP.pl
niebieski o mlecznym odcieniu
SJP.pl
różowy o mlecznym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) różowy o mlecznym odcieniu
Wiktionary
zielony o mlecznym odcieniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co mleczne
(1.2) zootechn. wymiar wydajności zwierząt hodowanych dla mleka
Wiktionary
Mleczność – termin zootechniczny oznaczający wydajność mleczną u samic ssaków zwierząt gospodarskich o użytkowości mlecznej – bydła, owiec, kóz i innych. Mleczność mierzy się w kilogramach lub litrach w skali rocznej lub w okresie laktacji.
Wikipedia
rzecz. mleko n.
przym. mleczny, mlekowy
Wiktionary
żółty o mlecznym odcieniu
SJP.pl
1. związany z mlekiem, robiony z mleka;
2. w kolorze mleka;
3. dający dużo mleka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący mleka, otrzymywany, zrobiony z mleka, z dodatkiem mleka
(1.2) w kolorze mleka, biały jak mleko
(1.3) zootechn. o zwierzętach hodowanych dla mleka: wydajny, dający dużo mleka
(1.4) o czasowym zębie
Wiktionary
IPA: ˈmlɛt͡ʃnɨ, AS: mlečny
Wiktionary
rzecz. mlecznik mrz., mleko n., mleczko n., mleczarnia ż., mleczarz m., mleczarka ż., mleczak m., mleczarnik mos., mlecz mrz., mleczność ż., mleczarstwo n.
przym. mlekowy
przysł. mlecznie
Wiktionary
(1.3) dojny, mlekodajny
Wiktionary
→ mlecz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z mleczem
Wiktionary
(1.1) A jedna z tych roślin, żółta i pełna mlecznego soku w bladych łodygach, nadęta powietrzem, pędziła ze swych pustych pędów już samo powietrze, sam puch w kształcie pierzastych kul mleczowych rozsypywanych przez powiew i wsiąkających bezgłośnie w błękitną ciszę.
Wiktionary
rzecz. mlecz mrz.
Wiktionary
1. wieś w Polsce;
2. jezioro w Polsce
SJP.pl
Mleczówka – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie żuromińskim, w gminie Lubowidz. Ma status sołectwa.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mleczówka, po jej zniesieniu w gromadzie Syberia. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
1. wydzielina gruczołów mlekowych samic ssaków, służąca jako pokarm dla młodych;
2. (potocznie) mleko krowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) biol. wydzielina gruczołów mlecznych samic ssaków służąca jako pokarm dla swojego potomstwa dostępna w okresie laktacji;
(1.2) spoż. wydzielina gruczołów mlecznych, najczęściej krowy, spożywana przez ludzi jako dodatek do pokarmu lub jako sam pokarm
(1.3) pot. porcja, np. butelka, karton mleka (1.2)
(1.4) białawy płyn przypominający mleko (1.2), np. sporządzany z niektórych roślin, wydzielający się ze skał wapiennych itd.
(1.5) książk. przen. gęsta mgła
Wiktionary
Mleko – wydzielina gruczołu mlekowego samic ssaków, pojawiająca się w okresie laktacji. Jako produkt żywnościowy dla człowieka najczęstsze zastosowanie ma mleko krowie.
Mleko jest mieszaniną wieloskładnikową, składająca się z trzech podstawowych faz, będących w ścisłej zależności od siebie:
Wikipedia
(1.1) Dla szczeniąt konieczne jest rozpoczęcie pobierania mleka jak najszybciej po porodzie.
(1.2) Wielu Azjatów nie toleruje mleka.
(1.3) Na stole stały trzy mleka.
(1.4) Napoje roślinne, takie jak mleko owsiane i mleko sojowe, obciążają klimat mniej niż mleko od krowy.
(1.5) Nagle wjechaliśmy w mleko i musieliśmy znacznie zwolnić.
Wiktionary
IPA: ˈmlɛkɔ, AS: mleko
Wiktionary
rzecz. mleczarnia ż., mleczarstwo n., mleczarz m., mleczarnik m., mleczarka ż., mleczność ż., mleczak m., mlecz m., mleczaj m., mleczan m.
:: zdrobn. mleczko n.
przym. mlekowy, mleczny, mleczany, mleczarski, mleczarniany
przysł. mlecznie
Wiktionary
gwara. mliko, gw. Śląsk Cieszyński mlyko
Wiktionary
1. dostarczający mleka, produkujący mleko;
2. wpływający pozytywnie na mleczność bydła
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wydzielający, dający dużo mleka
(1.2) zwiększający wydzielanie mleka
Wiktionary
rzecz. mlekodajność ż.
Wiktionary
(1.1) mleczny
Wiktionary
automat do sprzedaży świeżego mleka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) automat służący do sprzedaży świeżego mleka
Wiktionary
przyrząd służący do pomiaru gęstości mleka; laktometr, laktodensymetr, galaktometr
SJP.pl
mający niektóre właściwości mleka, przypominający mleko
SJP.pl
rodzina drzew i krzewów z rzędu różowców; morwowate
SJP.pl
o cechach mlekowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
1. drzewo mleczne:
a) południowoamerykańskie drzewo z rodziny morwowatych; pnie zawierają sok o licznych zastosowaniach spożywczych;
b) tropikalne drzewo i krzew z rodziny toinowatych, wydzielające gorzki sok podobny do mleka;
2. rodzaj ciasta deserowego
SJP.pl
→ mleko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mlekiem, dotyczący mleka
Wiktionary
(1.1) Uzyskuje się w ten sposób nadwyżkę tłuszczu mlekowego, z której produkuje się śmietankę.
Wiktionary
rzecz. mleko n., mleczko n., mleczan m., mleczarstwo n., mleczność ż., mleczak m., mleczarz m., mleczarka ż., mlecznik m., mlecz m., mleczyk m.
przym. mleczny
Wiktionary
rodzaj cysterny do przewożenia mleka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pojazd do przewożenia mleka
Wiktionary
dawniej: opłata uiszczana w młynie za zmielenie zboża
SJP.pl
maszyna mieląca zboże
SJP.pl
dawniej:
1. młyński;
2. podatek (przymus) mlewny - opłata uiszczana w młynie za zmielenie zboża; mlewne
SJP.pl
1. zboże przeznaczone do przemiału; mieliwo;
2. dawniej: mielenie zboża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zboże do zmielenia
(1.2) zmielone zboże
(1.3) przest. mielenie zboża
Wiktionary
Mlewo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie golubsko-dobrzyńskim, w gminie Kowalewo Pomorskie.
Wikipedia
(1.1) Średni dostał osła Burka, / Co na mlewo nosił zboże.
(1.2) — Gospodarzu, czy to prawda, że dawno, dawno, mieszkał w tym młynie straszny olbrzym, co wyrabiał mlewo z trupich kości?.
(1.1) Ponakładali podatki od mlewa takie, że ubogi człek musi z plewaewą ziarno gryźć, jak bydlę.
Wiktionary
rzecz. mlew mrz., mlewne n., mlewnik mrz., mlewność ż.
przym. mlewny
Wiktionary
(1.3) mlew
Wiktionary
kruszyć, rozdrabniać, rozcierać coś na drobne cząsteczki
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) rozdrabniać coś za pomocą odpowiednich przyrządów
(1.2) powoli coś żuć
Wiktionary
(1.1) Udawała, że jej smakuje, ale kiedy zostawała sama, mełła ziarna cennej kartkowej prawdziwej kawy i parzyła ją sobie w szklance.
Wiktionary
IPA: mlɛt͡ɕ, AS: mleć
Wiktionary
rzecz. mlon mos./mrz., młyn m., młynek m., mielenie n., mielone, mielonka ż., młócka ż.
czas. dk. zemleć, przemleć, mielić
ims. mielony
przym. mielony, młyński
Wiktionary
(1.1) mielić, reg. pozn. melić
(1.2) przeżuwać
Wiktionary
motyl z rodziny omacnic, groźny szkodnik mąki i kasz; mklik; molik
SJP.pl
skrót od: mademoiselle (francuski zwrot grzecznościowy)
SJP.pl
skrót od: milion; mil.
SJP.pl
skrót
(1.1) = milion
Wiktionary
(1.1) Choćby nawet statki kosmiczne pędziły z prędkością światła (300 tys. km/s), wyprawa do najbliższej nam gwiazdy – Proximy Centauri – trwałaby ponad cztery lata, a do położonej po sąsiedzku galaktyki Andromedy mknęlibyśmy wraz ze światłem aż 2,2 mln lat.
