1. przytwierdzać, instalować coś; umocowywać;
2. przestarzałe: umacniać coś, czynić coś trwałym, mocniejszym;
3. mocować się - zmagać się;
a) walczyć z kimś wręcz;
b) walczyć z przeciwnościami lub własnymi rozterkami;
c) robić coś z wysiłkiem; natężać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mocować.
(1.2) techn. element łączący ze sobą jakieś części konstrukcji
Wiktionary
czas. mocować
rzecz. moc ż., umocowanie n.
przym. mocny
Wiktionary
1. przytwierdzać, instalować coś; umocowywać;
2. przestarzałe: umacniać coś, czynić coś trwałym, mocniejszym;
3. mocować się - zmagać się;
a) walczyć z kimś wręcz;
b) walczyć z przeciwnościami lub własnymi rozterkami;
c) robić coś z wysiłkiem; natężać się
SJP.pl
czasownik
(1.1) przytwierdzać coś do czegoś
czasownik zwrotny mocować się
(2.1) starać się pokonać kogoś w walce wręcz
(2.2) robić coś z dużym wysiłkiem
(2.3) walczyć, zmagać się z przeciwnościami, nie poddając się im
(2.4) zmuszać się do czegoś, pokonując niechęć, obawę, wstyd itp.
Wiktionary
(1.1) Na kiju osadzają skrzynię, a tę mocują do zwierzęcia, które ciągnie.
(2.2) Pani Grażyna promienieje, dzieciaki niemal skaczą z radości, a on zaczął się mocować z zakrętką od kompotu.
Wiktionary
IPA: mɔˈt͡sɔvat͡ɕ, AS: mocovać
Wiktionary
rzecz. mocarny mos., mocowanie n., moc ż., mocarz m., umocowanie n., umocnienie n.
czas. umocować, umocowywać
przym. mocny, mocarny
przysł. mocno
Wiktionary
(2.1) gw. Krajna frangować się
Wiktionary
płyn wydzielany przez nerki i wydalany z organizmu; uryna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fizj. płynne resztki usuwane z organizmu zwierząt;
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: moczyć
Wiktionary
Mocz ( urina) – uryna, płyn wytwarzany w nerkach i wydalany z organizmu, zawierający produkty metabolizmu bezużyteczne lub szkodliwe dla ustroju. Powstaje w nerkach podczas filtracji i reabsorpcji.
Dobowa ilość moczu wydalanego przez zdrowego człowieka waha się od 600 do 2500 ml. Zależy ona od wielu czynników, m.in. ilości spożytych płynów i temperatury otoczenia.
Wikipedia
(1.1) Mocz ma najczęściej barwę żółtą.
Wiktionary
IPA: mɔt͡ʃ, AS: moč
Wiktionary
rzecz. mokro n., mocznica ż., mocznik m., moczenie n., zmoczenie n., zamoczenie n., maczanie n., namaczanie n., namoczenie m., maczanka ż., moczan m., moczówka ż., mokradło n.
czas. moczyć ndk., zmoczyć dk., zamoczyć dk., maczać ndk., zamaczać dk., namaczać ndk., namoczyć dk.
przym. moczowy, mokry, mocznikowy, moczanowy
przysł. moczowo, mokro
Wiktionary
(1.1) uryna; pot. siki, siku, siuśki; wulg. szczochy, szczyny
Wiktionary
Moczalec – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kaliskim, w gminie Brzeziny.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.
Wikipedia
sól kwasu moczanowego powodująca dnę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. sól lub ester kwasu moczowego
Wiktionary
(1.1) Podchloryn może utleniać moczan do allantoiny na drodze reakcji dwuelektronowej.
Wiktionary
przym. moczanowy, moczowy
rzecz. mocz mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: moczan
SJP.pl
grupa związków chemicznych powstałych z kwasu moczowego
SJP.pl
dawniej: moczary (podmokły, bagnisty teren); bagno, grzęzawisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. teren podmokły
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) O poranku nad moczarami unoszą się mgły.
Wiktionary
rzecz. mocarny mos., moczara ż., moczarka ż., moczarnia ż., moczary lm nm.
przym. moczarny, moczarowy, moczarowaty, moczarzysty, mocarny
Wiktionary
(1.1) bagno, mokradło, trzęsawisko; daw. moczara; gw. Górny Śląsk barz, barzelisko, barzolisko, barzoł, barzyna, barzina, barzysko, barżiny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. teren podmokły
Wiktionary
Moczara, żaglik ("Dichelyma") – rodzaj mchu z rodziny zdrojkowatych.
Wikipedia
(1.1) Przed wędrowcami rozciągała się cuchnąca moczara, w której Bóg jeden wie, co mogło się czaić.
Wiktionary
rzecz. moczarka ż., moczar mrz., moczary lm nm.
Wiktionary
(1.1) moczar, bagno, mokradło, trzęsawisko; gw. Górny Śląsk barz, barzelisko, barzolisko, barzoł, barzyna, barzina, barzysko, barżiny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Elodea|Michx.|ref=tak., roślina wodna z rodziny żabiściekowatych o długich łodygach zwykle ulistnionych okółkowo, pochodząca z Ameryki;
(1.2) techn. w wikliniarstwie: przyrząd do moczenia wikliny
Wiktionary
Moczarka ("Elodea" Michx.) – rodzaj roślin słodkowodnych należących do rodziny żabiściekowatych ("Hydrocharitaceae"). Wyróżnia się 5 gatunków, spośród których typowym jest moczarka kanadyjska ("Elodea canadensis" Michx.). Moczarki pochodzą z Ameryki Północnej i Południowej, jednak jako rośliny inwazyjne rozprzestrzeniły się w Europie, Azji i Australii. W Polsce występują dwa gatunki – moczarka kanadyjska "E. canadensis" i delikatna "E. nuttallii".
Wikipedia
(1.1) Niektóre gatunki moczarki uprawia się jako rośliny akwariowe.
(1.2) Uzupełniliście wodę w moczarce?
Wiktionary
rzecz. moczarnia ż., moczar mrz., moczara ż., moczary lm nm.
przym. moczarny, moczarowy, moczarowaty
Wiktionary
pomieszczenie, w którym moczy się len
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. miejsce, w którym moczy się len
Wiktionary
rzecz. moczar mrz., moczarka ż., moczary lm nm.
przym. moczarny, moczarowy, moczarowaty, moczarzysty
Wiktionary
rodzaj gryzonia z rodziny chomikowatych
SJP.pl
Moczarnik ("Synaptomys") – rodzaj gryzoni z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Wikipedia
przypominający moczary, bagno; bagnisty, podmokły
SJP.pl
członek nieformalnej grupy politycznej w PZPR, ukształtowanej na początku lat 60. ub. w. wokół ówczesnego wiceministra spraw wewnętrznych Mieczysława Moczara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. członek nieformalnej frakcji w obrębie PZPR w latach 60. XX w. skupionej wokół Mieczysława Moczara
Wiktionary
Zobacz też: Moczarowcy.
Moczarowiec ("Casinycteris") – rodzaj ssaków z podrodziny Epomophorinae w obrębie rodziny rudawkowatych (Pteropodidae).
Wikipedia
taki jak u Mieczysława Moczara, charakterystyczny dla Mieczysława Moczara
SJP.pl
przymiotnik od: moczar
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący moczarów, żyjący na moczarach
Wiktionary
czas. moczyć
rzecz. moczarka ż., moczary nmos., moczar mrz., moczarnia ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawniej: moczary (podmokły, bagnisty teren); bagno, grzęzawisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) hydrol. książk. tereny podmokłe
forma rzeczownika.
(2.1) lm. od: moczar
(2.2) daw. lm. od: moczara
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W oddali, gdzieś na moczarach, zawył głośno zwierz.
Wiktionary
rzecz. moczara ż., moczar mrz., moczarka ż., moczarnia ż.
przym. moczarny, moczarowy, moczarowaty, moczarzysty
Wiktionary
(1.1) bagno, błota, mokradło, oparzelisko; gw. Górny Śląsk barz
Wiktionary
polski ruch nacjonalistyczny w latach 60. XX wieku, mający na celu skupienie władzy krajowej w rękach Wodza Ludowego
SJP.pl
rozległy, podmokły teren; bagnisko
SJP.pl
1. sprawiać, że coś staje się mokre, polewać;
2. trzymać w płynie, np. tkaninę, w celu zmienienia jakichś jej właściwości, np. miękkości;
3. moczyć się:
a) przebywać w wodzie, w kąpieli (żartobliwe);
b) oddawać mocz podczas snu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|moczyć.
Wiktionary
czas. moczyć
rzecz. mocznik mrz., mocznica ż., mocz mrz., moczka ż., namoczenie n.
przym. mokry, podmokły
Wiktionary
śląska potrawa wigilijna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. reg. śląska potrawa wigilijna przyrządzana z piernika, suszonych owoców i bakalii moczonych w ciemnym piwie;
(1.2) dial. flaki i płuca, rozdrobnione w sosie kwaśnym
Wiktionary
Moczka (inaczej bryja) – śląska potrawa przyrządzana na Boże Narodzenie.
Wikipedia
(1.1) W jednym z wariantów moczki dodaje się jeszcze wywar z płata ryby lub części rybiego korpusu, gotowanego z dodatkiem warzyw […]
Wiktionary
rzecz. moczenie n.
czas. moczyć ndk.
Wiktionary
ciężkie zatrucie organizmu produktami przemiany materii, wskutek niewydolności nerek; uremia, uraemia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. stan zatrucia ustroju produktami przemiany materii (m.in. mocznikiem) jako przejaw zaawansowanej niewydolności nerek, powodujący wiele przykrych objawów, jak np. męczliwość, wymioty, wyniszczenie, bóle głowy, świąd, obrzęk płuc, krwawienia itd.;
Wiktionary
(1.1) Mocznica wyniszczała go coraz bardziej.
Wiktionary
rzecz. mocz mrz., mocznik mrz., moczenie n., zmoczenie n., namoczenie n., wymoczenie n., zamoczenie n., odmoczenie n., przemoczenie n.
czas. moczyć ndk., zmoczyć dk., zamoczyć dk., namoczyć dk., odmoczyć dk.
przym. mocznicowy, moczowy
Wiktionary
(1.1) schyłkowa niewydolność nerek, uremia, przewlekła choroba nerek, PChN
Wiktionary
amid kwasu węglowego, końcowy produkt białkowej przemiany materii, wydalany w moczu i w pocie; karbamid, karbonamid
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny, diamid kwasu węglowego;
Wiktionary
Mocznik ("karbamid", "E927b"), – organiczny związek chemiczny, diamid kwasu węglowego.
Wikipedia
(1.1) Oznaczenie stężenia mocznika w surowicy krwi przydatne jest w diagnostyce funkcji nerek i chorób metabolicznych.
Wiktionary
rzecz. mocz mrz., moczenie n., sulfonylomocznik mrz., zmoczenie n., mocznica ż.
czas. moczyć ndk., zmoczyć dk.
przym. mocznicowy, mocznikowy, moczowy
Wiktionary
(1.1) karbamid
Wiktionary
cecha czegoś wywołującego lub zwiększającego wydzielanie moczu; diuretyczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest moczopędne
Wiktionary
przym. moczopędny
przysł. moczopędnie
Wiktionary
wywołujący lub zwiększający wydzielanie moczu; diuretyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który wywołuje wydzielanie moczu lub zwiększenie jego objętości
Wiktionary
(1.1) Ziele skrzypu jest przykładem naturalnego środka moczopędnego.
Wiktionary
IPA: ˌmɔt͡ʃɔˈpɛ̃ndnɨ, AS: močopẽndny
Wiktionary
przysł. moczopędnie
rzecz. moczopędność ż.
Wiktionary
(1.1) diuretyczny
Wiktionary
dotyczący narządów moczowych i narządów płciowych (np. infekcje dróg moczopłciowych); moczowo-płciowy
SJP.pl
przewód w pępowinie łączący się w początkach życia płodowego z pęcherzem moczowym
SJP.pl
Moczownik, inaczej: przewód omoczniowy (łac. "urachus") – pasmo tkanki łącznej będące pozostałością omoczni, jednej z błon płodowych, która w pewnym okresie znajduje się wewnątrz sznura pępowinowego. W życiu pozapłodowym struktura ta jest rozpoznawana jako więzadło pępkowe pośrodkowe. Leży ono w przestrzeni Retziusa między powięzią poprzeczną a otrzewną ścienną, która przykrywa je od tyłu (jako fałd pępkowy pośrodkowy). Łączy pępek ze szczytem pęcherza moczowego.
Wikipedia
dotyczący narządów moczowych i narządów płciowych (np. infekcje dróg moczowo-płciowych); moczopłciowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z moczowodem, dotyczący moczowodu
Wiktionary
(1.1) Ujście moczowodowe ulega osłabieniu, co prowadzi do odpływu pęcherzowo-moczowodowego i moczowodowo-nerkowego.
Wiktionary
rzecz. moczowód mrz.
Wiktionary
→ mocz; urynowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z moczem, dotyczący moczu
Wiktionary
(1.1) Preparaty z żurawiny błotnej są często stosowane w zakażeniach dróg moczowych.
Wiktionary
IPA: mɔˈt͡ʃɔvɨ, AS: močovy
Wiktionary
rzecz. mocz m., mocznik m., moczan m., mocznica ż.
przym. mocznikowy, moczanowy
przysł. moczowo
Wiktionary
(1.1) urynowy
Wiktionary
część dróg moczowych, rozciągliwy, parzysty przewód odprowadzający mocz z miedniczek nerkowych do pęcherza moczowego u człowieka i większości ssaków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. parzysty przewód biegnący z miedniczki nerkowej do pęcherza moczowego;
(1.2) zool. przewód wyprowadzający mocz do pęcherza moczowego lub steku u kręgowców
Wiktionary
Moczowód (łac. "ureter") – część układu moczowego. Moczowody to parzyste przewody biegnące z miedniczek nerkowych do pęcherza moczowego.
U człowieka ich długość (odległość między miedniczką a dnem pęcherza) wynosi około 27–30 cm (wyprostowanego do 35 cm), a szerokość 0,5–0,8 cm.
Wikipedia
(1.1) Elementem budowy ścian moczowodów oraz pęcherza moczowego jest tkanka gładka.
Wiktionary
przym. moczowodowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: sztuczny lub naturalny staw, służący do moczenia lnu, wikliny itp.
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(r. żeński) pospolicie o pijaczce; także o pijaku, z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) pot. pogard. lub żart. pijak
Wiktionary
(1.1) Nie był jeszcze moczygębą, gdy za niego wychodziła.
Wiktionary
(1.1) pijak; pot. moczymorda
Wiktionary
żartobliwie: wędkarz
SJP.pl
(r. żeński) pospolicie o pijaczce; także o pijaku, z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) pot. pogard. lub żart. pijak
Wiktionary
(1.1) Nie był jeszcze moczymordą, gdy za niego wychodziła.
Wiktionary
(1.1) pijak; pot. moczygęba
Wiktionary
1. sprawiać, że coś staje się mokre, polewać;
2. trzymać w płynie, np. tkaninę, w celu zmienienia jakichś jej właściwości, np. miękkości;
3. moczyć się:
a) przebywać w wodzie, w kąpieli (żartobliwe);
b) oddawać mocz podczas snu
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) powodować, że coś staje się mokre
(1.2) pot. zażywać kąpieli dla relaksu
czasownik zwrotny niedokonany moczyć się
(2.1) moczyć (1.1) samego siebie
(2.2) moczyć (1.1) siebie wzajemnie
(2.3) oddawać mimowolnie mocz
Wiktionary
(1.1) – Wiedźminie – Milva przechyliła się w siodle, splunęła na ziemię. – Czas bieży, a deszcz moczy.
Wiktionary
IPA: ˈmɔt͡ʃɨt͡ɕ, AS: močyć
Wiktionary
rzecz. mocznik mrz., moczenie n., maczanie n., mocz m., mocznica ż., moczka ż., namoczenie n.
czas. maczać, zmoczyć, zmaczać, wymoczyć, wymaczać, namoczyć, namaczać, odmoczyć, odmaczać, moknąć, odmoknąć, zmoknąć
przym. moczarowy, mokry, podmokły
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
moczówka cukrowa - przewlekła choroba, w której niedobór insuliny powoduje nieprawidłową przemianę węglowodanową; cukrzyca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zespół chorób związanych z cukrzycą, charakteryzujące się nadmiernym wydalaniem moczu i/lub pojawieniem się cukru w moczu
Wiktionary
rzecz. mocz mrz.
Wiktionary
ultranowoczesny, awangardowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zmienny styl życia, mieszkania, ubioru, obyczaju, historycznie związany z epoką, z zespołem norm obowiązujących w danym kraju, także ze statusem socjalnym określonej warstwy społecznej;
2. w statystyce: liczba, wielkość, cecha występująca najczęściej w danej próbie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zmieniający się styl życia, ubioru, obyczaju związany z epoką, normami danego społeczeństwa
(1.2) mat. wartość o największym prawdopodobieństwie wystąpienia lub wartość najczęściej występująca w próbie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Projektanci orzekli, że moda z lat 40 i 50 powraca do nas w całej swej okazałości.
Wiktionary
IPA: ˈmɔda, AS: moda
Wiktionary
przym. modny, modowy
rzecz. modniś m., modnisia ż., modność ż.
przysł. modnie
Wiktionary
(1.2) dominanta
Wiktionary
organiczny związek chemiczny, lek nootropowy o działaniu stymulującym, używany w leczeniu narkolepsji, senności wywołanej pracą zmianową lub bezdechem sennym oraz jako środek pobudzający
SJP.pl
Modafinil – organiczny związek chemiczny, lek nootropowy z grupy eugeroików o działaniu stymulującym, używany w leczeniu narkolepsji, senności wywołanej pracą zmianową lub bezdechem sennym oraz jako środek pobudzający.
Wikipedia
włókno celulozowe powstałe na bazie wiskozy, sztuczny materiał o atłasowym połysku
SJP.pl
Modal – włókno celulozowe produkowane z drzew powstałe na bazie wiskozy. Cechuje je duża odporność na uszkodzenia i atłasowy połysk. Materiał pochłania o 50% więcej wilgoci niż bawełna. Jest bardzo przyjazny dla skóry, ponieważ utrzymuje ją suchą i umożliwia jej oddychanie. Ponadto jego włókna mają gładką, delikatną strukturę, która zapobiega naruszeniu powierzchni modalu w trakcie prania, dzięki czemu zawsze zachowuje swoją miękkość i sprężystość.
Wikipedia
zwolennik modalizmu (doktryny wczesnochrześcijańskiej)
SJP.pl
1. struktura muzyczna charakterystyczna dla starożytnego i średniowiecznego systemu modalnego;
2. doktryna religijna rozwinięta pod koniec II wieku, zakładająca jedność Bożej substancji i osoby ontycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. hist. heterodoksalna doktryna monarchianistyczna, powstała pod koniec II wieku;
(1.2) muz. struktura muzyczna dla modalnych skal kościelnych, nawiązująca do chorału gregoriańskiego i muzyki ludowej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie da się ukryć, że Young dość nieudolnie przedstawia współcierpienie Ojca i Syna, narażając się na zarzut propagowania modalizmu i patrypasjonizmu.
Wiktionary
rzecz. modalista mos., modalistka ż.
przym. modalistyczny
Wiktionary
1. w logice: charakterystyka sądów logicznych pod względem stopnia pewności, z jakim sądy te coś orzekają;
2. w językoznawstwie: stosunek osoby mówiącej do treści jej wypowiedzi, wyrażany głównie przez formy trybów czasownika, za pomocą partykuł, intonacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest modalne
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. modalny
przysł. modalnie
Wiktionary
1. w logice: odnoszący się do stopnia pewności sądu (np. zdanie modalne)
2. jęz. dotyczący stosunku osoby mówiącej do treści jej wypowiedzi
3. w muzyce: związany z dawnymi skalami
4. w matematyce: najczęstszy lub najbardziej prawdopodobny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) skrót|ont.|ontologia, ontologiczny|ontologia. dotyczący rodzaju bycia
(1.2) log. odnoszący się do stopnia pewności sądu
(1.3) gram. określający sposób odbywania się czynności
(1.4) muz. mający związek z dawnymi skalami kościelnymi
(1.5) stat. powiązany z najczęstszą wartością cechy
Wiktionary
przysł. modalnie
rzecz. modalność ż.
Wiktionary
(1.3) trybowy
Wiktionary
[czytaj: moding] środowiskowo: modyfikowanie elementów komputera lub oprogramowania komputerowego
SJP.pl
Modecin – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, w gminie Dobre.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Jana Chrzciciela w Pniewniku.
Wikipedia
1. osoba pozująca artyście do obrazu, rzeźby itp.
2. mężczyzna prezentujący ubiory na pokazach mody
3. potocznie o osobie śmieszącej, szokującej swoim zachowaniem lub ubiorem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fizycznie istniejący wzór, prototyp jakiegoś obiektu
(1.2) kopia czegoś wykonana w mniejszych rozmiarach
(1.3) mat. stat. ekon. matematyczny opis zachowania jakiegoś układu;
(1.4) mat. zbiór obiektów matematycznych, spełniających pewne aksjomaty;
(1.5) określony typ lub fason czegoś
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) mężczyzna prezentujący stroje na pokazach mody
(2.2) mężczyzna pozujący artyście do zdjęcia, obrazu czy rzeźby
(2.3) osoba, która zwraca na siebie uwagę otoczenia
Wiktionary
Model (łać. "modulus" – "miara", "wzór") – informacyjna reprezentacja obiektu, osoby lub systemu. Termin ten pierwotnie oznaczał plany budynku w języku angielskim z końca XVI wieku, a za pośrednictwem języka francuskiego i włoskiego wywodzi się ostatecznie z łacińskiego słowa modulus.
Wikipedia
(1.1) Nasze muzeum może poszczycić się modelami wczesnych lodówek.
(1.2) TT to model pociągu w skali 1:120.
(1.3) Model zachowania konsumentów pozwoli przewidzieć przyszłość gospodarki.
(1.4) Powierzchnia kuli jest najprostszym modelem geometrii eliptycznej.
(2.1) Model przytył i stracił pracę.
Wiktionary
IPA: ˈmɔdɛl, AS: model
Wiktionary
rzecz. modeling mrz., modelka ż., modelarstwo n., modelarz m., modelowanie n.
:: zdrobn. modelik m.
czas. modelować
przym. modelowy, modelarski, modowy
przysł. modelowo
Wiktionary
(1.1) oryginał
(1.4) struktura matematyczna, przestrzeń
Wiktionary
nadawanie czemuś określonego kształtu; modelowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. techn. nadawanie czemuś określonej formy, kształtu; modelowanie
Wiktionary
rzecz. model m., modelka ż., modelowanie n.
przym. modelowy
czas. modelować
Wiktionary
(1.1) modelowanie
Wiktionary
1. konstruktorka modeli samolotów, okrętów itp.;
2. specjalistka projektująca i wykonująca modele, np. modele odlewnicze
SJP.pl
pracownia, w której wykonuje się modele
SJP.pl
odnoszący się do modelarstwa (hobby polegającego na składaniu kilku specjalnych elementów w całość będącą najczęściej samolotem, statkiem lub podobnym modelem), związany z tym hobby (np. sklep modelarski)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z modelarstwem, dotyczący modelarstwa
Wiktionary
rzecz. model mos./mrz., modelarz m., modelarstwo n.
Wiktionary
1. hobby polegające na składaniu kilku specjalnych elementów w całość będącą najczęściej samolotem, statkiem lub podobnym modelem;
2. dział odlewnictwa sporządzający modele odlewów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odwzorowywanie rzeczywistych obiektów w postaci pomniejszonych modeli;
(1.2) środ. tworzenie modeli statystycznych
Wiktionary
Mo
Wikipedia
IPA: ˌmɔdɛˈlarstfɔ, AS: modelarstfo
Wiktionary
rzecz. modelarz m., modelarka ż., model ż., modelarnia ż.
przym. modelarski
czas. modelować ndk. , wymodelować dk., przemodelować dk.
Wiktionary
1. konstruktor modeli samolotów, okrętów itp.;
2. specjalista projektujący i wykonujący modele, np. modele odlewnicze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) techn. osoba zajmująca się konstrukcją modeli samolotów, statków itp.; odtwarzaniem rzeczywistych obiektów w postaci pomniejszonej
(1.2) techn. specjalista projektujący i wykonujący modele (np. odlewy) do produkcji różnych wyrobów
Wiktionary
Modelarz – miesięcznik wydawany od maja 1955 roku przez Ligę Obrony Kraju. Zajmuje się modelarstwem kołowym, okrętowym, lotniczym i rakietowym oraz makietowym. Zamieszcza plany modelarskie, porady praktyczne dla modelarzy różnych kategorii oraz relacje i reportaże z imprez i zawodów modelarskich w Polsce i na świecie.
Wikipedia
(1.1) Od przedszkola zajmowałem się sklejaniem modeli samolotów i czytałem porady dla modelarzy.
Wiktionary
IPA: mɔˈdɛlaʃ, AS: modelaš
Wiktionary
rzecz. modelarstwo n., model m.
przym. modelarski
Wiktionary
artysta plastyk, zajmujący się zawodowo modelowaniem części dekoracji teatralnej i rekwizytów teatralnych
SJP.pl
kobieta wykonująca modele
SJP.pl
pracownia teatralna, gdzie wykonuje się modele obiektów wykorzystywanych w scenografii lub jako rekwizyty
SJP.pl
zajęcie modelatora
SJP.pl
w informatyce: specjalistyczny program komputerowy, przy pomocy którego tworzy się i modyfikuje obiekty trójwymiarowe
SJP.pl
zdrobnienie od: model
SJP.pl
masa plastyczna używana do lepienia niewielkich przedmiotów, utwardzana przez wypiekanie
SJP.pl
Modelina – popularna nazwa różnych utwardzalnych mas plastycznych, przypominających przed utwardzeniem swoimi właściwościami modelarskimi plastelinę.
Istnieje wiele odmian modeliny, które są utwardzane pod wpływem temperatury, światła lub powietrza. W ich skład wchodzą zwykle sole nienasyconych kwasów tłuszczowych i różnego rodzaju syntetyczne żywice zdolne do sieciowania pod wpływem podwyższonej temperatury, światła, powietrza, wilgoci lub kombinacji tych czynników.
Wikipedia
czynności powiązane z zawodem modela lub modelki, np. udział w pokazach, pozowanie do zdjęć itp.; modelling
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. czynności związane z zawodem modelki/modela; pozowanie do zdjęć, udział w pokazach
Wiktionary
(1.1) Mam już pewne doświadczenia w modelingu.
Wiktionary
IPA: mɔˈdɛlʲĩŋk, AS: modelʹĩŋk
Wiktionary
rzecz. modelka ż., model m.
przym. modelingowy, modelowy, modowy
Wiktionary
1. kobieta prezentująca ubiory na pokazach mody;
2. kobieta pozująca do obrazu, rzeźby lub zdjęcia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta prezentująca stroje na pokazach mody
(1.2) kobieta pozująca do zdjęć, obrazów, rzeźb;
Wiktionary
(1.1) Ania jest ładną, wysoką dziewczyną, ma szansę zostać modelką.
Wiktionary
IPA: mɔˈdɛlka, AS: modelka
Wiktionary
rzecz. model m., modeling m., modelacja ż.
przym. modelowy, modowy
czas. modelować
Wiktionary
[czytaj: modeling] czynności powiązane z zawodem modela lub modelki, np. udział w pokazach, pozowanie do zdjęć itp.; modeling
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|modelować.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. modelować ndk.
rzecz. model mos./mrz.
Wiktionary
1. nadawać czemuś zamierzony kształt lub wygląd; formować, kształtować;
2. w nauce: tworzyć modele rzeczywistych zjawisk w celu ich badania;
3. w sztuce: nadawać utworowi pożądane cech za pomocą środków stylistycznych i kompozytorskich
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) nauk. tworzyć model pewnego obiektu lub zjawiska, czyli tworzyć opis (często matematyczny), który stara się w ogólny sposób wyjaśniać wiele osobnych przypadków
Wiktionary
(1.1) Mężczyzna – mówię o prawdziwych mężczyznach, a nie o zapitych bydlakach – nastawiony winien być, i to też jest atawizm, na ochronę kobiety, na opiekuńczość. Opiekuńczość kobiety wyraża się w dyktowaniu: ona wie lepiej, co dla jej chłopa jest dobre, co powinien jeść, jak się ubierać, nawet co czytać, modeluje go na swój sposób.
Wiktionary
* rzecz. modelowanie n., model mrz./mos., modelacja ż., modelka ż.
* czas. zamodelować dk., wymodelować dk., umodelować dk.
* przym. modelowy
* przysł. modelowo
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób modelowy
Wiktionary
rzecz. model m., modelowanie n.
przym. modelowy
czas. modelować
Wiktionary
1. stanowiący najlepszy przykład; wzorcowy;
2. charakterystyczny dla czegoś, np. dla koncepcji, stylu;
3. związany z modelem, wzorem, np. modelem odlewniczym
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
użycie odpowiednich środków artystycznych w celu wydobycia plastyczności przedmiotu lub postaci w dziele sztuki
SJP.pl
Modelunek – użycie odpowiednich środków artystycznych w celu wydobycia plastyczności przedmiotu lub postaci w dziele sztuki. Zastosowanie światła i cienia (modelunek światłocieniowy). sprawia, że obiekt przedstawiony na płaskiej powierzchni zaczyna wyglądać jak trójwymiarowy. W ten sposób artysta, zamiast rysować tylko kontur, „modeluje” kształt, stopniując jasność. Tam, gdzie pada światło – jest jaśniej; gdzie go brakuje – pojawia się cień. Dzięki temu obiekt zyskuje objętość.
Wikipedia
urządzenie elektroniczne, którego zadaniem jest zamiana danych cyfrowych na analogowe sygnały elektryczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. urządzenie zmieniające sygnał elektryczny w postaci analogowej na sygnał cyfrowy, przystosowany do odbioru przez komputer i na odwrót;
Wiktionary
Modem (od modulator-demodulator) – urządzenie elektroniczne, które moduluje sygnał w celu zakodowania informacji cyfrowych, tak by mogły być przesyłane w wybranym medium transmisyjnym, a także demoduluje tak zakodowany sygnał w celu dekodowania odbieranych danych.
Wikipedia
(1.1) Modem zaczął wydawać dziwne dźwięki, a potem nie chciał już się połączyć do sieci.
Wiktionary
IPA: ˈmɔdɛ̃m, AS: modẽm
Wiktionary
rzecz. modulator m., modulacja ż., demodulacja ż., modemiarz m., modemik mrz.
czas. modulować ndk., demodulować ndk.
przym. modemowy, modulowany, demodulowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od modem
Wiktionary
(1.1) To nie modem, lecz tylko mały modemik.
Wiktionary
rzecz. modem m.
Wiktionary
rodzaj pisma drukarskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;
(1.2) geogr. adm. włoska prowincja położona w regionie Emilia-Romania; ;
Wiktionary
Modena (po włosku [], w dialekcie modeńskim Modna []) – miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, w prowincji Modena. Leży w dolinie Padu. Przepływają przez nią dwie rzeki: Secchia i Panaro. 10 kilometrów na południe od miasta zaczynają się pierwsze wzniesienia Apeninów, a konkretnie Apeniny Toskańsko-Emiliańskie ("Appennino Tosco-emiliano").
Wikipedia
(1.1) Modena była wówczas jedynym miastem we Włoszech, w którym partia komunistyczna miała bezwzględną większość w radzie miejskiej, komuniści więc rządzili miastem z burmistrzem Rubensem Trivą na czele.
(1.1) W walce gwelfów z gibelinami Modena była po stronie zwolenników cesarza i walczyła z odległą o 40 km Bolonią. Bolońscy gwelfowie zwyciężyli w roku 1249 i Modena poddała się markizowi Ferrary Obizzo II d'Este. Jego następca, Obizzo III, przeniósł się do Modeny z całym dworem i tak zaczęło się panowanie książąt d'Este, które trwało aż do 1796 r.
Wiktionary
IPA: mɔˈdɛ̃na, AS: modẽna
Wiktionary
rzecz. modeńczyk mos., modenka ż.
przym. modeński
Wiktionary
(1.1) staroż. Mutyna, Mutina
Wiktionary
mieszkanka Modeny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Modeny
Wiktionary
rzecz. Modena ż.
:: fm. modeńczyk mos.
przym. modeński
Wiktionary
potocznie: osoba tworząca modyfikacje do gier, programów lub sprzętu komputerowego
SJP.pl
1. kierowanie dyskusją;
2. dawniej powściągliwość, umiarkowanie
SJP.pl
dawniej: członek stronnictwa o programie umiarkowanym
SJP.pl
dawniej: członek stronnictwa o programie umiarkowanym; moderant
SJP.pl
dawniej: poglądy umiarkowane, zwłaszcza polityczne
SJP.pl
1. określenie wykonawcze: umiarkowanie
2. umiarkowane tempo utworu
SJP.pl
1. osoba, która wpływa na postępowanie innych, łagodzi napięcia;
2. osoba prowadząca dyskusje w telewizji, radiu, na forach internetowych itp., dbająca o ich właściwy przebieg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) inform. osoba zarządzająca treścią oraz kontami użytkowników na poziomie wyższym niż zwykli uczestnicy, lecz niższym niż administratorzy;
(1.2) osoba, która kieruje dyskusją i czuwa nad jej właściwym przebiegiem, zwłaszcza w mediach
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) fiz. spowalniacz neutronów, mający zastosowanie w reaktorach jądrowych;
(2.2) muz. urządzenie do przyciszania dźwięku w pianinie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(2.1) Moderatorem najczęściej bywa woda lub ciężka woda, rzadziej już ostatnio grafit, zaś reflektorem materiał o małym przekroju czynnym do wychwytu neutronów, a dużym na rozpraszanie elastyczne – przeważnie beryl lub grafit.
Wiktionary
IPA: ˌmɔdɛˈratɔr, AS: moderator
Wiktionary
rzecz. moderowanie n., moderacja ż.
:: fż. moderatorka
czas. moderować ndk.
przym. moderacyjny
Wiktionary
kobieta prowadząca dyskusje w telewizji, radiu, na forach internetowych itp., dbająca o ich właściwy przebieg; także kobieta godząca spierające się strony
SJP.pl
zajęcie moderatora
SJP.pl
nowoczesny, współczesny
SJP.pl
1. środowiskowo o modernizmie
2. ugrupowanie artystów (literatów, malarzy itp.) hołdujących poglądom modernistycznym
SJP.pl
Moderna, Inc. – amerykańskie przedsiębiorstwo biotechnologiczne z siedzibą w Cambridge pod Bostonem.
Wikipedia
artysta lub myśliciel związany z modernizmem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest modernistyczne
Wiktionary
rzecz. modernizm m., modernista m., modernistka ż.
przym. modernistyczny
przysł. modernistycznie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z modernizmem, dotyczący modernizmu
przymiotnik jakościowy
(2.1) podobny do modernizmu, mający cechy modernizmu
Wiktionary
(2.1) Dworzec wzniesiono w stylu eklektyzmu z elementami modernistyczno-secesyjnymi.
Wiktionary
rzecz. modernizm mrz., modernista mos., modernistka ż., modernistyczność ż.
przysł. modernistycznie
Wiktionary
unowocześnienie czegoś, ulepszenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) unowocześnienie, uwspółcześnienie produktu, trwałe ulepszenie prowadzące do zwiększenia jego wartości użytkowej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Modernizacji ronda Zesłańców Syberyjskich warszawscy kierowcy czekają jak kania dżdżu – codziennie tworzą się tam gigantyczne korki.
Wiktionary
IPA: ˌmɔdɛrʲɲiˈzat͡sʲja, AS: moderʹńizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. modernizowanie n.
czas. modernizować ndk., zmodernizować dk.
przym. modernizacyjny
Wiktionary
związany z modernizacją
SJP.pl
osoba dokonująca modernizacji
SJP.pl
kobieta dokonująca modernizacji
SJP.pl
zespół kierunków w kulturze i sztuce przełomu XIX i XX wieku, które charakteryzowały się m.in. przeciwstawieniem się pozytywistycznemu realizmowi, kulturze i moralności mieszczańskiej, głoszeniem indywidualizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. szt. ogół kierunków awangardowych eksponujących rolę indywidualizmu w twórczości, nacechowany symbolizmem i estetyzmem;
(1.2) teol. katolicki ruch religijny przełomu XIX i XX w. uznający potrzebę dostosowania doktryny do sytuacji w danej epoce dziejów Kościoła;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Postmodernizm to kierunek artystyczny, który stawia pod znakiem zapytania podstawowe zasady i idee modernizmu.
Wiktionary
IPA: mɔˈdɛrʲɲism̥, AS: moderʹńism̦
Wiktionary
rzecz. modernistyczność ż., modernista mos., modernistka ż.
przym. modernistyczny
przysł. modernistycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|modernizować.
Wiktionary
IPA: ˌmɔdɛrʲɲizɔˈvãɲɛ, AS: moderʹńizovãńe
Wiktionary
czas. modernizować
rzecz. modernizacja ż.
Wiktionary
czynić współczesnym, nowoczesnym, dostosowywać do współczesności; aktualizować, uaktualniać, unowocześniać, uwspółcześniać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zmodernizować)
(1.1) dokonywać modernizacji; czynić bardziej nowoczesnym
czasownik zwrotny niedokonany modernizować się (dk. zmodernizować się)
(2.1) ulegać modernizacji; stawać się nowoczesnym
Wiktionary
rzecz. modernizator mos., modernizowanie n., modernizacja ż.
czas. zmodernizować dk.
przym. modernizacyjny
Wiktionary
(1.1) unowocześniać, uwspółcześniać
(2.1) unowocześniać się
Wiktionary
1. czuwać nad właściwym przebiegiem dyskusji; sterować, kierować dyskusją;
2. łagodzić napięcia pomiędzy ludźmi
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. czuwać nad właściwym przebiegiem dyskusji; sterować, kierować dyskusją;
2. łagodzić napięcia pomiędzy ludźmi
SJP.pl
przestarzałe: ekwipunek żołnierski
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Modest – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa "modestus, -a, -um" oznaczającego „umiarkowany, skromny”.
W średniowieczu w Polsce nie było używane, nadal imię rzadkie, o malejącej w XXI wieku popularności. W marcu 2001 roku zanotowano 455 mężczyzn o tym imieniu, natomiast w styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 217 Modestów.
Wikipedia
(1.1) Podarowałam Modestowi czarny szalik.
Wiktionary
IPA: ˈmɔdɛst, AS: modest
Wiktionary
rzecz. Modesta ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Modesta – żeński odpowiednik imienia Modest. Patronką tego imienia jest św. Modesta z Trewiru, benedyktynka, zm. ok. 680 r.
Wikipedia
dawniej: umiarkowanie, skromność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. skromność
Wiktionary
(1.1) Jedni, fałszywej modestii pełni, zwierzają się czytelnikowi (choć ich o to nie prosił), jako pełni wielkiej dystynkcji i niemniejszej doskonałości przyjaciele przymusili ich do wydania na świat tego, co dla własnej satysfakcji napisawszy, chcieli mieć w ukryciu.
Wiktionary
IPA: mɔˈdɛstʲja, AS: modestʹi ̯a
Wiktionary
Modest z małżonką; Modestowie
SJP.pl
Modest z małżonką; Modestostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Modesta lub z nim związany
SJP.pl
mieszkaniec Modeny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Modeny
Wiktionary
(1.1) W dwunastu pieśniach oktawą opowiada Tassoni o wojnie między Modeną i Bolonią z powodu drewnianego wiadra, które modeńczycy zabrali swym wrogom podczas najazdu (w 1325 r.).
Wiktionary
rzecz. Modena ż.
:: fż. modenka ż.
przym. modeński
Wiktionary
przymiotnik od: Modena (miasto we Włoszech)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Modeną, dotyczący Modeny, wywodzący się z Modeny
Wiktionary
(1.1) Na jednej ze ścian sanktuarium znajduje się płyta nagrobna upamiętniająca księdza Giuseppe Messoriego, kanonika modeńskiej katedry, który chciał być pochowany pod ufundowaną przez siebie wieżą.
Wiktionary
rzecz. Modena ż., modeńczyk mos., modenka ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Modesty lub z nią związany
SJP.pl
[czytaj: modiLIAani] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|modlić.
Wiktionary
(1.1) Książkę do modlenia włożyłam do szuflady koło łóżka.
Wiktionary
rzecz. modły nmos., pomodlenie n., modlitewnik mrz., modlitwa ż.
czas. wymodlać, wymodlić, wymadlać, modlić ndk.
przym. rozmodlony
przysł. modlitewnie
Wiktionary
Modlibogowice – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Rychwał.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Modlibogowice, po jej zniesieniu w gromadzie Rychwał. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.
Wikipedia
1. miasto w Polsce;
2. nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Modliborzyce – miasto w województwie lubelskim, w powiecie janowskim, położone na Równinie Biłgorajskiej.
Miejscowość ta od 1631 do 1869 roku posiadała prawa miejskie. W latach 1975–1998 administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego. Od 1 stycznia 2014 ponownie jest miastem.
Wikipedia
przymiotnik od: Modliborzyce
SJP.pl
mieszkaniec Modliborzyc (miasta lub wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Modliborzyc (miasta lub wsi w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
podzwrotnikowa roślina pnąca z rodziny motylkowatych
SJP.pl
Modligroszek, paciornik, paciorkowiec, abrus, koralin ("Abrus") – rodzaj roślin z rodziny bobowatych ("Fabaceae"). Obejmuje 19 gatunków. Występują one na wszystkich kontynentach w strefie równikowej.
Wikipedia
Modlikowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie złotoryjskim, w gminie Zagrodno.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. dzielnica Nowego Dworu Mazowieckiego;
2. osada w Polsce;
3. kolonia w Polsce
SJP.pl
Modlin (dawn. ros. Новогеоргиевск, "Nowogeorgijewsk") – prawobrzeżna część Nowego Dworu Mazowieckiego, miasta w województwie mazowieckim, w powiecie nowodworskim. Składa się z oficjalnych części miasta: Modlin Stary i Modlin-Twierdza. Znajduje się tu też modlińskie lotnisko.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Modlina
SJP.pl
mieszkanka Modlina
SJP.pl
Modliszewice – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Końskie. Ma status sołectwa.
Prywatna wieś szlachecka "Modliszowice", położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie opoczyńskim województwa sandomierskiego.
Wikipedia
Modliszewko – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Gniezno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego. Dziś Modliszewko jest wsią sołecką w gminie Gniezno, położoną w północno-wschodniej części województwa wielkopolskiego. Zachowała czytelny układ przestrzenny dawnej wsi o charakterze ulicówki, z zabudową rozciągniętą wzdłuż głównej drogi i z pozostałościami dawnych siedlisk gospodarczych.
Wikipedia
Modliszewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Gniezno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
1. drapieżny owad, którego samica po zapłodnieniu pożera swego partnera;
2. kobieta zdobywająca i wykorzystująca mężczyzn dla własnej satysfakcji, bawiąca się ich uczuciami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. nazwa systematyczna|Mantodea|ref=tak., drapieżny owad z rzędu Mantodea, przypominający osobę ze złożonymi rękoma do modlitwy;
(1.2) przen. kobieta, niszcząca kochających ją mężczyzn
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W południowej Polsce występuje modliszka zwyczajna objęta ochroną gatunkową.
Wiktionary
IPA: mɔˈdlʲiʃka, AS: modlʹiška
Wiktionary
rzecz. modlitwa ż., modła ż., modlitewnik mrz.
przym. modlitewny, modliszkowy
przysł. modlitewnie
Wiktionary
(1.2) kobieta fatalna, femme fatale
Wiktionary
rząd owadów uskrzydlonych
SJP.pl
Modliszki (Mantodea) – rząd owadów, które najliczniej występują w strefie tropikalnej i subtropikalnej. Swoją nazwę zawdzięczają pozycji, przypominającej osobę z rękami złożonymi do modlitwy. W południowej Polsce występuje chroniona modliszka zwyczajna ("Mantis religiosa"). Opisano ponad 2300 gatunków modliszek.
Wikipedia
rodzina owadów z rzędu modliszek
SJP.pl
Modliszkowate (Mantidae) – rodzina owadów z rzędu modliszek.
Stanowią one największą, obejmującą około ¼ wszystkich gatunków, rodzinę z tego rzędu. W Polsce występuje tylko jeden gatunek – modliszka zwyczajna ("Mantis religiosa").
Wikipedia
1. przypominający modliszkę - owada;
2. zachowujący się jak modliszka - kobieta;
3. charakterystyczny dla modliszki - kobiety, np. modliszkowaty charakter;
4. wykorzystujący i niszczący drugą osobę, np. modliszkowaty związek;
5. o cechach modliszkowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z modliszką, dotyczący modliszki
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do modliszki, będący jej własnością
przymiotnik jakościowy
(3.1) taki jak u modliszki, charakterystyczny dla modliszki
Wiktionary
rzecz. modła ż., modlitwa ż., modliszka ż.
przym. modlitewnie
przysł. modlitewnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. modlitewny
Wiktionary
IPA: ˌmɔdlʲiˈtɛbnɨ, AS: modlʹitebny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na modlitwie
Wiktionary
(1.1) Zgromadziliśmy się na Świętej Górze Grabarce by modlitewnie rozpamiętywać Przemienienie Pańskie.
Wiktionary
rzecz. modlitwa ż., modlitewnik m., modła ż., modły nmos., modlenie n., pomodlenie n., wymodlenie n., modliszka ż.
czas. modlić się ndk., pomodlić się dk., wymodlić dk.
przym. modlitewny, modliszkowy, rozmodlony
Wiktionary
zbiór pieśni religijnych i modlitw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. książka zawierająca zbiór pieśni religijnych i modlitw;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌmɔdlʲiˈtɛvʲɲik, AS: modlʹitevʹńik
Wiktionary
rzecz. modlitwa ż., modła ż., modliszka ż., modlenie n.
czas. modlić się
przym. modlitewny, modlitewnie
przysł. modlitewnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z modlitwą, dotyczący modlitwy
Wiktionary
IPA: ˌmɔdlʲiˈtɛvnɨ, AS: modlʹitevny
Wiktionary
rzecz. modlitwa ż., modlitewnik m., modły nmos., modła ż., modliszka ż.
czas. modlić się, wymodlić, pomodlić się
przym. rozmodlony, modlitewnie
przysł. modlitewnie
Wiktionary
1. skierowanie myśli lub słów do osoby boskiej, będącej przedmiotem kultu religijnego;
2. tekst modlitewny o ustalonej formie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. forma kultu religijnego, kierowanie myśli do boga, świętych, aniołów, ogólnie do sfery sacrum;
(1.2) rel. rytualny tekst modlitwy (1.1) – wypowiadany lub napisany
Wiktionary
Modlitwa – dwuznaczne pojęcie religijne:
Modlitwa w pierwszym znaczeniu może być formą medytacji. Modlitwa w drugim znaczeniu bywa formą sztuki pisarskiej, a konkretniej poezji – istnieje kategoria poezji religijnej. Takie utwory literackie bywają podstawą dla innych form sztuki, np. kaligrafii, typografii, innych sztuk wizualnych oraz muzyki.
Wikipedia
(1.1) Wierni zgromadzili się na wieczorną modlitwę.
(1.2) W pokładowym informatorze zamieszczono modlitwę dla podróżnych.
Wiktionary
IPA: mɔˈdlʲitfa, AS: modlʹitfa
Wiktionary
rzecz. modlitewnik mrz., modła ż., modły lm nm., modlenie n., pomodlenie n., wymodlenie n., modliszka ż.
czas. modlić się ndk., pomodlić się dk., wymodlić dk.
przym. modlitewny, modliszkowy, rozmodlony, modlitewnie
przysł. modlitewnie
Wiktionary
modlić się - odmawiać modlitwę
SJP.pl
przymiotnik od: Modlin
SJP.pl
Modlnica – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Wielka Wieś.
W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Modlnica, po jej zniesieniu przez zmianę siedziby w gromadzie Wielka Wieś. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa krakowskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Wielka Wieś;
Wiktionary
Modlniczka – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Wielka Wieś, nad potokiem Wędonką. W latach 1975–1998 w województwie krakowskim.
Nazwa Modlniczki, niegdyś zwanej "Modlnicą Małą", wywodzi się od Modlnicy zwanej "Modlnicą Dużą". Modlniczka zatem była uważana za przysiółek, część Modlnicy. Wieś ma przysiółki: Budzyń, Czcie, Pod Laskiem, Skotnica.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Warszawa. człowiek, który modnie się ubiera
Wiktionary
1. kobieta zajmująca się projektowaniem i tworzeniem damskich nakryć głowy; modystka, kapeluszniczka;
2. dawniej:
a) kobieta zajmująca się szyciem i sprzedażą damskich ubiorów;
b) właścicielka damskiego domu mody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. kobieta zajmująca się szyciem i sprzedażą ubiorów
Wiktionary
(1.1) Wtem w drzwiach pojawiła się modniarka ze swoimi sukniami.
Wiktionary
rzecz. modniarstwo n.
:: fm. modniarz m.
przym. modniarski
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący modniarstwa
Wiktionary
rzecz. modniarz m., modniarstwo n., modniarka ż.
Wiktionary
1. dawniej: szycie i sprzedaż odzieży;
2. wyroby modniarskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. szycie i sprzedaż ubiorów
Wiktionary
(1.1) W wolnych chwilach Agata zajmowała się modniarstwem.
Wiktionary
rzecz. modniarka ż., modniarz m.
przym. modniarski, modowy
Wiktionary
dawniej:
1. człowiek zajmujący się projektowaniem wzorów ubiorów damskich;
2. właściciel damskiego domu mody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) daw. mężczyzna zajmujący się szyciem i sprzedażą ubiorów
Wiktionary
(1.1) Modniarz nie chciał jednak zejść z ceny swojej sukni.
Wiktionary
rzecz. modniarstwo n.
:: fż. modniarka ż.
przym. modniarski
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób modny, zgodnie z modą
Wiktionary
IPA: ˈmɔdʲɲɛ, AS: modʹńe
Wiktionary
rzecz. moda ż., modniś mos., modnisia ż., modność ż.
przym. modny, modowy
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: modnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: modny
SJP.pl
osoba któa ładnie się ubiera; bez oryginalności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) iron. elegantka
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. zob. modniś.
Wiktionary
rzecz. moda ż.
:: fm. modniś m.
przym. modny, modowy
przysł. modnie
Wiktionary
mężczyzna ubierający się według najnowszej mody; elegant, strojniś, galant, dandys
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) iron. elegant
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. zob. modnisia.
Wiktionary
IPA: ˈmɔdʲɲiɕ, AS: modʹńiś
Wiktionary
rzecz. moda ż.
:: fż. modnisia ż.
przym. modny, modowy
przysł. modnie
Wiktionary
(1.1) elegancik, fircyk, strojniś
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest modne; cecha tych, którzy są modni
Wiktionary
rzecz. moda ż.
przym. modny
przysł. modnie
Wiktionary
zgodny z najnowszymi trendami
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) będący w modzie, popularny; powszechny przez jakiś czas
Wiktionary
(1.1) Nie lubię modnych ras psów.
Wiktionary
IPA: ˈmɔdnɨ, AS: modny
Wiktionary
rzecz. moda ż., modniś m., modnisia ż., modność ż.
przym. modowy
przysł. modnie
Wiktionary
(1.1) na topie, na fali
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
środowiskowo: zmieniać elementy gry komputerowej
SJP.pl
1. potocznie: związany z modą, dotyczący mody;
2. środowiskowo: związany z modem, dotyczący moda (modyfikacji gry komputerowej)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. związany z modą
Wiktionary
IPA: mɔˈdɔvɨ, AS: modovy
Wiktionary
rzecz. moda ż., modniarstwo n., modniś m., modnisia ż., model m., modelka ż., modeling m.
przym. modny
przysł. modnie
Wiktionary
zdrobnienie od: modrak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od modrak
Wiktionary
rzecz. modrak m.
Wiktionary
1. roślina z rodziny krzyżowych o liściach i łodydze zabarwionych sinawo i białych kwiatach zebranych w grona;
2. regionalnie: chaber, bławatek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) rodzaj roślin należący do rodziny kapustowatych;
(1.2) gw-pl|Poznań. bot. chaber, bławatek
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) gatunek ptaka z rodziny muchołówkowatych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz.
:: zdrobn. modraczek m.
przym. modry, modrakowy
przysł. modro
Wiktionary
(1.2) chaber bławatek
Wiktionary
→ modrak
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) reg. pozn. niebieski
Wiktionary
(1.1) W nowych strojach w kolorze biało-modrakowym drużyna prezentowała się znakomicie. (z Internetu)
Wiktionary
rzecz. modrak m.
Wiktionary
(1.1) zob. niebieski.
Wiktionary
motyl z rodziny o tej samej nazwie
SJP.pl
motyl z rodziny o tej samej nazwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Parus caeruleus|ref=tak., sikora modra;
Wiktionary
IPA: mɔˈdraʃka, AS: modraška
Wiktionary
(1.1) sikora modra
Wiktionary
rodzina motyli dziennych, licząca około 6000 gatunków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ent. nazwa systematyczna|Lycaenidae|ref=tak., rodzina motyli dziennych licząca około 6000 gatunków;
Wiktionary
Modraszkowate (Lycaenidae) − rodzina motyli dziennych, licząca około 6000 gatunków (z czego na terenie Polski wykazano 49 gatunków). Są to motyle małe lub średniej wielkości (od 1,5 cm do 8 cm rozpiętości skrzydeł), występujące we wszystkich zoogeograficznych krainach świata.
Wikipedia
(1.1) Modraszek arion należy do rodziny modraszkowatych.
Wiktionary
rzecz. modraszek mzw., modraszki lm. nmos.
Wiktionary
o cechach modraszkowatych (rodzina motyli)
SJP.pl
niezupełnie modry; niebieskawy, błękitnawy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) koloru niezupełnie modrego; niebieskawy
Wiktionary
przym. modry
Wiktionary
(1.1) błękitnawy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) reg-pl|Poznań. farba do barwienia tkanin
Wiktionary
czas. modrzyć
Wiktionary
rodzaj ptaków z podrodziny papug neotropikalnych
SJP.pl
rodzaj grzybów z rodziny borowikowatych
SJP.pl
amazonka modrobrewa, wróbliczka modrobrewa - gatunki ptaków z rodziny papugowatych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) o modrym czole
Wiktionary
(1.1) niebieskoczelny
Wiktionary
1. mający modry dziób;
2. mewa modrodzioba - gatunek dużego ptaka wędrownego z rodziny mewowatych; mewa czarnonoga, mewa biała;
3. srebrzanka modrodzioba - gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych
SJP.pl
kormoran modrogardły, żołna modrogardła - gatunki ptaków
SJP.pl
modrogończyk wędrowiec, modrogończyk białopręgi - gatunki motyla z rodziny modraszkowatych
SJP.pl
modrogrzbiecik tęposterny - gatunek ptaka z rodziny gorzykowatych
SJP.pl
gatunek ptaka z rzędu wróblowych
SJP.pl
Modrogłówka ("Ifrita kowaldi") – gatunek ptaka z rodziny modrogłówek (Ifritidae), której jest jedynym przedstawicielem. Mały ptak zamieszkujący endemicznie Nową Gwineę, nie jest zagrożony wyginięciem. Modrogłówki należą do drugiego, obok "Pitohui", rodzaju, którego przedstawiciele są trujący. Pochodzenie batrachotoksyn znajdujących się w ciele ptaków z obu rodzajów jest niejasne, prawdopodobnie ptaki pozyskują ją z pokarmu.
Wikipedia
tragopan modrolicy, czapla modrolica - gatunki ptaków
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny papug wschodnich
SJP.pl
czapla modronosa - gatunek ptaka brodzącego z rodziny czaplowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma niebieski nos
Wiktionary
(1.1) Zza szafy powychodziły modronose stworki i pomaszerowały w stronę spiżarki.
Wiktionary
rodzaj ryb akwariowych z rzędu aterynokształtnych
SJP.pl
mający ciemnoniebieskie oczy; niebieskooki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) poet. taki, który ma ciemnoniebieskie oczy
Wiktionary
(1.1) Miał król córkę jedyną, królewnę modrooką, ślicznego była liczka, kochano ją głęboko.
Wiktionary
IPA: ˌmɔdrɔˈːci, AS: modr•oḱi
Wiktionary
rzecz. modrooczka
Wiktionary
koralnik modropłatkowy - gatunek ptaka z rodziny koralników
SJP.pl
1. mający modre skrzydła;
2. cyranka modroskrzydła - gatunek ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych;
3. łąkówka modroskrzydła - gatunek ptaka z rodziny papug wschodnich; łąkówka niebieskoskrzydła;
4. kurtaczek modroskrzydły - gatunek małego ptaka z rodziny kurtaczków
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma modre skrzydła
Wiktionary
IPA: ˌmɔdrɔˈskʃɨdwɨ, AS: modroskšydu̯y
Wiktionary
(1.1) niebieskoskrzydły
Wiktionary
żołna modrosterna - gatunek ptaka z rodziny żołn
SJP.pl
szary o modrym odcieniu
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny krukowatych
SJP.pl
północnoamerykański ptak z rodziny krukowatych
SJP.pl
Modrowroniec ("Gymnorhinus cyanocephalus") – gatunek średniego ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae). Zamieszkuje zachodnią część Ameryki Północnej. Osiadły.
Wikipedia
rodzaj ptaków z rodziny krukowatych
SJP.pl
zielony o modrym odcieniu
SJP.pl
żółty o modrym odcieniu
SJP.pl
intensywnie niebieski; ciemnoniebieski, ciemnobłękitny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) niebieski o dużej intensywności
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. niebieski
Wiktionary
rzecz. modrak mrz.
przym. modrawy
przysł. modro
Wiktionary
(1.1) ciemnoniebieski, ciemnobłękitny
Wiktionary
Modryniec ( "Модринець") – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Mircze. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 844
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa zamojskiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Mircze. Według Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań (III 2011 roku) miała 451 mieszkańców i była piątą co do wielkości miejscowością gminy.
Wikipedia
1. regionalna nazwa grzyba kapeluszowego z rodziny zasłonakowatych; zasłonak, bedłka, gąska;
2. modrzaczek siny - gatunek mchu, mszak z rodziny modrzaczkowatych, tworzący charakterystyczne, wypukłe poduchy, w Polsce pod częściową ochroną
SJP.pl
grzyb z rodziny borowikowatych
SJP.pl
Modrzak (niem. "Blauberg", 535 m n.p.m.) – szczyt w Karkonoszach, w obrębie Kowarskiego Grzbietu.
Jest najdalej na północ położonym wzniesieniem Kowarskiego Grzbietu. Leży pomiędzy Krzaczyną a Kowarami.
Zbudowany ze skał metamorficznych wschodniej osłony granitu karkonoskiego – głównie gnejsów.
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: modro
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|modrzyć.
Wiktionary
IPA: mɔˈḍʒɛ̃ɲɛ, AS: moḍžẽńe
Wiktionary
czas. modrzyć
Wiktionary
fartuch lub zapaska koloru modrego (część śląskiego stroju ludowego); modrzyniec
SJP.pl
1. drzewo iglaste z rodziny sosnowatych (Larix), występujące w kilkunastu gatunkach
2. drewno tego drzewa; modrzewina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Larix|Mill.|ref=tak., drzewo iglaste z rodzaju sosnowatych, o delikatnych, jasnozielonych igłach, opadających na zimę;
(1.2) techn. drewno z modrzewia (1.1)
Wiktionary
Mo
Wikipedia
(1.1) Na podwórzu rósł wielki modrzew.
(1.2) We wsi Nowa Biela stał kiedyś kościółek z modrzewia.
Wiktionary
IPA: ˈmɔḍʒɛf, AS: moḍžef
Wiktionary
rzecz. modrzewina ż., Modrzew m., Modrzewina ż., Modrzewiec m., Modrzewko n., Modrzewiowa ż., Modrzewie nmos., Modrzewo n., modrzewiowe nmos.
:: zdrobn. modrzewik m.
przym. modrzewiowy
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński świyrk, gw. Ostródzkie,Olsztyn cis
(1.2) modrzewina
Wiktionary
krobnik modrzewiaczek - gatunek motyla, szkodnik modrzewi; Eupista laricella
SJP.pl
wskaźnica modrzewianeczka - gatunek motyla z rodziny zwójkowatych
SJP.pl
Modrzewiec – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie świdwińskim, w gminie Rąbino.
Wikipedia
drewno modrzewia; modrzew
SJP.pl
Modrzewina (niem. "Lärchwalde") – dawna podelbląska wieś na której współcześnie powstaje dzielnica Elbląga, stanowiąca główny teren rozwoju miasta. Leży na północ od największych osiedli mieszkaniowych miasta – Nad Jarem i Zawady. 380 ha terenu zostało podzielone na dwie strefy: przemysłową Modrzewina-Południe oraz mieszkaniową Modrzewina-Północ.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) składający się z modrzewia
(1.2) wykonany z drewna lub innej części modrzewia
(1.3) będący częścią modrzewia
Wiktionary
(1.1) Do cmentarza prowadzi długa, modrzewiowa aleja.
(1.2) Dach, pokryty korą modrzewiową, także przysypany był gliną i ziemią.
(1.3) Pomiędzy dubeltowymi oknami, na przyrudziałej wacie, szyszki jodłowe i modrzewiowe, woń stęchłego drewna szła, cień pod parapetem, też godny uwagi.
Wiktionary
IPA: ˌmɔḍʒɛˈvʲjɔvɨ, AS: moḍževʹi ̯ovy
Wiktionary
rzecz. modrzew m., modrzewina ż.
Wiktionary
trująca krzewinka z rodziny wrzosowatych o skórzastych, zimotrwałych liściach, dzbaneczkowatych, bladoróżowych kwiatach i drobnych, różowych owocach; andromeda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Andromeda|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny wrzosowatych;
Wiktionary
Mo
Wikipedia
IPA: ˌmɔḍʒɛvʲˈɲit͡sa, AS: moḍževʹńica
Wiktionary
(1.1) rozmarynek, andromeda
Wiktionary
rodzaj drzew z rodziny sosnowatych
SJP.pl
Modrzewo – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, w gminie Suchań, położona na północny wschód od Suchania (siedziby gminy) i na wschód od Stargardu (siedziby powiatu).
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Modrzewski (Modrzejewski, Rygisz-Modrzewski, Rygisz-Modrzejewski) – kaszubski herb szlachecki, być może odmiana herbu Rudgis (Rygisz).
Wikipedia
dawniej: stawać się ciemnoniebieskim; błękitnieć; niebieścieć; niebieszczeć
SJP.pl
1. ptak z rodziny chruścieli;
2. rodzaj roślin z rodziny astrowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
fartuch lub zapaska koloru modrego (część śląskiego stroju ludowego); modrzeniec
SJP.pl
rzadko: modrzyć się - odróżniać się od tła niebieskim kolorem; błękitnieć, niebieścieć, niebieszczeć, niebieścić się, niebieszczyć się
SJP.pl
czasownik
(1.1) przest. farbować na niebiesko
(1.2) reg-pl|Poznań. barwić (tkaninę) farbką
Wiktionary
rzecz. modre n., modrzenie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przedstawiciel subkultury młodzieżowej popularnej w latach sześćdziesiątych XX wieku
SJP.pl
Mods – subkultura młodzieżowa powstała w Wielkiej Brytanii z końcem lat 50. XX wieku, skupiająca głównie młodych mieszkańców miast, których łączyły zamiłowanie do określonej muzyki, mody i stylu życia oraz wspólny środek transportu – skuter. Ruch osiągnął szczyt popularności w latach 1963–1965, a jako spójna całość przestał istnieć około roku 1967.
Wikipedia
1. dostosowanie siły, wysokości i intonacji głosu do treści wypowiedzi
2. w fizyce: proces, w którym przebieg o jednej formie przekształca się w przebieg o innej formie
3. w muzyce: zmiany w głosie jako element techniki wokalnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. celowa zmiana wybranego parametru
Wiktionary
Modulacja – samorzutna lub celowa zmiana parametrów sygnału. Jeżeli modulowane są sygnały sinusoidalne, to proces ten może powodować zmiany amplitudy, częstotliwości lub fazy drgań. W przypadku fal prostokątnych (często stosowanych w technice cyfrowej) procesowi modulacji podlega szerokość, amplituda, pozycja (układ) oraz gęstość impulsów.
Wikipedia
czas. modulować ndk.
przym. modulacyjny
rzecz. modem mrz.
Wiktionary
związany z modulacją
SJP.pl
w językoznawstwie: nieodmienna część mowy charakteryzująca stosunek treści zdania do rzeczywistości; wyraz modalny
SJP.pl
Modulant, wyraz modalny – nieodmienna część mowy, znaczeniowo samodzielna, lecz niewchodząca w związki składniowe (pozostająca poza strukturą wypowiedzenia lub wykazująca luźny związek z pozostałymi leksemami w zdaniu). Modulanty to klasa wyrazów, do której zaliczamy (szeroko rozumiane) tradycyjne partykuły oraz niektóre przysłówki.
Wikipedia
własność obiektów algebraicznych
SJP.pl
Modularność – własność obiektów algebraicznych pierwotnie zaobserwowana w teorii grup przez Richarda Dedekinda, stąd znana też jako "prawo modularności Dedekinda", a następnie przeniesiona na grunt teorii pierścieni i teorii modułów. Naturalnym kontekstem okazała się jednak teoria krat – kraty spełniające tę własność nazwano "kratami modularnymi".
Wikipedia
składający się z modułów; modułowy
SJP.pl
podział na moduły
SJP.pl
1. w muzyce: przyrząd wskazujący zmiany wysokości dźwięku
2. w technice: przyrząd do modulacji
SJP.pl
Modulator – układ elektroniczny lub optoelektroniczny, który realizuje proces modulacji. Modulator jest urządzeniem o dwóch wejściach: jedno dla sygnału, który nazywa się sygnałem nośnym lub falą nośną (najczęściej, choć niekoniecznie jest to sygnał o wielkiej częstotliwości) oraz drugie wejście dla sygnału modulującego (najczęściej sygnału małej częstotliwości), który bywa również nazywany sygnałem informacyjnym. Na wyjściu modulatora pojawia się sygnał zmodulowany.
Wikipedia
operacja wyznaczania reszty z dzielenia jednej liczby przez drugą
SJP.pl
Modulo (łac. "modulus" - "odmierzone") – operacja wyznaczania reszty z dzielenia jednego typu liczbowego przez drugi. W dalszym ciągu napis formula_1 będzie oznaczał, iż formula_2 jest resztą z dzielenia formula_3 przez formula_4
Są różne sposoby określania reszty, a komputery i kalkulatory mają różne sposoby przechowywania i reprezentowania liczb, więc wynik operacji modulo zależy od języka programowania i/lub sprzętu.
Wikipedia
1. zmieniać stopień natężenia czegoś, głównie głosu i dźwięku;
2. w muzyce: powodować przejście melodii z jednej tonacji w inną;
3. w fizyce: zmieniać okresowo lub nieokresowo wielkość fizyczną
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zmodulować)
(1.1) muz. techn. zmieniać parametry sygnału, tonu, dźwięku, głosu w sposób kontrolowany
Wiktionary
rzecz. modem mrz., modulacja ż., modulowanie n.
przym. modulacyjny
Wiktionary
1. w filozofii XVII i XVIII wieku: zmienna cecha przedmiotu w odróżnieniu od jego cechy stałej (atrybutu);
2. w statystyce: wartość liczbowa powtarzająca się najczęściej w wielu pomiarach
SJP.pl
Modus ("pl." modi) – pojęcie filozoficzne o wielu znaczeniach.
W filozofii średniowiecznej słowem "modus" określano sposób bycia określonej rzeczy. W filozofii XVII i XVIII w. była to zmienna cecha przedmiotu lub (jak np. w monistycznej filozofii Spinozy) przemijające stany jednej, wiecznej i nieskończonej substancji powszechnej.
Wikipedia
1. jednostka o ustalonych wymiarach i cechach;
2. wartość bezwzględna liczby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wyodrębniony i wymienny zespół funkcjonalny, używany w ramach większej całości
(1.2) mat. wartość bezwzględna liczby
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. modularny, modułowy
Wiktionary
(1.1) blok, podzespół
Wiktionary
składający się z modułów; modularny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z modułów (odrębnych, wymiennych części)
Wiktionary
rzecz. moduł mrz.
Wiktionary
1. niewielka zmiana, przeróbka, poprawka czegoś, nienaruszająca istoty rzeczy;
2. efekt takiej zmiany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. przetworzenie, przerobienie
(1.2) książk. zmiana
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kalendarz gregoriański jest modyfikacją kalendarza juliańskiego.
(1.2) Klimat obszaru Koszalina kształtują masy powietrza napływające znad Oceanu Atlantyckiego, których cechy ulegają modyfikacji za sprawą sąsiedztwa Morza Bałtyckiego i deniwelacji terenu na granicy Pobrzeża Południowobałtyckiego i Pojezierza Pomorskiego.
Wiktionary
rzecz. modyfikowanie n., modyfikator m.
czas. pomodyfikować, zmodyfikować, modyfikować ndk.
przym. modyfikacyjny, modyfikowalny
Wiktionary
czynnik powodujący niewielką zmianę czegoś lub w czymś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) czynnik zmieniający, modyfikujący coś
Wiktionary
rzecz. modyfikowanie n., modyfikacja ż.
czas. pomodyfikować, modyfikować ndk.
Wiktionary
dający się modyfikować
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dający się modyfikować
Wiktionary
rzecz. modyfikacja ż., modyfikowanie n.
czas. pomodyfikować, modyfikować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|modyfikować.
Wiktionary
(1.1) Programowanie imperatywne polega w dużej mierze na modyfikowaniu wartości zmiennych (także na podstawie ich wcześniejszych wartości, chociaż nie musi to być regułą).
Wiktionary
IPA: ˌmɔdɨfʲikɔˈvãɲɛ, AS: modyfʹikovãńe
Wiktionary
rzecz. modyfikacja ż., modyfikator m.
czas. modyfikować, zmodyfikować
przym. modyfikowalny
Wiktionary
1. wprowadzać zmiany, poprawki, ulepszać;
2. modyfikować się - zmieniać się, przekształcać się częściowo
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zmodyfikować)
(1.1) poddawać coś drobnym zmianom
(1.2) daw. czynić coś mniej surowym lub dokuczliwym
Wiktionary
(1.1) Projekt ustawy modyfikuje dotychczasowe przepisy, zwiększając zakres swobody działania Agencji Rynku Rolnego, nadal nie precyzuje jednak zakresu przedmiotowego.
Wiktionary
IPA: ˌmɔdɨfʲiˈkɔvat͡ɕ, AS: modyfʹikovać
Wiktionary
rzecz. modyfikacja ż., modyfikowanie n., modyfikator m.
czas. pomodyfikować dk., zmodyfikować dk.
przym. modyfikacyjny, modyfikowalny
Wiktionary
(1.2) łagodzić
Wiktionary
1. wprowadzać zmiany, poprawki, ulepszać;
2. modyfikować się - zmieniać się, przekształcać się częściowo
SJP.pl
teksturowy materiał syntetyczny
SJP.pl
w architekturze starożytnej: wspornik podtrzymujący gzyms wieńczący
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. archit. rodzaj wspornika pod gzymsem w kształcie leżącej konsoli ozdobionej liściem akantu występujący w architekturze antycznej;
Wiktionary
Modylion (fr. "modillon", wł. "modiglione") – rodzaj ozdobnego wspornika, kroksztynu, w kształcie poziomej wolutowej konsoli lub esownicy ozdobionej liściem akantu oraz ornamentem łuskowym. Modyliony są charakterystyczne dla sztuki antycznej, zwykle podtrzymywały gzyms wieńczący.
Wikipedia
(1.1) Wśród zachowanych detali architektonicznych są modyliony podtrzymujące niegdyś gzyms świątyni.
Wiktionary
puszysta przędza do wyrobu dzianin
SJP.pl
1. osoba zajmująca się projektowaniem i tworzeniem damskich nakryć głowy; modniarz;
2. osoba znająca się na modzie i tworząca czyjś wizerunek; stylista;
3. przedstawiciel jednego ze średniowiecznych nurtów filozofii języka
SJP.pl
1. kobieta zajmująca się projektowaniem i tworzeniem damskich nakryć głowy; modniarka, kapeluszniczka;
2. kobieta znająca się na modzie i tworząca czyjś wizerunek; stylistka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzem. kobieta zajmująca się wyrabianiem damskich kapeluszy;
Wiktionary
Modystka, modniarka (z fr. "modiste") – kobieta zajmująca się zawodowo wyrobem i sprzedażą damskich kapeluszy (przeważnie filcowych), oraz ręcznie wyrabianych dodatków, takich jak: woalki (np. do ślubu, na pogrzeb), ozdoby i dodatki do sukienek pierwszej komunii świętej (np. białe wianuszki).
Wikipedia
(1.1) Minęły czasy, kiedy kapelusz był obowiązkowym elementem stroju, a dobre modystki były wprost rozrywane.
Wiktionary
IPA: mɔˈdɨstka, AS: modystka
Wiktionary
(1.1) modniarka
Wiktionary
odcisk, zgrubienie na skórze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) med. odcisk
Wiktionary
Zobacz też: Modzel – potok, dopływ Wierzbiaka.
Modzel (łac. "tyloma, callus") – ograniczone zgrubienie warstwy rogowej naskórka spowodowane przez powtarzalny ucisk, dlatego pojawiający się najczęściej w obrębie strony podeszwowej stopy i strony dłoniowej ręki.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. znaczne zgrubienie wysuszonego naskórka występujące głównie na stopach; zrogowacenie;
2. zgrubienie błon śluzowych, np. przełyku, żołądka, krtani, świadczące o stanie przedrakowym dotkniętych tym organów
SJP.pl
przypominający kształtem modzel (odcisk na skórze); nagniotkowaty
SJP.pl
intensywnie myśleć nad czymś, szukać rozwiązania, robić plany
SJP.pl
1. modlitwa;
2. wzorzec do naśladowania; model; sposób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. wzór, wzorzec, model czegoś, norma działania, metoda postępowania
(1.2) daw. modlitwa, prośba
(1.3) daw. bałwan, bożyszcze
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Twa modła ludu niech strzeże • I ziemię dobrze Ci znaną.
Wiktionary
(1.2-3)
rzecz. modlitwa ż., modlitewnik m., modły nmos., modlenie n., pomodlenie n., wymodlenie n., modliszka ż.
czas. modlić się ndk., pomodlić się dk., wymodlić dk.
przym. modlitewny, modliszkowy, modlitewnie
przysł. modlitewnie
Wiktionary
(1.1) wzór, model, wzorzec
(1.2) modlitwa, prośba
(1.3) bałwan, bożyszcze
Wiktionary
podniośle: modlitwy, błagania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) książk. modlitwy
Wiktionary
(1.1) Ty zaś nie wstawiaj się za tym narodem, nie zanoś za niego błagań ani modłów, ani też nie nalegaj na Mnie, bo cię nie wysłucham.
Wiktionary
rzecz. modlenie n., modlitwa ż.
czas. modlić się ndk., wymodlić dk.
przym. rozmodlony, modlitewny
przysł. modlitewnie
Wiktionary
[czytaj: mwalĄ, w odmianie: moellonu - czytaj: mwaLOnu itd.] uboczny produkt utleniania tranu, służący m.in. do natłuszczania skór; degras
SJP.pl
chłodny wyziew gazów wulkanicznych, złożony głównie z dwutlenku węgla, występujący na terenach wulkanicznych i powulkanicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. chłodny (poniżej 100°C), wyziew wulkaniczny składający się głównie z dwutlenku węgla i azotu;
(1.2) geol. otwór, przez który wydobywa się mofeta (1.1)
Wiktionary
Mofeta – rodzaj ekshalacji wulkanicznych, chłodny wyziew (o temperaturze poniżej 100 °C), zawierający głównie dwutlenek węgla, bez większej obfitości pary wodnej. Także otwór, z którego wydobywają się te ekshalacje.
W Polsce zjawisko można zaobserwować w okolicach Szczawnika, Tylicza i Złockiego (Beskid Sądecki). Największą w Polsce i najbardziej wydajną jest mofeta w Jastrzębiku, uznana za pomnik przyrody nieożywionej.
Wikipedia
IPA: mɔˈfɛta, AS: mofeta
Wiktionary
przym. mofetowy
Wiktionary
→ mofeta
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mofetą, dotyczący mofety
Wiktionary
rzecz. mofeta ż.
Wiktionary
jednostka administracyjna w Indiach; mufassal, mufassil
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Mogadiszu
Wiktionary
IPA: ˌmɔɡadʲiˈʃãɲĩn, AS: mogadʹišãńĩn
Wiktionary
rzecz. Mogadiszu n., mogadiszuanin mos.
:: fż. mogadiszanka ż., mogadiszuanka ż.
przym. mogadiszański, mogadiszuański
Wiktionary
(1.1) mogadiszuanin
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Mogadiszu
Wiktionary
IPA: ˌmɔɡadʲiˈʃãŋka, AS: mogadʹišãŋka
Wiktionary
rzecz. Mogadiszu n., mogadiszuanka ż.
:: fm. mogadiszuanin mos., mogadiszanin mos.
przym. mogadiszański, mogadiszuański
Wiktionary
(1.1) mogadiszuanka
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Mogadiszu
Wiktionary
IPA: ˌmɔɡadʲiˈʃãj̃sʲci, AS: mogadʹišãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. mogadiszuanka ż., mogadiszuanin mos., mogadiszanka ż., mogadiszanin mos., Mogadiszu n.
przym. mogadiszuański
Wiktionary
(1.1) mogadiszuański
Wiktionary
stolica Somalii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Somalii;
Wiktionary
Mo
Wikipedia
IPA: ˌmɔɡaˈdʲiʃu, AS: mogadʹišu
Wiktionary
rzecz. mogadiszanin mos., mogadiszanka ż., mogadiszuanin mos., mogadiszuanka ż.
przym. mogadiszuański, mogadiszański
Wiktionary
mieszkaniec Mogadiszu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Mogadiszu
Wiktionary
IPA: ˌmɔɡadʲiʃuˈwãɲĩn, AS: mogadʹišuu̯ãńĩn
Wiktionary
rzecz. Mogadiszu n., mogadiszanin mos.
:: fż. mogadiszuanka ż., mogadiszanka ż.
przym. mogadiszański, mogadiszuański
Wiktionary
(1.1) mogadiszanin
Wiktionary
mieszkanka Mogadiszu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Mogadiszu
Wiktionary
IPA: ˌmɔɡadʲiʃuˈwãnka, AS: mogadʹišuu̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Mogadiszu n., mogadiszanka ż.
:: fm. mogadiszuanin mos., mogadiszanin mos.
przym. mogadiszański, mogadiszuański
Wiktionary
(1.1) mogadiszanka
Wiktionary
przymiotnik od: Mogadiszu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Mogadiszu
Wiktionary
IPA: ˌmɔɡadʲiʃuˈwãj̃sʲci, AS: mogadʹišuu̯ãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. mogadiszuanka ż., mogadiszuanin mos., mogadiszanka ż., mogadiszanin mos., Mogadiszu n.
przym. mogadiszański
Wiktionary
(1.1) mogadiszański
Wiktionary
1. szczyt w Beskidach Zachodnich;
2. nazwa dwóch potoków w Polsce
SJP.pl
Mogielica – najwyższy szczyt Beskidu Wyspowego (1170,2 m). Wierzchołkowa część masywu Mogielicy jest nazywana przez miejscową ludność Kopą, ze względu na charakterystyczny kształt. W starszej literaturze można spotkać błędną nazwę „Mogielnica”. Z punktów widokowych, na szczycie i na polanach, rozpościerają się szerokie widoki na Beskid Wyspowy, Beskid Sądecki, Pieniny, Gorce, Tatry.
Wikipedia
1. miasto w Polsce;
2. nazwa kilku wsi w Polsce;
3. wieś na Ukrainie;
4. szczyt w Beskidzie Wyspowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Mo
Wikipedia
IPA: ˌmɔɟɛlʲˈɲit͡sa, AS: moǵelʹńica
Wiktionary
przymiotnik od: Mogielnica
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Mogielnicy
SJP.pl
mieszkanka Mogielnicy
SJP.pl
mieszkaniec Mogilan (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Mogilan (wsi w Polsce)
SJP.pl
1. wieś w Polsce;
2. wieś na Białorusi
SJP.pl
Mogilany – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Mogilany. Jest siedzibą gminy Mogilany.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mogilany. W latach 1975–1998 w województwie krakowskim.
Wikipedia
przymiotnik od: Mogilany
SJP.pl
przymiotnik od: Mogilno
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Mogilna
SJP.pl
mieszkanka Mogilna
SJP.pl
1. wieś w Polsce;
2. rzeka, dopływ Wieprza
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Mogilnice – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie augustowskim, w gminie Sztabin.
Wieś królewska ekonomii grodzieńskiej położona była w końcu XVIII wieku w powiecie grodzieńskim województwa trockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
dawniej cmentarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) składowisko na odpady najniebezpieczniejszych substancji
(1.2) daw. gwara. cmentarz
(1.3) przest. mogiła, grób
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. gwara. ptak drapieżny z gatunku orlik krzykliwy, nazwa systematyczna|Clanga pomarina|ref=tak.
Wiktionary
Mo
Wikipedia
rzecz. mogiła ż.
Wiktionary
(2.1) orlik, orlik krzykliwy, orlik mogilnik, orzeł czarny, orzeł krzykliwy, orzeł mniejszy, orzeł plamisty
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. nazwa dwóch wsi w Polsce;
3. jezioro w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Mogilno – miasto w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim, siedziba powiatu mogileńskiego i gminy miejsko-wiejskiej Mogilno. Siedziba dekanatu w archidiecezji gnieźnieńskiej. Ośrodek przemysłowy, centrum handlowo-usługowe dla okolicy o wysokiej kulturze rolnej. Ośrodek szkolnictwa i kultury. Według danych GUS z 31 grudnia 2023 roku Mogilno liczyło 10 972 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: mɔˈɟilnɔ, AS: moǵilno
Wiktionary
rzecz. Mogilnianin mos., Mogilnianka ż.
przym. mogileński
Wiktionary
przymiotnik od: Mogiła (dzielnica Krakowa)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mogiłą, dotyczący Mogiły
Wiktionary
rzecz. mogiła ż., Mogiła ż.
Wiktionary
miejsce w ziemi, w którym jest chowany zmarły; grób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce pochówku zmarłego w ziemi, opatrzone najczęściej jedynie krzyżem lub innym symbolem wiary
(1.2) pot. przen. fatalna sytuacja, sytuacja bez wyjścia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dziadek pokazywał mi w lesie zapomniane mogiły partyzantów.
(1.1) A potem wybucha rok 1830. I znowu nowe mogiły, wygnania, ofiary i syzyfowa praca od początku.
Wiktionary
IPA: mɔˈɟiwa, AS: moǵiu̯a
Wiktionary
rzecz. mogilnik m., Mogiła ż.
:: zdrobn. mogiłka ż.
przym. mogilny, mogiłowy, mogilski
Wiktionary
(1.1) grób
(1.2) kaplica
Wiktionary
mała mogiła
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
regionalnie: cmentarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) białystok. cmentarz
Wiktionary
kopiasty, stromościenny pagórek zbudowany ze skał węglanowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) pagór zbudowany ze skał wapiennych o stromych ścianach i kopulastym zwieńczeniu, ostaniec krasowy;
Wiktionary
Mogot (hum, hom) – ostaniec krasowy, w postaci izolowanego, zazwyczaj kopułowatego lub stożkowego wzgórza o bardzo stromych, skalistych zboczach, zbudowanego ze skał krasowiejących, które oparły się procesom denudacji. Mają wysokości względne do kilkuset metrów.
Wikipedia
(1.1) Mogoty powstają w wyniku procesów krasowych w klimacie gorącym i wilgotnym.
Wiktionary
IPA: ˈmɔɡɔt, AS: mogot
Wiktionary
tytuł władcy w Indiach w XVI wieku; osoba z tym tytułem
SJP.pl
miasto w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Niemczech nad Renem;
Wiktionary
Moguncja ( Mainz; Mayence, Moguntiacum/Mogontiacum) – miasto na prawach powiatu nad Renem w Niemczech, obecna stolica kraju związkowego Nadrenia-Palatynat, dawna stolica Arcybiskupstwa Moguncji w czasach Świętego Cesarstwa Rzymskiego. W starożytności Moguncja była twierdzą dominującą na zachodnim brzegu Renu, jako część północnych kresów Cesarstwa Rzymskiego.
Wikipedia
(1.1) Stolicą Nadrenii-Palatynatu jest Moguncja.
Wiktionary
IPA: mɔˈɡũnt͡sʲja, AS: mogũncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. moguncjanin mos., moguncjanka ż.
przym. moguncki
Wiktionary
mieszkaniec Moguncji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Moguncji
Wiktionary
IPA: ˌmɔɡũnˈt͡sʲjä̃ɲĩn, AS: mogũncʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Moguncja ż.
:: fż. moguncjanka ż.
przym. moguncki
Wiktionary
mieszkanka Moguncji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Moguncji
Wiktionary
IPA: ˌmɔɡũnˈt͡sʲjãnka, AS: mogũncʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Moguncja ż.
:: fm. moguncjanin mos.
przym. moguncki
Wiktionary
przymiotnik od: Moguncja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Moguncją, dotyczący Moguncji
Wiktionary
rzecz. Moguncja ż., moguncjanin mos., moguncjanka ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mohaczem, dotyczący Mohacza
Wiktionary
rzecz. Mohacz mrz.
Wiktionary
miasto na Węgrzech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowych Węgrzech, nad Dunajem;
Wiktionary
Mohacz (węg. "Mohács", chor., serb. i bun. – "Mohač" lub "Мохач", niem. "Mohatsch", tur. "Mohaç") – miasto w południowej części Węgier, nad Dunajem, położone 185 km na południe od Budapesztu. Mohacz należy do komitatu Baranya i stanowi ośrodek administracyjny wchodzącego w jego skład powiatu Mohacz.
Wikipedia
przym. mohacki
Wiktionary
wełna kóz angorskich; moher
SJP.pl
[czytaj: moherowy] moherowy;
1. zrobiony z moheru (wełny);
2. pogardliwie: dotyczący konserwatywnego nurtu polskiego katolicyzmu, reprezentowanego m.in. przez Radio Maryja
SJP.pl
obce imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rel. hist. Mahomet (prorok)
(1.2) imię|polski|m.
Wiktionary
IPA: mɔˈxãmɛt, AS: moχãmet
Wiktionary
rzecz. Mahomet mos./mrz.
Wiktionary
obce imię męskie
SJP.pl
roślina pastewna, proso węgierskie
SJP.pl
w judaizmie mężczyzna dokonujący obrzędowego zabiegu obrzezania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. żydowski rytualny rzezak;
Wiktionary
Mohel, mojel (heb. מוהל, "obrzezujący") – w judaizmie mężczyzna dokonujący rytualnego obrzezania chłopców.
Obecnie mohelami są często lekarze. Dawniej funkcję tę pełnili szojcheci. Mohelowie powinni wykonywać swoje obowiązki bezpłatnie, gdyż obrzezanie jest micwą. W czasie obrzezania mohelowi asystuje sandak.
Wikipedia
(1.1) Dziecko kładzie się na specjalnym fotelu obrzezań, po czym mohel usuwa napletek.
Wiktionary
(1.1) rzezak
Wiktionary
mohair;
1. wełna kóz angorskich
2. lekka tkanina z tej wełny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wełna z kóz angorskich;
(1.2) pot. pogard. obraź. zob. moherowy beret.
(1.3) slang. pot. zarost na klatce piersiowej
Wiktionary
Moher ( mohair) – wełna z kóz angorskich. Pochodzenie nazwy jest sporne. Np. Władysław Kopaliński podaje etymologię z arabskiego muchajjar (مخيّر, dosł. doborowy, wyborny). The Collaborative International Dictionary of English sugeruje też pochodzenie z moire – przypominający marmur.
Wikipedia
(1.3) Moher na gablocie — git.
Wiktionary
IPA: ˈmɔxɛr, AS: moχer
Wiktionary
przym. moherowy
Wiktionary
(1.3) futro, futerko
Wiktionary
1. tworzyć wyroby z moheru;
2. środowiskowo:
a) nawiązywać do treści i stylu wypowiedzi prezentowanych w rozgłośni Radio Maryja i stacji telewizyjnej TV Trwam;
b) moherować się - upodabniać się w poglądach i stylu wypowiedzi do słuchaczy Radia Maryja i widzów TV Trwam
SJP.pl
mohairowy;
1. zrobiony z moheru (wełny);
2. pogardliwie: dotyczący konserwatywnego nurtu polskiego katolicyzmu, reprezentowanego m.in. przez Radio Maryja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonany z moheru; związany z moherem
Wiktionary
rzecz. moher mrz.
Wiktionary
plemię Indian Ameryki Północnej z grupy Algonkinów
SJP.pl
Mohikanie, Mahikanie ( Mohicans, od alg. "muh-he-con-n-ok", dosłownie „Lud znad wody, która nigdy nie jest nieruchoma”) – plemię Indian Ameryki Północnej, dawniej posługujące się wymarłym obecnie językiem, który należał do wschodniej gałęzi algonkiańskiej rodziny języków Indian Ameryki Północnej. Przed przybyciem białych osadników, w XVII wieku, istniała konfederacja kilku mohikańskich plemion o nazwach (jak odnotowali anglojęzyczni przybysze) "Housatonic", "Wyachtonoc" i "Wappinger".
Wikipedia
1. członek jednego z wymarłych już plemion Indian Ameryki Północnej;
2. przenośnie: ostatni Mohikanin -
a) ostatni przedstawiciel jakiejś grupy, rodu itp.;
b) kontynuator ginących tradycji; epigon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek indiańskiego plemięemienia z Ameryki Północnej;
Wiktionary
(1.1) Na terenach Mohikanów nie zakazano prowadzenia poszukiwań złota.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Mohikanka ż.
przym. mohikański
Wiktionary
członkini jednego z wymarłych już plemion Indian Ameryki Północnej
SJP.pl
dotyczący Mohikanów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mohikanami, dotyczący Mohikanów
Wiktionary
rzecz. Mohikanin mos., Mohikanka ż.
Wiktionary
1. dawniej: podarek pieniężny lub poczęstunek przy sprzedaży albo kupnie; litkup; borysz
2. dawny zwyczaj picia wódki u rodziny panny podczas pierwszej wizyty kawalera starającego się o jej rękę
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dotyczący Piotra Mohyły, związany z Piotrem Mohyłą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Piotra Mohyły, związany z Piotrem Mohyłą
Wiktionary
(1.1) Litografia przedstawia alegorię Akademii Mohylańskiej w Kijowie.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Białorusi, siedziba administracyjna rejonu mohylewskiego;
Wiktionary
Mohylew (biał. Магілёў, "Mahiloŭ"; ros. Могилёв, "Mogilow"; jid. מאָלעוו, "Molew") – miasto we wschodniej części Białorusi, nad Dnieprem, blisko granicy z Rosją, siedziba administracyjna obwodu mohylewskiego i rejonu mohylewskiego. Liczący ok. 357 tys. mieszkańców (2020) Mohylew jest czwartym pod względem liczby ludności miastem białoruskim.
Wikipedia
(1.1) W 1561 r. król Zygmunt August ustanowił w Mohylewie wójta i czterech setników oraz określił powinności, ilość i rodzaj podatków, pozostawiając też niektóre wolności mieszkańców.
Wiktionary
rzecz. mohylewianin m., mohylewianka ż., Mohylewszczyzna ż.
przym. mohylewski
Wiktionary
przymiotnik od: Mohylew (miasto na Białorusi)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Mohylewa, związany z Mohylewem
Wiktionary
(1.1) W mohylewskim herbie widnieje rycerz w zbroi.
Wiktionary
rzecz. Mohylew m., mohylewianin m., mohylewianka ż., Mohylewszczyzna ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. region wokół Mohylewa
Wiktionary
(1.1) Gdy tylko stało się to możliwe, wrócił na Mohylewszczyznę.
Wiktionary
rzecz. Mohylew mrz.
przym. mohylewski
Wiktionary
przymiotnik od: Mohylów Podolski (miasto na Ukrainie)
SJP.pl
miasto na Ukrainie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zaimek dzierżawczy będący odpowiednikiem zaimka osobowego "ja"
SJP.pl
forma zaimka.
(1.1) mos. plural|mój.
Wiktionary
IPA: ˈmɔji, AS: moi ̯i
Wiktionary
poufały okrzyk wyrażający zdziwienie, podziw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) etn. okorowane drzewo wysokie na co najmniej dziesięć metrów, na końcu którego pozostawia się nietknięty wierzchołek i przystraja kolorowymi bibułkami; związane jest z ludowym świętowaniem początku wiosny, m.in. na Orawie
Wiktionary
MOJ – polskie przedsiębiorstwo przemysłu elektromaszynowego z siedzibą przy ulicy Tokarskiej 6 w Katowicach, notowane na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie, wytwarzające narzędzia i urządzenia przeznaczone dla przemysłu wydobywczego, maszynowego, energetycznego, hutniczego i cementowego. Wchodzi w skład grupy kapitałowej Fasing.
Wikipedia
IPA: mɔj, AS: moi ̯
Wiktionary
(1.1) mojka, jedlicka
Wiktionary
zaimek dzierżawczy będący odpowiednikiem zaimka osobowego "ja"
SJP.pl
zaimek dzierżawczy
(1.1) M. lp. ż. od: mój
Wiktionary
(1.1) To nie moja sprawa.
Wiktionary
IPA: ˈmɔja, AS: moi ̯a
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: mohawi]
1. pustynia w Stanach Zjednoczonych;
2. plemię północnoamerykańskich Indian
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zaimek dzierżawczy będący odpowiednikiem zaimka osobowego "ja"
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Kraju Krasnodarskim, prawy dopływ Kotuja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. mniszek lekarski
Wiktionary
[czytaj: mohito] kubański koktajl alkoholowy na bazie białego rumu z dodatkiem mięty i limonki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. kubański alkoholowy drink przygotowany na bazie białego rumu z dodatkiem limonki i mięty;
Wiktionary
Mojito (wym. //) – koktajl alkoholowy, pochodzenia kubańskiego na bazie białego rumu o orzeźwiającym słodko-kwaśno-miętowym smaku. Podstawowymi składnikami są:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. złodziejska: żyletka używana przez kieszonkowców do rozcinania kieszeni lub ubrań swoich ofiar
(1.2) gwara. przestępcza: nóż
Wiktionary
Mojka ( Мойка) – skanalizowana rzeka o długości 5 km i szerokości 40 m, będąca odnogą Fontanki, przepływająca przez centrum Petersburga. Początkowo znana była pod iżorską nazwą "Mja" oznaczającą muł, błoto.
Wypływa z rzeki Fontanka, nieopodal Ogrodu Letniego; przepływa obok Pola Marsowego, przecina Newski Prospekt i Kanał Kriukowa, aby ostatecznie zakończyć swój bieg wpadając do Newy.
Wikipedia
IPA: ˈmɔjka, AS: moi ̯ka
Wiktionary
rzecz. mojkarz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gwara. złodziejska: kieszonkowiec, który za pomocą żyletki rozcina kieszenie swoich ofiar
Wiktionary
IPA: ˈmɔjkaʃ, AS: moi ̯kaš
Wiktionary
rzecz. mojka ż.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mój nauczyciel czeskiego ma na imię Mojmir.
(1.1) Mojmirowie imieniny obchodzą 10 stycznia.
Wiktionary
IPA: ˈmɔjmʲir, AS: moi ̯mʹir
Wiktionary
rzecz. Mojmirowic mos., Mojmirowice mos.
:: zdrobn. Mojmirek mos.
:: fż. Mojmira ż.
przym. Mojmirowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Mojmirek
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Mojmira – żeński odpowiednik imienia Mojmir. Znaczenie imienia: "mój pokój", "mój skarb". W tej formie imię nienotowane w źródłach staropolskich.
Wikipedia
Mojmir z małżonką; Mojmirowie
SJP.pl
Mojmir z małżonką; Mojmirostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mojmira lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mojmiry lub z nią związany
SJP.pl
Mojnowo – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie żuromińskim, w gminie Lutocin.Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
potocznie, żartobliwie: strach; zwykle w zwrocie "mieć mojra" - bać się; mieć stracha, mieć boja
SJP.pl
przenośnie: przeznaczenie, los, fatum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przen.; książk. lub przest. nieuchronna kolej rzeczy; siła wyższa wyznaczająca z góry zrządzenia losu
(1.2) pot., środ. przest. lub gw-pl|Warszawa. odczucie bardzo silnego niepokoju, lęku lub paniki w obliczu zagrożenia
Wiktionary
(1.1) Brakowało mi tego słówka: mojra. Inaczej los, fatum. Jak tak popatrzeć, rozejrzeć się dokoła polka-mojra ma szanse na to, by stać się pieśnią tłumaczącą rytm wydarzeń pomiędzy Odrą, Wisłą i Bugiem.
(1.1) Pierwotnie mojra było raczej pojęciem filozoficznym i oznaczało przeznaczenie i los człowieka oraz ogólne, nieubłagane prawa świata. Każda istota ludzka od narodzin miała swoją mojrę, określającą długość życia oraz szczęście i nieszczęścia jakie ją spotkają.
(1.1) Stwierdzenie to można łatwo podważyć, bo nie umiejąc zdefinjować takich słów, jak los, przeznaczenie, mojra… tym mniej mówimy o ich ważności czy błahości.
(1.2) I powiem ci, że sam miałem mojra jak Koziołek krzyknął, żeby wytykać, bo Hela przyjechała. Obydwie nogi w lewe nogawkie żem wpakował i patrze, nie mogie iść, zlękłem się, że mnie sparaliżowało.
(1.2) Co ty, Mirek, mojra chcesz mi napędzić?
(1.2) Kto zna Antka czuje mojrę
Ale jeden nie znał jej -
I naraził się dlatego na dintojrę,
Skończył się z przyczyny tej.
(1.2) A róbcie, co chcecie, mojrą mnie nie zastraszą!
Wiktionary
(1.1) fatum, los, przeznaczenie, konieczność; ananke
(1.2) strach, lęk
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Mojsiki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Sokoły.
Wieś była własnością starosty guzowskiego i nowomiejskiego Stanisława Opalińskiego, leżała w województwie podlaskim w 1673 roku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Mojsław – imię męskie pochodzenia słowiańskiego, złożone z członów "Moj-" ("mój") i "-sław" ("sława"). Imię to zostało zanotowane tylko w ruskiej kronice Nestora; mogło ono stanowić odmianę imion Masław i Miecisław.
Wikipedia
Mojsławice (ukr. "Мойславичі") – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Uchanie. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 844.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mojsławice, po jej zniesieniu w gromadzie Teratyn. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wikipedia
Mojsław z małżonką; Mojsławowie
SJP.pl
Mojsław z małżonką; Mojsławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mojsława lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Mojęcice (niem. "Mondschütz") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wołowskim, w gminie Wołów.
W latach 1945–1954 siedziba gminy Mojęcice. W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mojęcice, po jej zniesieniu w gromadzie Wołów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.
Wikipedia
skrót
(1.1) = bibl. Księga Mojżeszowa
Wiktionary
IPA: ˈcɕɛ̃ŋɡa ˌmɔjʒɛˈʃɔva, AS: ḱśẽŋga moi ̯žešova
Wiktionary
(1.1) Rdz, Wyj, Kpł, Lb, Pwt
Wiktionary
biblijny wódz i prawodawca narodu izraelskiego (XIII w. p.n.e.), prorok który wyprowadził Żydów z Egiptu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rel. bibl. starotestamentowy prorok, wódz narodu izraelskiego;
(1.2) imię|polski|m.;
Wiktionary
Mo
Wikipedia
(1.1) Drogi swoje objawił Mojżeszowi, / dzieła swoje synom Izraela.
(1.2) Mam na imię Mojżesz i jestem zakonnikem z Pragi.
(1.2) Abraham Mojżesz Kalisz pochowany jest w ohelu na cmentarzu żydowskim (…)
Wiktionary
IPA: ˈmɔjʒɛʃ, AS: moi ̯žeš
Wiktionary
rzecz. Mojżeszów mrz.
:: zdrobn. Mojżeszek mos.
przym. mojżeszowy, Mojżeszowy, przedmojżeszowy
Wiktionary
(1.2) zdrobn. Mojżeszek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Mojżesz
Wiktionary
(1.1) Mojżeszek poszedł w nowych spodenkach do synagogi.
Wiktionary
rzecz. Mojżesz m., Mojżeszów m.
przym. mojżeszowy, Mojżeszowy
Wiktionary
(1.1) Mojżesz
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mojżesza lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. bibl. dotyczący Mojżesza
Wiktionary
IPA: ˌmɔjʒɛˈʃɔvɨ, AS: moi ̯žešovy
Wiktionary
rzecz. Mojżesz mos., Mojżeszek mos., Mojżeszów mrz.
przym. Mojżeszowy, przedmojżeszowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Przedbórz;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lm. od: Mojżesz
Wiktionary
Mojżeszów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Przedbórz.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Mikołaja w Żeleźnicy.
Wikipedia
(1.1) Ich pole znajduje się przy granicy z Mojżeszowem.
Wiktionary
IPA: ˈmɔjʒɛʃuf, AS: moi ̯žešuf
Wiktionary
rzecz. Mojżesz m., Mojżeszek m.
przym. mojżeszowy, Mojżeszowy
Wiktionary
skrót od: Miejski Ośrodek Kultury
SJP.pl
Zobacz też: miejski ośrodek kultury (skrót: MOK).
MOK, właściwie Tarkan Karaalioğlu (ur. 21 września 1976 w Berlinie-Neukölln, Niemcy), niemiecki raper tureckiego pochodzenia, który ma podpisany kontrakt z berlińskim wydawnictwem Sektenmuzik.
Jego pseudonim jest skrótem od słów Muzik Oder Knast, czyli "Muzyka albo więzienie".
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włoski ekspres do kawy
(1.2) środ. przestępcze kawa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zrobisz nam kawy w tej nowej moce?
Wiktionary
IPA: ˈmɔka, AS: moka
Wiktionary
(1.1) kafeterka, kawiarka, kafetierka, kupres, makinetka
Wiktionary
kamień jubilerski, ozdobna forma radiolarytu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. Windalia Radiolarite, odmiana jaspisu o czekoladowej, czerwonej, żółtej lub kremowej barwie
Wiktionary
(1.1) Mam przepiękną zawieszkę z mokaitu.
Wiktionary
IPA: mɔˈkajit, AS: mokai ̯it
Wiktionary
przym. mokaitowy
Wiktionary
1. but z dwóch płatów jeleniej skóry, bez obcasu, noszony przez Indian z Ameryki Północnej;
2. płytki pantofel skórzany na niskim obcasie, wzorowany na obuwiu indiańskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) obuw. tradycyjny, skórzany indiański but o miękkiej cholewie;
(1.2) obuw. krótki but wzorowany na indiańskim mokasynie (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. nazwa systematyczna|Agkistrodon|ref=tak., rodzaj węży z podrodziny grzechotnikowatych
(2.2) zool. wąż z rodzaju mokasyn (2.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Postawny, dobrze zbudowany młody mężczyzna, którego można by posądzić o lekką nadwagę, na nogach miał mokasyny z brązowego zamszu.
Wiktionary
przym. mokasynowy
Wiktionary
1. but z dwóch płatów jeleniej skóry, bez obcasu, noszony przez Indian z Ameryki Północnej;
2. płytki pantofel skórzany na niskim obcasie, wzorowany na obuwiu indiańskim
SJP.pl
Mokasyny – rodzaj obuwia. Słowo "mokasyn" pochodzi od algonkiańskiego słowa oznaczającego "but" lub "obuwie", a zapisywanego rozmaicie, np.: "Mockasin" lub "Mawhcasum", "Mocussinass", "Mockussinchass." Zakłada się, że właśnie noszone przez, zamieszkujących rozległe tereny Ameryki Północnej, plemiona rdzennych Indian buty dały początek współczesnym mokasynom, które to dalej przyczyniły się do powstania i dynamicznego. Może oznaczać:
Wikipedia
wzorzysta tkanina pluszowa używana na pokrycie mebli lub jako dywan
SJP.pl
przymiotnik: od mokiet (tkanina pluszowa)
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
mocca;
1. gatunek kawy arabskiej;
2. napój z tej kawy
SJP.pl
Mokka ( المخا) – miasto w Jemenie, port nad Morzem Czerwonym, który do XIX wieku obsługiwał Sanę; później stracił znaczenie, a jego funkcje przejęły Al-Hudajda i Aden. Od nazwy miasta powstała nazwa kawa mokka.
10 września 2026 Mokkę zdobyli bojownicy Huti.
Wikipedia
stawać się mokrym, zwykle od deszczu
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) stawać się mokrym, zazwyczaj od deszczu
Wiktionary
(1.1) Moknąc na deszczu, można się przeziębić.
Wiktionary
czas. moczyć
przym. mokry
Wiktionary
(1.1) przemakać, nasiąkać, wilgotnieć
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Mo
Wikipedia
przymiotnik od: Mokobody (wieś w województwie mazowieckim)
SJP.pl
mokosz cierniowiak - motyl z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitsłow. bogini słowiańska, interpretowana jako bogini płodności, wód i ziemi, słowiańska Bogini Matka;
Wiktionary
Mo
Wikipedia
(1.1) No, i można byłoby posuwać jeszcze tę listę dalej, obejmując nią np. bóstwo żeńskie Mokosz, która przędzie len, pomaga przy gospodarstwie.
Wiktionary
IPA: ˈmɔkɔʃ, AS: mokoš
Wiktionary
przym. Mokoszy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) mitsłow. związany z Mokoszą, pochodzący od Mokoszy
Wiktionary
IPA: mɔˈkɔʃɨ, AS: mokošy
Wiktionary
rzecz. Mokosz ż.
Wiktionary
mieszkaniec Mokotowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Mokotowa
Wiktionary
(1.1) Niewielu mokotowian korzysta z parkingu na Czerniakowskiej.
Wiktionary
rzecz. Mokotów mrz.
:: fż. mokotowianka ż.
przym. mokotowski
Wiktionary
mieszkanka Mokotowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Mokotowa
Wiktionary
(1.1) Mokotowianki wystrzegają się tego lasku wieczorami.
Wiktionary
rzecz. Mokotów mrz.
:: fm. mokotowianin mos.
przym. mokotowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) hist. Mokotów
Wiktionary
rzecz. Mokotów mrz.
Wiktionary
(1.1) Mokotów
Wiktionary
dotyczący Mokotowa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Mokotowa, związany z Mokotowem
Wiktionary
(1.1) W czasie pierwszej rozmowy, na początku kwietnia, sprawia wrażenie, jakby nie wierzył, że zamienia rezydencję w podwarszawskim Konstancinie na czteroosobową celę mokotowskiego więzienia.
Wiktionary
rzecz. mokotowianin mos., mokotowianka ż., Mokotów mrz.
Wiktionary
dzielnica Warszawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. dzielnica Warszawy;
(1.2) geogr. część wsi Ulów, w województwie mazowieckim, w powiecie przysuskim, w gminie Klwów
Wiktionary
Zobacz też: Mokotów w innych znaczeniach tej nazwy.
Mokotów – dawna wieś, obecnie dzielnica Warszawy. Jedna z 18 jednostek pomocniczych m.st. Warszawy, największa pod względem liczby ludności.
Wikipedia
(1.1) Czytam świetną monografię o Mokotowie.
Wiktionary
rzecz. Mokotowo n., mokotowianin mos., mokotowianka ż.
przym. mokotowski
Wiktionary
(1.1) hist. Mokotowo
Wiktionary
Mokowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie lipnowskim, w gminie Dobrzyń nad Wisłą.
Wikipedia
1. pokryty po wierzchu, przesiąknięty lub ociekający wodą albo inną cieczą (np. mokra bielizna);
2. charakteryzujący się dużą ilością opadów atmosferycznych (np. mokry dzień);
3. pokryty potem; spocony;
4. jeszcze niestwardniały, niezaschły (np. mokry tynk); świeży
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: mokradło
SJP.pl
przymiotnik od: mokradło
SJP.pl
mokradlica miedzianka - gatunek motyla z rodziny sówkowatych
SJP.pl
podmokły teren; grzęzawisko, bagno, moczary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) hydrol. grząskie i podmokłe tereny
forma rzeczownika.
(2.1) lm. od: mokradło
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Las stał nieruchomy, przewiany niebieskawem powietrzem, tylko nad mokradłami tłukły się nisko szkliste opary.
(1.1) Na podłodze, gdzie ci grubjanie zasiadali, pijąc lub naradzając się po włóczędze po mokradłach wokół obozowiska, spoczywała gruba warstwa błota.
Wiktionary
rzecz. mokradło mrz.
Wiktionary
(1.1) bagna
Wiktionary
podmokły teren; grzęzawisko, bagno, moczary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) obszar o grząskiej ziemi, częściowo zalany wodą;
Wiktionary
Mokradło (teren podmokły, bagno, błoto, moczary, trzęsawisko, bajoro, grzęzawisko, topiel, topielisko) – obszar łączący cechy siedliska lądowego i wodnego.
Wikipedia
IPA: mɔˈkradwɔ, AS: mokradu̯o
Wiktionary
przym. mokry, mokrawy
przysł. mokro, mokrawo
rzecz. mokradła nmos., mokro n., mocz mrz.
Wiktionary
(1.1) teren podmokły, bagno, błota, moczary, trzęsawisko, bajoro, grzęzawisko, topiel, topielisko, rojst
Wiktionary
mech bagienny z rzędu rokietowców, w Polsce prawnie chroniony; mokradłosz żmijowaty, bagiennik żmijowaty
SJP.pl
rodzaj mchów z rodziny rokietkowatych
SJP.pl
Mokradłoszka ("Calliergonella" Loeske) – rodzaj mchu należący do rodziny rokietkowatych ("Hypnaceae"). Gatunkiem typowym jest mokradłoszka zaostrzona "Calliergonella cuspidata" (Hedw.) Loeske.
Wikipedia
1. → mokradło;
2. fiołek mokradłowy - roślina zielna z rodziny fiołkowatych;
3. podbródnik mokradłowy - północnoamerykański gatunek nietoperza z rodziny straszaków;
4. myszoryjek mokradłowy - gatunek ssaka z rodziny ryjówkowatych
SJP.pl
Mokrawica – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Kamień Pomorski.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
nieco mokry; wilgotny, wilgotnawy
SJP.pl
potocznie: mokry, wilgotny teren, grunt
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. pokryty po wierzchu, przesiąknięty lub ociekający wodą albo inną cieczą (np. mokra bielizna);
2. charakteryzujący się dużą ilością opadów atmosferycznych (np. mokry dzień);
3. pokryty potem; spocony;
4. jeszcze niestwardniały, niezaschły (np. mokry tynk); świeży
SJP.pl
przysłówek
(1.1) będąc przesiąkniętym czy pokrytym wodą lub inną cieczą
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) odczucie wilgotności
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W lesie było mokro, więc nogawki potem wyglądały jak po praniu.
(2.1) Czujesz to mokro na plecyecach?
Wiktionary
przym. mokry, mokruteńki, mokrutki, mokrzuteńki, mokrzutki
rzecz. mokradło n., mocz mrz.
Wiktionary
(1.1) wilgotnie, wilgotno
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Mokrsko, Mokrsko Dolne, Mokrsko Górne, Mokrsko Rządowe
SJP.pl
przymiotnik od: Mokrsko, Mokrsko Dolne, Mokrsko Górne, Mokrsko Rządowe
SJP.pl
Mokrsko – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Mokrsko. Miejscowość położona jest przy szosie z Byczyny do Wielunia.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Miejscowość jest siedzibą gminy Mokrsko.
Wikipedia
zdrobnienie od: mokry; mokrzuteńki, mokrzusieńki, mokruteńki, mokrzutki, mokruśki
SJP.pl
zdrobnienie od: mokrutki; mokrzuteńki, mokrzusieńki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: mokry
Wiktionary
(1.1) Wybrałem ten środkowy, bo był wprost przede mną, a tu nagle chlup i cały byłem mokruteńki.
Wiktionary
IPA: ˌmɔkruˈtɛ̃ɲci, AS: mokrutẽńḱi
Wiktionary
przym. mokry, mokrutki, mokrzuteńki, mokrzutki
przysł. mokro
rzecz. mokro n.
Wiktionary
zdrobnienie od: mokry; mokrzutki, mokruśki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: mokry
Wiktionary
(1.1) Wywracam kurtkę na drugą stronę – niech podeschnie, ściągam kapelusz, mam mokrutkie włosy.
Wiktionary
IPA: mɔˈkrutʲci, AS: mokrutʹḱi
Wiktionary
przym. mokry, mokruteńki, mokrzuteńki, mokrzutki
przysł. mokro
rzecz. mokro n.
Wiktionary
(1.1) mokrzutki
Wiktionary
zdrobnienie od: mokry; mokrutki, mokrzutki
SJP.pl
1. pokryty po wierzchu, przesiąknięty lub ociekający wodą albo inną cieczą (np. mokra bielizna);
2. charakteryzujący się dużą ilością opadów atmosferycznych (np. mokry dzień);
3. pokryty potem; spocony;
4. jeszcze niestwardniały, niezaschły (np. mokry tynk); świeży
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pokryty lub nasiąknięty wodą, albo inną cieczą
(1.2) obfity w deszcze
Wiktionary
(1.1) Mokre ubrania suszyły się przy kominku.
(1.2) Tegoroczne lato było wyjątkowo mokre i paskudne.
Wiktionary
IPA: ˈmɔkrɨ, AS: mokry
Wiktionary
rzecz. mocz mrz., mokro n., mokradło n., moczenie n., zmoczenie n., moknięcie n., zmoknięcie n., Mokra ż., Mokre n.
czas. moczyć ndk., zmoczyć dk., moknąć ndk., zmoknąć dk.
przym. mokrawy
:: zdrobn. mokruteńki, mokrutki, mokrzuteńki, mokrzutki
przysł. mokro
Wiktionary
(1.1) wilgotny (zob. uwagi)
(1.2) deszczowy, dżdżysty
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: mokro; bardziej mokro
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: mokry; bardziej mokry
SJP.pl
Mokrzeszów (niem. "Kunzendorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Świdnica.
Wikipedia
zdrobnienie od: mokrutki; mokrzuteńki, mokruteńki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: mokry
Wiktionary
(1.1) Przy drugim okrążeniu Szprycha była mokrzusieńka do samej koszuli i czerwona z wysiłku.
Wiktionary
IPA: ˌmɔkʃuˈɕɛ̇̃ɲci, AS: mokšuśė̃ńḱi
Wiktionary
zdrobnienie od: mokrutki; mokruteńki, mokrzusieńki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: mokry
Wiktionary
(1.1) Smagany wiatrem i deszczem, ostatnie dwieście metrów przemierzył biegnąc. Mokrzuteńki i zgrzany, zatrzymał się przed kamienicą Wioletty.
Wiktionary
IPA: ˌmɔkʃuˈtɛ̃ɲci, AS: mokšutẽńḱi
Wiktionary
przym. mokry, mokruteńki, mokrutki, mokrzutki
przysł. mokro
rzecz. mokro n.
Wiktionary
zdrobnienie od: mokry; mokrutki, mokruśki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: mokry
Wiktionary
IPA: mɔˈkʃutʲci, AS: mokšutʹḱi
Wiktionary
przym. mokry, mokruteńki, mokrutki, mokrzuteńki
przysł. mokro
rzecz. mokro n.
Wiktionary
(1.1) mokrutki
Wiktionary
roślina z rodziny goździkowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
pospolita roślina z rodziny goździkowatych, rosnąca na suchych łąkach, na zboczach i brzegach dróg
SJP.pl
Mokrzycznik ("Holosteum" L.) – rodzaj roślin z rodziny goździkowatych. Obejmuje cztery gatunki. Rodzaj występuje w Europie (tu tylko jeden gatunek i bez północnej części kontynentu), w północno-zachodniej Afryce oraz w Etiopii, a także w południowo-zachodniej Azji po Pakistan, zachodnie Chiny i Kazachstan. Do flory Polski należy jeden gatunek – mokrzycznik baldaszkowy "H. umbellatum". Gatunek ten rośnie też introdukowany w Ameryce Północnej i Południowej oraz w Południowej Afryce.
Wikipedia
Mo
Wikipedia
moxa;
1.
a) odmiana termopunktury, chińska metoda leczenia polegająca na ogrzewaniu odpowiednich punktów ciała, zwykle za pomocą specjalnego cygara;
b) pojedynczy zabieg leczniczy z wykorzystaniem tej metody;
2. roślina, z której przygotowuje się cygara, kulki itp. do zabiegów o tej samej nazwie
SJP.pl
chińska metoda leczenia polegająca na ogrzewaniu odpowiednich punktów ciała, zwykle za pomocą specjalnego cygara; moksa, moxa
SJP.pl
w filozofii indyjskiej: zbawienie wykluczające ponowne narodziny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, prawy dopływ Oki;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. moksza
Wiktionary
bezalkoholowy koktajl lub drink; mocktail
SJP.pl
Mokówko – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie lipnowskim, w gminie Dobrzyń nad Wisłą.
Wikipedia
1. jednostka ilości materii, podstawowa jednostka międzynarodowego układu jednostek miar;
2. liczba gramów substancji równa jej masie cząsteczkowej; gramodrobina; gramocząsteczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. fiz. jednostka liczności materii w układzie SI;
Wiktionary
Mo
Wikipedia
IPA: mɔl, AS: mol
Wiktionary
przym. molarny, molowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ent. mól
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
molalność roztworu - liczba moli substancji rozpuszczonej w 1 kg roztworu; molarność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. stężenie molalne
Wiktionary
(1.1) W zadaniu należało obliczyć molalność 0,8-molowego roztworu kwasu siarkowego.
Wiktionary
przym. molalny
Wiktionary
stężenie molalne - liczba moli substancji rozpuszczonej w 1 kg rozpuszczalnika
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. odnoszący się do stężenia molalnego, określający stężenie molalne
Wiktionary
(1.1) Studenci użyli roztworu 0,5-molalnego zamiast jednomolalnego.
Wiktionary
rzecz. molalność ż.
Wiktionary
(1.1) miar. mol/kg
Wiktionary
molarność roztworu - liczba moli substancji rozpuszczonej w 1 kg roztworu; molalność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. stężenie molowe
Wiktionary
(1.1) Student użył kwasu siarkowego o niewłaściwej molarności, przez co nie udało się mu otrzymać odpowiedniego produktu.
Wiktionary
przym. molarny
Wiktionary
(1.1) stężenie molowe, molowość, symbol. M
Wiktionary
o roztworze: mierzony liczbą moli substancji rozpuszczonej w 1 kg roztworu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. związany z molem
(1.2) chem. dotyczący stężenia molowego, określający stężenie molowe
Wiktionary
(1.2) Do syntezy wykorzystano 0,1-molarny roztwór substratu.
Wiktionary
rzecz. mol mrz., molarność ż.
Wiktionary
(1.1) molowy
Wiktionary
morski lub lądowy osad o wielkiej miąższości
SJP.pl
Nie mylić z: Melasa.
Molasa – ogólna nazwa kompleksu skał osadowych wypełniających zapadliska powstające na przedpolu świeżo wypiętrzonego górotworu fałdowego w schyłkowym stadium orogenezy, zwykle o grubości wielu kilometrów.
Głównym składnikiem molas są skały okruchowe pochodzące z niszczenia gór, zwykle zlepieńce i piaskowce. należą do nich np. mioceńskie i plioceńskie utwory osadowe na przedpolu Alp - w Szwajcarii i południowej Bawarii.
Wikipedia
rodzaj sosu
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) M., B. i W. lm. od: mol
(1.2) M., B. i W. lm. od: mól
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈmɔlɛ, AS: mole
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dotyczący molekuł, cząsteczek; cząsteczkowy, drobinowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący cząsteczki, najmniejszych części czegoś
Wiktionary
(1.1) Tradycyjnie umieszczany w monotypowym rodzaju Profelis (złotokot), lecz badania molekularne pokazują, że złotokot afrykański jest najbliżej spokrewniony z karakalem stepowym (Caracal caracal) i serwalem sawannowym (Leptailurus serval)zWikiprojektu|hasło=Złotokot afrykański|oldid=77693791..
Wiktionary
rzecz. molekuła ż.
przym. molekułowy
przysł. molekularnie
Wiktionary
(1.1) cząsteczkowy, drobinowy, korpuskularny
Wiktionary
grupa dwóch lub więcej atomów związanych chemicznie; cząsteczka; drobina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. obojętne elektrycznie indywiduum chemiczne, złożone z więcej niż jednego atomu, które są ze sobą trwale połączone wiązaniami chemicznymi;
Wiktionary
(1.1) Molekuła wody zawiera trzy atomy.
Wiktionary
IPA: ˌmɔlɛˈkuwa, AS: molekuu̯a
Wiktionary
przym. molekularny
Wiktionary
(1.1) cząsteczka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
dom modlitwy bezpopowców
SJP.pl
Molenna – dom modlitwy bezpopowców.
Wikipedia
gruba, mocna tkanina bawełniana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. tkanina bawełniana imitująca skórę;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. moleskinowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przestarzałe:
1. nudzenie kogoś prośbami, naprzykrzanie się; molestowanie;
2. narzekanie, ubolewanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. naprzykrzanie się, nudzenie prośbami
(1.2) przest. narzekanie, ubolewanie
Wiktionary
(1.1) Jak na złość, żona przyszła tu też z molestacjami o auto.
(1.1) Nie puszczę waszmościów bez strzemiennego! – wołał, buchając śmiechem. Na nic się zdały wykręty i molestacje.
Wiktionary
osoba molestująca kogoś seksualnie; molestator
SJP.pl
kobieta molestująca kogoś seksualnie; molestatorka
SJP.pl
osoba molestująca kogoś seksualnie; molestant
SJP.pl
kobieta molestująca kogoś seksualnie; molestantka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|molestować.
Wiktionary
Molestowanie (łac. molestare, fr. molester "drażnić, naprzykrzać się") – zachowanie niepożądane, nacechowane wrogością lub natarczywością, które może mieć charakter seksualny, psychiczny lub emocjonalny, a jego celem lub skutkiem jest naruszenie godności drugiego człowieka. Może mieć miejsce w pracy, szkole, przestrzeni publicznej lub prywatnej. W ujęciu prawnym molestowanie może stanowić formę dyskryminacji, przestępstwo lub czyn niedozwolony (delikt cywilny), zależnie od okoliczności.
Wikipedia
czas. molestować ndk.
Wiktionary
1. nawiązywać z kimś kontakt o charakterze seksualnym wbrew jego woli;
2. natrętnie o coś prosić, uporczywie domagać się czegoś; naprzykrzać się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) naprzykrzać się, natrętnie prosić
(1.2) nakłaniać kogoś do kontaktów seksualnych wbrew woli tej osoby przy wykorzystywaniu własnej przewagi, wyższości
(1.3) praw. w polskim prawie pracy: prezentować zachowanie nieakceptowane i o charakterze seksualnym lub odnoszące się do płci pracownika, którego celem lub skutkiem jest naruszenie godności lub poniżenie albo upokorzenie pracownika
Wiktionary
rzecz. molestowanie n.
Wiktionary
Molestowice (niem. "Mullwitz")– wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Niemodlin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.
Wikipedia
1. narzędzie do rozcierania farb malarskich
2. stalowy walec do wytłaczania ornamentów na metalu
SJP.pl
mała moleta
SJP.pl
wytłaczać moletą ozdobne wzory na przedmiotach metalowych
SJP.pl
osoba zajmująca się zdobieniem przedmiotów metodą moletowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektr. inform. standard elektrycznego złącza zasilającego 5 V i 12 V stosowanego w urządzeniach komputerowych i technice motoryzacyjnej;
Wiktionary
Molex – potoczna nazwa typu złącza rastrowego, rozpowszechnionego w wielu urządzeniach, wywodząca się od nazwy producenta Molex. Znajduje zastosowanie m.in. w komputerach oraz samochodowych instalacjach elektrycznych.
Wikipedia
pierwiastek chemiczny o symbolu Mo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Mo i liczbie atomowej 42;
Wiktionary
Molibden (Mo, molybdenum) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych. Nazwa pochodzi od greckiego μόλυβδος "molybdos" ‘ołów’, dosłownie oznaczając „podobny do ołowiu”.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma molibden?
Wiktionary
IPA: mɔˈlʲibdɛ̃n, AS: molʹibdẽn
Wiktionary
rzecz. molibdenit m., molibdenian m.
przym. molibdenowy, molibdenitowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Mo
Wiktionary
sól kwasu molibdenowego
SJP.pl
sól kwasu molibdenowego
SJP.pl
rzadki minerał z gromady siarczków; błyszcz molibdenu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. rzadki minerał z gromady siarczków, którego głównym składnikiem jest disiarczek molibdenu;
Wiktionary
Molibdenit (błyszcz molibdenu) – minerał z gromady siarczków. Należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od greckiego słowa „"molybdos"” = grafit, z którym był często mylony, obecnie nawiązuje do składu chemicznego tego minerału.
Wikipedia
rzecz. molibden n., molibdenian m.
przym. molibdenowy, molibdenitowy
Wiktionary
→ molibden
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z molibdenem, dotyczący molibdenu, zrobiony z molibdenu
Wiktionary
rzecz. molibden m., molibdenit m., molibdenian m.
przym. molibdenitowy
Wiktionary
drobna ryba żyworodna z rodziny piękniczkowatych, hodowana jako ryba akwariowa; molinezja (częściej)
SJP.pl
francuski komediopisarz (1622-1673); Molière
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) spolszczona wersja przydomka XVII-wiecznego francuskiego komediopisarza Jeana Baptiste'a Poquelina;
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Moliera lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Molierem i jego twórczością
Wiktionary
(1.1) Aktor najlepiej odnajdywał się w repertuarze molierowskim.
Wiktionary
przym. Molierowski, pomolierowski, przedmolierowski
Wiktionary
znawca, miłośnik dzieł Moliera
SJP.pl
motyl z rodziny omacnic, groźny szkodnik mąki i kasz; mlik; mklik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
drobna ryba żyworodna z rodziny piękniczkowatych, hodowana jako ryba akwariowa; molienizja (rzadziej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. nazwa kilku gatunków małych ryb z rodzaju Poecilia; popularna ryba akwariowa;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌmɔlʲĩˈnɛzʲja, AS: molʹĩnezʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) rzad. molienizja
Wiktionary
Molinizm – poglądy głoszone przez hiszpańskiego jezuitę, Luisa de Molinę (1535–1600) o wzajemnej relacji między wolną wolą a łaską.
Molina zajął się tym tematem w nawiązaniu do problemów wyostrzonych przez reformację, zwłaszcza kalwińskiej teorii predestynacji.
Wikipedia
miękkie, cienkie płótno bawełniane; używane na sukienki i pościel
SJP.pl
Molino – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Floryda, w hrabstwie Escambia.
Wikipedia
[czytaj: moLIze] region we Włoszech
SJP.pl
Molise – region administracyjny we Włoszech, leżący w centralnej części Półwyspu Apenińskiego, o powierzchni 4 438 km² i 322 tys. mieszkańców ze stolicą w Campobasso (52 tys. mieszkańców). Gęstość zaludnienia 75 os./km². Graniczy z następującymi regionami: Abruzja, Lacjum, Kampania i Apulia.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna w środkowych Włoszech, stanowiła od średniowiecza okręg administracyjny
(1.2) geogr. rzad. Molise, region administracyjny we Włoszech
Wiktionary
przym. molizański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Molizą, dotyczący Molizy
Wiktionary
rzecz. Moliza ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
w muzyce: skala diatoniczna oparta na małej tercji; minor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. rodzaj skali muzycznej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: mɔl, AS: mol
Wiktionary
przym. molowy, mollowy
przysł. molowo, mollowo
Wiktionary
mikroorganizm, rodzaj małej bakterii bez ścianki komórkowej
SJP.pl
typ mikroorganizmów, bakterii z miękką błoną zamiast ścianki komórkowej; mykoplazma
SJP.pl
gleby o głębokim poziomie próchnicy, dużej zasobności, dobre w uprawie, np. czarnoziemy, czarne ziemie
SJP.pl
w tonacji moll; minorowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. w skali muzycznej opartej na gamie z małą tercją między pierwszym a trzecim stopniem
(1.2) książk. wynikający z przygnębienia i niechęci do działania
Wiktionary
(1.1) Lutni "młodych" braknie mollowych akordów, tych pełnych, rzewnych dźwięków, które przemawiają do serca, do uczucia.
(1.1) Szeregi są ułożone według koła kwintowego, dwa pierwsze rzędy wydobywają dźwięki pojedyncze, rząd trzeci akordy durowe, czwarty akordy mollowe, piąty czterodźwięki septymowe, szósty trójdźwięki zmniejszone, siódmy trójdźwięki zwiększone.
(1.2) A rozterki uczonych odbijały się na grze aktorskiej. Wystarczy przypomnieć idealizującą, mollową kreację [Aleksandra] Zelwerowicza i drapieżną sylwetkę [Jana] Kurnakowicza.
Wiktionary
rzecz. moll mrz.
Wiktionary
(1.1-2) molowy
(1.1) przym. muz. minor (oparty na gamie z małą tercją między pierwszym a trzecim stopniem); minorowy; przym. muz. moll (oparty na gamie z małą tercją między pierwszym a trzecim stopniem)
(1.2) minorowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. sztuczne nabrzeże w porcie;
2. pomost spacerowy, przy którym można też cumować łodzie; pirs
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pomost spacerowy wychodzący w morze;
Wiktionary
Molo – budowla hydrotechniczna - pomost albo nasyp ziemny obramowany nabrzeżami, wysunięty w morze (a także rzekę lub inny zbiornik wodny) prostopadle albo ukośnie do brzegu, przystosowany do obsługi statków oraz ruchu pojazdów albo ruchu pieszego lub do obsługi jednostek sportowych i statków pasażerskich.
Wikipedia
(1.1) Wędkując z molo (mola), złowiłem kilka sandaczy.
(1.1) Wieczorem spacerowałam z Patrykiem po molo i, przytulona, oglądałam zachód słońca.
Wiktionary
IPA: ˈmɔlɔ, AS: molo
Wiktionary
przym. molowy
Wiktionary
zabijający mole
SJP.pl
1. rodzaj australijskiej jaszczurki;
2. przenośnie:
a) istota zachłanna;
b) coś olbrzymiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) przen. bibl. istota demoniczna, potężny podmiot albo przemożne, nienasycone zjawisko, wyrządzające ogrom zła i pochłaniające wiele ofiar
(1.2) pot. duża, przerośnięta, niesprawna i nieprzyjazna ludziom instytucja;
Wiktionary
Moloch, Molech – chtoniczne bóstwo fenickie i kananejskie. Nazwa wywodzi się od מלך „Melech” – król, bóg (gr. Molóch). Identyfikowany z Adramelechem. Molochowi miano składać ofiary z dzieci. Wzmianka o nim pojawia się w Biblii (2 Krl 23,10). Czczony jakoby pod postacią byka. Średniowieczna demonologia uznaje Molocha za jednego z demonów.
Wikipedia
(1.1) W miarę jak rosły ceny, podnosiła się wysokość łapówek, zwykli ludzie skarżyli się, że coraz większą część zarobków muszą przeznaczać na karmienie molocha korupcji.
(1.2) Reformatorzy naszej gospodarki polikwidowali już w kraju produkcyjne molochy.
Wiktionary
rzecz. Moloch m.
przym. molochowy, molochowaty
Wiktionary
molochowy; potocznie:
1. olbrzymi, ogromny;
2. potężny, złowieszczy i przerażający;
3. przypominający Molocha - mitologicznego boga
SJP.pl
molochowaty; potocznie:
1. olbrzymi, ogromny;
2. potężny, złowieszczy i przerażający;
3. przypominający Molocha - mitologicznego boga
SJP.pl
odporny na działanie moli
SJP.pl
1. duży pies obronny i myśliwski, hodowany w starożytnej Grecji;
2. stopa metryczna złożona z trzech długich lub akcentowanych sylab; molossus, trymakr
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj nietoperza z rodziny molosowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Tadarida|Rafinesque|ref=tak., rodzaj ssaków z rodziny molosowatych;
(1.2) pot. zool. nietoperz z rodzaju molosków (1.1)
Wiktionary
Molosek ("Tadarida") – rodzaj ssaków z podrodziny molosów (Molossinae) w obrębie rodziny molosowatych (Molossidae).
Wikipedia
(1.2) Chyba żaden molosek nie pogardzi karaluchem.
Wiktionary
rzecz. molos mzw.
Wiktionary
1. o psach: silnie umięśniony, o ciężkiej, zwartej budowie, zwykle o krótkim pysku;
2. o cechach molosowatych (rodzina nietoperzy)
SJP.pl
Molosowate, molosy (Molossidae) – rodzina ssaków z podrzędu mroczkokształtnych (Verspetillioniformes) w obrębie rzędu nietoperzy (Chiroptera) charakteryzujących się ogonem wystającym z błony lotnej i przeciwstawnym pierwszym palcem stopy.
Wikipedia
1. o psach: silnie umięśniony, o ciężkiej, zwartej budowie, zwykle o krótkim pysku;
2. o cechach molosowatych (rodzina nietoperzy)
SJP.pl
stopa metryczna złożona z trzech długich lub akcentowanych sylab; molos, trymakr
SJP.pl
kosmopolityczna rodzina owadów z rzędu motyli, niewielkich rozmiarów ciała, których larwy żyją w domkach zbudowanych z wydzieliny gruczołów przędnych i cząstek pokarmowych; należą do niej między innymi: mól kożusznik, mól pospolity, mól ziarniak
SJP.pl
Zo
Wikipedia
o cechach molowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
jedna z największych grup motyli; motyle mniejsze
SJP.pl
Mo
Wikipedia
przedstawiciel jednej z największych grup motyli nazywanej też motylami mniejszymi
SJP.pl
w chemii: wielkość określająca zawartość danego składnika w roztworze; stężenie molowe, molarność, molalność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. stężenie molowe
Wiktionary
(1.1) Na półce stały butelki z kwasem siarkowym różniące się jego molowością.
Wiktionary
przym. molowy
Wiktionary
(1.1) stężenie molowe, molarność, symbol. M
Wiktionary
1. przymiotnik od: mol, np. masa molowa;
2. przymiotnik od: moll, np. skala molowa;
3. przymiotnik od: mól, np. molowe skrzydełka;
4. przymiotnik od: molo, np. molowe wybrzeże
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. związany z molem, jednostką ilości materii
(1.2) chem. dotyczący stężenia molowego, określający stężenie molowe
(1.3) muz. dotyczący skali diatonicznej, gamy lub tonacji opartej na małej tercji
(1.4) odnoszący się do molo
(1.5) ent. dotyczący owada mola
Wiktionary
(1.2) Na stole stała butelka z 2-molowym kwasem siarkowym.
Wiktionary
(1.1-2)
rzecz. mol m., molowość ż.
przym. molarny
(1.4)
rzecz. molo n.
(1.5)
rzecz. mól m.
Wiktionary
(1.1-2) molarny
(1.3) minorowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
określenie wykonawcze: bardzo; występuje razem z innymi określeniami tempa i charakteru utworu, np. molto vivace, allegro molto
SJP.pl
bawełniana lub lniana tkanina podobna do flaneli
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wykonany z moltonu - tkaniny (np. nakładka moltonowa)
SJP.pl
przymiotnik od: Moluki (grupa wysp w Indonezji); molukański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Molukami, dotyczący Moluków
Wiktionary
rzecz. Molukańczyk mos., Moluki nmos., Molukanka ż.
Wiktionary
(1.1) molukański
Wiktionary
mieszkanka Moluków (wysp w Indonezji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Moluków
Wiktionary
rzecz. Moluki nmos.
:: fm. Molukańczyk mos.
przym. molucki
Wiktionary
mieszkaniec Moluków (grupy wysp indonezyjskich)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Moluków;
Wiktionary
(1.1) Terroryści molukańscy opanowali w marcu 1977 roku pociąg i szkołę podstawową niedaleko holenderskiego miasteczka Bovensmilde – po dwóch tygodniach BBE odbiła oba obiekty, uwalniając przetrzymywanych przez Molukańczyków ludzi.
Wiktionary
rzecz. Moluki nmos.
:: fż. Molukanka ż.
przym. molucki, molukański
Wiktionary
grupa wysp w Archipelagu Malajskim należąca do Indonezji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. grupa wysp we wschodniej części Archipelagu Malajskiego, wchodząca w skład Indonezji;
(1.2) geogr. prowincja w Indonezji obejmująca południową część archipelagu Moluki (1.1);
Wiktionary
Moluki (Wyspy Korzenne, Kepulauan Maluku) − grupa wysp we wschodniej części Archipelagu Malajskiego, wchodząca w skład Indonezji. Otoczone są wodami mórz Banda, Seram, Moluckiego, Halmahera i Arafura. Największymi wyspami są Halmahera, Seram (Ceram) i Buru.
Wikipedia
(1.1) W czasie ostatniej wojny, tak jak Moluki, wyspy znalazły się pod okupacją japońską […]
(1.1) Następnie na krótko zawinęli do Mindanao na Filipinach, po czym popłynęli na legendarne Wyspy Korzenne, czyli Moluki.
Wiktionary
przym. molucki
rzecz. Molukańczyk mos., Molukanka ż.
Wiktionary
(1.1) Maluku, Wyspy Korzenne
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środek ślimakobójczy, unieszkodliwiający ślimaki (nazwa systematyczna|Gastropoda|ref=tak.);
Wiktionary
(1.1) Zarejestrowane obecnie moluskocydy zawierają metaldehyd lub bezpieczny dla ludzi zwierząt i środowiska fosforan żelaza.
Wiktionary
(1.1) limatocyd
Wiktionary
ryba z rodziny dorszowatych
SJP.pl
ziele mityczne zastosowane przez Odyseusza jako odtrutka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = spoż. mięso oddzielane mechanicznie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: mɔ̃m, AS: mõm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji; prawy dopływ Indygirki;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. momski
Wiktionary
drugie co do wielkości miasto w Kenii
SJP.pl
Mombasa – drugie co do wielkości miasto w Kenii. Położone w południowo-wschodniej części kraju, na wybrzeżu Oceanu Indyjskiego; jest centrum turystycznym. W Mombasie znajduje się największy port Kenii – Kilindini, obsługujący także sąsiednie państwa bez dostępu do morza, a w pobliżu znajduje się ważny port lotniczy Mombasa-Moi. Liczba mieszkańców w 2019 roku przekroczyła 1,2 mln[].
Wikipedia
→ Mombasa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mombasą, dotyczący Mombasy
Wiktionary
rzecz. Mombasa ż.
Wiktionary
mieszkaniec Mombasy
SJP.pl
mieszkanka Mombasy
SJP.pl
chwilka, drobna cząstka czasu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od moment
Wiktionary
(1.1) To nawet nie moment, lecz tylko mały momencik.
Wiktionary
rzecz. moment m.
przym. momentalny
Wiktionary
chwila, krótki odcinek czasu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) krótki odcinek czasu
(1.2) fiz. pierwszy człon nazw wielkości stosowanych w fizyce;
(1.3) stat. pierwszy człon nazw parametrów stosowanych w statystyce; ;
(1.4) hist. średniowieczna jednostka czasu równa około 90 sekundom;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wpadnę tylko na moment do domu, żeby zabrać strój kąpielowy.
Wiktionary
IPA: ˈmɔ̃mɛ̃nt, AS: mõmẽnt
Wiktionary
rzecz. momentalność ż.
:: zdrobn. momencik m.
przym. momentalny
przysł. momentalnie, momentami
Wiktionary
(1.1) chwila
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób momentalny, szybko, błyskawicznie, nagle
Wiktionary
(1.1) Gdy konkurencja została wyrzucona z rynku, momentalnie ceny poszły w górę.
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃mɛ̃nˈtalʲɲɛ, AS: mõmẽntalʹńe
Wiktionary
przym. momentalny
rzecz. moment m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nagły, błyskawiczny
Wiktionary
(1.1) Podróżny z liczniejszym pocztem jadący, proszony był do dworu na wstęp momentalny.
Wiktionary
rzecz. moment m., momencik m., momentalność ż.
przysł. momentalnie
Wiktionary
co pewien czas, od czasu do czasu
SJP.pl
przysłówek
(1.1) od czasu do czasu, co pewien czas
Wiktionary
(1.1) W ten wietrzny i pochmurny dzień, słońce tylko momentami wyglądało zza chmur.
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃mɛ̃nˈtãmʲi, AS: mõmẽntãmʹi
Wiktionary
rzecz. moment m.
Wiktionary
urządzenie służące do pomiaru momentu obrotowego np. silników, maszyn roboczych itp.
SJP.pl
1. w zarządzaniu: narastająca energia i zapał umożliwiające wykonanie zadania, siła przebicia;
2. podstawowy wskaźnik impetu mierzący wielkość zmiany ceny w zadanym okresie;
3. potocznie: impet, rozmach, pęd
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: sceny erotyczne w filmie lub w powieści
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) żart. sceny erotyczne w filmie lub w powieści
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: moment
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Fajny film wczoraj widziałem. • A momenty były?
Wiktionary
IPA: mɔ̃ˈmɛ̃ntɨ, AS: mõmẽnty
Wiktionary
zob. moment.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki
(1.1) kulin. rodzaj tybetańskiego pierożka mięsnego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w mitologii greckiej i rzymskiej: bóg i uosobienie sarkazmu, żartów; Momus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. bóg drwin i ironii, uosobienie sarkazmu, żartów i kpin;
Wiktionary
Momos (gr. Μῶμος Mō̂mos, łac. "Momus", "Querella") – w mitologii greckiej i rzymskiej bóstwo drwin i ironii oraz uosobienie sarkazmu, żartów i kpin, a także niezasłużonej krytyki.
Według teogonii Hezjoda był synem Nyks. Początkowo doradca bogów olimpijskich, lecz z powodu przesadnych drwin i ciągłego ich krytykowania (ośmielił się drwić nawet z Zeusa) ostatecznie wygnany z Olimpu i strącony na ziemię.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Momą (rzeką na Dalekim Wschodzie Rosji)
Wiktionary
rzecz. Moma ż.
Wiktionary
złośliwy, niesprawiedliwy krytyk; zoil
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
koczkodan z rodziny makakowatych
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub rzad. nijaki
(1.1) = wojsk. adm. ministerstwo obrony narodowej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) MON jest obok MSWiA jednym z resortów siłowych.
(1.1) Brytyjski MON ocenia, że Kreml próbuje zatuszować zakres ostatnich strat wojennych.
Wiktionary
IPA: mɔ̃n, AS: mõn
Wiktionary
przym. monowski
Wiktionary
koczkodan z rodziny makakowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Monachium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Monachium
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃naˈxʲijt͡ʃɨk, AS: mõnaχʹii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Monachium n.
:: fż. monachijka ż.
przym. monachijski
Wiktionary
mieszkanka Monachium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Monachium
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃naˈxʲijka, AS: mõnaχʹii ̯ka
Wiktionary
rzecz. Monachium n.
:: fm. monachijczyk mos.
przym. monachijski
Wiktionary
związany z Monachium (miasto w Niemczech)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Monachium, dotyczący Monachium, pochodzący z Monachium
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃naˈxʲijsʲci, AS: mõnaχʹii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Monachium n., monachijczyk mos., monachijka ż.
Wiktionary
miasto w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Niemczech, stolica Bawarii;
Wiktionary
Monachium ( München, ; baw. Minga) – miasto na prawach powiatu w południowych Niemczech, stolica kraju związkowego Bawaria, siedziba rejencji Górna Bawaria, regionu Monachium, powiatu Landkreis München (do którego jednak miasto nie należy) oraz Stowarzyszenia Krajowego (Landesverband) Technisches Hilfswerk, trzecie pod względem liczby ludności miasto Niemiec, zamieszkiwane pod koniec 2019 roku przez niemal 1,5 mln osób[].
Wikipedia
(1.1) W tym roku pojadę do Monachium na Oktoberfest!
Wiktionary
IPA: mɔ̃ˈnaxʲjũm, AS: mõnaχʹi ̯ũm
Wiktionary
rzecz. monachijczyk mos., monachijka ż.
przym. monachijski, przedmonachijski
Wiktionary
wojna mnichów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. wojna, walka mnichów
Wiktionary
[czytaj: monako] państwo-miasto w Europie; Monako, Księstwo Monako
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
minerał, fosforan ceru, lantanu i innych lantanowców z domieszką toru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z grupy fosforanów, będący ważnym nośnikiem pierwiastków ziem rzadkich, przede wszystkim ceru, lantanu i neodymu
Wiktionary
Monacyt – minerał, mieszana sól kwasu fosforowego, ceru i kilku lantanowców. Należy do minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od gr. "monazeis" = jedyny lub "monaxo" = być samotnym; nawiązując do rzadkości występowania.
Wikipedia
indywidualna, prosta substancja, elementarny składnik rzeczywistości
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
odosobnione wzgórze powstałe przez zniszczenie otaczających mas skalnych, ostałe dzięki większej odporności skał; twardzielec
SJP.pl
teoria filozoficzna stworzona przez Leibniza, według której rzeczywistość jest ciągłym zbiorem monad; monadyzm
SJP.pl
Monadologia – książka niemieckiego polihistora Gottfrieda Wilhelma Leibniza przedstawiająca podstawy jego systemu ontologicznego. Napisana w 1714 roku i wydana w 1720 roku.
Leibniz przedstawiał w niej tezę, że cała rzeczywistość składa się z nieprzeliczonych cząstek, monad, które są szczelne i niezależne od siebie, a rozwijają się tylko w miarę swych z góry określonych możliwości.
Wikipedia
teoria filozoficzna stworzona przez Leibniza, według której rzeczywistość jest ciągłym zbiorem monad; monadologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. zob. monadologia.
Wiktionary
IPA: mɔ̃ˈnadɨsm̥, AS: mõnadysm̦
Wiktionary
(1.1) monadologia
Wiktionary
mieszkaniec Monako
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Monako (stolicy państwa Monako)
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃naˈcijt͡ʃɨk, AS: mõnaḱii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Monako n., Monakijczyk m., Monakijka ż.
:: fż. monakijka ż.
przym. monakijski
Wiktionary
mieszkanka Monako
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Monako (stolicy państwa Monako)
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃naˈcijka, AS: mõnaḱii ̯ka
Wiktionary
rzecz. Monako n., Monakijczyk mos., Monakijka ż.
:: fm. monakijczyk mos.
przym. monakijski
Wiktionary
związany z Monako
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do państwa Monako
(1.2) odnoszący się do miasta Monako
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃naˈcijsʲci, AS: mõnaḱii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Monako n., monakijczyk m., monakijka ż., Monakijczyk m., Monakijka ż.
Wiktionary
1. Księstwo Monako; państwo-miasto w Europie;
2. dzielnica państwa-miasta Monako
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. małe państwo na południu Europy, nad Morzem Śródziemnym;
(1.2) geogr. stolica Monako (1.1)
Wiktionary
Monako (fr. i Monaco, moneg. Mùnegu), oficjalnie Księstwo Monako (fr. Principauté de Monaco, wł. Principato di Monaco, moneg. Prinçipatu de Mùnegu) – miasto-państwo położone w Europie Południowej nad Morzem Śródziemnym w obrębie Riwiery Francuskiej.
