dotyczący nauczyciela, związany z nauczycielem
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do nauczyciela
przymiotnik relacyjny
(2.1) dotyczący nauczyciela, związany z nauczycielem
Wiktionary
(1.1) Zaraz panu pokażę, gdzie znajduje się pokój nauczycielski.
(1.1) Wybacz sąsiedzie, ale skąd z jednej nauczycielskiej pensji i korepetycji oraz z kredytem za dom wzìęlibyśmy pieniądze na drugi samochód?
Wiktionary
IPA: ˌnawut͡ʃɨˈt͡ɕɛlsʲci, AS: nau̯učyćelsʹḱi
Wiktionary
rzecz. nauczanka ż., nauka ż., nauczycielstwo n., nauczanie n., nauczyciel mos., nauczycielka ż.
czas. nauczać ndk., uczyć ndk.
przysł. nauczycielsko
Wiktionary
(1.1) profesorski
(2.1) dydaktyczny, pedagogiczny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób nauczycielski
Wiktionary
rzecz. nauczyciel mos., nauczycielka ż.
przym. nauczycielski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. zbiorowość nauczycieli
(1.2) zaw. zawód, zajęcie nauczyciela
Wiktionary
(1.1) Nowelizacja Karty nauczyciela została oprotestowana przez Związek Nauczycielstwa Polskiego.
(1.2) Przez dwa lata zajmował się nauczycielstwem.
Wiktionary
IPA: ˌnawut͡ʃɨˈt͡ɕɛlstfɔ, AS: nau̯učyćelstfo
Wiktionary
rzecz. nauczanka ż., nauczyciel mos., nauczycielka ż.
przym. nauczycielski
czas. uczyć
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. uczyć)
(1.1) przekazać komuś wiedzę
czasownik zwrotny dokonany nauczyć się (ndk. uczyć się)
(2.1) zdobyć pewną wiedzę lub umiejętność
Wiktionary
(2.1) Uczniowie lepiej opanują wiedzę historyczną, jeżeli na lekcjach geografii nauczą się czytania mapy, będą znać ukształtowanie lub klimat terenów, na których rozgrywały się ważne wydarzenia historyczne.
Wiktionary
IPA: naˈwut͡ʃɨt͡ɕ, AS: nau̯učyć
Wiktionary
rzecz. nauczanka ż., naukowość ż., nauczenie n., uczeń mos., uczony mos., nauczyciel mos., nauka ż.
czas. przyuczyć, uczyć ndk.
przym. uczony, wyuczalny, uczniowski
Wiktionary
skrót od: nauka, naukowy, naukoznawstwo, naukoznawczy
SJP.pl
1. kształcenie, pouczanie
2. usystematyzowana wiedza ludzka
3. zbiór myśli, poglądów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. usystematyzowana, wielokrotnie rzeczowo weryfikowana i rzetelna wiedza;
(1.2) proces uczenia (siebie lub kogoś)
(1.3) zespół poglądów, doktryna
(1.4) pouczenie, rada
(1.5) rel. nauczanie lub wykład w kościele
Wiktionary
Nauka – różnie definiowany element kultury, odznaczający się dążeniem do wiedzy. Pojęcie nauki jest wieloznaczne z kilku przyczyn:
Próba definicji nauki to jeden z celów filozofii nauki, konkretniej jej epistemologicznej części. Przykładowym zagadnieniem jest tu problem demarkacji – próba rozpoznania pseudonauk i paranauk ogólnym kryterium, czyli ścisłe określenie metody naukowej. Przez to epistemologia nauki przenika się z metodologią – innym działem naukoznawstwa.
Wikipedia
(1.1) Głównymi dyscyplinami wchodzącymi w skład kognitywistyki są: neurobiologia, neuropsychologia, neurokognitywistyka, społeczna nauka poznawcza, psychologia poznawcza, informatyka, sztuczna inteligencja, robotyka kognitywna, językoznawstwo kognitywne, teoria obliczeń i teoria informacji, antropologia kulturowa, filozofia umysłu oraz wybrane działy logiki (zwłaszcza logika epistemiczna, doksastyczna, semantyka logiczna i teoria systemów dedukcyjnych z jej twierdzeniami limitacyjnymi).
(1.1) Rozwój wiedzy został jednak gwałtownie zahamowany w XIV wieku, kiedy religijni fundamentaliści przekonali władców, że należy zdławić naukę i filozofię w całym islamskim imperium, ponieważ nowe odkrycia podważają boską wszechwiedzę.
(1.2) Dziś wieczorem mam sporo nauki.
(1.5) Zaraz po nauce rekolekcyjnej po dzieci przyjedzie autobus szkolny.
Wiktionary
IPA: naˈwuka, AS: nau̯uka
Wiktionary
rzecz. uczony mos., uczeń mos., naukowiec mos., nauczanie n., nauczyciel mos., nauczycielka ż., naukoznawstwo n., naukowość ż., nieuk m.
:: zdrobn. nauczka ż.
czas. nauczać ndk., nauczyć dk., douczać ndk., douczyć dk., wyuczać ndk., wyuczyć dk.
przym. naukowy, uczony, nauczycielski, wyuczany
przysł. naukowo, uczenie
Wiktionary
(1.2) uczenie się
(1.5) katecheza, konferencja, egzorta
Wiktionary
silący się na naukowość
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pot. pogard. pseudonaukowy
Wiktionary
(1.1) Zdaniem pani profesor Raźny Polaków czeka „debanderyzacja”. To kolejny naukawy termin z jej wywodu.
Wiktionary
IPA: ˌnawuˈkavɨ, AS: nau̯ukavy
Wiktionary
autobus wyposażony w sprzęt naukowy
SJP.pl
wymagający przeprowadzenia wielu badań naukowych
SJP.pl
Naukometria – ilościowe badania rozwoju nauki jako procesu informacyjnego.
Wikipedia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zawodowo zajmująca się działalnością naukową
Wiktionary
(1.1) Naukowczyni już od dekady zajmuje się badaniem mechanizmów rozwoju ssaków i ich zarodków.
Wiktionary
(1.1) badaczka, uczona
Wiktionary
osoba pracująca naukowo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek zajmujący się nauką;
Wiktionary
Naukowiec, uczony – osoba pracująca naukowo, ekspert w pewnej dziedzinie nauki, stosujący w prowadzonych przez siebie badaniach odpowiednie metody naukowe, osoba „poszukująca odpowiedzi na pytania, na które dotychczas nikt nie odpowiedział, za pomocą metod umożliwiających udowodnienie odpowiedzi”.
Wikipedia
(1.1) Naukowiec nie jest twórcą prawdy, ale jej odkrywcą.
Wiktionary
IPA: ˌnawuˈkɔvʲjɛt͡s, AS: nau̯ukovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. nieuk mos., naukowość ż., nauczka ż., nauka ż., nauczanie n.
:: fż. naukowczyni ż.
czas. nauczać ndk.
przym. naukowy
przysł. naukowo
Wiktionary
(1.1) uczony
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób naukowy
Wiktionary
(1.1) W naszej klinice stosujemy wyłącznie najnowsze, naukowo udokumentowane metody leczenia.
Wiktionary
rzecz. naukowiec mos., nauka ż., naukowość ż., uczeń mos.
przym. naukowy
Wiktionary
naukowy i badawczy
SJP.pl
naukowy i dydaktyczny
SJP.pl
naukowy i literacki
SJP.pl
naukowy i mistyczny
SJP.pl
naukowy i pedagogiczny
SJP.pl
naukowy i produkcyjny
SJP.pl
naukowy i szkoleniowy
SJP.pl
naukowy i techniczny
SJP.pl
naukowy i wychowawczy
SJP.pl
dotyczący informacji naukowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest naukowe
Wiktionary
rzecz. nauka ż., nauczka ż., naukowiec m., nauczanie n., nauczenie n.
czas. nauczać ndk., nauczyć dk.
przym. naukowy
przysł. naukowo
Wiktionary
1. związany z nauką, zgodny z zasadami, metodami nauki;
2. związany z kształceniem się, mający na celu nauczanie; szkolny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z nauką
Wiktionary
(1.1) Ten artykuł to przykład naukowego bełkotu, nic z niego nie wynika, ale brzmi mądrze.
Wiktionary
IPA: ˌnawuˈkɔvɨ, AS: nau̯ukovy
Wiktionary
rzecz. naukowiec mos., nauka ż., uczeń mos., naukowość ż., nauczanie n., nauczka ż.
przysł. naukowo
Wiktionary
specjalista w dziedzinie wiedzy obejmującej m.in. historię i teorię nauki oraz metodologię nauk
SJP.pl
związany z dziedziną wiedzy obejmującą m.in. historię i teorię nauki oraz metodologię nauk
SJP.pl
specjalistka w dziedzinie wiedzy obejmującej m.in. historię i teorię nauki oraz metodologię nauk
SJP.pl
dziedzina wiedzy obejmująca m.in. historię i teorię nauki oraz metodologię nauk
SJP.pl
Na
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
widowisko przedstawiające bitwę morską, urządzane na jeziorach w starożytnym Rzymie
SJP.pl
Naumachia (łac. z gr. ναυμαχία "naumachía", dosł. „wojna morska”; lm "naumachiae") – w starożytnym Rzymie urządzane dla szerokiej publiczności widowisko przedstawiające bitwę morską, często odbywające się w specjalnie przystosowanym amfiteatrze. Także amfiteatralna konstrukcja wyposażona w rozległy basen dla rozgrywania pokazowych bitew.
Wikipedia
potocznie: taki, który się naumiał (nauczył się czegoś)
SJP.pl
żartobliwie: naumiewać się - wyuczać się
SJP.pl
naumieć się - potocznie, żartobliwie: nauczyć się
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
egipskie prabóstwo wyobrażane w postaci węża, uosabiające wody ziemskiego praoceanu
SJP.pl
Naunet (Nunut) (eg. "N’wnt") – egipskie prabóstwo żeńskie uosabiające prawody (praocean) w chaosie heliopolitańskiego systemu wierzeń.
W wierzeniach hermopolitańskich wyobrażane w postaci węża. Razem ze swoją męską formą (Nun) Naunet stanowiła pierwszą z par hermopolitańskiej Ogdoady, tworząc razem androgyniczną jedność. Wśród bóstw kosmogonii memfickiej, te aspekty męsko-żeńskie łączył w sobie Ptah, określany jako bóstwo „prastare”.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto portowe w Grecji, we wschodniej części Peloponezu;
Wiktionary
Nauplion (także Nafplion/Nafplio; ngr. Ναύπλιο, staroż. Ναυπλία "Nauplía") – miasto w Grecji, na Peloponezie, w administracji zdecentralizowanej Peloponez, Grecja Zachodnia i Wyspy Jońskie, w regionie Peloponez, w jednostce regionalnej Argolida. Siedziba gminy Nauplion. W 2021 roku liczyło 14 532 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Nafplio, Nafplion
Wiktionary
pelagiczna larwa wielu skorupiaków; pływik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
upchnąć wiele czegoś; poupychać
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) slang. młodzież. zwrot używany przy żegnaniu się z kimś
Wiktionary
(1.1) Naura, idę do śpiulkolotu!
Wiktionary
IPA: ˈnawra, AS: nau̯ra
Wiktionary
przysł. na razie, narcia, narka, nara
wykrz. narka, nara, na razie, narcia
rzecz. narka, nara ż.
Wiktionary
(1.1) do widzenia, do zobaczenia, na razie, cześć (na pożegnanie), narcia, narka, pa, do zobaczyska, nara, narazicho
Wiktionary
[czytaj: nałranka] obywatelka Nauru; Nauruanka
SJP.pl
[czytaj: nałrańczyk] obywatel Nauru; Nauruańczyk
SJP.pl
→ Nauru; nauruański
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Nauru, wywodzący się z Nauru
Wiktionary
(1.1) Ten naurański sztangista odnosi sukcesy na arenie międzynarodowej
Wiktionary
IPA: ˌnawuˈrãj̃sʲci, AS: nau̯urãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Nauru n., Nauruańczyk mos., Nauruanka ż.
Wiktionary
[czytaj: nałru] język Naurańczyków - mieszkańców Nauru, kraju w Oceanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa w Oceanii
(1.2) geogr. polit. państwo w Oceanii na wyspie Nauru (1.1);
Wiktionary
Na
Wikipedia
IPA: naˈwuru, AS: nau̯uru
Wiktionary
rzecz. Nauruańczyk mos., Nauruanka ż., Naurańczyk mos., Nauranka ż., nauruański mrz.
przym. nauruański, naurański
Wiktionary
(1.2) urz. Republika Nauru
Wiktionary
[czytaj: nałruanka] obywatelka Nauru; Nauranka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Nauru
Wiktionary
IPA: ˌnawuruˈwãŋka, AS: nau̯uruu̯ãŋka
Wiktionary
rzecz. Nauru n.
:: fm. Nauruańczyk mos.
przym. nauruański, naurański
Wiktionary
[czytaj: nałruańczyk] obywatel Nauru; Naurańczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Nauru
Wiktionary
IPA: ˌnawuruˈwãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: nau̯uruu̯ãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Nauru n.
:: fż. Nauruanka ż.
przym. nauruański, naurański
Wiktionary
→ Nauru; naurański
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Nauru
(1.2) odnoszący się do wyspy Nauru
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język urzędowy Nauru,
Wiktionary
IPA: ˌnawuruˈwãj̃sʲci, AS: nau̯uruu̯ãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Nauru n., Nauruańczyk mos., Nauruanka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem nauruańskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem nauruańskim
(1.3) spisany, stworzony w języku nauruańskim
Wiktionary
IPA: ˌnawuruˈwãj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: nau̯uruu̯ãĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
1. urwać wiele czegoś;
2. naurywać się - namęczyć się urywaniem
SJP.pl
1. urznąć wiele czegoś;
2. naurzynać się - namęczyć się urzynaniem
SJP.pl
modraszek nausitous - gatunek motyla dziennego z rodziny modraszkowatych
SJP.pl
1. usunąć wiele czegoś;
2. nausuwać się - namęczyć się usuwaniem
SJP.pl
osłona na ucho; część hełmu lub czapki okrywająca ucho
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) każda z dwóch osłon na uszy
(1.2) hist. wojsk. część hełmu osłaniająca ucho
Wiktionary
IPA: naˈwuʃʲɲik, AS: nau̯ušʹńik
Wiktionary
rzecz. nausznica ż., ucho n., uszko n.
przym. nausznikowy, uszny
przysł. na ucho
Wiktionary
osłona na ucho; część hełmu lub czapki okrywająca ucho
SJP.pl
zakładany na uszy, znajdujący się na uszach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. miasto w Peru
Wiktionary
1. głowonóg czteroskrzelny o wielokomorowej, spiralnie zwiniętej muszli, występujący w kilku gatunkach; łodzik;
2. puchar o czaszy z wypolerowanej i zdobionej muszli, używany w XVI-XVIII w.
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) szt. dekoracyjny puchar, którego czaszę stanowi muszla ślimaka morskiego.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ozdobą kolekcji muzealnej jest nautilus wykonany w norymberskim warsztacie.
Wiktionary
IPA: naˈwtʲilus, AS: nau̯tʹilus
Wiktionary
przyr. -nauta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyrząd do nadawania sygnałów dźwiękowych podczas mgły, ustawiany na wybrzeżu morskim lub na latarniowcach
Wiktionary
Nautofon (nazywany też czasami "buczkiem mgłowym") – urządzenie stosowane na statkach i stałych znakach nawigacyjnych, służące do nadawania sygnałów dźwiękowych na morzu w czasie mgły. Jego dźwięk słychać w odległości do 20 km.
Dźwięk wytwarzany jest przez membranę pobudzaną do drgań elektromagnesem.
Wikipedia
specjalista badający historię rozwoju portów, żeglugi i stoczni
SJP.pl
dziedzina nauki badająca historię rozwoju portów, żeglugi i stoczni
SJP.pl
Zobacz też: Nautologia (czasopismo).
Nautologia (od gr. "nautikós" = okrętowy, żeglarski i "logos" = słowo, myśl, rozumowanie) – nauka o rozwoju żeglugi, jej historii (również o portach i stoczniach) i związanych z nią dziedzinach pokrewnych.
Wikipedia
związany z żeglarstwem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mar. żegl. związany z nautyką, dotyczący nautyki
Wiktionary
rzecz. nautyka ż.
przyr. -nauta
Wiktionary
dziedzina wiedzy związana z żeglarstwem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. żegl. nauka o żeglowaniu;
(1.2) żegl. cechy jednostki pływającej decydujące o jej żeglowności
Wiktionary
Nautyka inaczej wiedza nautyczna (od gr. "nautikós" = okrętowy, żeglarski i "naús" = statek) – dziedzina wiedzy, obejmująca dewiację, locję, nawigację, astronomię nautyczną, meteorologię i wiedzę żeglarską, potrzebną do bezpiecznej żeglugi.
Wikipedia
przym. nautyczny
przyr. -nauta
Wiktionary
nautykać się - namęczyć się utykaniem, nachodzić się
SJP.pl
antykwariat sprzedający przedmioty związane z marynistyką i żeglarstwem
SJP.pl
bohaterka "Odysei", córka Alkinoosa; Nauzykaa
SJP.pl
bohaterka "Odysei", córka Alkinoosa; Nauzyka
SJP.pl
Nauzykaa (gr. Ναυσικάα Nausikáa) – w mitologii greckiej królewna Feaków. Jest bohaterką jednego z epizodów "Odysei" autorstwa Homera.
Była córką króla Alkinoosa i Arete. W "Odysei" Atena posłużyła się dziewczyną, aby pomóc Odyseuszowi w powrocie na Itakę, po tym gdy fale wyrzuciły rozbitka na nieznaną wyspę, którą Homer nazwał "Scheria" (prawdopodobnie jest to wyspa "Kerkyra").
Wikipedia
naużalać się - pożalić się na kogoś lub coś przez pewien czas; poużalać się
SJP.pl
model samochodu marki Nissan
SJP.pl
[czytaj: nawarę] potrawa w postaci duszonej baraniny z warzywami i korzeniami
SJP.pl
Navarin (fr. "ragoût d'agneau") – francuska potrawa mięsno-warzywna, rodzaj ragoût.
Znana również w kuchni międzynarodowej potrawa serwowana najczęściej w okresie wiosennym. Przyrządzana z duszonej w tłuszczu jagnięciny (z łopatki) oraz z młodych wiosennych warzyw. Jako dodatki służą pokrojone w cząstki pomidory i niewielkie glazurowane cebulki ("navets") z ziemniakami.
Wikipedia
Nawarra;
1. kraina historyczna w Pirenejach hiszpańskich i francuskich, zamieszkiwana przez Basków;
2. region autonomiczny w Hiszpanii w krainie Navarra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) grupa asan polegających na uniesieniu wyprostowanych nóg
Wiktionary
(1.1) pozycja okrętu, okręt
Wiktionary
zaświadczenie wydawane w czasie wojny w państwie neutralnym przez przedstawicieli dyplomatycznych strony wojującej, stwierdzające, że statek i jego ładunek sprawdzono i że może on płynąć do portu neutralnego; nawicert
SJP.pl
1. część kościoła, w której zwykle ustawione są ławki dla wiernych;
2. dawniej: statek, okręt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. główna, wydzielona dla wiernych część kościoła pomiędzy kruchtą, przy wejściu, a prezbiterium;
(1.2) daw. podn. okręt, statek
(1.3) podn. ogół grupy społecznej, narodowej lub religijnej w specjalnych wyrażeniach
Wiktionary
Na
Wikipedia
(1.1) Ciotka Lucyna siada przeważnie w nawie bocznej.
(1.2) Zapieniła się woda pod dziobem nawy kupieckiej.
(1.3) Nie straszne są Nawie Piotrowej odmęty libertynizmu.
Wiktionary
IPA: ˈnava, AS: nava
Wiktionary
przym. nawowy
rzecz. podnawka ż.
Wiktionary
nabab;
1. człowiek bardzo bogaty, majętny; bogacz, krezus, rokefeler;
2. dawny zarządca prowincji lub władca ksiąstewka w północnych Indiach
SJP.pl
urządzenie lub środek służący do nawadniania gleby, roślin albo organizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nawadniać.
Wiktionary
IPA: ˌnavadʲˈɲä̃ɲɛ, AS: navadʹńä̃ńe
Wiktionary
czas. nawadniać
rzecz. wodniczka ż., bezwodzie n., woda ż.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. nawodnić)
(1.1) doprowadzać wodę
(1.2) nasycać wodą
czasownik zwrotny niedokonany nawadniać się (dk. nawodnić się)
(2.1) zabezpieczać całkowicie w zapotrzebowanie na wodę
Wiktionary
(1.1) Nida nawadnia bory w naszym powiecie.
(1.2) Trenując, pamiętaj o tym, żeby odpowiednio nawadniać swoje ciało.
Wiktionary
rzecz. wodniczka ż., bezwodzie n., nawadnianie n., woda ż.
Wiktionary
(1.1) nawodniać
(2.1) nawodniać się
Wiktionary
ryba z rodziny dorszowatych
SJP.pl
członkini plemienia indiańskiego
SJP.pl
związany z Nawaho, plemieniem indiańskim
SJP.pl
plemię indiańskie; Nawahowie
SJP.pl
Indianie Ameryki Północnej
SJP.pl
Na
Wikipedia
przymiotnik od: Nawakszut (stolica Mauretanii)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Nawakszut
Wiktionary
IPA: ˌnavaˈkʃut͡sʲci, AS: navakšucʹḱi
Wiktionary
rzecz. Nawakszut mrz., nawakszutczyk mos., nawakszutka ż.
Wiktionary
stolica Mauretanii (dawna polska nazwa: Nuakszott)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Mauretanii;
Wiktionary
Nawakszut ( نواكشوط, "Nawākšūṭ"; Nouakchott) – stolica Mauretanii, położona w zachodniej części kraju, 4 km od wybrzeża Atlantyku. Nawakszut jest również stolicą wydzielonego dystryktu stołecznego w Mauretanii. W 2013 roku miasto liczyło ok. 958 tys. mieszkańców.
Wikipedia
IPA: naˈvakʃut, AS: navakšut
Wiktionary
rzecz. nawakszutczyk mos., nawakszutka ż.
przym. nawakszucki
Wiktionary
mieszkaniec Nawakszutu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nawakszutu
Wiktionary
IPA: ˌnavaˈkʃuṭt͡ʃɨk, AS: navakšuṭčyk
Wiktionary
rzecz. Nawakszut mrz.
:: fż. nawakszutka ż.
przym. nawakszucki
Wiktionary
mieszkanka Nawakszutu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nawakszutu
Wiktionary
IPA: ˌnavaˈkʃutka, AS: navakšutka
Wiktionary
rzecz. Nawakszut mrz.
:: fm. nawakszutczyk mos.
przym. nawakszucki
Wiktionary
ktoś, kto nawala, nie wywiązuje się z obowiązków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nawalać.
Wiktionary
czas. nawalać, nawalić
rzecz. nawalność ż.
Wiktionary
1. potocznie: bójka;
2. potocznie: niewywiązywanie się z powierzonego zadania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. bójka
(1.2) pot. kłótnia
Wiktionary
1. potocznie: bójka;
2. potocznie: niewywiązywanie się z powierzonego zadania
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. nawalić)
(1.1) niedokonany od|nawalić.
czasownik zwrotny niedokonany nawalać się
(2.1) pot. bić się
Wiktionary
czas. nawalić się, nawalić
rzecz. nawalność ż., nawalony mos., nawalanie n., nawalanka ż.
przym. nawalny, nawalony
Wiktionary
nawalczyć się - zmęczyć się długą walką; nawojować się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nawalić.
Wiktionary
czas. nawalić
rzecz. nawał mrz., nawalność ż.
Wiktionary
1. waląc jedno po drugim zgromadzić wiele czegoś w jednym miejscu
2. potocznie:
a) zawieść; zepsuć się
b) nawalić się - zebrać się w wielkiej liczbie, ilości; dużo wypić
SJP.pl
czasownik dokonany (ndk. nawalać)
(1.1) pot. zawieść w czymś, nie zdołać zrobić czegoś z własnej winy
(1.2) pot. zepsuć się
(1.3) pot. nazrzucać, naukładać, zgromadzić wiele rzeczy w jednym miejscu; także: przybyć gdzieś w dużej liczbie
(1.4) posp. pot. wydalić odchody
czasownik zwrotny dokonany nawalić się
(2.1) pot. upić się
Wiktionary
(1.2) Gdyby „Nord” miała radiostację, to po awarii akumulatorów i popsuciu się wszystkiego, co mogłoby nawalić, szukano by nas już od miesiąca.
(2.1) - Musiałem się mocno nawalić – przerwał niecierpliwie tancerz – skoro nie pamiętam naszego spotkania.
Wiktionary
rzecz. nawalność ż., nawalony mos., nawalanie n., nawalenie n., nawał mrz., nawała ż.
czas. nawalać ndk.
ims. nawalony
przym. nawalony, nawalny
Wiktionary
(1.1) pot. schrzanić, pot. zawalić, pot. spieprzyć, wulg. zjebać, wulg. spierdolić
(1.2) pot. spieprzyć się, pot. schrzanić się, wulg. zjebać się, wulg. spierdolić się
(1.3) wulg. najebać, wulg. nakurwić
(1.4) pot. narobić, wulg. nasrać, wulg. najebać
(2.1) pot. schlać się, pot. nabzdryngolić się, spić się, wulg. najebać się, wulg. napierdolić się, wulg. nakurwić się
Wiktionary
przysłówek
(1.1) przest. z gwałtownością
(1.2) przest. w gromadzie
Wiktionary
rzecz. nawalność ż., nawalony mos., nawał mrz., nawała ż.
przym. nawalny, nawalony
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nawalnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. burzliwość, dzikość
(1.2) daw. gwałtowna burza
(1.3) daw. przen. sytuacja kryzysowa
(1.4) daw. najechanie, zajęcie
Wiktionary
rzecz. nawalanie n., nawalenie n., nawalony mos.
czas. nawalać ndk., nawalić dk.
przym. nawalny, nawalony
przysł. nawalnie
Wiktionary
(1.2) nawałnica
(1.4) nawała
Wiktionary
1. zwykle o opadach atmosferycznych: bardzo silny, gwałtowny;
2. dawniej:
a) gromadny, występujący w dużej ilości;
b) natarczywy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) uderzający silnie, z gwałtownością
(1.2) daw. pojawiający się gromadnie, w dużej ilości
(1.3) daw. nacechowany nieustępliwością, bardzo natrętny
Wiktionary
(1.1) Nad kościołem katedralnym / Śnieżnobiałe ptaki lecą, / Jak gwiazd deszczem lśnią nawalnym, / Jak liljami błękit kwiecą.
Wiktionary
rzecz. nawałnica ż., nawalony mos., nawalność ż., nawał mrz., nawała ż.
czas. nawalać ndk., nawalić dk.
przym. nawalony
przysł. nawalnie
Wiktionary
1. waląc jedno po drugim zgromadzić wiele czegoś w jednym miejscu
2. potocznie:
a) zawieść; zepsuć się
b) nawalić się - zebrać się w wielkiej liczbie, ilości; dużo wypić
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posp. będący pod wpływem alkoholu lub narkotyków
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) posp. osoba nietrzeźwa
Wiktionary
(1.1) Jego nawalona babka awanturuje się w sklepie.
(1.1) Na imprezie u Kazka najbardziej nawalony był chyba Michał.
(2.1) Jakiś nawalony leżał na przystanku.
Wiktionary
rzecz. nawalność ż., nawał mrz., nawała ż.
czas. nawalać ndk., nawalić dk., nawalić się dk.
przym. nawalny
przysł. nawalnie
Wiktionary
(1.1) pijany, wulg. najebany
(2.1) pijany, pijak
Wiktionary
substancja dodawana do bezwonnego paliwa gazowego; odorant
SJP.pl
urządzenie do nawaniania paliwa gazowego (gazu ziemnego) związkiem chemicznym THT, stosowane na stacjach gazowych
SJP.pl
Na
Wikipedia
nadawać woń (zapach)
SJP.pl
przystosowany do umocowania bezpośrednio obok wanny, np. parawan nawannowy
SJP.pl
lśniś nawapnik - gatunek pająka z rodziny skakunowatych
SJP.pl
1. nawieźć glebę nawozem wapniowym w celu jej odkwaszenia; zwapnować;
2. w cukrownictwie: poddać sok buraczany działaniu wapna;
3. nasycić wodę wapniem w celu oczyszczenia jej ze szkodliwych substancji
SJP.pl
skała krzemionkowa powstająca w pobliżu gejzerów
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
o psie: wiele razy warknąć na kogoś, na coś
SJP.pl
mieszkaniec Nawarry (krainy historycznej i regionu w Hiszpanii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nawarry
Wiktionary
(1.1) Nawarczyk powiedział to, Nawarczyk zrobił tamto, Nawarczyk zbytnio się zbliżył z delfinem, Nawarczyk knuje intrygi z takim a takim dostojnikiem z Wielkiej Rady.
(1.1) Niemiec, podobnie jak Bretończyk czy Nawarczyk, oznaczał mieszkańca prowincji o odrębnej kulturze, a nie przedstawiciela innego narodu. W epoce przedrewolucyjnej nie posługiwano się we Francji kategorią narodu.
Wiktionary
rzecz. Nawarra ż.
:: fż. Nawarka ż.
przym. nawarski
Wiktionary
mieszkanka Nawarry (krainy historycznej i regionu w Hiszpanii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. pozn. zupa z mlekiem
Wiktionary
Navarra;
1. kraina historyczna w Pirenejach hiszpańskich i francuskich, zamieszkiwana przez Basków;
2. region autonomiczny w Hiszpanii w krainie Nawarra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna nad Zatoką Biskajską, niegdyś samodzielne królestwo, obecnie podzielona między Francję i Hiszpanię;
(1.2) geogr. adm. wspólnota autonomiczna w Hiszpanii
Wiktionary
Nawarra ( Navarra, Navarre, bask. "Nafarroa") – kraina historyczna w zachodniej części Pirenejów na pograniczu Hiszpanii i Francji. Pod zwierzchnictwem Nawarry znajdowała się niegdyś również część francuskiego departamentu Pyrénées-Atlantiques, obecnie znana jako Dolna Nawarra (fr. "Basse-Navarre").
Wikipedia
(1.1) Stolicą Nawarry jest Pampeluna.
Wiktionary
IPA: naˈvarːa, AS: nava•ra
Wiktionary
rzecz. Nawarczyk mos., Nawarka ż.
przym. nawarski
Wiktionary
przymiotnik od: Nawarra (Navarra)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nawarrą, dotyczący Nawarry, pochodzący z Nawarry
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nowe partie prawicowe, które uzyskały tylko 41 mandatów, wraz z monarchistami i katolikami stworzyły tak zwaną „mniejszość agrarną”, a karliści i baskijscy nacjonaliści – koalicję baskijsko-nawarską.
Wiktionary
rzecz. Nawarra ż., Nawarczyk mos., Nawarka ż.
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) daw. (współcz. gwara.) nagotować
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. ugotować
(1.3) gw-pl|Zaolzie. narobić (kłopotów)
Wiktionary
rzecz. warzywo n.
Wiktionary
1. natłok, przytłaczające mnóstwo;
2. napad; natarcie; nacierające wojsko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. przytłaczająca, duża ilość, mnóstwo czegoś
(1.2) daw. fala
Wiktionary
rzecz. nawalony mos., nawała ż., nawałnica ż., nawalenie n.
czas. nawalić dk.
przym. nawalny, nawalony
przysł. nawalnie
Wiktionary
(1.1) natłok, nawałnica
Wiktionary
1. mnóstwo, natłok; nawał;
2. nacierające wojsko; atak, natarcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) podn. nacierające wrogie wojska
(1.2) wojsk. intensywny atak na rodzime pozycje
(1.3) książk. nagromadzenie przytłaczającego mnóstwa
(1.4) przest. silna ulewa
Wiktionary
(1.1) Wieśniacy szukali schronienia przed nawałą dzikusów w grodach za rzeką.
(1.2) Część zabudowy runęła pod nawałą artyleryjską w sobotnie popołudnie.
(1.3) Skrzyżowanie zostało zablokowane nawałą riksz.
(1.4) Podczas wtorkowej nawały ulice Jerozolimy zamieniły się w potoki.
Wiktionary
rzecz. nawał mrz., nawalony mos.
przym. nawalny, nawalony
przysł. nawalnie
czas. nawalić
Wiktionary
(1.1) nawałnica
(1.3) nawał
(1.4) nawałnica
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. gwałtowne zjawisko atmosferyczne połączone z silnym wiatrem, np. ulewa, burza, gradobicie, śnieżyca, wichura; zawierucha;
2. wstrząs dziejowy; rewolucja, rebelia;
3. gwałtowny atak wojska lub napierającego tłumu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. gwałtowna burza połączona z silnym wiatrem
(1.2) książk. bardzo obfity gwałtowny deszcz, śnieg, wiatr itp.
(1.3) książk. przen. o wstrząsie dziejowym
(1.4) książk. o atakującym wojsku; także o napierającym tłumie ludzi
Wiktionary
(1.3) Przed nawałnicą bolszewicką musiałem uchodzić z Petersburga na Syberję jeszcze w r. 1918.
Wiktionary
IPA: ˌnavawʲˈɲit͡sa, AS: navau̯ʹńica
Wiktionary
rzecz. nawał mrz.
przym. nawałnicowy, nawalny
Wiktionary
(1.1) burza, huragan, orkan, szkwał, sztorm, wichura
(1.2) buran, śnieżyca, zadymka, zamieć, zawierucha
(1.3) nawał, nawała
(1.4) atak, najście, napaść, napór, nawała, szturm
Wiktionary
ptak z rodziny nawałników, podobny do mewy; burzyk
SJP.pl
o cechach nawałnikowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
o cechach nawałnikowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. nawałnica: gwałtowna burza, podczas której następuje nagły wzrost prędkości wiatru w połączeniu z nagłą zmianą jego kierunku; także gwałtowna ulewa, śnieżyca, wichura, zawierucha, huragan
(1.2) daw. gwałtowny napór, impet; gwałtowność, burzliwość
Wiktionary
(1.1-2) [Szlachcic z rubieży, wychowany w ciągłej grozie kozackiej i tatarskiej, przejęty myślą o niebezpieczeństwach, jakie ojczyźnie od buntów, od zagonów i od całej potęgi tureckiej groziły, widział w tych zamysłach niemal zbawienie ojczyzny, wierzył święcie, że uwielbiany przez niego, jak i przez wszystkich kresowców hetman, ani na chwilę się nie zawaha, gdy o pomnożenie potęgi Rzeczypospolitej chodzi, więc] jechał z radością w sercu[,] mimo zawiei, błędnych dróg[,] i nawałności.
(1.1) [Kiedy] wielką nawałnością, [/ Kiedy wielką fal przewagą /] Bici, na morskich rozruchach[,] / Utraciliśmy armadę; [/ Gdy infant został w łańcuchach; / Gdy te wieści, jędze blade, / Rozkołysane przez dzwony, / Przyleciały do Lizbony / Z wiatrem, co po morzu dyszał; / Kiedy król o nich usłyszał, / To bez żadnéj sic. prawie skargi / Wpadł w melancholie serdeczne, / A z melancholii w letargi, / A z letargów we sny wieczne.]
(1.1) ​Nawałność w piękną odmienił pogodę, / [Ucichły burze, i w pomyślnym biegu / Cieszą się, patrząc na spokoyną sic. [spokojną] wodę, / Za styrem Pana przybili do brzegu.]
(1.1) Gdybyć zawsze człowiek pamiętał na nawałność i burzę, toć by nigdy nie trzeba mu puszczać się na morze.
(1.1) Wtem ze wszystkich stron nagła nawałność się wzruszy, rzuca nawą tu, owdzie i boki jej kruszy.
(1.1) przen.
(1.2) [Zawrzało w chmurach, zasrebrniały strugi / Dżdżu z głośnym szumem, jak wezbrane rzeki, / A] choć nawałność burzy poszła stroną, / Dzień nastał słotny [i z twarzą zgaszoną.]
(1.2) przen.
Wiktionary
zadana ilość substancji odmierzona przy pomocy wagi
SJP.pl
potocznie: ważąc, przygotować odpowiednią ilość czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nawcinać.
Wiktionary
czas. nawcinać dk.
Wiktionary
taki, który się nawdychał
SJP.pl
nadto, także, również
SJP.pl
partykuła
(1.1) …wyrażająca zdziwienie mówiącego wywołane jakąś nietypową lub nieoczekiwaną sytuacją
(1.2) …wyrażająca obojętność mówiącego wobec czyjegoś wyboru
Wiktionary
Nawet – siódmy studyjny, solowy, a ósmy w ogóle (nie licząc płyty z 2000 roku pt. „Kawałek Cienia” wydanej w ramach projektu „Złota kolekcja”) album polskiego wykonawcy poezji śpiewanej Grzegorza Turnaua, wydany w 2002 roku przez Pomaton EMI. Nagrania przeprowadzono między czerwcem a wrześniem 2002 roku w Studio Nieustraszonych Łowców Dźwięków oraz Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej „Manggha” w Krakowie.
Wikipedia
(1.1) Nawet chleba nie było.
(1.2) Jeśli chcesz jechać, to proszę bardzo, możesz polecieć nawet do Australii.
Wiktionary
IPA: ˈnavɛt, AS: navet
Wiktionary
(1.1) reg. śl. aji
Wiktionary
dawniej: czółenko, narzędzie kościane złożone z dwóch płytek połączonych w środku słupkiem, na który nawija się nici
SJP.pl
środowiskowo: nawigacja samochodowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mitsłow. dusza zmarłego;
Wiktionary
1. znak pisarki, zwykle w kształcie pary łuków, który oddziela wyrazy lub zdania wtrącone albo uboczne wyjaśnienia, uwagi;
2. każdy z tych łuków;
3. w matematyce: znak matematyczny mający kształt pary łuków lub klamer, który wydziela część wyrażenia algebraicznego i wskazuje, jaka powinna być kolejność działań w tym wyrażeniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) typogr. mat. parzysty znak graficzny w postaci łuków lub klamer zwróconych w przeciwne strony, który grupuje lub wyodrębnia tekst lub symbole i pełni pewną umowną rolę – piśmienniczą, matematyczną, programistyczną, w zapisie chemicznym itp.;
(1.2) typogr. każdy z dwóch łuków będących elementem nawiasu (1.1)
Wiktionary
Nawiasy – znaki pisarskie, używane z reguły parzyście, przeznaczone do ujmowania między nie tekstu lub symboli.
Nawiasów używa się w tekstach do logicznego wydzielenia ich mniej ważnych fragmentów. W nawiasy ujmuje się komentarze, wyjaśnienia, uzupełnienia tekstu głównego. Generalnie jednak nadużywanie nawiasów w polskim tekście jest niewskazane. Zaleca się użycie raczej innych znaków interpunkcyjnych jak przecinki czy myślniki.
Wikipedia
(1.1) Ten tekst w nawiasie trzeba poprawić, bo jest prawie niezrozumiały.
(1.2) Działania matematyczne w nawiasach wykonujemy zawsze w pierwszej kolejności.
Wiktionary
IPA: ˈnavʲjas, AS: navʹi ̯as
Wiktionary
przym. nawiasowy
rzecz. nawiasik mrz.
Wiktionary
1. znak pisarki, zwykle w kształcie pary łuków, który oddziela wyrazy lub zdania wtrącone albo uboczne wyjaśnienia, uwagi;
2. każdy z tych łuków;
3. w matematyce: znak matematyczny mający kształt pary łuków lub klamer, który wydziela część wyrażenia algebraicznego i wskazuje, jaka powinna być kolejność działań w tym wyrażeniu
SJP.pl
zdrobnienie od: nawias
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od nawias
Wiktionary
rzecz. nawias m.
Wiktionary
problem nawiasowania ciągu macierzy - problem znalezienia takich nawiasów dla iloczynu macierzy, by zminimalizować łączny koszt wszystkich mnożeń
SJP.pl
pozostający z czymś w luźnym związku; przygodny, uboczny, wtrącony
SJP.pl
1. potocznie: uciec;
2. nanieść czegoś, napędzić siłą prądu powietrza, nadmuchać;
3. powiać na coś lub kogoś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. nawiewać)
(1.1) przemieścić do wewnątrz czegoś ruchem powietrza
(1.2) pot. opuścić pospiesznie jakieś miejsce, w którym nie chce się przebywać
Wiktionary
(1.1) W ciągu trzech ostatnich dni nawiało tu jeszcze więcej śniegu.
(1.2) To u niej poznałem Dawida Burluka, starszego kolegę Majakowskiego, poetę i malarza, który miał forsę i finansował go za młodu, a po rewolucji szczęśliwie nawiał do Ameryki.
Wiktionary
czas. nawiewać ndk.
Wiktionary
(1.1) nadmuchać
(1.2) uciec; pot. zwiać
Wiktionary
zaświadczenie wydawane w czasie wojny w państwie neutralnym przez przedstawicieli dyplomatycznych strony wojującej, stwierdzające, że statek i jego ładunek sprawdzono i że może on płynąć do portu neutralnego; navicert
SJP.pl
dawniej: nawiedzić;
1. o kataklizmach, nieszczęściach itp.: wydarzyć się, przynieść szkody;
2. przybyć w odwiedziny, odwiedzić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nawiedzać.
Wiktionary
czas. nawiedzić, nawiedzać ndk.
Wiktionary
1. o kataklizmach, nieszczęściach itp.: wydarzać się, przynosić szkody;
2. o uczuciach, myślach, snach: pojawiać się, nękać;
3. książkowo: pojawiać się w odwiedzinach;
4. o mocach nadprzyrodzonych: obdarzać łaską, napełniać natchnieniem lub powodować opętanie, dotykać szaleństwem
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. nawiedzić)
(1.1) pojawiać się jako dramatyczna sytuacja zewnętrzna
(1.2) pojawiać się w świadomości
(1.3) przybywać i oddziaływać jako siła nadprzyrodzona
(1.4) podn. przychodzić z wizytą
Wiktionary
rzecz. nawiedzanie n.
Wiktionary
(1.1) dotykać, nękać, ogarniać
(1.2) chwytać, nękać, ogarniać, prześladować
(1.4) odwiedzać
Wiktionary
1. o kataklizmach, nieszczęściach itp.: wydarzyć się, przynieść szkody;
2. o uczuciach, myślach, snach: pojawić się, doświadczyć;
3. książkowo: pojawić się w odwiedzinach;
4. o mocach nadprzyrodzonych: obdarzyć łaską, napełnić natchnieniem lub spowodować opętanie, dotknąć szaleństwem
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|nawiedzać.
Wiktionary
(1.1) Pomimo klęski gradowej jaka nawiedziła w tym roku Huszlew członkowie straży opodatkowali się na cele organizacyjne (1 złoty miesięcznie) i zaangażowali kapelmistrza (Turski).
Wiktionary
rzecz. nawiedzanie n., nawiedzenie n.
Wiktionary
kobieta niezrównoważona psychicznie, podejrzana o opętanie przez złe moce
SJP.pl
opanowany jakąś manią; fanatyczny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wykonywanie płytkiego wgłębienia wiertłem; nawiercanie;
2. płytkie wgłębienie wykonane za pomocą wiertła
SJP.pl
krótki, metalowy pręt używany przy nawiercaniu otworów
SJP.pl
Nawiertak (wiertło centrujące) - jest narzędziem obrotowym służącym do nawierceń pod później wykonywane otwory. Stosuje się go w przypadku konieczności wiercenia na pochyłych powierzchniach lub gdy powierzchnia nie jest płaska lub w przypadku wiercenia narzędziami wiotkimi, mającymi tendencje do bicia poprzecznego.
Wikipedia
mechanizm umożliwiający przewiercanie rur wodociągowych i kanalizacyjnych bez zamykania przepływu cieczy
SJP.pl
urządzenie do wykonywania płytkich wgłębień, głównie w kruchym materiale
SJP.pl
górna warstwa jezdni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) górna część drogi, placu, chodnika;
Wiktionary
(1.1) Śliska nawierzchnia może być przyczyną groźnych wypadków.
(1.1) Jazda po mokrej nawierzchni wydłuża drogę hamowania.
Wiktionary
IPA: naˈvʲjɛʃxʲɲa, AS: navʹi ̯ešχʹńa
Wiktionary
rzecz. wierzch m.
przym. nawierzchniowy, wierzchni
Wiktionary
nawiesić się - dawniej: zwiesić się nad czymś
SJP.pl
wieszając, umieszczać gdzieś, na czymś wiele czegoś
SJP.pl
nawiesić się - dawniej: zwiesić się nad czymś
SJP.pl
strona statku lub łodzi wystawiona w kierunku, z którego wieje wiatr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mors. żegl. burta od strony wiatru
Wiktionary
(1.1) Na nawietrznej powoli płynęła fregata.
Wiktionary
IPA: naˈvʲjɛṭʃna, AS: navʹi ̯eṭšna
Wiktionary
przym. nawietrzny
Wiktionary
urządzenie wykorzystujące energie wiatru lub zasadę działania różnicy temperatur w celu spowodowania napływu powietrza do pomieszczeń
SJP.pl
Nawietrzność – zjawisko występujące na statkach z napędem żaglowym, polegające na dążeniu jednostki do skręcania w kierunku, z którego wieje wiatr (ostrzenia), mimo neutralnego położenia steru. Zachowanie takie jest spowodowane brakiem zrównoważenia żaglowego, co może być stałą cechą jednostki, lub skutkiem celowego działania.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) mors. żegl. znajdujący się po stronie, na którą wieje wiatr
(1.2) mors. żegl. mający tendencję do samoistnego obracania dzioba w stronę wiatru
Wiktionary
IPA: naˈvʲjɛṭʃnɨ, AS: navʹi ̯eṭšny
Wiktionary
rzecz. nawietrzna ż., wiatr m.
przym. nawietrzna
Wiktionary
dostarczanie świeżego powietrza do pomieszczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) strumień wprowadzanego powietrza
(1.2) techn. instalacja lub element systemu wentylacyjnego służący do wdmuchiwania powietrza
Wiktionary
czas. nawiewać
rzecz. wiew mrz.
Wiktionary
(1.1-2) nadmuch, wentylacja
(1.2) dmuchawa
Wiktionary
o prądzie powietrza: nanosić, napędzać, nasypywać czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. nawiać)
(1.1) przemieszczać do wewnątrz czegoś ruchem powietrza
(1.2) pot. opuszczać pospiesznie jakieś miejsce, w którym nie chce się przebywać
Wiktionary
(1.1) Śnieg nawiewany przez wiatr przyczynił się również do wypadku w podczęstochowskich Łojkach.
(1.2) Węgry natomiast okazały się pierwszym w Unii krajem, który otrzymał międzynarodową pomoc w ub.r., aby uniknąć bankructwa, gdy inwestorzy poczęli masowo nawiewać z tego kraju.
Wiktionary
rzecz. nawiew m.
czas. nawiać dk.
przym. nawiewny, nawiewowy
Wiktionary
(1.1) nadmuchiwać
(1.2) uciekać; pot. zwiewać
Wiktionary
urządzenie do wentylacji pomieszczeń
SJP.pl
ściągnąć, skierować, naprowadzić wiele czegoś, przywieść
SJP.pl
1. potocznie: nagromadzić wiele osób lub wiele osób w jednym miejscu;
2. użyźnić glebę nawozem; wynawozić, znawozić (środowiskowo)
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) roln. dokonany od|nawozić.
(1.2) dokonany od|nawozić. (wożąc, zbierać coś)
Wiktionary
czas. nawozić
rzecz. nawóz mrz.