(1.1) W czasach komunizmu władze rozesłały około 25 mln Rosjan do najdalszych zakątków imperium, by zamieszkali wśród tadżyckich muzułmanów, ormiańskich chrześcijan czy kazaskich koczowników.
(1.1) Przez cieśninę Ormuz przepływa ok. 15 statków dziennie, przewożąc 17 mln (=milionów) baryłek ropy naftowej na dobę.
Wiktionary
IPA: ˈmʲilʲjɔ̃n, AS: mʹilʹi ̯õn
Wiktionary
gwarowo: drążek przy żarnach do obracania kamienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gwara. drążek przy żarnach do obracania kamienia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) białystok. nielubiany mężczyzna, gbur
Wiktionary
czas. mleć ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) reg-pl|Poznań. kamienny garnek do mleka, śmietany lub ogórków
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pot. zdrobn. od: mlyko
Wiktionary
rzecz. mlyko n., mlyczorz mos., mlyczok mos./mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. lekcew. młokos
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pot. ząb mleczny
Wiktionary
rzecz. mlyko n., mlyczorz mos., mlycziczko n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pracownik mleczarni zwożący mleko z gospodarstw
Wiktionary
rzecz. mlyczok mos./mrz., mlyko n., mlycziczko n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. spoż. mleko
Wiktionary
rzecz. mlyczok mos./mrz., mlyczorz mos.
:: zdrobn. mlycziczko n.
Wiktionary
Mlęcin – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, w gminie Dobre.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Trójcy Świętej w Wiśniewie, a wierni Kościoła Starokatolickiego Mariawitów należą do parafii Trójcy Przenajświętszej w Wiśniewie.
Wikipedia
wykrzyknik naśladujący dźwięk mruczenia wyrażającego zadowolenie (np. Mm, jak ładnie pachniesz!); mmm
SJP.pl
skrótowiec, fraza przysłówkowa
(1.1) = między magazynami
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== MM (język angielski.) ==
wymowa.
znaczenia.
skrótowiec, rzeczownik
(1.1) = med. multiple myeloma → szpiczak mnogi (łac. myeloma multiplex)
(1.2) = wojsk. Military Medal → Medal Wojskowy
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== MM (język angielski.) ==
wymowa.
znaczenia.
skrótowiec, rzeczownik
(1.1) = med. multiple myeloma → szpiczak mnogi (łac. myeloma multiplex)
(1.2) = wojsk. Military Medal → Medal Wojskowy
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== MM (język angielski.) ==
wymowa.
znaczenia.
skrótowiec, rzeczownik
(1.1) = med. multiple myeloma → szpiczak mnogi (łac. myeloma multiplex)
(1.2) = wojsk. Military Medal → Medal Wojskowy
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
[czytaj: emema] skrót od: mixed martial arts - mieszane sztuki walki; dyscyplina sportowa dopuszczająca wszystkie techniki walki bez użycia broni
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót zwrotu grzecznościowego "madame", czytany jako cały wyraz [madam]
SJP.pl
1. wykrzyknik wyrażający zamyślenie, zwlekanie z odpowiedzią (np. Mmm, a może pójdziemy do kina?); hm, mhm;
2. wykrzyknik naśladujący nucenie;
3. wykrzyknik naśladujący dźwięk mruczenia wyrażającego zadowolenie (np. Mmm, jak ładnie pachniesz!); mm
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …wyrażający zadowolenie
(1.2) …wyrażający zamyślenie
(1.3) dźwięk. …naśladujący nucenie
Wiktionary
MMM – rosyjskie przedsiębiorstwo, które zorganizowało największą w historii tego kraju piramidę finansową. Wzięły w niej udział przynajmniej 2 miliony Rosjan, a zagarnięta przez twórców kwota mogła sięgnąć nawet półtora miliarda dolarów.
MMM została założona w 1989 r. przez Siergieja Mawrodiego, jego brata Wiaczesława oraz ówczesną narzeczoną Wiaczesława (obecnie jego żonę) Marinę Murawiewą. Nazwę utworzono od pierwszych liter nazwisk założycieli.
Wikipedia
(1.1) Mmm, ale to jest przepyszne!
(1.2) Mmm… zastanówmy się.
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) mmm; (1.2) mmm
* ukraiński: (1.1) ммм
źródła.
== mmm (język angielski.) ==
wymowa.
audio|LL-Q1860 (eng)-Grendelkhan-mmm.wav. audio|LL-Q1860 (eng)-Wodencafe-mmm.wav. audioUS|En-us-mmm.ogg.
znaczenia.
wykrzyknik
(1.1) mmm (wyraża satysfakcję, namysł lub głos tłumiony przez knebel)
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
(1.1) hm, hmm, mhm
Wiktionary
skrót od: massively multiplayer online game - typ gry wideo rozgrywanej za pośrednictwem internetu
SJP.pl
[czytaj: ememes] (skrót od angielskiego wyrażenia: Multimedia Messaging Service) wiadomość multimedialna pozwalająca na jednoczesne przesyłanie, odbiór grafiki, animacji, wideoklipów, dźwięków itp. za pomocą telefonu komórkowego; ememes
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ememesować] wysyłać wiadomości multimedialne telefonem komórkowym; ememesować
SJP.pl
symbol manganu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = muzeum narodowe
(1.2) = mniejszość niemiecka
Wiktionary
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== MN (język angielski.) ==
wymowa.
znaczenia.
skrót
(1.1) = geogr. Minnesota → Minnesota (stan w USA)
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
IPA: ɛ̃m‿ˈɛ̃n, AS: ẽm‿ẽn
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== MN (język angielski.) ==
wymowa.
znaczenia.
skrót
(1.1) = geogr. Minnesota → Minnesota (stan w USA)
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== MN (język angielski.) ==
wymowa.
znaczenia.
skrót
(1.1) = geogr. Minnesota → Minnesota (stan w USA)
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
skrót
(1.1) = mnogi, mnoga
Wiktionary
(1.1) W tym zdaniu podmiot jest w 3 os. l. mn. (= trzeciej osobie liczby mnogiej)
Wiktionary
IPA: ˈmnɔɡa, AS: mnoga
Wiktionary
skrót
(1.1) mniej więcej
Wiktionary
w psychologii: ogół zmian powstających w systemie nerwowym na skutek bodźców świata zewnętrznego i zdobywanego doświadczenia
SJP.pl
Mneme (gr. Μνήμη "Mnḗmē", łac. "Mneme" – 'pamięć') – w mitologii greckiej jedna z trzech oryginalnych (beocjańskich) muz, córek Mnemosyne. Siostra Aoede i Melete. Muza pamięci. Czczone były na Helikonie.
Wikipedia
kierunek biologiczny głoszący, iż silne bodźce emocjonalne mają trwały wpływ na zmianę sposobu reagowania organizmu przekazywaną dziedzicznie
SJP.pl
urządzenie do badania pamięci poprzez pokazywanie wielu elementów jako materiał do zapamiętania
SJP.pl
najmniejsza jednostka informacyjna zmagazynowana w mózgu albo w systemie nerwowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) najmniejsza porcja informacji zmagazynowana w mózgu lub w systemie nerwowym
Wiktionary
przym. mnemonowy
Wiktionary
osoba obdarzona fenomenalną pamięcią
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ogół środków i metod ułatwiających mechaniczne zapamiętywanie czegoś; mnemotechnika
SJP.pl
w mitologii greckiej: bogini pamięci, matka muz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. bogini i uosobienie pamięci, matka muz, jedna z tytanid;
(1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 57;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mnemosyne uchodziła za córkę Uranosa i Gai, siostrę Fojbe, Hyperiona, Japeta, Kojosa, Kriosa, Kronosa, Okeanosa, Rei, Tei, Temidy i Tetydy oraz kochankę Zeusa.
(1.2) Mnemosyne porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.
Wiktionary
rzecz. mnemonika ż., mnemonik m., mnemonista m., mnemonistka ż., mnemoniczność ż., mnemizm ż., mnemiczność ż., Mneme ż., Mnemon m.