Wikipedia
(1.1) Stolica Monako nazywa się tak, jak samo państwo.
Wiktionary
IPA: mɔ̃ˈnakɔ, AS: mõnako
Wiktionary
rzecz. Monakijczyk mos., Monakijka ż., monakijczyk mos., monakijka ż.
przym. monakijski, promonakijski, antymonakijski
Wiktionary
(1.1) urz. Księstwo Monako
Wiktionary
polskie stowarzyszenie zajmujące się osobami uzależnionymi od narkotyków, bezdomnymi i chorymi na AIDS
SJP.pl
Monar – zintegrowany system przeciwdziałania narkomanii, bezdomności i zagrożeniom społecznym oraz niesienia szeroko rozumianej pomocy osobom pozostającym w trudnej sytuacji życiowej – samotnym, chorym na AIDS, skrzywdzonym przez los. Monar to apolityczna organizacja pozarządowa, stowarzyszenie, zarejestrowane w 1981 r. i działające na terenie całej Polski. Udziela pomocy rocznie ponad 20 tysiącom osób w 135 placówkach różnego typu.
Wikipedia
trujący motyl z rodziny danaidowatych; danaid wędrowny
SJP.pl
osoba sprawująca władzę w państwie o ustroju monarchii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. osoba, która rządzi krajem o ustroju nierepublikańskim;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ent. pot. nazwa systematyczna|Danaus plexippus|ref=tak., motyl z gatunku
Wiktionary
Mo
Wikipedia
(1.1) Podobnie jak w przypadku pozostałych monarchów (z wyjątkiem grobu Kazimierza Wielkiego), nagrobek stanowi swojego rodzaju kenotafium – ciało Kazimierza Jagiellończyka, nie spoczywa we wnętrzu tumby, ale pochowane jest pod posadzką kaplicy.
(1.1) Surowy odwet ze strony monarchy stłumił zamiary ludowego buntu.
Wiktionary
IPA: mɔ̃ˈnarxa, AS: mõnarχa
Wiktionary
rzecz. monarchia m., monarchizm m., monarchista m., monarchistka ż.
:: fż. monarchini ż.
przym. monarszy, monarchistyczny, monarchiczny
przysł. monarszo
Wiktionary
(1.1) władca, koronowana głowa, jedynowładca, samodzierżca
(2.1) danaid wędrowny, monarch
Wiktionary
forma rządów, w której monarcha (król, cesarz, sułtan), stoi na czele kraju jako reprezentant władzy suwerennej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. ustrój, w którym krajem rządzi jedna osoba nazywana monarchą;
(1.2) polit. państwo o ustroju monarchii (1.1)
Wiktionary
Monarchia ( monarchia, ze μοναρχία, "monarchía" „jedynowładztwo”, od μόναρχος „jedyny władca”, od μόνος "monos" „jeden” i ἀρχός "archós" „początek”) – forma rządów, w której głową państwa jest jedna osoba, nazywana monarchą, niewybierana w sposób republikański. Zazwyczaj:
Wikipedia
IPA: mɔ̃ˈnarxʲja, AS: mõnarχʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. monarcha m., monarchini ż., monarchizm m., monarchista m., monarchistka ż., monarchiczność ż.
przym. monarszy, monarchiczny, monarchistyczny
przysł. monarchicznie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) rel. hist. związany z monarchianizmem, dotyczący monarchianizmu
Wiktionary
rzecz. monarchianizm mrz., monarchianista mos., monarchianistka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. hist. heterodoksalny nurt doktrynalny, zakładający jedność Bożej substancji i osoby ontycznej;
Wiktionary
Monarchianizm (gr. μόνος Αρχή jedna zasada) – heterodoksalny nurt doktrynalny, który rozwinął się pod koniec II wieku. Zakładał jedność Bożej substancji i osoby ontycznej. Wyróżnia się dwie odmiany monarchianizmu:
Adopcjaniści twierdzili, iż Chrystus był jedynie człowiekiem, natchnionym przez Ducha Świętego. Modaliści natomiast zacierali różnice pomiędzy Ojcem, Synem i Duchem Świętym.
Wikipedia
(1.1) Monarchianizm może być ortodoksyjny lub heretycki, w zależności od rozłożonych akcentów.
Wiktionary
rzecz. monarchianista mos., monarchianistka ż.
przym. monarchianistyczny
Wiktionary
związany z monarchią - ustrojem państwowym, w którym władza sprawowana jest przez monarchę pełniącego swoją funkcję dożywotnio; monarchistyczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) polit. dotyczący monarchii, związany z monarchią (formą rządu)
Wiktionary
rzecz. monarcha mos., monarchini ż., monarchia ż., monarchista mos., monarchistka ż.
przym. monarszy, monarchistyczny
przysł. monarchicznie
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) plural|monarchia.
(1.2) B. lm. od monarchia
(1.3) W. lm. od monarchia
Wiktionary
IPA: mɔ̃ˈnarxʲjɛ, AS: mõnarχʹi ̯e
Wiktionary
kobieta rządząca monarchią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. forma żeńska od: monarcha
(1.2) książk. żona monarchy
Wiktionary
(1.1) Anna była pierwszą brytyjską monarchinią, która przewodniczyła wspólnemu parlamentowi Anglii i Szkocji.
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃narˈxʲĩɲi, AS: mõnarχʹĩńi
Wiktionary
rzecz. monarcha m., monarchia ż., monarchista m., monarchiczność ż.
przym. monarchiczny, monarszy, monarchistyczny
przysł. monarchicznie
Wiktionary
zwolennik monarchii, osoba o poglądach monarchistycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. zwolennik monarchizmu
Wiktionary
(1.1) Kadeci byli zdecydowanymi monarchistami, ale pragnęli przekształcić cesarstwo rosyjskie w monarchię konstytucyjną typu zachodnioeuropejskiego z zapewnieniem burżuazji roli kierowniczej w państwie.
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃narˈxʲista, AS: mõnarχʹista
Wiktionary
rzecz. monarchizm m., monarcha m., monarchini ż., monarchia ż.
:: fż. monarchistka ż.
przym. monarszy, monarchiczny, monarchistyczny
Wiktionary
(1.1) regalista, rojalista
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwolenniczka monarchizmu
Wiktionary
rzecz. monarchia ż., monarcha m., monarchizm m.
:: fm. monarchista m.
przym. monarszy, monarchiczny, monarchistyczny
Wiktionary
1. związany z monarchizmem - ustrojem państwowym, w którym władza sprawowana jest przez monarchę pełniącego swoją funkcję dożywotnio; monarchiczny;
2. związany z opowiadaniem się za monarchią jako formą rządów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) polit. związany z monarchizmem lub monarchistami
Wiktionary
rzecz. monarcha mos., monarchini ż., monarchia ż., monarchizm m., monarchista m., monarchistka ż.
przym. monarszy, monarchiczny
Wiktionary
(1.1) rojalistyczny
Wiktionary
1. ustrój monarchistyczny; monarchia
2. popieranie monarchii jako ustroju państwa, wyznawanie poglądów monarchistycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. pogląd, według którego władza państwowa powinna należeć do monarchy – dziedzicznego lub ustanowionego – jako głowy państwa;
Wiktionary
Monarchizm (lub rojalizm) – idea, według której monarchia jest najlepszym ustrojem politycznym. Monarchizm jest poglądem dążącym do przywrócenia lub obrony monarchii w danym państwie lub szerzej – na świecie.
Zwolennicy monarchizmu twierdzą, iż nie chcą władzy dla siebie, więc nie mogą być nazwani partią polityczną. Zazwyczaj mają już swojego kandydata, wywodzącego się z któregoś ze szlacheckich rodów, którego uważają za odpowiedniego monarchę, względnie potomka obalonego wcześniej króla.
Wikipedia
rzecz. monarcha mzw./mos.
Wiktionary
(1.1) rojalizm
Wiktionary
osoba wyznająca ideologię rządów w Bułgarii sprzed 9 września 1944 roku
SJP.pl
związany z systemem rządów w Bułgarii sprzed 9 września 1944 roku
SJP.pl
we Francji, Hiszpanii i Holandii w XVI-XVII wieku: pisarz występujący przeciw absolutyzmowi
SJP.pl
we Francji, Hiszpanii i Holandii w XVI-XVII wieku: pisarz występujący przeciw absolutyzmowi
SJP.pl
Mo
Wikipedia
roślina z rodziny wargowych; pysznogłówka
SJP.pl
przedstawiciel rodziny ptaków z podrzędu śpiewających
SJP.pl
członek lub pacjent ośrodka dla narkomanów prowadzonego przez Monar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek Monaru
(1.2) pensjonariusz ośrodka dla narkomanów prowadzonego przez stowarzyszenie Monar
Wiktionary
(1.2) Monarowiec jest już człowiekiem skoncentrowanym na innych niż narkotyki obszarach rzeczywistości.
Wiktionary
rzecz. Monar m.
przym. monarowski
Wiktionary
przymiotnik od: Monar
SJP.pl
→ monarcha
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający związek z monarchą
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do monarchy, będący własnością monarchy
przymiotnik jakościowy
(3.1) właściwy monarsze, godny monarchy
Wiktionary
(1.1) Władca zaprezentował się w stroju monarszym.
Wiktionary
rzecz. monarcha m., monarchini ż., monarchia ż., monarchista mos., monarchistka ż.
przym. monarchistyczny, monarchiczny
Wiktionary
monarszyk hiacyntowy - gatunek ptaka z rodziny monarek
SJP.pl
klasztor w Kościele prawosławnym lub greckokatolickim; monastyr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. klasztor we wschodnim chrześcijaństwie;
Wiktionary
Monaster albo monastyr (ze staroruskiego od gr. μοναστήριον, "monasterion") – tradycyjna nazwa klasztoru w Kościołach wschodnich.
Pierwotnie monaster oznaczał zespół oddzielnych pomieszczeń mieszkalnych mnichów objętych klauzurą, w późniejszym okresie termin ten nabrał znaczenia odpowiadającemu klasztorowi w chrześcijaństwie zachodnim.
Wikipedia
(1.1) Widać już było cebule monasteru unickiego.
(1.1) W Rosji i na Ukrainie istnieją duże monastery męskie nazywane ławrami.
Wiktionary
rzecz. monastyr m., monastycyzm mrz.
przym. monasterski, monastyczny
Wiktionary
(1.1) monastyr
Wiktionary
1. związany z monasterem (monastyrem), wywodzący się z monasteru (monastyru), np. śpiew monasterski, nabożeństwo monasterskie;
2. przymiotnik od: Monaster (Münster; miasto w zachodnich Niemczech); münsterski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Monasterem (Münsterem), dotyczący Monasteru (Münsteru)
(1.2) rel. związany z monasterem (monastyrem), dotyczący monasteru (monastyru)
Wiktionary
(1.1) Do tego układu przystąpił biskup monasterski, Maksymilian Droste-Vischering, trewirski, Jerzy Hommer, paderborneński, Klemens Ledebur i polecali proboszczom błogosławić małżeństwa mieszane bez żądania gwarancji, przepisanych prawem kanonicznym.
(1.1) Potępienie przez cały obóz polskiej reformacji wielkiej wojny chłopskiej (1525) czy komuny monasterskiej (1534) przechodzi w debatę nad tym, czy protestantyzm naprawdę prowadzi do podważenia istniejących struktur państwowych i społeczno-politycznych.
Wiktionary
rzecz. Monaster mrz., monaster mrz., monastyr mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;
Wiktionary
Monasterzyska ( Монастириська, "Monastyryśka") – miasto na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie czortkowskim nad Koropcem, dawna siedziba byłego rejonu monasterzyskiego.
Wikipedia
przym. monasterzyski
Wiktionary
ruch zakonny mający na celu służbę Bogu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. w chrześcijaństwie: forma życia zakonnego cenobickiego lub anachoreckiego, której celem jest większa zażyłość z Bogiem, gorliwość w praktykach religijnych, modlitwie i ascezie;
(1.2) rel. w buddyzmie: życie ascetyczne we wspólnocie mnisiej;
Wiktionary
Monastycyzm (z łac. "monasticus", od gr. "monastērion" – cela pustelnika, z "monachos" – samotny) – forma życia religijnego, której podstawą jest życie zgodne z regułą zakonną, we wspólnocie zakonnej (klasztor); w chrześcijaństwie, a także m.in. w religiach pogańskich (westalki), w judaizmie (qumrańczycy), w buddyzmie (sangha) i in.
Wikipedia
(1.1) Kolebki monastycyzmu chrześcijańskiego szukałbym w Egipcie.
(1.2) Oglądałem dokument o monastycyzmie tybetańskim.
Wiktionary
rzecz. monaster m., monastyr m.
przym. monastyczny
przysł. monastycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób właściwy dla monastycyzmu
Wiktionary
(1.1) Wskazuje się na monastycznie zabarwioną atmosferę, w jakiej Luter żył podczas swoich studiów (…).
Wiktionary
rzecz. monastycyzm mrz.
przym. monastyczny
Wiktionary
1. dotyczący zakonu albo zakonników; klasztorny;
2. odnoszący się do życia wspólnotowego lub pustelniczego
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z monastycyzmem lub monasterem, dotyczący monastycyzmu lub monasteru
Wiktionary
(1.1) Na sympozjum o życiu monastycznym przyjechali mnisi z Irlandii i Brazylii.
Wiktionary
rzecz. monastycyzm m., monaster m., monastyr m.
przysł. monastycznie
Wiktionary
(1.1) mniszy, mnisi
Wiktionary
klasztor w Kościele prawosławnym lub greckokatolickim; monaster
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. przest. klasztor we wschodnim chrześcijaństwie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W podziemiach monastyru pochowani zostali miejscowi szlachcice.
Wiktionary
rzecz. monaster m., monastycyzm mrz.
przym. monasterski, monastyczny
Wiktionary
(1.1) monaster
Wiktionary
marka wódki śliwowej
SJP.pl
→ monastyr; monasterski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
magmowa skała żyłowa z grupy lamprofirów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) pot. reg. ulica Bohaterów Monte Cassino w Sopocie;
Wiktionary
IPA: ˈmɔ̃ɲt͡ɕak, AS: mõńćak
Wiktionary
delikatna mąka kukurydziana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. gw-pl|Śląsk Cieszyński. 16 snopów
Wiktionary
model samochodu marki Ford
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. samochód osobowy typu Ford Mondeo;
Wiktionary
(1.1) Prym w wykroczeniach drogowych wiódł kierowca forda mondeo, który najpierw wyprzedził nieoznakowaną skodę, wcisnął gaz do dechy, a po zatrzymaniu jego okazało się, że w wydychanym powietrzu ma 0,6 promila alkoholu.
Wiktionary
proces zwiększania się współzależności i podobieństw między różnymi krajami całego świata, wynikający z postępu technicznego w zakresie transportu towarów, przepływu ludzi i kapitału, wymiany informacji; globalizacja, globalizm
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzadkie: bicie monet
SJP.pl
stop niklu z miedzią z dodatkiem manganu, krzemu i żelaza używany do wyrabiania aparatury laboratoryjnej
SJP.pl
Monel – srebrzystobiały stop miedzi i niklu z domieszką żelaza i manganu, charakteryzujący się dużą odpornością na korozję.
Wikipedia
proteina otrzymywana z jagody afrykańskiej, o smaku 30 tysięcy razy słodszym od cukru stołowego (cząsteczkowo)
SJP.pl
Mo
Wikipedia
w numizmatyce: moneta monepigraficzna - moneta bez wizerunku, mająca tylko napisy
SJP.pl
starogrecki statek wodny z jednym rzędem wioseł; wiosłowiec jednorzędowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) staroż. mar. galera o jednym rzędzie wioseł, początkowo tylko wiosłowa, później także wiosłowo-żaglowa;
Wiktionary
Monera (gr. od "monḗrēs" – samotny, pojedynczy; łac. "ūnĭrĕmă") – ogólne określenie wczesnogreckich statków i okrętów wyposażonych w jeden rząd wioseł.
Wikipedia
(1.1) jednorzędowiec, monorema
Wiktionary
paliwo rakietowe
SJP.pl
Monergol – paliwo rakietowe będące ciekłą mieszaniną utleniacza i paliwa właściwego lub związkiem chemicznym zawierającym w każdej cząsteczce elementy paliwa i utleniacza.
Wikipedia
rzeczownik
(1.1) kryptowaluta o symbolu XMR stawiająca nacisk na anonimowość transakcji
Wiktionary
Monero – kryptowaluta typu open-source stworzona w kwietniu 2014 r., Która koncentruje się na prywatności i decentralizacji. Monero używa zaciemnionej księgi publicznej, co oznacza, że każdy może wysyłać transakcje, ale żaden zewnętrzny obserwator nie może poznać źródła, kwoty lub miejsca przeznaczenia. Monero używa mechanizmu Proof of Work do wydawania nowych monet i zachęcania górników do zabezpieczenia sieci i sprawdzania poprawności transakcji.
Wikipedia
specjalnie impregnowana tkanina papierowa, używana na damskie suknie do jednorazowego lub parokrotnego użycia
SJP.pl
Święta Monessa (zm. 456) – święta chrześcijańska, żyła w V wieku.
Według tradycji Monessa była córką irlandzkiego wodza. Została nawrócona przez świętego Patryka. Zmarła zaraz po tym, jak udzielił jej chrztu.
Jej wspomnienie obchodzone jest 4 września.
Wikipedia
metalowy pieniądz
SJP.pl
skrót od: monetarny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
metalowy pieniądz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) metalowy krążek lub wielobok, o określonym wymiarze, wadze i wzorze plastycznym, służący jako środek płatniczy;
Wiktionary
Mo
Wikipedia
(1.1) Cesarz kazał bić monety ze swoją podobizną.
Wiktionary
IPA: mɔ̃ˈnɛta, AS: mõneta
Wiktionary
rzecz. monetnik m., monetaryzm m., monetarysta m.
:: zdrobn. monetka ż.
przym. monetowy, monetarny, monetarystyczny
przysł. monetarnie
czas. monetyzować
Wiktionary
(1.1) bilon, drobne, żeton
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób monetarny
Wiktionary
rzecz. monetyzacja ż., moneta ż.
przym. monetarny
czas. monetyzować
Wiktionary
dotyczący spraw związanych z pieniędzmi; pieniężny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) ekon. dotyczący pieniędzy, ich emisji, obiegu, pokrycia
Wiktionary
(1.1) Wilson zainicjował także ważną reformę amerykańskiego systemu bankowego i monetarnego.
Wiktionary
rzecz. monetyzacja ż., moneta ż., monetka ż., monetnik m., monetaryzm m., monetarysta m., monetarystka ż.
przym. monetowy, monetny, monetarystyczny
przysł. monetarnie
czas. monetyzować
Wiktionary
(1.1) pieniężny, walutowy
Wiktionary
1. zwolennik teorii ekonomicznej uznającej centralną rolę polityki pieniężnej w gospodarce i konieczność kontrolowania podaży pieniądza w obiegu;
2. ekspert w zakresie polityki finansowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w zakresie polityki finansowej
Wiktionary
rzecz. monetyzacja ż., moneta ż.
przym. monetarny
czas. monetyzować
Wiktionary
1. zwolenniczka teorii ekonomicznej uznającej centralną rolę polityki pieniężnej w gospodarce i konieczność kontrolowania podaży pieniądza w obiegu;
2. ekspertka w zakresie polityki finansowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) specjalistka w zakresie polityki finansowej
Wiktionary
przym. monetarny
rzecz. monetyzacja ż.
czas. monetyzować
Wiktionary
1. przekształcenie czegoś w coś przynoszącego dochód; monetyzacja;
2. zwiększenie podaży pieniądza w obiegu;
3. stosunek ilości gotówki w danym kraju do PKB; monetyzacja;
4. podporządkowanie czegoś chęci zysku
SJP.pl
teoria ekonomiczna uznająca centralną rolę polityki pieniężnej w gospodarce i konieczność kontrolowania podaży pieniądza w obiegu
SJP.pl
Mo
Wikipedia
przekształcać w coś przynoszącego dochód; monetyzować
SJP.pl
1. zdrobnienie od: moneta;
2. drobny ślimak z rodziny porcelanek, o jajowatej muszli ze szczelinowym otworem, używanej dawniej jako środek płatniczy; kauri;
3. rodzaj grzybów z rodziny obrzękowcowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała moneta
Wiktionary
rzecz. monetyzacja ż., moneta ż.
przym. monetarny
czas. monetyzować
Wiktionary
rodzaj grzybów z rzędu pieczarkowców
SJP.pl
1. pojemnik na monety;
2. kieszonkowa torebka na bilon; portmonetka;
3. urządzenie przyjmujące monety
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, kto bije monety
Wiktionary
rzecz. monetyzacja ż., moneta ż.
przym. monetarny
czas. monetyzować
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) daw. zob. monetarny.
Wiktionary
przym. monetarny
Wiktionary
automat do wymiany monet na banknoty lub wpłacania monet na konto bankowe
SJP.pl
→ moneta, np. system monetowy, automat monetowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z monetą, dotyczący monety
Wiktionary
rzecz. monetyzacja ż., moneta ż.
przym. monetarny
czas. monetyzować
Wiktionary
1. przekształcenie czegoś w coś przynoszącego dochód; monetaryzacja;
2. zamiana zasobów majątkowych na pieniądze;
3. stosunek ilości gotówki w danym kraju do PKB; monetaryzacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) czerpanie korzyści finansowych ze świadczenia usług lub udostępniania zasobów
Wiktionary
Monetyzacja (ang. "monetization") – oznacza zamianę aktywów rzeczowych lub finansowych na prawny środek płatniczy. Zazwyczaj odnosi się do wybijania monet lub drukowania banknotów przez banki centralne. Potocznie – przekształcanie czegoś w pieniądz.
Wikipedia
(1.1) Niektóre serwisy internetowe pozwalają na monetyzację zamieszczonych tam treści dzięki wyświetlanym reklamom.
Wiktionary
rzecz. moneta ż., monetka ż., portmonetka ż., monetarysta ż., monetarystka ż., monetaryzm m., monetyzowanie n., zmonetyzowanie n., monetnik m.
czas. monetyzować ndk., zmonetyzować dk.
przym. monetowy, monetyzacyjny, monetarny, monetarystyczny
przysł. monetarnie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z monetyzacją, dotyczący monetyzacji
Wiktionary
rzecz. monetyzacja ż.
Wiktionary
1. przekształcać w coś przynoszącego dochód; monetaryzować;
2. zamieniać zasoby majątkowe na pieniądze
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zmonetyzować)
(1.1) ekon. zamieniać aktywa rzeczowe lub finansowe na środki płatnicze
Wiktionary
rzecz. moneta ż., monetka ż., monetyzacja ż., monetaryzm m., monetarysta m., monetarystka ż., monetyzowanie n., zmonetyzowanie m., monetnik m., monetowiec m., demonetyzacja ż., demonetyzowanie n., zdemonetyzowanie n.
czas. zmonetyzować dk., demonetyzować ndk., zdemonetyzować dk.
przym. monetarny, monetowy, monetarystyczny
przysł. monetarnie, monetarystycznie
Wiktionary
skrót od: mongolski
SJP.pl
zdawkowa moneta mongolska (100 mongów = 1 tugrik)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o człowieku: mający cechy typowe dla rasy żółtej; mongoloidalny
SJP.pl
państwo w Azji ze stolicą w Ułan Bator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Azji Środkowej;
Wiktionary
Mongolia ( Монгол улс, trb.: Mongol uls; pismo mongolskie: test, trb.: Monggol Ulus) – państwo śródlądowe w środkowowschodniej Azji. Od północy graniczy z Rosją, a od wschodu, zachodu i południa z Chinami. Stolicą i największym miastem jest Ułan Bator, gdzie zamieszkuje ok. 47% populacji całego kraju. Mongolia jest republiką parlamentarną.
Wikipedia
(1.1) Mongolia jest bardzo dużym krajem, ale ma mało mieszkańców.
Wiktionary
IPA: mɔ̃ŋˈɡɔlʲja, AS: mõŋgolʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. mongolski mrz., mongolista m., mongolistka ż., mongolistyka ż., Mongoł m., Mongołka ż., mongolszczyzna ż., mongolskość ż., mongołowatość ż., mongolizm m., mongoł m.
przym. mongolski, antymongolski, promongolski, mongolistyczny
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D., C., Ms. lp. od: Mongolia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) specjalista w dziedzinie mongolistyki
Wiktionary
rzecz. Mongołka ż., Mongoł mos., Mongolia ż., mongolistyka ż.
:: fż. mongolistka ż.
przym. mongolistyczny
Wiktionary
specjalistka w dziedzinie mongolistyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) specjalistka w dziedzinie mongolistyki
Wiktionary
rzecz. Mongołka ż., Mongoł mos., Mongolia ż., mongolistyka ż.
:: fm. mongolista m.
przym. mongolistyczny
Wiktionary
związany z mongolistyką, dotyczący mongolistyki (np. literatura mongolistyczna, biblioteka mongolistyczna)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący mongolistyki
Wiktionary
rzecz. Mongoł mos., Mongolia ż., mongolistyka ż., mongolistka ż., mongolista m.
Wiktionary
nauka badająca kulturę, historię i język Mongolii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o języku i kulturze mongolskiej;
Wiktionary
Mo
Wikipedia
rzecz. Mongołka ż., mongolista m., mongolistka ż., mongolski mrz., Mongoł mos., Mongolia ż.
przym. mongolski, mongolistyczny
Wiktionary
zespół Downa (wrodzony niedorozwój umysłowy, połączony z charakterystycznymi zmianami fizycznymi); trisomia 21
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. med. zespół Downa
(1.2) daw. zob. mongolszczyzna.
Wiktionary
(1.1) Zespół Downa dawniej nazywany był mongolizmem.
Wiktionary
rzecz. mongolski mrz., Mongolia ż., mongolszczyzna ż., Mongoł mos., Mongołka ż., mongołowatość ż.
przym. mongolski
Wiktionary
(1.1) mongołowatość, zespół Downa
Wiktionary
nadawać cechy mongolskie, czynić mongolskim
SJP.pl
1. przedstawiciel żółtej odmiany człowieka, mający żółtawą, śniadą skórę, szeroką twarz, czarne oczy oraz czarne i proste włosy;
2. potocznie: osoba dotknięta mongolizmem
SJP.pl
o cechach mongoloida, charakterystyczny dla mongoloida (np. rysy mongoloidalne)
SJP.pl
związany z Mongolią
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Mongolii lub Mongołów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język urzędowy Mongolii;
Wiktionary
(1.1) Stepowy charakter znacznej części kraju przyczynił się do tego, że Węgry padły główną ofiarą najazdów mongolskich w XIII wieku.
Wiktionary
IPA: mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci, AS: mõŋgolsʹḱi
Wiktionary
rzecz. mongolistyka ż., Mongolia ż., Mongołka ż., Mongoł m., mongolszczyzna ż., mongolskość ż., mongołowatość ż., mongolizm m., mongoł m.
przym. mongołowaty
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem mongolskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem mongolskim
(1.3) spisany, stworzony w języku mongolskim
Wiktionary
IPA: mɔ̃ŋˈɡɔlskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: mõŋgolskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
zespół cech charakterystycznych dla Mongolii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) to, co mongolskie
(1.2) przest. rzad. Mongołowie
Wiktionary
rzecz. mongolski mrz., mongolizm mrz., Mongolia ż., Mongoł mos., Mongołka ż.
przym. mongolski
Wiktionary
(1.1) daw. mongolizm
Wiktionary
małpiatka z rodziny lemurów
SJP.pl
obraźliwie:
1. mężczyzna dotknięty mongolizmem;
2. mężczyzna mało inteligentny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obraź. osoba dotknięta mongolizmem
(1.2) obraź. osoba nieinteligentna
Wiktionary
rzecz. mongolski mrz., Mongolia ż., Mongoł mos., Mongołka ż., mongołowatość ż.
przym. mongolski
Wiktionary
obraźliwie:
1. kobieta z zespołem Downa;
2. kobieta mało inteligentna; debilka, idiotka, kretynka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta narodowości mongolskiej, obywatelka Mongolii
Wiktionary
IPA: mɔ̃ŋˈɡɔwka, AS: mõŋgou̯ka
Wiktionary
rzecz. Mongolia ż., mongolszczyzna ż., mongolskość ż., mongołowatość ż., mongolizm m., mongoł m., mongolistyka ż., mongolista m., mongolistka ż.
:: fm. Mongoł m.
przym. mongolski
Wiktionary
wrodzony niedorozwój umysłowy, połączony z charakterystycznymi zmianami fizycznymi; mongolizm, zespół Downa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zob. mongolizm.
Wiktionary
rzecz. mongolski mrz., mongoł mos., Mongolia ż., Mongoł mos., Mongołka ż., mongolizm mrz.
przym. mongolski
Wiktionary
(1.1) mongolizm
Wiktionary
potocznie: mało inteligentny; głupi, infantylny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) głupi
Wiktionary
przym. mongolski
rzecz. mongolski mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: Monika (imię żeńskie); Moniczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Monika
Wiktionary
(1.1) Nie wiem, czy Moni uda się wyrwać wcześniej.
Wiktionary
rzecz. Monika ż.
Wiktionary
(1.1) Monika, zdrobn. Moniczka, Monisia, Isia
Wiktionary
1. potocznie: moneta o niskim nominale; drobniak, groszak;
2. dawniej: guzik metalowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. moneta o niskim nominale
Wiktionary
(1.1) W życiu jest jak w banku. Są pieniądze wartościowe i moniaki. Jedne bez drugich nie mogą istnieć.
Wiktionary
(1.1) bilon
Wiktionary
[czytaj: monika] obce imię żeńskie
SJP.pl
Monica, właśc. Monica Denise Arnold (ur. 24 października 1980 w Atlancie) – amerykańska wokalistka R&B i pop, autorka tekstów i aktorka. Wydała pięć albumów studyjnych i jedną kompilację. Jej najbardziej znany przebój to „The Boy is Mine” w duecie z wokalistką Brandy.
Wikipedia
zdrobnienie od: Monika (imię żeńskie); Monia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Monika
Wiktionary
(1.1) Małej Moniczce wyrzyna się ząbek.
Wiktionary
rzecz. Monika ż.
Wiktionary
(1.1) Monika, zdrobn. Monia, Monisia
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Moniki lub z nią związany
SJP.pl
wyretuszowane, podkolorowane zdjęcie, zwykle ślubne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzem. depr. barwiona i retuszowana fotografia okolicznościowa lub portret (zazwyczaj ślubny) wykonany na podstawie zdjęcia przez miernego artystę;
Wiktionary
Monidło – rodzaj portretowego wizerunku realistycznego, najczęściej malowanego na podstawie zdjęcia ślubnego. Charakterystyczną cechą tego zazwyczaj czarno-białego obrazu były podkolorowania ust (na czerwono) oraz oczu (lazurowoniebieskich); inne detale retuszowano. Portretowanym postaciom często dodawano okazalsze stroje.
Wikipedia
(1.1) Wyszykuję panu, panie młody, takie monidło, że nawet małżonka się na nim pozna!
Wiktionary
przymiotnik od: Mońki; mońkowski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. przedstawicielka grupy etnicznej zamieszkującej birmański stan Szan oraz wzdłuż południowego odcinka granicy birmańsko-tajlandzkiej;
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Mon mos.
przym. moński
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Monika – imię żeńskie o znaczeniu i pochodzeniu trudnym do objaśnienia. Według niektórych badaczy imię pochodzi od greckiego słowa „monos” oznaczającego "jeden", "sam", "pojedynczy", "jedynak" i "jedynaczka". Z tego samego rdzenia pochodzą takie słowa jak: monogamia, monoteizm, monaster (klasztor). Inne źródło podaje, że imię to wywodzi się od greckiego „monaché”, co znaczy "samotna", "odosobniona"; we Włoszech zakonnica zwana jest "monaca", a w niektórych dialektach wręcz "monica".
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Monika i jestem zegarmistrzynią z Cieszyna.
(1.1) Matka Moniki chce jej kupić świnkę morską.
Wiktionary
IPA: mɔ̃ˈɲika, AS: mõńika
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Monisia ż., Moniczka ż., Monia ż.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Monia, Moniczka, Monisia
Wiktionary
Moników – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Wola Krzysztoporska.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
grzybica wywoływana przez grzyby chorobotwórcze, powodująca zmiany w skórze, na błonach śluzowych, paznokciach oraz w narządach wewnętrznych; drożdżyca
SJP.pl
Monilinia Honey (paciornica) – rodzaj grzybów z rodziny twardnicowatych ("Sclerotiniaceae").
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
prototyp niewielkiego komputera, w którym monitor został zintegrowany z jednostką centralną komputera
SJP.pl
zdrobnienie od: Monika (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Monika
Wiktionary
(1.1) Wczoraj zobaczyliśmy naszą Monisię w telewizji.
Wiktionary
rzecz. Monika ż., Isia ż.
Wiktionary
(1.1) Monika, zdrobn. Monia, Moniczka, Isia
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Monisi lub z nią związany
SJP.pl
zwolennik monizmu, osoba przeświadczona o jednorodności natury
SJP.pl
dotyczący monizmu, związany z monizmem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) filoz. polit. związany z monizmem, dotyczący monizmu
Wiktionary
(1.1) Materializm dialektyczny ujmuje świat w nieustannym ruchu, nieustannym rozwoju. Jest to system monistycznych, który zjawiska świata duchowego wyprowadza z bytu materialnego.
(1.1) Jeżeli w statucie SE przyjęto system monistyczny, zgodnie z art. 38 rozporządzenia 2157/2001, stosuje się przepisy tego rozporządzenia oraz niniejszego rozdziału.
Wiktionary
rzecz. monizm mrz.
Wiktionary
urzędowe (zwłaszcza pisemne) ponaglenie do wykonania czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urz. przypomnienie, że należy wypełnić jakiś zaległy obowiązek
Wiktionary
Monit – dwutygodnik Federacji Młodzieży Walczącej Region Gdańsk. Pierwszy numer ukazał się w grudniu 1984. "Monit" był pierwszym w Gdańsku i trzecim w Polsce (po warszawskich Buncie i Serwisie Informacyjnym CZI FMW), pismem Federacji Młodzieży Walczącej, drugim wydawanym w sposób cykliczny.
Wikipedia
(1.1) Otrzymałeś kolejny monit z urzędu miasta.
Wiktionary
czas. zmonitować, monitować ndk.
Wiktionary
(1.1) ponaglenie, upomnienie
Wiktionary
1. urządzenie wyposażone w ekran, służące do wyświetlania informacji;
2. czasopismo urzędowe lub program informacyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. uproszczony telewizor odbierający sygnał z urządzeń technicznych lub komputera
(1.2) czasopismo mające w tytule słowo monitor
(1.3) żegl. mały okręt artyleryjski uzbrojony w działa dużego kalibru;
(1.4) muz. zob. odsłuch.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie, tego komputera nie można kupić bez monitora.
(1.3) Lądujący desant wspierały działa dwóch monitorów.
Wiktionary
IPA: mɔ̃ˈɲitɔr, AS: mõńitor
Wiktionary
rzecz. monitoring m., monitorowanie n.
czas. zmonitować, monitorować ndk.
Wiktionary
(1.1) telewizor, telewizorek, ekran
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lp. od: monitor
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃ɲiˈtɔra, AS: mõńitora
Wiktionary
monitor niewielkich rozmiarów
SJP.pl
1. stała obserwacja i kontrola jakichś procesów lub zjawisk;
2. stały nadzór nad jakimś obiektem chronionym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stała obserwacja ochranianego obiektu
(1.2) stałe nadzorowanie i kontrolowanie poczynań, procesów
(1.3) system telewizyjny, dzięki któremu prowadzony jest monitoring (1.2)
Wiktionary
Mo
Wikipedia
(1.1) W złapaniu przestępcy bardzo pomógł dostęp do monitoringu miejskiego i kamer w komunikacji.
(1.2) Mamy podgląd z monitoringu wszystkich projektów i obiektów jednocześnie?
(1.3) Jest sprytna, zagląda nie przekraczając linii drzwi, bo wie, że w pokoju jest monitoring.
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃ɲiˈtɔrʲĩŋk, AS: mõńitorʹĩŋk
Wiktionary
rzecz. monitor m.
czas. monitorować ndk.
przym. monitoringowy
Wiktionary
przymiotnik od: monitoring (np. system monitoringowy, raport monitoringowy)
SJP.pl
dawniej: napomnienie, zwłaszcza pisemne; monit
SJP.pl
nadzorować w ciągły sposób jakiś proces, zjawisko lub miejsce
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) obserwować obiekt w celu jego nadzoru, zwłaszcza przy użyciu systemu przeznaczonych do tego urządzeń
(1.2) systematycznie kontrolować stan czegoś lub przebieg jakichś procesów
Wiktionary
(1.1) Do końca lipca system kamer monitorujących miasto powiększy się o co najmniej trzy dodatkowe urządzenia.
(1.2) Jakość wody monitorujemy na bieżąco i jej ewentualne zanieczyszczenie nie uszłoby naszej uwadze.
Wiktionary
rzecz. monitor m., monitorowy m., monitoring mrz.
przym. monitorowy
Wiktionary
przymiotnik od: monitor
SJP.pl
nadzorować w ciągły sposób jakiś proces, zjawisko lub miejsce
SJP.pl
potocznie: osoba obsługująca monitor; monitorowy
SJP.pl
słownie lub pisemnie przypominać o czymś niezałatwionym; ponaglać; wysyłać monit
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) urz. słownie lub pisemnie przypominać o czymś niezałatwionym, wysyłać monit, ponaglać
(1.2) daw. karcić kogoś za niewłaściwe postępowanie/zachowanie
Wiktionary
(1.1) Wydział finansowy otrzymując z wydziału zakupu rachunki powinien zwrócić uwagę na kolejny numer wpływu, a w razie braku któregokolwiek kolejnego numeru - monitować o brakujący rachunek wydział zakupu.
(1.2) Cóż, u diabła, monitujecie mnie jak dzieciaka?
Wiktionary
rzecz. monit mrz.
czas. zmonitować
Wiktionary
(1.2) ponaglać
(1.2) strofować, napominać
Wiktionary
ostrzeżenie skierowane przez watykańską Kongregację nauki wiary do księdza lub zakonnika, który postępuje niezgodnie z katolicką doktryną lub moralnością
SJP.pl
Stanisław Moniuszko (1819-72), kompozytor polski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: badacz, znawca muzyki Moniuszki
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Moniuszki lub z nim związany
SJP.pl
koncepcja filozoficzna, według której natura wszelakiego bytu jest jednorodna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. pogląd głoszący jednorodność materii i rzeczywistości;
(1.2) polit. wizja ustroju państwa, w którym jeden centralny byt zarządza i kontroluje każdym aspektem jego działania
(1.3) nauk. doktryna lub system opierający swoje twierdzenia na pojedynczym źródle
Wiktionary
Monizm (gr. "mónos" „jedyny”) – filozoficzny pogląd według wąskiej definicji uznający naturę wszelkiego bytu za jednorodną: materialną (materializm, monizm materialistyczny), duchową (spirytyzm, monizm spirytystyczny) lub materialno-duchową (np. panteizm, choć nie tylko). Taki monizm jest poglądem przeciwstawnym do dualizmu i pluralizmu.
Wikipedia
(1.3) Teoria piramidy zakłada renesans monizmu porządku prawnego, głoszonego kiedyś przez Kelsena na gruncie prawa międzynarodowego.
Wiktionary
rzecz. monista mos., monistka ż.
przym. monistyczny
przysł. monistycznie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rodzaj dinozaura z infrarzędu stegozaurów
SJP.pl
Mo
Wikipedia
hipotetyczna europejska jednostka monetarna, pierwowzór euro
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dotyczący jednokanałowego przekazywania dźwięku; monofoniczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) monofoniczny
przysłówek
(2.1) monofonicznie
forma rzeczownika.
(3.1) W. lp. od mona
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈmɔ̃nɔ, AS: mõno
Wiktionary
rzecz. monofonia ż.
przym. monofoniczny
przysł. monofonicznie
przedr. mono-
Wiktionary
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: jeden, pojedynczy
Wiktionary
przym. mono
przysł. mono
Wiktionary
[czytaj: monoPOST] jednomiejscowy samochód wyścigowy; monoposto
SJP.pl
Monobaktamy, antybiotyki monobaktamowe (ATC J 01 DF) – grupa antybiotyków β-laktamowych z pojedynczym pierścieniem. Mają działanie bakteriobójcze.
Mechanizm ich działania polega na blokowaniu aktywności transpeptydaz PBP biorących udział w ostatnim etapie syntezy peptydoglikanu ściany komórki bakteryjnej.
Wikipedia
dawniej: bank łączący funkcje banku centralnego i banków komercyjnych
SJP.pl
związek chemiczny wykorzystywany w leczeniu przebarwień skóry oraz w depigmentacji w przypadku bielactwa
SJP.pl
konstrukcja integrująca silnik i skrzynię biegów w jednej obudowie, stosowana w samochodach popularnych
SJP.pl
jednoosobowe sanie wyścigowe
SJP.pl
dotyczący jednego brandu (marki)
SJP.pl
zrośnięte brwi
SJP.pl
1. teoria zakładająca istnienie ośrodka, punktu centralnego dla zachodzenia określonych zjawisk;
2. pogląd przyjmujący jeden ograniczony obszar jako praojczyznę człowieka, skąd odbyła się ekspansja na inne kontynenty
SJP.pl
przyrząd i instrument muzyczny wyposażony w jedną strunę, używany w starożytności i w średniowieczu, głównie do pomiaru interwałów
SJP.pl
Monochord (z greki: "monos" – jeden, "chordé" – struna) – w starożytnej Grecji instrument muzyczny i jednocześnie przyrząd mierniczy służący do określania stosunków długości struny do wysokości dźwięku. Jego wynalezienie przypisuje się Pitagorasowi ok. połowy VI w. p.n.e.
Wikipedia
obraz, fotogram lub grafika jednobarwna lub w różnych odcieniach jednego koloru
SJP.pl
genetyczna niezdolność do rozpoznawania barw; monochromia, monochromatyzm
SJP.pl
obraz, fotogram lub grafika jednobarwna lub w różnych odcieniach jednego koloru; monochrom
SJP.pl
urządzenie optyczne służące do separacji jednej barwy z szerszego widma świetlnego
SJP.pl
Monochromator – przyrząd optyczny rozszczepiający światło w celu otrzymania jedynie niewielkiego fragmentu z jego widma. Monochromatory mogą służyć do określania współczynnika pochłaniania światła przez filtry oraz do badań, w których używane jest światło monochromatyczne - np. w fotoluminescencji.
Wikipedia
1. jednobarwność, jednolitość koloru; jednokolorowość;
2. w malarstwie: jednolitość użytych przy malowaniu barw, zróżnicowanych jedynie odcieniami; jednokolorowość;
3. w fizyce: określona, jednolita długość fali świetlnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co monochromatyczne
Wiktionary
Monochromatyczność ( mono – jeden, "chroma" – kolor) – promieniowanie elektromagnetyczne o ściśle określonej częstotliwości (długości fali). Idealnie monochromatyczna jest fala o niezmieniającej się częstotliwości i stałej amplitudzie, dlatego tak idealnej monochromatycznej fali nie można uzyskać w praktyce.
Wikipedia
przym. monochromatyczny
Wiktionary
1. jednobarwny, jednokolorowy;
2. w sztuce: stosujący jeden kolor w różnych odcieniach;
3. światło monochromatyczne - światło o jednej długości fali
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szt. jednej barwy (choć mogący być w różnych jej odcieniach)
(1.2) fiz. mający jednakową długość fal
Wiktionary
rzecz. monochromatyczność ż., monochromatyzm mrz., monochromia ż.
przysł. monochromatycznie
Wiktionary
(1.1) jednobarwny
Wiktionary
stosowanie w tworzeniu jakiegoś dzieła jednej barwy w różnych odcieniach; monochromatyzm, monochromia
SJP.pl
stosowanie w tworzeniu jakiegoś dzieła jednej barwy w różnych odcieniach; monochromatyzm, monochromia
SJP.pl
monochromia;
1. genetyczna niezdolność do rozpoznawania barw; monochromacja;
2. stosowanie w tworzeniu jakiegoś dzieła jednej barwy w różnych odcieniach; monochromatyka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. genetyczna niezdolność do rozpoznawania barw; monochromacja, monochromatyzm;
2. stosowanie w tworzeniu jakiegoś dzieła jednej barwy w różnych odcieniach; monochromatyzm, monochromatyka;
3. jednobarwne malowidło naścienne; monochrom
SJP.pl
węglowodan zawierający 3-7 atomów węgla; cukier prosty, jednocukier, monosacharyd
SJP.pl
węglowodan zawierający 3-7 atomów węgla; cukier prosty, jednocukier, monosacharyd
SJP.pl
rower o jednym kole, bez kierownicy, używany w cyrku do jazdy figurowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rower z jednym kołem
Wiktionary
IPA: mɔ̃ˈnɔt͡sɨkl̥, AS: mõnocykl̦
Wiktionary
rzecz. monocyklista m., monocyklistka ż., monocykliczność ż.
przym. monocykliczny
Wiktionary
(1.1) rower jednokołowy
Wiktionary
w chemii: zawierający tylko jeden pierścień
SJP.pl
rodzaj dużego leukocytu, ciała obronnego krwi
SJP.pl
Ni
Wikipedia
nadmierne stężenie monocytów we krwi
SJP.pl
Monocytoza – zwiększenie liczby monocytów w rozmazie krwi powyżej 800/μl.
Wikipedia
środowiskowo: mały deser niebędący częścią większej całości, przygotowany w osobnym naczyniu
SJP.pl
śpiew solowy jednogłosowy (głównie w chorałach gregoriańskich)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. liter. solowa melorecytacja w antycznym dramacie greckim, w szczególności monolog o charakterze lamentacyjnym
(1.2) muz. gatunek muzyczny wyróżniający się jednolitą linią melodyczną i takimż akompaniamentem
Wiktionary
Mo
Wikipedia
IPA: mɔ̃ˈnɔdʲja, AS: mõnodʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. monodysta m.
przym. monodyczny
przysł. monodycznie
Wiktionary
dieta jednostajna, nieurozmaicona, oparta ciągle na tych samych składnikach
SJP.pl
utwór dramatyczny, w którym występuje tylko jeden aktor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) teatr. dramat, w którym występuje tylko jeden aktor;
Wiktionary
Monodram (gr. "mónos" – jedyny; "dráma" – działanie) – utwór dramatyczny, w którym występuje tylko jeden bohater.
Monolog bohatera może być skierowany do publiczności teatralnej lub do wyimaginowanego odbiorcy – nieobecnego na scenie. Monolog jest mocno zdialogizowany, bohater cytuje cudze wypowiedzi, imituje rozmowę odpowiadając na przytoczone bądź domniemane pytania postaci, o których mówi.
Wikipedia
(1.1) O popularności monodramu decydują stosunkowo niskie koszty produkcji i łatwość dotarcia do widza – nazywany był przecież „teatrem w walizce”.
Wiktionary
rzecz. monodramat m.
przym. monodramatyczny
Wiktionary
(1.1) monodramat
Wiktionary
utwór dramatyczny, w którym występuje tylko jeden aktor; monodram
SJP.pl
Monodramat – gatunek dramatu, w którym głos przyznawano jednej postaci. Jeśli w tekście pojawiali się inni bohaterowie, mogli zabrać głos, lecz ogromna większość tekstu przypadała protagoniście. Monodramat zwykle kończył się śmiercią monologującego bohatera. Rozkwit monodramatu przypada na epokę romantyzmu.
Wikipedia
aktor występujący w monodramach
SJP.pl
eksportujący tylko jeden rodzaj towarów
SJP.pl
o samicy zwierzęcia: taka, która ma ruję tylko raz w roku; jednorujowy
SJP.pl
jednolitość etniczna
SJP.pl
jednolity etnicznie
SJP.pl
w zoologii: zwierzę odżywiające się tylko jednym rodzajem pokarmu, np. gąsienica jedwabnika morwowego, mrówkojad; zwierzę jednożerne, zwierzę monofagiczne
SJP.pl
w zoologii: mający związek z monofagiem lub monofagizmem, odżywiający się tylko jednym rodzajem pokarmu; jednożerny
SJP.pl
w zoologii: żywienie się zwierząt tylko jednym rodzajem pokarmu; jednożerność
SJP.pl
Monofagizm (gr. "mónos" – jedyny, "phageín" – jeść), jednożerność – najwyższa forma specjalizacji pokarmowej organizmów, polegająca na spożywaniu jako pokarmu – we wszystkich lub przynajmniej w jednym stadium rozwoju – organizmów jednego tylko gatunku lub kilku gatunków spokrewnionych. Np. koala ("Phascolarctos cinereus") je wyłącznie liście eukaliptusów ("Eucalyptus").
Wikipedia
charakteryzujący się jedną fazą, mający jedną fazę
SJP.pl
pochodzący od wspólnego przodka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy monofiletyzmowi
Wiktionary
rzecz. monofiletyzm m., monofiletyczność ż.
Wiktionary
potrzeba bycia samotnym
SJP.pl
odnoszący się do monofizyty, właściwy monofizytom
SJP.pl
wyznawca tylko boskiej natury Chrystusa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba wierzaca w naturę Chrystusa jako posiadającego tylko jedną naturę boską
Wiktionary
doktryna z V wieku mówiąca o jednej, boskiej naturze Chrystusa; eutychianizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) teol. pogląd głoszący, że w Chrystusie była tylko jedna boska natura, zaś ludzka została wchłonięta przez boską tuż po wcieleniu;
Wiktionary
Mo
Wikipedia
IPA: ˌmɔ̃nɔfʲiˈzɨtɨsm̥, AS: mõnofʹizytysm̦
Wiktionary
rzecz. monofizyta m., monofizytka ż.
przym. monofizycki, monofizytystyczny
Wiktionary
(1.1) eutychianizm
Wiktionary
chorobliwy lęk przed samotnością, byciem odizolowanym; autofobia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. chorobliwy lęk przed samotnością
Wiktionary
MONofobia – drugi w karierze demo szczecińskiego zespołu muzycznego Quo Vadis. Został wydany w Maju 1989 roku własnym sumptem, bez udziału oficjalnego wydawcy. Został wydany wyłącznie na kasety magnetofonowe.
Wikipedia
IPA: ˌmɔ̃nɔˈfɔbʲja, AS: mõnofobʹi ̯a
Wiktionary
przym. monofobiczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący monofobi
Wiktionary
rzecz. monofobia ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest monofoniczne
Wiktionary
przym. monofoniczny
przysł. monofonicznie
Wiktionary
1. rodzaj fotoskładu, technika składania tekstu metodą naświetlania błon światłoczułych;
2. maszyna do takiego składu
SJP.pl
w językoznawstwie: pojedyncza samogłoska (w odróżnieniu od dyftongu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. prosty dźwięk samogłoskowy
Wiktionary
Monoftong (gr. "mono" „jeden” i "phthóngos" „dźwięk”) – prosta samogłoska bez zmiany jakości (np. „u”, „a”) w przeciwieństwie do dyftongów (np. niemieckie „au”, „ei”) i tryftongów.
Między monoftongami mogą istnieć różnice ilościowe (krótkie i długie samogłoski) i jakościowe (stopień otwarcia, zaokrąglenie warg). Dwuwymiarowego przedstawienia dostarcza trójkąt samogłosek.
Wikipedia
(1.1) W historii języka niemieckiego miała miejsce dyftongizacja monoftongów.
Wiktionary
IPA: mɔ̃ˈnɔftɔ̃ŋk, AS: mõnoftõŋk
Wiktionary
przym. monoftongiczny
rzecz. monoftongizacja, monoftongizowanie
czas. monoftongizować
Wiktionary
(1.1) samogłoska
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący monoftongu
Wiktionary
rzecz. monoftong mrz., monoftongizacja ż.
Wiktionary
proces przekształcania się dyftongu w monoftong
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. proces przekształcania się dyftongu w monoftong;
Wiktionary
Mo
Wikipedia
(1.1) Drugim procesem prasłowiańskim była tzw. monoftongizacja dyftongów.
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃nɔftɔ̃ŋʲɟiˈzat͡sʲja, AS: mõnoftõŋʹǵizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. monoftong m., monoftongizowanie n.
czas. monoftongizować ndk.
przym. monoftongiczny
Wiktionary
mający jedną funkcję; jednofunkcyjny
SJP.pl
1. małżeństwo jednego mężczyzny z jedną kobietą; monoginia, jednożeństwo;
2. w biologii: współżycie jednego samca z tylko jedną samicą w określonym czasie lub podczas całego życia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) socjol. życie w związku małżeńskim z tylko jednym partnerem
(1.2) zool. współżycie jednego samca z jedną samicą
Wiktionary
Zobacz też: monogamia w znaczeniu biologicznym.
Monogamia ( μονογαμία, od μόνος: "monos" – "jeden" i γάμος: "gamos" – "małżeństwo") – najbardziej rozpowszechniony typ związku małżeńskiego, w którym jedna osoba związana jest trwale z jednym partnerem. Monogamiczność związku oznacza ich wyłączną relację małżeńską na wszystkich płaszczyznach: społecznej, prawnej, duchowej, emocjonalnej, jak i biologicznej, seksualnej.
Wikipedia
IPA: ˌmɔ̃nɔˈɡãmʲja, AS: mõnogãmʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. monogamiczność ż., monogamista m., monogamistka ż.
przym. monogamiczny
przysł. monogamicznie
Wiktionary
(1.1) jednożeństwo
Wiktionary
1. mający charakter monogamii, czyli małżeństwa między jednym mężczyzną i jedną kobietą;
2. w zoologii: polegający na współżyciu jednego samca z tylko jedną samicą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) socjol. biol. związany z monogamią, mający charakter monogamii
Wiktionary
(1.1) Nie znaczy to jednak wcale, że ptasie pary – teoretycznie monogamiczne – problemów z wiernością nie mają.
(1.1) Mniej niż 5% ssaków jest zwyczajowo monogamicznych.
Wiktionary
rzecz. monogamia ż., monogamista m., monogamistka ż.
Wiktionary
mężczyzna posiadający tylko jedną partnerkę (żonę)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna żyjący w monogamii
(1.2) samiec współżyjący z jedną partnerką
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃nɔɡãˈmʲista, AS: mõnogãmʹista
Wiktionary
rzecz. monogamia ż.
:: fż. monogamistka ż.
przym. monogamiczny
przysł. monogamicznie
Wiktionary
kobieta posiadająca tylko jednego partnera (męża)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta żyjąca w monogamii
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃nɔɡãˈmʲistka, AS: mõnogãmʹistka
Wiktionary
rzecz. monogamia ż.
:: fm. monogamista m.
przym. monogamiczny
przysł. monogamicznie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) anat. (o zwierzęciu) posiadający jednokomorowy żołądek
Wiktionary
(1.1) Natomiast człowiek oraz zwierzęta monogastryczne nie wytwarzają pewnych aminokwasów i muszą otrzymywać je z zewnątrz w formie pożywienia.
Wiktionary
rodzaj tradycyjnej japońskiej prozy narracyjnej
SJP.pl
Monogatari (jap. 物語 mono-gatari; opowiadanie [o rzeczach, sprawach]) – forma literacka w tradycyjnej literaturze japońskiej, opowieść, forma narracyjna wykształcona w okresie Heian. Termin obecnie szerszy, obejmujący znaczeniowo gatunki epickie (powieść, opowiadanie, czy nowelę).
Wikipedia
kontrolowany przez jeden gen
SJP.pl
1. małżeństwo jednego mężczyzny z jedną kobietą; monogamia, jednożeństwo;
2. w botanice: występowania u roślin w kwiecie tylko jednego słupka i znamienia, z możliwością wykształcenia się wielu owoców
SJP.pl
gliceryd składający się z cząsteczki glicerolu połączonej z kwasem tłuszczowym za pomocą wiązania estrowego
SJP.pl
autor monografii; monografista
SJP.pl
praca naukowa w pełni wyczerpująca jakieś zagadnienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. nauk. rozprawa naukowa o jednym zagadnieniu – epoce, życiu, twórczości jednej osoby itp., której celem jest wyczerpujące i wielostronne przedstawienie omawianego tematu;
(1.2) farm. opis leków i surowców farmaceutycznych w farmakopeach
Wiktionary
Mo
Wikipedia
IPA: ˌmɔ̃nɔˈɡrafʲja, AS: mõnografʹi ̯a
Wiktionary
przym. monograficzny
przysł. monograficznie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z monografią, dotyczący monografii; będący monografią
Wiktionary
rzecz. monografia ż.
przysł. monograficznie
Wiktionary
zdrobnienie od: monografia
SJP.pl
znak graficzny powstały z ozdobnego powiązania liter, używany jako podpis lub znak własności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ozdobny znak graficzny z połączonych kilku liter;
Wiktionary
Monogram ( μονός – „pojedynczy”, γράμμα – „znak, litera”) – litera lub kilka liter powiązanych kompozycyjnie, stosowanych jako podpis lub znak własności.
Monogramy mogły być haftowane np. na pościeli i ubraniach, rysowane, ryte, nanoszone na sprzętach, drukowane.
Wikipedia
IPA: mɔ̃ˈnɔɡrãm, AS: mõnogrãm
Wiktionary
przym. monogramowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) olej z kwiatów lub pąków gardenii tahitańskiej macerowanych w oleju kokosowym;
Wiktionary
w matematyce: półgrupa, której działanie ma element neutralny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. półgrupa, której działanie ma element neutralny;
Wiktionary
Monoid (z gr. μονοειδές od μόνος "monos" „jedyny” i εἶδος "eîdos" „wygląd, postać, kształt”) – półgrupa, której działanie ma element neutralny. Formalnie monoid to algebra formula_1 sygnatury formula_2 gdzie formula_3 jest niepustym zbiorem, natomiast
Wikipedia
stan świadomości, w którym umysł człowieka pochłonięty jest jedną ideą wyznaczającą zachowanie i cel działania; monoideowość, obsesja, obsesyjność
SJP.pl
stan świadomości, w którym umysł człowieka pochłonięty jest jedną ideą wyznaczającą zachowanie i cel działania; monoideizm, obsesja, obsesyjność
SJP.pl
o roślinach: kwitnący i owocujący jeden raz w ciągu ontogenezy
SJP.pl
organiczny czynnik regulacyjny wytwarzany przez makrofagi, powodujący uaktywnienie procesów odpornościowych organizmu
SJP.pl
damski jednoczęściowy strój kąpielowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bardzo mocno wycięty jednoczęściowy strój kąpielowy przypominający bikini, zazwyczaj połączony tylko na brzuchu
Wiktionary
(1.1) Bardzo podobają mi się stroje kąpielowe typu monokini, ale nie wiem, czy nadają się one do niezbyt idealnej sylwetki.
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃nɔˈcĩɲi, AS: mõnoḱĩńi
Wiktionary
(1.1) unikini
Wiktionary
soczewka na jedno oko, wkładana do oczodołu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) soczewka zakładana na jedno oko, popularna w XIX wieku
(1.2) fot. obiektyw jednosoczewkowy
Wiktionary
Monokl – przyrząd optyczny służący do korekty wad wzroku lub uzyskania określonego wyglądu, rodzaj ozdoby. Jest to rodzaj okularów na jedno oko, utrzymywanych na miejscu i we właściwej pozycji dzięki ciasnemu osadzeniu w okolicy oczodołów, tak, że górna krawędź monokla oparta jest o łuk brwiowy od jego wewnętrznej strony, zaś dolna podtrzymywana jest przez fałdek skóry oczodołu. Monokl często bywał przymocowany na łańcuszku do kieszeni kamizelki fraka, tzw. wizytki.
Wikipedia
(1.1) Mały wąsik pod kulfoniastym nosem poruszył się na boki, a ręka poprawiła błyskawicznie monokl i wygładziła siwiejące baki. Szczupaczyńska dostrzegła, że łysinę zasłaniała pożyczka, finezyjna wprawdzie, lecz dalece niewystarczająca.
Wiktionary
zespół warstw skalnych nachylonych w jednym kierunku na dużej przestrzeni
SJP.pl
Monoklina (od gr. "mónos" „jedyny”, "klínō" „pochylam”) – rozległy obszar, zbudowany z warstw skalnych nachylonych w jednym kierunku i pod mniej więcej jednakowym kątem (zazwyczaj niedużym).
W Polsce obszar o budowie monokliny występuje w postaci szerokiego pasa ciągnącego się od okolic Zielonej Góry po Kraków (tzw. monoklina przedsudecka na zachodzie oraz monoklina śląsko-krakowska na wschodzie).
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) biochem. zwłaszcza o białku lub przeciwciele: genetycznie zmodyfikowany z pojedynczego klonu
Wiktionary
rodzaj dinozaura z rodziny ceratopsów
SJP.pl
Monoklonius ("Monoclonius") – rodzaj dinozaura z rodziny ceratopsów (Ceratopsidae).
Żył w okresie późnej kredy (ok. 78–74 mln lat temu) na terenach Ameryki Północnej. Długość ciała do 6 m. Jego szczątki znaleziono w USA (stan Montana) w formacji Judith River.
Wikipedia
część bolidu chroniąca kierowcę; skorupa
SJP.pl
w prawie: jednoosobowy, np. organ monokratyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. skrajnie toksyczny fosforoorganiczny insektycyd o wzorze sumarycznym wzór chemiczny|C7H14NO5P.
Wiktionary
technika wytwarzania sztucznych monokryształów
SJP.pl
ciało stałe o uporządkowanej strukturze wewnętrznej, zbudowane z pojedynczego kryształu
SJP.pl
Monokryształ – materiał będący w całości jednym kryształem (na przykład cukru, soli, półprzewodnika). Monokryształ może zawierać w całej swej objętości niewielką liczbę defektów tejże struktury, a jego zewnętrzna forma nie musi odzwierciedlać struktury krystalicznej.
Wikipedia
pasożyt monokseniczny - organizm pasożytujący na osobnikach należących do jednego gatunku; pasożyt jednodomowy
SJP.pl
niewielki przyrząd optyczny stosowany do przybliżenia obrazu dla jednego oka
SJP.pl
1. system uprawy ziemi polegający na wieloletnim uprawianiu na tym samym obszarze roślin jednego gatunku;
2. roślina uprawiana w takim systemie;
3. obszar takiej uprawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) system wieloletniego uprawiania tego samego gatunku roślin na określonym gruncie;
(1.2) bot. roślina uprawiana w systemie monokultury (1.1)
Wiktionary
Monokultura – system rolniczy lub leśny, polegający na wieloletnim uprawianiu na tym samym obszarze roślin jednego gatunku, bądź o podobnych wymaganiach glebowych, np. bawełny, trzciny cukrowej, świerku. Powoduje to szybkie wyjałowienie gleb nawet bardzo żyznych oraz zmianę ich struktury.
Wikipedia
IPA: ˌmɔ̃nɔkulˈtura, AS: mõnokultura
Wiktionary
przym. monokulturowy
Wiktionary
oddawanie wyłącznej czci jednemu bóstwu lokalnemu bez negacji bóstw czczonych przez inne ludy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. czczenie jednego, lokalnego bóstwa bez negowania istnienia także obcych bóstw;
Wiktionary
Monolatria (z gr. "monos" – „jedyny” + "latreía" – „służba bogu”) – oddawanie przez daną społeczność czci boskiej wyłącznie jednemu bóstwu, bez zaprzeczania istnieniu innych bóstw, lub z dopuszczaniem kultu innych bóstw przez inne społeczności.
W monolatrii istotne jest aktywne oddawanie czci, czyli praktyki religijne, a nie jedynie kwestia wiary. Inne bóstwa są podporządkowane bogu dominującemu, są marginalne lub są bytami innego rodzaju.
Wikipedia
(1.1) Wśród Żydów monolatria istniała od czasów Abrahama i mimo starań proroków o wprowadzenie monoteizmu ostatecznie cywilizacja żydowska zatrzymała się na monolatrii.
Wiktionary
przym. monolatryczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z monolatrią; taki, którego cechuje monolatria
Wiktionary
(1.1) Wielu wie coś o postaci faraona Achenatona (…), który rzekomo usiłował wprowadzić w Egipcie reformę monoteistyczną i przepadł z nią. W istocie była to reforma monolatryczna: jeden Bóg‑Aton dla Egiptu.
Wiktionary
rzecz. monolatria ż.
Wiktionary
1. jednolity blok kamienny;
2. element architektoniczny wykonany z tego bloku;
3. coś stanowiącego jednolitą, zwartą i spójną całość
SJP.pl
Monolit – geologiczny lub technologiczny twór (np. góra lub obelisk) składający się z pojedynczego bloku skalnego. Formacje takie zazwyczaj ujawniane są na skutek erozji. Najczęściej stworzone są z twardej skały metamorficznej.
Nazwa pochodzi od μονόλιθος ("monolithos") pochodzącego od słów μόνος („jeden” lub „samotny”) oraz λίθος („głaz, kamień”).
Wikipedia
monolityczność;
1. cecha czegoś, co zostało wykonane z monolitu lub wygląda jak monolit;
2. przenośnie: cecha czegoś, co tworzy zharmonizowaną, zwartą i spójną całość; jednolitość, jedność, jednia;
3. przenośnie: cecha kogoś, kto odznacza się stałością charakteru i żelazną konsekwencją w postępowaniu
SJP.pl
monolityczny;
1. wykonany z monolitu lub wyglądający jak monolit;
2. przenośnie: tworzący zharmonizowaną, zwartą i spójną całość; jednolity;
3. przenośnie: odznaczający się stałością charakteru i żelazną konsekwencją w postępowaniu
SJP.pl
monolitowość;
1. cecha czegoś, co zostało wykonane z monolitu lub wygląda jak monolit;
2. przenośnie: cecha czegoś, co tworzy zharmonizowaną, zwartą i spójną całość; jednolitość, jedność, jednia;
3. przenośnie: cecha kogoś, kto odznacza się stałością charakteru i żelazną konsekwencją w postępowaniu
SJP.pl
monolitowy;
1. wykonany z monolitu lub wyglądający jak monolit;
2. przenośnie: tworzący zharmonizowaną, zwartą i spójną całość; jednolity;
3. przenośnie: odznaczający się stałością charakteru i żelazną konsekwencją w postępowaniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zrobiony z jednej części, stanowiący jedną całość
Wiktionary
(1.1) Wielki Sfinks w Gizie to monolityczny posąg.
Wiktionary
rzecz. monolit m., monolityczność ż., monolitowość ż.
Wiktionary
(1.1) jednolity, lity
Wiktionary
rodzaj niewielkiego, późnojurajskiego dinozaura z podrzędu teropodów
SJP.pl
Monolofozaur ("Monolophosaurus") to niewielki późnojurajski teropod, którego nazwa oznacza „jaszczur z jednym grzebieniem”. Żył on ok. 170 mln lat temu w Chinach. Mógł osiągać 5,71 m długości, 1,8 m wysokości i 700 kg wagi. Posiadał niewielki grzebień na czaszce (stąd nazwa). Osady w których został pochowany zdradzają obecność wody, co może świadczyć, że monolofozaur żył na brzegu jeziora lub oceanu. Jego klasyfikacja jest niepewna.
Wikipedia
dłuższa wypowiedź jednej osoby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) dłuższa wypowiedź jednej osoby, szczególnie na scenie lub w utworze dramatycznym
Wiktionary
Monolog (gr. "mónos" – sam, samotny, pojedynczy; "lógos" – słowo, wypowiedź) – samodzielna kompozycyjnie i znaczeniowo ciągła wypowiedź jednego podmiotu mówiącego, nie wchodząca w skład dialogu.
Na strukturę monologu w utworze literackim wpływa w sposób istotny to, czy jest on główną formą podawczą (jedyną lub nadrzędną, modyfikującą
Wikipedia
(1.1) Iw starała się nie słuchać matczynych monologów, ale było to właściwie niemożliwe, bo Julia wykorzystywała każdą chwilę, by pouczać, doszkalać i instruować Iw, jak ma postępować, kogo warto poznawać, a do kogo odwracać się plecyecami.
(1.1) Wiesław nie przerywał monologu żony. W milczeniu jadł zupę, ale chyba nawet nie spostrzegł, że to ulubiona ogórkowa.
Wiktionary
IPA: mɔ̃ˈnɔlɔk, AS: mõnolok
Wiktionary
rzecz. monologia ż., monologista mos., monologistka ż., monologowanie n.
czas. monologować
przym. monologowy
Wiktionary
monologować;
1. wygłaszać monolog;
2. mówić przez długi czas, nie dopuszczając innych do głosu
SJP.pl
monologizować;
1. wygłaszać monolog;
2. mówić przez długi czas, nie dopuszczając innych do głosu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
walka dwóch osób ze sobą w układzie jeden na jeden
SJP.pl
osoba dotknięta monomanią (chorobliwym skupieniu na jednej idei), ogarnięta przez monoideę; maniak, pasjonat, obsesjonat
SJP.pl
w psychologii: chorobliwe zawładnięcie umysłu przez jedną ideę, myśl, której podporządkowuje się swoje zachowanie; mania, obsesja, pasja, monoideizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. chorobliwe opanowanie umysłu przez jedną myśl
Wiktionary
Monomania (gr. "monos" – jeden i "mania" – mania, szał) – chorobliwe opanowanie umysłu przez jedną myśl lub ideę, obsesyjne chorobliwe zainteresowanie tylko jedną sprawą, przedmiotem lub ideą. Emocjonalna monomania jest wtedy, gdy pacjent jest opanowany tylko jednym uczuciem lub kilkoma z nim związanymi. Intelektualna monomania jest wtedy, gdy ktoś opanowany jest wyłącznie jedną ideą.
Wikipedia
IPA: ˌmɔ̃nɔ̃ˈmãɲja, AS: mõnõmãńi ̯a
Wiktionary
rzecz. monoman m.
Wiktionary
(1.1) obsesja
Wiktionary
kobieta dotknięta monomanią (chorobliwym skupieniu na jednej idei), ogarnięta przez monoideę; maniaczka, pasjonatka, obsesjonatka
SJP.pl
związek chemiczny, którego cząsteczki mogą łączyć się w polimery
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. cząsteczka składowa polimeru;
Wiktionary
(1.1) Fragmenty monomerów w strukturze polimeru noszą nazwę merów.
Wiktionary
IPA: mɔ̃ˈnɔ̃mɛr, AS: mõnõmer
Wiktionary
system pieniężny, w którym środkiem płatniczym jest jeden kruszec (złoto lub srebro)
SJP.pl
Monometalizm – system monetarny, w którym jeden metal (złoto lub srebro) jest prawnym środkiem obiegowym, pośrednikiem wymiany i miernikiem wartości. Występuje on (metal szlachetny) zarówno jako towar, jak i pieniądz. Konieczne jest jednak spełnienie warunku: cena danego dobra jako towaru musi się równać jego cenie jako środka obiegowego. Monometalizm złoty był najbardziej rozpowszechniony w Europie, srebrny - w krajach Wschodu. Przeciwieństwem monometalizmu jest bimetalizm.
Wikipedia
rodzaj monodramu, w którym treść przedstawia mim, pantomima odgrywana przez jednego aktora
SJP.pl
w mitologii: rodzaj struktury narracyjnej
SJP.pl
Monomit – w mitologii oznacza podróż lub zadanie podejmowane przez mitycznego bohatera, który przechodzi przez szereg etapów, do których należą: Odejście z domu, Przygoda w nieznanym świecie i Powrót z nowym zrozumieniem. Życie bohatera często rozpoczyna się poprzez cudowne poczęcie i narodziny, często z dziewicy, po czym nowy bohater prawie natychmiast staje w obliczu zagrożenia.
Wikipedia
1. → monomit;
2. monomityczny system strzępkowy - struktura grzybni, w której owocnik zbudowany jest wyłącznie ze strzępek generatywnych
SJP.pl
Monomorfizm – w teorii kategorii morfizm formula_1 mający lewostronną własność skracania w tym sensie, że dla wszystkich morfizmów formula_2 zachodzi:
Wikipedia
ostra choroba zakaźna przenoszona drogą kropelkową, występująca głównie wśród dzieci i młodzieży, spowodowana przez wirus Epstein-Barr (EBV), objawiająca się bólem gardła, obrzękiem węzłów chłonnych, śledziony i wysoką gorączką; choroba pocałunków; gorączka gruczołowa; angina monocytowa; choroba Pfeiffera
SJP.pl
konstrukcja wbijana lub wwiercana w dno morskie
SJP.pl
jedyna lub dominująca partia polityczna w państwie totalitarnym, sprawująca pełnię władzy
SJP.pl
system rządów, w którym jedna partia sprawuje władzę; jednopartyjność
SJP.pl
dawniej: samolot z jednym płatem nośnym, z jedną parą skrzydeł; jednopłat
SJP.pl
porażenie ograniczone do jednej części ciała lub obszaru unerwionego przez jeden nerw
SJP.pl
organizm o pojedynczym zespole chromosomów w jądrach komórek, np. jednokomórkowy glon; haplont, haploid
SJP.pl
Monoploid – organizm, w którego komórkach somatycznych występuje jeden zespół chromosomów niehomologicznych, nazywany podstawowym zespołem chromosomów. Liczbę chromosomów zespołu podstawowego określa się liczbą podstawową (x). U monoploidów jest ona równa liczbie haploidalnej (n), ale u innych haploidów n jest wielokrotnością x.
Wikipedia
forma statywu na jednej rurce, dla aparatu fotograficznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fot. rodzaj statywu składający się z jednej nogi, stabilizujący całkowicie aparat fotograficzny tylko w osi pionowej;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) mit. fantastyczna postać ze starożytnych mitów mająca jedną nogę
Wiktionary
Mo
Wikipedia
IPA: mɔ̃ˈnɔpɔt, AS: mõnopot
Wiktionary
rzecz. monopodia ż.
Wiktionary
(2.1) skiapod, skopoid
Wiktionary
jednostopowa miara wierszowa; jednostopowiec
SJP.pl
Monopodia – wers będący jedną stopą metryczną. W wierszu polskim monopodie nie występują z reguły samodzielnie, ale w przeplocie z dłuższymi wersami.
Wikipedia
rozgałęzienie monopodialne - typ rozgałęzienia występującego u drzew szpilkowych oraz niektórych drzew liściastych
SJP.pl
1. wyłączne prawo przedsiębiorstwa do produkcji lub handlu w jakiejś dziedzinie; przedsiębiorstwo posiadające taką wyłączność;
2. czyjeś wyłączne prawo do czegoś;
3. klasyczna gra planszowa polegająca na handlu nieruchomościami;
4. potocznie: sklep z napojami alkoholowymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hand. wyłączne prawo do produkcji i/lub handlu czymś; także. przedsiębiorstwo, które ma takie prawo;
(1.2) czyjeś wyłączne prawo do czegoś
(1.3) pot. spoż. wódka, szczególnie kupiona w sklepie (w odróżnieniu od samogonu)
(1.4) pot. hand. sklep z napojami alkoholowymi
(1.5) fiz. pojedynczy biegun lub ładunek wytwarzający pole
Wiktionary
Monopol (z gr. "monos" – jeden i "poleo" – sprzedaję) – rynek, na którym produkuje i sprzedaje produkt tylko jedno przedsiębiorstwo (monopolista). Posiada ono pozycję monopolistyczną, czyli dla innych przedsiębiorstw istnieją bariery wejścia na ten rynek uniemożliwiające podjęcie konkurencji. Realizuje ono politykę monopolistyczną prowadzącą do zdobycia i utrzymania pozycji monopolistycznej.
Wikipedia
IPA: mɔ̃ˈnɔpɔl, AS: mõnopol
Wiktionary
rzecz. monopolowy m., monopolka ż., monopolizacja ż., monopolizm m., monopolizowanie n., monopolik mrz.
czas. monopolizować ndk.
przym. monopolowy, monopolistyczny
Wiktionary
(1.1) daw. jednokupstwo, samokupstwo
(1.4) neutr. sklep monopolowy; pot. monopolowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od monopol
Wiktionary
rzecz. monopol m.
Wiktionary
przedsiębiorstwo zajmujące dominującą pozycję na rynku
SJP.pl
producentka mająca na coś monopol, prawo wyłączności
SJP.pl
związany z dominującą pozycją jakiegoś podmiotu na rynku albo z tymże podmiotem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cechy monopolisty
Wiktionary
rzecz. monopol mrz.
Wiktionary
1. wprowadzanie monopolu, wyłącznego prawa do produkcji lub dystrybucji czegoś;
2. zdominowanie rynku przez jeden podmiot
SJP.pl
Monopolizacja – proces powstawania monopoli w wysoko rozwiniętej gospodarce kapitalistycznej, będący efektem koncentracji kapitału i produkcji.
Głównymi skutkami monopolizacji są: z jednej strony – zwiększenie, usprawnienie i unowocześnienie produkcji, z drugiej zaś – ograniczenie wolnorynkowej konkurencji; przejawiającej się m.in. dyktowaniem cen przez monopolistów; ograniczeniu negatywnych rezultatów koncentracji w gospodarce służą prawa i instytucje antymonopolowe.
Wikipedia
monopolizacja;
1. wprowadzanie monopolu, wyłącznego prawa do produkcji lub dystrybucji czegoś;
2. zdominowanie rynku przez jeden podmiot
SJP.pl
1. wprowadzać wyłączność na produkcję lub dystrybucję czegoś;
2. mieć na coś wyłączność lub dominować w jakiejś dziedzinie, np. w jakiejś branży gospodarki;
3. wpływać na coś w decydujący sposób dzięki posiadaniu dominującej pozycji
SJP.pl
potocznie: wódka, zwłaszcza kupowana w sklepie (w odróżnieniu od samogonu pędzonego nielegalnie); monopolowa, monopolówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Warszawa. wódka, zwłaszcza pochodząca ze sklepu (monopolowego)
Wiktionary
rzecz. monopol m., monopolowy m., monopolówka ż.
czas. monopolizować ndk., zmonopolizować dk.
przym. monopolowy
Wiktionary
(1.1) monopolówka, monopolowa
Wiktionary
przymiotnik od: monopol
SJP.pl
przymiotnik od: monopol
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z monopolem, dotyczący monopolu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) sklep z alkoholem
Wiktionary
(2.1) Zaraz będziemy mieli gości, wskocz do monopolowego po butelkę żubrówki.
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃nɔpɔˈlɔvɨ, AS: mõnopolovy
Wiktionary
rzecz. monopol m., monopolista m., monopolistka ż., monopolka ż., monopolizowanie n., zmonopolizowanie n., monopolizacja ż.
czas. monopolizować ndk., zmonopolizować dk.
przysł. monopolowo
Wiktionary
(2.1) sklep monopolowy, monopol
Wiktionary
potocznie: wódka, zwłaszcza kupowana w sklepie (w odróżnieniu od samogonu pędzonego nielegalnie); monopolowa, monopolka
SJP.pl
pojedyncza, indywidualna porcja deseru lub dania
SJP.pl
jednomiejscowy samochód wyścigowy; mono-poste
SJP.pl
forma rynku charakteryzująca się występowaniem tylko jednego podmiotu po stronie popytu
SJP.pl
Mo
Wikipedia
Monopter, monopteros (gr. "monópteros") – typ świątyni greckiej lub rzymskiej zbudowany na ogół na planie koła, otoczony kolumnadą, przykryty dachem. Wewnątrz nie budowano celli. Ten typ budowli rozpowszechnił się szczególnie w rzymskiej architekturze sakralnej. Świątynie tego typu należą do najrzadziej spotykanych (w Grecji). W architekturze nowożytnej stosowany zwłaszcza przy projektowaniu budowli ogrodowych (pawilonów, kiosków itp.).
Wikipedia
w architekturze antycznej: budowla na planie koła otoczona kolumnadą wspierającą dach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gram. rzeczownik posiadający tylko jeden przypadek
Wiktionary
przym. monoptotyczny
Wiktionary
płetwa pływacka mocowana jednocześnie na obie stopy
SJP.pl
Mo
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) staroż. mar. zob. monera.
Wiktionary
(1.1) jednorzędowiec, monera
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. wiersz lub fragment dzieła literackiego, w którym występuje ten sam rym
Wiktionary
Mo
Wikipedia
taki, w którym występuje jeden rym
SJP.pl
związek organiczny będący bezbarwną, krystaliczną substancją tworzoną przez rośliny w procesie fotosyntezy; cukier prosty; monoza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. związek organiczny, bezbarwna, krystaliczna substancja tworzona przez rośliny w procesie fotosyntezy;
Wiktionary
(1.1) cukier prosty
Wiktionary
związek organiczny będący bezbarwną, krystaliczną substancją tworzoną przez rośliny w procesie fotosyntezy; cukier prosty; monoza
SJP.pl
Mo
Wikipedia
posiadanie przez wyraz lub połączenie wyrazów wyłącznie jednego znaczenia; jednoznaczność
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. posiadający jedno znaczenie
Wiktionary
rzecz. monosemiczność ż.
Wiktionary
(1.1) jednoznaczny
Wiktionary
pojedyncza deska narciarska, podobna do snowboardowej
SJP.pl
mutacja genetyczna, w której następuje utrata jednego z chromosomów, co powoduje występowanie jednego chromosomu bez pary, wada śmiertelna
SJP.pl
Monosomia – utrata jednego chromosomu z pary homologicznej, która wtedy zawiera tylko jeden chromosom zamiast dwóch. Rodzaj aneuploidalnej mutacji chromosomowej. Wszystkie tego typu mutacje wśród autosomów są śmiertelne. Natomiast mutacja chromosomów płci, czyli obecność tylko jednego chromosomu X, objawia się jako zespół Turnera.
Wikipedia
rzeczownik
(1.1) typogr. odmiana kroju, w którym pola wszystkich znaków mają jednakową szerokość
Wiktionary
(1.1) Monospace był szeroko stosowany w maszynach do pisania.
Wiktionary
(1.1) pismo nieproporcjonalne
Wiktionary
Monospermia – powszechne zjawisko (w przeciwieństwie do polispermii) polegające na wniknięciu tylko 1 plemnika do komórki jajowej.
Wikipedia
myśl, sentencja wyrażona w jednym wersie; jednowiersz
SJP.pl
wyraz składający się tylko z jednej sylaby, zgłoski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. wyraz składający się z jednej sylaby
(1.2) książk. krótka, lakoniczna wypowiedź
Wiktionary
przym. monosylabiczny
Wiktionary
(1.2) półsłówko
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) jęz. składający się z jednej sylaby
Wiktionary
rzecz. monosylaba ż., monosylabiczność ż.
przym. sylabiczny
Wiktionary
(1.1) jednosylabowy, war. monosylabowy
Wiktionary
wyraz złożony z jednej sylaby; jednozgłoskowiec, jednosylabowiec, wyraz jednozgłoskowy (jednosylabowy, monosylabowy, monosylabiczny)
SJP.pl
ograniczenie rozwoju technicznego do jednej dziedziny lub jednej wybranej technologii
SJP.pl
wierzący w jednego boga; zwolennik monoteizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) filoz. rel. wyznawca jednego, jedynego boga
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃nɔtɛˈjista, AS: mõnotei ̯ista
Wiktionary
rzecz. monoteizm m.
:: fż. monoteistka ż.
przym. monoteistyczny
Wiktionary
kobieta wierząca w jednego boga; zwolenniczka monoteizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. rel. wyznawczyni jednego, jedynego boga
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃nɔtɛˈjistka, AS: mõnotei ̯istka
Wiktionary
rzecz. monoteizm m.
:: fm. monoteista m.
przym. monoteistyczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z monoteizmem, właściwy monoteizmowi i / lub monoteistom
Wiktionary
(1.1) Chrześcijaństwo i islam to religie monoteistyczne.
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃nɔtɛjiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: mõnotei ̯istyčny
Wiktionary
rzecz. monoteizm m., monoteista m., monoteistka ż.
przysł. monoteistycznie
Wiktionary
(1.1) jednobożny, daw. jednobogi, jednobożeński
Wiktionary
wyznawanie istnienia tylko jednego boga; jedynobóstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. wiara w jednego boga;
Wiktionary
Monoteizm, jedynobóstwo (monoteizm z μόνος "monos" – „jedyny” + θεός "theos" – „bóg”) – wiara w istnienie tylko jednego Boga i w przeciwieństwie do henoteizmu wykluczająca istnienie jakichkolwiek innych istot boskich. Przeciwieństwem monoteizmu jest politeizm.
Wikipedia
(1.1) Judaizm, chrześcijaństwo i islam charakteryzuje monoteizm.
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃nɔˈtɛjism̥, AS: mõnotei ̯ism̦
Wiktionary
rzecz. monoteistka ż., monoteista m., monoteistka ż.
przym. monoteistyczny
Wiktionary
(1.1) jedynobóstwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) teol. hist. zwolennik monoteletyzmu
Wiktionary
(1.1) Imperator ten popierał monoteletów.
Wiktionary
rzecz. monoteletyzm mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) teol. pogląd teologiczny, według którego Chrystus w obu naturach kierował się jedną wolą;
Wiktionary
Monoteletyzm (od μόνος "monos" „jedyny” i θέλω "thelo" „chcę, mam wolę”) – pogląd w teologii chrześcijańskiej z VII w., według którego Chrystus, zarówno w swojej naturze boskiej, jak i ludzkiej, kierował się jedną wolą.
Wikipedia
(1.1) Zwalczany przez papieża Marcina I monoteletyzm został ostatecznie potępiony na III soborze konstantynopolitańskim.
Wiktionary
rzecz. monoteleta m.
przym. monoteletyczny
Wiktionary
jeden jedyny temat
SJP.pl
ograniczenie treści, np. utworu literackiego lub dzieła naukowego, do jednego, zasadniczego tematu; monotematyczność
SJP.pl
nieustanne dotyczenie jednego zagadnienia; jednotematowość
SJP.pl
1. związany z jednym tematem;
2. pejoratywnie: mówiący ciągle o tym samym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący jednego tematu
(1.2) mówiący ciągle na jeden temat
Wiktionary
(1.1) W takim sensie twórczość Poego jest swoiście monotematyczna, a jednocześnie niepowtarzalna.
Wiktionary
rzecz. monotematyczność ż.
przysł. monotematycznie
Wiktionary
terapia z zastosowaniem wyłącznie jednego leku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. terapia tylko jednym lekiem
Wiktionary
Monoterapia – określenie, które może być stosowane do różnych form oddziaływań leczniczych i terapeutycznych, ale najczęściej oznacza stosowanie pojedynczego leku. Monoterapia pozwala ograniczyć skutki uboczne leczenia, a także umożliwia precyzyjne określenie oddziaływania danego leku na organizm. Przeciwieństwo politerapii.
Wikipedia
związek z grupy związków chemicznych, do której należą m.in. cytral, linalool
SJP.pl
związek z grupy związków chemicznych, do której należą m.in. cytral, linalool
SJP.pl
Monoterpeny – grupa organicznych związków chemicznych, podgrupa terpenów, posiadające silne własności zapachowe.
Związki te są w temperaturze pokojowej cieczami lub ciałami stałymi o intensywnym zapachu. Dobrze rozpuszczalne w rozpuszczalnikach organicznych i tłuszczach. Są nierozpuszczalne w wodzie.
Wikipedia
związek chemiczny pierwiastka chemicznego z jedną cząsteczką tlenu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzad. chem. związek chemiczny utworzony z jednego atomu tlenu i innego pierwiastka
Wiktionary
niezmienność, brak urozmaicenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jednostajny, powtarzalny stan bez urozmaicenia
Wiktionary
(1.1) Nie wiedzieli, co wymyślić, by przerwać tę monotonię.
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃nɔˈtɔ̃ɲja, AS: mõnotõńi ̯a
Wiktionary
przym. monotonny
przysł. monotonnie
Wiktionary
(1.1) monotonność, szarość
Wiktionary
w matematyce: zgodność porządku w zbiorze argumentów jakiejś funkcji i w zbiorze jej wartości, np. monotoniczność funkcji, ciągu, miary
SJP.pl
1. w fizyce: oparty na jednym tonie, dźwięku;
2. w matematyce: mający zgodny porządek w zbiorze argumentów funkcji i w zbiorze jej wartości;
3. w matematyce: ciąg monotoniczny - ciąg rosnący lub malejący, nierosnący lub niemalejący;
4. w matematyce: funkcja monotoniczna - funkcja rosnąca lub malejąca, nierosnąca lub niemalejąca
SJP.pl
rzadko: czynić coś monotonnym
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób monotonny
Wiktionary
(1.1) Wykładowca mówił tak monotonnie i cicho, że zasnąłem po dziesięciu minutach jego prelekcji.
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃nɔˈtɔ̃ɲːɛ, AS: mõnotõ•ńe
Wiktionary
rzecz. monotonia ż., monotonność ż.
przym. monotonny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: monotonnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: monotonny
SJP.pl
niezmienność, brak urozmaicenia; monotonia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest monotonne; cecha tych, którzy są monotonni
Wiktionary
przym. monotonny
przysł. monotonnie
Wiktionary
nudny, jednostajny, bezbarwny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ciągle taki sam, bez urozmaicenia
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃nɔˈtɔ̃nːɨ, AS: mõnotõ•ny
Wiktionary
rzecz. monotonia ż., monotonność ż.
przysł. monotonnie
Wiktionary
(1.1) jednostajny
Wiktionary
mikrofalowa lampa generacyjna
SJP.pl
szczególny przypadek alotropii lub polimorfizmu
SJP.pl
Mo
Wikipedia
maszyna drukarska służąca do odlewania i składania czcionek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. syst. takson obejmujący tylko jeden przyporządkowany takson niższy;
(1.2) druk. poligraficzna maszyna odlewnicza umożliwiająca skład tekstu i odlewanie czcionek;
(1.3) żegl. jacht tej samej klasy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Maszyną podobną do monotypu, ale odlewającą od razu całe wiersze tekstu, był linotyp.
(1.3) Jak największe zbliżenie monotypów danej klasy do identyczności ma zapewnić podczas zawodów sportowych umożliwienie oceniania wyłącznie umiejętności żeglarzy.
Wiktionary
rzecz. monotypowość ż.
przym. monotypowy
Wiktionary
(1.1) takson monotypowy
Wiktionary
1. technika odbijania, polegająca na odciśnięciu na papierowym podłożu świeżo namalowanego obrazu (np. na szklanej płycie);
2. odbitka wykonana tą techniką
SJP.pl
Monotypia (gr. "monos" – jeden, "typos" – odbicie) – artystyczna technika graficzna, należąca do druku płaskiego, wyróżniająca się tym, że pozwala na uzyskanie tylko jednej odbitki. Wynalezienie monotypii przypisuje się włoskiemu malarzowi Giovanni Benedetto Castiglione, zw. Il Grechetto.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co monotypowe
Wiktionary
rzecz. monotyp mrz.
przym. monotypowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. syst. związany z monotypem, dotyczący monotypu
(1.2) druk. związany z monotypem, dotyczący monotypu
Wiktionary
(1.1) Kolczatka australijska jest jedynym przedstawicielem monotypowego rodzaju kolczatka.
(1.1) Pogląd ten uzasadniany bywa badaniami antropologicznymi wskazującymi, że gatunek Homo sapiens jest monotypowy.
(1.1) Matryca – w tradycyjnym zecerstwie służyła do odlewania czcionek lub też mechanicznego składu tekstu (monotypowego lub linotypowego)
Wiktionary
rzecz. monotyp mrz., monotypowość ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. warstwa o grubości odpowiadającej średnicy jednej cząsteczki lub atomu
Wiktionary
Monowarstwa to inaczej warstwa monomolekularna (warstwa jednocząsteczkowa) lub warstwa monoatomowa – warstwa o grubości odpowiadającej średnicy jednej cząsteczki (lub atomu), przez co uznaje się je za istniejące w wymiarze dwuwymiarowym. Szczególnym rodzajem monowarstwy jest monowarstwa Langmuira, utworzona zazwyczaj przez amfifilowe cząsteczki na granicy powierzchni wody i powietrza.
Wikipedia
przymiotnik od: MON (Ministerstwo Obrony Narodowej); MON-owski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z MON-em, dotyczący MON-u
Wiktionary
rzecz. MON m./n.
Wiktionary
pojedynczy wtrysk w układzie paliwowym samochodu
SJP.pl
władza w państwie sprawowana przez jedną partię
SJP.pl
monosacharyd, cukier prosty
SJP.pl
o bliźniętach: identyczne genetycznie
SJP.pl
[czytaj: monROŁ] nazwisko, m.in. James Monroe (1758-1831) - polityk amerykański
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Liberii;
Wiktionary
Monrovia (dawne spolszczenie: "Monrowia") – największe miasto i stolica Liberii. Położone u ujścia rzeki St. Paul do Oceanu Atlantyckiego (Wybrzeże Pieprzowe). Okręg stołeczny liczy sobie ponad milion mieszkańców, czyli 29% populacji całej Liberii, według spisu ludności z 2008 roku.
Wikipedia
(1.1) Monrovia jest jednym z portów Wybrzeża Pieprzowego.
Wiktionary
IPA: mɔ̃nˈrɔvʲja, AS: mõnrovʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. monrowijczyk mos., monrowijka ż.
przym. monrowijski
Wiktionary
stolica Liberii
SJP.pl
mieszkaniec Monrowii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Monrovii
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃nrɔˈvʲijt͡ʃɨk, AS: mõnrovʹii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Monrovia ż.
:: fż. monrowijka ż.
przym. monrowijski
Wiktionary
mieszkanka Monrowii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Monrovii
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃nrɔˈvʲijka, AS: mõnrovʹii ̯ka
Wiktionary
rzecz. Monrovia ż.
:: fm. monrowijczyk mos.
przym. monrowijski
Wiktionary
→ Monrowia (stolica Liberii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Monrovia
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃nrɔˈvʲijsʲci, AS: mõnrovʹii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Monrovia ż., monrowijczyk mos., monrowijka ż.
Wiktionary
skrót od: monsignore, monsinior; Msgr.
SJP.pl
zamek świętego Graala w legendach o Parsifalu i Lohengrinie; Monsalvat
SJP.pl
[czytaj: mąseNIOR] francuski zwrot odpowiadający polskiemu: Wasza Wysokość, Wasza Świątobliwość
SJP.pl
[czytaj: meSJE] we Francji: zwrot grzecznościowy stosowany w odniesieniu do mężczyzn; pan
SJP.pl
[czytaj: mons-iNIOR] we Włoszech: tytuł dostojnika kościelnego; monsignore, monsinior
SJP.pl
[czytaj: mons-iniore] we Włoszech: tytuł dostojnika kościelnego; monsinior, monsignor
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) tytuł kapelanów, szambelanów i prałatów papieskich
Wiktionary
(1.1) „Nie sprzedaję mojej córki - odrzekła - ale przyjmę każdy podarunek, który zechcesz mi, monsignore, ofiarować.” (J. Potocki: Rękopis znaleziony w Saragossie)
Wiktionary
(1.1) monsinior, msgr
Wiktionary
[czytaj: mons-iNIOR] we Włoszech: tytuł dostojnika kościelnego; monsignore, monsignor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) monsignore
Wiktionary
(1.1) Świrski, który znał cały Rzym i wszystkich monsiniorów, zaręczył, że potrafi to z łatwością przeprowadzić. (H. Sienkiewicz: Rodzina Połanieckich)
Wiktionary
IPA: mɔ̃w̃ˈɕĩɲɔr, AS: mõũ̯śĩńor
Wiktionary
(1.1) monsignore, msgr
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od monstera
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ziemia do monster to mieszanka podłoży.
Wiktionary
tropikalne pnącze z rodziny obrazkowatych; popularna roślina ozdobna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Monstera|Adans.|ref=tak., pnącze z rodziny obrazkowatych o dużych, skórzastych liściach z głębokimi wcięciami;
Wiktionary
Monstera ("Monstera" Adans.) – rodzaj pnączy z rodziny obrazkowatych, obejmujący 37 gatunków pochodzących z Ameryki Środkowej i Południowej, od Meksyku do Boliwii i Brazylii. Monstera Adansona została introdukowana do Portoryko, a monstera dziurawa na Seszelach i Wyspach Towarzystwa.
Wikipedia
(1.1) Jakie rośliny najczęściej chorują? Okazuje się, że przede wszystkim te popularne: palmy, fikusy, monstery, bluszcze, paprocie.
Wiktionary
potocznie: napój energetyzujący marki Monster Energy
SJP.pl
naczynie liturgiczne wykonane ze złota lub srebra służące do wystawiania hostii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii; ; Gloger.
Wiktionary
Monstrancja (z łac. "monstrare" − pokazywać) − naczynie liturgiczne służące w liturgii katolickiej do umieszczania w nim konsekrowanej hostii, celem wystawiania na ołtarz podczas nabożeństw, adoracji, błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem oraz w czasie procesji teoforycznej.
Wikipedia
(1.1) Pielgrzymi z Polski ofiarowali Janowi Pawłowi II monstrancję, która trafi do jednego z afrykańskich kościołów.
(1.1) Gloria wokół monstrancji była wulkanicznego, szarego koloru.
(1.1) Diakon miał problem, melchizedek nie pasował do monstrancji.
Wiktionary
(1.1) ostensorium
Wiktionary
[czytaj mąstr] rzadko:
1. olbrzymi, ogromny, gigantyczny; monstrualny;
2. uroczysty, okazały, wystawny
SJP.pl
1. olbrzymi, wielki, dużych rozmiarów;
2. straszliwy, potworny, odrażający
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wyjątkowo brzydki
(1.2) wyjątkowo dużych rozmiarów lub natężenia
Wiktionary
(1.2) Setki tysięcy zdementowanych i obśmianych chipów w szczepionkach było widać do czegoś potrzebnych. Usypuje się z nich monstrualnych rozmiarów chochoła, którego następnie trzeba obalić tylko po to, żeby zbudować go od nowa.
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃w̃struˈwalnɨ, AS: mõũ̯struu̯alny
Wiktionary
rzecz. monstrualność ż., monstrum n.
przysł. monstrualnie
Wiktionary
(1.1) obrzydliwy, odpychający, odrażający, ohydny, okropny, potworny
(1.2) gigantyczny, olbrzymi, kolosalny, wielki
Wiktionary
ktoś lub coś brzydkiego; szkarada; straszydło; maszkara; poczwara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) potwór
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) XV-wieczny Gilles de Rais, zwany Sinobrodym, był prawdziwym monstrum, okrutnikiem, sadystą i nekrofilem.
Wiktionary
IPA: ˈmɔ̃w̃strũm, AS: mõũ̯strũm
Wiktionary
rzecz. monstrualność ż.
przym. monstrualny
przysł. monstrualnie
Wiktionary
(1.1) potwór, poczwara, maszkara, dziwoląg
Wiktionary
zmienny wiatr wiejący głównie na obszarach podzwrotnikowych latem od oceanu, w zimie od lądu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. meteorol. wiatr (system wiatrów) sezonowo zmienny pomiędzy oceanem a lądem, często będący przyczyną występowania pory suchej i deszczowej;
Wiktionary
Monsun – układ wiatrów, które zmieniają swój kierunek na przeciwny w zależności od pory roku. Są to wiatry sezonowe między oceanem a lądem.
Wikipedia
IPA: ˈmɔ̃w̃sũn, AS: mõũ̯sũn
Wiktionary
przym. monsunowy
Wiktionary
1. mający charakter monsunu;
2. klimat monsunowy - gorący klimat strefy podzwrotnikowej, w którym latem pojawiają się monsuny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z monsunem
Wiktionary
(1.1) W Kambodży panuje klimat zwrotnikowy monsunowy z wyraźnym podziałem na dwie główne pory roku: suchą i deszczową.
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃w̃sũˈnɔvɨ, AS: mõũ̯sũnovy
Wiktionary
rzecz. monsun m.
Wiktionary
rzeczownik
(1.1) alternatywna pisownia dla: montjoie
wykrzyknik
(2.1) alternatywna pisownia dla: montjoie
Wiktionary
(1-2) montjoie
Wiktionary
[czytaj: mą sę miSZEL] skalista wysepka u północno-zachodnich wybrzeży Francji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: mąTEŃ lub monTEŃ] nazwisko francuskie, m.in. Michel Eyquem de Montaigne (1533-1592) - pisarz francuski, sceptyk i moralista
SJP.pl
Zobacz też: Eugenio Montale.
Wikipedia
stan w USA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stan w USA ze stolicą w Helena;
(1.2) geogr. miasto w Bułgarii
(1.3) geogr. adm. obwód administracyjny w Bułgarii
Wiktionary
Montana () – stan w zachodniej części Stanów Zjednoczonych, przy granicy z Kanadą. W 2012 roku osiągnął 1 milion mieszkańców i jest jednym z najsłabiej zaludnionych. W Montanie jest ponad dwukrotnie więcej krów niż ludzi (dane z 2019). Z powierzchnią nieco większą od powierzchni Polski, jest czwartym co do wielkości stanem USA.
Wikipedia
IPA: mɔ̃nˈtãna, AS: mõntãna
Wiktionary
rzecz. Montańczyk mos., Montanka ż.
przym. montański
Wiktionary
[czytaj: mąTON] nazwisko
SJP.pl
kraina w Peru
SJP.pl
Montania (hiszp.: "La Montaña") – pagórkowata kraina we wschodnim Peru, u wschodnich podnóży Andów Północnych; zachodnia część Niziny Amazonki. Obejmuje szereg niskich gór i pagórków, zbudowanych ze skał kredowych i paleogenicznych, których wysokość nie przekracza 1500 m n.p.m. Roczna suma opadów wynosi ponad 3000 mm. Region porośnięty gęstym wilgotnym lasem równikowym (selvas). Obszar wydobycia ropy naftowej i gazu ziemnego oraz eksploatacja lasów.
Wikipedia
zwolennik montanizmu (charyzmatycznego ruchu religijnego powstałego w II w. we Frygii)
SJP.pl
ruch religijny z II w.; głosił rychłe przyjście Chrystusa; krytykowany przez Kościół przez skrajne rozumienie pobożności
SJP.pl
mieszkanka Montany (stanu w USA)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Montany
Wiktionary
rzecz. Montana ż.
:: fm. Montańczyk mos.
przym. montański
Wiktionary
późnokredowy dinozaur z infrarzędu ceratopsów
SJP.pl
Montanoceratops ("Montanoceratops") – rodzaj późnokredowego dinozaura z rodziny leptoceratopsów, którego szczątki znaleziono w skałach kampańskich i mastrychckich sześciu różnych formacji w Ameryce Północnej. Osiągał 3 m długości. Szyję okrywała kostna kryza, nie wykształcał kopyt charakterystycznych dla bardziej zaawansowanych ceratopsów.
Wikipedia
[czytaj: mątoBĄ] miasto we Francji
SJP.pl
Montauban (, Montalban) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Tarn i Garonna. W 2013 roku jej populacja wynosiła 59 630 mieszkańców. Przez gminę przepływają rzeki Tarn oraz Aveyron.
Wikipedia
mieszkaniec Montany (stanu w USA)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Montany
Wiktionary
rzecz. Montana ż.
:: fż. Montanka ż.
przym. montański
Wiktionary
przymiotnik od: Montana, miasto w USA
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Montaną, dotyczący Montany
Wiktionary
rzecz. Montana ż., Montańczyk mos., Montanka ż.
Wiktionary
1. składanie urządzeń z gotowych części;
2. zakładanie, instalowanie urządzeń technicznych;
3. łączenie oddzielnych części filmu, audycji itp. w jedną harmonijną całość;
4. film, słuchowisko lub przedstawienie teatralne składające się z fragmentów większych utworów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) masz. techn. czynność, procedura składania, łączenia poszczególnych elementów w całość;
(1.2) bud. techn. czynność, procedura zamocowania danego elementu konstrukcyjnego lub urządzenia i ewentualne podłączenie go do źródła zasilania
(1.3) film. zob. montaż filmowy.;
Wiktionary
Montaż (z fr. "montage", w znaczeniu technicznym także ang. "assembly") – łączenie odrębnych części, elementów lub materiałów w całość. W innym użyciu oznacza także instalowanie urządzenia w przeznaczonym dla niego miejscu.
Wikipedia
(1.3) (…) montaż dla wytrawnego dziennikarza był papierkiem lakmusowym, łatwo było poznać, kto montuje, tak, jak rodzaj ściegu przy robótkach ręcznych.
Wiktionary
IPA: ˈmɔ̃ntaʃ, AS: mõntaš
Wiktionary
rzecz. zamontowanie n., montażownia ż., montażysta m., montażystka ż., monter m., montownia ż., montowanie n.
czas. remontować, montować ndk., zamontować dk., zamontowywać ndk., zmontować dk.
przym. monterski, montażowy
Wiktionary
(1.1) montowanie
(1.2) wstawianie / wstawienie
Wiktionary
specjalista w dziedzinie montażu różnorodnych urządzeń, maszyn itp.
SJP.pl
1. pomieszczenie do montażu filmu, audycji itp.;
2. fabryka lub hala fabryczna, w której odbywa się montaż; montownia
SJP.pl
urządzenie do montowania opon samochodowych na felgi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urządzenie do ściągania i nakładania opon samochodowych na felgi
Wiktionary
Montażownica – jedno z urządzeń wchodzących w skład wyposażenia warsztatów samochodowych oraz wulkanizacji. Służy do ściągania i nakładania (montowania) opon samochodowych na felgi. Wyróżnia się montażownice półautomatyczne i automatyczne.
Montażownice mogą być wyposażone w szereg dodatkowych elementów, na przykład:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) dotyczący montażu
Wiktionary
rzecz. montaż mrz., monter mos., montownia ż.
czas. montować
Wiktionary
specjalista od montażu filmów, montaży scenicznych, radiowych itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba dokonująca montażu filmów
Wiktionary
rzecz. montaż mrz., monter mos., montownia ż.
czas. montować
Wiktionary
specjalistka od montażu filmów, montaży scenicznych, radiowych itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta dokonująca montażu filmów
Wiktionary
rzecz. montaż mrz., monter mos., montownia ż.
czas. montować
Wiktionary
rasa bydła mlecznego z Jury na pograniczu Francji i Szwajcarii; montbeliarde
SJP.pl
[czytaj: mąbeliard] rasa bydła mlecznego z Jury na pograniczu Francji i Szwajcarii; montbeliard
SJP.pl
roślina ozdobna z rodziny kosaćcowatych; krokosmia, cynobrówka
SJP.pl
[czytaj: monteki] nazwisko rodowe bohaterów sztuki W. Szekspira; Monteki
SJP.pl
aparat ciśnieniowy do okresowego przetłaczania cieczy; przetłaczarka
SJP.pl
nazwisko rodowe bohaterów sztuki W. Szekspira; Montecchi
SJP.pl
Montelupi ("Wilczogórski") – polski herb szlachecki.
Wikipedia
wykwalifikowany robotnik pracujący przy montażu i naprawie maszyn, instalacji itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) robotnik zajmujący się montowaniem i naprawą maszyn i instalacji
Wiktionary
(1.1) Po zgłoszonej interwencji na miejsce pojechała ekipa monterów, by podwiesić nowe kable – nie została jednak dopuszczona na miejsce, ponieważ nie wyraził na to zgody jeden z mieszkańców.
Wiktionary
IPA: ˈmɔ̃ntɛr, AS: mõnter
Wiktionary
rzecz. montownia ż., montaż m., montażowiec m., montażownia ż., montażysta m., montażystka ż., monterka ż., montowanie n., zamontowanie dk.
czas. montować ndk., zamontować dk., zamontowywać ndk.
przym. montażowy, monterski
Wiktionary
[czytaj: monterej] miasto w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Monterka (tyt. oryg. "Montatorja") – albański film krótkometrażowy z roku 1970 w reżyserii Muharrema Fejzo.
Wikipedia
[czytaj: monterREJ] miasto w Meksyku
SJP.pl
–
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) dotyczący montera
Wiktionary
rzecz. montaż mrz., monter mos., montownia ż.
czas. montować
Wiktionary
Charles Louis de Secondat (1689-1755) - francuski filozof, prawnik, wolnomularz i pisarz; Montesquieu
SJP.pl
Monteskiusz ( Montesquieu), właśc. Charles Louis de Secondat, baron de La Brède et de Montesquieu (ur. 18 stycznia 1689 w La Brède, zm. 10 lutego 1755 w Paryżu) – francuski filozof, prawnik, wolnomularz i pisarz doby Oświecenia, członek Akademii Francuskiej od 1728 r. (fotel 2), członek zagraniczny Akademii Stanisława w Nancy od 1751 roku.
Wikipedia
taki jak u Monteskiusza, zgodny z jego koncepcjami, wywodzący się z nich
SJP.pl
[czytaj: mątesKJU] Charles Louis de Secondat (1689-1755) - francuski filozof, prawnik, wolnomularz i pisarz; Monteskiusz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko włoskie, np. Maria Montessori (1870 - 1952), włoska lekarka i pedagog, twórczyni systemu wychowania dzieci
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. stolica Urugwaju;
2. miasto w USA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Urugwaju;
Wiktionary
Montevideo – największe miasto, stolica oraz główny port Urugwaju. Według spisu z 2011 roku liczy 1 319 108 mieszkańców i posiada powierzchnię 201 km². Jest najbardziej wysuniętą na południe stolicą obu Ameryk. Montevideo znajduje się na południowym wybrzeżu kraju, na północno-wschodnim brzegu La Platy.
Wikipedia
IPA: ˌmɔ̃ntɛvʲiˈdɛɔ, AS: mõntevʹideo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. władca imperium azteckiego;
2. nazwa kilku miast w USA;
3. miasto i gmina w Brazylii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z katolickim kultem świętego Ludwika Grignion de Montfort, dotyczący tego kultu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: montGOmery] miasto w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Montherlant – miejscowość i dawna gmina we Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Oise. W 2008 roku liczba ludności wynosiła 124 mieszkańców.
1 stycznia 2015 roku połączono dwie wcześniejsze gminy: Montherlant oraz Saint-Crépin-Ibouvillers. Siedzibą gminy została miejscowość Saint-Crépin-Ibouvillers, a nowa gmina przyjęła jej nazwę.
Wikipedia
rzeczownik
(1.1) stos kamieni, pomnik poświęcony jakiemuś zdarzeniu
wykrzyknik
(2.1) hist. okrzyk wojenny Francuzów z czasów średniowiecza
Wiktionary
Montjoie (z fr. „Góra chwały”) – na wpół legendarny, bojowy proporzec Karola Wielkiego. Jest to również okrzyk bojowy cesarza, później królów Francji, a właściwie skrócona wersja pełnego zawołania – "Montjoie Saint Denis" (fr. – „Góra chwały św. Dionizego”).
Wikipedia
(2.1) Na te słowa Francuzi wydają okrzyk wojenny. Ktoby ich usłyszał jak krzyczą: Montjoie! ten miałby pojęcie o ich pięknem męstwie. Potem jadą, o Boże! jakże dumni!
Wiktionary
(1-2) mont-joie
Wiktionary
[czytaj: mąMARTR] dzielnica w północnej części Paryża, niegdyś cyganerii artystycznej, dziś głównie rozrywkowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wzgórze w Paryżu;
(1.2) geogr. tradycyjna dzielnica Paryża na wzgórzu Montmartre (1.1)
(1.3) geogr. wieś w Kanadzie w prowincji Saskatchewan
Wiktionary
Montmartre – historyczna dzielnica ("quartier") Paryża, położona na wzgórzu o tej samej nazwie, znajdująca się w XVIII dzielnicy miasta.
Wikipedia
(1.1) Wciąż wspominam to bistro na Montmartre i jego niepowtarzalną atmosferę.
Wiktionary
[czytaj: mąmorąS-I] miasto we Francji
SJP.pl
Montmorency – miasto i gmina we Francji, w regionie Île-de-France, stolica kantonu w departamencie Dolina Oise. Montmorency znajduje się około 13 km na północ od obwodnicy Paryża i 21 km od portu lotniczego Paryż-Charles de Gaulle. Montmorency liczy około 21 381 mieszkańców (dane z 2007 roku).
Wikipedia
minerał ilasty, wodny krzemian glinu; montmorylonit
SJP.pl
minerał ilasty, wodny krzemian glinu; montmorillonit
SJP.pl
Montmorylonit, montmorillonit – szeroko rozpowszechniony minerał z gromady krzemianów, zaliczany do minerałów ilastych (grupa smektytów). Nazwa pochodzi od miejscowości Montmorillon we Francji.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|montować.
Wiktionary
Montowanie – w systemach operacyjnych z rodziny Unix przyporządkowanie konkretnej partycji z systemem plików położenia w drzewie katalogów – zazwyczaj jest to katalog /mnt (lub /media) i w nim podkatalogi konkretnych urządzeń – co umożliwia korzystanie z systemu plików systemowi operacyjnemu i użytkownikowi.
Wikipedia
IPA: ˌmɔ̃ntɔˈvãɲɛ, AS: mõntovãńe
Wiktionary
czas. montować
rzecz. monter mos., zamontowanie n., montaż mrz., montownia ż.
Wiktionary
1. składać coś z gotowych części;
2. zakładać, instalować urządzenie;
3. łączyć oddzielne części filmu lub audycji w całość;
4. przenośnie: przygotowywać, organizować, inicjować coś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) budować coś z części
(1.2) instalować, zakładać, umocowywać
(1.3) łączyć części filmu, audycji w całość
(1.4) przen. organizować, urządzać
(1.5) przest. ekwipować, zaopatrywać
Wiktionary
(1.4) Syn szacha zaczął montować opozycję wśród arystokracji i magów.
Wiktionary
IPA: mɔ̃nˈtɔvat͡ɕ, AS: mõntovać
Wiktionary
rzecz. zamontowanie n., monter m., monterka ż., montaż m., montażowiec m., montażysta m., montażystka ż., montażownia ż., montownia ż., montowanie n.
czas. zamontować dk., wymontować dk., zmontować dk., zamontowywać ndk.
przym. montażowy, monterski
Wiktionary
(1.1) budować, konstruować, zbijać
(1.2) instalować, zakładać, umocowywać, mocować, ciągnąć
(1.4) organizować, urządzać, przygotowywać, inicjować
Wiktionary
fabryka lub hala fabryczna, w której odbywa się montaż; montażownia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fabryka lub jej część, w której odbywa się proces montażu produktów
Wiktionary
IPA: mɔ̃nˈtɔvʲɲa, AS: mõntovʹńa
Wiktionary
rzecz. montaż m., montowanie n., monter m., monterka ż., montażysta m., montażystka ż.
czas. montować, zmontować, zamontować, zdemontować
przym. monterski, montażowy
Wiktionary
Montowo (nazwa historyczna: Mątowo, niem. "Montaw)" – wieś sołecka w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nowomiejskim, w gminie Grodziczno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.
Montowo zamieszkuje 463 osoby (140 rodzin), z czego 48,2% stanowią kobiety, a 51,8% mężczyźni.
Wikipedia
dawniej:
1. mąka montowa - mąka pszenna najlepszego gatunku;
2. bułka montowa - bułka wypieczona z mąki montowej
SJP.pl
[czytaj: mąparNAS] dzielnica Paryża
SJP.pl
Montparnasse -– południowo-zachodnia dzielnica ("quartier") Paryża, położona głównie na terenie XIV dzielnicy tego miasta. Rejon ten rozpoczyna się od granic ogrodu Luksemburskiego i rozciąga się w kierunku południowo-zachodnim, aż do granic administracyjnych ścisłego Paryża.
Wikipedia
[czytaj: mąpelJE] miasto we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto na południu Francji, w regionie Oksytania;
Wiktionary
Mo
Wikipedia
przym. montpellierski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Montpellier, dotyczący Montpellier
Wiktionary
(1.1) W XIII wieku znaczna już ilość szkolarzy polskich studiowała w uniwersytetach zachodnich: paryskim, padewskim, bolońskim, montpellierskim.
Wiktionary
rzecz. Montpellier n.
Wiktionary
[czytaj: mątrasze] białe wino burgundzkie
SJP.pl
miasto w Kanadzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec;
Wiktionary
Montreal ( Montréal []) – miasto w Kanadzie, nad Rzeką Świętego Wawrzyńca w prowincji Quebec. W latach 1844–1849 Montreal był stolicą Prowincji Kanady.
Jest to drugie co do wielkości miasto Kanady, największy port morski wschodniej części kraju oraz główny ośrodek gospodarczy i kulturalny francuskojęzycznej części Kanady. Powstał jako niewielka osada francuska na cześć królewską nazwany Mont Royal – „Wzgórze królewskie” – stąd obecna nazwa.
Wikipedia
(1.1) W letnich Igrzyskach Olimpijskich w Montrealu w 1976 r. polska ekipa liczyła 207 olimpijczyków.
Wiktionary
IPA: mɔ̃nˈtrɛal, AS: mõntreal
Wiktionary
rzecz. montrealczyk mos., montrealka ż.
przym. montrealski
Wiktionary
mieszkaniec Montrealu (miasta w Kanadzie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Montrealu
Wiktionary
rzecz. Montreal mrz.
:: fż. montrealka ż.
przym. montrealski
Wiktionary
mieszkanka Montrealu (miasta w Kanadzie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Montrealu
Wiktionary
rzecz. Montreal mrz.
:: fm. montrealczyk mos.
przym. montrealski
Wiktionary
przymiotnik od: Montreal (miasto w Kanadzie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Montrealem, dotyczący Montrealu
Wiktionary
rzecz. Montreal mrz., montrealczyk mos., montrealka ż.
Wiktionary
[czytaj: mątRÖ albo mątRE] miasto w zachodniej Szwajcarii
SJP.pl
Montreux (hist. "Muchtern") – miasto i gmina uzdrowiskowa "(commune)" w zachodniej Szwajcarii, w kantonie Vaud, w okręgu "(district)" Riviera-Pays-d’Enhaut. Leży przy wschodnim krańcu Jeziora Genewskiego.
Latem 1936 r. w Montreux odbywała się konferencja międzynarodowa dotycząca swobody żeglugi w cieśninach czarnomorskich (Bosfor i Dardanele). 20 lipca 1936 r. podpisana tu została tzw. Konwencja z Montreux, której postanowienia obowiązują do czasów obecnych.
Wikipedia
[czytaj: monseRAT]
1. terytorium zależne Wielkiej Brytanii w Ameryce Środkowej;
2. grupa górska w Górach Katalońskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. masyw górski w Katalonii;
(1.2) klasztor benedyktynów w masywie górskim Montserrat (1.1) w Katalonii;
(1.3) geogr. wyspa w Ameryce Środkowej, w archipelagu Małych Antyli;
Wiktionary
Montserrat – terytorium zależne Wielkiej Brytanii w Ameryce Środkowej, na wyspie Montserrat w archipelagu Małych Antyli, w basenie Morza Karaibskiego. Na skutek wybuchu wulkanu Soufrière Hills w latach 1995–1997 blisko 2/3 ludności musiało być ewakuowane.
Wikipedia
rzecz. Montserratczyk mos., Montserratka ż.
przym. montserracki
Wiktionary
[czytaj: montseratczyk] mieszkaniec Montserratu (terytorium zależnego Wielkiej Brytanii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Montserratu
Wiktionary
rzecz. Montserrat mrz.
:: fm. Montserratka ż.
przym. montserracki
Wiktionary
[czytaj: montseratka] mieszkanka Montserratu, terytorium zależnego Wielkiej Brytanii
SJP.pl
mąka lub bułka montowa
SJP.pl
zdrobnienie od: monument
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od monument
Wiktionary
(1.1) To nie monument, lecz tylko mały monumencik.
Wiktionary
rzecz. monument m.
Wiktionary
1. posąg, rzeźba, obelisk wystawiony na pamiątkę jakiegoś wydarzenia lub ku czci zasłużonego człowieka;
2. coś ogromnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. posąg, obelisk lub rzeźba o dużych rozmiarach upamiętniające jakieś wydarzenie lub wzniesione ku czci kogoś zasłużonego
(1.2) książk. przen. pozostałość po czymś, co ma dużą wartość, zasługuje na pamięci
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: mɔ̃ˈnũmɛ̃nt, AS: mõnũmẽnt
Wiktionary
rzecz. monumentalność ż.
:: zdrobn. monumencik mrz.
przym. monumentalny, monumentowy
przysł. monumentalnie
Wiktionary
(1.1) pomnik
(1.2) pomnik, świadectwo
Wiktionary
nadawanie czemuś cech monumentalnych, posągowych
SJP.pl
Monumentalizacja (łac. "monumentalis" – pomnikowy) – w literaturze i sztuce zabieg wyolbrzymienia cech opisywanych przedmiotów i postaci, mający na celu ukazanie ich szczególnego znaczenia w określonym kontekście.
Wikipedia
1. styl w sztuce, którego dążeniem jest tworzenie dzieł monumentalnych;
2. wielkość i monumentalność dzieła sztuki
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób monumentalny
Wiktionary
IPA: ˌmɔ̃nũmɛ̃nˈtalʲɲɛ, AS: mõnũmẽntalʹńe
Wiktionary
przym. monumentalny
rzecz. monumentalizm m., monument m., monumentalność ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: monumentalnie
SJP.pl
ogromny, bardzo dużych rozmiarów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kult. stanowiący wielką wartość dla kultury
(1.2) znacznych rozmiarów
Wiktionary
rzecz. monument mrz., monumentalizm mrz., monumentalność ż.
przysł. monumentalnie
Wiktionary
(1.1) pomnikowy, trwały, wspaniały, wybitny
(1.2) gigantyczny, olbrzymi, potężny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z monumentem, dotyczący monumentu
Wiktionary
rzecz. monument m.
Wiktionary
[czytaj: monca] miasto we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina w północnych Włoszech, w Lombardii;
Wiktionary
Monza – miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Monza i Brianza, położone nad rzeką Lambro.
Monza położona jest 12 km na północ od Mediolanu. Dziś produkuje się tu m.in. tkaniny i dywany. Wśród zabytków katedra gotycka z XIV wieku. W skarbcu katedry przechowywana jest korona Teodolindy w formie opaski ozdobionej 180 kamieniami szlachetnymi w pięciu rzędach. Korona datowana na 627 rok jest najstarszą zachowaną.
Wikipedia
(1.1) Spór przerodził się w otwartą wojnę, w której Mediolan, dowodzony przez Marka Viscontiego, odniósł zwycięstwo pod Monzą nad wojskami papieskimi ułatwiając tym samym Ludwikowi realizację planów politycznych na terenie Włoch.
(1.1) „Monaca di Monza”, to znaczy „Mniszka z Monzy". Monza to maleńkie historyczne miasteczko blisko Mediolanu. Tam rozegrała się ta historia, która dlatego dobrze jest znana we Włoszech, że Manzoni umieścił ją w swej słynnej powieści „Narzeczeni”.
Wiktionary
magmowa skała głębinowa
SJP.pl
Monzonit – obojętna skała magmowa typu głębinowego o strukturze drobnokrystalicznej lub średniokrystalicznej i barwie szarej lub ciemnoszarej. Na diagramie klasyfikacyjnym QAPF monzonit zajmuje pole 8.
Dawne nazwy: gabro ortoklazowe, gabro syenitowe, gabrosyenit.
Wikipedia
[czytaj: MUDbord] zbiór inspiracji dotyczących danego przedsięwzięcia lub pomysłu, złożony ze zdjęć, cytatów, materiałów, przedmiotów itp.; mood board
SJP.pl
wielodźwiękowy syntezator muzyczny z grupy elektrofonów elektronicznych; syntezator Mooga
SJP.pl
1. dawna jednostka monetarna Korei;
2. dawna jednostka monetarna Japonii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: mu:nis] członkowie Kościoła Zjednoczenia (znanego jako sekta Moona)
SJP.pl
[czytaj: munista] członek Kościoła Zjednoczenia (znanego jako sekta Moona)
SJP.pl
[czytaj: munistka] członkini Kościoła Zjednoczenia (znanego jako sekta Moona)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. księżyc planetoidaanetoidy;
Wiktionary
(1.1) Pod koniec września br. próbnik wystrzelony przez amerykańską agencję kosmiczną NASA w ramach misji Double Asteroid Redirection Test (DART) uderzył w moonletkę (księżyc planetoidaanetoidy) Dimoprhos, okrążającą planetoidaanetoidę Didymos.
Wiktionary
[czytaj: munłok] figura taneczna, która zdobyła popularność w latach 80. za sprawą Michaela Jacksona
SJP.pl
Mo
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa wulkaniczna wchodząca w skład Polinezji Francuskiej;
Wiktionary
Nie mylić z: Morea.
Moorea – wyspa wulkaniczna w archipelagu Wysp Towarzystwa, wchodząca w skład Polinezji Francuskiej, położona 17 km na północny zachód od Tahiti. Wyspa ma powierzchnię 134 km² z ponad 16 tysiącami stałych mieszkańców (2007). Jest częścią gminy Moorea-Maiao, należącej do regionu Wysp Na Wietrze.
Wikipedia
potocznie: ścierka na kijku, służąca do czyszczenia podłóg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) zmywak do podłogi na kiju;
Wiktionary
Mo
Wikipedia
IPA: mɔp, AS: mop
Wiktionary
potocznie: ścierka na kijku, służąca do czyszczenia podłóg; mop
SJP.pl
mospan;
1. dawniej: forma grzecznościowa odnosząca się do mężczyzn, równoważna dzisiejszemu "pan";
2. dawniej: ironiczne określenie szlachcica
SJP.pl
dawniej, zdrobnienie od: mopan
SJP.pl
mechaniczny pojazd jednośladowy, podobny do motoroweru
SJP.pl
gatunek nietoperza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Barbastella|Gray|ref=tak., rodzaj ssaków z podrodziny mroczków;
(1.2) pot. zool. nietoperz z rodzaju mopków (1.1)
(1.3) zdrobn. od: mops
(1.4) mały mops
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od: mopka
Wiktionary
Mopek ("Barbastella") – rodzaj ssaków z podrodziny mroczków (Vespertilioninae) w obrębie rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).
Wikipedia
(1.2) U sklepienia zwisało kilkanaście mopków.
(1.4) Do przedziału weszła kobieta z jasnym mopkiem na ręku.
Wiktionary
rzecz. mopka ż., mops mzw., mopsica ż., mopsik mzw.
przym. mopsi, mopsowaty
Wiktionary
(1.4) mopsik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mot. motorower
Wiktionary
czyścić podłogę mopem
SJP.pl
pomieszczenie na sprzęt i środki do utrzymywania czystości
SJP.pl
skrót od:
1. Międzynarodowa Organizacja Pomocy Rewolucjonistom;
2. Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rasa małych psów z charakterystycznie skróconą częścią twarzową głowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. rasa niedużych, łagodnych psów;
(1.2) kynol. pies rasy mops (1.1)
(1.3) syst. zool. nazwa systematyczna|Mops|Lesson|ref=tak., rodzaj ssaków z rodziny molosowatych;
(1.4) pot. zool. nietoperz z rodzaju mopsów (1.3)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Holandia zakazała hodowli mopsów w 2019 roku.
(1.2) Dziewczyna z mopsem wysiadła na stacji w Czechowicach-Dziedzicach.
(1.3) Różne gatunki mopsów występują w Afryce i Azji.
(1.4) Na belce przysiadł mops o strasznym wyglądzie.
Wiktionary
IPA: mɔps, AS: mops
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. mopek mzw., mopsik mzw.
:: fż. mopka ż., mopsica ż.
przym. mopsi, mopsowaty
Wiktionary
związany z mopsem, charakterystyczny dla mopsa
SJP.pl
samica mopsa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) suka mopsa
Wiktionary
(1.1) Ta mopsica oszczeniła się wczoraj.
Wiktionary
IPA: mɔpʲˈɕit͡sa, AS: mopʹśica
Wiktionary
rzecz. mopek mzw., mops, mopsik
przym. mopsi, mopsowaty
Wiktionary
zdrobnienie od: mops
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: mops
Wiktionary
Mopsik ("Promops") – rodzaj ssaków z podrodziny molosów (Molossinae) w obrębie rodziny molosowatych (Molossidae).
Wikipedia
(1.1) Moje mopsiki nigdy by tego nie zrobiły!
Wiktionary
IPA: ˈmɔpʲɕik, AS: mopʹśik
Wiktionary
rzecz. mopek mzw., mops m., mopsica ż.
przym. mopsi, mopsowaty
Wiktionary
szczenię mopsa; mopsię
SJP.pl
szczenię mopsa; mopsiątko
SJP.pl
przypominający mopsa, podobny do mopsa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. mór, zaraza
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lm. od mora
forma rzeczownika|rodzaj=nijaki.
(3.1) D. lm. od moro
Wiktionary
IPA: mɔr, AS: mor
Wiktionary
1. tkanina jedwabna lub wełniana o falisto mieniącym się deseniu;
2. w metryce antycznej: czas wymawiania sylaby krótkiej;
3. falisty układ włosów powstający u niektórych zwierząt tuż po ich urodzeniu;
4. rodzaj rozproszenia obrazu;
5. włoska gra hazardowa polegająca na odgadywaniu ilości jednocześnie pokazywanych palców dłoni przez dwóch graczy;
6. w starożytnej Sparcie: oddział piechoty lub kawalerii liczący od 500 do 1000 żołnierzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poligr. niepożądany efekt w postaci regularnych punktów lub wzorów, wskutek krzyżowania się co najmniej dwu siatek rastrowych;
(1.2) specjalna odmiana jedwabiu o dekoracyjnym, mieniącym się splocie;
(1.3) falisty układ włosów na skórze młodych zwierząt; w futrzarstwie również podobny wzór uzyskiwany sztucznie
(1.4) jedna z gier towarzyskich pochodząca z Włoch;
(1.5) jęz. jednostka iloczasu określająca „wagę” sylaby lub samogłoski;
(1.6) reg. pozn. daw. zmora, duch
(1.7) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. ćma
(1.8) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. mara nocna
forma rzeczownika.
(2.1) M. lm. od moro
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na ulotkach które przyszły z drukarni wyszła nam mora w grafice.
(1.2) W zbiorach muzeum mamy zabytkowy ornat adamaszkowy z kolumną z mory i hierogramem IHS.
(1.4) Ludzie pachnący prażonym bobem, który nosili w zanadrzu, a przy tym wiecznie schrypnięci i spotnieli od gry w morę po rogach ulic i perystylach, nie zasługiwali w jego oczach na miano ludzi.
(1.4) Zgromadzone przy sąsiednim stole towarzystwo, oswoiwszy się z naszą obecnością, przystąpiło do przerwanej gry w morę.
(1.5) Każda długa samogłoska zajmuje dwie mory.
(1.6) Taka Mora co ludzi dusi, to się układzie w nocy na człowieka, język swój wsadzi w jego gębe i wszystkie śliny mu wycycka, że ino jak wiór w gardle mu ostanie. sic.
(2.1) W militarnym demobilu kupiłem sobie dwa mora.
Wiktionary
(1.1-3)
przym. morowy
(1.5)
rzecz. moratorium n.
przym. moratoryjny, morowy, jednomorowy, dwumorowy, trójmorowy, moraiczny
(1.6)
rzecz. morus m., zmora ż.
Wiktionary
(1.1) prążki moiré
(1.6) morus, zmora, zjawa, duch
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Morakowo – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wągrowieckim, w gminie Gołańcz.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.
Wikipedia
Moraków – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łęczyckim, w gminie Góra Świętej Małgorzaty.
Wieś dóbr prestymonialnych kapituły kolegiaty łęczyckiej "Morakowo", położona była w powiecie łęczyckim województwa łęczyckiego w końcu XVI wieku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
Morakówko – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wągrowieckim, w gminie Gołańcz.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.
Wikipedia
duch bojowy, wola walki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) czyjaś gotowość do wypełniania obowiązków, znoszenia trudów i niebezpieczeństw, także poczucie odpowiedzialności i wiara w sukces, często w odniesieniu do służby wojskowej: duch bojowy i wola walki
(1.2) czyjaś ogólna postawa moralna
forma rzeczownika.
(2.1) Ms. i W. lp. od morał
Wiktionary
Morale − postawa charakteryzująca się zmotywowaniem do wypełniania obowiązków i zadań, nawet wobec pojawiających się trudności i niebezpieczeństw. Także wola walki, odporność psychiczna na niedogodności, poczucie odpowiedzialności za podjęte zadanie i wiara w jego sukces. Termin stosowany przede wszystkim w instytucjach wojskowych, lecz także w biznesie i sporcie.
Wikipedia
(1.1) Po wczorajszej masakrze morale w oddziale znacznie spadło.
Wiktionary
IPA: mɔˈralɛ, AS: morale
Wiktionary
rzecz. moralizm mrz., moralizatorka ż., moralizator mos., moralistyka ż., moralizatorstwo n., moralistka ż., moralista m., moralność ż., morał m., moralizowanie n., moralitet m.
czas. moralizować ndk.
przym. moralizatorski, moralnościowy, moralitetowy
przysł. moralnie, niemoralnie
Wiktionary
utwory literackie o charakterze filozoficzno-pouczającym
SJP.pl
Moralia – krótkie utwory o charakterze filozoficznym i pouczającym.
Do autorów tego typu dzieł można zaliczyć między innymi Plutarcha, Erazma z Rotterdamu i Wacława Potockiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od morał
Wiktionary
rzecz. morał m.
Wiktionary
1. człowiek głoszący surowe zasady moralne i wzywający do ich przestrzegania;
2. twórca zajmujący się zagadnieniami moralności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek wskazujący innym, jak mają postępować, głoszący surowe zasady moralne
(1.2) filozof lub pisarz zajmujący się zagadnieniami moralności
Wiktionary
(1.1) Nie bądź moralistą, młodzi muszą się wyszumieć.
Wiktionary
IPA: ˌmɔraˈlʲista, AS: moralʹista
Wiktionary
rzecz. moralistyka ż., moralizm mrz., moralność ż., moralizatorstwo n., moralizator mos., moralizatorka ż., morale n.
:: fż. moralistka ż.
czas. moralizować ndk., umoralniać ndk., umoralnić dk.
przym. moralny, moralizatorski, moralnościowy
przysł. moralnie
Wiktionary
(1.1) moralizator, kaznodzieja, mentor, rezoner
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta pouczająca innych o zasadach moralności
Wiktionary
(1.1) Ciotka Anetta to moralistka, nie pozwala naszemu kuzynowi oglądać telewizji.
Wiktionary
rzecz. moralistyka ż., moralizm mrz., moralność ż., moralizatorstwo n., moralizator mos., moralizatorka ż., morale n.
:: fm. moralista mos.
czas. moralizować ndk., umoralniać ndk., umoralnić dk.
przym. moralny, moralizatorski, moralnościowy
przysł. moralnie
Wiktionary
1. związany z tym, co jest właściwe, a co niewłaściwe pod względem moralnym;
2. pouczający w sposób przesadny o tym, co jest właściwe pod względem moralnym; moralizatorski, moralizujący
SJP.pl
1. propagowanie, często natrętne, zasad moralnych; moralizatorstwo;
2. w filozofii: koncentracja na zagadnieniach moralnych, zagadnieniach wartościujących dobro i zło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) krzewienie zasad moralnych
(1.2) filoz. obszar refleksji filozoficznej dotyczącej moralności
Wiktionary
(1.1) Ze względu na swą dość oryginalną moralistykę Prodikos znajduje się na marginesie sofistyki.
Wiktionary
rzecz. moralizm mrz., moralność ż., moralizatorstwo n., moralizowanie n., moralista mos., moralistka ż., moralizator mos., moralizatorka ż., morale n.
czas. moralizować ndk., umoralniać ndk., umoralnić dk.
przym. moralny, moralizatorski, moralistyczny
przysł. moralnie, moralizatorsko
Wiktionary
(1.1) pouczanie, kaznodziejstwo, moralizatorstwo, moralizowanie, mentorstwo
Wiktionary
gatunek literacki o charakterze moralistyczno-dydaktycznym, posługujący się alegorią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. średniowieczny dramat moralizatorski;
(1.2) liter. film. dzieło o przesłaniu moralizującym
Wiktionary
Mo
Wikipedia
(1.1) Bohater moralitetu pozbawiony był wszelkich cech jednostkowych, narodowych itp. i stanowił uosobienie całej ludzkości.
Wiktionary
IPA: ˌmɔraˈlʲitɛt, AS: moralʹitet
Wiktionary
rzecz. morale n., moralność ż., moralizatorstwo n., moralizowanie n., morał mrz., moralitetowość ż.
przym. moralitetowy, moralny, moralnościowy
przysł. moralitetowo, moralnie
czas. moralizować
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z moralitetem, dotyczący moralitetu, występujący w moralitecie
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla moralitetu
Wiktionary
rzecz. moralitet mrz., morał mrz., morale n., moralność ż.
przysł. moralitetowo
Wiktionary
1. utwór literacki lub fragment tekstu o charakterze moralizującym;
2. dawniej: prawienie morałów; moralizowanie, moralizatorstwo, pouczanie, upominanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) utwór o charakterze moralizującym
(1.2) daw. moralizowanie
Wiktionary
rzecz. moralizowanie n., moralność ż.
Wiktionary
ten, kto moralizuje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba mająca tendencję do moralizowania
Wiktionary
(1.1) Edek to straszny moralizator, nieustannie nas poucza.
Wiktionary
rzecz. moralistyka ż., moralizm mrz., moralność ż., moralizatorstwo n., moralizowanie n., moralista mos., moralistka ż., morale n.
:: fż. moralizatorka ż.
czas. moralizować ndk., umoralniać ndk., umoralnić dk.
przym. moralny, moralizatorski, moralnościowy
przysł. moralnie, moralizatorsko
Wiktionary
(1.1) moralista, mentor, kaznodzieja
Wiktionary
kobieta, która moralizuje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca tendencję do moralizowania
Wiktionary
(1.1) Ewka to straszna moralizatorka, ciągle nas poucza.
Wiktionary
rzecz. moralistyka ż., moralizm mrz., moralność ż., moralizatorstwo n., moralista mos., moralistka ż., morale n., moralniak m., moralizowanie n., umoralnianie n., umoralnienie n.
:: fm. moralizator mos.
czas. moralizować ndk., umoralniać ndk., umoralnić dk.
przym. moralny, moralizatorski, moralnościowy, niemoralny
przysł. moralnie, moralizatorsko
Wiktionary
pouczający w sposób przesadny o tym, co jest właściwe pod względem moralnym; moralistyczny, moralizujący
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z moralizatorstwem, dotyczący moralizatorstwa
Wiktionary
rzecz. moralizm mrz., moralistyka ż., moralność ż., moralizatorstwo n., moralizowanie n., moralista mos., moralistka ż., moralizator mos., moralizatorka ż., morale n.
czas. moralizować ndk., umoralniać ndk., umoralnić dk.
przym. moralny, moralistyczny
przysł. moralnie, moralizatorsko
Wiktionary
prawienie morałów; pouczanie, upominanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) prawienie morałów
(1.2) skłonność do moralizowania
Wiktionary
Moralizatorstwo − odmiana moralistyki, uważana za skrajną, cechująca się tym, że zazwyczaj wywołuje skutki przeciwne od zamierzonych. W savoir-vivre tym pejoratywnym słowem określa się potocznie także natrętne, dokuczliwe upominanie kogoś lub czyjąś skłonność do prawienia morałów. Pojęcie to występuje również w nauce o literaturze, jako cecha dydaktycznych utworów literackich np. w okresie średniowiecza, oświecenia lub baroku lub pewnych gatunków, np. bajek.
Wikipedia
(1.2) Jego moralizatorstwo doprowadza mnie do szału.
Wiktionary
rzecz. moralizm mrz., moralistyka ż., moralność ż., morale n., morał mrz., moralitet mrz., moralista mos., moralistka ż., moralizator mos., moralizatorka ż., moralizowanie n.
czas. moralizować ndk.
przym. moralny, niemoralny, moralnościowy, moralizatorski
przysł. moralnie
Wiktionary
pogląd uznający wartości moralne za najwyższe, a dobro moralne za główną lub jedyną wytyczną ludzkiego postępowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) uważanie moralności jako najważniejszego dyktatu w życiu
(1.2) filoz. doktryna filozoficzna uznająca moralizm (1.1)
Wiktionary
rzecz. moralistyka ż., moralność ż., moralizatorstwo n., moralizowanie n., moralista mos., moralistka ż., moralizator mos., moralizatorka ż., morale n.
czas. moralizować ndk., umoralniać ndk., umoralnić dk.
przym. moralny, moralizatorski, moralistyczny
przysł. moralnie, moralizatorsko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pouczanie o normach moralnych, strofowanie w sprawach moralności
Wiktionary
(1.1) Jej troska o nas polegała na ciągłym moralizowaniu, które doprowadzało do szału.
Wiktionary
rzecz. moralizacja ż., moralizm mrz., moralistyka ż., moralność ż., morale n., morał mrz., moralitet mrz., moralista mos., moralistka ż., moralizatorstwo n., moralizator mos., moralizatorka ż.
czas. moralizować ndk.
przym. moralny, niemoralny, moralnościowy, moralizatorski
przysł. moralnie, moralizatorsko
Wiktionary
prawić morały; pouczać, upominać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) poddawać procesowi umoralnienia, prawić morały
Wiktionary
(1.1) Stara nauczycielka moralizowała kilka pokoleń.
Wiktionary
rzecz. moralizm mrz., moralistyka ż., moralność ż., morale n., morał mrz., moralitet mrz., moralista mos., moralistka ż., moralizatorstwo n., moralizator mos., moralizatorka ż., moralizowanie n.
przym. moralny, niemoralny, moralnościowy, moralizatorski
przysł. moralnie
Wiktionary
(1.1) umoralniać
Wiktionary
prawić morały; pouczać, upominać
SJP.pl
emblemat z motywem patriotycznym, będący dopełnieniem odzieży i akcesoriów militarnych
SJP.pl
potocznie: poczucie winy po zrobieniu czegoś niewłaściwego; kac moralny
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób zgodny z moralnością
Wiktionary
IPA: mɔˈralʲɲɛ, AS: moralʹńe
Wiktionary
rzecz. moralizm mrz., moralistyka ż., moralność ż., morale n., morał mrz., moralitet mrz., moralista mos., moralistka ż., moralizatorstwo n., moralizator mos., moralizatorka ż., moralizowanie n.
czas. moralizować ndk.
przym. moralny, niemoralny, moralnościowy, moralizatorski
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: moralnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: moralny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący moralności osadzonej w kontekście społecznym, dotyczący socjologii moralności
Wiktionary
dotyczący moralności religijnej
SJP.pl
teologiczny w perspektywie moralnej
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z moralnością, dotyczący moralności
Wiktionary
(1.1) Wysoce moralnościowy ton, jaki jest nadawany poszukiwaniu zbrodniarzy sprzed pół wieku, do mnie nie przemawia.
Wiktionary
rzecz. moralność ż., morale n., morał mrz., moralitet mrz., moralista mos., moralistka ż., moralizatorstwo n., moralizator mos., moralizatorka ż., moralizowanie n.
czas. moralizować ndk.
przym. moralny
przysł. moralnie
Wiktionary
zespół powszechnie uznanych warunków, poglądów na wartości, na dobro i zło, przekonań, które wartościują określone działania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zbiór zasad postępowania zgodnych z tym, co jest dobre, prawidłowe, nieszkodliwe;
Wiktionary
Moralność (z łac. "mōrālis" "moralny, etyczny") – zespół zasad, norm i ocen regulujących zachowanie jednostek oraz ich wzajemnie relacje, który może być rozumiany dwojako:
Wikipedia
(1.1) Część komentatorów zwraca uwagę, że poczucie moralności w Chile podlega głębokim zmianom.
Wiktionary
IPA: mɔˈralnɔɕt͡ɕ, AS: moralność
Wiktionary
rzecz. moralizacja ż., moralizatorka ż., moralizator mos., moralizm m., moralistyka ż., moralizatorstwo n., moralista m., moralistka ż., moralitet m., morał mrz., morale n., moralizowanie n.
czas. moralizować ndk.
przym. moralny, moralistyczny, moralizatorski, moralnościowy
przysł. moralnie, moralistycznie, moralizatorsko
Wiktionary
(1.1) etyczność
Wiktionary
1. dotyczący moralności;
2. postępujący w sposób uznawany za dobry i właściwy, zgodny z moralnością
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący moralności, opisujący moralność
(1.2) postępujący w sposób uczciwy, szlachetny, zgodny z moralnością
Wiktionary
(1.1) – Miast frasować się losem ubogich dziadów – odezwał się znowu demeryt – i przeżywać rozterki moralne, użyłbyś raczej swych talentów celem odnalezienia drogi.
(1.2) Był wyższy niż futryna i tak silny, że mógłby trolla rozedrzeć na kawałki, czego jednak nigdy nie robił, gdyż był również osobnikiem głęboko moralnym.
Wiktionary
IPA: mɔˈralnɨ, AS: moralny
Wiktionary
rzecz. amoralista mos., amoralistka ż., amoralizm mrz., amoralność ż., moralizm mrz., moralistyka ż., moralność ż., moralista ż., moralistka ż., moralizatorstwo n., moralizator mos., moralizatorka ż., moralitet mrz., morał mrz., moralizowanie n.
czas. moralizować ndk., umoralniać ndk., umoralnić dk.
przym. amoralny, moralizatorski, moralnościowy, niemoralny
przysł. moralnie
Wiktionary
(1.1) etyczny
(1.2) uczciwy, dobry
Wiktionary
odroczenie terminu płatności zobowiązań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) polit. czasowe wstrzymanie określonych działań ze względu na szczególne okoliczności
Wiktionary
Mo
Wikipedia
(1.1) Optymizmu łupkoentuzjastów nie popsuł zatem ani wprowadzony właśnie zakaz wydobycia gazu łupkowego we Francji, ani przedłużenie moratorium obowiązującego w amerykańskim stanie Nowy Jork, ani rosnący w Kanadzie opór przed łupkowym przemysłem, a szczególnie przed najniebezpieczniejszą metodą szczelinowania hydraulicznego, która ma być stosowana w Polsce.
Wiktionary
IPA: ˌmɔraˈtɔrʲjũm, AS: moratorʹi ̯ũm
Wiktionary
przym. moratoryjny
Wiktionary
przymiotnik od: moratorium
SJP.pl
[czytaj: morawja] nazwisko, m.in. Alberto Moravia (właściwie: Alberto Pincherle; 1907-1990) - pisarz włoski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wieś w Polsce;
2. miasto w Australii;
3. lewy dopływ Dunaju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w środkowej Europie, lewy dopływ Dunaju
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: mɔˈrava, AS: morava
Wiktionary
rzecz. Morawy nmos., Morawka ż., Morawski mos., Pomorawie n., Morawica ż.
przym. morawski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Moraw (krainy)
SJP.pl
mieszkanka Moraw (krainy)
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce;
3. rzeka w Polsce;
4. rzeka w Czechach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka we wschodnich Czechach, prawy dopływ Opawy
Wiktionary
Morawica – miasto w Polsce położone w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, siedziba gminy Morawica. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego. Morawica uzyskała prawa miejskie z dniem 1 stycznia 2017.
Wikipedia
rzecz. Morawiecki mos., Morawiecka ż., Morawa ż.
przym. morawicki, nadmorawicki
Wiktionary
przymiotnik od: Morawica
SJP.pl
mieszkaniec Morawicy (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Morawicy (miasta w Polsce)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. etn. członek historycznej grupy etnicznej zamieszkującej okolice Owsiszcza i Kietrza na Śląsku;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po drugiej wojnie światowej Morawców uznano za ludność polską i pozwolono im pozostać.