Wiktionary
(1.1) użyźnić
Wiktionary
1. żegluga wodna lub powietrzna;
2. dziedzina nauki o sposobach prowadzenia statku lub samolotu według wyznaczonej trasy, określania ich położenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. lotn. żegl. nauka o prowadzeniu statków wodnych lub powietrznych
(1.2) astronaut. lotn. żegl. prowadzenie statku, samolotu lub pojazdu kosmicznego
(1.3) pot. urządzenie do prowadzenia pojazdu
Wiktionary
Nawigacja (łac. "navigatio" "żegluga" od "navigare" "żeglować" z "navis" "statek") – dział wiedzy zajmujący się określaniem bieżącego położenia oraz optymalnej drogi do celu dla ludzi, statków, pojazdów lądowych i innych przemieszczających się obiektów.
Wikipedia
(1.2) Systemy nawigacji satelitarnej stają się coraz bardziej przystępnymi cenowo i łatwo dostępnymi narzędziami.
Wiktionary
czas. nawigować
rzecz. nawigator m., nawigraf m., nawigowanie n.
przym. nawigacyjny
Wiktionary
(1.2) żegluga, żeglowanie
Wiktionary
związany z nawigacją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z nawigacją, dotyczący nawigacji, mający zastosowanie w nawigacji, odpowiedni do nawigacji
Wiktionary
(1.1) - Głowę bym dał, że to jakiś przyrząd nawigacyjny - rzekł półgłosem.
Wiktionary
IPA: ˌnavʲiɡaˈt͡sɨjnɨ, AS: navʹigacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. nawigacja ż., nawigowanie n., nawigator m., nawigatorka ż.
czas. nawigować ndk.
przysł. nawigacyjnie
Wiktionary
1. członek załogi statku wyspecjalizowany w zakresie zagadnień nawigacji;
2. dawniej: żeglarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) żegl. lotn. oficer na pokładzie statku lub samolotu zajmujący się nawigacją
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) urządzenie wyznaczające trasę, położenie
Wiktionary
(1.1) Nawigator przeszedł kurs kartograficzny.
Wiktionary
IPA: ˌnavʲiˈɡatɔr, AS: navʹigator
Wiktionary
rzecz. nawigacja ż., nawigowanie n.
:: fż. nawigatorka ż.
czas. nawigować ndk.
przym. nawigacyjny
przysł. nawigacyjnie
Wiktionary
członkini załogi statku wodnego lub powietrznego odpowiedzialna za zadania związane z zagadnieniami nawigacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) specjalistka nawigacji
Wiktionary
przym. nawigacyjny
rzecz. nawigator mos./mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nawigować.
Wiktionary
rzecz. nawigacja ż., nawigator m., nawigatorka ż.
czas. nawigować ndk.
przym. nawigacyjny
przysł. nawigacyjnie
Wiktionary
(1.1) sterowanie
Wiktionary
urządzenie na statku do wyznaczania prędkości wiatru
SJP.pl
przyrząd do nawijania nici, przędzy
SJP.pl
element urządzenia zwijający, rolujący coś, np. przędzę, papier
SJP.pl
miejsce w fabryce, w którym odbywa się nawijanie wyprodukowanego towaru na nawijarkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nawijać.
Wiktionary
rzecz. nawijak m., nawijadło n., nawijalnia ż., nawijarka ż., nawijacz m., nawijaczka ż., nawijka ż., nawinięcie n.
czas. nawijać ndk., nawinąć dk.
Wiktionary
1. okręcać, zwijać coś na czymś;
2. potocznie: mówić długo i bez przerw
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. nawinąć)
(1.1) zwijać coś na coś
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) pot. mówić dużo i nieprzerwanie
(2.2) pot. starać się komuś zaimponować
czasownik zwrotny niedokonany nawijać się (dk. nawinąć się)
(3.1) być nawijanym na coś
(3.2) pot. pojawiać się niespodziewanie w chwili, gdy jest się potrzebnym
(3.3) pot. znajdować się przypadkowo w danym miejscu
Wiktionary
rzecz. nawijak m., nawijadło n., nawijalnia ż., nawijarka ż., nawijacz m., nawijaczka ż., nawijka ż., nawijanie n., nawinięcie n.
czas. nawinąć dk.
Wiktionary
(1.1) motać, nakręcać, okręcać, owijać
(2.1) bajdurzyć, gadać (godzinami), ględzić
(2.2) bajerować
(3.2) nadarzać się
Wiktionary
1. potocznie: rozmowa;
2. środowiskowo: płynne wykonywanie utworów hip-hopowych; flow
SJP.pl
naczynie do przechowywania kadzidła, przypominające łódkę
SJP.pl
czynić wilgotnym, nasycać wilgocią; nawilżać, wilżyć, zwilżać, zawilgacać, uwilgotniać
SJP.pl
przyrząd do nasycania wilgocią słomy, lnu itp. w roszarniach
SJP.pl
przesiąkać wilgocią
SJP.pl
taki, który nawilgnął; nawilgły
SJP.pl
uczynić wilgotnym, nasycić wilgocią; nawilżyć, zwilżyć, nawilgotnić, zawilgocić, uwilgotnić
SJP.pl
uczynić wilgotnym, nasycić wilgocią; nawilżyć, zwilżyć, nawilgotnić, zawilgocić, uwilgotnić
SJP.pl
uczynić wilgotnym, nasycić wilgocią; nawilżyć, zwilżyć, nawilgocić, zawilgocić, uwilgotnić
SJP.pl
taki, który nawilgł; nawilgnięty
SJP.pl
czynić wilgotnym, nasycać wilgocią; wilżyć, nawilgacać, zawilgacać, uwilgotniać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nawilżać.
Wiktionary
IPA: ˌnavʲilˈʒãɲɛ, AS: navʹilžãńe
Wiktionary
rzecz. nawilżenie n., odwilż ż.
czas. nawilżać ndk., nawilżyć dk.
Wiktionary
czynić wilgotnym, nasycać wilgocią; wilżyć, nawilgacać, zawilgacać, uwilgotniać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. nawilżyć)
(1.1) nasycać coś wilgocią; sprawiać, że powierzchnia czegoś staje się lekko wilgotna
Wiktionary
IPA: naˈvʲilʒat͡ɕ, AS: navʹilžać
Wiktionary
rzecz. odwilż ż., nawilżacz m., nawilżarka ż., nawilżenie n., nawilżanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nawilżyć.
Wiktionary
(1.1) Przesuwanie się cieczy łzowej po rogówce następuje dzięki ruchom powiek, które rozprowadzają cienką powłokę płynu zabezpieczając jej prawidłowe nawilżenie i właściwości optyczne.
Wiktionary
IPA: ˌnavʲilˈʒɛ̃ɲɛ, AS: navʹilžẽńe
Wiktionary
czas. nawilżyć dk., nawilżać ndk.
rzecz. nawilżanie n., odwilż ż.
Wiktionary
uczynić wilgotnym, nasycić wilgocią; zwilżyć, nawilgotnić, nawilgocić, zawilgocić, uwilgotnić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nawinąć.
Wiktionary
rzecz. nawijak m., nawijadło n., nawijalnia ż., nawijarka ż., nawijacz m., nawijaczka ż., nawijka ż., nawijanie n.
czas. nawijać ndk., nawinąć dk.
Wiktionary
Nawino (niem. "Naffin") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Białogard. W latach 1975–1998 wieś należała do województwa koszalińskiego. W roku 2007 wieś liczyła 142 mieszkańców.
Wikipedia
okręcić, zwinąć coś na czymś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) dokonany od|nawijać.
czasownik zwrotny dokonany nawinąć się
(2.1) zostać nawiniętym
(2.2) pot. zjawić się tam gdzie się jest potrzebnym
Wiktionary
IPA: naˈvʲĩnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: navʹĩnõńć
Wiktionary
rzecz. nawijak m., nawijadło n., nawijalnia ż., nawijarka ż., nawijacz m., nawijaczka ż., nawijka ż., nawijanie n., nawinięcie n.
czas. nawijać ndk.
Wiktionary
1. zwieszająca się część czegoś
2. część kadłuba statku wodnego na dziobie lub rufie wychylona ponad powierzchnię wody
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: miły, przyjazny
SJP.pl
nisko się zwieszający, wiszący nad kimś lub czymś; zwisający, nawiśnięty
SJP.pl
nawitać się - nasycić się, zmęczyć się witaniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nawiązać.
Wiktionary
(1.1) Telewizja poinformowała o nawiązaniu stosunków dyplomatycznych pomiędzy Republiką Botswany i Republiką Kamerunu.
Wiktionary
rzecz. nawiązywanie n., nawiązka ż.
czas. nawiązywać ndk., nawiązać dk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. nawiązywać)
(1.1) dokonany od|nawiązywać.
czasownik zwrotny dokonany nawiązać się (ndk. nawiązywać się)
(2.1) dokonany od|nawiązywać się.
Wiktionary
czas. wiązać, nawiązywać ndk.
rzecz. nawiązanie n., nawiązka ż., nawiązywanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś, co przekracza konieczną ilość, zwłaszcza przewidywany zysk lub należną płatność
(1.2) kara pieniężna stanowiąca odszkodowanie za wyrządzoną krzywdę
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: nawiązek
Wiktionary
należy dopracować:
"przedstawiono sytuację tylko z perspektywy – ". Pomóż poprawić.
Nawiązka – środek kompensacyjny będący reakcją na popełnienie czynu zabronionego.
Wikipedia
rzecz. nawiązanie n., nawiązywanie n.
czas. nawiązać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nawiązywać.
Wiktionary
rzecz. nawiązanie n., nawiązka ż.
czas. nawiązywać ndk., nawiązać dk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. nawiązać)
(1.1) przyczepiać wiązaniem coś do czegoś
(1.2) zaczynać lub wznawiać kontakt, stosunki
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. nawiązać)
(2.1) przywoływać jako wzór
czasownik zwrotny niedokonany nawiązywać się (dk. nawiązać się)
(3.1) o relacjach wytwarzać obustronnie pozytywne więzi
Wiktionary
rzecz. nawiązanie n., nawiązywanie n.
czas. nawiązać
Wiktionary
(1.1) łączyć, przyczepiać, przywiązywać
(1.2) zaczynać
(2.1) odnosić się, odwoływać się, przywoływać
(3.1) powstawać, rodzić się
Wiktionary
1. uwić wiele czegoś;
2. nawić się - zmęczyć się wiciem czegoś
SJP.pl
nisko się zwieszający, wiszący nad kimś lub czymś; zwisający, nawisły
SJP.pl
środowiskowo: nawigacja samochodowa
SJP.pl
potocznie: nawkurzać się - być zdenerwowanym często lub przez dłuższy czas; nazłościć się
SJP.pl
1. nanizać coś na coś długiego, cienkiego;
2. potocznie: nagromadzić, ściągnąć dużo czegoś, np. nawlec drzewa na ognisko
SJP.pl
regionalnie: poszewka na poduszkę, pierzynę; powłoczka
SJP.pl
czasownik
(1.1) przemieszczać przez mały otwór z jednej strony na drugą
Wiktionary
czas. wlec
Wiktionary
wlać wiele czegoś
SJP.pl
wnieść wiele czegoś
SJP.pl
nawodnik rzeczny - gatunek gąbek słodkowodnych
SJP.pl
rodzina roślin okrytonasiennych
SJP.pl
1. położony, wznoszący się na wodzie;
2. żyjący nad wodą, na wodzie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się na wodzie lub nad wodą
(1.2) osiedlający się na wodzie lub nad wodą
Wiktionary
(1.1) Polskie okręty zatopiły 7 okrętów nawodnych, 2 okręty podwodne i 39 transportowców nieprzyjaciela.
Wiktionary
rzecz. wodowanie n.
Wiktionary
1. napełnić wodą zbiornik parowozu lub wagonu kolejowego; zwodować;
2. spuścić dużo statków na wodę
SJP.pl
Nawodzice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Klimontów. Ma status sołectwa.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Nawodzice, po jej zniesieniu w gromadzie Klimontów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.
Wikipedia
dawniej:
1. naprowadzać, nakierowywać;
2. powlekać, zabarwiać, napuszczać czymś
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Uzbekistanie, położone w dolinie Zarafszanu;
Wiktionary
Nawoi ( Navoiy, Навои, "Nawoj"; do 1958 "Kermine") – miasto w Uzbekistanie, 150 km na północny zachód od Samarkandy, stolica wilajetu nawojskiego, w dolinie Zarafszanu. Miasto w starożytności leżało na Szlaku Jedwabnym.
Wikipedia
przym. nawojski
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Nawoj – staropolskie imię męskie. Imię to składa się z dwóch członów: "na" ("naj") oraz "woj" ("wojownik"). Miało ono charakter życzący i miało sprawić, że ten, kto je nosi, będzie dobrym (najlepszym) wojownikiem. Jego żeńskim odpowiednikiem jest imię Nawoja.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Nawojki lub z nią związany
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
Nawojka – pierwsza studentka Uniwersytetu Krakowskiego, która na początku XV w. przyjechała do Krakowa z Wielkopolski, by w przebraniu chłopaka móc uczestniczyć w wykładach uniwersyteckich. Kobiety nie miały bowiem wówczas prawa do studiowania. Dziewczyna została zdemaskowana przed samymi egzaminami bakalarskimi. Postawiona przed sądem wyznała, że użyła takiego podstępu „z miłości do nauki”. Później trafiła do klasztoru, a po jakimś czasie została w nim mistrzynią ("magistra") i przełożoną.
Wikipedia
wieś w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim
SJP.pl
Nawojowa – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Nawojowa. Siedziba gminy Nawojowa na granicy Beskidu Sądeckiego i Beskidu Niskiego.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Nawojowa. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.
Wikipedia
mieszkaniec Nawojowej
SJP.pl
mieszkanka Nawojowej
SJP.pl
przymiotnik od: Nawojowa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nawoi (miastem w Uzbekistanie)
Wiktionary
rzecz. Nawoi
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: nawa, np. korpus nawowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z nawą, dotyczący nawy
Wiktionary
(1.1) Wywiercą otwory w murach nawowych tuż pod witrażami.
Wiktionary
rzecz. nawa ż.
Wiktionary
użyźniać glebę nawozem
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. nawieźć)
(1.1) roln. wzbogacać glebę nawozem
(1.2) wożąc, zbierać co w jakimś miejscu
czasownik zwrotny dokonany nawozić się
(2.1) spędzić dużo czasu na wożeniu i zmęczyć się tym
Wiktionary
(1.1) Co to znaczy dobrze uprawiać ziemię? Dobrze orać. A po drugie? Orać. A po trzecie? Nawozić.
Wiktionary
rzecz. nawiezienie n., nawożenie n., nawóz mrz.
czas. nawieźć dk.
Wiktionary
(1.1) użyźniać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nawoływać.
Wiktionary
czas. nawoływać
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) wydając okrzyki, przywoływać kogoś lub coś
Wiktionary
rzecz. nawoływanie n.
czas. wołać
Wiktionary
wulgaryzm o wielu znaczeniach, m.in.:
1. nawrzucać;
2. nawpierdalać się - zjeść, spożyć dużą ilość (czegoś)
SJP.pl
wpuścić wiele osób lub wiele czegoś
SJP.pl
1. wepchnąć po kolei, wiele razy; powpychać;
2. nawpychać się -
a) potocznie: najeść się;
b) o wielu: wejść dokądś siłą; powpychać się
SJP.pl
związany z nawracaniem na jakąś wiarę; nawróceniowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nawracać.
(1.2) zob. pronacja.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. nawrócenie n., nawrót m., nawrócony mos., nawracacz mrz.
czas. nawracać dk., nawrócić dk.
przym. nawrócony
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. nawrócić)
(1.1) kierować do poprzedniej drogi, w uprzednie miejsce
(1.2) rel. pobudzać wiarę przez przyjęcie nowej religii lub poprzez powrót do życia zgodnego z zasadami swojej wiary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. nawrócić)
(2.1) zmieniać kierunek na poprzedni
czasownik zwrotny niedokonany nawracać się (dk. nawrócić się)
(3.1) rel. pobudzać własną wiarę przez przyjęcie nowej religii lub poprzez powrót do życia zgodnego z zasadami swojej wiary; stawać się religijnym
Wiktionary
rzecz. nawracanie n., nawrócenie n., nawrót mrz., nawrócony mos.
przym. nawracający, nawrotowy, nawrócony
czas. nawrócić, wracać
Wiktionary
(1.1) cofać, zawracać
(2.1) cofać się, wracać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Nawrocko (niem. Liebenfelde) – wieś w Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie myśliborskim, w gminie Myślibórz.
W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Nawrocko, po jej zniesieniu w gromadzie Myślibórz. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
Wikipedia
roślina lecznicza z rodziny szorstkolistnych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: zmiana kierunku jazdy na przeciwny
SJP.pl
potocznie: zmiana kierunku jazdy na przeciwny
SJP.pl
1. roślina z rodziny różowatych;
2. dawniej: naganiacz zwierzyny w kierunku myśliwego
SJP.pl
Nawrotnik (ang. "reverser") – przełącznik przeznaczony do zmiany kierunku wirowania silnika w ruchu.
Wikipedia
dawniej:
1. taki, który nasiąknął czymś;
2. taki, który się czymś przejął;
3. taki, który przywyknął do czegoś
SJP.pl
wątlak nawrzosak - gatunek motyla z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) skierowanie na poprzednie miejsce; ponowne pojawienie się
(1.2) nawiązanie do czegoś, co się poprzednio mówiło, myślało
(1.3) rel. powrót do wiary lub zmiana wyznania
(1.4) zmiana wyznawanych poglądów;
Wiktionary
Nawrócenie (od gr. "ἐπιστρέφω", "epistrefo" „zawracać”) – przemiana duchowa, przyjęcie jakiegoś systemu wartości, poglądów i zasad.
Wikipedia
(1.3) W autobiograficznym wierszu „Bibrowski” Gałczyński próbował podsumować swój skręt na prawo czy wręcz nawrócenie.
Wiktionary
rzecz. nawracanie n., nawrót m., nawrócony mos.
czas. nawracać dk., nawrócić dk.
przym. nawrócony
Wiktionary
(1.4) metanoja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. ktoś, kto zmienił wyznanie
Wiktionary
związany z nawracaniem na jakąś wiarę; nawracalny
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. nawracać)
(1.1) skierować na poprzednią drogę, w uprzednie miejsce
(1.2) rel. pobudzić wiarę przez przyjęcie nowej religii lub poprzez powrót do życia zgodnego z zasadami swojej wiary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. nawracać)
(2.1) zmienić kierunek na poprzedni
czasownik zwrotny dokonany nawrócić się (ndk. nawracać się)
(3.1) rel. pobudzić własną wiarę przez przyjęcie nowej religii lub poprzez powrót do życia zgodnego z zasadami swojej wiary; stać się religijnym
Wiktionary
rzecz. nawracanie n., nawrócenie n., nawrót mrz., nawrócony mos.
czas. nawracać ndk.
przym. nawracający, nawrotowy, nawrócony
Wiktionary
taki, który się nawrócił
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od czasownika: nawrócić
przymiotnik
(2.1) wyznający nową wiarę
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(3.1) mężczyzna wyznający nową wiarę lub ponownie wierzący
Wiktionary
Nawrócony – nowela Bolesława Prusa po raz pierwszy publikowana na łamach "Kalendarza humorystycznego „Muchy” dla porządnych ludzi na rok 1881". Pierwsze wydanie książkowe ukazało się w 1946 roku. Tłumaczony: m.in. na j. niemiecki i rosyjski
Wikipedia
rzecz. nawracanie n., nawrócenie n.
czas. nawracać ndk., nawrócić dk.
Wiktionary
1. powrócenie do poprzedniego stanu, powtórne wykonanie czegoś, powtórzenie się, np. nawrót choroby;
2. zawrócenie, powrót do poprzedniego kierunku; zwrot;
3. miejsce, w którym się zawróciło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. ponowne wystąpienie czegoś, powtórzenie się
(1.2) sport. zwrot do tyłu
(1.3) techn. przywrócenie poprzedniego kierunku ruchu maszyny
(1.4) rzad. miejsce zawrócenia
(1.5) daw. zwrócenie czegoś, zadośćuczynienie czemuś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po tygodniu nastąpił nagły nawrót choroby.
(1.1) Tak, to nawrót twojej miłości w Wenecji stał się przyczyną mej rozpaczy i mojej zbrodni.
Wiktionary
czas. nawracać ndk., nawrócić dk.
przym. nawrotny, nawrotowy
rzecz. nawracanie n., nawrócenie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gwara. teren wsi nienależący do nikogo (np. droga między zabudowaniami, pastwisko)
(1.2) gwara. łąka przy drodze
(1.3) gwara. pusta przestrzeń wsi służąca najczęściej za pastwisko
Wiktionary
Zobacz też: Nawsie w innych znaczeniach tego słowa.
Nawsie – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie ropczycko-sędziszowskim, w gminie Wielopole Skrzyńskie. Wieś ma status sołectwa. Leży nad rzeką Wielopolką dopływem Wisłoki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.
Wikipedia
1. wstrząsnąć wiele razy;
2. nawstrząsać się - zmęczyć się wstrząsaniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Zaolzie. odwiedziny, goście
Wiktionary
czas. nawszczywić dk.
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. odwiedzić
Wiktionary
rzecz. nawszczywa nmos.
Wiktionary
nawtrajać się - pospolicie: zjeść dużo czegoś; nawtranżalać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. najedzenie się do syta
Wiktionary
rzecz. wtranżolenie n., wtranżalanie n.
czas. wtranżolić dk., wtranżalać ndk., nawtranżalać się dk.
Wiktionary
nawtranżalać się - pospolicie: zjeść dużo czegoś; nawtrajać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nawtykać.
Wiktionary
IPA: ˌnaftɨˈkãɲɛ, AS: naftykãńe
Wiktionary
czas. nawtykać dk., wtykać ndk.
rzecz. wetknięcie n., wtykanie n.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) pot. powkładać dużo jakichś elementów
(1.2) pot. posp. powiedzieć komuś wiele przykrych rzeczy
czasownik zwrotny dokonany nawtykać się
(2.1) pot. posp. najeść się
(2.2) pot. spędzić dużo czasu, zmęczyć się wtykaniem czegoś
Wiktionary
(2.1) Nawtykałem się plindzami.
Wiktionary
IPA: naˈftɨkat͡ɕ, AS: naftykać
Wiktionary
rzecz. nawtykanie n., wetknięcie n., wtykanie n.
Wiktionary
(1.2) zwymyślać
(2.1) nawtranżalać się
Wiktionary
wyciąć wiele czegoś
SJP.pl
potocznie: nawyk, zwykle szkodliwy
SJP.pl
przyzwyczajenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) psych. nabyta skłonność do mechanicznego wykonywania jakiejś czynności, wynikająca z częstego jej wykonywania, także: sama ta czynność;
Wiktionary
Na
Wikipedia
(1.1) Złym nawykiem jest odkładanie nauki na potem. Zawsze się to kończy źle.
(1.1) Alkoholizm to uzależnienie od alkoholu, silna potrzeba picia i utrata kontroli nad nawykami związanymi z piciem.
Wiktionary
IPA: ˈnavɨk, AS: navyk
Wiktionary
rzecz. nawyczka ż.
czas. nawykać ndk., nawyknąć dk.
przym. nawykły, nawykowy
przysł. nawykowo
Wiktionary
(1.1) przyzwyczajenie, zwyczaj, obyczaj, nałóg, nawyczka, maniera
Wiktionary
przyzwyczajać się
SJP.pl
nabrać jakiegoś nawyku, przyzwyczajenia
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób nawykowy
Wiktionary
rzecz. nawyk m., nawykowość ż.
przym. nawykowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nawykowe
Wiktionary
przym. nawykowy
przysł. nawykowo
Wiktionary
zwykle w terminologii medycznej: wielokrotnie powtarzany lub powtarzajacy się, będący wynikiem nawyku, np. kaszel nawykowy
SJP.pl
dawniej: nawyk, przyzwyczajenie
SJP.pl
taki, który nawykł; przyzwyczajony
SJP.pl
nawylegiwać się - spędzić dużo czasu na wylegiwaniu się
SJP.pl
nawymądrzać się - spędzić dłuższy czas na wymądrzaniu się
SJP.pl
wypisać wiele czegoś
SJP.pl
zrobić wiele czegoś złego lub niemądrego
SJP.pl
1. wyrzekać wiele razy, przez dłuższy czas;
2. nawyrzekać się:
a) spędzić odpowiednią ilość czasu na narzekaniu lub wyrzekaniu;
b) poświęcić się wiele razy; powyrzekać się
SJP.pl
nawysłuchiwać się - wysłuchać wiele czegoś
SJP.pl
wytłuc w większej liczbie
SJP.pl
wiele czegoś wywieźć lub wywieźć wiele razy
SJP.pl
1. obopólnie, dwustronnie; wzajemnie;
2. odwzajemniając się za coś;
3. tak samo, także;
4. dawniej: na odwrót
SJP.pl
przysłówek
(1.1) o wykonywaniu czynności przez podmiot zbiorowy każdy tak samo dla innego
(1.2) przy podziękowaniu za życzenia używany do życzenia tego samego życzącemu
Wiktionary
(1.1) Witający się podawali sobie nawzajem dłonie.
(1.2) – Smacznego! / – Dziękuję, nawzajem!
Wiktionary
IPA: naˈvzajɛ̃m, AS: navzai ̯ẽm
Wiktionary
rzecz. wzajemność ż.
przym. wzajemny
przysł. wzajemnie, wzajem
Wiktionary
(1) = wzajemnie
(1.2) również, także
Wiktionary
nawzdychać się - wzdychając długo i wiele razy, dać wyraz silnym emocjom; wywzdychać się
SJP.pl
1. w warsztatach tkackich jeden z dwóch wałów: nawój nadawczy, na który nawija się osnowę i nawój odbiorczy, na który nawija się gotową tkaninę
2. przędza nawinięta do tkania
SJP.pl
zbiór niezbędnych dla roślin składników, podawany najczęściej do gleby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ogrod. roln. środek pochodzenia organicznego służący do polepszania jakości gleby;
(1.2) ogrod. roln. środek pochodzenia nieorganicznego służący do polepszania jakości gleby
Wiktionary
IPA: ˈnavus, AS: navus
Wiktionary
rzecz. nawożenie n.
czas. nawozić ndk., nawieźć dk., przenawozić dk.
przym. nawozowy
Wiktionary
(1.1) nawóz naturalny
(1.2) nawóz sztuczny
Wiktionary
ryba denna z rodziny żabnicowatych; żabnica
SJP.pl
nawędrować się - nasycić się, zmęczyć się wędrowaniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nawęglać.
Wiktionary
Na
Wikipedia
czas. nawęglać
Wiktionary
amulet słowiański chroniący przed magią i zapewniający szczęście jego posiadaczowi
SJP.pl
Nawęza – amulet słowiański.
Nawęzy należały do elementów magii biernej, a ich zadaniem była ochrona przed urokiem, czarami i zapewnienie posiadaczowi szczęścia. Mogły to być kły dzikich zwierząt, płaskie kamyki z naturalnymi otworami, muszle (zwłaszcza kauri, "Cypraea moneta"), kości, a także skamieniałe belemnity, które uważano za strzałki piorunowe. Za nawęzy uważano też niektóre rośliny, szczególnie te, którym przypisywano ponadnaturalne oddziaływanie (lubczyk, alrauna itp).
Wikipedia
1. w łowiectwie: gruby sznur do nawlekania i ściągania sieci rybackich lub łowieckich;
2. gwarowo: rodzaj sznurka do przywiązywania kierpców
SJP.pl
Nawłoka ( Навалака; Наволока) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie miorskim, w sielsowiecie Nowy Pohost.
Wikipedia
ozdobna bylina o żółtych kwiatach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. wieloletnia roślina rosnąca na polanach, w zaroślach i widnych lasach;
Wiktionary
Na
Wikipedia
(1.1) Kąpiel z dodatkiem nawłoci działa korzystnie na zwiotczałą skórę i mięśnie.
Wiktionary
dawniej: grubsza igła do nawlekania
SJP.pl
[czytaj: nejpjido] stolica Mjanmy
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Mjanmy;
Wiktionary
Naypyidaw (– ; birm. "królewska stolica", "siedziba królów", zapisywane czasem również jako Nay Pyi Taw) – stolica Mjanmy od listopada 2005. Oficjalną nazwę nowej stolicy ogłoszono 27 marca 2006 roku, w święto wojska birmańskiego. Pod względem liczby ludności Naypyidaw jest trzecim, po Rangunie i Mandalaju, miastem w Mjanmie.
Wikipedia
skrót od: nazwisko, nazwa
SJP.pl
1. gwarowo: z powrotem, do tyłu;
2. okrzyk kierujący konia do tyłu
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) komenda używana do konia w zaprzęgu, nakazująca jazdę do tyłu
przysłówek sposobu
(2.1) wstecz, za siebie, w tył
(2.2) z powrotem
Wiktionary
IPA: ˈnazat, AS: nazat
Wiktionary
następnego dnia; jutro
SJP.pl
przysłówek
(1.1) książk. na drugi dzień, kolejnego dnia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nazajutrz o świcie karawana gotowa była do pochodu.
Wiktionary
IPA: naˈzajuṭʃ, AS: nazai ̯uṭš
Wiktionary
czas. jutrać
rzecz. jutro n.
przysł. jutro
Wiktionary
(1.1) następnego dnia
Wiktionary
artykulacja dodatkowa głoski z udziałem jamy nosowej; przejęcie nosowości
SJP.pl
Na
Wikipedia
w językoznawstwie: nadawać głosce rezonans głosowy
SJP.pl
nazaplatać się - potocznie: zmęczyć się zaplataniem czegoś
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ezot. szklany amulet mający chronić przed złym okiem;
Wiktionary
Nazar, zwany też okiem Fatimy lub okiem proroka – amulet
mający chronić przed „złym okiem”. Nazwa nazar jest pochodzenia arabskiego i znaczy tyle co spojrzenie.
Amulety nazar wykonuje się najczęściej ze szkła. Mają one formę błękitnej kropli lub tarczy z namalowanymi koncentrycznie okręgami na przemian białymi jasnoniebieskimi i ciemnoniebieskimi. Z tego względu bywają czasem nazywane „błękitnym okiem”.
Wikipedia
(1.1) Korzenie nazaru sięgają starożytności.
Wiktionary
(1.1) oko Fatimy, oko proroka
Wiktionary
uzyskać wystarczającą ilość pieniędzy
SJP.pl
1. nazwa nadana chrześcijanom przez dawnych Żydów, Greków i Rzymian; nazaretańczyk;
2. członek sekty chrześcijańskiej istniejącej do IV wieku, która zachowała prawo mojżeszowe i niektóre żydowskie tradycje obrzędowe, np. obrzezanie
SJP.pl
Ni
Wikipedia
1. nazwa nadana chrześcijanom przez dawnych Żydów, Greków i Rzymian; nazaretańczyk;
2. członek sekty chrześcijańskiej istniejącej do IV wieku, która zachowała prawo mojżeszowe i niektóre żydowskie tradycje obrzędowe, np. obrzezanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kult. daw. Jezus Chrystus
(1.2) kult. daw. określenie chrześcijanina stosowane przez żydów
(1.3) rel. członek sekty judeochrześcijańskiej;
(1.4) rel. członek metodystycznego Kościoła Nazarejczyka
(1.5) rel. wtajemniczony kapłan w mandaizmie
Wiktionary
(1.1) Tak miało się spełnić słowo Proroków: Nazwany będzie Nazarejczykiem.
(1.2) Stwierdziliśmy, że człowiek ten jest przywódcą sekty nazarejczyków, szerzy zarazę i wzbudza niepokoje wśród wszystkich Żydów na świecie.
(1.3) Opis nazarejczyków z IV wieku podaje Epifaniusz z Salaminy.
Wiktionary
rzecz. Nazaret m., nazaretańczyk m., nazaretanka ż.
:: fż. nazarejka ż.
przym. nazaretański, nazarejski
Wiktionary
(1.1) Galilejczyk
(1.2) goj
(1.3) judeochrześcijanin
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu; nazaretanka
SJP.pl
→ Nazaret
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przest. nazaretański
Wiktionary
(1.1) Jezusie Nazarejski, co jest nie tak z tymi ludźmi?
Wiktionary
rzecz. Nazaret m., nazarejczyk m., nazaretańczyk m.
przym. nazareński, nazaretański
Wiktionary
(1.1) nazareński, nazaretański
Wiktionary
kierunek w malarstwie pierwszej połowy XIX wieku, nawiązujący do klasycznej i idyllicznej stylistyki, eksponujący motywy religijne i patriotyczne
SJP.pl
miasto w Izraelu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północnym Izraelu;
Wiktionary
Nazaret ( נצרת, "Nacerat"; الناصرة, "An-Nasira") – największe miasto Dystryktu Północnego w Izraelu.
Jest to największe arabskie miasto w kraju i dlatego często jest nazywane „arabską stolicą Izraela”. Stanowi gospodarczą, polityczną, kulturalną i medialną stolicę izraelskich Arabów. Nastroje panujące w mieście są ważnym wskaźnikiem nastrojów panujących w arabskiej społeczności Izraela.
Wikipedia
(1.1) Karol przez jakiś czas mieszkał u klarysek w Nazarecie.
Wiktionary
IPA: naˈzarɛt, AS: nazaret
Wiktionary
rzecz. nazaretańczyk mos., nazaretanka ż., nazarejczyk mos.
przym. nazaretański, nazarejski, nazareński
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu; nazarejka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nazaretu
(1.2) rel. zakonnica z katolickiego Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu
Wiktionary
(1.2) W izbie pamięci w klasztorze nazaretanek można obejrzeć liczne pamiątki po Prymasie Tysiąclecia.
Wiktionary
rzecz. Nazaret mrz.
:: fm. nazaretańczyk mos., nazarejczyk mos.
przym. nazaretański
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu; nazarejka
SJP.pl
nazwa nadana chrześcijanom przez dawnych Żydów, Greków i Rzymian; nazarejczyk
SJP.pl
nazwa nadana chrześcijanom przez dawnych Żydów, Greków i Rzymian; nazarejczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nazaretu
Wiktionary
(1.1) Dowódca wypłacił nazaretańczykom należny żołd.
Wiktionary
rzecz. Nazaret m.
:: fż. nazaretanka ż.
przym. nazaretański, nazarejski
Wiktionary
(1.1) nazarejczyk
Wiktionary
→ Nazaret; nazareński
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Nazaretu, związany z Nazaretem
(1.2) rel. odnoszący się do nazaretanek, związany z nazaretankami
Wiktionary
(1.1) Przez dłuższy czas Domek Nazaretański, zwany obecnie Loretańskim, stał na wolnym powietrzu.
Wiktionary
rzecz. Nazaret mrz., nazaretańczyk mos., nazarejczyk mos., nazaretanka ż.
przym. nazarejski, nazareński
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
grupa niemieckich i austriackich artystów, działających w Rzymie w pierwszej połowie XIX wieku
SJP.pl
Nazareńczycy (niem. "Nazarener") – stowarzyszenie malarzy, głównie niemieckich i austriackich, działających w Rzymie, a następnie w innych częściach Europy, od 1818 roku do lat 40. XIX wieku.
Wikipedia
członek grupy niemieckich i austriackich artystów, działających w Rzymie w pierwszej połowie XIX wieku
SJP.pl
→ Nazaret; nazaretański
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. nazaretański
Wiktionary
(1.1) I rzekł do mnie: Jam jest Jezus Nazareński, którego ty prześladujesz.
Wiktionary
rzecz. Nazaret m.
przym. nazarejski, nazaretański
Wiktionary
(1.1) nazarejski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Nazariasz, Nazary – imię pochodzenia greckiego, oznaczające „oddany Bogu”. Wśród patronów tego imienia – męczennik Nazary (I wiek).
Nazariasz i Nazary imieniny obchodzą 16 października.
Wikipedia
rzecz. Nazaria ż.
Wiktionary
(1.1) Nazariasz
Wiktionary
załatwić wiele czegoś
SJP.pl
1. zebrać czegoś wiele lub dostateczną ilość;
2. nazbierać się: zebrać się, zgromadzić się w dużej ilości, liczbie
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) zebrać wiele, dostateczną ilość lub liczbę czego
czasownik zwrotny dokonany nazbierać się
(2.1) zebrać się w dużej ilości lub liczbie
(2.2) zostać zebranym w dużej ilości lub liczbie
Wiktionary
(1.1) uzbierać, zgromadzić
Wiktionary
za bardzo, przesadnie, w dużym stopniu
SJP.pl
przysłówek
(1.1) zbyt, nadmiernie
Wiktionary
(1.1) Colon miał przyklejone na twarzy kilka kawałków bibułki w miejscach, gdzie golenie przebiegało nazbyt entuzjastycznie, ale poza tym wyglądał o wiele lepiej.
Wiktionary
płaskowyż w Peru
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwy miejscowe i osobowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. ogół nazw własnych, tj. osobowych i miejscowych oraz dział językoznawstwa zajmujący się nimi
(1.2) nauk. ogół nazw w danej dziedzinie
Wiktionary
Nazewnictwo (inaczej "nomenklatura") – zbiór zasad określający reguły nadawania charakterystycznych nazw dla danej dziedziny. Umożliwia standaryzację nazw, pozwalając tym samym na łatwe dodawanie nowych elementów do słownika.
Systematyczne nazewnictwo jest bardzo ważne w chemii (szczególnie w chemii organicznej) oraz biologii (szczególnie w systematyce organizmów żywych).
Wikipedia
(1.2) Istotne novum w stosunku do poprzedniej struktury, niezależnie od zastosowanego nazewnictwa, polegało na utworzeniu osobnego Departamentu Konsularnego.
Wiktionary
przym. nazewniczy
rzecz. nazywanie n., nazwisko n., nazwa ż.
czas. nazywać
Wiktionary
(1.1) onomastyka
(1.2) mianownictwo, nomenklatura, terminologia
Wiktionary
dotyczący nazewnictwa
SJP.pl
potocznie: zgromadzić wielu ludzi lub wiele zwierząt w jednym miejscu; naspędzać
SJP.pl
1. zgarnąć dużo jakiegoś materiału;
2. potocznie: zdobyć dużo czegoś wartościowego
SJP.pl
[czytaj: nac-i lub naz-i] członek Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników (NSDAP); nazista, faszysta, hitlerowiec
SJP.pl
pyrgun nazielny - gatunek pająka z rodziny skakunów
SJP.pl
rodzaj grzybów z rodziny naziemkowatych
SJP.pl
o cechach naziemkowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
Naziemkowate ("Albatrellaceae" Nuss) – rodzina grzybów znajdująca się w rzędzie gołąbkowców ("Russulales").
Wikipedia
o cechach naziemkowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
światłówka naziemnica - gatunek motyla z rodziny sówkowatych
SJP.pl
krzeczek naziemnik - gatunek pająka z rodziny pogońcowatych
SJP.pl
o cechach naziemnopączkowych (grupa roślin)
SJP.pl
o cechach naziemnopączkowych (grupa roślin)
SJP.pl
1. znajdujący się, odbywający się lub wykonywany na powierzchni ziemi;
2. mający pędy lub korzenie wyrastające nad powierzchnię ziemi;
3. o niektórych gatunkach zwierząt: żyjący na ziemi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o umiejscowieniu na powierzchni ziemi
(1.2) bot. rosnący nad powierzchnią ziemi
(1.3) zool. prowadzący tryb życia na powierzchni ziemi, a nie na drzewach czy innych poziomach
Wiktionary
(1.1) Siły naziemne i oddziały śmigaczy śnieżnych zostają na powierzchni, by kupić im nieco czasu.
Wiktionary
rzecz. ziemia ż.
przym. ziemny
Wiktionary
(1.1) nadziemny
Wiktionary
1. w gwarze myśliwskiej: młody zając urodzony w jesieni
2. zwierzę domowe nie mające jeszcze roku, zostawione na zimę do hodowania
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie, pogardliwie: nazista lub neonazista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. neol. nazista, nacjonalista
Wiktionary
(1.1) Bo wszystko się może zdarzyć, jeżeli tolerowani na co dzień naziole potraktują przemarsz Rosjan, jak mają w zwyczaju traktować Paradę Równości.
Wiktionary
rzecz. naziolstwo n., nazizm m., nazista m., nazistka n.
:: fż. naziolka ż.
przym. naziolski, nazistowski
Wiktionary
potocznie:
1. bycie nazistą;
2. ogół nazistów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ogół nazioli
Wiktionary
1. ukształtowanie pionowe lub poziome powierzchni ziemi
2. grunt przylegający do bocznych ścian fundamentu
3. grunt pokrywający strop budowli podziemnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pogard. lekcew. nacjonalista
Wiktionary
rzecz. naziol m., nazizm mrz.
Wiktionary
(1.1) naziol
Wiktionary
w literaturze Bliskiego i Środkowego Wschodu: utwór poetycki nawiązujący do fabuł i wątków tematycznych podejmowanych w poemacie innego, najczęściej wybitnego, autora
SJP.pl
czasowy lub dożywotni ślub poświęcenia się Bogu
SJP.pl
Nie mylić z: Nazarejczycy.
Nazireat (od נזיר, "nazir" – "poświęcenie") – opisany w Biblii i oparty na prawie Mojżesza, czasowy lub wieczysty ślub pełnego poświęcenia się Bogu. Osoba składająca śluby, czyli nazirejczyk (nazyrejczyk), zobowiązywała się – na czas trwania ślubów – do:
Wikipedia
osoba, która złożyła religijny ślub szczególnego poświęcenia się Bogu
SJP.pl
rzadko: skin będący jednocześnie nazistą
SJP.pl
członek Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników (NSDAP); nazi, faszysta, hitlerowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. polit. zwolennik nazizmu
Wiktionary
(1.1) Do znudzenia już niejednokrotnie była mowa o tym, że magicznych nazistów wymyślono, genialnie zresztą, za czasów kanclerza Adenauera, by odium winy za zbrodnie zdjąć z niemieckiego narodu. […] Nie ma zbrodni niemieckich, są nazistowskie. […] Kim byli naziści? Tego bliżej nie wiadomo.
Wiktionary
IPA: naˈʑista, AS: naźista
Wiktionary
rzecz. nazizm m., nacysta m., nazi m., naziol m.
:: fż. nazistka ż.
przym. nazistowski, nacystowski, denazyfikacyjny
czas. denazyfikować
Wiktionary
(1.1) nazi, nacysta, hitlerowiec; pot. naziol
Wiktionary
członkini niemieckiej partii narodowosocjalistycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: nazista
Wiktionary
(1.1) W młodości była nazistką, a po wojnie udawała filantropkę.
Wiktionary
IPA: naˈʑistka, AS: naźistka
Wiktionary
rzecz. nazizm m.
:: fm. nazista m.
przym. nazistowski
Wiktionary
→ nazizm, → nazista; nacystowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) polit. związany z nazizmem lub nazistami, dotyczący nazizmu lub nazistów
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla nazizmu lub nazistów
Wiktionary
(1.1) Antysemityzm objęty był programem partii hitlerowskiej i głoszony przez nazistowską naukę.
(1.1) Niemcy przegrały wojnę, przestały stanowić cesarstwo, poniosły straty terytorialne na zachodzie na rzecz Francji, na wschodzie – na rzecz odrodzonej Polski, ale zachowały tożsamość państwową i narodową. Niemieckie „my” pozostało to samo, a gorycz wielkiej przegranej przerodziła się w straszny nacjonalistyczny rewanżyzm – psychologiczne źródło nazistowskiego obłędu.
Wiktionary
rzecz. denazyfikacja ż., nazizm m., nazista m., nazistka ż., nazistowskość ż., naziol m., naziolka ż., naziolstwo n.
przym. naziolski, pronazistowski, denazyfikacyjny
czas. denazyfikować
Wiktionary
(1.1) narodowosocjalistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nazistowskie
Wiktionary
przym. nazistowski
rzecz. nazizm mrz.
Wiktionary
zbrodnicza doktryna i nacjonalistyczny ruch polityczny stworzone przez Adolfa Hitlera; narodowy socjalizm, hitleryzm, nacyzm (rzadko)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. polit. doktryna polityczna i ideologia państwowa III Rzeszy niemieckiej, charakteryzująca się m.in. nacjonalizmem, rasizmem, antykomunizmem, antyparlamentaryzmem, korporacjonizmem i kultem wodza;
Wiktionary
Nazizm ( Nazismus, skrót od "Nationalsozialismus"), również narodowy socjalizm, hitleryzm, nacyzm – ideologia Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników (niem. NSDAP) założonej po I wojnie światowej. Niemiecka skrajna odmiana faszyzmu, zaliczana do skrajnej prawicy.
Wikipedia
(1.1) Mimo że nazizm był skrajnie antykomunistyczny, Niemcy zawarły pakt o nieagresji ze Związkiem Radzieckim.
(1.1) W 1942 roku ekspatryda Tomasz Mann tłumaczył Amerykanom, że źródeł nazizmu należy szukać w oszalałej inflacji po I wojnie światowej.
Wiktionary
IPA: ˈnaʑism̥, AS: naźism̦
Wiktionary
rzecz. denazyfikacja ż., nazistowskość m., nazista m., nazistka ż., naziol m., naziołek m.
przym. nazistowski, denazyfikacyjny
przysł. nazistowsko
czas. denazyfikować
Wiktionary
(1.1) nacyzm, narodowy socjalizm, brunatny faszyzm, hitleryzm
Wiktionary
rzadko: ziębnąć przez dłuższy czas; zmarznąć, zziębnąć
SJP.pl
rzadko: ziębnąć przez dłuższy czas; zmarznąć, zziębnąć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. starożytne miasto w Kapadocji w Azji Mniejszej;
Wiktionary
Nazjanz (gr. Ναζιανζός, łac. Nazianzus) – starożytne miasto w zachodniej Kapadocji, w Azji Mniejszej.
Wikipedia
(1.1) W chwili narodzin Grzegorza biskupem Nazjanzu był jego własny ojciec.
Wiktionary
rzecz. nazjańczyk mos.
przym. nazjański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) staroż. mieszkaniec Nazjanzu
(1.2) staroż. osoba pochodząca z Nazjanzu, urodzona w Nazjanzie
Wiktionary
rzecz. Nazjanz mrz.
przym. nazjański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Nazjanzu, związany z Nazjanzem
Wiktionary
rzecz. nazjańczyk m., Nazjanz mrz.
Wiktionary
potocznie: powiedzieć wiele kłamliwych rzeczy; nakłamać, nałgać, nafantazjować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|naznaczać.
Wiktionary
czas. naznaczać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) pot. nosząc coś, zgromadzić czegoś dużo w jakimś miejscu
Wiktionary
(1.1) Tata naznosił do domu jakichś rupieci. Mówi, że będzie składał motolotnię.
Wiktionary
rzecz. naznoszenie n.
czas. przenosić
Wiktionary
przysłówek
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. nazad, z powrotem
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nazraniem, dotyczący Nazrania
Wiktionary
rzecz. Nazrań mrz.
przym. nazrański
Wiktionary
(1.1) nazrański
Wiktionary
stolica Inguszetii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, w Inguszetii;
Wiktionary
Nazrań (ros. Назра́нь, ing. Наьсара) – miasto w Rosji, na zachodzie Niziny Czeczeńskiej. Stolica Inguszetii do 2000 roku. Populacja: 122 261 (2020). W mieście rozwinął się przemysł spożywczy, elektrotechniczny oraz dziewiarski.
Wikipedia
(1.1) Gwałcone kobiety, zmasakrowane dzieci, to, że ciałami naszych poległych karmili świnie, że do Nazrania przyjeżdżały całe transporty zwłok, wypatroszonych, bez organów wewnętrznych – wspomina Marieta.