:: war. Mnemozyna ż., Mnemosyna ż.
przym. mnemoniczny, mnemiczny
przysł. mnemonicznie
temsłow. mnemo-
Wiktionary
(1.1) war. Mnemozyna, Mnemosyna; Moneta, rzad. Pamięć
Wiktionary
ogół środków i metod ułatwiających mechaniczne zapamiętywanie czegoś; mnemonika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sposoby ułatwiające zapamiętywanie czegoś metodą wolnych skojarzeń, np. poprzez nadanie tekstowi rymowanej formy, wizualizację, itp.;
Wiktionary
Mn
Wikipedia
(1.1) Odkąd poznałem mnemotechnikę, uczenie się jest przyjemniejsze i zajmuje mi mniej czasu.
Wiktionary
IPA: ˌmnɛ̃mɔˈtɛxʲɲika, AS: mnẽmoteχʹńika
Wiktionary
rzecz. Mnemosyne ż.
Wiktionary
(1.1) mnemonika
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. zob. Mnemosyne.
Wiktionary
IPA: ˌmnɛ̃mɔˈzɨ̃na, AS: mnẽmozỹna
Wiktionary
rzecz. Mnemosyne ż.
Wiktionary
(1.1) Mnemosyne
Wiktionary
potocznie: wykrzyknik, zwykle powtórzony, używany w celu ukazania zadowolenia ze smaku spożytej potrawy lub zakomunikowania, że ma się na coś ogromny apetyt; pycha, pychota, pyszota
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) służy do wyrażenia, że mówiącemu coś bardzo smakuje bądź ma na to apetyt
Wiktionary
IPA: mʲɲãm, AS: mʹńãm
Wiktionary
(1.1) pycha
Wiktionary
członek zakonu o surowej regule
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. członek zakonu lub zgromadzenia monastycznego
(1.2) rel. członek klasztornej wspólnoty religijnej w religiach niechrześcijańskich
(1.3) gwara. zootechn. osoba zajmująca się kastracją zwierząt
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) bud. wypukła dachówka przypominająca kształtem półokrągłe korytko, układana na mniszce
(2.2) techn. urządzenie do utrzymywania pożądanego poziomu wody w danym zbiorniku (np. stawie)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: mʲɲix, AS: mʹńiχ
Wiktionary
rzecz. Mniszków M., Mniszew m., mniszenie n., Mnich m.
:: zdrobn. mniszek m.
:: fż. mniszka ż.
czas. mniszyć ndk.
przym. mniszy, miniszy, mnisi
Wiktionary
(1.2) w buddyzmie: bhikku, bhikkhu, bhiksiu, bhiksu, bhikszu, śramana
Wiktionary
1. budowla wodnomelioracyjna do regulowania poziomu przepływu wody, głównie w ogroblowanych stawach rybnych;
2. rodzaj dachówki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Mnichowo, Mnichów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
forma zaimka.
(1.1) D. zaimka osobowego ja
(1.2) C. zaimka osobowego ja
(1.3) B. zaimka osobowego ja
(1.4) Ms. zaimka osobowego ja
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lp. ter. od: miąć
Wiktionary
(1.2) mi
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: mało
SJP.pl
forma liczebnika.
(1.1) stopień wyższy od mało; w mniejszej ilości
forma przysłówka.
(2.1) stopień wyższy od mało; w mniejszym stopniu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
z wyrażeń: "mniejsza z tym", "mniejsza o to" - nieważne, nieistotne, bez znaczenia
SJP.pl
partykuła
(1.1) …używana przez nadawcę do zasygnalizowania, że poruszany wątek jest poboczny i należy powrócić do tematu głównego; nieważne, nieistotne, bez znaczenia
forma przymiotnika.
(2.1) M. / W. lp. rodzaju ż. stopnia wyższego od: mały
Wiktionary
(1.1) Mniejsza już o sam cuchnący moczem sierociniec i wstawanie o piątej rano […]. Oznaczało to jednak, że nie mogłabym zostawać po szkole na lekcje baletu i wieczorne występy w operze […]. Oznaczało to, że waliły się wszystkie moje życiowe plany.
(1.1) Czuję, że z tej twojej kaszy jeszcze kłopoty będą, ale mniejsza z tym. Żołądek mam pusty. Czaruj.
(1.1) Barry robił, o czym Baruch nawet nie pomyślał. Kazał żonie zgolić włosy i zastąpić je peruką. Odczulił się na czulent, bożnicę i domy modlitwy. Do jednego tylko nie mógł się przekonać, ale mniejsza o brodę! Swojego syna […] lał tak ciężko, aż ten postanowił zostać lekarzem.
(1.1) Mniejsza z naszymi problemami, masz swoich pod dostatkiem.
Wiktionary
rzecz. malec mos., maluch mos., malizna ż., małość ż.
:: zdrobn. maleństwo n., maluszek mos.
:: fż. mała ż.
przym. maleńki, malutki, maluteńki, malusi, maluczki
przysł. mało
licz. mało
temsłow. mało-
Wiktionary
taki, który bezpośrednio tyczy się grupy ludności jakiegoś państwa różniącej się od obywateli tego państwa przynależnością narodową, wyznaniem lub innymi cechami charakteryzującymi ludność innych państw
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mniejszością, dotyczący mniejszości
Wiktionary
(1.1) Polityk wszedł w skład mniejszościowego rządu utworzonego naprędce.
Wiktionary
rzecz. mniejszość ż.
Wiktionary
1. mniejsza część czegoś w porównaniu z inną częścią;
2. grupa ludności jakiegoś państwa różniąca się od obywateli tego państwa przynależnością narodową, wyznaniem lub innymi cechami charakteryzującymi ludność innych państw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mniejsza część jakiejś całości
(1.2) etn. socjol. grupa ludności różniąca się od większości mieszkańców danego państwa przynależnością narodową, rasową, wyznaniową itp.
Wiktionary
Mniejszość to grupa ludności danego państwa różniąca się od większości jego obywateli przynależnością narodową, rasową, wyznaniową, mówiąca innym językiem, różniąca się tradycją, obyczajem lub poglądami na pewne sprawy itp.
Mniejszość może oznaczać także relację matematyczną, por. równość (matematyka).
Wikipedia
(1.1) Wśród zwykłych Amerykanów zaskakująco wielu jest zwolennikami kreacjonizmu, a ewolucjoniści często są w mniejszości.
(1.2) Brutalność policji i jej przemoc, która w nieproporcjonalnie dużym stopniu jest wymierzona w osoby czarne i inne mniejszości, ma swoje korzenie w amerykańskim kapitalizmie.
Wiktionary
IPA: ˈmʲɲɛ̇jʃɔɕt͡ɕ, AS: mʹńėi ̯šość
Wiktionary
przym. mniejszościowy
Wiktionary
(1.2) mniejszość narodowa
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: mały
SJP.pl
forma przymiotnika.
(1.1) stopień wyższy od mały
Wiktionary
przekonanie, sąd o kimś lub o czymś, często nieuzasadnione
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) czyjś subiektywny osąd, opinia, bez względu na prawdziwość
(1.2) odczasownikowy od|mniemać.
Wiktionary
IPA: mʲɲɛ̃ˈmãɲɛ, AS: mʹńẽmãńe
Wiktionary
rzecz. mniemanologia ż.
czas. mniemać ndk.
Wiktionary
żartobliwie: specjalista w zakresie mniemanologii stosowanej - humorystycznej nauki wymyślonej dla celów satyrycznych przez Jana Tadeusza Stanisławskiego
SJP.pl
mniemanologia stosowana - humorystyczna nauka wymyślona dla celów satyrycznych przez Jana Tadeusza Stanisławskiego
SJP.pl
1. przypuszczać;
2. wychodzić z założenia;
3. uważać
SJP.pl
czasownik
(1.1) książk. przypuszczać coś, wnioskować
Wiktionary
(1.1) Można mniemać, że ta sprawa nie będzie już przedmiotem rozważań naszej komisji.
Wiktionary
IPA: ˈmʲɲɛ̃mat͡ɕ, AS: mʹńẽmać
Wiktionary
rzecz. mniemanie n., domniemanie n.
czas. domniemywać
Wiktionary
(1.1) przypuszczać, sądzić, uważać
Wiktionary
Mniewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kolskim, w gminie Olszówka.
Nazwa miejscowości wywodzi się od nazwy własnej "Mień" albo od słów "mijać", "minąć". Według dokumentów historycznych miejscowość w XIII wieku zapisywana była jako "Mnevice", w XIV wieku "Mnewo", "Mneuo", "Mnew", "Mnow", w XVI wieku "Mnyewo", "Mnyevo", "Mnievo", od XVIII wieku "Mniewo".
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Mnin – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Słupia Konecka. Ma status sołectwa.