Wiktionary
rzecz. Morawy lm nm.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka na ziemi kłodzkiej, dopływ Białej Lądeckiej;
(1.2) geogr. adm. osiedle w południowej części Stronia Śląskiego;
(1.3) metonimia szpital psychiatryczny działający w części osiedla Morawka (1.2)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Morawy nmos., Morawa ż., Morawski mos.
przym. morawski
Wiktionary
→ Morawy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Morawami, dotyczący Moraw, pochodzący z Moraw
(1.2) związany z rzeką Morawa, dotyczący rzeki Morawa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: mɔˈravsʲci, AS: moravsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Morawka ż., Morawy nmos., Morawa ż., Morawianin m., Morawec m., Morawianka ż.
przym. nadmorawski
Wiktionary
→ Morawy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kraina historyczna we wschodnich Czechach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w Czechach, w dorzeczu Morawy i górnej Odry;
forma rzeczownika.
(2.1) plural|Morawa.
Wiktionary
Zobacz też: Morawy w innych znaczeniach tej nazwy.
Morawy ( Morava, Moravia, Mähren) – kraina historyczna we wschodniej części Czech o powierzchni 22 348,87 km², jedna z trzech krain wchodzących w skład tego państwa (obok Czech i Śląska Czeskiego).
Wikipedia
(1.1) Morawy graniczą z Czechami, Dolną Austrią, Słowacją i Śląskiem.
(1.1) Zasięg oddziaływania Jasnej Góry przekraczał granice Rzeczypospolitej – pielgrzymowano ze Śląska, Prus, Moraw, Czech a nawet z Węgier.
Wiktionary
IPA: mɔˈravɨ, AS: moravy
Wiktionary
rzecz. Morawianin m., Morawianka ż., Morawiec m., Morawa ż., Morawka ż.
przym. morawski, podmorawski
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk Morawijo
Wiktionary
wniosek o charakterze pouczającym, który można wyciągnąć z jakiegoś wydarzenia lub sytuacji, formułowany i umieszczany w literaturze dydaktycznej (np. bajkach, przypowieściach) zazwyczaj na końcu utworu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zwięzły, pouczający wniosek podsumowujący
Wiktionary
Morał – uwaga, nauka umoralniająca; puenta końcowa o charakterze pouczającym, objaśniająca symbolikę zdarzeń przedstawionych w utworze literackim, zwykle w bajce. Ma postać zwięzłego, abstrakcyjnego sądu, zakazu lub nakazu. Morał wysłowiony mieści się zwykle na końcu utworu (gr. "epimythion"); czasami stanowi także formułę początkową wypowiedzi (gr. "promythion").
Wikipedia
IPA: ˈmɔraw, AS: morau̯
Wiktionary
rzecz. moralizatorstwo n., moralizowanie n., moralność ż., moralitet mrz., moralista mos., moralistka ż., umoralnianie n., umoralnienie n., morale n., moralik mrz.
czas. moralizować, umoralniać ndk., umoralnić dk.
przym. moralny, niemoralny, moralitetowy, moralnościowy
przysł. moralnie, niemoralnie
Wiktionary
(1.1) nauczka, wniosek, nauka, pouczenie
Wiktionary
wniosek o charakterze pouczającym, który można wyciągnąć z jakiegoś wydarzenia lub sytuacji, formułowany i umieszczany w literaturze dydaktycznej (np. bajkach, przypowieściach) zazwyczaj na końcu utworu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: morbideca, morbidecca lub morbidettsa] w plastyce: zmysłowa subtelność w kolorach ciała
SJP.pl
określenie wykonawcze: delikatnie, łagodnie
SJP.pl
nazwa handlowa weterynaryjnego leku stosowanego do eutanazji psów i kotów, zawierającego pentobarbital
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Morcinek (do 1993 r. "Marcinek", dodatkowa nazwa w j. niem. Morczinek) – przysiółek wsi Stare Budkowice, położony w Polsce, w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Murów.
Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Stare Budkowice.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przestępstwo, które polega na odebraniu człowiekowi życia; morderstwo, zabójstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) podn. okrutne morderstwo
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lm. od morda
Wiktionary
(1.1) Do mordów doszło również na terenie szpitala wojskowego.
Wiktionary
IPA: mɔrt, AS: mort
Wiktionary
(1.1) rzecz. morderstwo n., morderca m., morderczyni ż., mordowanie n., zamordowanie n., wymordowanie n., pomordowanie n., mordęga ż., umordowanie n.
(1.1) czas. pomordować, mordować ndk., zamordować dk., wymordować dk., umordować się dk.
(1.1) przym. morderczy
(1.1) przysł. morderczo
Wiktionary
(1.1) morderstwo
Wiktionary
1. przednia część zwierzęcej głowy; pysk, paszcza;
2. wulgarne: twarz, usta ludzkie; gęba, kufa, papa, paszcza, pysk, ryj, ryło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. przednia część głowy zwierzęcia
(1.2) pot. grub. twarz lub usta człowieka
wykrzyknik
(2.1) grub. zamknij się!, stul pysk!
Wiktionary
Morda – wieś w Anglii, w hrabstwie Shropshire. Leży 26 km na północny zachód od miasta Shrewsbury i 249 km na północny zachód od Londynu.
Wikipedia
(1.1) Czarna krowa w kropki bordo gryzła trawę kręcąc mordą.
(1.2) Chcesz w mordę!?
(2.1) Morda tam (…), siedzieć w tym sejmie i kraść dalej (…)!
Wiktionary
IPA: ˈmɔrda, AS: morda
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. mordka ż., mordeczka ż., morduchna ż.
przym. mordziasty
Wiktionary
(1.1) pysk
(1.2) gęba, ryj, sznupa, jadaczka
(2.1) morda w kubeł!, stul mordę!, zamknij mordę!, zamknij się!
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
barwnik zaprawowy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potocznie: mający dużą, pełną twarz; mordziasty
SJP.pl
mający dużą, okrągłą, pełną twarz; mordziasty
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
żydowskie imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|m.
Wiktionary
Mordechaj (hebr. מרדכי) – imię męskie pochodzenia żydowskiego.
Wikipedia
(1.1) Szlomo z Mordechajem dzielnie walczyli w powstaniu.
Wiktionary
zdrobnienie od: mordka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: mordka
Wiktionary
IPA: mɔrˈdɛt͡ʃka, AS: mordečka
Wiktionary
rzecz. morda ż., mordka ż., morduchna ż.
wykrz. morda
Wiktionary
(1.1) morduchna
Wiktionary
ozdobnik muzyczny, szybka wymiana nuty z sąsiednią górną lub dolną nutą
SJP.pl
Mo
Wikipedia
przestępca dokonujący morderstwa, zabójstwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. osoba, która popełniła morderstwo
Wiktionary
(1.1) Morderca tej osoby siedzi w więzieniu.
Wiktionary
IPA: mɔrˈdɛrt͡sa, AS: morderca
Wiktionary
rzecz. mord m., morderstwo n., mordowanie n.
:: fż. morderczyni ż.
czas. zamordować dk., pomordować dk., mordować ndk.
przym. morderczy
przysł. morderczo
Wiktionary
(1.1) zabójca; daw. mężobójca
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób morderczy, pozbawiający życia
Wiktionary
rzecz. zamordowanie n., pomordowanie n., mordowanie n., morderstwo n., mord mrz., morderca mos., morderczyni ż.
przym. morderczy
czas. mordować, pomordować, zamordować
Wiktionary
(1.1) zabójczo
Wiktionary
1. związany z morderstwem lub mordercą; zbrodniczy;
2. skrajnie męczący, pozbawiający sił; wyczerpujący, wycieńczający
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący mordercy lub mordu
(1.2) pozbawiający sił, wyniszczający organizm
Wiktionary
rzecz. mord mrz., morderca mos., morderczyni ż., morderstwo n., mordownia ż., mordowanie n., pomordowanie n., zamordowanie n.
czas. zamordować, pomordować, mordować ndk.
przysł. morderczo
Wiktionary
(1.1) zabójczy
(1.2) katorżniczy, męczący, szkodliwy, wyczerpujący
Wiktionary
kobieta, która dokonała mordu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. forma żeńska od morderca
Wiktionary
(1.1) Księżna okazała się okrutną morderczynią.
Wiktionary
IPA: ˌmɔrdɛrˈt͡ʃɨ̃ɲi, AS: morderčỹńi
Wiktionary
rzecz. morderstwo n., mord m., mordowanie n., zamordowanie n., wymordowanie n., pomordowanie n.
:: fm. morderca m.
czas. mordować ndk., zamordować dk., wymordować dk., pomordować dk.
przym. morderczy
przysł. morderczo
Wiktionary
(1.1) zabójczyni
Wiktionary
przestępstwo, które polega na odebraniu człowiekowi życia; mord, zabójstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przestępstwo polegające na celowym odebraniu komuś życia
Wiktionary
(1.1) Mówiąc językiem prawa karnego, morderstwo jest kwalifikowanym typem zabójstwa.
Wiktionary
IPA: mɔrˈdɛrstfɔ, AS: morderstfo
Wiktionary
rzecz. mord m., morderca m., morderczyni ż., mordowanie n., zamordowanie n., wymordowanie n., pomordowanie n.
czas. pomordować, mordować ndk., zamordować dk., wymordować dk.
przym. morderczy
przysł. morderczo
Wiktionary
(1.1) mord, zabójstwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) żegl. kurs względem wiatru, w którym nie może poruszać się jednostka o napędzie żaglowym;
Wiktionary
(1.1) kąt martwy
Wiktionary
pieszczotliwie: morda; mordunia, morduchna, mordusia, mordeczka
SJP.pl
1. pysk małego zwierzęcia; pyszczek;
2. o twarzy lub ustach dziecka; buzia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: morda
(1.2) pysk małego zwierzęcia
(1.3) pieszcz. twarz, buzia dziecka
Wiktionary
IPA: ˈmɔrtka, AS: mortka
Wiktionary
rzecz. morda ż., mordeczka ż., morduchna ż.
wykrz. morda
Wiktionary
(1.2) pyszczek
(1.3) buźka
Wiktionary
1. przednia część zwierzęcej głowy; pysk, paszcza;
2. wulgarne: twarz, usta ludzkie; gęba, kufa, papa, paszcza, pysk, ryj, ryło
SJP.pl
pospolicie: bójka, bicie po twarzy; gębobicie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) posp. bijatyka, bójka, zwłaszcza z uderzaniem się po twarzy
Wiktionary
(1.1) Wiech to stanowczo niedoceniony pisarz pierwszej klasy, który zdołał opisać bodaj tysiąc razy pijaństwo i mordobicie, za każdym razem inaczej.
Wiktionary
IPA: ˌmɔrdɔˈbʲit͡ɕɛ, AS: mordobʹiće
Wiktionary
(1.1) rzad. mordopranie
Wiktionary
żartobliwie:
1. fotografia przedstawiająca twarz;
2. fotograf robiący zdjęcia ludziom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. pot. ciągliwy miękki cukierek, krówka
Wiktionary
(1.1) Na podłogę spadły trzy mordokleje.
Wiktionary
rzecz. mordoklejka ż.
Wiktionary
(1.1) mordoklejka, ciągutka
Wiktionary
potocznie: cukierek o miękkiej, ciągliwej konsystencji; ciągutek, ciągutka, mordoklejek
SJP.pl
potocznie: cukierek o miękkiej, ciągliwej konsystencji; ciągutek, ciągutka, mordoklejek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. pot. krówka (cukierek)
(1.2) gwara. żołnierska: ser topiony
Wiktionary
(1.1) Kupmy pół kilo mordoklejek.
Wiktionary
IPA: ˌmɔrdɔkˈlɛjka, AS: mordoklei ̯ka
Wiktionary
rzecz. mordokleja ż.
Wiktionary
(1.1) mordokleja, ciągutka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. sport. żart. boks
Wiktionary
IPA: ˌmɔrdɔplaˈstɨka, AS: mordoplastyka
Wiktionary
rzadko, wulgarnie: bójka, bicie po twarzy; mordobicie
SJP.pl
Mordor; przenośnie:
1. męczarnia, mordęga;
2. tyrania;
3. niebezpieczne miejsce
SJP.pl
Mordor (sin. "Czarny Kraj", qya. "Kraj Cienia") – w legendarium Tolkiena kraina w Śródziemiu, siedziba złego Saurona.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) okrutne zabijanie
Wiktionary
IPA: ˌmɔrdɔˈvãɲɛ, AS: mordovãńe
Wiktionary
rzecz. zamordowanie n., wymordowanie n., morderstwo n., mord m., morderca m., morderczyni ż., pomordowanie n.
czas. pomordować, mordować ndk., zamordować dk., wymordować dk.
przym. morderczy
przysł. morderczo
Wiktionary
(1.1) zabijanie, uśmiercanie; pot. ukatrupianie
Wiktionary
1. popełniać morderstwo;
2. powodować zmęczenie, męczyć
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zamordować)
(1.1) pozbawiać życia umyślnie, często z wcześniejszym zamiarem
czasownik zwrotny niedokonany mordować się
(2.1) zabijać siebie nawzajem
(2.2) pot. męczyć się, robić coś z wysiłkiem
Wiktionary
(1.1) Od początku lutego szerzyła się na wsi pogłoska, że panowie będą mordowali chłopów.
Wiktionary
IPA: mɔrˈdɔvat͡ɕ, AS: mordovać
Wiktionary
rzecz. morderstwo n., mord m., morderca m., morderczyni ż., mordowanie n., zamordowanie n., wymordowanie n., pomordowanie n.
czas. zamordować dk., wymordować dk., pomordować dk.
przym. morderczy
przysł. morderczo
Wiktionary
republika w europejskiej części Federacji Rosyjskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. republika w Rosji;
Wiktionary
Mordowia, Republika Mordowii (ros. Республика Мордовия, mordw. Мордовия Республикась), dawniej: "Mordwa" – republika położona w europejskiej części Federacji Rosyjskiej.
Wikipedia
rzecz. Mordwinka ż., mordwiński
przym. mordwiński
Wiktionary
(1.1) ofic. Republika Mordowii
Wiktionary
1. potocznie: obskurna restauracja; speluna;
2. potocznie: coś uciążliwego, sprawiającego wiele trudności; męka, mordęga;
3. miejsce, gdzie masowo morduje się ludzi lub zwierzęta;
4. mordowanie kogoś; rzeź
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. posp. podrzędna knajpa słynąca z awantur
(1.2) hist. archit. wojsk. dziura w suficie na zamku przez którą obrońcy mogli miotać pociski i wylewać na atakujących wrzątek
Wiktionary
Mo
Wikipedia
(1.1) Takiego poważnego gościa trzeba podjąć w jakimś porządniejszym miejscu niż ta mordownia, w której byliśmy.
Wiktionary
IPA: mɔrˈdɔvʲɲa, AS: mordovʹńa
Wiktionary
przym. morderczy
rzecz. mord
Wiktionary
(1.1) speluna, spelunka
Wiktionary
ludowa nazwa tojadu
SJP.pl
pieszczotliwie: morda; mordunia, mordusia, mordeńka, mordeczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żart. mordka
Wiktionary
rzecz. mordka ż., mordeczka ż., morda ż.
wykrz. morda
Wiktionary
zdrobnienie od: morda
SJP.pl
pieszczotliwie: morda; mordusia, morduchna, mordeńka, mordeczka
SJP.pl
pieszczotliwie: morda; mordunia, morduchna, mordeńka, mordeczka
SJP.pl
autonomiczna republika w Rosji
SJP.pl
członek ludu ugrofińskiego
SJP.pl
członek ludu ugrofińskiego
SJP.pl
Mordwini ("Mordwa") – ludność mówiąca językami ugrofińskimi z grupy języków wołżańskich; zamieszkuje (w rozrzuconych skupiskach) głównie Federację Rosyjską: Republikę Mordwińską oraz Republikę Tatarstanu i obwody: samarski, penzeński, orenburski, niżnonowogrodzki oraz Syberię; także w Azji Środkowej w Armenii i w USA. W 2003 było około 1 054 000 Mordwinów.
Wikipedia
członkini ludu ugrofińskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) członkini narodu Mordwinów
Wiktionary
rzecz. Mordwa ż., Mordowia ż.
:: fm. Mordwin mos.
przym. mordwiński
Wiktionary
dotyczący Mordwinów (ludu ugrofińskiego), właściwy Mordwinom
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mordwinami, dotyczący Mordwinów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język mordwiński;
Wiktionary
rzecz. Mordwin mos., Mordwinka ż., Mordwa ż., Mordowia ż.
Wiktionary
1. przednia część zwierzęcej głowy; pysk, paszcza;
2. wulgarne: twarz, usta ludzkie; gęba, kufa, papa, paszcza, pysk, ryj, ryło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Mordy – miasto w Polsce w województwie mazowieckim, w powiecie siedleckim, położone 19 km na północny wschód od Siedlec, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Mordy.
Miasto prywatne, później miasto królewskie posiadało prawo magdeburskie w 1486 roku, położone było w ziemi drohickiej województwa podlaskiego. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. siedleckiego.
Wikipedia
IPA: ˈmɔrdɨ, AS: mordy
Wiktionary
mieszkaniec Mord (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Mord (miasta w Polsce)
SJP.pl
potocznie: mający dużą, pełną twarz; mordasty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający dużą twarz
Wiktionary
rzecz. morda ż.
wykrz. morda
Wiktionary
coś bardzo męczącego, wyczerpującego; udręka, męczarnia, utrudzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. coś bardzo męczącego i wyczerpującego
Wiktionary
(1.1) Wszystko wskazuje na to, że mordęga mieszkańców posesji przy tej ulicy skończy się w tym roku.
Wiktionary
(1.1) udręka, męczarnia, męka, mordownia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. Peloponez
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jako młodszy syn został w roku 1428 wysłany do Morei w południowej Grecji, gdzie współrządził jako despota ze swymi braćmi (…)
Wiktionary
IPA: mɔˈrɛa, AS: morea
Wiktionary
[czytaj: moRO] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wiatr wiejący od strony morza
SJP.pl
1. drzewo lub krzew z rodziny różowatych o jadalnych owocach
2. owoc tego drzewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. rodzaj drzew z rodziny różowatych;
(1.2) spoż. owoce tego drzewa
Wiktionary
Morela ("Armeniaca" ≡ "Prunus" subgen. "Prunus" sect. "Armeniaca") – rodzaj, podrodzaj lub sekcja (w zależności od ujęcia klasyfikacyjnego) roślin z rodziny różowatych. Ze względu na zagnieżdżenie w obrębie rodzaju śliwa "Prunus" zwykle wyróżniany w randze sekcji, co oznacza, że gatunki zaliczane są do rodzaju śliwa ("Prunus").
Wikipedia
(1.2) Słodkie morele są pyszne.
Wiktionary
IPA: mɔˈrɛla, AS: morela
Wiktionary
rzecz. morelówka ż.
:: zdrobn. morelka ż.
przym. morelowy
Wiktionary
(1.1-2) gw. Poznań aprykoza
(1.2) gw. Górny Śląsk aprikółza
Wiktionary
zdrobnienie od: morela
SJP.pl
przymiotnik od: morela
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący moreli (drzew i owoców)
(1.2) przyrządzony z moreli, z dodatkiem moreli
(1.3) mający kolor owocu moreli, różowy z odcieniem żółtawym
Wiktionary
(1.1) - O, tu jest drzewko morelowe - pokazuje pani Małgosia. - To całe nasze ogrodnicze bogactwo.
Wiktionary
IPA: ˌmɔrɛˈlɔvɨ, AS: morelovy
Wiktionary
rzecz. morela ż., morelka ż., morelówka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. nalewka na owocach moreli
Wiktionary
(1.1) Nie bez znaczenia są tu też indywidualne gusta, które wpływają na ostateczny skład domowej wiśniówki, morelówki, dereniówki, jarzębiaka czy piołunówki.
Wiktionary
IPA: ˌmɔrɛˈlufka, AS: morelufka
Wiktionary
rzecz. morela ż., morelka ż.
przym. morelowy
Wiktionary
1. wzgórze lub wzgórza zbudowane z materiału wytopionego z lodowca, lub przesuniętego pod jego naciskiem (m. boczna, denna, czołowa);
2. materiał skalny niesiony przez lodowiec (m. środkowa)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. materiał skalny transportowany i osadzany przez lodowiec;
Wiktionary
Morena – materiał skalny transportowany lub osadzony przez lodowiec lub lądolód.
Wikipedia
(1.1) Pozostałością po lodowcach górskich w Tatrach są wały moreny czołowej oraz wały moreny bocznej.
Wiktionary
IPA: mɔˈrɛ̃na, AS: morẽna
Wiktionary
przym. morenowy
Wiktionary
określenie wykonawcze, oznaczające stopniowe zwalnianie tempa i ściszanie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. określenie nakazujące wykonawcy zwalnianie tempa przy równoczesnym przyciszaniu dźwięku
Wiktionary
IPA: mɔˈrɛ̃ndɔ, AS: morẽndo
Wiktionary
przypominający morenę, podobny do moreny
SJP.pl
karność, rygor, subordynacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. przestrzeganie przepisów obowiązujących w pewnej grupie bez sprzeciwu
Wiktionary
Mores – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Sardynia, w prowincji Sassari.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 2067 osób, 21,8 os./km². Graniczy z Ardara, Bonnanaro, Bonorva, Ittireddu, Ozieri, Siligo i Torralba.
Wikipedia
(1.1) Atoli gnębiła go i przykuwała do miejsca inna siła — wola nieubłaganego gospodarza, rygor i mores domowej niewoli.
Wiktionary
(1.1) dyscyplina, karność, rygor
Wiktionary
[czytaj: moreska] jeden z najstarszych tańców ludowych w Europie, często związany z fechtunkiem i kostiumami z atrybutami mauretańskimi; morisca
SJP.pl
mauretański taniec kostiumowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
najmniejszy, niepodzielny segment znaczący formy wyrazowej (np. w każdej z form: kot-ek-/, kot-k-a, kot-k-u występują kolejno: morf leksykalny (rdzeń), morf słowotwórczy i morf fleksyjny)
SJP.pl
Morf – najmniejszy, dający się wyodrębnić w wyrażeniu element posiadający znaczenie. Każdy morf jest reprezentantem jakiegoś morfemu, morfem może mieć kilka morfów. Morfy mogą być prefiksami, sufiksami, interfiksami etc.; Dwa różne morfy występują, jeśli między dwiema jednostkami zachodzi różnica znaczeniowa, formalna (lub obie), np. "człowiek" – "człowiecz", także w homonimii (np. „pokój światowy”, „pokój w mieszkaniu”) ten sam wyraz stanowi dwa morfy, gdyż występuje różnica formalna.
Wikipedia
jednostka systematyczna niższa od gatunku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Morfalaksja – regeneracja całego organizmu z pozostałych przy życiu, drobnych odcinków ciała, które przekształcają się w stadium młodociane, by następnie odtworzyć cały organizm. Spotykana np. u dżdżownic i niektórych pierwotniaków.
Wikipedia
najmniejsza, niepodzielna znaczeniowo część wyrazu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gram. najmniejsza znacząca cząstka wyrazu;
Wiktionary
Morfem – najmniejsza grupa fonemów, która niesie ze sobą określone znaczenie i której nie można podzielić na mniejsze jednostki znaczeniowe. Jest elementarną jednostką morfologii, jednym z uniwersaliów językowych. Najważniejszym, głównym morfemem jest rdzeń.
Wikipedia
IPA: ˈmɔrfɛ̃m, AS: morfẽm
Wiktionary
przym. morfemiczny, morfemowy
Wiktionary
dział nauki o języku zajmujący się budową i odmianą wyrazów; morfologia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) gram. związany z morfemem, dotyczący morfemu
Wiktionary
rzecz. morfem mrz.
przym. morfemiczny
Wiktionary
1. przenośnie: sen, marzenie senne;
2. rojnik morfeusz - motyl dzienny z rodziny powszelatkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) przen. sen, marzenie senne
Wiktionary
Mo
Wikipedia
IPA: mɔrˈfɛwuʃ, AS: morfeu̯uš
Wiktionary
rzecz. Morfeusz m.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Morfeusza
Wiktionary
rzecz. Morfeusz mos.
Wiktionary
tropikalny motyl dzienny o dużych, niebieskich, opalizujących skrzydłach
SJP.pl
rodzina motyli; Morphidae
SJP.pl
o cechach morfidowatych (rodzina motyli)
SJP.pl
tropikalny motyl dzienny o dużych, niebieskich, opalizujących skrzydłach
SJP.pl
główny alkaloid wchodzący w skład opium, wykazujący m.in. działanie narkotyczne (odurzające), przeciwbólowe, przeciwkaszlowe, przeciwbiegunkowe oraz depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. chem. farm. narkotyk (alkaloid opium) stosowany w medycynie jako silny środek przeciwbólowy, otrzymywany z maku;
Wiktionary
Morfina ( Morphinum) – organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów. Wchodzi w skład opium i jest jego najistotniejszym składnikiem psychoaktywnym. Została wyodrębniona w roku 1804 przez Friedricha Sertürnera. W stanie czystym jest białą substancją stałą, o gorzkim smaku, słabo rozpuszczalną w wodzie.
Wikipedia
(1.1) W ostatnim stadium choroby podawano jej morfinę.
Wiktionary
IPA: mɔrˈfʲĩna, AS: morfʹĩna
Wiktionary
rzecz. morfinizm m., morfinista m., morfinistka ż.
przym. morfinowy, morfiniczny
Wiktionary
w grafice komputerowej: płynne przechodzenie jednego obrazu w inny; morphing
SJP.pl
Mo
Wikipedia
osoba nałogowo używająca morfiny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba uzależniona od morfiny
Wiktionary
(1.1) Zresztą każdy morfinista wie, że stopniowo potrzeba coraz większej porcji morfiny, żeby zaczęła działać.
Wiktionary
rzecz. morfina ż., morfinizm m.
:: fż. morfinistka ż.
przym. morfinowy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) osoba płci żeńskiej uzależniona od morfiny
Wiktionary
rzecz. morfina ż., morfinizm m.
:: fm. morfinista ż.
przym. morfinowy
Wiktionary
nałóg używania morfiny, jedna z form narkomanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) uzależnienie polegające na nałogowym używaniu morfiny;
Wiktionary
Morfinizm – uzależnienie od zażywania morfiny – "alkaloidu opium", który jest otrzymywany z makówki i łodyg maku.
Morfinizm rozwija się głównie u osób otrzymujących morfinę jako środek przeciwbólowy. Zarówno na Bliskim, jak i na Dalekim Wschodzie morfina była używana w charakterze używki, co prowadziło do uzależnienia i narkomanii.
Wikipedia
rzecz. morfina ż., morfinista m., morfinistka ż.
przym. morfinowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. zob. morfinista.
Wiktionary
(1.1) Od kilku lat lekarze, szczególnie amerykańscy, skutecznie leczą morfinomanów i alkoholistów, odzwyczajających się od nałogowego używania tych substancyj za pomocą małych dawek kokainy.
Wiktionary
rzecz. morfinomania ż.
:: fż. morfinomanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zob. morfinizm.
Wiktionary
(1.1) Wobec tego rodzina zmarłego wystąpiła do sądu o zwalenie testamentu, dowodząc, że morfinomania odbierała możność prawomocnego sporządzenia takiego aktu, jak testament.
Wiktionary
rzecz. morfinoman m., morfinomanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zob. morfinistka.
Wiktionary
(1.1) Przyaresztowano ją i odprowadzono do policyi. Okazało się, że była to morfinomanka, sam sposób postępowania zdradzał anormalność stanu psychicznego.
Wiktionary
rzecz. morfinomania ż.
:: fm. morfinoman m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący morfiny
Wiktionary
(1.1) Wstrzykiwano także podskórnie octan morfinowy w okolicy dołka podsercowego z niejaką ulgą dla chorych.
Wiktionary
rzecz. morfina ż., morfinista m., morfinistka ż., morfinizm mrz.
Wiktionary
figura retoryczna, przenośnia polegająca na nadaniu postaci rzeczom, które jej nie mają (np. siłom przyrody, zjawiskom psychicznym, pojęciom abstrakcyjnym); upostaciowanie, upostaciowienie
SJP.pl
Morfizacja (z gr. μορφή "morphé" ‘kształt, postać’), upostaciowienie – figura retoryczna, rodzaj przenośni. Polega na nadaniu materialnej postaci czemuś, co jej nie posiada, np. stanom psychicznym, pojęciom abstrakcyjnym, siłom przyrody.
Wikipedia
1. w matematyce: typ funkcji związany z określoną kategorią matematyczną;
2. dawniej: kształt, foremność, symetryczność
SJP.pl
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z kształtem, budową, postacią
Wiktionary
IPA: ˈmɔrfɔ, AS: morfo
Wiktionary
Morfochronologia – dział geomorfologii, który zajmuje się datowaniem wieku form rzeźby terenu na powierzchni Ziemi.
Wikipedia
substancja działająca na komórki płodu w sposób decydujący o przyszłych kształtach
SJP.pl
Mo
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
specjalista w zakresie morfologii
SJP.pl
1. dział biologii, nauka o budowie organizmów zwierzęcych i roślinnych;
2. dział geologii zajmujący się ukształtowaniem powierzchni Ziemi; także: rzeźba powierzchni, terenu;
3. dział gramatyki zajmujący się budową i odmianą wyrazów;
4. w medycynie: badanie składu krwi; także: wynik takiego badania;
5. w różnych ujęciach specjalistycznych: forma, budowa, struktura czegoś (np. morfologia kryształu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. nauka o budowie organizmów zwierzęcych i roślinnych;
(1.2) jęz. dział gramatyki dotyczący budowy wyrazów;
(1.3) med. badanie składu krwi, w celu ustalenia liczby erytrocytów, leukocytów i zawartości hemoglobiny;
(1.4) med. pot. wyniki takich badań
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌmɔrfɔˈlɔɟja, AS: morfoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. morfolog m.
przym. morfologiczny
przysł. morfologicznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób dotyczący morfologii
Wiktionary
IPA: ˌmɔrfɔlɔˈɟit͡ʃʲɲɛ, AS: morfoloǵičʹńe
Wiktionary
rzecz. morfologia ż., morfolog m.
przym. morfologiczny
Wiktionary
1. dotyczący morfologii organizmów zwierzęcych i roślinnych (np. cechy morfologiczne ssaków);
2. dotyczący morfologii Ziemi (np. profil morfologiczny terenu);
3. dotyczący morfologii wyrazów (np. węzeł morfologiczny);
4. dotyczący morfologii krwi (np. obraz morfologiczny krwi)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. jęz. geol. dotyczący morfologii
Wiktionary
rzecz. morfolog mos., morfologia ż.
przysł. morfologicznie
Wiktionary
w językoznawstwie: wiązać pewne cechy fonetyczne z formami gramatycznymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. nauka zajmująca się metodami pomiarów i opisem obiektów na ich podstawie;
Wiktionary
Morfometria (gr. "μορφή, morphé" = kształt i "μετρική, metron" = miara) zajmuje się metodami pomiarów i opisem obiektów na podstawie tych pomiarów. Pojęcie to jest używane we wszystkich tych dyscyplinach naukowych, w których morfologia jako nauka o kształcie i formie odgrywa znaczącą rolę.
Wikipedia
przym. morfometryczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z morfometrią, dotyczący lub służący do pomiarów i opisu obiektów na ich podstawie
Wiktionary
rzecz. morfometria ż.
Wiktionary
specjalista w dziedzinie morfonologii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. związany z morfonologią, dotyczący morfonologii
Wiktionary
rzecz. morfonologia ż.
Wiktionary
Mo
Wikipedia
mający jakiś kształt, jakąś postać; upostaciowany
SJP.pl
typ organizmu wyróżniony na podstawie cech morfologicznych
SJP.pl
Mo
Wikipedia
w biologii: zmiana budowy i funkcji narządu pod wpływem środowiska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. roln. zob. morga. (jednostka powierzchni)
Wiktionary
(1.1) Dwa morgi ziemi po matce dostali Kowalscy.
Wiktionary
przym. morgowy
rzecz. morga ż.
Wiktionary
(1.1) morga; daw. mórg
Wiktionary
mórg;
1. miara powierzchni gruntu, wynosząca obecnie 5600 metrów kwadratowych;
2. grunt o takiej powierzchni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. dawna jednostka powierzchni gruntu, wynosząca około 56 arów;
(1.2) rzad. budynek, w którym wystawia się nierozpoznane zwłoki w celu ich zidentyfikowania
Wiktionary
Morga, mórg, jutrzyna – historyczna jednostka powierzchni, używana w rolnictwie. Początkowo oznaczała obszar, jaki jeden człowiek mógł zaorać lub skosić jednym zaprzęgiem w ciągu dnia roboczego (dokładnie: od rana do południa), a jej wielkość wynosiła – zależnie od jakości gleby, zaprzęgu i narzędzi w Europie 0,33–1,07 hektara.
Wikipedia
(1.1) Dostaliśmy po rodzicach tak ze trzy morgi.
Wiktionary
rzecz. morg mrz.
przym. morgowy
Wiktionary
(1.1) morg; daw. mórg
(1.2) kostnica
Wiktionary
jedna z najstarszych i najpopularniejszych ras koni wierzchowych w Ameryce Płn.
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o związku małżeńskim: zawarty przez osobę z panującego domu z osobą niższego stanu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o małżeństwie: zawarty przez panującego z kobietą nie z rodu królewskiego
(1.2) o żonie, dziecku z małżeństwa (1.1): nie dziedziczący praw do tytułu i do tronu
Wiktionary
IPA: ˌmɔrɡãnaˈtɨt͡ʃnɨ, AS: morgãnatyčny
Wiktionary
przysł. morganatycznie
Wiktionary
minerał, różowa odmiana berylu; kamień szlachetny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał, odmiana berylu;
Wiktionary
Morganit – minerał, krzemian berylu i glinu, zazwyczaj przezroczysta i różowa w odcieniach odmiana berylu.
Wikipedia
IPA: mɔrˈɡãɲit, AS: morgãńit
Wiktionary
kierunek w genetyce formalnej zapoczątkowany przez T.H. Morgana, biologa amerykańskiego
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: morgensztern] broń obuchowo-kłująca, maczuga o głowicy nabitej żelaznymi kolcami w kształcie gwiazdy; morgensztern
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
broń obuchowo-kłująca, maczuga o głowicy nabitej żelaznymi kolcami w kształcie gwiazdy; morgenstern
SJP.pl
Na tę stronę wskazuje „kropacz”. Zobacz też: Kropacz – herb szlachecki.
Morgensztern, kropacz (potocznie „gwiazda poranna”, „gwiazda zaranna”, „jutrzenka”, z niem. "Morgenstern") – rodzaj używanej w XIV–XVII wieku broni obuchowej (obuchowo-kłującej), rodzaj wekiery, okutej maczugi o głowicy nabitej żelaznymi kolcami w kształcie gwiazdy (stąd nazwa).
Wikipedia
morga;
1. miara powierzchni gruntu, wynosząca obecnie 5600 metrów kwadratowych;
2. grunt o takiej powierzchni
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: mający powierzchnię jednej morgi
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający wielkość jednej morgi
(1.2) przen. dużych rozmiarów
Wiktionary
(1.1) Ogród, mniej więcej morgowy, otoczony murem, był to typowy księży ogródek, to znaczy pełen szpalerów, drzewek owocowych, wina, ścieżek wysypanych piaskiem i ogrodzonych słupkami, z grzędami jarzyn nawożonych gnojem ze stajni.
Wiktionary
rzecz. mórg mrz., morg mrz., morga ż.
Wiktionary
w psychiatrii: obsesyjna skłonność do nieprzyzwoitych żartów, często połączona z euforią; wiłość, nastrój moriatyczny, wesołkowatość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) bibl. geogr. dawna nazwa Wzgórza Świątynnego w Jerozolimie, występującego w Starym Testamencie jako miejsce ofiary Abrahama
(1.2) geogr. wieś i obóz dla uchodźców w Grecji, na wyspie Lesbos, na północ od Mityleny
(1.3) liter. fikcyjne podziemne miasto w powieści Johna Ronalda Reuela Tolkiena;
(1.4) mitgr. nimfa z mitologii greckiej, jedna z Najad
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Weź twego syna jedynego, którego miłujesz, Izaaka, idź do kraju Moria i tam złóż go w ofierze na jednym z pagórków, jakie ci wskażę
(1.2) W obozie dla uchodźców Moria, na greckiej wyspie Lesbos, przebywa obecnie 19 tysięcy osób, choć sam obóz może przyjąć tylko trzy tysiące.
Wiktionary
(1.1) Wzgórze Świątynne; daw. Syjon
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
moringa olejodajna - drzewo tropikalne z liśćmi na napar; drzewo chrzanowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. drapieżna ryba o wężowatym pokroju, występująca w wodach ciepłych i gorących
(1.2) bot. tropikalne drzewo z rodziny moringowatych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dorosłe moringi osiągają przeciętnie długość około 60 cm.
Wiktionary
1. minerał, czarna odmiana kwarcu;
2. rodzaj hełmu otwartego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: moriska] jeden z najstarszych tańców ludowych w Europie, często związany z fechtunkiem i kostiumami z atrybutami mauretańskimi; moresca
SJP.pl
wiatr wiejący od strony morza
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Brasławszczyzna,Augustów. marchew
Wiktionary
(1.1) gw. Brasławszczyzna markowka
Wiktionary
ryba morska z rzędu okoniokształtnych
SJP.pl
Morlesz, bogar, morlesz bogar ("Pagellus bogaraveo") – gatunek ryby z rodziny prażmowatych ("Sparidae").
Wikipedia
rodzaj ssaka z podrodziny kotów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Catopuma|Severtzov|ref=tak., rodzaj ssaka z podrodziny kotów;
(1.2) zool. kot z rodzaju mormi (1.1)
Wiktionary
Mormi ("Catopuma") – rodzaj ssaków z podrodziny kotów (Felinae) w obrębie rodziny kotowatych (Felidae).
Wikipedia
(1.1) Mormi komunikują się przez syczenia, miauknięcia, mruczenia i warknięcia.
Wiktionary
członek wspólnoty religijnej w Stanach Zjednoczonych, łączącej elementy chrześcijaństwa, judaizmu i islamu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. osoba, który wyznaje mormonizm
Wiktionary
Mo
Wikipedia
IPA: ˈmɔrmɔ̃n, AS: mormõn
Wiktionary
rzecz. mormonizm m.
:: fż. mormonka ż.
przym. mormoński
Wiktionary
członek wspólnoty religijnej w Stanach Zjednoczonych, łączącej elementy chrześcijaństwa, judaizmu i islamu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. wywodzące się z chrześcijaństwa wyznanie powstałe w XIX wieku w Stanach Zjednoczonych, opierające się na nauczaniu Josepha Smitha, który miał przetłumaczyć na angielski świętą księgę spisaną przez starożytnego amerykańskiego proroka Mormona;
Wiktionary
Mormonizm – nurt Kościołów powstałych w wyniku działalności Josepha Smitha, uznawanego przez wiernych za proroka. Większość mormonów skupia Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich ( The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints – w krajach anglojęzycznych przyjął się skrót LDS). LDS liczy około 17,5 mln wiernych w ponad 190 krajach świata (2024). Jest to też jedyny odłam mormonizmu obecny w Polsce.
Wikipedia
(1.1) Jego uznawany za proroka założyciel Joseph Smith, zamordowany w 1844 r., nazwał wszystkie Kościoły ohydą sprzeczną z chrystianizmem; mormonizm miał być jego odnową.
Wiktionary
rzecz. mormon m., mormonka ż.
przym. mormoński
Wiktionary
członkini wspólnoty religijnej w Stanach Zjednoczonych, łączącej elementy chrześcijaństwa, judaizmu i islamu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. kobieta, która wyznaje mormonizm
Wiktionary
IPA: mɔrˈmɔ̃nka, AS: mormõnka
Wiktionary
rzecz. mormonizm m.
:: fm. mormon m.
przym. mormoński
Wiktionary
śpiew z zamkniętymi ustami, stosowany zwykle w utworach chóralnych; mruczando; murmurando
SJP.pl
odnoszący się do wspólnoty religijnej mormonów
SJP.pl
sztuczna przynęta do połowów pod lodem
SJP.pl
Mormyszka - sztuczna przynęta do połowów pod lodem, naśladująca pierwotnie kiełża, obecnie w wielu fantazyjnych kształtach.
Mormyszka wykonana jest z ołowiu lub cięższego wolframu z wtopionym na stałe haczykiem i przelotowym otworem służącym do mocowania mormyszki do żyłki.
Wikipedia
styl muzyczny z Wysp Zielonego Przylądka, zwany też oceanicznym bluesem
SJP.pl
Mo
Wikipedia
[czytaj: morNE] sos beszamelowy przyprawiony tartym serem (zwykle grujerem lub parmezanem)
SJP.pl
Zobacz też: sos Mornay.
Mornay – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Saona i Loara.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 159 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 8 osób/km² (wśród 2044 gmin Burgundii Mornay plasuje się na 752. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 445.).
Wikipedia
ptak z rodziny siewek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Charadrius morinellus|ref=tak., gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego z rzędu siewkowców;
Wiktionary
Mornel ("Eudromias morinellus") – gatunek średniego ptaka wędrownego z rodziny sieweczkowatych (Charadriidae), zamieszkujący wyspowo pasma górskie od północnej części Wysp Brytyjskich przez Półwysep Skandynawski, Ural, góry Syberii po Półwysep Czukocki. Na południu osiąga północno-wschodni Kazachstan, północno-zachodnie Chiny i Mongolię. Zimuje w Afryce Północnej, na Bliskim Wschodzie oraz w Iranie. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
IPA: ˈmɔrnɛl, AS: mornel
Wiktionary
(1.1) sieweczka gniada
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. słabeusz
Wiktionary
deseń kamuflażowy złożony najczęściej z plam w odcieniach zieleni i brązu; potocznie: ubranie o tym deseniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) drobny, maskujący wzór na tkaninie w kolorze khaki
(1.2) tkanina o wzorze moro (1.1);
(1.3) wojskowy mundur polowy z tkaniny moro (1.2)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) W militarnym demobilu kupiłem sobie dwa mora.
Wiktionary
IPA: ˈmɔrɔ, AS: moro
Wiktionary
Morochów (j. łemkowski Морохів, w latach 1977–1981 Mroczków) – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Zagórz. Ma status sołectwa. Leży w odległości pół kilometra od rzeki Osławy.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.
Wikipedia
Moroczyn (nazwa historyczna: Mroczyn) – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Hrubieszów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Hrubieszów. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 311 mieszkańców i była siedemnastą co do wielkości miejscowością gminy Hrubieszów.
Wikipedia
stolica Komorów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Komorów;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Więc wygodę i szacunek dla klasy turystycznej diabli wzięli w Moroni, porcie wysp Komoryjskich.
Wiktionary
IPA: mɔˈrɔ̃ɲi, AS: morõńi
Wiktionary
rzecz. moronijczyk mos., moronijka ż.
przym. moronijski
Wiktionary
środowiskowo: osoba cywilna lubiąca nosić odzież przypominającą polowy mundur wojskowy
SJP.pl
mieszkaniec Moroni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Moroni
Wiktionary
IPA: ˌmɔrɔ̃ˈɲijt͡ʃɨk, AS: morõńii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Moroni n.
:: fż. moronijka ż.
przym. moronijski
Wiktionary
mieszkanka Moroni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Moroni
Wiktionary
IPA: ˌmɔrɔ̃ˈɲijka, AS: morõńii ̯ka
Wiktionary
rzecz. Moroni n.
:: fm. moronijczyk mos.
przym. moronijski
Wiktionary
→ Moroni (stolica Komor)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Moroni
Wiktionary
IPA: ˌmɔrɔ̃ˈɲijsʲci, AS: morõńii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Moroni n., moronijczyk mos., moronijka ż.
Wiktionary
gatunek maliny o dużych, jadalnych owocach, w Polsce rzadka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Rubus chamaemorus|L.|ref=tak., gatunek maliny o pędach bez kolców i jadalnych żółtych owocach, występujący na torfowiskach i bagnach;
(1.2) kulin. owoc moroszki (1.1)
Wiktionary
IPA: mɔˈrɔʃka, AS: moroška
Wiktionary
nadawać tkaninie falisty deseń (na wzór tkaniny: mory)
SJP.pl
1. potocznie: człowiek morowy; spryciarz, zuch;
2. dawniej, gwarowo: człowiek zapowietrzony; zapowietrzeniec
SJP.pl
przysłówek
(1.1) daw. świetnie, wspaniale, fajnie
Wiktionary
Morowo (niem. "Mohrow") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, w gminie Siemyśl.
Według danych z 31 grudnia 2013 r. Morowo miało 99 mieszkańców.
Wieś położona jest przy drodze powiatowej Byszewo - Świecie Kołobrzeskie - Starnin. Leży ok. 20 km na południe od Kołobrzegu.
Wikipedia
(1.1) Doprawdy morowo było przejechać się twoim samochodem!
Wiktionary
przym. morowy
Wiktionary
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: morowy; bardziej morowy
SJP.pl
1. zrobiony z mory (jedwabnej tkaniny); podobny z wyglądu do mory;
2. dotknięty morem (zarazą); niosący mór, śmierć;
3. potocznie: dzielny, wspaniały, wielki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. niosący mór, powodujący mór, zarazę
(1.2) pot. przest. o osobie: dzielny, godzien uznania
(1.3) pot. przest. o przedmiocie lub czynności: udany
Wiktionary
(1.1) Lud prosty w Litwie wyobraża morowe powietrze w postaci dziewicy, któréj zjawienie się […] poprzedza straszliwą chorobę.
(1.2) Z pana to morowy człowiek – zaśmiał się szofer.
(1.2) „Mówi się po prostu: Stasiu przyjechał, Stasiu zarządził, Stasiu będzie na inspekcji. Jednym słowem – Stasiu to morowy chłop”.
Wiktionary
IPA: mɔˈrɔvɨ, AS: morovy
Wiktionary
przysł. morowo
rzecz. mór m.
gwara. morowiec m.
Wiktionary
(1.2) byczy, fajny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj dużego, roślinożernego dinozaura z infrarzędu zauropodów; kamarazaur
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: morfing] w grafice komputerowej: płynne przechodzenie jednego obrazu w inny; morfing
SJP.pl
[czytaj: moris] marka samochodów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko, np. Jim Morrison (właściwie James Douglas Morrison, 1943-1971), amerykański muzyk rockowy, wokalista zespołu The Doors
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. ssak z rzędu płetwonogich zamieszkujący morza arktyczne; koń morski;
2. potocznie:
a) osoba praktykująca kąpiele w lodowatej wodzie;
b) alfabet Morse'a;
c) aparat telegraficzny Morse'a
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Odobenus rosmarus|ref=tak., gatunek ssaka morskiego;
(1.2) pot. alfabet Morse'a
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. osoba, która kąpie się w bardzo zimnej wodzie
(2.2) środ. żegl. osoba posiadająca stopień jachtowego sternika morskiego
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(3.1) techn. półprodukt gorzelniczy z soku z owoców;
Wiktionary
Mors ("Odobenus") – rodzaj drapieżnych ssaków z podrodziny Odobeninae w obrębie rodziny morsowatych (Odobenidae).
Wikipedia
(1.1) Morsa łatwo rozpoznać po jego dwóch wielkich kłach.
(1.2) Jestem radiotelegrafistą, więc morsem posługuję się biegle.
(2.1) Nie choruję, bo jestem morsem.
(2.2) Na rejs do Malmö potrzebujemy morsa do załogi.
(3.1) Zawartość alkoholu etylowego w morsie powinna wynieść od 16 do 20%.
Wiktionary
IPA: mɔrs, AS: mors
Wiktionary
rzecz.
:: fż. morsica ż.
przym. morsowy, morsowaty
Wiktionary
(1.2) alfabet Morse'a, titawa
Wiktionary
skrót od: morski (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. i B. lp. od: mors
Wiktionary
[czytaj: mors] nazwisko, m.in.
1. Harold Morse (1892-1977), matematyk amerykański;
2. Samuel Morse (1791-1872), wynalazca amerykański
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzadko: samica morsa
SJP.pl
przymiotnik od : morze
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z morzem, dotyczący morza
(1.2) związany z Morskiem, dotyczący Morska
przymiotnik jakościowy
(2.1) mający kolor niebieskozielony, taki jak kolor morza
Wiktionary
(1.1) Jacek wstąpił do szkoły morskiej, aby w przyszłości pływać na morskich statkach.
Wiktionary
IPA: ˈmɔrsʲci, AS: morsʹḱi
Wiktionary
rzecz. morze n., namorzyn m., morszczuk mzw., pomorski mrz.
przym. nadmorski, podmorski, pomorski, zamorski, przymorski
Wiktionary
(2.1) niebieskozielony
Wiktionary
przymiotnik od : morze
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o cechach morsowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
Morsowate (Odobenidae) – rodzina dużych, drapieżnych ssaków morskich, zaliczanych wraz z uchatkami i fokami do nadrodziny Phocoidea w obrębie rzędu drapieżnych (Carnivora).
Wikipedia
o cechach morsowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
potocznie: kąpać się zimą na otwartej przestrzeni
SJP.pl
związany z morsem, charakterystyczny dla morsa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
morska ryba dorszokształtna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Merluccius merluccius|ref=tak., drapieżna ryba morska, poławiana dla smacznego mięsa;
Wiktionary
IPA: ˈmɔrʃt͡ʃuk, AS: morščuk
Wiktionary
rzecz. morze n., morszczyn m., morszczyzna ż.
przym. morski
Wiktionary
glon morski; kelp; fukus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Fucus|L.|ref=tak., rodzaj wodnych glonów należących do brunatnic;
(1.2) bot. glon z rodzaju morszczyn (1.1)
Wiktionary
Nie mylić z: Morsztyn.
Morszczyn ("Fucus") – rodzaj wodnych glonów należących do brunatnic.
Wikipedia
(1.1) Morszczyny przyrastają do podłoża tarczowatą przylgą.
Wiktionary
rzecz. morze n., morszczuk mzw., morszczyna ż., morszczynowate lm. nmos., morszczynowaty mrz.
przym. morszczynowy
Wiktionary
rodzina glonów z gromady brunatnic
SJP.pl
o cechach morszczynowatych (rodzina glonów)
SJP.pl
1. skamieniałe wodorosty w utworach okresu permskiego;
2. przestarzałe: rośliny morskie;
3. dawniej: płody morza, wszystko to, co daje morze; owoce morza;
4. dawniej: przypływ i odpływ morza;
5. dawniej: obszar położony nad morzem; pomorze;
6. dawniej: wiatr wiejący od strony morza, połączony z drobnym deszczem; bryza, morka
SJP.pl
morsznica osowata - gatunek owada z rodziny bzygowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;
Wiktionary
Morszyn (ukr. Моршин) – miasto na Ukrainie w obwodzie lwowskim.
Znajduje tu się stacja kolejowa Morszyn, położona na linii Stryj – Iwano-Frankiwsk.
Wikipedia
rzecz. morszynianin m., morszynianka ż.
przym. morszyński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Morszyna
Wiktionary
rzecz. Morszyn m.
Wiktionary
rodzaj kiełbasy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. kulin. rodzaj kiełbasy, produkowanej z mięsa mielonego i słoniny, doprawiana pieprzem czy innymi dodatkami
Wiktionary
Mortadela (wł. "mortadella") – rodzaj włoskiej nietrwałej, wędzonej i parzonej kiełbasy o dużej średnicy, ze zmielonego mięsa mieszanego. Jest wyrobem typowym dla regionu Lombardii i Emilii-Romanii, zwłaszcza dla Bolonii.
Wytwarzana z bardzo drobno zmielonej (przy zastosowaniu tzw. sitka pasztetowego) wieprzowiny i cielęciny z kawałeczkami słoniny (20 %) i z dodatkiem przypraw, m.in. nasionami gorczycy, formowana jest w odcinki o dużej średnicy (10–12 cm).
Wikipedia
(1.1) W dzieciństwie bardzo lubiłem mortadelę obtaczaną w jajku i panierce, a potem smażoną.
Wiktionary
IPA: ˌmɔrtaˈdɛla, AS: mortadela
Wiktionary
moździerz lub działo o krótkiej lufie, ładowne od przodu, strzelające po bardzo stromym torze
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Mortka ( Мортка) – osiedle typu miejskiego w azjatyckiej części Rosji, we wchodzącym w skład tego państwa Chanty-Mansyjskim Okręgu Autonomicznym - Jugrze, położonym na zachodniej Syberii.
Osada liczy 3.713 mieszkańców (1 stycznia 2005 r.), głównie Rosjan i innych europejskich osadników. Niewielki udział w populacji miasta mają też rdzenni mieszkańcy Okręgu - Chantowie i Mansowie.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nędza, niedostatek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Warszawa. bieda
Wiktionary
rzecz. mortusiak m.
przym. mortusowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Warszawa. biedak
Wiktionary
rzecz. mortus
przym. mortusowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Warszawa. biedny
Wiktionary
rzecz. mortus, mortusiak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mortyfikować.
Wiktionary
czas. mortyfikować ndk.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) daw. umartwiać, dręczyć
czasownik zwrotny niedokonany mortyfikować się
(2.1) daw. umartwiać się
Wiktionary
IPA: ˌmɔrtɨfʲiˈkɔvat͡ɕ, AS: mortyfʹikovać
Wiktionary
rzecz. mortyfikowanie n., mortyfikacja
przym. mortyfikacyjny
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lp. od: mór
Wiktionary
IPA: ˈmɔru, AS: moru
Wiktionary
wczesne, poprzedzające blastulę, stadium rozwojowe zarodka człowieka i wielu zwierząt
SJP.pl
Mo
Wikipedia
potocznie:
1. osoba brudna; brudas, smoluch;
2. dobry kolega; kumpel;
3. pogardliwie: Murzyn; czarnuch, bambo, bambus, asfalt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. kompan, sympatyczny człowiek
(1.2) daw. ktoś ubrudzony, umorusany
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈmɔrus, AS: morus
Wiktionary
(1.1)
rzecz. morowiec mos.
przym. morowy
(1.2)
rzecz. umorusanie n.,umorusaność ż.
czas. morusać ndk., umorusać dk.
przym. umorusany
Wiktionary
(1.1) chwat, morowiec, zuch; gw. Śląsk Cieszyński, Zaolzie pierón, pieróńszczok
(1.2) brudas, smoluch
Wiktionary
przestarzałe: umorusane, ubrudzone dziecko; brudasek
SJP.pl
drzewo z rodziny morwowatych występujące w 12 gatunkach (w Polsce - morwa biała), uprawiane jako ozdobne lub dla cennego drewna; także owoc tego drzewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Morus|L.|ref=Morus (Moraceae)., rodzaj dużych krzewów lub niewielkich drzew liściastych z rodziny morwowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju morwa (1.1)
(1.3) spoż. jadalny owoc morwy (1.2)
Wiktionary
Mo
Wikipedia
rzecz. morwówka ż., morwowate lm nm.
przym. morwowy, morwowaty
Wiktionary
roślina z rodziny marzannowatych
SJP.pl
rodzina drzew i krzewów z rzędu różowców; mlekowate
SJP.pl
Morwowate ("Moraceae" Link) – rodzina roślin z rzędu różowców ("Rosales"). Obejmuje 37 rodzajów z 1137 gatunkami. Są one spotykane na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy, ale brak ich w północnej części Ameryki Północnej i Eurazji, na obszarach pustynnych i w Nowej Zelandii. Większość gatunków rośnie w strefie międzyzwrotnikowej, nieliczne w strefach umiarkowanych. Zaliczane tu rośliny zawierają zwykle sok mleczny. Są wiatropylne lub owadopylne (figowiec).
Wikipedia
o cechach morwowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
→ morwa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z morwą, dotyczący morwy
przymiotnik jakościowy
(2.1) fioletowy z odcieniem czerwieni, o kolorze owoców morwy
Wiktionary
rzecz. morwa ż., morwowate nmos., morwówka ż.
przym. morwowaty
Wiktionary
zdrobnienie od: Maurycy
SJP.pl
barwnik naturalny występujący w drewnie paru gatunków drzew rosnących w Ameryce Środk.
SJP.pl
Moryna – organiczny związek chemiczny będący pochodną flawonu. Jest barwnikiem ekstrahowanym z żółtego drzewa brazylijskiego. Krystalizuje z 1 lub 2 cząsteczkami wody. Temperatura topnienia wynosi 290 °C. Stosowana jest w farbiarstwie oraz jako odczynnik w analizie chemicznej do wykrywania oraz fluorymetrycznego lub kolorymetrycznego oznaczania Al, B, Be, Ca, Cd, Ga, In, Mo, Pb, Sb, Sc, Sr, Ta, Th, U, W, Zn i Zr oraz pośrednio.
Wikipedia
mieszkaniec Morynia (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Morynia (miasta w Polsce)
SJP.pl
muzułmanin z Półwyspu Iberyjskiego, który po upadku emiratu Grenady (1492 r.) przyjął pod przymusem chrześcijaństwo
SJP.pl
dawny taniec podobny do morris dance
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
}|-
Moryń (niem. "Mohrin") – miasto w północno-zachodniej Polsce, w woj. zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Moryń. Położone nad jeziorem Morzycko.
31 grudnia 2021 r. miasto miało 1610 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˈmɔrɨ̃ɲ, AS: morỹń
Wiktionary
przym. moryński
Wiktionary
przymiotnik od: Moryń
SJP.pl
1. wyodrębniona część oceanu, zwykle przylegająca do kontynentu, oddzielona od otwartych wód oceanicznych łańcuchami wysp, półwyspami lub podwodnymi progami, utrudniającymi wymianę wód głębinowych;
2. pot.: duża ilość czegoś, mnóstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geogr. hydrol. duży zbiornik słonej wody mający połączenie z oceanem;
(1.2) przen. ogromna ilość czegoś
Wiktionary
Morze – naturalny zbiornik wodny, część oceanu, mniej lub bardziej wyraźnie oddzielona od pozostałych jego części brzegami kontynentu, wyspami lub wzniesieniem dna. Ze względu na utrudnioną wymianę wód morza charakteryzują się indywidualnymi cechami, zbiór tych cech nazywa się ustrojem hydrologicznym.
Wikipedia
(1.1) Statki wypłynęły w morze, zmierzając ku Nowemu Światu.
(1.1) I chodzą ludzie podziwiać szczyty gór i wzdęte fale morza, i szerokie nurty rzek, i przestwór oceanu, i kręgi gwiezdne, a siebie zaniedbują.
Wiktionary
IPA: ˈmɔ.ʒɛ, AS: mo.že
Wiktionary
rzecz. pomorski mrz., przedmorze mrz., morszczyn m., Pomorze n., pomorze n., przymorze n., Pomorzanin m., Pomorzanka ż., namorzyn m., morzysko n., morzyszcze n., morszczysko n., morszczak m., morszczuk mzw.
przym. przymorski, morski, nadmorski, podmorski, zamorski, pomorski, namorzynowy, morzyskowy, morszczynowy, morszczynowaty; przest. morzski, morzowy
Wiktionary
(1.1) środ. żegl. wacha
(1.2) bezmiar, mnóstwo, ogrom, masa, bezlik, jezioro
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|morzyć.
Wiktionary
IPA: mɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: možẽńe
Wiktionary
czas. morzyć
Wiktionary
wieś na Pomorzu
SJP.pl
Morzeszczyn ( "Morroschin") – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie tczewskim, siedziba gminy Morzeszczyn. Miejscowość leży na magistrali węglowej Śląsk – Porty i przy drodze wojewódzkiej nr 234
. Do czasu zawieszenia w 1989 roku ruchu kolejowego do Gniewu stacja kolejowa Morzeszczyn posiadała status węzła kolejowego.
Wikipedia
przymiotnik od: Morzeszczyn (wieś na Pomorzu)
SJP.pl
Morzewiec – (niem. "Marthashausen, 1942-1945 Martashausen") wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, w gminie Koronowo.
We wsi znajdowała się stacja kolejowa Morzewiec.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.
Wikipedia
jezioro w Polsce
SJP.pl
Morzycko (niem. "Mohriner See") – jezioro na Pojezierzu Myśliborskim, położone w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Moryń, w granicach administracyjnych miasta Moryń, w otulinie Cedyńskiego Parku Krajobrazowego.
Morzycko jest dziewiątym pod względem głębokości w Polsce, występuje tu zjawisko kryptodepresji.
Wikipedia
średniowieczne plemię słowiańskie
SJP.pl
Moryczanie, Morzyczanie, Moraczanie – średniowieczne plemię słowiańskie należące do wieleckiej grupy językowej zamieszkujące środkowy bieg rzeki Łaby koło Magdeburga. Sąsiadowali z innymi plemionami słowiańskimi: Ziemczycy, Lesicy, Lipianie.
Wikipedia
członek średniowiecznego plemienia słowiańskiego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj ptaków z rodziny alk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. niewielki ptak morski z rodziny alk, z rodzaju nazwa systematyczna|Synthliboramphus|ref=tak.
(1.2) ornit. niewielki ptak morski z rodziny alk, z rodzaju nazwa systematyczna|Brachyramphus|ref=tak.
Wiktionary
IPA: ˈmɔʒɨk, AS: možyk
Wiktionary
morzypławiec gruszkonośny - wielki glon morski z gromady brunatnic; wielkomorszcz gruszkonośny
SJP.pl
rodzaj brunatnicy, występującej głównie w Morzu Sargassowym; gronorost; sargas; sargasso; sargaso
SJP.pl
u zwierząt, najczęściej u bydła i koni: napad bólów wywołany schorzeniem narządów jamy brzusznej, głównie przewodu pokarmowego; kolka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dawne koryto morza, miejsce, gdzie było morze
(1.2) przest. głód, czczość, nudności w żołądku
(1.3) wet. grupa różnych schorzeń pokarmowych u koni o zbliżonej etiologii i patogenezie;
Wiktionary
IPA: mɔ.ˈʒɨ.skɔ, AS: mo.žy.sko
Wiktionary
rzecz. morze n.
Wiktionary
(1.1) morzyszcze, osuch
(1.2) kolka, morzenie, biegunka, ból jelitowy
(1.3) kolka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dawne koryto morza, miejsce, gdzie było morze
Wiktionary
IPA: mɔˈʒɨʃt͡ʃɛ, AS: možyšče
Wiktionary
rzecz. morze n.
Wiktionary
(1.1) morzysko, osuch
Wiktionary
Morzyszów (niem. "Morischau", "Neisstal") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Kłodzko.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Morzysław z małżonką; Morzysławowie
SJP.pl
Morzysław z małżonką; Morzysławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Morzysława lub z nim związany
SJP.pl
przestarzale: uśmiercać, doprowadzać do umoru
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) przest. doprowadzać kogoś do powolnej śmierci, zamęczać, zadręczać
czasownik zwrotny niedokonany morzyć się
(2.1) przest. martwić się czymś, dręczyć się czymś
Wiktionary
IPA: ˈmɔʒɨt͡ɕ, AS: možyć
Wiktionary
rzecz. morzenie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzadko:
1. dżuma; zaraza morowa;
2. krosta, wysypka na ciele wywołana dżumą
SJP.pl
dawniej:
1. pręga, smuga, pasmo na jaśniejszym tle;
2. zwierzę o sierści moręgowatej, pręgowanej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w warmińsko-mazurskim;
Wiktionary
Morąg (niem. "Mohrungen") – miasto w północnej Polsce, w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Morąg.
Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. miasto liczyło 12 757 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˈmɔrɔ̃ŋk, AS: morõŋk
Wiktionary
rzecz. morążanin m., morążanka ż.
przym. morąski
Wiktionary
o zwierzęciu, o jego sierści: mający ciemniejsze pasy na jaśniejszym tle; pręgowany; moręgowaty
SJP.pl
przymiotnik od: Morąg
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Morąga, związany z Morągiem, pochodzący z Morąga
Wiktionary
rzecz. Morąg mrz., morążanin m., morążanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Morąga (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Morąga
(1.2) osoba pochodząca z Morąga, urodzona w Morągu
Wiktionary
(1.1) Morążanie pokonali ostródzian 4:1.
(1.1) Te wstrętne morążany znowu z nami wygrały.
Wiktionary
rzecz. Morąg m.
:: fż. morążanka ż.
przym. morąski
Wiktionary
mieszkanka Morąga (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Morąga
(1.2) kobieta pochodząca z Morąga, urodzona w Morągu
Wiktionary
rzecz. Morąg m.
:: fm. morążanin m.
przym. morąski
Wiktionary
suseł moręgowany - gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych
SJP.pl
o zwierzętach, o sierści zwierząt: mający ciemniejsze pasy na jaśniejszym tle
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o zwierzęciu: mający umaszczenie o ciemnych pasach na jaśniejszym tle
Wiktionary
IPA: ˌmɔrɛ̃ŋɡɔˈvatɨ, AS: morẽŋgovaty
Wiktionary
ssak z rodziny delfinów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Phocoena|Cuvier|ref=tak., rodzaj ssaka z rodziny morświnowatych;
(1.2) daw. zool. nazwa systematyczna|Phocoena phocoena|Linnaeus|ref=tak., morświn zwyczajny;
Wiktionary
Morświn ("Phocoena") – rodzaj wodnych ssaków z rodziny morświnowatych (Phocoenidae).
Wikipedia
(1.1) Nie miałem pojęcia, że morświny żyją również w Bałtyku!
(1.2) Spoglądał na mnie morświn, a ja marznąłem w zimnej bałtyckiej wodzie.
Wiktionary
IPA: ˈmɔrʲɕfʲĩn, AS: morʹśfʹĩn
Wiktionary
rzecz. morświnek mzw., morświnowate lm nm.
Wiktionary
(1.2) morświn zwyczajny
Wiktionary
miejsce ekspozycji i badań morświnów
SJP.pl
1. rodzaj wodnych ssaków z rodziny morświnowatych;
2. morświnek bezpłetwy - gatunek morświna; morświn bezpłetwy, morświn bezpióry, morświn azjatycki
SJP.pl
Morświnek ("Neophocaena") – rodzaj wodnych ssaków z rodziny morświnowatych (Phocoenidae).
Wikipedia
rodzina ssaków morskich z kladu zębowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Phocoenidae|Gray|ref=tak., rodzina ssaków morskich z kladu zębowców;
Wiktionary
Morświnowate (Phocoenidae) – rodzina ssaków morskich z parvordo zębowców (Odontoceti) w obrębie infrarządu waleni (Cetacea). Są blisko spokrewnione z delfinowatymi (Delphinidae), od których się jednak odróżniają szeregiem anatomicznych szczegółów, w tym charakterystycznym kształtem głowy i zębów. Istnieje siedem gatunków, zamieszkujących we wszystkich oceanach, najczęściej blisko wybrzeży. Najbardziej znany wśród nich jest morświn zwyczajny z północnej hemisfery, żyjący także w Bałtyku.
Wikipedia
(1.1) Morświnowate odżywiają się rybami.
Wiktionary
rzecz. morświn mzw., morświnek mzw.
Wiktionary
o cechach morświnowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
skrót: Międzyszkolny Ośrodek Sportowy
SJP.pl
Mos – gmina w Hiszpanii, w prowincji Pontevedra, w Galicji, o powierzchni 53,21 km². W 2011 roku gmina liczyła 15 267 mieszkańców.
Wikipedia
izraelska agencja wywiadowcza; Instytut Wywiadu i Zadań Specjalnych; Mossad
SJP.pl
Mosad, właśc. Instytut do spraw Wywiadu i Zadań Specjalnych (hebr. המוסד למודיעין ולתפקידים מיוחדים, "Ha-Mosad le-Modi’in u-le-Tafkidim Mejuchadim") – izraelska agencja wywiadowcza odpowiedzialna m.in. za gromadzenie politycznych, technicznych, gospodarczych danych wywiadowczych poza granicami kraju, formalnie utworzona 1 kwietnia 1951 jako Instytut Koordynacji. Obecną nazwę nadano w 1963.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. agresywne pogo
Wiktionary
Mo
Wikipedia
(1.1) Zakładanie na scenie koszulki kapeli, w której się akurat gra koncert to wiocha. Chyba, że zdarli ci w moshu inną i musiałeś coś kupić i zarzucić na grzbiet na szybkensa.
Wiktionary
[czytaj: moszing] agresywniejszy rodzaj tańca pogo na występach zespołów heavymetalowych, punkrockowych, hardcore'owych itp., w którym uczestnicy dynamicznie wymachują łokciami i pięściami, uderzając się nawzajem
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
pogardliwie: Żyd; pejsowaty, parch, gudłaj, Żydzisko, Mosiek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Warszawa, Kraków. Żyd
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skonstruowany pod koniec XIX wieku przez Siergieja Mosina rosyjski karabin powtarzalny
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w powiecie poznańskim;
Wiktionary
Mo
Wikipedia
IPA: mɔˈɕĩna, AS: mośĩna
Wiktionary
rzecz. mosinianin mos., mosinianka ż.
przym. mosiński
Wiktionary
mieszkaniec Mosiny (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Mosiny
Wiktionary
IPA: ˌmɔɕĩˈɲä̃ɲĩn, AS: mośĩńä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Mosina ż.
:: fż. mosinianka ż.
przym. mosiński
Wiktionary
mieszkanka Mosiny (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Mosiny
Wiktionary
IPA: ˌmɔɕĩˈɲãnka, AS: mośĩńãnka
Wiktionary
rzecz. Mosina ż.
:: fm. mosinianin mos.
przym. mosiński
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: mos-ir] skrót od: Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji
Wiktionary
(1.1) Spotkajmy się w siedzibie MOSiR-u w piątek o siedemnastej.
Wiktionary
pomarańczowożółty stop miedzi i cynku, często z dodatkiem innych metali, odporny na korozję
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stop miedzi z cynkiem;
(1.2) wyroby z mosiądzu (1.1)
(1.3) łódź. monety
Wiktionary
Mosiądz – stop miedzi i cynku, zawierający 10–45% cynku. Może zawierać dodatki innych metali, takich jak ołów, glin, cyna, mangan, żelazo, chrom oraz krzem. Topi się w temp. poniżej 1000 °C (zależnie od gatunku). Powyżej temperatury 907 °C główny składnik stopowy mosiądzu tj. cynk zaczyna parować powodując tworzenie się zgaru.
Wikipedia
IPA: ˈmɔɕɔ̃nt͡s, AS: mośõnc
Wiktionary
przym. mosiężny
rzecz. mosiężnik mos.
Wiktionary
(1.1) daw. żółta miedź
Wiktionary
rzadko: wykonany z mosiądzu; mosiężny
SJP.pl
1. zawód mosiężnika;
2. wyroby z mosiądzu
SJP.pl
dawniej: rzemieślnik wytwarzający drobne przedmioty z mosiądzu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzem. rzemieślnik wykonujący przedmioty z mosiądzu
Wiktionary
rzecz. mosiężnictwo n., mosiądz mrz.
Wiktionary
żółty o odcieniu mosiężnym
SJP.pl
wykonany z mosiądzu, stopu miedzi i cynku
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wykonany z mosiądzu
Wiktionary
(1.1) W domu mamy mosiężny moździerz.
Wiktionary
IPA: mɔˈɕɛ̃w̃ʒnɨ, AS: mośẽũ̯žny
Wiktionary
(1.1) zob. mosiądz.
Wiktionary
przymiotnik od: Mosina
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przym. od Mosina
Wiktionary
IPA: mɔˈɕĩj̃sʲci, AS: mośĩĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Mosina ż., mosinianin mos., mosinianka ż.
Wiktionary
1. pogardliwie: Rosjanin; Moskal, kacap, Rusek (rusek), Ruski (ruski);
2. rodzaj placka owsianego, regionalna potrawa kuchni podhalańskiej; moskol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. Rosjanin
(1.2) pogard. o Rosjaninie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Krzyczy Moskal: — Pardon wołaj!
To ciebie ocalę! —
A Sowiński pierś mu przebił!
— Ot pardon, Moskale!
(1.2) Pamiętacie, jak Moskale nie chciały jabłek kupować?
Wiktionary
(1.1) rzecz. Moskwa ż., moskalofil mos., Moskalszczyzna ż.
Wiktionary
(1.2) Rosjanin; pogard. kacap, Rusek, Ruski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
mały śledź przyrządzany zwykle w occie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. Rosjanka
(1.2) pogard. o Rosjance
Wiktionary
rzecz. moskwianka ż.
Wiktionary
1. zwolennik polityki prowadzonej przez Rosję;
2. zwolennik dawnego ruchu społeczno-politycznego wśród ludności ukraińskiej na terenie Galicji, dążącego do sojuszu z carską Rosją
SJP.pl
rusofilstwo, rusofilizm, moskalofilstwo;
1. sympatia do Rosjan i wszystkiego, co rosyjskie;
2. przychylność dla dawnego ruchu społeczno-politycznego wśród ludności ukraińskiej na terenie Galicji, dążącego do sojuszu z carską Rosją
SJP.pl
rusofilizm, rusofilstwo, moskalofilizm;
1. sympatia do Rosjan i wszystkiego, co rosyjskie;
2. przychylność dla dawnego ruchu społeczno-politycznego wśród ludności ukraińskiej na terenie Galicji, dążącego do sojuszu z carską Rosją
SJP.pl
Moskalofilstwo, także moskalofilizm, rusofilstwo galicyjskie (karpackie) lub moskwofilstwo – początkowo językowo-literacki, a później społeczno-polityczny prąd istniejący od początku XIX wieku do lat 40. XX wieku wśród Rusinów karpackich zamieszkujących Galicję, Bukowinę i Zakarpacie. Głosił wspólnotę narodowo-kulturową, następnie również państwową i polityczną z narodem rosyjskim. Ruch ten rywalizował z ukraińskim ruchem narodowym.
Wikipedia
dawniej: Moskorzew (wieś w Polsce)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: Rosjanka
SJP.pl
przymiotnik od: Moskwa (stolica Rosji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. związany z miastem Moskwa, dotyczący miasta Moskwy
(1.2) geogr. związany z rzeką Moskwa, dotyczący rzeki Moskwy
(1.3) przen. rosyjski, tzn. związany z władzą w Moskwie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Moskiewska „Krasnaja Zwiezda” obszernie informuje o chińskich przygotowaniach wojennych na terenach graniczących ze Związkiem Radzieckim.
(1.2) Tymczasem prący do przodu husarze zbliżyli się do przeciwległego wylotu grobli i prawdopodobnie wyszli na przeciwny moskiewski brzeg w pogoni za rozbitą piechotą.
Wiktionary
IPA: mɔˈsʲcɛfsʲci, AS: mosʹḱefsʹḱi
Wiktionary
rzecz. moskiewszczyzna ż., moskwiczanka ż., moskwiczanin mos., Moskwa ż., moskwianka ż., moskwianin m., moskwicz m.
przym. promoskiewski, podmoskiewski, antymoskiewski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. pejor. wszystko to, co w Polsce posiada rosyjską proweniencję, w opozycji do polskości
Wiktionary
rzecz. Moskwa ż., moskwicz m., Moskwiczanin m., Moskwiczanka ż., Moskal m.
przym. moskiewski, podmoskiewski, promoskiewski, antymoskiewski
Wiktionary
1. muchówka żywiąca się krwią (m.in. człowieka), przenosząca choroby, występująca głównie w strefie międzyzwrotnikowej;
2. zwykle w lm, pot. różne gatunki komarów i muszek występujące w krajach podzwrotnikowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ent. niewielki owad tropikalny przenoszący wiele chorób;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zaraz z początkiem pory deszczowej pojawiły się roje moskitów.
(1.1) Każdego z nas poprzedza służący, a obaj zbrojni jesteśmy w gałęzie do opędzania się od moskitów
Wiktionary
IPA: ˈmɔsʲcit, AS: mosʹḱit
Wiktionary
rzecz. moskitiera ż.
Wiktionary
rodzaj baldachimu zawieszanego nad łóżkiem w celu ochrony przed ukąszeniami moskitów i innych owadów latających
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zasłona z gęstej siatki chroniąca przed przedostawaniem się owadów (np. do pomieszczeń);
Wiktionary
Moskitiera (hiszp. "mosquito" – komar) – zasłona z gęstej siatki, zakładana na otwory okienne i drzwiowe lub zawieszana nad łóżkiem. Stanowi osłonę przed komarami, muchami oraz innymi owadami. Może być wykonywana z bawełny, polietylenu, poliestru, oraz nylonu.
Wikipedia
(1.1) Powinniśmy tutaj założyć moskitierę, bo pogoda sprzyja legnięciu się komarów.
Wiktionary
IPA: ˌmɔsʲciˈtʲjɛra, AS: mosʹḱitʹi ̯era
Wiktionary
rzecz. moskit m.
Wiktionary
gatunek ptaka z rodziny kolibrowatych
SJP.pl
Moskitnik, [] ("Chrysolampis mosquitus") – gatunek małego ptaka z rodziny kolibrowatych (Trochilidae), zamieszkujący Amerykę Południową i kilka wysp u jej północnych wybrzeży. Nie jest zagrożony.
Wikipedia
podrodzina małych owadów z rzędu muchówek, żeńskie osobniki żywią się krwią kręgowców
SJP.pl
Ph
Wikipedia
rodzaj placka owsianego, regionalna potrawa kuchni podhalańskiej; moskal
SJP.pl
wieś w województwie świętokrzyskim, w powiecie włoszczowskim
SJP.pl
Moskorzew (daw. "Moskarzew") – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie włoszczowskim, w gminie Moskorzew. Ma status sołectwa.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Moskorzew. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 118 (symbol Mc)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. drugi wiek pensylwanu (młodszy karbon), trwający od 311,7 ± 1,1 do 306,5 ± 1,0 mln lat temu;
(1.2) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Mc i liczbie atomowej 115;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Moskow to syntetyczny pierwiastek chemiczny, transuranowiec, który w układzie okresowym znajduje się bezpośrednio pod bizmutem.
Wiktionary
(1.2) przest. ununpentium
Wiktionary
stolica Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, stolica tego kraju;
(1.2) przen. pot. polit. władze Rosji
(1.3) geogr. rzeka w europejskiej części Rosji, lewy dopływ Oki;
(1.4) geogr. wieś w Polsce, w województwie łódzkim, w gminie Nowosolna;
Wiktionary
Moskwa ( Москва, wym. []) – stolica Rosji i największe miasto tego państwa, położone w Centralnym Okręgu Federalnym.
Liczy 12 655 050 mieszkańców (stan na 2021 rok), przy czym cała aglomeracja liczy 17,2 mln mieszkańców (2020). Jeden z najważniejszych ośrodków politycznych, gospodarczych, kulturowych, religijnych, finansowych, edukacyjnych, komunikacyjnych oraz turystycznych Rosji.
Wikipedia
(1.1) Niedawno w Moskwie odbyła się parada.
(1.2) Podczas gdy Zachód i syryjska opozycja uznała referendum za fikcję, Moskwa oświadczyła, że wyniki referendum wskazują na ogromne poparcie, jakim cieszy się wśród Syryjczyków prezydent Baszar el-Asad.
(1.3) Rzeka Moskwa płynie w europejskiej części Rosji.
(1.4) Według informacji z XVI wieku Moskwa należała do rodu Skoszewskich ze Skoszew.
Wiktionary
IPA: ˈmɔskfa, AS: moskfa
Wiktionary
rzecz. moskwianin mos., moskwianka ż., moskwiczanin mos., moskwiczanka ż., moskiewszczyzna ż., Moskowia ż., Moskwicz m., moskwicz m., moskiewskość ż., Moskal m., moskalik m.
przym. moskiewski, podmoskiewski
Wiktionary
mieszkaniec Moskwy; Moskwiczanin (potocznie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Moskwy
Wiktionary
IPA: mɔsˈkfʲjä̃ɲĩn, AS: moskfʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Moskwa ż., Moskal mos., Moskwicz mzw., moskwicz mzw., moskwiczanin mos., moskwiczanka ż.
:: fż. moskwianka ż.
przym. moskiewski
Wiktionary
(1.1) pot. moskwiczanin
Wiktionary
mieszkanka Moskwy; Moskwiczanka (potocznie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Moskwy
Wiktionary
IPA: mɔsˈkfʲjãnka, AS: moskfʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Moskwa ż., Moskal mos., Moskalka ż.
:: fm. moskwianin mos.
przym. moskiewski
Wiktionary
(1.1) pot. moskwiczanka
Wiktionary
dawniej:
1. mieszkaniec Moskwy;
2. mieszkaniec Rosji; Moskal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Wielkiego Księstwa Moskiewskiego
Wiktionary
marka samochodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mot. samochód marki Moskwicz
Wiktionary
Moskwicz (ros. Москвич) – radzieckie, następnie rosyjskie zakłady samochodowe, mieszczące się w Moskwie, istniejące pod różnymi nazwami w latach 1930–2010 oraz ponownie od 2022 roku, oraz marka samochodów osobowych wytwarzanych przez nie od 1946 roku. Nazwę OAO Moskwicz zakłady nosiły od 1994 roku, a poprzednio istniały pod skrótami: KIM, MZMA i AZLK. Markę Moskwicz nosiły także analogiczne samochody produkowane przez zakłady Iżmasz w Iżewsku.
Wikipedia
(1.1) Dyrektor jeździł zielonym moskwiczem.
Wiktionary
rzecz. moskiewszczyzna ż., Moskwicz mzw., moskwianin mos., moskwiczanin mos., moskwiczanka ż.
przym. moskiewski
Wiktionary
potocznie: moskwianin (mieszkaniec Moskwy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. mieszkaniec Moskwy
Wiktionary
(1.1) Wielu moskwiczan systematycznie korzysta z metra.
Wiktionary
rzecz. Moskal mos., Moskwa ż., moskwianin mos., moskwianka ż., Moskwicz mos., moskwicz mrz.
:: fż. moskwiczanka ż.
przym. moskiewski, podmoskiewski
Wiktionary
(1.1) neutr. moskwianin
Wiktionary
potocznie: moskwianka (mieszkanka Moskwy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. mieszkanka Moskwy
Wiktionary
(1.1) Moskwiczanki lubią odwiedzać salony kosmetyczne tej marki.
Wiktionary
rzecz. Moskal mos., Moskwa ż., moskwianin mos., moskwianka ż., Moskwicz mzw., moskwicz mrz.
:: fm. moskwiczanin m.
przym. moskiewski, podmoskiewski
Wiktionary
(1.1) neutr. moskwianka
Wiktionary
Moskwin – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie bielskim, w gminie Wyszki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 681
Wikipedia
mopan;
1. dawniej: forma grzecznościowa odnosząca się do mężczyzn, równoważna dzisiejszemu "pan";
2. dawniej: ironiczne określenie szlachcica
SJP.pl
zdrobnienie od: mospan
SJP.pl
staropolski tytuł grzecznościowy; waszmośćpani
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Moss – norweskie miasto i gmina leżąca w okręgu Østfold.
Moss jest 414. norweską gminą pod względem powierzchni.
Wikipedia
izraelska agencja wywiadowcza; Instytut Wywiadu i Zadań Specjalnych; Mosad
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: mos-i] język urzędowy Burkina Faso
SJP.pl
Mossi – lud afrykański zamieszkujący głównie Burkina Faso (stanowi tam 46,4% mieszkańców), ponadto duże grupy na Wybrzeżu Kości Słoniowej, w Ghanie i Nigrze. Ogółem liczy ponad 11 mln osób.
Tradycyjne zajęcia: rolnictwo (uprawa zbóż i hodowla bydła), rozwinięte rzemiosło (kowalstwo, odlewnictwo, garncarstwo) i sztuka ludowa – rzeźby antropo- i zoomorficzne, popularnym motywem ich sztuki jest maska antylopy.
Wikipedia
określenie wykonawcze: z ożywieniem, ruchliwie
SJP.pl
Mosso – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Piemont, w prowincji Biella.
Według danych na styczeń 2009 gminę zamieszkiwały 1683 osoby przy gęstości zaludnienia 92,5 os./1 km².
Wikipedia
1. budowla łącząca brzegi rzeki lub innej przeszkody wodnej, umożliwiająca jej przebycie;
2. rodzaj protezy stomatologicznej; mostek;
3. główny element konstrukcji nośnej suwnicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. konstrukcja tworząca drogę ponad wodą;
(1.2) anat. część mózgu zawarta między rdzeniem przedłużonym a śródmózgowiem;
(1.3) przen. coś co łączy
Wiktionary
Most – rodzaj przeprawy w postaci budowli inżynierskiej, której konstrukcja pozwala na pokonanie przeszkody wodnej lub lądowej skonstruowana w taki sposób, że pod nią pozostaje wolna przestrzeń (w odróżnieniu od nasypu). Przęsłem mostu nazywa się element konstrukcyjny łączący dwie podpory lub przestrzeń między nimi.
Wikipedia
(1.1) Most zarwał się pod ciężarem czołgu.
(1.3) Niby różnic między nami wiele, i budują między nami most, lecz muzyka wygra z tym co dzieli, bo muzyka spotyka wszędzie ten sam los.
Wiktionary
IPA: mɔst, AS: most
Wiktionary
rzecz. pomost m., mostowiec m., mostownica ż., mostownictwo n., mostowe n., mostkowanie n., rozmostkowanie n.
:: zdrobn. mostek m., mosteczek m.
czas. mostkować ndk.
przym. mostowy, wokółmostowy, przymostowy, mostowniczy, mostkowy
Wiktionary
(1.2) most Varola
Wiktionary
miasto w Bośni i Hercegowinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Hercegowinie, stolica regionu:
Wiktionary
Mostar – miasto w Bośni i Hercegowinie, w Federacji Bośni i Hercegowiny, stolica kantonu hercegowińsko-neretwiańskiego, siedziba miasta Mostar. Jest położony nad Neretwą. Stanowi jeden z największych ośrodków miejskich w kraju. W 2013 roku liczyło 60 195 mieszkańców, z czego większość stanowili Chorwaci.
Wikipedia
(1.1) Największym miastem Hercegowiny jest Mostar.
Wiktionary
IPA: ˈmɔstar, AS: mostar
Wiktionary
przym. mostarski
Wiktionary
przymiotnik od: Mostar (miasto w Bośni i Hercegowinie)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Mostaru, związany z Mostarem
Wiktionary
(1.1) Widziałem odbudowany mostarski most.
Wiktionary
rzecz. Mostar m.
Wiktionary
zdrobnienie od: mostek
SJP.pl
1. mały most;
2. płaska kość z przodu klatki piersiowej;
3. nadbudówka na statku przeznaczona dla kapitana i oficerów statku;
4. ruchome schodki, pomost lub kładka służące m. in. do wchodzenia na statek;
5. część strunowego instrumentu muzycznego, na której opierają się struny;
6. ćwiczenie gimnastyczne polegające na tym, by odchylić się w tył i dotknąć rękami ziemi;
7. przednia część tuszy zwierzęcej zawierająca mięso łącznie z kośćmi żebrowymi;
8. stała proteza umocowana na sąsiednich zębach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: most
(1.2) mały most lub większa kładka
(1.3) anat. środkowa kość przedniej ściany klatki piersiowej;
(1.4) stomat. rodzaj protezy zębowej
(1.5) żegl. wzniesiona część pokładu;
(1.6) sport. ćwiczenie gimnastyczne polegające na wygięciu ciała do tyłu tak, aby oprzeć się rękami o podłoże
(1.7) sport. technika obrony w zapasach, polegająca na wygięciu ciała jak w mostku (1.6)
(1.8) muz. ta część instrumentu strunowego, o którą opierają się struny;
(1.9) spoż. przednia mięsno-kostna część tuszy zwierzęcej z okolic mostka (1.3)
(1.10) techn. część roweru łącząca ramę i widelec z kierownicą;
(1.11) elektron. równoległe połączeniem co najmniej dwóch dzielników napięcia;
(1.12) chem. połączenie dwóch fragmentów związku chemicznego za pomocą wiązania, atomu lub prostego łańcucha atomów;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) O, jaki piękny mostek zbudowali przez Wisłę!
(1.3) Chorobom serca często towarzyszą bóle w okolicy mostka.
(1.4) Dentysta wymienił mi mostek na nowy.
(1.5) Wachtę na mostku pełnią kolejno oficerowie nawigacyjni.
Wiktionary
IPA: ˈmɔstɛk, AS: mostek
Wiktionary
rzecz. most m., mostkowanie n., zmostkowanie n., mostowe n.
:: zdrobn. mosteczek m.
czas. mostkować ndk., zmostkować dk.
przym. mostkowy, mostowy
przysł. mostkowo, mostowo
Wiktionary
(1.1) mosteczek
(1.2) mosteczek, kładka, pomost
(1.5) sterówka, pomost
(1.8) podstawek
(1.10) wspornik kierownicy
Wiktionary
dawny, poufały tytuł grzecznościowy, często tylko wtręt wyrazowy, skrót wyrażenia "miłościwy dobrodziej"; moszterdziej
SJP.pl
dawniej: potoczny, poufały zwrot grzecznościowy, używany zwykle jako wtręt wyrazowy; panie
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. nazwa kilku miejscowości;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W czasie tegorocznych Targów Gospodarki Leśnej, Przemysłu Drzewnego i Ochrony Środowiska EKO-LAS w Mostkach k. Świebodzina, odbyły się Pierwsze Mistrzostwa Polski Operatorów Forwarderów.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
staw mostkowo-obojczykowy - staw łączący ze sobą mostek i obojczyk
SJP.pl
→ mostek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z mostkiem, dotyczący mostka
Wiktionary
rzecz. mostek mrz., most mrz., mosteczek mrz., mostkowanie n., zmostkowanie n., mostowe n.
czas. mostkować ndk., zmostkować dk.
przym. mostowy
przysł. mostkowo, mostowo
Wiktionary
dawniej: opłata pobierana za przejście lub przejazd przez most; mostowe
SJP.pl
Mostno (do 1945 r. Kerstenbrügge) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie myśliborskim, w gminie Dębno.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do woj. gorzowskiego.
Według danych z 2012 r. miejscowość liczyła 199 mieszkańców. Wieś wchodziła w skład pruskiej domeny królewskiej Dębno od 1771 r., kiedy założono tutaj smolarnię i osadzono kolonistów. Od 1945 r. leży w granicach Polski.
Wikipedia
polskie przedsiębiorstwo
SJP.pl
Mostostal – nazwa powstałego na bazie utworzonego w 1945 w Krakowie prywatnego «Przedsiębiorstwa Budowy Mostów i Konstrukcji Stalowych „Mostostal”», branżowego organu zarządzania w PRL – w pierwszym okresie «Centralnego Zarządu Konstrukcji Stalowych „Mostostal”» (1951–1958), a następnie przekształconego w «Zjednoczenie Konstrukcji Stalowych i Urządzeń Przemysłowych „Mostostal”», z siedzibą w Warszawie.
Wikipedia
opłata pobierana za przejście lub przejazd przez most
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. finans. opłata pobierana za przejazd lub przejście przez most;
forma przymiotnika.
(2.1) M., B., W. n. lp. i M., B., W. nmos. lm. od: mostowy
Wiktionary
Mostowe – myto pobierane do skarbu władcy za przejazd przez most, związane ze średniowiecznym przymusem drożnym. Było jednym z regaliów. W Polsce zniesione ostatecznie w 1538, co związane było ze zniesieniem przymusu przejazdów przez mosty i zezwoleniem na powszechne korzystanie z brodów.
Wikipedia
(1.1) Musiałem wysiadać kilka razy na mostach, jeden się pod karetą załamał (…), a jakem się dowiedział, kupcy tam mostowe płacą.
Wiktionary
IPA: mɔˈstɔvɛ, AS: mostove
Wiktionary
rzecz. most m., mostkowanie n., mostek n., mosteczek m.
czas. mostkować ndk.
przym. mostkowy, mostowy, przymostowy
przysł. mostkowo, mostowo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Mostowice (niem. "Langenbrück") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Bystrzyca Kłodzka.
W przeszłości do wsi należał przysiółek Trójka (niem. "Dreihäuser"). Obecnie nazwa niestandaryzowana, przysiółek wyludniony w granicach wsi.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
suwnica mostowa lub bramowa, służąca do prac przeładunkowych
SJP.pl
Mo
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Mostowik ( Мостовик) – osiedle w Rosji, w obwodzie moskiewskim, w rejonie siergijewo-posadzkim. W 2010 liczyło 1995 mieszkańców.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dział inżynierii zajmujący się budową mostów
SJP.pl
dawniej: człowiek nadzorujący most
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ most
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mostem, dotyczący mostu
Wiktionary
rzecz. most mrz., mostek mrz., mostowe n.
przym. mostkowy, przymostowy
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Iraku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w północnym Iraku, nad Tygrysem;
Wiktionary
Mosul ( الموصل, "Al-Mawṣil"; kurd. مووسڵ, "Musll") – miasto w północnym Iraku, stolica muhafazy Niniwa.
Mosul leży nad Tygrysem, około 350 km na północny zachód od Bagdadu; jest trzecim największym miastem w kraju pod względem powierzchni, zaraz po Bagdadzie i Basrze.
Wikipedia
przym. mosulski
Wiktionary
mieszkaniec Mosulu
SJP.pl
mieszkanka Mosulu
SJP.pl
przymiotnik od: Mosul
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mosulem, dotyczący Mosulu
Wiktionary
rzecz. Mosul mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) etn. jedna z grup etnicznych w Chinach, zamieszkująca w prowincjach Junnan i Syczuan, niedaleko Tybetu;
Wiktionary
Mo
Wikipedia
spółdzielnia rolnicza utworzona przez masowo emigrujących do Palestyny syjonistów na początku XX wieku
SJP.pl
Moszaw ( מושב; „wioska, osada”) – spółdzielnia rolnicza, jaką tworzyli syjoniści napływający masowo do Palestyny podczas alii na początku XX wieku. W moszawach, podobnie jak w kibucach, kładzie się nacisk na pracę zespołową.
W 1986 w Izraelu istniało 448 moszawów, w tym 405 "moszaw owdim" i 43 "moszaw szitufi".
Wikipedia
1. surowy sok wytłaczany z owoców lub warzyw, używany do produkcji soków pitnych, galaretek i win;
2. młode wino gronowe i owocowe o niskiej zawartości alkoholu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. półprodukt ze świeżo wyciśniętego soku z owoców lub warzyw
(1.2) spoż. młode wino o niewielkiej zawartości alkoholu
Wiktionary
Moszcz (niem. "Most", od łac. "mustum") – świeżo wyciśnięty sok owocowy lub warzywny wykorzystywany jako półprodukt (główny lub dodatkowy) w procesie wyrobu napoju docelowego: soku, napoju, wina itp. Pozostałość po wytłoczeniu nazywa się wytłokami.
Wikipedia
(1.1) Moszcz fermentuje. Czujesz kwaśny zapach fermentującego moszczu?
(1.2) Powiodłabym cię i wprowadziła / w dom matki mej, która mię wychowała; / napoiłabym cię winem korzennym, / moszczem z granatów.
Wiktionary
IPA: mɔʃt͡ʃ, AS: mošč
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Moszczanki, związany z Moszczanką
Wiktionary
rzecz. Moszczanka ż., moszczanczanin mos., moszczanczanka ż.
Wiktionary
Zobacz też: Moszczanica w innych znaczeniach tego słowa.
Moszczanica – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie lubaczowskim, w gminie Stary Dzików. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie przemyskim.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. wieś w Polsce w województwie lubelskim, w powiecie ryckim, w gminie Ryki;
(1.2) geogr. wieś w Polsce w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Prudnik;
(1.3) geogr. wieś w Polsce w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrowskim, w gminie Raszków;
(1.4) geogr. rzeka w województwie łódzkim, prawy dopływ Wolbórki;
(1.5) geogr. rzeka w województwie małopolskim, dopływ Ropy;
(1.6) geogr. dawna nazwa rzeki Moszczenicy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. moszczanczanin mos., moszczanczanka ż.
przym. moszczanecki
Wiktionary
1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. część Jastrzębia-Zdroju;
3. prawy dopływ Bzury;
4. lewy dopływ Wieprzy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Moszczenicy (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Moszczenicy (wsi w Polsce)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
świątynia muzułmańska, meczet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. świątynia muzułmańska; budynek służący do odprawiania modlitw i sprawowania kultu przez wyznawców islamu, współcześnie określany mianem meczetu
Wiktionary
(1.1) Mahomet uczy, że w Moszei, to jest w kościele tureckim, nastąpią wielkie zmiany.
Wiktionary
(1.1) meczet; daw. meczyt, meskit, mesgaja
Wiktionary
moszenica wierzbówka - gatunek stonki
SJP.pl
1. zdrobnienie od: moszna;
2. rodzaj roślin z rodziny bobowatych; moszenki
SJP.pl
1. zdrobnienie od: moszna;
2. rodzaj roślin z rodziny bobowatych; moszenki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj dużego, roślinożernego dinozaura z infrarzędu zauropodów; mamenchizaur
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
worek skórno-mięśniowy będący uwypukleniem przedniej ściany jamy brzusznej, mieszczący jądra u mężczyzn i innych ssaków płci męskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. skórno-mięśniowy woreczek, w którym mieszczą się jądra, występujący u samców wielu ssaków lądowych (w tym u człowieka), znajdujący się pomiędzy prąciem i odbytem;
(1.2) stpol. worek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przepuklina skośna po długotrwałym rozwoju może osiągnąć znaczne rozmiary schodząc do moszny (mówimy wówczas o przepuklinie mosznowej).
Wiktionary
IPA: ˈmɔʃna, AS: mošna
Wiktionary
przym. mosznowy
Wiktionary
(1.1) worek mosznowy
Wiktionary
Mosznica – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie działdowskim, w gminie Działdowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
W czasach krzyżackich wieś pojawia się w dokumentach w roku 1321, podlegała pod komturię w Dąbrównie, były to dobra rycerskie o powierzchni 30 włók.
Wikipedia
→ moszna
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od moszna
Wiktionary
(1.1) Przepuklina skośna po długotrwałym rozwoju, może osiągnąć znaczne rozmiary schodząc do moszny (mówimy wówczas o przepuklinie mosznowej).
Wiktionary
IPA: mɔʃˈnɔvɨ, AS: mošnovy
Wiktionary
rzecz. moszna ż.
Wiktionary
Moszowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie głogowskim, w gminie Kotla.
Wikipedia
dawny, poufały tytuł grzecznościowy, często tylko wtręt wyrazowy, skrót wyrażenia "miłościwy dobrodziej"; mosterdziej
SJP.pl
Moszyce – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Twardogóra.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.
Wikipedia
nazwisko, m.in. Kazimierz Moszyński (1887-1959) - polski uczony, etnograf, etnolog, slawista
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ent. ćma
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. osoba trudniąca się nawijaniem nici na motowidła;
2. rodzaj pająka z rodziny motaczowatych;
3. dawniej: matacz
SJP.pl
o cechach motaczowatych (rodzina pająków)
SJP.pl
Motaczowate (Anyphaenidae) – rodzina pająków z podrzędu Opisthothelae i infrarzędu Araneomorphae. Grupa kosmopolityczna, obejmująca ponad 500 opisanych gatunków. Odznacza się złożonym układem tchawkowym i blaszkowatymi szczecinkami przypazurkowymi. Samce szybko wibrują odwłokiem w ramach zalotów.
Wikipedia
o cechach motaczowatych (rodzina pająków)
SJP.pl
przyrząd do nawijania przędzy
SJP.pl
część fabryki włókienniczej, gdzie mota się nici w motki
SJP.pl
potocznie: coś splątanego, tworzącego kłąb
SJP.pl
pradawna słowiańska lalka będąca formą talizmanu
SJP.pl
Motarzewo ( Wallbruch) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie drawskim, w gminie Czaplinek nad rzeką Dobrzycą. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa koszalińskiego. W roku 2007 wieś liczyła 74 mieszkańców. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Machliny, jedna z najmniejszych wsi gminy.
Wikipedia
Motarzyn (przed 1945 r. niem. "Muttrin", dawn. "Motarzyno") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Tychowo. W latach 1975–1998 wieś należała do woj. koszalińskiego. Według danych UM na dzień 31 grudnia 2014 roku wieś miała 93 stałych mieszkańców.
Wikipedia
1. plątać;
2. zwijać, nawijać (np. nici, przędzę na motek);
3. kręcić, snuć intrygi;
4. potocznie: zdobywać coś z trudem, np. "Motam książkę z fizyki."
SJP.pl
jedno- albo dwuwersowy utwór literacki uprawiany w piętnastowiecznej literaturze hiszpańskiej, zawierający zwięźle sformułowaną myśl dotyczącą konkretnego tematu
SJP.pl
Mote (keczua: "mut'i") - ogólne określenie południowoamerykańskich potraw, sporządzanych z gotowanych ziaren zbóż. W Peru oznacza zazwyczaj potrawy z kukurydzy, zwłaszcza odmiany o szczególnie dużych ziarnach, zwanej "mote gigante del Cusco".
Wikipedia
mały zwój nici, mały kłębek wełny
SJP.pl
1. pewna liczba kolisto namotanych pasm nici, przędzy itp. zwiniętych luźno w podłużny pęczek
2. szpulka z namotanymi nićmi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pewna liczba kolisto namotanych pasm nici, przędzy zwiniętych luźno w podłużny pęczek
(1.2) szpulka z namotanymi nićmi
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. techn. młotek
Wiktionary
IPA: ˈmɔtɛk, AS: motek
Wiktionary
miejsce noclegu dla przejezdnych, najczęściej blisko autostrady lub drogi szybkiego ruchu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hotel znajdujący się w pobliżu szosy, zazwyczaj składający się z małych oddzielnych domków i obsługujący przejezdnych podróżnych;
Wiktionary
Motel – przedsiębiorstwo świadczące podstawowe usługi hotelarskie przy uczęszczanym szlaku komunikacyjnym, którego oferta jest skierowana przede wszystkim do zmotoryzowanych podróżnych. Motele są najczęściej usytuowane na obrzeżach miast, oraz wzdłuż dalekich tras, a także w innych szczególnych miejscach, takich jak np. przejścia graniczne, czy skrzyżowania ważnych dróg.
Wikipedia
IPA: ˈmɔtɛl, AS: motel
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. motelik m.
przym. motelowy
Wiktionary
ryba morska z rodziny dorszowatych
SJP.pl
Motela ("Enchelyopus cimbrius") – gatunek morskiej dorszokształtnej ryby z rodziny dorszowatych (Gadidae). Jedyny przedstawiciel rodzaju "Enchelyopus".
Wikipedia
zdrobnienie od: motel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od motel
Wiktionary
rzecz. motel m.
przym. motelowy
Wiktionary
1. w muzyce: kompozycja wokalno-polifoniczna, osnuta na wierszu wyjętym z psalmów lub na przypowieści biblijnej
2. w nauce o literaturze: siedmiowersowy wiersz w średniowiecznej poezji francuskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. wielogłosowy utwór wokalny, zwykle o charakterze religijnym, wykonywany a cappella lub z minimalnym akompaniamentem, często oparty na łacińskim tekście biblijnym lub liturgicznym
Wiktionary
Motet ( le mot „słowo”) – gatunek muzyczny, wokalny a cappella lub wokalno-instrumentalny, trwale obecny w muzyce od XIII w. Największą rolę odegrał w okresach średniowiecza i renesansu, gdy był głównym polem rozwoju polifonii. W wiekach późniejszych wchłaniał techniki wykształcone w innych formach lub był używany jako "archaizm". Stał się też źródłem wielu form – takich jak renesansowy ricercar i późniejsza fuga.
Wikipedia
przym. motetowy
Wiktionary
dawniej:
1. spółka w grze lub w zysku;
2. współzawodnictwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. współuczestnictwo, wspólnictwo, spółka
(1.2) daw. współuczestniczka, partnerka
Wiktionary
IPA: ˈmɔtʲja, AS: motʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. motiant
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) daw. wspólnik, towarzysz, partner
Wiktionary
IPA: ˈmɔtʲjãnt, AS: motʹi ̯ãnt
Wiktionary
rzecz. motia
Wiktionary
motocykl wyposażony w sprzęt medyczny, używany do szybkiej pomocy medycznej w warunkach miejskich
SJP.pl
Motoambulans – motocykl wykorzystywany jako pojazd ratunkowy, dzięki posiadanemu specjalnemu doposażeniu w sprzęt medyczny, oraz kwalifikacjom osób, które kierują pojazdem.
Wdrożenie pomysłu jest wynikiem wykorzystania funkcjonalności dwóch pojazdów: motocykla i ambulansu, a także odpowiedzią na zwiększającą się liczbę użytkowników dróg, przy ograniczonym zakresie przepustowości infrastruktury transportowej.
Wikipedia
potocznie: targi motocyklowe
SJP.pl
[czytaj: motokros] wyścig motocyklowy odbywający się w trudnym, urozmaiconym terenie; motokros
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. mot. forma wyścigów motocyklowych na trasie z utrudnieniami;
(1.2) sport. mot. wyścig motocyklowy na trasie z utrudnieniami
Wiktionary
Motocross - to dyscyplina sportów motorowych rozgrywana na zamkniętych torach o nawierzchni naturalnej, piaszczystej lub gliniastej.Tory motocrossowe zawierają liczne przeszkody, takie jak skoki, whoopsy, koleiny, bandy oraz ostre zakręty. Sport ten łączy dużą prędkość z wymagającą techniką jazdy i wysokim obciążeniem fizycznym zawodników.
Wikipedia
(1.1) Motocykle używane w motocrossie są bardzo podobne do motocykli enduro.
Wiktionary
rzecz. motocrossowiec mos.
przym. motocrossowy
Wiktionary
(1.1) war. rzad. motokros
(1.2) war. rzad. motokros
Wiktionary
[czytaj: motokrosowiec] zawodnik biorący udział w motocrossie - wyścigu motocyklowym odbywającym się w trudnym, urozmaiconym terenie; motokrosowiec
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) sport. mot. odnoszący się do motocrossu, związany z motocrossem
Wiktionary
(1.1) Motocykle enduro różnią się od motocykli motocrossowych, ponieważ są wyposażone w homologację.
Wiktionary
rzecz. motocross mrz., motocrossowiec mos.
Wiktionary
(1.1) war. motokrosowy
Wiktionary
pojazd o dwóch kołach napędzany silnikiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. niemający nadwozia pojazd silnikowy, najczęściej dwukołowy, przeznaczony dla jednej, dwóch lub rzadko dla trzech osób;
Wiktionary
Motocykl – jedno- lub dwuśladowy mechaniczny pojazd drogowy o masie własnej do 400 kg.
Według Prawa o ruchu drogowym jest to pojazd samochodowy zaopatrzony w silnik spalinowy, dwukołowy lub z bocznym wózkiem – wielośladowy. Określenie to obejmuje również pojazd trójkołowy o symetrycznym rozmieszczeniu kół.
Wikipedia
(1.1) WSK 125 był naprawdę dobrym motocyklem.
(1.1) Motocykle używane w motocrossie są bardzo podobne do motocykli enduro.
Wiktionary
IPA: mɔˈtɔt͡sɨkl̥, AS: motocykl̦
Wiktionary
rzecz. motocyklista m., motocyklistka ż.
przym. motocyklowy
Wiktionary
(1.1) pot. motor
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba kierująca motocyklem
Wiktionary
Motocyklista – osoba kierująca motocyklem, czyli pojazdem silnikowym jednośladowym lub dwuśladowym (z wózkiem bocznym) lub trójśladowym (trajka), który spełnia określone kryteria techniczne, posiadająca odpowiednie uprawnienia (prawo jazdy kategorii A lub jej podkategorii), poruszająca się po drogach publicznych.
Wikipedia
(1.1) Jan jest bardzo dobrym motocyklistą.
Wiktionary
IPA: ˌmɔtɔt͡sɨkˈlʲista, AS: motocyklʹista
Wiktionary
rzecz. motocykl m.
:: fż. motocyklistka ż.
przym. motocyklowy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta kierująca motocyklem
Wiktionary
(1.1) Ta kobieta jest dobrą motocyklistką.
Wiktionary
IPA: ˌmɔtɔt͡sɨkˈlʲistka, AS: motocyklʹistka
Wiktionary
rzecz. motocykl m.
:: fm. motocyklista m.
przym. motocyklowy
Wiktionary
sport motocyklowy; jeżdżenie motocyklem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od: motocykl
Wiktionary
(1.1) Ciotka Zenobia powoli zdejmowała ogromne motocyklowe rękawice.
Wiktionary
rzecz. motocykl m., motocyklista m., motocyklistka ż.
Wiktionary
tor przeznaczony do zawodów kartingowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tor przeznaczony specjalnie dla wyścigów gokartowych
Wiktionary
(1.1) Drugi wyścig na cieszyńskim motodromie również przebiegał pod dyktando Galicy. Na mecie przewaga była jeszcze bardziej znacząca niż w pierwszym biegu.
Wiktionary
klub miłośników samochodów, motocykli, sportów motorowych
SJP.pl
ekspozycja samochodów
SJP.pl
godzina pracy silnika
SJP.pl
Motogodzina (w skrócie mth lub mtg), maszynogodzina (mg.) – jednostka miary czasu pracy maszyny, obliczanej jako różnica między czasem jej zakończenia a rozpoczęcia, odpowiadająca jednej godzinie.
Przykład: "Dla wykonania określonej pracy remontowej drogi użyto następujących maszyn:"
Wikipedia
wyścig motocyklowy odbywający się w trudnym, urozmaiconym terenie; motocross
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. mot. forma wyścigów motocyklowych na trasie z utrudnieniami;
(1.2) sport. mot. wyścig motocyklowy na trasie z utrudnieniami
Wiktionary
(1.1) Paweł od dziecka interesował się motokrosem i w ogóle motorami.
Wiktionary
rzecz. motokrosowiec mos.
przym. motokrosowy
Wiktionary
(1.1) war. motocross
(1.2) war. motocross
Wiktionary
zawodnik biorący udział w motocrossie; motocrossowiec
SJP.pl
lotnia wyposażona w niewielki silnik ze śmigłem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ultralekki statek powietrzny;
Wiktionary
Motolotnia – ultralekki statek powietrzny. Składa się ze skrzydła o konstrukcji analogicznej jak skrzydło lotni, ale o większej powierzchni i podwieszonego doń trójkołowego lub pływakowego wózka. Wózek ma jedno lub dwa miejsca siedzące oraz silnik ze śmigłem pchającym. Sterowanie motolotnią odbywa się poprzez przemieszczanie środka ciężkości za pomocą sterownicy.
Wikipedia
(1.1) Prawdopodobnie awaria silnika była przyczyną wypadku motolotni w miejscowości Liniewko (…), w wyniku którego śmierć na miejscu poniósł jej pilot.
Wiktionary
osoba latająca na motolotni
SJP.pl
potocznie: miłośnik motoryzacji
SJP.pl
ekspozycja samochodów zabytkowych; muzeum motoryzacji
SJP.pl
jeden z neuronów mięśni oddechowych
SJP.pl
U kręgowców motoneurony (zwane także neuronami motorycznymi lub ruchowymi) to neurony eferentne, które wychodzą swoimi wypustkami z rdzenia kręgowego lub pnia mózgu i tworzą synapsy z włóknami mięśniowymi (motoneurony alfa) służące do wywoływania skurczu, a także synapsy z wrzecionami mięśniowymi (motoneurony gamma) służące do regulacji czułości proprioceptywnej.
Wikipedia
paralotnia z silnikiem na plecach pilota
SJP.pl
osoba latająca na motoparalotni
SJP.pl
wydzielony obszar do nauki jazdy pojazdami silnikowymi
SJP.pl
pielgrzymka na motocyklu
SJP.pl
nazwa handlowa historycznego leku przeciwbólowego i przeciwgorączkowego, zawierającego aspirynę; Polopiryna
SJP.pl
pompa wodna stosowana do gaszenia pożarów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. pompa napędzana silnikiem spalinowym;
Wiktionary
Motopompa – pompa wirowa tworząca z napędzającym ją silnikiem spalinowym zespół dostosowany do przenoszenia bądź do umieszczania na stałe na przyczepie pożarniczej lub samochodzie pożarniczym.
Motopompy o mniejszych wydajnościach (np. M-400) mają zwykle silniki jednocylindrowe chłodzone powietrzem, większe (np. M-800) silniki wielocylindrowe chłodzone cieczą.
Wikipedia
(1.1) Zresztą, czego można się było spodziewać po silniku z motopompy, bo taki właśnie zastosowali w pierwszym polskim samochodzie jego konstruktorzy.
Wiktionary
1. silnik do przetwarzania energii elektrycznej w energię mechaniczną
2. potocznie o motocyklu
3. potocznie: coś, co pobudza do działania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. mot. motocykl
(1.2) techn. silnik
(1.3) przen. siła napędowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pani Sabina jechała na motorze.
Wiktionary
IPA: ˈmɔtɔr, AS: motor
Wiktionary
rzecz. motoryzacja ż., motorynka ż., motorniczy m., motorówka ż.
:: zdrobn. motorek m.
przym. motorowy, motorówkowy
Wiktionary
Motoreduktor – maszyna napędowa, będąca normalnie nierozłącznym, zintegrowanym połączeniem napędu elektrycznego z przekładnią mechaniczną, a czasami także z urządzeniami dodatkowymi, takimi jak sprzęgło jednokierunkowe, hamulec, itp. Dzięki zwartej budowie, motoreduktor zajmuje kilka (a czasami nawet kilkanaście) razy mniej miejsca niż „rozproszony” układ napędowy.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: motor
(1.2) niewielki silnik
(1.3) mot. mały motocykl
Wiktionary
(1.2) Mamy małą pompkę z motorkiem do wyciągania wody z piwnicy.
(1.3) Teraz to masz motor, ten poprzedni to był motorek.
Wiktionary
rzecz. motor mrz., motorowy mos., motorniczy mos., motorówka ż.
przym. motorowy
Wiktionary
kobieta kierująca tramwajem; motorowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zajmująca się zawodowo prowadzeniem tramwaju;
Wiktionary
(1.1) W piątek nad ranem dwóch mężczyzn pobiło i okradło z pieniędzy i biletów motorniczą.
(1.1) Panie motornicze od razu zyskały sympatię wrocławian.
Wiktionary
IPA: ˌmɔtɔˈrʲɲit͡ʃa, AS: motorʹńiča
Wiktionary
rzecz.
:: fm. motorniczy
przym. motorowy
Wiktionary
maszynista tramwaju; tramwajarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się zawodowo prowadzeniem tramwaju;
Wiktionary
Mo
Wikipedia
(1.1) Osoba chcąca zdobyć zawód motorniczego zgłasza się do właściwej komórki organizacyjnej przewoźnika.
(1.1) Rozmawialiśmy z kilkoma gdańskimi motorniczymi.
Wiktionary
IPA: ˌmɔtɔˈrʲɲit͡ʃɨ, AS: motorʹńičy
Wiktionary
rzecz. motor m., motorek m., motorówka ż., motoryzacja ż., zmotoryzowanie n.
:: fż. motornicza ż.
przym. motorowy, motoryzacyjny, zmotoryzowany
Wiktionary
(1.1) motorowy, tramwajarz
Wiktionary
marka telefonów i firma
SJP.pl
Zobacz też: Motorola Mobility, Motorola Solutions.
Motorola (wymowa:) – byłe amerykańskie przedsiębiorstwo elektroniczne z siedzibą w Schaumburgu koło Chicago (USA), założone w 1928 roku. 4 stycznia 2011 podzieliło się na dwa przedsiębiorstwa: Motorola Mobility i Motorola Solutions.
Wikipedia
kobieta kierująca tramwajem; motornicza
SJP.pl
pojazd jednośladowy napędzany silnikiem małej mocy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. pojazd jednośladowy lub dwuśladowy, posiadający dwa lub cztery koła jezdne, wyposażony w silnik spalinowy o pojemności do 50 cm³ i czasem również pedały;
Wiktionary
Motorower, moped – dwu- lub trójkołowy pojazd podobny do motocykla lub zaliczany do tej grupy, zdefiniowany przez ograniczone możliwości napędu. Według polskiej definicji z Prawa o ruchu drogowym motorower ma silnik spalinowy o pojemności skokowej do 50 cm3 lub silnik elektryczny o mocy nie większej niż 4 kW, a jego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 45 km/h; w niektórych krajach dopuszczona jest większa prędkość.
Wikipedia
IPA: ˌmɔtɔˈrɔvɛr, AS: motorover
Wiktionary
rzecz. motorowerzysta mos., motorowerzystka ż.
przym. motorowerowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk moplik
Wiktionary
osoba kierująca motorowerem
SJP.pl
zawodnik uprawiający sport motorowy
SJP.pl
pomieszczenie na wagony motorowe
SJP.pl
kobieta pływająca sportowo lub amatorsko na łodziach motorowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. kobieta zajmująca się sportami motorowodnymi
Wiktionary
rzecz. motorowodniak mos.
Wiktionary
osoba pływająca sportowo lub amatorsko na łodziach motorowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. ktoś zajmujący się sportami motorowodnymi
Wiktionary
rzecz. motorowodniactwo n.
:: fż. motorowodniaczka ż.
przym. motorowodny
Wiktionary
mający związek z pływaniem na łodziach i jachtach motorowych (np. sklep motorowodny, sport motorowodny)
SJP.pl
pomieszczenie dla lokomotyw spalinowych; motowozownia, lokomotywownia, parowozownia, elektrowozownia
SJP.pl
1. poruszany za pomocą silnika;
2. dotyczący motoru, pojazdów mechanicznych lub ruchu drogowego
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z motorem, dotyczący motoru (silnika)
(1.2) związany z motorem, dotyczący motoru (pojazdu)
(1.3) zaopatrzony w silnik
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) reg. pozn. kraków. motorniczy
Wiktionary
IPA: ˌmɔtɔˈrɔvɨ, AS: motorovy
Wiktionary
rzecz. motor m., motoryzacja ż., motorek m., motorniczy m., motornicza ż., motorówka ż.
temsłow. moto-
Wiktionary
sport motorowy; motosport
SJP.pl
ogół funkcji ruchowych właściwych istocie żywej
SJP.pl
Motoryczność człowieka – całokształt zachowań, możliwości i potrzeb ruchowych człowieka.
Wikipedia
dotyczący motoryki - ruchu, ośrodków ruchowych kierujących skurczami i rozkurczami mięśni ruchowych (np. mięśnie motoryczne, afazja motoryczna - zaburzenia w mówieniu przy zdolności rozumienia); ruchowy
SJP.pl
1. sprawność fizyczna, ruchowa
2. w muzyce: równomierne rozłożenie identycznych zwykle jednostek rytmicznych na dłuższych odcinkach, jako cecha kompozycji
SJP.pl
niski pojazd jednośladowy z silnikiem o małej mocy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. mały motocykl przeznaczony głównie dla młodzieży, mający silnik o pojemności do 50 cm3;
Wiktionary
Motorynka – zminiaturyzowany motorower, przeznaczony dla młodzieży, do kierowania którym wymagane jest prawo jazdy kategorii AM.
Spotyka się także zminiaturyzowane motocykle – mini bike, które nazywane są również motorynkami.
Wikipedia
IPA: ˌmɔtɔˈrɨ̃nka, AS: motorỹnka
Wiktionary
rzecz. motor mrz.
Wiktionary
osoba kierująca motorynką
SJP.pl
1. całość zagadnień dotyczących przemysłu samochodowego, komunikacji samochodowej i transportu;
2. zastępowanie siły ludzkiej i zwierzęcej pracą urządzeń mechanicznych;
3. potocznie: wszelkie zagadnienia związane z mechanicznymi pojazdami drogowymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogół zagadnień związanych z pojazdami mechanicznymi
(1.2) zastępowanie siły ludzkiej i zwierzęcej siłą mechaniczną
(1.3) wprowadzanie pojazdów mechanicznych
(1.4) daw. żądza ciągłej działalności
Wiktionary
Motoryzacja – całokształt zagadnień związanych z zastosowaniem samochodów, motocykli i ciągników (poruszające się dzięki własnemu napędowi; m.in. silnikami spalinowymi, elektrycznymi, wodorowymi, gazowymi etc.).
Eksploatacja tych pojazdów wymaga odpowiedniej infrastruktury (sieci dróg, stacji paliw, warsztatów naprawczych, miejsc parkingowych oraz garażowych).
Wikipedia
(1.1) Zacząłem interesować się motoryzacją dwa lata temu.
Wiktionary
IPA: ˌmɔtɔrɨˈzat͡sʲja, AS: motoryzacʹi ̯a
Wiktionary
przym. motoryzacyjny, motorowy
rzecz. motorówka ż., motorniczy mos., motorowy mos., motor
Wiktionary
związany z motoryzacją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący motoryzacji, samochodów
Wiktionary
(1.1) W tych pudłach zebrałem z tysiąc różnych pism motoryzacyjnych.
Wiktionary
IPA: ˌmɔtɔrɨzaˈt͡sɨjnɨ, AS: motoryzacyi ̯ny
Wiktionary
(1.1) zob. motoryzacja.
Wiktionary
(1.1) samochodowy
Wiktionary
1. wyposażać w pojazdy, sprzęt napędzany silnikiem spalinowym; mechanizować
2. motoryzować się - być motoryzowanym
SJP.pl
osoba obsługująca silnik na małych jachtach
SJP.pl
Motorzysta – podstawowa (nieoficerska) funkcja w dziale maszynowym na statku handlowym (okręcie). W marynarce handlowej wyróżnia się dwa stanowiska motorzysty:
Funkcja motorzysty wachtowego jest zaliczana do stanowisk pomocniczych niezbędnych dla zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: motorówka
Wiktionary
rzecz. motorówka ż.
Wiktionary
łódź poruszana za pomocą motoru; łódź motorowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. mała jednostka pływająca napędzana silnikiem (motorem);
Wiktionary
(1.1) Zgodnie z klasyfikacją PRS, motorówka przeznaczona do celów rekreacyjnych jest uważana za jacht z napędem motorowym.
Wiktionary
IPA: ˌmɔtɔˈrufka, AS: motorufka
Wiktionary
rzecz. motor mrz., motorek mrz., motorowiec mrz., motoryzacja ż., motorniczy mos., motornicza ż.
:: zdrobn. motoróweczka ż.
przym. motorówkowy, motorowy, zmotoryzowany
temsłow. moto-
Wiktionary
(1.1) łódź motorowa
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z motorówką, dotyczący motorówki
Wiktionary
(1.1) Już po raz trzeci specjaliści od wakeboardu motorówkowego walczyli o laury w Mistrzostwach Polski.
Wiktionary
rzecz. motor mrz., motorówka ż.
Wiktionary
[czytaj: motosakrum] uroczystość poświęcenia motocykli
SJP.pl
sanie z napędem motorowym
SJP.pl
sport motorowy; motorsport
SJP.pl
Mo
Wikipedia
1. przyrząd służący do odmierzania i zwijania w motki nici, przędzy
2. część robocza maszyn żniwnych służąca do naginania ścinanych roślin na przyrząd tnący i układania ich na przenośniku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) włók. przyrząd służący do odmierzania i zwijania w motki nici lub przędzy;
Wiktionary
Motowidło – przyrząd służący do odmierzania i zwijania w motki nici lub przędzy.
Składa się z centralnego pręta, z poprzeczkami na każdym z jego końców, obróconymi względem siebie o kąt 90 stopni. Centralny pręt jest zwykle rzeźbiony, aby ułatwić chwytność i operowanie narzędziem.
Wikipedia
(1.1) tala, talka
Wiktionary
owinięcie splotu liny wąskim bandażem z płótna żaglowego i nicią żaglową w celu zabezpieczenia przed wilgocią i brudem oraz ochrony rąk
SJP.pl
Motowiązanie, klajdunek (z niem. "Kleidung" – ubranie) – sposób zabezpieczenia splotu liny poprzez owinięcie bandażem z płótna żaglowego i bardzo ciasne obwiązanie nicią żaglową lub juzingiem, zazwyczaj z użyciem narzędzia zwanego owijakiem lub łyżką do motowiązania.
Wikipedia
pomieszczenie przeznaczone dla lokomotyw spalinowych
SJP.pl
potocznie: pojazd trakcyjny wyposażony w silnik spalinowy
SJP.pl
1. rodzaj sieci rybackiej do połowu ryb dennych;
2. dawniej, dziś gwarowo: sznurek lub gruba nitka do przewiązywania pasemek na motowidle
SJP.pl
1. cytat umieszczony przed tekstem utworu lub jego fragmentu, wprowadzający w zamysł autora, tematykę lub idee związane z dziełem;
2. krótka myśl, dewiza życiowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) liter. cytat poprzedzający treść utworu;
(1.2) idea, którą się ktoś kieruje, wyrażona cytatem
Wiktionary
Mo
Wikipedia
(1.1) Można więc powiedzieć, że motto w pewnym sensie patronuje danemu dziełu.
(1.2) W życiu kierował się biblijnym mottem: Nie czyń drugiemu, co tobie niemiłe.
Wiktionary
IPA: ˈmɔtːɔ, AS: mo•to
Wiktionary
minerał powstający na skutek utleniania złóż ołowiowo-cynkowo-miedziowych
SJP.pl
Mottramit – minerał z gromady wanadianów, należy do wanadianów wyspowych. Jest to minerał stref utleniania kruszców Pb, Zn i Cu. Nazwa pochodzi od angielskiej miejscowości Mottram. Po raz pierwszy opisany w 1876 roku.
Wikipedia
Motwica – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Sosnówka. Leży na Równinie Kodeńskiej, przez wieś przepływa rzeczka Żylawa, prawy dopływ Zielawy.
W czerwcu 1929 roku pożar zniszczył 40 domów, 30 stodół i 40 chlewów. Podczas gaszenia pożaru kilka osób zostało poparzonych.
Wikipedia
mała motyka
SJP.pl
potocznie: spulchniać ziemię, obsypywać rośliny, usuwać chwasty itp. za pomocą motyki; motykować, motyczyć
SJP.pl
Motyczno – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie włoszczowskim, w gminie Włoszczowa. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
potocznie: spulchniać ziemię, obsypywać rośliny, usuwać chwasty itp. za pomocą motyki; motykować, motyczkować
SJP.pl
ręczne narzędzie rolnicze lub ogrodnicze w postaci kawałka metalowej płytki osadzonej na długiej rączce, służące do spulchniania ziemi, obsypywania roślin, usuwania chwastów itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogrod. roln. proste narzędzie rolnicze służące m.in. do spulchniania ziemi;
Wiktionary
Motyka (kopaczka) – narzędzie ręczne służące do spulchniania gleby, kopczykowania roślin, zwalczania chwastów; wykorzystywana głównie w ogrodnictwie i rolnictwie.
Motyka zbudowana jest z płaskiego ostrza, najczęściej żelaznego, osadzonego na długim, drewnianym trzonku, prawie prostopadle do tego trzonka. Ostrze to może mieć różny kształt i wielkość.
Wikipedia
(1.1) Rolnik kopał motyką w ziemi.
Wiktionary
IPA: mɔˈtɨka, AS: motyka
Wiktionary
rzecz. motykowanie n.
:: zdrobn. motyczka ż.
czas. motykować ndk.
przym. motykowy
Wiktionary
(1.1) reg. pozn. dziabka, reg. pozn. haczka
Wiktionary
potocznie: spulchniać ziemię, obsypywać rośliny, usuwać chwasty itp. za pomocą motyki; motyczkować, motyczyć
SJP.pl
1. owad o dużych, barwnych skrzydłach, żywiący się nektarem kwiatów albo sokiem roślin;
2. przedmiot przypominający kształtem tego owada, np. kokarda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ent. dorosły owad z rzędu motyli, nazwa systematyczna|Lepidoptera|ref=tak.;
(1.2) przen. przedmiot przypominający kształtem motyla (1.1)
(1.3) sport. styl pływacki: delfin
(1.4) przest. przen. człowiek niestały, lekkomyślny, wietrznik
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(2.1) żegl. trójkątny żagiel: spinaker
Wiktionary
(1.1) Przychodziły pojedynczo, ale czasem też przychodziły po dwie, trzy i kilka razem; jedne z nich były silniejsze, inne słabsze, a wszystkie miały trwałość motylowego życia i cała różnica, jaka zachodziła między nimi, była taka, jaka zachodzi między motylem podzwrotnikowym o skrzydłach z purpury i lazuru a północnym bratem jego bladożółtym lub niebieskim.
(1.4) Choć zasługiwała na znacznie więcej, za męża trafił jej się zwykły motyl.
Wiktionary
IPA: ˈmɔtɨl, AS: motyl
Wiktionary
rzecz. motylica ż., motylkowe nmos.
:: zdrobn. motylek m.
przym. motyli, motylkowy, motylowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk matyldok, szmaterlok
(1.3) delfin
(2.1) spinaker
Wiktionary
pomieszczenie, w którym żyją motyle
SJP.pl
1. owad o dużych, barwnych skrzydłach, żywiący się nektarem kwiatów albo sokiem roślin;
2. przedmiot przypominający kształtem tego owada, np. kokarda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ent. nazwa systematyczna|Lepidoptera|ref=tak., rząd owadów należących do stawonogów;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: motyl
Wiktionary
Zobacz też: motyl i motyle w innych znaczeniach tego słowa.
Motyle, inaczej łuskoskrzydłe (Lepidoptera – z λεπίς "lepis", dopełniacz λεπίδος "lepidos" – „łuska” i πτερόν "pteron" – „skrzydło”) – rząd owadów uskrzydlonych, blisko spokrewniony z chruścikami.
Wikipedia
(1.1) Zaraz po chrząszczach motyle stanowią drugą pod względem liczebności grupę owadów.
Wiktionary
rzecz. motyl mzw.
Wiktionary
(1.1) łuskoskrzydłe
Wiktionary
1. zdrobnienie od: motyl;
2. środowiskowo: zwolenniczka ruchu pro-ana; motyl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. pieszcz. ent. mały motyl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. sport. jeden z czterech podstawowych stylów pływackich;
(2.2) pot. techn. nakrętka skrzydełkowa
(2.3) pot. nóż motylkowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ci poczciwi głupcy wyobrażali sobie oczywiście naturę uwolnioną z pęt cywilizacji jako uroczą łączkę z barankami i motylkami.
(2.3) Posiadacze motylków doceniają przede wszystkim możliwość bardzo szybkiego składania i rozkładania. Wystarczy prosty ruch nadgarstka, by za chwilę nóż był gotowy do użytku.
Wiktionary
rzecz. motyl m., motylica ż., motylkowe nmos., motylkowate nmos.
przym. motyli, motylkowy, motylowy
Wiktionary
(2.1) styl motylkowy, delfin
(2.2) nakrętka skrzydełkowa
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: motyl (w znaczeniu: owad), np. motyle skrzydła, motyla noga
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący, odnoszący się do motyla
(1.2) charakterystyczny dla motyla, mający cechy jak u motyla
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: motyl
Wiktionary
(1.2) Po drugiej stronie ulicy zobaczyłem dziewczynę o motylich ruchach.
(2.1) Jeszcze nigdy nie widziałam tylu pięknych motyli naraz.
Wiktionary
IPA: mɔˈtɨlʲi, AS: motylʹi
Wiktionary
rzecz. motyl m., motylek m., motylica ż.
przym. motylkowy
Wiktionary
1. pasożyt żyjący w wątrobie owiec, kóz i bydła, niekiedy człowieka; motylica wątrobowa;
2. choroba pasożytnicza owiec, kóz i bydła, niekiedy człowieka, wywoływana przez motylicę wątrobową, objawiająca się m.in. marskością wątroby; fascjoloza, choroba motylicza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Fasciola|L.|ref=tak., rodzaj pasożytniczego płazińca z gromady przywr
(1.2) ent. nazwa systematyczna|Galleria mellonella|L.|ref=tak., nocny motyl, którego larwy niszczą plasterastry w ulach
Wiktionary
rzecz. motyl mzw./mrz.
Wiktionary
(1.2) barciak większy
Wiktionary
1. pasożyt występujący u przeżuwaczy, np. u krów;
2. choroba spowodowana rozwojem tego pasożyta w przewodach żółciowych
SJP.pl
choroba motylicza - choroba pasożytnicza owiec, kóz i bydła, niekiedy człowieka, wywoływana przez motylicę wątrobową, objawiająca się m.in. marskością wątroby; motylica, fascjoloza
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny astryldowatych
SJP.pl
hormon tkankowy stymulujący skurcze mięśni gładkich jelita
SJP.pl
Mo
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
potocznie:
1. potocznie: obwisająca skóra ramion; skrzydełka, pelikany;
2. damskie majtki o szerokich, kloszowych nogawkach
SJP.pl
1. zdrobnienie od: motyl;
2. środowiskowo: zwolenniczka ruchu pro-ana; motyl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|motylkować.
Wiktionary
rodzina z klasy dwuliściennych licząca około 18 tys. gatunków roślin zielnych i drzewiastych; charakteryzują się pierzastozłożonymi liśćmi, kwiatami grzbiecistymi i owocem strąkiem, występują na obu półkulach; bobowate
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Fabaceae|Lindl.|ref=tak., rodzina roślin należąca do rzędu bobowców;
Wiktionary
rzecz. motyl m., motylek m.
Wiktionary
(1.1) bobowate
Wiktionary
1. przypominający kształtem motyla;
2. o cechach motylkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
czasownik
(1.1) przest. być lekkoduchem, żyć lekkomyślnie, płocho
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący motylka, owada o barwnych skrzydłach, związany z nim
(1.2) dotyczący przedmiotu przypominającego motylka (owada) np. kokardki, krawata, płomienia gazowego
(1.3) taki, który ma jedno lub dwa ramiona służące do przekręcania
(1.4) dotyczący motylka (stylu pływackiego)
(1.5) dotyczący klapka z dwoma skrzyżowanymi paskami na palcach
(1.6) przen. zwiewny, lekki
(1.7) przen. lekkomyślny
Wiktionary
rzecz. motyl m., motylek m.
przym. motyli
Wiktionary
kwiatowa roślina ozdobna, gatunek storczyka
SJP.pl
rodzina motyli dziennych obejmująca około 570 gatunków
SJP.pl
1. ryba pochodząca z wód Afryki Środkowej, osiągająca około 10-14 cm długości;
2. przedstawiciel jednej z rodzin motyli dziennych
SJP.pl
Motylowiec, ryba motyl ("Pantodon buchholzi") – gatunek słodkowodnej ryby kostnojęzykokształtnej, jedyny przedstawiciel rodzaju "Pantodon" i rodziny motylowcowatych (Pantodontidae).
Wikipedia
nauka, wiedza o motylach
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. bodziec do działania, pobudka, powód;
2. powtarzający się element kompozycyjny w dziełach sztuki lub część melodii powtarzana w utworze muzycznym;
3. wątek, postać lub idea w tradycji kulturalnej powtarzające się w utworach literackich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) psych. bodziec skłaniający do działania
(1.2) szt. powtarzający się element kompozycyjny w dziełach sztuki
(1.3) muz. najmniejszy element formy w utworze muzycznym, struktura powstająca w wyniku współdziałania elementów muzycznych;
(1.4) liter. najmniejsza elementarna jednostka świata przedstawionego dzieła literackiego: zdarzenie, przedmiot, cecha, sytuacja lub przeżycie;
(1.5) inform. wygląd programu komputerowego itp.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jung dowodził istnienia archetypów w oparciu o fakt występowania u ludzi i w dziełach, typowych i powtarzających się motywów (tzw. obrazów archetypowych).
Wiktionary
IPA: ˈmɔtɨf, AS: motyf
Wiktionary
rzecz. motywacja ż., motywowanie n., zmotywowanie n., umotywowanie n., demotywacja ż., demotywowanie n.
czas. przemotywować, motywować ndk., zmotywować dk., umotywować dk., demotywować ndk.
przym. motywacyjny, motywiczny
Wiktionary
(1.1) pobudka, powód, motywacja
(1.3) temat
(1.5) kompozycja, skórka, karnacja
Wiktionary
1. zbiór czynników skłaniających do działania
2. uzasadnienie poprzez ukazanie zbioru motywów, zwłaszcza postępowania bohaterów literackich i określonego rozwoju akcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś, co powoduje podjęcie jakichś działań lub decyzji
(1.2) praw. uzasadnienie czyichś działań lub decyzji
Wiktionary
Mo
Wikipedia
(1.1) Przywiązanie do tradycji, kultywowanie obyczajów, swoisty etnocentryzm mają oczywiście głęboką motywację historyczną.
Wiktionary
IPA: ˌmɔtɨˈvat͡sʲja, AS: motyvacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. motyw mrz.
czas. motywować ndk., zmotywować dk., przemotywowywać ndk., przemotywować dk.
przym. motywujący, motywacyjny
Wiktionary
związany z motywacją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający charakter motywacji
Wiktionary
rzecz. motywacja ż.
Wiktionary
osoba skłaniająca lub zachęcająca do jakiegoś działania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, kto motywuje lub inspiruje innych
Wiktionary
(1.1) Słodycze są dobrym motywatorem dla dzieci, z kolei dla pracowników w fabryce przedstawiają znikomą wartość.
Wiktionary
czas. motywować
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta motywator
Wiktionary
(1.1) Nie zmienia to faktu, że jako motywatorka wyglądała — tak, jak powinna, czyli zniewalająco.
Wiktionary
czas. motywować
Wiktionary
zdrobnienie od: motyw
SJP.pl
1. zachęcać, skłaniać do czegoś; namawiać, nakłaniać, przekonywać;
2. uzasadniać swoje postępowanie, popierać coś dowodami, argumentami; argumentować, tłumaczyć
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) zachęcać, być bodźcem do działania
(1.2) podawać przyczyny, uzasadnienie
Wiktionary
(1.1) Dlatego właśnie szwajcarskie władze już oficjalnie traktują atak w Lugano jako motywowany terrorystycznie.
(1.2) Wniosek o zapomogę motywowała złą sytuacją finansową i chorobą alkoholową partnera.
Wiktionary
rzecz. motyw mrz., motywacja ż., motywator m., motywatorka ż., motywowanie n.
czas. zmotywować dk.
przym. motywujący, motywacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) środ. mot. właściciel motocykla dwusuwowego
(1.2) pot. motocykl
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Przyjechał do pracy motorem.
Wiktionary
IPA: ˈmɔtur, AS: motur
Wiktionary
rzeka w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w województwie pomorskim, dopływ Martwej Wisły;
Wiktionary
Nie mylić z: Mołtawa. Zobacz też: Nowa Motława, Opływ Motławy.
Motława (niem. "Mottlau") – rzeka w województwie pomorskim, dopływ Martwej Wisły, płynąca przez Pojezierze Starogardzkie i Żuławy Wiślane, powiaty: starogardzki, tczewski, gdański i miasto Gdańsk.
Wikipedia
pogardliwie:
1. tłum ludzi zachowujących się niekulturalnie, wywołujących burdy, bijatyki; hołota, swołocz, tłuszcza;
2. ludzie przeciętni, nienależący do elity; plebs, tłum, masy, pospólstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pogard. tłum chuliganów, hołota
(1.2) pogard. gmin, lud
Wiktionary
(1.2) A motłoch wył z rosnącą wściekłością, igrzysk i chleba…
Wiktionary
(1.1) bydło, dzicz, hołota, hałastra, hultajstwo, menelstwo, swołocz, tałałajstwo, tłuszcza
Wiktionary
[czytaj: muLAŻ] model z gipsu, wosku itp., zachowujący kształt i budowę powierzchni przedmiotu; mulaż
SJP.pl
w szermierce: uderzenie kolistym lub półkolistym ruchem ostrza, z ominięciem broni przeciwnika
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: małtynbord]
1. rodzaj deskorolki wyposażonej w koła z oponami;
2. jazda na deskorolce z kółkami;
3. nośnik reklamy zewnętrznej na trasach narciarskich
SJP.pl
Mo
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: musaka] potrawa popularna w kuchni greckiej, rodzaj pieczonego mięsa z warzywami, z serem i z sosem beszamelowym
SJP.pl
[czytaj: małspad] specjalna podkładka o chropowatej powierzchni, po której porusza się mysz komputerową; pad
SJP.pl
1. język (np. mowa polska);
2. mówienie; zdolność mówienia;
3. sposób wymawiania wyrazów; wymowa;
4. dłuższa wypowiedź okolicznościowa; przemówienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przemówienie, wypowiedź;
(1.2) język, zbiór słów i reguł gramatycznych
(1.3) zdolność mówienia;
(1.4) przen. znaczenie, sens gestów, znaków, sygnałów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mowa prezydenta trwała ponad godzinę.
(1.2) Dzieci emigrantów powinny poznać mowę swych ojców.
(1.3) Dlaczego milczysz? Straciłeś mowę?
(1.4) Mowa ciała obejmuje m.in. gesty i ruchy ciała, mimikę i ruchy oczu.
Wiktionary
IPA: ˈmɔva, AS: mova
Wiktionary
rzecz. rozmowy nmos., rozmównica ż., mówca ż., mówczyni ż., mównica ż., przemowa ż., przemówienie n., mowność ż., mówienie n., mówka ż., rozmowa ż.
czas. mółwić, mawiać, wymawiać, przemawiać, mówić ndk.
przym. mowny, niemy
przysł. mownie
Wiktionary
(1.1) przemówienie, oracja, spicz; pot. gadka
(1.2) zob. język.
Wiktionary
potocznie: słowa bez pokrycia, wypowiedź bez treści i znaczenia
SJP.pl
Mowa-Trawa – debiutancki album zespołu Superpuder wydany w 2007.
Wikipedia
dawniej, dziś regionalnie: mówca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. mówca, przemawiający
Wiktionary
IPA: ˈmɔft͡sa, AS: mofca
Wiktionary
czerwonofioletowy barwnik zasadowy; pierwszy barwnik syntetyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. czerwonofioletowy barwnik z grupy barwników azynowych stosowany dawniej do barwienia jedwabiu i bawełny; pierwszy barwnik uzyskany syntetycznie
Wiktionary
(1.1) fiolet tyryjski, fiolet Perkina
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) liter. imię|polski|m., bohater serii powieści Rudyarda Kiplinga pt. „Księga dżungli”;
Wiktionary
Mo
Wikipedia
(1.1) O mój Mowgli – bo będę cię odtąd nazywała Mowglim, czyli Żabą – nadejdzie czas, kiedy zapolujesz na Shere Khana, jak on dziś polował na ciebie!
(1.1) Jest we mnie dwóch Mowglich – ale skóra Shere Khana jest pod moimi stopami.
Wiktionary
dawniej: mównica
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: mowny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest mowne; cecha tych, którzy są mowni
Wiktionary
przym. mowny
przysł. mownie
rzecz. mowa ż.
Wiktionary
przestarzale:
1. rozmowny, wygadany, gadatliwy;
2. związany z mówieniem, z mową, służący do mówienia, np. narządy mowne
SJP.pl
wpływający na tworzenie mowy
SJP.pl
dawniej: językoznawca
SJP.pl
dawniej: językoznawstwo
SJP.pl
moksa;
1.
a) odmiana termopunktury, chińska metoda leczenia polegająca na ogrzewaniu odpowiednich punktów ciała, zwykle za pomocą specjalnego cygara;
b) pojedynczy zabieg leczniczy z wykorzystaniem tej metody;
2. roślina, z której przygotowuje się cygara, kulki itp. do zabiegów o tej samej nazwie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zespół moyamoya, choroba moyamoya - postępujący zanik tętnic kręgowych, szyjnych i wewnątrzczaszkowych, który doprowadza do niedokrwienia ośrodkowego układu nerwowego
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeka płynąca przez terytorium Francji, Belgii i Holandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Europie;
(1.2) geogr. adm. francuski departament położony w regionie Grand Est;
Wiktionary
Moza ( Meuse, Maas, Maas) – rzeka płynąca przez terytorium Francji, Belgii i Holandii. Bierze źródła z Mont Faucilles w północno-wschodniej Francji, dalej płynie przez Lotaryngię. W Namur zasila ją Sambra. Następnie Moza skręca na wschód i płynie przez Ardeny, gdzie meandruje. Koło Liège skręca na północ. Stanowi granicę belgijsko-holenderską w Limburgii. W Holandii płynie na północ, a następnie na zachód. Tworzy wspólną deltę z odnogą Renu – Waal – i uchodzi do Morza Północnego w pobliżu Rotterdamu.
Wikipedia
IPA: ˈmɔza, AS: moza
Wiktionary
przym. mozański
Wiktionary
twórca mozaik; mozaikarz, mozaista
SJP.pl
[czytaj: mozajka]
1. obraz wykonany z różnorodnych elementów, np. kolorowych szkieł, małych kolorowych kamyków itp.; także technika wykonywania takich obrazów
2. układ różnorodnych elementów tworzących pewną całość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z małych, wielobarwnych kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki o różnej fakturze i kształcie;
(1.2) szt. technika wykonywania obrazów lub dekoracyjnych wzorów (1.1)
(1.3) bot. objaw chorobowy u roślin w postaci jasnych plamaam na tle zdrowej zieleni liścia;
(1.4) przen. zbiór różnorodnych elementów tworzących jakąś całość
(1.5) biol. zob. chimera.
Wiktionary
Mozaika – dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z drobnych, o różnej kolorystyce (dwu- lub wielobarwne), fakturze i kształcie kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki. Elementy są przyklejone do podłoża przez ułożenie na niezwiązanej zaprawie, wapiennej, cementowej lub żywicy pochodzenia roślinnego (mastyks z drzewa pistacji kleistej). Stosowana jest do zdobienia posadzek, ścian, kopuł, sklepień, apsyd w budownictwie sakralnym i świeckim, mebli (zwłaszcza blatów stołów, sepetów, biurek).
Wikipedia
(1.1) Mozaika na sklepieniu apsydy prezentuje bogatą ikonografię.
Wiktionary
IPA: mɔˈzajka, AS: mozai ̯ka
Wiktionary
rzecz. mozaikowość ż., mozaikarz m., mozaicyzm m., mozaikowatość ż.
przym. mozaikowy, mozaikowaty
przysł. mozaikowo
Wiktionary
(1.5) chimera
Wiktionary
sztuka tworzenia mozaik z drobnych elementów kamienia, szkła lub innych materiałów
SJP.pl
twórca mozaik; mozaicysta, mozaista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) twórca mozaik, artysta lub rzemieślnik
Wiktionary
(1.1) Christofori Fabio, mozaikarz italski, żył w drugiej połowie w. XVII i pierwszej w. XVIII.
Wiktionary
IPA: mɔˈzajkaʃ, AS: mozai ̯kaš
Wiktionary
rzecz. mozaika ż., mozaikarstwo n., mozaicysta m., mozaikarnia ż., mozaikowatość ż., mozaikowość ż., mozaista m.
czas. mozaikować ndk.
przym. mozaikowy, mozaikarski, mozaiczny, mozaikowaty
przysł. mozaikowo
Wiktionary
1. budowa przypominająca mozaikę;
2. choroba roślin wywołana przez wirusy, objawiająca się występowaniem jasnozielonych lub żółtawych plam na liściach
SJP.pl
przypominający mozaikę, podobny do mozaiki
SJP.pl
→ mozaika
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący mozaiki, związany z mozaiką
Wiktionary
rzecz. mozaikarz mos., mozaika ż.
Wiktionary
1. wyznawca mozaizmu (judaizmu); żyd, judaista;
2. przestarzale: twórca mozaik; mozaikarz, mozaicysta
SJP.pl
monoteistyczna religia Żydów; judaizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. judaizm
Wiktionary
Mozaizm – określenie judaizmu, używane głównie w zachodnim chrześcijaństwie, nazwa wywiedziona od Mojżesza. Wśród współczesnych odłamów judaizmu większość (te, które uznają Talmud) nie używa tej nazwy i podkreśla, że Mojżesz to tylko jeden, jakkolwiek bardzo ważny z tych, przez których przemawia Pan. Wydaje się, że tylko karaimi i falasze określają się jako "mozaiści".