Wiktionary
przym. nazrański, nazranowski
Wiktionary
przymiotnik od: Nazrań (miasto w Rosji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nazraniem, dotyczący Nazrania
Wiktionary
rzecz. Nazrań mrz.
przym. nazranowski
Wiktionary
(1.1) nazranowski
Wiktionary
zrzucić wiele czegoś
SJP.pl
skrót od: nazwisko
SJP.pl
wyraz lub kilka wyrazów oznaczających kogoś lub coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wyraz lub termin określający coś
Wiktionary
Nazwa – obok zdania i funktora jedna z trzech głównych kategorii syntaktycznych, wyróżnionych w teorii kategorii syntaktycznych. Nazwa to każde wyrażenie złożone lub proste, które przy danym jego rozumieniu może pełnić funkcję podmiotu lub orzecznika w zdaniu podmiotowo-orzecznikowym. Niekiedy określa się nazwy jako wyrażenia mogące pełnić funkcję podmiotu, nie funkcję podmiotu i orzecznika.
Wikipedia
(1.1) Przedstawiony w niniejszej książce przegląd zagadnień mieszczących się pod zbiorczą nazwą "odory" na pewno nie usatysfakcjonuje przedstawicieli wszystkich dziedzin nauki (…)
Wiktionary
IPA: ˈnazva, AS: nazva
Wiktionary
rzecz. nazwisko n., nazewnictwo, nazwanie, nazywanie
czas. nazywać ndk., nazwać dk.
Wiktionary
(1.1) imię, tytuł, miano, określenie
Wiktionary
nadać komuś lub czemuś nazwę; nadać imię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nazwać.
Wiktionary
(1.1) Znany polityk musiał dwukrotnie przepraszać za nazwanie dziennikarza chłystkiem.
Wiktionary
IPA: naˈzvãɲɛ, AS: nazvãńe
Wiktionary
czas. nazwać dk., nazywać ndk.
rzecz. nazwa, nazwisko, nazywanie
Wiktionary
nadać komuś lub czemuś nazwę; nadać imię
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. nazywać)
(1.1) dokonany od|nazywać.
Wiktionary
(1.1) W kilku miejscowościach Sandomierszczyzny Ignacy Boerner z ramienia PPS usunął władze carskie i zaprowadził polski język urzędowania; nazwano ten epizod "republiką ostrowiecką".
Wiktionary
IPA: ˈnazvat͡ɕ, AS: nazvać
Wiktionary
rzecz. nazwanie n., nazywanie n., nazwa ż., przezwisko n., nazwisko n.
Wiktionary
nazwa rodowa, wspólne dla całej rodziny miano, które dzieci biorą zazwyczaj po ojcu, a żona po mężu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nazwa własna rodziny, do której dana osoba należy;
(1.2) daw. nazwa, określenie czegoś
Wiktionary
Nazwisko – nazwa rodziny, do której dana osoba należy. Wspólnie z imieniem (imionami) stanowi podstawę identyfikacji osoby w większości kultur i ludów.
Wikipedia
(1.1) Możesz przeliterować swoje nazwisko?
Wiktionary
IPA: naˈzvʲiskɔ, AS: nazvʹisko
Wiktionary
rzecz. nazwanie n., nazywanie n., nazwa ż., nazewnictwo n.
czas. nazywać ndk., nazwać dk.
Wiktionary
(1.1) godność, imionisko
Wiktionary
potocznie: zgromadzić dużo czegoś z wielu miejsc; naściągać
SJP.pl
wpływający na tworzenie nazw, tworzący nazwę
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. mający związek z powstawaniem nazw lub wpływający na ten proces
Wiktionary
rzecz. nazwotwórstwo n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nazyfikować.
Wiktionary
czas. nazyfikować ndk.
Wiktionary
w Izraelu: osoba umartwiająca się, poświęcająca się Bogu; nazira
SJP.pl
dający się nazwać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nazywać.
Wiktionary
IPA: ˌnazɨˈvãɲɛ, AS: nazyvãńe
Wiktionary
rzecz. nazwa ż., nazwisko n., nazwanie n., nazewnictwo n.
czas. nazywać ndk., nazwać dk.
przym. nazewniczy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. nazwać)
(1.1) określać nazwą, mianem
(1.2) nadawać nazwę lub imię
czasownik zwrotny niedokonany nazywać się (dk. nazwać się)
(2.1) nosić dane imię, nazwisko lub nazwę, być znanym pod tym imieniem
Wiktionary
(1.1) Wszyscy nazywali go szczęściarzem.
(1.1) Do połowy XVII wieku nazywano bratową jątrwią.
(2.1) — Jak się nazywa ta kobieta? — Ona się nazywa Angelika.
Wiktionary
IPA: naˈzɨvat͡ɕ, AS: nazyvać
Wiktionary
rzecz. przezwisko n., nazewnictwo, nazwa, nazwisko, pozew, wyzwisko, zew, nazwanie, nazywanie
czas. pozywać ndk., pozwać dk., wyzywać ndk., wyzwać dk.
Wiktionary
(1.1) zwać, określać
(2.1) zwać się, mieć na imię, nosić imię, być nazywanym
Wiktionary
1. znajdujący się na zębach;
2. kamień nazębny - złogi soli wapiennych wydzielających się na szyjkach zębów
SJP.pl
nazłazić się -
1. zleźć się w dużej liczbie;
2. zmęczyć się schodzeniem
SJP.pl
taki, który się nazłościł; napieniony
SJP.pl
książkowo: w owym czasie; wówczas, wtedy
SJP.pl
łodyżki roślin okopowych z listkami; natka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogrod. naziemna część roślin okopowych (łodyga i liście)
Wiktionary
(1.1) Nać pietruszki jest bardzo aromatyczna.
Wiktionary
IPA: nat͡ɕ, AS: nać
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. natka ż.
przym. naciowy
Wiktionary
gwarowo:
1. gęsto upakować, ponakładać;
2. naćkać się - przejeść się
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) posp. odurzony narkotykami
(1.2) posp. najedzony lub przejedzony
Wiktionary
rzecz. ćpun mos., ćpunka ż., ćpacz mos., ćpanie n., naćpanie n., oćpanie n., zaćpanie n.
czas. ćpać ndk., naćpać się dk., oćpać dk., zaćpać dk.
przym. ćpuński
Wiktionary
(1.1) slang. spizgany
Wiktionary
naćpać się -
1. najeść się do przesytu;
2. potocznie: odurzyć się narkotykami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|naładować.
Wiktionary
IPA: ˌnawadɔˈvãɲɛ, AS: nau̯adovãńe
Wiktionary
czas. naładować dk., ładować dk.
rzecz. ładowarka, ładowanie, ładunek
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. naładowywać)
(1.1) dokonany od|naładowywać.
Wiktionary
(1.1) Miernikiem intensywności promieniowania, na które jest narażony noszący dozymetr, jest szybkość rozładowywania się naładowanego uprzednio elektroskopu.
Wiktionary
IPA: ˌnawaˈdɔvat͡ɕ, AS: nau̯adovać
Wiktionary
rzecz. ładowarka ż., naładowanie n., ładowanie n.
czas. ładować
Wiktionary
przestarzale:
1. zwymyślać, zganić ostro;
2. nałajać się:
a) zwymyślać, zganić długo, do woli;
b) zganić się wzajemnie
SJP.pl
połamać wiele czegoś
SJP.pl
rzadko: łamać wiele czegoś
SJP.pl
nałanek kłosiec - gatunek chrząszcza z rodziny poświętnikowatych
SJP.pl
potocznie:
1. naprzykrzać się komuś, nachodzić kogoś;
2. nasuwać się na coś
SJP.pl
potocznie: powiedzieć wiele kłamliwych rzeczy; nakłamać, nazmyślać, nafantazjować
SJP.pl
nałkać się - zmęczyć się płakaniem; napłakać się, naryczeć się
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
osoba ulegająca jakiemuś nałogowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek mający nałóg
Wiktionary
rzecz. nałóg m.
przym. nałogowy
przysł. nałogowo
Wiktionary
(1.1) uzależniony
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nałogowy
Wiktionary
rzecz. nałóg m., nałogowiec m., nałogowość ż.
przym. nałogowy
Wiktionary
rzadko:
1. cecha osoby, która ma nałóg - szkodliwy dla zdrowia nawyk, np. nałogowość palacza;
2. cecha osoby, która ma nałóg - zakorzenione przyzwyczajenie, np. nałogowość karciarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nałogowe; cecha tych, którzy są nałogowi
Wiktionary
przym. nałogowy
przysł. nałogowo
Wiktionary
1. taki, który ma nałóg - szkodliwy dla zdrowia nawyk, np. nałogowy palacz;
2. taki, który ma nałóg - zakorzenione przyzwyczajenie, np. nałogowy karciarz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący nałogu, z nałogiem
(1.2) powodujący nałóg
Wiktionary
(1.1) Moja babcia jest nałogową palaczką, potrafi wypalić nawet dwie paczki dziennie.
Wiktionary
rzecz. nałóg m., nałogowiec m., nałogowość ż.
przysł. nałogowo
Wiktionary
ochraniacz nakładany na staw łokciowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ochraniacz nakładany na łokieć
Wiktionary
Nałokietnik (ang. "elbow pad") – rodzaj ochraniacza nakładanego na łokieć, używanego podczas uprawiania niektórych sportów lub przy wykonywaniu niektórych prac. Stosuje się go przede wszystkim tam, gdzie istnieje bezpośrednie lub pośrednie niebezpieczeństwo uszkodzenia bądź kontuzji łokci.
Wikipedia
IPA: ˌnawɔˈcɛtʲɲik, AS: nau̯oḱetʹńik
Wiktionary
zob. łokieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nałożyć.
Wiktionary
IPA: ˌnawɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: nau̯ožẽńe
Wiktionary
czas. rozkładać, nałożyć dk.
Wiktionary
przestarzałe: kobieta żyjąca z mężczyzną w nieślubnym związku; konkubina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. kobieta żyjąca bez ślubu z mężczyzną, który stoi wyżej w hierarchii społecznej
Wiktionary
(1.1) A te nałożnice nie były przypadkiem twoimi żonami? Znowu coś mi się nie zgadzało w stosunku do dawnych kronik. – Były… Jednak wielożeństwo nie było w Europie modne.
(1.1) Mężczyzni mogli prawnie mieć trzy żony, ale niekażdy ich tyle mógł utrzymać razem, możni tylko oprócz prawej małżonki, utrzymywali nałożnice (…).
Wiktionary
rzecz. łoże n., łóżko n.
Wiktionary
(1.1) konkubina
Wiktionary
mężczyzna utrzymujący stosunki seksualne z kobietą bez zawarcia związku małżeńskiego; kochanek, utrzymanek, amant
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. nakładać)
(1.1) dokonany od|nakładać.
czasownik zwrotny dokonany nałożyć się (ndk. nakładać się)
(2.1) dokonany od|nakładać się.
Wiktionary
(1.1) Nałożyła mu na talerz uczciwy kawał mięsa.
Wiktionary
IPA: naˈwɔʒɨt͡ɕ, AS: nau̯ožyć
Wiktionary
rzecz. nakładanie n., nałożenie n., łoże n.
czas. nakładać, rozkładać, odłożyć
Wiktionary
rodzaj roślin z rodziny winoroślowatych, obejmujący 34 gatunki
SJP.pl
Nałużyn ("Leea") – rodzaj roślin z rodziny winoroślowatych ("Vitaceae"), czasem wyodrębniany w monotypową rodzinę nałużynowate "Leeaceae". Obejmuje 45 gatunków. Rośliny te występują głównie w południowo-wschodniej Azji, ale zasięg rodzaju obejmuje też północną Australię, dwa gatunki rosną w tropikalnej Afryce i na Madagaskarze.
Wikipedia
o cechach nałużynowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
o cechach nałużynowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
w gwarze uczniowskiej: pijany
SJP.pl
nałykać się -
1. połknąć dużą ilość czegoś;
2. spędzić dłuższy czas na wdychaniu czegoś; nawdychać się;
3. doznać silnego przykrego uczucia; najeść się;
4. przyswoić szybko wiele treści;
5. odczuć zadowolenie lub skutki wywołane intensywnymi emocjami
SJP.pl
1. coś często powtarzanego, szkodliwego dla zdrowia
2. potocznie: przyzwyczajenie, nawyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. chroniczna potrzeba dostarczania szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem;
(1.2) zakorzeniony nawyk lub upodobanie zazwyczaj oceniane negatywnie
Wiktionary
(1.1) Palenie, alkohol, hazard i inne nałogi zmieniły go we wrak człowieka.
Wiktionary
IPA: ˈnawuk, AS: nau̯uk
Wiktionary
rzecz. nałogowiec m.
przym. nałogowy
przysł. nałogowo
Wiktionary
(1.1) uzależnienie, nawyk
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. biała chustka, narzucana zgodnie ze średniowiecznym zwyczajem rycerzowi przez dziewczynę, w celu uratowania go przed katowskim toporem, co zobowiązywało jednocześnie rycerza do poślubienia wybawicielki; nałęczka;
2. rodzaj ręcznika, wstęgi, podpaski;
3. element dekoracyjny w kształcie łuku, umieszczony nad drzwiami lub oknami, stanowiący część składową arkady; archiwolta
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
biała chustka, narzucana zgodnie ze średniowiecznym zwyczajem rycerzowi przez dziewczynę, w celu uratowania go przed katowskim toporem, co zobowiązywało jednocześnie rycerza do poślubienia wybawicielki; nałęcz
SJP.pl
Nałęczka – staropolska nazwa chusty służącej jako kobiecy zawój na głowę lub ręcznik.
W architekturze nałęczka oznacza obłe obrzeżenie na czole sklepienia albo wokół sklepionego łuku.
Wikipedia
mieszkaniec Nałęczowa
SJP.pl
1. mieszkanka Nałęczowa;
2. marka wody mineralnej
SJP.pl
Nałęczowianka – akratopega wydobywana z ujęcia położonego w warstwie wodonośnej poziomu paleoceńsko – górnokredowego.
Nałęczowianka jest wodą niskosodową, średniozmineralizowaną, z przewagą wodorowęglanów wapnia i magnezu. Charakteryzuje się prawie zerową zawartością azotanów i azotynów, co świadczy o jej czystości chemicznej.
Wikipedia
przymiotnik od: Nałęczów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Nałęczowa, związany z Nałęczowem
Wiktionary
rzecz. Nałęczów m., nałęczowianin m., nałęczowianka ż.
Wiktionary
1. biała chustka, narzucana zgodnie ze średniowiecznym zwyczajem rycerzowi przez dziewczynę, w celu uratowania go przed katowskim toporem, co zobowiązywało jednocześnie rycerza do poślubienia wybawicielki; nałęczka;
2. rodzaj ręcznika, wstęgi, podpaski;
3. element dekoracyjny w kształcie łuku, umieszczony nad drzwiami lub oknami, stanowiący część składową arkady; archiwolta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie lubelskim;
Wiktionary
Nałęczów (dawniej: Nałęczów-Zdrój) – miasto w województwie lubelskim, w powiecie puławskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Nałęczów. Historycznie położony jest w Małopolsce (początkowo w ziemi sandomierskiej, a następnie w ziemi lubelskiej). Według danych GUS z 31 grudnia 2019 r. Nałęczów liczył 3753 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Przez Nałęczów przepływają dwie rzeki: Bystra i Bochotniczanka.
Wiktionary
IPA: naˈwɛ̃n͇t͡ʃuf, AS: nau̯ẽṇčuf
Wiktionary
rzecz. nałęczowianin m., nałęczowianka ż.
przym. nałęczowski
Wiktionary
na niego
SJP.pl
forma ściągnięta
(1.1) książk. na niego
Wiktionary
(1.1) Spojrzała nań z wyrzutem.
(1.1) Wtedy Rafał przyczołgał się do niego i runął nań z boku.
(1.1) Mścisław za mały kwadransik zjawi się śród oczekującego nań towarzystwa.
Wiktionary
IPA: nãɲ, AS: nãń
Wiktionary
wykrzyknienie dawne lub gwarowe: masz! weź!
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) daw. masz! weź!
Wiktionary
(1.1) (…) a to mi paciorki przywieźli, a to często gęsto bułkę z miasta i mówili: „Naści, Jewuś, naści, boś mi najmilejsza…”
Wiktionary
IPA: ˈnaɕt͡ɕi, AS: naśći
Wiktionary
potocznie: kilkanaście
SJP.pl
liczebnik nieokreślony
(1.1) pot. kilkanaście
Wiktionary
(1.1) Kiedy miałem naście lat, podkochiwałem się w swojej nauczycielce.
Wiktionary
IPA: ˈnaɕt͡ɕɛ, AS: naśće
Wiktionary
licz. nasty
temsłow. -naście
Wiktionary
naściełać;
1. ścieląc, nakładać gdzieś dużo czegoś;
2. ścieląc, przygotowywać wiele miejsc do spania
SJP.pl
potocznie: nakłamać, nabajać
SJP.pl
mocowany na ścianie
SJP.pl
naścierwek rudonogi - gatunek chrząszcza z rodziny przekraskowatych
SJP.pl
naścielać;
1. ścieląc, nakładać gdzieś dużo czegoś;
2. ścieląc, przygotowywać wiele miejsc do spania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wzorowanie się w postępowaniu, działaniu na zachowaniu innych, postępowanie w sposób podobny jak robią coś inni
Wiktionary
rzecz. naśladownictwo n., naśladowca m., naśladowczyni ż., naśladownik m., naśladowniczka ż., naśladowniczość ż.
czas. naśladować ndk.
przym. naśladowczy, naśladowniczy, naśladowny
przysł. naśladowczo
Wiktionary
(1.1) imitowanie, kopiowanie; pot. małpowanie, papugowanie
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) powtarzać po kimś jakąś czynność
(1.2) stpol. iść za kimś
Wiktionary
(1.1) Wedle świadectwa przekazanego przez Plutarcha filozof z Abdery jednoznacznie ujmował wzajemny stosunek sztuki oraz przyrody: człowiek stał się uczniem zwierząt i naśladując pająka, jaskółkę, łabędzia czy słowika, znalazł metody tkania, budowania, śpiewu.
Wiktionary
IPA: ˌnaɕlaˈdɔvat͡ɕ, AS: naśladovać
Wiktionary
rzecz. naśladownik mos., ślad m., naśladowca m., naśladownictwo n., naśladowanie n., naśladowniczka ż.
przysł. naśladowczo
przym. naśladowczy
Wiktionary
(1.1) imitować, udawać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która kogoś naśladuje, wzoruje się na kimś
Wiktionary
Naśladowca (ang. "Bloodline") – powieść kryminalna brytyjskiego pisarza Marka Billinghama z 2009. Polskie wydanie książki ukazało się w 2012 w tłumaczeniu Roberta P. Lipskiego.
Wikipedia
(1.1) Wegetarianizm to opcja, której naśladowcami są przede wszystkim buddyści.
Wiktionary
rzecz. naśladownictwo n., naśladowanie n.
:: fż. naśladowczyni ż.
przym. naśladowczy, naśladowniczy
czas. naśladować
przysł. naśladowczo
Wiktionary
(1.1) imitator, odtwórca
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób naśladowczy
Wiktionary
(1.1) Absolutne miary i ich stosunki widział Durer w naturze, lecz nie uważał, że wystarczy odtworzyć naśladowczo kształty naturalne. Naturę trzeba poznać i z poznanych zasad (miar) kształtujących zbudować własny układ.
Wiktionary
rzecz. naśladowca m., naśladowczyni ż., naśladowanie n., naśladownictwo n.
czas. naśladować ndk.
przym. naśladowczy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) właściwy naśladowaniu i naśladowcy
Wiktionary
rzecz. naśladowanie n., naśladowca m., naśladowczyni ż., naśladownictwo n.
czas. naśladować ndk.
przysł. naśladowczo
Wiktionary
kobieta naśladująca kogoś, wzorująca się na kimś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: naśladowca
Wiktionary
IPA: ˌnaɕladɔfˈt͡ʃɨ̃ɲi, AS: naśladofčỹńi
Wiktionary
zob. naśladowca.
Wiktionary
wzorowanie się; rzeczy wykonywane na wzór czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) naśladowanie kogoś, wzorowanie się na kimś
Wiktionary
Naśladownictwo lub imitacja – zachodzący podczas socjalizacji proces uczenia się zachowań, polegający na powtarzaniu przez jednostkę zaobserwowanych zachowań innych. W węższym znaczeniu odnosi się ono do powtarzania zachowań przedstawicieli własnego gatunku i wykorzystywania ich do tych samych celów. W podejściu memetycznym naśladownictwo jest procesem, w wyniku którego replikują się memy będące instrukcjami zachowań dla jednostek.
Wikipedia
(1.1) (…) sięgnął do myśli francuskiego klasyka (…), który twierdził, że spoistość społeczna opiera się na naśladownictwie. Istnieją dwie podstawowe formy naśladownictwa: obyczaj i moda.
Wiktionary
rzecz. naśladowca m., naśladowczyni ż., naśladowanie n.
czas. naśladować ndk.
przym. naśladowczy
przysł. naśladowczo
Wiktionary
naśladowczyni, kontynuatorka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. ta, która naśladuje
(1.2) przen. uczennica, zwolenniczka
Wiktionary
(1.1) Nauczyciel na próżno szukał u uczennic naśladowniczek w swojej pasji do entomologii.
Wiktionary
rzecz. naśladowanie n.
:: fm. naśladownik m.
czas. naśladować ndk.
Wiktionary
urządzenie naśladujące działanie urządzenia rzeczywistego lub realnych warunków np. atmosferycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. naśladowca
Wiktionary
(1.1) Pan Antoni miał w swoich synach prawdziwych naśladowników.
Wiktionary
rzecz. naśladowanie n.
:: fż. naśladowniczka ż.
czas. naśladować ndk.
Wiktionary
(1.1) naśladowca
Wiktionary
rodzina pająków
SJP.pl
Naśladownikowate (Mimetidae) – rodzina pająków z podrzędu Opisthothela. Zarówno polską, jak i łacińską nazwę naukową zawdzięczają zdolnościom mimetycznym. W Polsce występują 4 gatunki: guzoń pajęczarz ("Ero furcata"), guzoń garbusek ("Ero aphana"), "Ero cambridgei", "Ero tuberculata".
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gwara. następca
Wiktionary
naślepić się - potocznie: natrudzić się intensywnym lub długim patrzeniem
SJP.pl
mocno zwilżać śliną
SJP.pl
1. mocno zwilżyć, pobrudzić śliną; uślinić;
2. naślinić się -
a) wydzielić dużą ilość śliny;
b) spędzić dużo czasu na zwilżaniu śliną;
c) potocznie: zbyt otwarcie okazać ochotę na coś; poślinić się
SJP.pl
naśliwiec lilipucik - gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych
SJP.pl
Naśłiwiec ("Tetrops") – rodzaj chrząszczy z rodziny kózkowatych i podrodziny zgrzypikowych.
Wikipedia
porozrzucać, nanosić śmieci, narobić nieporządku
SJP.pl
czasownik quasi-przechodni dokonany (dk. śmiecić)
(1.1) rozrzucić śmieci w jakimś miejscu; zrobić nieporządek
Wiktionary
rzecz. naśmiecenie n.
czas. śmiecić ndk., zaśmiecić dk.
przym. śmieciowy
Wiktionary
(1.1) nabrudzić, war. zaśmiecić
Wiktionary
gdzieś jest naśmiecone - ktoś gdzieś naśmiecił
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wytwarzanie i dosypywanie sztucznego śniegu
Wiktionary
IPA: ˌnaɕɲɛˈʒãɲɛ, AS: naśńežãńe
Wiktionary
rzecz. naśnieżenie n., śnieg m.
czas. naśnieżać ndk., naśnieżyć dk.
przym. śnieżny, śniegowy, zaśnieżony
Wiktionary
rozsypywać sztuczny śnieg na jakimś terenie
SJP.pl
organizm naśnieżny - roślina lub zwierzę żyjące na śniegu; organizm niwalny, organizm hiemalny
SJP.pl
rozsypać sztuczny śnieg na jakimś terenie
SJP.pl
naśpiewać się - spędzić dłuższy czas na śpiewaniu; wyśpiewać się
SJP.pl
1. poddawać coś działaniu promieni słonecznych lub sztucznych;
2. wyjaśniać coś;
3. poddawać materiały światłoczułe działaniu światła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|naświetlać.
(1.2) pojedynczy zabieg polegający na naświetlaniu (1.1)
Wiktionary
IPA: ˌnaɕfʲjɛˈtlãɲɛ, AS: naśfʹi ̯etlãńe
Wiktionary
czas. naświetlać ndk.
rzecz. światło n.
przym. świetlany, światły
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) druk. poligr. urządzenie przeznaczone do naświetlania klisz lub blach przy pomocy lasera;
Wiktionary
Naświetlarka, fotonaświetlarka – urządzenie wykorzystywane w poligrafii do nanoszenia metodą optyczną obrazu drukowego bezpośrednio na formę drukową lub na formę kopiową służącą później do wykonania formy drukowej.
Wikipedia
(1.1) Po sprawdzeniu poprawności merytorycznej i technicznej następuje produkcja klisz, czyli naświetlenie z wykorzystaniem naświetlarki. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˌnaɕfʲjɛˈtlarka, AS: naśfʹi ̯etlarka
Wiktionary
1. poddawać coś działaniu promieni słonecznych lub sztucznych;
2. wyjaśniać coś;
3. poddawać materiały światłoczułe działaniu światła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) archit. wąskie okienko ponad framugą drzwi albo okna
(1.2) archit. okienko przy obrysie budynku wpuszczające światło do piwnic
Wiktionary
(1.1) nadświetle
(1.2) doświetlacz
Wiktionary
1. ilość energii przekazana powierzchni przez promieniowanie (świetlne); ekspozycja;
2. sposób prezentacji lub interpretacji czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|naświetlić.
Wiktionary
Naświetlenie – proces padania światła na materiał światłoczuły, dzięki czemu powstaje na nim obraz utajony. Prawidłowe naświetlenie jest kluczowym elementem w procesie powstawania zdjęcia. Jeśli światła naświetlającego jest za mało, zdjęcie będzie za ciemne, niedoświetlone. Analogicznie, gdy światła jest za dużo, zdjęcie będzie prześwietlone.
Wikipedia
czas. naświetlić
rzecz. światło n.
przym. świetlany, światły
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. naświetlać)
(1.1) dokonany od|naświetlać.
Wiktionary
IPA: naˈɕfʲjɛtlʲit͡ɕ, AS: naśfʹi ̯etlʹić
Wiktionary
rzecz. światło n., naświetlenie n.
przym. świetlany, światły
Wiktionary
kabina w kopalni z lampami kwarcowymi do naświetlania górników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. zrobienie nieporządku
(1.2) pot. narobienie lub naopowiadanie świństw
Wiktionary
rzecz. świntuch mos., świnia ż., świnienie n.
czas. naświnić dk., świnić ndk.
przym. świni, świński
Wiktionary
potocznie: gdzieś jest naświnione - ktoś gdzieś naświnił; nasyfione
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. świnić)
(1.1) pot. zrobić nieporządek
(1.2) pot. narobić świństw
(1.3) pot. naopowiadać świństw
Wiktionary
(1.1) Jak tu naświnisz, to będziesz po sobie sprzątał!
Wiktionary
rzecz. świntuch mos., świniarka ż., naświnienie n., świnia ż., świniak mzw., świniarz mos., świnina ż.
czas. uświnić, świnić ndk.
przym. świni, świński
Wiktionary
potocznie:
1. zrobić coś niezgodnego z obowiązującymi normami obyczajowymi;
2. nabrudzić, naśmiecić
SJP.pl
rzadko: naświstać się - spędzić dłuższy czas na świstaniu
SJP.pl
pospolicie: najedzony, syty; obżarty
SJP.pl
nałożyć żel na włosy; wyżelować
SJP.pl
potocznie: nażerać się - jeść dużo i łapczywie
SJP.pl
nażreć się - o zwierzętach lub wulgarnie o ludziach: najeść się do syta, zjeść dużo i łapczywie
SJP.pl
zżynać pewną, dostateczną ilość czegoś
SJP.pl
nażyć się - doświadczyć wiele w życiu, przeżyć wiele
SJP.pl
paprotnik z rodziny Marattiaceae (rzędu Marattiales)
SJP.pl
1. ściąć odpowiednią ilość czegoś;
2. nażąć się - namęczyć się przy żęciu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nażłopać.
Wiktionary
czas. nażłopać dk.
Wiktionary
potocznie: taki, który się nażłopał (upił); ożłopany
SJP.pl
potocznie: nażłopać się - napić się dużo, do syta; opić się, ożłopać się
SJP.pl
symbol niobu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
skrót
(1.1) = notabene → zauważ dobrze
Wiktionary
IPA: ˌnɔtaˈbɛ̃nɛ, AS: notabẽne
Wiktionary
skrót od:
1. notabene; n.b. (rzadziej);
2. nabój; nab.
SJP.pl
skrót
(1.1) = notabene
(1.2) = nieobecny, skrót stosowany głównie na listach obecności
Wiktionary
nb. – drugi album polskiej grupy chłopiecej 4Dreamers, wydany 1 marca 2019 przez Universal Music Polska. Nominacja do Fryderyka 2020 w kategorii «Album Roku Muzyka Dziecięca i Młodzieżowa».
Wikipedia
(1.1) Reżyserem filmu jest Władysław Pasikowski, nb. mój kolega ze szkoły.
(1.2) Adamski Józef – ob.
Baczyński Artur – ob.
Czuma Jan – nb.
Wiktionary
[czytaj: en-bi-EJ] skrót od: ang. National Basketball Association - Narodowe Stowarzyszenie Koszykówki, amerykańska zawodowa liga koszykówki
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. amerykańsko-kanadyjska liga koszykarska;
Wiktionary
(1.1) W początkach lat 70. Mark Cuban, wówczas 12-letni chłopiec, przekonywał swoich rodziców, że zostanie gwiazdorem amerykańskiej ligi koszykówki NBA.
Wiktionary
amerykańska sieć telewizyjna
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = ekon. narodowy bank centralny
Wiktionary
NBC (od National Broadcasting Company) – amerykańska sieć telewizyjna (pierwotnie radiowa) z siedzibą w Rockefeller Center, Nowy Jork. Jest częścią medialnego koncernu NBCUniversal. Dostarcza audycji ponad 200 amerykańskim stacjom telewizyjnym. Właściciel sieci, NBCUniversal, od 2011 roku należy w 51% do firmy Comcast, zaś 49% nadal do GE.
Wikipedia
IPA: ɛ̃n‿bɛ‿ˈt͡sɛ, AS: ẽn‿be‿ce
Wiktionary
Narodowy Bank Polski
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki
(1.1) = adm. ekon. Narodowy Bank Polski;
Wiktionary
(1.1) Prezes NBP może uczestniczyć w posiedzeniach Sejmu.
Wiktionary
IPA: ɛ̃n‿bɛ‿ˈpɛ, AS: ẽn‿be‿pe
Wiktionary
przym. enbepowski
Wiktionary
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = adm. Narodowe Centrum Badań i Rozwoju;
Wiktionary
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = Niemiecki Czerwony Krzyż
(1.2) = Nowohuckie Centrum Kultury
(1.3) = Nadbałtyckie Centrum Kultury
(1.4) = Narodowe Centrum Kultury
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: National Central Library - Narodowa Biblioteka Centralna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
symbol neodymu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = kolej. nastawnia dysponująca
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: niedziela; ndz., niedz.
SJP.pl
skrót
(1.1) = nie dotyczy
Wiktionary
język afrykański z grupy bantu, jeden z języków urzędowych RPA
SJP.pl
Ndebele ("Ndebele Południowi") – grupa ludów zamieszkujących prowincje Transwal, Limpopo, Mpumalanga i Gauteng w Republice Południowej Afryki. W 2001 roku ich liczebność wynosiła ok. 700 tysięcy. Ich odłamem są Matabele ("Ndebele Północni") z Zimbabwe.
Wikipedia
skrót od: niedokonany
SJP.pl
skrót od: nieodmienny (zgodnie ze zwyczajem); ndm. (rzadko)
SJP.pl
skrót od: nieodmienny (zgodnie z zasadami); ndm (częściej)
SJP.pl
[skrót czytany jako całe, odmienne wyrażenie albo potocznie: en-de-pe] nieodpowiednie (ocena szkolna z zachowania); ndp. (skrót może być zakończony kropką - zgodnie z regułą, lub nie - zgodnie ze zwyczajem)
SJP.pl
[skrót czytany jako całe, odmienne wyrażenie albo potocznie: en-de-pe] nieodpowiednie (ocena szkolna z zachowania); ndp (skrót może być zakończony kropką - zgodnie z regułą, lub nie - zgodnie ze zwyczajem)
SJP.pl
[skrót czytany jako całe, odmienne wyrażenie lub potocznie: en-de-es-te] niedostateczny (ocena szkolna); ndst. (skrót może być zakończony kropką - zgodnie z regułą, lub nie - zgodnie ze zwyczajem)
SJP.pl
skrót
(1.1) = niedostateczny
(1.2) = niedostatecznie
Wiktionary
(1.1) Nauczycielka oddała klasówki. Na mojej było napisane: 1 punkt, ndst.
Wiktionary
(1.1) ndst.
Wiktionary
[skrót czytany jako całe, odmienne wyrażenie lub potocznie: en-de-es-te] niedostateczny (ocena szkolna); ndst (skrót może być zakończony kropką - zgodnie z regułą, lub nie - zgodnie ze zwyczajem)
SJP.pl
skrót od: niedziela; niedz., nd.
SJP.pl
stolica Czadu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Czadu;
Wiktionary
Nd
Wikipedia
(1.1) Walki ucichły w stolicy Czadu Ndżamenie.
Wiktionary
IPA: n͇d͡ʒãˈmɛ̃na, AS: ṇǯãmẽna
Wiktionary
rzecz. ndżameńczyk mos., ndżamenka ż.
przym. ndżameński
Wiktionary
mieszkanka Ndżameny (stolicy Czadu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Ndżameny
Wiktionary
IPA: n͇d͡ʒãˈmɛ̃nka, AS: ṇǯãmẽnka
Wiktionary
rzecz. Ndżamena ż.
:: fm. ndżameńczyk mos.
przym. ndżameński
Wiktionary
mieszkaniec Ndżameny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Ndżameny
Wiktionary
IPA: n͇d͡ʒãˈmɛ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: ṇǯãmẽĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Ndżamena ż.
:: fż. ndżamenka ż.
przym. ndżameński
Wiktionary
przymiotnik od: Ndżamena
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Ndżamena
Wiktionary
IPA: n͇d͡ʒãˈmɛ̃j̃sʲci, AS: ṇǯãmẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Ndżamena ż., ndżameńczyk mos., ndżamenka ż.
Wiktionary
1. symbol neonu, pierwiastka chemicznego;
2. skrót od: Księga Nehemiasza - jedna z ksiąg biblijnych, wchodząca w skład Starego Testamentu
SJP.pl
symbol
(1.1) chem. neon (pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 10)
skrót
(2.1) = Księga Nehemiasza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Neon to pierwiastek o symbolu Ne i liczbie atomowej 10 w układzie okresowym.
Wiktionary
IPA: ɛ̃n‿ˈɛ, AS: ẽn‿e
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne
(2.1) BibliaPL.
tłumaczenia.
* angielski: (2.1) Neh, Ne
* esperanto: (2.1) Neĥ
* hiszpański: (2.1) Neh
* włoski: (2.1) Ne
źródła.
== Ne (język angielski.) ==
wymowa.
znaczenia.
skrót
(1.1) = bibl. Book of Nehemiah → Ne, Księga Nehemiasza
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) Book of Nehemiah; skr. Neh
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. niewielka dolina w Niemczech, w okolicach Düsseldorfu; miejsce odnalezienia pierwszego szkieletu neandertalczyka;
Wiktionary
Neandertal ( Neandertal, przed reformą pisowni w roku 1901: "Neanderthal") – dolina rzeki Düssel, około 10 km od Düsseldorfu w Nadrenii Północnej-Westfalii w Niemczech. Nazwę zawdzięcza Joachimowi Neanderowi, nauczycielowi, teologowi i kompozytorowi z Düsseldorfu, []. Dolinę nazwano tak na początku XIX wieku, wcześniej nazywano ją po prostu „Die Gesteine” („Skały”) albo „Das Hundsklipp” („Psie Urwiska”).
Wikipedia
rzecz. neandertalczyk mos., neandertalka ż.
przym. neandertalski
Wiktionary
1. pierwotny człowiek żyjący w okresie plejstocenu (400-24 tys. lat temu), uważany za poprzednika lub przodka homo sapiens;
2. w przenośni: ktoś nieokrzesany; brutal, gbur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) paleoantrop. nazwa systematyczna|Homo neanderthalensis|ref=tak., wymarły gatunek z rodzaju człowiek (nazwa systematyczna|Homo|ref=tak.) lub podgatunek człowieka rozumnego;
(1.2) przen. ekspr. osoba nieokrzesana
Wiktionary
Człowiek neandertalski, neandertalczyk ("Homo neanderthalensis") – wymarły przedstawiciel rodzaju "Homo" (człowiek), znany z plejstocenu (ok. 400 000 do ok. 24 500 lat temu), w zależności od autorów klasyfikowany jako podgatunek człowieka rozumnego – "Homo sapiens neanderthalensis" – lub odrębny od niego gatunek – "Homo neanderthalensis".
Wikipedia
(1.1) Już neandertalczycy opanowali umiejętność rozniecania ognia.
(1.2) Co za neandertalczyk! Nie dość, że podczas kolacji cały czas śmiał się głupkowato z otwartą gębą, to jeszcze na koniec kazał mi za nas oboje zapłacić, bo „nie miał pieniędzy”!
Wiktionary
IPA: ˌnɛãndɛrˈtalt͡ʃɨk, AS: neãndertalčyk
Wiktionary
rzecz. Neandertal m.
:: fż. neandertalka ż.
przym. neandertalski
Wiktionary
(1.1) człowiek neandertalski
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) paleoantrop. samica człowieka neandertalskiego
Wiktionary
rzecz. Neandertal m.
:: fm. neandertalczyk mos.
przym. neandertalski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dosł. związany z Neandertalem
(1.2) antrop. związany z neandertalczykami
Wiktionary
(1.1) Była m.in. zupa rybna z pulpetami, łazanki z kapustą po neandertalsku, miodowy orzeszek, przysmak z daktylami i pierogi z kominków.
Wiktionary
IPA: ˌnɛãndɛrˈtalsʲci, AS: neãndertalsʹḱi
Wiktionary
rzecz. neandertalczyk mos., Neandertal m., neandertalka ż.
Wiktionary
miasto w południowych Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowych Włoszech położone nad Zatoką Neapolitańską; stolica Kampanii;
Wiktionary
Ne
Wikipedia
(1.1) Wakacje chcemy spędzić w Neapolu.
(1.1) Zapewne mało kto z Czytelników wie, że Neapol jest najbardziej faszystowskim miastem świata. Tu na MSI i AN od zakończenia Wojny regularnie głosowało 40-45% elektoratu. Idąc tedy wybrzeżem Santa Lucia i patrząc na zamek Jajko (Castel dell'Ovo) należy pamiętać, że co drugi mijający nas Włoch to… faszysta!
(1.1) Wprawdzie Neapol został założony przez Greków i język grecki wciąż był tam powszechnie używany, lecz w neapolitańskim regionie Kampanii osiedlono wielu rzymskich weteranów z inicjatywy Cezara, a jeszcze liczniejsi oczekiwali na przyznanie działek ziemi.
Wiktionary
IPA: nɛˈapɔl, AS: neapol
Wiktionary
rzecz. neapolitańczyk mos., neapolitanka ż., daw. neapolczyk mos.
przym. neapolitański, neapolski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. lub rzad. neapolitańczyk, mieszkaniec Neapolu
Wiktionary
rzecz. Neapol m., neapolitańczyk mos.
:: fż. neapolitanka ż.
przym. neapolitański, neapolski
Wiktionary
(1.1) neapolitańczyk
Wiktionary
mieszkanka Neapolu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Neapolu
Wiktionary
IPA: ˌnɛapɔlʲiˈtãnka, AS: neapolʹitãnka
Wiktionary
rzecz. Neapol mrz.
:: fm. neapolitańczyk mos.
przym. neapolitański
Wiktionary
mieszkaniec Neapolu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mieszkaniec Neapolu
Wiktionary
(1.1) Mieszkaniec Mediolanu nigdy nie zrozumie neapolitańczyka.
Wiktionary
IPA: ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: neapolʹitãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Neapol m.
:: fż. neapolitanka ż.
przym. neapolitański
Wiktionary
przymiotnik od: Neapol
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Neapolem lub neapolitańczykami
Wiktionary
(1.1) Oprócz operowych arii Carreras śpiewał słynne neapolitańskie pieśni.
Wiktionary
IPA: ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃sʲci, AS: neapolʹitãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. neapolczyk mos., Neapol m., neapolitańczyk m., neapolitanka ż.
przym. neapolski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem neapolitańskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem neapolitańskim
(1.3) spisany, stworzony w języku neapolitańskim
Wiktionary
IPA: ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: neapolʹitãĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. lub daw. związany z Neapolem, dotyczący Neapolu, pochodzący z Neapolu
Wiktionary
(1.1) W czerwcu 1443 r., podczas przygotowań do kampanii antytureckiej, Cesarini obiecywał królowi Władysławowi pomoc floty m.in. papieskiej, weneckiej, aragońskiej i neapolskiej, burgundzkiej, mediolańskiej i joannitów z Rodos.
Wiktionary
rzecz. Neapol mrz., neapolczyk mos.
przym. neapolitański
Wiktionary
(1.1) neapolitański
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Nearktyki, związany z Nearktyką
Wiktionary
(1.1) Ponadto zawleczony został do nearktycznej Ameryki Północnej.
Wiktionary
rzecz. Nearktyka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. zool. obszar zoogeograficzny obejmujący część Meksyku, Amerykę Północną i Grenlandię;
Wiktionary
(1.1) W tundrach Nearktyki występuje piżmowół.
Wiktionary
przym. nearktyczny
Wiktionary
(1.1) kraina nearktyczna
Wiktionary
półdługowłosa odmiana kota rosyjskiego niebieskiego
SJP.pl
babiloński bóg opiekuńczy pisarzy i piśmiennictwa; Nabu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Nebokadnezar II - władca Babilonu; Nabuchodonozor II
SJP.pl
→ Nebraska (stan w USA)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stan USA ze stolicą w Lincoln i największym miastem Omaha;
Wiktionary
Ne
Wikipedia
IPA: nɛˈbraska, AS: nebraska
Wiktionary
przym. nebraski, nebraskański
Wiktionary
→ Nebraska (stan w USA)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nebraską, dotyczący Nebraski
Wiktionary
(1.1) Pięć dni na nebraskiej wsi, w czyjejś chatce nad błotnistym brzegiem rzeki.
Wiktionary
rzecz. Nebraska ż.
przym. nebraskański
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od Nebraska
Wiktionary
w astronomii: odnoszący się do skupisk gazu i pyłu międzygwiezdnego; mgławicowy
SJP.pl
dawniej, w fizyce i astronomii: hipotetyczny pierwiastek chemiczny odkryty w widmie odległych gwiazd
SJP.pl
sposób podawania leku bezpośrednio do płuc lub oskrzeli za pomocą specjalnego inhalatora
SJP.pl
Nebulizacja – rodzaj zabiegu medycznego. Polega na podawaniu pacjentowi płynnych leków w postaci rozpylonej mgiełki (aerozolu) metodą inhalacji poprzez usta, rurkę intubacyjną lub przez otwór tracheotomijny - bezpośrednio do układu oddechowego. Służy do tego inhalator do nebulizacji.
Wikipedia
rodzaj inhalatora służący do podawania leków bezpośrednio do oskrzeli
SJP.pl
urządzenie do podawania leków w postaci aerozolu do inhalacji; nebulizator
SJP.pl
[czytaj: nek] produkt firmy NEC; NEC
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od net
Wiktionary
(1.1) To nie net, lecz tylko mały necik.
Wiktionary
rzecz. net m.
Wiktionary
[czytaj: nekar] rzeka w Niemczech, prawy dopływ Renu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w południowo-zachodnich Niemczech, prawy dopływ Renu;
Wiktionary
Ne
Wikipedia
(1.1) Bieg wypadków wskazuje jednak, że udzielenie wydatnej pomocy Palatynatowi w ówczesnej sytuacji militarnej, wobec słabości sił badeńskich, spowodowałoby natychmiastowy marsz naprzód stojącego nad Neckarem korpusu wojsk gen. Peuckera i zamiast Palatynatu – Badenia znalazłaby się w ręku wroga.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: neking] pieszczoty górnej połowy ciała
SJP.pl
jezioro w Augustowie
SJP.pl
Necko – jezioro w Augustowie (makroregion – Pojezierze Litewskie, mezoregion – Równina Augustowska), w województwie podlaskim, w powiecie augustowskim, w gminie Augustów. Zbiornik wodny 2 klasy.
Necko należy do typu polodowcowych jezior rynnowych. Jezioro ma dość dobrze rozwiniętą linię brzegową, w większości (70%) porośniętą lasem, z licznymi piaszczystymi plażami.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. fryzj. kok
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk dudlik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Neczypor schylony, przesuwając się między krzakami, wbiegł na pagórek, skąd mógł widzieć chatę na przeciw leżącą.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. potrawa regionalna, klops z mięsa mielonego z polędwiczką w środku, pieczony w wieprzowej siatce otrzewnej;
Wiktionary
Necówka (nec) – regionalny rodzaj pieczeni wytwarzany na terenie Śląska Cieszyńskiego, []. Jest to polędwiczka wieprzowa umieszczona w klopsie a następnie owinięta "necem" (tzn. wieprzową siatką otrzewną) i upieczona. Gotowy wyrób ma kształt owalny i ok. 20 cm długości.
Wikipedia
(1.1) Pieczeń, zwana necówką, jest popularną potrawą na Śląsku.
Wiktionary
Nedeżów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Jarczów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Jarczów. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 243 mieszkańców.
Wikipedia
średniowieczny statek towarowy
SJP.pl
Nef (od łac. "navis" – statek) – typ statku towarowego używany w XII-XIII wieku w zachodniej Europie.
Konstrukcja nefu wzorowana była na knarach lub na statku normandzkim. Był jednak większy od knary, a stosunek jego długości do szerokości wynosił 3:1. Pierwsze nefy zaczęły się pojawiać już w drugiej połowie XI wieku. Używano ich przede wszystkim we flocie francuskiej, angielskiej, hiszpańskiej i portugalskiej.
Wikipedia
biała plamka na rogówce oka lub paznokciu
SJP.pl
minerał z grupy skaleniowców, glinokrzemian sodu i potasu
SJP.pl
Nefelin – minerał z grupy krzemianów szkieletowych, jest skaleniowcem. Jest dość pospolity i szeroko rozpowszechniony.
Nazwa pochodzi od gr. "nephele" = chmura, mgła (R.J. Hauy - 1800 r.) - wchodząc w reakcję z kwasami powoduje ich mętnienie.
Wikipedia
skała magmowa wulkaniczna zaliczana do foidytów
SJP.pl
Ne
Wikipedia
przyrząd optyczny używany do pomiaru stopnia zmętnienia cieczy
SJP.pl
Ne
Wikipedia
stosowana w chemii analitycznej metoda określania ilościowego zmętnienia roztworów w oparciu o pomiary przepuszczalności i rozproszenia światła
SJP.pl
Nefelometria – metoda analizy instrumentalnej wykorzystująca efekt Tyndalla i służąca do ustalania stężenia roztworu koloidalnego. Wiązka światła przechodząc przez roztwór koloidalny ulega rozproszeniu i staje się widoczna w postaci stożka Tyndalla. Pomiar intensywności światła rozproszonego pozwala na oznaczenie stężenia substancji rozpraszającej światło.
Wikipedia
żona Amenhotepa IV Echnatona, króla egipskiego; Nefertiti; Nefretete
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
(1.1) Prawdopodobnie Neferetiti doszła do władzy, jako regentka w imieniu małoletniego Tutanchamona.