W skład sołectwa "Mnin" wchodzi także wieś Szwedy. W 2024 sołectwo liczyło 493 mieszkańców.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mnin. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Mniów
SJP.pl
mniszy; dotyczący mnicha, mniszki; zakonny, klasztorny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mnichem lub mniszką, dotyczący mnicha lub mniszki
Wiktionary
(1.1) Stary kameduła wiódł swe życie mnisie w całkowitym odosobnieniu.
Wiktionary
rzecz. mnich m., mniszka ż., Mnich m., mniszek mrz./mos.
przym. mniszy
Wiktionary
(1.1) mniszy, monastyczny
Wiktionary
skrót od: Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego
SJP.pl
rodzaj bylin z rodziny astrowatych, liczący ponad 2000 gatunków na całej kuli ziemskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: mnich
(1.2) młody mnich
(1.3) gwara. zootechn. osoba zajmująca się kastracją zwierząt
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) bot. nazwa systematyczna|Taraxacum|F.H. Wigg.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
(2.2) bot. roślina z rodzaju mniszek (2.1)
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od: mniszka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Zjawił się nagle w jurcie młody mniszek i zbliżywszy się z oznakami szacunku do Darambadzara, szepnął mu coś do ucha.
(2.2) Malutki mniszek produkuje nektar do godzin południowych, już około trzynastej kwiat się zamyka.
(3.1) Pięć czy sześć mniszek spowitych szczelnie w swoje czarne, długie szaty śpiewało łagodnymi, słodkimi głosami.
Wiktionary
IPA: ˈmʲɲiʃɛk, AS: mʹńišek
Wiktionary
rzecz. mnich m., mniszka ż.
przym. mniszkowy, mnisi
Wiktionary
(2.2) pot. mlecz, dmuchawiec; gw. Śląsk Cieszyński, Zaolzie mojiczek; stpol. fyffa; lud. łocyga polna, męska stałość, pępawa, popia głowa, strzygów pąp, świni pysk
Wiktionary
1. członkini zakonu o surowej regule;
2. w budownictwie: wklęsła dachówka o kształcie półokrągłego korytka, układana z mnichem;
3. brudnica mniszka - brudnica, której gąsienice żywią się liśćmi drzew iglastych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. w chrześcijaństwie: zakonnica z zakonu monastycznego, mniszego
(1.2) zool. nazwa systematyczna|Monachus|ref=tak., zwierzę zaliczane do rodziny fokowatych;
(1.3) ornit. nazwa systematyczna|Lonchura|ref=tak., ptak zaliczany do rodziny astryldowatych;
(1.4) ent. pot. motyl z rodziny brudnicowatych;
(1.5) bud. rodzaj wklęsłej dachówki
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: mniszek
Wiktionary
(1.1) Kilka mniszek pracowało w ogrodzie.
(1.2) Futro mniszek jest ciemnopopielate.
(1.3) Na gałęzi siedzi mała mniszka.
(1.4) U mniszki występuje silny dymorfizm płciowy.
Wiktionary
rzecz. mnich m., mniszek mrz./mos.
przym. mniszy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Lonchurinae|Steiner|ref=tak., podrodzina ptaków z rodziny astryldowatych;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: mniszka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Podrodzina mniszek obejmuje gatunki występujące m.in. w Australazji.
Wiktionary
rzecz. mniszka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Mniszków
SJP.pl
→ mniszek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mniszkiem, dotyczący mniszka
Wiktionary
rzecz. mniszek m.
Wiktionary
rodzaj bylin z rodziny astrowatych, liczący ponad 2000 gatunków na całej kuli ziemskiej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
muchówka z rodziny rączycowatych, pasożyt brudnicy mniszki i nieparki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. część miasta Cieszyna;
Wiktionary
Mnisztwo (niem. Mönichhof) – część miasta Cieszyna, do 1973 roku samodzielna wieś na Śląsku Cieszyńskim.
Wikipedia
(1.1) Czy tym autobusem dojedziemy na Mnisztwo?
(1.1) Książę Adam Wacław zwrócił folwark na Mnisztwie dominikanom.
Wiktionary
rzecz. mnich mos., mniszka ż.
przym. mniszy
Wiktionary
mnisi;
1. dotyczący mnicha, mniszki; zakonny, klasztorny;
2. taki jak u mnicha, właściwy mnichom
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mnichem lub mniszką, dotyczący mnicha lub mniszki
Wiktionary
(1.1) Stary cysters wiódł swe życie mnisze w całkowitym odosobnieniu.
Wiktionary
rzecz. mnich m., mniszka ż., Mnich m., Mnisztwo n.
przym. mnisi
Wiktionary
(1.1) mnisi, monastyczny
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Mniów – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Mniów. Siedziba gminy Mniów.
Administracyjnie na terenie wsi utworzono dwa sołectwa "Mniów I" i "Mniów II".
Wieś położona w odległości około 20 km na północny zachód od centrum Kielc przy drodze krajowej nr 74
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) Muzeum Narodowe w Krakowie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Od października dwa oddziały MHK i MNK łączy nie tylko sąsiedztwo w jednym budynku, ale również porozumienie o sprzedaży wspólnych biletów.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) stpol. często
Wiktionary
IPA: ˈmnɔɡdɨ, AS: mnogdy
Wiktionary
liczny, występujący w dużej ilości
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. występujący w dużej ilości
(1.2) książk. składający się z dużej liczby czegoś
(1.3) dotyczący jakiejś zbiorowości, mnogości
Wiktionary
(1.1) (…) u brzegu stał mnogi lud patrząc i przysłuchując się w milczeniu.
Wiktionary
IPA: ˈmnɔɟi, AS: mnoǵi
Wiktionary
rzecz. mnogość ż., mnożenie n., mnożna ż., mnożnik m.
czas. mnożyć, pomnożyć, pomnażać, rozmnożyć, rozmnażać
przysł. mnogo
Wiktionary
(1.1) liczny, spory
(1.2) wieloskładnikowy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) daw. dużo, wiele
Wiktionary
IPA: ˈmnɔɡɔ, AS: mnogo
Wiktionary
przym. mnogi
rzecz. mnogość ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) daw. odznaczający się wysoką populacją
Wiktionary
(1.1) współcz. ludny
Wiktionary
motyl dzienny z rodziny modraszkowatych, występujący w około 215 gatunkach
SJP.pl
związany z teorią mnogości
SJP.pl
1. duża liczba czegoś; mnóstwo; obfitość;
2. dawniej: wynik mnożenia; iloczyn;
3. dawniej: zbiór
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duża ilość czegoś
(1.2) mat. zbiór
Wiktionary
(1.1) Pod tym względem pałac Watykański wybudowany za pontyfikatu Mikołaja III z długimi ceremonialnymi przejściami, mnogością wielkich reprezentacyjnych pomieszczeń antycypował koncepcję rezydencji awiniońskiej.
(1.1) Z czasem muzyka country wykształciła mnogość podgatunków i stylów.
Wiktionary
IPA: ˈmnɔɡɔɕt͡ɕ, AS: mnogość
Wiktionary
przym. mnogi
przysł. mnogo
Wiktionary
(1.1) liczebność, wielość, obfitość; mnóstwo
Wiktionary
szklarnia do rozmnażania roślin; mnożarka
SJP.pl
działanie arytmetyczne polegające na wyznaczaniu iloczynu dwóch czynników: mnożnej i mnożnika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mat. działanie arytmetyczne, będące dla liczb naturalnych wielokrotnym dodawaniem
(1.2) mat. jedno z dwóch działań w pierścieniu, uogólnienie mnożenia (1.1)
(1.3) odczasownikowy od|mnożyć.
Wiktionary
Mnożenie – wspólna nazwa różnych funkcji matematycznych definiowanych osobno; ich najprostszym przykładem jest mnożenie liczb naturalnych – wielokrotne dodawanie liczby do siebie samej. Wynik mnożenia to iloczyn, a mnożone elementy to czynniki, przy czym jeden z nich jest czasem nazywany mnożną, a drugi – mnożnikiem.
Wikipedia
(1.1) Iloczyn to wynik mnożenia.
(1.2) Pierścień w którym mnożenie jest odwracalne (z wyjątkiem mnożenia przez zero) to ciało.
(1.3) Brzytwa Ockhama to zasada ekonomii myślenia zakazująca mnożenia bytów ponad potrzebę.