Wikipedia
(1.1) judaizm, wyznanie mojżeszowe, religia mojżeszowa, starozakonni
Wiktionary
przymiotnik od: Mozambik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do państwa Mozambik, związany z Mozambikiem
Wiktionary
IPA: ˌmɔzãmˈbʲit͡sʲci, AS: mozãmbʹicʹḱi
Wiktionary
rzecz. Mozambik mrz., Mozambijka ż., Mozambijczyk mos.
Wiktionary
obywatel Mozambiku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Mozambiku
Wiktionary
IPA: ˌmɔzãmˈbʲijt͡ʃɨk, AS: mozãmbʹii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Mozambik mrz.
:: fż. Mozambijka ż.
przym. mozambicki
Wiktionary
obywatelka Mozambiku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Mozambiku
Wiktionary
IPA: ˌmɔzãmˈbʲijka, AS: mozãmbʹii ̯ka
Wiktionary
rzecz. Mozambik mrz.
:: fm. Mozambijczyk mos.
przym. mozambicki
Wiktionary
1. → Mozambik; mozambicki;
2. afrokulczyk (kulczyk) mozambijski - gatunek małego ptaka z rodziny łuszczakowatych; afrokulczyk (kulczyk) mozambicki
SJP.pl
1. państwo w Afryce ze stolicą w Maputo; Republika Mozambiku;
2. miasto w Mozambiku (państwie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Afryce;
(1.2) geogr. wyspa koralowa na Kanale Mozambickim;
(1.3) geogr. miasto na wyspie Mozambik (1.2)
Wiktionary
Mozambik ( Moçambique), Republika Mozambiku ( República de Moçambique) – państwo położone w południowo-wschodniej Afryce. Graniczy z Południową Afryką, Eswatini, Zimbabwe, Zambią, Malawi i Tanzanią.
Wikipedia
(1.1) Służba wojskowa w Mozambiku jest obowiązkowa i trwa dwa lata.
Wiktionary
IPA: mɔˈzãmbʲik, AS: mozãmbʹik
Wiktionary
rzecz. Mozambijczyk mos., Mozambijka ż., mozambickość ż.
przym. mozambicki
Wiktionary
(1.1) Republika Mozambiku
Wiktionary
hiszpański chrześcijanin, który przyjął arabską kulturę i język (ale nie religię) w okresie arabskiego panowania na Półwyspie Iberyjskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. chrześcijanin żyjący na Półwyspie Iberyjskim pod dominacją Arabów;
Wiktionary
(1.1) Mozarabowie korzystali z pierwotnej liturgii hiszpańskiej.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. mozarabka ż.
przym. mozarabski
Wiktionary
dotyczący Mozarabów (mieszkańców Hiszpanii, którzy za panowania Maurów pozostali katolikami, ale przyjęli kulturę i język arabski)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mozarabami, dotyczący mozarabów
Wiktionary
(1.1) Posoborowa reforma liturgii objęła również ryt mozarabski.
Wiktionary
rzecz. mozarab m., mozarabka ż.
Wiktionary
Wolfgang Amadeusz (albo Amadeus) Mozart (1756-91), kompozytor austriacki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: mocartowski] taki jak u Mozarta, charakterystyczny dla Mozarta, jego muzyki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. dotyczący życia i muzyki Wolfganga Mozarta, charakterystyczny, typowy dla Mozarta lub jego muzyki, taki jak u Mozarta
Wiktionary
(1.1) Z repertuarem mozartowskim wystąpi u nas zespół basethornowy.
Wiktionary
przym. Mozartowski
Wiktionary
wielka kopalna jaszczurka morska z rzędu łuskonośnych, mięsożerna, blisko spokrewniona z waranami, żyjąca w drugiej połowie okresu kredowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. paleont. nazwa systematyczna|Mosasaurus|ref=tak., rodzaj zauropsydów żyjących w późnej kredzie;
(1.2) zool. zwierzę z rodzaju mozazaur (1.1)
Wiktionary
Mo
Wikipedia
(1.2) Mozazaury nie były dinozaurami, lecz lepidozaurami, znanymi z zazębiających się łusek.
Wiktionary
→ Moza (rzeka we Francji, Belgii i Holandii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mozą, dotyczący Mozy (rzeki)
(1.2) związany z Mozą, dotyczący Mozy (departamentu)
Wiktionary
rzecz. Moza ż.
Wiktionary
rzeka w Europie, lewy dopływ Renu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka płynąca przez Francję, Niemcy i Luksemburg, lewy dopływ Renu;
(1.2) geogr. adm. francuski departament położony w regionie Grand Est;
Wiktionary
Mozela ( Moselle, Mosel, Musel) – rzeka płynąca przez Francję, Luksemburg i Niemcy, lewy dopływ Renu (drugi pod względem długości, po Mozie).
Długość Mozeli wynosi 544 km (313 km we Francji i 231 km w Niemczech), a powierzchnia dorzecza 28 153,28 km². Jej źródła znajdują się w południowych Wogezach we Francji, w okolicach przełęczy Col de Bussang. Następnie Mozela płynie przez Lotaryngię, wzdłuż granicy z Luksemburgiem i przez Niemcy, uchodząc do Renu w Koblencji.
Wikipedia
przym. mozelski
Wiktionary
→ Mozela (rzeka w Europie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mozelą, dotyczący Mozeli
Wiktionary
rzecz. Mozela ż.
Wiktionary
trawa występująca w dwóch gatunkach: mozga trzcinowata (ostrzyca) i mozga kanaryjska (kanar)
SJP.pl
Mozga ("Phalaris" L.) – rodzaj roślin zielnych z rodziny wiechlinowatych. Liczy ok. 20 gatunków, z których w Polsce występuje jeden gatunek rodzimy (mozga trzcinowata "Phalaris arundinacea") i kilka przejściowo dziczejących (efemerofitów): mozga przewęzista "P. angusta", mozga błękitnawa "P. coerulescens", drobna "P. minor", kanaryjska "P. canariensis", krótkokłosa "P. brachystachys", osobliwa "P. paradoxa" i ucięta "P. truncata".
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) związany z mozgą, dotyczący mozgi
Wiktionary
IPA: mɔzˈɡɔvɨ, AS: mozgovy
Wiktionary
rzecz. mozga ż.
Wiktionary
organizacja wydająca m.in. popularną przeglądarkę Mozilla Firefox; dawniej nazwa przeglądarki internetowej
SJP.pl
Mo
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) białystok. odcisk
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mozolić się - robić coś z trudem i wysiłkiem; znoić się
SJP.pl
przysłówek
(1.1) długo, z wysiłkiem i cierpliwie
Wiktionary
(1.1) Z dużym zamiłowaniem do gotowania mozolnie ćwiczyła perfekcyjne wykonanie swojej potrawy.
Wiktionary
przym. mozolny
rzecz. mozół m.
Wiktionary
(1.1) żmudnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: mozolnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: mozolny
SJP.pl
wymagający wiele wysiłku, pochłaniający siły i czas; pracochłonny, wyczerpujący, żmudny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wymagający sporego wysiłku i dużo cierpliwości, pochłaniający wiele czasu
Wiktionary
(1.1) Takie pomysły - niestety - odciągają od prawdziwego leczenia, które jest mozolne i długotrwałe.
Wiktionary
IPA: mɔˈzɔlnɨ, AS: mozolny
Wiktionary
rzecz. mozół mrz.
przysł. mozolnie
czas. mozolić ndk.
Wiktionary
(1.1) żmudny, znojny
Wiktionary
miasto na Białorusi
SJP.pl
Mozyrz ( Мазыр, "Mazyr") – miasto na Białorusi w obwodzie homelskim, siedziba rejonu mozyrskiego. Historycznie na Polesiu. W mieście znajduje port rzeczny nad Prypecią, rafineria ropy naftowej, zakładu przemysłu drzewnego i elektrotechnicznego. W 2014 liczyło 112 tys. mieszkańców.
Wikipedia
[czytaj: moccarella] miękki, biały ser z mleka krowiego, bardzo popularny w kuchni włoskiej, używany do bardzo wielu potraw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. spoż. biały, miękki, wilgotny ser o łagodnym smaku, dawniej wytwarzany z mleka bawolic, dziś – z mleka krowiego;
Wiktionary
Mozzarella – włoski ser podpuszczkowy pochodzący z Kampanii.
Ser ten wytwarzany jest ze świeżego mleka bawolic – samic wołu domowego ("Bubalus bubalis"), względnie z mleka krowiego bądź z ich mieszanki. Sprzedawany w postaci niewielkich gomółek o obłym kształcie, zanurzonych w serwatce. Produkt znany ze swej ciągliwości po roztopieniu. Stanowi składnik wielu dań tradycyjnej kuchni włoskiej, m.in. lazanii, sałatki caprese i większości rodzajów pizzy.
Wikipedia
(1.1) Uwielbiam pizzę z mozzarellą i bazylią.
Wiktionary
pelerynka noszona przez wyższe duchowieństwo jako oznaka posiadanej jurysdykcji; mucet
SJP.pl
Mozów ( "Mosau") – wieś sołecka w zachodniej Polsce, w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim, w gminie Sulechów, około 4 km od Sulechowa. Zamieszkiwana przez 342 osoby (stan na 30 czerwca 2025). W latach 1975–1998 zlokalizowana w województwie zielonogórskim.
Wikipedia
ciężka lub wymagająca cierpliwości praca; trud, znój, mordęga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) praca wymagająca ogromnego wysiłku i dużego nakładu cierpliwości
Wiktionary
przym. mozolny
przysł. mozolnie
Wiktionary
(1.1) mordęga
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w północno-wschodniej Rumunii, prawy dopływ Seretu;
Wiktionary
Mo
Wikipedia
państwo w Europie ze stolicą w Kiszyniowie; Republika Mołdawii, Mołdowa (forma o charakterze urzędowym)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Kiszyniowie;
(1.2) geogr. hist. region historyczny na pograniczu Republiki Mołdawii (1.1), Rumunii i Ukrainy;
Wiktionary
Mo
Wikipedia
(1.1) Jadę do Mołdawii zobaczyć Kiszyniów.
(1.2) Mołdawia była przez kilkadziesiąt lat lennem Polski.
Wiktionary
IPA: mɔwˈdavʲja, AS: mou̯davʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Mołdowa ż., Mołdawianin m., Mołdawianka ż., mołdawski m., mołdawit m.
przym. mołdawski
Wiktionary
(1.1) Mołdowa ż.; ofic. Republika Mołdawii
(1.2) Multany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: Mołdawianka
Wiktionary
rzecz. Mołdawianka ż.
Wiktionary
obywatel Mołdawii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Mołdawii
Wiktionary
(1.1) Wystarczy wspomnieć, że w czasie najcięższych walk w 1992 roku Mołdawianie zostawili w zupełnym spokoju kiszyniowskich Rosjan, którzy stanowią połowę ludności miasta.
Wiktionary
IPA: ˌmɔwdaˈvʲjä̃ɲĩn, AS: mou̯davʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. mołdawski m., Mołdawia ż.
:: fż. Mołdawianka ż.
przym. mołdawski
Wiktionary
obywatelka Mołdawii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Mołdawii
Wiktionary
IPA: ˌmɔwdaˈvʲjãŋka, AS: mou̯davʹi ̯ãŋka
Wiktionary
rzecz. mołdawski m., Mołdawia ż.
:: fm. Mołdawianin m.
przym. mołdawski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Rumunii, na Bukowinie;
Wiktionary
Mołdawica (rum. "Moldovița", dawniej pol. "Mołdawica Ruska", rum. "Rușii Moldovița", niem. "Russ Moldawitza") – wieś w Rumunii, w okręgu Suczawa, w gminie Mołdawica. W 2011 roku liczyła 2215 mieszkańców. Jest położona w dolinie Mołdawicy, powyżej Vatra Moldoviței, na południowej Bukowinie (Rumunia).
Wikipedia
przym. mołdawicki
Wiktionary
(1.1) hist. Mołdawica Ruska
Wiktionary
Mołdawin (niem. " Maldewin ") – wieś w północno-zachodniej Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Radowo Małe. Mołdawin jest siedzibą sołectwa do którego należy osada Mołdawinek.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mołdawin, po jej zniesieniu w gromadzie Łosośnica.
Wikipedia
zielony, przezroczysty tektyt używany w jubilerstwie
SJP.pl
Mołdawit ("wełtawit", "wełtawin, vltavín") – rodzaj zielonych, przezroczystych lub przeświecających tektytów występujący głównie w iłach południowych Czech i Moraw.
Wikipedia
związany z Mołdawią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Mołdawii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język urzędowy Mołdawii
Wiktionary
IPA: mɔwˈdafsʲci, AS: mou̯dafsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Mołdawia ż., Mołdawianin m., Mołdawianka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem mołdawskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem mołdawskim
(1.3) spisany, stworzony w języku mołdawskim
Wiktionary
IPA: mɔwˈdafskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: mou̯dafskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
(forma o charakterze urzędowym) państwo w Europie ze stolicą w Kiszyniowie; Mołdawia, Republika Mołdawii
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. seria radzieckich rakiet nośnych;
2. rosyjska marka zegarków
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto na Białorusi
SJP.pl
Mołodeczno ( Маладзечна, "Maładzieczna"; Молодечно, "Mołodieczno") – miasto położone nad Uszą, stolica rejonu w obwodzie mińskim Białorusi, na wschodnich krańcach historycznej Wileńszczyzny.
Siedziba utworzonej w 2014 r. prawosławnej eparchii mołodeczańskiej.
Wikipedia
przestarzale, gwarowo: młoda mężatka, zwłaszcza Ukrainka lub Białorusinka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Kresy. dziewczyna
Wiktionary
(1.1) Któraż mołodyca u nas ciągnie męża za sobą na muzykę?
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, lewy dopływ Wołgi mający swe źródła na wzgórzach Wałdaj w obwodzie twerskim;
Wiktionary
Mołoga (ros. Молога) – lewy dopływ Wołgi mający swe źródła na Wzgórzach Wałdaj w obwodzie twerskim, na terenie Rosji.
U ujścia rzeki znajdowało się miasto Mołoga.
Wikipedia
przym. mołoski
Wiktionary
przestarzałe:
1. młody Kozak;
2. żołnierz kozacki;
3. ktoś odważny, dzielny, zaradny; zuch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) młody Kozak
(1.2) żołnierz kozacki
(1.3) daw. mężczyzna odważny, krzepki
Wiktionary
(1.3) Zakopuje lud roboczy / Bohaterskie głowy, / Na mołojców orle oczy / Sypie żwir surowy.
Wiktionary
przym. mołojecki
Wiktionary
(1.1) zuch, junak
Wiktionary
odnoszący się do mołojca, właściwy mołojcom
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko, np. Wiaczesław Michajłowicz Mołotow (1890-1986), rosyjski polityk komunistyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. koktajl Mołotowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) butelka zapalająca, koktajl Mołotowa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w województwie zachodniopomorskim;
Wiktionary
Mołstowa – rzeka w północno-zachodniej Polsce, płynąca po Pobrzeżu Południowobałtyckim, w województwie zachodniopomorskim, o długości według różnych źródeł od 48,9 km do 57 km i powierzchni dorzecza od 371,5 km² do 377 km²; prawobrzeżny dopływ Regi.
Wikipedia
(1.1) Mołstowa płynie na północny zachód.
Wiktionary
IPA: mɔwˈstɔva, AS: mou̯stova
Wiktionary
rzecz. Mołstówka ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Mołtowo – wieś w woj. zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, gminie Gościno, położona na pograniczu Równiny Białogardzkiej i Równiny Gryfickiej.
Według danych z 30 czerwca 2014 wieś miała 147 stałych mieszkańców.
Wikipedia
mułła;
1. tytuł nadawany duchownemu muzułmańskiemu, znaczący tyle co: mistrz, uczony;
2. muzułmański sędzia, doktor prawa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. w szyizmie: honorowy tytuł teologa lub prawnika muzułmańskiego
Wiktionary
(1.1) Rozmodlony mołła stał w pobliżu mihrabu.
Wiktionary
(1.1) war. mułła
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
(1.2) geogr. adm. gmina w Polsce;
Wiktionary
Mońki – miasto w województwie podlaskim, w powiecie monieckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Mońki. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa białostockiego.
Wikipedia
IPA: ˈmɔ̃ɲci, AS: mõńḱi
Wiktionary
rzecz. Mończanin mos., Mończanka ż.
przym. moniecki, mońkowski
Wiktionary
mieszkaniec Moniek
SJP.pl
mieszkanka Moniek
SJP.pl
przymiotnik od: Mońki; moniecki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Monami, dotyczący Monów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język moński
Wiktionary
rzecz. Mon mos., Monijka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
część składowa różnych tytułów grzecznościowych, np. mości pan, mości książę
SJP.pl
część składowa dawnych tytułów grzecznościowych (skrót słowa: miłość), dziś wyłącznie w staropolskim przysłowiu: pieprzno i szafranno moja mościa panno... (się u nas jada)
SJP.pl
Mo
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Mościejewo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, w gminie Kwilcz.
Wikipedia
zdrobnienie od: most; mostek
SJP.pl
dawniej: mości pan
SJP.pl
zgrubienie od: most
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;
Wiktionary
Mościska ( Мостиська, "Mostyśka") – miasto na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie jaworowskim, na Płaskowyżu Tarnogrodzkim.
Przed 17 lipca 2020 roku siedziba rejonu mościskiego, który został zlikwidowany na skutek decentralizacji.
Miasto królewskie lokowane w 1404 roku, należące do starostwa mościskiego, w 1627 roku leżało w ziemi przemyskiej województwa ruskiego.
Wikipedia
przym. mościski
Wiktionary
→ Mościska (miasto na Ukrainie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Mościsk
Wiktionary
rzecz. Mościska nmos.
Wiktionary
zgrubienie od: most
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: zwrot grzecznościowy wyrażający szacunek; miłościwy
SJP.pl
1. wyścielać, słać
2. usadowić się wygodnie na czymś
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = adm. Ministerstwo Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa;
Wiktionary
(1.1) Środkiem prawnym ochrony powietrza przed zanieczyszczeniami jest rozporządzenie MOŚZNiL z 12 lutego 1990 roku o ochronie powietrza przed zanieczyszczeniami oraz załącznik o dopuszczalnych stężeniach substancji zanieczyszczających powietrze (Dz. U. nr 15 z 1990 r., poz. 92).
Wiktionary
część składowa dawnych tytułów grzecznościowych (skrót słowa: miłość)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) …używany dawniej do tworzenia tytułów grzecznościowych
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: mościć
Wiktionary
1. metalowe, kamienne, ceramiczne lub drewniane naczynie w kształcie odwróconego dzwonu, o wklęsłym, półkolistym dnie służące do rozdrabniania różnych materiałów za pomocą specjalnego tłuczka, pobijaka, stępy;
2. rodzaj broni do prowadzenia ognia o stromej paraboli lotu, pozwalającej razić cele ukryte za naturalnymi lub sztucznymi przeszkodami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. lekka broń artyleryjska ładowana od lufy, umożliwia częsty ostrzał pociskami małego kalibru;
(1.2) kulin. narzędzie kuchenne lub laboratoryjne w postaci ciężkiego naczynia i tłuczka, służące do rozdrabniania czegoś na proszek;
(1.3) daw. gw-pl|Warszawa. twarz
Wiktionary
Moździerz (daw. "miotacz", "miotacz min") – rodzaj działa strzelającego stromotorowo. Termin współcześnie utożsamiany najczęściej z lekkimi działami bez oporopowrotników, o krótkich lufach z gładkim przewodem, ładowanymi odprzodowo. Nie jest to jednak regułą, a pojęcie to (zwłaszcza historycznie) odnosi się do szeregu zróżnicowanych konstrukcji, w tym i do ciężkich dział oblężniczych.
Wikipedia
(1.1) Gęsty ostrzał z moździerzy pomógł osłabić obronę przeciwnika.
(1.2) Jeżeli ziarenka przypraw są za duże, weź moździerz i zetrzyj je.
Wiktionary
IPA: ˈmɔʑd͡ʑɛʃ, AS: moźʒ́eš
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. moździerzyk m.
przym. moździerzowy
Wiktionary
żołnierz obsługujący moździerz
SJP.pl
zdrobnienie od: moździerz
SJP.pl
żołnierz obsługujący moździerz; moździerzowiec
SJP.pl
Możdżanowo (kaszb. "Mòżdżónowò", Mützenow) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Ustka.
Administracyjnie Możdżanowo jest sołectwem.
Stare osiedle. W drugiej połowie XVIII w. działała tu duża kopalnia bursztynu żydowskiego kupca Lieppmanna, wydobywająca surowiec z szybów o głębokości do 23 m. Dziś znajduje się tu jedno z większych w Polsce złóż bursztynu (o zasobności 20-30 t), aktualnie nieeksploatowane.
Wikipedia
Możdżanów – wieś w gminie Sośnie, w powiecie ostrowskim, w województwie wielkopolskim. Liczy około 142 mieszkańców. Położony w Parku Krajobrazowym Dolina Baryczy w rejonie Stawów Możdżanowskich. Niedaleko wsi rośnie jeden z największych dębów Wielkopolski – trzystuletni Dąb Jan o obwodzie 867 cm i wysokości 28 m. Pień dębu posiada u podstawy sporą dziuplę, zabezpieczoną betonową plombą.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wyrostek kości czołowej u zwierząt pustorogich, będący podstawą pochwy rogowej
SJP.pl
Możdżeń – parzysty wyrostek kości czołowej czaszki krętorogich, z którego wyrasta róg.
Możdżeń jest zbudowany z kości, w dolnej części łączy się z kością czołową. W miarę jak rośnie ku górze, powoduje uwypuklenie skóry, osiągając długość kilkunastu centymetrów. Pokrywa go skóra porośnięta włosami, które z czasem zanikają. Nad możdżeniem wyrasta róg.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
partykuła nadająca całej wypowiedzi lub jej części odcień przypuszczenia
SJP.pl
partykuła
(1.1) …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia
(1.2) …stosowana w celu wyrażenia propozycji, rady, prośby
forma czasownika.
(2.1) 3 os. lp. ter. od: móc
Wiktionary
(1.1) Pojadę do Kowalskich, może już wrócili z Egiptu.
(1.2) Może wpadniesz na herbatę?
(1.2) Zaczekajmy może jeszcze piętnaście minut; ona na pewno przyjdzie.
(2.1) Ania może iść do kina, bo mama jej pozwoliła.
(2.1) Każda gra niekooperacyjna w postaci strategicznej może być również przekształcona do postaci ekstensywnej.
(2.1) W nocy może padać śnieg z deszczem.
Wiktionary
IPA: ˈmɔʒɛ, AS: može
Wiktionary
(1.1) możliwe, że
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: możebny
SJP.pl
przestarzale: możliwość
SJP.pl
dawniej: możliwy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Litwie;
Wiktionary
Możejki (lit. Mažeikiai, żmudz. Mažeikē; 1899-1918 Murawiewo) – miasto na północy Litwy przy granicy z Łotwą położone nad rzeką Windawą. Liczba mieszkańców ok. 45,3 tys. (ósme pod względem liczby mieszkańców miasto Litwy). Rejon możejski wchodzi w skład okręgu telszańskiego.
Wikipedia
przym. możejski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. możliwość, możność
Wiktionary
(1.1) Ta łaska cuda czyni przez ludzi w sobie to jest w naturalnym możeniu nikczemnych.
Wiktionary
rzecz. możność ż., możliwość ż.
przym. możliwy
czas. można, móc
Wiktionary
to, co jest możliwe, co da się zrobić
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w miarę możliwości; tak jak tylko się da; jak to tylko możliwe
(1.2) pot. dość dobrze; nie najgorzej
Wiktionary
(1.1) Zrób to możliwie jak najszybciej.
Wiktionary
IPA: mɔʒˈlʲivʲjɛ, AS: možlʹivʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. możliwość ż., umożliwianie n., umożliwienie n.
czas. umożliwiać ndk., umożliwić dk.
przym. możliwy
Wiktionary
(1.2) znośnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: możliwie
SJP.pl
potencjał;
1. zdolności, predyspozycje psychiczne i fizyczne człowieka;
2. zdolność do działania i osiągania jakichś efektów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stan, w którym coś jest możliwe (da się zrealizować)
(1.2) często w lm. umiejętność, predyspozycja, sprzyjające warunki do dokonania czegoś
Wiktionary
(1.1) Pojawiła się możliwość tańszego zakupu tego zestawu, ale nie mieliśmy już pieniędzy.
(1.2) Porozmawiaj z dyrektorką, ona ma duże możliwości i zapewne ci pomoże.
Wiktionary
IPA: mɔʒˈlʲivɔɕt͡ɕ, AS: možlʹivość
Wiktionary
przym. możliwy
czas. móc ndk., umożliwiać ndk.
przysł. możliwie
rzecz. możenie n.
Wiktionary
(1.1) szansa, sposobność, okazja
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: możliwy
SJP.pl
1. dający się wykonać, zrealizować, urzeczywistnić;
2. będący w zakresie czyichś możliwości; dostępny;
3. taki, który może się zdarzyć, zaistnieć;
4. potocznie: znośny, niezły, dość dobry
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który da się zrealizować lub urzeczywistnić
(1.2) pot. akceptowalny
Wiktionary
(1.1) Podwyżki płac są możliwe, ale nie nastąpi to szybko.
(1.2) Sama zaś Julia, która w tym roku po wielu wysiłkach i uruchomieniu wszystkich możliwych znajomości dostała się wreszcie do PWSSP, od dnia inauguracji roku akademickiego przepadła dla Celestyny nieodwołalnie.
Wiktionary
IPA: mɔʒˈlʲivɨ, AS: možlʹivy
Wiktionary
czas. umożliwiać ndk., umożliwić dk., móc
rzecz. możliwość ż., możenie n.
przysł. możliwie
Wiktionary
(1.1) potencjalny, wykonalny, pot. do zrobienia
Wiktionary
modalny czasownik niewłaściwy określający dopuszczalność (np.: Czy można wejść?) albo wykonalność (np.: Ten zegar można naprawić.) czegoś, występujący w zdaniu w połączeniu z bezokolicznikiem; wolno
SJP.pl
czasownik niewłaściwy
(1.1) jest możliwe do wykonania
(1.2) jest dozwolone; pozwala się na coś
forma przymiotnika.
(2.1) ż. M. i W. lp. od: możny
Wiktionary
Można – utwór muzyczny z 2024 roku, wykonywany przez polskich piosenkarzy Nosowską i Błażeja Króla, pochodzący z ich wspólnego albumu studyjnego "Kasia i Błażej". 3 lipca 2024 został wydany przez wydawnictwo Kayax jako pierwszy promujący go singel.
Wikipedia
(1.1) Z perspektywy czasu można powiedzieć, że to było najlepsze rozwiązanie.
Wiktionary
IPA: ˈmɔʒna, AS: možna
Wiktionary
czas. móc ndk.
rzecz. możność ż., możenie n.
Wiktionary
(1.1) da się
(1.2) wolno
Wiktionary
przestarzałe: czasownik modalny "można" wzmocniony partykułą wzmacniającą "-ż", używany w funkcji pytajnej lub wzmocnionej
SJP.pl
dawniej: mocno, silnie, potężnie
SJP.pl
dawny stopień wyższy od przysłówka: możnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: możny; bardziej możny
SJP.pl
człowiek o dużych wpływach, pochodzący z możnego rodu; magnat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. osoba z możnego rodu mająca wpływa na politykę państwa
Wiktionary
(1.1) Wtedy Baltazar przeraził się bardzo i kolor jego twarzy zmienił się, a jego możnowładców ogarnęło zmieszanie.
Wiktionary
rzecz. możnowładza ż.
przym. możnowładczy
Wiktionary
(1.1) wielmoża, magnat
Wiktionary
wpływy polityczne, rządy możnowładców w społeczeństwie feudalnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. władza możnych – wielkich panów
Wiktionary
rzecz. możnowładca m.
Wiktionary
ogół możnowładców, rody magnackie; magnateria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) górna warstwa społeczna w feudalnym społeczeństwie średniowiecznym
Wiktionary
Możnowładztwo – górna warstwa społeczna w feudalnym społeczeństwie średniowiecznym (najwyższa warstwa średniowiecznego rycerstwa zajmująca uprzywilejowaną pozycję w państwie). Obejmowała ona posiadaczy największych majątków ziemskich. Możnowładcy posiadali dostęp (często monopol) do najwyższych urzędów państwowych i kościelnych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) możliwość
(1.2) stpol. moc
Wiktionary
IPA: ˈmɔʒnɔɕt͡ɕ, AS: možność
Wiktionary
czas. można, móc
przym. możny, zamożysty
rzecz. możenie n., możny
Wiktionary
dawniej:
1. mający wielki majątek i duże wpływy; bogaty, potężny;
2. możliwy, dostępny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o dużej mocy i wpływie
(1.2) należący do elity władzy
(1.3) przest. mający znaczny majątek
(1.4) daw. obfity
(1.5) daw. możliwy
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba wpływowa, u władzy
(2.2) przest. osoba bardzo bogata
Wiktionary
(1.1) Czy kojarzysz kogoś możnego w sprawie ewentualnego planowanieanowania rozkładów jazdy PKS dla naszego powiatu?
Wiktionary
IPA: ˈmɔʒnɨ, AS: možny
Wiktionary
rzecz. możność ż., zamożność ż.
przym. zamożny, zamożysty
Wiktionary
(1.1) wpływowy, prominentny, ustosunkowany, ważny, wysoko postawiony
(1.2) prominentny, wysoko postawiony
(1.3) bogaty, zamożny
(2.1) dostojnik, dygnitarz, notabl, prominent, włodarz, VIP; pot. ważniak, ważna szyszka, szycha
(2.2) bogacz, potentat
Wiktionary
Możylinek ("Moehringia") – rodzaj roślin należący do rodziny goździkowatych. Obejmuje ok. 25–29 gatunków występujących w strefie umiarkowanej chłodnej Ameryki Północnej, Azji i Europy. W Polsce rosną dziko dwa gatunki – pospolity możylinek trójnerwowy ("M. trinervia") oraz możylinek mchowaty ("M. muscosa").
Wikipedia
skrót od:
1. mistrzostwa Polski
2. MPEG-Player;
3. Monitor Polski
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik
(1.1) = leśn. metr przestrzenny;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
* niemiecki: (1.1) rm, st
źródła.
== mp (język angielski.) ==
wymowa.
audio|LL-Q1860 (eng)-Arlo Barnes-mp.wav.
znaczenia.
skrót
(1.1) = hand. ekon. market price → cena rynkowa (zmienna)
odmiana.
przykłady.
(1.1) Ribeye steak $20, pork chop $15, lobster mp. → Antrykot 20 $, kotlet schabowy 15 $, homar cena rynkowa.
Wiktionary
[czytaj: em-pe-trzy] plik dźwiękowy zapisany w formacie MP3
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) inform. jeden z formatów kompresji dźwięku;
(1.2) pot. plik zawierający dźwięk skompresowany formatem MP3 (1.1)
(1.3) pot. odtwarzacz plików MP3 (1.1)
Wiktionary
MP3 ( MPEG-1/MPEG-2 Audio Layer 3) – algorytm kompresji stratnej dźwięku zapisanego w postaci sygnału cyfrowego. Popularnie zwany formatem MP3 lub standardem MP3. Jest zdefiniowany przez Internet Engineering Task Force (IETF) w dokumencie RFC 5219 ↓. Ochrona patentowa formatu MP3 w Unii Europejskiej wygasła w 2012, w kwietniu 2017 wygasł ostatni patent chroniący MP3 w Stanach Zjednoczonych. Częściową ochronę zapewniały dwa patenty, które wygasły w 2017. W związku z tym zakończono wydawanie licencji.
Wikipedia
(1.1) Dźwięk zapisany w formacie MP3 zajmie mniej miejsca niż w formacie WAV.
(1.2) Czy twój telefon odtwarza MP3?
(1.3) Pod choinką leżało nowiutkie MP3.
Wiktionary
IPA: ɛ̃m‿pɛ‿ˈṭʃɨ, AS: ẽm‿pe‿ṭšy
Wiktionary
(1.2) empetrójka
(1.3) empetrójka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) inform. kontener multimedialny zawierający zazwyczaj strumień audio i wideo w standardzie MPEG-4;
Wiktionary
(1.1) Wraz z rozwojami technologii informatycznej i telekomunikacyjnej — rosnąca moc obliczeniowa i spadającymi kosztami sprzętu kontener multimedialny 3GP został wyparty przez MP4 celem teoretycznej poprawy jakości.
Wiktionary
symbol megapaskala, jednostki ciśnienia
SJP.pl
skrót od: megaparsek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec literowy
(1.1) = mózgowe porażenie dziecięce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Szacuje się, że w Polsce na MPD cierpi około 20-25 tysięcy dzieci.
Wiktionary
IPA: ɛ̃m‿pɛ‿ˈdɛ, AS: ẽm‿pe‿de
Wiktionary
[czytaj: EMpec] skrót od: Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej
SJP.pl
1. format zapisu danych zawierających obraz i dźwięk;
2. Moving Picture Experts Group, grupa autorów formatu zapisu danych o tej samej nazwie
SJP.pl
Klub Międzynarodowej Prasy i Książki; KMPiK
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Międzynarodowa Prasa i Książka
Wiktionary
(1.1) Światło bijące z księgarni MPiK oblewało jego suche, męskie rysy i zapalało złote błyski w przepastnych oczach.
Wiktionary
skrót od: Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) MPK uruchomiło nową linię autobusową do kampusu.
Wiktionary
IPA: ɛ̃m‿pɛ‿ˈka, AS: ẽm‿pe‿ka
Wiktionary
[czytaj: em-pe-O] skrót od: Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania
Wiktionary
(1.1) Od dwóch lat pracuję w MPO.
Wiktionary
IPA: ɛ̃m‿pɛ‿ˈɔ, AS: ẽm‿pe‿o
Wiktionary
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = księg. mechanizm podzielonej płatności;
Wiktionary
Komputer masowo równoległy, masowe przetwarzanie równoległe ( Massively Parallel Processor, Massively Parallel Processing, MPP) – rodzaj architektury komputerowej, której przeznaczeniem jest jednoczesne przetwarzanie zadań na znacznej liczbie procesorów.
Wikipedia
dziedziczona choroba przemiany materii polegająca na braku enzymu rozkładającego cukry złożone, co powoduje gromadzenie się w organizmie mukopolisacharydów uszkadzających komórki i narządy ciała; mukopolisacharydoza
SJP.pl
skrót
(1.1) = maszynopis
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskiego
(1.1) = Mobilny Punkt Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych
Wiktionary
(1.1) MPSZOK-i przyjmują nieodpłatnie dostarczone we własnym zakresie przez mieszkańców m.st. Warszawy selektywnie zebrane odpady komunalne, w tym odpady niebezpieczne z gospodarstw domowych.
Wiktionary
Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej Wrocław S.A.
SJP.pl
skrót od: Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = adm. Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego;
Wiktionary
1. (w angielszczyźnie brytyjskiej) skrót od: mister;
2. skrót od: monsieur
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego
(1.1) = adm. Ministerstwo Rolnictwa;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɛ̃m‿ˈɛr, AS: ẽm‿er
Wiktionary
skr. MRRR
Wiktionary
(w angielszczyźnie amerykańskiej) skrót od: mister
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. reg. mgła lub drobny, przenikliwy deszcz ograniczający widoczność
Wiktionary
(1.1) szaruga, pomroka
Wiktionary
[czytaj: mrał] wykrzyknik naśladujący mruknięcie kota; mru
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) slang. neol. o wyglądzie: słodki
Wiktionary
IPA: ˈmraɕnɨ, AS: mraśny
Wiktionary
(1.1) słodki
Wiktionary
ang. magnetic resonance imaging, rezonans magnetyczny, obrazowanie metodą magnetycznego rezonansu jądrowego
SJP.pl
skrót od: Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = młodzieżowa rada miasta
Wiktionary
IPA: ɛ̃m‿ɛr‿ˈɛ̃m, AS: ẽm‿er‿ẽm
Wiktionary
[skrót czytany jako całe, odmienne wyrażenie] mierny (ocena szkolna); mrn. (skrót może być zakończony kropką - zgodnie z regułą, lub nie - zgodnie ze zwyczajem)
SJP.pl
[skrót czytany jako całe, odmienne wyrażenie] mierny (ocena szkolna); mrn (skrót może być zakończony kropką - zgodnie z regułą, lub nie - zgodnie ze zwyczajem)
SJP.pl
matrycowy (informacyjny) kwas rybonukleinowy; iRNA
SJP.pl
mRNA (od ang. "messenger RNA"), informacyjny RNA, matrycowy RNA, przekaźnikowy RNA – rodzaj kwasu rybonukleinowego (RNA), którego funkcją jest przenoszenie informacji genetycznej o sekwencji poszczególnych polipeptydów z genów do aparatu translacyjnego. Tak jak wszystkie rodzaje RNA, mRNA powstaje na matrycy DNA podczas transkrypcji.
Wikipedia
dotyczący Mroczy, miasta w województwie kujawsko-pomorskim; mrotecki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. mrok
Wiktionary
(1.1) W gęstej mroczy zahukała sowa.
Wiktionary
rzecz. mroczek mzw./mrz., mroczki lm nm., mroczkowate lm nm., mroczność ż.
czas. mroczeć ndk., mrocznieć ndk., mroczyć się ndk.
przym. mrocznawy, mroczny
przysł. mrocznawo, mrocznie, mroczno
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Mrocza (niem. "Mrotschen") – miasto w Polsce w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Mrocza. Według danych GUS z 1 stycznia 2025 r. Mrocza liczyła 4072 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˈmrɔt͡ʃa, AS: mroča
Wiktionary
nietoperz występujący w Polsce
SJP.pl
Mroczak ("Vespertilio") – rodzaj ssaków z podrodziny mroczków (Vespertilioninae) w obrębie rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).
Wikipedia
mieszkaniec Mroczy (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Mroczy (miasta w Polsce)
SJP.pl
nietoperz obejmujacy ok. 320 gatunków, zamieszkujący wszystkie kontynenty;owadożerny;w Polsce chroniony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Eptesicus|Rafinesque|ref=tak., rodzaj ssaków z rodziny mroczkowatych;
(1.2) pot. zool. nietoperz z rodzaju mroczków (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) med. zaburzenie wzroku z migotaniem i błyskami
(2.2) rzad. zdrobn. od: mrok
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Sporadycznie znajduje się mroczki w dziuplach drzew.
(1.2) Udało mi się zrobić zdjęcie mroczkowi na strychu w Zebrzydowicach.
Wiktionary
rzecz. mrok mrz., mrocz ż., mroczki lm nm., mroczkowate lm nm., mroczność ż.
czas. mroczeć ndk., mrocznieć ndk., mroczyć się ndk.
przym. mrocznawy, mroczny
przysł. mrocznawo, mrocznie, mroczno
Wiktionary
Mroczenko – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nowomiejskim, w gminie Grodziczno.
Na przełomie XVI i XVII wieku należało do dóbr stołowych biskupów chełmińskich.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Gdybym miał kocura, nazwałbym go Mroczesławem.
Wiktionary
Mroczesław z małżonką; Mroczesławowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mroczesława lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nietoperz obejmujacy ok. 320 gatunków, zamieszkujący wszystkie kontynenty;owadożerny;w Polsce chroniony
SJP.pl
nietoperz obejmujacy ok. 320 gatunków, zamieszkujący wszystkie kontynenty;owadożerny;w Polsce chroniony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Vespertilioninae|Gray|ref=tak., podrodzina nietoperzy z rodziny mroczkowatych;
(1.2) syst. zool. nazwa systematyczna|Eptesicini|ref=tak., plemię nietoperzy z rodziny mroczkowatych;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: mroczek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Do podrodziny mroczków zalicza się także nietoperze z plemięemienia karliki.
Wiktionary
rzecz. mrocz ż., mroczek mzw./mrz., mroczkowate lm nm., mroczność ż.
czas. mroczeć ndk., mrocznieć ndk., mroczyć się ndk.
przym. mrocznawy, mroczny
przysł. mrocznawo, mrocznie, mroczno
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
podrząd nietoperzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Vespertilioniformes|ref=tak., podrząd ssaków z rzędu nietoperzy;
Wiktionary
Mroczkokształtne (Yangochiroptera) – podrząd ssaków z rzędu nietoperzy (Chiroptera).
Wikipedia
(1.1) Do mroczkokształtnych należą trzy nadrodziny.
Wiktionary
rodzina ssaków z rzędu nietoperzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Vespertilionidae|Gray|ref=tak., rodzina ssaków z rzędu nietoperzy;
Wiktionary
Mroczkowate (Vespertilionidae) – kosmopolityczna rodzina ssaków z podrzędu mroczkokształtnych (Vespertilioniformes) w obrębie rzędu nietoperzy (Chiroptera), bardzo szeroko rozprzestrzeniona na całym świecie.
Wikipedia
(1.1) Podczas lotu mroczkowate posługują się echolokacją.
Wiktionary
rzecz. mrocz ż., mroczek mzw., mroczki lm nm.
Wiktionary
o cechach mroczkowatych (rodzina nietoperzy)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzina motyli
SJP.pl
Mr
Wikipedia
o cechach mrocznicowatych (rodzina motyli)
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówków: mroczno, mrocznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: mroczny
SJP.pl
przysłówek
(1.1) jak w mroku
Wiktionary
Mroczno – wieś w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nowomiejskim, w gminie Grodziczno.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mroczno. W latach 1975–1998 wieś położona była w województwie toruńskim.
Siedziba parafii i największa miejscowość w gminie. Do 1954 roku istniała gmina Mroczno.
Wikipedia
(1.1) Na podeście schodków było ciasno, duszno i mroczno. Ciemność rozjaśniał tylko nikły blask przebijający szparą pod drzwiami.
Wiktionary
rzecz. mroczek mzw./mrz., mrocz ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest mroczne; cecha tych, którzy są mroczni
Wiktionary
przym. mroczny
przysł. mrocznie
rzecz. mroczek mzw./mrz., mrok mrz., mrocz ż.
Wiktionary
1. pogrążony w mroku, ciemny, słabo oświetlony;
2. groźny, tragiczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pogrążony w mroku
(1.2) przen. przepełniony cierpieniem, pełen tragizmu, smutku, grozy
Wiktionary
(1.1) Po dłuższej chwili weszliśmy do gęstego i mrocznego lasu.
(1.2) Po śmierci dziecka nie mogła się pozbyć mrocznych myśli.
Wiktionary
IPA: ˈmrɔt͡ʃnɨ, AS: mročny
Wiktionary
rzecz. mrok m., mroczek m., mroczenie n., zamroczenie n., mroczność ż.
przysł. mrocznie, mroczno
czas. mrocznieć ndk., mroczyć (się) ndk., zamroczyć dk.
Wiktionary
(1.1) ciemny
(1.2) ponury
Wiktionary
przesłaniać, zaciemniać
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zmierzch, ciemność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) brak wystarczającej jasności, światła, ciemna szarość, która pojawia się po zachodzie słońca, zgaszeniu światła lub wypełnia słabo oświetlone miejsca
(1.3) przen. ciemne, złe strony charakteru, życia, historii, dziejów
Wiktionary
Mrok – piąty i zarazem ostatni album studyjny zespołu O.N.A., wydany 29 października 2001 roku.
Płyta charakteryzuje się znacznie cięższym brzmieniem oraz inspiracjami czerpanymi z muzyki industrialnej.
Nagrania dotarły do 4 miejsca listy OLiS w Polsce i uzyskały status złotej płyty.
Wikipedia
(1.1) Mrok szary poczynał zalegać ulice, a chmura nad miastem zwieszona, milcząca (…)
(1.2) Teraz, gdy w te mroki lat dawnych się wpatruję, coraz mi więcej rzeczy na pamięć przychodzi, które jakby mgłą były okryte.
(1.3) Pod krzyżem zgięta — w mroku rozpaczy / na ostrych głazach dusza się krwawi (…)
(1.3) (…) stworzył poeta jeden z najpotężniejszych, jakie zna literatura, symboli błądzeń duszy w mroku niewiedzy (…)
Wiktionary
IPA: mrɔk, AS: mrok
Wiktionary
rzecz. mroczek mzw./mrz., pomroka ż., zamroczenie n., mroczność ż., zmrok m.
czas. mrocznieć ndk., mroczyć ndk., zamroczyć dk.
przym. mroczny
przysł. mrocznie
Wiktionary
(1.1) zmierzch, zmrok, szarówka, ciemność, cień; pot. ciemnica; przest. ćma
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. meteorol. chmura deszczowa
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk mrokiew
Wiktionary
zmierzch, ciemność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. meteorol. chmura deszczowa
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk mrokew
Wiktionary
Mrokocin – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Kamieniec Ząbkowicki.
Wikipedia
Krzysztof Celestyn Mrongowiusz (1764-1855) - duchowny ewangelicki, filozof, językoznawca, tłumacz i edytor; Mrągowiusz
SJP.pl
dotyczący Mroczy, miasta w województwie kujawsko-pomorskim; mrocki
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. mała mrówka
Wiktionary
rzecz. mrowiec mzw., mrowiecznik mrz.
Wiktionary
1. wielka ilość, liczba kogoś lub czegoś; mnóstwo;
2. mrowienie, lekkie dreszcze; ciarki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wielka ilość, liczba czegoś lub kogoś, zwłaszcza gdy widziane z daleka
Wiktionary
IPA: ˈmrɔvʲjɛ, AS: mrovʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. mrówka ż., mrowisko n., mrowienie n., mrówkowanie n.
czas. mrowić się, mrowić ndk.
przym. mrówczy, mrówkowy, mrowiskowy
Wiktionary
(1.1) mnóstwo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Bukowina, Śląsk Cieszyński. ent. mrówka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. mrowiecznik mrz., mrowieczka ż., mrowiczka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. mała mrówka
Wiktionary
rzecz. mrowiec mzw., mrowiecznik mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ent. mrowisko
Wiktionary
rzecz. mrowiec mzw., mrowiczka ż., mrowieczka ż.
Wiktionary
mrowić się - o wielkiej liczbie ludzi, zwierząt: poruszać się w różne strony; roić się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) uczucie przypominające wędrowanie mrówek po ciele
Wiktionary
(1.1) Chwyciła go za rękę i uścisnęła, uśmiechając się przy tym w taki sposób, że znów poczuł mrowienie w plecyecach.
Wiktionary
rzecz. mrowie n., mrówka nmos./ż.
Wiktionary
Mrowino – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Rokietnica.
Wikipedia
1. kopiec zbudowany z ziemi, kawałków kory, igieł drzew itp. będący gniazdem mrówek;
2. skupisko mrówek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ent. gniazdo budowane przez owady z rodziny mrówkowatych;
(1.2) przen. zgromadzenie ludzi, zbiorowisko
Wiktionary
Mr
Wikipedia
(1.1) Mrówki budują mrowiska.
(1.2) Dlaczego przy wejściu jest takie mrowisko? Za darmo coś rozdają?
Wiktionary
IPA: mrɔˈvʲiskɔ, AS: mrovʹisko
Wiktionary
rzecz. mrówka ż., mrowie n., mrówkowanie n.
czas. mrowić się, mrowić ndk.
przym. mrówkowy, mrowiskowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk mrowiecznik
(1.2) mrowie
Wiktionary
potocznie: wielopiętrowy blok mieszkalny; mrówkowiec
SJP.pl
przymiotnik od: mrowisko
SJP.pl
mrowiszczak mrówkomirek - gatunek owada prostoskrzydłego z rodziny mrowiszczakowatych
SJP.pl
mrowić się - o wielkiej liczbie ludzi, zwierząt: poruszać się w różne strony; roić się
SJP.pl
czasownik
(1.1) doznawać uczucia przypominającego wędrowanie mrówek po ciele
Wiktionary
(1.1) Musiało go mrowić; liczni pacjenci zgłaszali, że na tym etapie procesu pojawia się mrowienie.
Wiktionary
rzecz. mrowie n., mrowisko n., mrówka nmos./ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: mróz; mrozik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: mróz
(1.2) niewielki mróz
(1.3) pot. niewielki szron
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Luty już się skończył, dzień był pogodny, rannym mrozkiem wymiecione ulice, wszędzie suchą nogą przejść można było.
Wiktionary
rzecz. mrozowisko n., mróz mrz., mrozik mrz., mrożenie n., odmrożenie n., zamrażanie n., zmrażanie n., zamrożenie n.
czas. mrozić ndk., odmrozić dk., odmrażać ndk., zmrozić dk., zmrażać ndk., zamrozić dk., zamrażać ndk., mierzić ndk.
przym. mrozowy, mroźny
przysł. mroźno
Wiktionary
(1.2) mrozik
(1.3) mrozik
Wiktionary
mieszkaniec Mrozów (miasta lub wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Mrozów (miasta lub wsi w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Mrozy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: mróz; mrozek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: mróz
(1.2) niewielki mróz
(1.3) pot. niewielki szron
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Jest mały mrozik, ale i tak się przejdziemy.
Wiktionary
rzecz. mrozowisko n., mróz mrz., mrozek mrz., mrożenie n., odmrożenie n., zamrażanie n., zmrażanie n., zamrożenie n.
czas. mrozić ndk., odmrozić dk., odmrażać ndk., zmrozić dk., zmrażać ndk., zamrozić dk., zamrażać ndk., mierzić ndk.
przym. mrozowy, mroźny
przysł. mroźno
Wiktionary
(1.2) mrozek
(1.3) mrozek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
w gwarze środowiskowej: płyn mrożeniowy stosowany przy głębieniu szybów do zamrażania kurzawki lub wody w skałach silnie zawodnionych
SJP.pl
1. przenikać, przejmować chłodem;
2. powodować przemarznięcie roślin;
3. poddawać coś działaniu niskiej temperatury;
4. pozbawiać pewności siebie lub odwagi
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zmrozić)
(1.1) przenikać mrozem, chłodem
(1.2) powodować zamrażanie; mocno ochładzać
(1.3) odbierać odwagę; zabierać pewność siebie
czasownik zwrotny niedokonany mrozić się (dk. zmrozić się)
(2.1) stawać się chłodniejszym
Wiktionary
czas. mierzić
przysł. mroźno
przym. mroźny, mrozowy
rzecz. mrozik mrz., mrozek mrz., mrożenie n., mrożonka ż., mróz mrz.
Wiktionary
(1.1) chłodzić, ziębić
(1.2) zamrażać
(1.3) blokować, straszyć
(2.1) zamrażać się
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzymiotnikowy od|mrozoodporny.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. mrozoodporny
Wiktionary
odporny na mróz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odporny na mróz
Wiktionary
(1.1) Jest całkowicie mrozoodporna i nie ma specjalnych wymagań co do żyzności gleby, ważne natomiast aby była ona stale wilgotna.
Wiktionary
rzecz. mrozoodporność ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zagłębienie terenu, gdzie gromadzi się nocą mroźne powietrze; kotlina mrozowa
SJP.pl
Mrozowisko, zastoisko mrozowe – powierzchnia terenu, na której gromadzi się ciężkie, zimne powietrze, przy czym jego odpływ jest utrudniony, co sprzyja częstym przymrozkom. Takim miejscem może być obniżenie terenu lub polana leśna. Niższa temperatura powietrza, gleby oraz częste przymrozki powodują opóźnienie wzrostu i rozwoju roślin w danym miejscu. W obszarach leśnych mrozowiska są trudne do odnowienia i zalesienia.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
odnoszący się do mrozu; spowodowany przez mróz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do mrozu, związany z mrozem
Wiktionary
(1.1) W trakcie zlodowacenia podlaskiego dominowało wietrzenie mrozowe, denudacja a następnie sedymentacja osadów rzecznych.
Wiktionary
rzecz. mrozowisko n., mróz mrz., mrozek mrz., mrozik mrz., mrożenie n., odmrożenie n., zamrażanie n., zmrażanie n., zamrożenie n.
czas. mrozić ndk., odmrozić dk., odmrażać ndk., zmrozić dk., zmrażać ndk., zamrozić dk., zamrażać ndk., mierzić ndk.
przym. mroźny
przysł. mroźno
Wiktionary
temperatura powietrza poniżej zera (w skali Celsjusza); okres, w którym panuje taka temperatura
SJP.pl
Mrozy – miasto w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Mrozy.
Administracyjnie na terenie Mrozów utworzono trzy sołectwa: "Mrozy", "Mrozy Południe", "Mrozy Wola".
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa siedleckiego.
Wikipedia
pomieszczenie do przechowywania zamrożonej żywności; mrożnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce przechowywania zamrożonych artykułów spożywczych
Wiktionary
przym. mroźny
Wiktionary
używany do mrożenia
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówków: mroźno, mroźnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: mroźny
SJP.pl
przysłówek
(1.1) tak, jak przy ujemnych temperaturach, bardzo zimno
Wiktionary
(1.1) W lutym będzie tak mroźno jak w styczniu.
Wiktionary
IPA: ˈmrɔʑnɔ, AS: mroźno
Wiktionary
rzecz. mrozik mrz., mrozek mrz., mróz m., mrożenie n., zamrażanie n., odmrożenie n., odmrażanie n., rozmrażanie n., rozmrożenie n., przymrozek m., mrożonka ż.
czas. mrozić ndk., zamrażać ndk., zamrozić dk., odmrażać ndk., odmrozić dk., rozmrażać ndk., rozmrozić dk.
przym. mroźny, mrozowy
przysł. mroźnie
Wiktionary
(1.1) mroźnie, lodowato
Wiktionary
uczucie dojmującego zimna, przenikanie mrozem
SJP.pl
bardzo zimny, lodowaty, przenikający mrozem
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przejmująco zimny
Wiktionary
(1.1) Nadeszła zima surowa i mroźna. Zamarzły wody.
Wiktionary
IPA: ˈmrɔʑnɨ, AS: mroźny
Wiktionary
rzecz. mrozik mrz., mrozek mrz., mróz m., mroźnia ż., mrożonka ż.
czas. mrozić ndk.
przysł. mroźnie, mroźno
przym. mrozowy
Wiktionary
(1.1) srogi, surowy, lodowaty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mrozić.
Wiktionary
IPA: mrɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: mrožẽńe
Wiktionary
czas. mierzić, mrozić ndk.
rzecz. mrozik mrz., mrozek mrz., mrożonka
przysł. mroźno
przym. odmrożeniowy, mrozowy
Wiktionary
podwójna rura, którą przepływa płyn zamrażający przy głębieniu szybów sposobem zamrażania; rura mrożeniowa
SJP.pl
taki jak u Sławomira Mrożka, charakterystyczny dla Sławomira Mrożka
SJP.pl
pomieszczenie do przechowywania zamrożonej żywności; mroźnia
SJP.pl
zamrożony produkt spożywczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. zamrożony produkt spożywczy
Wiktionary
Mrożonka – zamrożony produkt żywnościowy mrożony w temperaturach od –25 do –40 °C, przeznaczony do długotrwałego przechowywania w temperaturach ok. –18 °C, w których zahamowany jest proces jełczenia tłuszczów i niemal całkowicie wstrzymany jest rozwój drobnoustrojów. Często są to konfekcjonowane warzywa albo owoce, także ryby albo mięso, jak również gotowe zamrożone sałatki albo przetwory mączne (np. pierogi).
Wikipedia
rzecz. mróz m., mrożenie n., zamrażanie n., odmrożenie n., odmrażanie n., rozmrażanie n., rozmrożenie n., przymrozek m.
czas. mrozić ndk., zamrażać ndk., zamrozić dk., odmrażać ndk., odmrozić dk., rozmrażać ndk., rozmrozić dk.
przym. mroźny
przysł. mroźnie, mroźno
Wiktionary
zamrożony produkt spożywczy
SJP.pl
1. przenikać, przejmować chłodem;
2. powodować przemarznięcie roślin;
3. poddawać coś działaniu niskiej temperatury;
4. pozbawiać pewności siebie lub odwagi
SJP.pl
1. przenikać, przejmować chłodem;
2. powodować przemarznięcie roślin;
3. poddawać coś działaniu niskiej temperatury;
4. pozbawiać pewności siebie lub odwagi
SJP.pl
wykrzyknik oznaczający mruczenie; mrau
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego
(1.1) = adm. Ministerstwo Rozwoju Regionalnego;
Wiktionary
IPA: ɛ̃m‿ɛr‿ˈɛr, AS: ẽm‿er‿er
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja wyrażająca dźwięk mruczenia głównie kota, ale też i maszyny, człowieka
Wiktionary
(1.1) — Mrrr. — A co nowego w świecie. — Mrrr. — A w tym roku lato ładne. — Mrrr. I tak mruczeli jeden do drugiego, aż wchodziła Węglarzowa, i wtedy obaj wiedzieli, że to koniec męskiej rozmowy.
Wiktionary
IPA: mrr, AS: mrr
Wiktionary
rzecz. mruczenie n., mruczek m., Mruczek m., Mruczka ż., mruczando n., mruczanka ż., pomruk m.
czas. mruczeć, zamruczeć, pomruczeć, pomrukiwać
wykrz. mru-mru, mru
przysł. mruczando
Wiktionary
(1.1) mru-mru, mru
Wiktionary
(w angielszczyźnie brytyjskiej) skrót od: mistress
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(w angielszczyźnie amerykańskiej) skrót od: mistress
SJP.pl
wykrzyknik naśladujący mruczenie kota; mrau
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja naśladująca odgłos mruczącego kota
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: mru, AS: mru
Wiktionary
wykrz. mrrr
Wiktionary
(1.1) mrrr, mru-mru
Wiktionary
śpiew z zamkniętymi ustami, stosowany zwykle w utworach chóralnych; mormorando; murmurando
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) żart. mruczenie kota
(1.2) mruczenie człowieka, nucenie melodii
(1.3) żart. niski, zmysłowy sposób mówienia
(1.4) żart. mot. warkot silnika
przysłówek
(2.1) w stylu mruczanda (1.1-4)
Wiktionary
(1.1) Podobne tygrysiątka grasowały też w Wielkiej Brytanii. Jednego nawet udało nam się złapać i oswoić. Ileż to radości i mruczanda dostarczył ten pieścianik!
(1.2) Byliśmy wtedy taką zgraną paką, że rozumieliśmy się na mruczando.
(1.3) — Opowiadaj, co u ciebie… — aksamitny tembr głosu zawodowego spikera potrafił przejść w zmysłowe mruczando.
(1.4) Siedział w samochodzie na podjeździe, wsłuchując się w mruczando silnika, gdy ktoś zastukał w szybę.
(2.1) Zabawiał nas, czasem zdarzało mu się nawet mówić wiersze; zwłaszcza dość często powtarzał mruczando przetłumaczony przez siebie monolog z Hamleta (…).
Wiktionary
rzecz. mruk mrz., Mruczek mzw., mrukliwość ż. mruczanka ż.
czas. mruczeć, mruknąć
przym. mrukliwy
przysł. mrukliwie
wykrz. mrrr
Wiktionary
(1.2) mormorando, murmurando
Wiktionary
piosenka nucona bez słów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) piosenka bez słów, ale z mruczeniem
Wiktionary
rzecz. Mruczek mzw., mruczando n.
wykrz. mrrr
przysł. mruczando
Wiktionary
zdrobnienie od: mruk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: mruk
Wiktionary
wykrz. mrrr
czas. mruczeć
rzecz. mruk mos.
Wiktionary
cichy, niski, przeciągły dźwięk wydawany zwłaszcza przez kota; pomruk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mruczeć.
Wiktionary
Mr
Wikipedia
czas. mruczeć ndk., mruknąć dk.
rzecz. mruknięcie n., Mruczek m., mrukliwość ż.
wykrz. mrrr
Wiktionary
czasownik niedokonany (dk. mruknąć)
(1.1) zazwyczaj o kocie: wydawać cichy, niski, przeciągły dźwięk
(1.2) pot. mówić cicho, niewyraźnie
(1.3) gw-pl|Warmia, Mazury. o krowie: ryczeć
Wiktionary
(1.1) Kot mruczy na moich kolanach.
(1.2) Urwała, ujrzawszy, że Hania z dezaprobatą kiwa głową i cicho mruczy.
(1.2) Siedziało dwóch takich typów spod ciemnej gwiazdy w karczmie i coś tam mruczeli niespokojnie.
Wiktionary
IPA: ˈmrut͡ʃɛt͡ɕ, AS: mručeć
Wiktionary
rzecz. mruczando n., mruczenie n., mruczek m., pomrukiwanie n., Mruczek mzw., mruk m., mrukliwość ż.
czas. zamruczeć dk., pomruczeć dk.
wykrz. mrrr
przysł. mruczando
Wiktionary
(1.2) mamrotać
(1.3) ryczeć
Wiktionary
zdrobnienie od: mruk
SJP.pl
dawniej: mrukliwy, mruczący; mruczny
SJP.pl
dawniej: mrukliwy, mruczący; mruczliwy
SJP.pl
pieszczotliwie: kot; kiciuś, kituś, kocina, kicia, kizia, kociak
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mrugać.
Wiktionary
IPA: mruˈɡãɲɛ, AS: mrugãńe
Wiktionary
czas. mrugać ndk., mrugnąć dk., pomrugać dk., zamrugać dk.
rzecz. mruganka ż., mrugnięcie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzecz migotliwa
Wiktionary
rzecz. mruganie n.
czas. mrugać
Wiktionary
(1.1) błyskotka
Wiktionary
dawniej:
1. górna powieka;
2. mruganie
SJP.pl
1. poruszać szybko powiekami;
2. świecić nierównym, przerywanym światłem
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. mrugnąć)
(1.1) wykonywać szybkie ruchy powiekami
(1.2) przen. świecić nieregularnym, przerywanym światłem
(1.3) przen. pot. szybko świecić światłami samochodu
Wiktionary
(1.1) Mrugał nerwowo, bo coś mu wpadło do oka.
(1.1) We śnie nie mrugamy oczami.
(1.1) Nie umiem (…) mrugać w noc ciemną.
(1.2) Była piękna noc, księżyca nie było widać, tylko gwiazdy mrugały do nas z nieba.
(1.3) Inni kierowcy nieustannie mi mrugali, więc coś musiało być nie tak z moim samochodem.
Wiktionary
IPA: ˈmruɡat͡ɕ, AS: mrugać
Wiktionary
rzecz. mruganka ż., mruganie n., mrugnięcie n.
czas. mrugnąć dk.
Wiktionary
(1.2) migotać, błyskać, migać
(1.3) migać
Wiktionary
1. poruszać szybko powiekami;
2. świecić nierównym, przerywanym światłem
SJP.pl
1. poruszyć szybko powiekami
2. zaświecić nierównym, przerywanym światłem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mrugnąć.
Wiktionary
czas. mrugnąć, mrugać
rzecz. mruganie n.
Wiktionary
1. poruszyć szybko powiekami
2. zaświecić nierównym, przerywanym światłem
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. mrugać)
(1.1) dokonany od|mrugać.
Wiktionary
(1.1) – Zapomniałem. – Trzy Kawki mrugnął do Geralta. Dziewczęta dbają o linię
(1.1) Tosiek objął plecy matki i spoza jej głowy mrugnął porozumiewawczo do Marty.
Wiktionary
IPA: ˈmruɡnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: mrugnõńć
Wiktionary
rzecz. mruganie n., mrugnięcie n.
czas. mrugać
Wiktionary
potocznie: osoba małomówna i nietowarzyska; milczek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba małomówna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: mruk, AS: mruk
Wiktionary
rzecz. mruknięcie n.
:: zdrobn. mruczek m.
czas. mruczeć, mruknąć
przysł. mrukliwie, mruczando
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) rzad. mrukliwy, mrukowaty
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób mrukliwy
Wiktionary
rzecz. mruczando n., mrukliwość ż., mruk m.
przym. mrukliwy
przysł. mruczando
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: mrukliwie
SJP.pl
1. skłonność do milczenia, nieodzywania się; milczkostwo, małomówność, milczkowatość, milkliwość;
2. skłonność do mówienia półgębkiem z powodu braku ochoty do rozmowy, złego nastroju lub niechętnego stosunku do kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest mrukliwe; cecha tych, którzy są mrukliwi
Wiktionary
rzecz. mruczando n., mruk m., mrukowatość ż., mruczenie n.
czas. mruczeć ndk.
przym. mrukliwy, mrukowaty
przysł. mrukliwie, mruczando
Wiktionary
(1.1) małomówność, burkliwość, milczkowatość, milkliwość, mrukowatość
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: mrukliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posępny, marudzący, zrzędliwy
Wiktionary
(1.1) Pozostawał zatem Han Solo. Corwi słyszała, że przemytnik i nieformalny rebeliant bywa mrukliwy, i nie była zachwycona, że Han został jej jako jedyna opcja, ale musiała spróbować.
Wiktionary
przysł. mrukliwie, mruczando
rzecz. mruczando n., mrukliwość ż.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) dokonany od|mruczeć.
Wiktionary
(1.1) A ten co tu, do cholery, robi? – mruknął pod nosem Włodas.
(1.1) Ryza papieru, którą wręczył mi gość, zaskoczyła mnie bardziej, niż jego zdziwił widok mojego ciała sauté. Mimo to wzięłam pakunek w ręce, a on poklepał mnie po pośladkach i mruknął: – Takie dupsko to rozumiem!
Wiktionary
IPA: ˈmruknɔ̃ɲt͡ɕ, AS: mruknõńć
Wiktionary
rzecz. mruczenie n., mruk mos., mruczando n.
przysł. mruczando
Wiktionary
potocznie: małomówny i nietowarzyski; burkliwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mrużyć.
Wiktionary
czas. zmrużać
Wiktionary
błona mrużna - u zwierząt: błona zasłaniająca oko niezależnie od powiek; migotka
SJP.pl
1. przymykać powieki, zasłaniać oczy powiekami;
2. mrużyć się - (o oczach, powiece) przymykać się
SJP.pl
czasownik
(1.1) (o powiece) przymykać
czasownik zwrotny mrużyć się
(2.1) (o powiece) przymykać się
Wiktionary
(1.1) Puchała popatrzył groźnie na Włodasa, mrużąc przy tym krzaczaste brwi, i podał papier oficerowi.
Wiktionary
czas. zmrużać
rzecz. zmrużek mzw./mrz.
Wiktionary
potocznie: mrugać
SJP.pl
gwarowo: mrugnąć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. powieka oka
Wiktionary
czas. mrygać
Wiktionary
roślina z rodziny psiankowatych
SJP.pl
Mrzechlina, pieczennik ("Cestrum" L.) – rodzaj roślin z rodziny psiankowatych. Obejmuje 175 gatunków występujących w ciepłych tropikalnych regionach Ameryki, od południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych (Floryda, Teksas) po południe i część środkową Chile (region Bíobío – "C. parqui"). Wszystkie części rośliny są trujące. Spożycie powoduje bardzo poważne zapalenie żołądka i jelit. Rośliny są trujące także dla koni, bydła i owiec. Kwiaty zapylane są przez kolibry i owady, zwłaszcza ćmy.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Mrzezino ( Mrzezëno, Mrzeżëno lub też Brzeżëno, Bresin, Merezina, inne nazwy: Mrzezin, Mneszyna, Mresyna) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Puck. Leży na Kępie Puckiej i przy linii kolejowej nr 213 Reda-Hel, ze stacją Mrzezino. Ma status sołectwa.
Wikipedia
tracić życie; umierać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) książk. umierać, tracić życie
Wiktionary
rzecz. marcie n., mór mrz.
czas. zemrzeć dk., pomrzeć dk., umrzeć dk., wymrzeć dk.
skr. zm.
Wiktionary
(1.1) konać, umierać; eufem. odchodzić
Wiktionary
rodzaj sieci rybackiej; mrzeżna, dryga, drygawica, drygubica
SJP.pl
rodzaj sieci rybackiej; mrzeża, dryga, drygawica, drygubica
SJP.pl
kąpielisko nad polskim Bałtykiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. osada rybacka w województwie zachodniopomorskim;
Wiktionary
Mr
Wikipedia
(1.1) Mrzeżyno jest miejscowością wypoczynkową.
(1.1) Główną ulicą Mrzeżyna jest aleja Tysiąclecia Państwa Polskiego.
(1.1) W Mrzeżynie znajduje się ujście rzeki Regi.
Wiktionary
IPA: mʒɛˈʒɨ̃nɔ, AS: mžežỹno
Wiktionary
przym. mrzeżyński
rzecz. Mrzeżynianin m., Mrzeżynianka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Mrzeżyno
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od Mrzeżyno
Wiktionary
IPA: mʒɛˈʒɨ̃j̃sʲci, AS: mžežỹĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Mrzeżyno
Wiktionary
1. marzenie, nierealny pomysł; urojenie, złudzenie;
2. mrzonka pierzak - gatunek ćmy z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pomysł, zamiar niemożliwy do urzeczywistnienia
Wiktionary
Mrzonka – polski film obyczajowy z 1985 roku na podstawie opowiadania Antoniego Słonimskiego pt. "Jak to było naprawdę". Zdjęcia kręcono w Warszawie.
Wikipedia
IPA: ˈmʒɔ̃nka, AS: mžõnka
Wiktionary
przym. mrzonkowaty, mrzonkowy
Wiktionary
(1.1) marzenie, urojenie, złudzenie, utopia
Wiktionary
rzadko: mający cechy mrzonki, nierealny
SJP.pl
mrzygłodek czarnuch - gatunek chrząszcza z rodziny czarnuchowatych
SJP.pl
Mr
Wikipedia
przymiotnik od: Mrzygłód
SJP.pl
roślina zielna z rodziny kapustowatych
SJP.pl
Zobacz też: Mrzygłód w innych znaczeniach tej nazwy.
Mrzygłód – wieś (dawniej miasto) w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Sanok. Ma status sołectwa. Leży nad rzeką San.
Mrzygłód, jako Tyrawa uzyskał lokację miejską w 1425, zdegradowany w 1934. W okresie 1431–1772 miasto królewskie. Mrzygłód obecnie to unikalny zespół zabudowy oddający w miniaturze układ przestrzenny średniowiecznego miasta.
Wikipedia
chrząszcz z rodziny skórników
SJP.pl
duża mrówka
SJP.pl
pieszczotliwie: mrówka; mróweczka, mróweńka
SJP.pl
sól lub ester kwasu mrówkowego
SJP.pl
sól lub ester kwasu mrówkowego
SJP.pl
Mrówczany (metaniany) – sole lub estry kwasu mrówkowego.
Wikipedia
epifityczny krzew z rodziny marzanowatych, produkujący kolczaste bulwy zamieszkiwane przez mrówki
SJP.pl
1. dotyczący mrówek, zrobiony przez mrówki;
2. przenośnie: żmudny, mozolny, wytrwały
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla mrówki; dotyczący, odnoszący się do mrówki
Wiktionary
IPA: ˈmruft͡ʃɨ, AS: mrufčy
Wiktionary
rzecz. mrówka ż., mrówa ż., mróweczka ż., mrowie n., mrówkowanie n., mrównik mzw.
przym. mrówkowy
przysł. mrówczo
Wiktionary
śmiertek mrówczyn - gatunek pająka z rodziny ślizgunowatych
SJP.pl
Mrówczyn (niem. "Birk Vorwerk") – osada leśna w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Lubrza. Leśniczówka znajduje się około 1 kilometra na południe od Buczy, jest to zamknięty dla ogółu ośrodek polowań.
Na początku XX wieku osada traktowana była jako część wsi Mostki. Mieszkało tu wówczas 5 osób.
Wikipedia
pająk z rodziny skakunowatych
SJP.pl
pająk z rodziny skakunowatych
SJP.pl
Mrówczynka ("Myrmarachne formicaria") – gatunek pająka z rodziny skakunowatych.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zdrobnienie od: mrówka;
2. przekrasek mróweczka - gatunek chrząszcza z rodziny przekraskowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od mrówka
Wiktionary
IPA: mruˈvɛt͡ʃka, AS: mruvečka
Wiktionary
rzecz. mrówka ż., mrówa ż., mrówkowanie n., mrównik mzw.
przym. mrówkowy, mrówczy
przysł. mrówczo
Wiktionary
pieszczotliwie: mrówka; mróweczka, mrówcia
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny chronkowatych
SJP.pl
gatunek owada z rodziny błonkoskrzydłych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. owad z rodzaju mrówkowatych, nazwa systematyczna|Formicidae|ref=tak.
(1.2) przen. ktoś bardzo pracowity i wytrwały
(1.3) pot. osoba zajmująca się handlem, przekraczająca granicę kilka razy dziennie i przenosząca każdorazowo dozwoloną ilość towaru
(1.4) daw. przen. mała brodawka
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(2.1) mrówki pot. uczucie drętwienia, cierpnięcia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Niezliczona ilość mrówek zmierzała w stronę mrowiska.
(1.3) Sprawna mrówka potrafi przekroczyć granicę nawet dwadzieścia razy dziennie.
Wiktionary
IPA: ˈmrufka, AS: mrufka
Wiktionary
rzecz. mrówczę n., mrowie n., mrowisko n., mrówczan m., mrówkowanie n., mrowienie n., mrówczynka ż.
:: zdrobn. mróweczka ż.
:: zgrub. mrówa ż.
czas. mrowić się, mrowić ndk.
przym. mrówczy, mrówczany, mrówkowy, mrówkowaty
przysł. mrówczo
Wiktionary
(1.1) kresy|muraszka.; gw. Śląsk Cieszyński mrowiec
(1.2) pracuś, pszczółka
Wiktionary
gatunek owada z rodziny błonkoskrzydłych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zwierzę żyjące w Ameryce Południowej, żywiące się zwykle termitami i mrówkami;
2. przedstawiciel rodziny ptaków z rzędu wróblowych; mrówkołów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. południowoamerykański ssak żywiący się mrówkami i termitami;
Wiktionary
Mrówkojad ("Myrmecophaga") – rodzaj ssaków z rodziny mrówkojadowatych (Myrmecophagidae).
Wikipedia
(1.1) Naszym zarzucam głupotę wprost bajeczną, co bowiem mógłby ktoś powiedzieć, na przykład, o mrówkach, któreby wytoczyły sprawę robotnic i gryzły się o nią w chwili, gdy na mrowisku leży mrówkojad i połyka je tysiącami?
Wiktionary
IPA: mrufˈkɔjat, AS: mrufkoi ̯at
Wiktionary
rzecz. mrówkojadek mzw., mrówkojadowate lm nm.
Wiktionary
najmniejszy gatunek ssaka z rodziny mrówkojadów
SJP.pl
Mrówkojadek ("Cyclopes") – rodzaj ssaków z rodziny mrówkojadkowatych (Cyclopedidae).
Wikipedia
o cechach mrówkojadowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
Mr
Wikipedia
o cechach mrówkojadowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
1. zwierzę żyjące w Ameryce Południowej, żywiące się zwykle termitami i mrówkami;
2. przedstawiciel rodziny ptaków z rzędu wróblowych; mrówkołów
SJP.pl
drapieżny owad z rzędu sieciarek, którego larwy żywią się drobnymi owadami łapanymi do wygrzebanych w piasku lejków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ent. nazwa systematyczna|Myrmeleon|ref=tak., owad, którego larwy budują piaskowe pułapki na mrówki (którymi się żywią);
Wiktionary
(1.1) Ofiarom pochwyconym w pułapkę w piasku larwy mrówkolwa wstrzykują paraliżujące toksyny oraz enzymy powodujące rozkład ciała.
Wiktionary
IPA: mrufˈkɔlɛf, AS: mrufkolef
Wiktionary
rzecz. mrówkolwowate nmos.
Wiktionary
gładnik mrówkolub - gatunek pająka z rodziny worczakowatych
SJP.pl
środowiskowo: masowo napływający do wielkich miast młodzi ludzie, którzy ukończyli studia i poszukują pracy
SJP.pl
o cechach mrówkolwowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
Mrówkolwowate, mrówkolwy (Myrmeleontidae) – najliczniejsza w gatunki i najszerzej na świecie rozprzestrzeniona rodzina owadów z rzędu sieciarek (Neuroptera), blisko spokrewniona z żupałkowatymi (Ascalaphidae), od których różnią się krótszymi czułkami osobników dorosłych. Larwy obydwu rodzin są do siebie podobne. Typem nomenklatorycznym rodziny jest rodzaj "Myrmeleon". Najstarsze znane skamieniałości pochodzą z wczesnej kredy, ok. 130 mln lat temu.
Wikipedia
o cechach mrówkolwowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
rodzaj chrząszcza z rodziny kusaków; Lomechusa
SJP.pl
rodzaj chrząszcza z rodziny kusaków; Lomechusa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ornit. pielęgnacyjny zabieg ptasi polegający na sadowieniu się ptaka w pobliżu mrowiska w celu kontaktu z mrówkami i wydzielanym przez nie kwasem mrówkowym
Wiktionary
(1.1) Jednym z ptaków, który wykonuje mrówkowanie, jest sójka.
Wiktionary
IPA: ˌmrufkɔˈvãɲɛ, AS: mrufkovãńe
Wiktionary
rzecz. mrowisko n., mrówka ż., mrówa ż., mróweczka ż., mrowie n., mrówczan m., mrowienie n.
czas. mrowić ndk., mrówkować ndk.
przym. mrówczy, mrówkowy
przysł. mrówczo
Wiktionary
rodzina owadów z rzędu błonkówek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ent. nazwa systematyczna|Formicidae|Latreille|ref=tak., rodzina owadów należąca do rzędu błonkówek;
Wiktionary
Mrówkowate (Formicidae) – rodzina owadów należąca do rzędu błonkówek, podrzędu trzonkówek. Bardzo rozpowszechnione, występują praktycznie pod każdą szerokością geograficzną, tworzą społeczności kastowe żyjące w gniazdach. Nazwy naukowe posiada 16 000 współcześnie występujących gatunków mrówek; szacuje się jednak, że świat zamieszkuje 20 000 gatunków tych owadów. W Polsce występują 103 gatunki.
Wikipedia
(1.1) Mrówkowate tworzą społeczności kastowe.
Wiktionary
rzecz. mrówka ż.
Wiktionary
o cechach mrówkowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
1. potocznie: wielopiętrowy budynek mieszkalny;
2. rodzaj ciasta z makiem;
3. gatunek ptaka z rodziny chronkowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
smyczyk mrówkownik - gatunek pluskwiaka z rodziny smyczykowatych
SJP.pl
mrówkowód czarnolicy, mrówkowód meksykański - gatunki ptaków z rzędu wróblowych
SJP.pl
Mrówkowody, mrówkojady, mrówkołowy, mrówkołowowate (Formicariidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), występujących wyłącznie w krainie neotropikalnej.
Wikipedia
→ mrówka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki jak u mrówki lub mrówek
(1.2) odbywający się z udziałem mrówek
(1.3) chem. będący pochodną kwasu mrówkowego
Wiktionary
IPA: mrufˈkɔvɨ, AS: mrufkovy
Wiktionary
rzecz. mrowisko n., mrówka ż., mrówa ż., mróweczka ż., mrowie n., mrówczan m., mrowienie n., mrówkowanie n., mrównik mzw.
czas. mrowić ndk., mrówkować ndk.
przym. mrówczy
przysł. mrówczo
Wiktionary
(1.1) mrówczy
Wiktionary
mrówkowód czarnolicy, mrówkowód meksykański - gatunki ptaków z rzędu wróblowych
SJP.pl
przedstawiciel rodziny ptaków z rzędu wróblowych; mrówkojad
SJP.pl
1. rodzaj ssaka z nadrzędu torbaczy, żywiącego się termitami i mrówkami;
2. przedstawiciel rodziny małych ptaków z rzędu wróblowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Myrmecobius|Waterhouse|ref=tak., niewielki torbacz występujący w Australii;
(1.2) ornit. ptak z rodzaju nazwa systematyczna|Conopophaga|Vieillot|ref=tak.;
Wiktionary
(1.1) W relacji badaczy mrówkożera nie da się pomylić z żadnym innym zwierzęciem.
(1.2) Samice mrówkożerów składają zwykle dwa jaja.
Wiktionary
rzecz. mrówkożerca m., mrówkożerowate lm nm., mrówkożery lm nm.
przym. mrówkożerny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) żywiący się mrówkami
Wiktionary
IPA: ˌmrufkɔˈʒɛrnɨ, AS: mrufkožerny
Wiktionary
rzecz. mrówkożer
Wiktionary
o cechach mrówkożerowatych (rodzina ssaków i ptaków)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o cechach mrówkożerowatych (rodzina ssaków i ptaków)
SJP.pl
1. zwierzę ssące z rodziny rurkozębnych, żywi się termitami
2. dawniej: mrowisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Orycteropus|ref=tak., gatunek afrykańskiego ssaka;
Wiktionary
(1.1) Z plagaagą mrówek poradziłem sobie, kupując oswojonego mrównika.
Wiktionary
IPA: ˈmruvʲɲik, AS: mruvʹńik
Wiktionary
rzecz. mrównikowate nmos., mrówka ż., mrówa ż., mróweczka ż., mrówkowiec m., mrowiskowiec m., mrówczan m., mrowienie n.
czas. mrowić ndk.
przym. mrówkowy, mrówczy, mrówczany
przysł. mrówczo
Wiktionary
(1.1) prosię ziemne
Wiktionary
o cechach mrównikowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
Mrównikowate (Orycteropodidae) – jedyna rodzina ssaków łożyskowych z rzędu rurkozębnych (Tubulidentata). Do rodziny należy tylko jeden żyjący współcześnie gatunek: mrównik afrykański.
Wikipedia
o cechach mrównikowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
temperatura powietrza poniżej zera (w skali Celsjusza); okres, w którym panuje taka temperatura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) temperatura poniżej 0 stopni Celsjusza;
(1.2) pot. szron, szadź
Wiktionary
Mróz – stan pogody, kiedy średnia dobowa temperatura powietrza na wysokości 2 metrów nad gruntem jest niższa od temperatury 0 °C.
Wikipedia
(1.1) Mróz całkowicie zniszczył tegoroczne zbiory.
Wiktionary
IPA: mrus, AS: mrus
Wiktionary
rzecz. przymrozek
:: zdrobn. mrozek, mrozik
czas. mrozić, odmrozić, zmrozić, zamrozić, mierzić
przym. mroźny, mrozowy
przysł. mroźno
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
mróżka rudonoga - gatunek błonkówki z rodziny żronkowatych
SJP.pl
mieszkaniec Mrągowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Mrągowa
(1.2) osoba pochodząca z Mrągowa, urodzona w Mrągowie
Wiktionary
(1.1) Jestem mrągowianinem, ale nigdy nie byłem na żadnym festiwalu w naszym amfiteatrze.
Wiktionary
rzecz. Mrągowo n.
:: fż. mrągowianka ż.
przym. mrągowski
Wiktionary
mieszkanka Mrągowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Mrągowa
(1.2) kobieta pochodząca z Mrągowa, urodzona w Mrągowie
Wiktionary
(1.1) Mrągowianki w meczu ćwierćfinałowym wygrały z koszykarkami z Węgorzewa.
Wiktionary
rzecz. Mrągowo n.
:: fm. mrągowianin mos.
przym. mrągowski
Wiktionary
Krzysztof Celestyn Mrągowiusz (1764-1855) - duchowny ewangelicki, filozof, językoznawca, tłumacz i edytor; Mrongowiusz
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim;
Wiktionary
}|-
Mrągowo (hist. "Ządzbork", "Ządźbork", "Żądzbork", Sensburg) – miasto w województwie warmińsko-mazurskim, siedziba władz powiatu mrągowskiego oraz wiejskiej gminy Mrągowo.
Miasto jest znane głównie z organizowanego od 1982 r. dorocznego Pikniku Country. Mrągowo jest również popularnym ośrodkiem turystycznym i wypoczynkowym.
Wikipedia
IPA: mrɔ̃ŋˈɡɔvɔ, AS: mrõŋgovo
Wiktionary
rzecz. mrągowianin mos., mrągowianka ż.
przym. mrągowski
Wiktionary
przymiotnik od: Mrągowo
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Mrągowa, związany z Mrągowem
Wiktionary
rzecz. Mrągowo n., mrągowianin mos., mrągowianka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pstry, pasiasty
Wiktionary
[czytaj: miz] anglosaska forma grzecznościowa używana z nazwiskiem kobiety bez względu na jej stan cywilny
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = adm. Ministerstwo Sprawiedliwości
(1.2) = żegl. statek motorowy
(1.3) = rel. saletyni
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przedstawiciele MS zapoznali się z sytuacją w tym sądzie.
(1.2) Na ścianie wisiało zdjęcie MS Batorego.
(1.3) Serię katechez wygłosił ks. Ludwik Nowak MS z Warszawy.
Wiktionary
IPA: ɛ̃m‿ˈɛs, AS: ẽm‿es
Wiktionary
skrót od: Microsoft-Disk Operating System
SJP.pl
MS-DOS ( Microsoft Disk Operating System) – system operacyjny stworzony przez przedsiębiorstwo Microsoft na podstawie nabytego przez nie kodu źródłowego systemu QDOS ( Quick and Dirty Operating System) stworzonego przez Seattle Computers. Jest to wersja systemu operacyjnego DOS przeznaczona dla komputerów kompatybilnych z IBM PC
Wikipedia
skrót od: miejscownik
SJP.pl
skrót
(1.1) = gram. miejscownik
Wiktionary
Ms
Wikipedia
skrót od: miejscownik; Ms.
SJP.pl
skrót od: Congregatio Missionariorum a Sacra Familia - Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny
SJP.pl
skrót od: monsignore, monsignor; Mons.
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik
(1.1) = astronaut. Międzynarodowa Stacja Kosmiczna;
Wiktionary
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju niemęskoosobowego, liczba pojedyncza
(1.1) = Międzynarodowa Standardowa Klasyfikacja Edukacji;
Wiktionary
skrótowiec, rzeczownik
(1.1) = seks. mężczyzna mający kontakty seksualne z mężczyznami;
(1.2) = chem. spoż. metylosulfonylometan
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = szt. adm. muzeum sztuki nowoczesnej
(1.2) = adm. ministerstwo spraw nadzwyczajnych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Miłośnicy sztuki tłumnie odwiedzają nowy budynek MSN w Warszawie.
Wiktionary
przym. MSN-owy
Wiktionary
[czytaj: em-es-PE] skrót od:
1. małe (i) średnie przedsiębiorstwa; MŚP;
2. Ministerstwo Skarbu Państwa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: mogłem się powstrzymać, ale nie chciałem
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego
(1.1) = harc. młodzieżowa służba ruchu; dawna specjalność harcerska związana z motoryzacją i ruchem drogowym
(1.2) = ekon. księg. międzynarodowe standardy rachunkowości;
(1.3) = żegl. Morska Służba Ratownicza
(1.4) = eduk. Młodzieżowe Słowo Roku,
Wiktionary
MSR ( Motor-Schleppmoment-Regelung) – system przeciwdziałający poślizgowi kół napędowych w czasie hamowania silnikiem. W momencie wykrycia poślizgu kół napędowych w czasie hamowania silnikiem system automatycznie zwiększa prędkość obrotową silnika (przyśpiesza, symulując dociśnięcie pedału przyspieszenia), tak aby wyeliminować poślizg kół.
Wikipedia
IPA: ɛ̃m‿ɛs‿ˈɛr, AS: ẽm‿es‿er
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. zemsta
Wiktionary
Ms
Wikipedia
IPA: m̥sta, AS: m̦sta
Wiktionary
mieszkaniec Mstowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Mstowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
Mstowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Chodecz, w pobliżu jeziora Chodeckiego.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 189 mieszkańców. Jest siódmą co do wielkości miejscowością gminy Chodecz.
Wikipedia
przymiotnik od: Mstowo, Mstów
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: milisiwert
SJP.pl
[czytaj: em-es-WU] skrót od: Ministerstwo Spraw Wewnętrznych
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = hist. adm. polit. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych;
Wiktionary
(1.1) Ofiarami ataku terrorystycznego było siedmiu pracowników MSW republiki Inguszetii, ponadto 15 osób zostało rannych.
Wiktionary
[czytaj: em-es-wu-i-A] skrót od: Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego
(1.1) = Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji;
Wiktionary
(1.1) MSWiA jest obok MON jednym z resortów siłowych.
Wiktionary
IPA: ˌɛ̃m‿ɛz‿vu‿i‿ˈa, AS: ẽm‿ez‿vu‿i‿a
Wiktionary
[czytaj: emes-ZET] skrót od: Ministerstwo Spraw Zagranicznych
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Ministerstwo Spraw Zagranicznych;
(1.2) = slang internetowy moim skromnym zdaniem
Wiktionary
(1.1) MSZ jest jednym z najważniejszych resortów w polskim rządzie.
Wiktionary
IPA: ɛ̃m‿ɛz‿ˈːɛt, AS: ẽm‿e•‿zet
Wiktionary
1. najważniejszy obrzęd religijny katolicyzmu; eucharystia;
2. utwór muzyczny oparty na tekstach mszalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. celebracja liturgiczna sprawowana w katolicyzmie i prawosławiu;
(1.2) muz. forma muzyczna pierwotnie wykonywana podczas mszy (1.1), która ewoluowała w osobnym, czysto artystycznym kierunku;
Wiktionary
Ms
Wikipedia
(1.1) Ksiądz odprawił mszę w intencji naszego dziadka.
(1.2) Jan Sebastian Bach skomponował słynną „Mszę h-moll”.
Wiktionary
IPA: m̥ʃa, AS: m̦ša
Wiktionary
rzecz. meszne n., mszalik mrz., mszał mrz.
przym. mszalny, mszałowy
Wiktionary
(1.1) msza święta
Wiktionary
drobna roślina zarodnikowa plechowata albo o liściastych pędach z chwytnikami zamiast korzeni
SJP.pl
drobna roślina zarodnikowa plechowata albo o liściastych pędach z chwytnikami zamiast korzeni
SJP.pl
Mszaki – grupa roślin, charakteryzujących się przemianą pokoleń z dominacją gametofitu. Według wcześniejszych klasyfikacji mszaki były wyróżniane jako gromada "Bryophyta", obejmująca trzy klasy: glewiki, wątrobowce oraz mchy. Obecnie mszaki nie stanowią jednostki taksonomicznej. Dział botaniki badający mszaki to briologia.
Wikipedia
skrócony mszał, zawierający msze tylko na niedziele i najważniejsze święta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: mszał
(1.2) skrócona forma mszału
Wiktionary
(1.2) Wikary zabrał ze sobą mszalik wakacyjny, który kupił w Częstochowie.
Wiktionary
rzecz. meszne n., msza ż., mszał mrz.
przym. mszalny, mszałowy
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Mszalnica – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Kamionka Wielka.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mszalnica, po jej zniesieniu w gromadzie Kamionka Wielka. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.
Wikipedia
przymiotnik od: msza
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. związany z mszą, dotyczący mszy
Wiktionary
(1.1) Zachwycają paramenty mszalne, głównie zaś kielichy, często dary cesarzy i patriarchów.
(1.1) Najpierw wypili wino mszalne, następnie zabrali cztery komże i jedną albę.
Wiktionary
IPA: m̥ʃalnɨ, AS: m̦šalny
Wiktionary
rzecz. mszalik mrz., meszne n., msza ż., mszał m.
przym. mszałowy
Wiktionary
(1.1) eucharystyczny, liturgiczny
Wiktionary
1. nazwa dwóch wsi w Polsce;
2. nazwa dwóch wsi na Ukrainie;
3. rzeka w Polsce;
4. wzniesienie na Pogórzu Kaczawskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Mszany Dolnej (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Mszany Dolnej (miasta w Polsce)
SJP.pl
Mszanianka – polski folklorystyczny zespół śpiewaczy z Mszany. Powstał w 1986 r. przy Wiejskim Ośrodku Kultury i Rekreacji w Mszanie. W repertuarze zespołu są pieśni biesiadne oraz kolędy i pasterałki. Większa część repertuaru wykonywana jest w języku śląskim. Zespół kultywuje również tradycje ludowe regionu.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
obszar ze złożami torfu i charakterystyczną roślinnością, zasilany przez wodę pochodzącą z opadów atmosferycznych; torfowisko wysokie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) leśn. łow. teren uzależniony od wód opadowych z ubogą roślinnością bagienną
(1.2) bot. mech rosnący na torfowiskach bagiennych
(1.3) bot. zbiorowisko roślinne obszarów bagiennych z torfotwórczymi mchami, wrzosowatymi oraz rosiczkowatymi;
Wiktionary
Mszar – niski, zabagniony i bezodpływowy obszar uzależniony od wód opadowych, porośnięty ubogą roślinnością: mszakami, krzewinkami i karłowatymi drzewami. To także zbiorowisko roślinne budowane głównie przez torfotwórcze gatunki torfowców z udziałem krzewinek z rodziny wrzosowatych: żurawiny i bagna zwyczajnego oraz roślin zielnych: wełnianki pochwowatej, rosiczki okrągłolistnej.
Wikipedia
(1.1) Na mszarach rosną torfowce i rosiczki.
Wiktionary
rzecz. mszarnik m.
przym. mszarny
Wiktionary
podmokły obszar porośnięty mchami, których dolne części zamieniają się stopniowo w torf; torfowisko
SJP.pl
przymiotnik od: mszar
SJP.pl
pokryty, zarośnięty mchem; mszysty (częściej)
SJP.pl
księga litugriczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. najważniejsza księga liturgiczna w Kościele katolickim obrządku rzymskiego, zawierająca teksty stałych i zmiennych części mszy świętej;
Wiktionary
(1.1) Ceremoniarz znalazł odpowiedni formularz w mszale i założył go czerwoną wstążką.
(1.1) Kościół zaleca wiernym świeckim, by korzystali ze specjalnych wydań mszału połączonego z lekcjonarzem, w mniejszym, wygodnym formacie.
Wiktionary
rzecz. meszne n., msza ż.
:: zdrobn. mszalik mrz.
przym. mszalny, mszałowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z mszałem, dotyczący mszału
Wiktionary
(1.1) Żołnierz-ministrant podtrzymywać księdzu malutką książeczkę mszałową jedną ręką a drugą ogarek świecy.
Wiktionary
rzecz. mszał mrz., mszalik mrz., msza ż.
przym. mszalny
Wiktionary
przymiotnik od: Mszana, Mszana Dolna
SJP.pl
mieszkaniec Mszczonowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Mszczonowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Mszczonów
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Mszczonów – miasto w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie żyrardowskim, położone nad rzeką Okrzeszą, na Mazowszu, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Mszczonów. Odległe od Warszawy o 45 km.
Był miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego w starostwie mszczonowskim w ziemi sochaczewskiej województwa rawskiego w 1792 roku. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
IPA: ˈm̥ʃt͡ʃɔ̃nuf, AS: m̦ščõnuf
Wiktionary
przym. mszczonowski
Wiktionary
staropolskie imię męskie; imię książąt pomorskich
SJP.pl
Mszczuj – staropolskie imię męskie, najprawdopodobniej wariant imienia Mściwuj.
Wikipedia
Mszczyczyn (pol. hist. „Mszczyczyno”) – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Dolsk.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. msza
forma rzeczownika.
(2.1) W. lp. od msza
Wiktionary
mały owad żyjący w koloniach, żerujący na liściach, łodygach, pędach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. mały owad żerujący na roślinach;
Wiktionary
(1.1) Plantację zaatakowały mszyce.
(1.1) Tam stała pewna chorowita jabłoneczka, z którą tyle było zachodu, pielęgnacji, odziewania jej na zimę w sukienkę z kłoci i powróseł, bielenia w przedwiośnia od odziemka, wyiskiwania z mszyc i natrętnych mrówek, nim się na schwał wybrała, a teraz w zamian za trochę nawozu podlanego między korzenie sypie kwieciem i mnóstwem jabłek tak doskonałych w smaku, tak przemyślnie niezbędnych, tak dobrych i stworzonych dla wnętrzności człowieka.
Wiktionary
IPA: ˈm̥ʃɨt͡sa, AS: m̦šyca
Wiktionary
przym. mszycowy
Wiktionary
mały owad żyjący w koloniach, żerujący na liściach, łodygach, pędach
SJP.pl
Mszyce (Aphidomorpha lub Aphidoidea) – infrarząd lub nadrodzina owadów z rzędu pluskwiaków i podrzędu piersiodziobych. Obejmuje między 4,6 a 5 tysięcy opisanych gatunków. Występują masowo, żerują na roślinach. W wydanym w 2016 roku zeszycie z serii Klucze do oznaczania owadów Polski zastosowano nazwy: Aphidomorpha – mszyce, Aphidoidea – mszyce właściwe.
Wikipedia
stosowany do zabijania mszyc
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) ogrod. zabijający mszyce
Wiktionary
(1.1) Najlepsze preparaty mszycobójcze kupimy w sklepie ogrodniczym.
Wiktionary
rodzina owadów z rzędu pluskwiaków
SJP.pl
Mszycowate ("Aphididae") – rodzina owadów z rzędu pluskwiaków i nadrodziny mszyc, licząca około 2000 gatunków.
Mszycowate posiadają dobrze rozwinięte czułki i syfony. Są to owady przeważnie jednodomne i monofagiczne.
Wikipedia
o cechach mszycowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ent. owad odżywiający się mszycami
Wiktionary
(1.1) Typowymi mszycożercami są biedronki.
Wiktionary
zob. mszyca.
Wiktionary
przestarzałe zdrobnienie od: msza
SJP.pl
rodzaj owadów z rodziny bzygowatych; Syrphus
SJP.pl
1. pokryty, zarośnięty mchem; mszasty (rzadziej);
2. pokryty meszkiem, puszysty (np. mszysta wełna);
3. w odniesieniu do minerałów: zawierający wrostki innego minerału przypominające kształtem mech (np. agat mszysty, opal mszysty)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) porosły mchem
(1.2) pokryty meszkiem
Wiktionary
rzecz. mech mrz., meszek mrz., mchy nmos.
przym. omszony
Wiktionary
(1.1) omszony
Wiktionary
bezkręgowiec, o ciele w zwapniałej pochewce, żyjący w dużych koloniach w morzach lub wodach słodkich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. żyjący w koloniach bezkręgowiec wodny z typu mszywiołów;
Wiktionary
rzecz. mech m., mszywioły nmos.
przym. mszywiołowy
Wiktionary
→ mszywioł
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mszywiołem, dotyczący mszywioła
Wiktionary
rzecz. mszywioł m.
Wiktionary
bezkręgowiec, o ciele w zwapniałej pochewce, żyjący w dużych koloniach w morzach lub wodach słodkich
SJP.pl
Mszywioły (Bryozoa) – typ wodnych, głównie morskich, kolonijnych zwierząt bezkręgowych o najwyższym – wśród wtórnojamowców – stopniu organizacji kolonii, zwanej zoarium. Pojedyncze osobniki, nazywane zooidami, mają w części głowowej aparat czułkowy zwany lofoforem. Zewnętrznie są podobne do polipów stułbiopławów.
Wikipedia
1. okładać, pokrywać, zatykać coś mchem, watą, trocinami itp.
2. czynić coś mechatym, kosmatym
3. mszyć się - wyglądać jak mech, być podobnym do mchu
SJP.pl
skrót od: Ewangelia według świętego Mateusza - jedna z czterech Ewangelii Nowego Testamentu
SJP.pl
symbol
(1.1) chem. meitner (pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 109)
(1.2) megatona
skrót
(2.1) rel. Ewangelia według świętego Mateusza, Ewangelia Mateusza, Mateusz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Meitner jest pierwiastkiem chemicznym o symbolu Mt i liczbie atomowej 109.
(2.1) Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi (Mt 4:19)
Wiktionary
IPA: ɛ̃m‿ˈtɛ, AS: ẽm‿te
Wiktionary
rzecz. Mateusz mos.
Wiktionary
(1.1) stara nazwa Une (unnilennium)
(2.1) Mat.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna we wschodniej Gruzji, położona na południowych stokach Wielkiego Kaukazu
Wiktionary
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki
(1.1) = praw. Międzynarodowy Trybunał Karny;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Prawnicy kierują do MTK sprawę także w imieniu aktywistów organizujących protesty uliczne w obronie sądownictwa, Trybunału Konstytucyjnego, praw kobiet i praw mniejszości.
Wiktionary
IPA: ɛ̃m‿tɛ‿ˈka, AS: ẽm‿te‿ka
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = Międzynarodowe Towarzystwo Ochrony Żubra
Wiktionary
(1.1) Aktywna działalność MTOŻ, w tym również polskiego oddziału, zaowocowała odsunięciem zagrożenia wyginięcia żubra, a po latach możliwe było reintrodukowanie żubra do środowiska.
Wiktionary
skrót od: Międzynarodowe Targi Poznańskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od:
1. Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości;
2. Młodzieżowe Towarzystwo Sportowe;
3. Miejskie Towarzystwo Sportowe
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɛ̃m‿tɛ‿ˈːs, AS: ẽm‿t•‿es
Wiktionary
[czytaj: em ti WI] telewizyjny kanał muzyczny
SJP.pl
MTV (dawniej skrót od Music Television) – amerykańska stacja rozrywkowa, a w przeszłości stacja muzyczna, należąca do Paramount Media Networks, wchodzącej w skład Paramount Global. Stację odbierać można za pośrednictwem telewizji satelitarnych i naziemnych oraz sieci kablowych.
Wikipedia
wyraz naśladujący muczenie, odgłos wydawany przez bydło, zwłaszcza przez krowę; muu
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) dźwięk. imitacja dźwięku wydawanego przez bydło
forma zaimka.
(2.1) = jemu (nieakcentowane)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Matka pyta dziecko „Jak robi krówka?” Dziecko odpowiada „Muuu!”
Wiktionary
IPA: mu, AS: mu
Wiktionary
(1.1)
rzecz. muczenie n., mućka ż.
czas. muczeć ndk., zamuczeć dk.
Wiktionary
jedna z najsłynniejszych staroarabskich kasyd powstałych w VI wieku, wyszytych złotem na jedwabiu i zawieszonych w świątyni Kaaba w Mekce
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
lichy koń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) lichy, drobny koń
(1.2) mały pies przy budzie
(1.3) pogard. gbur, mruk
Wiktionary
(1.1) Ten muc ma mnie unieść?
Wiktionary
IPA: mut͡s, AS: muc
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. mucyk m.
Wiktionary
(1.1) szkapa
Wiktionary
pelerynka noszona przez wyższe duchowieństwo jako oznaka posiadanej jurysdykcji; mozzetta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sięgająca do łokci narzuta, część ubioru duchownych kościoła katolickiego;
Wiktionary
Mu
Wikipedia
IPA: ˈmut͡sɛt, AS: mucet
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: mucha
Wiktionary
Much – gmina w Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, w rejencji Kolonia, w powiecie "Rhein-Sieg-Kreis". W 2010 roku liczyła 14 893 mieszkańców.
Wikipedia
1. owad latający mający parę skrzydełek, występujący często w okolicach zbiorników z odpadami;
2. rodzaj krawata o kształcie kokardy; muszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. pospolity dwuskrzydły owad;
(1.2) krawat w kształcie kokardy, muszka;
(1.3) sztuczna przynęta wędkarska imitująca rozmaite owady wodne
(1.4) przest. rodzaj płaszcza
(1.5) przen. coś łatwego do zrobienia
(1.6) daw. przen. szpieg
(1.7) daw. przen. o człowieku pasożyt
Wiktionary
(1.1) Kot nie mógł zdecydować się, czy gonić za bzyczącą muchą, czy za szczurem.
(1.2) Wolisz krawat czy muchę?
(1.3) Na muchę łowi się głównie w górskich rzekach pstrągi i lipienie.
Wiktionary
IPA: ˈmu.xa, AS: mu.χa
Wiktionary
rzecz. muchówka ż., mucharz m., mucharnia ż., mucharka ż., muchowate nmos.
:: zdrobn. muszka ż.
:: zgrub. muszysko n.
przym. muszy, muchowy, muchowaty
Wiktionary
(1.5) pestka, pikuś, łatwizna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Mucharz – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie wadowickim, siedziba gminy Mucharz. Miejscowość leży nad rzeką Skawą.
Wikipedia
1. wieś w Polsce;
2. rzeka w Polsce;
3. rzeka na Białorusi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Muchnice (nazwa oboczna: Muchnice-Rejmontów) – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie kutnowskim, w gminie Strzelce.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa płockiego.
Wikipedia
Muchnów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie kutnowskim, w gminie Strzelce.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
potocznie:
1. przyrząd do zabijania owadów; łapka, packa, muchołapka;
2. radziecka armata przeciwpancerna;
3. pocisk do muchobijki (armaty)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) zabijający muchy
Wiktionary
(1.1) Jaki środek muchobójczy może mi pan polecić?
Wiktionary
muchodławka rajska - gatunek ptaka z rodziny monarek
SJP.pl
Amanita, grzyb kapeluszowy z rodziny bedłkowatych, występujący w wielu gatunkach; w większości przypadków trujący, niebezpieczny dla człowieka; muchomór
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. mykol. nazwa systematyczna|Amanita|Pers.|ref=tak., rodzaj grzybów kapeluszowych, często trujących;
(1.2) mykol. grzyb z rodzaju muchomor (1.1)
Wiktionary
(1.1) Czarownica w lesie zbierała trujące muchomory.
Wiktionary
IPA: muˈxɔ̃mɔr, AS: muχõmor
Wiktionary
rzecz. muchomorowate nmos.
:: zdrobn. muchomorek m.
przym. muchomorowy, muchomorowaty
Wiktionary
(1.2) muchomór
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: muchomor
(1.2) mały muchomor
Wiktionary
(1.1) Karolek poszedł na przedszkolny bal w stroju muchomorka.
Wiktionary
rzecz. muchomor mzw., muchomór mzw., muchomornica ż., muchomorowate nmos.
Wiktionary
o cechach muchomorowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. mykol. nazwa systematyczna|Amanitaceae|E.-J. Gilbert|ref=tak., rodzina grzybów należąca do rzędu pieczarkowców;
Wiktionary
Muchomorowate ("Amanitaceae" E.-J. Gilbert) – rodzina grzybów znajdująca się w rzędzie pieczarkowców.
Wikipedia
(1.1) Trzon muchomorowatych zazwyczaj posiada pierścień.
Wiktionary
rzecz. muchomor mzw., muchomór mzw., muchomorek mzw., muchomornica ż.
Wiktionary
o cechach muchomorowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
Amanita, grzyb kapeluszowy z rodziny bedłkowatych, występujący w wielu gatunkach; w większości przypadków trujący, niebezpieczny dla człowieka; muchomor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mykol. muchomor
Wiktionary
(1.1) Nie każdy muchomór jest trujący.
Wiktionary
IPA: muˈxɔ̃mur, AS: muχõmur
Wiktionary
rzecz. muchomor m., muchomorowate nmos.
:: zdrobn. muchomorek m.
przym. muchomorowy, muchomorowaty
Wiktionary
(1.1) muchomor
Wiktionary
Muchorowo – osada należąca do sołectwa Ruś, położona w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Stawiguda.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
gatunek grzyba z grupy glonowców, pasożytuje na muchach domowych
SJP.pl
roślina zielna z rodziny goździkowatych
SJP.pl
Muchotrzew ("Spergularia") – rodzaj roślin z rodziny goździkowatych ("Caryophyllaceae"). Obejmuje 63 gatunki. Występują one na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy. Rosną na skalistych klifach, w miejscach suchych i piaszczystych oraz na solniskach – liczne gatunki są halofitami.
Wikipedia
muchotyranik inkaski - gatunek ptaka z rodziny muchotyranikowatych
SJP.pl
rodzina ptaków z rzędu wróblowych
SJP.pl
Muchotyranikowate (Pipromorphidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes).
Wikipedia
rodzina licząca około 4000 gatunków drobnych owadów z rzędu muchówek, ubarwionych szarawo, brązowo lub czarno, których larwy żywią się resztkami organicznymi; muchy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ent. nazwa systematyczna|Muscidae|Latreille|ref=tak., rodzina szeroko rozprzestrzenionych owadów;
Wiktionary
Mu
Wikipedia
(1.1) Liczne gatunki muchowatych przenoszą infekcje.
Wiktionary
rzecz. mucha ż., muszka ż., muszysko n.
przym. muszy, muchowy, muchowaty
Wiktionary
o cechach charakterystycznych dla muchowatych (rodziny owadów)
SJP.pl
Mu
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z muchą wędkarską (sztuczną przynętą), np. przynęty muchowe, wędkarstwo muchowe
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny tyrankowatych
SJP.pl
przyrząd do zabijania owadów; łapka, packa, muchobijka
SJP.pl
Muchołapka, mucharka, muchojerka, muchołówka, mucharnica – rodzaj tradycyjnej pułapki na owady latające, głównie muchy, w formie szklanego, baniastego lub wysmukłego naczynia podobnego kształtem do karafki albo wazonu.
Wikipedia
1. mięsożerna roślina zielna z rodziny rosiczkowatych;
2. drobny ptak owadożerny z rzędu wróblowych, o krótkiej szyi, dużej głowie i szerokim dziobie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Dionaea|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny rosiczkowatych;
(1.2) ornit. w lm. nazwa systematyczna|Muscicapinae|ref=tak., podrodzina ptaków z rodziny muchołówkowatych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Muchołówki rosną w Ameryce Północnej.
Wiktionary
rzecz. muchołówkowate nmos.
przym. muchołówkowaty
Wiktionary
1. mięsożerna roślina zielna z rodziny rosiczkowatych;
2. drobny ptak owadożerny z rzędu wróblowych, o krótkiej szyi, dużej głowie i szerokim dziobie
SJP.pl
Muchołówki (Muscicapinae) – podrodzina ptaków z rodziny muchołówkowatych (Muscicapidae).
Wikipedia
rodzina ptaków z rzędu wróblowych
SJP.pl
Muchołówkowate (Muscicapidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes). Obejmuje około 340 gatunków.
Wikipedia
o cechach muchołówkowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
w Turcji: naczelnik wsi albo dzielnicy; muhtar
SJP.pl
1. owad latający mający parę skrzydełek, występujący często w okolicach zbiorników z odpadami;
2. rodzaj krawata o kształcie kokardy; muszka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. przedstawiciel rzędu owadów obejmującego około 100 tysięcy gatunków;
2. specjalna wędka do połowów suchą muchą, mokrą muchą, nimfą lub streamerem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. owad z rzędu dwuskrzydłych nazwa systematyczna|Diptera|ref=tak.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: muˈxufka, AS: muχufka
Wiktionary
rzecz. mucha ż., muszka ż.
Wiktionary
(1.1) owad dwuskrzydły
Wiktionary
rząd owadów (obejmujący około 100 000 gatunków), o długości od 1 mm do 5 cm, mających narządy gębowe kłujące lub liżące, zasiedlających wszystkie strefy klimatyczne Ziemi; dwuskrzydłe
SJP.pl
Muchówki, dwuskrzydłe (Diptera) – rząd owadów. Charakteryzuje się jedną parą skrzydeł. Druga para skrzydeł uległa uwstecznieniu i występuje w postaci przezmianek ("halteres"). Skrzydła są cienkie, błoniaste oraz przezroczyste.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Mucjusz — imię męskie pochodzenia łacińskiego, od łac. "mutus", oznaczające "cichy, spokojny". Istnieje kilku świętych o tym imieniu.
Wikipedia
Mucjusz z małżonką; Mucjuszowie
SJP.pl
Mucjusz z małżonką; Mucjuszostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mucjusza lub z nim związany
SJP.pl
wrodzona, dziedziczna choroba objawiająca się nawrotowymi zapaleniami płuc, zaburzeniami trawienia i wchłaniania oraz występowaniem na skórze nadmiernie słonego potu; zwłóknienie torbielowate
SJP.pl
lichy koń; mały muc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) lichy koń
(1.2) mały muc
Wiktionary
(1.1) Na jego widok mucyk zarżał radośnie.
Wiktionary
IPA: ˈmut͡sɨk, AS: mucyk
Wiktionary
rzecz. muc m.
Wiktionary
(1.1) szkapa, chabeta
Wiktionary
glikoproteina występująca w ślinie, w śluzówce żołądka i jelit, w żółci i w oskrzelach
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przeciągły, niski głos wydawany przez bydło, zwłaszcza krowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|muczeć.
(1.2) niski, przeciągły odgłos wydawany przez bydło domowe
Wiktionary
IPA: muˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: mučẽńe
Wiktionary
rzecz. mućka ż.
czas. muczeć ndk., zamuczeć dk.
wykrz. mu, muu
Wiktionary
o bydle: wydawać charakterystyczny dla siebie, niski, przeciągły głos; ryczeć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zamuczeć)
(1.1) o bydle: wydawać niski, przeciągły odgłos
Wiktionary
(1.1) Najważniejsze, żeby krowy nie muczały z głodu.
Wiktionary
IPA: ˈmut͡ʃɛt͡ɕ, AS: mučeć
Wiktionary
rzecz. muczenie n., zamuczenie n., mućka ż.
czas. war. mukać; zamuczeć dk.
wykrz. mu, muu
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: mud lub mad] gra internetowa, w której nie ma dźwięku ani obrazu, a jedynie tekst, zwykle tocząca się w świecie fantasy; MUD
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
barowe narzędzie do ugniatania składników w koktajlach
SJP.pl
[czytaj: mudechar] muzułmanin z czasów rekonkwisty żyjący pod panowaniem królów hiszpańskich
SJP.pl
rasa psów pasterskich
SJP.pl
Mudi – rasa psów należąca do psów pasterskich i zaganiających, zaklasyfikowana do sekcji psów pasterskich (owczarskich). Nie jest poddawana próbom pracy.
Wikipedia
symboliczne układy i gesty rąk, dłoni i palców w indyjskim tańcu natia
SJP.pl
Mudry (sanskr. मुद्रा "mudrā" – pieczęć, znak, symbol; chiń. 印 "yìn", "nàyìn", 手印 "shǒuyìn"; kor. "in", "naein", "suin"; jap. 印 "in", "nain", 手印 "shuin"; wiet. "ấn", "nôi ấn", "thủ ấn"; tyb. "p’jag rgja") – w medytacji symboliczne gesty. Mudry są stosowane zwłaszcza w buddyzmie
Wikipedia
wojownik islamski walczący za sprawy religijne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muzułmański bojownik uczestniczący w ruchu religijnym, społecznym lub wyzwoleńczym;
Wiktionary
Mudżahedin ( مجاهد, dosł. „bojownicy”, po arabsku jest to liczba mnoga od słowa مجاهد "mudżahid", dosł. „bojownik”) – uczestnik dżihadu, muzułmanin walczący z niewiernymi. Mudżahedini prowadzą w wielu krajach walkę partyzancką przeciwko okupantom lub przeciw nieakceptowanej władzy.
Wikipedia
rzecz. mudżahedińskość ż.
przym. mudżahediński
przysł. mudżahedińsko
Wiktionary
przymiotnik od: mudżahedin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zob. mudżahedin.
Wiktionary
rzecz. dżihad mrz.
Wiktionary
[czytaj: myler] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: musli] mieszanina różnych płatków, nasion, orzechów i owoców; musli; müsli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. zob. musli.
Wiktionary
(1.1) Na śniadanie jem zawsze jogurt z muesli.
Wiktionary
[czytaj: mu-E-z-in] muzułmanin wzywający z minaretu pięć razy dziennie wiernych do wspólnej modlitwy; muezzin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. etn. w islamie: mężczyzna wzywający z minaretu pięć razy dziennie wiernych na modlitwę;
Wiktionary
(1.1) Mieszkańcy Stambułu od dawna skarżyli się na fałszujących muezinów wzywających ich na modły do meczetów.
Wiktionary
IPA: muˈwɛzʲĩn, AS: muu̯ezʹĩn
Wiktionary
muzułmanin wzywający z minaretu pięć razy dziennie wiernych do wspólnej modlitwy; muezin
SJP.pl
Mu
Wikipedia
1. szeroki cylinder lub pierścień do łączenia dwóch rur położonych w linii prostej; złączka;
2. osłona połączeń lub rozgałęzień kabli;
3. koniec rury rozszerzony w kształcie kielicha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. tuleja z wewnętrznym gwintem służąca do łączenia rur;
(1.2) gw-pl|Poznań. mufka
Wiktionary
Zobacz też: Mufa (telekomunikacja).
Mufa (inaczej złączka prosta) – łącznik w połączeniu śrubowym do łączenia głównie rur, a także gwintowanych prętów. Jest to tuleja z naciętym na całej długości jednorodnym gwintem wewnętrznym. W mufach stosuje się gwinty walcowe oraz rozwiązania termokurczliwe, zachowujące pamięć kształtu. Mufy hydrauliczne wykonane z miedzi nie posiadają gwintu. Rury miedziane łączy się taką mufą lutowaniem miękkim.
Wikipedia
rzecz. mufka ż.
Wiktionary
jednostka administracyjna w Indiach; mufassil, mofussil
SJP.pl
jednostka administracyjna w Indiach; mufassal, mofussil
SJP.pl
zdrobnienie od: mufka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: mufka
Wiktionary
IPA: muˈfɛt͡ʃka, AS: mufečka
Wiktionary
rzecz. mufka ż.
Wiktionary
[czytaj: mafin] babeczka z różnymi dodatkami, jedzona zwykle na ciepło; muffinek, muffinka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) cuk. spoż. rodzaj okrągłej babeczki;
Wiktionary
Muffin ["wym." mafin] (lub zdrobniale muffinka, muffinek) – pochodzące z kuchni amerykańskiej ciastko w kształcie wysokiej babeczki z różnymi dodatkami, zarówno słodkimi (np. z rodzynkami, czekoladą, bakaliami, owocami, a nawet orzechami) jak i wytrawnymi (np. z warzywami albo nawet z mięsem). Bardzo popularne w USA, Kanadzie, Irlandii i Wielkiej Brytanii.
Wikipedia
rzecz. muffinka ż.
:: zdrobn. muffinek m.
Wiktionary
[czytaj: mafinka] babeczka z różnymi dodatkami, jedzona zwykle na ciepło; muffinek, muffin
SJP.pl
[czytaj: mafinka] babeczka z różnymi dodatkami, jedzona zwykle na ciepło; muffinek, muffin
SJP.pl
1. część płaszcza lub kurtki damskiej: kawałek futra lub materiału tworzący worek do wkładania rąk w celu ochrony rąk przed mrozem
2. w technice: element służący do połączenia dwóch odcinków rurki izolacyjnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj futrzanego lub sukiennego tunelu do ocieplania rąk, noszonego przeważnie przez kobiety;
Wiktionary
Mu
Wikipedia
rzecz. mufa ż.
:: zdrobn. mufeczka ż.
Wiktionary
(1.1) gw. Poznań mufa, gw. Kraków zarękawka, mufek
Wiktionary
retorta hutnicza
SJP.pl
Mufla − szczelnie zamknięta i ogrzewana od zewnątrz komora z materiałów ogniotrwałych (np. gliny, karborundu, stali, szamotu), pełniąca funkcję części roboczej niektórych pieców do obróbki cieplnej metali i ich stopów lub do otrzymywania i rafinacji metali. Może być częścią pieców muflowych.
Wikipedia
warsztat, w którym wyrabia się mufle do pieców
SJP.pl
robotnik pracujący w muflarni
SJP.pl
przodek owcy domowej, tworzą niewielkie stada, żyją w mieszanych lasach podgórskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Ovis aries musimon|Pallas|ref=tak., podgatunek ssaków łożyskowych z rzędu parzystokopytnych;
(1.2) zool. ssak z podgatunku muflonów (1.1)
(1.3) syst. zool. nazwa systematyczna|Ovis canadensis|George Shaw|ref=tak., gatunek górskiej owcy z rzędu parzystokopytnych występujący w Ameryce Północnej;
(1.4) zool. ssak z gatunku muflonów (1.3)
Wiktionary
(1.1) Wełna muflona, z wyjątkiem włosów na podgardlu, jest stosunkowo krótka.
(1.3) Futro muflona w części grzbietowej ma wybarwienie szarobrunatne.
Wiktionary
przym. muflonowy
Wiktionary
(1.1) muflon śródziemnomorski
(1.3) muflon kanadyjski, owca gruboroga, owca kanadyjska
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do muflona
przymiotnik relacyjny
(2.1) dotyczący muflona, określający muflona, używany przy muflonie
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla muflona, mający cechy muflona
Wiktionary
rzecz. muflon mzw., muflonek mzw.
Wiktionary
przodek owcy domowej, tworzą niewielkie stada, żyją w mieszanych lasach podgórskich
SJP.pl
w islamie: uczony teolog zajmujący się wydawaniem orzeczeń w sprawach prawniczych i religijnych; mufty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. muzułmański duchowny o wykształceniu teologicznym i prawnym; islamski autorytet religijny posiadający kompetencje do interpretowania prawa muzułmańskiego (szarijatu) oraz wydawania opinii prawnych zwanych fatwami
Wiktionary
Mufti – muzułmański prawnik i teolog wydający oficjalne interpretacje w sprawach życia państwowego i prywatnego, związanego z islamem. Swoje decyzje ogłasza w formie fatwy. Obecnie mufti działają w ramach urzędów państwowych, tzw. domów wydawania fatwy ("dar al-ifta"). Cieszą się znacznym autorytetem prawnym i politycznym w świecie muzułmańskim.
Wikipedia
(1.1) W niektórych krajach istnieje instytucja Wielkiego Muftiego.
Wiktionary
w islamie: uczony teolog zajmujący się wydawaniem orzeczeń w sprawach prawniczych i religijnych; mufti
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. bufiaste rękawy bluzki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: maging] napad uliczny, zwłaszcza wyrwanie przemocą torby lub torebki; rozbój, rabunek
SJP.pl
japońska herbata jęczmienna
SJP.pl
rodzina ryb z rzędu mugilokształtnych; cefalowate
SJP.pl
Mugilowate, cefalowate (Mugilidae) – rodzina ryb mugilokształtnych (Mugiliformes). Poławiane jako ryby konsumpcyjne o smacznym mięsie.
Wikipedia
osoba pozbawiona mocy magicznej, występująca w cyklu powieściowym o Harrym Potterze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) fant. liter. film. osoba nieposiadająca magicznych zdolności;
(1.2) slang. pejor. osoba ociemniała, głupia
(1.3) slang. pejor. osoba nielubiana
Wiktionary
Mugol ( muggle) – określenie z cyklu powieściowego o Harrym Potterze angielskiej autorki J.K. Rowling, oznaczające osobę pozbawioną mocy magicznej oraz – najczęściej – nieposiadającą wiedzy na temat istnienia magicznego świata.
Termin ten stosowany jest w uniwersum przez czarodziejów brytyjskich, z kolei amerykańscy nazywają osoby takie „no-maj” (wym. nołmadż), co stanowi skrót od „no magic” (niemagiczny).
Wikipedia
(1.1) Już ci powiedziałem, że jak będzie chciał tam pójść, taki wielki mugol jak ty, nie zdoła go powstrzymać.
(1.2) Marek to jest jednak mugol – znów dostał pałę z matematyki.
(1.3) Nie przyjdę na tę imprezę, jeśli będzie tam ten mugol.
(1.4) Jest takim mugolem, że nie wierzy nawet w UFO.
Wiktionary
IPA: ˈmuɡɔl, AS: mugol
Wiktionary
rzecz.
:: fż. mugolka
przym. mugolski
Wiktionary
(1.2) głupek, ciemniak, ćwok
Wiktionary
jednostka podziału administracyjnego w państwach arabskich, np. w Iraku, Syrii, Jemenie; muhafazat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) adm. jednostka podziału administracyjnego wielu państw arabskich;
Wiktionary
Muhafaza, muhafazat ( مُحَافَظَة "muḥāfaẓa", liczba mnoga: مُحَافَظَات "muḥāfaẓāt") – jednostka podziału administracyjnego wielu państw arabskich, między innymi Iraku, Syrii, Jemenu, Libanu, Egiptu, Omanu, Jordanii (do 1983 roku także Libii).
W języku polskim za odpowiednik określenia „muhafaza” służy często słowo „prowincja”. Oryginalna forma mnoga („muhafazat”) funkcjonuje także jako forma liczby pojedynczej (jest to przykład depluralizacji zapożyczeń).
Wikipedia
(1.1) Muhafaza Aleppo sąsiaduje od południa z muhafazą Hama.
Wiktionary
(1.1) prowincja, gubernatorstwo
Wiktionary
jednostka podziału terenowo-administracyjnego w Iraku, Syrii, Libanie, Egipcie i Libii
SJP.pl
arabskie imię męskie, m.in. prorok arabski (około 570-632 r.), twórca i prawodawca islamu; Mahomet; Rasul Allah
SJP.pl
Muhammad ( مُحَمَّد) – imię męskie pochodzenia arabskiego. Wariantami tego imienia są: Mohammed, Mehmed, Mamadu i Mahomet.
Imię Muhammad wywodzi się od rdzenia trójspółgłoskowego Ḥ-M-D i oznacza „pochwalony”. Inne imiona wywodzące się z tego samego rdzenia to: Ahmad, Mahmud i Hamid. Imię to było rzadkie w czasach dżahilijji, jednak po upowszechnieniu się islamu zyskało na popularności i jest dziś[] noszone przez około 15 milionów osób na świecie, niekoniecznie Arabów.
Wikipedia
bliskowschodnia, pikantna pasta (dip) z pieczonej czerwonej papryki i orzechów włoskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. pasta na bazie pieczonej papryki, orzechów włoskich i melasy z granatów, specjalność kuchni bliskowschodniej
Wiktionary
(1.1) Syryjska pasta z czerwonej papryki, czyli muhammara, to prawdziwy przysmak dla wegan.
Wiktionary
obce imię męskie
SJP.pl
w Turcji: naczelnik wsi albo dzielnicy; muchtar
SJP.pl
w gwarze młodzieżowej:
1. mocne uderzenie z zaciśniętej pięści w ramię lub przedramię;
2. zła, niekorzystna sytuacja; klapa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uderzenie pięścią w przedramię lub ramię, rodzaj żartu, wyrażenie poufałości
Wiktionary
Muka (arab. موقة) – miejscowość w Syrii, w muhafazie Idlib. W 2004 roku liczyła 1118 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Podszedłem do chłopaków i nagle dostałem mukę od Adriana.
Wiktionary
IPA: ˈmuka, AS: muka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto rejonowe w obwodzie zakarpackim Ukrainy;
Wiktionary
Mukaczewo (dawniej "Munkacz", Мукачево – "Mukaczewo" (od 2017 r.) lub Мукачеве – "Mukaczewe" lub Мукачів – "Mukacziw", Munkács, Munkatsch, Мукачoвo – "Mukaczowo", Мукачево – "Mukaczewo", i Mukačevo, מונקאטש (czyt. "Munkacz" lub "Minkacz"), Munceag) – miasto rejonowe w obwodzie zakarpackim Ukrainy.
Wikipedia
rzecz. Mukaczewszczyzna ż.
przym. mukaczewski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mukaczewem, dotyczący Mukaczewa
Wiktionary
rzecz. Mukaczewo n.
Wiktionary
motyw dekoracyjno-konstrukcyjny charakterystyczny dla architektury mauretańskiej w Hiszpanii, złożony ze spiętrzonych elementów komórek pryzmatycznych
SJP.pl
Mukarnas lub mokarnas, inaczej ornament stalaktytowy – architektoniczny motyw konstrukcyjno-dekoracyjny charakterystyczny dla architektury muzułmańskiej, wypracowany w epoce seldżuckiej, złożony ze spiętrzonych elementów komórkowych, głównie pryzmatycznych, które tworzą konstrukcję przypominającą naturalne stalaktyty. Mogą być zestawiane różnorodne elementy, które stopniowo wypełniają przestrzeń, tworząc struktury liniowe, lub sklepione.
Wikipedia
audiowizualna transmisja internetowa, podczas której prezentowane jest spożywanie bardzo dużej ilości jedzenia
SJP.pl
Mukbang, meokbang ( 먹방, IPA:, dosł. "transmisja jedzenia") – audiowizualna transmisja internetowa, podczas której prezentowane jest spożywanie jedzenia różnego rodzaju, najczęściej w interakcji z widzami. Trend zyskał popularność w 2010 roku w Korei Południowej, gdzie stał się jednym z najważniejszych elementów koreańskiej fali. W 2014 roku zjawisko stało się fenomenem internetowym o globalnym zasięgu.
Wikipedia
przymiotnik od: Mukden (dawna nazwa (do roku 1945) Shenyang, miasta w Chinach)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Poznań. dąsy
Wiktionary
japońska sztuka obierania i ozdobnego wycinania warzyw
SJP.pl
w gwarze młodzieżowej:
1. mocne uderzenie z zaciśniętej pięści w ramię lub przedramię;
2. zła, niekorzystna sytuacja; klapa
SJP.pl
związek złożony z białek i polisacharydów, występujący w tkankach, kościach, chrząstkach i we krwi; mukoproteina
SJP.pl
biopolimer kwasu muraminowego wchodzący w skład ścian komórkowych bakterii; peptydoglikan
SJP.pl
cukier, w którego skład wchodzi więcej niż jeden rodzaj reszt monosacharydowych; heteropolisacharyd, heteroglikan
SJP.pl
wrodzona choroba przemiany materii objawiająca się brakiem enzymu rozkładającego cukry złożone, co skutkuje uszkodzeniem narządów wewnętrznych i groteskowym wyglądem; maszkaronizm, gargoilizm, MPS
SJP.pl
Mukopolisacharydoza (MPS) – bardzo rzadko występująca choroba przemiany materii, dziedziczna i trudna do zdiagnozowania. Występuje raz na 100 tysięcy urodzeń. Jej przyczyną jest wada metabolizmu, polegająca na gromadzeniu się w organizmie mukopolisacharydów, które uszkadzają komórki i narządy ciała. W efekcie prowadzi to do wyniszczenia niemal całego organizmu dziecka.
Wikipedia
biopolimer kwasu muraminowego wchodzący w skład ścian komórkowych bakterii; mukopeptyd, mukoid
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. oportunistyczna choroba grzybicza wywoływana przez grzyby z rzędu nazwa systematyczna|Mucorales|ref=tak.;
Wiktionary
Mukormykoza, mukormikoza (dawniej zygomykoza) – grzybica oportunistyczna wywołana przez grzyby z rzędu "Mucorales" (najczęściej z gatunku "Rhizopus arrhizus"). Występuje głównie u osób przewlekle chorych z obniżoną odpornością (są to najczęściej osoby z przeszczepem komórek krwiotwórczych HSCT, z kwasicą ketonową w przebiegu cukrzycy).
Wikipedia
(1.1) war. mukormikoza; daw. zygomykoza, zygomikoza
Wiktionary
rodzina glonowców z rzędu sprzężniaków; Mucoraceae
SJP.pl
przedstawiciel rodziny glonowców z rzędu sprzężniaków
SJP.pl
ciężka choroba genetyczna objawiająca się zwiększoną lepkością śluzu wydzielanego przez gruczoły; marskość torbielowata trzustki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba objawiająca się zwiększoną lepkością śluzu wydzielanego przez gruczoły;
Wiktionary
Mukowiscydoza (zwłóknienie torbielowate, łac. "mucoviscidosis", "cystic fibrosis", CF, "mucoviscoidosis, mucoviscidosis") – wrodzona choroba uwarunkowana genetycznie polegająca na zaburzeniu wydzielania przez gruczoły zewnątrzwydzielnicze.
Schorzenie to najczęściej powoduje zmiany w:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dołączanie do obrazu wideo ścieżki audio, napisów i innych elementów
Wiktionary
łososiokształtna ryba zaliczana do podrodziny siejowatych
SJP.pl
Muksun ("Coregonus muksun") – gatunek ryby z rodziny łososiowatych (Salmonidae), zaliczany do podrodziny siejowatych (Coregoninae).
Niekiedy bywa uważany za podgatunek pelugi. Prowadzone są próby jego aklimatyzacji i zasiedlenia w wodach polskich.
Wikipedia
małż morski; omułek jadalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) zool. rodzaj małża, omułek jadalny (nazwa systematyczna|Mytilus edulis|ref=tak.) lub omułek śródziemnomorski (nazwa systematyczna|Mytilus galloprovincialis|ref=tak.);
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: mulić
Wiktionary
(1.1) Czy są świeże mule?
Wiktionary
IPA: mul, AS: mul
Wiktionary
w buddyzmie: wrodzona właściwość natury jakiejś osoby
SJP.pl
Mula – gmina w Hiszpanii, w prowincji Murcja, w Murcji, o powierzchni 634,06 km². W 2011 roku gmina liczyła 16 968 mieszkańców.
Wikipedia
związany z mulatem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Mulatem, dotyczący Mulatów, Mulatek
Wiktionary
(1.1) Ten mulacki lumpenproletariat handlowy stawał się, ku oburzeniu władz portugalskich, coraz liczniejszy.
Wiktionary
rzecz. Mulat mos., Mulatka ż.
Wiktionary
rodzaj ssaków z podrodziny saren
SJP.pl
Mulak ("Odocoileus") – rodzaj ssaków z podrodziny saren (Capreolinae) w obrębie rodziny jeleniowatych (Cervidae).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. dawniej: rzemieślniczka zajmująca się murowaniem; murarka;
2. dawniej: murarstwo, zajęcie murarza; murarka;
3. dawniej: żona murarza; murarka;
4. rodzaj bułki;
5. porobnica mularka - gatunek pszczoły właściwej z rzędu błonkówek
SJP.pl
dawniej:
1. dotyczący murarza, murarstwa; murarski;
2. wolnomularski; masoński
SJP.pl
1. przestarzałe: murarstwo;
2. dawniej: masoneria
SJP.pl
1. dawniej: murarz;
2. dawniej: mason;
3. dawniej: poganiacz mułów;
4. środowiskowo: robotnik zatrudniony przy wydobywaniu mułu węglowego w kopalni;
5. regionalnie: zdun
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. murarz
(1.2) wolnomularz
Wiktionary
Mu
Wikipedia
pokryty mułem, zawierający muł; szlamowaty, błotnisty; mulisty
SJP.pl
potomek białej kobiety i czarnego mężczyzny lub białego mężczyzny i czarnej kobiety
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) antrop. mieszaniec białej i czarnej rasy człowieka;
Wiktionary
Mulat – określenie osoby będącej potomkiem rodziców odmiany białej i czarnej.
Wikipedia
(1.1) W pracy mam trzech Mulatów i jednego Malgasza.
Wiktionary
IPA: ˈmulat, AS: mulat
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Mulatka ż.
:: zdrobn. Mulatek mos.
przym. mulacki
Wiktionary
→ Mulat
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
model z gipsu, wosku itp., zachowujący kształt i budowę powierzchni przedmiotu; moulage
SJP.pl
warstwa słomy lub trocin umieszczona na glebie w celu jej ochrony przed chwastami i czynnikami atmosferycznymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. ogrod. pokrywa ochronna gleby, umieszczana na jej powierzchni głównie w celach ochronnych lub izolacyjnych;
Wiktionary
Mulcz – okrywa ochronna gleby, umieszczana na jej powierzchni głównie w celu zniwelowania niekorzystnych oddziaływań czynników siedliskowych. Jako mulczu używa się materii organicznej wyprodukowanej na polu: słomy, nieprzyoranych międzyplonów, skoszonej trawy lub niekwitnących chwastów.
Wikipedia
(1.1) Stosowanie mulczu wzbogaca glebę w materię organiczną.
Wiktionary
IPA: mult͡ʃ, AS: mulč
Wiktionary
czas. mulczować
przym. mulczujący
rzecz. mulczowanie n.
Wiktionary
(1.1) kompost, nawóz, międzyplon
Wiktionary
traktor stosowany do mulczowania w ramach konserwacji gleby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) roln. ogrod. nakładanie / przygotowywanie mulczu
Wiktionary
Mulczowanie (ang. "mulching") – pokrywanie powierzchni gleby między uprawianymi roślinami, w niektórych ujęciach wszelkimi materiałami ograniczającymi parowanie i wzrost chwastów, a według innych tylko materią organiczną, składającą się ze ściętych roślin uprawianych na zielony nawóz. Termin stosowany jest także do pozostawiania ściętych i rozdrobnionych roślin na łące lub trawniku.
Wikipedia
(1.1) Prawidłowe mulczowanie w miesiącach letnich sprawia, iż gleba jest chłodniejsza.
Wiktionary
IPA: ˌmult͡ʃɔˈvãɲɛ, AS: mulčovãńe
Wiktionary
przym. mulczujący
rzecz. mulcz m.
czas. mulczować
Wiktionary
(1.1) kompostowanie, mielenie, rozdrabnianie
Wiktionary
przykrywać glebę między rzędami uprawianych roślin papą asfaltową, pasami papieru nieprzemakalnego, trocinami, kompostem lub słomą dla zabezpieczenia gleby przed niszczącym działaniem czynników atmosferycznych
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zmulczować)
(1.1) stosować / nakładać mulcz
(1.2) rozdrabniać materiał organiczny lub nieorganiczny celem utworzenia mulczu
Wiktionary
(1.1) Mulczuj swój ogród warzywny, aby zatrzymać wilgoć.
(1.2) Mulczując trawę kosiarką mulczującą nie tracimy czasu na grabienie.
Wiktionary
IPA: mulˈt͡ʃɔvat͡ɕ, AS: mulčovać
Wiktionary
rzecz. mulcz m., mulczowanie n.
przym. mulczujący
Wiktionary
(1.1) nawozić
(1.2) rozdrabniać, mielić
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego zadaniem jest przygotowywanie mulczu / mulczowanie
(1.2) używany jako mulcz
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od: mulczować
Wiktionary
(1.1) Tę kosiarkę mulczującą można łatwo przekształcić w kosiarkę z koszem.
(1.2) Kompost jest zasadniczo najlepszym materiałem mulczującym do ogródków przydomowych.
Wiktionary
IPA: ˌmult͡ʃuˈjɔ̃nt͡sɨ, AS: mulčui ̯õncy
Wiktionary
rzecz. mulcz m., mulczowanie n.
czas. mulczować ndk.
Wiktionary
(1.1) mielący, rozdrabniający
Wiktionary
1. nierówność, wklęśnięcie terenu;
2. zagłębienie między śnieżnymi wypukłościami na trasie narciarskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wgłębienie powstałe poprzez wgięcie się warstw skorupy ziemskiej
(1.2) nierówność, zagłębienie na trasach narciarskich
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ssać
Wiktionary
potrawa z małży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gastr. kulin. spoż. potrawa z omułków
forma rzeczownika.
(2.1) Ms. lp. od: muł
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W restauracji zamówiliśmy mule w białym winie.
Wiktionary
IPA: ˈmulɛ, AS: mule
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mulić.
Wiktionary
rzecz. zmulenie n.
czas. mulić ndk., zmulić ndk.
Wiktionary
czerwona tkanina używana przez matadora w końcowej fazie korridy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. kawałek czerwonej tkaniny przymocowanej do krótkiej pałeczki, używany przez matadora w końcowej fazie korridy w celu drażnienia byka;
Wiktionary
Muleta – kawałek czerwonej materii przymocowanej do krótkiej pałeczki, używany podczas korridy, czyli walki z bykiem. Matador w czasie faeny używa mulety zamiast peleryny, drażniąc tym byka.
Wikipedia
(1.1) Kiedy byk jest już zmęczony, występuje matador (…). Unika rogów, myląc byka ruchami małej mulety.
Wiktionary
IPA: muˈlɛta, AS: muleta
Wiktionary
1. jeden z rodzajów australijskiego scrubu;
2. mulga zwyczajna - gatunek węża z rodziny zdradnicowatych; czarnica zwyczajna
SJP.pl
Mulga – jeden z rodzajów australijskiego skrubu, zajmujący ok. 20% powierzchni suchej części kraju. Są to mocno splątane zarośla (sięgające wys. do 3 m)[], których głównym składnikiem są akacje gatunku "Acacia aneura". Tą formację roślinną można spotkać we wszystkich kontynentalnych stanach Australii z wyjątkiem Wiktorii. Duży obszar mulgi znajduje się w południowo-zachodnim Queensland.
Wikipedia
rodzaj torbaczy z rodziny niełazowatych
SJP.pl
Mulgara ("Dasycercus") – rodzaj ssaków z podrodziny niełazów (Dasyurinae) w obrębie rodziny niełazowatych (Dasyuridae).
Wikipedia
właściwy mułowi (zwierzęciu), np. mule uszy; mułowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zool. związany z mułem, dotyczący muła (zwierzęcia)
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lp. ter. od: mulić
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. mulnik mos., mulica ż.
Wiktionary
samica muła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. samica muła
Wiktionary
IPA: muˈlʲit͡sa, AS: mulʹica
Wiktionary
rzecz. muł m., mulątko n., mulnik m.
przym. muli, mułowy, mułowaty
Wiktionary
grube, kolorowe nici do wyszywania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włók. przędza wykonana ze skręconych ze sobą różnobarwnych nitek;
(1.2) pot. jednobarwna przędza przypominająca mulinę (1.1)
Wiktionary
Mu
Wikipedia
(1.1) Wolontariusze (…) będą prowadzić warsztaty z zaplatania bransoletek z muliny czy z samodzielnego tworzenia popularnych wśród dzieci „gniotków” i slime’ów.
Wiktionary
zgrubienie od: muł
SJP.pl
pokryty szlamem, zawierający muł; zamulony, błotnisty, zaszlamiony
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) pokryty mułem, mający konsystencję mułu, zawierający w sobie muł
Wiktionary
(1.1) W rwącej, mulistej wodzie nie miała żadnych szans, było jedynie kwestią czasu, aby zdrętwiałe palce puściły pień, dlatego Peter trzymał ją jedną ręką.
Wiktionary
rzecz. muł mrz., mulistość ż.
przym. mułowy
czas. mulić ndk.
Wiktionary
(1.1) war. rzad. mulny; szlamowaty, błotnisty
Wiktionary
mieszanina tlenków glinu, tytanu i krzemu, surowiec w produkcji cegły ogniotrwałej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) miner. bud. minerał odporny na wysokie temperatury, wykorzystywany do produkcji ceramicznych materiałów ogniotrwałych
Wiktionary
(1.1) Cegły mulitowe odnoszą się do wysokoglinowych materiałów ogniotrwałych z mulitem jako główną fazą krystaliczną.
Wiktionary
przym. mulitowy
Wiktionary
(1.1) mullit
Wiktionary
ziemia iłowata
SJP.pl
1. potocznie: działać bardzo wolno;
2. potocznie: czuć się osłabionym, sennym;
3. oblepiać, pokrywać mułem; zamulać
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) pot. powodować lub odczuwać otępienie
(1.2) pot. powodować lub odczuwać mdłości
(1.3) pot. o elektronice: działać zbyt wolno
czasownik zwrotny niedokonany mulić się
(2.1) pot. o elektronice: działać zbyt wolno
Wiktionary
(1.1) Piwo „muli”. Tak niektórzy uważają. To prawda?
(1.2) Muli mnie w brzuchu, siedzi mi coś na gardle jakbym miała zwymiotować.
(1.3) Komputer i internet mi strasznie mulą.
(2.1) Laptop muli się po włączeniu, po restarcie działa dobrze. O co chodzi?
Wiktionary
IPA: ˈmulʲit͡ɕ, AS: mulʹić
Wiktionary
rzecz. muł m., mulenie
przym. mułowy, mulisty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. gw-pl|Śląsk Cieszyński. żętyca
Wiktionary
[czytaj: mulet] męska fryzura charakteryzująca się ona długimi włosami z tyłu głowy i krótkimi z przodu oraz po bokach głowy
SJP.pl
człowiek oferujący przewóz na mule
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba poworząca lub wodząca mułem
(1.2) właściciel, hodowca mułów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. muł m., mulątko n., mulica ż.
przym. muli, mułowy, mułowaty
Wiktionary
mulisty (częściej);
1. pokryty mułem, pełen mułu
2. potocznie: powoli, opornie działający
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) rzad. pełen mułu
Wiktionary
rzecz. muł mrz.
Wiktionary
(1.1) mulisty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. murarz
Wiktionary
wino z miodem - napój starożytnych Rzymian
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Pakistanie
SJP.pl
Multan (pendżabski/saraiki/urdu: مُلتان) – miasto w środkowej części Pakistanu, w prowincji Pendżab, w dolinie rzeki Ćenab. Stolica dystryktu Multan.
W mieście rozwinął się przemysł bawełniany, wełniarski, chemiczny oraz spożywczy
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Multan
Wiktionary
(1.1) Miasto zostało odbite przez Multan w XIII wieku.
Wiktionary
rzecz. Multany lm., multan m.
:: fż. Multanka ż.
Wiktionary
fletnia Pana; multanki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. dawny instrument dęty, składający się z kilku piszczałek i skórzanego mieszka
Wiktionary
Multanka ( Мультанка; Мультанка) – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie oszmiańskim, w sielsowiecie Holszany, około 25 km na południe od Oszmiany.
Wikipedia
(1.1) Pasterze śpiewają, na multankach grają.
Wiktionary
rzecz. Multany lm.
Wiktionary
fletnia Pana; multanki
SJP.pl
historyczny region Rumunii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) stpol. geogr. Muntenia
(1.2) daw. geogr. Mołdawia
Wiktionary
(1.1) Ponoć w Multanach wynaleziono multanki.
(1.2) W Multanach bywał rzadko, częściej na Ukrainie.
Wiktionary
rzecz. multan m., Multanin mos., Multańczyk mos., Multanka ż., multanka ż.
przym. multański
Wiktionary
(1.1) Muntenia
(1.2) Mołdawia
Wiktionary
mieszkaniec Multan (regionu w Rumunii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Multan
Wiktionary
rzecz. Multany nmos.
:: fż. Multanka ż.
przym. multański
Wiktionary
przymiotnik od: Multanu, Multan
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. związany z Multanami, dotyczący Multan
Wiktionary
rzecz. Multany nmos., Multańczyk mos.
Wiktionary
przedrostek
(1.1) zob. wielo-.
Wiktionary
licz. multum
Wiktionary
potocznie: współistnienie na określonym terytorium różnych kultur; multikulti, wielokulturowość, multikulturowość, multikulturalizm
SJP.pl
[czytaj: multitul] narzędzie wielofunkcyjne; multitool
SJP.pl
agencja oferująca produkty lub usługi wielu różnych firm, zwłaszcza ubezpieczeniowych
SJP.pl
agent reprezentujący wiele firm
SJP.pl
agentka reprezentująca wiele firm
SJP.pl
marka detaliczna BRE Banku w latach 2001-2013
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) eduk. elektroniczna wersja podręcznika przeznaczona do wyświetlania na ekranie lub tablicy interaktywnej, wzbogacona o elementy multimedialne, czasem także o ćwiczenia interaktywne
Wiktionary
(1.1) Aby korzystać z multibooka potrzebny jest komputer i projektor multimedialny lub komputer oraz tablica interaktywna z projektorem multimedialnym.
Wiktionary
(1.1) podręcznik multimedialny
Wiktionary
dotyczący wielu brandów (marek)
SJP.pl
[czytaj: multikar]
1. marka samochodów ciężarowych;
2. samochód ciężarowy marki Multicar; Multikar
SJP.pl
Multicar – niemiecki producent mikrosamochodów ciężarowych i komunalnych z siedzibą w Waltershausen w Turyngii.
Wikipedia
[czytaj: multikuker] wielofunkcyjne, kuchenne urządzenie elektryczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie do oczyszczania gazu z pyłów, skladające się z kilku cyklonów
Wiktionary
związany lub dotyczący wielu dziedzin życia (zazwyczaj nauki) jednocześnie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skupiający przedsiębiorstwa dostarczające różne rodzaje energii
Wiktionary
(1.1) Opozycja sprzeciwia się budowie silnego koncernu multienergetycznego.