Wiktionary
(1.1) Nefretete, Nefertiti
Wiktionary
żona Amenhotepa IV Echnatona, króla egipskiego; Neferetiti; Nefretete
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
-M17-X1:N35:N5-F35-F35-F35-F35-M18-X1:Z4-B1-
Neferneferuaton-Nefertiti („Piękna jest piękność Atona, piękna, która nadchodzi/nadeszła/przybyła”) – małżonka faraona Echnatona z XVIII dynastii.
Pochodzenie Nefertiti nie jest jasne. Przedstawia się teorię, jakoby była księżniczką mitannijską – co tłumaczyłoby jej imię, utożsamia się ją też z Taduhepą. Przyjmuje się także, że była córką doradcy dworu Aja, który wstąpił na tron po śmierci Tutanchamona.
Wikipedia
(1.1) Prawdopodobnie Nefertiti doszła do władzy, jako regentka w imieniu małoletniego Tutanchamona.
Wiktionary
(1.1) Nefretete, Neferetiti
Wiktionary
część aeroplanktonu, organizmy planktoniczne (żywe glony, bakterie i grzyby) występujące w kropelkach wody chmur, po opadnięciu z deszczem na powierzchnię ziemi mogą powodować zakwity
SJP.pl
Nefoplankton – żywe glony, grzyby i bakterie występujące w kropelkach wody chmur. Nefoplankton jest częścią aeroplanktonu.
Wikipedia
Nefoskop (gr. "néphos" – chmura, "skopéō" – patrzę, obserwuję) – przyrząd meteorologiczny służący do wyznaczania kierunku ruchu chmur oraz ich prędkości. Po połączeniu obserwacji z informacją o wysokości chmur może także służyć do oszacowania ich rzeczywistej prędkości przemieszczania się.
Wikipedia
w medycynie: promieniujący ból okolicy nerkowej
SJP.pl
operacja chirurgiczna polegająca na usunięciu nerki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. chirurgiczne usunięcie nerki;
Wiktionary
Nefrektomia – chirurgiczne usunięcie nerki.
Wskazaniami do tego zabiegu mogą być m.in. nowotwór złośliwy nerki, zaburzenie funkcji nerki w wyniku upośledzenia ukrwienia – niedokrwienie lub zawał nerki, ciężkie nadciśnienie naczyniowonerkowe, ciężkie wodonercze (np. w przebiegu uropatii zaporowej w kamicy nerkowej) oraz roponercze, a także, rzadziej w ostatnich latach, gruźlica nerki. Wykonywana również w celu pobrania narządu do transplantacji.
Wikipedia
(1.1) Jeśli druga nerka jest zdrowa, nefrektomia nie powoduje zaburzeń w produkcji moczu i nie upośledza sprawności fizycznej chorego.
Wiktionary
żona Amenhotepa IV Echnatona, króla egipskiego; Nefertiti; Neferetiti
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
(1.1) Prawdopodobnie Nefretete doszła do władzy, jako regentka w imieniu małoletniego Tutanchamona.
Wiktionary
(1.1) Nefertiti, Neferetiti
Wiktionary
jedna z parzystych komórek znajdujących się wzdłuż serca owadów
SJP.pl
paproć z rodziny paprotkowatych, pochodząca z terenów równikowych; szeroko uprawiana jako roślina doniczkowa i szklarniowa; nerczyłusk
SJP.pl
Ne
Wikipedia
specjalista w zakresie nefrologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób nerek
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka specjalistka nefrologii
Wiktionary
(1.1) Czy w stacjach dializ często zatrudnia się nefrologów?
Wiktionary
IPA: nɛfˈrɔlɔk, AS: nefrolok
Wiktionary
rzecz. nefrologia ż.
:: fż. nefrolożka ż.
przym. nefrologiczny
przysł. nefrologicznie
Wiktionary
dział medycyny zajmujący się diagnostyką, leczeniem i profilaktyką chorób nerek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dział medycyny zajmujący się budową, funkcjami i chorobami nerek
Wiktionary
Nefrologia (gr. "nephros": „nerka", "logia": „nauka”) – dziedzina medycyny zajmująca się diagnostyką, leczeniem niechirurgicznym (w odróżnieniu od urologii) i profilaktyką chorób nerek i dróg moczowych. W Polsce lekarze nefrolodzy są szkoleni w ramach dwóch specjalizacji: nefrologia i nefrologia dziecięca. Konsultantem krajowym nefrologii od 15 października 2016 jest prof. dr hab. n. med. Ryszard Gellert, a nefrologii dziecięcej prof. dr hab. Danuta Zwolińska (od 21 czerwca 2018).
Wikipedia
rzecz. nefrolog m.
przym. nefrologiczny
Wiktionary
(1.1) urologia
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z nefrologią, dotyczący nefrologii
Wiktionary
rzecz. nefrologia ż., nefrolog mos.
Wiktionary
→ nefrolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. lekarka specjalistka zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób nerek
Wiktionary
rzecz. nefrolog mos./ż.
Wiktionary
podstawowa jednostka strukturalna i czynnościowa nerki, część wydzielnicza kanaliku nerkowego
SJP.pl
Nefron – podstawowa jednostka funkcjonalno-strukturalna nerki. Składa się z dwóch zasadniczych części: ciałka nerkowego (kłębuszek nerkowy + torebka kłębuszka) oraz kanalika nerkowego. Liczba nefronów w nerce człowieka jest cechą osobniczą – wahać się może od 1 do 4 mln.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. stan chorobowy w nerkach, choroba nerek
Wiktionary
Nefropatia – proces chorobowy dotyczący nerek.
Wikipedia
IPA: ˌnɛfrɔˈpatʲja, AS: nefropatʹi ̯a
Wiktionary
przyrząd optyczny do wziernikowania wnętrza nerki
SJP.pl
przetoka wytworzona na miąższu nerki
SJP.pl
cecha czegoś, co powoduje uszkodzenie nerek
SJP.pl
Nefrotoksyczność — toksyczny lub destrukcyjny wpływ niektórych substancji chemicznych, w tym leków i metali ciężkich na komórki nerek. Istnieje wiele przyczyn i form nefrotoksyczności.
Nefrotoksyczności nie należy mylić z faktem, że niektóre leki wydalane głównie przez nerki wymagają dostosowania dawki z powodu upośledzonej czynności tego narządu (np. heparyna, czy niektóre antybiotyki).
Wikipedia
powodujący uszkodzenie nerek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. zdolny do powodowania uszkodzeń nerek
Wiktionary
(1.1) Znakomity antybiotyk gentamycyna, skuteczny w wielu chorobach, ma tę brzydką wadę, że jest nefrotoksyczny i może uszkadzać słuch.
Wiktionary
rzecz. nefrotoksyczność ż., nefrotoksyna ż.
przym. nefrotoksycznie
Wiktionary
(1.1) środek nefrotoksyczny • działanie nefrotoksyczne
Wiktionary
substancja działająca toksycznie na nerki
SJP.pl
Nefrotomia – zabieg operacyjny nacięcia miąższu nerki. Zazwyczaj wykonywany jest w celu usunięcia kamienia nerkowego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. chirurgiczne usunięcie nerki z całym moczowodem oraz rozetą z pęcherza moczowego
Wiktionary
rzecz. ureterektomia ż.
Wiktionary
przewlekła choroba nerek
SJP.pl
cewkowaty, parzysty narząd wydalniczy u bezkręgowców
SJP.pl
Nefrydium – ogólna nazwa cewkowatego, parzystego narządu wydalniczego, którego zadaniem jest wyprowadzenie na zewnątrz organizmu zbędnych produktów metabolizmu. Termin ten jest zwykle stosowany w odniesieniu do bezkręgowców (zwłaszcza pierścienic), rzadziej do strunowców (np. lancetnika).
Wikipedia
skała metamorficzna barwy zielonej lub białej; cenny kamień ozdobny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z gromady krzemianów;
(1.2) bot. ogrod. odmiana grochu
Wiktionary
Ne
Wikipedia
(1.1) Karawany objuczonych wielbłądów kroczyły jedwabnym szlakiem niosąc jedwab, nefryt i złoto.
(1.1) Celem przyświecającym twórcom celadonu było stworzenie taniej imitacji drogiego nefrytu.
Wiktionary
IPA: ˈnɛfrɨt, AS: nefryt
Wiktionary
przym. nefrytowy
Wiktionary
(1.1) żad amfibolowy
Wiktionary
→ nefryt
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wykonany z nefrytu
Wiktionary
rzecz. nefryt m.
Wiktionary
zespół nefrytyczny - zespół objawów uszkodzenia śródbłonka kapilar kłębuszków nerkowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) hist. etn. nazwa jednego z dawnych plemięemion Izraela
(2.2) hist. geogr. jeden z regionów Izraela w północnej części tego kraju
Wiktionary
(1.1) Wielkie znaczenie dla biblijnej opowieści o ludzie wybranym, jakie przypisuje się Jakubowi, wynika z faktu, że dwunastu jego synów (Ruben, Symeon, Lewi, Juda, Issachar, Zabulon, Józef, Beniamin, Dan, Neftali, Gad , Aser) dało początek tzw. dwunastu plemięemionom Izraela, po tym, jak sam Jakub zyskał to imię - Izrael, a jego potomkowie od tego czasu będą nazywać siebie Bnej Izrael, Izraelici, synowie Izraela.
(1.1) Cadyk Neftali przychodził do synagogi o świtaniu.
(2.2) Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu Zabulona i Neftalego.
Wiktionary
(1.1) Naftali
(2.1) Naftali
(2.2) Naftali
Wiktionary
1. przeczenie czemuś lub odrzucenie czegoś; negowanie, kwestionowanie, zaprzeczanie;
2. w logice:
a) działanie na jednym argumencie, przyporządkowujące mu przeciwną wartość logiczną; przeczenie, zaprzeczenie;
b) zaprzeczenie zdania twierdzącego; zdanie postaci: nieprawda, że (zdanie twierdzące)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zaprzeczenie, przeciwieństwo
(1.2) odrzucenie, podważanie słuszności
(1.3) log. mat. zaprzeczenie w logice, symbol odpowiadający słowu „nie”;
Wiktionary
Negacja (z łac. "negatio"), zaprzeczenie – pojęcie logiki i językoznawstwa o kilku znaczeniach:
W logice formalnej, np. rachunku zdań, negacja ma różne zapisy:
Odczytuje się to "nieprawda, że p" lub "nie jest tak, że p". Inny symbol negacji – zwłaszcza jako funkcji boolowskiej i bramki logicznej – to angielska partykuła NOT.
Wikipedia
(1.2) Ruch anarchistyczny odznaczał się całkowitą negacją istniejącego porządku społecznego.
(1.3) Czy znasz wzór na negację alternatywy?
Wiktionary
IPA: nɛˈɡat͡sʲja, AS: negacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. abnegacja n., negatyw m., abnegat m., abnegatka ż., negowanie n., zanegowanie n., negatywność ż.
czas. negować ndk., zanegować dk.
przym. negatywny, negatywowy
przysł. negatywnie
Wiktionary
(1.1,3) zaprzeczenie
Wiktionary
1. osoba zaprzeczająca istnieniu zbrodni Holokaustu;
2. potocznie: osoba będąca za wystąpieniem swojego państwa z Unii Europejskiej;
3. osoba zaprzeczająca czemuś, co jest powszechnie, naukowo uznawane za prawdziwe
SJP.pl
1. zaprzeczanie istnienia zbrodni Holokaustu; kłamstwo oświęcimskie, rewizjonizm Holocaustu;
2. zaprzeczanie czemuś, co jest powszechnie, naukowo uznawane za prawdziwe, np. negacjonizm klimatyczny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: osoba nastawiona negatywnie do wszystkiego, co ją otacza
SJP.pl
elektron o ujemnym ładunku elektrycznym; negatron
SJP.pl
osoba zwalczająca jakiś pogląd, zaprzeczająca czemuś
SJP.pl
przyrząd służący do oglądania negatywów lub diapozytywów rentgenologicznych
SJP.pl
Negatoskop – urządzenie służące do przeglądania negatywów. Najczęściej stosowane w medycynie do przeglądania zdjęć rentgenowskich (będących właśnie negatywami) w pracowniach RTG, gabinetach lekarskich, salach operacyjnych, izbach przyjęć. Zbudowane są ze źródła światła, którego natężenie może być regulowany oraz jednolicie podświetlanej, matowej, białej, przezroczystej płyty, na której umieszcza się zdjęcie rentgenowskie.
Wikipedia
elektron o ujemnym ładunku elektrycznym; negaton
SJP.pl
1. obraz fotograficzny na którym odwrócone są barwy i wartości tonalne;
2. materiał światłoczuły z takim utrwalonym obrazem;
3. ujemna, niekorzystna strona czegoś; minus, mankament;
4. odwrotny kształt czegoś, np. odcisk czegoś w plastycznym materiale lub forma odlewnicza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fot. obraz na kliszy fotograficznej lub taśmie filmowej mający odwrócone barwy;
(1.2) fot. pot. klisza negatywowa
(1.3) odcisk wzorcowego przedmiotu, używany jako forma lub matryca do tworzenia jego kopii
(1.4) przen. niekorzystna strona czegoś
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(2.1) slang. negatywny komentarz w serwisie internetowym
Wiktionary
Ne
Wikipedia
IPA: nɛˈɡatɨf, AS: negatyf
Wiktionary
rzecz. negacja ż., negatywność ż., negowanie n., zanegowanie n.
czas. negować ndk., zanegować dk.
przym. negatywny, negatywowy
przysł. negatywnie
Wiktionary
dawniej: sprzeciw podczas głosowania, a zwłaszcza czarna gałka będąca znakiem tego sprzeciwu
SJP.pl
książkowo: osoba z niechętnym stosunkiem do świata i ludzi, odrzucająca przyjęte zasady
SJP.pl
1. postawa polegająca na kwestionowaniu dotychczasowych osiągnięć w różnych dziedzinach nauki, sztuki itp. lub zaprzeczaniu ich wartości;
2. nieuznawanie ogólnie przyjętych zasad lub wartości;
3. tendencja do przeciwstawiania się poleceniom, ignorowania ich lub działań odwrotnych od oczekiwanych
SJP.pl
Negatywizm (kontraformizm) (u dzieci i młodzieży) – tendencja do zachowania niezgodnego z oczekiwaniami otoczenia, pojawiająca się już w wieku przedszkolnym, kiedy dziecko „sprawdza swoje siły” i często używa słowa „nie”, ale szczególnie wyraźnie w okresie dojrzewania, kiedy jest wyrazem niezadowolenia z kontroli ze strony rodziców i nauczycieli. Negatywizm dzieli się na czynny i bierny.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób negatywny, ujemnie
Wiktionary
(1.1) Skutki przestoju spowodowanego przez epidemię wkrótce się ukażą, negatywnie oddziałując na gospodarkę kraju.
(1.1) Możesz być spokojna: test ciążowy wyszedł negatywnie.
Wiktionary
rzecz. negatyw m., negatywność ż., negacja ż.
przym. negatywny
Wiktionary
(1.1) niekorzystnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: negatywnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: negatywny; bardziej negatywny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co negatywne, pesymistyczne, ponure, mające zły wpływ
Wiktionary
IPA: ˌnɛɡaˈtɨvnɔɕt͡ɕ, AS: negatyvność
Wiktionary
rzecz. negatyw m., negacja ż.
przym. negatywny
przysł. negatywnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niekorzystny dla kogoś, zły, niewłaściwy
(1.2) wyrażający krytykę, dezaprobatę lub sprzeciw; przeczący
(1.3) stwierdzający nieistnienie lub brak czegoś (w badaniu, eksperymencie, doświadczeniu)
Wiktionary
(1.1) Firmy odczuwające negatywne skutki kryzysu są zmuszone do obniżenia marży firmy i renegocjacji kontraktów. Przekłada się to na spadek zamówień, a co za tym idzie zmniejszenie przychodów odczuwane przez 6 na 10 badanych przedsiębiorstw.
(1.2) Jeśli ciągle będziesz z negatywnym nastawieniem podchodził do nauki, to nie zajdziesz w życiu daleko.
(1.3) To bardzo pozytywna wiadomość – Wynik testu na obecność HIV był negatywny.
Wiktionary
IPA: ˌnɛɡaˈtɨvnɨ, AS: negatyvny
Wiktionary
przym. negacyjny
rzecz. negacja ż., negatywa ż., negatyw m., negatywizm m., negatywista m., negatywność ż.
czas. negować
przysł. negatywnie
Wiktionary
(1.1-3) przeczący
(1.1) pejoratywny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z negatywem, dotyczący negatywu
Wiktionary
rzecz. negatyw m., negacja ż.
Wiktionary
biblijna kraina na południu ziemi Kanaan, utożsamiana z obszarem pustyni Negev
SJP.pl
w teorii systemów i cybernetyce: miara stopnia organizacji; ujemna entropia, negatywna entropia
SJP.pl
Negentropia (negatywna entropia, ujemna entropia, ekstropia) – w teorii systemów i cybernetyce – miara stopnia organizacji. Stanowi różnicę pomiędzy maksymalną możliwą wartością entropii – odpowiadającą całkowitej dezorganizacji systemu, a jej aktualną wartością. Przy dezorganizacji systemu negentropia maleje, podczas gdy entropia wzrasta i – na odwrót – wzrostowi organizacji odpowiada zawsze wzrost negentropii.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wyżynna pustynia na południu Izraela;
Wiktionary
Negew (hebr. הַנֶּגֶב, "Ha-Negew"; arab. النقب, "An-Nukab") – pustynia wyżynna na południu Izraela.
Położona na wysokości od 500 do 900 metrów n.p.m., zajmuje powierzchnię ponad 13 000 km² czyli około 60% powierzchni Izraela. Na Negewie występują jedynie rzeki okresowe. Słynny jest największy krater krasowy na Ziemi – maktesz Ramon.
Wikipedia
przym. negewski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Negewem, dotyczący Negewu
Wiktionary
rzecz. Negew mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) praktyka poniżania polegająca na komplementowaniu, które uraża czyjeś poczucie wartości
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Negidalami, dotyczący Negidalów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język negidalski;
Wiktionary
rzecz. Negidalowie lm m.
Wiktionary
książkowo: lekceważenie, zaniedbanie
SJP.pl
określenie wykonawcze: niedbale, obojętnie
SJP.pl
niekompletny, niedbały ubiór, dzienna lub nocna bielizna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) niekompletny, niedbały ubiór, dzienna lub nocna bielizna
(1.2) rodzaj ubioru nocnego
(1.3) pot. nagość
Wiktionary
rzecz. półnegliż
przym. roznegliżowany
Wiktionary
(1.3) nagość
Wiktionary
przestarzale: zaniedbywać, lekceważyć, ignorować
SJP.pl
zdrobnienie od: negliż
SJP.pl
rozmowa, której celem jest dojście do porozumienia
SJP.pl
pertraktacje;
1. wspólne wyjaśnienie, przedstawienie poglądów;
2. rozmowa dyplomatyczna prowadzona przez upoważnionych przedstawicieli dwu lub większej liczby państw; rokowania;
3. targowanie się ze sprzedającym w celu uzyskania niższej ceny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) rozmowy prowadzone przez upoważnionych przedstawicieli dwu lub większej liczby państw, organizacji itp.
Wiktionary
Negocjacje – dwustronny proces komunikowania się, którego celem jest osiągnięcie porozumienia, gdy przynajmniej jedna strona nie zgadza się z daną opinią lub z danym rozwiązaniem sytuacji. Negocjacje to sposób porozumienia się w celu rozwiązania konfliktu oraz dojścia do porozumienia obydwu stron, proces wzajemnego poszukiwania takiego rozwiązania, które satysfakcjonowałoby zaangażowane w konflikt strony.
Wikipedia
(1.1) W przypadającą jutro trzecią rocznicę otwarcia negocjacji członkowskich z UE, Polska ma połowę, czyli 15 zamkniętych obszarów rokowań.
Wiktionary
rzecz. negocjowanie n., negocjator m., negocjatorka ż.
czas. negocjować ndk.
przym. negocjacyjny, negocjowalny
Wiktionary
(1.1) pertraktacje
Wiktionary
związany z negocjacją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący negocjacji
Wiktionary
rzecz. negocjowanie n., negocjator m., negocjatorka ż., negocjacje lm.
czas. negocjować ndk.
przym. negocjowalny
Wiktionary
osoba prowadząca układy, negocjacje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba będąca przedstawicielem którejś ze stron negocjacji
Wiktionary
(1.1) Gdy policjanci zobaczyli w jego ręku nóż, zrezygnowali z wyważenia drzwi i wezwali negocjatora.
Wiktionary
rzecz. negocjacje nmos.
:: fż. negocjatorka ż.
czas. negocjować ndk., wynegocjować dk., zanegocjować dk.
przym. negocjacyjny, negocjowalny
Wiktionary
kobieta prowadząca układy, negocjacje
SJP.pl
dający się negocjować, możliwy do negocjacji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który może podlegać negocjacjom
Wiktionary
rzecz. negocjacje lm., negocjowanie n., wynegocjowanie n., negocjator mos., negocjatorka ż., negocjowalność ż., negocjacyjność ż.
czas. negocjować ndk., wynegocjować dk.
przym. negocjacyjny
przysł. negocjacyjnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|negocjować.
Wiktionary
czas. negocjować ndk.
rzecz. negocjacje nmos.
przym. negocjacyjny, negocjowalny
Wiktionary
1. wspólnie coś wyjaśniać, przedstawiać poglądy; pertraktować;
2. prowadzić negocjacje - rokowania, pertraktacje; pertraktować;
3. targować się w celu uzyskania niższej ceny
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wynegocjować)
(1.1) prowadzić rozmowy w celu ustanowienia kompromisu lub dojścia do porozumienia
Wiktionary
(1.1) Będąc na wycieczce w Kolumbii klient negocjował cenę towaru z ekspedientką.
Wiktionary
IPA: ˌnɛɡɔˈt͡sʲjɔvat͡ɕ, AS: negocʹi ̯ovać
Wiktionary
rzecz. negocjowanie n., negocjacje, negocjator, negocjatorka
przym. negocjacyjny, negocjowalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|negować.
Wiktionary
IPA: ˌnɛɡɔˈvãɲɛ, AS: negovãńe
Wiktionary
czas. negować
rzecz. negatyw mzw./mrz., negacja ż.
Wiktionary
przeczyć, zaprzeczać
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) zaprzeczać
(1.2) odrzucać, podważać słuszność czegoś
Wiktionary
(1.1) Nie neguję potrzeby wprowadzenia zmian.
(1.2) Ateiści negują istnienie Boga.
Wiktionary
IPA: nɛˈɡɔvat͡ɕ, AS: negovać
Wiktionary
rzecz. negowanie n., negacja, negatyw
przym. negatywny
Wiktionary
(1.1) przeczyć, zaprzeczać, odmawiać
(1.2) kwestionować, podważać, odrzucać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przestarzałe: pogardliwie o Murzynie; Negr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obraź. czarnoskóry
Wiktionary
IPA: nɛkr̥, AS: nekr̦
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: rijo negro] Rio Negro;
1. rzeka w Brazylii;
2. rzeka w Urugwaju;
3. rzeka w Argentynie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
człowiek o brunatnej skórze, czarnych, skręconych włosach, płaskim nosie i grubych, wywiniętych wargach, zamieszkujący Afrykę, Australię i Melanezję
SJP.pl
przymiotnik od: negroid
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) antrop. mający cechy negroidów, charakterystyczny dla negroidów
Wiktionary
(1.1) Rasa negroidalna o ciemnym odcieniu skóry wykształciła się w toku ewolucji w celu ochrony przed rakiem skóry na terenach o wysokim stopniu nasłonecznienia…
Wiktionary
rzecz. negroid m.
Wiktionary
koktajl alkoholowy przygotowywany z trzech równych porcji ginu, słodkiego wermutu i gorzkiego likieru, głównie campari
SJP.pl
Ne
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
członek grupy niskorosłych ludów autochtonicznych zamieszkujących południowo-wschodnią Azję
SJP.pl
Negryci ( Negrito) – niskorosłe ludy autochtoniczne, wykazujące cechy negroidalne, zamieszkujące trudno dostępne rejony Azji Południowo-Wschodniej, zwłaszcza Filipiny (Aetowie, Ati), Półwysep Malajski (Semangowie) i Andamany (Andamanie). Posługują się językami z rodzin austronezyjskiej, austroazjatyckiej oraz językami andamańskimi, a obecnie także j. angielskim.
Wikipedia
dotyczący Negrytów, właściwy Negrytom
SJP.pl
członkini grupy niskorosłych ludów autochtonicznych zamieszkujących południowo-wschodnią Azję
SJP.pl
członek grupy niskorosłych ludów autochtonicznych zamieszkujących południowo-wschodnią Azję
SJP.pl
tytuł cesarza Etiopii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. imię|polski|m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rada wydziału nie pozostawiła Nehemiaszowi wyboru, musiał skapitulować.
(1.1) W niedzielę odwiedziliśmy z Nehemiaszem jego brata w Cieszynie.
Wiktionary
przym. Nehemiaszowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Nehemiasza
Wiktionary
(1.1) Ktoś ukradł Nehemiaszowy tornister.
Wiktionary
rzecz. Nehemiasz mos.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: nil] obce imię męskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czterokołowy pojazd konny z wyplatanym podwoziem; najtyczanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w azjatyckiej części Rosji, w połączeniu z rzeką Rież tworzy Nicę;
Wiktionary
wzniesienie o stromych i urwistych stokach, zbudowane z law zakrzepłych w kominie wulkanicznym; szyja wulkaniczna, rdzeń wulkaniczny
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika
(1.1) = techn. nasycona elektroda kalomelowa;
Wiktionary
Nek – wzniesienie o stromych i urwistych stokach, zbudowane z odpornych na procesy erozji law zakrzepłych w kominie wulkanicznym. Typowym przykładem neku jest Hvannadalshnúkur.
Wikipedia
rodzaj dinozaura z rodziny tytanozaurów
SJP.pl
Nekenzaur ("Neuquensaurus australis") – dinozaur z rodziny tytanozaurów (Titanosauridae).
Żył w epoce późnej kredy (ok. 71 mln lat temu) na terenach Ameryki Południowej. Długość ciała 10–15 m. Jego szczątki znaleziono w Argentynie i Urugwaju.
Wikipedia
przymiotnik od: Nekla
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Neklą, dotyczący Nekli
Wiktionary
rzecz. Nekla ż.
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Zobacz też: Nekla w innych znaczeniach tego słowa.
Nekla – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie wrzesińskim, położone przy drodze krajowej nr 92
z Poznania do Wrześni. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Nekla.
Wikipedia
IPA: ˈnɛkla, AS: nekla
Wiktionary
rzecz. Nekielka
przym. nekielski
Wiktionary
mieszkaniec Nekli (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Nekli (miasta w Polsce)
SJP.pl
proces powolnego zamierania komórek lub tkanek, będący etapem normalnego cyklu życiowego organizmu lub mający związek z infekcjami bądź innego rodzaju zaburzeniami chorobowymi; obumieranie
SJP.pl
Nekrobioza, obumieranie – proces powolnego zamierania komórek poprzedzony różnymi zmianami zwyrodniającymi. Często po nim następuje odnowa i zastąpienie obumarłych komórek młodymi (np. naskórek).
Wikipedia
działalność gospodarcza związana z przechowywaniem i transportem zwłok, organizacją pochówków itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) neol. biznes związany z przechowywaniem, transportem zwłok, organizacją pochówków itp.
Wiktionary
(1.1) Przedsiębiorcy zajmujący się nekrobiznesem żądają wprowadzenia certyfikatów potwierdzających odpowiednią jakość trumien.
(1.1) Do tej pory policja w związku z nekrobiznesem zatrzymała siedem osób.
Wiktionary
IPA: ˌnɛkrɔˈbʲiznɛs, AS: nekrobʹiznes
Wiktionary
(1.1) biznes funeralny
Wiktionary
nagromadzenie różnych gatunków kopalnych i ich szczątków, bez żadnego porządku i związku, zwykle naniesione w jedno miejsce; cmentarzysko, tanatocenoza
SJP.pl
Nekrocenoza [] – zespół szczątków organizmów obumarłych w różnym czasie lub różnych miejscach i nagromadzonych w jednym miejscu.
Nekrocenoza, tanatocenoza - "cmentarzysko", zbiorowisko zgromadzonych na dnie zbiornika wodnego lub na brzegu szczątków martwych organizmów, np. odsyp muszlowy (liptocenoza)
Wikipedia
ceramika znajdowana w grobach z niektórych okresów kultur pogańskich
SJP.pl
zwierzę żywiące się martwymi ciałami innych zwierząt, np. sęp, hiena, szakal; trupojad; padlinożerca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ekol. zwierzę odżywiające się padłymi zwierzętami
Wiktionary
Nekrofagi ("necrophaga"), trupojady, padlinożercy (gr. "nekrós" „trup”, "phágo" „jem, pożeram”) – organizmy (np. owady) odżywiające się martwymi zwierzętami, np. sępy, hieny, niektóre owady, np. larwy chrząszczy z rodziny Silphidae ("zoonecrophaga") lub roślinami, np. larwy Anobiidae ("phytonecrophaga").
Wikipedia
(1.1) Kondory i sępy należą do nekrofagów.
Wiktionary
(1.1) padlinożerca, trupojad, trupożerca
Wiktionary
pożeranie zwłok innych osobników swojego lub innego gatunku; padlinożerność
SJP.pl
Nekrofagia (gr. "nekrós" – „martwy”, "phageín" – „pożerać”) – odżywianie się padliną, zjadanie martwych ciał osobników własnego i innych gatunków.
Zwierzęta, które w całości lub częściowo zjadają inne martwe zwierzęta, nazywane są nekrofagami lub padlinożercami, są to np. sępy i hieny. Także owady wykorzystują materię w stanie rozkładu jako źródło protein, np. żuki gnojowe, chrząszcze z rodziny omarlicowatych, niektóre gatunki z rodziny kusakowatych, niektóre gatunki muchówek.
Wikipedia
med. człowiek cierpiący na nekrofilię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) seks. osoba czująca pociąg seksualny do martwych ciał
Wiktionary
(1.1) XV-wieczny Gilles de Rais, zwany Sinobrodym, był prawdziwym monstrum, okrutnikiem, sadystą i nekrofilem.
Wiktionary
rzecz. nekrofilia ż.
:: fż. nekrofilka
przym. nekrofilski
Wiktionary
dewiacja seksualna polegająca na odczuwaniu potrzeby kontaktów seksualnych ze zwłokami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) seks. parafilia polegająca na pociągu seksualnym do martwych ciał;
Wiktionary
Nekrofilia (ang. "necrophilia" z gr. "νεκρός, nekrós" – „martwy”, "φιλία, filía" – „miłość”; inne nazwy: tanatofilia, nekrolagnia) – zaburzenie preferencji seksualnych; stan, w którym bodźcem stymulującym seksualnie mogą być jedynie ludzkie zwłoki. Skłonność ta może być jednak wygeneralizowana do wszystkich obiektów, które danej jednostce kojarzą się ze śmiercią bądź zwłokami (np. śpiące osoby).
Wikipedia
(1.1) Porównując te sceny, ocierające się o sadyzm i nekrofilię, z dotychczas zakodowanymi postawami amerykańskich żołnierzy, choćby z czasów wojny w Wietnamie, nie sposób oprzeć się wrażeniu, że od tamtego czasu coś zostało przełamane w amerykańskiej mentalności.
Wiktionary
rzecz. nekrofil m., nekrofilka m.
przym. nekrofilski
Wiktionary
chorobliwy lęk przed zwłokami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. chorobliwy strach przed zwłokami, śmiercią
Wiktionary
IPA: ˌnɛkrɔˈfɔbʲja, AS: nekrofobʹi ̯a
Wiktionary
twórca rekonstrukcji dziejów zwłok danej osoby
SJP.pl
rekonstrukcja dziejów zwłok danej osoby
SJP.pl
potocznie: wykorzystywanie śmierci w celu przyciągnięcia do siebie uwagi i stania się popularnym
SJP.pl
oddawanie czci religijnej zmarłym; kult zmarłych wiążący się zwykle z kultem przodków
SJP.pl
Nekrolatria (gr. ‘kult zmarłych’ od "nekros" ‘martwy’ i "latreía" ‘służba’) – cześć oddawana zmarłym. Jest następstwem wiary w życie pozagrobowe. Zewnętrzną formą kultu są obrzędy związane z pochówkiem zmarłych oraz okresowe upamiętnianie zmarłych.
Wikipedia
zawiadomienie o śmierci podane do ogólnej wiadomości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) notatka prasowa lub artykuł poświęcony zmarłej osobie;
(1.2) afisz z zawiadomieniem o czyjejś śmierci i terminie pogrzebu
Wiktionary
Zobacz też: Nekrolog – albański film fabularny z 1994 roku.
Nekrolog (gr. "nekros" „trup”, "logos" „słowo”) – informacja o śmierci danej osoby, podana do publicznej wiadomości.
Wikipedia
(1.1) Modest napisał przyjacielowi serdeczny po śmierci nekrolog i rychło za nim podążył.
(1.2) Wykaligrafował czarnym tuszem na brystolu kilka nekrologów i późnym wieczorem rozwiesił je po wsi: na przystanku autobusów, na bibliotece, na przydrożnych drzewach, na dzwonnicy koło kościoła, no i oczywiście na bramie cmentarza.
Wiktionary
IPA: nɛˈkrɔlɔk, AS: nekrolok
Wiktionary
rzecz. nekrologia ż.
przym. nekrologowy
Wiktionary
(1.2) klepsydra
Wiktionary
1. dawniej część czasopisma poświęcona nekrologom;
2. spis osób zmarłych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z nekrologiem, dotyczący nekrologu
Wiktionary
(1.1) W niektórych tomach zamieszczane są również krótkie noty nekrologowe informujące o śmierci współczesnych etymologów […]
Wiktionary
IPA: ˌnɛkrɔlɔˈɡɔvɨ, AS: nekrologovy
Wiktionary
rzecz. nekrolog m.
Wiktionary
1. w fantasy: magiczna zdolność ożywiania i kontrolowania zwłok;
2. wróżenie polegające na wywoływaniu duchów zmarłych i pytaniu ich o przyszłość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ezot. wróżenie polegające na wywoływaniu duchów zmarłych w celu uzyskania od nich wiedzy o przyszłości;
(1.2) fant. ożywianie trupów
Wiktionary
Nekromancja (gr. νεκρομαντεία "nekromanteía") – forma praktyk magicznych, w której czarujący ("nekromanta") przyzywa duchy zmarłych w celu poznania prawdopodobnych wersji przyszłości lub w celach własnych (np. usług). Słowo "nekromancja" pochodzi od greckiego "νεκρός nekrós" – „martwy” oraz "μαντεία" – „wróżyć”.
Wikipedia
(1.1) Nekromancja, czyli sztuka wywoływania duchów zmarłych i pragnienie konsultowania się z nimi, praktykowana była już w starożytności.
(1.1) Hekate była grecką boginią czarów, magii, nekromancji, widm i rozdroży.
(1.1) Chrześcijanie nie powinni zajmować się nekromancją.
Wiktionary
rzecz. nekromanta m., nekromant m., nekromantka ż., nekromantyczność ż.
przym. nekromantyczny
Wiktionary
fascynacja śmiercią i zmarłymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. fascynacja śmiercią i zmarłymi
Wiktionary
1. w fantasy: mag ożywiający i kontrolujący zwłoki;
2. osoba wywołująca duchy zmarłych w celu poznania prawdopodobnych wersji przyszłości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba praktykująca nekromancję
Wiktionary
rzecz. nekromantka ż., nekromancja ż.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fant. kobieta posiadająca moc animacji, ożywiania trupów
Wiktionary
rzecz. nekromancja ż.
:: fm. nekromanta m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) imię nadane po narodzinach osobie, która okazała się transpłciowa lub niebinarna, a którego ta osoba przestała używać
Wiktionary
(1.1) Gdy spotkaliśmy się jeszcze przed publikacją wywiadu, powiedział mi, że poprawił dziennikarkę, że nie ma trzech córek, tylko dwie i syna. Nie wiedziałem tylko, że pojawi się mój nekronim, ale w pełni rozumiem, dlaczego tak się stało.
Wiktionary
(1.1) deadname
Wiktionary
nekropolia, nekropola;
1. starożytny lub wczesnochrześcijański cmentarz;
2. duży, zabytkowy cmentarz
SJP.pl
nekropolia, nekropol;
1. starożytny lub wczesnochrześcijański cmentarz;
2. duży, zabytkowy cmentarz
SJP.pl
nekropola, nekropol;
1. starożytny lub wczesnochrześcijański cmentarz;
2. duży, zabytkowy cmentarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. wielki i zwykle zabytkowy cmentarz, na którym pochowane są słynne osoby i znane rody
(1.2) hist. starożytny lub wczesnochrześcijański cmentarz
Wiktionary
Nekropolia, nekropola (gr. νεκρόπολις "nekropolis", miasto umarłych) – starożytny lub wczesnochrześcijański cmentarz usytuowany w pobliżu miasta albo inny stary cmentarz o dużej powierzchni, zwłaszcza taki, na którym pochowani są członkowie znanych rodów i ludzie sławni.
Wikipedia
(1.1) Kaplicę przedpogrzebową oraz samą nekropolię uroczyście poświęcił arcybiskup częstochowski Stanisław Nowak.
(1.2) Naukowcy biorą udział w projekcie badawczym mającym na celu powierzchniowe przebadanie terenu całej nekropoli w Sakkarze.
Wiktionary
skrajna forma sadyzmu, dewiacja seksualna objawiająca się doprowadzaniem do śmierci osoby, z którą odbywa się stosunek seksualny
SJP.pl
sądowo-lekarskie oględziny zwłok osoby zmarłej śmiercią gwałtowną w celu stwierdzenia obrażeń ciała i przyczyny zgonu
SJP.pl
obecność w moczu martwych plemników
SJP.pl
Nekrospermia – termin oznaczający brak żywotności plemników w spermie.
Wikipedia
martwica;
1. miejscowe obumarcie tkanek lub narządu żywego organizmu, będące wynikiem np. niedokrwienia, oparzenia, odmrożenia, działania toksyn bakteryjnych;
2. częściowe lub całkowite zamieranie komórek i tkanek roślinnych, głównie z powodu starzenia się roślin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. nieodwracalny proces obumierania komórek lub tkanek spowodowany urazem, niedokrwieniem, zakażeniem, toksynami lub innymi czynnikami patologicznymi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. nekrotyczny
Wiktionary
(1.1) martwica
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: nekroza
Wiktionary
komórka charakterystyczna dla nitkowatych sinic, która zapada się i powoduje przerwanie nici; komórka wklęsła
SJP.pl
1. napój będący gęstym przecierem owocowym;
2. sok wydzielany przez słupek kwiatowy;
3. coś bardzo smacznego;
4. mityczny napój bogów dający nieśmiertelność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. pszcz. słodki sok wydzielany przez kwiaty
(1.2) spoż. gęsty napój z przecieru owocowego
(1.3) mitgr. napój bogów dający im nieśmiertelność
(1.4) pot. słodki, smaczny napój
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈnɛktar, AS: nektar
Wiktionary
rzecz. nektaryna ż.
przym. nektarowy
Wiktionary
nektareczek błękitny - gatunek ptaka z rodziny kolibrowatych
SJP.pl
gruczołowy organ roślin miododajnych, wydzielający nektar; miodnik
SJP.pl
ptak o długim dziobie, żywiący się nektarem kwiatowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak z rodziny nazwa systematyczna|Nectariniidae|ref=tak.;
Wiktionary
ptak o długim dziobie, żywiący się nektarem kwiatowym
SJP.pl
Nektarniki, cukrzyki (Nectariniidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), obejmująca około stu czterdziestu gatunków ptaków. Występują w Afryce, południowej Azji i Oceanii, jeden gatunek – nektarnik ciemnogardły ("Cinnyris jugularis") – także w Australii.
Wikipedia
zawierający nektar, dostarczający nektaru
SJP.pl
wydzielać nektar przez kwiaty rośliny
SJP.pl
przymiotnik od: nektar
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący nektaru, o cechach nektaru
Wiktionary
rzecz. nektar mrz.
Wiktionary
nektarynka;
1. odmiana brzoskwini zwyczajnej;
2. owoc tej odmiany z gładką (niewłochatą) skórką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Prunus persica|var=nucipersica|ref=tak. / nazwa systematyczna|Prunus persica|var=nectarina|ref=tak., odmiana brzoskwini zwyczajnej o owocach z gładką skórką;
(1.2) owoc nektaryny (1.1)
Wiktionary
IPA: ˌnɛktaˈrɨ̃na, AS: nektarỹna
Wiktionary
rzecz. nektar m.
:: zdrobn. nektarynka ż.
przym. nektarynkowy
Wiktionary
nektaryna;
1. odmiana brzoskwini zwyczajnej;
2. owoc tej odmiany z gładką (niewłochatą) skórką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogrod. bot. nazwa systematyczna|Prunus persica var. nucipersica|ref=tak., nazwa systematyczna|Prunus persica var. nectarina|ref=tak. odmiana brzoskwini zwyczajnej o owocach z gładką skórką;
(1.2) spoż. owoc nektarynki (1.1)
Wiktionary
Nektarynka ("Prunus persica" var. "nucipersica") – odmiana (a właściwie grupa odmian) brzoskwini zwyczajnej, którą od brzoskwini odróżnia przede wszystkim gładka (niewłochata) skórka owoców. Pochodzenie nektarynek przez długi czas było zagadką. Podejrzewano, że jest to mieszaniec brzoskwini i śliwy. Jednak badania genetyczne wykazały, że brak charakterystycznego omszenia to skutek ujawnienia się genu recesywnego, odpowiedzialnego za tę cechę rośliny.
Wikipedia
IPA: ˌnɛktaˈrɨ̃nka, AS: nektarỹnka
Wiktionary
rzecz. nektaryna
przym. nektarynkowy
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od nektarynka
Wiktionary
IPA: ˌnɛktarɨ̃ŋˈkɔvɨ, AS: nektarỹŋkovy
Wiktionary
rzecz. nektaryna, nektarynka
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny nektarników
SJP.pl
organizmy zwierzęce swobodnie poruszające się w toni wodnej, mające zdolność przeciwstawiania się nurtowi, np. owady, gady i ryby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekol. zespół organizmów aktywnie pływających w zbiornikach wodnych
Wiktionary
Ne
Wikipedia
nektria tatrzańska - gatunek grzyba z rodziny Bionectriaceae (rzędu rozetkowców)
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) zdrobn. od Kornelia
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „Nel”. Zobacz też: gazociąg NEL.
NEL – oznaczenie literowe powiatu ełckiego na tablicach rejestracyjnych pojazdów w Polsce
Nela – imię żeńskie, powstałe jako usamodzielnione zdrobnienie imion z zakończeniem -"nela" lub podobnym, takich jak na przykład Kornelia lub Petronela.
Wikipedia
(1.1) Nela to ładne imię dla dziewczynki.
(1.2) Moja sąsiadka ma na imię Kornelia, ale wszyscy mówią na nią Nela.
Wiktionary
rzecz. Aniela ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Neli lub z nią związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj Neli] obce imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ryba z rodziny łososiowatych
SJP.pl
Nelma ("Stenodus nelma") – gatunek dużej ryby łososiokształtnej, zaliczany do siejowatych (Coregoninae). Wcześniej klasyfikowany był jako podgatunek białorybicy.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. lęk przed szkłem
Wiktionary
chwyt w zapasach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
naczynie, w którym podaje się zrazy nelsońskie
SJP.pl
dotyczący Nelsona
SJP.pl
wodna bylina z rodziny grzybieniowatych, o dużych silnie pachnących kwiatach koloru białego, różowego lub żółtego; lotos, nurzykłąb, nurzybób
SJP.pl
jednostka wartości odżywczej pokarmu
SJP.pl
minerał, włóknista odmiana brucytu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środek nicieniobójczy, unieszkodliwiający nicienie (nazwa systematyczna|Nematoda|ref=tak.);
Wiktionary
(1.1) W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych DBCP był powszechnie stosowany w rolnictwie jako pestycyd, nematocyd (środek nicieniobójczy) i fumigant (środek do oddymiania gleby).
Wiktionary
zoolog badający nicienie
SJP.pl
dział zoologii zajmujący się nicieniami pasożytami roślin i owadów
SJP.pl
Ne
Wikipedia
ciekły kryształ, w którym wszystkie molekuły uporządkowane są w jednym kierunku, stosowany do budowy wyświetlaczy ciekłokrystalicznych
SJP.pl
miasto w starożytnej Grecji
SJP.pl
Nemea (gr. Νεμέα) – miejscowość w Grecji, w administracji zdecentralizowanej Peloponez, Grecja Zachodnia i Wyspy Jońskie, w regionie Peloponez, w jednostce regionalnej Koryntia. Siedziba gminy Nemea. W 2011 roku liczyła 3853 mieszkańców.
Położony w kotlinie starogrecki ośrodek kultowy w starożytnej Argolidzie, obecnie stanowisko archeologiczne wraz z muzeum znalezisk.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rodzaj dinozaura z infrarzędu zauropodów
SJP.pl
Nemegtozaur ("Nemegtosaurus mongoliensis") – zauropod z grupy tytanozaurów, z rodziny nemegtozaurów (Nemegtosauridae).
Żył w epoce późnej kredy na terenach Azji. Długość ciała ok. 7 m. Jego szczątki znalazł w Chinach i Mongolii polski paleontolog Aleksander Nowiński.
Wikipedia
przymiotnik od: Nemea (miejscowość lub dolina w Argolidzie)
SJP.pl
[czytaj: NEmet] nazwisko
SJP.pl
przenośnie: nieubłagana, karząca sprawiedliwość; nemezys
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. zob. Nemezys.
Wiktionary
Ne
Wikipedia
(1.1) Nyks uchodziła za córkę Chaosu i matkę Hemery, Nemezis, Lyssy, Apate, Filotes, Gerasa, Momosa, Morosa, Hypnosa i Tanatosa.
Wiktionary
IPA: nɛ̃ˈmɛzʲis, AS: nẽmezʹis
Wiktionary
zob. Nemezys.
Wiktionary
(1.1) war. Nemezys
Wiktionary
roślina jednoroczna z rodziny trędnikowatych, o drobnych, silnie krzewiących się kwiatach, zebranych w luźne grona
SJP.pl
Nemezja – imię żeńskie pochodzenia greckiego, żeński odpowiednik imion: Nemezjusz i Nemezy. Wywodzi się od słowa "némesis", oznaczającego „przydzielenie tego, co się komu należy”, które stało się w mitologii nazwą uosobienia sprawiedliwości (Nemezis).
Patronką tego imienia jest bł. Nemezja Valle, dzięki której Nemezja imieniny obchodzi 18 grudnia.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Nemezjusz, Nemezy – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa "némesis", oznaczającego "przydzielenie tego, co się komu należy", które stało się w mitologii nazwą uosobienia sprawiedliwości (Nemezis). Istnieje kilku świętych patronów tego imienia.
Wikipedia
przenośnie: nieubłagana, karząca sprawiedliwość; nemezis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) podn. przen. nieubłagana, karząca sprawiedliwość
Wiktionary
IPA: nɛ̃ˈmɛzɨs, AS: nẽmezys
Wiktionary
rzecz. Nemezys ż., Nemezis ż., nemezis ż., Nemezja ż., Nemezjan mos., Nemezy mos., Nemezjusz mos.
Wiktionary
(1.1) nemezis
Wiktionary
marka wódek i firma
SJP.pl
Nemiroff – ukraińska marka wódek i jeden z największych[] producentów alkoholi na świecie. Produkty sprzedawane są w ponad 80 krajach świata. Firma jest jednym z trzech światowych liderów[] dostarczających wódkę do sklepów Duty Free. Marka ta stanowi 40% wódek eksportowanych z Ukrainy. Firma jest eksporterem nr 1 wszystkich wódek z Ukrainy i znajduje się w gronie 100 największych podatników Ukrainy.