Wiktionary
IPA: mnɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: množẽńe
Wiktionary
czas. pomnażać ndk., rozmnażać ndk., mnożyć ndk.
rzecz. mnożnik m., mnożna ż., rozmnażanie n.
przym. mnogi
Wiktionary
(1.1) multiplikacja / multyplikacja
Wiktionary
liczba, którą się mnoży przez inną liczbę, czynnik a w iloczynie a x b
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mat. liczba, którą się mnoży przez inną liczbę; czynnik w mnożeniu
Wiktionary
rzecz. mnożenie n., mnożnik mrz.
czas. mnożyć
przym. mnogi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. liczba, przez którą się mnoży poprzednią liczbę w działaniu mnożenia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. mnogi
rzecz. mnożenie n., mnożna ż.
czas. mnożyć
Wiktionary
szybko się rozmnażający, mnożący się licznie; płodny
SJP.pl
1. powiększać ilość, liczbę czegoś; pomnażać;
2. rozpleniać coś (rośliny, zwierzęta);
3. wykonywać działanie matematyczne dające w wyniku iloczyn;
4. mnożyć się:
a) powiększać swą ilość, liczbę;
b) o niektórych organizmach: rozmnażać się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) powiększać ilość, liczbę czegoś; pomnażać
(1.2) rozpleniać coś (rośliny, zwierzęta)
(1.3) mat. wykonywać działanie matematyczne dające w wyniku iloczyn;
czasownik zwrotny niedokonany mnożyć się
(2.1) powiększać swą ilość, liczbę
(2.2) o niektórych organizmach: rozmnażać się
Wiktionary
(2.1) Szczęście to jedyna rzecz, która się mnoży, jeśli się ją dzieli.
Wiktionary
IPA: ˈmnɔʒɨt͡ɕ, AS: množyć
Wiktionary
rzecz. mnożnik m., mnożenie n., rozmnażanie n., mnożna ż.
czas. pomnożyć dk., pomnażać ndk., wymnożyć dk., wymnażać ndk.
przym. mnogi
Wiktionary
(1.1-3) przest./stpol. multyplikować, multiplikować
Wiktionary
masa;
1. wielka ilość lub liczba czegoś; mnogość, obfitość;
2. wielka liczba kogoś; tłum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bardzo dużo
Wiktionary
(1.1) Dzień był targowy i po ulicach kręciło się mnóstwo ludzi.
(1.1) Minęło już pół wieku, a przeszłość wciąż była tu widoczna w mnóstwie zaniedbanych, drewnianych domów, mnóstwie koślawych płotów, mnóstwie opadających tynków.
(1.1) Mnóstwo arcydzieł przepada razem z imionami swych twórców.
Wiktionary
IPA: ˈmnustfɔ, AS: mnustfo
Wiktionary
(1.1) dużo, mnogo, wiele, od metra; wulg. w chuj
Wiktionary
forma zaimka.
(1.1) N. zaimka osobowego ja
Wiktionary
symbol molibdenu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. 3. os. lp. ter. od: mieć → ma
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kież tam pujdziecie na ty zoziyrki, dyć dziecko mo już miesiónc.
Wiktionary
rząd wymarłych ptaków (około 20 gatunków) zamieszkujących niegdyś Nową Zelandię
SJP.pl
Moa (Dinornithiformes) – rząd wymarłych ptaków z podgromady ptaków nowoczesnych Neornithes. Obejmuje gatunki nielotne, zamieszkujące Nową Zelandię począwszy od plejstocenu aż po XIV lub XV wiek.
Wymarły między rokiem 1300 a 1440 ± 20 lat. Przed pojawieniem się człowieka jedynym naturalnym wrogiem był orzeł Haasta ("Hieraaetus moorei"). Maorysi (którzy przybyli na Nową Zelandię z Polinezji między 1250 a 1300 r.) traktowali moa jako źródło mięsa, doprowadzając polowaniami do wymarcia tych ptaków.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina w starożytnym Lewancie po wschodniej stronie Morza Martwego;
(1.2) geogr. miasto w Stanach Zjednoczonych Ameryki;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(2.1) rzad. imię|polski|m.; jedno z imion biblijnych
Wiktionary
Moab – historyczna kraina położona na wschodnim brzegu Morza Martwego na terenie dzisiejszej Jordanii. Według Biblii w starożytności zamieszkiwał ją lud Moabitów, podbity przez wojska izraelskie pod wodzą Dawida. Na północ od Moabu zamieszkiwali Ammonici.
Wikipedia
(1.1) Izrael rozłożył się obozem na stepach Moabu.
(1.2) W Moabie mają stary zabytkowy teatr.
(2.1) To nie spodobało się Moabowi.
Wiktionary
rzecz. Moabita m., Moabitka ż., moabicki m.
przym. moabicki
Wiktionary
starożytny lud zamieszkujący tereny Moabu
SJP.pl
Moabici – starożytny lud zamieszkujący Moab, krainę położoną na wschód od Morza Martwego.
Według przekazów biblijnych, byli potomkami Moaba, kazirodczego syna Lota i jego starszej córki. Moabici wojowali z Izraelitami, zostali pokonani i podbici przez króla Dawida (X w. p.n.e.). Niepodległość odzyskali za panowania króla Meszy (IX w. p.n.e.).
Wikipedia
przymiotnik od: Moabit, Moabita
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. hist. wymarły język semicki z grupy kananejskiej
przymiotnik relacyjny
(2.1) odnoszący się do Moabu lub Moabitów
Wiktionary
(1.1) Na kamieniu wyryty był napis w moabickim.
(2.1) Student doskonale znał nazwy moabickich miast.
Wiktionary
IPA: ˌmɔaˈbʲit͡sʲci, AS: moabʹicʹḱi
Wiktionary
rzecz. Moab m., Moabita m., Moabitka ż.
Wiktionary
dzielnica Berlina
SJP.pl
Moabit, Berlin-Moabit – dzielnica "(Ortsteil)" Berlina w okręgu administracyjnym Mitte. Od 1 stycznia 1861 w granicach miasta.
Duża część Moabitu to typowo robotnicze osiedle, ale po zjednoczeniu Berlina teren stał się atrakcyjnym miejscem dla nowych biurowców, także rządowych, np. swoją siedzibę ma tu Ministerstwo Spraw Wewnętrznych.
Wikipedia
członek starożytnego ludu zamieszkującego tereny Moabu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. bibl. mieszkaniec starożytnego Moabu
Wiktionary
(1.1) Porwane Moabitom córki trafiły do Edomu.
Wiktionary
rzecz. Moab m., moabicki m.
:: fż. Moabitka ż.
przym. moabicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. bibl. mieszkanka starożytnego Moabu
Wiktionary
(1.1) Przy studni nie znalazł żadnej Moabitki.
Wiktionary
rzecz. Moab m., moabicki m.
:: fm. Moabita m.
przym. moabicki
Wiktionary
charakterystyczny rodzaj posągów z Wyspy Wielkanocnej, wykonanych z tufu wulkanicznego
SJP.pl
Moai – rodzaj posągów wykonanych przez mieszkańców Wyspy Wielkanocnej z tufu wulkanicznego. Rzeźby są monolityczne. Niektóre ważą ponad 18 ton i mają ponad 6 metrów wysokości. Największy z moai – tak zwany "Paro" miał około 10 metrów wysokości i ważył 75 ton. Znaleziono ponadto niedokończoną figurę o wysokości 21 metrów i wadze około 270 ton.
Wikipedia
dotyczący mobilizacji, mobilizacyjny, np. magazyn mob
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: mober] osoba stosująca przemoc psychiczną w miejscu pracy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna stosujący mobbing
Wiktionary
rzecz. mobbing m., mobbowanie n.
:: fż. mobberka ż.
czas. mobbingować, mobbować ndk.
Wiktionary
→ mobber [czytaj: moberka]
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta stosująca mobbing
Wiktionary
rzecz. mobbing m.
:: fm. mobber m.
Wiktionary
[czytaj: mobing] dręczenie, nękanie lub poniżanie kogoś w pracy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) praw. uporczywe celowe znęcanie się, ośmieszanie, izolowanie lub zastraszanie, zwłaszcza w pracy lub szkole, przez jedną osobę (np. szefa), lub grupę kolegów;
Wiktionary
Mo
Wikipedia
(1.1) Według art. 943 § 2. Kodeksu Pracy mobbing oznacza działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika, wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, powodujące lub mające na celu poniżenie lub ośmieszenie pracownika, izolowanie go lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników.