Wiktionary
przym. energetyczny
Wiktionary
obejmujący osoby należące do wielu różnych kultur lub narodów; wieloetniczny
SJP.pl
wieloogniskowy; progresywny
SJP.pl
uogólnienie pojęcia funkcji poprzez dopuszczenie przyporządkowania każdemu elementowi dziedziny więcej niż jednego elementu przeciwdziedziny
SJP.pl
Multifunkcja lub funkcja wielowartościowa – uogólnienie pojęcia funkcji poprzez dopuszczenie przyporządkowania każdemu elementowi dziedziny więcej niż jednego elementu przeciwdziedziny. Z drugiej strony, pojęcie to definiuje się jako szczególny przypadek pewnego rodzaju funkcji.
Wikipedia
mogący pełnić wiele funkcji; wielofunkcyjny, polifunkcyjny
SJP.pl
graf, w którym mogą występować krawędzie wielokrotne (powtarzające się) oraz pętle
SJP.pl
Multigraf, także pseudograf – graf, w którym mogą występować:
Wikipedia
człowiek potrafiący grać na wielu instrumentach, wszechstronnie uzdolniony muzycznie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. muzyk grający na wielu instrumentach
Wiktionary
Multiinstrumentalista – muzyk, który w stopniu bardzo dobrym opanował grę na więcej niż jednym instrumencie muzycznym.
Wikipedia
(1.1) Później wystąpił ludowy multiinstrumentalista z Istebnej.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. multiinstrumentalistka ż.
przym. instrumentalny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. kobieta grająca na wielu instrumentach
Wiktionary
(1.1) Przed koncertem wystąpiła ludowa multiinstrumentalistka z Murzasichla.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. multiinstrumentalista m.
przym. instrumentalny
Wiktionary
dotyczący wielu kanałów; wielokanałowy
SJP.pl
samochód ciężarowy marki Multicar; Multicar
SJP.pl
budynek, w którym znajduje się wiele sal kinowych; multipleks
SJP.pl
Multikino – sieć kin wielosalowych powstała jako joint venture pomiędzy UCI a grupą ITI w 1998 roku.
Wikipedia
mający wiele kolorów (barw); wielobarwny, wielokolorowy
SJP.pl
dodatkowe konto internetowe w jakimś serwisie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) środ. inform. konto zakładane na pewnym serwisie (np. portalu społecznościowym, w grze sieciowej itp.) przez użytkownika, który posiada na nim już inne konto, często wbrew regulaminowi tego serwisu
Wiktionary
(1.1) Chcę zminimalizować multikonta ponieważ duża ich ilość zachwieje serwisem, który w założeniach ma się utrzymywać sam dzięki prawdziwym użytkownikom.
Wiktionary
potocznie: współistnienie na określonym terytorium różnych kultur; multi-kulti, wielokulturowość, multikulturowość, multikulturalizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. multikulturalizm, wielokulturowość
przymiotnik
(2.1) pot. wielokulturowy
przysłówek sposobu
(3.1) pot. multikulturowo
Wiktionary
(2.1) wielokulturowy, multikulturowy
Wiktionary
współistnienie na określonym terytorium różnych kultur; multi-kulti, multikulti, wielokulturowość, multikulturowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. socjol. doktryna lub idea społeczno-polityczna postulująca równorzędność kultur w społeczeństwach posiadających różnorodność etniczną, religijną itd., zamieszkujących to samo państwo, teren; także.: przenikanie się tych kultur, przy zachowaniu odrębności
Wiktionary
przym. multikulturalistyczny
przysł. multikulturalistycznie
rzecz. multikulturowość ż.
Wiktionary
(1.1) pot. multi-kulti, multikulti
Wiktionary
współistnienie na określonym terytorium różnych kultur; multi-kulti, multikulti, wielokulturowość, multikulturalizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co multikulturowe
Wiktionary
rzecz. multikulturalizm m.
przym. multikulturowy
Wiktionary
(1.1) wielokulturowość
Wiktionary
łączący w sobie cechy co najmniej dwóch kultur; wielokulturowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
książkowo: dotyczący wielu stron, odnoszący się do większej liczby osób lub podmiotów; wielostronny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) urz. dotyczący wielu stron, podmiotów czegoś
Wiktionary
rzecz. multilateralizm mrz.
przysł. multilateralnie
Wiktionary
(1.1) wielostronny
Wiktionary
zawodnik odznaczony kilkoma medalami, zdobywca kilku medali
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. zawodnik będący zdobywcą wielu medali zawodów sportowych najwyższej rangi
Wiktionary
rzecz. multimedalistka ż.
Wiktionary
zawodniczka odznaczona kilkoma medalami, zdobywczyni kilku medali
SJP.pl
rodzaj środka przekazu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) media stanowiące połączenie kilku różnych form przekazu informacji np.: tekstu, dźwięku, grafiki, animacji, wideo;
Wiktionary
Zo
Wikipedia
IPA: ˌmultʲĩˈmɛdʲja, AS: multʹĩmedʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. multimedialność ż.
przym. multimedialny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co multimedialne
Wiktionary
przym. multimedialny
rzecz. multimedia nmos.
Wiktionary
1. wykorzystujące połączenie różnych form przekazu np. tekstu, dźwięku, grafiki, animacji, wideo;
2. służący do takiego przekazu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykorzystujący multimedia, zrobiony z wykorzystaniem multimediów, łączący w sobie różne środki audiowizualne
Wiktionary
(1.1) Głównym zadaniem McFrenda jest zarządzanie bazą plików multimedialnych zgromadzonych na komputerze.
Wiktionary
IPA: ˌmultʲĩmɛˈdʲjalnɨ, AS: multʹĩmedʹi ̯alny
Wiktionary
rzecz. medium n., multimedialność ż., multimedia nmos.
Wiktionary
rodzaj środka przekazu
SJP.pl
miernik elektryczny do pomiaru wielu różnych wielkości
SJP.pl
posiadacz majątku o wartości wielu miliardów
SJP.pl
1. posiadaczka wielu miliardów złotych, dolarów itp.;
2. posiadaczka wielkiego majątku; kobieta bardzo bogata; bogaczka
SJP.pl
posiadacz majątku o wartości wielu milionów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) mężczyzna, który posiada wielomilionowy majątek
Wiktionary
rzecz.
:: fż. multimilionerka ż.
Wiktionary
1. posiadaczka wielu milionów złotych, dolarów itp.;
2. posiadaczka wielkiego majątku; kobieta bardzo bogata; bogaczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która posiada wielomilionowy majątek
Wiktionary
rzecz. multimilioner m.
Wiktionary
łączący wiele form, kanałów, rodzajów czegoś; wielomodalny
SJP.pl
dotyczący lub reprezentujący wiele narodów; wielonarodowy
SJP.pl
zgrzewka zawierająca kilka jednostek danego produktu, np. piwa, wody mineralnej; wielopak
SJP.pl
kilka usług oferowanych w jednym pakiecie
SJP.pl
model samochodu marki Fiat
SJP.pl
pojemnik do hodowli sadzonek roślin; wielodoniczka
SJP.pl
mający wiele platynowych płyt (wyróżnień dotyczących liczby sprzedanych płyt)
SJP.pl
[czytaj: MULtiplejer] tryb rozgrywki w grach wideo, pozwalający na jednoczesny udział wielu graczy, zwykle przez internet; multiplejer
SJP.pl
tryb rozgrywki w grach wideo, pozwalający na jednoczesny udział wielu graczy, zwykle przez internet; multiplayer
SJP.pl
1. budynek, w którym znajduje się wiele sal kinowych; multikino, gigapleks, gigaplex;
2. zestaw kanałów telewizyjnych transmitowanych w technologii cyfrowej na jednym paśmie częstotliwości;
3. system telegraficzny umożliwiający równoległą transmisję wielu sygnałów na jednym kanale łączności
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektron. urządzenie pozwalające na przesyłanie kilku sygnałów w jednym kanale przez przełączanie pomiędzy ich źródłami;
Wiktionary
Mu
Wikipedia
(1.1) Multiplekser umożliwia zainstalowanie do szesnastu kamer, choć największy problem będzie z dostarczeniem ich sygnału do Straży Miejskiej.
Wiktionary
rzecz. multiplo n., multipleks m., multipleksacja ż.
czas. multipleksować ndk.
przym. multiplekserowy, multipleksowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z multiplekserem, dotyczący multipleksera
Wiktionary
rzecz. multiplekser m., multiplo n.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z multipleksem, dotyczący multipleksu
Wiktionary
rzecz. multipleks m., multiplo n., multiplekser mrz.
Wiktionary
1. grupa cząstek elementarnych wchodzących w skład jądra atomu, odznaczających się podobnymi właściwościami;
2. w łowiectwie: kilka trafnych strzałów z rzędu, oddanych przez jednego myśliwego
SJP.pl
Multipletowość – w mechanice kwantowej, odpowiada różnym stopniom degeneracji danego układu wieloelektronowego.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z multipletem, dotyczący multipletu
Wiktionary
rzecz. multiplet m., multiplo n.
Wiktionary
przestarzałe: mnożenie, pomnażanie; multyplikacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa czynności lub faktu zwielokrotnienia ilości czegoś
Wiktionary
IPA: ˌmultʲiplʲiˈkat͡sʲja, AS: multʹiplʹikacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. multiplo n., multiplikator m., multyplikator m., multiplikowanie n., multyplikowanie n., zmultiplikowanie n., zmultyplikowanie n., multiplikatywność ż., demultiplikacja ż.
czas. multiplikować ndk., multyplikować ndk., zmultiplikować dk., zmultyplikować dk.
przym. muliplikacyjny, multiplikatywny, multiplikacyjny
przysł. multiplikatywnie
Wiktionary
(1.1) mnożenie, pomnażanie, multiplikowanie, zwielokrotnianie; przest. multyplikacja
Wiktionary
→ multiplikacja; multiplikatywny, mnożący, powielający
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z multiplikacją, dotyczący multiplikacji
Wiktionary
rzecz. multiplo n., multiplikacja ż.
Wiktionary
1. urządzenie do zwiększania ciśnienia płynu (cieczy, gazu) dostarczonego przez pompę lub akumulator hydrauliczny;
2. przekładnia zwiększająca obroty wału napędzanego w stosunku do obrotów wału napędzającego;
SJP.pl
Multiplikator – rodzaj kołowrotka wędkarskiego o ruchomej szpuli. Wyewoluował ze starych kołowrotków z ruchomą szpulą. Dzisiejsze multiplikatory to wysoce zaawansowane technicznie kołowrotki o znacznych przełożeniach, nawet ponad 7:1, wielotarczowych hamulcach typu gwiazda, odśrodkowych, magnetycznych lub elektronicznych hamulcach, których zadaniem jest ograniczenie prędkość obrotu szpuli w pierwszej fazie rzutu, licznikami wysnutej żyłki itp.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z multiplikatorem, dotyczący multiplikatora
Wiktionary
rzecz. multiplikator m., multiplo n.
Wiktionary
będący wynikiem mnożenia czynników; multiplikacyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rozmnażanie lub pomnażanie czegoś
Wiktionary
rzecz. multiplo n., multiplikacja ż., multiplikator m.
czas. multiplikować ndk.
Wiktionary
(1.1) multiplikacja, zwielokrotnianie
Wiktionary
przestarzale: mnożyć; multyplikować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) numizm. moneta o niejednostkowej, zwielokrotnionej wartości, większa od obiegowej, często kolekcjonerska lub okolicznościowa
(1.2) szt. oryginalne dzieło sztuki powstałe w rezultacie powielenia obiektu wzorcowego albo stworzone przez artystę seryjnie
Wiktionary
rzecz. multipla ż., multiplikacja ż., multiplikowanie n., zmultiplikowanie n., multiplikator m., multipletowość ż., multiplekser m., demultiplekser m., demultiplikowanie n., zdemultiplikowanie n., multiplicatio n., multipleksowanie n., multipleksacja ż., multipleks m., multiplikatywność ż.
czas. multiplikować ndk., zmultiplikować dk., multipleksować ndk., demultiplikować ndk., zdemultiplikować dk.
przym. multiplikacyjny, multiplikatorowy, multipletowy, multiplikatywny, multipleksowy, multiplekserowy, demultiplekserowy
przysł. multiplikatywnie
Wiktionary
w fizyce: przestrzenny, symetryczny układ biegunów magnetycznych lub elektrycznych, wytwarzających pole o zerowej dywergencji ; dipol, kwadrupol lub oktupol
SJP.pl
odnoszący się do układu z wieloma ośrodkami władzy, wpływu lub biegunami oddziaływania
SJP.pl
1. publikowanie ogłoszeń jednocześnie na wielu portalach internetowych;
2. zamieszczanie kolejno kilku postów na tej samej stronie internetowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. wielokrotne powracanie do wsześniejszego procederu przez skazanego
Wiktionary
rzecz. recydywa ż.
Wiktionary
wielokrotny recydywista
SJP.pl
relacja z wielu jednocześnie rozgrywanych meczów
SJP.pl
[czytaj: multirum]
1. system nagłośnienia wnętrz domów, mieszkań itp., w skład którego wchodzi serwer muzyczny wraz z kompletem głośników, panelem sterowania i wzmacniaczami;
2. odbiór telewizji cyfrowej na kilku odbiornikach w ramach jednego abonamentu
SJP.pl
Multiroom (nagłośnienie wielostrefowe) − kompleksowe systemy nagłośnienia wnętrz (np. domów, mieszkań). Polegają na połączeniu wszystkich pomieszczeń systemem przekaźników i kabli (stosowane także połączenia bezprzewodowe), w jeden system audio.
Wikipedia
bezpieczna szafka wspierająca obsługę kasjerską w placówkach bankowych
SJP.pl
angażujący wiele zmysłów jednocześnie (np. wzrok, słuch, dotyk); polisensoryczny
SJP.pl
wykonywanie wielu skanowań jednocześnie
SJP.pl
narzędzie składające się z podłużnego uchwytu oraz obrotowego trzpienia z wymiennymi nakładkami
SJP.pl
osoba potrafiąca wykonywać poprawnie wiele czynności jednocześnie; człowiek wielozadaniowy
SJP.pl
umiejętność poprawnego wykonywania wielu czynności jednocześnie; wielozadaniowość
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający zastosowanie, odniesienie do wielu okresów czasu
(1.2) muz. mający jedną linię rytmu melodycznego ale wiele rodzajów tempa
Wiktionary
rzecz. multitemporalność ż.
przym. multitemporalnie
Wiktionary
[czytaj: multitul] narzędzie wielofunkcyjne; multi-tool
SJP.pl
model samochodu marki Volkswagen
SJP.pl
mający wiele różnych wartości, znaczeń, zastosowań, zalet; poliwalentny
SJP.pl
hipotetyczny zbiór wszystkich uniwersów, popularny w komiksach; wieloświat
SJP.pl
Multiwibrator – układ elektroniczny, zrealizowany w oparciu o przekaźniki elektromechaniczne, lampy (w tym neonówki), tranzystory, diody tunelowe bądź inne elementy przełączające, posiadający dwa lub więcej stanów równowagi trwałej bądź nietrwałej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. preparat zawierający szereg rozmaitych witamin, koniecznych do właściwego rozwoju i funkcjonowania organizmu człowieka
Wiktionary
przym. multiwitaminowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) farm. o preparacie, leku, artykule spożywczym itp.: zawierający szereg rozmaitych witamin, koniecznych do właściwego rozwoju i funkcjonowania organizmu człowieka
Wiktionary
rzecz. multiwitamina ż.
Wiktionary
zbiór borelowski: uogólnienie pojęcia zbioru, w którym w odróżnieniu od klasycznych zbiorów jeden element może występować wiele razy
SJP.pl
Multizbiór lub wielozbiór ( multiset) – uogólnienie pojęcia zbioru, w którym w odróżnieniu od klasycznych zbiorów jeden element może występować wiele razy. Nie jest jednak dana żadna ich kolejność i tym multizbiór różni się od krotki.
Zbiory formula_1 formula_2 i formula_3 są identyczne.
Wikipedia
bardzo dużo, mnóstwo; miriada, mrowie, zatrzęsienie
SJP.pl
liczebnik nieokreślony
(1.1) duża ilość czegoś
Wiktionary
(1.1) Podobnych zagadek było i jest w Chuzestanie multum, bowiem na terenie tej prowincji krzyżują się interesy wielu grup o rozmaitej proweniencji.
Wiktionary
IPA: ˈmultũm, AS: multũm
Wiktionary
temsłow. multi-
Wiktionary
(1.1) mnóstwo, pot. kupa, reg. pozn. wuchta
Wiktionary
dawniej: mnożenie, pomnażanie; multiplikacja
SJP.pl
dawniej:
1. urządzenie do zwiększania ciśnienia płynu (cieczy, gazu) dostarczonego przez pompę lub akumulator hydrauliczny; multiplikator;
2. przekładnia zwiększająca obroty wału napędzanego w stosunku do obrotów wału napędzającego; multiplikator;
3. czynnik mnożący, potęgujący coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|multyplikować.
Wiktionary
IPA: ˌmultɨplʲikɔˈvãɲɛ, AS: multyplʹikovãńe
Wiktionary
czas. multyplikować
rzecz. multiplikacja ż.
Wiktionary
dawniej: mnożyć; multiplikować
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) stpol. wykonywać mnożenie
(1.2) przest. mnożyć, pomnażać, powiększać
Wiktionary
(1.2) … karę jeśli J. W. Pan (= Jaśnie Wielmożny Pan) za zbyt małą uznasz, wedle swej pańskiej woli multyplikować możesz.
Wiktionary
IPA: ˌmultɨplʲiˈkɔvat͡ɕ, AS: multyplʹikovać
Wiktionary
rzecz. przest. multyplikacja, multiplikacja, przest. multyplikowanie, multiplikowanie, przest. multyplikator, multiplikator (zob. multi-.)
czas. multiplikować ndk., przest. zmultyplikować dk., zmultiplikować dk.
Wiktionary
(1.1) mnożyć
(1.2) zwiększać, powiększać, mnożyć
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z osobą Mulviusa lub jego rodziną
Wiktionary
(1.1) Według przekazu Euzebiusza z Cezarei przed bitwą przy moście Mulwijskim Konstantyn miał wizję, która pozwoliła mu odnieść zwycięstwo.
Wiktionary
młody muł
SJP.pl
miasto w Indiach; Bombaj
SJP.pl
Mu
Wikipedia
→ Mumbaj
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mumbajem, dotyczący Mumbaju
Wiktionary
rzecz. Mumbaj mrz.
Wiktionary
(1.1) bombajski
Wiktionary
1. zwłoki uchronione przed rozkładem w sposób naturalny lub w wyniku zabiegów konserwujących;
2. potocznie: osoba chuda, wychudzona;
3. potocznie: osoba bez energii, małomówna;
4. potocznie: śpiwór dopasowany do sylwetki człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwłoki zabezpieczone przed rozkładem;
Wiktionary
Mumia – zmumifikowane naturalnie lub celowo zabalsamowane ciało człowieka lub zwierzęcia.
Nazwę wywodzi się z arabskiego słowa pochodzenia perskiego "mumija," oznaczającego „smołę”, a właściwie bitumin, czyli substancję, którą (jak uważano do niedawna) starożytni Egipcjanie nasączali bandaże mumii. Najnowsze badania dowiodły jednak, iż wiele mumii egipskich nie zawierało bitumu, a tylko żywice, które sczerniały, jedynie przypominając bitumin.
Wikipedia
(1.1) Gmach ten był największą skarbnicą Egiptu. W nim spoczywały mumie wielu sławnych faraonów, znakomitych kapłanów (…)
Wiktionary
IPA: ˈmũmʲja, AS: mũmʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. mumifikacja ż., mumifikowanie n., zmumifikowanie n.
czas. mumifikować ndk., zmumifikować dk.
przym. mumijny, mumifikacyjny
Wiktionary
1. wysychanie narządów wewnętrznych i skóry zwłok znajdujących się przez długi okres czasu w suchym, gorącym środowisku, np. na pustyni; strupieszenie, strupieszczenie;
2. balsamowanie zwłok w celu uchronienia ich przed rozkładem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) samoistny proces wysychania zwłok
(1.2) proces konserwacji zwłok w celu zabezpieczenia przed rozkładem
(1.3) med. wysychanie obumarłych tkanek spowodowane zaburzeniem dopływu krwi
Wiktionary
Mumifikacja ( mumificatio) – naturalny lub zainicjowany przez człowieka proces konserwacji zwłok zapobiegający ich rozkładowi.
Wikipedia
(1.2) Każda kultura, która stosowała mumifikację, miała własny, niepowtarzalny sposób jej wykonywania.
Wiktionary
rzecz. mumifikowanie n., zmumifikowanie n., mumia ż.
czas. mumifikować ndk., zmumifikować dk.
przym. mumifikacyjny
Wiktionary
(1.1) strupieszenie
(1.2) balsamowanie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mumifikacją, dotyczący mumifikacji
Wiktionary
(1.1) Archeolodzy odkryli warsztat mumifikacyjny na południe od Kairu.
Wiktionary
rzecz. mumia ż., mumifikacja ż., mumifikowanie n., zmumifikowanie n.
czas. mumifikować ndk., zmumifikować dk.
Wiktionary
człowiek zajmujący się mumifikowaniem zwłok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kult. robienie mumii
(1.2) przen. sztuczne przedłużanie istnienia jakiegoś zwyczaju lub tradycji
Wiktionary
rzecz. mumia ż., mumifikacja ż., zmumifikowanie n.
czas. mumifikować ndk., zmumifikować dk.
przym. mumifikacyjny
Wiktionary
zabezpieczać martwe ciało (bądź jego fragment) przed rozkładem poprzez mumifikację
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zmumifikować)
(1.1) robić mumię
czasownik zwrotny niedokonany mumifikować się (dk. zmumifikować się)
(2.1) ulegać mumifikacji
Wiktionary
(1.1) W Egipcie mumifikowano nie tylko ludzi, ale i zwierzęta.
(2.1) Ciała mumifikują się pod wpływem suchego i gorącego powietrza.
Wiktionary
rzecz. mumia ż., mumifikacja ż., mumifikowanie n., zmumifikowanie n.
czas. zmumifikować dk.
przym. mumifikacyjny
Wiktionary
związany z mumią (zwłokami uchronionymi przed rozkładem w sposób naturalny lub w wyniku zabiegów konserwujących), np. całun mumijny
SJP.pl
młodzieżowo:
1. osoba niezdarna, nierozgarnięta;
2. osoba zaspana, przymulona
SJP.pl
dziecko z wrodzonymi wadami rozwoju, niezdolne do samodzielnego życia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) uczn. uczeń odpowiadający przy tablicy
(1.2) uczn. osoba otyła
(1.3) uczn. sprzątaczka szkolna
(1.4) zob. muminki.
Wiktionary
Mu
Wikipedia
IPA: mũˈmʲĩnɛk, AS: mũmʹĩnek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) uczn. dziadkowie
forma rzeczownika.
(2.1) M., B., W. lm. od: muminek
Wiktionary
Mu
Wikipedia
IPA: mũˈmʲĩnʲci, AS: mũmʹĩnʹḱi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geol. mineralna żywica o ciemnej barwie, której przypisuje się lecznicze właściwości;
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) W. lp. od mumia
Wiktionary
Mumio (ang. "shilajit", शिलाजतु, "śilājatu") – gęsta, kleista substancja o konsystencji podobnej do smoły, o barwie wahającej się między białą a ciemnobrązową (ta druga jest pospolitsza), wydobywana głównie w Himalajach, Karakorum, na Wyżynie Tybetańskiej, na Kaukazie, w Ałtaju oraz górach regionu Gilgit-Baltistan. Używana jest w ajurwedzie, tradycyjnej medycynie indyjskiej.
Wikipedia
(1.1) Mumio powinno pomóc, regularnie stosowane leczy ze czterdzieści różnych chorób
Wiktionary
potocznie: chudy, bez życia, energii
SJP.pl
rzadko: mumifikować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. karnawałowa maskarada
(1.2) daw. rodzaj tkaniny
Wiktionary
IPA: ˈmũmʃãnt͡s, AS: mũmšãnc
Wiktionary
jadalny grzyb rodem z Azji podawany w orientalnych restauracjach; mung, grzyb mun, grzyb mung
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. produkt kulinarny, owocnik grzybów uszaka bzowego lub uszaka gęstowłosego, zwykle sprzedawany jako suszony
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Leny;
Wiktionary
Muna – wyspa w Indonezji na Morzu Banda u południowo-wschodniego wybrzeża Celebes; powierzchnia 1704 km², ok. 300 tys. mieszkańców.
Od Celebes oddzielona cieśniną Tiworo. Powierzchnia wyżynna, (wysokość do 455 m n.p.m.). Uprawa ryżu, palmy kokosowej, sagowca, przypraw korzennych; rybołówstwo; eksploatacja lasów; główne miasto Raha.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: manczkin] rasa kota o bardzo krótkich łapach, powstała w Luizjanie
SJP.pl
Munchkin – popularna niekolekcjonerska gra karciana stworzona przez Steve’a Jacksona, ilustrowana przez Johna Kovalica i wydana przez Steve Jackson Games. Jest parodią gier RPG, w zestawie podstawowym i jego rozszerzeniach – D&D, natomiast w późniejszych dodatkach wyśmiana zostaje po kolei większość popularnych systemów.
Wikipedia
język z grupy języków drawidyjskich; język mundajski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
język mundajski - język z grupy języków drawidyjskich; munda
SJP.pl
zdrobnienie od: Edmund, Rajmund (imiona męskie)
SJP.pl
mistrzostwa świata w piłce nożnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. mistrzostwa świata, przede wszystkim w piłce nożnej
Wiktionary
(1.1) Polska i Meksyk są w grupie 11 uczestników mundialu, którzy oba sparingi rozegrają z innymi zakwalifikowanymi już reprezentacjami.
(1.1) Dla Polaków pamiętny był mundial w 1982 roku, kiedy zajęli trzecie miejsce.
Wiktionary
IPA: ˈmũndʲjal, AS: mũndʹi ̯al
Wiktionary
przym. mundialowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) sport. związany z mundialem, dotyczący mundialu
Wiktionary
(1.1) Zapraszamy telewidzów na „Mundialowy wieczór” o godz. 21:30.
Wiktionary
rzecz. mundial mrz.
Wiktionary
Mundek z małżonką
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mundka lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) babka, położna wiejska
Wiktionary
obowiązkowy strój członka formacji wojskowej, grupy zawodowej lub organizacji społecznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) charakterystyczny, regulowany przepisami ubiór członków jakiejś organizacji, grupy lub formacji – zwykle militarnej;
Wiktionary
Zobacz też: rożne rodzaje mundurów.
Mundur, uniform – rodzaj jednolitego standaryzowanego ubioru używanego przez członków danej organizacji, stanowiący jednocześnie jej wyróżnik. Mundury (uniformy) noszone są przykładowo przez członków wojska, organizacji paramilitarnych, harcerskich, społecznych, służb mundurowych i medycznych, strażników, niektóre grupy zawodowe itp..
Wikipedia
(1.1) Serce struchlałego dziecka łomoce pod mundurem ułana i niewymowna trwoga żelaznymi obcęgi ściska piersi, gdy wchodzą tłumem szumnym w progi kościoła.
Wiktionary
IPA: ˈmũndur, AS: mũndur
Wiktionary
rzecz. umundurowanie n., mundurowy m., mundurówka ż., mundurowanie n.
:: zdrobn. mundurek n.
czas. umundurować ndk., umundurować dk.
przym. mundurowy, mundurówkowy
Wiktionary
(1.1) uniform
Wiktionary
1. regulaminowy ubiór ucznia lub członka organizacji młodzieżowej;
2. ekspresywnie: mundur;
3. ziemniaki w mundurkach - ziemniaki gotowane lub pieczone w łupinach i tak podane na stół
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) strój harcerski lub szkolny
(1.2) przen. coś przypominającego strój mundurowy
Wiktionary
(1.1) Uczniowie w granatowych mundurkach chodzili do szkoły.
Wiktionary
rzecz. mundur mrz., mundurowy mos., mundurowanie n.
czas. mundurować ndk., umundurować dk.
przym. mundurowy
Wiktionary
(1.1) fartuszek
Wiktionary
badania nad historią mundurów; ogół wiadomości o mundurach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mundurować.
Wiktionary
rzecz. umundurowanie n., mundur m., mundurek m., mundurówka ż., mundurowy m.
czas. mundurować ndk., umundurować dk.
przym. mundurowy
Wiktionary
policjant, agent lub wojskowy, którego służbowym strojem jest mundur
SJP.pl
przymiotnik od: mundur
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mundurem, dotyczący munduru
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. umundurowany policjant lub żołnierz
Wiktionary
(1.1) Była piętnasta dziesięć i Celestyna Żak stała w kolejce wijącej się przed piekarnią PSS przy ulicy Dąbrowskiego, tuż obok sklepu z sortami mundurowymi MO.
Wiktionary
IPA: ˌmũnduˈrɔvɨ, AS: mũndurovy
Wiktionary
rzecz. mundur mrz., mundurówka ż., mundurek mrz., umundurowanie n., mundurowanie n.
czas. mundurować ndk., umundurować dk.
przym. mundurówkowy
Wiktionary
znawca typów i historii mundurów
SJP.pl
związany z wiedzą o typach i historii mundurów
SJP.pl
wiedza o typach i historii mundurów
SJP.pl
rzadko: niezgrabny mundur
SJP.pl
potocznie:
1. ogół służb mundurowych w państwie;
2. w wojsku: kwota wypłacana okresowo żołnierzom na zakup nowego umundurowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. wojsk. okresowa kwota wypłacana żołnierzom na zakup nowego umundurowania
(1.2) pot. publ. ogół służb mundurowych w kraju
Wiktionary
IPA: ˌmũnduˈrufka, AS: mũndurufka
Wiktionary
rzecz. mundur mrz., mundurowy mos., mundurowanie n.
przym. mundurowy
Wiktionary
symbol władzy królewskiej - złota kula z krzyżem; jabłko królewskie
SJP.pl
zdrobnienie od: Edmund (imię męskie)
SJP.pl
zdrobnienie od: Edmund, Rajmund (imiona męskie); Mundek
SJP.pl
rodzaj z rodziny jeleniowatych; mały jeleń z lasów Azji; samce cechują się silnie rozwiniętymi, wystającymi z pyska górnymi kłami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Muntiacus|ref=tak., gatunek małego, azjatyckiego ssaka parzystokopytnego;
(1.2) ssak z gatunku mundżaków (1.1)
Wiktionary
Mundżak ("Muntiacus") – rodzaj ssaków z podrodziny jeleni (Cervinae) w obrębie rodziny jeleniowatych (Cervidae).
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) dosł. związany z Mundżanem, dotyczący Mundżanu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język mundżański;
Wiktionary
rzecz. Mundżan mrz.
Wiktionary
niewielki ssak drapieżny z podrodziny mangustowatych; mangusta
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
niewielki ssak drapieżny z podrodziny mangustowatych; mangusta
SJP.pl
Munga – miejscowość (tätort) w Szwecji, w regionie administracyjnym ("län") Västmanland, w gminie Västerås.
Według danych Szwedzkiego Urzędu Statystycznego liczba ludności wyniosła: 241 (31 grudnia 2015), 272 (31 grudnia 2018) i 288 (31 grudnia 2019).
Wikipedia
1. ssak z rodziny wiwer, występujący w Afryce na południe od Sahary; mangusta pręgowana;
2. włókno wełniane niskiej jakości otrzymywane z pozyskiwanych wtórnie kawałków tkanin wełnianych
SJP.pl
Mungo (ang. "Lake Mungo") – wyschnięte jezioro w południowo-zachodniej części Nowej Południowej Walii w Australii. Położone jest ok. 740 km na zachód od Sydney i 90 km na północny wschód od miejscowości Mildura. Jezioro wchodzi w skład Parku Narodowego Mungo i jest jednym z siedemnastu jezior w Regionie Wyschniętych Jezior Willandra, wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Wikipedia
w Indiach: asceta, mędrzec hinduski; pustelnik
SJP.pl
Muni (sanskryt मुनि, „milczący”, od „mauna” – cisza) – termin określający mędrców pustelników i indyjskich ascetów.
Mędrcy tego typu nie posiedli wiedzy o prawdzie istnienia na podstawie nauk tekstów, lecz poprzez samorealizację.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Słomniki;
Wiktionary
Muniakowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Słomniki.
Wikipedia
w państwie rzymskim: miasto mające samorząd
SJP.pl
przestarzałe: zarząd miejski lub gminny
SJP.pl
mający związek z zarządem miejskim; miejski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający związek z miastem lub jego samorządem
Wiktionary
IPA: ˌmũɲit͡sɨˈpalnɨ, AS: mũńicypalny
Wiktionary
rzecz. municypalność ż.
przysł. municypalnie
Wiktionary
(1.1) miejski, komunalny
Wiktionary
gmina w starożytnym Rzymie
SJP.pl
Municypium (łac. "municipium") – w starożytności był to teren położony w Italii, podbity przez Starożytny Rzym.
Municypia zawarły z Rzymem przymierze, dzięki któremu mogły się cieszyć częściową autonomią i tolerancją, w tym religijną, pod warunkiem udzielania Rzymowi określonej pomocy wojskowej i ograniczenia praw mieszkańców, np. zakazu głosowania i piastowania urzędów. Dozwolone były m.in. małżeństwa z obywatelami rzymskimi.
Wikipedia
skorupiak występujący na dużych głębokościach w morzach klimatu subtropikalnego i tropikalnego
SJP.pl
Muniek – pierwszy album studyjny Muńka Staszczyka, wydany 15 marca 2010 przez wytwórnię muzyczną Sony Music.
W marcu 2010 r. dotarła do 3. miejsca listy OLiS. W lipcu 2010 r. pochodząca z płyty kompozycja „Święty” została nominowana do nagrody Superjedynki w kategorii „Przebój Roku”. Jednakże wokalista odmówił udziału w plebiscycie.
Wikipedia
potocznie, żartobliwie: mózg; zwykle w związku frazeologicznym: mieć kuku na muniu - być upośledzonym na umyśle
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) żart. formacja ekspresywna od słowa "mózg" z formantem -unio
Wiktionary
IPA: ˈmũɲɔ, AS: mũńo
Wiktionary
(1.1) muńka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
francuski ser podpuszczkowy, produkowany z krowiego mleka, o aromatycznym zapachu i kwaskowym smaku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. rodzaj kiełzna zakładanego do pyska konia;
2. dawniej: część papierosa lub fajki trzymana w ustach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) połączone ze sobą metalowe drążki, wkładane do pyska narowistym koniom, służące do powodowania koniem; rodzaj kiełzna;
(1.2) stpol. daw. ustnik instrumentu muzycznego lub ustnik fajki
(1.3) stpol. daw. część zwijki papierosa albo część fajki, trzymana przez palacza w ustach
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Huon von Sagar mocno chwycił konia za wodze przy munsztuku.
(1.2) [...] przynajmniej w niedzielę i dni święte, co samo na wolą się daje, gdyż to dobrowolne rzeczy być mają, aby, gdy trębacz przez munsztuk rano da hasło, na [...]
(1.2) [...] wydano rozkaz, że za pierwszym cichym zatrąbieniem przez munsztuk wszyscy mają siadać na koń i stawać w gotowości.
(1.3) Paliła papierosy z długim munsztukiem, nauczyła się tego, jak sama mówiła, ze zmartwień, papierosy trochę na to pomagały.
Wiktionary
IPA: ˈmũw̃ʃtuk, AS: mũũ̯štuk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kraina historyczno-geograficzna w południowej Rumunii;
Wiktionary
Muntenia (staropol. "Multany", "kresy multańskie") – kraina historyczna w Rumunii stanowiąca wschodnią część Wołoszczyzny. Leży między Dunajem (na południu i wschodzie), Alutą (na zachodzie) i Karpatami. Graniczy z Oltenią, Mołdawią, Siedmiogrodem i Dobrudżą.
Wikipedia
(1.1) Od trzech lat wakacje spędzamy w Muntenii.
Wiktionary
przym. munteński
Wiktionary
(1.1) stpol. Multany
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Muntenią, dotyczący Muntenii
Wiktionary
rzecz. Muntenia ż.
Wiktionary
Muntowo (niem. "Muntowen", od 1938 "Muntau") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie mrągowskim, w gminie Mrągowo.
W latach 1954–1957 wieś należała i była siedzibą władz gromady Muntowo, po jej zniesieniu w gromadzie Mrągowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
[czytaj: mapet] typ lalki teatralnej stworzonej w 1955 roku przez amerykańskiego lalkarza, reżysera i scenarzystę Jima Hensona; muppet, mapet
SJP.pl
[czytaj: mapet] typ lalki teatralnej stworzonej w 1955 roku przez amerykańskiego lalkarza, reżysera i scenarzystę Jima Hensona; mapet, mupet
SJP.pl
grupa lalek poruszanych rękami ludzi, rozpowszechniona w latach siedemdziesiątych XX wieku w USA
SJP.pl
1. ogrodzenie, ściana, element budowli;
2. coś co utrudnia porozumienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. kamienna lub ceglana konstrukcja, np. ściany budynku
(1.2) archit. murowane ogrodzenie, zwykle kamienne
(1.3) sport. w piłce nożnej: zawodnicy ustawieni jeden obok drugiego tak, aby zasłonić drogę do bramki zawodnikowi wykonującemu rzut wolny
(1.4) przen. poglądy, odczucia dzielące lub izolujące ludzi
(1.5) meteorol. zwarte zachmurzenie
Wiktionary
Mur (z mūrus) – rodzaj konstrukcji budowlanej, wykonanej z elementów ułożonych w uporządkowany sposób, zazwyczaj połączonych zaprawą budowlaną.
Mur powstaje w wyniku czynności murowania, osoba zajmująca się murowaniem to murarz.
Wikipedia
(1.1) Dom jest ogrodzony murem.
(1.1) Zwierciadło było wyższe niż normalny człowiek, utwierdzone w murze mocną dębową ramą. Obmacywaliśmy ją na wszystkie sposoby, próbowaliśmy wsunąć palce i paznokcie między nią a ścianę, ale zwierciadło ani drgnęło, jakby było częścią muru, kamieniem oprawionym w kamień.
(1.4) Wyrwij murom zęby krat
:: Zerwij kajdany, połam bat!
A mury runą, runą, runą,
i pogrzebią stary świat.
Wiktionary
IPA: mur, AS: mur
Wiktionary
rzecz. murarka ż., murarstwo n., murarz m., przedmurze n., podmurówka ż., obmurowanie n., murowanie n., podmurowywanie n., podmurowanie n., wymurowanie n., zamurowywanie n., zamurowanie n., pomurnik m.
:: zdrobn. murek m., mureczek m.
czas. murować ndk., podmurowywać ndk., podmurować dk., wymurować dk., zamurowywać ndk., zamurować dk.
przym. murowy, murowany, murarski
Wiktionary
(1.1) ściana
Wiktionary
potocznie: z całą pewnością, bez żadnej wątpliwości; na mur, na mur-beton
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. pewność
Wiktionary
1. miasto we Hiszpanii;
2. miasto we Włoszech;
3. rzeka w Austrii, Słowenii i Chorwacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w południowej Austrii, wschodniej Słowenii, północnej Chorwacji i zachodnich Węgrzech; w dorzeczu Dunaju;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈmura, AS: mura
Wiktionary
rzecz. Prekmurje n., prekmurski mrz.
przym. prekmurski, medzimurski
Wiktionary
kamień o kształcie zbliżonym do równoległościanu i ostrych krawędziach, ciężarze poniżej 50 kg, uzyskiwany ze złoża metodami kamieniarskimi jak rozbijanie, klinowanie; kamień łupany
SJP.pl
rodzaj malowidła ściennego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. malowidło ścienne, najczęściej monumentalne, o charakterze artystycznym lub reklamowym;
Wiktionary
Mural – rodzaj malatury, nazwa pochodzenia hiszpańskiego oznaczająca w skrócie dzieło dekoracyjnego malarstwa ściennego, najczęściej monumentalne. Malowidła takie, w zależności od intencji twórcy, mogą mieć na celu impresję odbiorcy, reklamę jakiegoś produktu lub promocję akcji charytatywnej. Murale można zdefiniować jako "wielkoformatową grafikę na ścianach budynków".
Wikipedia
IPA: ˈmural, AS: mural
Wiktionary
rzecz. muraloza ż., murek mrz., murale n., muralizm m., muralista mos., muralistka ż.
Wiktionary
rodzaj obrazu malowanego na ścianie, murze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szt. malowidło ścienne, najczęściej monumentalne, o charakterze artystycznym lub reklamowym
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: mural
Wiktionary
rzecz. mural mrz., muralista mos., muralistka ż., muralizm mrz.
Wiktionary
(1.1) mural
Wiktionary
osoba tworząca murale, wielkoformatowe malowidła ścienne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. artysta plastyk, który tworzy murale
Wiktionary
rzecz. mural m., muralik m.
:: fż. muralistka ż.
przym. muralowy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. artystka, która tworzy murale
Wiktionary
rzecz. mural mrz., murale n., muralista mos., muraloza ż.
Wiktionary
malarstwo ścienne, wielkopowierzchniowa malatura zewnętrzna, zwykle na ścianach budynków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. forma sztuki polegająca na umieszczaniu malowideł w przestrzeni publicznej
Wiktionary
rzecz. mural mrz., murale n., muraloza ż.
Wiktionary
→ mural
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący muralu
Wiktionary
rzecz. muralista mos., muraloza ż.
Wiktionary
lekceważąco: nadmierne pokrywanie ścian muralami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pejor. pot. nadmierne i nieprzemyślane pokrywanie ścian lub przestrzeni publicznej muralami, w szczególności tymi o niskiej wartości artystycznej
Wiktionary
(1.1) […] nie każdy mural jest sztuką, a nawet coraz częściej się zdarza […], że na pewno nie jest sztuką: jest natomiast reklamą, propagandą, edukacją, jakimś komunikatem często projektowanym na zlecenie i pod dyktando urzędników. To muraloza, która de facto rujnuje estetykę przestrzeni publicznej podobnie jak wielkoformatowa reklama i szyldoza.
Wiktionary
rzecz. mural mrz., muralista mos., muralizm mrz.
:: fż. muralistka ż.
przym. muralowy
Wiktionary
1. dzielnica Wenecji;
2. model samochodu marki Nissan
SJP.pl
Murano – grupa siedmiu małych wysp włoskich połączonych mostami (często traktowana jako jedna wyspa porozdzielana kanałami), położona na lagunie niedaleko Wenecji, o powierzchni 1,17 km². Murano jest zamieszkiwane od czasów antycznych, obecnie liczy 5,5 tysiąca mieszkańców (2007). Słynie z produkcji szkła, ponadto znajduje się tu wiele zabytków.
Wikipedia
dzielnica Warszawy
SJP.pl
Muranów – historyczna część miasta Warszawy położona w dzielnicach Wola i Śródmieście.
Wikipedia
dawniej: pomocnik murarza; mularczyk
SJP.pl
1. potocznie: murarstwo, zajęcie murarza;
2. rzemieślniczka zajmująca się murowaniem;
3. dawniej: żona murarza;
4. rodzaj pszczół z rodziny miesierkowatych, występujący w Polsce w 18 gatunkach
SJP.pl
1. osarek murarkowy - gatunek błonkówki z rodziny osarkowatych;
2. złotolitka murarkowa - gatunek błonkówki z rodziny złotolitkowatych
SJP.pl
przymiotnik od: murarz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) techn. dotyczący murarza i jego pracy
Wiktionary
rzecz. mur mrz., murek mrz., murarstwo n., murarka ż., murarz mos., podmurowanie n., podmurówka ż.
czas. murować, obmurować, wymurować, zamurować
przym. murowany, murowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzemiosło i rodzaj pracy zajmujące się głównie murowaniem – wznoszeniem ścian;
Wiktionary
Murarstwo – rodzaj rzemiosła, którego główną pracą jest murowanie np. mostów, ścian itp. Murowanie polega na wznoszeniu budowli poprzez spajanie kamiennych, ceglanych itp. materiałów środkami wypełniającymi i wiążącymi zwanymi zaprawami murarskimi, przygotowanymi na bazie piasku, wapna i cementu. Murarstwo nie jest tożsame z budownictwem, będącym działem inżynierii. Jest jednym z niewielu działów rzemiosła, który nie ulega zanikowi.
Wikipedia
IPA: muˈrarstfɔ, AS: murarstfo
Wiktionary
rzecz. mur m., murek m., murarz m., murarka ż., murowanie n., zamurowanie n., wymurowanie n., mularstwo n., podmurowanie n., podmurówka ż.
czas. murować ndk., zamurować dk., wymurować dk.
przym. murarski, mularski
Wiktionary
(1.1) pot. murarka
Wiktionary
rzemieślnik zawodowo zajmujący się murowaniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) robotnik pracujący przy wznoszeniu ścian, murów
Wiktionary
Murarz, daw. murator – nazwa zawodu oraz określenie rzemieślnika wykonującego ten zawód.
Do zakresu czynności realizowanych przez rzemiosło murarskie należy wykonywanie prac związanych z wznoszeniem budowli kamiennych lub ceglanych, gdzie czynnikiem wiążącym te materiały jest zaprawa murarska.
Wikipedia
IPA: ˈmuraʃ, AS: muraš
Wiktionary
rzecz. pomurnik mzw., murowanie n., murarka ż., mur m., podmurówka ż., murarstwo n., murek m., podmurowanie n.
czas. murować ndk., wymurować dk., obmurować dk.
przym. murowany, murarski, murowy
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński mulorz
Wiktionary
(r. męski) lekceważąco: marny murarz
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Muras – niewielka miejscowość w Hiszpanii we wspólnocie autonomicznej Galicja w prowincji Lugo. Liczy niespełna tysiąc mieszkańców. Znajdują się tu liczne elektrownie wiatrowe.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg-pl|Kresy. mrówka
Wiktionary
(1.1) Jakaś muraszka włazła mnie pod rubaszka.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: murarz, majster murarski, zwłaszcza murarz architekt
SJP.pl
Murator – najpopularniejszy i najstarszy poradnik remontowo-budowlany w Polsce. Zawiera opisy i porady z zakresu zagadnień związanych z budową, remontem i wykończeniem domu, a także informacje o produktach i usługach na rynku budowlanym. Przedstawia produkty i technologie na każdą kieszeń. Murator prezentuje zarówno tradycyjne, jak i nowoczesne technologie. Magazyn zajmuje się także zagadnieniami prawa budowlanego oraz kwestiami finansowymi.
Wikipedia
gęsta trawa, zwykle krótko przystrzyżona, pokrywająca jakiś obszar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gęsta, niska trawa pokrywająca jakiś teren
(1.2) nawierzchnia boiska piłkarskiego
(1.3) stpol. zielone pokrycie bagniska
Wiktionary
Mu
Wikipedia
(1.2) Piłkarze wbiegli na murawę boiska.
Wiktionary
IPA: muˈrava, AS: murava
Wiktionary
rzecz. murawka ż.
przym. murawowy
Wiktionary
[czytaj: murawJOF albo muRAWjof] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mikrobiol. gęste zbiorowisko mikroorganizmów zasiedlających podłoże stałe, powodujące widoczne zmętnienie
(1.2) zdrobn. od murawa
Wiktionary
rzecz. murawa ż.
Wiktionary
→ murawa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z murawą, dotyczący murawy
Wiktionary
rzecz. murawa ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Murawski (forma żeńska: Murawska; liczba mnoga: Murawscy) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 13234 osoby.
Wikipedia
szczyt Tatr Bielskich na Słowacji
SJP.pl
Murań, Wielki Murań ( Muráň, Mura, Murány, Muran, 1890 m) – szczyt Tatr Bielskich na Słowacji, znajdujący się w ich grani głównej. Jest pierwszym od zachodu wybitnym wierzchołkiem w Tatrach Bielskich i ma charakterystyczny kształt (jedni widzą w nim łeb tygrysa, inni żabę), dzięki czemu jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych szczytów tej części Tatr.
Wikipedia
regionalnie: babsko, babsztyl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. babsko, babsztyl
Wiktionary
(1.1) gw. Zaolzie myrcha, myrszina, myrszyna
Wiktionary
miasto w Hiszpanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w południowo-wschodniej Hiszpanii, od średniowiecza do XIX wieku, królestwo podporządkowane Kastylii
(1.2) geogr. adm. nadmorska wspólnota autonomiczna, prowincja i region w Hiszpanii
(1.3) geogr. miasto w Hiszpanii, nad Segurą;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Murcjanin, Murcjanka
przym. murcyjski
Wiktionary
Mu
Wikipedia
→ Murcja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Murcją (krainą w Hiszpanii)
(1.2) związany z Murcją (miastem w Hiszpanii)
Wiktionary
rzecz. Murcja ż.
Wiktionary
Murczyn – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, w gminie Żnin.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.
Wieś klucza żnińskiego arcybiskupstwa gnieźnieńskiego, położona była w XVII wieku w powiecie kcyńskim województwa kaliskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 333 mieszkańców. Jest jedenastą co do wielkości miejscowością gminy Żnin.
Wikipedia
gwarowa nazwa Muranowa
SJP.pl
składnik ściany komórkowej bakterii, zbudowany z nietypowych aminokwasów i połączonych w łańcuchy pochodnych cukrów
SJP.pl
zdrobniale o "murze"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: mur
(1.2) niski mur
(1.3) daw. występ murowany przy kuchni, piecu lub gzyms u kominka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Żeby popisać się przed koleżankami z klasy, wziął deskorolkę i wskoczył na bardzo wysoki murek.
Wiktionary
IPA: ˈmurɛk, AS: murek
Wiktionary
rzecz. pomurnik mzw., mureczek m., murarka ż., murarstwo n., murarz m., przedmurze n., podmurówka ż., mur m., podmurowywanie n., podmurowanie n., murowanie n., zamurowywanie n., zamurowanie n., wymurowanie n., mural m.
czas. murować ndk., podmurowywać ndk., podmurować dk., wymurować dk., zamurowywać ndk., zamurować dk.
przym. murowy, murowany, murarski
Wiktionary
(1.1) mureczek
Wiktionary
ryba z rzędu węgorzokształtnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. drapieżna ryba o wężowatym pokroju występująca w morzach ciepłych i gorących;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nurek nagrał murenę penetrującą szczeliny rafy w poszukiwaniu ośmiornicy.
Wiktionary
rzecz. murenowate lm nm.
przym. murenowaty
Wiktionary
rodzina dużych, drapieżnych ryb promieniopłetwych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. icht. nazwa systematyczna|Muraenidae|Rafinesque|ref=tak., rodzina dużych, drapieżnych ryb z rzędu węgorzokształtnych;
Wiktionary
Murenowate, mureny (Muraenidae) – szeroko rozprzestrzeniona rodzina dużych, drapieżnych ryb promieniopłetwych, jedna z najliczniejszych wśród węgorzokształtnych (Anguilliformes) – obejmuje około 200 gatunków, w większości morskich. Prowadzą skryty, głównie nocny tryb życia. Niektóre są niebezpieczne dla nurków. Mięśnie dużych osobników mogą zawierać ciguatoksynę.
Wikipedia
(1.1) Ryby z rodziny murenowatych posiadają wydłużone, bezłuskie ciało.
Wiktionary
rzecz. murena ż.
przym. murenowaty
Wiktionary
(1.1) mureny
Wiktionary
o cechach murenowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
rodzaj plezjozaura żyjącego w środkowej jurze
SJP.pl
Mu
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. dolna, odpadowa frakcja w procesie oczyszczania oliwy po jej wytłoczeniu
Wiktionary
Murga ( Мурга) – wieś w Bułgarii, w obwodzie Kyrdżali, w gminie Czernooczene. Według danych szacunkowych Ujednoliconego Systemu Ewidencji Ludności oraz Usług Administracyjnych dla Ludności, 15 czerwca 2020 roku miejscowość liczyła 36 mieszkańców.
Wikipedia
[czytaj: myrŻe] nazwisko
SJP.pl
rodzaj ssaków naczelnych z podrodziny czepiaków
SJP.pl
Muriki ("Brachyteles") – rodzaj ssaka naczelnego z podrodziny czepiaków (Atelinae) w obrębie rodziny czepiakowatych (Atelidae).
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w województwie mazowieckim, w powiecie płockim
SJP.pl
Murkowo – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Mała Wieś.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
→ Murkowo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na północnym zachodzie Federacji Rosyjskiej, stolica obwodu murmańskiego;
Wiktionary
Murmańsk (ros. Мурманск) – miasto w Rosji, w północnej części nasady Półwyspu Kolskiego. Niezamarzający port nad Zatoką Kolską (Morze Barentsa), w pobliżu granicy z Norwegią i Finlandią. Centrum administracyjne obwodu murmańskiego. Położony 1967 km od Moskwy. 6 maja 1985 otrzymało tytuł miasto-bohater (Город-герой).
Wikipedia
(1.1) Mieszkaniec Murmańska błądził trzy dni w górskiej tundrze w okolicach Ławoziera.
Wiktionary
IPA: ˈmurmãj̃sk, AS: murmãĩ ̯sk
Wiktionary
rzecz. Murmań ż., murmańczyk mos.
przym. murmański
Wiktionary
przymiotnik od: Murmańsk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Murmańskiem, dotyczący Murmańska
Wiktionary
IPA: murˈmãj̃sʲci, AS: murmãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Murmańsk m.
Wiktionary
mieszkaniec Murmańska
SJP.pl
mieszkanka Murmańska
SJP.pl
typ gladiatora z prostym mieczem, dużą tarczą i charakterystycznym hełmem; mirmillo
SJP.pl
Mu
Wikipedia
zjawisko, w którym stado ptaków porusza się synchronicznie w powietrzu, tworząc falujące, zmienne kształty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. zjawisko wirowania ptaków w powietrzu, w wielkich stadach, najczęściej obserwowane późną jesienią lub zimą tuż przed zmierzchem
Wiktionary
śpiew z zamkniętymi ustami, stosowany zwykle w utworach chóralnych; mruczando; mormorando
SJP.pl
Murmurando – polski film komediowy z 1981 roku, w reżyserii Andrzeja Barszczyńskego. Bohaterowie „Murmuranda” są zwyczajnymi, przeciętnymi ludźmi.
Akcja filmu toczy się w ośrodku wypoczynkowo-leczniczym, prowadzącym kuracje odwykowe dla palaczy. Odzwyczajanie od nikotyny odbywa się w niecodzienny sposób - poprzez śpiewanie. Jednym z uczestników wczasów jest cichy i łagodny młodzieniec, który z papierosami ma niewiele wspólnego. Jednak to właśnie on zostaje poddany najmocniejszej kuracji.
Wikipedia
[czytaj: murnał] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: więzień obozu w Murnau
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w środkowej Rosji, w obwodzie włodzimierskim, nad Oką;
Wiktionary
Murom (ros. Муром) – miasto w środkowej Rosji, w obwodzie włodzimierskim, nad Oką. Około 106,9 tys. mieszkańców (2020). Przemysł maszynowy, elektroniczny, drzewny, spożywczy, lekki; węzeł kolejowy; muzeum.
4/16 maja 1879 w Muromie urodził się metropolita Dionizy (Waledyński), zwierzchnik Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego w latach 1924–1946.
Wikipedia
przym. muromski
rzecz. muromski mrz.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Muromiem, dotyczący Muromia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język muromski;
Wiktionary
rzecz. Murom mrz.
Wiktionary
1. wybudowany z cegły, kamienia lub betonu;
2. potocznie:
a) taki, który na pewno nastąpi; pewny, niechybny;
b) taki, na którym można polegać; pewny, niezawodny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|murować.
Wiktionary
IPA: ˌmurɔˈvãɲɛ, AS: murovãńe
Wiktionary
czas. murować ndk.
rzecz. murarstwo n., murarz mos., murek mrz., mur mrz.
przym. murowany, murowy
Wiktionary
gwarowo: budynek murowany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nieduży murowany dom
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Murowana Goślina
SJP.pl
1. wybudowany z cegły, kamienia lub betonu;
2. potocznie:
a) taki, który na pewno nastąpi; pewny, niechybny;
b) taki, na którym można polegać; pewny, niezawodny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bud. zbudowany przez murowanie (z cegły, betonu lub kamienia)
(1.2) pot. taki, który będzie na pewno
Wiktionary
rzecz. murowanie n., mur mrz., murarz mos., murek mrz., podmurowanie n., podmurówka ż.
czas. murować ndk.
przysł. murowanie
przym. murarski, murowy
Wiktionary
(1.2) pewny, stuprocentowy
Wiktionary
czasownik
(1.1) budować ściany przy pomocy kamieni lub cegieł łączonych zaprawą
(1.2) przen. sport. zastawiać wieloma zawodnikami własną bramkę
Wiktionary
(1.1) Do naszej ekipy remontowej potrzebujemy jeszcze kogoś, kto umie murować.
(1.2) Piłkarze Górnika od dobrych dziesięciu minut murują dostęp do własnej bramki.
Wiktionary
IPA: muˈrɔvat͡ɕ, AS: murovać
Wiktionary
rzecz. mur m., murarka ż., murarz m., murowanie n., murarstwo n., podmurówka ż., podmurowanie n., murek mrz., murowanka ż.
przym. murarski, murowany, murowy
czas. zamurować dk., podmurować dk.
Wiktionary
mieszkaniec Murowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Murowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Murów
SJP.pl
przymiotnik od: mur, np. konstrukcja murowa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z murem, dotyczący muru
Wiktionary
rzecz. mur mrz., murarz mos., murek mrz., murowanie n., podmurowanie n., podmurówka ż.
czas. murować ndk.
przym. murowany, murarski
Wiktionary
dawne działo oblężnicze; szarfmeca
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: MAri] rzeka w Australii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. rozkład drewna wywołany działaniem szkodliwych grzybów; drewno zaatakowane tym rozkładem
2. gleba typu bagiennego
3. próchnica odnóg wieńcowych poroża jelenia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj grzybów z rzędu pieczarkowców
SJP.pl
1. rozkład drewna wywołany działaniem szkodliwych grzybów; drewno zaatakowane tym rozkładem
2. gleba typu bagiennego
3. próchnica odnóg wieńcowych poroża jelenia
SJP.pl
o drewnie: gnić, ulegać rozkładowi
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) o drewnie: gnić, ulegać rozkładowi
Wiktionary
(1.1) Drewno pod wpływem warunków atmosferycznych zaczyna murszeć.
Wiktionary
rzecz. mursz m., murszenie n.
przym. murszowy, zmurszały
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) rel. w islamie nauczyciel, przewodnik, guru
Wiktionary
(1.1) Nezha i Fatima to mourchidates, murszidy, muzułmańskie doradczynie religijne. Wykonują zadania przewodników duchowych, nauczycieli i pracowników socjalnych.
Wiktionary
IPA: ˈmurʃʲit, AS: muršʹit
Wiktionary
atol na Oceanie Spokojnym
SJP.pl
Mururoa – atol koralowy, znajdujący się w archipelagu Tuamotu, który wchodzi w skład Polinezji Francuskiej, w południowej części Pacyfiku.
W odległości 400 kilometrów od atolu znajdują się zamieszkane wyspy archipelagu Tuamotu.
Na atolu mieścił się francuski poligon atomowy. W latach 1966–1996 Francja przeprowadziła na atolu 164 testy broni jądrowej (37 atmosferycznych i 127 podziemnych).
Wikipedia
książkowo: miejsce z murowaną zabudową lub ogrodzone murem
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: mur-za] tytuł wodza perskiego lub tatarskiego, używany także w stosunku do uczonych i urzędników; mirza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wódz, książę tatarski; perski i turecki tytuł honorowy, np. uczonych (umieszczany przed nazwiskiem) lub książęcy (wtedy po nazwisku)
Wiktionary
(1.1) Został więc murzą znacznym i przeszło dwa tysiące wojowników, nieporównanie dzielniejszych od zwykłych Tatarów, słuchało jego skinienia.
Wiktionary
IPA: ˈmurza, AS: murza
Wiktionary
(1.1) mirza
Wiktionary
[czytaj: mur-zasichle] wieś w Polsce na Podhalu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie tatrzańskim, w gminie Poronin;
Wiktionary
Murzasichle – wieś podhalańska w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie tatrzańskim, w gminie Poronin.
Wieś o charakterze letniskowo-wypoczynkowym, położona w bezpośrednim sąsiedztwie Tatr i Tatrzańskiego Parku Narodowego.
Wikipedia
(1.1) Każdy może ten dom w Murzasichlu obejrzeć na własne oczy.
Wiktionary
[czytaj: mur-zać] regionalnie: morusać, brudzić, plamić
SJP.pl
potocznie:
1. człowiek anonimowo wykonujący pracę za kogoś;
2. osoba opalona na ciemnobrązowo;
3. osoba ciężko pracująca, zmuszana do ciężkiej pracy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przen. pejor. osoba pracująca ciężko, intensywnie, lecz bez należytego wynagrodzenia
(1.2) pot. osoba wykonująca anonimowo określoną pracę za kogoś
(1.3) przen. człowiek intensywnie opalony, o bardzo ciemnej karnacji
Wiktionary
Murzyn (wymowa:) – określenie osoby czarnoskórej stosowane w języku polskim od XIV wieku. Współcześnie kontrowersyjne, przez użytkowników języka uznawane za neutralne lub pejoratywne.
Wikipedia
(1.1) Pan prezes, bez najmniejszej żenady, zatrudniał w swej firmie parudziesięciu takich murzynów, którym przy niskich zarobkach nie płacił nawet ubezpieczenia.
(1.2) Całkiem zwyczajnie, jako bogata z domu, opłaciła jakiegoś murzyna, który za nią napisał tę pracę semestralną.
(1.3) Co on mi będzie murzyna bielił! Niech śpiewa prawdę!
Wiktionary
IPA: ˈmuʒɨ̃n, AS: mužỹn
Wiktionary
rzecz. Murzyn m., Murzynek m., murzynek m., Murzyniak m., Murzynka ż., murzynka ż., Murzyniątko n., Murzynię n., murzyńskość ż., murzyństwo n.
przym. murzyński
Wiktionary
(1.1) biały murzyn
(1.3) pogard. czarnuch; pot. cygan
Wiktionary
potocznie:
1. rodzaj ciasta kakaowego;
2. mocna czarna kawa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kulin. pot. ciasto z dodatkiem kakao
(1.2) kraków. środ. przestępcze czarna mocna kawa
(1.3) lud. zob. maślak pstry.
(1.4) daw. czarny koń
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: murzynka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: muˈʒɨ̃nɛk, AS: mužỹnek
Wiktionary
rzecz. Murzyn m., murzyn m., Murzynek m., Murzynka ż., murzynka ż., Murzyniątko n., Murzynię n., murzyńskość ż.
przym. murzyński
Wiktionary
(1.3) zob. maślak pstry.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) chłopiec murzyński
Wiktionary
rzecz. Murzyn mos., murzyn mos.
Wiktionary
zgrubienie od: Murzyn (człowiek należący do rasy czarnej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zgrub. Murzyn
Wiktionary
rzecz. Murzyn mos.
Wiktionary
potocznie, pieszczotliwie: murzyńskie dziecko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pieszcz. murzyńskie dziecko
Wiktionary
(1.1) Dziesięć małych Murzyniątek • Jadło obiad w Murzyniewie, • Wtem się jedno zakrztusiło • I zostało tylko dziewięć. (A. Christie: Dziesięciu Murzynków, tłum. Włodzimierz Lewik)
Wiktionary
IPA: ˌmuʒɨ̃ˈɲɔ̃ntkɔ, AS: mužỹńõntko
Wiktionary
rzecz. Murzyn mos., murzyn mos., Murzynek mos., murzynek mzw., Murzynka ż., murzynka ż., Murzynię n., murzyńskość ż.
przym. murzyński
Wiktionary
małe dziecko murzyńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mały (niedorosły) Murzyn
Wiktionary
IPA: muˈʒɨ̃ɲɛ, AS: mužỹńe
Wiktionary
rzecz. Murzyn mos., murzyn mos., Murzynek mos., murzynek mzw., Murzynka ż., murzynka ż., Murzyniątko n., murzyńskość ż.
przym. murzyński
Wiktionary
purpuratka;
1. wczesna odmiana truskawek o drobnych owocach, najczęściej kulistych, z aromatycznym miąższem barwy ciemnowiśniowej lub buraczkowej, nadająca się na przetwory;
2. owoc tej odmiany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. zwykle w lm.: drobna ciemnoczerwona truskawka
(1.2) bot. roln. odmiana rzodkwi
forma rzeczownika.
(2.1) B. i D. od: murzynek
Wiktionary
Zobacz też: Murzyn – tradycyjne określenie osoby czarnoskórej w języku polskim.
Murzynka – obraz olejny Anny Bilińskiej-Bohdanowiczowej namalowany w 1884 roku, realistyczne studium portretowe czarnoskórej kobiety; od 1939 w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie (nr inw. MP 5531 MNW), w latach 1944–2011 zaginiony.
Wikipedia
IPA: muˈʒɨ̃nka, AS: mužỹnka
Wiktionary
rzecz. Murzyn m., murzyn m., Murzynek m., murzynek m., Murzynka ż., Murzyniątko n., Murzynię n., murzyńskość ż.
przym. murzyński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|murzynować.
Wiktionary
czas. murzynować
Wiktionary
nazwa kilku wsi i osad w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Murzynówko – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie średzkim, w gminie Krzykosy.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
zgrubienie od: mur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. od mur (ściana, ogrodzenie z kamieni, z cegieł)
(1.2) zgrub. od mur (budynki, domy murowane, miasto murowane)
Wiktionary
(1.1) Jest to rodzaj wieży okrągłej. Grube, przerażające murzyska mają we framugach zakratowane okna.
(1.2) Widziałem złe duchy po zamkach i innych starych murzyska.
Wiktionary
murzyłka dwuskrzydła - gatunek owada z rzędu jętek
SJP.pl
dotyczący Murzynów, charakterystyczny dla Murzynów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Murzynami, dotyczący Murzynów
przymiotnik jakościowy
(2.1) mający cechy przypisywane Murzynom lub Murzynkom
Wiktionary
(1.1) Czy biedna murzyńska dziewczyna pozwoli mówić sobie po imieniu?
Wiktionary
rzecz. murzyn mos., murzynek mzw., murzynka ż., murzyńskość ż., Murzyn mos., Murzynek mos., Murzyniątko n., Murzynię n., Murzynka ż.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogół cech poświadczających murzyński charakter, specyficznych dla Murzynów i Murzynek
(1.2) pot. cecha tego, kto poddaje się wyzyskowi bez walki
(1.3) pot. cecha tego, kto ciężko pracuje
Wiktionary
IPA: muˈʒɨ̃j̃skɔɕt͡ɕ, AS: mužỹĩ ̯skość
Wiktionary
rzecz. Murzyn m., murzyn m., Murzynek m., murzynek m., Murzynka ż., murzynka ż., Murzyniątko n., Murzynię n.
przym. murzyński
Wiktionary
pogardliwie: ogół Murzynów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pogard. Murzyni
Wiktionary
rzecz. Murzyn mos., murzyn mos.
Wiktionary
1. ogrodzenie, ściana, element budowli;
2. coś co utrudnia porozumienie
SJP.pl
Murów (dodatkowa nazwa w j. niem. Murow) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Murów, której jest siedzibą. Historycznie leży na Górnym Śląsku.
Wikipedia
1. gatunek małego ptaka z rodziny tyrankowatych; tyranówka klifowa;
2. rodzaj gadów z rodziny jaszczurkowatych;
3. obrostka murówka - gatunek pszczoły z rodziny miesierkowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
drewniana belka, na której się opiera więźba dachowa; murłata; namurnica; namur
SJP.pl
drewniana belka, na której się opiera więźba dachowa; murłat; namurnica; namur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. belka położona na koronie muru, na której oparta jest więźba dachowa;
Wiktionary
Murłata, namurnica – drewniana belka pozioma, ułożona na murze budynku. Przenosi ona obciążenia z więźby dachowej na ściany. Przekrój murłaty jest zazwyczaj kwadratowy o wymiarach od 10×10 cm do 15×15 cm.
Wikipedia
(1.1) Dolne części krokwi mocuje się do murłaty.
Wiktionary
(1.1) murłat, namurnica
Wiktionary
1. coś do czego jest się zmuszonym
2. deser owocowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. przymus
(1.2) kulin. mieszanina przetartych owoców, cukru itp.
(1.3) kulin. deser, rodzaj lekkiej, słodkiej pianki na bazie jajek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Trudno, mus to mus.
(1.2) Kazio zjadł cały słoik musu i zrobiło mu się niedobrze.
(1.3) Moja babcia robi bardzo smaczny mus czekoladowy.
Wiktionary
IPA: mus, AS: mus
Wiktionary
(1.1)
rzecz. przymus m.
czas. musieć
przym. przymusowy
przysł. musowo, przymusowo
Wiktionary
(1.1) przymus
Wiktionary
model samochodu marki Lancia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potrawa, rodzaj pieczonego mięsa z warzywami, popularna w kuchni greckiej; mussaka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. zapiekanka z bakłażanów, mielonego mięsa i ziemniaków znana z kuchni bałkańskiej i tureckiej;
Wiktionary
Musaka (ngr. "μουσακάς") – zapiekanka przygotowywana na bazie bakłażana, pomidorów oraz mielonego mięsa; danie popularne w kuchni greckiej. Górną warstwę dania stanowi sos beszamelowy posypany żółtym serem.
Wikipedia
(1.1) Kiedy jest okazja do świętowania, jak zdanie egzaminu czy ukończenie eseju, schodzą, żeby zjeść musakę, okrę, taramosalatę, łatę jagnięcą czy ośmiornicę przy drewnianych, lakierowanych stołach, które wyglądają, jakby przyniesiono je tu prosto ze starego żaglowca.
Wiktionary
IPA: muˈsaka, AS: musaka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. rodzaj nierafinowanego cukru trzcinowego o ciemnej barwie i posmaku melasy;
Wiktionary
Mu
Wikipedia
rzecz. muszkibada ż.
Wiktionary
miesięcznik wydawany w Krakowie i Paryżu w latach 1911-1913
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) karc. to co trzeba ugrać
Wiktionary
rzecz. mus m., musik m.
czas. musieć
Wiktionary
(1.1) mus, musik
Wiktionary
1. francuska nazwa dud
2. dawny taniec francuski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lp. od: musieć
przysłówek
(2.1) gwara. zapewne, podobno
czasownik, forma nieosobowa
(3.1) stpol. należy, trzeba
Wiktionary
Musi – rzeka w Indonezji w południowej części Sumatry, długość wynosi 525 km, a powierzchnia zlewni 63 500 km². Źródła w górach Barisan, płynie w kierunku południowo-wschodnim do miasta Palembang, następnie na północ przez bagnistą nizinę i uchodzi deltą do Cieśniny Bangka zaliczanej do Morza Południowochińskiego.
Wikipedia
(1.1) Wiedziała, że musi to zrobić.
(1.1) Jacek musi szybko iść do lekarza.
(2.1) Musi to kto ważny.
(2.1) – Zrobił już co miał zrobić? // – Musi nie…
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. nie mieć innego wyboru, nie mieć możliwości uniknięcia czegoś;
2. być zobowiązanym do czegoś;
3. chcieć czegoś bardzo
SJP.pl
Musiał (liczba mnoga: Musiałowie) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiło je 21 528 osób.
Inna forma tego nazwiska to Musialska/Musialski.
Wikipedia
1. nie mieć innego wyboru, nie mieć możliwości uniknięcia czegoś;
2. być zobowiązanym do czegoś;
3. chcieć czegoś bardzo
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Mu
Wikipedia
[czytaj: MJUZ-ikal lub MUZ-ikal]
1. sztuka teatralna łącząca muzykę, piosenki, dialogi mówione i taniec;
2. filmowa wersja takiej sztuki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. teatr. film. widowisko teatralne lub filmowe, którego akcja zawiera części śpiewane i taniec;
Wiktionary
Musical – forma teatralna, łącząca muzykę, piosenki, dialogi i taniec. Ładunek emocjonalny dzieła – humor, patos, miłość, gniew – podobnie jak sama opowieść, jest wyrażany poprzez słowa, muzykę, ruch i aspekty techniczne przedstawienia, tworząc jedną, spójną całość. Od początków XX wieku produkcje teatru muzycznego są nazywane po prostu „musicalami”. Wcześniejszą podobną do musicalu formą widowiska była extravaganza.
Wikipedia
IPA: ˈmuzʲikal, AS: muzikal
Wiktionary
rzecz. musicalowość ż.
przym. musicalowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest musicalowe; cecha tych, którzy są musicalowi
Wiktionary
(1.1) Muzycznej opowieści o honorze, lojalności i przyjaźni dobrze się słucha, bo to musicalowość w najlepszym gatunku i w wytwornym rynsztunku.
Wiktionary
rzecz. musical m.
przym. musicalowy
przysł. musicalowo
Wiktionary
→ musical
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) muz. teatr. film. związany z musicalem, musicalami; dotyczący musicalu, musicali
Wiktionary
rzecz. musical mrz., musicalowość ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. nie mieć innego wyboru, nie mieć możliwości uniknięcia czegoś;
2. być zobowiązanym do czegoś;
3. chcieć czegoś bardzo
SJP.pl
czasownik modalny
(1.1) być zobowiązanym do zrobienia czegoś
(1.2) potrzebować zrobić coś
(1.3) zapewne, z dużym prawdopodobieństwem; zgodnie z domysłami
Wiktionary
(1.1) Muszę na jutro napisać artykuł.
(1.2) Musicie zabrać ze sobą zapasy na drogę, inaczej będziecie głodni.
(1.3) Musisz być bardzo zmęczony po tej podróży.
Wiktionary
IPA: ˈmuɕɛ̇t͡ɕ, AS: muśėć
Wiktionary
rzecz. mus m., przymus m., przymusik m., muszenie n., przymuszenie n., przymuszanie n., wymuszanie n., wymuszenie n., zmuszanie n., zmuszenie n., wmuszanie n., wmuszenie n., musek m.
czas. przymuszać ndk., przymusić dk., wymuszać ndk., wymusić dk., zmuszać ndk., zmusić dk., wmuszać ndk., wmusić dk.
przym. musowy, przymusowy
przysł. musowo, przymusowo, z musu, wymuszenie
Wiktionary
(1.2) potrzebować
Wiktionary
w grze w tysiąca: przymus rozgrywania rundy w sytuacji, gdy żaden ze współgraczy nie zadeklaruje więcej niż 100 punktów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) karc. w grze karcianej tysiąc: obowiązek rozgrywania partii, gdy żaden z graczy nie zechce zadeklarować więcej niż 100 punktów
Wiktionary
Mu
Wikipedia
IPA: ˈmuɕik, AS: muśik
Wiktionary
rzecz. musek m.
przysł. musowo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
choroba zakaźna, grzybica jedwabnika morwowego
SJP.pl
roślina cebulowa z rodziny liliowatych
SJP.pl
związek organiczny, pochodna kolaminy; silna trucizna występująca w niektórych muchomorach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. trujący alkaloid występujący w wielu grzybach;
Wiktionary
Mu
Wikipedia
(1.1) Inną grupą grzybów, o której się zwykle wspomina jako o istotnym zagrożeniu, są grzyby z dużą zawartością muskaryny.
Wiktionary
przym. muskarynowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
delikatnie dotykać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. musnąć)
(1.1) dotykać delikatnie
czasownik zwrotny niedokonany muskać się (dk. musnąć się)
(2.1) muskać samego siebie
(2.2) muskać siebie nawzajem
Wiktionary
rzecz. muskanie n.
czas. musnąć
Wiktionary
delikatnie dotykać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pot. muskuł
Wiktionary
związek organiczny, gęsta ciecz o zapachu piżma; główny składnik zapachowy piżma naturalnego; stosowany w kompozycjach zapachowych oraz jako utrwalacz zapachu
SJP.pl
Muskon – organiczny związek chemiczny z grupy ketonów. Występuje w naturalnym piżmie, stosowany jako składnik kompozycji zapachowych oraz jako utrwalacz.
Wikipedia
najbardziej rozpowszechniony i najtrwalszy minerał z grupy łyszczyków, glinokrzemian potasu i glinu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z gromady krzemianów, o silnym perłowym połysku;
Wiktionary
Muskowit – minerał z gromady krzemianów należący do grupy mik (łyszczyków). Minerał bardzo pospolity, szeroko rozpowszechniony.
Nazwa pochodzi "od łac. vitrum muscoviticum = szkło moskiewskie", gdyż w przeszłości przezroczyste płyty muskowitu wkładano w otwory okienne w domach i na statkach. W tamtych czasach Moskwa była największym ośrodkiem, w którym handlowano muskowitem wydobywanym na Uralu.
Wikipedia
IPA: muˈskɔvʲit, AS: muskovʹit
Wiktionary
przym. muskowitowy
Wiktionary
przymiotnik od: muskowit
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od muskowit
Wiktionary
IPA: ˌmuskɔvʲiˈtɔvɨ, AS: muskovʹitovy
Wiktionary
rzecz. muskowit mrz.
Wiktionary
mający silnie rozwinięte mięśnie całego ciała lub jego części; umięśniony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający silnie rozwinięte mięśnie, widoczne muskuły
Wiktionary
(1.1) Szyja wilczarza irlandzkiego jest średniej długości, bardzo silna i muskularna, wysklepiona, bez łałoka lub luźnej skóry.
Wiktionary
IPA: ˌmuskuˈlarnɨ, AS: muskularny
Wiktionary
rzecz. muskuł m., muskulatura ż., muskularność ż.
przysł. muskularnie
Wiktionary
(1.1) umięśniony, atletyczny, krzepki, mocarny, silny, tęgi
Wiktionary
silnie rozwinięte mięśnie całego ciała lub jego części
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. ogół mięśni
Wiktionary
rzecz. muskuł m., muskularność ż.
przym. muskułowy, muskulaturowy, muskularny
Wiktionary
(1.1) umięśnienie
Wiktionary
1. mięsień;
2. potocznie: silnie rozwinięty mięsień ramienia lub barku ludzkiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mięsień
Wiktionary
(1.1) Mateusz chętnie pokazuje dziewczynom swoje okazałe muskuły.
Wiktionary
IPA: ˈmuskuw, AS: muskuu̯
Wiktionary
rzecz. muskulatura ż., muskularność ż.
przym. muskularny
przysł. muskularnie
Wiktionary
(1.1) mięsień; gw. Śląsk Cieszyński muskla
Wiktionary
mieszanina różnych płatków, nasion, orzechów i owoców; muesli; müsli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. mieszanka płatków zbożowych, suszonych owoców i bakalii
Wiktionary
Musli, müsli, muesli – mieszanka płatków zbożowych, bakalii, orzechów i suszonych owoców; jest spożywana przede wszystkim z mlekiem lub jogurtem, najczęściej na śniadanie.
Wymyślił je prawdopodobnie około roku 1906 szwajcarski lekarz Maximilian Bircher-Benner dla pacjentów swojego szpitala. Klasyczne szwajcarskie birchermüesli składa się z płatków owsianych, orzechów i świeżych owoców, wszystkie te składniki są zmiksowane z jogurtem do konsystencji musu.
Wikipedia
(1.1) Na śniadanie jem zawsze jogurt z musli.
Wiktionary
(1.1) müsli, muesli
Wiktionary
pogardliwie: muzułmanin
SJP.pl
1. lekko otrzeć;
2. delikatnie dotknąć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. muskać)
(1.1) dokonany od|muskać.
Wiktionary
IPA: ˈmusnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: musnõńć
Wiktionary
rzecz. muśnięcie n., muskanie n.
czas. muskać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lęk przed myszami
Wiktionary
dawniej: monsun
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Musorgski (ros. Мусоргский) – radziecki dramat biograficzny z 1950 roku w reżyserii Grigorija Roszala. Historia życia kompozytora Modesta Musorgskiego.
Wikipedia
o cieczy: pienić się, wydzielać pęcherzyki gazu
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) fiz. wydzielać gaz jako ciecz
Wiktionary
przym. musujący
Wiktionary
(1.1) burzyć się, pienić się
Wiktionary
przysłówek
(1.1) pot. obowiązkowo
Wiktionary
rzecz. wmuszanie n., mus, musik, przymus, zmuszanie
czas. musieć, przymuszać, zmuszać
przysł. przymusowo
Wiktionary
konieczność, mus
SJP.pl
przestarzałe: narzucony z góry, nieodwołalny, konieczny
SJP.pl
potrawa, rodzaj pieczonego mięsa z warzywami, popularna w kuchni greckiej; musaka
SJP.pl
[czytaj: müSE albo miSE] nazwisko, m.in. Alfred de Musset (1810-1857) - pisarz francuski
SJP.pl
1. model samochodu marki Daewoo;
2. model samochodu marki SsangYong
SJP.pl
Musso – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Como.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 1067 osób, 266,8 os./km².
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
niejadowity wąż z rodziny żmij, zamieszkujący Brazylię; tępi węże jadowite i dlatego jest żywiony i hodowany
SJP.pl
Mussurana – rodzaj węży z podrodziny ślimaczarzy (Dipsadinae) w rodzinie połozowatych (Colubridae).
Wikipedia
tureckie imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Mustafa – imię męskie pochodzenia arabskiego, oznacza „wybrany”.
Wikipedia
dziki koń żyjący na północnoamerykańskich preriach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. zdziczały koń, którego przodkami są konie przywiezione do Ameryki Północnej przez hiszpańskich konkwistadorów;
(1.2) mot. samochód marki Ford Mustang
Wiktionary
Mu
Wikipedia
IPA: ˈmustãŋk, AS: mustãŋk
Wiktionary
mustel siwy - gatunek atlantyckiego żarłacza; siwosz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Mustelus|ref=tak., niewielki, smukły rekin;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈmustɛl, AS: mustel
Wiktionary
angażować kogoś jako członka załogi okrętowej
SJP.pl
drobny owad z rzędu muchówek, którego samica jest pasożytem krwiopijnym; meszka
SJP.pl
drobny owad z rzędu muchówek, którego samica jest pasożytem krwiopijnym; meszka
SJP.pl
kosmopolityczna rodzina owadów z rzędu muchówek, niewielkich rozmiarów ciała (do 6 mm długości), których larwy przechodzą rozwój głównie w czystej wodzie bieżącej; samce żywią się nektarem kwiatów, a samice są pasożytami krwiopijnymi; meszkowate
SJP.pl
o cechach charakterystycznych dla mustykowatych (rodziny owadów); meszkowaty
SJP.pl
o cieczy: pienić się, wydzielać pęcherzyki gazu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w północnej części Litwy i na Łotwie;
Wiktionary
Mu
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
w architekturze muzułmańskiej: ozdobna krata drewniana przesłaniająca okna lub balkony
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny monarek
SJP.pl
rodzaj dinozaura z infrarzędu zauropodów; myszozaur
SJP.pl
Mu
Wikipedia
roślina z rodziny flaszowcowatych
SJP.pl
zdrobnienie od: muszla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: muszla
(1.2) mała muszla ślimaka
(1.3) mała muszla małża
(1.4) makaron w kształcie muszelek (1.3)
(1.5) pot. eufem. pochwa
Wiktionary
IPA: muˈʃɛlka, AS: mušelka
Wiktionary
rzecz. muszla ż., muszlowiec mrz.
przym. muszlowy, muszelkowy
Wiktionary
zdrobnienie od: muszla
SJP.pl
przypominający kształtem muszelkę, podobny do muszelki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. pot. lub poet. odczuwanie presji, by coś robić, wywiązywać się z obowiązków
Wiktionary
czas. musieć
Wiktionary
(1.1) przymus, filoz. mus
Wiktionary
1. rodzaj krawata o kształcie kokardy; mucha;
2. mała mucha (owad);
3. część celownika ręcznej broni palnej, wąski pręcik na końcu lufy;
4. ozdoba twarzy w postaci czarnej kropki, charakterystyczna dla mody rokokowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. mucha; mała mucha
(1.2) kraw. rodzaj ozdoby noszonej przez mężczyzn zamiast krawata;
(1.3) łow. jeden z elementów celownika mechanicznego;
(1.4) wędk. sztuczna przynęta wędkarska imitująca owada;
(1.5) sztuczny pieprzyk, czarna kropka przylepiana jako kobieca ozdoba twarzy, typowa dla mody rokokowej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Te małe, brzęczące muszki są okropnie uciążliwe!
(1.2) Na balu Karol wyróżniał się ogromną muszką.
(1.3) Słoń był tak wielki, że myśliwy nawet nie użył muszki do celowania.
(1.5) Starościna nadzwyczaj starannie poprawiła peruczkę, twarz ubieliła, pokładła muszki.
Wiktionary
IPA: ˈmuʃka, AS: muška
Wiktionary
rzecz. muszysko n., muchowate nmos., mucha ż., muchówka ż.
przym. muszy
Wiktionary
(1.1) mucha
(1.2) mucha
Wiktionary
wędkarstwo muchowe (z użyciem tzw. muchy - imitacji owada)
SJP.pl
wędkarz łowiący na tzw. muchę
SJP.pl
1. gatunek drzewa z rodziny muszkatołowcowatych, o skórzastych liściach, uprawiane dla nasion; muszkatołowiec, muszkatel;
2. wysuszone nasiona tej rośliny, używane jako przyprawa; muszkatel, gałka muszkatołowa;
3. pelargonia;
4. odmiana winogron pochodząca z Grecji;
5. słodkie, aromatyczne wino produkowane z tych winogron, najczęściej białe; muszkatela
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Myristica fragrans|Houtt.|ref=tak., wiecznie zielone drzewo występujące na Molukach, z nasion pozyskuje się przyprawy;
(1.2) hand. kulin. jądro nasienia muszkatołowca
(1.3) enol. gatunek winogron używanych do produkcji deserowego wina
(1.4) enol. gatunek deserowego wina
(1.5) bot. pelargonia
Wiktionary
rzecz. muszkatowiec mrz., muszkatela ż.
przym. muszkatowy, muszkatołowy
Wiktionary
(1.1) muszkatołowiec, muszkatołowiec korzenny, muszkatowiec
(1.2) gałka muszkatołowa
(1.4) muszkatel
Wiktionary
1. słodkie, aromatyczne wino deserowe; wino muszkatołowe, muszkat, muszkatela;
2. roślina ozdobna z rodziny bodziszkowatych; pelargonia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. enol. gatunek winorośli pochodzącej z rejonów śródziemnomorskich
(1.2) enol. aromatyczne wino deserowe wytwarzane z różnych szczepów muszkatelu (1.1)
Wiktionary
(1.1) Na próżno kapela wygrywała skoczne dryganty, sztajery i menuety, liberia, w białych kosmatych surdutach, niestrudzenie roznosiła słodkie muszkatele i alikanty, a czarujące gospodynie usiłowały ożywić gnuśną zabawę - nuda nie dała się rozproszyć.
Wiktionary
przym. muszkatelowy
rzecz. muszkatela ż.
Wiktionary
(1.2) daw. muszkatella
Wiktionary
1. dawniej: muszkatel;
2. gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych, np. muszkatela miedziana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Ducula|Hodgson|ref=tak., duży ptak z podrodziny treronów, w obrębie rodziny gołębiowatych;
(1.2) daw. kulin. gatunek deserowego wina
(1.3) daw. kulin. jądro nasienia muszkatołowca
Wiktionary
(1.1) Na Nowej Kaledonii odławiają muszkatele przy okazji ślubów.
(1.2) Nalałam mu trochę muszkateli, ale nawet nie spróbował.
Wiktionary
rzecz. muszkat mrz., muszkatel mrz.
przym. muszkatelowy, muszkatołowy
Wiktionary
(1.2) muszkat, muszkatel, wino muszkatołowe
(1.3) gałka muszkatołowa, muszkat
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) zrobiony z muszkatelu, zawierający muszkatel
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z muszkatelem, odnoszący się do muszkatelu
Wiktionary
rzecz. muszkatel mrz., muszkatela ż.
przym. muszkatołowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Myristica fragrans|Houtt.|ref=tak., wiecznie zielone drzewo występujące na Molukach, z nasion pozyskuje się przyprawy;
Wiktionary
rzecz. muszkat mrz.
przym. muszkatowy, muszkatołowy
Wiktionary
(1.1) muszkat, muszkatołowiec korzenny, muszkatołowiec
Wiktionary
dawniej: muszkatołowy;
1. związany z muszkatołowcem, drzewem muszkatołowym;
2. gałka muszkatołowa - nasiono tego drzewa używane jako przyprawa;
3. wino muszkatołowe - słodkie, aromatyczne wino, najczęściej białe, produkowane z odmiany winogron o nazwie muszkat
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zrobiony z muszkatu, zawierający muszkat
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z muszkatem, odnoszący się do muszkatu
Wiktionary
rzecz. muszkat mrz., muszkatowiec mrz.
przym. muszkatołowy
Wiktionary
rodzina roślin z rzędu magnoliowców
SJP.pl
Mu
Wikipedia
o cechach muszkatołowcowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
gatunek drzewa z rodziny muszkatołowcowatych, o skórzastych liściach, uprawiane dla nasion; muszkat, muszkatel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Myristica fragrans|Houtt.|ref=tak., wiecznie zielone drzewo występujące na Molukach, z nasion pozyskuje się przyprawy;
Wiktionary
(1.1) ścięto starego muszkatołowca, który rósł nad strumieniem.
Wiktionary
przym. muszkatołowy
Wiktionary
(1.1) muszkat, muszkatołowiec korzenny, muszkatowiec
Wiktionary
1. związany z muszkatołowcem, drzewem muszkatołowym;
2. gałka muszkatołowa - nasiono tego drzewa używane jako przyprawa;
3. wino muszkatołowe - słodkie, aromatyczne wino, najczęściej białe, produkowane z odmiany winogron o nazwie muszkat
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zrobiony z muszkatu, zawierający muszkat
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z muszkatem lub muszkatowcem, odnoszący się do muszkatu lub muszkatowca
Wiktionary
rzecz. muszkat mrz., muszkatela ż., muszkatołowiec mrz., muszkatowiec mrz.
przym. muszkatelowy, muszkatowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Warmia, Kociewie. cukier
(1.2) gw-pl|Mazury, Powiśle. miałki lub nieoczyszczony cukier (mączka cukrowa, faryna)
Wiktionary
rzecz. muscovado n., moskowada ż., muszkiebada ż.
Wiktionary
(1.1) zob. cukier.
(1.2) zob. faryna.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od muszkiet
Wiktionary
(1.1) To nie muszkiet, lecz tylko zabawkowy muszkiecik.
Wiktionary
rzecz. muszkiet m.
przym. muszkietny
Wiktionary
ręczna broń palna używana w XVI i XVII wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. wojsk. długa czarnoprochowa, odprzodowa, gładkolufowa broń palna wyposażona w lufę kalibru od 18 do 20 milimetrów,
Wiktionary
Muszkiet – długa gładkolufowa broń strzelecka zwykle wyposażona w zamek lontowy i wymagająca podparcia lufy na forkiecie, używana od XVI do XVII wieku.
Wikipedia
(1.1) Żołnierzy uzbrojonych w muszkiety nazywano muszkieterami.
Wiktionary
IPA: ˈmuʃʲcɛt, AS: mušʹḱet
Wiktionary
rzecz. muszkieter m., muszkiecik mrz.
przym. muszkieterski, muszkietowy, muszkietny
Wiktionary
1. żołnierz uzbrojony w muszkiet;
2. żołnierz oddziałów specjalnych gwardii królewskiej we Francji od czasów Ludwika XIII
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. żołnierz uzbrojony w muszkiet;
(1.2) hist. wojsk. żołnierz oddziałów specjalnych francuskiej gwardii królewskiej w XVII– i XVIII-wiecznej Francji;
Wiktionary
rzecz. muszkiet m., muszkieton m., muszkietnik m., muszkieteria ż.
przym. muszkieterski, muszkietowy, muszkietny
Wiktionary
(1.1) daw. muszkietnik
Wiktionary
wysoki kozak za kolano; muszkieterka
SJP.pl
1. wysoki kozak za kolano; muszkieterek;
2. koszula stylizowana na element ubioru dawnych muszkieterów;
3. żołnierka uzbrojona w muszkiet i władająca szpadą
SJP.pl
Muszkieterka ("La Femme Musketeer") – film telewizyjny wyprodukowany przez Hallmark Entertainment oraz Larry Levinson Productions, w reżyserii Steve'a Boyuma. Premiera telewizyjna miała miejsce 20 czerwca 2004 w Hallmark Channel.
Film nawiązuje do cyklu powieści Aleksandra Dumasa, ale nie jest ekranizacją żadnej z nich. Głównymi bohaterami są dzieci dumasowskich muszkieterów. Film znany jest też w Polsce pod alternatywnymi tytułami Kobieta muszkieter oraz Valentine, córka d'Artagnana.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z muszkieterem, dotyczący muszkieterów
Wiktionary
rzecz. muszkieter mos., muszkiet m., muszkieton m., muszkietnik m., muszkieteria ż.
przym. muszkietowy, muszkietny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. związany z muszkietem, dotyczący muszkietu
Wiktionary
rzecz. muszkiet mrz., muszkieter m., muszkiecik mrz.
przym. muszkieterski, muszkietowy
Wiktionary
(1.1) współcz. muszkietowy
Wiktionary
1. krótki muszkiet kawaleryjski z XVI-XVII w.;
2. rodzaj haczyka zamykanego sprężyną, służącego do zaczepiania różnych rzeczy; karabińczyk; karabinek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z muszkietem, dotyczący muszkietu
Wiktionary
rzecz. muszkieter mos., muszkiet m., muszkieton m., muszkietnik m., muszkieteria ż.
przym. muszkieterski, muszkietny
Wiktionary
miejscowość koło Henrykowa w powiecie: Strzelin, w województwie dolnośląskim
SJP.pl
Muszkowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Ciepłowody.
Wikipedia
Muszkowo – wieś w Polsce, w województwie lubuskim, w powiecie sulęcińskim, w gminie Krzeszyce.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
We wsi jest przystanek kolejowy Muszkowo.
Wikipedia
1. skorupa małża lub ślimaka;
2. przedmiot w kształcie muszli;
3. ceramiczna misa połączona z rurą ściekową przeznaczona do załatwiania potrzeb fizjologicznych; sedes
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) skorupa małża lub ślimaka
(1.2) obiekt przypominający wyglądem muszlę (1.1)
(1.3) obiekt architektoniczny przypominający wyglądem muszlę (1.1)
(1.4) pot. zazwyczaj w lm., w go kamień do gry wykonywany z muszli (1.1) mięczaków
(1.5) skrócenie od|muszla klozetowa. → ceramiczny element toalety do załatwiania czynności fizjologicznych;
Wiktionary
Muszla – jedno- lub dwuczęściowy wapienny szkielet zewnętrzny muszlowców (Conchifera) i ramienionogów (Brachiopoda), u niektórych grup częściowo lub całkowicie zredukowany. Do ciała zwierzęcia przytwierdzona jest jednym mięśniem, parą mięśni lub szeregiem mięśni parzystych.
Wikipedia
(1.1) Znalazłem na plażaaży piękną muszlę.
(1.3) Spotkamy się dzisiaj przy muszli?
(1.4) Zaprosił nas do siebie na grę chyba tylko po to, aby poszpanować nowymi muszlami.
(1.5) Hydraulik zamontował dziś nową muszlę.
Wiktionary
IPA: ˈmuʃla, AS: mušla
Wiktionary
rzecz. muszlowiec m.
:: zdrobn. muszelka ż.
przym. muszlowy, muszelkowy
Wiktionary
(1.4) muszelka
Wiktionary
rzadko: lekka, cienka tkanina o luźnym splocie, najczęściej jedwabna; muślin, bengal
SJP.pl
przypominający kształtem muszlę, podobny do muszli
SJP.pl
1. skała osadowa pochodzenia organicznego; zlep muszlowy, wapień muszlowcowy;
2. przedstawiciel podtypu mięczaków, obejmującego ślimaki, małże, łódkonogi i głowonogi;
3. ogólna nazwa kilkunastu gatunków ryb z rodziny pielęgnicowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wapień muszlowcowy - skała osadowa pochodzenia organicznego; zlep muszlowy, muszlowiec
SJP.pl
ostrolot muszlowiak - gatunek ćmy z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
1. skała osadowa pochodzenia organicznego; zlep muszlowy, wapień muszlowcowy;
2. przedstawiciel podtypu mięczaków, obejmującego ślimaki, małże, łódkonogi i głowonogi;
3. ogólna nazwa kilkunastu gatunków ryb z rodziny pielęgnicowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. skała węglanowa składająca się głównie ze scementowanych, bezładnie ułożonych, mniej lub bardziej pokruszonych muszli;
Wiktionary
(1.1) Oprócz węgla, o którym świeżo mieliśmy wiadomość, zawierają one w pokładach gliny, margle różne i kamień muszlowiec listkowaty, porowaty, którego tu używają na fundamenta budowli i do wypalania wapna; niekiedy pokłady grubego żwiru (…)
Wiktionary
IPA: muʃˈlɔvʲjɛt͡s, AS: mušlovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. muszla ż., muszelka ż.
przym. muszlowy
Wiktionary
(1.1) zlep muszlowy
Wiktionary
element stroju męskiego, połączenie muszki i krawata; krawatomuszka
SJP.pl
w pszczelarstwie: rój muszny - rój obfitujący w pszczoły, tzw. silny rój
SJP.pl
ostra przyprawa do potraw; sporządzona z nasion gorczycy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. spoż. przyprawa wytwarzana z ziaren gorczycy i octu;
Wiktionary
Musztarda – zimny [], którego głównym składnikiem są nasiona gorczycy – białej, czarnej lub sarepskiej; w wielu językach, w tym niemal wszystkich europejskich, nosi tę samą nazwę, co roślina, z której nasion jest zrobiona. Powstała w starożytnym Rzymie na początku naszej ery i od początku uznawano ją za przyprawę o wartościach leczniczych (łagodzi bóle reumatyczne, pobudza trawienie tłuszczu, działa antybakteryjnie oraz obniża ciśnienie krwi).
Wikipedia
(1.1) Zjadłbym kiełbaskę z musztardą.
Wiktionary
IPA: muˈʃtarda, AS: muštarda
Wiktionary
rzecz. musztardówka ż., musztardnik m., musztardnica ż., musztardniczka ż., musztardowiec m.
przym. musztardowy
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński zynft, gw. Górny Śląsk zymft
Wiktionary
naczynie do podawania musztardy na stół
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) naczynie do serwowania musztardy, zdrobn. od: musztardnica
Wiktionary
(1.1) Porcelanowe musztardniczki i chrzaniczki to idealne rozwiązanie, aby w ładny i oryginalny sposób podać na stół musztardę, chrzan lub ćwikły.
Wiktionary
rzecz. musztarda ż., musztardówka ż., musztardnik m., musztardnica ż.
przym. musztardowy
Wiktionary
(1.1) rzad. musztardnica
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z musztardą, dotyczący musztardy
(1.2) taki, który jest wykonany z dodatkiem musztardy
przymiotnik jakościowy
(2.1) taki, który ma kolor musztardy
(2.2) przypominający musztardę w smaku lub zapachu
Wiktionary
(1.2) Poproszę polędwiczki w sosie musztardowym z grzybami.
(2.1) Leokadia kupiła sobie musztardowe palto.
Wiktionary
rzecz. musztarda ż., musztardnik m., musztardnica ż., musztardniczka ż., musztardówka ż.
Wiktionary
szklanka po musztardzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. szklanka po musztardzie
Wiktionary
Musztardówka – szklane naczynie, w którym sprzedawana była musztarda. Był to rodzaj grubościennego słoiczka bez gwintu, o kształcie lekko zwężającego się ku dołowi cylindra. Miał zazwyczaj pojemność około 0,2 litra i w dolnej części charakterystyczne pierścienie, wytwarzane na gorąco w hucie szkła podczas produkcji naczynia.
Wikipedia
IPA: ˌmuʃtarˈdufka, AS: muštardufka
Wiktionary
rzecz. musztarda ż., musztardnik m., musztardnica ż., musztardniczka ż.
przym. musztardowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk zymfciok
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lp. od: musztra
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) daw. wojsk. musztra
Wiktionary
rzecz. musztra ż.
czas. musztrować ndk.
przym. musztrowny, musztrowy
Wiktionary
ćwiczenia wojskowe, na których żołnierze uczą się formowania szyków, oddawania honorów itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. trening żołnierski, którego celem jest wyszkolenie żołnierzy w sprawnym wykonywaniu rozkazów;
Wiktionary
Musztra – trening żołnierski, którego celem jest wyszkolenie żołnierzy w sprawnym wykonywaniu rozkazów. Trening ten obejmuje tak szkolenie pojedynczych żołnierzy, jak i całych pododdziałów (tak pieszych, jak konnych lub zmotoryzowanych). W najbardziej podstawowej swej części obejmuje sprawne zajmowanie miejsca w szyku podczas zbiórek (m.in. w szeregu, dwuszeregu, kolumnie marszowej), marsz krokiem równym i defiladowym, zwroty w miejscu i w marszu, oddawanie honorów, chwyty bronią itp.
Wikipedia
IPA: ˈmuʃtra, AS: muštra
Wiktionary
rzecz. musztr m.
czas. musztrować ndk.
przym. musztrowny, musztrowy
Wiktionary
(1.1) daw. egzercerunek, musztr
Wiktionary
1. uczyć żołnierzy musztry, ćwiczyć musztrę;
2. potocznie: uczyć właściwego zachowania w sposób nieznoszący sprzeciwu; pouczać, napominać
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. wojsk. wyćwiczony w musztrze
Wiktionary
rzecz. musztra ż., musztr m.
czas. musztrować ndk.
przym. musztrowy
Wiktionary
przymiotnik od: musztra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) dial. musztarda
Wiktionary
przymiotnik od: mucha
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla muchy; dotyczący, odnoszący się do muchy
Wiktionary
IPA: ˈmuʃɨ, AS: mušy
Wiktionary
rzecz. muchowate nmos., mucha ż., muszka ż., muszysko n.
Wiktionary
choroba pasożytnicza człowieka i zwierząt, powodowana przez larwy niektórych muchówek; myjoza
SJP.pl
Muszyca lub larwa wędrująca – choroba zwierząt i ludzi, powodowana przez pasożytnicze larwy muchówek żywiące się martwą lub żywą tkanką gospodarza.
Muszyca jest poważnym problemem w hodowli zwierząt gospodarskich powodującym dotkliwe straty ekonomiczne na całym świecie. Choć zarażenie jest zdecydowanie częściej spotykane u zwierząt, to występuje również stosunkowo często u ludzi na terenach wiejskich, tropikalnych i subtropikalnych.
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Muszyna ( Mussina, Мушына) – miasto w Polsce położone w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Muszyna. Muszyna posiada status miejscowości uzdrowiskowej z licznymi odwiertami i rozlewniami wód mineralnych. Znajdują się tam pijalnie wody mineralnej, sanatoria uzdrowiskowe, baseny oraz parki.
Wikipedia
IPA: muˈʃɨ̃na, AS: mušỹna
Wiktionary
rzecz. Muszynianka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Muszyny (miasta w Polsce)
SJP.pl
1. mieszkanka Muszyny (miasta w Polsce);
2. marka wody mineralnej, woda tej marki
SJP.pl
Muszynianka – naturalna woda mineralna wydobywana w Muszynie z 8 odwiertów znajdujących się na terenie Popradzkiego Parku Krajobrazowego. Właścicielem marki jest „Muszynianka” Sp. z o.o. (do 2019 Spółdzielnia Pracy „Muszynianka”).
W 2019 otwarto nowy Zakład Eksploatacji Wody Mineralnej Muszynianka w Krynicy-Zdroju gdzie produkowana jest woda Muszynianka Zdrój w opakowaniu PET 1,5 l, PET 1l oraz rozpoczęto produkcje wody w szklanej butelce o pojemnosci 0,3 l i 0,7l.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Muszynka (j. łemkowski Мушынка) – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Krynica-Zdrój.
Wieś biskupstwa krakowskiego w powiecie sądeckim w województwie krakowskim w końcu XVI wieku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.
Wikipedia
zgrubienie od: mucha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. od mucha
Wiktionary
(1.1) Pod namiotkiem, każę ja utkać okna wszędzie, • Że was budzić przemierzłe muszysko nie będzie.
Wiktionary
rzecz. mucha ż., muchowate nmos., muszka ż.
przym. muszy, muchowy, muchowaty
Wiktionary
przymiotnik od: Muszyna (miejscowość wypoczynkowa nad Popradem)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj australijskiego dinozaura z infrarzędu ornitopodów
SJP.pl
Mutaburazaur ("Muttaburrasaurus") – rodzaj australijskiego ornitopoda o niepewnej pozycji systematycznej, ostatnio zaliczony do rodziny rabdodontów. Osiągał długość 7 m. Zamieszkiwał dzisiejsze Queensland i Nową Południową Walię we wczesnej kredzie. Poruszał się na dwóch lub czterech łapach. Żywił się roślinami, być może okazjonalnie także mięsem.
Wikipedia
1.
a) trwała zmiana w materiale genetycznym organizmu;
b) rezultat takiej zmiany;
2. zmiana brzmienia głosu występująca u młodzieży w okresie dojrzewania;
3.
a) przemiana zachodząca w czymś, np. kulturowa mutacja;
b) odmiana czegoś będąca wynikiem takiej przemiany;
4. częściowo zmienione wydanie czasopisma lub gazety
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. zmiana w liczbie i strukturze elementów dziedzicznych;
(1.2) przemiana
(1.3) fizj. zmiana wysokości i skali głosu występująca u męskiej młodzieży w okresie dojrzewania płciowego;
(1.4) częściowo zmienione wydanie dziennika (gazety)
Wiktionary
Mutacja ( mutatio – zmiana) – nagłe, skokowe zmiany materiału genetycznego komórki. Termin wprowadzony po raz pierwszy przez biologa Hugo de Vriesa na przełomie XIX i XX wieku, oznaczający zmianę zapisu informacji genetycznej i stanowiący pierwotne źródło zmienności genetycznej organizmów. Gdy mutacje zajdą w komórkach rozrodczych i powstanie z nich potomstwo, to są dziedziczone, co prowadzi do ewolucji biologicznej. Bez mutacji ewolucja biologiczna byłaby niemożliwa.
Wikipedia
(1.1) Wśród duńskich norek wykryto szczególną mutację koronawirusa, co potencjalnie może stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego na całym świecie.
Wiktionary
IPA: muˈtat͡sʲja, AS: mutacʹi ̯a
Wiktionary
czas. mutować
rzecz. mutant
przym. mutacyjny, mutagenny
Wiktionary
pogląd przyjmujący, że zasadniczym mechanizmem ewolucji organizmów jest mutacja
SJP.pl
związany z mutacją
SJP.pl
przestarzale: spółgłoski bezdźwięczne
SJP.pl
związek chemiczny lub czynnik fizyczny powodujący mutację materiału genetycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) genet. czynnik zdolny do wywołania mutacji w żywym organizmie;
Wiktionary
Mutagen (z łac. "dokonujący zmiany") – czynnik wywołujący mutacje, czyli zmieniający materiał genetyczny.
Wikipedia
(1.1) Inicjacja może być wynikiem działania mutagenów chemicznych lub fizycznych.
Wiktionary
rzecz. mutant mzw./mos., mutageneza ż.
przym. mutagenny
Wiktionary
powstawanie i utrwalanie się mutacji w materiale genetycznym komórek lub wirusów
SJP.pl
Mutageneza – zarówno spontaniczny, jak i wywołany przez mutageny proces powstawania zmian – mutacji w DNA.
Mutageneza jest wykorzystywana w hodowli roślin uprawnych w celu wyprowadzenia nowych odmian. Jest też wykorzystywana w badaniach naukowych (np. analiza ekspresji genów). Mutageneza może być losowa lub ukierunkowana – wywołująca mutację w określonym miejscu w sekwencji DNA.
Wikipedia
cecha czegoś, co powoduje mutacje w organizmach żywych; mutagenność
SJP.pl
wywołujący mutację w żywych organizmach (np. czynniki mutageniczne); mutagenny
SJP.pl
cecha czegoś, co powoduje mutacje w organizmach żywych; mutageniczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co mutagenne, co powoduje mutacje w organizmach żywych
Wiktionary
przym. mutagenny
przysł. mutagennie
Wiktionary
wywołujący mutację w żywych organizmach (np. czynniki mutagenne); mutageniczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który powoduje mutacje w organizmach żywych
Wiktionary
rzecz. mutant mzw./mos., mutagenność ż., mutageniczność ż., mutageneza ż., mutagen m., mutacja ż.
przym. mutageniczny
przysł. mutagennie
Wiktionary
(1.1) mutageniczny
Wiktionary
członek grupy teologów arabskich z VIII–IX w.
SJP.pl
1. człowiek, u którego nastąpiła mutacja w cechach dziedzicznych;
2. potocznie: ktoś o brzydkim, dziwacznym wyglądzie; czupiradło, poczwara, monstrum, maszkara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) biol. organizm ze zmutowanym kodem genetycznym
Wiktionary
Mutant – osobnik o fenotypie zmienionym względem typu dzikiego. Zmiana fenotypu jest efektem mutacji w materiale genetycznym. Zmiana w DNA musi ulec utrwaleniu w procesie replikacji i zostać przeniesiona do komórek potomnych.
Wikipedia
IPA: ˈmutãnt, AS: mutãnt
Wiktionary
czas. mutować ndk., zmutować dk.
rzecz. mutacja ż., mutageneza ż., mutagen
przym. mutacyjny, mutagenny
Wiktionary
zmiana wartości kąta skręcenia płaszczyzny światła spolaryzowanego liniowo przez roztwór substancji optycznie czynnej
SJP.pl
Mu
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. filoz. racjonalistyczny kierunek w arabskiej filozofii średniowiecznej postulujący alegoryczne rozumienie Koranu w przypadku kolizji jego treści z rozumem;
Wiktionary
Mutazylizm ( المعتزلة "al-mu’tazila", od اعتزل "i’tazala" „wycofać się”, "odseparować się") – racjonalistyczny kierunek w arabskiej filozofii średniowiecznej postulujący alegoryczne rozumienie Koranu w przypadku kolizji jego treści z rozumem. Na filozofię mutazylitów wpłynęła myśl grecka. Szczyt rozwoju tej szkoły teologiczno-filozoficznej przypadł na koniec VIII i początek IX wieku. W roku 833 doktryna mutazylicka została uznana za oficjalną doktrynę kalifatu muzułmańskiego.
Wikipedia
IPA: ˌmutaˈzɨlʲism̥, AS: mutazylʹism̦
Wiktionary
rzecz. mutazylita m.
Wiktionary
mała mutra, nakrętka na śrubę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. nakrętka do śruby
Wiktionary
podłużny lub kopulasty występ podłoża skalnego, wygładzony i porysowany przez lodowiec; baraniec
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawne urządzenie do oglądania przez okular szybko zmieniających się zdjąć, tworzących wrażenie ruchomego obrazu
SJP.pl
Mutoskop („zmieniacz widzenia”) – urządzenie w kształcie pudła, zawierające walec z 800-1000 zdjęciami. Po wrzuceniu monety specjalna korba uruchamiała walec, który obracając się zmieniał ułożone zgodnie z zasadą filoskopu fotografie. Oglądanie ich umożliwiał wziernik na kształt okularu mikroskopu. Obracający się walec ze zdjęciami stwarzał iluzję ruchu. Mutoskop został wynaleziony przez Hermana Caslera w 1894 roku.
Wikipedia
1. wywoływać trwałą zmianę w materiale genetycznym organizmu;
2. o głosie: zmieniać się w okresie dojrzewania;
3. podlegać przemianie zachodzącej w czymś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni lub przechodni niedokonany (dk. zmutować)
(1.1) biol. ulegać mutacji, czyli trwałej zmianie w materiale genetycznym
(1.2) fizj. przechodzić mutację, tj. zmieniać głos w okresie dojrzewania płciowego
(1.3) pot. zmieniać się wyraźnie, przekształcać się w coś innego
(1.4) jęz. zmieniać brzmienie głoski pod wpływem innej głoski
czasownik zwrotny niedokonany mutować się (dk. zmutować się)
(2.1) ulegać mutacji
Wiktionary
rzecz. mutant mzw./mos., mutacja ż., mutowanie n.
przym. mutacyjny
Wiktionary
pierścień o gwintowanym otworze, służący do nakręcania śruby na sworzeń; nakrętka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. nakrętka na śrubę
(1.2) gw-pl|Warszawa. matka
Wiktionary
IPA: ˈmutra, AS: mutra
Wiktionary
jeden z typów oddziaływania na siebie gatunków, w którym czerpią one wzajemne korzyści, przy czym żaden z nich nie może w naturalnych warunkach istnieć osobno
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekol. nieodzowna, ścisła współzależność dwóch różnych gatunków czerpiących obopólne korzyści, przy czym jeden gatunek nie jest zdolny do życia bez obecności drugiego
Wiktionary
Mutualizm [] – jedno z oddziaływań nieantagonistycznych zachodzących pomiędzy dwoma różnymi gatunkami (zwykle o odmiennych wymaganiach), charakteryzujący się obopólnymi korzyściami o takim stopniu, który praktycznie wzajemnie uzależnia istnienie obu populacji.
Wikipedia
ozdobna polichromowana płytka na spodniej płaszczyźnie gzymsu w budowlach starożytnej Grecji i Rzymu; mutuła
SJP.pl
ozdobna polichromowana płytka na spodniej płaszczyźnie gzymsu w budowlach starożytnej Grecji i Rzymu; mutuł
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który okalecza, odcina jakąś część
Wiktionary
rzecz. mutylacja ż., mutylator m.
przysł. mutylacyjnie
Wiktionary
stan, będący objawem niektórych chorób psychicznych, polegający na całkowite milczeniu chorego, mimo zachowanej czynności narządów i ośrodków mowy
SJP.pl
Mu
Wikipedia
wyraz naśladujący muczenie, odgłos wydawany przez bydło, zwłaszcza przez krowę; mu
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca odgłos wydawany przez bydło
Wiktionary
(1.1) Cielątko muczało: Muu, muu!… przyzywając matkę.
Wiktionary
IPA: ˈmuː, AS: m•u
Wiktionary
rzecz. Mućka ż., muczenie n., zamuczenie n.
czas. muczeć ndk., zamuczeć dk.
Wiktionary
(1.1) mu
Wiktionary
forma poezji stroficznej rozpowszechniona w arabskiej Hiszpanii w X wieku
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: muza
Wiktionary
IPA: mus, AS: mus
Wiktionary
skrót od: muzyka, muzyczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = muzyczny
(1.2) = muzyka
Wiktionary
1. każda z dziewięciu córek Zeusa, mitologicznych opiekunek sztuk pięknych i nauki;
2. twórczość artystyczna;
3. natchnienie artysty;
4. w gwarze młodzieżowej: muzyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mitgr. każda z dziewięciu bogiń sztuki i nauki, córek Zeusa i Mnemosyne, utożsamianych z rzymskimi kamenami;
(1.2) książk. kobieta będąca inspiracją, natchnieniem dla artysty
(1.3) książk. talent twórczy, natchnienie twórcze, wena
(1.4) książk. twórczość artystyczna, poetycka
(1.5) pot. muzyka
(1.6) pot. środ. lekcja muzyki
(1.8) przest. banan, figa rajska
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.5) W radiu leci niezła muza.
Wiktionary
IPA: ˈmuza, AS: muza
Wiktionary
rzecz. muzykowanie n., muzykant mos., muzyk mos., muzeum n., muzykalność ż.
Wiktionary
(1.3) wena, natchnienie, inspiracja
Wiktionary
tło muzyczne, nie angażujące uwagi odbiorcy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muzyka odtwarzana w tle w przestrzeniach publicznych, zwłaszcza placówkach handlowych czy innych lokalach użytkowych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ów tak zwany muzak od początku był traktowany jako całkowicie bezwartościowy.
Wiktionary
IPA: ˈmuzak, AS: muzak
Wiktionary
łaskun muzang - gatunek drapieżnego ssaka z rodziny wiwerowatych; łaskun palmowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) ogół przedmiotów historycznych zgromadzonych przez muzeum
Wiktionary
Muzealia – rzeczy ruchome i nieruchomości stanowiące własność muzeum i wpisane do inwentarza muzealiów.
W przypadku muzeum nieposiadającego osobowości prawnej, muzealiami są rzeczy ruchome i nieruchomości stanowiące własność podmiotu, który utworzył muzeum, oraz wpisane do inwentarza muzealiów.
Wikipedia
IPA: ˌmuzɛˈalʲja, AS: muzealʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. muzealnik mos., muzealnictwo n., muzealniczka ż.
przym. muzealniczy
przysł. muzealnie
Wiktionary
eksponat muzealny
SJP.pl
dostosowanie czegoś na potrzeby eksponatu muzealnego
SJP.pl
wszystko co jest związane z zakładaniem i prowadzeniem muzeów i gromadzeniem zbiorów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) prowadzenie muzeów
Wiktionary
(1.1) Neapol jest ważnym ośrodkiem muzealnictwa na południu Włoch.
Wiktionary
rzecz. muzeolog mos., muzealia lm nm., muzealniczka ż., muzealnik mos., muzeum n.
przym. muzealny, muzealniczy
przysł. muzealnie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pracowniczka placówkaacówki muzealnej
Wiktionary
(1.1) Wykład poprowadzi muzealniczka z zamku na Wawelu.
Wiktionary
rzecz. muzealia lm nm., muzealnictwo n., muzeum n.
:: fm. muzealnik mos.
przym. muzealny, muzealniczy
przysł. muzealnie
Wiktionary
dotyczący muzealnictwa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z muzealnictwem, dotyczący muzealnictwa
Wiktionary
(1.1) Rajmund ukończył muzealnicze studia kuratorskie na UŚ-u.
(1.1) Zaraz po wojnie zajęła się pracą muzealniczą najpierw w Krakowie, a następnie na Górnym Śląsku.
Wiktionary
rzecz. muzealia lm nm., muzealnik mos., muzealniczka ż., muzealnictwo n., muzeum n.
przym. muzealny
przysł. muzealnie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób muzealny
Wiktionary
rzecz. muzealia lm nm., muzealnictwo n., muzealniczka ż., muzealnik mos., muzeum n.
przym. muzealny, muzealniczy
Wiktionary
osoba pracująca w muzeum, zajmująca się konserwacją eksponatów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pracownik muzeum
Wiktionary
(1.1) Z czasem muzealnicy udostępnili dodatkowe obiekty (schron D).
Wiktionary
rzecz. muzealia lm nm., muzealniczka ż., muzealnictwo n., muzeum n.
:: fż. muzealniczka ż.
przym. muzealny, muzealniczy
przysł. muzealnie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z muzeum, dotyczący muzeum i jego zbiorów
przymiotnik jakościowy
(2.1) taki, który posiada wartość historyczną lub artystyczną na miarę muzeum
Wiktionary
(2.1) Oczywiście zachowały się ze starożytnych czasów liczne filmy i dokumenty, ale miały już wartość wyłącznie muzealną.
Wiktionary
IPA: ˌmuzɛˈalnɨ, AS: muzealny
Wiktionary
rzecz. muzeolog mos., muzealnik mos., muzeum n., muzealnictwo n., muzealniczka ż.
przysł. muzealnie
przym. muzealniczy
Wiktionary
autobus z wystawą objazdową
SJP.pl
specjalista w dziedzinie muzeografii
SJP.pl
specjalista w zakresie muzeologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w zakresie muzeologii, zajmujący się zakładaniem i utrzymaniem muzeum
Wiktionary
rzecz. muzeum n., muzealnictwo n.
przym. muzealny
Wiktionary
Mu
Wikipedia
instytucja gromadząca zbiory zabytków historii, sztuki itp. organizująca ich wystawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) turyst. instytucja zajmująca się przechowywaniem obiektów o wartości historycznej, zwykle z jednej dziedziny wiedzy, celem pokazywania ich odwiedzającym;
(1.2) turyst. budynek muzeum (1.1)
Wiktionary
Muzeum ( musaeum, z "μουσεῖον" "mouseíon" ‘świątynia muz’) – instytucja kultury powołana w celu gromadzenia, badania oraz opieki nad obiektami posiadającymi wartość historyczną bądź artystyczną. W większych muzeach niewielka część z tych obiektów jest udostępniana publiczności w postaci wystaw stałych lub czasowych, natomiast reszta jest przechowywana w specjalnie do tego przystosowanych magazynach.
Wikipedia
(1.1) O dawnym gmachu muzeum informuje tablica pamiątkowa przy obelisku.
(1.2) Widzieliśmy w muzeum wiele starych obrazów.
Wiktionary
IPA: muˈzɛwũm, AS: muzeu̯ũm
Wiktionary
rzecz. muzeolog mos., muzealnik mos., muzealniczka ż., muzealnictwo n., muza ż., muzyka ż., muzyk mos.
przym. muzealny, muzealniczy
przysł. muzealnie
Wiktionary
wycieńczony więzień obozu koncentracyjnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. gwara. obozowa wycieńczony fizycznie i załamany psychicznie więzień hitlerowskiego obozu
(1.2) przest. muzułmanin
Wiktionary
rzecz. muzułmanin mos., muzułmańskość ż.
Wiktionary
(1.2) stpol. moslemin
Wiktionary
wyznawca islamu; mahometanin, islamista
SJP.pl
środowiskowo: stawać się wycieńczonym więźniem obozu koncentracyjnego
SJP.pl
wyznawca islamu; mahometanin, islamista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. wyznawca islamu;
(1.2) pot. ekstremalnie wygłodzony więzień obozu koncentracyjnego
Wiktionary
Muzułmanin – wyznawca islamu, jednej z największych religii światowych. Islam, który powstał w VII wieku n.e. na Półwyspie Arabskim, opiera się na nauczaniach proroka Mahometa, uważanego przez muzułmanów za ostatniego proroka w szeregu proroków monoteistycznych, począwszy od Adama.
Wikipedia
(1.1) Według praw islamu, jeśli ojcem jest muzułmanin, dziecko też jest muzułmaninem.
(1.1) W czasach komunizmu władze rozesłały około 25 mln Rosjan do najdalszych zakątków imperium, by zamieszkali wśród tadżyckich muzułmanów, ormiańskich chrześcijan czy kazaskich koczowników.
Wiktionary
IPA: ˌmuzuwˈmãɲĩn, AS: muzuu̯mãńĩn
Wiktionary
rzecz. muzułman mos., Muzułmanin mos., muzułmańskość ż., muzułmanizm mrz.
:: fż. muzułmanka ż.
przym. muzułmański
Wiktionary
(1.1) islamista, mahometanin, przest. muzułman; pot. muslim, muślim; stpol. pogard. bisurmanin
Wiktionary
religia objawiona prorokowi Mahometowi, głosząca wiarę w jednego Boga (Allaha), rozpowszechniona głównie w krajach Bliskiego Wschodu, niektórych krajach azjatyckich oraz afrykańskich; islam, mahometanizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzad. rel. islam
Wiktionary
(1.1) Jesteś kawalerem. Może więc znalazłeś jakąś atrakcyjną muzułmankę? – Musiałbym przejść na muzułmanizm. Na razie zastanawiam się.
Wiktionary
rzecz. muzułmańskość ż., muzułmanin m., muzułmanka ż.
przym. muzułmański
Wiktionary
wyznawczyni islamu; mahometanka, islamistka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. kobieta, która wyznaje islam
Wiktionary
IPA: ˌmuzuwˈmãnka, AS: muzuu̯mãnka
Wiktionary
rzecz. Muzułmanin m., Muzułmanka ż., muzułmanizm m., muzułmaństwo n.
:: fm. muzułmanin m.
przym. muzułmański
Wiktionary
1. dotyczący muzułmanów, muzułmanizmu
2. dotyczący Muzułmanów, właściwy Muzułmanom
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z muzułmanami, dotyczący muzułmanów
(1.2) związany z Muzułmanami (Boszniakami), dotyczący Muzułmanów (Boszniaków)
przymiotnik jakościowy
(2.1) taki, który ma cechy przypisywane muzułmanom
Wiktionary
(1.1) (…) dla kultury muzułmańskiej nie jest typowy żaden konkretny ubiór; nosi się odzież będącą wytworem tradycji.
(1.1) Niedaleko znajduje się Muzułmańskie Centrum Kulturalno-Oświatowe.
(2.1) Średniowieczny handel niewolnikami poprzez pustynię Saharę miał bardziej muzułmański charakter, chociaż i tutaj uczestniczyli w nim nie tylko wyznawcy islamu.
Wiktionary
IPA: ˌmuzuwˈmãj̃sʲci, AS: muzuu̯mãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. muzułmańskość ż., muzułmanin m., muzułmanka ż., muzułmanizm m., muzułmaństwo n., Muzułmanin mos.
Wiktionary
(1.1) mahometański
(1.2) boszniacki
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co muzułmańskie; muzułmański charakter czegoś
Wiktionary
(1.1) Liczne minarety świadczą o muzułmańskości miasta.
Wiktionary
rzecz. muzułman mos., Muzułmanin mos., muzułmanin mos., muzułmanizm mrz., muzułmanka ż.
przym. muzułmański
Wiktionary
religia Muzułmanów; islam; mahometanizm
SJP.pl
1. zdrobnienie od: muzyka;
2. twórczyni lub odtwórczyni utworów muzycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: muzyka
(1.2) pot. eduk. nauczycielka muzyki
(1.3) pot. kobieta grająca na instrumencie muzycznym
Wiktionary
(1.1) W radiu leciała jakaś fajna muzyczka.
(1.2) Nasza muzyczka wymaga od nas znajomości budowy pianina.
Wiktionary
IPA: muˈzɨt͡ʃka, AS: muzyčka
Wiktionary
rzecz. muzyka ż., muzykant m., muzyczność ż., muzykowanie n.
:: fm. muzyk m.
czas. muzykować ndk., umuzykalniać ndk., umuzykalnić dk.
przym. muzyczny, muzykalny
przysł. muzycznie, muzykalnie
Wiktionary
(1.3) muzyk
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób dotyczący muzyki, muzyczności
Wiktionary
rzecz. muzyka ż., muzyk m., muzyczka ż., muzykowanie n., muzyczność ż., muzykalność ż.
przym. muzyczny, muzykalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest muzyczne
Wiktionary
rzecz. muzyczka ż., muzyka ż., muzykant mos., muzykowanie n., muzykalność ż.
przym. muzyczny
przysł. muzycznie
Wiktionary
przymiotnik od: muzyka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do muzyki, związany z muzyką
Wiktionary
(1.1) Na ścianie wisi duży plakat muzyczny.
Wiktionary
IPA: muˈzɨt͡ʃnɨ, AS: muzyčny
Wiktionary
rzecz. muzyczka ż., muzyk m., muzyka ż., muzykowanie n., muzykant mos., muzyczność ż., muzykalność ż.
przysł. muzycznie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
twórca lub odtwórca utworów muzycznych; grajek, wirtuoz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która zajmuje się muzyką;
:: (1.1.1) twórca muzyki
:: (1.1.2) wykonawca, odtwórca muzyki
:: (1.1.3) pot. eduk. nauczyciel muzyki
Wiktionary
Zobacz też: "Muzyk" – film z 1962 roku.
Muzyk – osoba zajmująca się wykonywaniem lub tworzeniem muzyki.
Wykonawca muzyczny posiada jedną lub wiele specjalności, takich jak instrumentalista, wokalista czy dyrygent. Tworzeniem muzyki zajmuje się kompozytor, aranżer, producent muzyczny. Muzyk do swej pracy wykorzystuje m.in. instrumenty muzyczne, głos ludzki, głosy zwierząt, inne efekty akustyczne (np. uderzanie młotem w kowadło) czy też technologie komputerowe.
Wikipedia
IPA: ˈmuzɨk, AS: muzyk
Wiktionary
rzecz. muzyka ż., muzyczka ż., muzykant m., muzykowanie n., muza ż., muzeum n., muzykalność ż.
czas. muzykować ndk., umuzykalniać ndk., umuzykalnić dk.
przym. muzyczny, muzykalny
przysł. muzycznie
Wiktionary
(1.1.2) muzykant, grajek
Wiktionary
dziedzina sztuki, której tworzywem artystycznym są dźwięki zorganizowane w kompozycyjną całość; utwory, melodie wykonywane na instrumentach lub przez głos ludzki; komponowanie, granie, śpiewanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kompozycja artystyczna złożona z dźwięków
(1.2) sztuka układania takich kompozycji
(1.3) całokształt takich kompozycji
(1.4) książk. brzmienie czegoś, zwłaszcza przyjemne
(1.5) pot. przedmiot szkolny mający na celu umuzykalnienie uczniów
(1.6) pot. rzad. orkiestra, kapela
(1.7) pot. gw-pl|Śląsk Cieszyński. potańcówka
(1.8) gw-pl|Bukowina. zabawa
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: muzyk
Wiktionary
Muzyka – dziedzina sztuki polegająca na organizowaniu dźwięków (a także ciszy) w czasie, za pomocą takich elementów jak rytm, melodia, harmonia, barwa i dynamika, w celu wyrażania treści emocjonalnych, estetycznych lub komunikacyjnych. Powstaje poprzez wykorzystanie głosu ludzkiego oraz instrumentów muzycznych i funkcjonuje jako zjawisko kulturowe obecne we wszystkich społeczeństwach.
Wikipedia
(1.3) Muzyka klasyczna jest piękna.
(1.4) Muzyka jej głosu była dla niego pieszczotą.
(1.4) Na to wróbel zaterlikał: "Cóż to znowu za muzyka? Muszę zajrzeć do słownika, by zrozumieć śpiew słowika!
(1.6) Muzyka przygrywała im do tańca.
Wiktionary
IPA: ˈmuzɨka, AS: muzyka
Wiktionary
rzecz. muzyk m., muzykant m., muzykalność ż., muzyczność ż., muzyczka ż., umuzykalnianie n., muzykowanie n., muzeum n.
czas. muzykować ndk., umuzykalniać ndk., umuzykalnić dk.
przym. muzyczny, muzykalny
przysł. muzycznie, muzykalnie
Wiktionary
stpol. gędźba
Wiktionary
Muzykalia (dokumenty muzyczne) – typ dokumentów piśmienniczych dotyczące muzyki, a także nagrania dźwiękowe na płytach i taśmach, stanowiące odrębną część księgozbioru bibliotecznego.
Muzykalia obejmują obiekty zapisane sposobem graficznym (rękopisy i druki nutowe, książki, czasopisma oraz nagrania nagrane na taśmy i płyty.
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: muzykalnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: muzykalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest muzykalne; cecha tych, którzy są muzykalni
Wiktionary
rzecz. muzyka ż., muzyczka ż., muzyk m., muzyczność ż., muzykowanie n., umuzycznianie n., umuzycznienie n., muza ż., umuzykalnienie n.
czas. muzykować ndk., pomuzykować dk., umuzyczniać ndk., umuzycznić dk.
przym. muzykalny, muzyczny
przysł. muzykalnie, muzycznie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) uzdolniony muzycznie, wrażliwy na muzykę
Wiktionary
IPA: ˌmuzɨˈkalnɨ, AS: muzykalny
Wiktionary
rzecz. muzyka ż., muzyczka ż., muzykalność ż., muzyk m., muzykant mos., muzykowanie n., umuzykalnienie n.
przysł. muzycznie
Wiktionary
zdrobnienie od: muzykant
SJP.pl
przygrywanie do tańca w lokalach, na weselach, odpustach, dworach królewskich itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba grająca na instrumencie muzycznym, nieposiadająca wykształcenia muzycznego
Wiktionary
Mu
Wikipedia
(1.1) … dawniej, gdy żydowskim muzykantom zdarzało się grywać w naszej wsi, wstawałem o jutrzni i przyglądałem się pilnie ich dochodzeniu do naszych opłotków.
Wiktionary
IPA: muˈzɨkãnt, AS: muzykãnt
Wiktionary
rzecz. muzyczka ż., muzyk mos., muzyka ż., muzykowanie n., muzyczność ż., umuzykalnienie n., umuzykalnianie n., muza ż.
:: fż. muzykantka ż.
czas. muzykować ndk., pomuzykować dk., umuzykalniać ndk., umuzykalniać się ndk., umuzykalnić dk., umuzykalnić się dk.
przym. muzyczny, muzykalny, muzykancki
Wiktionary
(1.1) grajek
Wiktionary
→ muzykant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kobieta grająca na instrumencie muzycznym, nieposiadająca wykształcenia muzycznego
Wiktionary
rzecz. muzykant mos., muzykowanie n.
Wiktionary
specjalista w dziedzinie muzykografii
SJP.pl
analiza, opis utworów muzycznych
SJP.pl
specjalista w zakresie muzykologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) eduk. muz. badacz twórczości muzycznej
Wiktionary
(1.1) Nasz dziadek był muzykologiem i wykładał w Katowicach.
Wiktionary
IPA: ˌmuzɨˈkɔlɔk, AS: muzykolok
Wiktionary
rzecz. muzykologia ż.
:: fż. pot. muzykolożka ż.
przym. muzykologiczny
Wiktionary
całokształt wiedz o muzyce obejmujący dyscypliny teoretyczne i historyczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. muz. naukowe badania nad muzyką w aspekcie historycznym, teoretycznym czy też fizycznej natury dźwięku;
Wiktionary
Muzykologia (z gr.) – nauka humanistyczna, której przedmiotem jest muzyka we wszystkich swych aspektach.
Wikipedia
(1.1) Po wykładzie z muzykologii studentki poszły do parku.
Wiktionary
rzecz. muzykolog m., muzykolożka ż.
przym. muzykologiczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) muz. związany z muzykologią
Wiktionary
(1.1) W piątek będzie zaliczenie z muzykologicznej informacji naukowej.
Wiktionary
rzecz. muzykologia ż., muzykolog ż., muzykolożka ż.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) eduk. muz. badaczka twórczości muzycznej
Wiktionary
IPA: ˌmuzɨkɔˈlɔʃka, AS: muzykološka
Wiktionary
rzecz. muzykologia ż.
:: fm. muzykolog mos.
przym. muzykologiczny
Wiktionary
miłośnik muzyki; meloman
SJP.pl
dawniej: uwielbienie muzyki, fascynacja sztuką muzyczną; melomania
SJP.pl
Muzykoterapia – dziedzina posługująca się muzyką lub jej elementami w celu przywracania zdrowia lub poprawy funkcjonowania osób z różnorodnymi problemami natury emocjonalnej, fizycznej lub umysłowej (np. zaburzenia depresyjne, zaburzenia nerwicowe, zaburzenie osobowości; zob. też psychopatologia, dobrostan subiektywny).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) amatorskie uprawianie muzyki, szczególnie instrumentalnej, dla przyjemności
Wiktionary
(1.1) Rodzina Jacka często spotyka się na wspólnym muzykowaniu w niedzielne popołudnia.
Wiktionary
IPA: ˌmuzɨkɔˈvãɲɛ, AS: muzykovãńe
Wiktionary
rzecz. muza ż., muzyka ż., muzyczka ż., muzyk m., muzykant m., muzykancik m., muzykantka ż., muzykalność ż., muzyczność ż.
czas. muzykować ndk., pomuzykować dk.
przym. muzyczny, muzykalny
przysł. muzycznie, muzykalnie
Wiktionary
uprawiać muzykę, grać na instrumencie lub śpiewać, zwłaszcza w niewielkim gronie amatorskim
SJP.pl
czasownik
(1.1) grywać na instrumencie muzycznym, zwykle amatorsko lub towarzysko
Wiktionary
(1.1) Ta żydowska kapela przychodziła muzykować na wesela i festyny jakby z innych stron.
Wiktionary
IPA: ˌmuzɨˈkɔvat͡ɕ, AS: muzykovać
Wiktionary
rzecz. muzyka ż., muzyczka ż., muzyk mos., muzykant mos., muzykowanie n., muzykalność ż.
Wiktionary
lekceważąco o muzyku
SJP.pl
pieszczotliwie: krowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pieszcz. żart. także reg-pl|Suwalszczyzna. krowa
(1.2) slang. butelka wódki 0,7 litra
Wiktionary
(1.1) Co dzień gonił mućki na pastwisko.
(1.2) Heniu, chodź – napijemy się mućki.
Wiktionary
IPA: ˈmut͡ɕka, AS: mućka
Wiktionary
rzecz. muczenie n., Mućka ż.
czas. muczeć ndk.
przym. mućkowy
Wiktionary
(1.1) krasula
(1.2) krowa
Wiktionary
zwierzę pochodzące ze skrzyżowania klaczy konia z ogierem osła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. juczny, wytrzymały mieszaniec ogiera osła i klaczy konia;
(1.2) pot. muskuł; lm. muły – bicepsy, muskuły
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. pejor. osoba powolna, sprawiająca wrażenie nierozgarniętej
(2.2) pot. pejor. osoba uparta, bardzo niechętna do zmiany swojego zdania
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(3.1) geol. naturalny, grząski i błotnisty osad zbiorników wodnych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie dosięgną nas ich muły i ciężkie kardynalskie podjezdki.
(3.1) Tu z brzegu jest mułu na kilku chłopów. Kto nie wie, jak sobie poradzić, utopi się na pewno.
(3.1) Wąż wodny gonił drobną rybkę, unosząc kłębki mułu spomiędzy kamieni.
Wiktionary
IPA: muw, AS: muu̯
Wiktionary
(1.1)
rzecz. mulica ż., mulątko n.
:: zdrobn. mułek m.
:: zgrub. mulisko n.
czas. mulić ndk.
przym. mułowy, muli, mułowaty
(3.1)
rzecz. mułowiec m., mulisko n.
:: zdrobn. mułek m.
przym. mułowy, mulisty, mulasty, mułowaty, zamulony, mułkowy
Wiktionary
(3.1) szlam, błoto, nanos, osad
Wiktionary
rodzaj małych ryb z rodziny muławkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. icht. nazwa systematyczna|Umbridae|ref=tak., rodzina małych, słodkowodnych ryb szczupakokształtnych;
forma przymiotnika.
(2.1) plural|muławkowaty.
Wiktionary
Muławkowate (Umbridae) – rodzina małych, słodkowodnych ryb szczupakokształtnych (Esociformes).
Wikipedia
rzecz. muławka ż.
przym. muławkowaty
Wiktionary
mały muł
SJP.pl
Mułek – nieoficjalna nazwa przysiółka wsi Karwice w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie sławieńskim, w gminie Malechowo.
W latach 1975–1998 wieś położona była w województwie koszalińskim.
Wikipedia
podobny do mułku, zawierający pewną ilość mułku (skały osadowej)
SJP.pl
gatunek ryby z rodziny piskorzowatych; cierniooczek długonosy
SJP.pl
1. potocznie: przypominający muła, z cechami muła; muli;
2. obraźliwie: wolno myślący, powolny, nierozgarnięty (o kimś);
3. zawierający muł lub podobny do mułu; grząski, szlamowaty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) głupkowaty
Wiktionary
rzecz. mulnik mos., mulica ż.
przym. mułowy
Wiktionary
skała osadowa z grupy skał okruchowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. herp. nazwa systematyczna|Kinosternon subrubrum|Bonnaterre|ref=tak., mułowiec pensylwański
(1.2) pot. herp. nazwa systematyczna|Kinosternon scorpioides|Linnaeus|ref=tak., mułowiec skorpionowy
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) geol. skała okruchowa, scementowany muł;
Wiktionary
Mułowiec – zwięzła skała okruchowa, będąca zlityfikowanym (scementowanym) mułem. Złożona głównie z ziaren kwarcu, czasem łyszczyków, skaleni, minerałów węglanowych i ilastych.
W Polsce na powierzchni występuje m.in. w seriach osadowych karbonu, permu, kredy górnej w Sudetach, jako skała płonna w zagłębiach węglowych Górnego i Dolnego Śląska oraz często wśród różnowiekowych utworów Gór Świętokrzyskich.
Wikipedia
(1.1) Podbródek i gardło mułowca są żółtawoszare.
(2.1) W skład mułowca wchodzą ziarna kwarcu i skaleni.
Wiktionary
rzecz. muł mrz.
przym. mułowy
Wiktionary
wielkie skupisko mułu, szlamu; mulisko
SJP.pl
Mu
Wikipedia
1. przymiotnik od: muł (luźny osad tworzący się na dnie rzek), np. gleby mułowe;
2.
a) właściwy mułowi (zwierzęciu), np. mułowe uszy; muli;
b) odnoszący się do muła (zwierzęcia), np. mułowy zaprzęg
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z mułem (osadem)
(1.2) związany z mułem (zwierzęciem)
Wiktionary
rzecz. mułowiec mzw./mrz., mulnik mos., mulica ż., muł
czas. mulić, zamulać, zamulić
przym. mulisty, mułowaty
Wiktionary
zwierzę pochodzące ze skrzyżowania klaczy konia z ogierem osła
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji, uchodzi do Kondy
Wiktionary
mołła;
1. tytuł nadawany duchownemu muzułmańskiemu, znaczący tyle co: mistrz, uczony;
2. muzułmański sędzia, doktor prawa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. w szyizmie: honorowy tytuł teologa lub prawnika muzułmańskiego;
Wiktionary
Mułła ( ملا "mollâ") – w szyizmie: nauczyciel, interpretator praw religijnych i doktryn islamu. Nie jest zaliczany do duchownych.
Wikipedia
(1.1) Modlący się mułła stał w pobliżu minbaru.
Wiktionary
(1.1) war. mołła
Wiktionary
Tatarzy osiedleni na Litwie lub w północno-wschodniej części Polski
SJP.pl
lekka, cienka tkanina o luźnym splocie, najczęściej jedwabna; muszlin, bengal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. cienka, lekka, przejrzysta tkanina jedwabna lub bawełniana o splocie płóciennym, zwykle jednobarwna;
Wiktionary
Muślin:
Muślin, nazywany także "malmal", swoje początki ma w starożytnych Indiach, gdzie pierwotnie wyprodukowano go z delikatnego materiału znalezionego w okolicach rzeki Ganges. Charakteryzował się on wyjątkową lekkością i miękkością, gdyż był wykonany z bardzo cienkich nici. Już w starożytności muślin był ceniony za swoją niezwykłą jakość i traktowany jako towar luksusowy, eksportowany do różnych zakątków świata.
Wikipedia
(1.1) Panna młoda miała na sobie piękną suknię z muślinu.
Wiktionary
IPA: ˈmuɕlʲĩn, AS: muślʹĩn
Wiktionary
przym. muślinowy
Wiktionary
(1.1) musselin, gwara. muszlin
Wiktionary
dawniej: ubierać w muślin
SJP.pl
→ muślin
SJP.pl
przymiotnik odrzeczownikowy
(1.1) włók. zrobiony z muślinu
(1.2) kulin. wykonany na bazie niesłodzonej bitej śmietany, żółtek i masła
Wiktionary
rzecz. muślin mrz.
Wiktionary
1. lekko otrzeć;
2. delikatnie dotknąć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|musnąć.
Wiktionary
czas. musnąć
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mużakowem, dotyczący Mużakowa (miasta w Niemczech)
Wiktionary
rzecz. Mużaków mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto uzdrowiskowe w Niemczech nad Nysą Łużycką w kraju związkowym Saksonia;
Wiktionary
Mużaków ( Bad Muskau; lub "Kupjel Mužakow") – miasto uzdrowiskowe w Niemczech, administracyjnie w kraju związkowym Saksonia nad Nysą Łużycką, w okręgu administracyjnym Drezno, w powiecie Görlitz, siedziba wspólnoty administracyjnej Mużaków. Do 1945 Mużaków stanowił jedno miasto z Łęknicą, położoną na prawym brzegu Nysy. Do 31 lipca 2008 należał do nieistniejącego już powiatu Niederschlesischer Oberlausitzkreis.
Wikipedia
przym. mużakowski
Wiktionary
glon z rodzaju sprzężnic obejmujący ok. 120 gatunków, żyjący we wszystkich rodzajach zbiorników wód słodkich
SJP.pl
Mużocja ("Mougeotia") – rodzaj glonów z gromady zielenic. Występuje w wodach słodkich i słonawych Eurazji, Afryki, Ameryki i Australii.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) przest. chłopski, prostacki
Wiktionary
(1.1) Przyjrzyjcie się jego mużyckiej gębie i jego prostackim manierom! Skończony tuman, kompletne zero!
Wiktionary
rzecz. mużyk m.
Wiktionary
zacofany chłop w dawnej Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) białystok. mężczyzna
(1.2) daw. prosty chłop
(1.3) pot. pogard. ciemny, zacofany chłop
(1.4) pot. pogard. nieobyty mężczyzna ubrany po chłopsku
Wiktionary
(1.2) Rzekł — i wnet brody kupców i mużyków • Sypią się chmurą jak liście od gradu.
(1.3) Przecież będę musiał oddać mu pokłon jak ostatni głupi chrześcijanin, jak jakiś rosyjski mużyk mamrocząc bez sensu: Panie Jezusie Chryste, zmiłuj się nade mną grzesznym.
Wiktionary
przym. mużycki
Wiktionary
wieś na Ukrainie
SJP.pl
Mużyłowice (ukr. Мужиловичі) – wieś na Ukrainie, w rejonie jaworowskim obwodu lwowskiego. Wieś liczy około 1020 mieszkańców.
W 1783 na gruntach Mużyłowic założono w procesie kolonizacji józefińskiej osadę "Münchenthal", z czasem nazywaną „Mużyłowice Kolonia”, natomiast ręsztę miejscowości przezwano „Mużyłowicami Narodowymi”.
Wikipedia
skrót od: megawolt (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: miliwat (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika
(1.1) = wojsk. marynarka wojenna
(1.2) = kolej. Metro Warszawskie
(1.3) = wojsk. materiał wybuchowy
(1.4) = polit. Młodzież Wszechpolska
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== MW (język angielski.) ==
wymowa.
znaczenia.
skrótowiec
(1.1) = telekom. medium frequency → fale średnie
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
IPA: ɛ̃m‿ˈvu, AS: ẽm‿vu
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== MW (język angielski.) ==
wymowa.
znaczenia.
skrótowiec
(1.1) = telekom. medium frequency → fale średnie
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== MW (język angielski.) ==
wymowa.
znaczenia.
skrótowiec
(1.1) = telekom. medium frequency → fale średnie
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
skrót od: Ministerstwo Współpracy Gospodarczej z Zagranicą
SJP.pl
symbol makswela (jednostki strumienia magnetycznego)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jedna z liter alfabetu greckiego; mi
SJP.pl
zaimek osobowy
(1.1) pierwsza osoba liczby mnogiej, grupa osób, wśród której znajduje się osoba mówiąca
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) nazwa dwunastej litery alfabetu greckiego, μ;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) (My) mieszkamy w Polsce.
(1.1) To właśnie my zapłaciliśmy za waszą podróż.
(2.1) Żeby oznaczyć symbol przedrostka mikro, trzeba użyć litery my.
Wiktionary
IPA: mɨ, AS: my
Wiktionary
(2.1) mi
Wiktionary
państwo w Azji; Birma, Mjanma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. zob. Mjanma.
Wiktionary
(1.1) Mjanma, Birma
Wiktionary
czapka w gwarze poznańskiej
SJP.pl
1. mała, okrągła czapeczka bez daszka, ściśle przylegająca do głowy;
2. potocznie: czapka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. gw-pl|Śląsk Cieszyński. królik
(1.2) kulin. gw-pl|Śląsk Cieszyński. królik
Wiktionary
zgrubienie od: myszka
SJP.pl
Mychów (w XIX wieku "Mnichów") – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie ostrowieckim, w gminie Bodzechów. Ma status sołectwa.