Wikipedia
czasownik przechodni dokonany
(1.1) środ. przestęp. wziąć (często wbrew czyjejś woli: zabrać, ukraść)
(1.2) środ. przestęp. złapać (kogoś)
Wiktionary
(1.1) Jakby pani była sobie tę trupiarnię tam oglądnęła, to byłaby pani napewno zemdlała. Chociaż niektórzy, to z tych umrzyków nic sobie nie robili i przychodzili tam poto tylko, aby nieboszczykowi coś nemnąć. Przekonałem się o tem na własne oczy, bo jak jednego dnia wieczorem… widziałem jeszcze takiego trupa w bucikach, to na drugi dzień, ten sam trup leżał już bez butów.
(1.1) gw-pl|Lwów.: Mnie namawiał Jóźko ze Zniesienia, aby ja przystał do ichniej paczki. Oni chcieli pójść do jednego żydoskiego banku po godzinach urzendowych nad ranym i nemnąć tym złodziejom pare tysiency z kasy. sic.
Wiktionary
(1.2) zob. złapać.; środ. przestęp. capnąć, łyknąć, zahaczyć
Wiktionary
1. wulkan w archipelagu Wysp Kurylskich;
2. kapitan Nemo - bohater powieści Juliusza Verne'a;
3. model samochodu marki Citroen
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przenośnie: zapalony, zagorzały myśliwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) podn. żart. zapalony myśliwy, wyśmienity łowca
Wiktionary
(1.1) Nemrodowie śląscy z lubością używali cieszynek.
Wiktionary
rzecz. Nemrod m.
Wiktionary
(1.1) myśliwy, łowca
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
czasownik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. nie ma
Wiktionary
1. starorzymska pieśń śpiewana na pogrzebach;
2. w XVI-XVIII wieku: żałobny utwór literacki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) w starożytnym Rzymie: pieśń żałobna, tren, lamentacja, elegia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈnɛ̃ɲja, AS: nẽńi ̯a
Wiktionary
roślina wodna z rodziny grzybieniowatych mająca pływające, duże, skórzaste liście; grążel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. bot. nazwa systematyczna|Nymphaea alba|L.|ref=tak., grzybień biały, roślina wodna
(1.2) pot. kwiat nenufara (1.1)
Wiktionary
(1.1) Część łożyska w tym miejscu była zarośnięta i okryta kwitnącymi nenufarami, które bardzo się podobały pannie Barbarze.
Wiktionary
IPA: nɛ̃ˈnufar, AS: nẽnufar
Wiktionary
(1.1) grzybień, lilia wodna, grążel
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przedrostek
(1.1) nowy, niedawny
(1.2) współczesny
Wiktionary
(1.1) neofilologia, neofita, neolit, neologizm
(1.2) neokolonializm, neonazizm
Wiktionary
IPA: ˈnɛɔ, AS: neo
Wiktionary
(1.1-2) nowo-
Wiktionary
[czytaj: neograndż] styl w modzie nawiązujący do stylu muzycznego grunge, charakteryzujący się oryginalnymi kombinacjami i wielowarstwowością, w kolorystyce opiera się na kolorach natury, z materiałów preferuje dzianinę, flanelę i tweed
SJP.pl
współczesna wersja anarchizmu, ideologii głoszącej zbędność państwa i jego instytucji oraz powszechną wolność i równość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. jeden z okresów geologicznych;
Wiktionary
Neoarchaik (ang. "Neoarchean")
W Neoarchaiku prawdopodobnie powstał pierwszy superkontynent, utworzony z Laurentii, Baltiki, zachodniej Australii oraz Namibii. Wtedy też być może rozpoczęła się fotosynteza tlenowa
Wikipedia
IPA: ˌnɛɔarˈxajik, AS: neoarχai ̯ik
Wiktionary
Ne
Wikipedia
instytucja finansowa działająca wyłącznie cyfrowo, bez oddziałów fizycznych
SJP.pl
Neobank – bank bezpośredni, całkowicie cyfrowy, który dociera do klienta jedynie w formie zdalnej – za pomocą aplikacji mobilnych i poprzez platformy internetowe.
Można wyróżnić trzy zasadnicze modele funkcjonowania tych banków:
W literaturze przedmiotu spotyka się także pogląd, że banki działające w formie cyfrowej, które nie posiadają licencji bankowej na pełną działalność, nazywane są neobankami, natomiast te, które licencję posiadają, określane są mianem challenger banków.
Wikipedia
zwolennik neobehawioryzmu
SJP.pl
[czytaj: neobehawioryzm albo neobihewioryzm] odmiana behawioryzmu koncentrująca się na badaniu złożonych czynności i zachowań
SJP.pl
1. współczesna wersja doktryny politycznej Lenina i jego filozofii sprawowania władzy;
2. pejoratywne określenie różnych przejawów domniemanej lub rzeczywistej lewicowości
SJP.pl
współczesna wersja buddyzmu
SJP.pl
[czytaj: neokardina] nazwa handlowa leku roślinnego wspomagającego pracę serca i krążenie, zawierającego wyciągi z głogu, konwalii i kozłka lekarskiego; Kardiol
SJP.pl
cenzura wprowadzona ponownie po okresie, w którym nie obowiązywała
SJP.pl
przedstawiciel grupy dinozaurów z podrzędu teropodów
SJP.pl
grupa dinozaurów z podrzędu teropodów
SJP.pl
Ne
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. członek wspólnot neocharyzmatycznych
Wiktionary
rzecz. charyzmatyk mos.
Wiktionary
współczesna wersja chrześcijaństwa poszerzona o dodatkową ideologię lub elementy innych wierzeń
SJP.pl
osoba wyznająca neochrześcijaństwo
SJP.pl
kobieta wyznająca neochrześcijaństwo
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z neodarwinizmem
Wiktionary
rzecz. neodarwinizm m., neodarwinista m.
Wiktionary
jeden z kierunków w ewolucjonizmie, przyjmujący za jedyny czynnik ewolucji organizmów dobór naturalny
SJP.pl
Neodarwinizm – kierunek ewolucjonizmu powstały pod koniec XIX wieku, który zakłada, że jedynym mechanizmem ewolucji organizmów jest dobór naturalny, zaś cechy nabyte w trakcie ontogenezy, czyli rozwoju osobniczego, nie są dziedziczone.
Wikipedia
pierwiastek chemiczny o symbolu Nd, z szeregu lantanowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Nd i liczbie atomowej 60;
Wiktionary
Neodym (Nd, łac. "neodymium") – pierwiastek chemiczny, lantanowiec. Nazwa pochodzi od greckich słów "neos" i "didymos" dających razem określenie „nowy bliźniak”. Został odkryty w 1885 roku wraz z prazeodymem przez Carla Auera von Welsbacha w wyniku rozdzielenia tzw. dydymu na dwa osobne pierwiastki.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma neodym?
Wiktionary
IPA: nɛˈɔdɨ̃m, AS: neodỹm
Wiktionary
przym. neodymowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Nd
Wiktionary
→ neodym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący neodymu
Wiktionary
rzecz. neodym m.
Wiktionary
tendencja w sztuce, nawiązująca do ekspresjonizmu figuratywnego, lecz bardziej agresywna w formach
SJP.pl
Ne
Wikipedia
gatunek powstały na ograniczonym w naturalny sposób obszarze, niemogący się dalej rozprzestrzeniać
SJP.pl
Neoendemit – młody filogenetycznie takson powstały na danym, ograniczonym w naturalny sposób obszarze (np. wyspa, góry), poza którym nie zdążył lub nie zdołał się dalej rozprzestrzenić.
Wikipedia
zwolennik neoewolucjonizmu
SJP.pl
Neoewolucjonizm − współczesny nurt w naukach społecznych nawiązujący do klasycznego ewolucjonizmu. Rezygnuje m.in. z tezy o jednokierunkowym rozwoju całej ludzkości od form prymitywnych do społeczeństwa cywilizowanego. Największy rozwój tego nurtu zauważa się po II wojnie światowej. Neoewolucjonizm posiada znaczących przedstawicieli także i dziś.
Wikipedia
zwolennik neofaszyzmu, ruchu politycznego powstałego po II wojnie światowej, nawiązującego do ideologii faszystowskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. zwolennik neofaszyzmu
Wiktionary
IPA: ˌnɛɔfaˈʃɨsta, AS: neofašysta
Wiktionary
rzecz. neofaszyzm m.
:: fż. neofaszystka ż.
przym. neofaszystowski
Wiktionary
(1.1) eufem. zamawiacz pięciu piw
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. zwolenniczka neofaszyzmu
Wiktionary
rzecz. faszołek mzw., faszyzm mrz., neofaszysta mos., neofaszyzm mrz.
przym. neofaszystowski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) polit. związany z neofaszyzmem, właściwy neofaszyzmowi lub neofaszystom
Wiktionary
(1.1) Cezary Miżejewski (PPS) jest inicjatorem interpelacji do ministra sprawiedliwości w sprawie delegalizacji organizacji neofaszystowskich i skrajnej prawicy w Polsce.
Wiktionary
IPA: ˌnɛɔfaʃɨˈstɔfsʲci, AS: neofašystofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. faszyzm mrz., faszołek mzw., neofaszyzm m., neofaszysta m., neofaszystka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. współczesna doktryna polityczna lub ideologia, nawiązująca do faszyzmu;
Wiktionary
Ne
Wikipedia
IPA: ˌnɛɔˈfaʃɨsm̥, AS: neofašysm̦
Wiktionary
rzecz. faszyzm mrz., faszołek mzw., neofaszysta m., neofaszystka ż., neofaszystowskość ż.
przym. neofaszystowski
przysł. neofaszystowsko
Wiktionary
współczesna forma feudalizmu z nierównościami i zależnością od elit
SJP.pl
→ neofita; prozelicki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący neofity
Wiktionary
rzecz. neofita mos.
Wiktionary
neofityzm;
1. żarliwe, często fanatyczne wyznawanie jakiejś religii, ideologii, którą przyjęło się niedawno;
2. stan bycia neofitą, nowym wyznawcą jakiejś religii
SJP.pl
specjalista w zakresie neofilologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział filologii zajmujący się językami nowożytnymi;
Wiktionary
Neofilologia – nauka badająca język i piśmiennictwo jednego z nowożytnych narodów. Wśród działów neofilologii wyróżnia się anglistykę, germanistykę, romanistykę i slawistykę.
Przedrostek „neo-” wskazuje na odrębność neofilologii od filologii klasycznej, która z kolei zajmuje się dorobkiem literackim i językami starożytnych Greków i Rzymian.
Wikipedia
przym. neofilologiczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z neofilologią, dotyczący neofilologii
Wiktionary
rzecz. neofilologia ż., neofilolog mos. / ż.
Wiktionary
prozelita;
1. osoba, która niedawno przyjęła jakieś wyznanie;
2. nowy, żarliwy wyznawca jakiejś doktryny, nauki lub ideologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek, który zmienił wyznanie na inne
(1.2) nowy, żarliwy wyznawca jakiejś doktryny, nauki lub ideologii
Wiktionary
Neofita (łac. "neophytus" – nowo nawrócony, z gr. νεόφυτος, "neóphytos" – na nowo zasadzony) – osoba, która niedawno przyjęła jakąś wiarę. Określenie stosowane najczęściej w odniesieniu do chrześcijaństwa. Do XV wieku neofita nie mógł przyjmować godności kościelnych, później jednak, początkowo w Hiszpanii, a następnie na gruncie całego Kościoła, zniesiono to ograniczenie.
Wikipedia
(1.2) I tak jeszcze w dalszym ciągu księga ta wyjawiała tyle, ile wolno było wiedzieć neoficie (…)
Wiktionary
rzecz. neofityzm m., neofictwo n.
:: fż. neofitka ż.
przym. neoficki
Wiktionary
(1.2) prozelita
Wiktionary
→ neofita
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. kobieta, która przyjmuje albo niedawno przyjęła jakieś wyznanie, zazwyczaj chrześcijańskie
Wiktionary
rzecz. neofita m.
Wiktionary
neofictwo;
1. żarliwe, często fanatyczne wyznawanie jakiejś religii, ideologii, którą przyjęło się niedawno;
2. stan bycia neofitą, nowym wyznawcą jakiejś religii
SJP.pl
chorobliwy lęk przed zmianami i wszelką nowością
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. fobia przed nowościami, nowinkami
Wiktionary
IPA: ˌnɛɔˈfɔbʲja, AS: neofobʹi ̯a
Wiktionary
współczesny gatunek muzyczny nawiązujący do muzyki ludowej; nowa muzyka ludowa
SJP.pl
Ne
Wikipedia
zwolennik neofowizmu (kierunku w malarstwie nawiązującego do fowizmu)
SJP.pl
kierunek w światowym malarstwie drugiej połowy XX wieku, nawiązujący do fowizmu; neoekspresjonizm
SJP.pl
Ne
Wikipedia
teoria, głosząca, że proces integracji może posuwać się do przodu poprzez określanie kolejnych obszarów wspólnej polityki, które z kolei obejmą inne sektory; kontrastuje z dążeniem do integracji prowadzącej do federalizmu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
obszar zoogeograficzny obejmujący krainę neotropikalną
SJP.pl
młodszy podokres trzeciorzędu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. drugi okres ery kenozoicznej;
Wiktionary
Neogen ( , „nowy” + γίγνομαι, „rodzić”) – młodszy okres ery kenozoicznej trwający od 23,03 do 2,58 mln lat temu. Dzieli się na:
Gelas, dawniej ostatnie piętro pliocenu, w nowym podziale jest najniższym piętrem plejstocenu i zalicza się do okresu czwartorzędu.
Wikipedia
IPA: nɛˈɔɡɛ̃n, AS: neogẽn
Wiktionary
przym. neogeński, neogeniczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) geol. dotyczący neogenu, występujący, powstały w neogenie
Wiktionary
IPA: ˌnɛɔˈɡɛ̃j̃sʲci, AS: neogẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. neogen m.
Wiktionary
takson obejmujący większość dzisiejszych ptaków, wyróżniony na podstawie budowy podniebienia
SJP.pl
o cechach neognatycznych (infragromada ptaków)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) syst. ornit. zob. ptaki neognatyczne.
Wiktionary
związany z neogotykiem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wykorzystujący elementy charakterystyczne dla gotyku
Wiktionary
(1.1) Jadąc tramwajem przez Załęże, mijamy piękny neogotycki kościół pod wezwaniem św. Józefa.
Wiktionary
rzecz. neogotyk m., neogotyckość ż.
Wiktionary
(1.1) nowogotycki
Wiktionary
1. styl w sztuce, zwłaszcza w architekturze, wykorzystujący elementy charakterystyczne dla gotyku;
2. budowla w tym stylu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. archit. nawiązywanie do gotyku w architekturze i sztuce
(1.2) archit. budowla neogotycka
Wiktionary
Neogotyk (styl neogotycki) – styl w architekturze, a także rzemiośle artystycznym, nawiązujący formalnie do gotyku, powstały około połowy XVIII wieku w Anglii i trwający do początku XX wieku, zaliczany do historyzmu.
Najczęściej spotyka się kościoły nawiązujące do kontynentalnych gotyckich lub rozbudowane gotyckie (katedra w Kolonii, katedra św. Wita w Pradze) oraz budowle wzorowane na gotyku angielskim (zamek w Kórniku, Świątynia Miłosierdzia i Miłości w Płocku).
Wikipedia
przym. neogotycki
rzecz. gotyk mrz.
Wiktionary
nauka o odręcznym piśmie nowożytnym
SJP.pl
Neografia ( νέος "néos" „nowy” + γραφή "graphḗ" „pismo”) – nauka o odręcznym piśmie nowożytnym i nowoczesnym (tj. począwszy od XVI wieku), przekazanym na materiale nietrwałym. Neografia jest jedną z nauk pomocniczych historii.
Wikipedia
przedstawicielka grupy językoznawców niemieckich z końca XIX wieku, z tzw. szkoły lipskiej; młodogramatyczka
SJP.pl
przedstawiciel grupy językoznawców niemieckich z końca XIX wieku, z tzw. szkoły lipskiej; młodogramatyk
SJP.pl
zwolennik neoheglizmu
SJP.pl
kierunek filozoficzny, nawiązujący do niektórych elementów doktryny Hegla
SJP.pl
Neoheglizm – różne nurty recepcji filozofii G.W.F. Hegla od połowy wieku XIX do początków wieku XX. O ile w przypadku filozofii niemieckiej, neoheglizm był drugą falą zainteresowań Heglem, co uprawniało używanie przedrostka "neo", o tyle w innych krajach miała miejsce pierwsza recepcja jego filozofii. Neoheglizm rozpada się na następujące odmiany:
Wikipedia
zwolennik neohellenizmu
SJP.pl
kierunek rozwijający się w XVIII wieku, nawiązujący do literatury i sztuki starogreckiej
SJP.pl
substancja słodząca z grupy glikozydów, co najmniej kilkaset razy słodsza od sacharozy
SJP.pl
zwolennik hitleryzmu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z neohitleryzmem, dotyczący neohitleryzmu
Wiktionary
rzecz. neohitlerowiec mos., neohitleryzm mrz.
przym. hitlerowski
Wiktionary
zwolennik neohumanizmu
SJP.pl
kierunek w pedagogice opierający program wychowania na filologii i kulturze klasycznej
SJP.pl
zwolennik neoidealizmu
SJP.pl
Ne
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z neoimperializmem, charakteryzujący się neoimperializmem
Wiktionary
(1.1) Politykę współczesnej Rosji charakteryzuje się często jako neoimperialną. Łączy się to ściśle z koncepcją rosyjskiego świata.
Wiktionary
rzecz. neoimperializm m., neoimperialista m.
przysł. neoimperialnie
Wiktionary
malarz malujący w nurcie neoimpresjonizmu
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z neoimpresjonizmem
Wiktionary
rzecz. neoimpresjonizm m., neoimpresjonista m.
Wiktionary
Neoimpresjonizm – kierunek w malarstwie francuskim, zapoczątkowany ok. 1880 roku przez Georges’a Seurata i dążący do zreformowania impresjonizmu poprzez zastąpienie lirycznej improwizacji ścisłą metodą budowania obrazu z wykorzystaniem naukowych zdobyczy optyki, analizy światła i koloru, fizjologii i psychologii widzenia. Termin został stworzony przez krytyka sztuki Félixa Fénéona.
Wikipedia
Ne
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) filoz. dotyczący neokantyzmu
Wiktionary
rzecz. neokantyzm m., neokantysta m., neokantystka ż.
Wiktionary
zwolennik kierunku filozoficznego powstałego w drugiej połowie XIX w., nawiązującego do doktryny Kanta
SJP.pl
zwolenniczka kierunku filozoficznego powstałego w drugiej połowie XIX w., nawiązującego do doktryny Kanta
SJP.pl
Neokantyzm – nurt filozoficzny zapoczątkowany w drugiej połowie XIX wieku, który wyrażał sprzeciw wobec heglizmu oraz materializmu przyrodoznawczego. Nazwa "neokantyzm" pochodzi stąd, że neokantyści szukali inspiracji w filozofii Kanta.
Wikipedia
zwolennik neokapitalizmu
SJP.pl
współczesna postać kapitalizmu, w której jego klasowy charakter jest zamaskowany
SJP.pl
członek ruchu odnowy religijnej w Kościele katolickim
SJP.pl
katolicki ruch odnowy religijnej
SJP.pl
członkini ruchu odnowy religijnej w Kościele katolickim
SJP.pl
doktryna ekonomiczna (od nazwiska J.M.Keynesa - angielskiego matematyka i ekonomisty)
SJP.pl
Ne
Wikipedia
powstały niedawno wytwór o małej wartości artystycznej
SJP.pl
tendencje w sztuce, literaturze, muzyce i architekturze XIX i XX w. nawiązujące do klasycyzmu, renesansu lub baroku
SJP.pl
Neoklasycyzm (neo- z gr. "νέος" nowy i klasycyzm z łac. "classicus" pierwszorzędny) – nurt w kulturze i sztuce zachodniej, cechujący się inspiracją sztuką antyczną. Wywodzi się z Rzymu, głównie dzięki notatkom Johanna Joachima Winckelmanna, w momencie odkrycia Pompei oraz Herkulanum, jednak jego popularność szybko rozeszła się po całej Europie, gdy pokolenie młodych europejskich artystów zakończyło Grand Tour i powróciło z Włoch do własnych krajów z nowo odkrytymi ideałami antycznymi.
Wikipedia
artysta tworzący w stylu neoklasycystycznym, nawiązujący w twórczości do klasycyzmu, renesansu lub baroku
SJP.pl
zwolennik neokolonializmu
SJP.pl
uzależnienie polityczne i ekonomiczne dawnych krajów kolonialnych, formalnie niepodległych, od państw wysoko rozwiniętych
SJP.pl
Ne
Wikipedia
starsza epoka kredy
SJP.pl
Ne
Wikipedia
przymiotnik od: neokom
SJP.pl
1. z niechęcią o neokomunizmie, współczesnej wersji ideologii marksistowskiej, ale odrzucających komunistyczny totalitaryzm;
2. pejoratywne określenie różnych przejawów domniemanej lub rzeczywistej lewicowości; neobolszewizm
SJP.pl
nieformalna nazwa współczesnych ruchów komunistycznych, wywodzących się z ideologii marksistowskiej, ale odrzucających komunistyczny totalitaryzm
SJP.pl
Neokomunizm − nieformalna nazwa nurtu społeczno-politycznego. Reprezentuje on zasadnicze teorie społeczno-gospodarcze zawarte w dziełach Karola Marksa i Fryderyka Engelsa. Odcina się częściowo lub całkowicie od metod działania dyktatury komunistycznej. Polega on na realizacji idei komunizmu w nowych warunkach, zasady i poglądy są adaptacją komunizmu i marksizmu do nowych warunków społecznych.
Wikipedia
zwolennik neokonfucjanizmu
SJP.pl
kierunek w filozofii chińskiej powstały podczas panowania dynastii Song (960–1279) jako odnowienie konfucjanizmu o orientacji tradycyjnej, podbudowany dualistyczną kosmologią i antropologią filozoficzną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. filoz. kierunek w chińskiej filozofii powstały w okresie panowania dynastii Sung, nawiązujący do tradycyjnego konfucjanizmu;
Wiktionary
Neokonfucjanizm – termin używany w odniesieniu do rodzaju konfucjanizmu, którego kształtowanie się przypada na okres panowania dynastii Song (960 – 1279) i Ming (1368–1644). Szkoła dominowała w Chinach do dynastii Qing włącznie (1644 – 1911), dokładny zakres jest jednak współcześnie przedmiotem kontrowersji.
Wikipedia
przym. neokonfucjański
Wiktionary
zwolennik doktryny społecznej i politycznej nawiązującej do założeń konserwatyzmu XIX w.
SJP.pl
zwolenniczka doktryny społecznej i politycznej nawiązującej do założeń konserwatyzmu XIX w.
SJP.pl
Neokonserwatyzm (skrótowo neocon) – doktryna polityczna, ruch polityczny w USA powstały w latach 60 XX w., będący specyficznie amerykańską odmianą konserwatyzmu. Łączy klasyczne wartości konserwatywne z elementami liberalizmu, głównie gospodarczego.
Wikipedia
zwolennik neolamarkizmu
SJP.pl
Neolamarkizm – jeden z kierunków ewolucjonizmu, przeciwstawiający się darwinizmowi, negując bądź ograniczając znaczenie doboru naturalnego w procesie ewolucji organizmów. Od klasycznego lamarkizmu przejął tezę o dziedziczeniu cech nabytych, a poznanie czynników i mechanizmów ewolucji ograniczył do wyjaśnienia przyczyn dziedzicznej zmienności.
Wikipedia
lekceważąco: neoliberał
SJP.pl
zwolennik neoliberalizmu
SJP.pl
1. kierunek we współczesnej ekonomii głoszący zasady liberalizmu gospodarczego, dopuszczający jednak ingerencję państwa w gospodarkę tam, gdzie nie sprawdzają się zasady wolnorynkowe;
2. kierunek we współczesnej polityce przyjmujący za podstawę przestrzeganie praw jednostki i osobistą odpowiedzialność ludzi za swój los
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. nurt we współczesnej myśli ekonomicznej głoszący zasady liberalizmu gospodarczego i wolnego rynku przy ograniczonej do minimum ingerencji państwa w gospodarkę;
Wiktionary
Ne
Wikipedia
(1.1) Neoliberalizm w swoich założeniach głosi, iż kapitał nie ma już charakteru narodowego, ale to tylko Polska wprowadziła pełną liberalizację usług bankowych, na czym niewątpliwie zbijają dziś fortuny zagraniczne instytucje finansowe.
Wiktionary
rzecz. neoliberał m., neoliberalność ż.
przym. neoliberalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest neoliberalne; cecha tych, którzy są neoliberalni
Wiktionary
rzecz. neoliberalizm m., neoliberał m.
przym. neoliberalny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z neoliberalizmem, dotyczący neoliberalizmu
Wiktionary
(1.1) Powrót do koncepcji neoliberalnych (neokonserwatywnych) nastąpił w dość ostrej formie w latach siedemdziesiątych XX w.
Wiktionary
rzecz. neoliberalizm m., neoliberalność ż., neoliberał mos.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. zwolennik neoliberalizmu
Wiktionary
(1.1) Koalicja dwóch neoliberalnych partii byłaby czytelnym sygnałem, że neoliberałowie, widząc w sondażach utratę zaufania wyborców, w desperackich sojuszach szukają dla siebie ratunku.
Wiktionary
rzecz. neoliberalizm mrz., neoliberalność ż.
:: fż. neoliberałka ż.
przym. neoliberalny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. zwolenniczka neoliberalizmu
Wiktionary
rzecz. neoliberał mos.
Wiktionary
list tradycyjny przygotowywany i wysyłany przez internet
SJP.pl
epoka kamienia gładzonego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. końcowy okres epoki kamienia
Wiktionary
Neolit (gr. "néos" „nowy” i "líthos" „kamień”), młodsza epoka kamienia, epoka kamienia gładzonego – ostatni okres epoki kamienia (poprzedzający epokę brązu). Jego charakterystyczne cechy to uprawa roślin i hodowla zwierząt oraz stałe osady. Proces przechodzenia ze zbieractwa-łowiectwa na niniejsze formy pozyskiwania pokarmów nazwano „rewolucją neolityczną”. W neolicie rozwijały się też nowe techniki obróbki kamienia, takie jak gładzenie powierzchni i wiercenie otworów.
Wikipedia
(1.1) Na terenach Polski neolit trwał w latach 5200-1900 p.n.e.
Wiktionary
IPA: nɛˈɔlʲit, AS: neolʹit
Wiktionary
przym. neolityczny
Wiktionary
(1.1) młodsza epoka kamienia, epoka kamienia gładzonego
Wiktionary
dotyczący neolitu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) żyjący/mający miejsce w neolicie lub pochodzący/wywodzący się z niego
Wiktionary
(1.1) Pozostałości takich neolitycznych (i późniejszych) konstrukcji odkryto zarówno w Europie, jak i na innych kontynentach.
Wiktionary
IPA: ˌnɛɔlʲiˈtɨt͡ʃnɨ, AS: neolʹityčny
Wiktionary
rzecz. neolit
Wiktionary
rzadko: mający cechy neologizmu - wyrazu, zwrotu lub znaczenia wyrazu nowo utworzonego w jakimś języku
SJP.pl
dawniej: człowiek tworzący neologizmy - wyrazy, zwroty lub znaczenia wyrazu nowo utworzone w jakimś języku
SJP.pl
wyraz, zwrot lub znaczenie wyrazu nowo utworzone w jakimś języku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz lub wyrażenie, które niedawno pojawiło się w danym języku;
Wiktionary
Ne
Wikipedia
(1.1) Gdy komputery pojawiły się w Polsce, pochodzący z angielskiego neologizm „kliknięcie” długo nie był akceptowany przez wielu ludzi, którzy woleli istniejące już w języku polskim określenie „mlask” lub „mlaskanie”.
(1.1) Prawdopodobnie z każdym ważniejszym wynalazkiem ludzkości wiąże się nazwa, która początkowo była neologizmem.
Wiktionary
IPA: ˌnɛɔˈlɔɟism̥, AS: neoloǵism̦
Wiktionary
przym. neologiczny
Wiktionary
zwolennik neomachizmu
SJP.pl
teoria filozoficzna austriackiego fizyka i filozofa Ernsta Macha, rozwijana i uzupełniana przez jego następców
SJP.pl
zwolennik neomaltuzjanizmu
SJP.pl
współczesna teoria, wg. której ograniczenie przyrostu ludności może rozwiązać trudności ekonomiczne i społeczne państwa
SJP.pl
współczesna wersja mariawityzmu
SJP.pl
zwolennik neomarksizmu - kierunku filozoficznego
SJP.pl
kierunek filozoficzny odrzucający leninowską interpretację marksizmu, popularny w drugiej połowie XX wieku w krajach zachodnich
SJP.pl
Ne
Wikipedia
zwolennik neomerkantylizmu
SJP.pl
związany z neomerkantylizmem, dotyczący neomerkantylizmu
SJP.pl
protekcjonizm gospodarczy stosowany w handlu zagranicznym po II wojnie światowej przez kraje wysoko rozwinięte w celu ochrony ich bilansu płatniczego i zwiększenia dochodów z cła
SJP.pl
Ne
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z neomodernizmem, dotyczący neomodernizmu
przymiotnik jakościowy
(2.1) podobny do neomodernizmu, mający cechy neomodernizmu
Wiktionary
(2.1) Nierzadko neomodernistyczna jest tylko fasada budynku, co stoi w jawnej sprzeczności z modernistyczną ideą traktowania budynku jako całości.
Wiktionary
rzecz. neomodernista mos., neomodernizm mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. szt. nurt filozoficzny poddający krytyce filozofię postmodernistyczną
(1.2) archit. styl architektoniczny przełomu XX i XXI w., nawiązujący do modernizmu;
Wiktionary
Ne
Wikipedia
(1.2) Przykładem neomodernizmu w architekturze może być zabudowa osiedla w poznańskich Naramowicach.
Wiktionary
rzecz. neomodernista mos.
przym. neomodernistyczny
Wiktionary
antybiotyk o działaniu bakteriobójczym, stosowany głównie przy zabiegach chirurgicznych jamy brzusznej, w zakażeniach dróg moczowych i jelitowych oraz przy chorobach skóry
SJP.pl
Neomycyna – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, naturalny antybiotyk zaliczany do grupy antybiotyków aminoglikozydowych produkowany przez "Streptomyces fradiae". Głównie stosowany zewnętrznie, rzadko w postaci doustnej. Z przewodu pokarmowego wchłania się w ok. 3%, a nie jest stosowany parenteralnie ze względu na toksyczność.
Wikipedia
1. pierwiastek chemiczny o symbolu Ne i liczbie atomowej 10, gaz szlachetny występujący w atmosferze;
2.
a) potocznie: jarzeniowa lampa elektryczna w postaci szklanej rury, stosowana m.in. jako ozdoba; rura jarzeniowa;
b) napis z takich lamp
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Ne i liczbie atomowej 10;
(1.2) pot. lampa elektryczna jarzeniowa w postaci szklanej rury
(1.3) pot. szyld, reklama zbudowana z przezroczystych rurek wypełnionych neonem (1.1), który pod wpływem prądu elektrycznego świeci;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. nazwa niektórych gatunków ryb z rodziny kąsaczowatych; ; ;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma neon?
(1.2) Kolorowe neony są symbolem nocnego życia każdego dużego miasta.
(2.1) Czym należy karmić neony?
Wiktionary
IPA: ˈnɛɔ̃n, AS: neõn
Wiktionary
rzecz. neonówka ż., neonizacja ż.
:: zdrobn. neonik m., neonek m.
przym. neonowy, neonówkowy
przysł. neonowo
Wiktionary
(1.1) symbol. Ne
Wiktionary
zwolennik neonacjonalizmu (współczesnej wersji nacjonalizmu)
SJP.pl
osoba wyznająca ideologię nazistowską w okresie po II wojnie światowej; neonazista
SJP.pl
specjalista w zakresie neonatologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz, specjalista neonatologii
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka, specjalistka neonatologii
Wiktionary
(1.1) Każdy szpital z położnictwem musi zatrudniać neonatologów.
(2.1) Pani neonatolog zbadała moje dziecko zaraz po porodzie.
Wiktionary
IPA: ˌnɛɔ̃naˈtɔlɔk, AS: neõnatolok
Wiktionary
rzecz. neonatologia ż.
:: fż. neonatolożka ż.
przym. neonatologiczny
przysł. neonatologicznie
Wiktionary
(2.1) neonatolożka
Wiktionary
dział medycyny poświęcony zdrowiu i rozwojowi noworodków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. specjalizacja medyczna zajmująca się noworodkami, ich rozwojem, schorzeniami i wadami rozwojowymi;
(1.2) pot. med. oddział szpitala, kliniki lub szkoły medycznej, który zajmuje się neonatologią (1.1)
Wiktionary
Neonatologia (łac. "neonatus": „noworodek”) – priorytetowa dziedzina medycyny zajmująca się diagnostyką i leczeniem chorób dzieci w okresie prenatalnym i noworodkowym (w tym wcześniaków), a także opieką nad noworodkami zdrowymi (ocena prawidłowości rozwoju, rozwiązywanie problemów z laktacją i karmieniem piersią). W Polsce neonatologia jest jedną ze specjalizacji lekarskich, a jej konsultantem krajowym od 23 lipca 2018 jest prof. dr hab. Ewa Helwich.
Wikipedia
(1.2) Baśka leży na neonatologii ginekologicznej.
Wiktionary
IPA: ˌnɛɔ̃natɔˈlɔɟja, AS: neõnatoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. neonatolog mos.
przym. neonatologiczny
przysł. neonatologicznie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z neonatologią, dotyczący neonatologii
Wiktionary
(1.1) Maleństwo jest teraz na oddziale neonatologicznym.
Wiktionary
rzecz. neonatolog mos., neonatologia ż.
Wiktionary
noworodek
SJP.pl
osoba wyznająca ideologię nazistowską w okresie po II wojnie światowej; neonacysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. zwolennik neonazizmu
Wiktionary
(1.1) Blisko 10 tysięcy osób udaremniło przemarsz neonazistów ulicami Berlina, blokując spontanicznie trasę demonstracji skrajnej prawicy.
Wiktionary
IPA: ˌnɛɔ̃naˈʑista, AS: neõnaźista
Wiktionary
rzecz. neonazizm m., neonacysta m.
:: fż. neonazistka
przym. neonazistowski, neonacystowski
Wiktionary
(1.1) neonacysta, eufem. zamawiacz pięciu piw
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwolenniczka nazizmu usiłująca realizować ideologię nazistowaską po drugiej wojnie światowej
Wiktionary
rzecz. neonazista mos., neonazizm mrz.
przym. neonazistowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z neonazizmem, dotyczący neonazizmu
Wiktionary
(1.1) Była uroczysta msza święta, marsz z flagami i koncert neonazistowskiej grupy, który odbył się w klubie należącym do Politechniki Białostockiej.
Wiktionary
rzecz. neonazizm m., neonazista m., neonazistka ż.
Wiktionary
(1.1) przest. neonacystowski
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób neonazistowski
Wiktionary
rzecz. neonazizm mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. ideologia odwołująca się do nazizmu, nazizm odradzajacy się po drugiej wojnie światowej;
Wiktionary
Ne
Wikipedia
IPA: ˌnɛɔ̃ˈnaʑism̥, AS: neõnaźism̦
Wiktionary
rzecz. neonazista m., neonazistka m., neonazistowskość ż.
przym. neonazistowski
przysł. neonazistowsko
Wiktionary
(1.1) neonacyzm
Wiktionary
1. zdrobnienie od: neon (ryba);
2. zdrobnienie od: neon (lampa); neonik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. zool. nazwa systematyczna|Paracheirodon innesi|ref=tak., neon Innesa, mała, pochodząca z Peru, słodkowodna ryba z czerwonym tyłem i niebieskim, świecącym pasem wzdłuż ciała, popularna jako ryba akwariowa;
Wiktionary
IPA: nɛˈɔ̃nɛk, AS: neõnek
Wiktionary
rzecz. neon m.
Wiktionary
(1.1) neon Innesa, bystrzyk neonowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzemieślnik produkujący neony
Wiktionary
rzecz. neon m., neonizacja ż., neonówka ż.
przym. neonowy
Wiktionary
mały neon (lampa); neonek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od neon
Wiktionary
rzecz. neon m., neonizacja ż.
Wiktionary
neuroaktywny insektycyd chemicznie spokrewniony z nikotyną
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wyposażenie, przyozdobienie w neony; planowyanowe instalowanie neonów w przestrzeni publicznej
Wiktionary
(1.1) Neonizacja przybiera na sile. Kiedyś wzruszał mały neonik w Alejach Jerozolimskich: CEBULA. Teraz raczej reklamuje się przedmioty trwalsze i bardziej luksusowe, cebula nie jest w modzie.
Wiktionary
rzecz. neon m., neonik m., neonówka ż., neoniarz m., neoniarstwo n.
przym. neonowy, neonówkowy, neoniarski
przysł. neonowo
Wiktionary
nowa nomenklatura osoby z mianowania politycznego
SJP.pl
[czytaj: neonormakol] nazwa handlowa leku ziołowego stosowanego w zaparciach i zaburzeniach perystaltyki jelit, zawierającego agar, korzeń selera i korę kruszyny
SJP.pl
→ neon
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący neonu (pierwiastka chemicznego)
(1.2) dotyczący neonu (elementu świetlnego)
Wiktionary
rzecz. neoniarz mrz., neonizacja ż., neon m., neonówka ż.
Wiktionary
specjalista w dziedzinie neontologii
SJP.pl
dziedzina nauki zajmująca się żywymi organizmami żyjącymi współcześnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. nauka o współczesnych organizmach
Wiktionary
Neontologia – część biologii zajmująca się badaniem organizmów żyjących współcześnie. Pojęcie używa się w przeciwieństwie do paleontologii, która zajmuje się organizmami kopalnymi.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. lampka neonowa
(1.2) pot. wkrętak neonowy
(1.3) pot. zool. nazwa systematyczna|Paracheirodon innesi|ref=tak., neon Innesa, mała, pochodząca z Peru, słodkowodna ryba z czerwonym tyłem i niebieskim, świecącym pasem wzdłuż ciała, popularna jako ryba akwariowa;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌnɛɔ̃ˈnufka, AS: neõnufka
Wiktionary
rzecz. neoniarz mrz., neon m., neonizacja ż.
przym. neonowy, neonówkowy
Wiktionary
(1.3) neon Innesa, bystrzyk neonowy; pot. neonek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. trzecia fala pentekostalizmu, która nie ograniczała się tylko do kościołów zielonoświątkowych lecz rozszerzała swoje wpływy na inne wyznania chrześcijańskie;
Wiktionary
(1.1) Neopentekostalizm nie jest więc zjawiskiem jednorodnym i Gifford skłonny jest do wyodrębnienia czterech fal lub trendów, które w ciągu wspomnianych dwudziestu lat pojawiły się w Ghanie.
Wiktionary
przym. neopentekostalistyczny, pentekostalny
rzecz. pentekostalizm mrz.
Wiktionary
mięczak z gromady jednotarczowców, jedyny współcześnie żyjący jej przedstawiciel, o niewielkiej głowie, długim tułowiu pokrytym niewielką stożkową muszlą, z sercem o dwóch parach przedsionków i parze komór
SJP.pl
Ne
Wikipedia
marka autobusów i autokarów
SJP.pl
Neoplan – marka autobusów produkowanych przez MAN Truck & Bus AG, do 2008 funkcjonowało odrębne przedsiębiorstwo – Neoplan Bus GmbH.
Wikipedia
styl w sztuce zapoczątkowany w latach 20. XX wieku, charakteryzujący się ograniczeniem używanych barw do 3 podstawowych, geometrycznością kształtów i prostopadłością linii
SJP.pl
zwolennik, przedstawiciel jednego z ostatnich wielkich systemów filozoficznych starożytności, nawiązującego do filozofii Platona; neoplatończyk, nowoplatończyk
SJP.pl
Ne
Wikipedia
zwolennik, przedstawiciel jednego z ostatnich wielkich systemów filozoficznych starożytności, nawiązującego do filozofii Platona; neoplatonik, nowoplatończyk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) filoz. związany z neoplatonizmen lub neoplatonikami, dotyczący neoplatonizmu lub neoplatoników
Wiktionary
IPA: ˌnɛɔplaˈtɔ̃j̃sʲci, AS: neoplatõĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. neoplatonizm m., neoplatonik m.
Wiktionary
(1.1) nowoplatoński
Wiktionary
niekontrolowane namnażanie się komórek organizmu przekształconych w komórki nowotworowe, symptom stanu przedrakowego
SJP.pl
wyznawca religii neopogańskiej, przedchrześcijańskich wierzeń religijnych jakiegoś kraju
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z neopoganizmem, dotyczący neopoganizmu
Wiktionary
IPA: ˌnɛɔpɔˈɡãj̃sʲci, AS: neopogãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. neopoganizm m.
Wiktionary
ogólne określenie różnych religii nawiązujących do wierzeń przedchrześcijańskich na danym obszarze lub w kraju
SJP.pl
potocznie: rodzaj podatku od wynagrodzeń, który zastąpił w 1993 roku wcześniejszy podatek od ponadnormatywnych wynagrodzeń, zwany popiwkiem
SJP.pl
zwolennik neopozytywizmu
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z neopozytywizmem
Wiktionary
rzecz. neopozytywizm m., neopozytywista m., neopozytywistka ż.
Wiktionary
kierunek w filozofii XX w. uważający, że prawdziwą wiedzą jest jedynie wiedza oparta na doświadczeniu
SJP.pl
niepalny kauczuk syntetyczny, odporny na oleje i rozpuszczalniki; polichloropren
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. nazwa handlowa syntetycznego kauczuku chloropenowego, który w postaci spienionej jest lekkim i wytrzymałym materiałem stoswanym m.in. do produkcji skafandrów nurkowych;
Wiktionary
Ne
Wikipedia
IPA: nɛˈɔprɛ̃n, AS: neoprẽn
Wiktionary
przym. neoprenowy
Wiktionary
(1.1) kauczuk chloroprenowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z neoprenem, dotyczący neoprenu, wykonany z neoprenu
Wiktionary
rzecz. neopren m.
Wiktionary
duchowny, który niedawno przyjął święcenia kapłańskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kośc. prezbiter w pierwszym roku po przyjęciu święceń
Wiktionary
(1.1) Biskup poprosił neoprezbiterów, by stanęli wokół ołtarza.
(1.1) Panie z sodalicji mariańskiej złożyły księdzu neoprezbiterowi życzenia.
(1.1) W niedzielę ojciec neoprezbiter będzie udzielał błogosławieństwa prymicyjnego.
Wiktionary
rzecz. prezbiter m., prezbiterium n., prezbiterat m., prezbiterianin m., prezbiterianka ż., prezbiterianizm m.
przym. prezbiterialny, prezbiteriański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zakonnik, który składa lub właśnie złożył śluby
Wiktionary
(1.1) Wśród neoprofesów było niewielu młodych zakonników.
Wiktionary
IPA: ˌnɛɔˈprɔfɛs, AS: neoprofes
Wiktionary
rzecz. profesja ż., profes m., profeska ż.
:: fż. neoprofeska ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. zakonnica, która dopiero co złożyła śluby zakonne
Wiktionary
(1.1) Jutro rano neoprofeski nawiedzą grób założyciela swojego zgromadzenia.
Wiktionary
rzecz. profes, profesja, neoprofes, profeska
Wiktionary
(1.1) osoba konsekrowana, zakonnica, profeska
Wiktionary
prokurator powiązany z neosędziami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od neoproterozoik
Wiktionary
IPA: ˌnɛɔprɔtɛrɔzɔˈjit͡ʃnɨ, AS: neoproterozoi ̯ičny
Wiktionary
rzecz. neoproterozoik
Wiktionary
ostatnia era proterozoiku, trwająca 458 milionów lat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. ostatnia, najmłodsza era (lub eratem) proterozoiku, trwająca 1000 – 542 milionów lat temu;
Wiktionary
Neoproterozoik (ang. "Neoproterozoic")
W erze tej powstały złoża ropy naftowej w dystrykcie Athabaska, w Kanadzie, a także sól kamienna w Afryce Zachodniej i Australii.
Wikipedia
IPA: ˌnɛɔprɔtɛrɔˈzɔjik, AS: neoproterozoi ̯ik
Wiktionary
przym. neoproterozoiczny
Wiktionary
nurt w psychoanalizie zaprzeczający, że głównym czynnikiem warunkującym osobowość jest popęd seksualny i przypisujący tę rolę czynnikom kulturowym i społecznym
SJP.pl
zwolennik neorealizmu
SJP.pl
zwolenniczka neorealizmu
SJP.pl
ruch artystyczny w literaturze, plastyce i filmie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Neoregelia ("Neoregelia" L.B. Sm.) – rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych ("Bromeliaceae"). Obejmuje 97–125 gatunków. Wszystkie występują w Ameryce Południowej, we wschodniej i południowej części Brazylii oraz w Amazonii. Centrum zróżnicowania jest Mata Atlântica we wschodniej Brazylii, gdzie rosną 102 gatunki.
Wikipedia
Ne
Wikipedia
nurt w sztukach plastycznych XIX wieku nawiązujący do rokoka
SJP.pl
Pr
Wikipedia
zwolenniczka lub przedstawicielka neoromantyzmu
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liter. szt. związany z neoromantyzmem
Wiktionary
(1.1) Sarkając na to, że się na nim poznać nie umiano, chwyta za pióro, kruszy kopie za powstałą w r. 1832 neoromantyczną szkołą, która muzykę miała pchnąć na nowe tory a za któréj przedstawiciela Berlioz siebie uważał, tak jak Wiktor Hugo za jéj reprezentanta w piśmiennictwie uchodził.
(1.1) Wiedeń nie chciał jednak zrażać Polaków, zwłaszcza młodzieży, która wychowywała się w neoromantycznej atmosferze "Młodej Polski".
Wiktionary
rzecz. neoromantyzm mrz.
Wiktionary
(1.1) modernistyczny
Wiktionary
badacz lub pasjonat neoromantyzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) liter. szt. przedstawiciel, zwolennik neoromantyzmu
Wiktionary
(1.1) Neoromantycy przemawiali językiem napuszonym i sztucznym (…) i wyrażali najchętniej treści uczuciowe, przeżywane przez siebie lub przez bohaterów, z którymi się utożsamiali.
Wiktionary
rzecz. neoromantyzm mrz.
Wiktionary
badacz lub pasjonat neoromantyzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. neoromantyzm
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od neoromantyk
Wiktionary
(1.1) W teatrach polskich zyskała od początku obecnego stulecia prawo obywatelstwa wielka romantyczna poezja i wizjonerskie płody neoromantyki.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. szt. kierunek w literaturze i sztuce na przełomie XIX i XX w. wykazujący pewne podobieństwa do romantyzmu
(1.2) muz. kierunek w muzyce powstały w Niemczech w drugiej połowie XIX w., polegający na odrzuceniu schematów i kanonów klasycznych
Wiktionary
(1.1) Jego aktywność pisarska przypadła na schyłkowy już okres neoromantyzmu polskiego […]
Wiktionary
przym. neoromantyczny
rzecz. neoromantyk mos.
Wiktionary
(1.1) modernizm, Młoda Polska
Wiktionary
przedstawiciel, zwolennik neoscholastyki
SJP.pl
przedstawiciel, zwolennik neoscholastyki
SJP.pl
Neoscholastyka – nurt filozoficzny odnawiający filozofię scholastyczną. Współczesna neoscholastyka zapoczątkowana została encykliką Leona XIII – "Aeterni Patris". Leon XIII wezwał do zaangażowania się katolików w pracę filozoficzną i przyjęcie w niej jednego wzorca - scholastyki, w szczególności w formie nadanej przez Tomasza z Akwinu.