Wiktionary
rzecz. mobber m., mobberka ż.
przym. mobbingowy
czas. mobbingować, mobbować
Wiktionary
[czytaj: mobingować] dręczyć, nękać kogoś w pracy; mobbować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) nękać, prześladować, dręczyć kogoś w środowisku pracowniczym lub szkolnym, poddawać mobbingowi;
Wiktionary
(1.1) W mojej poprzedniej pracy szef ustawicznie mobbingował pracowników.
Wiktionary
rzecz. mobbing n., mobber m.
przym. mobbingowy
Wiktionary
(1.1) mobbować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mobbować.
Wiktionary
czas. mobbować ndk.
rzecz. mobber mos.
Wiktionary
[czytaj: mobować] dręczyć, nękać kogoś w pracy; mobbingować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) nękać, prześladować, dręczyć kogoś w środowisku pracowniczym lub szkolnym, poddawać mobbingowi;
Wiktionary
(1.1) „Jeśli oskarży nas pan o mobbing, ostrzegam: będziemy dowodzili, że to pan mobbował nas” – to zdanie zasłyszane w jednym ze znanych polskich przedsiębiorstw.
Wiktionary
rzecz. mobbing mrz., mobber m., mobbowanie n.
przym. mobbingowy
Wiktionary
(1.1) mobbingować
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: osoba zmobilizowana do wojska
SJP.pl
etykieta obowiązująca podczas korzystania z urządzeń mobilnych i mobilnego internetu
SJP.pl
rodzaj lekkiej, ruchomej rzeźby abstrakcyjnej skonstruowanej z drucików, blaszek, kulek itp.; mobile
SJP.pl
[czytaj: mobil] rodzaj lekkiej, ruchomej rzeźby abstrakcyjnej skonstruowanej z drucików, blaszek, kulek itp.; mobil
SJP.pl
Mobile (wym.) – miasto w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych, w stanie Alabama, ośrodek administracyjny hrabstwa Mobile. Miasto położone jest nad ujściem rzeki Mobile do zatoki Mobile, odnogi Zatoki Meksykańskiej.
Założone w 1702 roku przez Francuzów, przeniesione na dzisiejsze miejsce w 1711 roku. Do 1723 roku było stolicą francuskiej Luizjany. Jedyny port morski Alabamy. Przemysł stoczniowy, lotniczy (fabryka Airbusa), papierniczy, chemiczny, drzewny, spożywczy oraz metalowy.
Wikipedia
potocznie: kierowca samochodu
SJP.pl
trening mobility - ćwiczenia zwiększające zakres ruchu i elastyczność stawów oraz mięśni
SJP.pl
MOBILITY Re-reading of the Future (w skrócie Mobility) – międzynarodowy projekt artystyczny który realizowany był w ramach programu Kultura 2007-2013. Uczestniczą w nim cztery europejskie galerie - Narodowa Galeria w Pradze, Narodowa Galeria w Sofii, Perve Galeria w Lizbonie, Turlej Gallery w Krakowie oraz Akademia Sztuk Pięknych w Helsinkach.
Wikipedia
1. wprowadzenie sił zbrojnych państwa na wysoki stopień gotowości bojowej, polegające m.in. na powoływaniu do służby rezerwistów
2. pobudzenie do działania, do szybszego i lepszego wykonania czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. powołanie rezerwistów do czynnej służby wojskowej
(1.2) wojsk. postawienie sił zbrojnych na stopie wojennej i przestawienie gospodarki pokojowej na potrzeby wojny
(1.3) bycie w stanie gotowości
Wiktionary
Mobilizacja – przejście sił zbrojnych państwa z etapu pokojowego na organizację stanu wojny, przekształcenie gospodarki pokojowej w gospodarkę wojenną oraz dostosowanie administracji państwowej dla potrzeb wojny. Od daty rozpoczęcia mobilizacji oblicza się czas na osiągnięcie całkowitej lub częściowej gotowości do działań. Jest przeciwieństwem demobilizacji.
Wikipedia
IPA: ˌmɔbʲilʲiˈzat͡sʲja, AS: mobʹilʹizacʹi ̯a
Wiktionary
czas. demobilizować, mobilizować ndk.
przym. mobilizacyjny
Wiktionary
związany z mobilizacją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wojsk. związany z mobilizacją, dotyczący mobilizacji
(1.2) związany z mobilizacją; powodujący mobilizację, pobudzający do działania
Wiktionary
rzecz. mobilizacja ż.
czas. mobilizować ndk., zmobilizować dk.
Wiktionary
narzędzie terapeutyczne zwiększające mobilność stawu
SJP.pl
1. stawiać siły zbrojne w stan gotowości, prowadzić mobilizację;
2. pobudzać do działania, do szybszego i lepszego zrobienia czegoś; stymulować;
3. mobilizować się - zbierać siły, chęci, motywować się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zmobilizować)
(1.1) powoływać do czynnej służby
(1.2) dawać bodźce do działania
czasownik zwrotny niedokonany mobilizować się (dk. zmobilizować się)
(2.1) przygotowywać się do działania; zbierać wszelkie siły
Wiktionary
rzecz. mobilizacja ż., mobilizowanie n.
przym. mobilizacyjny
czas. demobilizować
Wiktionary
(1.2) aktywizować, pobudzać, uaktywniać
Wiktionary
pobudzający do działania
SJP.pl
potocznie: kierowca samochodu
SJP.pl
środowiskowo: gra przeznaczona na urządzenia mobilne (np. smartfony, tablety); mobilka
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób mobilny, przenośny
Wiktionary
rzecz. mobilność ż.
przym. mobilny
Wiktionary
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: mobilny; bardziej mobilny
SJP.pl
→ mobilny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest mobilne; cecha tych, którzy są mobilni; łatwość wprowadzenia w ruch; zdolność do przemieszczania, akomodacji do nowych warunków
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mobilność, przeludnienie i brak higieny to czynniki, które pozwalały tym wirusom i bakteriom zbierać krwawe żniwo.
Wiktionary
przym. mobilny
przysł. mobilnie
Wiktionary
(1.1) manewrowość, przenaszalność, przenośność, ruchomość, transferowalność
Wiktionary
1. łatwo wprowadzalny w ruch; ruchomy
2. zdolny do szybkiego przemieszczenia, dostosowania do nowych warunków, elastyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który można przenosić, używać w różnych miejscach
(1.2) taki, który łatwo daje się wprawić w ruch
(1.3) często zmieniający miejsce pracy lub zamieszkania
(1.4) zdolny do sprawnego, elastycznego działania
Wiktionary
rzecz. mobilność ż.
przysł. mobilnie
Wiktionary
(1.1) przenośny, wędrowny
(1.2) ruchomy
(1.4) operatywny, aktywny, ruchliwy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
blog prowadzony na urządzeniu mobilnym
SJP.pl
Moblog – blog, do którego treść przesyłana jest za pomocą urządzenia mobilnego np. z telefonu komórkowego lub urządzenia typu PDA. Serwisy moblogowe najczęściej wykorzystują do przesyłania danych MMS-y lub e-mail.
Większość moblogów ma formę fotoblogów działających wedle zasady „jeden obraz wart jest tysiąca słów”. Rozpowszechnienie telefonów komórkowych z aparatami fotograficznymi dało blogerom możliwość uwiecznienia każdego momentu na zdjęciu i wysłania go na swój blog z dowolnego miejsca.
Wikipedia
ryba płaszczkokształtna o bardzo dużych (rozpiętość do 5 m) i silnie umięśnionych płetwach piersiowych, występująca głównie w północnym Atlantyku, żywiąca się małymi skorupiakami planktonowymi i larwami ryb, które zgarnia do paszczy za pomocą płetw głowowych, pływająca samotnie lub w parach, wykonująca skoki ponad powierzchnię wody
SJP.pl
Mobula ("Mobula mobular") – gatunek ryby orleniokształtnej zaliczanej do mantowatych (Mobulidae).
Wikipedia
1. (wielka) siła (fizyczna lub duchowa), potęga
2. mozliwość, zdolność
3. uprawnienie, prawo do czegoś
4. intensywność, stopień stężenia
5. wielka liczba, masa
6. ważność, obowiązywanie
7. wielkość fiz. (praca wykonana w jednostce czasu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) siła, umiejętność, zdolność do wysiłku
(1.2) fiz. ilość pracy w jednostce czasu, wielkość fizyczna wyrażana w watach;
(1.3) pot. wiele, mnóstwo
(1.4) mat. liczebność zbioru
(1.5) praw. obowiązywanie jakiegoś prawa, ustawy
Wiktionary
Moc – skalarna wielkość fizyczna określająca pracę wykonaną w jednostce czasu przez układ fizyczny. Z definicji, moc określa wzór:
Wikipedia
(1.1) Wielu etruskich bogów miało moc uzdrawiania.