Miejscowość leży na trasie zielonego szlaku rowerowego im. Witolda Gombrowicza.
Wikipedia
oczyszczanie czegoś przy użyciu substancji płynnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) oczyszczanie czegoś wodą, czasami z dodatkiem jakichś środków
forma rzeczownika|rodzaj=nijaki.
(2.1) Ms. lp. od: myto
Wiktionary
(1.1) Mycie naczyń nie jest taką ciężką pracą, mógłbyś to zrobić od czasu do czasu.
Wiktionary
IPA: ˈmɨt͡ɕɛ, AS: myće
Wiktionary
rzecz. myjka ż., umywalnia ż., umycie n., umywanie n., umywalka ż., myjok m.
czas. myć ndk., umyć dk.
Wiktionary
nazwa kilku miejscowości w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Mycielin; mycielski
SJP.pl
przymiotnik od: Mycielin; mycieliński
SJP.pl
1. mała, okrągła czapeczka bez daszka, ściśle przylegająca do głowy;
2. potocznie: czapka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała, okrągła czapeczka bez daszka, ściśle przylegająca do głowy
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński,Górny Śląsk, Poznań,Pisarzowice,gubernia augustowska,Czechowice-Dziedzice,Hazy,Krajna,Zagórze,Grudziądz. czapka
(1.3) gw-pl|Suwałki. maselnica
Wiktionary
(1.1) Ortodoksyjni Żydzi noszą czarne welwetowe mycki pod czarnymi kapeluszami.
(1.2) Tumek kupił se nowo mycka.
Wiktionary
IPA: ˈmɨt͡ska, AS: mycka
Wiktionary
(1.2) zob. czapka.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. gw-pl|Śląsk Cieszyński. królik
(1.2) kulin. gw-pl|Śląsk Cieszyński. królik
Wiktionary
[czytaj: majkorajza] symbioza grzybów z korzeniami roślin wyższych; mikoryza, mycorriza
SJP.pl
[czytaj: majkorajza] symbioza grzybów z korzeniami roślin wyższych; mycorrhiza, mikoryza
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Myczkowce – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, w gminie Solina. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.
Według danych z 2011 roku miejscowość zamieszkiwało 495 osób.
Wikipedia
przymiotnik od: Myczkowce, wieś letniskowa w województwie podkarpackim
SJP.pl
Myczków (ukr. Мичків) – wieś wczasowa w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, w gminie Solina. Ma status sołectwa.
Przez wieś przebiegają drogi wojewódzkie nr 894 i 895.
Wikipedia
Zobacz też: Myców (osada).
Myców – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Dołhobyczów. Leży na obszarze Grzędy Sokalskiej na Wyżynie Wołyńskiej, w dolinie rzeki Warężanki, w południowo-wschodniej części województwa lubelskigo.
Wikipedia
1. podstawka na mydło;
2. pudełko do przewożenia mydła;
3. dawniej: miseczka do rozrabiania mydła do golenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pojemnik na mydło
(1.2) podstawka na mydło
(1.3) środ. mot. trabant
Wiktionary
Mydelniczka - naczynie w formie podstawki lub pojemnika służące do przechowywania mydła. Dawniej nazwą tą określano także naczynie służące do rozpuszczania mydła do golenia.
Wikipedia
(1.1) Trudno jest wyjąć mokrą ręką mydło z mydelniczki.
(1.3) Głośno pykając na dziedziniec zajechała mydelniczka.
Wiktionary
IPA: ˌmɨdɛlʲˈɲit͡ʃka, AS: mydelʹńička
Wiktionary
rzecz. mydelnica ż., mydło n., mydełko n., mydlarz m., mydlarzowa ż., mydlarzówna ż., mydlenie n.
czas. mydlić ndk.
przym. mydlany, mydlarski
Wiktionary
(1.3) trampek, Ford Karton
Wiktionary
zdrobnienie od: mydło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: mydło
(1.2) mydło w małych porcjach, czasem również w dekoracyjnej formie
Wiktionary
IPA: mɨˈdɛwkɔ, AS: mydeu̯ko
Wiktionary
rzecz. mydło n., mydelnica ż., mydelniczka ż., mydlarnia ż., mydlarstwo n., mydlarz m., mydlarzowa ż., mydlarzówna ż., mydlenie n.
czas. mydlić, zmydlić, namydlić, namydlać
przym. mydlany, mydlarski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zawierający mydło; zrobiony z mydła
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawierający mydło
Wiktionary
IPA: mɨˈdlãnɨ, AS: mydlãny
Wiktionary
rzecz. mydło n., mydełko n., mydelnica ż., mydelniczka ż., mydlarz m., mydlarzowa ż., mydlarzówna ż., mydlenie n.
czas. mydlić dk.
Wiktionary
1. wytwórnia mydła;
2. sklep z artykułami mydlarskimi, kosmetycznymi itp.
SJP.pl
dotyczący mydlarza, mydlarstwa
SJP.pl
1. osoba zatrudniona przy wyrobie mydła;
2. sprzedawca mydła;
3. właściciel sklepu mydlarskiego;
4. właściciel fabryki mydła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzem. osoba produkująca mydło
(1.2) hand. sprzedawca w sklepie z mydłem
(1.3) daw. obwoźny sprzedawca mydła
(1.4) daw. właściciel sklepu z mydłem
(1.5) przen. przest. filister, mieszczuch
Wiktionary
(1.1) Mydlarz podług ustawy z r. 1495 musiał zrobić 3 rodzaje mydła: z masła, sadła i łoju.
Wiktionary
IPA: ˈmɨdlaʃ, AS: mydlaš
Wiktionary
rzecz. mydło n., mydlarzowa ż., mydlarzówna ż., mydlastość ż., mydlniczka ż., mydelniczka ż., mydlarnia ż., mydlarczyk m., mydełko n., mydlnica ż., mydelnica ż., mydlenie n., mydliny nmos., mydlarstwo n., Mydlarz ż./mos.
:: fż. mydlarka ż.
czas. mydlić ndk.
przym. mydlasty, mydlarski, mydlany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żona mydlarza
Wiktionary
IPA: ˌmɨdlaˈʒɔva, AS: mydlažova
Wiktionary
rzecz. mydło, mydlarz, mydlarzówna, mydlarka, mydlastość, mydelniczka, mydlarnia, mydlarczyk, mydełko, mydelnica, mydlenie, mydliny, mydlarstwo
czas. mydlić
przym. mydlasty, mydlarski, mydlany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) córka mydlarza
Wiktionary
IPA: ˌmɨdlaˈʒuvna, AS: mydlažuvna
Wiktionary
rzecz. mydło, mydlarzowa, mydlarz, mydlarka, mydlastość, mydelniczka, mydlarnia, mydlarczyk, mydełko, mydelnica, mydlenie, mydliny, mydlarstwo
czas. mydlić
przym. mydlasty, mydlarski, mydlany
Wiktionary
niskie drzewo zwane mydlanym drzewem; zapian
SJP.pl
Zo
Wikipedia
rodzina roślin z rzędu mydleńcowców
SJP.pl
My
Wikipedia
o cechach mydleńcowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rząd roślin okrytonasiennych
SJP.pl
Mydleńcowce, mydłodrzewowce ("Sapindales") – rząd roślin okrytonasiennych. Rośliny blisko spokrewnione z rzędem ślazowców. Należą tu głównie rośliny drzewiaste rosnące przede wszystkim w strefie tropikalnej i subtropikalnej. Kwiaty posiadają zwykle wykształcony dysk, okwiat jest zróżnicowany na kielich i koronę, 5-krotny, pręciki wykształcają się w dwóch okółkach. Słupkowie górne. Nasiona zwykle ze zredukowanym bielmem.
Wikipedia
przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych
SJP.pl
trująca roślina z rodziny goździkowatych, stosowana w lecznictwie; mydlnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) rozpuszczone w wodzie mydło
Wiktionary
(1.1) Morze koloru farbki rozpuszczonej w brudnych mydlinach szarpało monotonnie nadbrzeżne skały.
Wiktionary
rzecz. mydlarzówna ż., mydlenie n., mydlarz mos., mydlarzowa ż.
czas. mydlić ndk.
Wiktionary
nacierać mydłem zmoczonym w wodzie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. namydlić)
(1.1) nacierać zmoczonym mydłem
czasownik zwrotny niedokonany mydlić się (dk. namydlić się)
(2.1) mydlić samego siebie
(2.2) rozpuszczać się jako mydło, tworząc mnóstwo piany
Wiktionary
rzecz. mydelnica ż., mydlenie n., mydliny nmos., mydlnica ż., mydło n.
:: zdrobn. mydelniczka ż., mydełko n.
przym. mydlany
Wiktionary
(1.1) namydlać
(2.1) namydlać się
(2.2) pienić się, rozmydlać się
Wiktionary
pospolita roślina zielna o białych lub różowych kwiatach przypominających zapachem migdały
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Saponaria|ref=tak|L.., rodzaj roślin z rodziny goździkowatych;
Wiktionary
My
Wikipedia
rzecz. mydlarz mos.
czas. mydlić
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mydnikami, dotyczący Mydlnikach
Wiktionary
rzecz. Mydlniki nmos.
Wiktionary
potocznie: człowiek niepoważny; chłystek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. pogard. mężczyzna nie budzący szacunku
Wiktionary
(1.1) Ona ufa temu mydłkowi, zobaczysz, że się przejedzie.
Wiktionary
przym. mydłkowaty
rzecz. mydło n.
Wiktionary
→ mydłek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cechy mydłka; właściwy mydłkowi
Wiktionary
(1.1) Wszedł jakiś mydłkowaty typ i nie zamknął za sobą drzwi.
Wiktionary
rzecz. mydłek mos., mydło n.
Wiktionary
1. substancja stosowana do mycia
2. w dominie: puste pole na klocku
3. w krawiectwie: kredka służąca do malowania linii na materiale
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hig. substancja używana do mycia i prania
(1.2) rzem. płaska kredka krawiecka, służąca do zaznaczania linii na tkaninie
(1.3) pot. kostka domina z pustymi polami
(1.4) środ. w grze w scrabble płytka niezawierająca żadnej litery, mogąca zastąpić każdą inną literę
(1.5) środ. fot. obiektyw o małej ostrości; także: efekt widoczny na zdjęciu wykonanym przy pomocy takiego obiektywu
Wiktionary
(1.1) Czy ty na pewno używasz mydła podczas kąpieli?
(1.2) Zaznacz mydłem linie na rękawach.
(1.3) Mydła mają wartość zero.
(1.5) Ten obiektyw to jedno wielkie mydło.
(1.5) Mimo że to jeden z lepszych kitów na rynku, to mydło jednak jest.
Wiktionary
IPA: ˈmɨdwɔ, AS: mydu̯o
Wiktionary
rzecz. mydelniczka ż., mydłek mos., mydlenie n.
:: zdrobn. mydełko n.
czas. mydlić ndk., namydlić dk.
przym. mydlany, mydłkowaty
Wiktionary
(1.4) blank
Wiktionary
drzewo z Ameryki Południowej, którego kora używana bywa do prania tkanin, w przemyśle kosmetycznym i lecznictwie; mydłokrzew, kwilaja, mydłoka
SJP.pl
drzewo z Ameryki Południowej, którego kora używana bywa do prania tkanin, w przemyśle kosmetycznym i lecznictwie; mydłokrzew, mydłodrzew, kwilaja
SJP.pl
drzewo z Ameryki Południowej, którego kora używana bywa do prania tkanin, w przemyśle kosmetycznym i lecznictwie; mydłodrzew, kwilaja, mydłoka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Mydłów – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie opatowskim, w gminie Iwaniska. Ma status sołectwa.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. historyczna kraina w północno-wschodniej Mezopotamii
(1.2) geogr. hist. historyczna kraina w starożytnej Tracji
Wiktionary
(1.1) Stacjonowaliśmy przy granicy z Mygdonią.
Wiktionary
przym. mygdoński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Mygdonii, związany z Mygdonią
Wiktionary
(1.1) Z dumą spojrzał na mygdońskie hufce.
Wiktionary
rzecz. Mygdonia ż.
Wiktionary
robotnik zatrudniony przy układaniu mygieł
SJP.pl
stos drewna okrągłego w dłużycy (od 6 metrów długości) w korze lub bez
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. leśn. stos okrąglaków na legarach;
Wiktionary
rzecz. mygłownica ż., mygłowacz m., mygłowanie n.
czas. mygłować ndk.
Wiktionary
1. układać okorowane pnie drzewne w stosy
2. oskrobywać drewno z kory
SJP.pl
potocznie: kosmetyk do mycia włosów, twarzy lub ciała
SJP.pl
1. regionalnie: zmywak, myjka; mytka;
2. dawniej, pogardliwie: służąca, pomoc domowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zmywak do naczyń, myjka
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przest. pejor. pomywaczka, służąca
Wiktionary
(1.1) Sięgnęła po nowy myjak, który wyjęła spod zlewu.
(2.1) Wyrzucił niemieckiego myjaka, bo dziewka ta kradła sztućce.
Wiktionary
czas. myć ndk.
rzecz. myjka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej Słowacji;
Wiktionary
przyrząd do mycia, gąbka lub szorstka tkanina do czyszczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rękawica do mycia się
(1.2) przedmiot lub urządzenie służące do zmywania naczyń
(1.3) przest. pejor. pomywaczka, służąca
Wiktionary
(1.1) Od lat Natalia używa do mycia się myjki z froty.
(1.2) Nową myjkę znajdziesz pod zlewem.
(1.3) We wtorek restauracja zatrudniła nową myjkę z Niemiec.
Wiktionary
IPA: ˈmɨjka, AS: myi ̯ka
Wiktionary
czas. myć ndk., umyć dk.
rzecz. mycie n., umycie n., myjak mos./mrz.
Wiktionary
(1.1) myjak
(1.2) myjak, zmywak
(1.3) pomywaczka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. melzupa.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. grzywka
Wiktionary
pomieszczenie, w którym znajdują się urządzenia do mycia np. samochodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce i urządzenia do mycia pojazdów
Wiktionary
IPA: ˈmɨjɲa, AS: myi ̯ńa
Wiktionary
czas. myć ndk.
Wiktionary
(1.1) automyjnia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) reg. (w gwarze góralskiej) gąbka / ścierka do mycia naczyń
Wiktionary
rzecz. mycie n.
czas. myć ndk.
Wiktionary
choroba pasożytnicza człowieka i zwierząt, powodowana przez larwy niektórych muchówek; muszyca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kraw. metr krawiecki
Wiktionary
usuwać brud za pomocą wody, mydła
SJP.pl
wykrzyknik wyrażający ukrycie się, szybki ruch, ucieczkę itp.; smyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. szybki ruch, szybka ucieczka
(1.2) pot. przemyślny sposób, działanie
Wiktionary
IPA: mɨk, AS: myk
Wiktionary
(1.2) reg. pozn. knyf
Wiktionary
przymiotnik od: Mykanów
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Mykanów – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Mykanów.
Miejscowość jest siedzibą gminy Mykanów.
W Mykanowie bierze początek niewielka rzeka Pijawka, dopływ Warty.
Wikipedia
1. potocznie: udawać się gdzieś szybko;
2. mykać się - dawniej: przemykać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. mieszkanka Myken
Wiktionary
rzecz. mykenka ż., Mykeny lm nm., mykeńczyk m., mykeński mrz.
:: fm. Mykeńczyk mos.
przym. mykeński, miceński
Wiktionary
dział historii starożytnej zajmujący się badaniem kultury mykeńskiej, greckiej kultury epoki brązu
SJP.pl
przymiotnik od: mykenologia
SJP.pl
gród Achajów w starożytnej Grecji; Miceny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) staroż. starożytna grecka polis w północno-wschodniej części Peloponezu;
(1.2) geogr. współczesna grecka wieś w pobliżu starożytnych Myken (1.1)
Wiktionary
Mykeny (nowogr. Μυκήνες "Mykḗnes", starogr. Μυκῆναι "Mykēnai") – miejscowość w Grecji, w administracji zdecentralizowanej Peloponez, Grecja Zachodnia i Wyspy Jońskie, w regionie Peloponez, w jednostce regionalnej Argolida. Historyczna siedziba gminy Argos-Mykeny. W 2011 roku miała 354 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Złota maska z Myken jest również zwana maską Agamemnona od imienia mitycznego władcy Myken, który zorganizował wyprawę przeciwko Troi.
Wiktionary
IPA: mɨˈkɛ̃nɨ, AS: mykẽny
Wiktionary
rzecz. mykeński mrz., mykeńczyk m., mykenka ż., Mykeńczyk m., Mykenka ż.
przym. mykeński, miceński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. mieszkaniec Myken
Wiktionary
(1.1) W drugiej połowie wieku piętnastego Mykeńczycy zwiększyli swą aktywność na morzu, nie tylko jako kupcy, lecz również jako zdobywcy i kolonizatorzy.
Wiktionary
rzecz. mykenka ż., Mykeny lm nm., mykeńczyk m., mykeński mrz.
:: fż. Mykenka ż.
przym. mykeński
Wiktionary
przymiotnik od: Mykeny; miceński
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Myken
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. wymarły język helleński, najstarsze zaświadczone stadium języka greckiego
Wiktionary
IPA: mɨˈkɛ̃j̃sʲci, AS: mykẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Mykeny lm. nmos., Mykeńczyk m., Mykenka ż., mykeńczyk mos., mykenka ż.
przym. miceński
Wiktionary
(1.1) miceński
(2.1) greka mykeńska
Wiktionary
w gwarze łowieckiej: lis; mikita
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) łow. zob. lis.
Wiktionary
IPA: mɨˈcita, AS: myḱita
Wiktionary
(1.1) lis, przechera
Wiktionary
uciec szybko, zwinnie, niepostrzeżenie
SJP.pl
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek z grzybami
Wiktionary
(1.1) mykolog • mykologia • mykologicznie • mykologiczność • mykologiczny • mykotoksyna • mykogastronomia • mykostatyna
Wiktionary
(1.1) miko-
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrupowanie grzybów w danym siedlisku
Wiktionary
IPA: ˌmɨkɔt͡sɛ̃ˈnɔza, AS: mykocẽnoza
Wiktionary
nazwa handlowa leku przeciwgrzybiczego stosowanego miejscowo na skórę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) miłośnik grzybów
Wiktionary
wiedza o kulinarnych zastosowaniach grzybów
SJP.pl
specjalista w zakresie nauki o grzybach; mikolog, grzyboznawca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) biol. człowiek biegły w dziedzinie mykologii
Wiktionary
(1.1) Uznawany jest również za pierwszego mykologa w dziejach światowej botaniki.
Wiktionary
IPA: mɨˈkɔlɔk, AS: mykolok
Wiktionary
rzecz. mikologia ż., mykologia ż., mikolog mos.
:: fż. mykolożka ż.
przym. mykologiczny, mikologiczny
Wiktionary
(1.1) war. mikolog
Wiktionary
nauka o grzybach; mikologia, grzyboznawstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mykol. nauka zajmująca się badaniem grzybów;
Wiktionary
My
Wikipedia
(1.1) Popularyzowała mykologię pisząc artykuły popularnonaukowe, w tym o grzybach jadalnych i trujących, występując w radiu i telewizji, aktywnie uczestnicząc w organizacji wystaw grzybów w Polsce oraz nawiązując współpracę z leśnikami i farmaceutami.''
Wiktionary
IPA: ˌmɨkɔˈlɔɟja, AS: mykoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. mykolog m., mykolożka ż.
przym. mykologiczny, mikologiczny
Wiktionary
(1.1) mikologia, grzyboznawstwo
Wiktionary
związany z nauką o grzybach; mikologiczny, grzyboznawczy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mykologią
Wiktionary
rzecz. mikologia ż., mykologia ż., mikolog m., mykolog m.
Wiktionary
(1.1) mikologiczny
Wiktionary
bakteria niezawierająca ściany komórkowej, wywołująca zapalenie płuc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mikrobiol. atypowa bakteria pozbawiona ściany komórkowej o trybie życia wewnątrzkomórkowym
Wiktionary
(1.1) Mykoplazmy, chlamydie i riketsje należą do grupy bakterii atypowych.
Wiktionary
IPA: ˌmɨkɔˈplazma, AS: mykoplazma
Wiktionary
(1.1) mikoplazma
Wiktionary
choroba wywołana przez mykoplazmy
SJP.pl
Mykoplazmoza – choroba wywołana przez "Mycoplasma pneumoniae". Obraz kliniczny jest bardzo zróżnicowany, od łagodnie przebiegającego zakażenia górnych dróg oddechowych do zapalenia płuc oraz wielopostaciowych powikłań, głównie ze strony układu nerwowego, serca, stawów i trzustki.
Wikipedia
symbioza grzybów z korzeniami lub nasionami; mikoryza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. mykol. współżycie korzeni lub nasion roślin naczyniowych z grzybami;
Wiktionary
Mykoryza, mikoryza ("mycorrhiza") – powszechnie występujące zjawisko polegające na współżyciu korzeni lub nasion roślin naczyniowych z grzybami (dotyczy około 85% gatunków roślin wyższych z całego świata). Większość przypadków mykoryzy dotyczy relacji mutualistycznej, w nielicznych przypadkach zależność przesuwa się w kierunku wykorzystywania grzyba.
Wikipedia
(1.1) Jednak możliwe jest też tworzenie mykoryzy przez jedno drzewo nawet z 15 gatunkami grzybów jednocześnie.
Wiktionary
rzecz. endomykoryza ż., ektomykoryza ż.
Wiktionary
szczepienie kultur grzybów na drzewach i ściółce w celu poprawy stanu upraw leśnych, szczególnie na zdegradowanych glebach; mikoryzacja
SJP.pl
szczepić kultury grzybów na drzewach i ściółce w celu poprawy stanu upraw leśnych; mikoryzować
SJP.pl
nazwa handlowa antybiotyku przeciwgrzybiczego, zawierającego nystatynę; Fungicidin, Fungicydyna
SJP.pl
substancja trująca wytwarzana przez liczne gatunki grzybów; mikotoksyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. chem. toksyna wytwarzana przez niektóre gatunki grzybów;
Wiktionary
(1.1) mikotoksyna
Wiktionary
choroba zakaźna ludzi i zwierząt wywołana przez mikroskopijne, pasożytnicze grzyby chorobotwórcze; grzybica, parch, mikoza
SJP.pl
Mykoza (dawniej mikoza). Słowo o dwóch znaczeniach:
1. Zakaźna choroba wywołana przez grzyby pasożytnicze. W zależności od rodzaju zaatakowanych organizmów mykozy dzieli się na:
Mykozy wywołane są przez grzyby rozwijające się na powierzchni ciała lub wewnątrz niego i w zależności od umiejscowienia wywołują grzybice skóry lub grzybice narządowe, np. grzybiczne zapalenie płuc. Należy je odróżnić od mykotoksykoz – chorób wywołanych przez zatrucia mykotoksynami wytwarzanymi przez grzyby.
Wikipedia
choroba wirusowa królików domowych
SJP.pl
Myksomatoza (łac. "Myxomatosis cuniculi") – zakaźna, zaraźliwa wirusowa choroba królików domowych i dzikich, wywołana przez Leporipoxvirus (z rodziny pokswirusów). Wyjątkowo występuje u zajęcy. Charakterystyczne są miejscowe mezenchymalne obrzęki błony podśluzowej i tkanki podskórnej. Poraża układ nerwowy. Po raz pierwszy zaobserwowano ją w Urugwaju pod koniec XIX w. W Australii w latach 50. XX w. wykorzystano myksomatozę do zwalczania plagi królików. Choroba jest całkowicie niegroźna dla człowieka.
Wikipedia
łaźnia rytualna u Żydów; mikwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. żyd. zbiornik wodny do żydowskich kąpieli rytualnych i oczyszczeń;
(1.2) daw. gwara. więz. więzienie
Wiktionary
Mykwa lub mykwe ( מקווה) – w judaizmie zbiornik z bieżącą wodą (niekiedy basen) dla osób i naczyń, które zaciągnęły jakiegoś rodzaju nieczystość rytualną.
Obmycia w mykwie dokonuje się przez całkowite zanurzenie. Puryfikowane są także nowo nabyte naczynia. Kąpiel w mykwie odbywają również neofici, jest to element obrzędu przyjęcia do synagogi.
Wikipedia
(1.1) Do tej pory w judaizmie praktykowane jest obmycie z rytualnej nieczystości, chasydzi czynią to w specjalnie do tego przeznaczonym baseniku zwanym mykwą.
Wiktionary
(1.2) młyn, potrzask
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mylić.
Wiktionary
IPA: mɨˈlɛ̃ɲɛ, AS: mylẽńe
Wiktionary
czas. mylić ndk., pomylić dk., zmylić dk.
rzecz. pomylony mos., pomyłka
przym. mylny
przysł. mylnie
Wiktionary
dawne imię męskie
SJP.pl
Mylin (pol. hist. „Mylino”) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, w gminie Chrzypsko Wielkie, nad brzegami Jeziora Wielkiego i Jeziora Radziszewskiego.
Wikipedia
1. popełniać błąd, pomyłkę
2. wprowadzać w błąd
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) wprowadzać w błąd
(1.2) błędnie identyfikować daną rzecz jako co innego lub daną osobę jako kogoś innego
czasownik zwrotny niedokonany mylić się
(2.1) popełniać błędy
Wiktionary
(1.2) Jak można mylić izotopy z izotonami, czy ty do szkoły nie chodziłaś?
Wiktionary
IPA: ˈmɨlʲit͡ɕ, AS: mylʹić
Wiktionary
czas. pomylić się
rzecz. pomylony mos., mylenie n., mylność ż., pomyłka ż., myłka ż.
ims. pomylony
przym. mylny
przysł. mylnie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób mylny
Wiktionary
(1.1) My, w Polsce, często widzimy Azję mylnie. Ponieważ są dwie Azje. Jest Azja islamu i innych wielkich kultur, wielkich cywilizacji (…). I jest Azja stepu, Azja Środkowa, Azja pustynna, Azja syberyjska.
Wiktionary
rzecz. pomylony mos., pomylenie n., pomyłka ż., zmyłka ż., mylenie n.
czas. mylić ndk., pomylić ndk.
przym. mylny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: mylnie
SJP.pl
błędny, niezgodny z rzeczywistością
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wynikający z pomyłki, błędu
(1.2) wprowadzający w błąd
Wiktionary
IPA: ˈmɨlnɨ, AS: mylny
Wiktionary
rzecz. pomylony mos., pomyłka ż., zmyłka ż., mylenie n.
czas. mylić ndk., zmylić dk.
przysł. mylnie
Wiktionary
(1.1) złudny, błędny, fałszywy, niewłaściwy
Wiktionary
skała metamorficzna
SJP.pl
Mylonit – skała kataklastyczna, metamorficzna powstała poprzez dynamiczną rekrystalizację. Złożona z drobnych pokruszonych i roztartych ziaren starszych skał powstałych w warunkach zmielenia i silnego roztarcia dowolnej skały wyjściowej, tworzących miazgę mylonityczną, objętą rekrystalizacją towarzyszącą mylonityzacji. Powstaje w trakcie metamorfizmu dyslokacyjnego głównie w strefach uskokowych o charakterze przesuwczym.
Wikipedia
proces metamorfizmu dyslokacyjnego polegający na rozkruszaniu i kierunkowym wyprasowywaniu rozdrobnionych składników skały
SJP.pl
Mylonityzacja – proces geologiczny polegający na kruszeniu i całkowitym rozcieraniu na miazgę skał bez ich upłynnienia, przebiegający pod wpływem kierunkowego ciśnienia tektonicznego, prowadzący do pojawienia się w zmielonej masie wyraźnej kierunkowości.
Wikipedia
odmiana powozu, pojazd dwuosobowy, czterokołowy, konny, ze składaną budą nad tylnym siedzeniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. melzupa.
Wiktionary
1. popełniać błąd, pomyłkę
2. wprowadzać w błąd
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dawniej: mincarz, mincerz;
1. rzemieślnik zajmujący się biciem monet;
2. zarządca mennicy królewskiej, w średniowieczu pełniący też funkcję urzędnika skarbowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. metryka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ent. gw-pl|Śląsk Cieszyński. motyl
Wiktionary
[czytaj: miokarditis] w medycynie: zapalenie mięśnia sercowego
SJP.pl
nowotwór łagodny wywodzący się z tkanki mięśniowej; mięśniak
SJP.pl
Myra, Mira (obecnie Demre) – starożytne miasto we wschodniej Licji, w południowo-zachodniej części współczesnej Anatolii (Turcja).
Pochodzenie nazwy miasta jest nieznane; niekiedy łączona jest z greckim określeniem mirry, skądinąd w tym rejonie nieuprawianej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) śrpol. kobieta żyjąca bez ślubu
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ścierwo (także wyzwisko)
(1.3) gw-pl|Zaolzie. nieznośna, zła kobieta (także wyzwisko)
Wiktionary
Myrcha – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie siedleckim, w gminie Wiśniew. Ma status sołectwa.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Najświętszego Serca Jezusowego w Wiśniewie.
W latach 1975−1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wikipedia
IPA: ˈmɨrxa, AS: myrχa
Wiktionary
(1.1) war. śrpol. mercha
(1.2) gw. Śląsk Cieszyński marcha
(1.3) gw. Zaolzie myrszyna, myrszina, gw. Górny Śląsk murchla
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|myrdać.
Wiktionary
czas. merdać, myrdać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. reg. pozn. zasmażka
Wiktionary
rząd grzybów workowych; Myriangiales
SJP.pl
przedstawiciel rzędu grzybów workowych
SJP.pl
terakotowa figurka pochodząca z Myriny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zrost kwarcu ze skaleniem alkalicznym występujący w skałach magmowych
SJP.pl
My
Wikipedia
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z mrówkami
Wiktionary
(1.1) mrówko-, formiko-
Wiktionary
rozsiewanie nasion przez mrówki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. zool. zjawisko roznoszenia diaspor roślinnych (rozsiewania roślin) przez mrówki;
Wiktionary
My
Wikipedia
(1.1) Ze względu na sposób rozsiewania na kurhanach przeważają anemochory (około 60%). Autochorycznie i barochorycznie rozsiewa się blisko 22% gatunków, a przy udziale zwierząt (epizoochoria, endozoochoria i myrmekochoria) około 17%.
Wiktionary
rzecz. myrmekochoryczność ż.
przym. myrmekochoryczny
przysł. myrmekochorycznie
Wiktionary
(1.1) mrówkosiewność
Wiktionary
zwierzę mrówkożerne
SJP.pl
organizm wykorzystujący mrówki, mogący być pasożytem, drapieżcą lub symbiontem; organizm mrówkolubny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. zjawisko związku międzygatunkowego organizmów z mrówkami oparte zwykle na symbiozie, niekiedy na interakcjach komensalnych lub pasożytniczych
Wiktionary
(1.1) Najbardziej chyba znanym przykładem myrmekofilii jest współpraca mrówek z mszycami, która daje korzyści obu stronom.
Wiktionary
rzecz. myrmekofil m., myrmekofilność ż.
przym. myrmekofilny
Wiktionary
(1.1) mrówkolubność
Wiktionary
specjalista w zakresie myrmekologii
SJP.pl
nauka o mrówkach; dział zoologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. dział entomologii, nauka o mrówkach;
Wiktionary
Myrmekologia – gałąź entomologii zajmująca się badaniem mrówek w środowisku naturalnym oraz w środowisku sztucznym.
Myrmekolodzy hodują mrówki korzystając ze sztucznych gniazd (formikarium) w celu obserwowania i poznawania ich zachowania.
Wikipedia
IPA: ˌmɨrmɛkɔˈlɔɟja, AS: myrmekoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. myrmekolog m., myrmekolożka ż.
przym. myrmekologiczny
Wiktionary
garbnik otrzymywany z owoców drzew rosnących na Półwyspie Indyjskim i na Cejlonie; mirobalana
SJP.pl
Myron (V w. p.n.e.), rzeźbiarz grecki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzadko: gumożywica z drzew balsamowych; mira, mirra
SJP.pl
My
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Zaolzie. nieznośna, zła kobieta (także wyzwisko)
Wiktionary
(1.1) gw. Zaolzie myrcha, myrszyna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Zaolzie. nieznośna, zła kobieta (także wyzwisko)
Wiktionary
(1.1) gw. Zaolzie myrcha, myrszina
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gw-pl|Poznań. bot. mirt
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński mierta, merta
Wiktionary
dotyczący myszy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący, odnoszący się do myszy
(1.2) charakterystyczny dla myszy, mający cechy myszy
(1.3) mający taki kolor jak mysz, szaropopielaty
Wiktionary
IPA: ˈmɨɕi, AS: myśi
Wiktionary
rzecz. myszowaty mzw., myszowate nmos., mysz ż., myszaty m., myszka ż.
przym. myszaty, myszy, myszowaty, myszowy
czas. myszkować
Wiktionary
dotyczący myszy
SJP.pl
Mysia (ang. "Maisy", 1999-2006) – amerykańsko-brytyjski serial animowany emitowany w paśmie Wieczorynki. Serial opowiada o Mysi i jej przygodach. Narratorem w polskiej wersji serialu zrealizowanej przez TVP1 był Krzysztof Kołbasiuk.
Wikipedia
Mysiadło – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim, w gminie Lesznowola.
W roku 2021 w Mysiadle mieszkało 4217 mieszkańców, z czego 52,1% stanowiły kobiety, a 47,9% mężczyźni.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Mysiakowiec – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie opoczyńskim, w gminie Poświętne, nad Pilicą.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Filipa Neri i św. Jana Chrzciciela w Studziannie.
Wikipedia
mały ptak leśny z rzędu wróblowych, owadożerny, o oliwkowozielonym upierzeniu z żółtopomarańczową, czarno obrzeżoną pręgą na głowie, żyjący w Eurazji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Regulus regulus|ref=tak., mały, eurazjatycki ptak owadożerny;
Wiktionary
(1.1) Mysikrólik jest najmniejszym europejskim ptakiem, bo waży tylko pięć gramów.
(1.1) Zniczek przypomina mysikrólika, który jest najmniejszym ptakiem Europy.
Wiktionary
IPA: ˌmɨɕiˈkrulʲik, AS: myśikrulʹik
Wiktionary
o cechach mysikrólikowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
o cechach mysikrólikowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
rodzaj gryzoni z rodziny popielicowatych
SJP.pl
Mysiogon ("Myomimus") – rodzaj ssaka z podrodziny koszatek (Leithiinae) w obrębie rodziny popielicowatych (Gliridae).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
szary o mysim odcieniu
SJP.pl
jednoroczna roślina zielna z rodziny jaskrowatych
SJP.pl
Mysiurek ("Myosurus" L.) – rodzaj roślin rocznych z rodziny jaskrowatych. Obejmuje około 15 gatunków występujących na całym świecie z wyjątkiem wschodnich krańców Azji i obszarów tropikalnych. Największe zróżnicowanie gatunkowe znajduje się w Ameryce Północnej, gdzie rośnie 7 gatunków. W Polsce występuje jeden gatunek – mysiurek drobny.
Wikipedia
1. młode myszy; mysię;
2. pieszczotliwie: mysz; mysia, myszeczka, myszeńka
SJP.pl
młode myszy; mysiątko
SJP.pl
[czytaj: myslowic] polski zespół rockowy
SJP.pl
Myslovitz – polski zespół rockowy, założony w 1992 w Mysłowicach przez Artura Rojka, Wojciecha Powagę, Jacka Kuderskiego i Wojciecha Kuderskiego.
Wikipedia
[czytaj: maj spejs] portal społecznościowy
SJP.pl
Myspace – serwis społeczności internetowej założony w 2003 roku przez Toma Andersona i Chrisa DeWolfe’a, będący do 15 czerwca 2009 na 11. miejscu wśród najbardziej popularnych stron WWW w Internecie. Serwis był notowany w rankingu Alexa na miejscu 2 413.
Wikipedia
jeden z najpopularniejszych systemów zarządzania relacyjnymi bazami danych
SJP.pl
My
Wikipedia
w starożytności: człowiek wtajemniczony w misteria
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Mystkowice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łowickim, w gminie Łowicz.
Wieś duchowna położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sochaczewskim ziemi sochaczewskiej województwa rawskiego. Była wsią klucza chruślińskiego arcybiskupów gnieźnieńskich, nabyta w 1543 roku od kapituły łowickiej w zamian za Mysłaków.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Nie mylić z: Mystkowo.
Wikipedia
1. niewielki gryzoń z rodziny myszowatych;
2. urządzenie peryferyjne komputera, do pewnego stopnia zastępujące klawiaturę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nazwa kilkunastu gatunków gryzoni z rodziny myszowatych;
(1.2) zool. pot. małe zwierzę z jednego z gatunków z rodziny myszowatych
(1.3) inform. urządzenie komputerowe umożliwiające poruszanie kursorem na ekranie monitora;
Wiktionary
Mysz ("Mus") – rodzaj ssaków z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae). Zwierzęta znane jako: mysz leśna, mysz zaroślowa, czy mysz polna traktowane jako jedne z gatunków „myszy”, w rzeczywistości zaliczane są do odrębnego rodzaju gryzoni: myszarka ("Apodemus") jako: myszarka leśna, myszarka zaroślowa, czy myszarka polna.
Wikipedia
(1.1) Mój kot boi się myszy.
(1.3) Kupiłam sobie optyczną mysz bezprzewodową.
Wiktionary
IPA: mɨʃ, AS: myš
Wiktionary
rzecz. Myszków mrz., Myszyniec mrz., Mysz ż., Mysiadło n., myszowate nmos., myszeidos m., myszeida ż., myszarnia ż., mysiurek mrz., myszkowanie n., pomyszkowanie n., myszarka ż., myszor m., mysię n.
:: zdrobn. myszka ż., mysia ż., myszeczka ż., myszeńka ż.
czas. myszkować ndk., pomyszkować dk.
przym. mysi, myszaty, myszowaty, myszy, myszowy
przysł. mysio
Wiktionary
(1.3) myszka
Wiktionary
pieszczotliwie o ukochanej
SJP.pl
rodzaj ssaka z rodziny chomikowatych
SJP.pl
Myszak ("Peromyscus") – rodzaj ssaków z podrodziny nowików (Neotominae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Wikipedia
Myszakówek (dawniej: "Myszaków Olędry") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie słupeckim, w gminie Zagórów.
Wikipedia
mały gryzoń z rodziny myszowatych
SJP.pl
Myszarka ("Apodemus") – rodzaj ssaków z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).
Wikipedia
popielaty, szary, w kolorze takim jak mysz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szaropopielaty, w kolorze szarej myszy
(1.2) wyglądem przypominający mysz
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) koń maści szarej, popielatej
Wiktionary
IPA: mɨˈʃatɨ, AS: myšaty
Wiktionary
rzecz. myszowaty mzw., myszowate nmos., mysz ż., myszka ż.
przym. mysi, myszy, myszowy, myszowaty
Wiktionary
(1.1) szaropopielaty
Wiktionary
zdrobnienie od: myszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: myszka
Wiktionary
Myszeczka ("Vandeleuria") – rodzaj ssaków z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).
Wikipedia
IPA: mɨˈʃɛt͡ʃka, AS: myšečka
Wiktionary
rzecz. mysz ż.
przym. myszowy
Wiktionary
poemat Ignacego Krasickiego; Myszeis
SJP.pl
poemat Ignacego Krasickiego; Myszeida
SJP.pl
Myszewko – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie nowodworskim, w gminie Nowy Dwór Gdański. Leży na obszarze Wielkich Żuław Malborskich.
Wieś jest siedzibą sołectwa "Myszewko". W skład sołectwa wchodzi również miejscowość Myszkowo.
Wieś komornictwa zewnętrznego Elbląga w XVII i XVIII wieku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
Wikipedia
Myszewo (niem. "Groß Mausdorf") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie malborskim, w gminie Nowy Staw. Leży na obszarze Wielkich Żuław Malborskich. Ma status sołectwa.
Myszewo znajdowało się na szlaku Żuławskiej Kolei Dojazdowej z przystankiem Myszewo.
Wikipedia
pieszczotliwie: mysz; mysia, myszeczka, mysiątko
SJP.pl
1. mała mysz;
2. potocznie: kobieta skromna, cicha;
3. dawniej: specyficzny zapach starego wina;
4. potocznie: znamię na ciele człowieka;
5. urządzenie elektroniczne połączone z komputerem; mysz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od mysz
(1.2) pieszcz. łono kobiece
(1.3) pot. mysz komputerowa
(1.4) znamię
(1.5) daw. zapach stęchłego wina
(1.6) daw. przen. mięsień
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Do kuchni wbiegła myszka.
(1.3) Jutro muszę kupić nową myszkę, bo stara się zepsuła.
Wiktionary
IPA: ˈmɨʃka, AS: myška
Wiktionary
rzecz. myszowaty mzw., myszowate nmos., myszaty mzw., mysz ż.
czas. myszkować ndk.
przym. mysi, myszaty, myszy, myszowy, myszowaty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. mała mysz;
2. potocznie: kobieta skromna, cicha;
3. dawniej: specyficzny zapach starego wina;
4. potocznie: znamię na ciele człowieka;
5. urządzenie elektroniczne połączone z komputerem; mysz
SJP.pl
zaglądać do dziur, kątów; szukać, szperać
SJP.pl
czasownik
(1.1) szukać, przeszukiwać, zwłaszcza dokładnie, często skrycie, zaglądając w różne miejsca, zakamarki
Wiktionary
rzecz. myszowaty mzw., myszowate nmos., mysz, myszka, myszkowanie
przym. mysi, myszowaty, myszy, myszowy
Wiktionary
(1.1) daw. sznurkować
Wiktionary
mieszkaniec Myszkowa
SJP.pl
mieszkanka Myszkowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Myszkowiec – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Dorohusk.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.
Wieś wchodzi w skład sołectwa "Turka, Myszkowiec". Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 71 mieszkańców i była 22. co do wielkości miejscowością gminy Dorohusk.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Myszków
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. miasto w Polsce;
2. wieś na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Myszków – miasto w Polsce położone w województwie śląskim, siedziba władz powiatu myszkowskiego.
Według danych z 31 grudnia 2024 roku miasto liczyło 29 154 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˈmɨʃkuf, AS: myškuf
Wiktionary
rzecz. myszowaty mzw., myszowate nmos., mysz ż.
przym. myszkowski, myszy, myszowy, myszowaty
Wiktionary
rodzaj gryzoni
SJP.pl
nazwa zwyczajowa małych ssaków kopytnych z rodziny kanczylowatych
SJP.pl
rodzaj nietoperzy z rodziny rudawkowatych
SJP.pl
Myszolot, owocolot ("Myonycteris") – rodzaj ssaków z podrodziny Epomophorinae w obrębie rodziny rudawkowatych (Pteropodidae).
Wikipedia
pieszczotliwie o ukochanym; myszuś
SJP.pl
wiecznie zielony krzew z rodziny szparagowatych; ruszczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Ruscus|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny szparagowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju myszopłochów (1.1)
Wiktionary
My
Wikipedia
rzecz. myszopłochowate nmos.
przym. myszopłochowy, myszopłochowaty
Wiktionary
(1.2) ruszczyk
Wiktionary
rodzaj myszy obejmujący gatunki występujące w Azji Południowo-Wschodniej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) białystok. pomocnik woźnicy towarowej konnej platformaatformy, ładowacz
Wiktionary
niewielki ssak owadożerny; almik
SJP.pl
Myszoryjek ("Myosorex") – rodzaj ssaków z podrodziny myszoryjków (Myosoricinae) w obrębie rodziny ryjówkowatych (Soricidae).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Mastomys|ref=tak., rodzaj ssaka z rodziny myszowatych;
(1.2) zool. zwierzę z rodzaju myszorówka (1.1)
Wiktionary
Myszorówka ("Mastomys") – rodzaj ssaków z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).
Wikipedia
1. przedstawiciel podrodziny gryzoni z rodziny myszowatych;
2. myszoskoczek mongolski - gatunek azjatyckiego gryzonia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. mały gryzoń z dłuższymi kończynami tylnymi, często trzymany jako zwierzę domowe;
Wiktionary
Myszoskoczek, myszoskocznik ("Gerbilliscus") – rodzaj ssaków z podrodziny myszoskoczków (Gerbillinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).
Wikipedia
IPA: ˌmɨʃɔˈskɔt͡ʃɛk, AS: myšoskoček
Wiktionary
1. przedstawiciel podrodziny gryzoni z rodziny myszowatych;
2. myszoskoczek mongolski - gatunek azjatyckiego gryzonia
SJP.pl
Myszoskoczka ("Gerbillus") – rodzaj ssaków z podrodziny myszoskoczków (Gerbillinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).
Wikipedia
nocek myszouchy - gatunek nietoperza
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zool. odznaczający się uszami podobnymi do mysich
Wiktionary
(1.1) Jakieś myszouche stworzenie wystawiło zza szafy rudawy łebek.
Wiktionary
rodzina ssaków z rzędu gryzoni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Muridae|Illiger|ref=tak., rodzina ssaków w nadrodzinie myszowych;
Wiktionary
Myszowate (Muridae) – rodzina ssaków z podrzędu Supramyomorpha w obrębie rzędu gryzoni (Rodentia). W skład myszowatych wchodzi 140 rodzajów z ok. 650 gatunkami (w Polsce zamieszkuje 8 gatunków).
Wikipedia
(1.1) Sierść myszowatych jest krótka i miękka.
Wiktionary
rzecz. myszaty mzw., myszowaty mzw., mysz ż., Myszków mrz., Myszyniec mrz., myszarnia ż., mysiurek mrz., myszkowanie n., pomyszkowanie n., myszka ż., mysia ż., myszeńka ż.
czas. myszkować ndk., pomyszkować dk.
przym. mysi, myszaty, myszowaty, myszowy, myszy
Wiktionary
o cechach myszowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przypominający mysz
(1.2) mający kolor jasnoszary, taki jak kolor mysiej sierści
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. zwierzę z rodzaju myszowatych
Wiktionary
(1.1) Z dziurki wybiegło myszowate zwierzątko.
(1.2) Liza przyszła w myszowatej garsonce.
Wiktionary
rzecz. myszaty mzw., mysz ż., Myszków mrz., Myszyniec mrz., myszowate nmos., myszarnia ż., mysiurek mrz., myszkowanie n., pomyszkowanie n., myszka ż., mysia ż., myszeńka ż.
czas. myszkować ndk., pomyszkować dk.
przym. mysi, myszaty, myszowy, myszy
Wiktionary
Myszowice ( Mauschwitz, 1936–1945 "Mauschdorf") – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Korfantów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Phascogalinae|Gill|ref=tak., podrodzina ssaków z rodziny niełazowatych;
Wiktionary
Myszowory (Phascogalinae) – podrodzina ssaków z rodziny niełazowatych (Dasyuridae).
Wikipedia
(1.1) Różne gatunki zaliczane do myszoworów zamieszkują Australię, Indonezję i Nową Gwineę.
Wiktionary
rzecz. myszowór mzw.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) rzad. charakterystyczny dla myszy, mający cechy myszy
Wiktionary
rzecz. myszaty mzw., myszowaty mzw., mysz ż., myszka ż., mysia ż., myszeczka ż., myszeńka ż., Myszków mrz., Myszyniec mrz., myszowate nmos., myszarnia ż., mysiurek mrz., myszkowanie n., pomyszkowanie n.
czas. myszkować ndk., pomyszkować dk.
przym. mysi, myszaty, myszowaty, myszy
Wiktionary
(1.1) mysi
Wiktionary
zwierzę drapieżne z rodziny niełazów, torbacz żyjący w lasach Australii; tafa, mysz workowata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Phascogale|Temminck|ref=tak., niewielki mięsożerny torbacz z podrodziny niełazów występujący w Australii;
Wiktionary
Myszowór ("Phascogale") – rodzaj ssaków z podrodziny niełazów (Dasyuridae) w obrębie rodziny niełazowatych (Dasyuridae).
Wikipedia
(1.1) Na końcu ogona myszowory mają wiązkę czarnych włosów.
Wiktionary
rzecz. myszowory nmos.
Wiktionary
rodzaj dinozaura z infrarzędu zauropodów; muszaur
SJP.pl
1. rodzaj ptaków z podrodziny jastrzębi;
2. potocznie: kot domowy
SJP.pl
urządzenie służące do łapania myszy
SJP.pl
gatunek ptaka z rodziny jastrzębiowatych; myszołów krzykliwy
SJP.pl
Myszołowczyk, myszołów krzykliwy ("Rupornis magnirostris") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae), zamieszkujący Meksyk, Amerykę Centralną i Południową. Jest to zwykle najpospolitszy i najbardziej rzucający się w oczy ptak drapieżny w swoim rozległym zasięgu występowania.
Wikipedia
myszołowiec towarzyski - gatunek ptaka z rodziny jastrzębiowatych
SJP.pl
duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych, o szerokich skrzydłach i krótkim dziobie, żywiący się upolowanymi gryzoniami, gadami, płazami i niekiedy padliną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Buteo|Lacépède|ref=tak., duży ptak drapieżny o zakrzywionym, krótkim dziobie, polujący na drobne gryzonie, płazy i gady;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W Tatrach i na Podhalu można również spotkać inne drapieżniki – myszołowa i sokoła pustułkę.
Wiktionary
IPA: mɨˈʃɔwuf, AS: myšou̯uf
Wiktionary
pieszczotliwie o ukochanym; myszonek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. mysi
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) daw. mysi
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(3.1) plural|mysz.
Wiktionary
Myszy, myszy właściwe (Murinae) – podrodzina gryzoni z rodziny myszowatych (Muridae) obejmująca około 127 rodzajów i 520 gatunków.
Wikipedia
(1.1) Mysza wieża wśród jeziora Gopła. Powieść słowiańska z pierwszej połowy IX w.
Wiktionary
rzecz. myszowaty mzw., myszaty mzw., mysz ż., Myszków m., Myszyniec m., myszowate nmos., myszeidos m., myszeida ż., myszarnia ż., mysiurek m., myszkowanie n., pomyszkowanie n., myszka ż., mysia ż., myszeńka ż.
czas. myszkować ndk., pomyszkować dk.
przym. mysi, myszaty, myszowaty, myszowy
Wiktionary
mieszkaniec Myszyńca (miasta w Polsce); Myszyńczanin
SJP.pl
mieszkanka Myszyńca (miasta w Polsce); Myszyńczanka
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Myszyniec – miasto w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie ostrołęckim. Leży nad Rozogą. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Myszyniec.
Miasto leży na Mazowszu, w historycznej ziemi łomżyńskiej. Myszyniec uzyskał lokację miejską około 1798 roku, zdegradowany został 1 czerwca 1869 roku, ponowne nadanie praw miejskich w 1993 roku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do woj. ostrołęckiego. Myszyniec przez wielu uznawany jest za stolicę Kurpi.
Wikipedia
IPA: mɨˈʃɨ̃ɲɛt͡s, AS: myšỹńec
Wiktionary
rzecz. myszowaty mzw., myszowate nmos., mysz ż.
przym. myszyniecki, myszy, myszowaty, myszowy
Wiktionary
przymiotnik od: Myszyniec
SJP.pl
mieszkaniec Myszyńca (miasta w Polsce); Myszynianin
SJP.pl
mieszkanka Myszyńca (miasta w Polsce); Myszynianka
SJP.pl
My
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Mysłakowice ( Erdmannsdorf-Zillerthal, Zillerthal) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie karkonoskim, w gminie Mysłakowice, w Kotlinie Jeleniogórskiej, u podnóża Rudaw Janowickich w Sudetach Zachodnich.
Przez miejscowość przepływa rzeka Łomnica oraz jej dopływy
Wikipedia
mieszkaniec Mysłakowic (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Mysłakowic (wsi w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Mysłakówko – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie lipnowskim, w gminie Tłuchowo.
W latach 1954–1971 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mysłakówko, po jej zniesieniu w gromadzie Tłuchowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Mysław – imię męskie, które powstało prawdopodobnie poprzez zlanie się dwóch członów końcowych staropolskich imion: członu "-mysł" ("myśleć") i "-sław" ("sława, sławić"), kiedy świadomość ich pochodzenia zatarła się.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Mysławczyce – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie proszowickim, w gminie Proszowice.
Wieś prepozyta kapituły kolegiaty św. Michała w Krakowie w powiecie proszowickim województwa krakowskiego w końcu XVI wieku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mysławy lub z nią związany
SJP.pl
Mysław z małżonką; Mysławowie
SJP.pl
Mysław z małżonką; Mysławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mysława lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim;
Wiktionary
Mysłowice ( Myslowitz) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, położone w województwie śląskim, we wschodniej części Górnego Śląska.
Według danych GUS z 31 grudnia 2025 roku, Mysłowice liczyły 70 160 mieszkańców i były pod względem liczby ludności piętnastym miastem w województwie śląskim, a także 47. spośród najludniejszych miast w Polsce na prawach powiatu.
Wikipedia
(1.1) Jadąc rano do Mysłowic, odwiedziliśmy babcię Honoratę.
Wiktionary
IPA: ˌmɨswɔˈvʲit͡sɛ, AS: mysu̯ovʹice
Wiktionary
rzecz. mysłowiczanin m., mysłowiczanka ż.
przym. mysłowicki, podmysłowicki
Wiktionary
przymiotnik od: Mysłowice
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Mysłowic, związany z Mysłowicami
Wiktionary
(1.1) Renia pracowała w mysłowickim gimnazjum od 1999 roku.
Wiktionary
rzecz. Mysłowice nmos., mysłowiczanin mos., mysłowiczanka ż.
przym. podmysłowicki
Wiktionary
mieszkaniec Mysłowic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Mysłowic
Wiktionary
(1.1) W ramach czyny społecznego mysłowiczanie posadzili trzysta nowych drzew.
Wiktionary
rzecz. Mysłowice lm nm.
:: fż. mysłowiczanka ż.
przym. mysłowicki, podmysłowicki
Wiktionary
mieszkanka Mysłowic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Mysłowic
(1.2) kobieta pochodząca z Mysłowic, urodzona w Mysłowicach
Wiktionary
(1.1) Kilkanaście mysłowiczanek napisało do prezydenta w tej sprawie.
Wiktionary
rzecz. Mysłowice lm nm.
:: fm. mysłowiczanin mos.
przym. mysłowicki, podmysłowicki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Mysłówka – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łęczyckim, w gminie Piątek.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego. Narodowy Powszechny Spis Ludności i Mieszkań z roku 2011 określił liczbę mieszkańców na 70 z czego 54,3% stanowią kobiety a 47,7% mężczyźni.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. mit
Wiktionary
IPA: mɨt, AS: myt
Wiktionary
regionalnie: zmywak, myjka; myjak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Lwów,Cieszanów. szmatka kuchenna, myjka
(1.2) gw-pl|Drohobycz. nierządnica
(1.3) gw-pl|Drohobycz. plotkara
Wiktionary
dawniej: człowiek pobierający myto, celnik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. dawniej: opłata za przejście przez most, drogę, rogatkę itp.;
2. opłata za przewóz i handel towarami; cło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. opłata za przejście przez most, rogatki;
(1.2) hist. opłata za przewóz towarów (cło);
(1.3) hist. budynek bądź urząd pobierający myto (1.1-2)
(1.4) daw. zapłata, wynagrodzenie za pracę lub usługi
(1.5) gw-pl|Bukowina. opłata za mielenie w młynie
forma czasownika.
(2.1) forma bezosobowa czasu przeszłego (bezosobnik) od: myć
Wiktionary
Myto (od niem. "Maut") – opłata pobierana za przejazd drogą, autostradą, mostem, tunelem itp., jako podatek centralny bądź lokalny lub też przez prywatnego właściciela obiektu.
Początkowo, w średniowieczu, opłata ta pobierana była za przewożone towary (niezależnie od ilości i rodzaju) w specjalnie do tego celu ustawianych na szlakach handlowych komorach celnych. Na przełomie XIV-XV w. myto oddzielono od cła i wówczas przybrało ono postać opłaty za usługę, przeprawę, przejazd czy przewóz.
Wikipedia
(2.1) Natomiast nigdy od czasu powstania nie oddano figury astronoma gruntownej konserwacji i oczyszczeniu ze zbędnych nawarstwień. Okazjonalnie myto ją wodą, czasem z dodatkiem detergentów. To pozwalało usunąć jedynie piasek, pył i ptasie odchody.
Wiktionary
IPA: ˈmɨtɔ, AS: myto
Wiktionary
rzecz. przemytnik mos.
Wiktionary
starożytna kraina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina w północno-zachodniej Azji Mniejszej nad Propontydą, graniczyła od wschodu z Frygią a od południa z Lidią;
Wiktionary
Myzja (gr. "Mysía") − kraina w północno-zachodniej części Azji Mniejszej, otoczona od północy Propontydą, Hellespontem od północnego zachodu i Morzem Egejskim od strony zachodniej. Od wschodu kraina graniczyła z Frygią, a od południowej strony z Lidią.
Północną część Myzji zwana była "Mysia minor". Swym zasięgiem obejmowała krainy Frygię i Troadę. Południową część krainy nazywana była "Mysia maior" ("Mysia"). Główna rzeka: Makestos, główne miasto: Pergamon.
Wikipedia
(1.1) Swym zasięgiem Myzja obejmowała krainy Frygię i Troadę.
Wiktionary
rzecz. Myzyjczyk mos., Myzyjka ż.
przym. myzyjski
Wiktionary
przymiotnik od: Myzja (kraina w Azji Mniejszej)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Myzją, dotyczący Myzji
Wiktionary
rzecz. Myzja ż.
Wiktionary
usuwać brud za pomocą wody, mydła
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. umyć)
(1.1) czyścić coś za pomocą wody
czasownik zwrotny niedokonany myć się (dk. umyć się)
(2.1) czyścić siebie samego za pomocą wody
Wiktionary
(1.1) Zęby należy myć co najmniej dwa razy dziennie.
(2.1) Natasza myje się gąbką, którą przywiozła sobie z Rodos.
Wiktionary
IPA: mɨt͡ɕ, AS: myć
Wiktionary
rzecz. myjak mos./mrz., myjka ż., myjnia ż., mycie n., zmywak mrz., umywalnia ż., umywalka ż., myjok m.
czas. umyć dk., zmywać ndk., zmyć dk., domywać ndk., domyć dk., obmywać ndk., obmyć dk.
Wiktionary
(1.1) czyścić, zmywać, kąpać
Wiktionary
dawniej: omyłka, pomyłka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. błąd, omyłka, pomyłka
Wiktionary
(1.1) Ujawniły się wprawdzie myłki kopisty, przestawienie szyku zwrotek, opuszczenia itd., ale restytucja „epicznej części” podana u Bobowskiego (s. 60–62), nie zważająca na budowę rytmiczną (trójdzielną), chybiła zupełnie celu.
Wiktionary
rzecz. pomylony mos., omyłka ż., pomyłka ż.
czas. mylić ndk.
Wiktionary
samiec zwierzyny płowej z nieprawidłowo rozwiniętym porożem
SJP.pl
1. zdolność myślenia; umysł; świadomość;
2. pojęcie; sąd; wniosek;
3. pogląd na świat; przekonanie; koncepcja;
4. pomysł; zamiar; pragnienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) efekt pracy umysłu
(1.2) pot. pomysł
(1.3) zbiór powiązanych idei
(1.4) stpol. umysł
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od myśleć
Wiktionary
(1.1) Na myśl o żeberkach zrobiło mi się niedobrze.
(1.2) Mam myśl – chodźmy na zakupy.
(1.3) Myśl humanistyczna została zapoczątkowana przez greckich filozofów.
(1.3) Nasze wydawnictwo przygotowało nowe wydanie myśli Lucjusza Anneusza Seneki, poety i filozofa rzymskiego.
(2.1) Idziemy już, a ty myśl o nas kolorowo.
Wiktionary
IPA: mɨɕl̥, AS: myśl̦
Wiktionary
rzecz. myślicielka ż., pomysłodawczyni ż., myślówka ż., pomyślunek m., myślenie n., myśliciel m., namysł m., zwymyślanie n., namyślenie n., pomyślenie n., pomysł m., umysł m., umyślny m., wymyślanie n., wymyślenie n., zmyślanie n., zmyślenie n., myślówa ż.
czas. myśleć ndk., zwymyślać dk., namyśleć dk., pomyśleć dk., wymyślać ndk., wymyślić dk., zmyślać ndk., zmyślić dk.
przym. myślowy, myślicielski, pomysłowy, umyślny
przysł. myślowo
Wiktionary
Myślachowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie chrzanowskim, w gminie Trzebinia przy drodze wojewódzkiej 791.
Wieś "Myślechowice" położona w województwie krakowskim wchodziła w 1662 roku w skład hrabstwa tęczyńskiego Łukasza Opalińskiego. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Myślachowice. W latach 1973–1977 miejscowość była siedzibą gminy Myślachowice. W latach 1975–1998 miejscowość leżała w województwie katowickim.
Wikipedia
wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Stary Sącz
SJP.pl
Myślec – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Stary Sącz.
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
My
Wikipedia
IPA: ˌmɨɕlɛ̃ˈɲit͡sɛ, AS: myślẽńice
Wiktionary
przym. myślenicki
Wiktionary
przymiotnik od: Myślenice
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) od Myślenice
Wiktionary
IPA: ˌmɨɕlɛ̃ˈɲit͡sʲci, AS: myślẽńicʹḱi
Wiktionary
rzecz. Myślenice nmos., myśleniczanin m., myśleniczanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Myślenic
SJP.pl
mieszkanka Myślenic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|myśleć.
Wiktionary
My
Wikipedia
(1.1) Racjonaliści przyjmują tylko te spośród elementów wiedzy i wierzeń, które dają się uzasadnić na podstawie czysto logicznego myślenia oraz empirycznego poznania.
Wiktionary
IPA: mɨɕˈlɛ̃ɲɛ, AS: myślẽńe
Wiktionary
rzecz. myśl ż., pomyślunek m., myśliciel mos., myślówka ż.
czas. zmyślać, myśleć ndk., pomyśleć dk., wymyślić dk.
przym. myślowy
Wiktionary
1. przetwarzać informacje za pomocą umysłu;
2. przypuszczać, zakładać;
3. zamierzać, planować;
4. pamiętać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) kojarzyć, wnioskować, zastanawiać się, przetwarzać świadomie informację w mózgu
(1.2) skupiać się nad czymś
(1.3) chcieć coś zrobić, mieć zamiar
(1.4) mieć zdanie
Wiktionary
(1.1) Detektyw długo myślał nad rozwiązaniem tej sprawy.
(1.2) Będąc w ostatniej klasie liceum, ciągle myślałem o maturze.
(1.3) Myślałem sobie, żeby za tydzień jechać do Hiszpanii.
(1.4) Myślę, że to nieprawda.
Wiktionary
IPA: ˈmɨɕlɛt͡ɕ, AS: myśleć
Wiktionary
rzecz. myślicielka ż., myśl ż., myśliciel m., bezmyślność ż., pomyślunek m., myślenie n., namysł m., myślówka ż.
czas. wymyślać ndk., obmyślać ndk., namyślać się ndk., przemyśleć dk., rozmyślać ndk., zwymyślać dk.
przym. myślowy
Wiktionary
(1.1) poznawać, rozumować, mniemać, rozważać, analizować, rozmyślać
(1.3) zamierzać, postanawiać, planować, chcieć
(1.4) uważać, sądzić
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Myślibor – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Myśli-" ("myśleć") i "-bor" ("walczyć, zmagać się"). Być może oznaczało "tego, który myśli o walce" albo "tego, który obmyśla walkę".
Myślibor imieniny obchodzi 18 maja i 14 czerwca.
Wikipedia
Myślibor z małżonką; Myśliborowie
SJP.pl
Myślibor z małżonką; Myśliborostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Myślibora lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik od: Myślibórz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Myśliborzem, dotyczący Myśliborza
Wiktionary
rzecz. Myślibórz mrz., Myśliborzanin mos., Myśliborzanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Myśliborza
SJP.pl
mieszkanka Myśliborza
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Zobacz też: Myślibórz w innych znaczeniach tej nazwy.
Myślibórz ( Soldin) – miasto w południowo-zachodniej części woj. zachodniopomorskiego, w powiecie myśliborskim, położone na Pojezierzu Myśliborskim nad jeziorem Myśliborskim oraz mniejszym jeziorem Królewskim. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Myślibórz oraz powiatu myśliborskiego.
Wikipedia
IPA: mɨɕˈlʲibuʃ, AS: myślʹibuš
Wiktionary
rzecz. Myśliborzanin mos., Myśliborzanka ż.
przym. myśliborski
Wiktionary
Myślice (dawniej "Mieszwałd", niem. "Miswalde") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie sztumskim, w gminie Stary Dzierzgoń przy drodze wojewódzkiej nr 526 i nad rzeką Dzierzgoń. Wieś jest siedzibą sołectwa Myślice w którego skład wchodzą również miejscowości Gisiel, Giślinek, Najatki i Podwiejki.
Wikipedia
człowiek zajmujący się rozważaniem ważnych zagadnień; mędrzec; filozof
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek rozważający życie, próbujący zrozumieć rzeczywistość
Wiktionary
Myśliciel ( Le Penseur) – rzeźba w brązie/marmurze wykonana w 1880 przez Auguste’a Rodina, znajduje się w zbiorach Muzeum Rodina w Paryżu. Przedstawia postać zamyślonego mężczyzny, zmagającego się z przejmującym wewnętrznym konfliktem. Charakterystyczna sylwetka używana jest czasami jako symbol filozofii.
Wikipedia
(1.1) Myśliciele okresu Wiosen i Jesieni oraz Walczących Królestw w Chinach abstrakcyjnie ujmowali koncepcję qi, czyniąc ją fundamentalnym elementem, z którego składa się cały wszechświat.
Wiktionary
czas. myśleć, pomyśleć, przemyśleć, wymyślić, zamyślić się
rzecz. myśl ż., myślenie n., myślicielka ż., myślicielstwo n., zamyślenie n.
przym. myślicielski, myślowy
przysł. myślicielsko, myślowo
Wiktionary
(1.1) filozof, mędrzec
Wiktionary
kobieta dążąca do poznawania i rozumienia rzeczywistości poprzez pracę myślową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zajmująca się rozważaniem idei, refleksją nad światem
Wiktionary
(1.1) Simone de Beauvoir była wybitną myślicielką XX wieku.
Wiktionary
rzecz. myśl ż., myślicielstwo n.
:: fm. myśliciel mos.
czas. myśleć ndk.
przym. myślicielski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący myśliciela
Wiktionary
rzecz. myślicielka ż., myśliciel mos., myśl ż.
przym. myślowy
Wiktionary
1. rodzaj chrząszcza z rodziny kusakowatych;
2. kobiecy ubiór do konnej jazdy, używany zwykle na polowaniach; amazonka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kobiecy strój do jazdy konnej;
Wiktionary
Myśliczek, inaczej kawalerka, amazonka ( Amazone, amazone, „kobieta-jeździec”) – ubiór kobiecy do konnej jazdy, używany głównie na polowaniach.
Wikipedia
(1.1) amazonka, kawalerka
Wiktionary
My
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Myślimir – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Myśli-" ("myśleć") i "-mir" ("pokój, spokój, dobro"). Być może oznaczało "tego, który obmyśla pokój" albo "tego, który myśli o pokoju".
Myślimir imieniny obchodzi 14 kwietnia i 29 kwietnia.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Myślimir z małżonką; Myślimirowie
SJP.pl
Myślimir z małżonką; Myślimirostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Myślimira lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Myślimiry lub z nią związany
SJP.pl
Myślin (dawn. Myślin-Wątróbki) – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie żuromińskim, w gminie Bieżuń. Ma status sołectwa. Leży nad rzeką Wkrą. Gniazdo rodowe szlacheckiej rodziny Myślińskich herbu Jastrzębiec.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Stanisława Biskupa Męczennika w Bieżuniu.
Wikipedia
My
Wikipedia
Myślinów – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Męcinka, na Pogórzu Kaczawskim (Pogórzu Złotoryjskim) w Sudetach.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hobbystyczne lub zawodowe polowanie na dzikie zwierzęta;
(1.2) wojsk. część lotnictwa, specjalizującej się w walce z użyciem myśliwców
Wiktionary
Zasugerowano, aby "Łowiectwo"
Myślistwo – umiejętność i sztuka polowania na zwierzynę, które prowadzone są zgodnie z etyką i prawem łowieckim.
Myślistwo wchodzi w zakres łowiectwa. Niekiedy używany jest jako synonim terminu łowiectwo.
Wikipedia
(1.1) Ludność zamieszkująca obecną Puszczę Kurpiowską otrzymała nazwę Kurpiów prawdopodobnie w XVII w. Głównym jej zajęciem było bartnictwo i myślistwo.
Wiktionary
rzecz. myśliwiec mos./mrz.
przym. myśliwski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. przysiółek wsi Ostroszowice w gminie Dzierżoniów;
Wiktionary
Myśliszów (niem. "Karlswalde") – kolonia w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie dzierżoniowskim, w gminie Dzierżoniów.
Do 2023 r. miejscowość była przysiółkiem wsi Ostroszowice.
W latach 1975–1998 przysiółek należał administracyjnie do województwa wałbrzyskiego.
Wikipedia
(1.1) W latach 1975–1998 Myśliszów należał do województwa wałbrzyskiego.
Wiktionary
rzecz. myśliszowianin m., myśliszowianka ż.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Myślisław – imię męskie pochodzenia słowiańskiego, nienotowane w źródłach staropolskich. Złożone z członów "Myśli-" ("myśleć") i "-sław" ("sława"). Być może oznacza "tego, który myśli o sławie".
Wikipedia
Myślisław z małżonką; Myślisławowie
SJP.pl
Myślisław z małżonką; Myślisławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Myślisława lub z nim związany
SJP.pl
kobieta polująca na zwierzynę; łowczyni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. kobieta uprawiająca myślistwo
Wiktionary
Myśliwa ( Мысліва, "Mysliwa"; Мысливо, "Mysliwo") – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie nieświeskim, w sielsowiecie Łań.
Wikipedia
(1.1) Organizacja ochrony zwierząt SOKO złożyła skargę na myśliwą za okrucieństwo wobec zwierząt i naruszenie prawa o dobrostanie zwierząt.
Wiktionary
rzecz. myślistwo n., myśliwiec m.
:: fm. myśliwy m.
przym. myśliwski
Wiktionary
(1.1) łowczyni
Wiktionary
Myśliwczów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Wielgomłyny.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
zdrobnienie od: myśliwy
SJP.pl
pilot samolotu myśliwskiego (myśliwca)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. wojsk. samolot wojskowy przeznaczony do walki z samolotami wroga;
(1.2) sf. odpowiednik myśliwca (1.1) we flotach kosmicznych
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przest. pilot samolotu-myśliwca (1.1)
(2.2) daw. myśliwy
Wiktionary
(1.1) Do zadań dywizjonu należało przechwytywanie niemieckich myśliwców.
(1.2) Ale zadziałało i A-wing zgubił mnie kompletnie. Gdy wyrównał tor, już atakowałam. Patrzyłam, jak zataczający beczki myśliwiec uderza w bok stacji i staje w płomieniach.
Wiktionary
IPA: mɨɕˈlʲivʲjɛt͡s, AS: myślʹivʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. myśliwy m., myślistwo n., myśliwa ż.
przym. myśliwski
Wiktionary
(1.1) samolot myśliwski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) łow. związany z polowaniem, myślistwem
(1.2) lotn. związany z samolotem – myśliwcem
Wiktionary
(1.1) Trzymał w ręku myśliwską strzelbę, prawdopodobnie zabraną z administracji i wycelował ją w Pola.
(1.1) Starannie kultywowano specyficzną terminologię i obyczaje myśliwskie.
Wiktionary
IPA: mɨɕˈlʲifsʲci, AS: myślʹifsʹḱi
Wiktionary
rzecz. myśliwiec mos./mrz., myśliwy mos., myślistwo n., myśliwa ż.
Wiktionary
człowiek polujący na zwierzynę; łowca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) łow. osoba polująca na dzikie zwierzęta
(1.2) zool. polujące zwierzę
Wiktionary
Myśliwy (daw. "łowca", "strzelec") – osoba zajmująca się łowiectwem, uczestnicząca w polowaniach w celu pozyskania mięsa, skór oraz kości, poroża i innych trofeów łowieckich. Współcześnie status myśliwego, jego prawa i obowiązki regulowany jest przez prawo łowieckie, co odróżnia go od kłusownika dokonującego polowań bezprawnie.
Wikipedia
(1.1) Ale myśliwego, który strzela do wszystkiego, co się w lesie rusza, czeka straszna kara środowiskowa – zostaje okrzyknięty pogardliwym słowem „strzelacz”. To jakby na psychopatycznego kapo powiedzieć z wyrzutem „łapserdak”.
(1.1) Myśliwy siedział na ambonie i pilnie obserwował polanę.
Wiktionary
IPA: mɨɕˈlʲivɨ, AS: myślʹivy
Wiktionary
rzecz. myślistwo n., myśliwiec m.
:: zdrobn. myśliweczek m.
:: fż. myśliwa ż.
przym. myśliwski
Wiktionary
(1.1) łowca; daw. myśliwiec
(1.1) łowca, drapieżnik
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
znak interpunkcyjny w postaci poziomej kreski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) znak interpunkcyjny w postaci poziomej kreski, używany m.in. do wyodrębniania wtrąceń w wypowiedzi, zaznaczenia początku wypowiedzi w zapisie dialogu lub zastąpienia domyślnej części zdania w celu uniknięcia powtórzenia;
Wiktionary
Myślnik myślnik
Myślnik – znak pisarski z grupy znaków interpunkcyjnych w postaci dłuższej niż dywiz, poziomej kreski położonej w pobliżu średniej linii pisma. W druku znak pisarski myślnika powinien być reprezentowany przez jeden z dwóch znaków typograficznych: półpauzę lub pauzę.
Wikipedia
(1.1) pauza
Wiktionary
przestarzałe: będący wytworem myśli; istniejący tylko w myśli; wyobrażalny; myślowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ezot. rzekoma forma myślowa, zwykle negatywna, której przypisuje się związki z emocjami;
Wiktionary
(1.1) Myślokształty zwykle objawiają się jako zachowania, obsesje umysłowe czy uzależnienia.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób myślowy
Wiktionary
rzecz. myśliciel mos., myśl ż.
Wiktionary
związany z myślą, myśleniem, mentalnością
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z myślami, dotyczący myśli
Wiktionary
(1.1) Jej myślowe uniki, brak samokrytycyzmu, pobożne intencje, wzniosłe powinności i samozadowolenie atakowano wielokrotnie (i często zasłużenie).
Wiktionary
rzecz. myśl m., myśliciel m., myślenie n., zamyślenie n., wymyślanie n., wymyślenie n., zmyślenie n., zmyślanie n.
czas. zwymyślać, myśleć ndk., zamyślić się dk., wymyślać ndk., wymyślić dk., zmyślać ndk., zmyślić dk.
przym. myślicielski
Wiktionary
(1.1) mentalny, pojęciowy
Wiktionary
w fantastyce: przestępstwo polegające na myśleniu niezgodnym z oczekiwaniami władzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) neol. liter. zbrodnia, którą popełnia niepoprawnymi myślami obywatel podporządkowany wszechwładnemu ustrojowi; myślenie podniesione do rangi karygodnego występku;
Wiktionary
My
Wikipedia
(1.1) Myślozbrodnię wykrywała Policja Myśli, pełniąca rolę tajnej policji, łapiącej ludzi nie mających takich poglądów, jakie odpowiadają Partii.
Wiktionary
rzecz. myślozbrodniarz m.
Wiktionary
żartobliwie: wysiłek umysłowy, związany z próbą rozwiązania lub zrozumienia jakiegoś trudnego problemu; myślówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. żart. wysiłek myślowy, usilne myślenie
Wiktionary
rzecz. myśl ż., myślówka ż.
Wiktionary
żartobliwie: wysiłek umysłowy, związany z próbą rozwiązania lub zrozumienia jakiegoś trudnego problemu; myślówa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. żart. wysiłek myślowy, usilne myślenie
Wiktionary
Myślówka ( Мыслёўка, "Myslouka"; Мыслёвка, "Myslowka") – dawny chutor na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie brasławskim, w sielsowiecie Słobódka.
Wikipedia
czas. myśleć ndk.
rzecz. myśl ż., myślenie n., myślówa ż.
Wiktionary
potocznie: rozsądny, rozumny albo sprytny
SJP.pl
myśl błaha, mało ważna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pot. "my" połączone z ruchomą końcówką pierwszej osoby liczby mnogiej czasu przeszłego większości czasowników (np. myśmy chcieli = my chcieliśmy) lub czasu teraźniejszego czasownika "być" (myśmy są = my jesteśmy)
SJP.pl
skrót od: Ministerstwo Zdrowia
SJP.pl
Mz – []
Były to pojazdy dwuosiowe, jednokierunkowe, z silnikiem Diesla i napędem na jedną oś. Wagon ten był zbudowany na prześwit 750 mm, jednakże dwa egzemplarze wyprodukowane w 1937 dla kolejki mareckiej oznaczone jako Mz-101 i Mz-102 miały też wózki o prześwicie 800 mm. Wagony od Mz 104 do Mz 107 w 1955 przebudowano instalując w nich silniki o mocy 85 KM i przekładnie z samochodu Star 20, []
Wikipedia
skrót od: Miejskie Zakłady Autobusowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. kraina położona w obszarze Wielkiego Ergu Zachodniego, w obecnej środkowej Algierii;
Wiktionary
Mzab (arab. المزاب = "Al-Mizab", fr. "M'zab") – region oaz na Saharze w obszarze Wielkiego Ergu Zachodniego, w Prowincji Ghardaja w środkowej Algierii. Obszar ten zamieszkany jest głównie przez Berberów z plemienia Mozabitów. W 1982 roku Al-Mizab wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Wikipedia
przym. mzabski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. zapłata
Wiktionary
IPA: mzda, AS: mzda
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonani
(1.1) stpol. marnieć, być chorowitym, być słabym
Wiktionary
skrót od: Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej; MZOS
SJP.pl
[czytaj: em-zet-KA] skrót od: Miejski Zakład Komunikacyjny
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Miejski Zakład Komunikacji
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) MZK stopniowo się unowocześnia.
Wiktionary
IPA: ɛ̃m‿zɛt‿ˈka, AS: ẽm‿zet‿ka
Wiktionary
skrót od: Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej; MZiOS
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Mazowiecki Zakład Przewozów Regionalnych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌɛ̃m‿zɛt‿pɛ‿ˈːr, AS: ẽm‿zet‿p•‿er
Wiktionary
skrót od: Międzynarodowy Związek Studentów
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
symbol
(1.1) = metrol. metr kwadratowy
Wiktionary
(1.1) Parter budynku, o powierzchni 1819 m² ze sklepieniem na 15 granitowych słupach, zajmował pasaż handlowy.
Wiktionary
Médoc (fr. Médoc; oks. Medoc [meˈðuk]) – historyczny region Francji – część regionu winiarskiego Bordeaux, który jest znany głównie z produkcji wysokiej jakości win.
Granicą Médoc jest od wschodu rzeka Żyronda, z drugiej strony znajduje się Ocean Atlantycki. Winorośle rosną na wąskim pasie półwyspu, chronione przed chłodem oceanu lasem Lalande.
Wikipedia
[czytaj: meGAN] model samochodu marki Renault
SJP.pl
1. miasto w Meksyku;
2. miasto w Hiszpanii;
3. miasto w Wenezueli;
4. stan w Wenezueli
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: meriME] nazwisko
SJP.pl
1. mieć odpowiednie warunki (zdolności, środki itp.), by czegoś dokonać; zdołać;
2. mieć prawo do czegoś
SJP.pl
czasownik modalny nieprzechodni
(1.1) być w stanie coś wykonać, zrobić
(1.2) mieć zezwolenie lub uprawnienie do wykonania czegoś
(1.3) mieć szansę zaistnieć, wydarzyć się
Wiktionary
(1.1) (Ja) mogę to zrobić, jeśli (ty) chcesz.
(1.1) Nie mógłbym skrzywdzić Zosi.
(1.2) Przepraszam, ale nie może pan tu wejść. To zabronione.
(1.3) (My) możemy jeszcze to kupić, jeśli (my) mamy pieniądze.
Wiktionary
IPA: mut͡s, AS: muc
Wiktionary
rzecz. możliwość ż., możność ż., możenie n.
czas. ułomny można
przym. możliwy
Wiktionary
(1.2) wolno
(1.3) może, być może, możliwe że
Wiktionary
zaimek dzierżawczy będący odpowiednikiem zaimka osobowego "ja"
SJP.pl
zaimek dzierżawczy
(1.1) 1. os. lp.
Wiktionary
Mój (niem. "Moy - See") – jezioro położone na wschód od Kętrzyna w gminie Kętrzyn, w powiecie kętrzyńskim województwa warmińsko-mazurskiego, w dorzeczu rzeki Guber.
Wikipedia
(1.1) Moi rodzice poprosili moją nauczycielkę, aby zwracała większą uwagę na moje problemy z ortografią.
Wiktionary
IPA: muj, AS: mui ̯
Wiktionary
szkodnik żerujący w odzieży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ent. motyl z rodziny molowatych niszczący ubrania;
Wiktionary
(1.1) Mole futro zjadły, wierzch zniszczony…
Wiktionary
IPA: mul, AS: mul
Wiktionary
rzecz. molowate nmos.
przym. molowy, molowaty
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk mola
Wiktionary
dawniej o dżumie, zarazie lub też o śmierci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. groźna zaraza u ludzi
(1.2) przest. epidemia wśród bydła lub trzody
Wiktionary
Mór (niem. "Moor") – dwujęzyczne[] miasto w północno-zachodnich Węgrzech, w komitacie Fejér, w kotlinie między górami Vértes i Lasem Bakońskim, na zachód od Budapesztu. Liczy ponad 14,2 tys. mieszkańców (I 2011).
Wikipedia
(1.1) Całą okolicę zdziesiątkował mór.
Wiktionary
IPA: mur, AS: mur
Wiktionary
czas. mrzeć ndk., umierać ndk., umrzeć dk.
rzecz. pomór m.
przym. morowy
Wiktionary
(1.1) zaraza, epidemia, pandemia, daw. morowe powietrze; przen. dżuma
(1.2) pomór
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
morga;
1. miara powierzchni gruntu, wynosząca obecnie 5600 metrów kwadratowych;
2. grunt o takiej powierzchni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. roln. zob. morga.
Wiktionary
(1.1) Z tej ziemi po dziadkach został mi zaledwie mórg.
Wiktionary
przym. morgowy
Wiktionary
(1.1) morga, daw. morg, jutrzyna
Wiktionary
Mórka (dawniej też "Morkowo" i "Murka", niem. "Moorfelde") – wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Śrem. Leży na Pojezierzu Krzywińskim, w sąsiedztwie dwóch jezior: Mórka oraz Mórka Mała. We wsi krzyżują się ponadto drogi powiatu śremskiego, oznaczone numerami: 4068 i 4071.
Wikipedia
wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie leszczyńskim
SJP.pl
Mórkowo (nazwa oboczna: Murkowo) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie leszczyńskim, w gminie Lipno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.
Pałac wybudowany prawdopodobnie przez Kwileckich na przełomie XIX i XX w. Przed wojną właścicielem był Skarb Państwa Pruskiego. Obecnie w pałacu mieści się Dom nowicjacki Towarzystwa Chrystusowego.
Wikipedia
osoba mówiąca, wygłaszająca mowę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek wygłaszający mowę, dający przemówienie; ten, który zabiera głos podczas kongresu, zebrania
Wiktionary
IPA: ˈmuft͡sa, AS: mufca
Wiktionary
rzecz. mówienie n., przedmówca ż., mowa ż., mównica ż.
:: fż. mówczyni ż.
czas. mówić, mawiać, pomówić, pomawiać, wymawiać
przym. mowny
Wiktionary
przymiotnik od: mówca (rzadki)
SJP.pl
kobieta wygłaszająca mowy, przemówienia lub zabierająca głos na zebraniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta wygłaszająca mowę, dająca przemówienie
Wiktionary
rzecz. mówienie n., mównica ż., mówca m., mowa ż.
czas. wymawiać, mówić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mówić.
Wiktionary
IPA: muˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: muvʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. omówienie n., zmowa ż., zmówiny nmos., przemówienie n., mowa ż., mówca m., mówczyni ż., mównica ż., pomówienie n., mówka ż., wymówka ż.
czas. przemawiać ndk., mówić ndk., mawiać ndk., pomawiać ndk., pomówić dk., mółwić ndk.
przym. mowny, wymowny, mówczy
przysł. mownie, wymownie
Wiktionary
(1.1) rozmawianie; pot. gadanie, paplanie; wulg. pierdolenie
Wiktionary
używać słów w celu komunikacji, wypowiadać słowa
SJP.pl
używać słów w celu komunikacji, wypowiadać słowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba mówiąca coś lub przemawiająca
forma czasownika.
(2.1) zob. mówić.
Wiktionary
używać słów w celu komunikacji, wypowiadać słowa
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) używać mowy
(1.2) rozmawiać
(1.3) posługiwać się jakimś językiem
(1.4) przen. o rzeczach, zjawiskach: mieć jakieś znaczenie
(1.5) zwracać się do kogoś w określony sposób (np. per ty, pan)
Wiktionary
(1.1) Wykładowca przez dwie godziny mówił tak, że nikt go nie słyszał.
(1.2) Chciałbym mówić z prezesem.
(1.2) Jedni mówią, że przeżyła pomimo prześladowań, inni, że właśnie dzięki nim.
(1.3) Czy mówi pan po polsku?
(1.4) Czyste buty wiele mówią o swoim właścicielu.
Wiktionary
IPA: ˈmuvʲit͡ɕ, AS: muvʹić
Wiktionary
rzecz. zmówiny nmos., mowa ż., mówca m., mówczyni ż., mówienie n., mównica ż., przemówienie n.
czas. mawiać, pomówić, omawiać, omówić, wymawiać, wymówić, zaniemówić, zamawiać, zamówić, zmówić się, przemawiać, mółwić
Wiktionary
(1.1) gadać (gwara. godać), pleść, reg. śl. prawić
(1.2) reg. śl. gwarzić, reg. śl. gwarzyć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
ironicznie o krótkim przemówieniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: mowa
(1.2) iron. lub żart. lekceważąco o czyjejś wypowiedzi, przemowie
Wiktionary
rzecz. mówienie n., mowa ż.
czas. wymawiać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pulpit dla mówcy
(1.2) podest dla mówcy
Wiktionary
IPA: muvʲˈɲit͡sa, AS: muvʹńica
Wiktionary
rzecz. mówca m., mówczyni ż., rozmównica ż., mówienie n., mowa ż., mównictwo n., mówność ż.
czas. mówić ndk., mawiać, rozmówić, rozmawiać
przym. mówieniowy, mówniczy, mówny, mowny
Wiktionary
(1.2) trybuna, ambona
Wiktionary
sztuka przemawiania; elokwencja
SJP.pl
1. dawniej: słownik;
2. element mikrofonu, domofonu lub telefonu przez który się mówi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. słownik
Wiktionary
(1.1) dykcjonarz, dykcjonariusz; war. mownik
Wiktionary
1. zespół najwyższych ośrodków nerwowych u kręgowców, znajdujący się w jamie czaszki; mózgowie;
2. umysł, rozum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. narząd znajdujący się wewnątrz czaszki odpowiedzialny za myślenie;
(1.2) przen. osoba o wybitnym intelekcie
(1.3) przen. osoba, która w danej organizacji kieruje jakimś przedsięwzięciem i je szczegółowo planowaćanuje
Wiktionary
Mózg ( cerebrum) – organ, który służy jako centrum układu nerwowego u wszystkich kręgowców i większości bezkręgowców, czyli u większości zwierząt dwubocznie symetrycznych; znajduje się zwykle w pobliżu narządów zmysłów, takich jak wzrok.
Jest to najbardziej złożony organ w ciele kręgowca. Wraz z rdzeniem kręgowym tworzy ośrodkowy układ nerwowy. Na przykład u człowieka kora mózgowa zawiera około 14-16 miliardów
Wikipedia
(1.1) Mózg człowieka jest niezwykle złożony.
(1.2) Nad tym projektem pracowały najtęższe mózgi naszej politechniki.
Wiktionary
IPA: musk, AS: musk
Wiktionary
rzecz. mózgowiec m., mózgowie n., mózgownica ż., odmóżdżanie n., odmóżdżenie n.
:: zdrobn. móżdżek m.
czas. odmóżdżać ndk., odmóżdżyć dk.
przym. mózgowy
Wiktionary
(1.1) mózgowie; pot. mózgownica
Wiktionary
część czaszki chroniąca mózg i jego wytwory, stanowiąca wraz z trzewioczaszką szkielet głowy człowieka i zwierząt kręgowych; puszka mózgowa, neurokranium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. grzbietowa, mająca kształt puszki, część czaszki;
Wiktionary
Mózgoczaszka, czaszka mózgowa ( neurocranium) – grzbietowa, mająca kształt puszki, część czaszki. Chroni mózg i narządy zmysłów. Stanowi wraz z trzewioczaszką szkielet głowy zwierząt kręgowych. Rozróżnia się część górną (sklepienie czaszki) oraz dolną (podstawę czaszki).
Wikipedia
(1.1) Mózgoczaszka chroni mózg i narządy zmysłów.
Wiktionary
IPA: ˌmuzɡɔˈt͡ʃaʃka, AS: muzgočaška
Wiktionary
potocznie: tanie, marne wino; alpaga, bełt, jabol, pryta, siara, wińsko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wino
Wiktionary
1. przypominający mózg;
2. gnilica mózgowata - gatunek grzybów z rodziny gnilicowatych;
3. trzęsak mózgowaty - gatunek grzybów z rodziny trzęsakowatych
SJP.pl
zespół najwyższych ośrodków nerwowych u kręgowców, znajdujący się w jamie czaszki; mózg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) anat. ogół struktur ośrodkowego układu nerwowego zamknięta w czaszce;
(1.2) pot. mózg, umysł
Wiktionary
Mózgowie (łac. "encephalon") – najważniejsza, centralna część ośrodkowego układu nerwowego u kręgowców (w tym u człowieka) znajdująca się w czaszce. Najważniejsze jego funkcje to sterowanie, nadzorowanie działania, homeostaza organizmu (m.in. częstość akcji serca, ciśnienie tętnicze krwi, równowaga wodno-elektrolitowa, temperatura ciała), a także wyższe funkcje nerwowe (funkcje poznawcze, popędowe, pamięć i uczenie się).
Wikipedia
(1.1) Uszkodzenia mózgowia prowadzą do zaburzeń funkcji życiowych.
Wiktionary
rzecz. kresomózgowie n., międzymózgowie n., mózg mrz., móżdżek mrz., przodomózgowie n., rdzeniomózgowie n., śródmózgowie n., tyłomózgowie n., bezmózgowie n.
przym. mózgowy
czas. odmóżdżać
Wiktionary
żartobliwie: intelektualista, osoba o wybitnych zdolnościach umysłowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) żart. intelektualista
Wiktionary
rzecz. mózg mrz.
przym. mózgowy
czas. odmóżdżać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. mózg jako siedlisko rozumu
Wiktionary
rzecz. mózg mrz.
przym. mózgowy
Wiktionary
(1.1) głowa, rozum
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z mózgiem i rdzeniem kręgowym
Wiktionary
→ mózg
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mózgiem, dotyczący mózgu
Wiktionary
(1.1) Wciąż bada się, które obszary w mózgu są odpowiedzialne za poszczególne funkcje, trwa budowa dokładnych map kory mózgowej.
(1.1) Rodzina ma sześcioro dzieci, jedna z córek urodziła się z porażeniem mózgowym.
Wiktionary
IPA: muzˈɡɔvɨ, AS: muzgovy
Wiktionary
rzecz. bezmózgowie n., mózg m., móżdżek m., mózgowie n., mózgowiec m., mózgownica ż., odmóżdżanie n., odmóżdżenie n., móżdżak m.
czas. odmóżdżać ndk., odmóżdżyć dk.
przym. móżdżkowy
przysł. mózgowo
Wiktionary
(1.1) cerebralny
Wiktionary
czasownik
(1.1) stpol. mówić
Wiktionary
(1.1) (…) na każdy nieszpor mółwią pięć psalmów…
Wiktionary
rzecz. mołwa ż., mowa ż., mówienie n., omówienie n., przemowa ż., przemówienie n., wymołwa ż., wymowa ż., wymówienie n.
czas. mawiać, mówić, omówić, pomawiać, pomółwić, pomówić, przemawiać, przemówić, wymówić, zmówić
Wiktionary
1. część mózgu kręgowców leżąca w tyłomózgowiu nad rdzeniem przedłużonym, będąca strukturą koordynującą ruchy, utrzymanie równowagi i napięcie mięśniowe;
2. potrawa przyrządzona z mózgu wieprzowego lub cielęcego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. część mózgu, której działanie polega na koordynowaniu ruchu mięśni;
(1.2) kulin. potrawa z mózgu cielęcego lub wieprzowego
Wiktionary
Mó
Wikipedia
(1.1) Lekarze nacinają za uchem skórę i kości czaszki i pod mikroskopem, w bardzo dużym powiększeniu, wchodzą pomiędzy kość a móżdżek, uwidaczniając wspomniany konflikt naczynia i nerwu.
Wiktionary
rzecz. mózg mos./mrz.
Wiktionary
→ móżdżek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z móżdżkiem, dotyczący móżdżku
Wiktionary
rzecz. móżdżek mrz.
czas. odmóżdżać
przym. mózgowy
Wiktionary
potocznie: zastanawiać się nad czymś; kminić
SJP.pl
[czytaj: myler] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: menchienglatbach] miasto w Niemczech
SJP.pl
Mönchengladbach (do 1960 "München-Gladbach", "M. Gladbach") – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, w rejencji Düsseldorf. Leży 70 m n.p.m.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Müller – najpopularniejsze niemieckie nazwisko, nosi je około 1,5% ludności, w tłumaczeniu z języka niemieckiego oznacza młynarza.
Wikipedia
[czytaj: MÜNchałzen albo MINchałzen albo minCHAŁzen] nazwisko, m.in. Karl von Münchhausen (1720-1797) - baron niemiecki, podróżnik i awanturnik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: MÜNchałzeniada albo MINchałzeniada albo minCHAŁzeniada] łgarska opowieść
SJP.pl
francuski ser podpuszczkowy, produkowany z krowiego mleka, o aromatycznym zapachu i kwaskowym smaku
SJP.pl
Münster – miasto na prawach powiatu w Niemczech, położone w północnej części kraju związkowego Nadrenia Północna-Westfalia, siedziba rejencji Münster.
Wikipedia
→ Münster [czytaj: münsterski albo minsterski]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Münsterem, dotyczący Münsteru (miasta w Niemczech)
Wiktionary
mieszanina różnych płatków, nasion, orzechów i owoców; muesli; müsli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. zob. musli.
Wiktionary
(1.1) Na śniadanie jem zawsze jogurt z müsli.
Wiktionary
forma zaimka.
(1.1) B. lp. zaimka ma
(1.2) N. lp. zaimka ma
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mącić.
Wiktionary
czas. mącić
rzecz. mątew ż., mętność ż., mąciciel mos., mątewka ż., mątwa ż.
Wiktionary
Mącice (niem. "Montwitz") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie przasnyskim, w gminie Chorzele.
Obecnie jest to jedna z trzech miejscowości w województwie mazowieckim, która przed 1945 rokiem należała do Niemiec (pozostałe dwie, Opaleniec i Ścięciel, również znajdują się na terenie gminy Chorzele).
Wikipedia
osoba wprowadzająca zamęt, niepokój; wichrzyciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba wprowadzająca niepokój i zamęt
Wiktionary
rzecz. mątwa ż., mącenie n.
:: fż. mącicielka ż.
czas. mącić ndk., zamącić dk., namącić dk.
przym. mącicielski
Wiktionary
(1.1) mąciwoda, wichrzyciel
Wiktionary
kobieta wprowadzająca zamęt, niepokój; wichrzycielka
SJP.pl
potocznie: awanturnik, podżegacz; ktoś, kto mąci, sieje zamęt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński lub męskoosobowy
(1.1) pot. człowiek wprowadzający zamęt, podburzający przeciwko komuś lub czemuś
Wiktionary
(1.1) Zaliczany był do najtęższych mąciwodów i awanturników, do czego w niemałym stopniu przyczyniało się częste zaglądanie do kielicha.
Wiktionary
(1.1) mąciciel, wichrzyciel, podżegacz, awanturnik, warchoł
Wiktionary
1. (płyn) burzyć, bełtać, mieszać
2. (np. spokój) zakłócać, niepokoić
3. gmatwać, wprowadzać zamęt
4. skłócać kogoś, poróżniać ze sobą
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) sprawiać, że coś staje się mętne, nieprzezroczyste
(1.2) zakłócać spokój, ład, harmonię, wprowadzać zamieszanie
(1.3) przen. wprowadzać zamieszanie licząc na zysk, korzyść dla siebie
Wiktionary
(1.2) […] jeżeli pragniemy poddać się czarowi dzieła, musimy porzucić praktyczną postawę życia codziennego i zmienić ją w postawę estetyczną przez uwolnienie się od mącących czystość wpływów świata realnego, wygaszenie niepokoju, trosk i pożądań, a skupienie całej uwagi na przedmiocie estetycznym.
Wiktionary
rzecz. męt mzw./mrz., mętność ż., mąciciel m., mącicielka ż., mątwa ż., mątewka ż., mącenie n.
przym. mącicielski
Wiktionary
mączniak;
1. grzyb pasożytniczy z rodziny mączniakowatych, będący przyczyną wielu chorób;
2. choroba roślin wywołana przez mączniaka prawdziwego (właściwego) lub rzekomego
SJP.pl
dawniej: mączny, mączasty
SJP.pl
przypominający konsystencją mąkę, sypki jak mąka; mączysty
SJP.pl
1. zdrobniale o mące;
2. jakakolwiek substancja w postaci drobnego proszku;
3. mączka kartoflana - skrobia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: mąka
(1.2) sproszkowany surowiec techniczny
(1.3) półprodukt spożywczy przypominający mąkę
(1.4) daw. i reg. pozn. krochmal
(1.5) daw. mąka delikatna, subtelna, cienka
Wiktionary
(1.1) Do serniczka zużyłam pięć jajeczek, pół kilo mączki i trochę rodzyneczków.
(1.2) Przetwórnia ryb produkuje mączkę paszową z odpadów.
(1.3) Z mączki grochowej można przyrządzić smaczne purée do obiadu.
Wiktionary
IPA: ˈmɔ̃n͇t͡ʃka, AS: mõṇčka
Wiktionary
rzecz. mącznik mzw., mąka ż., mączkarnia ż., mączkarka ż., mączkomierz m., mączkowanie n., mącznica ż.
czas. mączkować, umączkować
przym. mączkowany, mączkotwórczy, mączny, mączysty
Wiktionary
(1.2) miał, proszek, pył
(1.3) mąka
(1.4) krochmal, mąka ziemniaczana, skrobia
(1.6) puder
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mączkować.
Wiktionary
czas. mączkować ndk.
rzecz. mączka ż.
Wiktionary
czasownik
(1.1) przest. mleć, rozcierać na mąkę
(1.2) daw. i reg-pl|Poznań. krochmalić
Wiktionary
rzecz. mączka ż., mączkowanie n.
Wiktionary
(1.1) proszkować, mielić, mleć, rozcierać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: mączka
SJP.pl
pluskwiak z rodziny mączlikowatych, szkodnik roślin
SJP.pl
rodzina owadów z rzędu pluskwiaków równoskrzydłych, szkodniki szklarniowe
SJP.pl
o cechach mącznikowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
mączak;
1. grzyb pasożytniczy z rodziny mączniakowatych, będący przyczyną wielu chorób;
2. choroba roślin wywołana przez mączniaka prawdziwego (właściwego) lub rzekomego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) grzyb pasożytujący na roślinach
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. mąka ż., mącznik mzw., mącznica ż.
przym. mączny
Wiktionary
rodzina grzybów pasożytniczych, wywołujących na roślinach tzw. rosę mączną; mączniaki
SJP.pl
Mączniakowate ("Erysiphaceae" Tul. & C. Tul.) – rodzina grzybów z klasy patyczniaków ("Leotiomycetes").
Wikipedia
o cechach mączniakowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
biedronka mączniakówka - żółta biedronka o 22 kropkach; kroszela
SJP.pl
1. skrzynia lub zasiek, gdzie przechowuje się mąkę
2. otwór w młynie, przez który sypana jest mąka
3. chroniona roślina z rodziny wrzosowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Arctostaphylos|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny wrzosowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju mącznica (1.1)
(1.3) etn. skrzynia do przechowywania mąki
Wiktionary
Mącznica ("Arctostaphylos") – rodzaj roślin należących do rodziny wrzosowatych ("Ericaceae"). Należy tu 50–70 gatunków występujących głównie w Ameryce Północnej, z jednym przedstawicielem w Europie – mącznicą lekarską ("A. uva-ursi") występującą także w Polsce. Rodzaj najbardziej zróżnicowany jest w południowo-zachodniej części Ameryki Północnej. Liczne gatunki to pirofity.
Wikipedia
IPA: mɔ̃n͇t͡ʃʲˈɲit͡sa, AS: mõṇčʹńica
Wiktionary
rzecz. mącznik mzw., mączniak m., mączlik m., omączanie n., omączenie n., mąka ż., mączka ż., Mącznik m.
czas. omączać ndk., omączyć dk.
przym. mączny, mąkowy
przysł. mącznie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: mącznie
SJP.pl
1. o owocach: tracić soczystość;
2. stawać się podobnym do mąki, rozsypywać się w proszek
SJP.pl
chrząszcz, którego larwy żerują w mące i ziarnie albo w korzeniach roślin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ent. nazwa systematyczna|Tenebrio|Linnaeus|ref=tak., chrząszcz z rodziny czarnuchowatych;
Wiktionary
Mącznik ("Tenebrio") – rodzaj chrząszczy z rodziny czarnuchowatych i podrodziny Tenebrioninae.
Wikipedia
(1.1) W hodowli mączniki karmi się otrębami.
Wiktionary
rzecz. mąka ż., mączka ż., mączniak mzw./mrz., mączlik mzw., omączanie n., omączenie n., mącznica ż.
czas. omączać ndk., omączyć dk.
przym. mączny, mąkowy, mączysty
przysł. mącznie
Wiktionary
rodzina chrząszczy
SJP.pl
o cechach mącznikowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zrobiony z mąki, zwierający mąkę
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zrobiony z mąki, zawierający mąkę
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z mąką, odnoszący się do mąki
Wiktionary
(1.1) Żur jest typem zakwaszonej zupy mącznej.
(2.1) Spotkali się na rogu Żeromskiego i Mącznej.
Wiktionary
rzecz. mącznik mzw., mąka ż., mączka ż., mączniak m., mączlik m., omączanie n., omączenie n., mącznica ż., mąka ż.
czas. omączać ndk., omączyć dk.
przym. mąkowy, mączysty
przysł. mącznie
Wiktionary
przypominający konsystencją mąkę, sypki jak mąka; mączasty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający mąkę konsystencją, wyglądem
Wiktionary
przym. mączny
rzecz. mącznik mzw., mąka ż., mączka ż.
Wiktionary
(1.2) mączny
Wiktionary
pokrywać, przysypywać mąką; omączać
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. władający rozumem, mający dużą wiedzą i inteligencję, który potrafi w odpowiedni sposób wykorzystać; rozumny, rozsądny, bystry, błyskotliwy;
2. świadczący o czyjejś erudycji, inteligencji, oczytaniu, mający rozumną treść; rozsądny, sensowny, logiczny, przemyślany;
3. potrafiący radzić sobie w różnych sytuacjach, niedający się wyprowadzać w pole; sprytny, przebiegły, chytry;
4. potocznie: taki, który jest trudny, niezrozumiały; skomplikowany, złożony
SJP.pl
(r. męski) przemądrzały mężczyzna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) pejor. osoba przemądrzała, wymądrzająca się, popisująca się swą często wątpliwą wiedzą
(1.2) iron. pogard. człowiek przebiegły, spryciarz, cwaniak
Wiktionary
(1.1) Taki mądrala, a uwierzył…
Wiktionary
IPA: mɔ̃nˈdrala, AS: mõndrala
Wiktionary
rzecz. mędrek mos., mądrostka ż., mądrość ż., mędrzec mos., wymądrzanie n.
czas. mądrzyć się ndk., wymądrzać się ndk.
przym. mądry
przysł. mądrze
Wiktionary
(1.1) besserwisser, przemądrzały, przemądrzalec, mędrek; posp. chłopek-roztropek, rzad. mądral
Wiktionary
potocznie: osoba przemądrzała; przemądrzalec, mędrek, ważniak
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta przemądrzała
Wiktionary
rzecz. mądrostka ż.
Wiktionary
potocznie: przemądrzały
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba przemądrzała
Wiktionary
rzecz. mądrostka ż.
Wiktionary
(r. żeński) zdrobnienie od: mądrala
SJP.pl
1. pozornie mądra i głęboka myśl, wypowiedź, sentencja itp.; banał, frazes, komunał;
2. dawniej: figiel, sztuczka, wybieg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od mądrość
(1.2) lekcew. niby mądrość, mądrość błaha lub pozorna
Wiktionary
rzecz. mądrość ż., mądrala m./ż., mądraliński m., mądralińska ż., przemądrzałość ż., mędrzec m., mędrkowanie n., mądrzenie n., zmądrzenie n., Mądrostki nmos., mędrek m., wymądrzanie n., Mądrostka m./ż.
czas. mędrkować ndk., mądrzeć ndk., zmądrzeć dk., wymądrzać się ndk.
przym. mądry, niemądry, przemądrzały
przysł. mądrze, przemądrzale
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: mądrować się - popisywać się swoją rzekomą mądrością; wymądrzać się, mądrzyć się
SJP.pl
dotyczący mądrości, związany z mądrością, np. literatura mądrościowa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do mądrości, związany z mądrością
Wiktionary
(1.1) Sympozjum dotyczy egipskiej literatury mądrościowej z I i II wieku.
Wiktionary
rzecz. mądrość ż.
Wiktionary
1. szeroka i głęboka wiedza połączona z inteligencją; dojrzałość, erudycja, uczoność;
2. zdolność dojrzałego pojmowania świata, zjawisk, zależności między nimi, ludzi i spraw ludzkich; rozum, rozsądek, rozumność;
3. umiejętność radzenia sobie w różnych sytuacjach, bycie roztropnym i zaradnym; przemyślność, zmyślność, spryt życiowy;
4. mądra, rozumna sentencja lub wypowiedź; maksyma, porzekadło, złota myśl, dewiza;
5. ironicznie o myśli lub wypowiedzi pozornie mądrej i głębokiej; bzdura, frazes, banał, brednia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) umiejętność podejmowania uzasadnionych decyzji, poparta wiedzą i doświadczeniem
Wiktionary
Mądrość – w najszerszym znaczeniu to umiejętność podejmowania uzasadnionych decyzji, które w dłuższej perspektywie przynoszą pozytywne rezultaty. W innym ujęciu można powiedzieć, że mądrość to umiejętność praktycznego wykorzystywania posiadanej wiedzy i doświadczenia.
Wikipedia
(1.1) Opat odznaczał się mądrością i roztropnością.
Wiktionary
IPA: ˈmɔ̃ndrɔɕt͡ɕ, AS: mõndrość
Wiktionary
rzecz. mędrzec m., mądrala ż./mos., mędrek mos.
czas. mędrkować ndk., mądrzyć się ndk., wymądrzać się ndk., zmądrzeć dk.
przym. mądry
przysł. mądrze
Wiktionary
(1.1) rozwaga, rozsądek, rozum, roztropność
Wiktionary
1. władający rozumem, mający dużą wiedzą i inteligencję, który potrafi w odpowiedni sposób wykorzystać; rozumny, rozsądny, bystry, błyskotliwy;
2. świadczący o czyjejś erudycji, inteligencji, oczytaniu, mający rozumną treść; rozsądny, sensowny, logiczny, przemyślany;
3. potrafiący radzić sobie w różnych sytuacjach, niedający się wyprowadzać w pole; sprytny, przebiegły, chytry;
4. potocznie: taki, który jest trudny, niezrozumiały; skomplikowany, złożony
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) odznaczający się umiejętnością podejmowania uzasadnionych decyzji, mający wiedzę, inteligencję i doświadczenie
(1.2) przygotowany przez kogoś z wiedzą, erudycją; dobrze obmyślony
(1.3) lekcew. przemądrzały
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Król był człowiekiem mądrym i sprawiedliwym.
(1.2) Bardzo mi pomogła twoja mądra rada.
(1.3) Ktoś mądry zdecydował o zmianie nazwy nowej galerii.
Wiktionary
IPA: ˈmɔ̃ndrɨ, AS: mõndry
Wiktionary
rzecz. mądrość ż., mędrzec mos., mądrala mos./ż.
przysł. mądrze
Wiktionary
(1.1) rozważny, rozsądny, rozumny, roztropny, inteligentny
(1.2) rozsądny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób mądry; na sposób świadczący o inteligencji lub wiedzy
Wiktionary
(1.1) Górski replikował, bronił swej słuszności sprawnie i mądrze, ale zarazem atakował, obrażał i poniżał osobę przeciwnika.
Wiktionary
IPA: ˈmɔ̃nḍʒɛ, AS: mõnḍže
Wiktionary
rzecz. mądrala ż./mos.
przym. mądry
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: mądrze
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: mądry; mędrszy
SJP.pl
stawać się mądrym lub mądrzejszym
SJP.pl
małdrzyk; dawniej:
1. serek ze słodkiego mleka;
2. (zwykle w liczbie mnogiej) pieróg z serem lub rodzaj ciasta z serem; dziś tylko w związku frazeologicznym: (złożyć) ręce w mądrzyk - (złożyć) dłonie na krzyż wewnętrznymi powierzchniami do siebie
SJP.pl
potocznie: mądrzyć się - popisywać się swoją rzekomą mądrością; wymądrzać się, mądrować się
SJP.pl
gatunek niejadalnego grzyba podstawkowego z rzędu sromotnikowatych
SJP.pl
produkt otrzymywany przez zmielenie nasion niektórych zbóż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. zmielone na drobny proszek ziarna zbóż;
Wiktionary
Mąka – produkt powstały w wyniku silnego rozdrobnienia ziarna zbóż lub np. orzechów (kokosów, migdałów), cechujący się drobną granulacją i sypką konsystencją.
W zależności od rodzaju zboża, z którego ją otrzymano, może być zastosowana do różnych celów – spożywczych, paszowych lub przemysłowych. Powszechnie jest używana do produkcji pieczywa, wyrobów cukierniczych i makaronów oraz przeróżnych potraw, jak naleśniki, pierogi itp.
Wikipedia
(1.1) Mąka powstaje w młynach.
Wiktionary
IPA: ˈmɔ̃ŋka, AS: mõŋka
Wiktionary
rzecz. mączniak m., mączlik m., omączanie n., omączenie n., mącznica ż.
:: zdrobn. mączka ż.
czas. omączać ndk., omączyć dk.
przym. mączny, mąkowy, mączysty
przysł. mącznie
Wiktionary
gatunek krzewu lub drzewa z rodziny różowatych (jarząb mączny)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) syst. dendr. nazwa systematyczna|Sorbus aria|Crantz|ref=tak., gatunek drzewa z rodziny różowatych;
(1.2) dendr. drzewo z gatunku mąkinia (1.1)
Wiktionary
(1.2) Owoce mąkini mają barwę szkarłatną.
(1.2) Zaparkowałem koło mąkiń przy wjeździe do dziekanatu.
Wiktionary
(1.1) jarząb mączny
Wiktionary
roślina z gromady porostów, rosnąca w lesie w kilku gatunkach
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, z którego pozyskuje się mąkę
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Mąkolin – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Bodzanów. Leży nad Mołtawą
Wieś duchowna "Mąkolino" położona była w drugiej połowie XVI wieku w ziemi wyszogrodzkiej województwa mazowieckiego. W 1785 roku Mąkolin wchodził w skład klucza mąkolińskiego biskupstwa płockiego. Do 1946 roku miejscowość była siedzibą gminy Mąkolin. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przyrząd do oznaczania ilości glutenu w mące
SJP.pl
wyprodukowany z mąki
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Mąkosin – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie grójeckim, w gminie Chynów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Mąkowarsko – (niem. "Monkowarsk, 1942–1945 Mönkenwerth") wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, w gminie Koronowo, przy skrzyżowaniu drogi krajowej nr 25 z drogą wojewódzką nr 237 i przy trasie zawieszonej obecnie linii kolejowej Tuchola-Koronowo. Do 1954 roku miejscowość była siedzibą gminy Mąkowarsko.
Wikipedia
Mąkownica – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Witkowo.
Wieś duchowna, własność opata cystersów w Lądzie pod koniec XVI wieku leżała w powiecie gnieźnieńskim województwa kaliskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzadko: ciężarówka do przewozu mąki
SJP.pl
1. inaczej: zamęt, niejasność, chaos
2. mętna, brudna ciecz
SJP.pl
rzeka w Polsce, dopływ Wisły
SJP.pl
Mątawa – rzeka w północnej Polsce, lewy dopływ Wisły, (województwo kujawsko-pomorskie), w rejonie Pojezierza Południowopomorskiego. Za źródło Mątawy przyjmuje się łąkę (uroczysko) Konotop na północ od wsi Przewodnik. Przepływa przez jezioro Mątasek (zobacz wieś Mątasek).
Wikipedia
drewniane mieszadełko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. kulin. drewniane rozgałęzione mieszadło kuchenne używane do płynów i substancji zagęszczonych (sosów) lub sproszkowanych
Wiktionary
IPA: ˈmɔ̃ntɛf, AS: mõntef
Wiktionary
rzecz. mącenie n., mąciciel m.
:: zdrobn. mątewka ż.
czas. mącić
Wiktionary
(1.1) reg. mątwica, kłótewka, koziołek, rogalka, krążyk, fryga, reg. śl. fyrlok
Wiktionary
drewniany przyrząd kuchenny, najczęściej wykorzystywany do mieszania surowego ciasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: mątwa
(1.2) kulin. proste narzędzie do mieszania i rozmącania mąki w wodzie lub śmietanie, wykonane z rosochatej gałązki;
Wiktionary
Mą
Wikipedia
(1.1) Najłatwiej gotować pamułę ze śliwek (…). Gdy się już rozgotują, rozfyrta (rozmąci) się je mątewką, zatrzepie mąką i soli nieco.
(1.1) Znikomek spożył kęs nieba i miesza złotą mątewką • Cień własny z cieniem brzóz kilku. A brzozy śnią się i szumią…
Wiktionary
IPA: mɔ̃nˈtɛfka, AS: mõntefka
Wiktionary
rzecz. mątwa ż., mącenie n., zmącenie n., rozmącenie n., rozmącanie n., mętnienie n., mątew ż.
czas. mącić ndk., zmącić dk., rozmącać ndk., rozmącić dk.
przym. mętny
przysł. mętnie
Wiktionary
(1.1) kwirlejka, kwyrlejka, kwirla, firlejka, firlejek, gwiazdka, rogalka, kałatuszka, kwirlik, kwyrlajek, kwyrl, rozfyrtaja, kołotłiłka; góry|feruła, rogolka.; reg. pozn. kwyrla; reg. śl. kwyrlok, rogolka, fyrlaczka, ferlok; lwów|kołotuszka.; kujawy|koziołek.
Wiktionary
przymiotnik od: Mątwy
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek
(1.1) gw-pl|Kresy. słabo, niedobrze
Wiktionary
głowonóg z rzędu dziesięciornic, żyjący w ciepłych morzach, poławiany ze względu na jadalne mięso i barwnik (sepię) zawarty w wydzielinie; sepia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Sepia|ref=tak., głowonóg o owalnym, spłaszczonym kształcie;
Wiktionary
IPA: ˈmɔ̃ntfa, AS: mõntfa
Wiktionary
rzecz. mącenie n., zmącenie n., rozmącenie n., rozmącanie n., mętnienie n., Mątewka ż.
:: zdrobn. mątewka ż.
czas. mącić ndk., zmącić dk., rozmącać ndk., rozmącić dk.
przym. mętny
przysł. mętnie
Wiktionary
obleniec z gromady nicieni, pasożytujący w korzeniach buraków, ziemniaków i pomidorów
SJP.pl
głowonóg z rzędu dziesięciornic, żyjący w ciepłych morzach, poławiany ze względu na jadalne mięso i barwnik (sepię) zawarty w wydzielinie; sepia
SJP.pl
Mątwy, sepie (Sepioidea) – drapieżne głowonogi dziesięcioramienne, tradycyjnie klasyfikowane w randze rzędu. Mają krótkie, krępe i owalne ciało o długości do 30 cm. Charakteryzują się workiem trzewiowym z dwiema płetwami niełączącymi się w tyle ciała, oraz znajdującymi się w części głowowej ramionami chwytnymi. U samców 1 lub 2 ramiona są przekształcone w hektokotylus. Szkielet wewnętrzny zredukowany do "os sepiae".
Wikipedia
1. określenie używane w stosunku do mężczyzny pozostającego w związku małżeńskim; małżonek;
2. wzniośle, patetycznie o mężczyźnie, najczęściej ze względu na jego pozytywne cechy charakteru, umysłu;
3. przestarzale: mężczyzna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna będący w małżeństwie
(1.2) przest. mężczyzna; rycerz, wojownik
Wiktionary
(1.1) Pochodzi z Kalifornii, a obecnie mieszka w Arizonie wraz z mężem.
(1.1) […] tak dawniej jak i dzisiaj u ludu, który tej nazwy w wielu stronach używa, świekier, świokier, świekra, świokra, świekrucha oznacza tylko rodziców męża, a teść i teścia – rodziców żony.
(1.2) „Ci mężowie to nieustraszeni wojownicy” - powiedział król.
Wiktionary
IPA: mɔ̃w̃ʃ, AS: mõũ̯š
Wiktionary
rzecz. małżeństwo n., mężatka ż., mężczyzna m., mężnienie n., zmężnienie n.
:: zdrobn. mężulek m., mężuś m., mężulo m., mężulko m., mężunio m.
:: zgrub. mężysko m.
czas. mężnieć ndk., zmężnieć dk.
przym. mężowski, mężowy, zamężny, męski
przysł. mężnie, męsko, po męsku
Wiktionary
(1.1) małżonek, współmałżonek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawne imię męskie
SJP.pl
Męcimir – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Męci-" („gnębić, dręczyć”, też: „wzburzać, trząść”) i "-mir" („pokój, spokój, dobro”). Prawdopodobnie oznaczało „ten, kto narusza pokój”.
Wikipedia
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Męcina – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim, w gminie Limanowa.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Męcina. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Męcinka
SJP.pl
1. wieś w Polsce;
2. rzeka w Polsce;
3. potok w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. waga sprężynowa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś co bardzo męczy
Wiktionary
(1.1) Tak go pieści pieśń zaklęta / Że męczarni nie pamięta.
Wiktionary
rzecz. męka ż., męczennik m., męczennica ż., wymęczenie n.
czas. męczyć, zamęczać, zamęczyć
przysł. męcząco
Wiktionary
(1.1) udręka
Wiktionary
męczelka syberyjska - gatunek błonkówki z rodziny męczelkowatych
SJP.pl
rodzina owadów z rzędu błonkoskrzydłych
SJP.pl
Męczelkowate (Braconidae) – rodzina owadów z rzędu błonkoskrzydłych. Larwy męczelkowatych są pasożytami larw innych owadów, najczęściej motyli. Po zakończeniu rozwoju opuszczają ofiarę, a następnie budują owalne kokony, w których następuje przepoczwarczenie.
Wikipedia
o cechach męczelkowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. rel. męczennik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|męczyć.
Wiktionary
IPA: mɛ̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: mẽṇčẽńe
Wiktionary
czas. męczyć, zmęczyć
rzecz. zmęczenie n., męczliwość ż., męczennik mos., męka ż., wymęczenie n.
przym. męczeński
przysł. męcząco
Wiktionary
Męczenino – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Radzanowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
1. kobieta cierpiąca w imię swych przekonań, zwłaszcza religijnych; cierpiętnica, męczenniczka;
2. rodzaj roślin z rodziny męczennicowatych; passiflora;
3. męczennica jadalna - gatunek rośliny z rodziny męczennicowatych; marakuja, maracuja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kult. rel. kobieta, która zginęła za wiarę lub inną ideę
(1.2) bot. nazwa systematyczna|Passiflora|L.|ref=tak., rodzaj roślin należąca do rodziny męczennicowatych;
(1.3) bot. roślina z rodzaju męczennica (1.2)
Wiktionary
Mę
Wikipedia
(1.1) Antoninę z Nicei, czczoną jako męczennicę wczesnochrześcijańską, liturgia wspomina 4 maja.
(1.2) Kilkadziesiąt gatunków z rodzaju męczennica ma jadalne owoce.
(1.3) Jako rośliny żywicielskie motyli męczennice uprawiane bywają także w motylarniach – pawilonach, w których eksponowane są te owady.
Wiktionary
IPA: ˌmɛ̃n͇t͡ʃɛ̃ɲˈːit͡sa, AS: mẽṇčẽ•ńica
Wiktionary
rzecz. męczeństwo n., męczennicowate nmos.
:: fm. męczennik mos.
czas. zamęczać, męczyć ndk., zamęczyć dk., zmęczyć dk., wymęczyć dk.
przym. męczeński, męczennicowaty
Wiktionary
(1.2) passiflora
Wiktionary
rodzina roślin dwuliściennych w Ameryce Południowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Passifloraceae|ref=tak., rodzina roślin z rzędu malpigiowców;
Wiktionary
Mę
Wikipedia
(1.1) Męczennica olbrzymia należy do rodziny męczennicowatych.
Wiktionary
rzecz. męczennica ż., męczennik m.
czas. męczyć ndk.
Wiktionary
o cechach męczennicowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych
SJP.pl
męczeństwo;
1. znoszenie cierpień i prześladowań w imię wyższych wartości;
2. śmierć z powodu wyznawanej wiary lub wyższych wartości
SJP.pl
kobieta cierpiąca w imię swych przekonań, zwłaszcza religijnych; cierpiętnica, męczennica
SJP.pl
człowiek, który poniósł śmierć, zwykle w cierpieniu, w obronie wiary lub przekonań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. ktoś, kto poniósł śmierć za wiarę i zwykle został wyniesiony na ołtarze;
(1.2) przen. osoba, która cierpi z powodu swych przekonań
Wiktionary
Mę
Wikipedia
(1.1) W miejscu śmierci męczennika znajduje się murowana tablica pamiątkowa.
(1.2) On był męczennikiem walk o niepodległość.
Wiktionary
rzecz. męka ż., męczenie n., męczarnia ż., zmęczenie n., wymęczenie n., męczeństwo n., umęczenie n., zamęczenie n., zamęczanie n., męczennicowate nmos.
:: fż. męczennica ż., męczenniczka ż.
czas. męczyć ndk., zmęczyć dk., wymęczyć dk., umęczyć dk., zamęczyć dk., zamęczać ndk.
przym. męczeński, męczenniczy
przysł. męczeńsko
Wiktionary
(1.1) daw. martyr, ofiarnik; gw. Śląsk Cieszyński męczelnik
(1.2) cierpiętnik; daw. ofiarnik
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z męczeństwem
Wiktionary
(1.1) Historyk wydał książkę o dziejach męczeńskich Podlasia i Chełmszczyzny.
Wiktionary
rzecz. męczennik m., męczennica ż., męczeństwo n., męczenie n., męka ż., zmęczenie n.
czas. zamęczać, zamęczyć
Wiktionary
męczennictwo;
1. znoszenie cierpień i prześladowań w imię wyższych wartości;
2. śmierć z powodu wyznawanej wiary lub wyższych wartości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) znoszenie mąk (przeważnie z powodów religijnych bądź politycznych)
Wiktionary
rzecz. męczennik m., męczennica ż., męka ż., zmęczenie n.
przym. męczeński
czas. zamęczać, zamęczyć
Wiktionary
(1.1) martyrologia, cierpienie, prześladowanie
Wiktionary
nadmierne męczenie się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) skłonność do szybkiego męczenia się
Wiktionary
rzecz. zmęczenie n., męczenie n.
czas. męczyć ndk., zmęczyć dk.
Wiktionary
taki, który szybko się męczy; słabowity, wrażliwy
SJP.pl
żartobliwie:
1. mężczyzna uciążliwy, głośno narzekający, zamęczający innych swoimi sprawami; męczybułka, jęczydusza, męczydusza;
2. piekarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) żart. gw-pl|Warszawa. piekarz
(1.2) gw-pl|Warszawa. robotnik, któremu ciężko idzie robota
Wiktionary
rzecz. buła ż.
Wiktionary
(r. męski) potocznie o nudnym mężczyźnie
SJP.pl
Męczyn – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie siedleckim, w gminie Mokobody. Ma status sołectwa. Leży nad rzeką Liwiec.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Jadwigi w Mokobodach.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wikipedia
1.
a) zadawać męki, sprawiać cierpienie
b) powodować zmęczenie, nudzić, nużyć, zadręczać
c) pot. robić coś z wysiłkiem albo przez dłuższy czas bez większych rezultatów
2. męczyć się:
a) cierpieć
b) trudzić się, biedzić się (nad czymś)
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) zadawać męki, dręczyć
(1.2) dokuczać
(1.3) nużyć
czasownik zwrotny niedokonany męczyć się
(2.1) stawać się zmęczonym
Wiktionary
(1.1) Niepewność okropnie męczyła całą rodzinę.
(1.2) Widywała ją już w różnych sytuacjach, również w takich, które wywoływały stres, męczyły i wiodły na granicę choroby, czasem w chorobę.
(1.3) Długa jazda samochodem bardzo mnie męczy.
(2.1) Strasznie szybko się męczę, gdy wchodzę po schodach.
Wiktionary
IPA: ˈmɛ̃n͇t͡ʃɨt͡ɕ, AS: mẽṇčyć
Wiktionary
rzecz. męczennicowate nmos., męczliwość ż., męczarnia ż., wymęczenie n., zmęczenie n., męczennik mos., męczennica ż., męka, męczenie
przym. męczący
przysł. męcząco
ims. zmęczony
czas. zmęczyć, zamęczać, zamęczyć
Wiktionary
(1.1) nękać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób męczący
Wiktionary
rzecz. męczenie n., zmęczenie n., męczarnia ż.
czas. zamęczyć, zamęczać, męczyć ndk., zmęczyć dk.
przym. męczący
ims. zmęczony
Wiktionary
dokuczliwy, dolegliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) powodujący zmęczenie fizyczne
(1.2) sprawiający, że czujemy się zmęczeni psychiczne
Wiktionary
(1.1) Wchodzenie po schodach na dziesiąte piętro jest męczące.
(1.2) On jest bardzo męczący — ciągle mówi o tym samym.
Wiktionary
rzecz. męka ż.
czas. zamęczyć, zamęczać, męczyć ndk., męczyć się ndk., zmęczyć dk., zmęczyć się dk.
przysł. męcząco
Wiktionary
(1.1) ciężki
Wiktionary
dawne prymitywne drewniane narzędzie do wstępnej obróbki łodyg lnu i konopi; międlica
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzadko: kobieta mądra i doświadczona
SJP.pl
osoba przemądrzała, lubiaca się mądrzyć, mająca się za mądrzejszą od innych; mądrala
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba przemądrzała, uznająca się za mądrzejszą niż w rzeczywistości
Wiktionary
(1.1) Wygnani od mędrków i króli, prostaczek nas przytuli.
(1.1) Niedouczony mędrek łaknąć będzie wszystkiego, i rzuci się na wszystko!
Wiktionary
rzecz. mędrkowanie n., mędrkostwo n., wymądrzanie n.; mędrzec mos., mądrość ż., mądrostka ż., mądrala mos./ż.
czas. mędrkować ndk., mędrować ndk., mądrować ndk., mądrować się
Wiktionary
(1.1) mądrala
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mędrkować.
Wiktionary
rzecz. mędrek mos., mądrostka ż.
czas. mędrkować ndk.
Wiktionary
popisywać się swą wiedzą i mądrością, zwykle wątpliwą; mądrzyć się, wymądrzać się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) pot. pejor. udawać mądrego, popisywać się wiedzą, najczęściej wątpliwą lub oczywistą
Wiktionary
(1.1) Będziesz mędrkował! Ja ci to mędrkowanie prędko wybiję z głowy!
Wiktionary
rzecz. mędrkowanie n., mędrek mos., mądrość ż., mądrostka ż.
Wiktionary
(1.1) mądrzyć się, wymądrzać się
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: mądry; mądrzejszy
SJP.pl
1. człowiek mądry i doświadczony;
2. człowiek zajmujący się rozważaniem ważnych zagadnień; filozof, myśliciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba o bardzo dużej wiedzy i doświadczeniu
Wiktionary
(1.1) Stary, w myślach pogrążony mędrzec znowu nie poznał Pentuera.
Wiktionary
IPA: ˈmɛ̃nḍʒɛt͡s, AS: mẽnḍžec
Wiktionary
rzecz. mądrala mos./ż., mędrek m., mądrość ż.
czas. mądrzyć się
przym. mądry
przysł. mądrze
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Mędrzechów – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie dąbrowskim, w gminie Mędrzechów.
Miejscowość jest siedzibą gminy Mędrzechów.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mędrzechów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Mędrzyce – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie grudziądzkim, w gminie Świecie nad Osą.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Mędrów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Raków. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Dawne części wsi – obiekty fizjograficzne.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mędzić.
Wiktionary
czas. mędzić
Wiktionary
czasownik
(1.1) łódź. gw-pl|Poznań. ględzić, marudzić
Wiktionary
rzecz. mędzenie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. magiel
Wiktionary
czas. męglować
Wiktionary
1. cierpienie, ból
2. rel. męczeństwo
3. udręka, utrapienie, kłopot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wielkie cierpienie (fizyczne lub psychiczne)
(1.2) zob. Męka Pańska.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈmɛ̃ŋka, AS: mẽŋka
Wiktionary
rzecz. męczarnia ż., męczennik mos., męczennica ż., męczenie n., zmęczenie n., wymęczenie n., męczeństwo n.
czas. zamęczyć, zamęczać, męczyć ndk., zmęczyć dk., wymęczyć dk.
przym. zmęczony, męczenniczy, zmęczeniowy, męczący, męczeński
ims. zmęczony
Wiktionary
(1.1) ból, krzyż, cierpienie, katusza, udręka, tortura, kaźń
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Mękarzów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie włoszczowskim, w gminie Moskorzew. Ma status sołectwa.
Położona 7 km na północ od Moskorzewa, 23 km na południe od Włoszczowy, 71 km na południowy zachód od Kielc.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Wikipedia
1. cierpienie, ból
2. rel. męczeństwo
3. udręka, utrapienie, kłopot
SJP.pl
potocznie: narzekać, zrzędzić, męczyć
SJP.pl
drapieżna ryba słodkowodna z rodziny amiowatych; miękławka, amia
SJP.pl
należący, odnoszący się do mężczyzny; przeznaczony dla mężczyzn; złożony z mężczyzn
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący mężczyzny, przeznaczony dla mężczyzny
(1.2) złożony z mężczyzn
(1.3) o mężczyźnie: atrakcyjny fizycznie w sposób stereotypowo kojarzony z mężczyzną
(1.4) odważny, śmiały, zachowujący się w sposób właściwy mężczyznom
(1.5) biol. zawierający cechy, organy (głównie płciowe) właściwe samcom
(1.6) gram. zobacz. rodzaj męski
(1.7) elektr. o wtyczce: mający bolce
Wiktionary
(1.1) Sprzedawca długo namawiał ją na kupno męskich butów.
(1.3) Ten piłkarz jest najbardziej męskim członkiem reprezentacji.
(1.5) Zdumiony podróżnik z niedowierzaniem oglądał kopulację dwóch osobników męskich.
(1.7) Nie podłączymy tego, skoro mamy dwie męskie wtyczki.
Wiktionary
IPA: ˈmɛ̃w̃sʲci, AS: mẽũ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. mężczyzna m., męskość ż., mężność ż., mąż m., mężnienie n., zmężnienie m.
czas. mężnieć ndk., zmężnieć dk.
przym. mężny, zamężny, mężowski, niemęski
przysł. męsko, mężnie, po męsku
Wiktionary
(1.1) dla panów
(1.3) maskulinistyczny
(1.5) samczy, symbol. ♂
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób właściwy mężczyznom
Wiktionary
(1.1) Jerzy oprowadzał pana swego po całej fabryce, pokazał mu swoją machinę, a podniecony pochwałami, mówił z zapałem i z taką pewnością siebie, a wyglądał tak męsko i pięknie, iż pan jego doznał przygnębiającego uczucia własnej nieudolności — wobec niewolnika…
(1.1) Męsko ją przytulił, co wywołało uśmiech na jej twarzy.
Wiktionary
rzecz. męskość ż., męstwo n., mąż mos., mężczyzna mos.
czas. mężnieć ndk., zmężnieć dk.
przym. męski, zamężny
przysł. mężnie, po męsku
Wiktionary
(1.1) po męsku
Wiktionary
rodzaj męskonieżywotny - jeden z rodzajów gramatycznych rzeczownika
SJP.pl
skrót od: męskoosobowy
SJP.pl
w językoznawstwie: kategoria gramatyczna o charakterze semantycznym i fleksyjnym, w języku polskim związana z rzeczownikami, przymiotnikami, niektórymi zaimkami, formami czasownika i liczebnika, będąca odzwierciedleniem w języku postrzegania rzeczywistości w kategoriach płci męskiej
SJP.pl
rodzaj męskoosobowy - kategoria morfologiczna rzeczowników, przymiotników oraz niektórych liczebników, zaimków i czasowników liczby mnogiej odnoszących się do osób płci męskiej lub osób płci męskiej i żeńskiej
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) gram. zob. rodzaj męskoosobowy.
Wiktionary
IPA: ˌmɛ̃w̃skɔːsɔˈbɔvɨ, AS: mẽũ̯sk•osobovy
Wiktionary
(1.1) skr. m.-os.
Wiktionary
rodzaj męskorzeczowy - jeden z rodzajów gramatycznych rzeczownika; rodzaj męski nieżywotny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. tylko w wyrażeniu: rodzaj męskorzeczowy
Wiktionary
rodzaj męskozwierzęcy - jeden z rodzajów gramatycznych rzeczownika; rodzaj męski żywotny nieosobowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) gram. zob. rodzaj męskozwierzęcy.
Wiktionary
(1.1) męskożywotny; skr. mzw
Wiktionary
1. zespół cech typowych dla mężczyzny;
2. potencja płciowa mężczyzny;
3. potocznie: męskie narządy płciowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) antrop. zbiór cech uważanych za typowe dla mężczyzny;
(1.2) seks. potencja seksualna mężczyzny
(1.3) eufem. genitalia, męskie narządy płciowe
Wiktionary
Mę
Wikipedia
(1.1) Osoby androgyniczne łączą w sobie cechy psychiczne i sposoby zachowania (radzenia sobie w trudnych sytuacjach) charakterystyczne dla tradycyjnie pojmowanej męskości i kobiecości.
(1.3) Skrywając męskość mą / w ręczniczek szczupły ciut / i w garści mydła ćwierć / hołubiąc ile sił. / Następny! Następny!
Wiktionary
IPA: ˈmɛ̃w̃skɔɕt͡ɕ, AS: mẽũ̯skość
Wiktionary
rzecz. mężczyzna mos.
czas. mężnieć ndk., zmężnieć dk.
przym. męski
przysł. męsko, po męsku
Wiktionary
(1.2) jurność
(1.3) przyrodzenie
Wiktionary
kategoria gramatyczna związana z rzeczownikiem
SJP.pl
rodzaj męskożywotny - jeden z rodzajów gramatycznych rzeczownika
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gram. oznaczający rzeczowniki rodzaju męskiego, które nazywają istoty żywe niebędące ludźmi – najczęściej zwierzęta
Wiktionary
(1.1) Rzeczowniki męskonieżywotne mają w bierniku taką samą formę jak w mianowniku.
Wiktionary
(1.1) męskozwierzęcy
Wiktionary
1. odwaga, nieustraszoność, bohaterstwo
2. cnota moralna, jedna z czterech cnót kardynalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odwaga, nieustraszoność, bohaterstwo
(1.2) cnota moralna, jedna z czterech cnót kardynalnych;
Wiktionary
Męstwo – cnota moralna, która polega na umiejętności podejmowania dobrych decyzji mimo niesprzyjających uwarunkowań, zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych. Cnota męstwa czyni zdolnym do stawiania czoła próbom i narażania się na nieprzyjemne konsekwencje, w imię wyższych wartości.
Wikipedia
(1.1) Męstwo wymaga obrony słabszych, których nikt nie broni.
Wiktionary
IPA: ˈmɛ̃w̃stfɔ, AS: mẽũ̯stfo
Wiktionary
rzecz. mężczyzna mos.
przym. mężny
przysł. męsko, po męsku
Wiktionary
(1.1) lwie serce
Wiktionary
człowiek z marginesu społecznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pogard. osoba niemoralnie się prowadząca
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) materiał unoszące się w cieczy, zmniejszający jej przejrzystość
(2.2) psych. brak uporządkowania myśli, także nieskładność ciągu wypowiedzi
(2.3) pot. zaburzenie widzenia, pojawianie się ciemnych plamaam
Wiktionary
(1.1) Pod budką stało kilku mętów i o czymś głośno deliberowało.
Wiktionary
czas. mącić ndk.
przym. mętnawy
Wiktionary
(1.1) zawiesina
Wiktionary
Zobacz też: Mętków w innych znaczeniach tego słowa.
Mętków – wieś położona w województwie małopolskim, w powiecie chrzanowskim, w gminie Babice.
Wikipedia
bałagan, zamęt w rzeczach, sprawach, myślach lub wypowiedziach; galimatias
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chaos, zamęt, nieporządek
Wiktionary
IPA: ˈmɛ̃ntlʲik, AS: mẽntlʹik
Wiktionary
przym. mętny
Wiktionary
(1.1) pot. bałagan, bigos, dom wariatów, galimatias, kocioł, kociokwik, kołomyja, kołowacizna, kołowanina, kołowrotek, koniec świata, meksyk, miszmasz, młyn, obłęd, pomieszanie z poplątaniem, przewalanka, sajgon, sądny dzień, szurum-burum, urwanie głowy; neutr. bezład, nieład, chaos, dezorganizacja, kakofonia, nieporządek, rozgardiasz, zamęt, zamieszanie; przest. kweres
Wiktionary
trochę mętny, niezupełnie przezroczysty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trochę mętny, nie do końca przejrzysty, nie w pełni przezroczysty
(1.2) niezupełnie zrozumiały, niejasny
Wiktionary
IPA: mɛ̃ntˈnavɨ, AS: mẽntnavy
Wiktionary
rzecz. męt, mętność
przym. mętny
przysł. mętnie, mętnawo
Wiktionary
związany z mętniakiem
SJP.pl
chaos myślowy, pomieszanie pojęć
SJP.pl
osoba myśląca i formułująca swoje myśli chaotycznie, niejasno
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: mętnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: mętny
SJP.pl
Mętno (niem. "Mantel") – wieś w Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Chojna, na Pojezierzu Myśliborskim, nad rzeką Kalicą i jeziorem Mętno, na stoku wzniesień. Pierwsza wzmianka z 1337.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mętno, po jej zniesieniu w gromadzie Chojna. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
mający mętne oczy
SJP.pl
szary i mętny jednocześnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co mętne
Wiktionary
rzecz. mętnawość ż., mąciciel m., mącenie n.
czas. mącić ndk.
przym. mętny, mętnawy
Wiktionary
(1.1) nieklarowność
Wiktionary
1. zawierający zawiesinę;
2. nieprzejrzysty, zamglony;
3. chaotyczny, nieprecyzyjny, niejasny, podejrzany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawierający męty, z zanieczyszczeniem
(1.2) bez blasku
(1.3) słabo widoczny, widziany jak przez mgłę
(1.4) w chaosie, trudny do zrozumienia
(1.5) bez dokładnego określenia czy przybliżenia
(1.6) dający poczucie niepewności
Wiktionary
(1.1) Profesor z rozwichrzoną czupryną przelewał z retorty do retorty mętną białawą ciecz, mieszał ją z substancjami, zawartymi w szeregach probówek, przygotowując jakąś reakcję.
(1.1) Ale mętny wyszedł ten roztwór - ciekawe, czy wszystko dodałem jak trzeba…
Wiktionary
IPA: ˈmɛ̃ntnɨ, AS: mẽntny
Wiktionary
rzecz. mątwa ż., mątewka ż., mętlik, mętniak, mętność
przym. mętnawy
przysł. mętnie
Wiktionary
(1.1) brudny, przybrudzony, zanieczyszczony, nieczysty, nieprzezroczysty
(1.2) nieczysty, przyciemniony
(1.3) przymglony
(1.4) chaotyczny, niejasny, niezrozumiały, nielogiczny
(1.5) niesprecyzowany, niedokładny
(1.6) niepewny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawniej: płynne lekarstwo z nierozpuszczalnym proszkiem
SJP.pl
bakteria mająca kształt pałeczki zaopatrzonej w ruchliwe rzęski nitkowate, które umożliwiają jej poruszanie się
SJP.pl
zdrobnienie od: mężatka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: mężatka
Wiktionary
IPA: ˌmɛ̃w̃ʒaˈtɛt͡ʃka, AS: mẽũ̯žatečka
Wiktionary
kobieta, która ma męża; kobieta zamężna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która jest żoną
Wiktionary
(1.1) „Mężatka” jest bardziej formalnym określeniem żony.
Wiktionary
IPA: mɛ̃w̃ˈʒatka, AS: mẽũ̯žatka
Wiktionary
rzecz. mąż
Wiktionary
(1.1) zamężna, żona, małżonka
Wiktionary
potocznie: zamężny
SJP.pl
dorosły człowiek płci męskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) dorosły człowiek płci męskiej;
(1.2) pot. kochanek
rzeczownik zbiorowy, rodzaj żeński
(2.1) daw. mężczyźni (1.1)
Wiktionary
Mężczyzna – dojrzały płciowo przedstawiciel gatunku Homo sapiens o płci męskiej. Przed osiągnięciem dorosłości człowiek płci męskiej określany jest jako chłopiec. Różnice w genotypie kobiety i mężczyzny determinują dymorfizm płciowy człowieka (→ chromosomy płci), gdyż zdecydowana większość mężczyzn ma chromosom X i chromosom Y. U mężczyzn zazwyczaj również występuje wyższy poziom androgenów i niższy estrogenów. Wyjątek od tego stanowią niektórzy transpłciowi i interpłciowi mężczyźni.
Wikipedia
(1.1) Jako operatorów żurawi budowlanych tradycyjnie zatrudnia się wyłącznie mężczyzn – choć wyjątki się zdarzają.
(1.2) Pani Celino, miała pani wielu mężczyzn w swoim życiu?
Wiktionary
IPA: mɛ̃w̃ʃˈt͡ʃɨzna, AS: mẽũ̯ščyzna
Wiktionary
rzecz. mąż mos., męskość ż., męstwo n.
czas. mężnieć ndk., zmężnieć dk.
przym. męski, zamężny
przysł. męsko, mężnie, po męsku
Wiktionary
(1.1) pan, facet; pot. facio, faciu, koleś; symbol. ♂; skr. M; gw. Górny Śląsk chop
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób mężny
Wiktionary
IPA: ˈmɛ̃w̃ʒʲɲɛ, AS: mẽũ̯žʹńe
Wiktionary
przym. mężny, męski
rzecz. mąż m., mężczyzna mos.
czas. zmężnieć, mężnieć
przysł. męsko, po męsku
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: mężnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: mężny
SJP.pl
1. stawać się silniejszym, tęższym; potężnieć;
2. dawniej: stawać się mężnym, odważnym; odważnieć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zmężnieć)
(1.1) stawać się męskim
(1.2) nabierać tężyzny, siły
(1.3) stawać się mężnym, odważniejszym
(1.4) przen. rozrastać się, rozwijać
Wiktionary
(1.1) W czasie wakacji w Bostonie Igor zaczął mężnieć.
Wiktionary
czas. zmężnieć dk.
przym. męski
przysł. mężnie, męsko
rzecz. mężczyzna mos./ż., mężnienie n., mąż mos., męskość ż.
Wiktionary
dawniej:
1. męstwo;
2. wiek męski
SJP.pl
odznaczający się męstwem, walecznością, śmiały w walce; będący objawem odwagi; odważny, nieustraszony, waleczny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) dzielny, waleczny, śmiały, odważny
Wiktionary
(1.1) Śliczne córki nauczyciela śpiewały do wtóru ojcowskim skrzypkom. Starszej, Pelagii, przelotnej sympatii (bo czołową adresatką „tęsknot” gimnazjalistów była panna Olimpia Drwęska, o iście olimpijskiej urodzie), wpisał 19-letni Janek w imionnik dwa wiersze „Bądź silną i mężną”, „Bądź Polką”.
Wiktionary
czas. zmężnieć
przym. męski
przysł. mężnie
rzecz. męstwo n.
Wiktionary
dawniej: morderca, zabójca; również zabójca mężczyzny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. człowiek, który popełnił zabójstwo
(1.2) daw. zabójca mężczyzny
Wiktionary
rzecz. mężobójstwo n.
:: fż. mężobójczyni ż.
przym. mężobójczy
Wiktionary
(1.1) współcz. zabójca, morderca
Wiktionary
związany z zabiciem własnego męża
SJP.pl
zabójczyni własnego męża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) krym. zabójczyni swojego męża
(1.2) daw. krym. zabójczyni mężczyzny
Wiktionary
rzecz. mężobójstwo n., mężobójca mos.
przym. mężobójczy
Wiktionary
zabicie własnego męża
SJP.pl
dotyczący męża, należący do męża, właściwy mężowi
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący męża, należący do męża
Wiktionary
rzecz. mąż mos., mężulek mos., mężuś mos.
przym. męski
Wiktionary
(1.1) mężowy
Wiktionary
przymiotnik od: mąż
SJP.pl
pieszczotliwie o mężu; mężulo, mężuś, mężunio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pieszcz. lub iron. określenie męża
Wiktionary
(1.1) Barbórka wciąż zerka na swojego mężulka.
(1.1) Twój mężulek coś nie w sosie, obiadek nie smakował?
Wiktionary
rzecz. mąż mos., mężuś mos.
przym. mężowski
Wiktionary
(1.1) mężuś
Wiktionary
pieszczotliwie o mężu; mężuś, mężulek, mężunio
SJP.pl
pieszczotliwie o mężu; mężulo, mężulek, mężuś
SJP.pl
pieszczotliwie o mężu; mężulo, mężulek, mężunio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pieszcz. lub iron. określenie męża
Wiktionary
(1.1) Barbórka wciąż zerka na swojego mężusia.
(1.1) Mężuś myśli, że ja nie wiem, ile on zarabia, a ja co miesiąc odbieram jego wyciągi.