Wikipedia
skrót od: neosemantyzm, neosemantyczny
SJP.pl
Neosemantyzacja – nadawanie wyrazom (leksemom) nowych znaczeń lub poszerzanie ich istniejących znaczeń. Oprócz neosemantyzacji dokonującej się pod wpływem obcym (por. kalkowanie) rozwija się neosemantyzacja rodzima. Do nowszych neosemantyzmów w języku polskim należą np. określenia „nagłośnić”, „wyciszyć sprawę”, „wnioskować o coś”, „komórka” (telefon komórkowy).
Wikipedia
wyraz już istniejący, któremu nadano nowe znaczenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz, który już istnieje w danym języku, jednak przypisano mu nowe znaczenie
Wiktionary
(1.1) Przykładem neosemantyzmu jest użycie słowa „wieża” na określenie sprzętu do odtwarzania muzyki.
Wiktionary
IPA: ˌnɛɔsɛ̃ˈmãntɨsm̥, AS: neosẽmãntysm̦
Wiktionary
przym. neosemantyczny
Wiktionary
(1.1) neologizm znaczeniowy / semantyczny, nowoznacznik
Wiktionary
Ne
Wikipedia
nazwa handlowa roślinnego leku uspokajającego, zawierającego zwykle melisę i walerianę; Neospazmina
SJP.pl
nazwa handlowa roślinnego leku uspokajającego, zawierającego zwykle melisę i walerianę; Neospasmina
SJP.pl
nazwa usługi dostępu do szerokopasmowego Internetu prowadzonej przez Telekomunikację Polską
SJP.pl
Neostrada – usługa Orange Polska (do kwietnia 2012 r. Telekomunikacji Polskiej) oparta na technologii ADSL, ADSL2+, VDSL2 (Neostrada Fiber) lub FTTH oraz na standardzie wymagającym użycia kompatybilnego modemu do połączeń internetowych. Usługa umożliwia stały dostęp do Internetu tylko na analogowej linii telefonicznej lub dedykowanym łączu FTTH.
Wikipedia
sędzia powołany przez upolitycznioną Krajową Radę Sądownictwa (po reformie z 2017)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) neol. publ. polit. praw. sędzia powołany z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa po jej reformie w 2017 roku
Wiktionary
(1.1) Tym razem sąd […] zadał pytanie prejudycjalne o to, czy TSUE może zbadać […], czy z neosędzią w ogóle został skutecznie nawiązany stosunek służbowy.
Wiktionary
przym. neosędziowski
rzecz. sędzia mos./ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z neoslawizmem, będący zwolennikiem neoslawizmu
Wiktionary
(1.1) Właśnie z neopogaństwa etnicznego wywodzi się neosłowiańskie ruchy religijne lub parareligijne, odwołujące się do przedchrześcijańskich wierzeń i tradycji kulturowych, mitologii lokalnych i praktyk rytualno-magicznych.
Wiktionary
model telewizji, w którym kładzie się największy nacisk na rozrywkę
SJP.pl
Ne
Wikipedia
1. zachowanie umiejętności dziecięcych u dorosłych osobników
2. zdolność płciowego rozmnażania się larw niektórych zwierząt
SJP.pl
Ne
Wikipedia
Ne
Wikipedia
zwolennik neotomizmu, współczesnej wersji religijno-filozoficznego nurtu ideowego, zapoczątkowanego przez św. Tomasza z Akwinu
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z neotomizmem
Wiktionary
rzecz. neotomizm m., neotomista m.
Wiktionary
współczesna wersja tomizmu, teistycznego nurtu filozofii Tomasza z Akwinu, rozwijana głównie w na łonie Kościoła katolickiego
SJP.pl
Neotomizm – współczesna wersja tomizmu, główny kierunek filozoficzny neoscholastyki, popularny w łonie katolicyzmu. Neotomiści opowiadają się za tzw. klasyczną koncepcją filozofii, akcentują różnicę między nauką a religią i sztuką; za „filozofię pierwszą” uznają teorię bytu. Istotnymi wyróżnikami neotomizmu są: realizm, pluralizm, hylemorfizm, teizm, intelektualizm, klasyczna koncepcja prawdy, umiarkowany realizm pojęciowy.
Wikipedia
współczesna odmiana totalitaryzmu oparta na miękkich mechanizmach kontroli (np. język, procedury, technologia) zamiast masowej przemocy
SJP.pl
zwolennik neotrockizmu
SJP.pl
nurt ideologiczny po II wojnie światowej, będący próbą przystosowania koncepcji L. Trockiego do współczesnych warunków politycznych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. biol. związany z krainą neotropikalną, dotyczący krainy neotropikalnej
Wiktionary
w taksonomii: zastępczy przedstawiciel wzorcowy
SJP.pl
Neotyp (gr. νέος „nowy” τύπος „odbicie, wzór, znak, odcisk”) – w taksonomii jest to okaz wyznaczany zamiast okazu typowego danego taksonu. Autor opisu nowego taksonu zazwyczaj w dokumentacji jego opisu zostawia do przechowania jego typowy okaz, tzw. holotyp lub lektotyp. Gdy jednak taki okaz nie został wyznaczony, został zgubiony lub uległ zniszczeniu, wyznaczany jest okaz zastępczy – neotyp. Czasami rolę neotypu pełnić może ilustracja lub zdjęcie.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wagina uformowana w procesie korekty płci, w przypadku niewykształcenia się pochwy w wyniku zaburzeń rozwoju seksualnego albo podczas rekonstrukcji defektów (po operacji nowotworu, urazie)
Wiktionary
(1.1) Odpowiednio technicznie wykonana inwersja zapewnia dobre umiejscowienie neowaginy i zmniejsza ryzyko wypadania narządu.
Wiktionary
rzecz. wagina ż., waginizm m., waginoza ż.
przym. waginalny, waginowy, waginiczny
przysł. waginalnie
Wiktionary
zwolennik neowitalizmu
SJP.pl
XIX-wieczny nurt filozoficzny głoszący pogląd, że życia organicznego nie można całkowicie wyprowadzić z procesów fizyczno-chemicznych
SJP.pl
znaczek pocztowy kupowany w internecie, przeznaczony do samodzielnego wydrukowania
SJP.pl
era w dziejach Ziemi, która rozpoczęła się po okresie kredy i trwa do dziś; era kenozoiczna, kenozoik
SJP.pl
(zwykle w liczbie mnogiej) środowiskowo: pogardliwie o OPZZ jako kontynuacji podporządkowanych partii związków zawodowych w PRL-u
SJP.pl
potocznie: związany z Neokatechumenatem, katolickim ruchem religijnym; neokatechumenalny
SJP.pl
(od rosyjskiego: nowaja ekonomiczeskaja politika - nowa polityka ekonomiczna) polityka gospodarcza wczesnego Związku Radzieckiego, wprowadzona czasowo dla odbudowania kraju po zapaści z czasów komunizmu wojennego; NEP
SJP.pl
kraj federalny w Azji Południowej, w Himalajach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Azji;
Wiktionary
Nepal, oficjalnie Federalna Demokratyczna Republika Nepalu ( नेपाल trl. "Nepāl", trb. "Nepal") – demokratyczna republika federalna w Azji Południowej, położona w środkowej części Himalajów, granicząca na północy z Chinami, a na południu, wschodzie i zachodzie z Indiami, bez dostępu do morza.
Wikipedia
(1.1) Stolicą Nepalu jest Katmandu.
Wiktionary
IPA: ˈnɛpal, AS: nepal
Wiktionary
rzecz. nepalski mrz., Nepalczyk mos., Nepalka ż.
przym. nepalski
Wiktionary
obywatel Nepalu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Nepalu
Wiktionary
(1.1) Tybetańczycy tę rzekomą, tajemniczą, budzącą strach istotę nazywają kanguli, Nepalczycy natomiast yeti.
Wiktionary
IPA: nɛˈpalt͡ʃɨk, AS: nepalčyk
Wiktionary
rzecz. Nepal mrz., nepalski mrz.
:: fż. Nepalka ż.
przym. nepalski
Wiktionary
język nepalski
SJP.pl
obywatelka Nepalu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Nepalu
Wiktionary
IPA: nɛˈpalka, AS: nepalka
Wiktionary
rzecz. Nepal mrz., nepalski mrz.
:: fm. Nepalczyk mos.
przym. nepalski
Wiktionary
związany z Nepalem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Nepal
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język urzędowy Nepalu;
Wiktionary
IPA: nɛˈpalsʲci, AS: nepalsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Nepal mrz., Nepalczyk mos., Nepalka ż.
Wiktionary
(2.1) nepali
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem nepalskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem nepalskim
(1.3) spisany, stworzony w języku nepalskim
Wiktionary
IPA: nɛˈpalskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: nepalskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
jednostka używana zwłaszcza w telekomunikacji do wyrażania wzmocnienia lub tłumienia mocy elektrycznej, natężenia prądu itp.
SJP.pl
Neper – bezwymiarowa logarytmiczna jednostka miary wielkości ilorazowych, oznaczana symbolem Np, stosowana w elektrotechnice i akustyce, nazwana na cześć Johna Napiera (1550-1617), którego zlatynizowane nazwisko brzmiało „Neper”.
Stosunek dwu wielkości polowych formula_1 i formula_2 w neperach jest definiowany przez jego logarytm naturalny formula_3
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Nepomucen - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Żeński odpowiednik to Nepomucena.
Nepomucen imieniny obchodzi: 17 października.
Wikipedia
IPA: ˌnɛpɔ̃ˈmut͡sɛ̃n, AS: nepõmucẽn
Wiktionary
Nepomucen z małżonką; Nepomucenowie
SJP.pl
Nepomucen z małżonką; Nepomucenostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Nepomucena lub z nim związany
SJP.pl
krewny, ulubieniec osoby wpływowej, popierany przez nią
SJP.pl
człowiek wpływowy, popierający krewnych, przyjaciół
SJP.pl
1. dawanie pierwszeństwa krewnym i znajomym przy obsadzaniu stanowisk; kumoterstwo, faworytyzm;
2. dawniej: udzielanie przez papieży przywilejów swoim krewnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) obsadzanie podległych sobie stanowisk krewnymi
(1.2) daw. preferowanie przez papieży swoich krewnych przy udzielaniu przywilejów
Wiktionary
Nepotyzm ( nepos – wnuk, potomek) – faworyzowanie członków rodziny przy obsadzaniu stanowisk i przydzielaniu godności.
Wikipedia
(1.1) W mojej firmie szerzy się nepotyzm.
(1.1) Postkomunizm w tym rozumieniu jest hybrydą, w której są równi i równiejsi, skomplikowane, często sprzeczne, szybko zmieniające się przepisy służą poszczególnym grupom interesów, a klientelizm, nepotyzm, konformizm i korupcja są na porządku dziennym.
Wiktionary
IPA: nɛˈpɔtɨsm̥, AS: nepotysm̦
Wiktionary
rzecz. nepot m., nepotysta m., nepotyczność ż.
przym. nepotyczny
Wiktionary
w gwarze miejskiej: niedorajda, oferma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) lekcew. osoba niezaradna lub niezdarna
Wiktionary
(1.1) Ten neptek ci to spartaczy.
Wiktionary
(1.1) miernota, oferma, pomiotło, pętak, partacz
Wiktionary
pierwiastek chemiczny o symbolu Np
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Np i liczbie atomowej 93;
Wiktionary
Neptun – gazowy olbrzym, ósma, najdalsza od Słońca planeta w Układzie Słonecznym, czwarta pod względem średnicy oraz trzecia pod względem masy. Neptun jest ponad 17 razy masywniejszy od Ziemi i masywniejszy od swojego „bliźniaka” Urana, który ma masę prawie 15 razy większą od masy Ziemi. Krąży wokół Słońca w odległości około 30 razy większej niż dystans Ziemia-Słońce. Nazwa pochodzi od rzymskiego boga mórz Neptuna. Jego symbol astronomiczny to, stylizowany trójząb Neptuna.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma neptun?
Wiktionary
IPA: ˈnɛptũn, AS: neptũn
Wiktionary
rzecz. Neptun mos.
przym. neptunowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Np
Wiktionary
związany z żywiołem wodnym, oceanem, np. formacje neptuniczne - skały osadowe powstałe wskutek działania wody
SJP.pl
minerał, krzemotytanian sodu, potasu, żelaza i manganu
SJP.pl
Neptunit – bardzo rzadki minerał z rodziny krzemianów. Neptunit został nazwany w 1893 roku przez szwedzkiego mineraloga Gustava Flinka (1848–1931) na cześć Neptuna, rzymskiego boga morza. Nazwa ta została nadana ze względu na bliskie powiązanie neptunitu w jego typowej lokalizacji w Narssârssuk na Grenlandii z egirynem nazwanym na cześć "Ægira", boga morza i zwierząt morskich w mitologii nordyckiej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. geol. teoria geologiczna głosząca, że wszystkie skały na Ziemi powstały w wyniku krystalizacji i osadzania się substancji mineralnych z wody morskiej
Wiktionary
Neptunizm – jeden z dawnych kierunków w geologii, funkcjonujący na przełomie XVIII i XIX wieku, będący w opozycji do plutonizmu. Nazwa wywodzi się od rzymskiego boga mórz – Neptuna. Neptunizm zakładał, że wszystkie skały powstały poprzez krystalizację lub osadzanie ze środowiska wodnego. Koncepcja ta okazała się słuszna w ograniczonym stopniu, jedynie w odniesieniu do niektórych skał osadowych.
Wikipedia
(1.1) W XVIII wieku neptunizm dominował w geologii, zanim został obalony przez teorię wulkanizmu.
Wiktionary
przym. neptuniczny
rzecz. Neptun mzw./mos.
Wiktionary
→ neptun
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący neptunu (pierwiastka)
Wiktionary
rzecz. neptun m.
Wiktionary
zgrubienie od: nerka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. rzeka środkowopolska, prawy dopływ Warty;
Wiktionary
Ner – rzeka w środkowej Polsce, płynie przez województwo łódzkie i wielkopolskie, na Wysoczyźnie Łaskiej i w Kotlinie Kolskiej, prawy dopływ środkowej Warty, o długości 134 km. W dolnym odcinku pradolinnym dawniej zabagnione dno doliny jest obecnie uregulowane i użytkowane pod łąki. Maksymalna rozpiętość wahań stanów wody w dolnym biegu wynosi 3,5 m.
Wikipedia
(1.1) Z tego miejsca wypływają wspomniane wcześniej rzeki (a właściwie rzeczułki) i tu właśnie miały miejsce pierwotne źródła Neru.
Wiktionary
zgrubienie od: nerka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) grub. slang. od: nerka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kiedyś w Nysie to mogłeś dostać gumową pałą po nerach.
Wiktionary
rzecz. nerka ż., nereczka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Zabajkalskim, lewy dopływ Szyłki;
Wiktionary
Ne
Wikipedia
rzecz. Nerczyńsk m.
przym. nerczyński
Wiktionary
gatunek skorupiaka z rodziny homarowatych; langustynka, homarzec
SJP.pl
przewlekłe schorzenie nerek, będące następstwem wielu chorób zakaźnych albo zatrucia
SJP.pl
paproć z rodziny paprotkowatych, pochodząca z terenów równikowych; szeroko uprawiana jako roślina doniczkowa i szklarniowa; nefrolepis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Federacji Rosyjskiej, w Kraju Zabajkalskim, nad Nerczą;
Wiktionary
Ne
Wikipedia
przym. nerczyński
rzecz. Nercza ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nerczą (rzeką w Rosji)
(1.2) związany z Nerczyńskiem (miastem w Rosji)
Wiktionary
rzecz. Nercza ż., Nerczyńsk mrz.
Wiktionary
osoba zafascynowana naukami ścisłymi, komputerami i grami komputerowymi, często nieprzystosowana do życia w społeczeństwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba pasjonująca się naukami ścisłymi, informatyką, grami komputerowymi itp. kosztem nieprzystosowania do życia społecznego, niezdolności utrzymywania stosunków towarzyskich lub niedbałości o formę fizyczną;
Wiktionary
Zobacz też: N.E.R.D (zespół rockowy).
Nerd – osoba przesadnie fascynująca się naukami ścisłymi, zwłaszcza informatyką, oraz grami komputerowymi. Synonimicznym określeniem nerda jest geek.
Stereotyp nerda parodiowały m.in. filmy z cyklu "Zemsta frajerów" ("Revenge of the Nerds").
Wikipedia
(1.1) Tylko nerd potrafi siedzieć na IRC-u większą część doby.
Wiktionary
IPA: nɛrt, AS: nert
Wiktionary
(1.1) geek
Wiktionary
kobieta zafascynowana naukami ścisłymi, komputerami i grami komputerowymi, często nieprzystosowana do życia w społeczeństwie
SJP.pl
osoba zafascynowana naukami ścisłymi, komputerami i grami komputerowymi, często nieprzystosowana do życia w społeczeństwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: nerd
Wiktionary
potocznie: poświęcać większość czasu na gry komputerowe i przeglądanie internetu
SJP.pl
zdrobnienie od: nerka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: nerka
Wiktionary
IPA: nɛˈrɛt͡ʃka, AS: nerečka
Wiktionary
rzecz. nerka ż., nera ż.
przym. nerkowy
Wiktionary
zdrobnienie od: nerka
SJP.pl
Nerecznica ("Dryopteris") – rodzaj paproci należących do rodziny nerecznicowatych ("Dryopteridaceae"). Obejmuje ok. 400 gatunków (348 jest zweryfikowanych według "Plants of the World online"). Są to średniej wielkości paprocie naziemne. Rodzaj jest kosmopolityczny. W Polsce udokumentowano występowanie 11 gatunków.
Wikipedia
według mitologii greckiej: nimfa morska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mitgr. nimfa morska
(1.2) zool. pierścienica z rodziny nereid (Nereididae)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeka w Bośni i Hercegowinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Bośni i Hercegowinie i Chorwacji, uchodząca do Adriatyku;
Wiktionary
Neretwa ("Neretva") – rzeka w Bośni i Hercegowinie i Chorwacji, uchodząca do Adriatyku. Największa i najdłuższa rzeka po wschodniej stronie basenu Adriatyku. Długość: 225 km, w tym 203 km w Bośni i Hercegowinie, 22 km w Chorwacji. Średni przepływ w mieście Metković (około 20 km od ujścia): 378 m³/s. Powierzchnia dorzecza: 9106 km².
Wikipedia
(1.1) Do Adriatyku uchodzą rzeki Pad i Neretwa.
Wiktionary
przym. neretwiański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Neretwą, dotyczący Neretwy
Wiktionary
(1.1) Dopiero w r. 997, doża Piotr II Orseolo, złamał potęgę neretwiańskich korsarzy i zapewnił panowanie Wenecji na dalmatyńskich wybrzeżach uwsp..
Wiktionary
rzecz. Neretwa ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. organ w ciele zwierząt i ludzi, służący m.in. do filtrowania krwi;
2. naczynie w kształcie tego organu, używane m.in. przy opatrunkach;
3. niewielka saszetka na pasku;
4. niewielki mebel z blatem w kształcie nerki lub ziarna fasoli;
5. gatunek łososia pacyficznego; łosoś czerwony;
6. sztuczna nerka - aparat medyczny zastępujący pracę nerek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. narząd w układzie wydalniczym zwierząt;
(1.2) środ. naczynie w kształcie nerki (1.1) używane w szpitalu
(1.3) icht. nazwa systematyczna|Oncorhynchus nerka|ref=tak., gatunek łososia;
(1.4) pot. saszetka noszona na pasku
Wiktionary
Nerka (łac. "ren", gr. "nephros") – narząd układu moczowo-płciowego pełniący rolę wydalniczą (produkcja moczu), regulacyjną (utrzymanie homeostazy) i endokrynną (produkcja i degradacja hormonów).
Nerki są narządem parzystym, którego kształt przypomina zwykle ziarno fasoli, są koloru czerwonobrązowego (wskutek dużej zawartości krwi). Kształt jest zmienny gatunkowo; u koni prawa nerka ma sercowaty kształt, u bydła obydwie nerki cechują się kształtem nieregularnego owalu.
Wikipedia
(1.1) Dryblas nie miał na sobie półkożuszka ani dżinsów, ani kurteczki odsłaniającej okolice nerek.
Wiktionary
IPA: ˈnɛrka, AS: nerka
Wiktionary
rzecz. nerczyca ż., nadnercze n., nerkowiec m., nerki, nerkówka
:: zdrobn. nereczka ż.
:: zgrub. nera ż.
przym. nerkowy, wewnątrznerkowy, nerkowaty, nadnerczowy
przysł. nerkowato
Wiktionary
(1.1) cynadra
Wiktionary
potrawa z nerek zwierzęcych
SJP.pl
urządzenie medyczne przeznaczone dla noworodków i niemowląt z ciężką niewydolnością nerek lub serca
SJP.pl
nerkosz jesienny - owad z rodziny koziułkowatych
SJP.pl
przypominający kształtem nerkę, podobny do nerki
SJP.pl
potocznie: człowiek chorujący na nerki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. gatunek drzewa z rodziny nanerczowatych, nazwa systematyczna|Anacardium occidentale|L.|ref=tak.;
Wiktionary
rzecz. nerka ż.
Wiktionary
rak nerkowokomórkowy - najczęstszy nowotwór złośliwy nerek, stanowiący 90% zmian złośliwych tego narządu
SJP.pl
przymiotnik od: nerka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. dotyczący nerek
(1.2) techn. o mikrofonach: dobrze wychwytujący dźwięki z boku oraz z przodu, ale słabo z tyłu; z kierunkowym odbiorem dźwięku graficznie podobnym do nerki
Wiktionary
(1.1) Nadmierne wydzielanie aldosteronu przez nadnercza zmniejsza nerkowe wydalanie Na+, zwiększa natomiast wydalanie z moczem K+, Mg2+ i NH4+.
Wiktionary
IPA: nɛrˈkɔvɨ, AS: nerkovy
Wiktionary
rzecz. nerka ż., nereczka ż.
Wiktionary
(1.2) kardioidalny
Wiktionary
zastępujący lub wspomagający funkcje nerek
SJP.pl
cześć mięsa cielęcego wraz z nerką
SJP.pl
zgrubienie od: nerka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa handlowa leku anabolicznego stosowanego w leczeniu utraty masy ciała i zaburzeń syntezy białek, zawierającego nandrolon
SJP.pl
płynny alkohol otrzymywany z olejku z kwiatów pomarańczy; stosowany w przemyśle kosmetycznym
SJP.pl
Nerol – organiczny, związek chemiczny, terpen występujący w olejkach eterycznych: bergamotowym i nerolowym. Ma zapach róży.
Jest izomerem geometrycznym (o konfiguracji "Z") geraniolu. Stosowany jest w przemyśle perfumeryjnym.
Wikipedia
olejek roślinny otrzymywany z płatków kwiatów drzewa pomarańczy gorzkiej
SJP.pl
Neroli – album brytyjskiego muzyka eksperymentalnego Briana Eno, wydany w 1993 roku przez All Saints Records. Składa się on z jednej, niemal godzinnej ambientowej kompozycji, składającej się z przypadkowych, ale zarazem harmonijnych elementów.
Wikipedia
1. Nero Claudius Drusus Germanicus Caesar; (37-68) cesarz rzymski (od 54);
2. Nero Claudius Drusus; Neron Klaudiusz Druzus (38-9 r. p.n.e.), wódz rzymski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. imię|polski|m.
Wiktionary
Neron, "Lucius Domitius Ahenobarbus", po adopcji "Nero Claudius Caesar Drusus Germanicus" (ur. 15 grudnia 37 w Ancjum, zm. 9 czerwca 68 w Rzymie) – cesarz rzymski od 13 października 54 do swojej śmierci, syn Gnejusza Domicjusza Ahenobarbusa i Agrypiny Młodszej, późniejszej żony cesarza Klaudiusza.
Wikipedia
(1.1) Poprzedniego dnia był na uczcie u Nerona, która przeciągnęła się do późna w noc.
Wiktionary
przym. Neronowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) hist. należący do Nerona
Wiktionary
(1.1) Biegłem do przyległego domu Sabiny: płonął już kryptoportykus, i tu już ciżba niewolników Neronowych nadbiegała niszczyć, łamać, rozwalać i łupić, z dziką chciwością rabunku...
Wiktionary
rzecz. Neron mrz.
Wiktionary
gatunek foki; foka obrączkowana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Pusa hispida|ref=tak., mała foka o ciemnym futrze z jasnymi kolistymi plamami, żyje w głównie morzach arktycznych;
Wiktionary
Nerpa ("Pusa") – rodzaj morskich ssaków z rodziny fokowatych (Phocidae).
Wikipedia
IPA: ˈnɛrpa, AS: nerpa
Wiktionary
(1.1) foka obrączkowana
Wiktionary
1. Pablo Neruda (właściwie Neftalí Ricardo Reyes Basualto) (1904-73), poeta chilijski;
2. Jan Neruda (1834-91), pisarz czeski
SJP.pl
środek uspokajający i nasenny stosowany w leczeniu nerwic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. zob. bupropion.
Wiktionary
(1.1) W szkołach średnich jest tajemnicą poliszynela, że mnóstwo uczniów przed klasówkami i sprawdzianami bierze środki uspokajające, a na niektóre lekcje u niektórych nauczycieli prawie wszyscy chodzą „na prochach”, nervosolu i innych „uspokajaczach”.
Wiktionary
(1.1) bupropion
Wiktionary
1. splot włókien przewodzących bodźce czuciowe i ruchowe między mózgiem a innymi częściami ciała; fibra;
2. włókniste zgrubienie w liściach roślin; żyłka;
3. wrodzona zdolność do czegoś; talent
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. med. splot włókien okrytych wspólną otoczką, którego zadaniem jest przewodzenie bodźców czuciowych i ruchowych;
(1.2) bot. włókno w roślinach, głównie liściach, służące przewodzeniu i wzmacnianiu;
(1.3) książk. zacięcie do czegoś
Wiktionary
Nerw ( nervus) – pęczek różnej długości i grubości włókien nerwowych (wypustek neuronów – aksonów) okrytych wspólną otoczką, wchodzących w skład obwodowego układu nerwowego.
Zrąb nerwu stanowi tkanka łączna właściwa, która dzieli się na:
Wikipedia
(1.1) Najczęściej przewlekła neuropatia cukrzycowa atakuje nerwy stóp i nóg, nieco rzadziej nerwy dłoni i ramion.
Wiktionary
IPA: nɛrf, AS: nerf
Wiktionary
rzecz. nerwy nmos., nerwowość ż., nerwica ż., nerwus m., nerwuska ż., nerwacja ż., nerwiak m., nerwicowiec m., nerwizm m., nerwowiec m., nerwówa ż., nerwówka ż., nerwicowanie n., onerwie n., nerwik mrz.
czas. nerwicować ndk., denerwować ndk., zdenerwować dk., wnerwiać ndk., wnerwić dk.
przym. nerwowy, nerwicowy
przysł. nerwowo
Wiktionary
(1.2) żyłka
(1.3) żyłka, smykałka
Wiktionary
sieć wiązek przewodzących wychodzących z ogonka liściowego i rozgałęziających się w blaszce liściowej; unerwienie liścia
SJP.pl
zwykle łagodny i niezłośliwy nowotwór obwodowego układu nerwowego, składający się z komórek nerwowych i włókien nerwowych; neuroma
SJP.pl
Nerwiak – rzadki, zwykle niezłośliwy nowotwór obwodowego układu nerwowego, utworzony z wypustek nerwowych lub osłonki łącznotkankowej, umiejscowiony często w kanale kręgowym.
Ma postać drobnych, pojedynczych lub mnogich czerwonobrunatnych guzków. Podobnie przedstawia się utkanie nerwiaka pourazowego, który może być przyczyną bólów fantomowych lub piekących.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) med. guzek lub guz o charakterze nowotworu łagodnego;
Wiktionary
Nerwiakowłókniak ( neurofibroma, neurofibroma) – guzek lub guz o charakterze nowotworu łagodnego, wywodzący się z komórek Schwanna. Zwykle mnogi, powstaje z osłonek nerwów skóry całego ciała, a także unerwiających narządy wewnętrzne i z nerwów czaszkowych. Nerwiakowłókniaki mogą ulegać transformacji złośliwej. Guzy te stanowią część obrazu klinicznego fakomatoz: choroby Recklinghausena, czyli nerwiakowłókniakowatości typu 1, i nerwiakowłókniakowatości typu 2.
Wikipedia
długotrwałe zaburzenie czynności ośrodkowego układu nerwowego, objawiające się nadmierną pobudliwością, drażliwością, stanami lękowymi, obsesjami, często bólami psychogennymi, depresją; neuroza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. med. zaburzenie czynności ośrodkowego układu nerwowego charakteryzujące się nadmierną jego pobudliwością i wzmożonymi reakcjami na negatywne bodźce zewnętrzne;
Wiktionary
rzecz. nerw mrz., nerwy nmos., nerwus mos., denerwowanie n., nadenerwowanie n., poddenerwowanie n., podenerwowanie n., wydenerwowanie n., zdenerwowanie n., neurotycyzm mrz., neurotyczność ż.
czas. denerwować ndk., nadenerwować dk., poddenerwować dk., podenerwować dk., wydenerwować dk., zdenerwować dk.
przym. nerwicowy, nerwowy, podenerwowany, zdenerwowany
Wiktionary
(1.1) neuroza
Wiktionary
mający wpływ na powstawanie nerwic
SJP.pl
wywoływać nerwicę, denerwować
SJP.pl
osoba cierpiąca na nerwicę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od nerw
Wiktionary
Ne
Wikipedia
(1.1) To nie nerw, lecz tylko mały nerwik.
Wiktionary
rzecz. nerw m.
Wiktionary
Nerwiki (niem. "Nerfken", "Parpelauken") – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie bartoszyckim, w gminie Górowo Iławeckie. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
teoria uznająca nadrzędną rolę układu nerwowego w zjawiskach zachodzących w organizmie
SJP.pl
napady bólu wzdłuż nerwów wskutek zakażenia, zatrucia, ochłodzenia; neuralgia; newralgia
SJP.pl
osoba nieodporna nerwowo; nerwus
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: nerwowo
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób nerwowy, zdradzający zdenerwowanie/poddenerwowanie/niepokój
Wiktionary
(1.1) Matka zadawała ojcu niedorzeczne pytania, nerwowo machając wachlarzem i wyrzucając z siebie egzaltowane "och!" i "ach!"
Wiktionary
IPA: nɛrˈvɔvɔ, AS: nervovo
Wiktionary
przym. nerwowy
rzecz. nerwowość ż., nerw mrz., nerwy nmos., nerwus mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zaburzenie systemu nerwowego; przewrażliwienie, nadmierna pobudliwość, skłonność do zdenerwowania, rozdrażnienie
(1.2) wzburzona, niespokojna atmosfera
Wiktionary
IPA: nɛrˈvɔvɔɕt͡ɕ, AS: nervovość
Wiktionary
rzecz. nerw m., nerwy nmos., nerwus mos.
przym. nerwowy
przysł. nerwowo
Wiktionary
(1.1) agresywność, drażliwość, impulsywność, krewkość, nadpobudliwość, pobudliwość, wybuchowość; rozdrażnienie, zdenerwowanie
(1.2) ferment, gorączka, gorączkowość, podekscytowanie, podniecenie, poruszenie, wrzenie
Wiktionary
1. dotyczący nerwów; stanowiący nerw, będący nerwem;
2. dotyczący systemu nerwowego;
3. świadczący o zdenerwowaniu; niespokojny, gwałtowny;
4. łatwo ulegający rozdrażnieniu, zdenerwowaniu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z nerwami, dotyczący nerwów
przymiotnik jakościowy
(2.1) o człowieku: taki, który szybko się denerwuje, ma słabe nerwy
(2.2) świadczący o zdenerwowaniu, napięciu, niepokoju
Wiktionary
(1.1) Zwierzęta, choć nie wszystkie ich typy, są jedynymi organizmami, u których występują układy mięśniowy i nerwowy.
(2.1) Nerwowy seter ugryzł mnie w łydkę.
(2.2) Gdy policjanci zaczęli się śmiać, zrobiłam się jeszcze bardziej nerwowa.
Wiktionary
IPA: nɛrˈvɔvɨ, AS: nervovy
Wiktionary
rzecz. nerw m., nerwy nmos., nerwowość ż., nerwówka ż., nerwiak m., nerwica ż., nerwus m., nerwuska ż., denerwowanie n., zdenerwowanie n.
czas. denerwować ndk., zdenerwować dk.
przym. nerwicowy
przysł. nerwowo, newicowo
Wiktionary
(2.1) agresywny, drażliwy, pobudliwy, przewrażliwiony, niecierpliwy, impulsywny, gwałtowny, niespokojny, przeczulony
Wiktionary
potocznie: osoba łatwo tracąca panowanie nad sobą, reagująca nerwowo, histerycznie; furiat, raptus, złośnik, piekielnik, wybuchowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. człowiek nerwowy, łatwo wpadający w gniew
Wiktionary
(1.1) Coś taki nerwus, uspokój się.
Wiktionary
IPA: ˈnɛrvus, AS: nervus
Wiktionary
rzecz. nerw m., nerwy nmos., nerwowość ż., nerwacja ż., nerwówka ż., nerwówa ż., nerwica ż., nerwicowiec m., nerwowiec m.
przym. nerwowy, nerwicowy
przysł. nerwowo
Wiktionary
(1.1) cholernik, choleryk, furiat, impetyk, kłębek nerwów, narwaniec, nerwicowiec, nerwowiec
Wiktionary
1. system nerwowy jako czynnik regulujący stany psychiczne; odporność, wytrzymałość psychiczna;
2. zdenerwowanie, irytacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) rozdrażnienie, zdenerwowanie, niepokój
(1.2) psychiczna odporność
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lp. od: nerw
Wiktionary
(1.1) W sześć miesięcy przytyła z nerwów, a potem schudła głodząc się ponad 20 kilo.
(1.2) Wyłączył silnik, żeby nie słyszeć szargającego nerwy dźwięku.
Wiktionary
IPA: ˈnɛrvɨ, AS: nervy
Wiktionary
rzecz. nerw, nerwowość, nerwica, nerwus, nerwuska, nerwacja, nerwiak, nerwicowiec, nerwizm, nerwowiec, nerwówa, nerwówka, nerwicowanie
przym. nerwowy, nerwicowy
czas. nerwicować
przysł. nerwowo
Wiktionary
potocznie: nerwowa, gorączkowa atmosfera; nerwówka
SJP.pl
potocznie: nerwowa, gorączkowa atmosfera; nerwówa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu kłajpedzkim.
Wiktionary
Nerynga (lit. "Neringa") – miasto na Litwie, położone na Mierzei Kurońskiej.
Nerynga składa się z 4 dawniej rybackich, a obecnie turystycznych wsi położonych na mierzei: Juodkrantė, Preili, Pervalki i Nidy. Połączenie nastąpiło w 1961.
Miasto rozciąga się wzdłuż mierzei na 50 km.
Wikipedia
przym. neryński
Wiktionary
Neryngowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wrzesińskim, w gminie Września.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
W pobliżu miejscowości, choć formalnie na terenie wsi Gozdowo, był przystanek kolei wąskotorowej Neryngowo.
Wikipedia
strefa nerytyczna - strefa wód przybrzeżnych ponad dnem litoralu lub szelfu kontynentalnego mórz i oceanów (rzadziej jezior), dobrze prześwietlona, charakteryzująca się różnorodnością form życia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. geogr. odnoszący się do strefy płytkich wód przybrzeżnych
Wiktionary
[czytaj: neska] potocznie: kawa rozpuszczalna; neska
SJP.pl
marka kawy rozpuszczalnej
SJP.pl
Nescafé – marka kaw rozpuszczalnych pochodząca ze Szwajcarii i należąca do Nestlé od roku 1938. Nazwa jest połączeniem dwóch wyrazów: „Nestlé” i „café”. Dostępny na rynku w formie produktów takich jak:
Wikipedia
miasto w Bułgarii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Bułgarii, położone na niewielkim półwyspie na wybrzeżu Morza Czarnego;
Wiktionary
Nesebyr (bułg. Несебър Nesebǎr) – miasto w Bułgarii, w obwodzie Burgas i siedziba gminy Nesebyr, położone na niewielkim półwyspie na wybrzeżu Morza Czarnego, 14 157 mieszkańców.
Miasto jest rezerwatem architektonicznym i archeologicznym od 1956, a od 1983 zabytki kultury w mieście zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO.
Wikipedia
przym. nesebyrski
Wiktionary
przymiotnik od: Nesebyr, miasto w Bułgarii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nesebyrem, dotyczący Nesebyru
Wiktionary
(1.1) W XIII i XIV wieku wykształcił się tutaj nesebyrski styl architektoniczny zwany „malarskim”, który sprawia, że do dziś cerkwie tutaj zachowane robią ogromne wrażenie.
Wiktionary
rzecz. Nesebyr mrz.
Wiktionary
walizeczka lub torebka na podręczne drobiazgi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niewielka walizka lub torba na podręczne przybory, rzeczy osobiste, używana w podróży;
Wiktionary
Neseser (z nécessaire – "niezbędny, potrzebny") – rodzaj małej walizki, przeznaczonej do przenoszenia podręcznych drobiazgów, np. do pracy lub w podróży
Wikipedia
(1.1) Portier raportował, że neseser przywieziono z dworca przed godziną…
Wiktionary
IPA: nɛˈsɛsɛr, AS: neseser
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. neseserek m.
Wiktionary
potocznie: kawa rozpuszczalna; nesca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. nazwa własna wyspy
Wiktionary
popularny napój kakaowy w postaci pyłu do rozpuszczania w mleku lub wodzie
SJP.pl
Nesquik – napój kakaowy, sprzedawany w postaci proszku przeznaczonego do rozpuszczania w zimnym lub ciepłym mleku lub wodzie, produkowany od 1948 roku przez firmę Nestlé. W USA produkt ten był sprzedawany do 1999 roku pod nazwą "Nestle Quik", kiedy to również i w tym kraju przyjęto nazwę "Nesquik".
Wikipedia
[czytaj: neselrod] babka z bitą śmietaną i owocami, posypana wiórkami czekoladowymi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Nessos (gr. Νέσσος Néssos, łac. Nessus) – w mitologii greckiej jeden z centaurów. Był synem Iksjona i Nefele.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
koncern spożywczy, znany głównie z wyrobów cukierniczych
SJP.pl
Nestlé S.A. – szwajcarskie przedsiębiorstwo spożywcze założone przez niemieckiego farmaceutę Henriego Nestlé. Siedziba przedsiębiorstwa mieści się w Vevey, w kantonie Vaud, w Szwajcarii.
Wikipedia
mądry, doświadczony starzec, będący najstarszym przedstawicielem jakiejś grupy ludzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. lub podn. najstarszy członek zrzeszenia, najbardziej doświadczony, najpoważniejszy przedstawiciel jakiejś zbiorowości; ktoś darzony powszechnym szacunkiem
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. ptak drapieżny o barwnym upierzeniu i metalicznym połysku;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) B.B. King w czasie swej długiej kariery stał się nestorem sceny bluesowej.
Wiktionary
IPA: ˈnɛstɔr, AS: nestor
Wiktionary
rzecz. Nestor m.
:: fż. nestorka ż.
Wiktionary
(1.1) matuzalem, matuzal, senior
Wiktionary
zwolennik, wyznawca nestorianizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. wyznawca, zwolennik doktryny nestorianizmu
Wiktionary
rzecz. nestorianizm mrz.
:: fż. nestorianka ż.
przym. nestoriański
Wiktionary
chrześcijańska herezja z V w., głosząca odrębność boskiej i ludzkiej natury Chrystusa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) teol. chrześcijańska doktryna chrystologiczna, która uznaje w Chrystusie dwie osoby, boską i ludzką, oraz neguje kult Marii jako Matki Boskiej;
Wiktionary
Ne
Wikipedia
rzecz. nestorianin m., nestorianka ż.
przym. nestoriański
Wiktionary
zwolenniczka nestorianizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. wyznawczyni, zwolenniczka doktryny nestorianizmu
Wiktionary
rzecz. nestorianizm m., nestorianin m.
przym. nestoriański
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) rel. dotyczący nestorianizmu
Wiktionary
rzecz. nestorianizm m., nestorianin m., nestorianka ż.
Wiktionary
mądra, doświadczona kobieta, będąca najstarszą przedstawicielką jakiejś grupy ludzi
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Nestorowicz (cz. "Nesterowicz") – polski herb szlachecki, odmiana herbu Pobóg.
Wikipedia
przymiotnik od: nestor
SJP.pl
dotyczący Nesy, starożytnego miasta na terenie dzisiejszej Turcji
SJP.pl
zdrobnienie od: Agnieszka; Aga
SJP.pl
1. w tenisie: otarcie się piłki o siatkę, szczególnie jako błąd przy serwowaniu; w siatkówce: otarcie się piłki o siatkę po serwisie;
2. potocznie: Internet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) pot. młodz. Internet
Wiktionary
ne
Wikipedia
(1.1) Michał ciągle siedzi na necie, pewnie już nie wie, jak wygląda podwórko.
Wiktionary
IPA: nɛt, AS: net
Wiktionary
rzecz. necik mrz.
Wiktionary
rodzaj sieci rybackiej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z netballem, dotyczący netballu
Wiktionary
rzecz. netball m.
Wiktionary
[czytaj: netbuk] mały komputer przenośny głównie do korzystania z internetu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mały, komputer przenośny mniejszy od notebooka, przeznaczony głównie do przeglądania Internetu, korzystania z aplikacji online oraz programów biurowych;
Wiktionary
Ne
Wikipedia
(1.1) Rzadko ruszam się z domu bez netbooka. (z Internetu)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(1.1) inform. uniksopodobny system operacyjny z rodziny Berkeley Software Distribution;
Wiktionary
NetBSD – wysoce przenośny, dostępny na wiele architektur system operacyjny z rodziny BSD (Unix), zgodny z normą POSIX.
Oficjalnym zawołaniem jest "Oczywiście, że [to] obsługuje NetBSD" ( Of course it runs NetBSD) – nawiązujące do rekordowej liczby architektur, na które przeniesiono system.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) pot. związany z Netflixem, wyprodukowany dla Netflixa, dostępny na Netfliksie
Wiktionary
Ne
Wikipedia
firma telekomunikacyjna
SJP.pl
Netia S.A. – jeden z największych polskich operatorów telekomunikacyjnych, część Grupy Polsat Plus. Dostawca usług telewizyjnych, internetu stacjonarnego oraz mobilnego dla użytkowników prywatnych, firm oraz instytucji. Zatrudnia ok. 2000 osób w 70 lokalizacjach w Polsce. Od maja 2018 r. większościowy pakiet akcji Netia SA posiada Cyfrowy Polsat S.A.
Wikipedia
środowiskowo: człowiek bardzo często korzystający z internetu i aktywnie przyczyniający się do jego rozwoju; obywatel internetu
SJP.pl
Ne
Wikipedia
przedsiębiorstwo lub nieformalna grupa zajmująca się dystrybucją muzyki w internecie
SJP.pl
Ne
Wikipedia
etnografia internetu
SJP.pl
bibliografia tekstów internetowych
SJP.pl
kobieta uzależniona od internetu; internetoholiczka, siecioholiczka, cyberholiczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta uzależniona od internetu
Wiktionary
rzecz. netoholizm m.
:: fm. netoholik
przym. netoholiczny
Wiktionary
osoba uzależniona od internetu; internetoholik, siecioholik, cyberholik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba uzależniona od internetu
Wiktionary
(1.1) Netoholik spędza tyle czasu przy komputerze, że w końcu mu się to przejada, zaczyna się zwyczajnie nudzić.
Wiktionary
rzecz. netoholizm m.
:: fż. netoholiczka
przym. netoholiczny
Wiktionary
(1.1) internetoholik, siecioholik
Wiktionary
uzależnienie od internetu; internetoholizm, siecioholizm, cyberholizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) uzależnienie od Internetu
Wiktionary
IPA: ˌnɛtɔˈxɔlʲism̥, AS: netoχolʹism̦
Wiktionary
rzecz. netoholik m., netoholiczka ż.
Wiktionary
(1.1) internetoholizm
Wiktionary
wizja nowej elity władzy epoki Internetu, w której naczelną wartością jest informacja
SJP.pl
Netokracja (ang. "net" – sieć, "aristocracy" – arystokracja) – fikcyjna nowa klasa wyższa w teoretycznym społeczeństwie cyfrowym stanowiąca elitę informacyjną.
Wizja nowej rzeczywistości przedstawiona została w książce "Netokracja. Nowa elita władzy i życie po kapitaliźmie" Alexandra Barda i Jana Söderqvista, w której władzę przejmą "netokraci", zwani nową arystokracją, arystokracją sieci. W opisanej w tej publikacji rzeczywistości naczelną wartością jest informacja.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mały przedmiot rzeźbiony w drewnie lub kości słoniowej, kuty w metalu
SJP.pl
Ne
Wikipedia
w znaczeniu rzeczownika: waga bez opakowania
SJP.pl
przysłówek
(1.1) o cenie, pensji itp.: po odliczeniu wszelkich dodatkowych kosztów
(1.2) o masie: bez opakowania
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zatrzymujemy inwestycje, tniemy koszty i osiągamy dwudziestoprocentowy zysk netto, a przede wszystkim uważnie przyglądamy się partnerom…
Wiktionary
IPA: ˈnɛtːɔ, AS: ne•to
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. komputer typu mini desktop przeznaczony do wykonywania podstawowych zadań (głównie związanych z Internetem), zużywający mniej energii od tradycyjnego komputera osobistego;
Wiktionary
Nettop – typ komputera minidesktop lub Small Form Factor przeznaczony do wykonywania podstawowych zadań, takich jak przeglądanie Internetu, dostęp do aplikacji sieciowych i bogatych aplikacji internetowych, dokumentów, audio/wideo itp.
Słowo „nettop” powstało z połączenia słów „internet” i „desktop”.
Wikipedia
(1.1) Choć nettopy pojawiły się na rynku całkiem niedawno, cieszą się ogromną popularnością. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˈnɛtːɔp, AS: ne•top
Wiktionary
[czytaj: netłork lub netłerk] sieć komputerowa, zwykle lokalna
SJP.pl
[czytaj: netłorker] osoba zajmująca się networkingiem - wymianą informacji, zasobów, możliwości dzięki sieci wzajemnych kontaktów
SJP.pl
[czytaj: netłorkerka] kobieta zajmująca się networkingiem - wymianą informacji, zasobów, możliwości dzięki sieci wzajemnych kontaktów
SJP.pl
[czytaj: netłorking] metoda poprawy konkurencyjności regionu przy pomocy sieci kontaktów w wymiarze regionalnym, krajowym lub światowym
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: netłorkować] w biznesie: wymieniać informacje, zasoby, możliwości dzięki sieci wzajemnych kontaktów
SJP.pl
zbiór zasad przyzwoitego zachowania w internecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zbiór zasad obowiązujących w Internecie, np. w społecznościach internetowych, na forach, IRC-u, czacie itp.;
Wiktionary
Ne
Wikipedia
IPA: ˌnɛtɨˈcɛta, AS: netyḱeta
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: nojBRANdenburk] miasto w Niemczech
SJP.pl
Neubrandenburg (pol. hist. "Nowy Branibórz", "Branibór Nowy"), Vier-Tore-Stadt (pol. "Miasto czterech bram") – miasto powiatowe w Niemczech w południowo-wschodniej części Meklemburgii-Pomorza Przedniego na Pojezierzu Meklemburskim, siedziba powiatu ziemskiego Mecklenburgische Seenplatte. Jest położone na północnym skraju jeziora Tollensesee w pobliżu miejsca, gdzie wypływa zeń rzeka Tollense. Miasto obejmuje także wzgórze Datzeberg, na którym wybudowano osiedle bloków mieszkalnych.