(1.2) — Którą żarówkę mam kupić sześćdziesięcio czy siedemdziesięciowatową? — Kup tę o większej mocy, będziemy mieli jaśniej w kuchni.
(1.3) Na mszy było kupę ludzi i ksiądz zebrał na tacę moc forsy.
(1.4) Moc zbioru liczb rzeczywistych wynosi continuum i jest większa niż moc zbioru liczb naturalnych.
(1.5) Art. 77. Traci moc ustawa z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu
(1.5) Ustawa odrzucona przez Trybunał Konstytucyjny traci moc prawną, nie trzeba jej przestrzegać.
Wiktionary
IPA: mɔt͡s, AS: moc
Wiktionary
rzecz. mocarny mos., mocarz m., mocowanie n., zamocowanie n., mocarność ż.
czas. mocować ndk., zamocować dk.
przym. mocny, mocarny
przysł. mocno
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób mocarny, silnie, mocno
Wiktionary
rzecz. mocarz mos.
przym. mocny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: mocarnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: mocarny
SJP.pl
bardzo silny, atletyczny, krzepki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mocny, silny, potężny
(1.2) daw. związany z moczarem, podmokły
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) daw. posiadacz gruntu podmokłego
Wiktionary
rzecz. mocarz mos., mocarstwo n., moc ż., moczar
przym. mocny, mocarstwowy
czas. mocować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. wielkie i potężne państwo; imperium;
2. państwo będące potęgą w jakiejś dziedzinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) polit. państwo pełniące kluczową rolę w stosunkach międzynarodowych;
Wiktionary
Mocarstwo – państwo, które ze względu na swój potencjał militarny oraz ekonomiczny odgrywa ważną rolę na świecie, a zarazem siłami wpływów przewyższa inne państwa, wykazuje odpowiednią rolę, kreuje w znacznym stopniu stosunki międzynarodowe we wszelkich dziedzinach, posiada znaczne możliwości wewnętrzne (militarne, ekonomiczne etc.), w obu tych sferach wyraźnie górujące nad innymi państwami.
Wikipedia
rzecz. mocarny mos., supermocarstwo n., mocarz mos., mocarstwowość ż.
przym. mocarstwowy, mocarny
Wiktionary
(1.1) imperium
Wiktionary
zwolennik mocarstwowości
SJP.pl
bycie wielkim i potężnym państwem, posiadanie cech mocarstwa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odpowiedni mocarstwu, związany z mocarstwem; mający cechy mocarstwa
Wiktionary
(1.1) Carat był przede wszystkim wyrazicielem interesów warstwy szlachecko-ziemiańskiej, ale Rosja nie mogłaby utrzymać swego mocarstwowego stanowiska bez nowoczesnego przemysłu i stąd wzrost znaczenia burżuazji.
Wiktionary
rzecz. mocarstwo n., mocarny mos., supermocarstwo n., mocarz mos., mocarstwowość ż.
przym. mocarny
Wiktionary
(1.1) imperialny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) slang. papieros marki «Mocne»
Wiktionary
(1.1) Kułem przez całą noc do egzaminu i wypaliłem paczkę mocartów. Rano matka o mało co nie zemdlała, gdy weszła do pokoju.
Wiktionary
IPA: ˈmɔt͡sart, AS: mocart
Wiktionary
1. siłacz, waligóra, goliat;
2. władca, panujący
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) podn. człowiek posiadający wielką siłę fizyczną lub duchową
(1.2) potężny władca
(1.3) człowiek odznaczający się wybitnością w jakiejś dziedzinie
Wiktionary
Mo
Wikipedia
(1.2) Błogosławiony jesteś, Wybawicielu Izraela, który natarcie mocarza złamałeś ręką swego sługi Dawida i który obóz filistyński wydałeś w ręce Jonatana, syna Saula, i tego, który broń za nim nosił.
Wiktionary
rzecz. mocarny mos., moc ż., mocarność ż., mocarskość ż., mocarstwo n.
przym. mocarny, mocarski, mocny, mocarstwowy
przysł. mocarnie, mocarsko, mocno
czas. mocować
Wiktionary
(1.1) siłacz, tytan
(1.2) monarcha
(1.3) gigant
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: mokka] mokka;
1. gatunek kawy arabskiej;
2. napój z tej kawy
SJP.pl
Mocca – indonezyjski zespół indiepopowy, który swój styl muzyczny określa jako „inspirowany dźwiękami retro lat 70., z wpływami swingu, bossa novy, szwedzkiego popu i jazzu”. Został założony w 1999 roku w Bandungu.
W skład formacji wchodzą: Arina Ephipania – wokal, Riko Prayitno – gitara, Indra Massad – perkusja, Achmad „Toma” Pratama – gitara basowa. Rozpoznawalność zyskali wraz z wydaniem debiutanckiego albumu pt. "My Diary" w 2002 roku.
Wikipedia
1. (wielka) siła (fizyczna lub duchowa), potęga
2. mozliwość, zdolność
3. uprawnienie, prawo do czegoś
4. intensywność, stopień stężenia
5. wielka liczba, masa
6. ważność, obowiązywanie
7. wielkość fiz. (praca wykonana w jednostce czasu)
SJP.pl
Moce ("Mocarstwa", "Cnoty", "Siły", Δυνάμεις, łac. "Virtutes", cs. Силы) – rząd pośród chórów anielskich. Jeden z dwóch, obok Zwierzchności ( Άρχαί, łac. "Principatus"), odnośnie do których istnieje od wieków, w chrześcijańskiej angelologii, kontrowersja na temat jego miejsca w hierarchii anielskiej. Według jednych zajmuje on miejsce piąte, a według innych siódme, licząc od tronu Boga. Ich zadaniem jest umacnianie wierzących cnotami i czynienie cudów.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Draganowa. głupi, zacofany człowiek
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) gw-pl|Draganowa. ciuciubabka
(2.2) gw-pl|Draganowa. ciemność, mrok
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przest. mocny: odznaczający się dużą siłą, mocą; znamionujący siłę, moc; silny, potężny, krzepki
(1.2) książk. praw. przest. mocny: mający władzę, uprawniony do czego, będący w stanie co zrobić; władny
Wiktionary
(1.1) Kto był tylko żyw, zdrów[,] i mocen, rzucił się do roboty.
(1.1) Sam nie jestem mocen charakterem.
(1.1) Bądź zdrów i mocen.
(1.2) Sąd mocen jest zastosować środki wychowawcze wobec nieletniego, który popełnił z rozeznaniem czyn zabroniony pod groźbą kary, [jeżeli ze względu na okoliczności czynu, charakter nieletniego[,] albo warunki jego życia i otoczenia, umieszczenie go w zakładzie poprawczym nie jest celowe].
(1.2) Burmistrz stanowił najwyższą władzę miasteczka i mocen był nawet wyroki śmierci ferować.
(1.2) [Z czasem poznali wszyscy, iż był użytecznym; i ieszcze sic. więcey sic., niźli miał przedtem, nadali władzy Solonowi; mógł więc, kiedy chciał lud zgromadzić,] rozdawał urzędy, prawa mocen był stanowić nowe, dawne utwierdzać[,] lub znosić, [co też uczynił z Drakonowemi sic. [Drakonowymi, drakońskimi], których dotąd w Atenach używano, a były tak dzikie i okrutne, iż mówiono; że ie sic. krwią pisał.]
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gwara. przestępcza, gwara. żołnierska: Rosjanin
Wiktionary
Moch – miasto w Mikronezji, w stanie Chuuk. Według danych szacunkowych na rok 2012 liczyło 871 mieszkańców
Wikipedia
IPA: mɔx, AS: moχ
Wiktionary
[czytaj: mokaczino] napój kawowy z espresso, mleka i czekolady, zwykle z mleczną pianką; kawa moka
SJP.pl
[czytaj: moci] japońskie ciastka z kleistego ryżu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. sycący deser pochodzenia japońskiego wytwarzany z kleistego ryżu, podawany w postaci sprężystej masy formowanej w kulki, plasterastry lub jako dodatek do napojów
Wiktionary
Mochi (jap. 餅) – tradycyjne japońskie ciastka robione z kleistego ryżu "mochi-gome".