Wiktionary
rzecz. mąż mos., mężulek mos.
przym. mężowski
Wiktionary
(1.1) mężulek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zgrubienie od: mąż; poufale lub z lekceważeniem o mężu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
skrót od: młodszy
SJP.pl
skrót
(1.1) = młodszy (stopniem)
(1.2) = młodszy (wiekiem)
Wiktionary
(1.1) Nawigatorem był mł. chor. Włodzimierz Łukasik
Wiktionary
IPA: ˈmwɔṭʃɨ|ˈmwɔṭʃa, AS: mu̯oṭšy|mu̯oṭša
Wiktionary
1. zabagniony, zatorfiony obszar, najczęściej wokół źródła w terenie płaskim lub słabo nachylonym;
2. gwarowo: teren podmokły, porośnięty roślinnością bagienną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. teren podmokły, porośnięty roślinnością bagienną, z płytkimi zagłębieniami wody stojącej;
Wiktionary
Mł
Wikipedia
(1.1) Zalewisko zasnuła gęsta sieć osoki. Drgały na wierzchu niespokojne liście strzałki wodnej. (…) Na zapomnianej młace, na oliwkowym lustrze wody spoczywały jasne obłoki…
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
}|-
Mława – miasto w Polsce w województwie mazowieckim, siedziba powiatu mławskiego. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa ciechanowskiego.
Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. miasto liczyło 30 802 mieszkańców, będąc 18. najludniejszym miastem w województwie.
Wikipedia
(1.1) Głos zabierze przedstawicielka KIK-u z Mławy.
Wiktionary
IPA: ˈmwava, AS: mu̯ava
Wiktionary
rzecz. Mławianin mos., Mławianka ż.
przym. mławski
Wiktionary
mieszkaniec Mławy
SJP.pl
mieszkanka Mławy
SJP.pl
przymiotnik od: Mława
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Mławy, związany z Mławą
Wiktionary
(1.1) Nieustąpienie pierwszeństwa przejazdu było najczęstszą przyczyną wypadków drogowych na terenie pow. mławskiego w roku 2019.
Wiktionary
rzecz. Mława ż., Mławianin mos., Mławianka ż.
Wiktionary
maszyna rolnicza do młócenia zboża, lnu, roślina strączkowych itp.; młockarnia, młocarka, młockarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. maszyna rolnicza służąca do omłotu zboża i innych plonów;
Wiktionary
Młocarnia (młockarnia) – maszyna rolnicza służąca do omłotu zbóż (oddzielanie ziaren zboża od kłosów i plew), rzepaku, strączkowych, marchwi, traw itp., a po odpowiednim przystosowaniu także do wycierania główek koniczyny, z kolb kukurydzy itp.
Wikipedia
(1.1) Podobnie jeździło się na snopach, kiedy nadszedł czas młocki i wozy ze zbożem zajeżdżały jeden za drugim do młocarni.
(1.1) Dużą atrakcją była zabytkowa, stuletnia lokomobila, która będzie napędzała zabytkową młocarnię.
Wiktionary
rzecz. młócenie n.
Wiktionary
(1.1) młockarnia
Wiktionary
człowiek młócący cepami zboże; młocek
SJP.pl
człowiek młócący cepami zboże; młocarz
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Młochów – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pruszkowskim, w gminie Nadarzyn.
W skład sołectwa "Młochów" wchodzi także osada Żabieniec.
Wieś szlachecka Młochowo położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie tarczyńskim ziemi warszawskiej województwa mazowieckiego.
Wikipedia
→ młociarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. lekkoatletka uprawiająca rzut młotem
Wiktionary
rzecz. młot m., młotek m., młoteczek m., młotownia ż., młotowy m., młotkowanie n.
:: fm. młociarz m.
czas. młotkować ndk.
przym. młotowy, młotowaty
Wiktionary
potocznie: sportowiec rzucający młotem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. zawodnik rzucający młotem
Wiktionary
(1.1) Zdaje się, że polscy młociarze zdominowali igrzyska.
Wiktionary
IPA: ˈmwɔt͡ɕaʃ, AS: mu̯oćaš
Wiktionary
rzecz. młot mos./mrz., młotek mos./mrz., młoteczek mrz., młotownia ż., młotowy mos., młotowate nmos., młotkowanie n.
:: fż. młociarka ż.
czas. młotkować ndk.
przym. młotowy, młotowaty
Wiktionary
osiedle w Warszawie
SJP.pl
Zobacz też: Młociny – stacja warszawskiego metra.
Młociny – osiedle i obszar MSI w dzielnicy Bielany w Warszawie.
Młociny graniczą od północy z gminą Łomianki, od wschodu przez Wisłę z warszawską dzielnicą Białołęka, od południa z osiedlem na Wrzecionie i Lasem Bielańskim, od zachodu zaś z Wólką Węglową.
Wikipedia
przymiotnik od: Młociny
SJP.pl
wyłuskiwanie ziarna z kłosów, strąków itp. za pomocą cepów lub maszyn; młócka, młócenie, omłot
SJP.pl
maszyna rolnicza do młócenia zboża, lnu, roślina strączkowych itp.; młockarnia, młocarka, młocarnia
SJP.pl
maszyna rolnicza do młócenia zboża, lnu, roślina strączkowych itp.; młocarnia, młocarka, młockarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) maszyna rolnicza do młócenia zboża
Wiktionary
rzecz. młócenie n.
Wiktionary
dotyczący młockarza, młocki
SJP.pl
młoda kobieta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. panna młoda
(1.2) pot. o dziewczynie najmłodszej w grupie, najmłodszej siostrze
forma przymiotnika.
(2.1) ż. M., W. lp. od: młody
Wiktionary
(1.1) Ojciec poszedł poprosić młodą do tańca.
(1.2) Powiedz młodej, żeby wyprowadziła Azę.
Wiktionary
rzecz. młodzi lm m.
:: fm. młody mos.
przym. młody, młodociany
czas. młodzić
Wiktionary
(1.1) panna młoda, pani młoda, daw. oblubienica, reg. śl. niewiasta
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
niedorosłe zwierzę: szczenię, pisklę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zool. zwierzę, które jeszcze nie osiągnęło dojrzałości płciowej
forma przymiotnika.
(2.1) lp. n., lm. nmos. od: młody
Wiktionary
(1.1) Nasza królica ma młode.
(1.1) Młode świni to prosię.
Wiktionary
IPA: ˈmwɔdɛ, AS: mu̯ode
Wiktionary
rzecz. młodość ż., młodzież ż., młodzieżowość ż., młódź ż., młodzieniec m., młody m., młodnienie n.
czas. młodnieć ndk.
przym. młody, młodzieżowy, młodziutki, młodziuchny, młodziusieńki, młodziuteńki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Młodkowski – polski herb szlachecki, odmiana herbu Leliwa.
Wikipedia
młody drzewostan (nieprzekraczający wieku 20 lat); młodnik
SJP.pl
młody drzewostan (nieprzekraczający wieku 20 lat); młodniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) młody, kilkunastoletni las
Wiktionary
Młodnik (dodatkowa nazwa w j. niem. Süssenrode, dawna nazwa polska "Syserod") – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Murów.
Wikipedia
IPA: ˈmwɔdʲɲik, AS: mu̯odʹńik
Wiktionary
zob. młody.
Wiktionary
(1.1) młodniak
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w młodym wieku, w sposób dotyczący młodości, młodego wieku
Wiktionary
(1.1) Na tym zdjęciu wyglądasz młodo.
(1.1) Dziadkowie przestrzegali, żebym zbyt młodo z nałogami nie zaczynał.
Wiktionary
IPA: ˈmwɔdɔ, AS: mu̯odo
Wiktionary
przym. młody, młodziutki, młodziuchny, młodziusieńki, młodziuteńki
rzecz. młody mos., młodzieniec mos., młodzik mrz./mos./mzw.
przysł.
:: zdrobn. młodziuchno, młodziusieńko, młodziuteńko, młodziutko
Wiktionary
(1.1) za młodu
Wiktionary
taki, który nie osiągnął jeszcze dorosłości; niepełnoletni
SJP.pl
człowiek niepełnoletni, niedorosły
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który wciąż nie posiada cech dorosłości; wciąż zbyt młody
(1.2) bardzo młody
(1.3) stworzony, gdy autor był młody
(1.4) biol. w początkowym stadium rozwoju
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) praw. (kodeks pracy) osoba, która ukończyła szesnaście, a nie ukończyła osiemnastu lat
(2.2) praw. (kodeks karny) osoba, która w chwili popełnienia czynu zabronionego nie osiągnęła 21. roku życia i w chwili orzekania przed sądem pierwszej instancji nie osiągnęła 24. roku życia
Wiktionary
Młodociany – pojęcie o dwojakim znaczeniu:
Z powodu niepełnego jeszcze ukształtowania psychiki młodocianych sprawców przestępstw oraz dużej podatności na wpływy otoczenia przepis art. 54 § 1 Kodeksu karnego wprowadza dyrektywę ogólną, że wymierzając karę młodocianemu, sąd kieruje się przede wszystkim tym, aby sprawcę wychować. Z tych samych powodów, jeżeli przemawiają za tym względy wychowawcze, sąd może zastosować w stosunku do młodocianego nadzwyczajne złagodzenie kary (art. 60 § 1 KK).
Wikipedia
(1.1) W zakładzie przebywają młodociani przestępcy z terenu kilku województw.
(1.2) Ostatni spektakl nie przypadł do gustu młodocianej śląskiej widowni.
(1.3) Swe młodociane lata poeta spędził we Lwowie.
(1.4) Bentosowe osobniki młodociane są często spotykane np. w basenach pływowych.
Wiktionary
rzecz. młodość ż., młoda ż., młodsza ż., młoducha ż., młoduchna ż., młody mos., młodzian mos., młodzianek mos., młodzianka ż., młodzie nmos., młodzieniec mos., młódź ż.
:: fż. młodociana ż.
przym. młody, młodziankowy, młodziuchny, młodziusieńki, młodziuteńki, młodziutki
przysł. młodo, młodocianie, młodu
Wiktionary
(1.1) niedorosły, nieletni
(1.3) młodzieńczy
(2.2) nieletni
Wiktionary
Młodocin – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, w gminie Barcin.
Wikipedia
1. członek lub sympatyk radykalnej, patriotycznej frakcji politycznej w austro-węgierskim sejmie w drugiej połowie XIX wieku;
2. uczestnik lub sympatyk Młodych Czech, ruchu w sztuce w epoce fin de siecle, np. Alfons Mucha
SJP.pl
przedstawiciel grupy językoznawców niemieckich z końca XIX wieku, tworzących tzw. szkołę lipską, których naczelnym hasłem była teza o bezwyjątkowości praw głosowych
SJP.pl
w filozofii: przedstawiciel lewicowego nurtu heglowskiej koncepcji filozoficznej, dążący do przekształcenia filozofii w krytykę rzeczywistości, której celem byłaby przemiana świata
SJP.pl
dotyczący literatury tworzonej przez młodych, złożony z młodych literatów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzad. okryty młodymi piórami
Wiktionary
członek Ruchu Młodej Polski - ugrupowania polskiej opozycji antykomunistycznej, powstałego w 1979 roku
SJP.pl
przedstawiciel kierunku literackiego zwanego Młodą Polską
SJP.pl
dotyczący Młodej Polski (kierunek w literaturze i sztuce), właściwy Młodej Polsce
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Młodą Polską, dotyczący Młodej Polski
Wiktionary
(1.1) Często w utworach młodopolskich artystów zauważyć można również wpływy immoralizmu i odmiennego niż klasyczne spojrzenia na estetykę.
Wiktionary
ogół cech charakterystycznych dla sztuki okresu Młodej Polski
SJP.pl
Młodoszowice – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie brzeskim, w gminie Grodków.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań z 2011 roku liczba ludności we wsi Młodoszowice wynosi 381, z czego 49,9% mieszkańców stanowią kobiety, a 50,1% ludności – mężczyźni.
Wikipedia
odnoszący się do młodoturków lub ruchu zjednoczeniowego w Turcji w końcu XIX wieku
SJP.pl
członek tureckiego ruchu odrodzenia narodowego, działającego na przełomie XIX i XX wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. członek nacjonalistycznego i modernistycznego ruchu politycznego istniejącego w Turcji na przełomie XIX i XX wieku, dążącego do obalenia monarchii osmańskiej i przebudowy państwa;
Wiktionary
rzecz. młodotureckość ż., młodoturkizm mrz.
przym. młodoturecki
Wiktionary
Młodowice (w latach 1977–1981 Walterów) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Fredropol. Ma status sołectwa.
Wieś szlachecka, własność Fredrów, położona była w 1589 roku w ziemi przemyskiej województwa ruskiego.
Wikipedia
okres życia między dzieciństwem a dojrzałością
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co młode; cecha tego, kto jest młody
(1.2) okres życia pomiędzy dzieciństwem a dorosłością
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Babcia bardzo lubiła opowiadać historie z czasów swojej młodości.
Wiktionary
IPA: ˈmwɔdɔɕt͡ɕ, AS: mu̯odość
Wiktionary
rzecz. młodzieżówka ż., młodociany mos., młody mos., młodzież ż., młodzieniec m., młode n., młodsza ż., młódka ż.
czas. odmłodzić, młodnieć ndk.
przym. młody, młodziutki, młodziuchny, młodziusieńki, młodziuteńki, młodociany
przysł. młodo
Wiktionary
przestarzale: pan młody, nowożeniec
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przestarzale: pan młody, nowożeniec
SJP.pl
zawarcie związku małżeńskiego w młodym wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. pokojówka
forma przymiotnika|rodzaj=żeński.
(2.1) ż. stopnia wyższego od: młody
Wiktionary
przym. młody, młodociany
rzecz. młodociany mos., młodość ż., młody mos.
Wiktionary
bycie młodszym od kogoś lub czegoś innego
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: młody
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wojsk. polit. niższego stopnia
(1.2) niższy w hierarchii
(1.3) mniejszy wiekiem
forma przymiotnika.
(2.1) m. stopnia wyższego od: młody
Wiktionary
(1.3) Dałem młodszemu bratu wieczne pióro.
(2.1) Dobre w tym jest to, że przez całe życie będę młodszy niż Mick Jagger.
Wiktionary
mający niewiele lat, niedojrzały
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się w okresie między dzieciństwem a dorosłością
(1.2) niedawno wyrosły
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. zob. pan młody.
(2.2) pot. lekcew. o osobie młodszej od pozostałych
Wiktionary
(1.1) Rodzice powiedzieli, że jestem za młody, żeby pójść na ten film.
(1.1) W szpitalu opiekowała się mną młoda pielęgniarka.
(1.1) Na koncercie grało wielu młodych artystów.
(1.2) Wiewiórka żywi się nasionami, orzechami i młodymi pędami drzew.
(2.2) Młody, skocz po kolę!
Wiktionary
IPA: ˈmwɔdɨ, AS: mu̯ody
Wiktionary
rzecz. młodzianka ż., młodzianek mos., młoda ż., młodnik m., młodość ż., młodzian m., młodzieniaszek m., młodzieniec m., młodzież ż., młodzieżówka ż., młodzik m., młode n., młodzi mos., młodsza ż., młódź ż., młodociany mos., młódka ż.
czas. odmłodzić, młodzić, młodnieć ndk., odmłodnieć dk.
przym. młodociany, młodzieńczy, młodzieżowy, młodziutki, młodziuchny, młodziuteńki, młodziusieńki
przysł. młodo, młodzieńczo, młodzieżowo
Wiktionary
(1.1) młodociany, niedojrzały, nieletni
(1.2) świeży
(2.1) pan młody
Wiktionary
Młodynin (nazwa historyczna: Młodynin Mały) – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie mławskim, w gminie Szydłowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
skrót od: młodzieżowy
SJP.pl
1. młodzi ludzie, młodzież;
2. potocznie: kobieta i mężczyzna w dniu swojego ślubu; nowożeńcy;
3. potocznie: młode małżeństwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. młoda para
(1.2) pot. najmłodsi w grupie, w rodzinie
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D., C., Ms. i W. lp. od: młódź
forma przymiotnika.
(3.1) mos. M., W. lm. od: młody
forma czasownika.
(4.1) 3 os. lp. ter. od: młodzić
Wiktionary
Młodzi – debiutancki album studyjny polskiej grupy muzycznej Dr Misio. Wydany 26 marca 2013 roku nakładem wytwórni płytowej Universal Music Polska. Nagrania dotarły do 31. miejsca zestawienia OLiS.
Lider zespołu, Arkadiusz Jakubik w rozmowie z Marią Szabłowską w programie Muzyczna Jedynka w Radiowej Jedynce powiedział:
Wikipedia
(1.1) Po ceremonii młodzi od razu wyruszyli w podróż poślubną.
(1.2) My ugotowaliśmy, niech młodzi się biorą za zmywanie.
Wiktionary
rzecz. młodzieniec mos., młody mos., młoda ż., młodzik mos.
przym. młody, młodziuchny, młodziusieńki, młodziuteńki, młodziutki
przysł. młodo
czas. młodzić
Wiktionary
(1.1) młoda para, państwo młodzi
Wiktionary
1. młody mężczyzna, zwykle niedoświadczony życiowo; młodzik, gołowąs;
2. w łowiectwie: młode zwierzę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba lub zwierzę o młodym wyglądzie
Wiktionary
dawniej: młodzieniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. młody mężczyzna
Wiktionary
rzecz. młodzianka ż.
:: zdrobn. młodzianek mos.
przym. młodziankowy, młody, młodziuchny, młodziusieńki, młodziuteńki, młodziutki, młodociany
Wiktionary
(1.1) młodzieniec
Wiktionary
przestarzałe zdrobnienie od: młodzian; młodzik, młodziak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. zdrobn. od młodzian
(1.2) książk. młody mężczyzna, chłopak
(1.3) kult. rel. każde z niemowląt zabitch przez siepaczy Heroda
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: młodzianka
Wiktionary
(1.3) Za króla Heroda wymordowano młodzianków w Judei.
Wiktionary
rzecz. młody mos., młodzian mos., młodzież ż.
:: fż. młodzianka ż.
przym. młody, młodociany
przysł. młodo
Wiktionary
(1.3) niewiniątko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. młoda dziewczyna
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: młodzianek
Wiktionary
rzecz. młoda ż., młody mos., młodzian mos., młodzianek mos., młodzież ż.
:: fm. młodzian mos.
przym. młody, młodociany
przysł. młodo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
w sporcie: zawodniczka młodsza od juniorki; kadetka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. młoda kobieta
(1.2) sport. zawodniczka młodsza niż juniorka
Wiktionary
rzecz. młodzik mzw./mos./mrz.
Wiktionary
regionalnie: drożdże
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Poznań,Biskupizna,Kujawy,Krajna,Grudziądz,Działdowo,Zbijewo,Kalisz. drożdże
Wiktionary
przym. młodziowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. niemowlę
Wiktionary
IPA: ˈmwɔd͡ʑɛt͡s, AS: mu̯oʒ́ec
Wiktionary
(1.1) stpol. młodzieniec
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: młodo
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Młodziejów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie świdnickim, w gminie Piaski.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Piaski. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 60 mieszkańców.
Wikipedia
dorastający chłopiec; młodzik; wyrostek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. przest. kilkunastoletni chłopak
Wiktionary
Młodzieniaszek – część miasta Pabianice w województwie łódzkim, w powiecie pabianickim, do końca 1921 samodzielna miejscowość. Leży na wschodzie miasta, wzdłuż ulicy Skargi.
Wikipedia
(1.1) Powiedz młodzieniaszkowi, że tu nie ma służących, każdy po sobie myje kubek.
(1.1) Nie wpuszczamy gołobrodych młodzieniaszków.
Wiktionary
rzecz. młodzieniec m., młody mos.
czas. młodzić ndk.
przym. młody, młodziuchny, młodziusieńki, młodziuteńki, młodziutki
Wiktionary
(1.1) młodzieniec, młodzik, wyrostek, chłopak, gołowąs
Wiktionary
dorastający chłopiec; młodzik; wyrostek
SJP.pl
młody mężczyzna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. młody mężczyzna
(1.2) stpol. niemowlę
Wiktionary
IPA: mwɔˈd͡ʑɛ̇̃ɲɛt͡s, AS: mu̯oʒ́ė̃ńec
Wiktionary
rzecz. młodnik m., młodość ż., młodzian m., młodzież ż., młodzieżówka ż., młodzik m., młode n., młodzi mos., młody m., młodzieńczość ż., młodnienie n., odmłodnienie n., odmłodzenie n., odmładzanie n., młodzieżowość ż.
:: zdrobn. młodzieniaszek m.
czas. młodnieć ndk., odmłodnieć dk., odmładzać ndk., odmłodzić dk.
przym. młody, młodociany, młodzieńczy, młodzieżowy, młodziutki, młodziuchny, młodziuteńki, młodziusieńki
przysł. młodo, młodzieńczo, młodzieżowo
Wiktionary
(1.1) młodzian, młodzik, młodzieniaszek, młodziak, młokos, gołowąs, kawaler; daw. junak
(1.2) młodziec
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Młodzieszyn – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim, w gminie Młodzieszyn. Ma status sołectwa.
Wieś królewska położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie gąbińskim ziemi gostynińskiej województwa rawskiego.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Młodzieszyn. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
Młodzieszynek – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim, w gminie Młodzieszyn. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Młodzieszyn
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób młodzieńczy
Wiktionary
przym. młody, młodzieńczy, młodziuchny, młodziusieńki, młodziuteńki, młodziutki
rzecz. młody mos., młodzieniec mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wiek młodzieńczy
Wiktionary
rzecz. młodzieniec mos.
przym. młodzieńczy
Wiktionary
1. właściwy młodzieńcowi, charakterystyczny dla młodych ludzi;
2. będący młodzieńcem;
3. o roślinach: świeżo wyrosły, niedojrzały
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy młodym ludziom
(1.2) pochodzący z okresu czyjejś młodości
Wiktionary
(1.1) Bunt młodzieńczy jest charakterystyczny dla okresu dorastania.
Wiktionary
IPA: mwɔˈd͡ʑɛ̇̃j̃n͇t͡ʃɨ, AS: mu̯oʒ́ė̃ĩ ̯ṇčy
Wiktionary
rzecz. młody mos., młodzieniec m., młodzieńczość ż.
przysł. młodzieńczo
przym. młody, młodziutki, młodziuchny, młodziusieńki, młodziuteńki
Wiktionary
młodzi ludzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) młodzi ludzie
Wiktionary
Na
Wikipedia
(1.1) Warszawska młodzież bawiła się na koncercie znanego zespołu.
(1.1) Marsz zorganizowany przez mińską młodzież przebiegał pod hasłem „Miłości, wolności, zmian”.
(1.1) Młodzież w Jarosławiu jest na ogół grzeczna, ale, jak wszędzie, zdarzają się wyjątki.
Wiktionary
IPA: ˈmwɔd͡ʑɛʃ, AS: mu̯oʒ́eš
Wiktionary
przym. młodzieżowy, młody, młodziutki, młodziuchny, młodziusieńki, młodziuteńki
przysł. młodzieżowo
rzecz. młodzianka ż., młodzianek mos., młody mos., młode n., młodość ż., młodzieżówka ż., młodzieżowość ż., młodzieniec mos., młódź ż.
Wiktionary
(1.1) młodociani
Wiktionary
członek organizacji młodzieżowej; działacz młodzieżowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) typowy dla młodzieży
(1.2) przeznaczony dla młodzieży
Wiktionary
(1.1) Mój dziadek nie lubi młodzieżowego stylu.
(1.2) Ubrania młodzieżowe są tam dalej.
Wiktionary
IPA: ˌmwɔd͡ʑɛˈʒɔvɨ, AS: mu̯oʒ́ežovy
Wiktionary
przysł. młodzieżowo
rzecz. młody mos., młodzież ż., młodzieżówka ż., młodzieżowiec m., młodzieżówa ż., młode n., młodzieżowość ż., młodzieniec mos.
przym. młody, młodziutki, młodziuchny, młodziusieńki, młodziuteńki
Wiktionary
1. kobieta pozująca na nastolatkę;
2. kobieta sympatyzująca z młodzieżą, przebywająca z nią
SJP.pl
1. ogół młodych ludzi w jakiejś organizacji;
2. ironicznie: staruszka ubierająca się młodzieżowo;
3. kadra sportowa z zawodnikami w wieku od 21 do 23 lat;
4. potocznie: powieść młodzieżowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. część jakiejś organizacji zrzeszająca osoby młode
(1.2) sport. reprezentacja jakiegoś kraju skupiająca zawodników w wieku 21-23 lata
(1.3) pot. dojrzała kobieta zachowująca się i ubierająca młodzieżowo
(1.4) hand. ogół produktów przeznaczonych dla młodzieży
Wiktionary
Młodzieżówka – popularne określenie stowarzyszeń młodzieżowych współpracujących z partiami politycznymi o podobnych celach. Najczęściej ta współpraca ma charakter instytucjonalny, tzn. w statucie partii i w statucie organizacji jest zapis mówiący o współpracy (np. o wybieraniu do władz partii określonej liczby przedstawicieli „młodzieżówki”).
Wikipedia
(1.1) Pół roku trwały przygotowania do pierwszego kongresu zjednoczonych młodzieżówek działających do niedawna przy Sojuszu Lewicy Demokratycznej.
(1.2) Zagrali dla innego państwa w młodzieżówce i chcą wrócić do ojczyzny, aby występować w jej reprezentacji seniorów.
Wiktionary
rzecz. młodzieniec mos., młody mos., młodzież ż., młodość ż.
przym. młodzieżowy, młody, młodziuchny, młodziusieńki, młodziuteńki, młodziutki
przysł. młodzieżowo, młodo
Wiktionary
1. młody mężczyzna, zwykle niedoświadczony życiowo; młodziak;
2. w sporcie: zawodnik młodszy od juniora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. gołowąs, chłopak
(1.2) sport. zawodnik młodszy niż junior
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. młode zwierzę
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(3.1) przen. gwara. księżyc w nowiu
Wiktionary
Młodzik – męski stopień harcerski obecny w polskim harcerstwie od początków ruchu. W ZHP, ZHR i SH jest to pierwszy w kolejności stopień harcerski chłopców, zdobywany w metodyce harcerskiej przed wywiadowcą.
Wikipedia
(1.1) Przed sklepem stało dwóch młodzików z rowerami i wędkami.
(1.2) Trener nie weźmie Bartka na zgrupowanie młodzików do Ustronia.
(2.1) Podgryzając tatę lwa i mamę lwicę, młodziki w chorzowskim zoo przygotowują się do dorosłego życia.
Wiktionary
rzecz. młodzi mos., młodzizna ż., młody mos., młodzieniec mos.
:: fż. młodziczka ż.
przym. młody, młodziuchny, młodziusieńki, młodziuteńki, młodziutki
przysł. młodo
czas. odmłodzić
Wiktionary
(1.1) młodzieniec, młodzieniaszek, wyrostek, chłopak, nastolatek, gołowąs, gołobrody
Wiktionary
przypominający wyglądem lub zachowaniem dorastającego chłopca; młokosowaty
SJP.pl
Młodzikowo – osada w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie średzkim, w gminie Krzykosy.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Do rejestru zabytków wpisane są: szkoła z pierwszej dekady XX wieku oraz zespół dworski z dworem z 1906 oraz parkiem krajobrazowym z końca XIX wieku.
Wikipedia
Młodzikówko – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie średzkim, w gminie Krzykosy.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: młody
Wiktionary
IPA: mwɔˈd͡ʑuxnɨ, AS: mu̯oʒ́uχny
Wiktionary
rzecz. młody mos., młodnik m., młodość ż., młodzian m., młodzieniaszek m., młodzieniec m., młodzież ż., młodzieżówka ż., młodzik m., młode n., młodzi mos., młodociany mos.
czas. młodnieć ndk., odmłodnieć dk.
przym. młody, młodociany, młodzieńczy, młodzieżowy, młodziutki, młodziuteńki, młodziusieńki
przysł. młodo, młodzieńczo, młodzieżowo
Wiktionary
zdrobnienie od: młody
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: młody
Wiktionary
IPA: ˌmwɔd͡ʑüˈɕɛ̇̃ɲci, AS: mu̯oʒ́üśė̃ńḱi
Wiktionary
rzecz. młody mos., młodnik m., młodość ż., młodzian m., młodzieniaszek m., młodzieniec m., młodzież ż., młodzieżówka ż., młodzik m., młode n., młodzi mos., młodociany mos.
czas. młodnieć ndk., odmłodnieć dk.
przym. młody, młodociany, młodzieńczy, młodzieżowy, młodziutki, młodziuchny, młodziuteńki
przysł. młodo, młodzieńczo, młodzieżowo
Wiktionary
zdrobnienie od: młody
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: młody
Wiktionary
(1.1) Po spotkaniu podeszła do nas pewna Ania, młodziuteńka adeptka pióra, zarzucając Andrzejowi plagiat.
Wiktionary
IPA: ˌmwɔd͡ʑuˈtɛ̃ɲci, AS: mu̯oʒ́utẽńḱi
Wiktionary
rzecz. młody mos., młodnik m., młodość ż., młodzian m., młodzieniaszek m., młodzieniec m., młodzież ż., młodzieżówka ż., młodzik m., młode n., młodzi mos., młodociany mos.
czas. młodnieć ndk., odmłodnieć dk.
przym. młody, młodociany, młodzieńczy, młodzieżowy, młodziutki, młodziuchny, młodziusieńki
przysł. młodo, młodzieńczo, młodzieżowo
Wiktionary
zdrobnienie od: młody
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. bardzo młody
Wiktionary
(1.1) Dawno, dawno temu przejście było miejscem spotkań zakochanych - młodziutkiej kasztelanki oporowskiej i przeora zakonu paulinów.
Wiktionary
IPA: mwɔˈd͡ʑutʲci, AS: mu̯oʒ́utʹḱi
Wiktionary
rzecz. młodociany mos., młodnik mrz., młodość ż., młodzian mos., młodzieniaszek mos., młodzieniec mos., młodzież ż., młodzieżówka ż., młodzik mos., młode n., młodzi lm. mos., młody mos.
czas. młodnieć ndk., odmłodnieć dk.
przym. młody, młodociany, młodzieńczy, młodzieżowy, młodziuchny, młodziuteńki, młodziusieńki
przysł. młodo, młodzieńczo, młodzieżowo
Wiktionary
(1.1) młody
Wiktionary
zdrobnienie od: młody
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: młody
Wiktionary
(1.1) - Dziedziczka, nie powiem, litościwa była pani, choć młodziuśka.
Wiktionary
IPA: mwɔˈd͡ʑüɕci, AS: mu̯oʒ́üśḱi
Wiktionary
pierwszy pokarm wydzielany przez gruczoły mleczne u kobiet i samic ssaków; siara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) fizj. pierwszy pokarm wydzielany przez gruczoły sutkowe ssaków zaraz po wydaniu potomka na świat;
Wiktionary
(1.1) Właściwością młodziwa jest dostarczanie biernej odporności oseskowi.
(1.1) Na wsi, gdzie często jest młodziwo ze świeżo ocielonych krów, młodziwo takie wybornie może zastąpić jaja (…).
Wiktionary
(1.1) siara
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. młodzież
Wiktionary
rzecz. młodzik mzw./mos./mrz.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) przest. odmładzać
czasownik zwrotny młodzić się
(2.1) być młodym
Wiktionary
(1.1) Nowy już miesiąc na niebie się młodził, / Odkąd my zeszli z gór w porzeczne drogi, / A nigdy żóraw tak pilno nie brodził / Przez trzęsawiska, przez mokre rozłogi.
Wiktionary
rzecz. młodzieniaszek mos., młoda ż., młody mos., młodzi lm nm., młódź ż.
przym. młody
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Młogoszyn – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie kutnowskim, w gminie Krzyżanów.
Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 702.
Prywatna wieś szlachecka "Młogosino" położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie orłowskim województwa łęczyckiego.
Wikipedia
lekceważąco: młodzieniec, dorastający chłopiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) lekcew. o dorastającym chłopcu
Wiktionary
(1.1) Zabierzemy ze sobą tego młokosa, niech też pooddycha świeżym górskim powietrzem.
Wiktionary
rzecz. młokosowatość ż.
:: zdrobn. młokosik m.
przym. młokosowaty
Wiktionary
(1.1) gołowąs, młodziak, szczaw, szczawik, wyrostek, chłopaczysko; gw. Śląsk Cieszyński mlyczok
Wiktionary
zdrobnienie od: młokos
SJP.pl
przypominający wyglądem lub zachowaniem dorastającego chłopca; młodzikowaty
SJP.pl
1. narzędzie
2. wulgarnie o kimś nierozgarniętym
3. przyrząd sportowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. duży, ciężki młotek
(1.2) hutn. maszyna do plastycznyastycznej obróbki metali;
(1.3) techn. maszyna do rozbijania betonu lub nawierzchni drogi;
(1.4) sport. metalowa kula z rączką służąca do rzutów w konkurencji rzut młotem
(1.5) sport. dyscyplina sportowa polegająca na rzucaniu na odległość metalowej kuli
(1.6) pot. ktoś lub coś zwalczające negatywną rzecz lub zjawisko
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) icht. gatunek rekina o spłaszczonej głowie
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(3.1) przen. pogard. ktoś nieobyty lub nierozgarnięty
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Młotowy zwykł używać młota o tępym obuchu.
(1.2) W zależności od temperatury kształtowania materiału rozróżnia się młoty do obróbki plastycznyastycznej na gorąco oraz do obróbki na zimno.
(1.3) Do lżejszych prac używa się młotów z udarem pneumatycznym, w których źródłem napędu jest silnik spalinowy lub elektryczny.
(1.4) Miotacz zakręcił się i młot poszybował w górę z impetem.
(1.5) Polka ustanowiła kolejny rekord w młocie kobiet.
(1.6) Dyrektor posłał swoją panią rzecznik, która jest prawdziwym młotem na dziennikarzy.
(2.1) Do diety młota należą również krewetki, kraby i wąsonogi.
(3.1) Podwieź tego młota na przystanek, żeby się nie zgubił.
Wiktionary
IPA: mwɔt, AS: mu̯ot
Wiktionary
rzecz. młociarz mos., młotowy mos., młotowanie n., młotownia ż.
:: zdrobn. młotek mrz., młoteczek mrz.
czas. młotkować ndk.
przym. młotowy, młotowaty
Wiktionary
(1.5) rzut młotem
(2.1) głowomłot pospolity, ryba młot, rekin młot
(3.1) tuman, jełop, młotek, głupek
Wiktionary
1. zdrobnienie od: młotek
2. jedna z trzech kosteczek słuchowych w uchu środkowym ssaków
3. styk ruchomy przerywacza w obwodzie elektrycznym
4. część niektórych instrumentów muzycznych uderzająca w struny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: młotek
(1.2) mały młotek
(1.3) anat. jedna z trzech kosteczek słuchowych w uchu środkowym
(1.4) muz. element mechanizmu fortepianu i pianina, który uderza w strunę
Wiktionary
Mł
Wikipedia
(1.2) Nie wbijesz tak dużego gwoździa takim małym młoteczkiem.
(1.3) Pęknięcie rękojeści młoteczka to rzadkie urazowe uszkodzenie ucha środkowego.
Wiktionary
IPA: mwɔˈtɛt͡ʃɛk, AS: mu̯oteček
Wiktionary
rzecz. młot m., młotek m., młotkowanie n., młociarz mos., młociarka ż.
czas. młotkować ndk.
przym. młoteczkowy
Wiktionary
(1.3) malleus
Wiktionary
Młoteczno – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie braniewskim, w gminie Braniewo przy drodze krajowej nr.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
W Młotecznie stacjonowała strażnica WOP.
Wikipedia
1. narzędzie z obuchem na trzonku do przybijania, wbijania lub kucia;
2. potocznie: osoba nieobyta lub tępa; młot;
3. ruchoma część urządzenia lub mechanizmu;
4. przyrząd do gry w krokieta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. narzędzie służące do uderzania, najczęściej do przybijania gwoździ
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. człowiek głupi, głupek
Wiktionary
Młotek – jedno z najstarszych narzędzi używanych przez człowieka, służące do uderzania w materiał w celu jego obróbki, do uderzania w inne narzędzie (na przykład dłuto, przecinak, wybijak, punktak) lub do wbijania gwoździ, klinów i tym podobnych elementów. Działa na zasadzie gromadzenia energii kinetycznej w ciężkim obuchu podczas stosunkowo długiego zamachu, a następnie przekazania jej w krótkim czasie uderzonemu obiektowi.
Wikipedia
(1.1) Żeby przybić te gwoździe, potrzebujemy młotka.
(2.1) Chyba nie traktujesz poważnie tego, co mówi ten młotek.
Wiktionary
IPA: ˈmwɔtɛk, AS: mu̯otek
Wiktionary
rzecz. młotkowanie n., młotkowy m.
:: zdrobn. młoteczek m.
:: zgrub. młot m.
czas. młotkować ndk.
przym. młotkowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk motek
(2.1) głupiec, głupek, idiota
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|młotkować.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌmwɔtkɔˈvãɲɛ, AS: mu̯otkovãńe
Wiktionary
czas. młotkować
rzecz. młoteczek mrz., młotek mos./mrz.
Wiktionary
obrabiać kamień, stal; młotować
SJP.pl
czasownik
(1.1) obrabiać coś uderzając młotkiem
Wiktionary
(1.1) Dziś od rana młotkujemy pokład statku z rdzy.
Wiktionary
IPA: mwɔtˈkɔvat͡ɕ, AS: mu̯otkovać
Wiktionary
rzecz. młot m., młotek m., młoteczek m., młotkowy m., młotkarz m., młociarz m., młociarka ż., młotkowanie n., młotowate nmos.
czas. młoteczkować
przym. młotkowy, młotkowaty, młotowaty
Wiktionary
(1.1) kuć (o metalu), groszkować (o powierzchni kamienia)
Wiktionary
Młotkowice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Ruda Maleniecka. Ma status sołectwa.
Prywatna wieś szlachecka, założona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie opoczyńskim województwa sandomierskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
maszyna kuźnicza wielobijakowa; kowarka
SJP.pl
Młotkowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie pilskim, w gminie Wysoka.
We dworze, zbudowanym w latach 1856-59, do końca lat siedemdziesiątych minionego stulecia mieściła siedziba PGR-u. Później popadał on w ruinę przez kilkanaście lat. Jednakże nowi właściciele (od 1993 roku) przywrócili mu dawną świetność. Do dworu prowadzi aleja lipowa, wpisana do księgi obiektów chronionych.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. związany z młotkiem, powstały wskutek uderzania młotkiem;
2. składający się z mechanicznie poruszanego młotka lub młotków, np. mechanizm młotkowy;
3. służący do młotkowania, obrabiania młotkiem
SJP.pl
Młotkówko – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie pilskim, w gminie Wyrzysk.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.
Wikipedia
robotnik posługujący się w pracy młotem
SJP.pl
młotogłów wielkogłowy - gatunek nietoperza z rodziny rudawkowatych; wielkogłów
SJP.pl
rodzina ryb z rzędu rekinokształtnych o głowie przypominającej młot
SJP.pl
Młotowate (Sphyrnidae) – rodzina ryb chrzęstnoszkieletowych zaliczana do rzędu żarłaczokształtnych (Carcharhiniformes). Większe osobniki trzech gatunków – głowomłot tropikalny ("Sphyrna lewini"), głowomłot olbrzymi ("Sphyrna mokarran") i głowomłot pospolity ("Sphyrna zygaena") mogą być niebezpieczne. Do 2013 roku odnotowano około 35 przypadków ataków na ludzi (zaledwie raz ze skutkiem śmiertelnym), w większości sprowokowanych. Za większość ataków odpowiadał głowomłot pospolity.
Wikipedia
1. podobny do młota, przypominający młot
2. o cechach młotowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
obrabiać kamien; młotkować
SJP.pl
elektronarzędzie do wiercenia otworów w twardym betonie lub kamieniu
SJP.pl
Młotowiertarka (młot obrotowo-udarowy) – elektronarzędzie przeznaczone głównie do wiercenia otworów w betonie, kamieniu, marmurze itp. Młotowiertarki o większej masie nazywane są także młotami obrotowo-udarowymi.
Wikipedia
łuska zgorzeliny odpadająca podczas kucia rozżarzonego metalu
SJP.pl
dział huty, w którym pracują młoty mechaniczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział huty, w którym za pomocą młotów formuje się metale
Wiktionary
rzecz. młot mzw./mos./mrz., młociarz mos., młociarka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: młot
SJP.pl
1. zakład mielący zboże na mąkę;
2. urządzenie rozdrabniające
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) budynek, w którym zboże miele się na mąkę
(1.2) maszyna do rozdrabniania lub miażdżenia twardych materiałów
(1.3) pot. przen. nawał pracy, spraw do załatwienia; zamieszanie spowodowane tym nawałem
(1.4) sport. formacja zawodników w rugby
(1.5) kib. miejsce lub sektor na stadionie, gdzie zbierają się najbardziej aktywni kibice
(1.6) daw. gwara. więz. więzienie
(1.7) pot. kłopoty
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Młyn stał nisko, szczyty jego dachów były na poziomie wody.
(1.3) Ale mieliśmy dziś młyn w pracy.
(1.6) – Wiadomo! Przez niego, pętaka, sześć miesięcy młyna otrzymam.
Wiktionary
IPA: mwɨ̃n, AS: mu̯ỹn
Wiktionary
rzecz. młynarz m., młynarka ż., młynarczyk m., młynareczka ż., miał m., młynarstwo n., młynówka ż.
:: zdrobn. młynek m.
czas. mleć, mielić, przemielić, przemleć
przym. młyński, młynowy, młynarski, młynkowy
Wiktionary
(1.2) kruszarka, rozdrabniarka
(1.6) mykwa, potrzask
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
czeladnik, pomocnik młynarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pomocnik, czeladnik młynarski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. młyn mrz., młynarek mzw., młynarz mos., młynek mrz.
przym. młynarski, młynkowy, młyński
Wiktionary
zdrobnienie od: młynarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: młynarka
Wiktionary
IPA: ˌmwɨ̃naˈrɛt͡ʃka, AS: mu̯ỹnarečka
Wiktionary
rzecz. młynarek mzw., młyn mrz., młynek mrz., młynarka ż., młynarzówna ż., młynarstwo n., młynarz mos.
przym. młyński, młynkowy, młynarski
Wiktionary
chrząszcz z rodziny mącznikowatych, którego larwy żywią się mąką i otrębami; mącznik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ent. nazwa systematyczna|Tenebrio molitor|Linnaeus|ref=tak., pospolity chrząszcz z rodziny czarnuchowatych, żerujący w magazynach zboża i mąki;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: młynarka ż.
Wiktionary
(1.1) Dorosły młynarek żyje około miesiąca.
Wiktionary
rzecz. młyn mrz., młynek mrz., młynarz mos., młynarka ż., młynarczyk mos., młynareczka ż., miał mrz., młynarstwo n., młynówka ż., mełcie n.
czas. mleć ndk., zemleć dk., mielić ndk., zmielić dk., przemielić dk., przemielać ndk., przemleć dk., przemielać ndk.
przym. młyński, młynowy, młynarski, młynkowy
Wiktionary
(1.1) mącznik młynarek, mącznik
Wiktionary
potocznie: waluta wprowadzana do obiegu w Generalnym Gubernatorstwie (1939-1945) przez Bank Emisyjny w Polsce (od nazwiska prezesa Banku, F. Młynarskiego)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która miele mąkę w młynie
(1.2) pot. zajęcie młynarza
(1.3) pot. hist. monet. polski banknot w czasie okupacji niemieckiej;
(1.4) daw. lub gwara. ornit. pliszka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: mwɨ̃ˈnarka, AS: mu̯ỹnarka
Wiktionary
rzecz. młyn m., młynek m., młynarzowa ż., młynarzówna ż., młynarstwo n.
:: fm. młynarz m.
:: zdrobn. młynareczka ż.
przym. młynarski, młynarzyć/młynarzować
Wiktionary
1. związany z młynarstwem, młynarzem;
2. przymiotnik od: Młynary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z młynarstwem albo młynarzem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. młynarek mzw., Młynary nmos., młynarstwo n., młynarz mos., młynarka ż., młynarczyk mos., młynareczka ż., młynarzowa ż., młynarzówna ż., młyn mrz., młynek mrz., młyneczek mrz., młynarzenie n., młynówka ż., młyniec m.
czas. młynarzyć, młynarzować
przym. młyński, młynowy, młynkowy, młynarzowy
Wiktionary
Młynarstwo – przerób ziarna zbóż na mąkę, kaszę, makarony i inne produkty spożywcze metodami prymitywnymi oraz przemysłowymi w zakładach młynarskich (młyny zbożowe, kaszarnie).
Wikipedia
1. miasto w Polsce;
2. nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Młynary ( Mühlhausen) – miasto w północnej Polsce, w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie elbląskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Młynary.
Pod względem historycznym Młynary leżą w Prusach Górnych, na terenie dawnej Pogezanii. Miasto posiada dobre połączenie drogowe z Elblągiem (DW509), Olsztynem, Pasłękiem (DW505), Braniewem, a także kolejowe z Elblągiem i Braniewem.
Wikipedia
(1.1) Młynary i Sępopol leżą w województwie warmińsko-mazurskim.
Wiktionary
IPA: mwɨ̃ˈnarɨ, AS: mu̯ỹnary
Wiktionary
rzecz. Młynarzanin mos., Młynarzanka ż.
przym. młynarski
Wiktionary
1. właściciel lub pracownik zakładu, w którym miele się mąkę;
2. osoba obsługująca młyn - maszynę do rozdrabniania lub miażdżenia twardych materiałów;
3. potocznie: jeden z zawodników młyna w rugby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek, który miele mąkę w młynie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Będąc młynarzem, dziadek całymi dniami mełł zboże.
Wiktionary
IPA: ˈmwɨ̃naʃ, AS: mu̯ỹnaš
Wiktionary
rzecz. młyn mrz., młynek mrz., młynarzowa ż., młynarzówna ż., młynareczka ż., młynarstwo n., młynarczyk mos.
:: fż. młynarka ż.
czas. młynarzyć ndk., młynarzować ndk.
przym. młynarski, młyński, młynkowy
Wiktionary
mieszkaniec Młynar (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Młynar (miasta w Polsce)
SJP.pl
żona młynarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żona młynarza
Wiktionary
(1.1) Ponoć babka Jadwiga, młynarzowa z Brzeziny, umiała nadzwyczaj pięknie haftować […]
(1.1) Był tam młyn i młynarz z młynarzową, byli biedni parobcy, był Cherubin, który rwał obcęgami zęby.
Wiktionary
rzecz. młynarka ż., młyn m., młynek m., młynarstwo n., młynarz m., młynarzówna ż.
przym. młynarski, młynkowy
Wiktionary
zajmować się przerobem ziarna zbóż na mąkę, kaszę i inne produkty; być młynarzem
SJP.pl
dawniej: córka młynarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) córka młynarza
Wiktionary
IPA: ˌmwɨ̃naˈʒuvna, AS: mu̯ỹnažuvna
Wiktionary
rzecz. młynarzowa ż., młynarz mos., młynarka ż., młynareczka ż., młyn m., młynek m., młynarstwo n.
przym. młyński, młynkowy, młynarski
Wiktionary
zdrobnienie od: młynek
SJP.pl
1. urządzenie do mielenia;
2. gra planszowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: młyn
(1.2) kulin. urządzenie do mielenia produktów spożywczych, np. pieprzu lub kawy
(1.3) mały młyn
(1.4) gra planszowa przeznaczona dla dwóch osób
(1.5) przest. młyniec
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Machina parowa przecież nie młynek do kawy, to wielka machina (…)
(1.3) (…) las swój miał, chałupę kiej dwór i młynek nad strugą.
(1.5) (…) ojciec Piotrusia za ręce chwycił i siarczystego młynka z nim wywinął.
Wiktionary
IPA: ˈmwɨ̃nɛk, AS: mu̯ỹnek
Wiktionary
rzecz. młynarek mzw., młynarzowa ż., młyn m., młynarz m., młynarka ż., młynarczyk m., młynareczka ż., miał m., młynarstwo n., młynarzówna ż.
czas. mleć, mielić, przemielić, przemleć
przym. młynkowy, młyński, młynowy, młynarski
Wiktionary
mikser kuchenny zaopatrzony w młynek; młynkomikser
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. szybki ruch wokół osi, nagły obrót;
2. w fechtunku: cios poprzedzony takim ruchem broni
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zgrubienie od: młyn
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mikser kuchenny zaopatrzony w młynek; młynek-mikser
SJP.pl
→ młynek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z młynkiem, dotyczący młynka
Wiktionary
rzecz. młynarek mzw., młynarstwo n., młynarz mos., młynarka ż., młynarczyk mos., młynareczka ż., młynarzowa ż., młynarzówna ż., młyn mrz., młynek mrz., młyneczek mrz., młynarzenie n., młynówka ż., młyniec m.
czas. młynarzyć, młynarzować
przym. młyński, młynowy, młynarzowy, młynarski
Wiktionary
podatek nakładany na właścicieli młynów; młynowe
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Młynowiec (dawniej Mühlbach) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Stronie Śląskie, w Górach Bialskich.
Wikipedia
zakład produkujący nawozy sztuczne
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dotyczący młyna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z młynem, dotyczący młynu; używany we młynie
Wiktionary
rzecz. młynarek mzw., młynarzówna ż., młyn mrz., młynek mrz., młynarz mos., młynarka ż., młynarczyk mos., młynareczka ż., miał m., młynarstwo n., młynówka ż.
czas. mleć, mielić, przemielić, przemleć
przym. młynowy, młynarski, młynkowy
Wiktionary
dotyczący młyna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|młócić.
Wiktionary
Młocka, młócenie, omłocka, omłot, młócka – oddzielanie ziarna od słomy (wyłuskiwanie ziarna z kłosów, również ze strąków itp.), także plew i zgonin, za pomocą cepów lub maszyn.
Wikipedia
rzecz. młocarka ż., młocarnia ż., młockarnia ż., młocarz mos., młockarz mos., młocek mos.
czas. młócić, rzad. młocić
przym. młockarski
Wiktionary
(1.1) młocka, młócka, omłocka, omłot
Wiktionary
1. wyłuskiwać ziarna z kłosów, strąków, łuszczyn itp. za pomocą cepów lub maszyn;
2. uderzać w coś szybko, miarowo;
3. bić kogoś z całej siły;
4. powtarzać ciągle to samo;
5. jeść prędko, żarłocznie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wymłócić)
(1.1) roln. łuskać ziarna z kłosów, strąków używając do tego cepów lub maszyn
(1.2) pot. uderzać w coś miarowo
(1.3) pot. także przen. bić kogoś bardzo mocno
(1.4) pot. ciągle powtarzać to samo
(1.5) pot. szybko, łapczywie jeść
czasownik zwrotny niedokonany młócić się
(2.1) pot. okładać się, bić się
Wiktionary
(1.1) Gospodarz młóci zboże od samego rana.
(1.3) Polacy młócą Niemców niemiłosiernie, już jest 13:3.
(2.1) Jakieś pierwszaki młócą się za szkołą.
Wiktionary
rzecz. młócarnia ż., młócarz mos., młócenie n., młócka ż.
Wiktionary
wyłuskiwanie ziarna z kłosów, strąków itp. za pomocą cepów lub maszyn; młocka, omłot
SJP.pl
1. młoda kobieta, dziewczyna;
2. młody ptak niemający jeszcze upierzenia;
3. samica zwierzęcia, która jeszcze nie miała potomstwa lub ma je po raz pierwszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. przen. młoda kobieta, dziewczyna
(1.2) młoda samica nieposiadająca potomstwa
(1.3) karc. karta o niewielkiej wartości; marna karta
Wiktionary
Młódka – w chowie drobiu: samica bezpośrednio przed rozpoczęciem nieśności, czyli w końcowej fazie wychowu i tuż po przeklasyfikowaniu stada na dorosłe.
Wikipedia
rzecz. młodość ż., młodzian m., młody mos.
przym. młody
przysł. młodo
Wiktionary
(1.3) blotka
Wiktionary
Młódnice dawniej też Młodnice – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim, w gminie Przytyk. Ma status sołectwa.
Prywatna wieś szlachecka "Młodnice", położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie radomskim województwa sandomierskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.
Wikipedia
młodzież, osoby młode
SJP.pl
rzeczownik zbiorowy, rodzaj żeński
(1.1) przest. (dziś książk. i podn.) młodzież
Wiktionary
(1.1) Urządzacie huczne bale, // bałamucić chcecie młódź // i w występnym swoim szale // ideami dusze truć!
(1.1) Wypoczywająca młódź natomiast przygotowała dla wojewody niemało atrakcji, m.in. mógł on podziwiać skoki spadochronowe.
(1.1) Spore zasługi w formowaniu się w XVIII w. nowego języka literackiego Białorusinów (wciąż jeszcze wtedy nazywanych Litwinami) położyli jezuici z prowincji białoruskiej. W rozbudowanym przez nich szkolnictwie, przez które przepuszczali młódź z dworów i mieszczańską, organizowali teatrzyki uczniowskie z często niebłahym repertuarem.
Wiktionary
przym. młody, młodociany
rzecz. młodociany mos., młodzież ż., młode n., młody mos.
czas. młodzić
Wiktionary
odpad pszeniczny powstały przy produkcji piwa; słodziny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. roln. odpadki powstałe przy produkcji piwa, używane po wyługowaniu jako pasza dla zwierząt;
Wiktionary
Mł
Wikipedia
(1.1) […] tak marnie wszytko utracił, iż świnie paść musiał, a młóto jadać musiał z koryta plugawyugawego pospołu z nimi […]
Wiktionary
IPA: ˈmwutɔ, AS: mu̯uto
Wiktionary
(1.1) wysłodziny, słodziny
Wiktionary
[czytaj: em-EŚ] skrót od: mistrzostwa świata
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = mistrzostwa świata
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ostatnie MŚ w piłce nożnej wygrała reprezentacja Niemiec.
Wiktionary
IPA: ɛ̃m‿ˈɛɕ, AS: ẽm‿eś
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Mścibor – staropolskie imię męskie, złożone z dwóch członów: "Mści-" („mścić”) i "-bor" („walczyć, zmagać się”). Mogło oznaczać „tego, który mści się bojem”.
Wikipedia
Mścibor z małżonką; Mściborowie
SJP.pl
Mścibor z małżonką; Mściborostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mścibora lub z nim związany
SJP.pl
Mścice (do 1945 niem. "Gudenhagen") – wieś w Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Będzino, przy skrzyżowaniu drogi krajowej nr 11 z drogą wojewódzką nr 165 i na trasie linii kolejowej Koszalin–Goleniów (stacja kolejowa Mścice)
Wikipedia
osoba, która szuka zemsty, mści się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba dokonująca zemsty, mszcząca się
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈm̥ʲɕt͡ɕit͡ɕɛl, AS: m̦ʹśćićel
Wiktionary
rzecz. mściwość ż., zemsta ż., pomsta ż.
:: fż. mścicielka ż.
czas. mścić ndk., pomścić dk., pomstować ndk., zemścić się dk.
przym. mścicielski, mściwy
przysł. mściwie
Wiktionary
kobieta, która szuka zemsty, mści się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta dokonująca zemsty, mszcząca się
Wiktionary
Mścicielka (ang. "The Assignment") – kanadyjsko-francusko-amerykański film akcji z 2016 roku w reżyserii Waltera Hilla na podst. powieści graficznej "Ciało i dusza" (oryg. "Corps et âme") autorstwa Hilla, Alexisa Nolenta oraz Jeana-François Martineza.
Wikipedia
rzecz. mściwość ż., zemsta ż.
:: fm. mściciel m.
czas. mścić ndk., pomścić dk., zemścić się dk.
przym. mścicielski, mściwy
przysł. mściwie
Wiktionary
mściel natrawny - gatunek pluskwiaka z rodziny tasznikowatych
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Mścigniew – staropolskie imię męskie. Oznacza: ten, który mści, zwalcza swój gniew. Wspomniane w dokumentach z 1234 roku. Mścigniew imieniny obchodzi 19 grudnia.
Podobne imiona: Mścisław (Mszczuj, Mstuj), Mścibor, Mściwoj, Mściwuj, Pomścibor.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Mścigniewa – staropolskie imię żeńskie, złożone z dwóch członów: "Mści-" ("mścić") i "-gniew-" ("gniew"). Mogło oznaczać "tę, która mści zniewagi". Zapis tego imienia pochodzi z 1426 roku (Oleśniki).
Mścigniewa imieniny obchodzi 15 grudnia.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mścigniewy lub z nią związany
SJP.pl
Mścigniew z małżonką; Mścigniewowie
SJP.pl
Mścigniew z małżonką; Mścigniewostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mścigniewa lub z nim związany
SJP.pl
Mściszewice (kaszub. Mscëszejce) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Sulęczyno. Leży na Pojezierzu Kaszubskim, nad jeziorem Mściszewickie, przy drodze wojewódzkiej nr 214 Łeba-Lębork-Sierakowice-Kościerzyna-Zblewo-Skórcz-Warlubie).
Wikipedia
Mściszewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Murowana Goślina.
Wikipedia
Mściszów (niem. "Seifersdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lubańskim, w gminie Lubań.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) geogr. miasto na Białorusi w obwodzie mohylewskim;
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(3.1) D. lm. od Mścisława
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Mścisław i nie jestem żadnym hydraulikiem.
(1.1) Widzieliśmy się z Mścisławem przed jego wylotem do Acapulco.
Wiktionary
rzecz. Mścisława ż., mścisławianin m., mścisławianka ż.
przym. mścisławski, podmścisławski
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Mścisław
Wiktionary
Mścisława – staropolskie imię żeńskie, złożone z dwóch członów: "Mści-" ("mścić") i "-sława" ("sława"). Mogło oznaczać "tę, która zdobywa sławę mszcząc się na swych wrogach". Poświadczone w źródłach jako Mścisława (1360) i formach zdrobniałych Mścicha (1394), Mścichna (1383).
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Mścisława i pracuję w szkole średniej w Bytomiu.
(1.1) Pojechałyśmy z Mścisławą do zoo.
Wiktionary
rzecz. Mścisław mos.
:: zdrobn. Mścicha ż., Mścichna ż.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Mścicha, Mścichna
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mścisławy lub z nią związany
SJP.pl
Mścisław z małżonką; Mścisławowie
SJP.pl
Mścisław z małżonką; Mścisławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mścisława lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Mścisławem, dotyczący Mścisława
Wiktionary
rzecz. Mścisław m.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób mściwy, z chęcią zemsty
Wiktionary
rzecz. Mściwoj mos., mściciel mos., mścicielka ż., mściwość ż.
czas. mścić ndk.
przym. mściwy
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: mściwie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Mściwoj, Mszczujwoj – słowiańskie imię męskie, złożone z członów „mścić (się)” i „woj”, oznaczające prawdopodobnie tego, który "mści swoich współtowarzyszy". Jego pomorskim odpowiednikiem może być Miestwin. Na temat etymologii patrz również wyjaśnienia pod hasłem Mściwoj I.
Wikipedia
Mściwoj z małżonką; Mściwojowie
SJP.pl
imię książąt pomorskich
SJP.pl
przymiotnik od: Mściwojów, gmina w województwie dolnośląskim
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Mściwoja lub z nim związany
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Mściwojów (niem. "Profen") – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Mściwojów, nad rzeką Wierzbiak. Siedziba gminy Mściwojów.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mściwojów. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa legnickiego.
Wikipedia
stopień wyższy od przymiotnika: mściwy
SJP.pl
taki, który nie daruje krzywdy i mści się
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skłonny do zemsty, niewybaczający
Wiktionary
(1.1) Bogiem żarliwym i mściwym jest Pan. Mściwy jest Pan i pełen gniewu.
Wiktionary
IPA: ˈm̥ʲɕt͡ɕivɨ, AS: m̦ʹśćivy
Wiktionary
rzecz. zemsta ż., mściciel m., mścicielka ż., mściwość ż.
czas. mścić ndk., mścić się ndk., pomścić dk., zemścić się dk.
przym. mścicielski
przysł. mściwie
Wiktionary
(1.1) reg. śl. zymstliwy
Wiktionary
imię książąt pomorskich
SJP.pl
Mściów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Dwikozy. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.
Znajduje się tu filia biblioteki gminnej i szkoła podstawowa.
Wikipedia
dokonywać zemsty za coś, na kimś; mścić się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. pomścić)
(1.1) dokonywać zemsty za coś; odpłacać komuś za wyrządzone zło
czasownik zwrotny niedokonany mścić się (dk. zemścić się)
(2.1) z własnej inicjatywy dokonywać zemsty za krzywdy
(2.2) przen. przynosić złe skutki
Wiktionary
(1.1) Król mścił śmierć swojego brata.
(2.1) Nie warto mścić się — lepiej przebaczyć.
(2.2) A widzisz, brak snu mści się na tobie…
Wiktionary
rzecz. mszczenie n., mściciel mos., mścicielka ż.
czas. pomstować, pomścić dk.
przysł. mściwie
przym. mściwy
Wiktionary
skrót od:
1. małe (i) średnie przedsiębiorstwa; MSP;
2. mam świetny pomysł (akronim internetowy)
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju niemęskoosobowego, liczba mnoga
(1.1) = ekon. małe i średnie przedsiębiorstwa;
Wiktionary
bardzo drobny deszcz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. bardzo drobny opad, składający się z kropelek wody o średnicy poniżej 0,5 mm;
Wiktionary
Mż
Wikipedia
(1.1) Myślę, że przy mżawce nie spaceruje się przyjemnie.
Wiktionary
IPA: ˈmʒafka, AS: mžafka
Wiktionary
rzecz. mżenie n., mżyca ż., mżystość ż.
:: zdrobn. mżaweczka ż.
czas. mżyć ndk.
przym. mżawkowy, mżysty
przysł. mżysto, mżyście
Wiktionary
(1.1) kapuśniaczek, siąpawica
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mżyć.
Wiktionary
rzecz. mżawka ż., mżaweczka ż.
czas. mżyć ndk.
Wiktionary
taki, w którym ciągle pada mżawka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) meteorol. obfity w mżawkę
Wiktionary
rzecz. mżawka ż.
czas. mżyć
przysł. mżysto
Wiktionary
(1.1) dżdżysty
Wiktionary
1. o deszczu: padać drobnymi kroplami; dżdżyć, kropić, rosić, siąpić, siąpać;
2. świecić rozproszonym, słabym światłem
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) meteorol. padać bardzo drobno i delikatnie
(1.2) błyszczeć delikatnie, świecić słabo
Wiktionary
(1.1) Nie musisz brać parasola, tylko mży.
(1.2) W kącie mżył blady płomyk świecy.
Wiktionary
rzecz. mżawka ż., mżenie n., mżystość ż.
przym. mżysty
przysł. mżysto
Wiktionary
(1.1) dżdżyć
(1.2) migotać
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: mżyście, mżysto
SJP.pl
1. litera oznaczająca spółgłoskę "n";
2. spółgłoska przedniojęzykowo-zębowa, dźwięczna, twarda, zwarta, nosowa;
3. litera oznaczająca w numeracji porządkowej: piętnasty; w numeracji liczbowej stosowana w celu odróżnienia przedmiotów oznaczonych tym samym numerem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. osiemnasta litera polskiego alfabetu;
w funkcji liczebnika
(2.1) pot. nieokreślona ilość lub liczba, zwykle bardzo duża
Wiktionary
N n
N ("en", minuskuła: n) – czternasta litera alfabetu łacińskiego i osiemnasta polskiego. Oznacza zwykle w danym języku spółgłoskę przedniojęzykową nosową, np. [].
Nazwę tej litery w języku polskim wymawia się "en".
Wikipedia
(2.1) Dzwoniłem dziś do niego już n razy, ale on nie odbiera!
Wiktionary
IPA: ɛ̃n, AS: ẽn
Wiktionary
(2.1) przym. w funkcji liczebnika porządkowego n-ty
Wiktionary
(2.1) x
Wiktionary
[czytaj: enty] któryś z kolei, nieokreślony; enty
SJP.pl
skrót od: narzędnik
SJP.pl
skrót
(1.1) = nowy
(1.2) = nad
(1.3) = nauk
(1.4) = gram. nijaki (rodzaj nijaki)
Wiktionary
skrót od: nowogrecki
SJP.pl
skrót od: nowołaciński
SJP.pl
skrót od: notabene (czytany jako cały wyraz); nb. (częściej)
SJP.pl
N.
Wikipedia
skrót od: naszej ery (czytany jako całe wyrażenie)
SJP.pl
skrót
(1.1) = naszej ery
Wiktionary
(1.1) Skrótu n.e. używa się też dla określenia niektórych lat starożytności.
Wiktionary
IPA: ˈnaʃɛj ˈɛrɨ, AS: našei ̯ ery
Wiktionary
(1.1) AD
Wiktionary
skrót od: non liquet (nie jest jasne, nic stąd nie wynika)
SJP.pl
skrót od łacińskiego: nomen nescio (niewiadomego imienia) lub non notus (nieznany); oznaczenie osoby o nieustalonej tożsamości
SJP.pl
N.N., NN – skrótowiec stosowany głównie w terminologii prawniczej i kryminalistyce na określenie osoby, której tożsamości nie ustalono. Pochodzi od łacińskich słów "nomen nescio" (dosł. imienia nie znam), "non notus" (nieznany) lub "nomen nominandum" (imię do ustalenia). W języku polskim przyjęło się rozwijać NN do "nazwisko nieznane".
Wikipedia
skrót od: nad poziomem morza (czytany jako całe wyrażenie)
SJP.pl
skrót
(1.1) = nad poziomem morza;
Wiktionary
Skrót n.p.m. – nad poziomem morza – używany jest przy mierzeniu wysokości bezwzględnej danego obiektu na Ziemi. Wielkość ta wyrażona jest najczęściej w metrach (m n.p.m.) i określa wysokość nad punktem odniesienia, którym jest średni poziom morza (p.m.).
Wikipedia
(1.1) Najwyżej położony punkt w Polsce znajduje się na wysokości 2499 m n.p.m.
(1.1) Śnieg leży powyżej 300 m n.p.m.
Wiktionary
IPA: ˌnat‿pɔˈʑɔ̃mɛ̃m ˈːɔʒa, AS: nat‿poźõmẽ• moža
Wiktionary
skrót
(1.1) = nad poziomem terenu;
Wiktionary
Skróty: n.p.t. – nad poziomem terenu oraz m n.p.t. – metry nad poziomem terenu używane są przy mierzeniu wysokości względnej danego obiektu na Ziemi, przy czym punktem odniesienia jest podstawa tego obiektu (rzut równoległy w kierunku siły grawitacji na powierzchnię terenu).
Wikipedia
skrót
(1.1) = na psa urok
Wiktionary
(1.1) Trzeba wyglądać jak najlepiej w tym wszystkim. I ubrać się jak do „teatru”. Jedwabną kombinację pod spód, na wierzch koszulę różową, tę z wełny, i kaftanik jedwabny różowy, i może n.p.u. ostatni raz, siatka na włosy.
Wiktionary
Nowy Testament; NT (skrót pisany z kropkami lub bez, czytany jako całe, odmienne wyrażenie)
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) Nowy Testament
Wiktionary
przyimek pełniący w zdaniu wiele funkcji
SJP.pl
przyimek
(1.1) …opisujący miejsce, w którym odbywa się czynność tak, że wyrażenie za przyimkiem znajduje się pod podmiotem
(1.2) …opisujący miejsce na (1.1) jakimś obiekcie, w kierunku którego odbywa się ruch
(1.3) …opisujący moment w czasie
(1.4) …opisujący miarę, zakres, stopień
(1.5) …opisujący cel
wykrzyknik
(2.1) gw-pl|Górny Śląsk, Wielkopolska. weź!
(2.2) gw-pl|Górny Śląsk, Wielkopolska. masz!
(2.3) sylaba używana w melorecytacji i do nucenia melodii bez słów
Wiktionary
(1.1) Po jedzeniu mój kot chętnie wygrzewa się na piecu.
(1.2) Idę na dworzec kupić bilety.
(1.3) Pracować zaczynamy na sygnał, a całość ma być gotowa na piątek.
(1.3) Umówiłem się z nią na dziewiątą.
(1.4) Zawsze kiedy kasjer wolno liczy, robi się kolejka na kilka metrów.
(1.5) Kawaler ruszył damie na pomoc.
(2.3) Do mnie chodź! / Na, na, na, na, na! / Tam znajdziesz jeszcze ciepły kąt…
Wiktionary
IPA: na, AS: na
Wiktionary
(2.2) naści
Wiktionary
przedrostek
(1.1) …czasowników oznaczający wzmocnienie intensywności znaczenia
(1.2) …rzeczowników i przymiotników oznaczający umiejscowienie w okolicy, przyleganie, związek
część składowa niektórych stałych zrostów
(2.1) zob. przykłady
Wiktionary
(1.1) Paulina nakłamała i naplotkowaćotkowała na temat swojej siostry.
(1.2) Jestem naocznym świadkiem tej koszmarnej kraksy na nabrzeżu.
(2.1) Naprawdę nadal prą naprzód?
Wiktionary
IPA: na, AS: na
Wiktionary
1. nasycić alkoholem;
2. zachęcić do spożycia dużej ilości alkoholu; rozpić
SJP.pl
środkowoazjatycki płaski chleb drożdżowy z białej mąki, pieczony w specjalnym glinianym piecu tandoor, podawany razem z wieloma potrawami kuchni indyjskiej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
naawanturować się - awanturować się przez dłuższy czas
SJP.pl
nasycić azotem; zaazotować
SJP.pl
skrót od:
1. nabożeństwo;
2. nabór;
3. nabój; nb.
SJP.pl
skrót
(1.1) = rel. nabożeństwo
(1.2) = wojsk. nabój
Wiktionary
(1.2) Kaliber broni to: 12,7 mm, magazynek jest wymienny, pudełkowy, o pojemności 7 nab.
Wiktionary
rzecz. nabożnik mos./mrz., nabożeństwo n., nabożnica ż.
przysł. nabożnie
Wiktionary
nawab;
1. człowiek bardzo bogaty, majętny; bogacz, krezus, rokefeler;
2. dawny zarządca prowincji lub władca ksiąstewka w północnych Indiach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. tytuł muzułmańskiego księcia w północnych Indiach;
(1.2) daw. Europejczyk który zdobył fortunę w Indiach
(1.3) przen. żart. bogacz
Wiktionary
Nabab, nawab – tytuł muzułmańskiego księcia w Indiach, zwłaszcza w Bengalu, potocznie bogacz. Tytuł nadawany przez władców mogolskich namiestnikom prowincji.
Wikipedia
(1.1) Skinieniem ręki nabab nakazał milczenie i oczekiwał odpowiedzi pułkownika.
Wiktionary
(1.1) nawab
Wiktionary
opowiedzieć dużo głupstw; nabajać
SJP.pl
pospolicie: naopowiadać nieprawdę, przesadzić w opowiadaniu często w celu zaimponowania komuś
SJP.pl
jujuba; krzew kolczasty z rodziny szakłakowatych rosnący w Azji, Afryce, Australii
SJP.pl
potocznie: taki, który odurzył się narkotykami, zwłaszcza marihuaną; zjarany, najarany, ujarany, upalony
SJP.pl
nabakać się -
1. potocznie: wypalić dużo marihuany; zjarać się, upalić się, najarać się;
2. regionalnie: zmęczyć się, napracować się
SJP.pl
1. rozprowadzić na skórze balsam - lek lub kosmetyk; pobalsamować;
2. przestarzale: zabezpieczyć zwłoki przed rozkładem za pomocą środków konserwujących; zabalsamować
SJP.pl
1. naśmiecić, naświnić, nabrudzić
2. narozrabiać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna na Bliskim Wschodzie, zamieszkana przez Nabatejczyków
Wiktionary
(1.1) Bogactwami Nabatei interesowali się już starożytni.
Wiktionary
rzecz. Nabatejczyk m., Nabatejka ż., nabatejski mrz.
przym. nabatejski
Wiktionary
starożytny lud arabski
SJP.pl
Nabatejczycy (arab. الأنباﻂ "al-Anbat") – starożytny lud pochodzenia semickiego przybyły z Półwyspu Arabskiego na tereny obecnego południowego Izraela i południowej Jordanii ok. VI w. p.n.e. W III w. p.n.e. utworzyli królestwo nabatejskie, które zostało w 106 r. n.e. włączone do rzymskiej prowincji Arabia. Stolicą ich państwa była Petra, potem Bostra. Mówili dialektem arabskim oraz posługiwali się alfabetem nabatejskim, który wywodzi się z alfabetu aramejskiego.
Wikipedia
członek starożytnego ludu arabskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. mieszkaniec Nabatei;
Wiktionary
(1.1) Król Nabatejczyków był swego rodzaju primus inter pares.
(1.1) Pustynia była więc dla Nabatejczyka twierdzą, w której mógł się zawsze schronić.
Wiktionary
rzecz. Nabatea ż.
:: fż. Nabatejka ż.
przym. nabatejski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. mieszkanka Nabatei
Wiktionary
(1.1) Kilkanaście Nabatejek zatrzymało się na targu.
Wiktionary
rzecz. Nabatea ż.
:: fm. Nabatejczyk m.
przym. nabatejski
Wiktionary
związany z Nabatejczykami, starożytnym ludem semickim
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geogr. hist. dotyczący Nabatei lub Nabatejczyków; pochodzący z Nabatei
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język używany przez Nabatejczyków
Wiktionary
(1.1) Wpływy nabatejskiego władcy sięgały daleko poza tereny bliskowschodnich pustynnych bezdroży.
(2.1) Inskrypcje w nabatejskim znajdywane były przez archeologów na Krecie.
Wiktionary
rzecz. Nabatea ż., Nabatejczyk m., Nabatejka ż.
Wiktionary
1. sprowadzać coś na kogoś, doprowadzać kogoś do czegoś
2. nabawiać się - sprowadzać coś na siebie, doprowadzać się do czegoś
SJP.pl
1. sprowadzić coś na kogoś, doprowadzić kogoś do czegoś
2. nabawić się:
a) sprowadzić coś na siebie, doprowadzić się do czegoś
b) pobawić się przez dłuższy czas, do woli
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. nabawiać)
(1.1) doprowadzić kogoś do czegoś niedobrego
czasownik zwrotny dokonany nabawić się (ndk. nabawiać się)
(2.1) sprowadzić na siebie coś niepożądanego
czasownik zwrotny dokonany nabawić się (ndk. bawić się)
(3.1) odbyć mnóstwo, nawet za dużo zabawy
Wiktionary
(2.1) Izraelski premier, Ariel Szaron, nabawił się obustronnego zapalenia płuc i jest leczony antybiotykami […]
Wiktionary
(2.1) napytać
Wiktionary
narysować, napisać coś niedbale, mało wyraźnie, nieczytelnie
SJP.pl
gdzieś jest nabałaganione - ktoś gdzieś nabałaganił
SJP.pl
dawniej: namawiać kogoś do czegoś, podjudzać, podburzać
SJP.pl
nabiadolić się - spędzić dużo czasu na biadoleniu
SJP.pl
mleko, produkty mleczne i jaja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. ogólne określenie mleka i produktów mlecznych oraz jaj;
Wiktionary
Nabiał – kategoria produktów spożywczych obejmująca mleko zwierząt udomowionych oraz produkty pochodzenia mlecznego (produkty mleczarskie, przetwory mleczne). Słowniki języka polskiego zaliczają do nabiału również jaja, ale w publikacjach traktujących o żywieniu i żywności produkty mleczne i jaja rozpatrywane są osobno.
Wikipedia
(1.1) Był to jedyny grosz, który wpływał do jej kieszeni w miesiącach letnich nie licząc nabiału i warzyw, których sprzedażą w najbliższym miasteczku opędzała potrzeby domowe.
Wiktionary
IPA: ˈnabʲjaw, AS: nabʹi ̯au̯
Wiktionary
rzecz. biały mos., biel ż., białko n.
czas. bielić ndk., nabielić dk., pobielić dk.
przym. nabiałowy, biały
przysł. biało
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Nabiałek – polski herb szlachecki z nobilitacji.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z nabiałem, dotyczący nabiału
Wiktionary
(1.1) Sklepikarka ze sklepu nabiałowego mieszka pod nami.
Wiktionary
rzecz. nabiał mrz.
Wiktionary
nabiegnąć; napełnić, wypełnić się czymś, nabrzmieć (np. krwią, łzami, sokami); o krwi, łzach, sokach itp.: napłynąć, przepełnić
SJP.pl
potocznie: nabiedować się - przeżyć jakiś czas w biedzie, ubóstwie
SJP.pl
nabiedzić się - natrudzić się nad kimś, nad czymś lub z kim, z czymś
SJP.pl
1. przestarzałe: najazd, atak;
2. rzadkie: zgromadzenie się w jednym miejscu;
3. rzadziej: rozbieg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzad. zgromadzenie się w jednym miejscu
(1.2) przest. zbrojny najazd
(1.3) sport. miejsce lub czynność rozbiegu
Wiktionary
(1.3) Po krótkim nabiegu miotacz przesuwa oszczep do tyłu i wykonuje trzy kroki tzw. przeplatanki.
Wiktionary
rzecz. nabieganie n., nabiegnięcie n.
czas. nabiegać ndk., nabiegnąć dk.
Wiktionary
napełniać, wypełniać się czymś, nabrzmiewać (np. krwią, łzami, sokami); o krwi, łzach, sokach itp.: napływać, przepełniać
SJP.pl
taki, który nabiegł (napełnił się czymś, nabrzmiał czymś, np. krwią, łzami, sokami); nabiegły
SJP.pl
nabiec; napełnić, wypełnić się czymś, nabrzmieć (np. krwią, łzami, sokami); o krwi, łzach, sokach itp.: napłynąć, przepełnić
SJP.pl
zakończenie magnesu lub rdzenia elektromagnesu, kształtujące pole magnetyczne w sposób określony funkcjami urządzenia, w którym się znajduje
SJP.pl
taki, który nabiegł (napełnił się czymś, nabrzmiał czymś, np. krwią, łzami, sokami); nabiegnięty
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. pałeczka do nabierania miodu;
2. naczynie do nabierania; czerpak, nabierka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nabierać.
Wiktionary
IPA: ˌnabʲjɛˈrãɲɛ, AS: nabʹi ̯erãńe
Wiktionary
czas. nabierać
Wiktionary
1. czerpać, zagarniać (np. nabierać wody)
2. wciągać, chłonąć (np. nabierać powietrza) 4. napełniać się, przepełniać się (np. wodą, krwią) 5. pot. zwodzić kogoś; naciągać 6. zdobywać pewne cechy (np. nabierać ogłady)
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. nabrać)
(1.1) czerpać, zagarniać
(1.2) wciągać, chłonąć (np. nabierać powietrza)
(1.3) napełniać się, przepełniać się
(1.4) pot. okłamywać, zwodzić kogoś, naciągać
(1.5) zdobywać pewne cechy
czasownik zwrotny niedokonany nabierać się (dk. nabrać się)
(2.1) dawać się łatwo oszukać
Wiktionary
(1.3) Argentyński statek z 122 osobami na pokładzie zaczął nabierać wody, po tym jak osiadł na mieliźnie w rejonie Antarktydy.
(1.5) Zaczynam pojmować, że obecność szanownego pana profesora na tym przyjęciu nabiera nowej jakości - charakteru prestiżowego.
Wiktionary
IPA: naˈbʲjɛrat͡ɕ, AS: nabʹi ̯erać
Wiktionary
rzecz. nabieranie
czas. nabrać dk., brać
Wiktionary
(1.4) pot. bajcować, pot. bajerować, pot. bujać, eufem. dopowiadać, koloryzować, konfabulować, pot. opowiadać bajki, przesadzać, ubarwiać, zmyślać, bałamucić, czynić głupim, kantować, kiwać, mamić, mącić w głowie, okpiwać, oszukiwać, przest. robić w balona, pot. robić w bambuko, pot. robić w konia, robić wodę z mózgu, szachrować, wprowadzać w błąd, pot. wpuszczać w maliny, naciągać, żartować sobie
(1.5) adaptować, przejmować, przystosowywać, przyswajać
Wiktionary
mała chochelka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. łyżka wazowa
Wiktionary
(1.1) chochelka, łyżka wazowa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. garnuszek do czerpania wody
Wiktionary
w żegludze: zespół dwóch nieruchomych znaków nawigacyjnych, wyznaczających właściwy kurs
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. układ dwóch znaków nawigacyjnych tworzących linię;
Wiktionary
Nabieżnik to zestaw dwóch (nie dotyczy światła sektorowego) znaków nawigacyjnych, w dzień będących widocznymi znakami o charakterystycznym kształcie, w nocy światłami o określonej charakterystyce (kolor, ciągłość lub zsynchronizowana modulacja trwania), z których jedno jest ustawione wyżej (jeśli to możliwe) i dalej, a oba wyznaczają dla statków oś toru wodnego, lub jego krawędź.
Wikipedia
drewniany drążek używany w górnictwie do wprowadzania nabojów do otworu strzałowego i do ubijania materiału niepalnego, którym przykrywa się nabój
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nabijać.
Wiktionary
rzecz. nabijak m., nabijacz m., nabijanka ż., nabój mrz.
czas. nabijać ndk.
Wiktionary
1. wielokrotnie kogoś uderzać; bić
2. zabijać wiele osób, wiele zwierząt
3. wpychać, wypełniając coś czymś; ładować
4. wbijać w taki sposób, by część wystawała na zewnątrz; przybijać coś na czymś
5. wkładać coś na coś; nasadzać, nadziewać
SJP.pl
przyrząd do robienia papierosów z tytoniu i gotowych gilz
SJP.pl
1. wielokrotnie kogoś uderzać; bić
2. zabijać wiele osób, wiele zwierząt
3. wpychać, wypełniając coś czymś; ładować
4. wbijać w taki sposób, by część wystawała na zewnątrz; przybijać coś na czymś
5. wkładać coś na coś; nasadzać, nadziewać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. nabić)
(1.1) niedokonany od|nabić.
czasownik zwrotny niedokonany nabijać się (dk. nabić się)
(2.1) niedokonany od|nabić się.
czasownik zwrotny niedokonany nabijać się (dk. brak)
(3.1) pot. oczerniać kogoś śmiechem, kpić z kogoś, ironizować lub żartować z czyichś wad, zachowań lub sytuacji
Wiktionary
(3.1) Nagle Leopold zaczął z nich po prostu drwić (…) nabijać się z tych nadzianych forsą prymitywów.
(3.1) Parodiował język reklamy, obśmiewał polityków, nabijał się z celebrytów.
Wiktionary
IPA: naˈbʲijät͡ɕ, AS: nabʹii ̯äć
Wiktionary
(3.1) wyśmiewać się, drwić, kpić, naigrawać się, naśmiewać się
Wiktionary
ozdobne metalowe okucie lub plakietka
SJP.pl
członek francuskiej grupy artystów działających w Paryżu na przełomie XIX i XX wieku, szerzących sztukę dekoracyjną, uproszczony rysunek, syntetyczną formę
SJP.pl
twardy, jędrny; ściśle wypełniony (np. nabite ciało, nabita widownia)
SJP.pl
kierunek w sztuce przełomu XIX i XX wieku, charakteryzujący się sztuką dekoracyjną, uproszczonym rysunkiem, syntetyczną formą
SJP.pl
1. wielokrotnie kogoś uderzyć; zbić, stłuc
2. zabić wiele osób, wiele zwierząt
3. wepchnąć, wypełniając coś czymś; naładować
4. wbić w taki sposób, by część wystawała na zewnątrz; przybić coś na czymś
5. włożyć coś na coś; nasadzić, nadziać
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. nabijać)
(1.1) umieścić na jakiejś powierzchni dużą liczbę elementów (gwoździ, ćwieków, guzów), wbijając je w nią
(1.2) wepchnąć, wtłoczyć lub wbić jeden przedmiot na drugi tak, aby mocno przylegał lub wystawał; osadzić
(1.3) wbić coś na ostro zakończony przedmiot (np. widelec, pal, rożen)
czasownik zwrotny dokonany nabić się (ndk. nabijać się)
(2.1) wskutek szybkiego ruchu lub upadku wbić w swoje ciało ostry przedmiot
(2.2) o sypkich substancjach lub tłumie: wejść w dużej ilości w jakąś przestrzeń, zapychając ją
(2.3) daw. rzad. być natrętnym, wprosić się; narzucić się komuś
Wiktionary
(1.1) Tatry są jak poduszeczka nabita gęsto szpilkami.
(1.1) Lekko wypukłe deszczułki (…) Ich zewnętrzną powierzchnię nabito krzemiennymi odłamkami.
(1.2) Trzewiki nabite porządnie na kopyta (…) leżały na honorowym miejscu na oknie.
(1.4) Kanonierzy nabili działo wedle rozkazu i czekali.
(1.5) Słowo daję, jak którego chwycę, nabiję psubrata, że popamięta.
(1.6) (…) jeździł albo stał na żądanie pasażera tak długo, aż licznik nabił 60 zł.
(1.7) Komenda Główna Policji sprowadzi z Anglii urządzenie „Engraver”, za pomocą którego można nabić numer na ramie.
(1.8) Z zajadłością wielką walczył on dnia tego i nabił wrogów kupy.
(2.1) Ranny miał złamane lewe przedramię (…) gdyż spadając, nabił się na wystający drąg.
(2.2) Śnieg nabił się w szczeliny.
(2.2) Nosek nabił się piaskiem i po całej masie kichnięć Misiu grzecznie położył się przy pani.
Wiktionary
IPA: ˈnabʲit͡ɕ, AS: nabʹić
Wiktionary
rzecz. nabój n.
czas. bić ndk.
Wiktionary
(1.2) osadzić, nasadzić, wepchnąć, wtłoczyć, wcisnąć
(1.3) nadziać, nadźgać
(1.4) naładować, napełnić, wypełnić
(1.5) stłuc, zbić, natłuc
(1.7) wybić
(1.8) zabić, ubić
(2.1) nadziać się
Wiktionary
członek francuskiej grupy artystów działających w Paryżu na przełomie XIX i XX wieku, szerzących sztukę dekoracyjną, uproszczony rysunek, syntetyczną formę
SJP.pl
Na
Wikipedia
1. instrument strunowy używany przez starożytne ludy Wschodu; nablum;
2. symbol operatora różniczkowego (odwrócona litera delta)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) symbol w postaci trójkąta z jednym wierzchołkiem skierowanym do dołu;
(1.2) mat. operator różniczkowy oznaczany symbolem nabli (1.1);
(1.3) muz. hebrajski instrument muzyczny podobny do harfy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈnabla, AS: nabla
Wiktionary
(1.1) ∇
Wiktionary
potocznie: nazmyślać, naopowiadać dużo nieprawdziwych historii; nałgać, nakłamać
SJP.pl
przystosowany do umocowania na blacie
SJP.pl
instrument strunowy używany przez starożytne ludy Wschodu; nabla
SJP.pl
miasto w Palestynie; Nabulus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Autonomii Palestyńskiej;
Wiktionary
Nablus (arab. نابلس, "Nābulus") – miasto w Autonomii Palestyńskiej, na Zachodnim Brzegu Jordanu, w Samarii, na północ od Jerozolimy. Według danych szacunkowych na rok 2016 liczyło 153 061 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˈnablus, AS: nablus
Wiktionary
naboczeń bagienny - owad z rodziny szarańczowatych
SJP.pl
Na
Wikipedia
umieszczony na boku czegoś
SJP.pl
Nabojnica – urządzenie stosowane w górnictwie do bezogniowego urabiania skał, w kopalniach o wysokim stężeniu metanu i pyłu węglowego.
Ma ona kształt stalowej rury, z głowicą którą się wprowadza do otworu strzałowego. Stosuje się takie, w których działanie jest oparte na wysokim ciśnieniu do 80 MPa, taka metoda zabezpiecza przed wybuchem gazów w kopalni.
Wikipedia
imię władców Babilonii; Nabuchodonozor
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Poznań. (o owocu) obity, obtłuczony
Wiktionary
(1.1) Pani kochana, strasznie te jabza nabolałe!
Wiktionary
[czytaj: nabu] fikcyjna planeta w uniwersum Gwiezdnych wojen
SJP.pl
Naboo – fikcyjna planeta w uniwersum "Gwiezdnych wojen".
Wikipedia
Naborowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Załuski.
Prywatna wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie zakroczymskim ziemi zakroczymskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|naborowywać.
Wiktionary
Na
Wikipedia
czas. naborowywać
Wiktionary
potocznie: wstrzyknąć dużo botoksu w jakąś część ciała w celu poprawy wyglądu
SJP.pl
1. obrzędy religijne w formie liturgicznej lub zwyczajowej
2. szczególna cześć dla kogoś lub czegoś; adoracja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kośc. obrzęd religijny, niekiedy znacznie rozbudowany, odbywający się najczęściej w świątyni;
(1.2) książk. przen. szacunek lub zachwyt okazywane komuś lub czemuś, często przesadny
Wiktionary
Nabożeństwo – forma modlitewnego zgromadzenia wiernych danego wyznania. Sens teologiczny nabożeństwa w protestantyzmie i katolicyzmie jest odmienny.
Wikipedia
(1.1) Po nabożeństwie organista szybko zbiegł z chóru, gubiąc po drodze nuty.
(1.2) Jacek zawsze ogląda swoje klasery z wielkim nabożeństwem.
Wiktionary
rzecz. nabożność ż., nabożnisiostwo n., nabożnik mos., nabożniś mos., nabożnica ż., nabożnisia ż.
przym. nabożny
przysł. nabożnie
skr. nab.
Wiktionary
(1.2) szacunek; książk. estyma, nabożność, pietyzm, rewerencja; przest. atencja, uważanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. kobieta bardzo religijna
Wiktionary
rzecz. nabożeństwo n., nabożnisiostwo n., nabożniś mos., nabożnisia ż., nabożność ż.
:: fm. nabożnik mos.
przym. nabożny
przysł. nabożnie
skr. nab.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nabożny
(1.2) przen. z wielkim zainteresowaniem i szacunkiem
Wiktionary
(1.1) Kobieta klęczała z nabożnie złożonymi rękoma.
Wiktionary
rzecz. nabożeństwo n., nabożnisiostwo n., nabożnik mos., nabożniś mos., nabożnica ż., nabożnisia ż., nabożność ż.
przym. nabożny
skr. nab.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nabożnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nabożny
SJP.pl
człowiek wypełniający obowiązki religijne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba bardzo religijna
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) rel. zdobny pas płócienny używany w liturgii prawosławnej
Wiktionary
rzecz. nabożeństwo n., nabożnisiostwo n., nabożniś mos., nabożnisia ż., nabożność ż.
:: fż. nabożnica ż.
przym. nabożny
przysł. nabożnie
skr. nab.
Wiktionary
(2.1) bożnik
Wiktionary
kobieta manifestacyjnie religijna; bigotka; dewotka; świętoszka; pobożnisia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) iron. kobieta przesadnie religijna
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: nabożniś
Wiktionary
rzecz. nabożeństwo n., nabożnisiostwo n., nabożnik mos., nabożnica ż., nabożność ż.
:: fm. nabożniś mos.
przym. nabożny
przysł. nabożnie
skr. nab.
Wiktionary
(1.1) bigotka, pobożnisia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przesadna pobożność
Wiktionary
rzecz. nabożeństwo n., nabożnik mos., nabożniś mos., nabożnica ż., nabożnisia ż., nabożność ż.
przym. nabożny
przysł. nabożnie
skr. nab.
Wiktionary
człowiek manifestacyjnie religijny; bigot; dewot; świętoszek; pobożniś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) iron. mężczyzna przesadnie religijny
forma rzeczownika.
(2.1) D. plural|nabożnisia.
Wiktionary
rzecz. nabożeństwo n., nabożnisiostwo n., nabożnik mos., nabożnica ż., nabożność ż.
:: fż. nabożnisia ż.
przym. nabożny
przysł. nabożnie
skr. nab.
Wiktionary
(1.1) bigot, pobożniś
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. wiara w Boga i życie zgodnie z jej normami
(1.2) przest. poważanie w traktowaniu
Wiktionary
(1.1) Pan Norbert był człowiekiem wielkiej nabożności.
Wiktionary
rzecz. nabożeństwo n., nabożnisiostwo n., nabożnik mos., nabożniś mos., nabożnica ż., nabożnisia ż.
przym. nabożny
przysł. nabożnie
skr. nab.
Wiktionary
(1.1) bogobojność, pobożność
(1.2) poważanie, szacunek
Wiktionary
1. przestrzegający nakazów, praktyk religijnych; religijny, pobożny
2. przenośnie o skupieniu, uwadze: głęboki, wielki
3. przestarzale: przeznaczony do nabożeństwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zachowujący przykazania
(1.2) wzbudzający szacunek i zachwyt
(1.3) daw. modlitewny, pobożny
Wiktionary
(1.3) Z kościoła dobiegały nabożne pienia.
Wiktionary
przysł. nabożnie
rzecz. nabożnik mos./mrz., nabożnica ż., nabożeństwo n., nabożność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nabrać.
Wiktionary
czas. nabrać dk.
Wiktionary
1. wziąć ile tylko się da
2. zaczerpnąć, zagarnąć (np. nabrać wody)
3. wciągnąć, wchłonąć (np. nabrać powietrza)
4. napełnić się, przepełnić się (np. wodą, krwią)
5. pot. zwieść kogoś; naciągnąć
6. zdobyć pewne cechy (np. nabrać ogłady)
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. nabierać)
(1.1) wziąć ile tylko się da
(1.2) zaczerpnąć, zagarnąć
(1.3) wciągnąć, wchłonąć
(1.4) napełnić się, przepełnić się płynem
(1.5) przen. pot. zwieść kogoś
(1.6) przen. zdobyć pewne cechy
czasownik zwrotny dokonany nabrać się (ndk. nabierać się)
(2.1) dać się łatwo oszukać
Wiktionary
(1.1) Dzieci niestety dorwały się nam do słodyczy i nabrały sobie całe kieszenie cukierków.
(1.2) Do szorowania pokładu statku wystarczyła woda, którą nabrałem wiadrem zza burty.
(1.3) Zmywając naczynia, nabrała zawczasu gąbką trochę płynu do mycia.
(1.4) Dziurawa łódka szybko nabrała wody i ledwo dopłynęliśmy nią do brzegu.
(1.5) Jacek jest bardzo naiwny, więc łatwo nabrałem go, mówiąc różne niestworzone opowieści.
(1.6) Ponieważ mój brat chodzi ostatnio wesoły jak szczygiełek, nabrałem przekonania, że się zakochał.
(2.1) Wszystkie dzieci dają nabrać się na historyjkę ze świętym mikołajem.
Wiktionary
IPA: ˈnabrat͡ɕ, AS: nabrać
Wiktionary
czas. nabierać ndk., brać
rzecz. nabranie n.
Wiktionary
(1.5) naciągnąć
Wiktionary
regionalnie: nabredzić, napleść, nagadać; nabrechtać
SJP.pl
regionalnie: nabredzić, napleść, nagadać; nabrechać
SJP.pl
zrobić coś, czego nie należało robić; narozrabiać
SJP.pl
gdzieś jest nabrudzone - ktoś gdzieś nabrudził
SJP.pl
czasownik
(1.1) czas. przeszkodzić
Wiktionary
czas. bruździć
rzecz. brużdżenie
Wiktionary
(1.1) przeszkodzić, pokrzyżować plany, pomieszać szyki
Wiktionary
gdzieś jest nabrużdżone - ktoś gdzieś nabruździł (przeszkodził komuś w czymś, wszedł komuś w drogę)
SJP.pl
umocniony brzeg morza, rzeki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) budowla zabezpieczająca i utwardzająca brzeg rzeki, jeziora lub morza, dostosowana do przyjmowania statków, często połączona z chodnikiem spacerowym;
(1.2) ulica w mieście biegnąca wzdłuż brzegu
Wiktionary
Na
Wikipedia
(1.1) Sztorm uszkodził tylko cztery metry nabrzeża i podmył dno pod kamieniami osłaniającymi falochron.
Wiktionary
IPA: naˈbʒɛʒɛ, AS: nabžeže
Wiktionary
przym. nabrzeżowy, nabrzeżny, przybrzeżny
rzecz. brzeg mrz.
Wiktionary
(1.1) keja
Wiktionary
znajdujący się na nabrzeżu, dotyczący nabrzeża
SJP.pl
1. taki, który nabrzmiał (np. nabrzmiała twarz)
2. potocznie: pilny, naglący
SJP.pl
miejsce nabrzmiałe, spuchnięte; obrzęk
SJP.pl
o żywych tkankach: zwiększać objętość wskutek napływania krwi, wody, soków; nabrzękać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. nabrzmieć)
(1.1) powiększać swoją objętość wskutek nagromadzenia płynu lub innej substancji
(1.2) przen. stawać się coraz intensywniejszym, silniejszym
Wiktionary
rzecz. nabrzmiewanie n.
Wiktionary
o żywych tkankach: zwiększyć objętość wskutek napłynięcia krwi, wody, soków; nabrzęknąć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. nabrzmiewać)
(1.1) powiększyć objętość pod wpływem płynu
Wiktionary
rzecz. nabrzmienie n.
przym. nabrzmiały
czas. brzmieć
Wiktionary
krępak nabrzozak - gatunek ćmy z rodziny miernikowcowatych; krępak brzozowy, krępak brzozowiec, włochacz nabrzozak
SJP.pl
o żywych tkankach: zwiększyć objętość wskutek napłynięcia krwi, wody; nabrzmieć
SJP.pl
taki, który nabrzękł (zwiększył objętość wskutek napłynięcia krwi, wody); nabrzękły; nabrzmiały, spuchnięty
SJP.pl
o żywych tkankach: zwiększyć objętość wskutek napłynięcia krwi, wody; nabrzmieć
SJP.pl
taki, który nabrzękł (zwiększył objętość wskutek napłynięcia krwi, wody); nabrzęknięty; nabrzmiały, spuchnięty
SJP.pl
babiloński bóg opiekuńczy pisarzy i piśmiennictwa; Nebo
SJP.pl
Nabu – w mitologii babilońskiej syn boga Marduka i Sarpanitu, mąż Nanaji (lub Taszmetu w Asyrii), bóg wiedzy, mądrości, proroctw i literatury. Utożsamiany z planetą Merkury.
Według mitologii Nabu zesłał ludziom pismo, tabliczkę glinianą i rylec służące do pisania.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogard. gw-pl|Śląsk Cieszyński. brzemienna
Wiktionary
(1.1) Hanka zaś chodzi nabuchano.
Wiktionary
imię władców Babilonii; Nabokadnezar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) staroż. babilońskie imię męskie noszone m.in. przez kilku władców Babilonii
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Było to w dwunastym roku panowania Nabuchodonozora, który królował nad Asyrią w wielkim mieście Niniwie.
Wiktionary
IPA: ˌnabuxɔdɔ̃ˈnɔzɔr, AS: nabuχodõnozor
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Nabuchodonozora lub z nim związany
SJP.pl
plamiec nabuczak - gatunek motyla z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
nabucznica prążkowana - gatunek błonkówki z rodziny pokosowatych
SJP.pl
1. budować na czymś, budować warstwami;
2. nabudowywać się - powstawać warstwami
SJP.pl
potocznie:
1. nazmyślać, nakłamać, nablagować; nacyganić, nakitować, naszklić;
2. zwiększyć wskazanie licznika; nabić;
3. nabujać się - spędzić dłuższy czas na bujaniu się
SJP.pl
miasto w Palestynie; Nablus
SJP.pl
potocznie: namówić kogoś do buntu, sprzeciwu; podburzyć, podjudzić, poduszczyć, podżegnąć
SJP.pl
potocznie: namawiać kogoś do buntu, sprzeciwu; podburzać, podjudzać, poduszczać, podżegać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|naburmuszać.
Wiktionary
czas. naburmuszać ndk.
Wiktionary
naburmuszać się - ukazywać poprzez zachowanie, minę swoje niezadowolenie; nachmurzać się
SJP.pl
obrażony, zły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o osobach: okazujący niezadowolenie i brak humoru
Wiktionary
(1.1) nadąsany, skrzywiony, skwaszony, nachmurzony
Wiktionary
naburmuszyć się - ukazać poprzez zachowanie, minę swoje niezadowolenie; nadąsać się, nachmurzyć się
SJP.pl
zgnić w większej ilości; napsuć się, nagnić
SJP.pl
potocznie:
1. wzburzać, naładowywać jakimiś emocjami;
2. nabuzowywać się -
a) bardzo się denerwować;
b) bardzo się upijać
SJP.pl
nabuńczuczyć się - zachowywać się buńczucznie, zawadiacko; mieć buńczuczną minę; nasrożyć się
SJP.pl
regionalnie: nabuńdziuczyć się - nabuńczuczyć się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nabyć.
(1.2) hand. bank. praw. uzyskanie prawa majątkowego najczyściejszej prawa własności do jakiegoś dobra
Wiktionary
Nabycie – uzyskanie własności lub innego prawa majątkowego, w każdy prawem przewidziany sposób np. w drodze umowy, dziedziczenia, dawności.
Wikipedia
rzecz. nabytek mrz., nabywca mos., nabywczyni ż., nabywanie n.
czas. nabyć dk., nabywać ndk., nabyć się dk.
Wiktionary
Nabyszyce (1939–1945 niem. "Holzhausen") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrowskim, w gminie Odolanów. Wieś jest siedzibą sołectwa "Nabyszyce" w którego skład wchodzi również osada Kuroch. Leżą ok. 9 km na zachód od Ostrowa Wlkp., w pobliżu drogi powiatowej Odolanów-Raszków, nad Kurochem.
Wikipedia
coś nowo kupionego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) coś, co zostało nabyte, kupione
(1.2) pot. ktoś świeżo przyjęty do jakiegoś zespołu, do pracy itp.
Wiktionary
(1.2) Poznaj Anię, nasz nowy redakcyjny nabytek.
Wiktionary
IPA: naˈbɨtɛk, AS: nabytek
Wiktionary
rzecz. bywalec mos., nabycie n., nabywanie n., nabywca m., nabywczyni ż.
czas. nabyć dk., nabywać ndk.
przym. nabywczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nabywać.
Wiktionary
(1.1) Przy wtórnym nabywaniu obywatelstwa część państw wymaga zrzeczenia się poprzedniego obywatelstwa, ale niektóre dopuszczają podwójne obywatelstwo.
Wiktionary
rzecz. nabytek mrz., nabywca mos., nabywczyni ż., nabycie n.
czas. nabyć, nabywać
Wiktionary
1. kupować coś
2. uzyskiwać coś (np. doświadczenie, zdolności), dochodzić do czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. nabyć)
(1.1) hand. otrzymywać w posiadanie poprzez kupno lub wymianę
(1.2) dochodzić do czego
Wiktionary
rzecz. nabytek mrz., nabywanie n., nabywca mos., bycie n., nabywczyni ż., nabycie n.
czas. nabyć dk.
przym. nabywczy
Wiktionary
(1.1) kupować
(1.2) zdobywać, zyskiwać
Wiktionary
osoba, która kupiła coś; kupujący
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która coś nabywa lub nabyła poprzez kupno
Wiktionary
Nabywca – osoba (fizyczna albo prawna) nabywająca dobra materialne lub usługi od sprzedawcy w celu zaspokojenia potrzeb lub w celu dalszej sprzedaży.
Wikipedia
IPA: naˈbɨft͡sa, AS: nabyfca
Wiktionary
rzecz. nabycie n., nabytek m., nabywanie n.
:: fż. nabywczyni ż.
czas. nabyć dk., nabywać ndk.
przym. nabywczy
Wiktionary
(1.1) kupujący
Wiktionary
odnoszący się do nabywcy, do kupna (zwłaszcza w terminologii ekonomicznej, np. parytet nabywczy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) urz. związany z nabywaniem czegoś, zwłaszcza poprzez kupno
Wiktionary
(1.1) Kupowano zgodnie ze swymi upodobaniami i — przede wszystkim — możliwościami nabywczymi.
Wiktionary
rzecz. nabytek mrz., nabywca m., nabywczyni ż.
czas. nabyć dk., nabywać ndk.
Wiktionary
kobieta, która nabyła coś w drodze kupna; kupująca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. kobieta, która coś nabywa lub nabyła poprzez kupno
Wiktionary
IPA: ˌnabɨfˈt͡ʃɨ̃ɲi, AS: nabyfčỹńi
Wiktionary
rzecz. nabycie n., nabytek m., nabywanie n.
:: fm. nabywca
przym. nabywczy
czas. nabyć dk., nabywać ndk.
Wiktionary
1. otrzymać coś na własność za pieniądze; kupić
2. osiągnąć coś, zdobyć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. nabywać)
(1.1) praw. książk. wejść w posiadanie czegoś
(1.2) książk. zdobyć jakąś umiejętność, osiągnąć coś, dojść do czegoś
czasownik zwrotny dokonany nabyć się
(2.1) długo gdzieś lub z kimś być
Wiktionary
(1.1) A choć do supermarketu wchodzę z listą zakupów, zawsze nabędę kilka rzeczy impulsywnie.
(1.2) Gorzko żałuję, że nie nabyłem umiejętności robienia pięknych obrazów.
Wiktionary
rzecz. bycie n., nabycie n., nabywanie n., nabywacz m., nabywca mos., nabywczyni ż., nabytek mrz.
czas. nabywać ndk.
przym. nabywczy
Wiktionary
potocznie: nabzdryngalać się - upijać się; ubzdryngalać się
SJP.pl
nabzdryngolić się - potocznie, żartobliwie: upić się; ubzdryngolić się
SJP.pl
znajdujący się w stanie upojenia spowodowanego nadużyciem substancji odurzającej, najczęściej alkoholu
SJP.pl
powiedzieć dużo niedorzeczności, głupstw; nabajać
SJP.pl
nabzdyczać się - nadymać się, naburmuszać się
SJP.pl
spochmurniały, naburmuszony, okazujący złość; taki, który się nabzdyczył
SJP.pl
nabzdyczyć się - naburmuszyć się, pogniewać się, okazać złość
SJP.pl
potocznie: źle zagrać lub zaśpiewać; pofałszować
SJP.pl
1. jednostka amunicji;
2. pewna ilość materiału wybuchowego, mająca coś wysadzić, wyburzyć (np. budynek, most), rozsadzić (np. skałę);
3. w technice: jednorazowa porcja materiałów ładowana do pieca hutniczego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. jednostka amunicji broni palnej w formie metalowego walca zawierającego pocisk oraz materiał wybuchowy;
(1.2) wojsk. jednostka ładunku miotającego niezbędna do spowodowania wybuchu gazów w lufie, umieszczana oddzielnie w komorze nabojowej za pociskiem
(1.3) techn. nabój hutniczy, porcja materiałów wsadowych ładowana jednorazowo do pieca hutniczego
(1.4) metalowy pojemnik wypełniony dwutlenkiem węgla, używany m.in. w syfonach, tratwach ratunkowych
(1.5) plastikowy pojemnik wypełniony atramentem lub tuszem, wkładany do wiecznych piór i drukarek atramentowych
Wiktionary
Nabój (daw. "patron") – jednostka amunicji zawierająca w jednym pakiecie wszystkie elementy niezbędne do nadania wystrzeliwanemu z broni palnej pociskowi energii kinetycznej lub do wytworzenia eksplozji.
Wikipedia
IPA: ˈnabuj, AS: nabui ̯
Wiktionary
rzecz. nabijanie n., nabicie n.
czas. nabić dk., nabijać ndk.
przym. nabojowy
Wiktionary
rekrutacja, pobór, zaciąg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyjmowanie nowych osób w jakieś struktury
Wiktionary
(1.1) Po ogłoszeniu naboru chętni mogą zgłaszać się do administracji, potem będzie za późno.
Wiktionary
IPA: 'nabur
Wiktionary
(1.1) rekrutacja, werbunek, zapisy
Wiktionary
nabłagać się - spędzić dłuższy czas na błaganiu
SJP.pl
ubrudzić błotem, nanieść błota
SJP.pl
gdzieś jest nabłocone - ktoś gdzieś nabłocił
SJP.pl
1. tkanka zbudowane ze ściśle przylegających do siebie komórek, okrywająca skórę i wyściełająca jamy różnych narządów i przewodów; tkanka nabłonkowa;
2. kutykula; warstwa kutyny na powierzchni liści i innych części roślin, chroniąca roślinę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. tkanka, która okrywa skórę oraz błony wyściełające jamy narządów i przewodów organizmu
Wiktionary
rzecz. błona ż., błoneczka ż.
przym. nabłonkowy
Wiktionary
nowotwór złośliwy wywodzący się z tkanki nabłonkowej; rak
SJP.pl
przypominający nabłonek, podobny do nabłonka
SJP.pl
→ nabłonek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) anat. dotyczący nabłonka
Wiktionary
rzecz. nabłonek m.
Wiktionary
preparat do nadawania połysku
SJP.pl
wywoływać błyszczenie, nadawać połysk
SJP.pl
wywołać błyszczenie, nadać połysk
SJP.pl
nieco wulgarnie: gdzieś jest nabżdżone - ktoś gdzieś nabździł (wydalił cicho gazy trawienne); nasmrodzone
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Narodowe Archiwum Cyfrowe;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɛ̃n‿a‿ˈt͡sɛ, AS: ẽn‿a‿ce
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nadanie określonych cech
Wiktionary
czas. nacechować dk.
przym. nacechowany
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający określone cechy
forma czasownika.
(2.1) ims. przymiotnikowy bierny od: nacechować
Wiktionary
(1.1) Propaganda bolszewicka wzmocniła jeszcze pejoratywne znaczenie tego słowa i współcześnie bywa ono odbierane jako obraźliwe, choć ani Słownik Języka Polskiego PWN, ani Wielki Słownik Języka Polskiego nie kwalifikują go jako nacechowanego ujemnie.
Wiktionary
rzecz. nacechowanie n.
czas. nacechować dk.
Wiktionary
1. nadać określone cechy, charakter
2. środowiskowo: oznaczyć coś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) nadać określone cechy
(1.2) odcisnąć znak
Wiktionary
(1.1) Pisarz nacechował wydany zbiór opowiadań szczerym humorem.
Wiktionary
rzecz. nacechowanie n.
czas. cechować ndk.
przym. nacechowany
Wiktionary
(1.1) naznaczyć
Wiktionary
nadawać czemuś określone cechy, określony charakter
SJP.pl
przepuszczać płyn przez filtr, sito itp.
SJP.pl
potocznie:
1. nacjonalista;
2. neonacysta (neonazista)
SJP.pl
zwrócić coś w jakąś stronę
SJP.pl
Nacesławice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Błaszki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Dawniej wieś szlachecka. Po istniejącym niegdyś założeniu dworskim, w otoczeniu zaniedbanego parku, została ruina dworu zbudowanego na pocz. XX w. przez Sucharskich, później w posiadaniu Sokolnickich. Na południe od wsi – ruina wiatraka sprowadzonego tu ok. 1916–1917 r. spod Sieradza.
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób nachalny, narzucając się
Wiktionary
(1.1) Przestrzeń wirtualna wypiera coraz nachalniej przestrzeń rzeczywistą.
Wiktionary
rzecz. nachalność ż., nachalstwo n.
przym. nachalny
Wiktionary
(1.1) natarczywie, natrętnie, namolnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nachalnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nachalny
SJP.pl
inaczej natarczywość, nieustępliwość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nachalne; cecha tych, którzy są nachalni
Wiktionary
rzecz. nachalstwo ż.
przym. nachalny
przysł. nachalnie
Wiktionary
(1.1) natarczywość, natrętność, namolność, nachalstwo
Wiktionary
taki, który natarczywie czegoś żąda, się naprzykrza; bezczelny, natrętny, zuchwały
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pot. taki, który niegrzecznie domaga się czegoś
(1.2) pot. świadczący o czyimś natręctwie, czyjejś nachalności
(1.3) pot. taki, który zbyt intensywnie oddziałuje na świadomość i zmysły
Wiktionary
rzecz. nachalność ż., nachalstwo n.
przysł. nachalnie
Wiktionary
(1.1) namolny, naprzykrzający się, natarczywy, natrętny, uporczywy, agresywny, dokuczliwy, wścibski
(1.3) agresywny, przesadzony, uprzykrzony
Wiktionary
dawniej: nachalność, natrętność, natarczywość
SJP.pl
potocznie: zgromadzić znaczną ilość określonych rzeczy materialnych; nachapać się
SJP.pl
młodzieżowo:
1. napluć;
2. nasmarkać
SJP.pl
chrząknąć chrapliwie na kogoś
SJP.pl
republika w Azerbejdżanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowym Azerbejdżanie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. nachiczewańczyk mos., nachiczewanka ż.
przym. nachiczewański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nachiczewanu
Wiktionary
IPA: ˌnaxʲit͡ʃɛˈvãŋka, AS: naχʹičevãŋka
Wiktionary
rzecz. Nachiczewan mrz.
:: fm. nachiczewańczyk mos.
przym. nachiczewański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nachiczewanu; osoba z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Nachiczewan mrz.
:: fż. nachiczewanka ż.
przym. nachiczewański
Wiktionary
przymiotnik od: Nachiczewan
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nachiczewanem, dotyczący Nachiczewanu
Wiktionary
(1.1) Budowla, jak większość nachiczewańskich zabytków, odrestaurowana jest na wysoki połysk. Sztucznie zdejmuje się tutaj budynkom patynę wieków, każąc im błyszczeć nowością bez końca.
Wiktionary
rzecz. Nachiczewan mrz., nachiczewańczyk mos., nachiczewanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. nakastlik.
Wiktionary
gdzieś jest nachlapane - ktoś gdzieś nachlapał
SJP.pl
potocznie: nachlewać się - upijać się; schlewać się, uchlewać się
SJP.pl
dodać do czegoś chmielu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. dowód przyjęcia towaru do przesyłki przez kolej żelazną oraz zobowiązanie się dostarczenia jej i ściągnięcia należności od odbiorcy
Wiktionary
(1.1) Załatwimy to w ten sposób, że Moryc będzie kupować i wysyłać zaraz pospiesznymi frachtami, na nachname. My wykupimy.
Wiktionary
[czytaj: naczo] mały kawałek tortilli pokryty roztopionym żółtym serem; nachos, naczos
SJP.pl
Nacho, właśc. José Ignacio Fernández Iglesias (ur. 18 stycznia 1990 w Madrycie) – hiszpański piłkarz, występujący na pozycji obrońcy w saudyjskim klubie Al Qadsiah oraz w reprezentacji Hiszpanii. Mistrz Europy 2024. Sześciokrotny zdobywca Ligi Mistrzów UEFA w sezonach: 2013/2014, 2015/2016, 2016/2017, 2017/2018, 2021/2022, 2023/2024.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Nadmorskim, nad Morzem Japońskim;
Wiktionary
Nachodka ( Находка) – miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Nadmorskim, nad Morzem Japońskim, w pobliżu Władywostoku. W 2020 roku miejscowość liczyła ok. 148 tys. mieszkańców.
Wikipedia
przym. nachodzki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nachodzić.
Wiktionary
IPA: ˌnaxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: naχoʒẽńe
Wiktionary
rzecz. nachodźca m., najście n.
czas. nachodzić ndk., najść dk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. najść)
(1.1) pojawiać się niespodziewanie, odwiedzać kogoś wbrew jego woli
(1.2) przen. ogarniać, opanowywać
(1.3) przesycać, wypełniać sobą
(1.4) przest. napadać zbrojnie
czasownik zwrotny niedokonany nachodzić się (dk. najść się)
(2.1) przest. napadać zbrojnie na siebie wzajemnie
(2.2) daw. być znalezionym
(2.3) daw. znaleźć, okazać się
czasownik zwrotny niedokonany nachodzić się (dk. brak)
(3.1) zmęczyć się długim chodzeniem; spędzić dużo czasu na chodzeniu
Wiktionary
(1.1) Nikt nie nachodził opuszczonego dworzyszcza.
(1.2) Wieczorem nachodziły ją smutne myśli.
(1.2) Oczy jej pomału zaczęły się zwężać — sen ją nachodził.
(1.3) Do pokoju naszło dymu.
(3.1) Dużo się nachodziłem do urzędu, żeby uzyskać pozwolenie.
Wiktionary
IPA: naˈxɔd͡ʑit͡ɕ, AS: naχoʒ́ić
Wiktionary
rzecz. nachodźca m., najście n., nachodzenie n.
czas. najść dk.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nachodką, dotyczący Nachodki
(1.2) związany z Nachodem, dotyczący Nachoda
Wiktionary
rzecz. Nachod m., Nachodka ż.
Wiktionary
1. pejoratywnie: migrant;
2. dawniej: najeźdźca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. niepożądany przybysz, najeźdźca
Wiktionary
(1.1) Wtedy ja się pokazałem, kazałem go z sani wyciągnąć, i wiesz, jak jedném słowem mojém nachodźcy rozbrojeni zostali.
Wiktionary
rzecz. nachodzenie n.
czas. najść, nachodzić ndk.
Wiktionary
nachorować się - nacierpieć się w chorobie, namęczyć się chorobą
SJP.pl
[czytaj: naczo] mały kawałek tortilli pokryty roztopionym żółtym serem; nachos, naczos
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kulin. niewielkie kawałki tortilli (czipsy tortilla) z mąki kukurydzianej podobna do chipsa (niekiedy pokryte roztopionym serem), pochodzące z kuchni meksykańskiej
rzeczownik, rodzaj męski lub nijaki
(2.1) jedna sztuka nachos (1.1)
Wiktionary
Nacho, nachos – niewielkie, zazwyczaj trójkątne, kawałki tortilli (czipsy tortilla) pokryte roztopionym serem.
Wikipedia
(1.1) naczos
Wiktionary
nachrapać się - potocznie: przestać chrapać po długim czasie
SJP.pl
część uprzęży zakładana na nos konia, ograniczająca możliwość poruszania szczęką
SJP.pl
Nachrapnik – część ogłowia nakładana na nos konia, wspomagająca działanie kiełzna, ewentualnie służąca do utrzymana go na właściwym miejscu, poprzez ograniczenie koniowi możliwości manewrowania szczęką. Większość ogłowi pozwala na zupełne wypięcie nachrapnika lub na zastąpienie go innym rodzajem. Dawniej na zewnętrznej stronie rycerskich i wojskowych nachrapników dodawano metalowe elementy w celu dekoracji.
Wikipedia
potocznie:
1. wyrabiać, wyczyniać;
2. pędzić; zachrzaniać;
3. nawalać, bić;
4. nachrzaniać się - nawalać się, bić się
SJP.pl
gwarowo: stolik nocny, szafka nocna; nakastlik
SJP.pl
rodzaj antylopy; nahur
SJP.pl
czasownik
(1.1) wielokrotnie kogoś lub coś pochwalić
czasownik zwrotny nachwalić się
(2.1) wzmocnione nachwalić (1.1)
Wiktionary
(2.1) Same dobre rzeczy o was słyszę, poruczniku. Naczelnik nie może się was nachwalić.
Wiktionary
w sporcie: chwyt sprzętu sportowego, przy którym ręce zwrócone są na zewnątrz, kciukami do środka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sposób uchwycenia drążka tak, aby wierzch dłoni był skierowany ku górze i na zewnątrz
Wiktionary
IPA: ˈnaxfɨt, AS: naχfyt
Wiktionary
rzecz. chwyt m., schwytanie n.
czas. chwytać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nachylać.
Wiktionary
IPA: ˌnaxɨˈlãɲɛ, AS: naχylãńe
Wiktionary
czas. nachylać (się) ndk., nachylić (się) dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nachylić.
Wiktionary
Nachylenie – liczba określająca „stromość” linii. Zazwyczaj oznaczana literą formula_1.
W przypadku funkcji liniowej nachylenie jest określone przez współczynnik kierunkowy prostej (wartość formula_2 w postaci kierunkowej prostej formula_3). Jest to tangens kąta nachylenia prostej względem osi formula_4. Można to zapisać jako:
Wikipedia
czas. nachylić
rzecz. nachyłek m.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) dokonany od|nachylać.
czasownik zwrotny dokonany nachylić się
(2.1) zmienić położenie kierując się ku dołowi; dokonany od|nachylać się.
Wiktionary
IPA: naˈxɨlʲit͡ɕ, AS: naχylʹić
Wiktionary
rzecz. nachylanie n., nachylenie n., nachyłek m.
Wiktionary
rodzaj roślin z rodziny astrowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Coreopsis|L.|ref=tak., rodzaj roślin należący do rodziny astrowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju nachyłek (1.1)
(1.3) kwiat nachyłka (1.2)
Wiktionary
Nachyłek, koreopsis ("Coreopsis") – rodzaj roślin należący do rodziny astrowatych. Obejmuje ponad 80 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje Amerykę Północną i Południową (w północno-zachodniej jej części – od Kolumbii po północne Chile i Boliwię). Jako rośliny introdukowane i zdziczałe gatunki z tego rodzaju obecne są na wszystkich kontynentach. W naturze rosną zarówno na siedliskach suchych i słonecznych, jak i na brzegach rzek. W Polsce rośliny z tego rodzaju znane są tylko w uprawie.
Wikipedia
(1.1) U pani Sajdokowej kwitną nachyłki, bodziszki i dzielżan.
Wiktionary
rzecz. nachylanie n., nachylenie n., nachył mrz., nachyłość ż.
czas. nachylać ndk., nachylić dk.
Wiktionary
zdrobnienie od: Natalia (imię żeńskie)
SJP.pl
potocznie:
1. nabrudzić, nachlapać; napaciać, napaćkać;
2. napisać lub namalować nieporządnie, byle jak; napaciać, napaćkać;
3. umieścić za wiele jakichś elementów; napaciać, napaćkać;
4. pokryć powierzchnię drobnymi kropkami, plamkami;
5. napaćkać się:
a) zbyt dużo zjeść lub wypić;
b) nagromadzić wiele pieniędzy; nachapać się
SJP.pl
potocznie:
1. nabrudzić, nachlapać; napaciać, napaćkać;
2. napisać lub namalować nieporządnie, byle jak; napaciać, napaćkać;
3. umieścić za wiele jakichś elementów; napaciać, napaćkać;
4. pokryć powierzchnię drobnymi kropkami, plamkami;
5. napaćkać się:
a) zbyt dużo zjeść lub wypić;
b) nagromadzić wiele pieniędzy; nachapać się
SJP.pl
nazbierać się, nagromadzić gdzieś; nasączyć się
SJP.pl
nazbierać się, nagromadzić gdzieś; nasączyć się
SJP.pl
taki, który nacieknął (naciekł); nacieknięty, naciekły
SJP.pl
1. obrzmienie narządu lub jego części wskutek gromadzenia się w tkankach wysięku zapalnego;
2. rozrost komórek nowotworowych poza tkanką, z której się wywodzą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. osad mineralny wytrącony na powierzchni skały w obrębie jaskini;
(1.2) med. twór patologiczny, powstały wskutek odkształcenia tkanek przez zgromadzenie się substancji patogenicznych lub komórek nowotworowych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Guzek różni się od grudki większą spoistością i głębszym usadowieniem oraz istnieniem nacieku zapalnego wokół miejsca jego występowania.
Wiktionary
rzecz. ciecz ż., naciekanie n.
czas. naciekać ndk., nacieknąć dk.
przym. naciekowy, ciekły
Wiktionary
(1.2) infiltracja
Wiktionary
nazbierać się, nagromadzić gdzieś; nasączyć się
SJP.pl
taki, który nacieknął (naciekł); nacieczony, naciekły
SJP.pl
osad powstały na skutek ściekania roztworów mineralnych
SJP.pl
taki, który naciekł (nacieknął); nacieczony, nacieknięty
SJP.pl
1. gwałtownie uderzać na przeciwnika;
2. pocierać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. natrzeć)
(1.1) trąc, masować
(1.2) trąc, rozprowadzać po powierzchni kogoś lub czegoś maść, płyn itp.
(1.3) prosić usilnie, żądać, domagać się
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. natrzeć)
(2.1) wojsk. prowadzić natarcie, walczyć by rozbić lub odepchnąć wrogie wojska i zająć opanowany przez nie teren
czasownik zwrotny niedokonany nacierać się (dk. natrzeć się)
(3.1) trąc, masować samego siebie
Wiktionary
rzecz. nacieranie n., natarcie n.
czas. wycierać, natrzeć dk.
Wiktionary
głazik nacierniak - gatunek motyla z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
nacieszać oczy, wzrok, serce itp. - doznawać zadowolenia, patrząc na kogoś lub na coś
SJP.pl
1. nacieszyć (swoje) oczy, (swój) wzrok - doznać zadowolenia, patrząc na kogoś lub na coś;
2. nacieszyć się - nasycić się radością spowodowaną widokiem lub obecnością kogoś lub czegoś
SJP.pl
Nacinarka to przyrząd introligatorski przeznaczony do nacinania papieru. Składa się z płyty roboczej i osadzonych nad nią noży o regulowanym rozstawie. Nacinarka umożliwia nacinanie papieru samoprzylepnego i bigowanie papieru.
Nacinarki do kartonu wycinają w nim szczeliny, co pozwala przerobić go na wypełnienia zabezpieczające delikatną zawartości przesyłek.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Naci lub z nią związany
SJP.pl
nacięcie na drzewie
SJP.pl
Na
Wikipedia
ciosając, zgromadzić pewną ilość czegoś (np. drewna)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. mąż ciotki
Wiktionary
(1.1) Według niektórych źródeł mąż cioty macierzystej to był naciot, a mąż cioty ojczystej – pociot.
Wiktionary
IPA: ˈnat͡ɕɔt, AS: naćot
Wiktionary
rzecz. ciota ż., pociot m., pociotek m., pociotka ż.
Wiktionary
(1.1) daw. pociot
Wiktionary
1. obfitujący w nać;
2. uprawiany ze względu na nać
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) uprawiany by pozyskać nać
Wiktionary
rzecz. nać ż., natka ż.
Wiktionary
1. działanie na coś z pewną siłą
2. presja, przymus
3. zaakcentowanie czegoś, wyróżnienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) działanie na coś z pewną siłą
(1.2) presja, przymus
(1.3) zaakcentowanie czegoś, wyróżnienie
Wiktionary
(1.1) Naciski wywierane na siodło zawierają się w przedziale od 5 do 36 ton.
(1.2) Rząd gwatemalski, mimo energicznych nacisków rządu bońskiego, odrzucił warunki terrorystów.
(1.3) – To już dawno spostrzegłem gołym okiem – z cieniem zarozumiałości rzekł bosman, dumny ze swego sokolego wzroku, co niejednokrotnie z naciskiem podkreślał.
Wiktionary
IPA: ˈnat͡ɕisk, AS: naćisk
Wiktionary
czas. naciskać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|naciskać.
Wiktionary
IPA: ˌnat͡ɕiˈskãɲɛ, AS: naćiskãńe
Wiktionary
czas. naciskać
Wiktionary
1. przyciskać, nagniatać, naduszać
2. wywierać presję na kogoś
3. narzucać coś w jakieś miejsce
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. nacisnąć)
(1.1) działać na coś siłą
(1.2) przen. wywierać na kogoś presję psychiczną, emocjonalną itp.
(1.3) mocno nakładać czapkę, zakrywając uszy, czoło
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(2.1) wrzucić gdzieś wiele czegoś
czasownik zwrotny niedokonany naciskać się (dk. nacisnąć się)
(3.1) działać siłą na siebie samego
(3.2) działać siłą na siebie wzajemnie
(3.3) ciskać, rzucać czymś wielokrotnie, do przesytu
(3.4) ciskać się, miotać się ze złości wielokrotnie, do przesytu
Wiktionary
(1.2) Ambasador niemiecki w Santiago naciskał, żeby Honeckera wydać.
Wiktionary
IPA: naˈt͡ɕiskat͡ɕ, AS: naćiskać
Wiktionary
rzecz. nacisk m., naciskanie n., naciśnięcie n., wyciskarka ż.
czas. ściskać, ciskać ndk., cisnąć dk., nawciskać dk.
przym. naciskowy
Wiktionary
1. działanie na coś z pewną siłą
2. presja, przymus
3. zaakcentowanie czegoś, wyróżnienie
SJP.pl
służący do nacisku; działający pod wpływem nacisku
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) dokonany od|naciskać.
czasownik zwrotny dokonany nacisnąć się
(2.1) dokonany od|naciskać się.
(2.2) cisnąc się, wejść tłumnie
Wiktionary
(1.1) Choć bezgłośnie nacisnął na klamkę, zdradziło go skrzypienie drzwi.
Wiktionary
IPA: naˈt͡ɕisnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: naćisnõńć
Wiktionary
rzecz. naciśnięcie n.
Wiktionary
1. urządzenie w mechanizmie zegarowym pośredniczące w przekazywaniu energii z zewnątrz do elementu napędowego;
2. komplet strun instrumentu; ostrunienie
SJP.pl
Zobacz też: Siła naciągu (naciąg).
Naciąg – urządzenie w mechanizmie zegarowym pośredniczące w przekazywaniu energii z zewnątrz do elementu napędowego, np. sprężyny lub obciążnika, służącego do jej magazynowania. Rozróżnia się trzy rodzaje naciągu: ręczny, elektryczny i automatyczny, który stosuje się w zegarkach naręcznych.
Wikipedia
potocznie: wyłudzanie czegoś od kogoś, wykorzystywanie kogoś; naciąganie
SJP.pl
1. oszust, osoba wprowadzająca drugich w błąd, aby uzyskać kosztem kogoś pewne korzyści;
2. osoba zajmująca się naprawianiem strun w rakietach tenisowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba naciągająca struny w rakietach tenisowych
Wiktionary
rzecz. naciąganie n., naciągaczka ż.
Wiktionary
1. kobieta próbująca wyłudzić coś od kogoś, wykorzystująca kogoś; naciągara;
2. kobieta zajmująca się naprawianiem strun w rakietach tenisowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która naciąga, wykorzystuje (zazwyczaj finansowo); wyzyskiwaczka
Wiktionary
(1.1) A co przyniesie przyszłość? Czego się spodziewać? Co mnie czeka za rogiem ulicy? Nigdy nie starałam się zgadywać przyszłości. Nigdy nie poszłam do wróżki. Uważałam je za naciągaczki.
(1.1) Niektóre kobiety to naciągaczki. Pragną cię wyłącznie dla pieniędzy.
Wiktionary
rzecz. naciągacz m., naciąganie n.
czas. naciągać ndk., naciągnąć dk.
Wiktionary
(1.1) oszustka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|naciągać.
Wiktionary
IPA: ˌnat͡ɕɔ̃ŋˈɡãɲɛ, AS: naćõŋgãńe
Wiktionary
czas. naciągać ndk., naciągnąć dk.
rzecz. naciągnięcie, naciągacz, naciągaczka
Wiktionary
potocznie:
1. nierzetelny, nie odpowiadający rzeczywistości;
2. zawyżony
SJP.pl
potocznie: kobieta próbująca wyłudzić coś od kogoś, wykorzystująca kogoś; naciągaczka
SJP.pl
potocznie:
1. naciągać czegoś dużo, ciągnąc długo, zmęczyć się;
2. nachodzić się w jakieś sprawie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. naciągnąć)
(1.1) napinać przez ciągnięcie
(1.2) umieszczać coś na czymś lub na kimś, przeciągając to
(1.3) przedstawiać pewne sprawy nierzetelnie
(1.4) osiągać coś czyimś kosztem
(1.5) gromadzić coś poprzez ciągnięcie
(1.6) powodować nadwerężenie mięśni
(1.7) powodować powrót przemieszczonego elementu kostnego lub stawowego na swoje miejsce
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. naciągnąć)
(2.1) o płynie nabierać właściwości
czasownik zwrotny niedokonany naciągać się
(3.1) być naprężanym
(3.2) być nadwerężanym
(3.3) męczyć się, ciągnąc coś długo
Wiktionary
rzecz. naciągaczka ż., naciąganie n.
Wiktionary
(1.1) naprężać; gw. Górny Śląsk szpanować
(1.2) nakładać, nasuwać, ubierać, wkładać
(1.3) naginać
(1.4) kantować, nakłaniać, oszukiwać, oszwabiać, wykorzystywać, wyłudzać, zwodzić
(1.5) nabierać, wchłaniać
(1.6) nadwerężać
(1.7) nastawiać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|naciągnąć.
Wiktionary
czas. naciągnąć
rzecz. naciąganie n.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. naciągać)
(1.1) dokonany od|naciągać.
Wiktionary
IPA: naˈt͡ɕɔ̃ŋɡnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: naćõŋgnõńć
Wiktionary
rzecz. naciąganie n., naciągnięcie n., naciągaczka ż.
Wiktionary
1. wykonać znak za pomocą ostrego narzędzia;
2. przerwać za pomocą ostrego narzędzia ciągłość łodyg lub pędów dużej ilości roślin np. naciąć kwiatów, naciąć witek leszczyny itp.
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. nacinać)
(1.1) ostrym narzędziem częściowo coś przeciąć
(1.2) ścinając, zgromadzić pewną ilość czegoś
(1.3) pot. oszukać dla odniesienia korzyści
czasownik zwrotny dokonany naciąć się (ndk. nacinać się)
(2.1) zranić się czymś ostrym
(2.2) pot. ponieść straty w związku z mylnym uznaniem czegoś za lepsze, niż jest w rzeczywistości
(2.3) pot. nieoczekiwanie kogoś lub coś spotkać
Wiktionary
(2.2) Niekiedy w sklepach możemy naciąć się na podrabiane trunki. Słono kosztują – podle smakują.
Wiktionary
rzecz. cięcie n., nacięcie n., nacinanie n.
czas. ciąć ndk., nacinać ndk.
przym. tnący
Wiktionary
1. wykonać znak za pomocą ostrego narzędzia;
2. przerwać za pomocą ostrego narzędzia ciągłość łodyg lub pędów dużej ilości roślin np. naciąć kwiatów, naciąć witek leszczyny itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wykonanie ostrym narzędziem przecięcia czegoś, wgłębienia, rowku, znaku
(1.2) efekt nacięcia (1.1)
(1.3) med. chirurgiczne przecięcie powłok na pewnym odcinku
(1.4) techn. rowek, wgłębienie na pilniku
Wiktionary
czas. naciąć / nacinać
Wiktionary
(1.1) cięcie, rozcięcie
(1.2) nacios, rana cięta, rozcięcie, rzaz, szczelina, szrama
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nacisnąć.
Wiktionary
czas. nacisnąć, naciskać
Wiktionary
naród, narodowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. naród
(1.2) książk. narodowość
(1.3) pot. żart. grupa ludzi w jakiś sposób się wyróżniająca lub uważająca się za odrębną
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Polacy jako liczniejsi od Czechów — którzy często zapisywali się do nacji niemieckiej — rościli pretensje do drugiego miejsca i wywalczyć je sobie usiłowali.
Wiktionary
IPA: ˈnat͡sʲja, AS: nacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. nacjonalista mos., nacjonalizm mrz.
czas. nacjonalizować ndk.
przym. nacjonalistyczny
przysł. nacjonalistycznie
Wiktionary
(1.1) naród
(1.2) narodowość
Wiktionary
pogląd uznający narodowość za wartość nadrzędną
SJP.pl
zwolennik kierunku narodowego w polityce, członek stronnictwa narodowego; narodowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. zwolennik nacjonalizmu
Wiktionary
(1.1) Jego „prawa ręka”, Wołodymyr Horbulin, ukuł wtedy hasło, że w polityce zagranicznej Kuczma jest nacjonalistą, w wewnętrznej — liberałem, a w społecznej — socjaldemokratą.
Wiktionary
IPA: ˌnat͡sʲjɔ̃naˈlʲista, AS: nacʹi ̯õnalʹista
Wiktionary
rzecz. nacjonalizm m., nacja ż.
:: fż. nacjonalistka ż.
przym. nacjonalistyczny
przysł. nacjonalistycznie
Wiktionary
(1.1) narodowiec
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwolenniczka nacjonalizmu
Wiktionary
IPA: ˌnat͡sʲjɔ̃naˈlʲistka, AS: nacʹi ̯õnalʹistka
Wiktionary
rzecz. nacjonalizm m.
:: fm. nacjonalista m.
przym. nacjonalistyczny
przysł. nacjonalistycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nacjonalistyczny
Wiktionary
rzecz. nacjonalizm mrz., nacjonalistyczność ż., nacjonalistka ż., nacjonalista mos., nacja ż.
przym. nacjonalistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nacjonalistyczne; cecha tych, którzy są nacjonalistyczni
Wiktionary
rzecz. nacjonalizm m., nacjonalista m., nacjonalistka ż., nacjonalizacja ż., nacjonalizowanie n., znacjonalizowanie n.
czas. nacjonalizować ndk., znacjonalizować dk.
przym. nacjonalistyczny, nacjonalizacyjny
przysł. nacjonalistycznie, nacjonalizacyjnie
Wiktionary
mający związek z nacjonalizmem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) polit. związany z nacjonalizmem lub nacjonalistami, dotyczący nacjonalizmu lub nacjonalistów
przymiotnik jakościowy
(2.1) polit. charakterystyczny dla nacjonalizmu lub nacjonalistów
Wiktionary
(2.1) Na terenie szkoły wytworzyła się klika, która wytwarza w szkole atmosferę reakcyjną, nacjonalistyczną, wrogą Polsce Ludowej.
Wiktionary
IPA: ˌnat͡sʲjɔ̃nalʲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: nacʹi ̯õnalʹistyčny
Wiktionary
rzecz. nacjonalista m., nacjonalistka ż., nacja ż., nacjonalizm m., nacjonalistyczność ż.
przysł. nacjonalistycznie
Wiktionary
przejęcie przez państwo majątków prywatnych lub pozbawionych właściciela; upaństwowienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. przejmowanie przez państwo przedsiębiorstw, banków, majątków ziemskich lub innego mienia, będącego własnością prywatną lub niemającego właściciela;
Wiktionary
Nacjonalizacja – forma upaństwowienia, poprzez przejęcie przez państwo praw własności ziemi, przedsiębiorstw i kapitału na podstawie odrębnego aktu prawnego. Nacjonalizacja przeprowadzana jest na podstawie ustaw, których treść może wynikać z umów międzynarodowych. Nie należy mylić nacjonalizacji, która jest stosowana wobec określonej kategorii mienia lub osób, z wywłaszczeniem, które dotyczy konkretnej osoby i konkretnej sprawy.
Wikipedia
IPA: ˌnat͡sʲjɔ̃nalʲiˈzat͡sʲja, AS: nacʹi ̯õnalʹizacʹi ̯a
Wiktionary
czas. nacjonalizować
przym. nacjonalizacyjny
rzecz. nacjonalistyczność ż., nacjonalizm mrz.
Wiktionary
(1.1) upaństwowienie, uspołecznienie
Wiktionary
związany z nacjonalizacją
SJP.pl
ruch polityczny podporządkowujący interesy innych narodów we własnym celu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. ideologia społeczno-polityczna i postawa uznająca naród za najwyższe dobro;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
IPA: ˌnat͡sʲjɔ̃ˈnalʲism̥, AS: nacʹi ̯õnalʹism̦
Wiktionary
rzecz. nacja ż., nacjonalista m., nacjonalistka ż., nacjonalistyczność ż., nacjonalizacja ż., nacjonalizowanie n., protonacjonalizm m.
czas. nacjonalizować ndk.
przym. nacjonalistyczny, nacjonalizacyjny
przysł. nacjonalistycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nacjonalizować.
Wiktionary
IPA: ˌnat͡sʲjɔ̃nalʲizɔˈvãɲɛ, AS: nacʹi ̯õnalʹizovãńe
Wiktionary
rzecz. znacjonalizowanie n., nacjonalistyczność ż., nacjonalizm mrz.
czas. nacjonalizować, znacjonalizować dk.
przym. nacjonalizacyjny
Wiktionary
prowadzić nacjonalizację; upaństwawiać
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) ekon. zmieniać właściciela czegoś z prywatnego na państwowego
Wiktionary
(1.1) Znany polityk powiedział, że wszystkie fabryki powinny zostać znacjonalizowane.
Wiktionary
IPA: ˌnat͡sʲjɔ̃nalʲiˈzɔvat͡ɕ, AS: nacʹi ̯õnalʹizovać
Wiktionary
rzecz. nacjonalizowanie n., nacjonalizacja ż., nacja ż., nacjonalistyczność ż., nacjonalizm mrz.
przym. nacjonalizacyjny
Wiktionary
(1.1) upaństwawiać
Wiktionary
dawniej: przynależność narodowa; narodowość
SJP.pl
przestarzałe:
1. dotyczący narodu; narodowy;
2. związany z nacjonalizmem; nacjonalistyczny
SJP.pl
środowiskowo: kryteria oceniania, o których nauczyciel informuje uczniów na początku lekcji; NaCoBeZu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) środ. eduk. kryteria oceny prezentowane uczniom przez nauczyciela na początku lekcji;
Wiktionary
NaCoBeZU (pol. "Na Co Będziemy Zwracać Uwagę") – pojęcie z dziedziny dydaktyki.
Pojęciem NaCoBeZU nazywamy wiedzę, którą uczniowie powinni opanować pod koniec danego działu, modułu lub całego przedmiotu. W szerszym rozumieniu są to kryteria oceny pracy ucznia. Pojęciem nierozłącznie związanym z NaCoBeZU są „kryteria sukcesu”.
Wikipedia
Nacpolsk – osada sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Naruszewo.
W Nacpolsku znajduje się szkoła podstawowa im. Piotra Sękowskiego. Jest także oraz przedszkole, a kiedyś także klub piłkarski OKS Nacpolsk.
Wikipedia
potocznie: nacudować się - spędzić pewien czas na robieniu czegoś wymyślnego lub skomplikowanego bez potrzeby; nawydziwiać się
SJP.pl
potocznie:
1. nazmyślać, nakłamać, nablagować; nabujać, nakitować, naszklić;
2. nacyganić się - spędzić dużo czasu na mówieniu nieprawdy
SJP.pl
potocznie:
1. zrobić wiele zdjęć; napstrykać;
2. nacykać się - zmęczyć się robieniem zdjęć
SJP.pl
członek lub zwolennik niemieckiej partii narodowosocjalistycznej; nazista
SJP.pl
rzadko: nazizm (zbrodnicza doktryna i nacjonalistyczny ruch polityczny stworzone przez Adolfa Hitlera; narodowy socjalizm, hitleryzm)
SJP.pl
skrót od: naczelny, naczelnik
SJP.pl
skrót
(1.1) = naczelnik
(1.2) = naczelny
Wiktionary
(1.1) Jak wyjaśnił Karol Wilk, nacz. wydziału gospodarki komunalnej Urzędu Miejskiego w Przemyślu, takie kontrole są prowadzone i dzięki temu udaje się doprowadzić do złożenia korekt deklaracji.
(1.2) Na wstępie Robert Lewandowski w rozmowie z red. nacz. Onetu Bartoszem Węglarczykiem odnosi się do sprawy zapowiedzianej przez premiera kilkudziesięciomilionowej premii dla piłkarzy.
Wiktionary
Naczachowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Izbica Kujawska.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 125 mieszkańców. Jest dwudziestą co do wielkości miejscowością gminy Izbica Kujawska.
Wikipedia
potocznie: kierownictwo, dyrekcja, szefostwo; wierchuszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. grupa ludzi sprawujących kierownictwo firmy bądź instytucji
Wiktionary
(1.1) Rano szum w rejestracji: komputer nie wystartował. Wyłączali go na noc, bo tak naczalstwo kazało – też w ramach oszczędności.
Wiktionary
IPA: naˈt͡ʃalstfɔ, AS: načalstfo
Wiktionary
(1.1) pot. wierchuszka, góra; przest. zwierzchność; kierownictwo, management, szefostwo, zwierzchnictwo
Wiktionary
potocznie: kobieta na stanowisku naczelnego dyrektora, naczelnego redaktora itp.
SJP.pl
rząd ssaków, do którego należy człowiek i małpy człekokształtne
SJP.pl
Naczelne ("Primates", z łaciny „pierwsze”) – rząd ssaków. Taksonomia wyróżnia w nim dwie odrębne linie (podrzędy): Strepsirrhini i Haplorrhini. Naczelne powstały z przodków żyjących na drzewach lasów tropikalnych. Wiele z nich przedstawia adaptacje do życia w tym wymagającym, trójwymiarowym środowisku. Większość z nich zachowała przynajmniej częściowo nadrzewny tryb życia.
Wikipedia
1. władza naczelnika; naczelnikostwo, zwierzchnictwo;
2. zbiorowo: naczelnicy
SJP.pl
zwierzchniczka, przełożona, kierowniczka
SJP.pl
zwierzchnik, przełożony, kierownik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba stojąca na czele instytucji lub organizacji
(1.2) hist. wojsk. osoba dowodząca walkami, powstaniem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) O, pan naczelnik! – wykrzyknęła trochę zbyt głośno pani Małgosia, poprawiając odruchowo nieco zmierzwioną blond grzywkę, do której rozczochrania przyczyniła się przed chwilą wprawna ręka Waldka.
(1.2) Naczelnik, tęgi, rudobrody Niemiec, nakazawszy im znakiem milczenie, począł następnie nasłuchiwać.
Wiktionary
rzecz. naczelna ż., naczelne nmos., naczelniczka ż., naczelnikowa ż., naczelnikostwo n., naczelny mos.
czas. naczelnikować ndk.
przym. naczelnikowski, naczelny
przysł. na czele
przyim. na czele
Wiktionary
(1.1) dyrektor, szef, zwierzchnik
(1.2) dowódca, wódz, zwierzchnik
Wiktionary
urząd, funkcja naczelnika; naczelnictwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) piastowanie pozycji naczelnika
(1.2) naczelnik i jego żona
Wiktionary
(1.1) Podczas rewolucji, podczas naczelnikostwa Tadeusza Kościuszki, znajdował się w Berlinie.
Wiktionary
rzecz. naczelnik m., naczelny mos.
przym. naczelny
przyim. na czele
przysł. na czele
Wiktionary
małżonka naczelnika
SJP.pl
1. będący na pierwszym planie; najważniejszy, główny, zasadniczy (np. naczelna idea);
2. sprawujący władzę zwierzchnią (np. naczelny organ sądowy)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sprawujący zwierzchnią władzę
(1.2) będący na pierwszym planie
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) zool. zwykle w lm. nazwa systematyczna|Primates|ref=tak., przedstawiciel rzędu ssaków charakteryzujących się najlepiej rozwiniętym mózgiem;
Wiktionary
(1.1) (…) jest odpowiedzialny bezpośrednio przed dyrektorem i naczelnym inżynierem za całokształt powierzonych mu prac (…).
(2.1) Od lat, część naukowców i aktywistów praw zwierząt stara się o przyznanie naczelnym podstawowych praw – do życia i wolności oraz wprowadzenia zakazu tortur wobec naszych najbliższych krewnych.
Wiktionary
rzecz. czołówka ż., naczelnictwo n., naczelnikostwo n., naczelnik mos., naczelniczka ż.
przyim. na czele
przysł. na czele
Wiktionary
(1.1) generalny, głównodowodzący, główny, zwierzchni
(1.2) główny, pierwszy, najważniejszy
Wiktionary
bezsilnikowy pojazd drogowy, którego przednia część pozbawiona kół jezdnych spoczywa na ciągniku siodłowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przyczepa, której część spoczywa na pojeździe silnikowym, pozbawiona przedniej osi oraz silnika
Wiktionary
Naczepa – pojazd drogowy przeznaczony do transportu rzeczy, bez przedniej osi i zaprojektowany tak, że część pojazdu i znaczna część ładunku spoczywa na ciągniku samochodowym.