Wikipedia
[czytaj: noszaTEL] francuski ser podpuszczkowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: nojgebałer] nazwisko
SJP.pl
dawny znak notacji muzycznej, używany zwłaszcza w zapisie chorału gregoriańskiego
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: nojman] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z neumami, dawnymi znakami notacji muzycznej, np. zapis neumatyczny - zapis muzyki za pomocą neum
SJP.pl
napady bólu wzdłuż nerwów wskutek zakażenia, zatrucia, ochłodzenia; nerwoból; newralgia
SJP.pl
Ne
Wikipedia
[czytaj: nełralgiczny] dotyczący neuralgii (newralgii, nerwobólu), napadów bólu
SJP.pl
w medycynie: nerwowy
SJP.pl
enzym występujący w wirusach grypy odpowiedzialny za rozkład kwasu sjalowego
SJP.pl
Neuraminidaza (EC 3.2.1.18) – należący do glikoprotein enzym odpowiedzialny za rozkład kwasu sjalowego, występujący w wirusach grypy.
Enzym ten umożliwia wirusom opuszczanie komórek przez rozpad błony komórkowej zarażonej komórki. Pozwala on także na przyłączenie się wirusa do błony komórkowej, co ułatwia wnikanie do wnętrza komórki (neuraminidaza ma duże powinowactwo do kwasu sjalowego receptorów błonowych).
Wikipedia
[czytaj: nełrastenia] jedna z postaci nerwicy, występująca często u osób pozostających w długotrwałym napięciu emocjonalnym, przepracowanych, objawiająca się osłabieniem, drażliwością, zaburzeniami snu itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. med. nerwica polegająca na pobudliwości, drażliwości i szybkim wyczerpywaniem się układu nerwowego;
Wiktionary
Neurastenia – najczęstsza postać nerwicy objawiająca się zwiększoną pobudliwością i szybkim wyczerpywaniem się układu nerwowego; niepokojem, niemożnością skupienia uwagi, drażliwością, bólami w okolicy serca, kołataniem serca, bólami głowy, zaburzeniami jelitowymi, osłabieniem czynności płciowych.
Wikipedia
(1.1) Świadomość tego – pisze, „powoduje, że boję się przyszłego życia, jak marynarz morza, w które wypływa", obawiał się bowiem, czy uda mu się zatrzymać na obecnym stadium neurastenii, czy też jego aktualny stan przerodzi się w „szaleństwo".
Wiktionary
rzecz. neurastenik m., neurasteniczka ż., neurasteniczność ż.
przym. neurasteniczny
przysł. neurastenicznie
Wiktionary
[czytaj: nełrasteniczka] kobieta cierpiąca na neurastenię (jedna z postaci nerwicy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta cierpiąca na neurastenię
Wiktionary
(1.1) Córka I sekretarza, „ekscentryczna neurasteniczka, otaczająca się intelektualistami, jogami i okultystami, która w latach siedemdziesiątych sprawowała wspólnie z ojcem mecenat nad kulturą (…).
Wiktionary
rzecz. neurastenia ż., neurasteniczność ż.
:: fm. neurastenik
przym. neurasteniczny
przysł. neurastenicznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób właściwy neurastenikom
Wiktionary
(1.1) Matka była zdrowa jak tur, ale neurastenicznie twierdziła, że chora jest na wszystko, ze szczególnym uwzględnieniem serca. Wahała się pomiędzy nerwicą a uszkodzeniem mięśnia.
Wiktionary
rzecz. neurastenia ż., neurasteniczka ż., neurastenik m., neurasteniczność ż.
przym. neurasteniczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co neurasteniczne; cecha tego, kto neurasteniczny
Wiktionary
rzecz. neurastenia ż., neurastenik m., neurasteniczka ż.
przym. neurasteniczny
przysł. neurastenicznie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) psych. właściwy neurastenii
Wiktionary
rzecz. neurastenia ż., neurasteniczność ż., neurastenik m., neurasteniczka ż.
przysł. neurastenicznie
Wiktionary
[czytaj: nełrastenik] człowiek cierpiący na neurastenię (jedna z postaci nerwicy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) psych. mężczyzna cierpiący na neurastenię
Wiktionary
(1.1) Jestem neurastenikiem. Człowiek płytki uśmiecha się w takich razach niedowierzająco lub co gorsza - pali prosto z mostu: - Ależ pan jest zdrów jak byk. Człowiek płytki nie rozumie, że można mieć stargane nerwy, a pomimo to - jeść, spać (…).
Wiktionary
rzecz. neurastenia ż., neurasteniczność ż.
:: fż. neurasteniczka ż.
przym. neurasteniczny
przysł. neurastenicznie
Wiktionary
rzadko: doprowadzać do neurastenii
SJP.pl
działający na układ nerwowy
SJP.pl
Ne
Wikipedia
dotyczący sposobu myślenia i funkcjonowania, które różni się od typowego
SJP.pl
aktywności poprawiające kondycję mózgu; trening mózgu, fitness mózgu, trening kognitywny
SJP.pl
specjalista w zakresie neurobiologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. termin na określenie różnych dziedzin nauki, których przedmiotem badań jest układ nerwowy;
Wiktionary
Ne
Wikipedia
(1.1) Głównymi dyscyplinami wchodzącymi w skład kognitywistyki są: neurobiologia, neuropsychologia, neurokognitywistyka, społeczna nauka poznawcza, psychologia poznawcza, informatyka, sztuczna inteligencja, robotyka kognitywna, językoznawstwo kognitywne, teoria obliczeń i teoria informacji, antropologia kulturowa, filozofia umysłu oraz wybrane działy logiki (zwłaszcza logika epistemiczna, doksastyczna, semantyka logiczna i teoria systemów dedukcyjnych z jej twierdzeniami limitacyjnymi).
Wiktionary
rzecz. neurobiolog m.
przym. neurobiologiczny
Wiktionary
Neuroblast – komórka macierzysta dla neuronów oraz komórek glejowych. Neuroblasty różnicują się w kierunku neuronów i komórek gleju przede wszystkim w okresie embrionalnym, ale proces neurogenezy zachodzi również w mózgowiu ssaków w okresie postnatalnym. Wykazano obecność neuroblastów w strefie przyziarnistej zakrętu zębatego i w strefie przykomorowej komór bocznych (ang. subventricular zone, SVZ)
Wikipedia
złośliwy nowotwór współczulnego układu nerwowego; nerwiak zarodkowy
SJP.pl
postać boreliozy, w której dochodzi do zajęcia centralnego i obwodowego układu nerwowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba przenoszona przez chore kleszcze, dotykająca układ nerwowy i powodująca proces zapalny tkanki nerwowej
Wiktionary
(1.1) Leczenie neuroboreliozy polega na przyjmowaniu antybiotyków.
Wiktionary
(1.1) borelioza układu nerwowego
Wiktionary
specjalista w dziedzinie neurochirurgii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się operacjami układu nerwowego
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka - specjalistka w zakresie neurochirurgii
Wiktionary
(2.1) Córka chce zostać neurochirurgiem dziecięcym.
Wiktionary
IPA: ˌnɛwrɔˈxʲirurk, AS: neu̯roχʹirurk
Wiktionary
rzecz. neurochirurgia ż.
:: fż. neurochirurżka ż.
przym. neurochirurgiczny
przysł. neurochirurgicznie
Wiktionary
(2.1) neurochirurżka
Wiktionary
dział medycyny zajmujący się chirurgicznym leczeniem schorzeń układu nerwowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym i diagnostyką części chorób układu nerwowego;
Wiktionary
Neurochirurgia – dziedzina medycyny zajmująca się diagnostyką i leczeniem operacyjnym chorób układu nerwowego. W obszarze zainteresowania neurochirurgii znajdują się: mózgowie, rdzeń kręgowy, nerwy obwodowe oraz układ naczyniowy, zaopatrujący te struktury.
Wikipedia
IPA: ˌnɛwrɔxʲiˈrurʲɟja, AS: neu̯roχʹirurʹǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. neurochirurg mos./ż.
przym. neurochirurgiczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z neurochirurgią, dotyczący neurochirurgii
Wiktionary
rzecz. neurochirurgia ż., neurochirurg mos./ż.
Wiktionary
zwolenniczka lub przedstawicielka neurocybernetyki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do neurocybernetyki, związany z neurocybernetyką
Wiktionary
(1.1) Stworzyła neurocybernetyczny model przetwarzania wyobrażeń złożonych sytuacji lękotwórczych u chorych z afazją.
(1.1) Połączony przez wymyślny system neurocybernetyczny z moim umysłem był cząstką mnie.
Wiktionary
rzecz. neurocybernetyk mos., neurocybernetyka ż.
Wiktionary
zwolennik lub przedstawiciel neurocybernetyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w dziedzinie neurocybernetyki
Wiktionary
(1.1) Mój brat jest neurocybernetykiem.
Wiktionary
rzecz. neurocybernetyka ż.
:: fż. neurocybernetyczka ż.
przym. neurocybernetyczny
Wiktionary
zwolennik lub przedstawiciel neurocybernetyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cybern. dział biocybernetyki, cybernetyka modeli neurologicznych;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: neurocybernetyk
Wiktionary
Neurocybernetyka – dział biocybernetyki, zajmujący się analizą i modelowaniem procesów przetwarzania informacji i sterowania w układach nerwowych zwierząt i człowieka. Główne kierunki prac to m.in.:
Dziedzina ta powstała dzięki osiągnięciom twórcy cybernetyki, Norberta Wienera, oraz znacznemu postępowi w dziedzinie neurologii i neurofizjologii.
Wikipedia
(1.1) Rozwój neurocybernetyki przyczynił się do postępu w pedagogice.
Wiktionary
rzecz. neurocybernetyk mos., cybernetyk m., cybernetyka ż., biocybernetyka ż.
przym. neurocybernetyczny
Wiktionary
[czytaj: nełrocyt] część neuronu otaczająca jądro komórkowe wraz z jąderkiem; perikarion
SJP.pl
obumieranie komórek neuronalnych
SJP.pl
powodujący obumieranie komórek neuronalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zob. atopowe zapalenie skóry.
Wiktionary
interdyscyplinarna dziedzina nauki, koncentrująca się na pracy mózgu i lepszym zrozumieniu procesów uczenia się oraz zapamiętywania
SJP.pl
interdyscyplinarna dziedzina nauki, koncentrująca się na pracy mózgu i lepszym zrozumieniu procesów uczenia się oraz zapamiętywania
SJP.pl
specjalista w dziedzinie neuroendokrynologii
SJP.pl
interdyscyplinarna dziedzina nauki zajmująca się m.in. kwestiami etycznymi neurobiologii i badań nad mózgiem
SJP.pl
Neuroetyka – obszar interdyscyplinarnych badań naukowych układu nerwowego (głównie OUN), dotyczących powiązań etyki z neurobiologią, oraz zastosowań zgromadzonej wiedzy w praktyce. Neuroetyka początkowo stanowiła część bioetyki, a współcześnie wykracza poza jej granice – zajmuje się neurobiologicznymi podstawami całej etyki.
Wikipedia
specjalista w dziedzinie neurofarmakologii
SJP.pl
nauka o farmakologii układu nerwowego
SJP.pl
Ne
Wikipedia
mikroskopijne włókienko w cytoplazmie neuronów, za pomocą którego komórki nerwowe odbierają i przekazują bodźce
SJP.pl
specjalista w zakresie neurofizjologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. fizjologia układu nerwowego
Wiktionary
Neurofizjologia", "fizjologia układu nerwowego – dział biologii, zajmujący się funkcjonowaniem poszczególnych elementów oraz całości układu nerwowego. Jest ściśle powiązana z neuropsychologią, neurologią, psychiatrią, etologią i innymi naukami behawioralnymi. Wchodzi w skład neurobiologii.
Wikipedia
rzecz. neurofizjolog m.
przym. neurofizjologiczny
Wiktionary
dziedzina nauki badająca wpływ genów na układ nerwowy
SJP.pl
proces powstawania nowych neuronów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. proces powstawania komórek nerwowych
Wiktionary
Neurogeneza ( neurogenesis ‘powstawanie neuronów’) – proces powstawania oraz różnicowania się (morfologicznego oraz funkcjonalnego) nowych komórek tkanki nerwowej, obejmujący zarówno neurogenezę wieku embrionalnego (prenatalnego), jak i neurogenezę wieku dorosłego (postnatalnego).
Wikipedia
mający źródło w układzie nerwowym, pochodzący z procesów nerwowych; neurogenny
SJP.pl
mający źródło w układzie nerwowym, pochodzący z procesów nerwowych; neurogeniczny
SJP.pl
Neurogeriatria – interdyscyplinarna dziedzina wiedzy, czerpiąca z neurologii i geriatrii, zajmująca się zaburzeniami neurologicznymi wieku podeszłego. Starzenie się społeczeństw implikuje, analogicznie jak w przypadku pediatrii, powstawanie specjalizacji szczegółowych związanych z chorobami wieku podeszłego.
Wikipedia
ważny element odżywczy i ochronny dla neuronów
SJP.pl
obrazowanie przebiegu włókien nerwowych za pomocą rezonansu magnetycznego
SJP.pl
Ne
Wikipedia
metoda artystyczno-terapeutyczna łącząca w sobie psychologię, neurobiologię i sztukę
SJP.pl
hormon wytwarzany przez komórki tkanki nerwowej, spełniający rolę łącznika układu nerwowego i układu hormonalnego, np. wazopresyna czy adrenalina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. hormon wytwarzany przez tkankę nerwową;
Wiktionary
przym. neurohormonalny
Wiktionary
dotyczący neurohormonów i ich działania (np. zaburzenia neurohormonalne)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biochem. dotyczący neurohormonów
Wiktionary
(1.1) Klimek podkreślał, iż podczas porodu w organizmie i psychice kobiety zachodzą głębokie zmiany, które mogą niekiedy doprowadzić do zaburzeń neurohormonalnych lub psychicznych o typie nerwic, a czasem także psychozy.
Wiktionary
rzecz. neurohormon m.
Wiktionary
zakażenie dotyczące układu nerwowego
SJP.pl
specjalista zajmujący się przetwarzaniem i analizą danych zbieranych z ludzkiego mózgu
SJP.pl
dziedzina badawcza zajmująca się przetwarzaniem i analizą danych zbieranych z ludzkiego mózgu
SJP.pl
Ne
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) dotyczący neurokognitywistyki
Wiktionary
rzecz. neurokognitywistyka ż., neurokognitywista m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. dziedzina łącząca psychologię z wiedzą na temat funkcjonowania mózgu
Wiktionary
(1.1) Głównymi dyscyplinami wchodzącymi w skład kognitywistyki są: neurobiologia, neuropsychologia, neurokognitywistyka, społeczna nauka poznawcza, psychologia poznawcza, informatyka, sztuczna inteligencja, robotyka kognitywna, językoznawstwo kognitywne, teoria obliczeń i teoria informacji, antropologia kulturowa, filozofia umysłu oraz wybrane działy logiki (zwłaszcza logika epistemiczna, doksastyczna, semantyka logiczna i teoria systemów dedukcyjnych z jej twierdzeniami limitacyjnymi).
Wiktionary
rzecz. neurokognitywista m.
przym. neurokognitywistyczny
Wiktionary
kosmetyk z substancjami oddziałującymi na skórny układ nerwowy
SJP.pl
metoda znieczulenia ogólnego
SJP.pl
znieczulenie osiągane przez dożylne podanie krótko działającego analgetyka narkotycznego (np. fentanylu) oraz silnego neuroleptyka, powodujące analgezję i silną sedację przy zachowaniu przytomności
SJP.pl
Neuroleptoanalgezja (NLA) – znieczulenie osiągane przez dożylne podanie krótko działającego analgetyku narkotycznego (np. fentanylu) oraz silnego neuroleptyku (np. droperidol), powodujące analgezję (znieczulenie) i silną sedację (uspokojenie) bez utraty przytomności. Pacjent nie odczuwa lęku ani bólu, jest uspokojony psychicznie i ruchowo, pozbawiony emocji i obojętny na bodźce zewnętrzne. Jednocześnie ma zachowaną świadomość i utrzymuje kontakt z otoczeniem.
Wikipedia
[czytaj: nełroleptyk] lek stosowany w leczeniu psychoz i nerwic; lek neuroleptyczny, lek przeciwpsychotyczny, lek psychoplegiczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. farm. lek psychotropowy, który stosuje się w leczeniu psychoz i nerwic
Wiktionary
(1.1) Raz na kwartał przychodził do niego psychiatra, przepisywał jakieś neuroleptyki i po piętnastu minutach znikał, zapewniając mnie, że sytuacja jest stabilna i należy kontynuować leczenie, cierpliwie czekając na poprawę.
Wiktionary
przym. neuroleptyczny
Wiktionary
(1.1) lek przeciwpsychotyczny
Wiktionary
dziedzina lingwistyki zajmująca się badaniem mowy w powiązaniu z procesami zachodzącymi w mózgu
SJP.pl
Neurolingwistyka − dyscyplina na pograniczu lingwistyki, psychologii i neurologii, badająca mechanizmy nerwowe w mózgu ludzkim, które kontrolują aktywność językową, oraz zmiany kształtujące się w mowie przy miejscowych uszkodzeniach mózgu. Neurolingwistyka próbuje na podstawie różnych zaburzeń (afazji, jąkania, dyzartrii) opracować model działalności mózgu w relacji do mowy.
Wikipedia
specjalista w zakresie neurologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób układu nerwowego
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka specjalistka neurologii
Wiktionary
Neurolog – lekarz zajmujący się diagnostyką i leczeniem chorób układu nerwowego, czyli neurologią.
Wikipedia
(1.1) Jeśli masz jakieś tiki, koniecznie musisz iść z wizytą do neurologa.
(2.1) Teresa chce zostać neurologiem.
Wiktionary
IPA: nɛwˈrɔlɔk, AS: neu̯rolok
Wiktionary
rzecz. neurologia ż.
przym. neurologiczny
przysł. neurologicznie
Wiktionary
[czytaj: nełrologia] dział medycyny obejmujący choroby układu nerwowego, z wyjątkiem chorób psychicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dział medycyny zajmujący się schorzeniami układu nerwowego;
Wiktionary
Neurologia – dziedzina medycyny zajmująca się diagnostyką, leczeniem i profilaktyką chorób obwodowego układu nerwowego i ośrodkowego układu nerwowego. Neurologia i psychiatria są dziedzinami pokrewnymi, a niektóre choroby są domeną zarówno neurologa jak i psychiatry. Neurologia zajmuje się głównie schorzeniami, których podłożem jest proces uszkadzający układ nerwowy, a psychiatria z kolei zajmuje się głównie chorobami, których podłożem jest biochemiczne zaburzenie funkcjonowania mózgu jako całości.
Wikipedia
IPA: ˌnɛwrɔˈlɔɟja, AS: neu̯roloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. neurolog m.
przym. neurologiczny
Wiktionary
→ neurologia [czytaj: nełrologiczny]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. dotyczący neurologii
Wiktionary
rzecz. neurologia ż., neurolog m.
Wiktionary
specjalista w zakresie neurologopedii
SJP.pl
specjalizacja logopedii zajmująca się diagnozą i leczeniem zaburzeń mowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział logopedii zajmujący się wadami mowy związanymi z uszkodzeniem układu nerwowego
Wiktionary
Neurologopedia – dziedzina medycyny, subdyscyplina logopedii klinicznej zajmująca się diagnozowaniem, terapią i rehabilitacją zaburzeń mowy, języka, komunikacji oraz czynności prymarnych (w szczególności połykania) wynikających z uszkodzeń lub dysfunkcji ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego.
Wikipedia
[czytaj: nełroma] zwykle łagodny i niezłośliwy nowotwór obwodowego układu nerwowego, składający się z komórek nerwowych i włókien nerwowych; nerwiak
SJP.pl
ciałko czuciowe u kręgowców wodnych, rejestrujące ruch i kierunek przepływu wody
SJP.pl
Neuromast – mechanoreceptorowe ciałko czuciowe, występujące w skórze i linii bocznej ryb oraz linii bocznej płazów (zwłaszcza kijanek). Jego zadaniem jest rejestrowanie zaburzeń hydrodynamicznych środowiska wodnego. Duża liczba neuromastów umożliwia m.in. odnajdowanie prądów o odpowiednim kierunku i szybkości czy lokalizowanie w wodzie obiektów, w tym ofiar i drapieżników.
Wikipedia
związek chemiczny biorący udział w przekazywaniu impulsów nerwowych z komórek do innych komórek (zarówno nerwowych jak i nienerwowych, np. mięśniowych); mediator, neuroprzekaźnik, przekaźnik nerwowy, neurotransmiter, transmiter
SJP.pl
związek endogenny mający wpływ na neurony
SJP.pl
[czytaj: nełron] podstawowa jednostka układu nerwowego; komórka nerwowa wraz z wypustkami (aksonem i dendrytami), mająca zdolność wytwarzania i przewodzenia impulsów nerwowych; neurocyt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. rodzaj elektrycznie pobudliwej komórki zdolnej do przetwarzania i przewodzenia informacji;
(1.2) inform. element sztucznej sieci neuronowej, sumujący wejścia z różnymi wagami i przepuszczający tę sumę przez funkcję aktywacji;
Wiktionary
Neuron, komórka nerwowa – rodzaj elektrycznie pobudliwej komórki zdolnej do przetwarzania i przewodzenia informacji w postaci sygnału elektrycznego. Neurony są podstawowym elementem układu nerwowego zwierząt. Najwięcej neuronów znajduje się w ośrodkowym układzie nerwowym, w skład którego wchodzi mózgowie oraz rdzeń kręgowy.
Wikipedia
(1.1) Muszka owocowa posiada około 100 000 neuronów.
Wiktionary
IPA: ˈnɛwrɔ̃n, AS: neu̯rõn
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. neuronik m.
przym. neuronowy
temsłow. neuro-
Wiktionary
(1.1) komórka nerwowa
Wiktionary
interdyscyplinarna dziedzina naukowa zajmująca się badaniem układu nerwowego
SJP.pl
Neuronauka – interdyscyplinarna dziedzina naukowa zajmująca się badaniem układu nerwowego, głównie OUN. Leży na pograniczu wiedzy medycznej, biologicznej, biochemicznej, biofizycznej, informatycznej, psychologicznej.
Wikipedia
specjalistka zajmująca się badaniem układu nerwowego
SJP.pl
specjalista zajmujący się badaniem układu nerwowego
SJP.pl
o człowieku: taki, którego funkcjonowanie mózgu odbiega od normy
SJP.pl
→ neuron; neuronalny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z neuronem, dotyczący neuronu
Wiktionary
rzecz. neuron m.
Wiktionary
obrazowanie struktury i funkcji mózgu
SJP.pl
Ne
Wikipedia
taki, który obrazuje struktury i funkcje mózgu
SJP.pl
[czytaj: nełropata] osoba cierpiąca na neuropatię (chorobę układu nerwowego)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. człowiek cierpiący na neuropatię, podatny na schorzenia nerwowe
Wiktionary
rzecz. neuropatia ż.,
:: fż. neuropatka ż.
przym. neuropatyczny
Wiktionary
[czytaj: nełropatia] choroba układu nerwowego, zwłaszcza o podłożu metabolicznym lub zwyrodnieniowym, objawiająca się nadwrażliwością emocjonalną, szybkim wyczerpywaniem się, zaburzeniami snu, bólami głowy itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. stan chorobowy dotykający nerwy, zaburzający przewodzenie informacji ruchowych i czuciowych wzdłuż włókien nerwowych, wywołujący ból, drętwienie, mrowienie, uczucie palenia i osłabienia kończyn;
Wiktionary
Neuropatia ("neuropatia obwodowa", "choroba nerwów obwodowych", "zapalenie nerwów obwodowych") – stan chorobowy dotyczący obwodowego układu nerwowego. Uszkodzenie lub stan zapalny zaburza przewodzenie informacji ruchowych i czuciowych wzdłuż włókien nerwowych i oprócz bólu wywołuje takie objawy, jak drętwienie, mrowienie, palenie kończyn, wrażenie osłabienia kończyn.
Wikipedia
(1.1) Najczęściej przewlekła neuropatia cukrzycowa atakuje nerwy stóp i nóg, nieco rzadziej nerwy dłoni i ramion.
Wiktionary
IPA: ˌnɛwrɔˈpatʲja, AS: neu̯ropatʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. neuropata m., neuropatka ż.
przym. neuropatyczny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. kobieta cierpiąca na neuropatię, podatna na schorzenia nerwowe
Wiktionary
rzecz. neuropatia ż., neuropata m., neuropatologia ż.
przym. neuropatyczny
Wiktionary
specjalista w zakresie neuropatologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. specjalista w dziedzinie neuropatologii
Wiktionary
rzecz. neuropatologia ż.
:: fż. neuropatolożka ż.
przym. neuropatologiczny
Wiktionary
dział patologii zajmujący się zmianami chorobowymi występującymi w chorobach układu nerwowego
SJP.pl
Neuropatologia – dział patomorfologii zajmujący się zmianami chorobowymi powstającymi w wyniku chorób ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego. W Polsce neuropatologia jest jedną ze specjalizacji lekarskich, a jej konsultantem krajowym od 5 marca 2020 jest prof. dr hab. Wiesława Grajkowska.
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z neuropatologią, dotyczący neuropatologii
Wiktionary
rzecz. neuropatolog mos., neuropatologia ż.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z neuropatią
Wiktionary
rzecz. neuropatia ż., neuropata m., neuropatka ż.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdolność układu nerwowego do regeneracji i restrukturyzacji neuronów
Wiktionary
Neuroplastyczność (plastyczność mózgu) – zdolność tkanki nerwowej do tworzenia nowych połączeń, mających na celu ich reorganizację, adaptację, zmienność i samonaprawę oraz procesy uczenia się i pamięci. Jest to powszechna cecha neuronów, występująca na wszystkich piętrach układu nerwowego.
Wikipedia
(1.1) plastyczność mózgu
Wiktionary
o mózgu - zdolny do zmiany swojej struktury i funkcji w odpowiedzi na doświadczenia
SJP.pl
farmakologiczne hamowanie czynności autonomicznego układu nerwowego, stosowane w leczeniu chorób psychicznych, w zapobieganiu wstrząsowi pooperacyjnemu i w anestezjologii
SJP.pl
Neuroplegia to kontrolowane hamowanie autonomicznego układu nerwowego. Jest to metoda lecznicza polegająca na stosowaniu środków farmakologicznych obniżających pobudliwość autonomicznego układu nerwowego i hamujących czynności ustroju regulowane przez ten układ (obniżenie przemiany materii, zahamowanie regulacji cieplnej, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rozkurcz mięśni gładkich, zahamowanie czynności wydzielniczej gruczołów).
Wikipedia
odnoszący się do procesów i funkcji związanych z mózgiem, które są odpowiedzialne za myślenie, uczenie się, pamięć i inne funkcje poznawcze
SJP.pl
związek chemiczny biorący udział w przekazywaniu impulsów nerwowych z komórek do innych komórek (zarówno nerwowych jak i nienerwowych, np. mięśniowych); przekaźnik nerwowy, mediator, neuromediator, neurotransmiter, transmiter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) biol. substancja wydzielana przez synapsy komórek nerwowych, która umożliwia przekazywanie sygnałów pomiędzy komórkami nerwowymi
Wiktionary
Neuroprzekaźnik, neurotransmiter, neuromediator – związek chemiczny, którego cząsteczki przenoszą sygnały pomiędzy neuronami (komórkami nerwowymi) poprzez synapsy, a także z komórek nerwowych do mięśniowych lub gruczołowych. Najbardziej rozpowszechnionymi neuroprzekaźnikami są: glutaminian, GABA, acetylocholina, dopamina, noradrenalina, adrenalina, serotonina, histamina i insulina.
Wikipedia
lekarz specjalizujący się w dziedzinie neuropsychiatrii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w dziedzinie neuropsychiatrii
Wiktionary
rzecz. neuropsychiatria ż.
przym. neuropsychiatryczny
Wiktionary
dział medycyny, nauka zajmująca się badaniem, rozpoznawaniem oraz leczeniem zaburzeń psychicznych w organicznych chorobach układu nerwowego
SJP.pl
Ne
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) dotyczący neuropsychiatrii, związany z zaburzeniami psychicznymi w organicznych chorobach układu nerwowego
Wiktionary
(1.1) Ciekawostką jest, że Szpital Neuropsychiatryczny im. prof. Mieczysława Kaczyńskiego, powszechnie znany jako szpital w Abramowicach, oraz pętla trolejbusowa Abramowice nie znajdują się na terenie tej dzielnicy, ale w dzielnicy Dziesiąta.
Wiktionary
rzecz. neuropsychiatria ż., neuropsychiatra m.
Wiktionary
specjalista w zakresie neuropsychologii
SJP.pl
Ne
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z neuropsychologią, dotyczący neuropsychologii
Wiktionary
rzecz. neuropsychologia ż.
Wiktionary
proces stymulacji i wspomagania regeneracji oraz adaptacji układu nerwowego
SJP.pl
dotyczący rozwoju układu nerwowego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący rozwoju układu nerwowego
Wiktionary
(1.1) Zaburzenia neurorozwojowe to zaburzenia behawioralne i poznawcze, których symptomy pojawiają się w okresie rozwojowym (…).
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. społ. termin oznaczający uznawanie i szanowanie wyjątkowych sposobów funkcjonowania mózgu poszczególnych osób, obejmując szereg różnic neurologicznych, w tym ADHD, spektrum autyzmu, dysleksję, synestezję i inne bez patologizowania ich;
Wiktionary
Ne
Wikipedia
termin określający osoby z zaburzeniami poznawczymi, np. z ADHD, autyzmem i dysleksją
SJP.pl
wydzielanie hormonów do krwiobiegu przez komórki nerwowe
SJP.pl
Neurosekrecja – czynność wydzielnicza neuronu, która obejmuje wytwarzanie wydzielanej substancji (neurosekretu) z komórki nerwowej bezpośrednio do układu krążenia.
Wikipedia
Neurospora B.O. Dodge – rodzaj grzybów z typu workowców ("Ascomycota"). Nazwa taksonu pochodzi od podobnych do nerwów pasków znajdujących się na jego askosporach.
Wikipedia
pobudzanie układu nerwowego za pomocą bodźców elektrycznych, magnetycznych lub innych
SJP.pl
urządzenie medyczne do stymulacji nerwów lub mózgu
SJP.pl
Neurostymulator (ang. neurostimulator) – jest zasilanym przez baterię urządzeniem zaprojektowanym w celu elektrycznej stymulacji mózgu.
Neurostymulatory są integralną częścią chirurgicznie wszczepianych układów takich jak urządzenie do głębokiej stymulacji mózgu (DBS) czy urządzenie do stymulacji nerwu błędnego (VNS), wykorzystywanych w leczeniu chorób układu nerwowego.
Wikipedia
dziedzina nauki i technologii, która łączy neurologię, inżynierię, informatykę i biologię
SJP.pl
nauka analizująca doświadczenia duchowe pod kątem procesów zachodzących w mózgu człowieka
SJP.pl
Ni
Wikipedia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. biochem. niepożądane oddziaływanie na układ nerwowy wynikające z narażenia na substancje toksyczne
Wiktionary
rzecz. neurotoksyna ż., neurotoksykologia ż., neurotoksykolog m., neurotoksykolożka ż.
przym. neurotoksyczny
przysł. neurotoksycznie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wywierający destrukcyjny wpływ na układ nerwowy
Wiktionary
rzecz. neurotoksyczność ż.
Wiktionary
toksyna upośledzająca funkcje układu nerwowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. substancja działająca destrukcyjnie na układ nerwowy;
Wiktionary
rzecz. neurotoksyczność ż.
Wiktionary
chirurgiczne przecięcie nerwu
SJP.pl
związek chemiczny biorący udział w przekazywaniu impulsów nerwowych z komórek do innych komórek (zarówno nerwowych jak i nienerwowych, np. mięśniowych); transmiter, neuroprzekaźnik, przekaźnik nerwowy, mediator, neuromediator
SJP.pl
związek chemiczny biorący udział w przekazywaniu impulsów nerwowych z komórek do innych komórek (zarówno nerwowych jak i nienerwowych, np. mięśniowych); transmitter, neurotransmiter, transmiter, neuroprzekaźnik, przekaźnik nerwowy
SJP.pl
przeszczep tkanki nerwowej
SJP.pl
[czytaj: nełrotyczka] kobieta chora na nerwicę lub mająca skłonności do reakcji nerwicowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: neurotyk
Wiktionary
IPA: ˌnɛwrɔˈtɨt͡ʃka, AS: neu̯rotyčka
Wiktionary
rzecz. neurotyk m., neurotyzm m., neuroza ż.
przym. neurotyczny
Wiktionary
Ekstrawersja
Wikipedia
1. skłonny do reakcji nerwicowych lub cierpiący na nerwicę;
2. występujący na skutek zaburzeń nerwicowych;
3. działający podniecająco, wywołujący niepokój
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający skłonność do nerwicowych reakcji lub cierpiący na nerwicę
(1.2) będący skutkiem zaburzeń nerwicowych
(1.3) wywołujący niepokój
Wiktionary
(1.2) Psychologowie różnych szkół są zgodni, że takie odkrycie przyczyny, czy "freudowskie odreagowanie", może uwolnić człowieka od neurotycznych reakcji lękowych.
(1.3) Oczekiwanie na powszechny kryzys przybrało już rozmiary niemal neurotyczne.
Wiktionary
IPA: ˌnɛwrɔˈtɨt͡ʃnɨ, AS: neu̯rotyčny
Wiktionary
rzecz. neurotyczność ż., neurotyzm m., neurotyk m., neurotyczka ż.
przysł. neurotycznie
Wiktionary
[czytaj: nełrotyk] osoba cierpiąca na nerwicę lub mająca skłonności do reakcji nerwicowych
SJP.pl
SJP.pl
Zasugerowano, aby "Neuroróżnorodność"
Neurotypowość lub NT, skrót od neurologicznej typowości – neologizm stosowany w społeczności autystycznej jako sposób opisu osób spoza spektrum autyzmu. W swoim pierwotnym zastosowaniu odnosi się do każdego, kto nie jest autystyczny lub nie ma umysłu „pokrewnego” wobec „autystycznego” umysłu; termin został później zawężony w odniesieniu do osób o ściśle typowej neurologii, to znaczy bez określonych różnic neurologicznych.
Wikipedia
dotyczący typowego sposobu myślenia i funkcjonowania
SJP.pl
skłonność do nerwowych reakcji
SJP.pl
[czytaj: nełroza] długotrwałe zaburzenie czynności ośrodkowego układu nerwowego, objawiające się nadmierną pobudliwością, drażliwością, stanami lękowymi, obsesjami, często bólami psychogennymi, depresją; nerwica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zob. nerwica.
Wiktionary
rzecz. neurotyczka ż.
Wiktionary
związany z neurologiczną zmianą patologiczną, np. choroba neurozwyrodnieniowa
SJP.pl
stadium rozwojowe zarodka strunowców, w którym powstaje cewka nerwowa (rurkowata struktura stanowiąca zawiązek układu nerwowego)
SJP.pl
wypustka komórki nerwowej służąca do przewodzenia impulsów; akson; włókno osiowe
SJP.pl
[czytaj: nojsztad] miasto w Niemczech
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
drobne organizmy, głównie roślinne, żyjące na powierzchni wód stojących lub tuż pod nią, oraz owady ślizgające się po powierzchni wody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zespół organizmów żyjących na powierzchni wody lub tuż pod nią
Wiktionary
Ne
Wikipedia
przym. neustonowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna, północno-zachodnia część państwa Franków, położona na północ od doliny Loary;
Wiktionary
Neustria – kraina historyczna, północno-zachodnia część państwa Franków. Położona na północ od doliny Loary. Graniczyła z Bretanią (od zachodu), Akwitanią (od południa), Burgundią (od południowego wschodu) i Austrazją (od północnego wschodu). Głównymi ośrodkami Neustrii w czasach Franków były: Paryż, Reims, Orlean i Soissons.
Wikipedia
przym. neustryjski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Neustrią, dotyczący Neustrii
Wiktionary
rzecz. Neustria ż.
Wiktionary
1. osłabianie lub eliminowanie oddziaływania jakiegoś negatywnego, niepożądanego czynnika;
2. w chemii: zobojętnianie kwasu zasadą lub zasady kwasem;
3. w odniesieniu do enzymów, surowic, antybiotyków itp. substancji: utrata aktywności, określonych właściwości czynnych, zanik lub zahamowanie zdolności do reakcji chemicznych; inaktywacja;
4. uznanie jakiegoś państwa lub terytorium za neutralne, wyłączenie go z działań wojennych
5. w językoznawstwie: zanik cech różnicujących fonemy, zniesienie opozycji językowej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z neutralizacją
SJP.pl
1. polityka zagraniczna polegająca na nieprzystępowaniu do paktów militarnych i na współpracy ze wszystkimi państwami;
2. bezstronna postawa wobec cudzych spraw i sporów; bezstronność; neutralność;
3. brak oddziaływań między populacjami różnych gatunków żyjącymi na tym samym terenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekol. rodzaj zależności międzygatunkowej, w której żadna z dwóch populacji nie wpływa na drugą
(1.2) polit. polityka zagraniczna państw, które nie przystępują do paktów militarnych oraz współpracują ze wszystkim krajami
Wiktionary
Neutralizm (łac. "neuter" 'żaden z dwu') – jedna z neutralnych zależności międzygatunkowych, w której osobniki jednego gatunku nie wpływają w żaden sposób na przedstawicieli drugiego. W zasadzie neutralizm jest brakiem oddziaływań między gatunkami. Przykładem populacji, między którymi zachodzi neutralizm, mogą być populacje bocianów i sikorek[].
Wikipedia
rzecz. neutratyw mrz.
Wiktionary
1. w chemii: zmieniać odczyn zasadowy lub kwaśny na obojętny; zobojętniać;
2. w chemii: pozbawiać enzymy, antybiotyki itp. określonych właściwości, np. bakteriobójczych; inaktywować;
3. w farmakologii: środek neutralizujący - związek chemiczny zobojętniający sok żołądkowy;
4. w polityce: ustanawiać neutralność państwa lub jakiegoś terytorium;
5. przenośnie: czynić słabym, łagodnym lub nieszkodliwym; osłabiać, łagodzić, moderować;
6. przenośnie: eliminować, redukować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zneutralizować)
(1.1) czynić neutralnym, nieszkodliwym
(1.2) polit. czynić neutralnym jakiś kraj lub instytucję
(1.3) chem. czynić chemicznie obojętnym
czasownik zwrotny niedokonany neutralizować się (dk. zneutralizować się)
(2.1) stawać się neutralnym; ulegać neutralizacji
Wiktionary
rzecz. neutratyw mrz., neutralność ż., neutralizacja ż., neutralizowanie n.
czas. zneutralizować dk.
przym. neutralizacyjny, neutralny
Wiktionary
(1.1) unieszkodliwiać
(1.3) zobojętniać
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. sytuacja państwa, które nie bierze udziału w wojnie toczącej się między innymi państwami
(1.2) powstrzymywanie się od udziału w toczącym się sporze, konflikcie, zatargu
(1.3) cecha tego, co nie wyraża ocen i emocji
(1.4) niewywieranie żadnego wpływu w sensie fizycznym
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) O neutralności Szwajcarii zadecydowały uwarunkowania historyczne.
Wiktionary
IPA: ˌnɛwuˈtralnɔɕt͡ɕ, AS: neu̯utralność
Wiktionary
rzecz. neutratyw mrz., neutron mrz., neutralizacja ż., neutralizowanie n., zneutralizowanie n.
czas. neutralizować ndk., zneutralizować dk.
przym. neutralny, neutronowy
przysł. neutralnie
Wiktionary
(1.1) niezaangażowanie, nieingerencja, désintéressement
(1.2) bezstronność, désintéressement
(1.3) indyferentyzm, indyferencja, obojętność; pot. tumiwisizm
Wiktionary
1. nieopowiadający się za żadną ze stron w sporze, niezależny od jego tron; bezstronny;
2. w chemii: nieposiadający odczynu kwaśnego ani zasadowego; obojętny;
3. w fizyce: nieposiadający ładunku elektrycznego ani pola magnetycznego; obojętny, nieoddziałujący;
4. zachowujący neutralność polityczną, niezaangażowany w konflikt między państwami, wyłączony z działań wojennych;
5. będący w pośrednim położeniu, zachowujący równy dystans między czymś a czymś;
6. niewyrażający ocen ani emocji; zdystansowany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który nie opowiada się za żadną ze stron w sporze, bezstronny
(1.2) taki, który zachowuje neutralność polityczną, nie uczestniczy w wojnie między danymi państwami
(1.3) taki, który nie wyraża ocen, sądów lub emocji
(1.4) taki, który nie wywołuje skutków (w domyśle zwykle negatywnych)
Wiktionary
(1.4) (…) wdychany przez użytkowników e-papierosów aerozol nie jest, jak się powszechnie uważa, całkowicie neutralny dla zdrowia – może zawierać szkodliwe, rakotwórcze związki.
Wiktionary
IPA: nɛwˈtralnɨ, AS: neu̯tralny
Wiktionary
rzecz. neutratyw mrz., neutralność ż.
przysł. neutralnie
czas. neutralizować
Wiktionary
(1.1) wyważony, obojętny, obiektywny
(1.4) obojętny, bezpieczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. rzeczownik będący nazwą o trwale ustalonym nijakim rodzaju gramatycznym
(1.2) jęz. socjol. słowo ukute jako neutralna wersja określenia nacechowanego płciowo
Wiktionary
rzecz. neutralność ż., neutron m., neutralizowanie n., zneutralizowanie n., neutralista m., neutralizm m.
czas. neutralizować ndk., zneutralizować dk.
przym. neutralny, neutronowy, neutralistyczny
przysł. neutralnie, neutronowo, neutralistycznie
Wiktionary
przestarzałe: osoba zajmująca równy dystans do przeciwstawnych opcji politycznych
SJP.pl
cząsteczka elementarna charakteryzująca się dużą przenikalnością
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) fiz. trwała cząstka elementarna, należąca do leptonów, mająca zerowy ładunek elektryczny i masę bliską zeru;
Wiktionary
Neutrino ("ν") – cząstka elementarna należąca do leptonów. Jest posiadającym masę spoczynkową fermionem o spinie równym ½ i zerowym ładunku elektrycznym. Neutrina są cząstkami podstawowymi w modelu standardowym. Powstają w reakcjach rozpadu #PATRZ [[Szablon:Chem]], rozpadu mionu, rozpadu pionu i rozpadu taonu na przykład neutrino elektronowe (#PATRZ) podczas rozpadu #PATRZ:
Wikipedia
(1.1) Dopiero po upływie blisko trzydziestu lat, w 1956 r. Reines i Cowan przeprowadzili eksperyment, który można uważać za pierwszy, bezpośredni, eksperymentalny dowód istnienia neutrina.
Wiktionary
IPA: nɛwˈtrʲĩnɔ, AS: neu̯trʹĩno
Wiktionary
rodzaj białego ciałka krwi, odpowiedzialnego w organizmie za zwalczanie drobnoustrojów; granulocyt obojętnochłonny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biała komórka krwi, odpowiedzialna za zwalczanie drobnoustrojów
Wiktionary
Ne
Wikipedia
zbyt duża ilość granulocytów obojętnochłonnych w obrazie (rozmazie) krwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zwiększenie liczby granulocytów obojętnochłonnych we krwi obwodowej;
Wiktionary
Neutrofilia – zwiększenie liczby granulocytów obojętnochłonnych we krwi obwodowej powyżej 8000/µl. Fizjologicznie stan ten towarzyszy ciąży, stanom stresowym (ból, strach, emocje), a także daje się stwierdzić po obfitych posiłkach.
Wikipedia
nietrwała, ciężka cząstka elementarna w jądrze atomowym, elektrycznie obojętna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. cząstka złożona z dwóch kwarków dolnych i jednego górnego;
Wiktionary
Neutron (z neuter, obojętny) – cząstka subatomowa występująca w jądrach atomowych. Jest elektrycznie obojętna, ma spin ½.
Według modelu standardowego neutron jest cząstką złożoną, hadronem należącym do grupy barionów, a dokładniej nukleonów i składa się z dwóch kwarków dolnych (d) i jednego górnego (u), związanych ze sobą oddziaływaniem silnym.
Wikipedia
(1.1) Moderatorem najczęściej bywa woda lub ciężka woda, rzadziej już ostatnio grafit, zaś reflektorem materiał o małym przekroju czynnym do wychwytu neutronów, a dużym na rozpraszanie elastyczne – przeważnie beryl lub grafit.
Wiktionary
IPA: nɛˈwutrɔ̃n, AS: neu̯utrõn
Wiktionary
przym. neutronowy
rzecz. neutratyw mrz., neutralność ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. związany z neutronami, dotyczący neutronów
Wiktionary
(1.1) Pierwsze dokładne pomiary ugięć wiązek neutronowych przeprowadził fizyk amerykański W. H. Zinn.
Wiktionary
rzecz. neutratyw mrz., neutron mrz., neutralność ż.
przysł. neutronowo
Wiktionary
obniżenie liczby granulocytów obojętnochłonnych we krwi
SJP.pl
Ne
Wikipedia
w gramatyce: rodzaj nijaki
SJP.pl
stan w Stanach Zjednoczonych; Newada
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stan w zachodniej części Stanów Zjednoczonych ze stolicą Carson City;
Wiktionary
Nevada () – stan w zachodniej części Stanów Zjednoczonych, siódmy pod względem powierzchni (268 380 km²) i jeden z najrzadziej zaludnionych (w 2017 roku 2 998 039 mieszkańców). Stan cechuje się górzystym krajobrazem, przeważa tu klimat pustynno-stepowy. Większość ludności stanu mieszka w aglomeracji Las Vegas, jedna piąta w samym mieście Las Vegas. Stolicą stanu jest Carson City.
Wikipedia
(1.1) Od czasów gorączki złota w Nevadzie przeważali zwolennicy swobód obywatelskich.
Wiktionary
miasto we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w środkowej Francji, w Burgundii, nad Loarą;
Wiktionary
Nevers – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Nièvre.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 41 968 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 2422 osoby/km² (wśród 2044 gmin Burgundii Nevers plasuje się na 3. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 543).
Wikipedia
(1.1) Maria Kazimiera urodziła się w Nevers 28 czerwca 1641 r.
Wiktionary
przym. newerski
Wiktionary
rzeka w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w europejskiej części Rosji, wypływająca z jeziora Ładoga i uchodząca do Zatoki Fińskiej;
Wiktionary
Newa ( Нева, "Niewa") – rzeka w europejskiej części Rosji, długość 74 km; wypływa z jeziora Ładoga i uchodzi do Zatoki Fińskiej w Sankt Petersburgu.
Dorzecze Newy oprócz stosunkowo niewielkiego fragmentu między Ładogą a Bałtykiem obejmuje całą zlewnię Ładogi, do której uchodzą m.in. Swir, Wołchow i Vuoksi, stąd rzeka pomimo niewielkiej długości należy, ze średnim przepływem ponad 2500 m³/s, do kilku największych w Europie, a z rzek uchodzących do Bałtyku – ma przepływ największy.
Wikipedia
rzecz.
:: zdrobn. Newka ż.
przym. newski
Wiktionary
stan w Stanach Zjednoczonych; Nevada
SJP.pl
→ New Age [czytaj: niuejdżowy]; newage'owski, niuejdżowski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy New Age'owi
Wiktionary
(1.1) Przekaz newage'owy dawno przestał być przesłaniem kontrkulturowym, nadal jednak zachował aurę i atrakcyjność myśli nieoficjalnej i heterodoksyjnej.
(1.1) Widać to też w Polsce, gdzie, na dobrą sprawę, newage'owy rynek jeszcze nie istnieje, pojawiły się jednak niektóre jego odmiany (komercyjna bioenergoterapia, okultystyczna literatura i czasopisma etc.).