Wikipedia
(1.1) To mochi jest nadziewane pastą z czerwonej fasoli.
Wiktionary
rodzaj roślinożernego dinozaura z grupy iguanodonów; rabdodon, oligozaur, onychozaur, ornitomer
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gatunek pszenicy, obecnie prawie nieuprawiany; pszenica samopsza
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Mochowo – wieś gminna w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sierpeckim. Ma status sołectwa.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mochowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Mochowo, Mochowo Nowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gwara. bocian, bocian biały
Wiktionary
(1.1) bocian, pot. bociek; gwara. bocion, bociun, bocan, boción, bociąg, bocon, bocoń, boczoń, boć, boćko, busiek, busion, buśko, iwanko, klebocon, klobocon, ksiądz wojciech, pocian, staś, wojtek, wojtuś, wosio; białystok|klekotun.
Wiktionary
forma przymiotnika.
(1.1) daw. dziś żart. skrócona i zniekształcona forma wołacza przymiotnika miłościwy
Wiktionary
(1.1) Ależ wdowa — doświadczona — Zna proporcją, mocium panie, i nie każe fircykować!
(1.1) A co moja mocia dobrodziejko! jakże tam zdrowie acani dobrodziejki?
Wiktionary
(1.1) mości, mociu
Wiktionary
staropolski tytuł grzecznościowy; skrót zwrotu: miłościwy pan
SJP.pl
1. rozmaitość końcówek gramatycznych pozostająca w związku z rodzajem gramatycznym;
2. dawniej:
a) ruch, ruszanie się;
b) odwołanie się do wyższej instancji; apelacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gram. zmiana rodzaju gramatycznego rzeczownika przy pomocy przyrostka
Wiktionary
Mocja (od motio „poruszanie, ruch”) – zjawisko zmiany rodzaju gramatycznego rzeczownika przez proces słowotwórczy w obrębie jednego leksemu, z reguły z rodzaju męskiego na żeński (feminatywy), występujący w przypadku imion i nazwisk, nazw zawodów i nazw zwierząt. Także różnorodność końcówek gramatycznych z powodu zmiany rodzaju.
Wikipedia
IPA: ˈmɔt͡sʲja, AS: mocʹi ̯a
Wiktionary
[czytaj: moktajl] bezalkoholowy koktajl lub drink; moktajl
SJP.pl
[czytaj: mokument] gatunek filmowy łączący film dokumentalny z fikcją, często w formie satyry lub parodii
SJP.pl
Mockument lub mokument ( mockumentary) – gatunek filmowy, będący odmianą paradokumentu, który z wykorzystaniem satyry lub parodii imituje prawdziwy film dokumentalny.
Oryginalne brzmienie nazwy gatunku stanowi zbitkę wyrazową angielskich określeń "mock" (pol. kpina, szyderstwo) i "documentary" (pol. film dokumentalny).
Wikipedia
[czytaj: mokumentalny] mający charakter filmu łączącego cechy filmu dokumentalnego i fikcji lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
pas blachy stanowiący wzdłużne wiązanie kadłuba statku
SJP.pl
Mo
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: mocno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: mocny
SJP.pl
rodzaj kątownika używanego do budowy statków
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób mocny
Wiktionary
(1.1) Marek mocno uderzył Franciszka podczas wczorajszej bójki.
Wiktionary
IPA: ˈmɔt͡snɔ, AS: mocno
Wiktionary
rzecz. moc ż., mocarz m.
przym. mocny
czas. mocować
Wiktionary
(1.1) silnie
Wiktionary
1. cechujący się dużą siłą fizyczną lub psychiczną, np. mocna kobieta;
2. świadczący o dużej sile fizycznej lub psychicznej, np. mocny cios;
3. mający duże znaczenie, możliwości, np. mocna drużyna;
4. mający dużą władzę, wpływy, np. mocny rząd;
5. mający odpowiednią wiedzę lub umiejętności, np. mocny z historii;
6. taki, któremu trudno się przeciwstawić, oprzeć, np. mocne alibi;
7. trudny do zniszczenia, np. mocny materiał; solidny, wytrzymały;
8. mający dużą moc, np. mocne oświetlenie;
9. bardzo intensywny, np. mocny zapach, kolor;
10. wywołujący silne wrażenia, np. mocny film;
11. silnie działający, stężony, np. mocny alkohol;
12. o stosunkach międzyludzkich: trwały, nierozerwalny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający dużą siłę fizyczną lub psychiczną
(1.2) charakterystyczny dla kogoś o dużej sile
(1.3) mający dużą moc
(1.4) skuteczny dzięki dostatecznym możliwościom lub wpływom
(1.5) dobrze radzący sobie z czymś dzięki odpowiedniej wiedzy lub umiejętnościom
(1.6) odporny na działanie czynników fizycznych i przez to trudny do zniszczenia
(1.7) mający duże natężenie i wyraźnie widoczny lub wyczuwalny
(1.8) mający w sobie duże stężenie substancji czynnej
(1.9) wywołujący silne wrażenia lub zrodzony pod ich wpływem
(1.10) przest. lub książk. upoważniony prawem lub zezwoleniem do czegoś
(1.11) fonet. o spółgłosce: wymagający większego napięcia mięśni narządów artykulacyjnych i silniejszego wydechu
Wiktionary
(1.1) Milcząco przyjmowane przez czytelniczkę założenie, że człowiek mocny i waleczny musi być gruboskórnym niewrażliwcem, niekoniecznie musi być trafne.
(1.2) — Właź, szelmo! — mruknął kowal wyjmując kołek ze skobla i mocnym kopnięciem drzwi otworzył na oścież, szeroko.
(1.3) Wskutek działania mocnego prądu wody w kilku miejscach te zabezpieczenia znalazły się bliżej koryta, zostały dosłownie odepchnięte na środek potoku.
(1.4) Myśląc o budowaniu mocnego zespołu nie sposób pominąć kwestii zaplecza treningowego.
(1.5) Był bardzo mocny z fizyki i chemii, a matematykę znał już na poziomie uniwersyteckim.
(1.6) Bezpiecznie przebyła rzekę po twardym, mocnym lodzie.
(1.7) Z tą przyprawą trzeba być ostrożnym, bo mocna woń i smak zdominuje łatwo każde danie.
(1.8) Jeden z nich przyniósł przepiękną amforę i nalał puchary posłów, tymczasem drugi nalewał spiesznie wodzom korsarskim poprzednie, mocne wino.
(1.9) To wszystko utrzymane w rytmie bezpretensjonalnej zabawy, oparte na dobrych wzorach współczesnej hollywoodzkiej komedii sensacyjnej i balansujące na granicy pastiszu i mocnego kina akcji.
(1.9) Po pierwszej tercji powiedzieliśmy sobie w szatni parę mocnych słów.
(1.10) W razie zaś gdyby sejmem albo inną potrzebą Rzplitej zatrudnieni, nie mogli przybyć, to byli mocni wysadzić na swe miejsce szlachcica osiadłego i w prawie biegłego.
(1.11) Zmiana spółgłosek mocnych na słabe nie należy w łacinie gminnéj do osobliwości.
Wiktionary
IPA: ˈmɔt͡snɨ, AS: mocny
Wiktionary
rzecz. moc ż., mocarz m., mocarność ż., niemoc ż., mocowanie n., umacnianie n., umocnienie n.
czas. mocować ndk., umacniać ndk., umocnić dk.
przym. mocarny
przysł. mocarnie, mocno
Wiktionary
(1.4) silny
(1.5) solidny, wytrzymały
(1.7) intensywny, silny
(1.10) władny
Wiktionary
osoba udzielająca pełnomocnictwa; mandant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba upoważniająca drugą (plenipotenta) do działania w jej imieniu
Wiktionary
Mocodawca – osoba upoważniająca inną osobę (pełnomocnika) do działania w swoim imieniu poprzez udzielenie jej pełnomocnictwa. Umocowanie innej osoby do działania w imieniu mocodawcy sprawia, że każda czynność pełnomocnika (dokonana w zakresie umocowania) wywołuje skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
Wikipedia
(1.1) Stawający udziela pełnomocnictwa swojemu synowi do sprzedania domu będącego własnością mocodawcy.
Wiktionary
IPA: ˌmɔt͡sɔˈdaft͡sa, AS: mocodafca
Wiktionary
rzecz.
:: fż. mocodawczyni ż.
przym. mocodawczy
Wiktionary
kobieta udzielająca pełnomocnictwa; mandantka
SJP.pl