Polska należy do czołowych producentów naczep w Europie.
Ciągnik siodłowy z naczepą połączony jest za pomocą sprzęgu siodłowego (połączenie sworzniowe).
Wikipedia
czerpiąc, nabierać czegoś
SJP.pl
włosy naczesane na czoło
SJP.pl
nasuwać, nagarniać włosy poprzez czesanie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
regionalnie: pasek uzdy przechodzący w poprzek czoła konia
SJP.pl
mały kawałek tortilli pokryty roztopionym żółtym serem; nacho, nachos
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) niewielkie kawałki tortilli (czipsy tortilla) z mąki kukurydzianej podobna do chipsa (niekiedy pokryte roztopionym serem), pochodzące z kuchni meksykańskiej
rzeczownik, rodzaj męski lub nijaki
(2.1) jedna sztuka naczos (1.1)
Wiktionary
(1.1) nachos
Wiktionary
1. przedmiot użytkowy służący do przechowywania, przyrządzania czegoś, najczęściej potraw;
2. (zwykle w lm.) w organizmie ludzkim lub zwierzęcym: rurkowaty przewód służący do transportu krwi lub limfy;
3. (zwykle w lm.) element drewna (tkanki roślinnej) przewodzący wodę i sole mineralne; trachej
SJP.pl
Zobacz też: naczynie.
Naczynia – polski zespół muzyczny założony w 1999 roku. Swoje utwory nagrywa w Rogalowie. 25 lutego zajęli pierwsze miejsce na Bisliście Polskiego Radia Bis. 2 grudnia 2006 wydali debiutancki album Naczynia zespołem, związani z wytwórnią Obuh records, płyta nagrana na sprzęcie analogowym w studiu "Rogalów Analogowy"
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od naczyniak
Wiktionary
rzecz. naczyniak m.
Wiktionary
łagodny nowotwór powstający wskutek zaburzeń rozwojowych tkanki naczyniowej, występujący najczęściej w tkance podskórnej lub skórze w postaci sinoczerwonego guzka, plam lub pęcherzyków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) med. łagodny nowotwór z układu naczyniowego;
Wiktionary
Naczyniak (łac. "angioma") – nowotwór łagodny wywodzący się z układu naczyń krwionośnych lub limfatycznych.
Wikipedia
(1.1) Gdy się urodziłem, miałem na czole naczyniaka dość dużych rozmiarów.
Wiktionary
IPA: naˈt͡ʃɨ̃ɲak, AS: načỹńak
Wiktionary
rzecz. naczynie n., naczynko n., naczyńko n., naczyniówka ż.
:: zdrobn. naczyniaczek m.
przym. naczyniowy
Wiktionary
1. przedmiot użytkowy służący do przechowywania, przyrządzania czegoś, najczęściej potraw;
2. (zwykle w lm.) w organizmie ludzkim lub zwierzęcym: rurkowaty przewód służący do transportu krwi lub limfy;
3. (zwykle w lm.) element drewna (tkanki roślinnej) przewodzący wodę i sole mineralne; trachej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rodzaj pojemnika używanego, zwykle do przechowywania, przyrządzania lub serwowania jedzenia
(1.2) biol. rodzaj tkanki lub element układu przystosowany do transportowania płynów (limfy, krwi, wody)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po obiedzie zawsze zmywam naczynia.
(1.2) Uszkodzenie jednego z głównych naczyń krwionośnych może być bardzo groźne w skutkach.
Wiktionary
IPA: naˈt͡ʃɨ̃ɲɛ, AS: načỹńe
Wiktionary
rzecz. naczyniówka ż., naczyniak mrz., naczyniowiec mos.
:: zdrobn. naczynko n., naczyńko n.
przym. naczyniowy
przysł. naczyniowo
Wiktionary
(1.1) skorupa
(1.2) zool. żyła, tętnica; bot. tracheja
Wiktionary
wywierający wpływ na rozszerzanie się i kurczenie naczyń krwionośnych
SJP.pl
potocznie: chirurg naczyniowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. pot. chirurg naczyniowy
Wiktionary
(1.1) Mam umówioną wizytę u naczyniowca z terminem za dwa lata.
Wiktionary
rzecz. naczynie n., naczynko n., naczyńko n., naczyniówka ż., naczyniak m.
przym. naczyniowy
Wiktionary
(1.1) angiochirurg, chirurg naczyniowy
Wiktionary
naczynioruchowy;
1. wywierający wpływ na rozszerzanie się i kurczenie naczyń krwionośnych;
2. obrzęk naczynioworuchowy - opuchlizna tkanki podskórnej, najczęściej w obrębie twarzy, powstająca w wyniku reakcji alergicznej; obrzęk Quinckego
SJP.pl
1. → naczynie;
2. układ naczyniowy - układ krążenia;
3. port naczyniowy - trwały dostęp dożylny wszczepiany pacjentom
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący naczynia, np. chłonnego lub krwionośnego
Wiktionary
(1.1) Doktor powiedział, że moje nadciśnienie tętnicze może pochodzić z chorej nerki, bo wysłuchał po prawej stronie szmer naczyniowy.
Wiktionary
IPA: ˌnat͡ʃɨ̃ˈɲɔvɨ, AS: načỹńovy
Wiktionary
rzecz. naczynie n., naczynko n., naczyńko n., naczyniak mrz., naczyniowiec mos.
Wiktionary
część środkowej błony gałki ocznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. część błony naczyniowej oka, między twardówką a siatkówką, której zadaniem jest dostarczanie tlenu i składników odżywczych do zewnętrznych warstw siatkówki;
Wiktionary
Naczyniówka ( choroidea) – tylna, największa część błony naczyniowej gałki ocznej; położona pomiędzy siatkówką a twardówką gęsta sieć naczyń krwionośnych odżywiających siatkówkę. W przedniej części oka naczyniówka przechodzi w ciało rzęskowe i tęczówkę.
Brunatna barwa naczyniówki poprawia własności optyczne oka.
Wikipedia
rzecz. naczyniak mzw./mrz.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z naczyniówką, dotyczący naczyniówki
Wiktionary
rzecz. naczyniówka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: naczynie; naczyńko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. naczyńko.
Wiktionary
rzecz. naczyniak mrz., naczynie n., naczyńko n., naczyniowiec mos.
przym. naczyniowy
Wiktionary
taki, który się naczytał
SJP.pl
naczytać się - wiele przeczytać; znużyć się długim czytaniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|naczytywać.
Wiktionary
czas. naczytywać ndk.
Wiktionary
zdrobnienie od: naczynie; naczynko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) małe naczynie, bardzo mały pojemnik
(1.2) biol. rodzaj drobnej tkanki lub element układu przystosowany do transportowania płynów (limfy, krwi, wody)
Wiktionary
(1.1) W szufladzie znalazł małe naczyńko wypełnione jakimś płynem.
(1.2) Na błonie pławnej widoczne były małe naczyńka.
Wiktionary
IPA: naˈt͡ʃɨ̃ɲkɔ, AS: načỹńko
Wiktionary
rzecz. naczynie n., naczynko n., naczyniak mrz., naczyniowiec mos.
przym. naczyniowy
Wiktionary
(1.1) naczynie; zdrobn. pojemniczek, zbiorniczek
(1.2) naczynie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. usunąć brud z wielu rzeczy;
2. naczyścić się - namęczyć się czyszczeniem
SJP.pl
trójkątne zwieńczenie fasady lub ryzalitu budowli antycznej lub klasycystycznej; przyczółek, fronton
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
poczęstować wiele razy
SJP.pl
Naczęsławice (dodatkowa nazwa w j. niem. "Groß Nimsdorf") – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie kędzierzyńsko-kozielskim, w gminie Pawłowiczki. W 2011 roku liczba mieszkańców we wsi Naczęsławice wynosiła 507.
Wikipedia
przyimek pełniący wiele funkcji w zdaniu, łączący się w narzędniku lub bierniku z rzeczownikami bądź wyrazami o jego funkcji; * forma "nade" możliwa tylko w kilku tradycyjnych połączeniach (np. nade wszystko, nade mną, nade mnie)
SJP.pl
przyimek tworzący konstrukcję opisującą…
(1.1) …położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia
(1.2) …ruch kogoś lub czegoś w kierunku góry omawianego wyrażenia
(1.3) …położenie kogoś lub czegoś w okolicy omawianego wyrażenia
(1.4) …ruch kogoś lub czegoś w kierunku do okolicy omawianego wyrażenia
(1.5) …nieodległy czas względem omawianego wyrażenia
(1.6) …podmiot jakichś działań
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Lampa wisi nad stołem.
(1.1) Mucha lata nad łóżkiem.
(1.1) Samolot przeleciał nad Szwajcarią.
(1.2) Mucha przeleciała nad stół.
(1.3) Karol mieszka nad morzem.
(1.3) Bitwa rozegrała się nad brzegiem Wisły.
(1.4) Czy my pójdziemy dziś nad morze?
(1.5) Mariolka wróciła do domu nad ranem.
(1.6) Przeprowadziliśmy dyskusję nad wybranymi zagadnieniami problemu.
(1.6) Pracowaliśmy nad tym projektem przez kilka miesięcy.
Wiktionary
IPA: nat, AS: nat
Wiktionary
przyim. nade, ponad
temsłow. nad-
Wiktionary
(1.1) powyżej, ponad
(1.2) powyżej, ponad
(1.3) do, obok
(1.4) do, obok
(1.5) pod
Wiktionary
przedrostek
(1.1) …tworzący czasowniki pochodne
:: (1.1.1) …oznaczający zmniejszenie lub zwiększenie zasobu czegoś
:: (1.1.2) …oznaczający początkową fazę procesu, który nazywa czasownik podstawowy, zwykle o słabym, narastającym nasileniu, obejmujący części łatwiej dostępne itp.
:: (1.1.3) …oznaczający realizację procesu, który nazywa czasownik podstawowy, skupioną w górnej lub zewnętrznej części czegoś
:: (1.1.4) …oznaczający realizację bliskości przestrzennej z naciskiem na fakt, że rzecz dzieje się w określonym – np. korzystnym, pożądanym lub niekorzystnym, niepożądanym – momencie
(1.2) …poprzedzający podstawy słowotwórcze rzeczownikowe, niekiedy przymiotnikowe lub przysłówkowe
:: (1.2.1) …uwydatniający wyższość w hierarchii społecznej w stosunku do osób określonych rzeczownikiem w formie podstawowej
:: (1.2.2) …uwydatniający wysoki stopień tego, co określa wyraz w formie podstawowej
:: (1.2.3) …oznaczający wykraczanie poza normę, poza zwykły stan tego, co określa wyraz w formie podstawowej (często w medycynie, ekonomii)
część składowa
(2.1) …przymiotników, przysłówków i rzeczowników, powstałych z połączenia nad- z rzeczownikiem w bierniku lub narzędniku
Wiktionary
(1.1.1) nadbierać • nadlać • nadpić • nadsypać • naddać • nadłożyć
(1.1.2) nadbutwieć • nadciąć • nadgnić • nadgryźć • nadłamać • nadpalić • nadszczerbić • nadżerać
(1.1.3) nadbudować • nadmurować • nadściełać • nadwieszać
(1.1.4) nadbiec • nadchodzić • nadjechać • nadlecieć • nadpłynąć
(1.2.1) nadkomisarz • nadkonduktor • nadleśniczy • nadprokurator • nadradca
(1.2.2) nadczłowiek • nadforteca • nadgeniusz • nadolbrzym • nadpotęga
(1.2.3) nadciśnienie • nadczułość • nadkwaśny • naddniówka • nadgodzina • nadprodukcja • nadwaga • nadwartość
(2.1) nadbłotny • nadchmurny • nadgraniczny • nadspodziewanie • nadgarstek • nadokiennik • nadwozie
Wiktionary
przyim. nad
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wstąpił Mojżesz wraz z Aaronem, Nadabem, Abihu i siedemdziesięciu starszymi Izraela.
Wiktionary
urządzenie wysyłające odpowiednio przetworzone informacje do odbiornika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie zamieniające doprowadzone doń informacje na fale elektromagnetyczne i przesyłające je dalej do odbiornika
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) środ. więz. donosiciel
Wiktionary
Nadajnik – urządzenie służące do emisji sygnału, zgodnego z założeniami konstrukcyjnymi. Sygnał może być niezmienny w zadanym przedziale czasu (nadajnik sygnalizacyjny) lub zmieniać się w zależności od sygnału sterującego. Sygnał emitowany jest najczęściej w postaci falowej. Wyróżnić można nadajniki fali:
Wikipedia
(1.1) Analogicznych strat doznaje sygnał sondujący w drodze od nadajnika do anteny.
Wiktionary
rzecz. nadanie n., nadawanie n., nadawca mos.
czas. nadać dk., nadawać ndk.
przym. nadajniczy, nadajnikowy, nadany, nadawczy
Wiktionary
(1.1) aparat nadawczy, stacja nadawcza, transmiter, transmitter
(2.1) kabel, kapusta, kapuś
Wiktionary
przesadna aktywność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nadmierna aktywność
Wiktionary
(1.1) Ostatnimi laty środowiska lewicowe wykazywały się nadaktywnością w Brukseli.
Wiktionary
(1.1) nadpobudliwość; war. hiperaktywność
Wiktionary
nadmiernie aktywny
SJP.pl
wciąż, w dalszym ciągu, nieustannie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w dalszym ciągu, dalej, wciąż jeszcze
Wiktionary
(1.1) Dwanaście cylindrów ferrari 410 pracowało nadal bezgłośnie, choć strzałka szybkościomierza przekraczała cyfrę sto dwadzieścia.
Wiktionary
IPA: ˈnadal, AS: nadal
Wiktionary
(1.1) jeszcze, reg. śl. furt
Wiktionary
zbyt ambitny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ziemiami leżącymi nad Angarą
Wiktionary
rzecz. Angara ż.
przym. angarski
Wiktionary
1. obdarzyć kogoś czymś, np. tytułem;
2. sprawić, że coś zmieni wygląd;
3. np. o liście, paczce: wysłać;
4. przekazać informację np. za pomocą fal radiowych;
5. pot. polecić coś; naraić;
6. nadać się - stać się odpowiednim do czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadać.
(1.2) hist. dokument potwierdzający ofiarowanie dóbr, przyznanie przywilejów, praw itp.
(1.3) hist. to, co jest przedmiotem nadania (1.2)
Wiktionary
(1.1) Korszanie pomimo upału oraz szalejącej w okolicy burzy z chęcią przybyli do amfiteatru, by świętować wspólnie 50-lecie nadania praw miejskich swojemu miastu.
Wiktionary
IPA: naˈdãɲɛ, AS: nadãńe
Wiktionary
rzecz. nadawanie n., nadawca m., nadawczyni ż., nadajnik m., nadawnictwo n., nadawacz m.
czas. nadać dk., nadawać ndk.
przym. nadawczy
Wiktionary
(1.3) donacja, uposażenie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) niepotrzebnie, w sposób niedający oczekiwanych efektów
Wiktionary
rzecz. nadaremność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nadaremne
Wiktionary
przym. nadaremny
przysł. nadaremnie
Wiktionary
niedający wyników, nieprzynoszący rezultatów; daremny, bezskuteczny, próżny
SJP.pl
1. (najczęściej z podmiotem: los, przypadek) zsyłać, nastręczać, przynosić, zwykle coś pomyślnego, pożądanego, korzystnego;
2. nadarzać się - o czymś niespodziewanym, przypadkowym: przytrafiać się, zdarzać się, nawijać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadarzyć.
Wiktionary
czas. nadarzyć
Wiktionary
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. dawca
Wiktionary
IPA: ˌnadaˈʒɨt͡ɕɛl, AS: nadažyćel
Wiktionary
przymiotnik od: Nadarzyce
SJP.pl
1. wieś w Polsce;
2. osada w Polsce;
3. część miasta Kobyłka
SJP.pl
Nadarzyn – wieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pruszkowskim, w gminie Nadarzyn.
Na terenie wsi utworzono dwa sołectwa: "Nadarzyn I" i "Nadarzyn II".
Miejscowość jest siedzibą gminy Nadarzyn, rzymskokatolickiej parafii św. Klemensa oraz Biura Oddziału Świadków Jehowy, nadzorującego działalność Świadków Jehowy w Polsce.
Wikipedia
mieszkaniec Nadarzyna
SJP.pl
mieszkanka Nadarzyna
SJP.pl
1. (najczęściej z podmiotem: los, przypadek) zesłać, nastręczyć, przynieść, zwykle coś pomyślnego, pożądanego, korzystnego, np.: Czekał, co los nadarzy;
2. nadarzyć się - o czymś niespodziewanym, przypadkowym: przytrafić się, zdarzyć się, nawinąć się
SJP.pl
czasownik
(1.1) stpol. obdarzyć
czasownik zwrotny nadarzyć się
(2.1) pomyślnie zdarzyć się, przytrafić się przypadkiem
Wiktionary
IPA: naˈdaʒɨt͡ɕ, AS: nadažyć
Wiktionary
czas. darzyć
rzecz. nadarzenie n.
Wiktionary
przymiotnik od: Nadarzyn, wieś gminna w województwie mazowieckim
SJP.pl
znajdujący się nad Atlantykiem
SJP.pl
określona ilość jakiegoś surowca, którą jednorazowo wkłada się do maszyny w celu przeróbki
SJP.pl
Na
Wikipedia
element urządzenia wiatracznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadawać.
Wiktionary
IPA: ˌnadaˈvãɲɛ, AS: nadavãńe
Wiktionary
rzecz. nadanie n., nadawca m., nadawczyni ż., nadajnik m., nadawnictwo n., nadawacz m.
czas. nadać dk., nadawać ndk.
przym. nadawczy
Wiktionary
1. przyznawać coś komuś, obdarowywać;
2. czynić coś jakimś;
3. wysyłać coś pocztą;
4. przekazywać za pomocą odpowiednich urządzeń;
5. potocznie:
a) dużo gadać;
b) źle o kimś mówić;
6. dając wielokrotnie, dać wiele;
7. nadawać się - być odpowiednim
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) emitować komunikat, wiadomość za pomocą radio, telewizji lub w inny sposób
(1.2) zlecać wysłanie za pomocą poczty
(1.3) wyposażać w jakieś cechy
(1.4) rozdać coś wielu osobom
(1.5) pot. obgadywać kogoś
(1.6) pot. dużo mówić
czasownik zwrotny nadawać się
(2.1) być do czegoś odpowiednim
Wiktionary
(1.1) W radiu nadano komunikat o pożarze w lesie.
(1.2) Sąd nadał list polecony wczoraj.
(1.3) Jesień nadaje drzewom żółty kolor.
(1.4) Tytuł profesora nadaje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej.
(2.1) Chase nie nadawał się na inżyniera, ale chciał pomagać pomimo opinii Monnona, że stanowi zagrożenie dla siebie i innych, gdy bierze się za technologię cieplną.
Wiktionary
IPA: naˈdavat͡ɕ, AS: nadavać
Wiktionary
(1) czas. nadawać się; rzecz. nadawanie/nadanie
(1.1-2) rzecz. nadawca
Wiktionary
(1.1) emitować, transmitować, przesyłać
(1.2) wysyłać, kierować, adresować
(1.3) kształtować
(1.4) rozdać
(1.5) plotkować, reg. śl. dżistać
Wiktionary
osoba wysyłająca list; adresant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, kto nadaje komunikat, wiadomość
(1.2) poczt. ktoś wysyłający list, przekaz, przesyłkę
Wiktionary
Nadawca – wprowadzający do obiegu publicznego określone przekazy i ponoszący za to odpowiedzialność prawną
Oznacza dostawcę usług medialnych. Jest to osoba fizyczna, osoba prawna lub osobowa spółka handlowa, która tworzy i zestawia program oraz rozpowszechnia go lub przekazuje innym osobom w celu rozpowszechniania.
Wikipedia
(1.1) Pytanie retoryczne służy wzmocnieniu uwagi odbiorcy, zdobyciu przez nadawcę aprobaty poprzez budowanie wspólnej płaszczyzny refleksji ze słuchaczem.
(1.2) Adres nadawcy był niestety nieczytelny.
Wiktionary
IPA: naˈdaft͡sa, AS: nadafca
Wiktionary
rzecz. nadajnik m., nadawnictwo n., nadawacz m., nadanie n., nadawanie n.
:: fż. nadawczyni ż.
czas. nadawać ndk., nadać dk.
przym. nadawczy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który służy do nadawania
Wiktionary
rzecz. nadajnik m., nadawca m., nadanie n., nadawanie n.
czas. nadać dk., nadawać ndk.
Wiktionary
kobieta wysyłajaca list, przesyłkę itp.
SJP.pl
1. obdarzyć kogoś czymś, np. tytułem;
2. sprawić, że coś zmieni wygląd;
3. np. o liście, paczce: wysłać;
4. przekazać informację np. za pomocą fal radiowych;
5. pot. polecić coś; naraić;
6. nadać się - stać się odpowiednim do czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. nadawać)
(1.1) dokonany od|nadawać.
czasownik zwrotny nadać się
(2.1) dokonany od|nadawać się.
Wiktionary
(1.1) Telewizja nadała tylko niektóre odcinki serialu.
(2.1) Słyszałem, że szukają ludzi do rozładunku wagonów. Silny jesteś, to się nadasz.
Wiktionary
IPA: ˈnadat͡ɕ, AS: nadać
Wiktionary
rzecz. nadanie n., nadawanie n., nadawca m., nadawczyni ż., nadajnik m., nadawnictwo n., nadawacz m.
czas. nadawać ndk.
przym. nadawczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. prababka
Wiktionary
IPA: nadˈbaba, AS: nadbaba
Wiktionary
(1.1) prababa, prababka, prababcia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) turyst. lotn. część bagażu lotniczego przekraczająca ciężarem granicę przewidzianą taryfą i z tego tytułu wymagająca dodatkowej opłaty
Wiktionary
Nadbagaż – amerykańska komedia romantyczna z 1997 roku.
Wikipedia
rzecz. bagaż mrz., bagażnik mrz., bagażownia ż., bagażowy mos.
przym. bagażowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) położony nad jeziorem Bajkał
Wiktionary
przymiotnik od: nad Bałtykiem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który leży nad Bałtykiem
Wiktionary
(1.1) Cech Złotników z Lubeki ogłosił konkurs złotniczy, do udziału w którym zaproszeni są wszyscy twórcy biżuterii z krajów nadbałtyckich: Litwy, Łotwy, Estonii, Polski, Norwegii, Finlandii, Szwecji, Danii, Rosji (Kaliningrad i Petersburg) i Niemiec (…).
(1.1) Wczoraj nad tym nadbałtyckim kurortem przeszła trąba powietrzna.
Wiktionary
IPA: ˌnadbawˈtɨt͡sʲci, AS: nadbau̯tycʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bałtyk mrz., Bałt mos., Bałtyka ż.
przym. bałtycki, bałtyjski
przysł. bałtycko
temsłow. bałto-
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się w bliskiej odległości od Biebrzy
Wiktionary
IPA: ˌnadbʲjɛˈbʒãj̃sʲci, AS: nadbʹi ̯ebžãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Biebrza ż.
Wiktionary
przekładnia prędkości w skrzyni biegów
SJP.pl
Nadbieg (overdrive) – dodatkowe, najwyższe przełożenie przekładni w skrzyni biegów, przy którym silnik pojazdu poruszającego się po terenie o zerowym nachyleniu przy bezwietrznej pogodzie nie osiąga obrotów mocy maksymalnej. Dawniej realizowana za pomocą zewnętrznej dwubiegowej przekładni, obecnie w postaci najwyższego biegu w skrzyni biegów.
Wikipedia
taki, który gdzieś nadbiegł
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. nadebrać)
(1.1) niedokonany od|nadebrać.
Wiktionary
rzecz. nadbieranie n., nadebranie n.
czas. nadebrać dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poligr. artykuł pochodzący z czasopisma lub pracy zbiorowej wydrukowany osobno z tego samego składu drukarskiego;
(1.2) bud. osłona dachu montowana na krokwiach
Wiktionary
Nadbitka – w terminologii drukarskiej oznacza artykuł z czasopisma lub fragment pracy zbiorowej wydrukowany osobno z niezmienionego składu drukarskiego. Drukowana z tytułem nagłówkowym i zazwyczaj bez zmiany numeracji stron. Mogły mieć osobną, zazwyczaj broszurową, oprawę.
Wikipedia
czas. nadbić dk., nadbijać ndk.
Wiktionary
1. dodatkowo przybić coś do czegoś, np. nadbić fleki;
2. odbić część lub kawałek czegoś;
3. odbić, powielić jakieś druki ponad ich ustalona liczbę
SJP.pl
dawne imię męskie
SJP.pl
Nadbor – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Nad-" ("nad" lub człon pochodzący od innych wyrazów) i "-bor" („walczyć, zmagać się”). Być może oznaczało „tego, kto najlepiej walczy”.
Wikipedia
lina obrzeżająca górny skraj sieci rybackiej
SJP.pl
Nadborowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, w gminie Żnin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 178 mieszkańców. Jest 25. co do wielkości miejscowością gminy Żnin.
Wikipedia
skrót od: nadbrygadier
SJP.pl
skrót
(1.1) = nadbrygadier
Wiktionary
(1.1) Nadbryg. Bartkowiak odznaczył także 20 podkarpackich strażaków.
Wiktionary
skr. bryg.
Wiktionary
wysoki stopień oficerski w straży pożarnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) siódmy stopień oficerski w Państwowej Straży Pożarnej;
Wiktionary
Na
Wikipedia
IPA: ˌnadbrɨˈɡadʲjɛr, AS: nadbrygadʹi ̯er
Wiktionary
osoba mieszkająca nad brzegiem wód
SJP.pl
1. obszar nad brzegiem wód; wybrzeże; pobrzeże;
2. umocniony brzeg morza, rzeki, basenu portowego itp., umożliwiający przybijanie statków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) obszar nad brzegiem zbiornika wodnego
Wiktionary
Nadbrzeże – część strefy brzegowej przylegająca bezpośrednio do brzegu morskiego od strony lądu. Przeważnie na nadbrzeżach występują wydmy. Nadbrzeża są zalewane przez wodę tylko przy wyjątkowo silnych sztormach.
Wikipedia
(1.1) Kuter zacumowano przy nadbrzeżu stoczniowym.
Wiktionary
przym. nadbrzeżny
rzecz. nadbrzeżanin mos., nadbrzeżność ż.
Wiktionary
(1.1) nabrzeże, pobrzeże, wybrzeże
Wiktionary
znajdujący się nad brzegiem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który znajduje się nad brzegiem rzeki, kanału, jeziora lub morza
Wiktionary
IPA: nadˈbʒɛʒnɨ, AS: nadbžežny
Wiktionary
rzecz. brzeg m., brzeżek m., nadbrzeże n.
przym. brzeżny, brzegowy, przybrzeżny
Wiktionary
rodzaj roślin z rzędu goździkowców
SJP.pl
Na
Wikipedia
górna okolica brzucha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) anat. górna okolica brzucha;
Wiktionary
Na
Wikipedia
IPA: nadˈbʒuʃɛ, AS: nadbžuše
Wiktionary
w budownictwie: to, co nadbudowano, podwyższenie już istniejącego budynku
SJP.pl
Na
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadbudować.
Wiktionary
rzecz. nadbudowywanie n., nadbudowa ż., nadbudówka ż.
czas. nadbudować dk., nadbudowywać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. nadbudowywać)
(1.1) wybudować nową część nad jaką wykończoną budową, dobudować wzwyż
Wiktionary
(1.1) Na przykład pozwolono nadbudować dwa piętra na zabytkowym pałacu Lubomirskich na placu Żelaznej Bramy, co zeszpeciło tę piękną budowlę, a na Krakowskim Przedmieściu (przy Królewskiej) na miejscu tzw. „kuźni saskiej” wystawiono 6-kondygnacjowy dom Funduszu Kwaterunku Wojskowego (arch. Czesław Piotr Czesław Przybylski) zwany „domem bez kantów”.
(1.1) Doménico Merlìni do środkowego pawilonu dobudował dwa skrzydła, nadbudował piętro i stworzył całość tak niewypowiedzialnie piękną (…) że próżno by szukać gdziekolwiek w Europie podobnego pieścidełka, jakim jest pałacyk Łazienkowski Na Wyspie/Wodzie.
Wiktionary
IPA: ˌnadbuˈdɔvat͡ɕ, AS: nadbudovać
Wiktionary
rzecz. nadbudowanie n., nadbudowywanie n., nadbudówka ż.
czas. budować
przysł. budująco
przym. budujący
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadbudowywać.
Wiktionary
rzecz. nadbudowanie n., nadbudowa ż., nadbudówka ż.
czas. nadbudowywać ndk., nadbudować dk.
Wiktionary
czasownik niedokonany (dk. nadbudować)
(1.1) niedokonany od|nadbudować.
Wiktionary
IPA: ˌnadbudɔˈvɨvat͡ɕ, AS: nadbudovyvać
Wiktionary
rzecz. nadbudowanie n., nadbudowywanie n., nadbudówka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: nadbudowa
(1.2) pot. nadbudowana część budynku
(1.3) mar. pomieszczenie na górnym pokładzie statku
Wiktionary
Nadbudówka – konstrukcja znajdująca się na pokładzie jednostki pływającej. Jej zadaniem jest zwiększenie pojemności pomieszczeń pod pokładem (poprzez zwiększenie ich wysokości ponad krawędź burt, choć ich nie dotyka pozostawiając wolne przejście z obu stron). Dodatkowo nadbudówki stanowią obudowę otworów komunikacyjnych takich jak zejściówki.
Wikipedia
(1.3) W maleńkiej nadbudówce na pokładzie stał kapitan z wykałaczką w zębach.
Wiktionary
rzecz. nadbudowywanie n., nadbudowanie n., nadbudowa ż.
czas. nadbudować dk., nadbudowywać ndk.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) ekon. przekraczający (niespodziewanie) budżet
Wiktionary
IPA: ˌnadbuḍʒɛˈtɔvɨ, AS: nadbuḍžetovy
Wiktionary
rzecz. budżet mrz., budżetowanie n., budżetówka ż., budżetowiec m.
czas. budżetować ndk.
przym. budżetowy
przysł. budżetowo
Wiktionary
część burty wystająca ponad pokład; falszburta
SJP.pl
Nadburcie, falszburta - bariera ochronna znajdująca się na jednostkach pływających, na krawędzi odkrytego pokładu, zabezpieczająca przed wypadnięciem za burtę przedmiotów i ludzi. Na dużych statkach wodnych sięga zdecydowanie powyżej pasa dorosłego człowieka.
Wikipedia
wysoki urzędnik miejski w niektórych krajach zachodnioeuropejskich
SJP.pl
Nadburmistrz (niem. "Oberbürgermeister") – w Niemczech najwyższy urzędnik w mieście podzielonym na dzielnice, którymi rządzą burmistrzowie. Odpowiada polskiej funkcji prezydenta miasta.
Wikipedia
przymiotnik od: nad Bugiem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się w blisko, w sąsiedztwie Bugu
Wiktionary
(1.1) Nieodłącznym elementem nadbużańskiego krajobrazu są liczne przydrożne krzyże, stawiane najczęściej przy wjeździe do wsi czy przy „świętych źródełkach”.
Wiktionary
IPA: ˌnadbuˈʒãj̃sʲci, AS: nadbužãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bug m., zabużanin m., zabużanka ż.
przym. bużański, zabużański
Wiktionary
sól kwasu nadchlorowego
SJP.pl
sól kwasu nadchlorowego
SJP.pl
Nadchlorany, w systemie Stocka: chlorany(VII) – związki chemiczne, sole lub estry kwasu nadchlorowego. Nadchlorany nieorganiczne otrzymywane są w wyniku prażenia lub anodowego utleniania chloranów. Mają właściwości utleniające.
Podczas prażenia chloranów przebiega reakcja dysproporcjonowania.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przybywanie do jakiegoś miejsca
Wiktionary
IPA: ˌnatxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: natχoʒẽńe
Wiktionary
rzecz. nadejście n.
czas. nadchodzić ndk., nadejść dk.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. nadejść)
(1.1) idąc, przybywać do określonego miejsca
(1.2) o zjawiskach atmosferycznych: zbliżać się, nadciągać
(1.3) o stanach fizjologicznych: następować
(1.4) o zdarzeniach, porach: zbliżać się, nastawać, następować
(1.5) o przesyłkach, listach: zostawać dostarczonym do adresata
(1.6) o środkach komunikacji: docierać do określonego miejsca
Wiktionary
(1.2) Nadchodzi burza. Lepiej wracajmy do domu.
(1.3) Śmierć nadchodzi zawsze za szybko.
(1.4) Nadchodziła już 12 (= dwunasta), gdy ciągle czekał na pociąg.
(1.5) Listy świąteczne należy wysyłać odpowiednio wcześniej, gdyż wysłane dzień przed świętem nadchodzą za późno.
Wiktionary
IPA: natˈxɔd͡ʑit͡ɕ, AS: natχoʒ́ić
Wiktionary
rzecz. nadejście n., nadchodzenie n.
czas. nadejść dk.
Wiktionary
(1.1) podchodzić
(1.2) zbliżać się, nadciągać
(1.5) docierać, przychodzić, napływać
(1.6) podjeżdżać, nadjeżdżać, zajeżdżać
Wiktionary
ciecz charakteryzująca się bardzo małą lepkością i bardzo dużą przewodnością cieplną
SJP.pl
stan cieczy charakteryzujący się całkowitym zanikiem lepkości; nadpłynność
SJP.pl
Nadciekłość (także nadpłynność) – stan materii charakteryzujący się całkowitym zanikiem lepkości.
Materia w stanie nadciekłym, puszczona w ruch w dowolnym obiegu zamkniętym, może w nim krążyć bez końca, bez żadnego dodatkowego nakładu energii.
Zjawisko to zostało odkryte przez Piotra Kapicę oraz niezależnie Johna F. Allena i Dona Misenera w 1937 r.
Wikipedia
o cieczy: charakteryzujący się całkowitym zanikiem lepkości; nadpłynny
SJP.pl
dawniej: trochę zmniejszać; uszczuplać
SJP.pl
nieco ociosywać (siekierą, toporem itp.)
SJP.pl
przymiotnik od: nad Cisą
SJP.pl
zbyt intensywną pracą lub gwałtownym ruchem powodować nadwerężenie mięśni; naciągać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. nadciągnąć)
(1.1) zbliżać się w przestrzeni
(1.2) zbliżać się w czasie
Wiktionary
zbyt intensywną pracą lub gwałtownym ruchem spowodować nadwerężenie mięśni; naciągnąć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. nadciągać)
(1.1) dokonany od|nadciągać.
Wiktionary
(1.1) Od strony ulicy Zwierzynieckiej nadciągnęła druga dama. Z jej siatki dramatycznie sterczały blade nogi kurczaka w celofanie.
Wiktionary
przeciąć powierzchnię czegoś nie do końca
SJP.pl
przeciąć powierzchnię czegoś nie do końca
SJP.pl
wzrost ciśnienia tętniczego krwi ponad wartości uznane za graniczne; hipertensja; hipertonia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. wzrost ciśnienia tętniczego krwi ponad wartości uznawane za normalne
(1.2) fiz. nadwyżka ciśnienia w stosunku do ciśnienia otoczenia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dieta roślinna jest pozytywnie skorelowana z niższym ryzykiem cukrzycy, nadciśnienia, chorób serca, udaru i śmierci z jakiejkolwiek przyczyny.
Wiktionary
rzecz. ciśnienie n., podciśnienie n.
przym. nadciśnieniowy
Wiktionary
człowiek chorujący na nadciśnienie tętnicze
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. związany z nadciśnieniem krwi
(1.2) techn. działający pod wyższym ciśnieniem niż atmosferyczne
Wiktionary
(1.1) Tematem wykładu będzie choroba nadciśnieniowa.
Wiktionary
rzecz. nadciśnienie n.
Wiktionary
przymiotnik od: nad Morzem Czarnym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) znajdujący się nad Morzem Czarnym
Wiktionary
(1.1) W III wieku n.e. Goci zaczęli stopniowo opuszczać siedziby nad dolną Wisłą i przenosili się na południe. Na stepach nadczarnomorskich stworzyli oni wraz z irańskimi Sarmatami silne państwo (…)
Wiktionary
dawniej: czas bliżej nieokreślony
SJP.pl
czerpiąc, ujmować czegoś trochę
SJP.pl
taki, który nadczerstwiał (stracił na świeżości)
SJP.pl
regionalnie: rzemień uzdy nad czołem konia
SJP.pl
znajdujący się nad czołem
SJP.pl
cechujący się nadmierną aktywnością, np. nadczynna tarczyca
SJP.pl
mający rozmiar większy od cząsteczki, np. struktura nadcząsteczkowa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z nadcząsteczkowością, odnoszący się do nadcząsteczkowości
Wiktionary
rzecz. nadcząsteczkowość ż.
Wiktionary
1. człowiek wybitny, przewyższający innych pod każdym względem;
2. w ideologii faszyzmu: przedstawiciel wyższej rasy ludzkiej;
3. hipotetyczna jednostka, która osiągnęła wyższy etap rozwoju człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) filoz. jednostka przewyższająca pod każdym względem wszystkich ludzi;
Wiktionary
Nadczłowiek ( homo superior, Übermensch) – kategoria literacka, filozoficzna i ideologiczna opisująca hipotetyczny „wyższy etap” rozwoju człowieka bądź wybitną jednostkę przewyższającą „zwyczajnych ludzi” pod każdym względem. Pojęcie to zostało wprowadzone do filozofii przez niemieckiego filozofa, Fryderyka Nietzschego, między innymi w dziele "Tako rzecze Zaratustra".
Wikipedia
(1.1) Nietzscheański nadczłowiek jest obdarzony niezwykłą wolą mocy i nie ograniczają go normy moralne ustanowione przez społeczeństwo.
Wiktionary
rzecz. nadczłowieczeństwo n., człowiek mos.
czas. uczłowieczać ndk., uczłowieczyć dk.
przym. nadczłowieczy, człowieczy
przysł. człowieczo
Wiktionary
to, co się daje ponad przewidzianą ilość, miarę
SJP.pl
1. dodać więcej materiału w jakimś miejscu, aby poszerzyć albo podłużyć ubranie za ciasne lub za krótkie;
2. spowodować powstanie jakichś cech dodatkowych, wykraczających poza przyjęte założenia;
3. dać czegoś więcej niż trzeba, niż się należy
SJP.pl
przymiotnik od: Naddnieprze
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się w bliskiej odległości od Dniepru
Wiktionary
(1.1) Te ryby żyją już tylko w wielkich rosyjskich rzekach, a kiedyś stanowiły powszechne pożywienie naddnieprzańskiego ludu.
Wiktionary
IPA: ˌnaddʲɲɛˈpʃãj̃sʲci, AS: naddʹńepšãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Dniepr mrz., Naddnieprze n.
Wiktionary
kraina historyczna w centralnej i południowo-wschodniej Ukrainie; Ukraina Naddnieprzańska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna w dorzeczu Dniepru;
Wiktionary
(1.1) Za inne źródło koliszczyzny wskazywano działalność Cerkwi prawosławnej, która podsycała nienawiść do szlachty polskiej i Żydów u ludności prawosławnej zamieszkującej Naddnieprze.
Wiktionary
rzecz. Dniepr m.
przym. naddnieprzański
Wiktionary
(1.1) Ukraina Naddnieprzańska, Ukraina Kijowska
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Naddniestrza
Wiktionary
rzecz. Naddniestrze n.
:: fż. Naddniestrzanka ż.
przym. naddniestrzański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Naddniestrza
Wiktionary
rzecz. Naddniestrze n.
:: fm. Naddniestrzanin mos.
przym. naddniestrzański
Wiktionary
przymiotnik od: Naddniestrze (region autonomiczny w Mołdawii)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Naddniestrza, związany z Naddniestrzem, pochodzący z Naddniestrza
(1.2) znajdujący się w bliskiej odległości od Dniestru
Wiktionary
IPA: ˌnaddʲɲɛˈsṭʃãj̃sʲci, AS: naddʹńesṭšãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Naddniestrze n., Naddniestrzanin mos., Naddniestrzanka ż., Dniestr m.
Wiktionary
autonomiczny region w Mołdawii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. region autonomiczny Mołdawii;
Wiktionary
Naddniestrze (oficjalnie Naddniestrzańska Republika Mołdawska, także: Mołdawska Republika Naddniestrza) – "de iure" region autonomiczny we wschodniej Mołdawii, "de facto" państwo nieuznawane ze stolicą w Tyraspolu, obejmujące tereny położone na lewym brzegu Dniestru oraz prawobrzeżne miasto Bendery ("Tighina"). Jest to pas ziemi o długości około 200 km i średniej szerokości około 12–15 km (najmniejsza szerokość 6 km, największa 38 km).
Wikipedia
(1.1) Naddniestrze, choć ogłosiło niepodległość, nie jest uznawane przez żadne państwo na świecie.
Wiktionary
IPA: nadˈdʲɲɛsṭʃɛ, AS: naddʹńesṭše
Wiktionary
rzecz. Dniestr mrz., Naddniestrzanin mos., Naddniestrzanka ż.
przym. naddniestrzański
Wiktionary
(1.1) ofic. Naddniestrzańska Republika Mołdawska
Wiktionary
egzemplarz wydrukowany dodatkowo, ponad ustalony nakład książki
SJP.pl
drukować coś na innym nadruku
SJP.pl
przymiotnik od: nad Dunajem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się w bliskiej odległości od Dunaju
Wiktionary
IPA: ˌnadːũˈnajsʲci, AS: na•dũnai ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Dunaj m.
przym. dunajski
Wiktionary
trochę dziobać, nieco wydziobywać
SJP.pl
malowidło lub płaskorzeźba nad drzwiami; supraporta
SJP.pl
ponaddźwiękowy;
1. o prędkości większej od prędkości rozchodzenia dźwięku;
2. samolot naddźwiękowy - samolot mogący rozwinąć taką prędkość
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) poruszający się szybciej niż dźwięk (w powietrzu)
Wiktionary
(1.1) Nad głowami widzów przeleciał samolot naddźwiękowy.
Wiktionary
IPA: ˌnadʲd͡ʑvʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ, AS: nadʹʒ́vʹi ̯ẽŋkovy
Wiktionary
rzecz. dźwięk mrz.
Wiktionary
(1.1) supersoniczny, ponaddźwiękowy
Wiktionary
przyimek
(1.1) forma oboczna przyimka nad
Wiktionary
(1.1) Niebo gwiaździste nade mną i prawo moralne we mnie.
Wiktionary
IPA: ˈnadɛ, AS: nade
Wiktionary
przyim. nad
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. nadbierać)
(1.1) wziąć pewną, niewielką ilość czegoś, biorąc napocząć coś
(1.2) brać więcej niż się należy, brać za dużo
Wiktionary
rzecz. nadbieranie n., nadebranie n.
czas. nadbierać ndk.
Wiktionary
nadecznik stawowy - gatunek gąbki z rzędu gąbek krzemorogowych
SJP.pl
gwarowo: nadgonić - nadrobić opóźnienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przybycie, przyjście do jakiegoś miejsca
(1.2) pojawienie się, zjawienie się w jakimś miejscu
Wiktionary
(1.2) Stukot butów uderzających o chłodną, metalową podłogę zwiastował nadejście imperialnej oficer.
Wiktionary
rzecz. nadchodzenie n., chodzenie n.
czas. nadchodzić ndk., nadejść dk.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. nadchodzić)
(1.1) dokonany od|nadchodzić.
Wiktionary
(1.1) Nadeszła ładna zima.
Wiktionary
IPA: ˈnadɛjɕt͡ɕ, AS: nadei ̯ść
Wiktionary
rzecz. nadejście n., nadchodzenie n.
czas. nadchodzić ndk.
Wiktionary
nadmierna ekspresja (aktywność), np. genu
SJP.pl
dawniej: nadłabski
SJP.pl
nadmierna intensywność lub łatwość okazywania emocji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadepnąć.
Wiktionary
IPA: ˌnadɛpʲˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: nadepʹńė̃ńće
Wiktionary
czas. nadepnąć dk., nadeptywać ndk., deptać ndk.
rzecz. nadeptywanie
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. nadeptywać)
(1.1) przygnieść coś stopą; nastąpić na coś
Wiktionary
(1.1) Uważaj, żeby nie nadepnąć mojemu kotu na ogon, bo będzie go bolało.
Wiktionary
IPA: naˈdɛpnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: nadepnõńć
Wiktionary
czas. przydepnąć
rzecz. nadeptywanie n., nadepnięcie n.
Wiktionary
(1.1) reg. śl. przistómpić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadeptywać.
Wiktionary
IPA: ˌnadɛptɨˈvãɲɛ, AS: nadeptyvãńe
Wiktionary
czas. nadeptywać ndk., nadepnąć dk., deptać ndk.
rzecz. nadepnięcie
Wiktionary
bardzo, niezmiernie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) książk. bardzo, niezmiernie
Wiktionary
(1.1) To była dziwna „biała plama” w chronologicznym zapisie czynności. Nie jest wykluczone, że niektóre kartki zeszytu zostały przez Anoszkina usunięte, bo ujawnienie pewnych zapisów mogło być dla marszałka nader kłopotliwe (…).
Wiktionary
częściowo coś rozerwać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|naderwać.
Wiktionary
czas. naderwać
Wiktionary
częściowo coś rozerwać
SJP.pl
taki, który nadszedł
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. nadsyłać)
(1.1) przysłać to, na co ktoś oczekuje; dostarczyć w określonym terminie
Wiktionary
(1.1) Czytelnicy nadesłali wiele listów do redakcji.
Wiktionary
czas. nadesłanie n.
Wiktionary
nad niego
SJP.pl
forma ściągnięta
(1.1) książk. nad niego
Wiktionary
IPA: ˈnadɛ̃ɲ, AS: nadẽń
Wiktionary
kolor ultrafioletowy, niewidoczny dla ludzkiego oka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. niewidzialne dla oka promieniowanie elektromagnetyczne – o długości fali krótszej niż światło widzialne i dłuższej niż promieniowanie rentgenowskie; wywołuje m.in. fluorescencję i opalanie się skóry ludzkiej;
Wiktionary
przym. nadfioletowy
Wiktionary
(1.1) promieniowanie nadfioletowe, promieniowanie ultrafioletowe, ultrafiolet; skr. UV; daw. promieniowanie nadfiołkowe, promieniowanie pozafiołkowe
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. dotyczący nadfioletu, świecący nadfioletem
Wiktionary
rzecz. nadfiolet mrz.
przysł. nadfioletowo, fioletowo
Wiktionary
(1.1) ultrafioletowy, nadfiołkowy, UV
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) przest. fiz. zob. nadfioletowy.
Wiktionary
staw łaczący dłoń z ramieniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. część ręki pomiędzy przedramieniem a dłonią;
Wiktionary
Nadgarstek ( carpus) – część kończyny górnej.
Wikipedia
(1.1) Karol spadł z drzewa i złamał nadgarstek.
Wiktionary
IPA: nadˈɡarstɛk, AS: nadgarstek
Wiktionary
przym. nadgarstkowy
rzecz. garść ż.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z nadgarstkiem, dotyczący nadgarstka
Wiktionary
rzecz. nadgarstek mrz.
Wiktionary
opaska na nadgarstek ochraniająca staw np. podczas dźwigania
SJP.pl
ulegać częściowo gniciu; podgniwać
SJP.pl
częściowo zgnić; przygnić, podgnić
SJP.pl
częściowo zgniły; zagniły
SJP.pl
(zwykle w liczbie mnogiej) godzina przepracowana ponad ustalony czas pracy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urz. godzina nadliczbowa, spędzona w pracy poza obowiązującym wymiarem
Wiktionary
(1.1) Marta późno wraca z pracy, bo ma sporo nadgodzin.
Wiktionary
IPA: ˌnadɡɔˈd͡ʑĩna, AS: nadgoʒ́ĩna
Wiktionary
przym. nadgodzinowy
Wiktionary
(1.1) pot. nadliczbówka, godzina nadliczbowa, godzina ponadwymiarowa
Wiktionary
potocznie: uzupełnić braki spowodowane opóźnieniem
SJP.pl
przymiotnik od: nad Gopłem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się w bliskiej odległości od Gopła
Wiktionary
(1.1) W ub. tygodniu nadgoplańscy radni zdecydowali o wystąpieniu ze związku.
Wiktionary
IPA: ˌnadɡɔˈplãj̃sʲci, AS: nadgoplãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób nadgorliwy, wykazując nadmierny zapał
Wiktionary
rzecz. gorliwiec m., gorliwość ż., nadgorliwiec m., nadgorliwość ż.
przym. gorliwy, nadgorliwy
przysł. gorliwie
Wiktionary
osoba wykazująca w działaniu nadmierną gorliwość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto jest nadgorliwy
Wiktionary
(1.1) Skutek zakazu może być zabawny: nadgorliwcy będą się awanturować, ale generalnie będzie po staremu.
Wiktionary
rzecz. gorliwiec m., gorliwość ż., nadgorliwość ż.
przym. gorliwy, nadgorliwy
przysł. gorliwie, nadgorliwie
Wiktionary
(1.1) fanatyk, gorliwiec, zapaleniec, zelota
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nadmierna gorliwość
Wiktionary
(1.1) Nadgorliwość jest gorsza od faszyzmu.
Wiktionary
przym. nadgorliwy
przysł. nadgorliwie
rzecz. nadgorliwiec mos.
Wiktionary
nadmiernie żarliwy, pilny, staranny; przesadnie gorliwy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) nadmiernie, przesadnie gorliwy, wykazujący nadmierny zapał
Wiktionary
rzecz. gorliwiec m., gorliwość ż., nadgorliwiec m., nadgorliwość ż.
przym. gorliwy
przysł. gorliwie, nadgorliwie
Wiktionary
obszar przy granicy czegoś; przygranicze, pogranicze
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się w pobliżu granicy, związany z terenem przy granicy
Wiktionary
(1.1) Reforma objęła region nadgraniczny.
(1.1) W Cieszynie myślą nad utworzeniem nadgranicznego euroinstytutu.
Wiktionary
przym. graniczny
Wiktionary
(1.1) przygraniczny
Wiktionary
jednostka klasyfikacji lub typologii wyższa od gromady
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadgryzać.
Wiktionary
czas. nadgryzać ndk.
Wiktionary
rzadko: gubernator generalny
SJP.pl
górnik sprawujący nadzór w kopalni
SJP.pl
narząd u niektórych owadów, pełniący funkcję strun głosowych
SJP.pl
Nadgębie ( epipharynx, epiglossa, epiglottis) – element narządów gębowych sześcionogów.
Nadgębie stanowi mniej lub bardziej wyodrębiony płat na spodniej (wewnętrznej) powierzchni wargi górnej, nadustka lub obu tych struktur. Cała ta powierzchnia określana jest jako ściana nadgębowa ( epipharygeal wall) i tworzy przednią (górną) ścianę jamy przedgębowej (lub jej części pokarmowej, czyli cibarium), przeciwstawioną podgębiu. Podgębie wraz z nadgębiem określa się wspólnie jako "basipharynx".
Wikipedia
przymiotnik od: nad Huczwą
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
(1.1) Prababcia Nadii była rodowitą ałmaatką.
Wiktionary
IPA: ˈnadʲja, AS: nadʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) Nadzieja ż.
Wiktionary
rosyjskie imię żeńskie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) położony nad Ilmenem
Wiktionary
nadinspektor
SJP.pl
skrót
(1.1) = nadinspektor
Wiktionary
(1.1) Nadinsp. Michał Ledzion, dotychczasowy komendant wojewódzki, przekazał garnizon swojemu następcy, insp. Waldemarowi Wołowcowi.
Wiktionary
skr. insp., podinsp.
Wiktionary
1. stopień oficerski w policji wyższy od inspektora;
2. oficer mający stopień nadinspektora
SJP.pl
kobieta w stopniu nadinspektora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wyższy rangą zarządca, któremu podlegają intendenci
Wiktionary
rzecz. intendent mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) protestancki odpowiednik dekanatu w Kościele ewangelickim
Wiktionary
(1.1) Nadintendentura Kościoła ewangelickiego w Żaganiu istniała do 1947 roku.
Wiktionary
IPA: ˌnadʲĩntɛ̃ndɛ̃nˈtura, AS: nadʹĩntẽndẽntura
Wiktionary
interpretacja idąca zbyt daleko, odkrywająca znaczenia, których sprawa bądź przedmiot interpretowany nie posiada; interpretacja niemająca dostatecznego uzasadnienia
SJP.pl
błędnie zrozumiany lub zinterpretowany w nieuzasadniony sposób
SJP.pl
interpretować (zinterpretować) bez dostatecznego uzasadnienia
SJP.pl
dawniej: inżynier na kierowniczym stanowisku; starszy inżynier
SJP.pl
punkt przeciwległy zenitowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. punkt na sferze niebieskiej, położony naprzeciwko zenitu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈnadʲir, AS: nadʹir
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) położony nad Izarą, żyjący nad Izarą
Wiktionary
(1.1) Na formowanie się osobowości Teodora wpływał również fakt, iż w końcu XIX w. w owych „Atenach Nadizarskich" — jak nazywano stołeczne miasto Bawarii — zgromadziła się znaczna liczba polskich artystów, zwłaszcza malarzy.
Wiktionary
rzecz. Izara ż.
przym. izarski
Wiktionary
w psychoanalizie: wewnętrzna reprezentacja wartości moralnych i ideałów uznawanych przez daną społeczność, przekazywanych dziecku przez rodziców w procesie socjalizacji; superego, nadświadomość
SJP.pl
przyjechać dokądś w danej chwili, w odpowiednim momencie
SJP.pl
czasownik
(1.1) przyjechać w określonym momencie
Wiktionary
przyjeżdżać dokądś w danej chwili, w odpowiednim momencie
SJP.pl
związany z terenami położonymi nad Morzem Kaspijskim, charakterystyczny dla terenów położonych nad Morzem Kaspijskim, leżący nad Morzem Kaspijskim itp.
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) położony lub związany z obszarami wokół Morza Kaspijskiego
Wiktionary
doprowadzić do kolejnego zakażenia
SJP.pl
doprowadzać do kolejnego zakażenia
SJP.pl
doprowadzić do kolejnego zakażenia
SJP.pl
Nadkażenie, superinfekcja – powikłanie polegające na tym, że do istniejącego zakażenia dołącza się i rozwija kolejne, wywołane innym patogenem. Do takiej sytuacji dochodzi na przykład, gdy do toczącego się wirusowego zapalenia dróg oddechowych dochodzi infekcja bakteryjna, powodując zapalenie oskrzeli.
Wikipedia
Nadkole – wieś w Polsce znajdująca się w województwie mazowieckim, w powiecie węgrowskim, w gminie Łochów. Ma status sołectwa.
Charakteryzuje się malowniczymi krajobrazami, położona między dwoma rzekami: Liwcem i Bugiem. Nadkolski las jest częścią Nadbużańskiego Parku Krajobrazowego, w obszarze dawnej Puszczy Kamienieckiej.
Wikipedia
skrót od: nadkomisarz
SJP.pl
skrót
(1.1) = nadkomisarz
Wiktionary
(1.1) Nadkom. w stanie spoczynku, Andrzej Wroński, od 1990 roku do 1995 roku był Komendantem Powiatowym Policji w Opocznie.
Wiktionary
skr. kom., podkom.
Wiktionary
stopień oficerski w policji
SJP.pl
znajdujący się nad komorą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) więcej niż komplet; liczba rzeczy lub ludzi przekraczająca określony zespół stanowiący pewną całość
Wiktionary
przym. nadkompletny
rzecz. komplet mrz.
Wiktionary
konduktor sprawujący funkcje kierownicze; oberkonduktor, ober
SJP.pl
nadmierna konsumpcja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) socjol. zjawisko masowego wydawania pieniędzy ponad możliwości finansowe
(1.2) fizj. med. dostarczanie organizmowi pożywienia w ilości większej niż stanowi jego zapotrzebowanie
Wiktionary
IPA: ˌnatkɔ̃w̃ˈsũmpt͡sʲja, AS: natkõũ̯sũmpcʹi ̯a
Wiktionary
odłamywać, odłupywać kawałek czegoś; odkruszać, ukruszać
SJP.pl
odłamać, odłupać kawałek czegoś; ukruszyć
SJP.pl
odłamać, odłupać kawałek czegoś; ukruszyć
SJP.pl
dawniej: pokryć, nakryć
SJP.pl
choroba charakteryzująca się zwiększoną krzepliwością krwi i tworzeniem zakrzepów w naczyniach krwionośnych; trombofilia
SJP.pl
kategoria systematyczna wyższa od królestwa, używana w klasyfikacji biologicznej; domena
SJP.pl
ruchem lub nienaturalnym ułożeniem części ciała lekko uszkodzić staw
SJP.pl
1. ruchem lub nienaturalnym ułożeniem części ciała lekko uszkodzić staw;
2. dawniej: częściowo coś ukręcić, skręcić
SJP.pl
nadmierne wydzielanie kwasu solnego przez gruczoły żołądka, występujące najczęściej w chorobach wrzodowych dwunastnicy (rzadziej żołądka); nadkwaśność
SJP.pl
nadmierne wydzielanie kwasu solnego przez gruczoły żołądka, występujące najczęściej w chorobach wrzodowych dwunastnicy (rzadziej żołądka); nadkwaśność soku żołądkowego; nadkwasota
SJP.pl
1. w geologii: część górotworu przykrywająca określoną jednostkę geologiczną
2. w górnictwie odkrywkowym: skały płonne przykrywające złoże kopaliny użytecznej
SJP.pl
Nadkład – w geologii część profilu skalnego powyżej rozpatrywanej jednostki skalnej. W węższym znaczeniu – skały płonne przykrywające złoże kopaliny użytecznej, również poziom wodonośny.
Wikipedia
dawniej: nadlatywać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadlatywać.
Wiktionary
czas. nadlatywać ndk.
przym. oblatany
Wiktionary
czasownik niedokonany (dk. nadlecieć)
(1.1) lecąc zbliżać się
(1.2) o dźwiękach: docierać skądś
(1.3) pot. zbliżać się, przybywać z dużą prędkością
Wiktionary
(1.1) Samolot nie wraca, inne nie nadlatują, ciężka mgła kurzu powoli opada.
Wiktionary
IPA: ˌnadlaˈtɨvat͡ɕ, AS: nadlatyvać
Wiktionary
czas. latać, latywać
rzecz. nadlatywanie n.
przym. oblatany
Wiktionary
rzad. nadlatać
Wiktionary
dolać czegoś więcej niż potrzeba
SJP.pl
naddatek technologiczny metalu lub innego tworzywa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. naddatek materiału w formie odlewniczej, zasilający krzepnący odlew i zapobiegający powstawaniu w nim jam skurczowych;
Wiktionary
Na
Wikipedia
(1.1) Zawsze, ilekroć to jest możliwe, staliwnik ustawia do lania formę pochyło w ten sposób, aby zanieczyszczenia mogły spłynąć i osadzić się w nadlewie.
(1.1) Podstawową funkcją nadlewu jest kompensacja skurczu objętościowego odlewu podczas jego krzepnięcia.
Wiktionary
rzecz. odlew mrz., zalew mrz., wlew mrz., nadlewka ż.
czas. olać, nadlewać ndk., nadlać dk., lać ndk., odlać dk., odlewać ndk.
przym. nadlewniczy, odlewniczy
Wiktionary
nadlewek: nadlew, nadmiar metalu pozostały po wlaniu do formy odlewniczej większej jego ilości niż zakłada norma
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ziemiami położonymi nad Leną
Wiktionary
rzecz. Lena ż.
Wiktionary
jednostka lokalnego zarządu lasów; gospodarstwo leśne podporządkowane takiemu zarządowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) leśn. jednostka administracyjna zajmująca się całokształtem spraw administracyjno-gospodarczych dużych kompleksów leśnych, składająca się z kilku leśnictw;
Wiktionary
Nadleśnictwo – podstawowa jednostka gospodarcza i organizacyjna w strukturze Lasów Państwowych.
Zadaniem nadleśnictwa jest prowadzenie gospodarstwa leśnego w zakresie hodowli, ochrony lasu, ochrony przeciwpożarowej, pozyskania drewna, a także melioracji gruntów leśnych i nieleśnych, budowy dróg leśnych i budowli związanych z gospodarstwem leśnym.
Wikipedia
(1.1) Niedaleko jest nadleśnictwo.
Wiktionary
IPA: ˌnadlɛɕˈɲit͡stfɔ, AS: nadleśńictfo
Wiktionary
rzecz. nadleśniczy m., leśnik m.
Wiktionary
pracownica administracji leśnej kierująca nadleśnictwem
SJP.pl
pracownik administracji leśnej kierujący nadleśnictwem
SJP.pl
Nadleśniczy – pracownik instytucji Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe, jest podwładnym dyrektora właściwej Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych. Kieruje Nadleśnictwem – podstawową jednostką gospodarczą i organizacyjną w strukturze Lasów Państwowych.
Wikipedia
znajdujący się nad lasem
SJP.pl
naliczać więcej niż potrzeba
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przekraczający oznaczoną liczbę, dodatkowy
Wiktionary
IPA: ˌnadlʲid͡ʒˈbɔvɨ, AS: nadlʹiǯbovy
Wiktionary
przysł. nadliczbowo
rzecz. nadliczbówka ż.
Wiktionary
godzina przepracowana ponad obowiązujący czas pracy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. godzina nadliczbowa, czas spędzony w pracy ponad podstawowy wymiar
Wiktionary
(1.1) Marta późno wraca z pracy, bo ma sporo nadliczbówek.
Wiktionary
IPA: ˌnadlʲid͡ʒˈbufka, AS: nadlʹiǯbufka
Wiktionary
przym. nadliczbowy
Wiktionary
(1.1) nadgodzina
Wiktionary
naliczyć więcej niż potrzeba
SJP.pl
lina o dużej średnicy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) położony nad Loarą; tam mieszkający, działający lub dziejący się
Wiktionary
(1.1) Ale układ ten nie dotyczył Normanów nadloarskich, którym niezależnie od tego trzeba było wypłacić duży okup.
(1.1) Po opisie generalnym bytu szczęśliwego mieszkańców nadloarskiej Arkadii następuje prezentacja głównych bohaterów, Celadona i Astrei.
(1.1) (…) Południowiec, który łączy w sobie przebiegłość północną z nadloarską odwagą, jest człowiekiem doskonałym i może zostać królem Szwecji.
Wiktionary
rzecz. Loara ż.
przym. loarski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który przekracza ludzkie siły i wytrzymałość
(1.2) przest. nieziemski, nadprzyrodzony
Wiktionary
IPA: nadˈlut͡sʲci, AS: nadlucʹḱi
Wiktionary
przym. ponadludzki
przysł. nadludzko
Wiktionary
(1.1) ogromny, ponadludzki, nadzwyczajny
(1.2) cudowny
Wiktionary
związany z terenami położonymi nad Mamrami, charakterystyczny dla terenów położonych nad Mamrami, leżący nad Mamrami itp.
SJP.pl
sól kwasu nadmanganowego w postaci fioletowych kryształków rozpuszczalnych w wodzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. sól kwasu nadmanganowego, przyjmująca postać fioletowych kryształów, rozpuszczalna w wodzie;
Wiktionary
IPA: ˌnadmãŋˈɡãɲãn, AS: nadmãŋgãńãn
Wiktionary
rzecz. mangan m.
Wiktionary
sól kwasu nadmanganowego w postaci fioletowych kryształków rozpuszczalnych w wodzie
SJP.pl
Nadmanganiany, nazwa Stocka: manganiany(VII) – związki nieorganiczne, sole nietrwałego kwasu nadmanganowego (), występującego wyłącznie w roztworach wodnych. Mają postać fioletowych kryształów, które rozpuszczają się w wodzie.
Wikipedia
dawniej: manganometria (jeden z działów oksydymetrii, polegający na miareczkowaniu badanej substancji mianowanym roztworem manganianu (najczęściej manganianu potasu) jako utleniacza)
SJP.pl
[czytaj: nadmar-znięty] taki, który nadmarznął (zmarznął trochę); nadmarzły, nadmarźnięty
SJP.pl
[czytaj: nadmar-zły] taki, który nadmarzł (zmarzł trochę); nadmarznięty, nadmarźnięty
SJP.pl
taki, który nadmarzł (zmarzł trochę); nadmarznięty, nadmarzły
SJP.pl
powierzchnia mieszkania przekraczająca przepisową normę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ponadnormatywny metraż
Wiktionary
(1.1) Czy wam nie wstyd mieć nadmetraż na pracownię, podczas gdy inni nie mają nawet gdzie spać?
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) położony nad Menem
Wiktionary
rzecz. Men mrz.
przym. meński
Wiktionary
zbyt wiele czegoś, kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zbyt duża ilość lub liczba czegoś
(1.2) reszta pozostała po czymś, z czegoś
Wiktionary
Na
Wikipedia
(1.1) Tarnik do kopyt to narzędzie stosowane w hodowli koni, które służy do usuwania nadmiaru rogowiny z kopyt.
(1.2) Gęsta żętyca stanowiła główny pokarm owczarzy, a jej nadmiar jadła rodzina bacy.
Wiktionary
IPA: ˈnadmʲjar, AS: nadmʹi ̯ar
Wiktionary
rzecz. nadmierność ż., nadmiarowość ż.
przym. nadmierny, nadmiarowy
przysł. nadmiernie
Wiktionary
(1.1) nadwyżka, zbytek
Wiktionary
nadmierna liczba, wartość; redundancja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nadmiarowe
Wiktionary
przym. nadmiarowy, nadmierny
rzecz. nadmiar mrz., nadmierność ż.
Wiktionary
taki, którego jest za wiele; zbyteczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nadmierny, którego jest zbyt wiele
Wiktionary
rzecz. nadmiar m., nadmiarowość ż., nadmierność ż.
przym. nadmierny
przysł. nadmiarowo, nadmiernie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadmieniać.
Wiktionary
IPA: ˌnadmʲjɛ̇̃ˈɲä̃ɲɛ, AS: nadmʹi ̯ė̃ńä̃ńe
Wiktionary
czas. nadmieniać ndk., nadmienić dk.
rzecz. nadmienienie
Wiktionary
wtrącać uwagę, napomykać coś; wzmiankować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. nadmienić)
(1.1) mówić o czymś przy okazji, mimo że nie jest to główny temat wypowiedzi
Wiktionary
(1.1) Chcę nadmienić, że spotkanie odbędzie się w czwartek.
Wiktionary
rzecz. nadmienianie n., nadmienienie n.
Wiktionary
(1.1) napomykać, odnotowywać, wspominać, zaznaczać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadmienić.
Wiktionary
IPA: ˌnadmʲjɛ̇̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: nadmʹi ̯ė̃ńė̃ńe
Wiktionary
czas. nadmienić dk., nadmieniać ndk.
rzecz. nadmienianie
Wiktionary
zrobić wzmiankę; napomknąć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. nadmieniać)
(1.1) dokonany od|nadmieniać.
Wiktionary
(1.1) Należy nadmienić, że cena systemu obejmuje zarówno oprogramowanie, jak i sprzęt komputerowy oraz szkolenie obsługi.
Wiktionary
IPA: nadˈmʲjɛ̇̃ɲit͡ɕ, AS: nadmʹi ̯ė̃ńić
Wiktionary
rzecz. nadmienianie n., nadmienienie n.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nadmierny
Wiktionary
(1.1) Nadmiernie rozpędzony samochód wpadł do przydrożnego rowu.
Wiktionary
IPA: nadˈmʲjɛrʲɲɛ, AS: nadmʹi ̯erʹńe
Wiktionary
rzecz. nadmiar m., nadmierność ż.
przym. nadmierny, nadmiarowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nadmierne
Wiktionary
rzecz. nadmiar mrz., nadmiarowość ż.
przym. nadmierny, nadmiarowy
przysł. nadmiernie
Wiktionary
zbyt duży, przekraczający potrzeby
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który (swoją intensywnością, rozmiarem) przekracza miarę, normę
Wiktionary
(1.1) Fauna abisalu cechuje się zanikiem lub nadmiernym rozwojem narządów wzroku w postaci organów świetlnych, wytworzeniem delikatnych narządów dotyku oraz niezwykłymi kształtami.
Wiktionary
IPA: nadˈmʲjɛrnɨ, AS: nadmʹi ̯erny
Wiktionary
rzecz. nadmiar m., nadmierność ż., nadmiarowość ż.
przym. nadmiarowy
przysł. nadmiernie
Wiktionary
(1.1) przesadny, zbytni, nadmiarowy
Wiktionary
dawać ponad miarę, naddawać przy mierzeniu
SJP.pl
dawne imię męskie
SJP.pl
Nadmir – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Nad-" („nad” lub człon pochodzący od innych wyrazów) i "-mir" („pokój, spokój, dobro”). Być może oznaczało „tego, kto przynosi prawdziwy pokój”.
W XXI wieku w Polsce imię rzadkie. W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 2 mężczyzn o imieniu Nadmir nadanym jako imię drugie.
Wikipedia
starszy mistrz, mistrz o wyższych kwalifikacjach
SJP.pl
mistrzyni o wyższych kwalifikacjach
SJP.pl
znajdujący się, leżący nad morzem, charakterystyczny dla terenów położonych nad morzem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się w niewielkiej odległości od morza
Wiktionary
(1.1) — Tylko niech pan doktor napisze do Kołobrzegu. — Mogę tylko dopisać, że pacjentka bardzo prosi o miejscowość nadmorską.
Wiktionary
IPA: nadˈmɔrsʲci, AS: nadmorsʹḱi
Wiktionary
rzecz. morze n., pomorski mrz.
przym. morski, podmorski, pomorski, zamorski
Wiktionary
przymiotnik od: nad Motławą
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. nadmuchać)
(1.1) dmuchając, napełniać gazem, powietrzem
(1.2) dmuchając, gromadzić gdzieś coś lotnego
Wiktionary
rzecz. dmuchaniec mrz., nadmuch mrz., nadmuchiwanie n., dmuchawa ż.
czas. dmuchać
Wiktionary
(1.1) dmuchać
(1.2) nawiewać
Wiktionary
Nadnapięcie formula_1 – pojęcie elektrochemiczne nazywane również nadpotencjałem, wprowadził w roku 1899 Caspari jako miarę polaryzacji elektrody. Nadnapięcie definiowane jest jako różnica między potencjałem elektrody spolaryzowanej przepływem prądu elektrycznego formula_2 a jej potencjałem równowagowym formula_3 (nazywanym też "potencjałem spoczynkowym"):
Wikipedia
przymiotnik od: nad Narwią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się w bliskiej odległości od Narwi
Wiktionary
IPA: ˌnadnarˈvʲjä̃j̃sʲci, AS: nadnarvʹi ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Narew ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nadnaturalne; cecha tych, którzy są nadnaturalni
Wiktionary
przym. nadnaturalny
przysł. nadnaturalnie
Wiktionary
(1.1) nadprzyrodzoność, nadludzkość, nadziemskość, nieziemskość
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) który wykracza ponad to, co jest naturalne
Wiktionary
(1.1) Nie wierzę w byty nadnaturalne.
Wiktionary
IPA: ˌnadnatuˈralnɨ, AS: nadnaturalny
Wiktionary
rzecz. nadnaturalność ż.
przysł. nadnaturalnie
Wiktionary
(1.1) nadprzyrodzony
Wiktionary
nowotwór złośliwy nerki rozwijający się z nabłonka kanalików nerkowych, szybko dający przerzuty; rak jasnokomórkowy (mający komórki o jasnej cytoplazmie) nerki
SJP.pl
parzysty gruczoł wydzielania wewnętrznego produkujący szereg hormonów, m.in.: adrenalinę, noradrenalinę, androgeny, mineralo- i glikokortykosteroidy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) anat. gruczoł dokrewny położony w sąsiedztwie nerek;
Wiktionary
Pr
Wikipedia
(1.1) Nadmierne wydzielanie aldosteronu przez nadnercza zmniejsza nerkowe wydalanie Na+, zwiększa natomiast wydalanie z moczem K+, Mg2+ i NH4+.
Wiktionary
IPA: nadˈnɛrt͡ʃɛ, AS: nadnerče
Wiktionary
przym. nadnerczowy
rzecz. nadnerczak mrz., nerka ż.
Wiktionary
(1.1) gruczoł nadnerczowy
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z nadnerczem, dotyczący nadnercza
Wiktionary
rzecz. nadnercze n., nadnerczak mrz., nerka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: nad Nidą
SJP.pl
przymiotnik od: nad Niemnem
SJP.pl
częściowo coś zniszczyć; podniszczyć, nadrujnować, podrujnować
SJP.pl
przymiotnik od: nad Notecią
SJP.pl
zbyt duża obecność czegoś
SJP.pl
rzadko: cecha czegoś występującego w zbyt dużej liczbie lub natężeniu
SJP.pl
przestarzałe: coś pięknego, pełnego powabu; dziś używane tylko w powiedzeniu: odpłacać pięknym za nadobne - odpłacać się tym samym, odwzajemniać się
SJP.pl
nadobnica alpejska: chrząszcz z rodziny kózkowatych, duża (25-30 mm), szaroniebieska z czarnymi przepaskami, larwa żeruje w drewnie buków; w Polsce rzadka, chroniona
SJP.pl
nadobniczka drzewna - gatunek ptaka z rodziny jaskółkowatych
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: nadobnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nadobny
SJP.pl
nadobnik włoski - owad z rodziny szarańczowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: piękno, wdzięk, powab, urok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nadobne; cecha tych, którzy są nadobni
Wiktionary
przym. nadobny
przysł. nadobnie
Wiktionary
1. dawniej: ładny, dorodny, urodziwy, przystojny;
2. czapla nadobna - gatunek dużego ptaka z rodziny czaplowatych;
3. poinsecja nadobna - gatunek krzewu z rodziny wilczomleczowatych; wilczomlecz nadobny, gwiazda betlejemska
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. pełen powabu, piękny, urodziwy
(1.2) współcz. gw-pl|Śląsk Cieszyński. urodziwy
Wiktionary
rzecz. nadobność ż.
Wiktionary
1. cecha czegoś wykraczającego poza to, co należy do czyichś obowiązków;
2. cecha osoby podejmującej się czynności dodatkowych, nienależących do jej obowiązków
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niewchodzący w zakres obowiązków
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) położony nad Obem, związany z terenami nad Obem
Wiktionary
część poroża jelenia lub daniela
SJP.pl
znajdujący się nad okiem
SJP.pl
znajdujący się nad oczodołami, np. łuk nadoczodołowy
SJP.pl
przymiotnik od: Nadodrze
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się w bliskiej odległości od Odry
(1.2) związany z Nadodrzem, dotyczący Nadodrza
Wiktionary
(1.1) Przed wieloma laty pisarz i publicysta Theodor Fontane, podczas swoich wędrówek nadodrzańskich, odwiedził także Dąbroszyn.
Wiktionary
IPA: ˌnadɔˈḍʒãj̃sʲci, AS: nadoḍžãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Odra ż., Zaodrze n., Nadodrze n., odrzysko n., odrzanin m., odrzanka ż.
przym. odrzański, zaodrzański, pododrzański
Wiktionary
1. tereny nad Odrą;
2. osiedle Wrocławia;
3. czasopismo wydawane w Zielonej Górze w latach 1957-1989
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. osiedle samorządowe Wrocławia;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W 2017 w granicach Nadodrza mieszkało około 25 tysięcy osób.
Wiktionary
przym. nadodrzański, odrzański
rzecz. odrzysko mrz., Odra ż.
Wiktionary
początek ogona; miejsce nad ogonem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się nad ogonem
Wiktionary
(1.1) Pokrywy nadogonowe kroplików mają barwę krwistoczerwoną.
Wiktionary
przym. ogonowy
Wiktionary
1. dojąc, napełnić jakieś naczynie, udoić pewną ilosć;
2. nadoić się - a). napracować się, dojąc; zmęczyć się dojeniem; b). napić się wiele lub dostatecznie, do syta
SJP.pl
przestarzale: dokuczyć, dogryźć, dać się we znaki; dojeść
SJP.pl
spłatać wiele figli; nafiglować, naswawolić się
SJP.pl
gzyms nad oknem
SJP.pl
układ nadokreślony - układ równań, w którym liczba liniowo niezależnych równań jest większa od wymiaru przestrzeni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. gwiazda o masie od około 10 do 50 mas Słońca;
Wiktionary
Diagram Hertzsprunga-Russella
Wikipedia
rzecz. olbrzym mzw./mos.
Wiktionary
wieś kaszubska
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
złożyć wiele donosów
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób nadopiekuńczy
Wiktionary
rzecz. opieka ż., opiekuńczość ż., nadopiekuńczość ż.
przym. nadopiekuńczy
Wiktionary
nadmierne troszczenie się o kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nadmierna, niepotrzebna opiekuńczość
Wiktionary
(1.1) Agresywny stosunek matki do syna przybiera czasem formę nadopiekuńczości.
Wiktionary
przym. nadopiekuńczy
przysł. nadopiekuńczo
rzecz. opieka ż., opiekuńczość ż.
Wiktionary
taki, który nadmiernie troszczy się o kogoś, zwykle ograniczając przy tym jego swobodę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nadmiernie opiekuńczy
Wiktionary
(1.1) - Ich rodzice bywają nadopiekuńczy - przyznaje Jerzy Wcisłowski, kierownik ośrodka. - Wyręczają w najprostszych czynnościach, odbierają im inwencję.
Wiktionary
rzecz. opieka ż., nadopiekuńczość ż., opiekuńczość ż.
przysł. nadopiekuńczo
Wiktionary
dopisać wiele czegoś
SJP.pl
znajdujący się nad oponami mózgowo-rdzeniowymi
SJP.pl
dostać dużo czegoś
SJP.pl
o chorobach: przebiegający z gwałtownymi objawami i trwający krócej
SJP.pl
gwarowo:
1. dolna część, spód czegoś;
2. część koszuli kobiecej poniżej pasa; podołek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadpalać.
Wiktionary
czas. palić, nadpalać ndk.
Wiktionary
spalać coś z wierzchu lub z brzegu
SJP.pl
spalić coś z wierzchu lub z brzegu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. sytuacja w układzie położenia politycznego centrum decyzyjnego w centralnych instytucjach państwowych, polegająca na przeniesieniu punktu podejmowania najważniejszych decyzji do parlamentu
Wiktionary
(1.1) W przeciwnym razie grozi nam kolejny obrót „błędnego koła nieuczestnictwa”, w którym mimo niskiej frekwencji parlament i tak zostanie wybrany, a to sprzyjać będzie nadpartycypacji, polegającej na zawłaszczaniu przestrzeni publicznej przez partie polityczne, oraz nadparlamentaryzacji, która oznacza, że jedynym forum debaty w kwestiach publicznych staje się - niereprezentatywny i fatalnie odbierany przez społeczeństwo - parlament.
Wiktionary
IPA: ˌnatparlãmɛ̃ntarɨˈzat͡sʲja, AS: natparlãmẽntaryzacʹi ̯a
Wiktionary
Nadpasożytnictwo, pasożytnictwo wyższych rzędów, hiperpasożytnictwo, hiperparazytyzm – rodzaj pasożytnictwa wyższego (drugiego, a nawet trzeciego) rzędu, w którym żywicielem pasożyta jest inny pasożyt, co może skutkować pozytywnym wpływem na ograniczenie jego działań na żywiciela podstawowego. Żywicielem nadpasożyta ("hiperparasitus") jest pasożyt pierwszego lub drugiego stopnia.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadpić.
Wiktionary
czas. nadpić
Wiktionary
nadwaga pieczywa w stosunku do wagi zużytej mąki; przypiek
SJP.pl
przymiotnik od: nad Pilicą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się w bliskiej odległości od Pilicy
Wiktionary
IPA: ˌnatpʲiˈlʲit͡sʲci, AS: natpʹilʹicʹḱi
Wiktionary
1. to, co jest napisane nad czymś, np. nagłówek;
2. to, co zostało wpisane w miejsce innego tekstu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) inform. miejsce w wiadomości SMS wyświetlające nazwę nadawcy zamiast numeru telefonu, stosowane przy masowej wysyłce SMS-ów
Wiktionary
IPA: ˈnatpʲis, AS: natpʹis
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadpisać.
Wiktionary
rzecz. nadpisywanie n., pisanie n.
czas. nadpisać dk., nadpisywać ndk.
Wiktionary
1. usunąć dane komputerowe przez wpisanie innych danych w ich miejsce;
2. wpisać tekst w miejsce innego tekstu;
3. umieścić jakiś napis ponad tekstem;
4. dodać dodatkowy tekst do istniejącego tekstu; dopisać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadpisywać.
Wiktionary
czas. nadpisywać ndk.
rzecz. nadpisanie n., pisanie n.
Wiktionary
1. usuwać dane komputerowe przez wpisywanie innych danych w ich miejsce;
2. wpisywać tekst w miejsce innego tekstu;
3. umieszczać jakiś napis ponad tekstem;
4. dodawać dodatkowy tekst do istniejącego tekstu; dopisywać
SJP.pl
wypić trochę, nieco
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. nadpijać)
(1.1) wypić czegoś tylko trochę; upić trochę, odpić nieco
Wiktionary
(1.1) Zapięliśmy spodnie, dałem franka i wróciliśmy do stolika. Piwa nikt nie nadpił.
Wiktionary
IPA: ˈnatpʲit͡ɕ, AS: natpʹić
Wiktionary
rzecz. nadpicie n.
czas. pić ndk.
Wiktionary
związany z terenami położonymi nad Piławą, leżący nad Piławą
SJP.pl
wykraczający poza plan; pozaplanowy
SJP.pl
Nadplastyczność – zdolność metali i ich stopów do dużych odkształceń plastycznych.
Nadplastyczność została zaobserwowana w 1920 roku dla stopu eutektycznego Zn-Cu-Al przez W. Rosenheima.
Charakterystyczną cechą stopu odkształcanego nadplastycznie jest brak tworzenia się szyjki. Wyróżnia się dwa główne czynniki warunkujące zaistnienie zjawiska nadplastyczności:
Wikipedia
taki, który nadpleśniał (spleśniał częściowo)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób nadpobudliwy
Wiktionary
rzecz. nadpobudliwość ż.
przym. nadpobudliwy
Wiktionary
nadmierna pobudliwość; nadwrażliwość, popędliwość, eretyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nadmierna pobudliwość
Wiktionary
przym. nadpobudliwy
przysł. nadpobudliwie
Wiktionary
(1.1) nadreaktywność
Wiktionary
zbyt pobudliwy; nadwrażliwy, popędliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zbyt pobudliwy
Wiktionary
rzecz. nadpobudliwość ż.
przysł. nadpobudliwie
Wiktionary
dawniej: napoczynać
SJP.pl
Nadpodaż - stan, w którym podaż danego towaru znacznie przekracza popyt. Nadpodaż jest niekorzystna dla producentów, którzy na skutek dużej konkurencji i produkcji towaru są zmuszeni do obniżania jego ceny. W Polsce zjawisko to obserwuje się np. w postaci świńskiej górki.
Wikipedia
znajdujący się nad podłogą; ponadpodłogowy
SJP.pl
przymiotnik od: nad Popradem
SJP.pl
nadmiarowa populacja
SJP.pl
stopień wojskowy w dawnym wojsku austriackim
SJP.pl
nadmierna produkcja potu; hiperhydroza
SJP.pl
wydzielający nadmiar potu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wytwarzanie zbyt dużej ilości lub liczby czegoś
Wiktionary
Nadprodukcja – produkcja przewyższająca popyt, polegająca na wytwarzaniu produktów w ilości przekraczającej zapotrzebowanie. Pojęcie obejmuje m.in. wytwarzanie przedmiotów, urządzeń, żywności oraz dóbr kultury w ilości większej niż zapotrzebowanie na te produkty.
Wikipedia
(1.1) Nadprodukcja to forma marnotrawstwa, która powoduje wzrost kosztów i straty.
(1.1) Diagnostyka nadprodukcji hormonów obejmuje testy laboratoryjne mierzące poziom hormonów we krwi lub moczu, testy dynamiczne oceniające funkcję gruczołów oraz badania obrazowe (USG, TK, MRI) identyfikujące potencjalne zmiany anatomiczne.
Wiktionary
IPA: ˌnatprɔˈdukt͡sʲja, AS: natprodukcʹi ̯a
Wiktionary
wyprodukować za dużo czegoś
SJP.pl
produkować za dużo czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nadproduktywne
Wiktionary
przym. nadproduktywny
Wiktionary
w pełni czytelny dla świadomości, lecz pozornie ignorowany
SJP.pl
dawniej: prokurator naczelny
SJP.pl
belka wmurowana w ścianę powyżej okna lub drzwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bud. poziomy element konstrukcyjny nad otworem okiennym lub drzwiowym, przenoszący ciężar ściany znajdującej się nad otworem na mur po obu stronach otworu;
Wiktionary
Nadproże – poziomy lub sklepiony element konstrukcyjny w formie belki, zwykle o przekroju kwadratowym lub prostokątnym, umieszczany ponad otworami w ścianie. Jego zadaniem jest przenoszenie obciążeń z fragmentu ściany ponad otworem na mur po obu jego stronach. Nadproża murowane stanowią element konstrukcyjny przejmujący ciężar z wyższych partii ściany oraz naprężenia zginające i ściskające nad otworami drzwiowymi i okiennymi.
Wikipedia
rzecz. próg mrz.
Wiktionary
częściowo, niezupełnie spruć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadpruwać.
Wiktionary
rzecz. nienadpruwanie n.
czas. nadpruwać ndk.
Wiktionary
częściowo, niezupełnie spruwać
SJP.pl
częściowo, niezupełnie spruć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. nadpruwać)
(1.1) niezupełnie spruć; częściowo oddzielić ściegi zszytych części tkaniny
czasownik zwrotny dokonany nadpruć się (ndk. nadpruwać się)
(2.1) zostać nadprutym; ulec nadpruciu
Wiktionary
rzecz. nadprucie n.
Wiktionary
wyróżniający się większą skalą lub intensywnością spośród obiektów tego samego rodzaju; ponadprzeciętny
SJP.pl
w utworach science-fiction: napęd nadprzestrzenny - rodzaj napędu statków kosmicznych umożliwiający poruszanie się między systemami planetarnymi; hipernapęd, napęd nadświetlny
SJP.pl
w literaturze SF: alternatywna przestrzeń umożliwiająca przemieszczanie się z szybkością większą niż prędkość światła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. film. przestrzeń w kosmosie, w której możliwa jest podróż z dużą prędkością
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: niespodziewany
SJP.pl
całkowity zanik oporu elektrycznego w różnych materiałach schłodzonych poniżej określonej temperatury
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) fiz. stan materiału polegający na zerowym oporze elektrycznym osiągany w niskiej temperaturze;
Wiktionary
Nadprzewodnictwo – stan materiału polegający na zerowej rezystancji; jest osiągany w niektórych materiałach w niskiej temperaturze.
Nadprzewodnictwo zostało wykryte w 1911 przez Kamerlingha Onnesa. Jest to zjawisko kwantowe, niemożliwe do wyjaśnienia na gruncie fizyki klasycznej. Poza zerową rezystancją inną ważną cechą nadprzewodników jest wypychanie ze swej objętości pola magnetycznego (efekt Meissnera).
Wikipedia
IPA: ˌnatpʃɛvɔdʲˈɲit͡stfɔ, AS: natpševodʹńictfo
Wiktionary
rzecz. nadprzewodnik
przym. nadprzewodnikowy, nadprzewodzący
Wiktionary
materiał wykazujący cechy nadprzewodnictwa, czyli zaniku oporu elektrycznego przy schłodzeniu do odpowiednio niskiej temperatury
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. ciało, w którym w obniżonej temperaturze zanika opór elektryczny
Wiktionary
IPA: ˌnatpʃɛˈvɔdʲɲik, AS: natpševodʹńik
Wiktionary
rzecz. nadprzewodnictwo n.
przym. nadprzewodnikowy, nadprzewodzący
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przym. od nadprzewodnik
Wiktionary
IPA: ˌnatpʃɛvɔdʲɲiˈkɔvɨ, AS: natpševodʹńikovy
Wiktionary
rzecz. nadprzewodnik, nadprzewodnictwo
Wiktionary
1. nadprzewodowa koarktacja aorty - krytyczne zwężenie zastawki aortalnej;
2. kolec nadprzewodowy, dołek nadprzewodowy - kolec i dołek znajdujące się na kości skroniowej nad otworem przewodu słuchowego zewnętrznego
SJP.pl
mieć cechy nadprzewodnika
SJP.pl
mieć cechy nadprzewodnika
SJP.pl
mieć cechy nadprzewodnika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nadprzyrodzone; cecha tych, którzy są nadprzyrodzeni
Wiktionary
przym. nadprzyrodzony
przysł. nadprzyrodzenie
Wiktionary
przypisywany działaniu sił innych niż prawa natury; cudowny; nadzwyczajny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który jest przypisywany działaniu sił innych niż prawa natury
Wiktionary
(1.1) W zeszycie uwag i sprawozdań notował pan Rybek skrzętnie wszystkie znaki świata nadprzyrodzonego, dokładnie przytaczał słowa duchów.
Wiktionary
IPA: ˌnatpʃɨrɔˈd͡zɔ̃nɨ, AS: natpšyroʒõny
Wiktionary
rzecz. nadprzyrodzoność ż.
Wiktionary
(1.1) nadnaturalny
Wiktionary
taki, który nadpróchniał (spróchniał częściowo)
SJP.pl
o urządzeniu: chroniący instalację elektryczną oraz podpięte przez nią odbiorniki przed skutkami zwarć oraz przeciążeń
SJP.pl
zbyt wysokie napięcie wewnętrzne w cieczach lub gazach
SJP.pl
potocznie: trochę, nie do końca zepsuty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) lekko uszkodzony
(1.2) spoż. taki, w którym proces psucia się już się rozpoczął
Wiktionary
(1.2) Badanie mielonej wołowiny wykazało, że w pięciu z dziewięciu supermarketów sprzedaje się nadpsute, pełne bakterii mięso.
Wiktionary
IPA: natˈpsutɨ, AS: natpsuty
Wiktionary
rzecz. psucie n., zepsucie n., nadpsucie n.
czas. psuć
Wiktionary
1. lekko psuć;
2. nadpsuwać się - lekko się psuć
SJP.pl
część kończyny powyżej pęciny u koni i bydła
SJP.pl
Nadpęcie – część kończyny konia lub bydła nad pęciną.
Wikipedia
taki, który nadpęknął; nadpękły
SJP.pl
taki, który nadpękł; nadpęknięty
SJP.pl
płacić więcej niż trzeba
SJP.pl
zapłacić więcej niż trzeba
SJP.pl
1. zapłacenie sumy większej niż się należy;
2. suma, która przekracza należną wartość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kwota zapłacona ponad należną sumę
Wiktionary
(1.1) Urząd skarbowy zwrócił mi nadpłatę podatku.
Wiktionary
czas. nadpłacać ndk., nadpłacić dk.
Wiktionary
o bytach nadludzkich: brak rozróżnienia na płeć, np. nadpłciowość Trójcy Świętej
SJP.pl
zapłodnienie różnych komórek jajowych z jednego cyklu owulacyjnego przez plemniki z odrębnych aktów płciowych
SJP.pl
Superfekundacja, nadpłodnienie (łac. "superfoecundatio", od "super-" i "fecundus" 'płodny') – zjawisko zapłodnienia różnych komórek jajowych pochodzących z jednego cyklu owulacyjnego przez plemniki pochodzące z odrębnych aktów płciowych odbytych w krótkim czasie (od 3 dni do 2 tygodni).
Wikipedia
taki, który nadpłowiał (wypłowiał częściowo); wyblakły
SJP.pl
1. w fizyce: stan cieczy charakteryzujący się całkowitym zanikiem lepkości; nadciekłość;
2. w ekonomii: przekroczenie optymalnej wartości wskaźnika płynności
SJP.pl
o cieczy: charakteryzujący się całkowitym zanikiem lepkości; nadciekły
SJP.pl
zwiększenie liczby płytek krwi (trombocytów) we krwi obwodowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadrabiać.
Wiktionary
IPA: ˌnadraˈbʲjä̃ɲɛ, AS: nadrabʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
czas. nadrabiać
Wiktionary
czasownik
(1.1) pracować więcej w celu wykonania zaległej pracy
Wiktionary
(1.1) Ucz się pilnie i na bieżąco. Nie doprowadzaj się do sytuacji, gdy musisz nadrabiać lekcje.
Wiktionary
IPA: nadˈrabʲjät͡ɕ, AS: nadrabʹi ̯äć
Wiktionary
rzecz. nadrabianie ndk., nadrobienie dk.
czas. robić, nadrobić dk.
Wiktionary
przymiotnik od: nad Rabą
SJP.pl
w gwarze poznańskiej: obdartus, obszarpaniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) reg. pozn. obdartus
Wiktionary
1. podrapać wiele razy;
2. nadrapać się - zmęczyć się drapaniem, spędzić dużo czasu na drapaniu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potocznie: nadrałować się - nachodzić się lub nabiegać się, zmierzając dokądś bardzo szybko
SJP.pl
lekko zardzewiały
SJP.pl
lekko zardzewieć
SJP.pl
zbyt duża reaktywność
SJP.pl
kierunek artystyczny w literaturze, sztukach plastycznych i filmie
SJP.pl
nienależący do rzeczywistości; nadrzeczywisty, ponadrzeczywisty
SJP.pl
potocznie, z ironią: osoba wywierająca przemożny, ale ukryty wpływ na pracę dziennikarzy, sterująca potajemnie pracą redaktorów
SJP.pl
kraina historyczna w zachodniej części Niemiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. luźno zdefiniowana kraina obejmująca ziemie wokół północnego i środkowego odcinka niemieckiego Renu;
Wiktionary
Nadrenia ( Rheinland, Rhénanie) – kraina historyczna w zachodniej części Niemiec, obecnie w granicach krajów związkowych Nadrenia-Palatynat i Nadrenia Północna-Westfalia. Graniczy z Holandią i Belgią.
Wikipedia
(1.1) Słowo ort w języku staroniemieckim na obszarach Nadrenii, północnych Niemiec i Skandynawii oznaczało czwartą część jakiejś całości, a w obiegu pieniężnym ćwierć talara.
Wiktionary
rzecz. Ren mrz., Nadreńczyk mos., Nadrenka ż., reński mrz.
przym. nadreński, reński
Wiktionary
kraj związkowy w południowo-zachodnich Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. kraj związkowy Republiki Federalnej Niemiec;
Wiktionary
Nadrenia-Palatynat ( Rheinland-Pfalz, w skrócie RP lub RLP) – kraj związkowy w południowo-zachodnich Niemczech. Utworzony został 30 sierpnia 1946. Stolicą kraju związkowego jest Moguncja.
Graniczy z krajami związkowymi: Nadrenią Północną-Westfalią, Hesją, Saarą, Badenią-Wirtembergią oraz na zachodzie z Belgią, Francją i Luksemburgiem.
Wikipedia
(1.1) Stolicą Nadrenii-Palatynatu jest Moguncja.
Wiktionary
IPA: ˌnadrɛ̃ɲa‿palaˈtɨ̃nat, AS: nadrẽńa‿palatỹnat
Wiktionary
1. mieszkanka Nadrenii (krainy historycznej w Niemczech);
2. mieszkanka Nadrenii-Palatynatu (kraju związkowego w Niemczech); .3 mieszkanka Nadrenii Północnej-Westfalii (kraju związkowego w Niemczech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nadrenii
Wiktionary
rzecz. Nadrenia ż., Ren m., reński m.
:: fm. Nadreńczyk mos.
przym. nadreński, reński
Wiktionary
w statystyce: liczniejsze występowanie jakiejś kategorii obiektów w podzbiorze niż w całej populacji danych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nadreprezentatywne; cecha tych, którzy są nadreprezentatywni
Wiktionary
przym. nadreprezentatywny
przysł. nadreprezentatywnie
Wiktionary
reprezentować, uwzględniać w nieproporcjonalnie wysokich liczbach
SJP.pl
1. mieszkaniec Nadrenii (krainy historycznej w Niemczech);
2. mieszkaniec Nadrenii-Palatynatu (kraju związkowego w Niemczech); .3 mieszkaniec Nadrenii Północnej-Westfalii (kraju związkowego w Niemczech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nadrenii
Wiktionary
(1.1) […] syn Fryderyka, Henryk VI, wyekspediował w roku 1197 na Wschód liczną armię krzyżowców, w której Nadreńczycy odgrywali nader istotną rolę.
(1.1) Jest więc rzeczą zrozumiałą, że Nadreńczycy cieszyli się przychylnością kierownictwa Zakonu w Prusach, które starało się wzmocnić pozycję swoich krajanów przez zapewnienie im ważniejszych przywódczych funkcji, a przede wszystkim mistrza krajowego.
(1.1) Niemcem czuł się Austriak Hitler i Bawarczyk Himmler, ale Adenauer był raczej Nadreńczykiem […]
Wiktionary
rzecz. Nadrenia ż., Ren m., reński m.
:: fż. Nadrenka ż.
przym. nadreński, reński
Wiktionary
przymiotnik od: Nadrenia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się w bliskiej odległości od Renu
(1.2) dotyczący Nadrenii, związany z Nadrenią, pochodzący z Nadrenii
Wiktionary
IPA: nadˈrɛ̃j̃sʲci, AS: nadrẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Nadreńczyk mos., Nadrenka ż., Ren m., reński mrz., Nadrenia ż.
przym. reński
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się w bliskiej odległości od Rodanu
Wiktionary
IPA: ˌnadrɔˈdãj̃sʲci, AS: nadrodãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Rodan mrz.
Wiktionary
jednostka klasyfikacji lub typologii wyższa od rodziny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. syst. w systematyce: jednostka wyższa od rodziny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Gibonowate należą do nadrodziny małp człekokształtnych.
Wiktionary
rzecz. rodzina ż.
Wiktionary
przestarzałe:
1. koniec stawowy kości długich;
2. przerost, narośl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. historyczna kraina pruska znajdująca się na wschód od rzeki Dejmy;
Wiktionary
Nadrowia – kraina pruska znajdująca się na wschód od dolnego Niemna w dorzeczu Pregoły.
Najstarsza wzmianka o Nadrowii znajduje się w zbiorze dokumentów Liber Census Daniae (ok. 1210-1231) duńskiego króla Waldemara II Zwycięskiego, który w 1210 wyprawił się do Prus i je sobie czasowo podporządkował.
Wikipedia
Na
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
w medycynie: fałszywe rozpoznawanie schorzeń u pacjentów
SJP.pl
Nadrozpoznawalność – termin używany w medycynie i epidemiologii, określający zjawisko fałszywego rozpoznawania schorzeń u pacjentów, którzy w rzeczywistości ich nie mają, przez co w razie wdrożenia terapii narażeni są na skutki uboczne leczenia (które czasem mogą być bardzo poważne).
Wikipedia
dawniej: to, co nadmiernie lub niepotrzebnie wyrosło; nadrost
SJP.pl
mimowolna, niekontrolowana aktywność ruchowa; nadruchliwość, nadpobudliwość psychoruchowa
SJP.pl
mimowolna, niekontrolowana aktywność ruchowa; nadruch, nadpobudliwość psychoruchowa
SJP.pl
wyjątkowo, zbytnio ruchliwy
SJP.pl
częściowo coś zrujnować, uszkodzić; podniszczyć, nadniszczyć, podrujnować
SJP.pl
element odbity na czymś techniką drukarską
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) element wydrukowany na czymś
Wiktionary
Nadruk – pojęcie z zakresu filatelistyki – występuje w postaci tekstu, niekiedy z rysunkami. Celem nadruku może być zmiana przynależności pocztowej, zmiana charakteru znaczka lub całostki, zmiana waluty nominału, zmiana wartości nominalnej, utworzenie wydań dobroczynnych, ograniczenie obrotu do określonego obszaru itd.
Wikipedia
rzecz. drukarz mzw./mos.
Wiktionary
wypowiedzieć wiele drwiących uwag, naszydzić, nakpić
SJP.pl
znajdujący się nad rynną
SJP.pl
częściowo coś rozrywać
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) bliski rzece, położony przy rzece
Wiktionary
rzecz. nadrzecze n.
Wiktionary
(1.1) przyrzeczny
Wiktionary
rzeczywistość nadrealna ze sfery wizji i halucynacji, w której nie obowiązują zasady logiki i materialnego porządku
SJP.pl
nadrzewka czterokropkowa - gatunek chrząszcza z rodziny omarlicowatych; omarlica czterokropkowa
SJP.pl
nadrzewka czterokropkowa - gatunek chrząszcza z rodziny omarlicowatych; omarlica czterokropkowa
SJP.pl
nadrzewnica czteroplamka - gatunek mrówki
SJP.pl
rodzaj gryzoni występujący w Afryce Środkowej i Sahelu
SJP.pl
Nadrzewnik ("Dendromus") – rodzaj ssaków z podrodziny nadrzewników (Dendromurinae) w obrębie rodziny malgaszomyszowatych (Nesomyidae).
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) żyjący lub rosnący na drzewie, związany z życiem na drzewie
Wiktionary
(1.1) Wiewiórka jest nadrzewnym gryzoniem o puszystym i najczęściej rudym futrze.
Wiktionary
IPA: naḍˈʒɛvnɨ, AS: naḍževny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. naderznąć, naderżnąć)
(1.1) częściowo oddzielać ostrym narzędziem
Wiktionary
rzecz. dorżnięcie n., wyrzynarka ż.
czas. dorżnąć, przerzynać, przerżnąć
Wiktionary
(1.1) nadcinać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. syst. jednostka obejmująca rzędy
Wiktionary
(1.1) Torbacze są nadrzędem ssaków z podgromady żyworodnych.
Wiktionary
rzecz. rząd mrz., podrząd mrz.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nadrzędnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nadrzędny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. element składniowo nadrzędny w stosunku do innego elementu (np. w składni: zdanie nadrzędne)
Wiktionary
(1.1) Wzajemny stosunek znaczeniowy członów związku pobocznego polega w istocie na tym, że podrzędnik określa, tzn. w jakiś sposób ogranicza zakres, a tym samym wzbogaca i uściśla treść nadrzędnika.
Wiktionary
IPA: naḍˈʒɛ̃ndʲɲik, AS: naḍžẽndʹńik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nadrzędne
Wiktionary
przym. nadrzędny
rzecz. podrząd mrz.
Wiktionary
1. znajdujący się wyżej w hierarchii; ważniejszy;
2. istotny; kluczowy; fundamentalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zajmujący w stosunku do innych wyższą pozycję
(1.2) gram. występujący w związku zależności jako element, któremu inny (podrzędny) jest podporządkowany
Wiktionary
(1.1) Jest jednak rzeczą znamienną, że retoryce i gramatyce humaniści przyznawali rolę nadrzędną, rolę hegemona nad filozofią i moralnością, prawem i medycyną.
(1.1) Drugim nadrzędnym celem jest utrzymanie funkcji ekologicznych środowiska przyrodniczego.
Wiktionary
IPA: naḍˈʒɛ̃ndnɨ, AS: naḍžẽndny
Wiktionary
rzecz. podrząd mrz., nadrzędność ż.
przysł. nadrzędnie
Wiktionary
w brydżu: lewa wzięta ponad zadeklarowaną liczbę lew
SJP.pl
rąbiąc, odrąbać kawałek czegoś
SJP.pl
przerąbywać nie do końca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. obszar na północ od dolnego biegu Sanu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Część mieszkańców Nadsania wysiedlono po wojnie.
Wiktionary
(1.1) Posanie
Wiktionary
przymiotnik od: nad Sanem
SJP.pl
przestrzeń nad sceną, w której znajdują się urządzenia techniczne, akustyczne i oświetleniowe
SJP.pl
forma kabaretowa, gdzie miejsce satyry zajęły parodie, skecze, jednoaktówki itp. wystawiane dotąd w tinglach
SJP.pl
przymiotnik od: nad Sekwaną
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) położony nad Sekwaną
(1.2) przen. francuski, z Francji
Wiktionary
sól kwasu nadtlenodwusiarkowego, bezbarwna substancja o budowie krystalicznej, rozpuszczalna w wodzie, o silnych właściwościach utleniających
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek nieorganiczny, sól kwasu nadtlenodisiarkowego
Wiktionary
sól kwasu nadtlenodwusiarkowego, bezbarwna substancja o budowie krystalicznej, rozpuszczalna w wodzie, o silnych właściwościach utleniających
SJP.pl
Nadsiarczany – sole kwasu nadtlenodwusiarkowego. Zawierają one siarkę sześciowartościową oraz wiązanie tlen - tlen.
Wikipedia
nieorganiczny związek chemiczny z grupy kwasów tlenowych; kwas nadtlenodisiarkowy
SJP.pl
pionowe lub strome wyrobisko górnicze, prowadzone od pewnego poziomu w górę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) górn. pionowe lub strome wyrobisko prowadzące od pewnego poziomu w górę;
Wiktionary
Nadsięwłom – pionowe lub strome wyrobisko podziemne prowadzące od pewnego poziomu w górę.
Nadsięwłomy realizuje się w celu realizacji połączenia z wyżej leżącym pokładem.
Wikipedia
IPA: natʲˈɕɛ̃w̃vwɔ̃m, AS: natʹśẽũ̯vu̯õm
Wiktionary
osoba nadskakująca, pochlebiająca komuś w celu pozyskania jego względów; lizus, pochlebca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadskakiwać.
Wiktionary
rzecz. nadskoczenie n., nadskakiwacz m.
czas. nadskakiwać ndk., nadskoczyć dk.
Wiktionary
narzucać się komuś z uprzejmościami z interesownych pobudek
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (brak dk.)
(1.1) starać się być przesadnie grzecznym w celu uzyskania korzyści
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. nadskoczyć)
(2.1) daw. nadjeżdżać konno
Wiktionary
rzecz. nadskakiwacz mos., nadskakiwanie n.
przym. nadskakujący
przysł. nadskakująco
Wiktionary
(1.1) podlizywać się, przymilać się, schlebiać
Wiktionary
narzucać się komuś z uprzejmościami z interesownych pobudek
SJP.pl
przymiotnik od: nad Skrwą
SJP.pl
oskubywać coś częściowo, skubiąc, nadrywać coś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) położony nad Soławą, mieszkający nad Soławą
Wiktionary
(1.1) Nie jest rzeczą wykluczoną, że Thietmar podawał nazwy i imiona z ziem polskich w formach używanych przez miejscowych Słowian nadsoławskich.
Wiktionary
rzecz. Soława ż.
przym. soławski
Wiktionary
lepszy, niż był oczekiwany, przewidywany; zdumiewający, zadziwiający
SJP.pl
niezwykle sprawny
SJP.pl
sprzedaż większej liczby miejsc lub usług, niż jest faktycznie dostępnych; overbooking
SJP.pl
nadmiar
SJP.pl
dawniej: nieco się zestarzeć; podstarzeć
SJP.pl
1. zwieńczenie, element wieńczący budowlę
2. dawniej:
a) dodatek, uzupełnienie
b) pozór maskujący niedostatek; stwarzanie takich pozorów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadstawiać.
Wiktionary
czas. postawić, nadstawiać ndk.
Wiktionary
1. dodatkowy segment ścianki lub mebla;
2. narzędzie kowalskie do kucia ręcznego;
3. element ula wielkości połowy korpusu, służący jako dodatkowa miodnia lub do poszerzenia gniazda; półkorpus
SJP.pl
Na
Wikipedia
stop o dużej żarowytrzymałości i żaroodporności; superstop
SJP.pl
stop o dużej żarowytrzymałości i żaroodporności; superstop
SJP.pl
Nadstopie, pięta, przedstopie (łac. "metatarsus") – człon odnóży niektórych stawonogów.
U pajęczaków nadstopie jest szóstym z kolei członem odnóża, poprzedzającym stopę. Wyróżnia się go m.in. u kosarzy, pająków i tępoodwłokowców.
U kosarzy z rodziny Trogulidae nadstopia są wtórnie podzielone na dwa człony: pęcinę ("astragralus") i piętę ("calcaneus"). Pierwszy z nich położony jest nasadowo i dłuższy, drugi zaś położony wierzchołkowo, krótszy i nieco odchylony.
Wikipedia
Nadstruktura – uporządkowany rozkład dwóch składników występujący w różnowęzłowych roztworach stałych.
Wikipedia
rzadko: nieco ostygać, ostudzać się
SJP.pl
belka stanowiąca część konstrukcji kadłuba okrętu, położona nad kilem równolegle do niego; kilson
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. element szkieletu żaglowca, belka przymocowana od góry do stępki na części jej długości rozkładająca ciężar masztu;
Wiktionary
Nadstępka (kilson, stępka wewnętrzna) - element szkieletu żaglowca, belka przymocowana od góry do stępki na części jej długości, mająca rozłożyć na większym obszarze obciążenia wynikające z nacisku kolumny masztu na dno kadłuba. W nadstępce znajduje się otwór, w który wchodzi pięta masztu (lub jej czop), lub też zamocowane jest do niej gniazdo masztu.
Wikipedia
rzecz. stępka ż.
Wiktionary
(1.1) kilson, stępka wewnętrzna
Wiktionary
1. nieco przysuwać, przybliżać, sunąc;
2. dawniej: nasuwać
SJP.pl
znajdujące się nad szafką
SJP.pl
nasyp w narożniku umocnień ziemnych, wznoszący się ponad wał zewnętrzny
SJP.pl
Nadszaniec (kawalier) – w fortyfikacji nowożytnej wewnętrzny nasyp w narożniku umocnień ziemnych (wewnątrz dzieła fortyfikacyjnego) od strony przeciwnika, górujący nad wałem zewnętrznym. Budowany jako bateria (do ustawienia dział) najczęściej na środku bastionu, w szyi bastionu w środku kurtyny lub na dziełach fortyfikacji zewnętrznych, będący dodatkowym stanowiskiem ogniowym. Stanowił osłonę dla dział, kanonierów i strzelców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadsztukować.
Wiktionary
czas. nadsztukować
Wiktionary
osoba wyższego dozoru w kopalni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) górn. budowla lub pomost przy szybie wraz z urządzeniami, na którym odbiera się urobek i transportuje ludzi;
Wiktionary
Nadszybie – budowla, a w najprostszym przypadku pomost obok lub nad szybem, może być częścią wieży szybowej, wraz z urządzeniami (zbiorniki, wagi, przenośniki, urządzenia zasilające); na nadszybiu odbiera się urobek wydobywany z szybu, odbywa się stamtąd również transport sprzętu i ludzi. Najczęściej nadszybie jest odrębną budowlą, zawsze ściśle powiązaną z szybem i wieżą szybową.
Wikipedia
(1.1) Wśród budynków, które miałyby zniknąć, znalazło się nadszybie dawnej maszyny wyciągowej.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. nadsłuchać)
(1.1) wytężać słuch, aby coś usłyszeć
Wiktionary
(1.1) W kościele ksiądz mówił bardzo cicho, niektórzy ludzie muszą nadsłuchiwać jego głosu.
Wiktionary
rzecz. nadsłuchiwanie n., nasłuchiwacz m., podsłuchiwacz mos.
czas. podsłuchiwać, nasłuchiwać
Wiktionary
w architekturze antycznej: dolna część belkowania wsparta bezpośrednio na kolumnach; architraw; epistyl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. położony nad Tamizą; pochodzący znad Tamizy
Wiktionary
(1.1) Była to; ohydna spelunka, nie mająca nic ze swoistej elegancji sławnych nadtamizańskich tawern, takich jak „Old George Inn” czy „Prospect of Whitby”, naprędce sklecona szopa, spróchniała i podszyta wiatrem.
(1.1) Jeden z angielskich handlowych ajentów nie może wydziwić się taniości buraków i robotnika u nas i tę sferę stosunków przedstawia w barwach tak ponętnych, że zachwyceni kapitaliści nadtamizańscy myślą tu wybudować 20 nowych cukrowni.
(1.1) Podczas gdy Paryż pozostaje zawsze miarodajnym w kwestyach mody niewieściej, to dla eleganta wyrocznią w rzeczach szyku i dobrego tonu jest jedynie i wyłącznie stolica nadtamizańska sic..
Wiktionary
rzecz. Tamiza ż.
przym. tamizański
Wiktionary
dodatkowo obliczana tara dla towarów w cięższym opakowaniu; tara wyjątkowa
SJP.pl
związek chemiczny zawierający grupę nadtlenową lub rodniki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek chemiczny zawierający grupę nadtlenkową (O₂²⁻), tj. dwa atomy tlenu połączone wiązaniem pojedynczym
Wiktionary
rzecz. tlen mrz.
Wiktionary
związek chemiczny zawierający grupę nadtlenową lub rodniki
SJP.pl
Nadtlenki – związki chemiczne, w których tlen występuje na formalnym −I stopniu utlenienia.
Charakterystyczną cechą nadtlenków jest wiązanie pomiędzy atomami tlenu (mostek tlenowy) #PATRZ, które łatwo ulega rozerwaniu, przez co nadtlenki mają bardzo silne właściwości utleniające i generują wolne rodniki. Ogrzewanie nadtlenku prowadzi do wydzielania tlenu atomowego [O] lub rodników nadtlenkowych.
Wikipedia
sól kwasu nadsiarkowego, otrzymywana przez elektrolizę roztworów wodorosiarczanów; nadsiarczan
SJP.pl
1. spójnik wprowadzający zdanie, lub jego część, dostarczające dodatkowej informacji
2. przysłówek o znaczeniu: zbyt, nadmiernie (zwykle jako: aż nadto)
SJP.pl
spójnik
(1.1) łączy kolejne wyrażenia, zdania przekazujące dodatkowe treści
przysłówek
(2.1) ponad stan; więcej niż trzeba; w większej ilości lub liczbie
Wiktionary
(1.1) ponadto, oprócz tego, poza tym, przy tym
(2.1) nadmiernie, za, zanadto, zbyt
Wiktionary
1. przejście pomiędzy poziomami energetycznymi;
2. składowy ton dźwięku o częstotliwości wyższej niż ton podstawowy
SJP.pl
"nadto" (zbyt, nadmiernie) połączone z końcówką czasownikową "-ś" (np. "Nadtoś w pochwałach szczodry!")
SJP.pl
jedna z trzech zewnętrznych warstw ściany gałki ocznej
SJP.pl
jednostka klasyfikacji lub typologii wyższa od typu
SJP.pl
zjawisko występowania nadmiernej wobec przeciętnej umieralności w danej grupie społecznej, kulturowej lub wiekowej
SJP.pl
znajdujący się nad umywalką
SJP.pl
1. przygnieść, nacisnąć;
2. przygotować duszone mięso lub jarzyny;
3. przenośnie: nagromadzić dużo pieniędzy
SJP.pl
czasownik
(1.1) kliknąć lub nacisnąć coś, np. klawisz lub dzwonek
Wiktionary
IPA: nadˈuɕit͡ɕ, AS: naduśić
Wiktionary
rzecz. naduszenie n.
Wiktionary
płytka z przodu głowy stawonogów, na której osadzona jest warga górna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ent. zewnętrzny skleryt głowy znajdujący się poniżej szwu epistomalnego, zestawiony ruchomo z wargą górną
Wiktionary
Nadustek (łac. "clypeus") – płytka z przodu głowy stawonogów, na której osadzona jest warga górna. Wyróżnia się ją u większości grup, tj. skorupiaków, wijów, pajęczaków i owadów.
Wikipedia
mocno naciskać, przygniatać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadusić.
Wiktionary
czas. nadusić
Wiktionary
dawna przyuszna ozdoba kapłanów wschodnich
SJP.pl
1. czyn niezgodny z ogólnie przyjętymi normami, zasadami współżycia społecznego;
2. czyn niezgodny z prawem, zwłaszcza przestępstwo finansowe; malwersacja, przekręt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) praw. postępowanie lub czyn niezgodne z prawem
Wiktionary
rzecz. nadużywanie n.
czas. nadużyć dk., nadużywać ndk.
Wiktionary
(1.1) wykroczenie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) używanie czegoś w nadmiarze
Wiktionary
(1.1) Mimo że o zgubnym wpływie nadużywania alkoholu też nie trzeba przekonywać, wódczana akcyza pozostanie na dotychczasowym poziomie.
Wiktionary
rzecz. nadużycie n.
czas. nadużywać ndk., nadużyć dk.
Wiktionary
1. używać czegoś w nadmiernych ilościach, zwykle ze szkodą dla zdrowia
2. wykorzystywać coś w niewłaściwy sposób
SJP.pl
czasownik
(1.1) używać w nadmiarze, przesadzać
(1.2) wykorzystywać coś, korzystać z czegoś niewłaściwie
Wiktionary
(1.1) Gelfrert był samotnym, nadużywającym alkoholu muzykiem, członkiem partii Hitlera.
Wiktionary
IPA: ˌnaduˈʒɨvat͡ɕ, AS: nadužyvać
Wiktionary
rzecz. nadużycie n., nadużywanie n.
czas. nadużyć dk.
Wiktionary
1. użyć czegoś w nadmiernych ilościach, zwykle ze szkodą dla zdrowia
2. wykorzystać coś w niewłaściwy sposób
SJP.pl
1. nadwyżka ciężaru ponad określona wielkość;
2. nadwyżka wagowa zawodnika przekraczająca normę w danej kategorii, w niektórych dyscyplinach sportu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. nadmierna masa ciała, nagromadzenie tkanki tłuszczowej w organizmie przekraczające optymalne ilości zdrowotne;
(1.2) nadmierna waga czegoś
Wiktionary
Na
Wikipedia
(1.1) 31,6 procent najmłodszych mieszkańców Włoch jest otyłych bądź ma nadwagę. To o 4 punkty procentowe mniej niż wynosi wskaźnik w Stanach Zjednoczonych, gdzie problem ten jest najpoważniejszy.
Wiktionary
IPA: nadˈvaɡa, AS: nadvaga
Wiktionary
człowiek mający nadwagę
SJP.pl
przymiotnik od: nad Wartą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się w bliskiej odległości od Warty
Wiktionary
(1.1) Dowiedziałam się np. o istnieniu w gminie Golina (woj. konińskie) dziewiczych terenów nadwarciańskich (podobnie jak w sąsiedniej wsi Pyzdry).
Wiktionary
IPA: ˌnadvarʲˈt͡ɕä̃j̃sʲci, AS: nadvarʹćä̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Warta ż.
przym. warciański
Wiktionary
odważać klientom więcej towaru, niż sobie życzą
SJP.pl
odważyć klientom więcej towaru, niż sobie życzą
SJP.pl
1. uszkadzać coś, nadwątlać, zwykle zdrowie, zaufanie, siły, wzrok; nadwyrężać
2. nadwerężać się - nadmiernie się wysilać, tracąc na zdrowiu, siłach; nadwyrężać się
SJP.pl
1. uszkodzić coś, nadwątlić, zwykle zdrowie, zaufanie, siły, wzrok; nadwyrężyć
2. nadwerężyć się - nadmiernie się wysilić, straciwszy na zdrowiu, siłach; nadwyrężyć się
SJP.pl
przymiotnik od: nad Wełtawą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) położony nad Wełtawą
Wiktionary
(1.1) W przeciwieństwie do leżących daleko od handlowych szlaków, hen na północy, Gniezna czy Poznania, przez nadwełtawski gród nieustannie płynął strumień kupieckich karawan, szybciej docierały informacje i łatwiej było wysłać szpiegów.
Wiktionary
rzecz. Wełtawa ż., Powełtawie n., wełtawit n.
przym. wełtawski
Wiktionary
dawniej: wiejąc, napędzić na dane miejsce; nawiać
SJP.pl
częściowo, niezupełnie zwichnąć
SJP.pl
mający miejsce przed samym wieczorem
SJP.pl
związany z terenami położonymi nad Wieprzem, leżący nad Wieprzem
SJP.pl
dawniej: okaleczyć, nadwerężyć
SJP.pl
zbudować tak, aby górna część budowli wystawała
SJP.pl
budować tak, aby górna część budowli wystawała
SJP.pl
dawniej: wiejąc, nanosić, nasypać czegoś; nawiewać
SJP.pl
przywieźć czegoś za dużo
SJP.pl
przymiotnik od: nad Wigrami; nadwigrzański
SJP.pl
przymiotnik od: nad Wigrami; nadwigierski
SJP.pl
przedłużyć przez doszycie, doklejenie itp. kawałków czegoś; nadsztukować, dowiązać
SJP.pl
przedłużać przez doszycie, doklejenie itp. kawałków czegoś; nadsztukowywać, dowiązywać
SJP.pl
dawniej: osoba mieszkająca nad Wisłą
SJP.pl
Nadwiślanin – czasopismo literackie i społeczno-kulturalne wydawane nieregularnie od marca 1841 do lutego 1842 roku, organ Cyganerii Warszawskiej.
Redaktorem naczelnym był Seweryn Filleborn, a jego współpracownikami między innymi: Józef Bohdan Dziekoński, Roman Zmorski, Jan Majorkiewicz, Seweryn Zenon Sierpiński, Tytus Chałubiński, August Adam Jeske.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Nadwiślanka – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie ryckim, w gminie Stężyca.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do ówczesnego województwa lubelskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Stężyca. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 96 mieszkańców.
Wikipedia
związany z terenami położonymi nad Wisłą, leżący nad Wisłą itp.; nadwiślański
SJP.pl
związany z terenami położonymi nad Wisłą, leżący nad Wisłą itp.; nadwiślany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się w bliskiej odległości od Wisły, pochodzący z okolic Wisły
Wiktionary
(1.1) Naczelnik miasta i gminy Grodzisk Bohdan Kotarba podszedł do gustownej meblościanki z sosny nadwiślańskiej.
Wiktionary
IPA: ˌnadvʲiɕˈlãj̃sʲci, AS: nadvʹiślãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Wisła ż., wiślak mos.
Wiktionary
rodzaj roślin z rodziny nadwodnikowatych
SJP.pl
Nadwodnik ("Elatine" L.) – rodzaj roślin z rodziny nadwodnikowatych ("Elatinaceae" Dumort.). Obejmuje co najmniej 30 gatunków spotykanych na wszystkich kontynentach. Występują w ekosystemach wodnych i związanych z wodami (brzegi, tereny podmokłe, wysychające zbiorniki). Niektóre gatunki uprawiane bywają jako rośliny akwariowe.
Wikipedia
rodzina roślin z rzędu malpigiowców
SJP.pl
Na
Wikipedia
o cechach nadwodnikowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
1. znajdujący się w pobliżu brzegu morza, rzeki lub jeziora; przybrzeżny, nadbrzeżny;
2. wznoszący się lub poruszający się ponad powierzchnią wody; nawodny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z dworem, odnoszący się do dworu
(1.2) daw. odbywający się pod gołym niebem, na dworze
rzeczownik, rodzaj męski
(2.1) hist. osoba zatrudniona przez dwór
Wiktionary
(1.1) Taki jest początek hetmaństwa nadwornego, z którego wyrosło potem hetmaństwo wielkie i polne.
(1.2) Zapalony szachista, spędza codziennie po parę godzin nad szachownicą w jednej z nadwornych kawiarń, które zmienia co kilka miesięcy.
Wiktionary
rzecz. dworzanin m., nadworność ż., nadworze n., dwór m., dworek m., dwórka ż., dworność ż., dworowanie n., dworak m.
czas. dworować ndk.
przym. dworski, dworowy
przysł. dwornie
Wiktionary
(1.1) dworski
Wiktionary
Nadworów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Radoszyce. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Maksymiliana Kolbe i św. Faustyny Kowalskiej w Wilczkowicach.
Wikipedia
górna część pojazdu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) część górna pojazdu;
Wiktionary
Nadwozie – część składowa pojazdu, ustawiona na podwoziu lub służąca do montażu jego elementów. Nadwozie składa się ze struktury nośnej i karoserii (poszycia). Pod względem struktury nośnej pojazdy dzieli się na konstrukcje ramowe (nadwozie nieniosące) i samonośne (samoniosące; bezramowe). Istnieją też konstrukcje pośrednie – nadwozie półniosące oraz samonośne z ramami częściowymi.
Wikipedia
przym. nadwoziowy
rzecz. wóz mrz.
Wiktionary
(1.1) blacharka, karoseria
Wiktionary
dział wytwórni samochodów lub zakładu remontowego zajmujący się wytwarzaniem lub naprawą nadwozi samochodowych
SJP.pl
przywozić w określonym czasie; dostarczać
SJP.pl
przymiotnik od: nad Wołgą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się w bliskiej odległości od Wołgi
Wiktionary
(1.1) W starożytności Iran zamieszkiwany był przez rozmaite ludy, do czasu aż skądś, ze stepów nadwołżańskich przywędrowali Indoirańczycy i zostali tu do dziś.
Wiktionary
IPA: ˌnadvɔwˈʒãj̃sʲci, AS: nadvou̯žãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Wołga ż.
Wiktionary
potocznie: osoba bardzo wrażliwa, przeżywająca wszystko intensywnie; wrażliwiec
SJP.pl
nadmierna wrażliwość, nadmierna reakcja na bodźce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nadmierna wrażliwość
(1.2) fizj. indywidualna cecha organizmu, która polega na występowaniu nieprawidłowych, nadmiernych reakcji przy kontakcie z jakimś czynnikiem zewnętrznym;
Wiktionary
Nadwrażliwość – nieprawidłowa reakcja uczulonego wcześniej organizmu na powtórne zetknięcie z antygenem. W jej wyniku może dochodzić do bardzo silnej odpowiedzi, zarówno typu komórkowego, jak i humoralnego, a w krańcowych wypadkach nawet do niszczenia własnych komórek.
Wikipedia
przym. nadwrażliwy
przysł. nadwrażliwie
rzecz. wrażliwość ż.
Wiktionary
(1.1) mimozowatość, przewrażliwienie, przeczulenie
(1.1) nadczułość, uczulenie, alergia
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szczególnie wrażliwy, zbytnio wrażliwy
Wiktionary
rzecz. nadwrażliwość ż., nadwrażliwiec m.
przysł. nadwrażliwie
Wiktionary
zbyt duży rozmiar odzieży, obuwia itp.
SJP.pl
o odzieży, obuwiu itp.: mający zbyt duży rozmiar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadwyrężać.
Wiktionary
IPA: ˌnadvɨrɛ̃w̃ˈʒãɲɛ, AS: nadvyrẽũ̯žãńe
Wiktionary
czas. nadwyrężać ndk., nadwyrężyć dk.
rzecz. nadwyrężenie
Wiktionary
1. uszkadzać coś, nadwątlać, zwykle zdrowie, zaufanie, siły, wzrok; nadwerężać
2. nadwyrężać się - nadmiernie się wysilać, tracąc na zdrowiu, siłach; nadwerężać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadwyrężyć.
Wiktionary
IPA: ˌnadvɨrɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ, AS: nadvyrẽũ̯žẽńe
Wiktionary
czas. nadwyrężyć dk., nadwyrężać ndk.
rzecz. nadwyrężanie
Wiktionary
1. uszkodzić coś, nadwątlić, zwykle zdrowie, zaufanie, siły, wzrok; nadwerężyć
2. nadwyrężyć się - nadmiernie się wysilić, straciwszy na zdrowiu, siłach; nadwerężyć się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. nadwyrężać)
(1.1) dokonany od|nadwyrężać.
Wiktionary
IPA: ˌnadvɨˈrɛ̃w̃ʒɨt͡ɕ, AS: nadvyrẽũ̯žyć
Wiktionary
rzecz. nadwyrężanie n., nadwyrężenie n.
czas. nadwyrężać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ilość lub liczba czegoś ponad to, co planowaćanowane albo konieczne
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. nadwyżkowy
Wiktionary
→ nadwyżka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z nadwyżką
(1.2) będący nadwyżką
Wiktionary
(1.2) Chodzi przede wszystkim o kryzys rosyjski, który spowodował nadwyżkową podaż żywności na rynku.
Wiktionary
rzecz. nadwyżka ż.
Wiktionary
dobrze widzący na odległość, źle z bliska; dalekowzroczny
SJP.pl
wada wzroku powodująca słabe widzenie z bliska; dalekowidztwo, dalekowzroczność, hipermetropia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. druga obok krótkowzroczności najczęściej spotykana wada refrakcyjna wzroku objawiająca się złym widzeniem przedmiotów znajdujących się blisko;
Wiktionary
Nie mylić z: Starczowzroczność.
Nadwzroczność ( "hyperopia"), dalekowzroczność, hipermetropia – druga, obok krótkowzroczności, najczęściej spotykana wada refrakcyjna wzroku. Jest wynikiem zbyt małych rozmiarów przednio-tylnych oka (zbyt krótka gałka oczna) w stosunku do jego siły łamiącej lub niewystarczającej siły łamiącej układu optycznego oka (np. zbyt płaska rogówka) w stosunku do jego długości.
Wikipedia
przym. nadwzroczny
Wiktionary
(1.1) dalekowzroczność
Wiktionary
dobrze widzący na odległość, źle z bliska; dalekowzroczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;
Wiktionary
Nadwórna (daw. "Nadworna", Надвірна, נאַדוואָרנאַ, Надворная, "Nadwirna") – miasto na zachodniej Ukrainie, w obwodzie iwanofrankowskim, stolica rejonu nadwórniańskiego. Historycznie leży na pograniczu Huculszczyzny i Pokucia.
Według danych na 2022 miasto było zamieszkane przez 22 504 osób.
Wikipedia
przym. nadwórniański
Wiktionary
czynić coś gorszym, słabszym
SJP.pl
czynić coś gorszym, słabszym
SJP.pl
uczynić coś gorszym, słabszym
SJP.pl
zwęglać trochę, niezupełnie
SJP.pl
dyktować bardzo dużo czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, w zachodniej Syberii, wpada do Zatoki Obskiej;
Wiktionary
Nadym (ros. Надым) – miasto w Rosji (Jamalsko-Nieniecki Okręg Autonomiczny), nad rzeką Nadym (uchodzi do Zatoki Obskiej).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadymać.
Wiktionary
IPA: ˌnadɨ̃ˈmãɲɛ, AS: nadỹmãńe
Wiktionary
czas. nadymać
Wiktionary
1. napełniać powietrzem lub innym gazem; nadmuchać;
2. nadymać się: okazywać zły humor
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. nadąć)
(1.1) powodować rozszerzanie czegoś przez napełnianie pod ciśnieniem gazem, względnie cieczą
czasownik zwrotny niedokonany nadymać się (dk. nadąć się)
(2.1) napełniać gazem lub cieczą samego siebie
(2.2) obrażać się, pokazując dąsy, grymasy
czasownik zwrotny dokonany nadymać się (ndk. brak)
(3.1) pot. przebiec, przejechać rowerem aż do zmęczenia
(3.2) pot. odbyć taką liczbę stosunków płciowych, która komuś wystarczy
Wiktionary
(3.2) Po wyjściu z wojska musiał przelecieć cztery panienki, zanim się nadymał.
Wiktionary
IPA: naˈdɨ̃mat͡ɕ, AS: nadỹmać
Wiktionary
rzecz. nadymanie n.
przym. nadęty
Wiktionary
(1.1) nadmuchiwać
(3.1) nabiegać się, najeździć się
(3.2) naruchać się
Wiktionary
wypuszczając dym, spowodować zadymienie czegoś
SJP.pl
wypuszczając dym, spowodować zadymienie czegoś
SJP.pl
ryba morska z rodziny kolcobrzuchowatych, występująca we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nadyskutować się - zmęczyć się dyskutowaniem; wydyskutować się
SJP.pl
[czytaj: nad-zbiór] w matematyce: dowolny zbiór zawierający dany zbiór A
SJP.pl
zdrobnienie od: Nadzieja, Nadia (imiona żeńskie)
SJP.pl
rodzaj broni popularny w Polsce od XV do XVII wieku, rodzaj czekanu z ostrym dziobem z jednej strony i młotkiem z drugiej; obuszek
SJP.pl
Na
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadziać.
Wiktionary
rzecz. nadziewanie n., nadzienie n.
czas. nadziać dk., nadziewać ndk.
Wiktionary
potocznie: posiadający dużo pieniędzy; bogaty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przen. pot. bogaty, zasobny materialnie
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: nadziać
Wiktionary
IPA: naˈd͡ʑãnɨ, AS: naʒ́ãny
Wiktionary
(1.1) pot. dziany, forsiasty, przy forsie; bogaty, dobrze sytuowany, dostatni, majętny, zamożny, zasobny
Wiktionary
[czytaj: nad-ziarno] w mineralogii: ziarno o wielkości większej niż górna wielkość graniczna ziaren produktu
SJP.pl
Nadziarno – część kruszywa po analizie sitowej (przesiewaniu) pozostająca na największym z sit, czyli część kruszywa o wielkości ziarn większej niż badana frakcja lub grupy frakcji.
Wikipedia
1. włożyć nadzienie
2. nasadzić na coś ostrego
3. nadziać się:
a) nasadzić się na coś ostrego
b) pot. spotkać kogoś niespodziewanie
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. nadziewać)
(1.1) kulin. wypełnić nadzieniem
(1.2) wbić na coś ostrego
czasownik zwrotny dokonany nadziać się (ndk. nadziewać się)
(2.1) wbić się na coś ostrego
(2.2) pot. nieoczekiwanie spotkać kogoś
Wiktionary
czas. dziać
rzecz. nadzianie n., nadzienie n., nadziewanie n.
Wiktionary
(1.1) napełnić, wypełnić
(1.2) nakłuć
Wiktionary
1. podział, rozdzielanie gruntów;
2. grunt otrzymany z podziału; nadziałka;
3. liczba egzemplarzy danego tytułu (np. gazety, czasopisma), przekraczająca realne zapotrzebowanie danego punktu sprzedaży; nadmiarowy nakład
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) grunt otrzymany z podziału
Wiktionary
(1.1) Któryś z moich praszczurów, za tak zwane zasługi w potrzebie wiedeńskiej, dostał taki nadział, dwadzieścia włók królewskich.
Wiktionary
grunt otrzymany z podziału; nadział
SJP.pl
ufność, że coś się spełni; oczekiwanie na coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) oczekiwanie spełnienia się upragnionej rzeczy; wiara, że to się wydarzy
(1.2) osoba, rzecz, działanie, z którym wiążemy oczekiwania, pragnienia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jego słowa obudziły w niej nadzieję.
(1.2) Naszą nadzieją i szansą na dalszy rozwój jest otwarte i dobrze wykształcone młode pokolenie.
Wiktionary
IPA: naˈd͡ʑɛ̇ja, AS: naʒ́ėi ̯a
Wiktionary
rzecz. beznadzieja ż., Nadzieja ż., nadziejność ż.
czas. dziać ndk., dziać się ndk.
przym. nadziejny, beznadziejny
przysł. nadziejnie, beznadziejnie
Wiktionary
(1.1) otucha
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. nadzielić)
(1.1) niedokonany od|nadzielić.
Wiktionary
IPA: naˈd͡ʑɛlat͡ɕ, AS: naʒ́elać
Wiktionary
rzecz. podzielnica ż.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. nadzielać)
(1.1) nadać ziemię
Wiktionary
IPA: naˈd͡ʑɛlʲit͡ɕ, AS: naʒ́elʹić
Wiktionary
rzecz. podzielnica ż.
Wiktionary
część obiektu znajdująca się ponad poziomem gruntu
SJP.pl
[czytaj: nad-ziemny] znajdujący się nad ziemią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się nad ziemią lub na powierzchni ziemi
Wiktionary
(1.1) Część nadziemna, na której stały słupy szubieniczne, miała tylko dwa metry wysokości, by zgromadzony tłum bez problemu mógł oglądać przebieg egzekucji.
Wiktionary
IPA: nadʲˈʑɛ̃mnɨ, AS: nadʹźẽmny
Wiktionary
(1.1) naziemny
Wiktionary
[czytaj: nad-ziemski] niesamowity, nadprzyrodzony, niebiański
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pochodzący spoza świata ziemskiego
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. masa, którą wypełnia się słodycze
(1.2) kulin. masa, którą nadziewa się mięso, paszteciki, pierogi itp., zwykle z mielonego mięsa, warzyw, białego sera
Wiktionary
Na
Wikipedia
IPA: naˈd͡ʑɛ̇̃ɲɛ, AS: naʒ́ė̃ńe
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. nadzionko n.
czas. nadziewać ndk., nadziać dk.
Wiktionary
(1.2) farsz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadziewać.
Wiktionary
IPA: ˌnad͡ʑɛˈvãɲɛ, AS: naʒ́evãńe
Wiktionary
rzecz. nadzienie n., nadzianie n.
czas. nadziewać ndk., nadziać dk.
Wiktionary
taki, w którym jest nadzienie; wypełniony czymś
SJP.pl
1. wkładać nadzienie
2. nasadzać na coś ostrego
3. nadziewać się:
a) nasadzać się na coś ostrego
b) pot. spotykać kogoś niespodziewanie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. nadziać)
(1.1) kulin. wypełniać wnętrze czegoś nadzieniem
(1.2) nabijać na ostry przedmiot
czasownik zwrotny niedokonany nadziewać się (dk. nadziać się)
(2.1) nabijać się na ostry przedmiot
czasownik zwrotny niedokonany nadziewać się (dk. brak)
(3.1) stpol. mieć nadzieję
(3.2) reg-pl|Kresy. spodziewać się
Wiktionary
(1.1) Rurki z serem i pistacjowe muszelki, nadziewane konfiturą z dyni są specjalnością sióstr z klasztoru Św. Katarzyny w Palermo.
Wiktionary
IPA: naˈd͡ʑɛvat͡ɕ, AS: naʒ́evać
Wiktionary
rzecz. nadzienie n., nadziewanie n., nadzianie n.
przym. nadzieniowy
Wiktionary
(1.1) faszerować
Wiktionary
1. gwarowo: nadzienie
2. dawniej: nakrycie, okrycie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Nadii lub z nią związany
SJP.pl
[czytaj: nad-ziomek] dawniej: taras ziemny, obmurowana od dołu grządka
SJP.pl
zdrobnienie od: nadzienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: nadzienie
Wiktionary
rzecz. nadzienie n.
Wiktionary
guz rozwijający się na dziąsłach wokół zębów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) med. zool. guzek, który rozwija się na dziąsłach;
Wiktionary
Nadziąślak (łac. "epulis") – miejscowy, zwykle zapalny guzek (czasem w postaci narośli) dziąsła. Często krwawi i ulega owrzodzeniom. Leczenie polega na wycięciu chorego miejsca, jednak bardzo często guz odrasta.
Wikipedia
[czytaj: nad-zmysłowy] niedający się poznać zmysłami; pozazmysłowy, ponadzmysłowy
SJP.pl
[czytaj: nad-zorca] osoba mająca nadzór nad kimś lub nad czymś, zarządzająca czymś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto nadzoruje coś lub kogoś
Wiktionary
rzecz. nadzór m., nadzorowanie n.
:: fż. nadzorczyni ż.
przym. nadzorczy
przysł. nadzorczo
czas. nadzorować
Wiktionary
[czytaj: nad-zorczy]
1. pełniący nadzór, sprawujący funkcje kontrolne, pilnujący czegoś;
2. rada nadzorcza - organ w spółkach kapitałowych lub spółdzielniach powołujący, odwołujący i kontrolujący zarząd
SJP.pl
[czytaj: nad-zorczyni] kobieta mająca nadzór nad czymś, zarządzająca czymś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: nadzorca
Wiktionary
IPA: ˌnadzɔrˈt͡ʃɨ̃ɲi, AS: nadzorčỹńi
Wiktionary
rzecz. nadzór m., nadzorczość ż., nadzorowanie n.
:: fm. nadzorca m.
czas. nadzorować ndk.
przym. nadzorczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadzorować.
Wiktionary
IPA: ˌnadzɔrɔˈvãɲɛ, AS: nadzorovãńe
Wiktionary
czas. nadzorować ndk.
rzecz. nadzór m., nadzorca m., nadzorczyni ż., nadzorczość ż.
przym. nadzorczy
Wiktionary
[czytaj: nad-zorować] pilnować czegoś, kogoś, sprawować kontrolę
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) sprawować kontrolę nad czymś
Wiktionary
(1.1) Gdy nadzorowałem jej majątek, zdawałem sobie sprawę, że ciąży na mnie ogromna odpowiedzialność.
Wiktionary
IPA: ˌnadzɔˈrɔvat͡ɕ, AS: nadzorovać
Wiktionary
rzecz. nadzór m., nadzorca m., nadzorczyni ż., nadzorowanie n.
przym. nadzorczy
Wiktionary
(1.1) doglądać, kontrolować, pilnować, monitorować, zarządzać, zawiadywać, przewodzić, sterować, dozorować, przypatrywać się, sprawdzać
Wiktionary
nadzwyczajny (np. profesor)
SJP.pl
nadzwonić się - zadzwonić wiele razy
SJP.pl
[czytaj: nad-zwyczaj] w niezwykły sposób; wyjątkowo, niesłychanie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób wyjątkowy, ponadprzeciętny
Wiktionary
(1.1) Ten pomysł wydaje mi się nadzwyczaj rozsądny.
(1.1) W tym roku wiosna była nadzwyczaj piękna.
(1.1) Dziś czuję się nadzwyczaj dobrze.
Wiktionary
IPA: nadˈzvɨt͡ʃaj, AS: nadzvyčai ̯
Wiktionary
rzecz. nadzwyczajność ż.
przysł. nadzwyczajnie
przym. nadzwyczajny
Wiktionary
(1.1) nad wyraz, niezmiernie, nieprzeciętnie, niezwykle, niesłychanie, bardzo
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niezwykły, nadzwyczajny, nieprzeciętny; bardzo
Wiktionary
(1.1) Ta opowieść jest nadzwyczajnie ciekawa!
Wiktionary
IPA: ˌnadzvɨˈt͡ʃajɲɛ, AS: nadzvyčai ̯ńe
Wiktionary
rzecz. nadzwyczajność ż.
przym. nadzwyczajny
przysł. nadzwyczaj
Wiktionary
(1.1) nadzwyczaj, niezwykle, wyjątkowo, nieprzeciętnie, bardzo
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) szczególny, ponadprzeciętny, wyjątkowy, niezwykły
(1.2) spowodowany szczególnymi okolicznościami lub nieprzewidziany w programie, planie
Wiktionary
IPA: ˌnadzvɨˈt͡ʃajnɨ, AS: nadzvyčai ̯ny
Wiktionary
rzecz. nadzwyczajność ż.
przysł. nadzwyczajnie, nadzwyczaj
Wiktionary
(1.1) niepospolity, niepowtarzalny, nieprzeciętny, niespotykany, nietypowy, niezwyczajny, niezwykły, okazjonalny, osobliwy, ponadprzeciętny, rzadki, szczególny, unikalny, unikatowy, wyjątkowy, nietypowy, niesamowity, rewelacyjny, sensacyjny, spektakularny, zjawiskowy
(1.2) dodatkowy, pot. ekstra, ponadplanowy, ponadprogramowy, specjalny; daw. ekstraordynaryjny
Wiktionary
[czytaj: nad-zór]
1. kontrola, opieka nad czymś;
2. zespół ludzi kontrolujących lub opiekujących się czymś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sprawowanie dozoru lub opieki, strzeżenie, pilnowanie
(1.2) pełnienie kontroli
(1.3) komórka organizacyjna instytucji zajmująca się nadzorowaniem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Czy Mariola miała nadzór nad swoim synkiem, gdy to się wydarzyło?
Wiktionary
IPA: ˈnadzur, AS: nadzur
Wiktionary
rzecz. nadzorca m., nadzorczyni ż., nadzorczość ż., nadzorowanie n.
czas. nadzorować ndk.
przym. nadzorczy
Wiktionary
(1.1) dozór, opieka, doglądanie, kuratela, warta, straż
(1.2) kontrola, inwigilacja, obserwacja
(1.3) kierownictwo, zarząd, kuratorium, inspektorat
Wiktionary
Nadzów – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie proszowickim, w gminie Pałecznica.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) okazujący lub świadczący o niezadowoleniu
Wiktionary
(1.1) – Najpierw sprawy, potem gorzoła – wyjaśnił, uśmiechając się do Teosia, który natychmiast zrobił nadąsaną minę jak dziecko, któremu niedobry ojciec schował za karę zabawki.
Wiktionary
1. napełnić powietrzem lub innym gazem; nadmuchać;
2. nadąć się: okazać zły humor
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. nadymać)
(1.1) dokonany od|nadymać.
czasownik zwrotny dokonany nadąć się (ndk. nadymać się)
(2.1) wciągnąć powietrze
(2.2) utworzyć wypukłość wypełniając coś powietrzem
(2.3) pot. okazać niezadowolenie
(2.4) pot. stać się zarozumiałym
Wiktionary
IPA: ˈnadɔ̃ɲt͡ɕ, AS: nadõńć
Wiktionary
rzecz. nadęcie n.
przym. nadęty, dęty
czas. przydąć
Wiktionary
1. nie pozostawać w tyle;
2. dostosowywać się w odpowiednim tempie do zachodzących zmian;
3. potocznie: rozumieć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. nadążyć)
(1.1) dostosowywać się do tempa
(1.2) realizować obowiązki w odpowiednim czasie
(1.3) być w stanie rozumieć lub śledzić rozwój sytuacji
Wiktionary
(1.1) Nie mogłem nadążać za grupą podczas wędrówki.
(1.2) Ledwo nadążam z pracą przed terminem.
(1.3) Ty chyba nie nadążasz za tokiem myślenia Hanki.
Wiktionary
(1.1) zdążać, dotrzymywać kroku
(1.2) zdążać
Wiktionary
zależny od wartości innego parametru
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. nadążać)
(1.1) dostosować się do tempa
(1.2) zrealizować obowiązki w odpowiednim czasie
(1.3) zrozumieć kogoś lub rozwój sytuacji
Wiktionary
przylepek nadębek - gatunek motyla z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
potocznie: pyszałek, zarozumialec; buc, bufon
SJP.pl
1. napełnić powietrzem lub innym gazem; nadmuchać;
2. nadąć się: okazać zły humor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadąć.
Wiktionary
IPA: naˈdɛ̃ɲt͡ɕɛ, AS: nadẽńće
Wiktionary
czas. nadąć
przym. nadęty
Wiktionary
człowiek pyszałkowaty, zarozumiały
SJP.pl
1. napełniony powietrzem lub innym gazem; nadmuchany; wypukły;
2. potocznie: zarozumiały; nienaturalny; przesadny;
3. mający zły humor
SJP.pl
przymiotnik odczasownikowy
(1.1) napełniony gazem wskutek dmuchania, zaczerpnięcia powietrza lub wzdymania
(1.2) pot. pejor. będący zarozumiałym
(1.3) pot. pejor. będący w złym humorze
(1.4) z przesadą
Wiktionary
rzecz. nadęcie n., nadętość ż.
czas. nadąć dk., nadymać ndk.
Wiktionary
(1.2) napuszony, pyszny, zarozumiały
(1.3) napuszony, sztywny, złowrogi, obrażony
(1.4) jaskrawy, nienaturalny, pompatyczny, pretensjonalny, przesadny, wyszukany
Wiktionary
przymiotnik od: nad Łabą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) położony nad Łabą
Wiktionary
rzecz. Łaba ż., połabski mrz.
przym. połabski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadłamać.
Wiktionary
czas. nadłamać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadłamywać.
Wiktionary
rzecz. nienadłamywanie n.
czas. nadłamywać ndk.
Wiktionary
znajdujący się nad łonem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nadłupać.
Wiktionary
czas. nadłupać
Wiktionary