Wiktionary
rzecz. New Age, new age
Wiktionary
jeden z języków tybetańskich
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Newarami, dotyczący Newarów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język newarski;
Wiktionary
rzecz. Newar mos., Newarka ż.
Wiktionary
[czytaj: niubi] slangowo: początkujący, nowicjusz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. inform. osoba początkująca w danej dziedzinie;
Wiktionary
Newbie – nowicjusz; slangowy termin, wywodzący się z armii amerykańskiej, oznaczający osobę początkującą, niedoświadczoną w danej dziedzinie. Najczęściej używany w żargonie informatycznym. Zwykle określenie "newbie" nie ma nacechowania negatywnego a początkujący często są szanowani przez doświadczone osoby za chęci nauki i rozwoju.
Wikipedia
(1.1) żółtodziób, początkujący, nowicjusz
Wiktionary
[czytaj: NJUkasl]
1. miasto w Australii;
2. miasto w RPA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. nazwa miast w Anglii, Australii, USA i RPA
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto rejonowe w Rosji, w obwodzie pskowskim, położone nad jeziorem Newel;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. newelski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Newlem, dotyczący Newla
Wiktionary
rzecz. Newel mrz.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nevers, dotyczący Nevers
Wiktionary
(1.1) Idę w newerskie puszcze z tym grotem utkwionym • Błagać Boga strumieniem łez niewysuszonym, (…)
(1.1) Maria Kazimiera (=Maria Kazimiera) urodziła się w Nevers 28 czerwca 1641 r. Ojciec jej służył jako kapitan w gwardii szwajcarskiej księcia orleańskiego, matka zaś była ochmistrzynią u książąt newerskich.
(1.1) Filip August, książę burgundzki, hrabiowie newerski, buloński, Saint Paul, Dampierre, i inni panowie, oświadczyli, iż odtąd, czy lenno będzie podzielone przez spadek, czy inaczej, całość będzie zawisła zawsze od jednego pana, bez żadnego pana pośrednieiego.
(1.1) Odepchnięty przez damę, którą wybrał na panią swego serca, uważał, że postąpiła z nim tak okrutnie słuchając rad księżniczki newerskiej.
Wiktionary
rzecz. Nevers n.
Wiktionary
w geologii: jedno z podpięter oksfordu (najniższego piętra górnej jury)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ńjuport]
1. nazwa wielu miejscowości w USA;
2. nazwa wielu miejscowości w Wielkiej Brytanii;
3. hrabstwo w USA;
4. nazwa dwóch miast w Irlandii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
napady bólu wzdłuż nerwów wskutek zakażenia, zatrucia, ochłodzenia; nerwoból; neuralgia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. nerwoból
Wiktionary
IPA: nɛvˈralʲɟja, AS: nevralʹǵi ̯a
Wiktionary
przym. newralgiczny
Wiktionary
1.
a) ważny dla funkcjonowania czegoś;
b) niebezpieczny, grożący powstaniem zagrożenia;
2. dotyczący newralgii (neuralgii, nerwobólu), napadów bólu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. związany z newralgią, nerwobólem
(1.2) książk. mający dużą szansę na wywołanie konfliktu lub zagrożenia
(1.3) książk. ważny, kluczowy
Wiktionary
(1.2) Noc z piątku na sobotę jest newralgiczna. To zjawiska nieprzewidywalne.
(1.3) Northbridge to układ, obsługujący newralgiczne podsystemy komputera: procesor i pamięć oraz, przez złącze AGP, grafikę.
Wiktionary
rzecz. newralgia ż., newralgiczność ż.
przysł. newralgicznie
Wiktionary
(1.3) istotny
Wiktionary
dawniej: długotrwałe zaburzenie czynności ośrodkowego układu nerwowego, objawiające się nadmierną pobudliwością, drażliwością, stanami lękowymi, obsesjami, często bólami psychogennymi, depresją; neuroza, nerwica
SJP.pl
[czytaj: ńjus] nius;
1. potocznie: sensacyjna wiadomość z ostatniej chwili;
2. środowiskowo: wiadomość w internetowej grupie dyskusyjnej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od rzeki: Newa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) od Newa
Wiktionary
(1.1) Petersburczanie (=Petersburżanie) winszują sobie zwykle, po powrocie z podróży, że będą mogli pić znowu wodę newską, a cesarz Aleksander I, jak powiadają, woził zawsze z sobą, w czasie podróży, wodę newską we flaszach.
(1.1) W Leningradzie na rozkaz Kwatery Głównej umacniano rubież newską, na bazie newskiej grupy operacyjnej rozlokowywała się tam 67. Armia.
Wiktionary
IPA: ˈnɛfsʲci, AS: nefsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Newa ż., Newka ż.
Wiktionary
[czytaj: niusleter] biuletyn lub czasopismo wysyłane poprzez pocztę elektroniczną do prenumeratorów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) publ. biuletyn internetowy, kolportowany przez Internet, głównie poprzez pocztę elektroniczną;
Wiktionary
Ne
Wikipedia
przym. newsletterowy
Wiktionary
→ newsletter [czytaj: niusleterowy]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z newsletterem, dotyczący newslettera
Wiktionary
rzecz. newsletter m.
Wiktionary
(1.1) biuletynowy
Wiktionary
[czytaj: niusowiec] dziennikarz zajmujący się zbieraniem i opracowywaniem aktualnych wiadomości dla środków masowego przekazu; reporter
SJP.pl
przymiotnik od: news
SJP.pl
[czytaj: njuspik] sztuczny język państwa totalitarnego, opisany w powieści George'a Orwella "Rok 1984"; nowomowa
SJP.pl
[czytaj: niusrum] pomieszczenie w radiu lub telewizji, w którym opracowuje się serwisy informacyjne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pomieszczenie telewizyjnej redakcji programów informacyjnych;
Wiktionary
Newsroom (ang. "news" – wiadomość; "room" – pokój) – termin ze świata mediów, oznaczający pomieszczenie w redakcji, gdzie pracują dziennikarze, wydawcy, prezenterzy, reporterzy, oraz, producenci i kierownicy produkcji. Zazwyczaj jest to, niczym nieograniczona, przestrzeń, w której każdy pracownik ma swoje biurko.
Wikipedia
amerykański tygodnik
SJP.pl
Ne
Wikipedia
[czytaj: niuton] jednostka siły w Układzie SI; niuton
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
hipotetyczny pierwiastek chemiczny zaproponowany przez Dymitra Mendelejewa w 1902 roku, który miał być cięższy od wszystkich znanych pierwiastków; koronium
SJP.pl
[czytaj: niutonowski] taki jak u Newtona, wywodzący się z praw mechaniki Newtona; niutonowski
SJP.pl
[czytaj: neksja] model samochodu marki Daewoo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: nejmar] obce imię męskie
SJP.pl
Ne
Wikipedia
[czytaj: en-ef-I] skrót od: Narodowe Fundusze Inwestycyjne
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Narodowy Fundusz Inwestycyjny;
Wiktionary
IPA: ɛ̃n‿ɛf‿ˈi, AS: ẽn‿ef‿i
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) jęz. = Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
Wiktionary
IPA: ɛ̃n ɛf jɔt pɛ, AS: ẽn ef i ̯ot pe
Wiktionary
skrót od: National Football League - zawodowa liga footballu amerykańskiego
SJP.pl
[czytaj: ENfoz] skrót od: Narodowy Fundusz Ochrony Zdrowia
SJP.pl
[czytaj: en-foś] skrót od: Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej;
Wiktionary
IPA: ˌɛ̃n‿ɛf‿ɔ‿ɛɕ‿i‿ɟɛ‿ˈvu, AS: ẽn‿ef‿o‿eś‿i‿ǵe‿vu
Wiktionary
skrót od: Narodowy Fundusz Zdrowia
SJP.pl
skrótowiec, nazwa własna
(1.1) = Narodowy Fundusz Zdrowia
Wiktionary
(1.1) NFZ w absurdalny sposób rozlicza się ze szpitalami.
Wiktionary
IPA: ɛ̃n‿ɛv‿ˈzɛt, AS: ẽn‿ev‿zet
Wiktionary
choroba wielu ssaków w Afryce zwrotnikowej, przenoszona głównie przez muchy tse-tse; nagana
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nganasanami, dotyczący Nganasanów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język nganasański;
Wiktionary
rzecz. Nganasanin mos., Nganasanka ż.
Wiktionary
(1.1) tawgijski
(2.1) tawgijski
Wiktionary
[czytaj: engieO] organizacja pozarządowa
SJP.pl
Ngo – miasto we wschodnim Kongu, w departamencie Plateaux. Według danych na rok 2007 liczyło 10 121 mieszkańców.
Wikipedia
rodzaj lutni, tradycyjny instrument strunowy szarpany, używany w krajach Afryki Zachodniej, zwłaszcza w Mali
SJP.pl
Ngoni, także Angoni – grupa plemion afrykańskich z grupy Bantu, odłam ludów Nguni, zamieszkujących tereny Malawi oraz część terytorium Zambii, Mozambiku i Tanzanii. W 1983 r. ich liczebność wynosiła ok. 1 mln osób. Do ich tradycyjnych zajęć zalicza się pasterstwo i rolnictwo.
Wikipedia
skrót
(1.1) = nowogrecki
Wiktionary
1. była jednostka monetarna Zambii;
2. była jednostka monetarna Malawi
SJP.pl
jednostka monetarna Bhutanu (1 ngultrum = 100 czetrumów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) monet. waluta Bhutanu;
Wiktionary
Ngultrum – oficjalna waluta Bhutanu, wprowadzona w 1974, sztywno związana z rupią indyjską w stosunku 1:1, która także jest legalnym środkiem płatniczym w Bhutanie. Ngultrum jest akceptowany w tych stanach Indii, które graniczą z Bhutanem, lecz nie jest akceptowany w pozostałej części Indii.
Wikipedia
ruch religijno-polityczny zainicjowany w 1921 roku na terenie Konga Belgijskiego, przejawiał nacjonalizm i silne tendencje antykolonizatorskie; kimbangizm
SJP.pl
państwo w Afryce; Suazi
SJP.pl
obywatel Ngwane; Suazyjczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Ngwane
Wiktionary
rzecz. Ngwane n.
:: fż. Ngwanejka ż.
przym. ngwanejski
Wiktionary
obywatelka Ngwane; Suazyjka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Ngwane
Wiktionary
rzecz. Ngwane n.
:: fm. Ngwanejczyk mos.
przym. ngwanejski
Wiktionary
→ Ngwane; ngwański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Ngwane, dotyczący Ngwane (współcz. Suazi)
Wiktionary
rzecz. Ngwane n., Ngwanejczyk mos., Ngwanejka ż.
Wiktionary
(1.1) suazyjski
Wiktionary
[czytaj: engłi] zdawkowa moneta Zambii (100 ngwee = 1 kwacha); ngui
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = geogr. Nowa Huta
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɛ̃n‿ˈxa, AS: ẽn‿χa
Wiktionary
National Hockey League; amerykańska liga hokeja na lodzie
SJP.pl
1. spójnik, najczęściej w znaczeniu: ani;
2. nazwa jednej z liter alfabetu greckiego; ny
SJP.pl
spójnik współrzędny
(1.1) przest. ani
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) nazwa trzynastej litery alfabetu greckiego, „ν”;
partykuła
(3.1) gwara. przest. nie
forma zaimka.
(4.1) gw-pl|Mazury. jej
(4.2) gw-pl|Mazury. mi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bo kto nie był ni razu człowiekiem, • Temu człowiek nic nie pomoże.
(2.1) Grecką literą ni bywa oznaczany kinematyczny współczynnik lepkości.
(3.1) Bo ni ma gadania i co chcesz, to mów – ni ma jak Lwów!
Wiktionary
IPA: ɲi, AS: ńi
Wiktionary
sp. ani
partyk. ani, nie
Wiktionary
(1.1) ani
(2.1) ny
(3.1) nie
Wiktionary
witamina B3, prekursor koenzymów, jej niedobór powoduje pelagrę; witamina PP; kwas nikotynowy; amid kwasu nikotynowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. witamina PP.
Wiktionary
IPA: ɲaˈt͡sɨ̃na, AS: ńacỹna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. amid kwasu nikotynowego
Wiktionary
(1.1) Oznaki niedoboru niacynamidu to wysypki, zaparcia, biegunka, dezorientacja, czerwona skóra, bóle głowy, problemy trawienne, afty, problemy z pamięcią, lęki, depresja i/lub paranoja.
Wiktionary
(1.1) nikotynamid, witamina B3
Wiktionary
rodzaj spłuczki klozetowej; górnopłuk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka na granicy Kanady i Stanów Zjednoczonych;
(1.2) geogr. wodospad na rzece Niagara (1.1);
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɲaˈɡara, AS: ńagara
Wiktionary
przym. niagarski
Wiktionary
przymiotnik od: Niagara
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z Niagarą, dotyczący Niagary (rzeki lub wodospadu)
Wiktionary
(1.1) Na wysokościach odsłania się zasłona, ukazując błogo uśmiechniętą pannę Michasię. Nagle - przerażenie ścina jej twarz: fotel jedzie ku niagarskiej przepaści.
Wiktionary
rzecz. Niagara ż.
Wiktionary
rodzaj afrykańskiej antylopy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Tragelaphus|Blainville|ref=tak., rodzaj ssaków z podrodziny bawołów;
(1.2) zool. ssak z rodzaju niala (1.1)
Wiktionary
Niala ("Tragelaphus") – rodzaj ssaków z podrodziny bawołów (Bovinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).
Wikipedia
(1.1) Młode niale są ubarwione podobnie do dorosłych samic.
Wiktionary
pochodna hydrazyny, lek stosowany w stanach depresyjnych, a także w reumatyzmie i w neuralgii
SJP.pl
Ni
Wikipedia
stolica Nigru; Niamey
SJP.pl
mieszkaniec Niameju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Niamey
Wiktionary
IPA: ɲãˈmɛjt͡ʃɨk, AS: ńãmei ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Niamey n.
:: fż. niamejka ż.
przym. niamejski
Wiktionary
mieszkanka Niameju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Niamey
Wiktionary
IPA: ɲãˈmɛjka, AS: ńãmei ̯ka
Wiktionary
rzecz. Niamey n.
:: fm. niamejczyk mos.
przym. niamejski
Wiktionary
przymiotnik od: Niamej (stolica Nigru)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Niamey
Wiktionary
(1.1) Odpowiedział na szereg pytań, a przebieg rozmowy opublikował nazajutrz na pierwszej stronie dziennik niamejski, „Le Sahel"`.
Wiktionary
IPA: ɲãˈmɛjsʲci, AS: ńãmei ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Niamey n., niamejczyk mos., niamejka ż.
Wiktionary
[czytaj: niamej] stolica Nigru; Niamej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Nigru;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Podczas zamieszek w Niamey studenci zniszczyli samochody.
Wiktionary
IPA: ˈɲãmɛj, AS: ńãmei ̯
Wiktionary
rzecz. niamejczyk mos., niamejka ż.
przym. niamejski
Wiktionary
(1.1) Niamej
Wiktionary
pieszczotliwie o niańce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zajmująca się zawodowo dziećmi, opiekująca się nimi
Wiktionary
Ni
Wikipedia
IPA: ˈɲä̃ɲa, AS: ńä̃ńa
Wiktionary
rzecz. niańczarnia ż., niańka ż., niańczenie n.
:: zdrobn. nianiusia ż.
czas. niańczyć ndk., wyniańczyć dk.
przym. niańczyny
Wiktionary
(1.1) opiekunka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od niania
(1.2) pieszcz. niania
Wiktionary
(1.2) Różni różnie opowiadają bajkę, ale my opowiemy ją tak, jak nam ją kiedyś opowiadała poczciwa i nigdy nie zapomniana nianiusia.
Wiktionary
rzecz. niania ż., niańczarnia ż., niańka ż., niańczenie n.
czas. niańczyć ndk., wyniańczyć dk.
przym. niańczyny
Wiktionary
1. Malawi; jezioro w Afryce;
2. do 1963 nazwa afrykańskiego państwa Malawi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. jezioro należące do grupy Wielkich Jezior Afrykańskich, położone w południowo-wschodniej Afryce;
(1.2) hist. polit. posiadłość brytyjska położona w południowej Afryce, nad jeziorem Niasa (1.1), istniała w latach 1907–1953;
(1.3) geogr. adm. jedna z prowincji Mozambiku, położona w północnej części kraju przy granicy z Tanzanią;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Malawi
Wiktionary
obejmujący, stanowiący obowiązki niani (np. niańczyne przepisy) lub w jakikolwiek inny sposób związany z nianią (np. niańczyna opieka)
SJP.pl
opiekować się małym dzieckiem
SJP.pl
1. opiekunka do dziecka
2. pot. osoba bardzo troszcząca się, zwykle przesadnie, o kogoś
SJP.pl
mityczny naród
SJP.pl
Nibelungowie – lud mitycznych karłów z podań germańskich. Mieszkali oni w podziemnym państwie, Nibelheimie, a ich zajęciami były kowalstwo i górnictwo. Lud Nibelungów swoją tetralogią "Pierścień Nibelunga" rozsławił przede wszystkim niemiecki kompozytor Richard Wagner. W wagnerowskim cyklu z imienia wymieniony jest Alberyk, który w "Złocie Renu" zdobywa przywództwo nad Nibelungami, oraz jego brat, Mime. Nibelungiem w połowie jest także syn Alberyka – Hagen.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) hist. astr. ciało niebieskie z babilońskich tekstów w języku arkadyjskim, identyfikowane najczęściej jako Gwiazda Polarna lub Jowisz;
Wiktionary
Nibiru, Nebiru, Neberu (akad. "nēberu"; asyr. "nēburu") – słowo z języka akadyjskiego, najczęściej występujące w babilońskich tekstach literackich i historycznych, zwykle w kontekstach związanych z przekraczaniem/pokonywaniem rzek. Pojawia się ono również, choć rzadziej, w babilońskich tekstach mitologicznych i astronomicznych, tym razem jako nazwa poświęconego bogu Mardukowi ciała niebieskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie wykorzystywane do cięcia arkuszy blachy
Wiktionary
(1.1) Artur obsługiwał nibler na budowie.
Wiktionary
IPA: ˈɲiblɛr, AS: ńibler
Wiktionary
partykuła łącząca z członem nadrzędnym człon porównawczy
SJP.pl
przyimek
(1.1) przyimek wyrażający relację podobieństwa
spójnik
(2.1) spójnik wyrażający relację podobieństwa
partykuła
(3.1) partykuła wyrażająca dystans mówcy wobec przytaczanego sądu
(3.2) partykuła wyrażająca niedowierzanie, oburzenie
Wiktionary
(1.1) On jest chudy niby szczapa.
(2.1) Siedział w fotelu niby na tronie.
(3.1) Niby nic się nie stało, ale jednak coś się między nami zmieniło.
(3.1) Niby ma do tego prawo.
(3.2) – Ponoć nie zdałeś egzaminu. – Niby ja?
Wiktionary
IPA: ˈɲibɨ, AS: ńiby
Wiktionary
temsłow. niby-
Wiktionary
(1.1) jak
(2.1) jak
Wiktionary
przedrostek
(1.1) quasi-
Wiktionary
(1.1) niby- + artysta — nibyartysta
(1.1) niby- + nóżka — nibynóżka
Wiktionary
IPA: ɲibɨ, AS: ńiby
Wiktionary
przyim. niby
partyk. niby
Wiktionary
ktoś, kto tylko z pozoru jest Amerykaninem, osoba niesłusznie uważana za Amerykanina
SJP.pl
ktoś, kto tylko z pozoru jest Francuzem, osoba niesłusznie uważana za Francuza
SJP.pl
ktoś, kto tylko z pozoru jest Polakiem, osoba niesłusznie uważana za Polaka; pseudo-Polak
SJP.pl
ktoś, kto tylko z pozoru jest Szwedem, osoba niesłusznie uważana za Szweda
SJP.pl
lekceważąco: marny artysta, osoba niesłusznie uważana za artystę; pseudoartysta
SJP.pl
osoba stwarzająca pozory bycia arystokratą, niesłusznie uważana za arystokratę; pseudoarystokrata
SJP.pl
ubranie przypominające z wyglądu bluzkę
SJP.pl
coś, co tylko z pozoru jest chorobą, coś niesłusznie uważanego za chorobę; pseudochoroba
SJP.pl
przedmiot przypominający chusteczkę
SJP.pl
stwarzający pozory demokratycznego; pseudodemokratyczny
SJP.pl
pozornie francuski, niesłusznie uważany za francuski; pseudofrancuski
SJP.pl
styl architektoniczny naśladujący gotyk, będący imitacją gotyku; pseudogotyk
SJP.pl
odległe ciało niebieskie będące źródłem promieniowania radiowego; kwazar; kwasar
SJP.pl
typ owocu rzekomego, w którego wykształceniu prócz zalążni słupka mają udział również inne części kwiatu
SJP.pl
Nibyjagoda – typ owocu podobny do jagody. Powstaje z zalążni oraz innych części kwiatu. Nibyjagodą są np. owoce dyni i porzeczki.
Wikipedia
przypominający języczek (wyrostek u traw, zbóż lub widłaków)
SJP.pl
nakrycie głowy przypominające wyglądem mały kapelusz
SJP.pl
nibykobra siatkowana - gatunek węża z rodziny zdradnicowatych
SJP.pl
pozorny komfort; pseudokomfort
SJP.pl
pozornie komunistyczny, niesłusznie uważany za komunistyczny; pseudokomunistyczny
SJP.pl
o cechach nibykulistych (rząd grzybów)
SJP.pl
o cechach nibykulistych (rząd grzybów)
SJP.pl
coś stwarzającego pozory kultury, niesłusznie uważanego za kulturę; pseudokultura
SJP.pl
baśniowa kraina, wyspa z powieści Piotruś Pan J.M. Barriego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) liter. film. baśniowa kraina zamieszkała przez Piotrusia Pana
Wiktionary
Nibylandia (ang. "Neverland") – fikcyjna, utopijna wyspa ze świata powieści Piotruś Pan J.M. Barriego, do której udają się dzieci i z niej przybywają. Nibylandia jest krainą Wiecznego Dzieciństwa, Marzeń i Wyobraźni. Trafiają do niej dzieci, które posiadają wiarę, tak zwani Wybrańcy Piotrusia. Nibylandią rządzi Piotruś Pan. W oczach każdego dziecka Nibylandia wygląda inaczej.
Wikipedia
pozornie lewicowy, niesłusznie uważany za lewicowy; pseudolewicowy
SJP.pl
1. rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny psowatych;
2. nibylis pampasowy - gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych; lis pampasowy, lisoszakal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Lycalopex|ref=tak., rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny psowatych (nazwa systematyczna|Canidae|ref=tak.);
(1.2) zool. zwierzę z rodzaju nibylisów (1.1)
Wiktionary
Nibylis ("Lycalopex") – rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny psowatych (Canidae).
Wikipedia
(1.1) Obok nich szybowały majestatyczne kondory, a w dole biegały pumy i nibylisy andyjskie.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. spłaszczenie gałązki pełniące funkcję liścia
Wiktionary
Nibyliście, parafilia – drobne twory wyrastające między listkami u niektórych rodzajów mchów plagiotropowych (dwubocznie symetrycznych i płożących po ziemi), np. w rodzaju tujowiec "Thuidium". Mają one postać nitkowatą, często są rozgałęzione, czasem blaszkowate, podobne do drobnych liści (wówczas też pod nazwą pseudoparafilia).
Wikipedia
mający pewne cechy ludowe, naśladujący ludowość, ale niebędący ludowym; pseudoludowy
SJP.pl
pozornie luksusowy, niesłusznie uważany za luksusowy; pseudoluksusowy
SJP.pl
Nibymarchwica ("Pachypleurum" Ledeb.) – rodzaj roślin należący do rodziny selerowatych. Gatunkiem typowym jest "Pachypleurum alpinum" Ledeb.
Wikipedia
osoba pragnąca uchodzić za milionera, a niemająca do tego żadnych podstaw
SJP.pl
system teorii i metod błędnie uważanych za naukowe; pseudonauka
SJP.pl
kurczliwa wypustka plazmatyczna występująca u niektórych pierwotniaków oraz w niektórych komórkach zwierząt wielokomórkowych; pseudopodium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. specjalna wypustka plazmatycznyazmatyczna o zmiennym kształcie, występująca u niektórych pierwotniaków;
Wiktionary
(1.1) Nibynóżki spełniają dwie główne funkcje: lokomocyjną i pokarmową.
Wiktionary
IPA: ˌɲibɨ̃ˈnuʃka, AS: ńibỹnuška
Wiktionary
u pierwotniaków: otwór, przez który są wydalane niestrawione resztki pokarmu; cytopyge
SJP.pl
coś, co tylko z pozoru pełni funkcję okna
SJP.pl
rodzaj kwiatostanu z kwiatami rozmieszczonymi wokół pędu na jednym poziomie; okółek pozorny
SJP.pl
pozornie orientalny, niesłusznie uważany za orientalny; pseudoorientalny
SJP.pl
w biologii: jeden z fałszywych nasienników roślin, których korona zrasta się z kielichem, twardnieje w skorupę rogatą i naśladuje nasiennik orzecha
SJP.pl
twór złożony z kilku zarodni otoczonych osłonką, występujący u paproci wodnych; sporokarpium, sporokarp
SJP.pl
osoba pragnąca uchodzić za poetę, a niemająca do tego żadnych podstaw; pseudopoeta
SJP.pl
coś, co tylko z pozoru jest pojazdem
SJP.pl
pozornie polski, niesłusznie uważany za polski; pseudopolski
SJP.pl
coś, co tylko z pozoru jest w języku polskim
SJP.pl
coś, co tylko z pozoru jest pracą; pseudopraca
SJP.pl
pozornie profilaktyczny, niesłusznie uważany za profilaktyczny; pseudoprofilaktyczny
SJP.pl
nibyprątnik torfowy - gatunek mchu z rodziny płaskomerzykowatych
SJP.pl
pozornie socjalistyczny, niesłusznie uważany za socjalistyczny; pseudosocjalistyczny
SJP.pl
przedstawiciel podkrólestwa zwierząt, który nie wykształcił właściwych tkanek i organów; beztkankowiec, przedtkankowiec, nietkankowiec
SJP.pl
Nibytkankowce (Parazoa), określane też jako przedtkankowce, nietkankowce (Ahistozoa), a dawniej beztkankowce – podkrólestwo zwierząt (Animalia) grupujące zwierzęta, które w swoim rozwoju nie wykształciły właściwych tkanek, organów (narządów), układu mięśniowego i nerwowego. Charakteryzują się dużą samodzielnością komórek. Ich komórki zróżnicowane są na warstwy okrywającą i wewnętrzną.
Wikipedia
przedstawiciel podkrólestwa zwierząt, który nie wykształcił właściwych tkanek i organów; beztkankowiec, przedtkankowiec, nietkankowiec
SJP.pl
osoba uważająca się za uczonego, ale niezasługująca na to miano; pseudouczony
SJP.pl
pozornie węgierski, niesłusznie uważany za węgierski
SJP.pl
coś, co tylko z pozoru jest zabytkiem; pseudozabytek
SJP.pl
osoba uważająca się za znawcę, ale niezasługująca na to miano; pseudoznawca
SJP.pl
Nibyłodyga – fragment plechy makroglonów przypominający funkcją i kształtem łodygę występującą u roślin naczyniowych.
U brunatnic o złożonej, tkankowej budowie nibyłodyga określana jest jako część łodygokształtna plechy lub kauloid. Pozostałe części plechy to chwytniki (ryzoidy) i część liściokształtna (fylloid).
Wikipedia
osoba pragnąca uchodzić za śpiewaka, a niemająca do tego żadnych podstaw
SJP.pl
zaimek rzeczowny przeczący, sygnalizujący nieistnienie obiektu lub zdarzenia o właściwościach określonych w danym zdaniu, np. nic (niczego) im nie brakuje, to niczemu nie służy
SJP.pl
zaimek rzeczowny nieokreślony
(1.1) …sygnalizujący – zazwyczaj w połączeniu z przeczeniem – nieistnienie obiektu lub zdarzenia o właściwościach określonych w danym zdaniu
zaimek przysłowny nieokreślony
(2.1) …podkreślający – w połączeniu z przeczeniem – że w żadnym stopniu dane zdarzenie nie miało miejsca
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie mam niczego do sprzedania.
(1.1) Zachowywał się jakby nic się nie stało.
(2.1) On nic się nie odzywa.
(3.1) To jest jedno wielkie nic.
Wiktionary
IPA: ɲit͡s, AS: ńic
Wiktionary
rzecz. nicość ż.
zaim. nikąd
Wiktionary
dawniej:
1. lewa strona czegoś, zwłaszcza ubrania, tkaniny;
2. regionalnie: beza; dziś żywe w zwrocie "obrócić (przewrócić) coś na nice":
a) obrócić na lewą stronę
b) zmienić coś zupełnie, przewrócić do góry nogami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. lewa (wewnętrzna, odwrotna) strona ubrania, futra lub tkaniny
Wiktionary
Nica (ros. Ница) – rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Tury. Płynie po Nizinie Zachodniosyberyjskiej, przez terytorium obwodu swierdłowskiego. Powstaje przez połączenie rzek Nejwa i Rież.
Długość rzeki – 262 km, wraz z Nejwą – 556 km. Powierzchnia zlewni 22 300 km². Średni przepływ na 165 km od ujścia, w okolicach miasta Irbit – 42,5 m³/s. Zasilanie w przeważającej części śniegowe. Skuta lodem od początku października do końca kwietnia. Żeglowna.
Wikipedia
rzecz. nicówka ż., nicowanie n., przenicowanie n.
czas. nicować ndk., przenicować dk.
Wiktionary
[czytaj: nikam] system nadawania stereofonicznego dźwięku cyfrowego w telewizji analogowej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nicpoń, ladaco
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzad. daw. człowiek lekkomyślny i nieodpowiedzialny
Wiktionary
(1.1) Mały nicdobrego imieniem Ignaś, oddawna zamyślał ukraść sobie rybę sic..
Wiktionary
(1.1) nicpoń, ladaco
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) przest. odwrotna strona czegoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɲit͡sɛ, AS: ńice
Wiktionary
1. miasto we Francji;
2. starożytne miasto w Azji, obecnie: Iznik (Turcja)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. portowe miasto w południowo-wschodniej Francji nad Morzem Śródziemnym;
(1.2) geogr. hist. dawne miasto w średniowiecznej Bitynii, współcześnie İznik w Turcji;
Wiktionary
Nicea ( Nice, ; Nizza, Niça, Nissa) – miasto we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Alpy Nadmorskie. Jest piątym co do wielkości miastem Francji z liczbą ludności wynoszącą 342 295 osób w granicach administracyjnych. Aglomeracja jak i zespół miejski Nicei ma około 1 milion mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Nicea leży nad Morzem Śródziemnym, na Lazurowym Wybrzeżu.
(1.2) W 1207 r. umarł w Nicei patriarcha grecki Konstantynopola Jan Kamateros.
Wiktionary
IPA: ɲiˈt͡sɛa, AS: ńicea
Wiktionary
rzecz. nicejczyk mos., nicejka ż.
przym. nicejski, postnicejski, przednicejski, ponicejski
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Nicefor – imię męskie pochodzenia greckiego. Od greckiego "Νικηφόρος (Nikiforos)", czyli „niosący zwycięstwo”. Jego wschodniosłowiańską wersją jest Nikifor.
Wikipedia
wyznawca lub zwolennik chrześcijaństwa zgodnego z postanowieniami soboru nicejskiego I
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nicei (miasta we Francji)
(1.2) hist. mieszkaniec Nicei (miasta w Turcji)
(1.3) hist. kośc. wierny lub zwolennik chrześcijaństwa zgodnego z postanowieniami soboru nicejskiego I
Wiktionary
(1.1) Nicejczycy tłumnie wylegli na ulice swojego miasta.
(1.3) Toteż dopiero po krótkim epizodzie Juliana Apostaty i panowaniu kilku cesarzy, na przemian nicejczyków i arian, Teodozjusz Wielki zadał arianizmowi decydujący cios.
(1.3) Klęska Walensa w bitwie z Wizygotami pod Adrianopolem w 378 r. dała początek ostatecznemu zwycięstwu nicejczyków nad arianizmem.
(1.3) Boś się przeobraziła wśród Burgundów w ariankę, więc wmawiasz w siebie, iż nic ciebie nie obchodzą spory chrystoznawcze między katolikami prawosławnymi, czyli inaczej, jak nazywają pogardliwie arianie nas – nicejczykami?
Wiktionary
rzecz. Nicea ż.
:: fż. nicejka ż.
przym. nicejski, postnicejski, przednicejski, ponicejski
Wiktionary
wyznawczyni lub zwolenniczka chrześcijaństwa zgodnego z postanowieniami soboru nicejskiego I
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nicei
Wiktionary
rzecz. Nicea ż.
:: fm. nicejczyk m.
przym. nicejski, postnicejski
Wiktionary
przymiotnik od: Nicea
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) pochodzący, wywodzący się z Nicei; odbywający się, znajdujący się w Nicei; mający związek z Niceą (we Francji)
(1.2) hist. pochodzący, wywodzący się z Nicei; odbywający się, znajdujący się w Nicei; mający związek z Niceą (obecnie İznik w Turcji)
Wiktionary
IPA: ɲiˈt͡sɛjsʲci, AS: ńicei ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Nicea ż., nicejczyk mos., nicejka ż.
przym. postnicejski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. lek rozszerzający naczynia, półsyntetyczna pochodna alkaloidów sporyszu
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Nie wolno stosować nicergoliny w czasie ciąży i okresu laktacji.
Wiktionary
IPA: ˌɲit͡sɛrɡɔˈlʲĩna, AS: ńicergolʹĩna
Wiktionary
(1.1) nazwy handlowe: Nilogrin, Sermion
Wiktionary
dawniej: nicość, niebyt, nieistnienie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
forma zaimka.
(1.1) D., B. i Ms. od: oni
(1.2) D. i Ms. od: one
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) gwara. zootechn. osoba zajmująca się kastracją zwierząt
Wiktionary
IPA: ɲix, AS: ńiχ
Wiktionary
[czytaj: nikolas]
1. imię obce;
2. nazwisko obce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stop niklu i chromu (lub niklu, chromu i żelaza), stosowany do wyrobu elementów grzejnych, termoelementów oraz rezystorów
SJP.pl
1. bardzo cienki sznureczek służący do szycia, tkania itp.;
2. cienkie włókno powstałe z wydzieliny z gruczołów pająków lub poczwarek motyli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) przen. niepowodzenie, nieudane plany
forma rzeczownika.
(2.1) plural|nić.
Wiktionary
(1.1) Z moich wspaniałych planów wakacyjnych nici.
Wiktionary
IPA: ˈɲit͡ɕi, AS: ńići
Wiktionary
rzecz. nić ż.
Wiktionary
(1.1) fiasko, klapa
Wiktionary
rodzaj niewielkich rozmiarów stolika lub wąskiej komody przeznaczony do robótek ręcznych
SJP.pl
Niciak – rodzaj niewielkich rozmiarów stolika lub wąskiej komody przeznaczony do robótek ręcznych.
Stolik pojawił się w Anglii i Francji około połowy XVIII wieku.
Mebel ten był bardzo modny w XIX wieku. Występował w różnych formach, najczęściej w stylach biedermeier, Ludwika Filipa i eklektycznym.
Wikipedia
maszynowa koronka bawełniana
SJP.pl
wykonany z nici, najczęściej lnianych lub bawełnianych
SJP.pl
dział fabryki włókienniczej, w którym wyrabia się nici do haftu, szycia itp.
SJP.pl
osoba zawodowo zajmująca się łączeniem blach techniką nitowania
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) część krosna tkackiego, rodzaj ramy ze strunami, przez które przewleka się nitki osnowy;
Wiktionary
Nicielnica (ang. "shedding device") – metalowa lub drewniana rama będąca częścią krosna tkackiego.
Służy ona do rozpinania strun, zwanych nicielnicowymi, z oczkami, przez które przewleka się poszczególne nitki osnowy – przez jedną parzyste, przez drugą nieparzyste. Podczas podnoszenia jednej nicielnicy następuje jednoczesne opuszczanie drugiej, co tworzy przesmyk tkacki.
Wikipedia
IPA: ˌɲit͡ɕɛlʲˈɲit͡sa, AS: ńićelʹńica
Wiktionary
rzecz. nić ż., nitka ż., nicień m., nitkowatość ż.
przym. niciany, nitkowy, nitkowaty
Wiktionary
typ zwierząt należący do bezkręgowców
SJP.pl
Nicienie (Nematoda) – typ zwierząt bezkręgowych, wolnożyjących lub pasożytniczych, dawniej klasyfikowanych jako gromada w typie obleńce.
Około 80 tys. gatunków nicieni jest pasożytami kręgowców, z czego około 50 pasożytuje na człowieku (np. glista ludzka, włosień kręty, owsik ludzki, tęgoryjec dwunastnicy). Niektóre gatunki żyją w wodach szczelinowych znajdujących się nawet 3,6 km pod powierzchnią ziemi – czyli głębiej niż jakiekolwiek inne znane organizmy wielokomórkowe.
Wikipedia
zabijający nicienie
SJP.pl
przedstawiciel nicieni (Nematoda), typu bezkręgowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Nematoda|Rudolphi|ref=tak., pasożyt o wydłużonym, obłym ciele;
Wiktionary
(1.1) Na kilka godzin przed ukazaniem się nicienia pod skórą występują zawroty głowy, silne duszności, napady przypominające astmę, niekiedy wymioty i biegunka, a zawsze dokuczliwe swędzenie.
Wiktionary
rzecz. nicielnica ż., nić ż.
czas. nitkować
Wiktionary
przypominający nić, podobny do nici
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: nik] pseudonim, login przyjmowany przez użytkownika Internetu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pseudonim używany w Internecie (na forach, czatach, portalach społecznościowych itp.);
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Nie wiem, jak on się nazywa, znam tylko jego nick.
Wiktionary
IPA: nʲik, AS: nʹik
Wiktionary
[czytaj: nikelodeon] nazwa wczesnych kin w USA
SJP.pl
Nickelodeon (skr. Nick) – amerykański kanał telewizyjny przeznaczony dla dzieci i młodzieży, uruchomiony 1 grudnia 1977 roku. Emitowany również w innych krajach, między innymi w Wielkiej Brytanii, Australii, a także w Polsce.
Wikipedia
żartobliwie: obijanie się, leniuchowanie, niewykonywanie żadnych czynności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) niewykonywanie żadnej czynności
Wiktionary
IPA: ˌɲit͡sʲɲɛrɔˈbʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńicʹńerobʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
(1.1) bezczynność, zbijanie bąków, obijanie się, lenienie się, nierobienie niczego
Wiktionary
[czytaj: nikola] włoskie imię męskie
SJP.pl
rumuńskie imię męskie
SJP.pl
[czytaj: nikoLA albo nikolas] obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: nikola] włoskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nicować.
Wiktionary
czas. nicować ndk.
rzecz. nica ż.
Wiktionary
przerabiać jakąś część garderoby, odwracając tkaninę na lewą stronę
SJP.pl
czasownik
(1.1) wywracać tkaninę na lewą stronę
(1.2) stpol. wypróżniać
Wiktionary
IPA: ɲiˈt͡sɔvat͡ɕ, AS: ńicovać
Wiktionary
rzecz. nicowanie n., nica ż.
Wiktionary
1. nieistnienie, niebyt;
2. marność, bezwartościowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pustka, brak, nieistnienie czegoś
Wiktionary
zaim. nikąd
Wiktionary
(1.1) niebyt
Wiktionary
potocznie: bezwartościowy, lekkomyślny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Poznań, Śląsk Cieszyński. nicpoń, urwis
Wiktionary
przestarzałe:
1. ktoś nic niewart; łobuz, nicpoń;
2. do niczego; bezwartościowy, badziewny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. niegodziwiec
Wiktionary
inaczej urwis, rozrabiaka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) łajdak, hultaj, człowiek bezwartościowy, lekkomyślny
(1.2) urwis, psotnik, łobuz
Wiktionary
(1.1) Syna miał istotnie, ale był to wielki nicpoń, który doszedłszy lat, nabroił Bóg wie co, a wreszcie poszedł w świat i znikł gdzieś bez śladu.
Wiktionary
IPA: ˈɲit͡spɔ̃ɲ, AS: ńicpõń
Wiktionary
(1.1) łachmyta, łapserdak, drapichrust, gałgan, hultaj, huncwot, ladaco, nic dobrego, niecnota, obwieś, oczajdusza, psiadusza, psiajucha, psianoga, psubrat, ptaszek, utrapieniec; reg. śl. ożygon; daw. nicdobrego
Wiktionary
przestarzałe: nicpoń, nicdobrego
SJP.pl
Nicwałd (niem. "Nitzwalde") – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie grudziądzkim, w gminie Gruta.
Wikipedia
zaimek rzeczowny przeczący, sygnalizujący nieistnienie obiektu lub zdarzenia o właściwościach określonych w danym zdaniu, np. nic (niczego) im nie brakuje, to niczemu nie służy
SJP.pl
potocznie: nie najgorszy, dość ładny, niczego sobie
SJP.pl
zaimek przymiotny przeczący;
1. nienależący do nikogo;
2. niedotyczący nikogo; żaden
SJP.pl
zaimek przymiotny przeczący
(1.1) nie należący do nikogo/żadnej osoby, nie pochodzący od nikogo
Wiktionary
(1.1) Kolejne lato mija, a ja wciąż jestem niczyja.
(1.1) Nie będę niczyją służącą!
Wiktionary
IPA: ˈɲit͡ʃɨj, AS: ńičyi ̯
Wiktionary
spójnik wprowadzający porównanie
SJP.pl
spójnik
(1.1) …przyłączający wyraz lub wyrażenie, które określają podstawę porównania
przyimek
(2.1) …przyłączający wyraz, który określa podstawę porównania
forma zaimka.
(3.1) lp. Ms. i N. od: nic
Wiktionary
(2.1) Na autostradzie samochody mkną niczym błyskawice.
(3.1) Nie cierpię rozmów o wszystkim i o niczym.
Wiktionary
IPA: ˈɲit͡ʃɨ̃m, AS: ńičỹm
Wiktionary
(1.1) jak
(2.1) jak
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka na Ukrainie, lewy dopływ Dniestru;
Wiktionary
Niczława ( Нічлава "Niczława") – rzeka na Ukrainie, lewy dopływ Dniestru.
Płynie przez obwód tarnopolski, długość rzeki 83 km. Przepływa m.in. przez Kopyczyńce, Kotówkę, Kolędziany i Borszczów.
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = Narodowy Instytut Dziedzictwa;
Wiktionary
nazwa rzeki, lewobrzeżny dopływ Wisły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w południowej Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rozłożyliśmy koce na plażaaży nad Nidą.
(1.1) W najwęższym miejscu koryto Nidy ma szerokość 6 m.
Wiktionary
rzecz. Nidzica ż., Ponidzie n., nidziczanin mos., nidziczanka ż.
przym. nidziański, nadnidziański, ponidzki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
skrót
(1.1) = niderlandzki
Wiktionary
rzadko: mieszkaniec Niderlandów; Holender
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Niderlandów
Wiktionary
(1.1) Reprezentacyjne dzieła kamienne po 1580 roku na ogół wykonywane były w warsztatach Meklemburgii, w których przewodnimi artystami byli Niderlandczycy współpracujący z Komaskami i miejscowymi.
Wiktionary
rzecz. Niderlandy nmos.
:: fż. Niderlandka ż.
przym. niderlandzki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Niderlandów
Wiktionary
rzecz. Niderlandy nmos.
:: fm. Niderlandczyk mos.
przym. niderlandzki
Wiktionary
historyczna nazwa nizinnych terenów leżących u ujścia rzek: Renu, Mozy i Skaldy aż do Morza Północnego, w późniejszym okresie nazwa objęła także Ardeny i pobliskie wyżyny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna składająca się z ziem nad Morzem Północnym, nad rzekami: Renem, Mozą, Skaldą i Emsem, obecnie podzielona między Holandię, Belgię, Luksemburg oraz w niewielkiej części Francję i Niemcy;
(1.2) geogr. książk. rzad. Holandia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Fauxbourdon był charakterystyczny dla stylu burgundzkiego, który w piętnastym wieku kwitł na terenie Niderlandów.
Wiktionary
IPA: ˌɲidɛrˈlãndɨ, AS: ńiderlãndy
Wiktionary
rzecz. Niderlandczyk mos., Niderlandka ż.
przym. niderlandzki
Wiktionary
(1.1) hist. do początku XIX wieku Belgia
(1.2) Holandia
Wiktionary
przymiotnik od: Niderlandy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Niderlandami, dotyczący Niderlandów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język używany w Niderlandach
Wiktionary
IPA: ˌɲidɛrˈlãnt͡sʲci, AS: ńiderlãncʹḱi
Wiktionary
rzecz. Niderlandy nmos., Niderlandczyk mos., Niderlandka ż.
Wiktionary
1. posługujący się językiem niderlandzkim;
2. napisany w języku niderlandzkim;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się językiem niderlandzkim
SJP.pl
Nidowo – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie malborskim, w gminie Nowy Staw. Leży na obszarze "Wielkich Żuław Malborskich". Ma status sołectwa.
Wieś królewska położona była w II połowie XVI wieku w województwie malborskim. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Nida (rzeka)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nidą, dotyczący Nidy
Wiktionary
rzecz. Ponidzie n., Nida ż.
przym. nadnidziański
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. rzeka w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nidzickim;
Wiktionary
Nie mylić z: Niedzica.
Nidzica (dawniej "Nibork", Neidenburg) – miasto w woj. warmińsko-mazurskim, siedziba powiatu nidzickiego i gminy miejsko-wiejskiej Nidzica, położone nad rzeką Nidą.
Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. miasto liczyło 12 629 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) W herbie Nidzicy znajduje się mężczyzna z mieczem.
Wiktionary
IPA: ɲiˈd͡ʑit͡sa, AS: ńiʒ́ica
Wiktionary
rzecz. Ponidzie n., Nida ż., nidziczanin mos., nidziczanka ż.
przym. nidzicki, nidzki
Wiktionary
przymiotnik od: Nidzica
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nidzicą, dotyczący Nidzicy
Wiktionary
rzecz. Nidzica ż., nidziczanin m., nidziczanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Nidzicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nidzicy
(1.2) osoba pochodząca z Nidzicy, urodzona w Nidzicy
Wiktionary
rzecz. Nidzica ż., Nida ż.
:: fż. nidziczanka ż.
przym. nidzicki, nidzki
Wiktionary
mieszkanka Nidzicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nidzicy
(1.2) kobieta pochodząca z Nidzicy, urodzona w Nidzicy
Wiktionary
(1.1) Nidziczanka wkrótce usłyszy zarzut kierowania pod wpływem alkoholu, za który grozi jej do 2 lat pozbawienia wolności.
Wiktionary
rzecz. Nidzica ż., Nida ż.
:: fm. nidziczanin m.
przym. nidzicki, nidzki
Wiktionary
przymiotnik od: Nida (miejscowość)
SJP.pl
partykuła przecząca
SJP.pl
partykuła
(1.1) zaprzeczenie w odpowiedzi na pytanie o prawdziwość czegoś
(1.2) zaprzeczenie orzeczenia, także innych wyrazów
(1.3) podkreślenie obojętności mówiącego co do czynności
(1.4) w połączeniu z rzeczownikiem tworzy zaprzeczone zdanie bezpodmiotowe
(1.5) wyraża zakaz
(1.6) stosowana w funkcji stylistycznej w celu uczynienia propozycji bądź sugestii bardziej uprzejmymi
(1.7) pot. używana na końcu frazy, w celu wyrażenia chęci potwierdzenia jej prawdziwości przez współrozmówcę lub otrzymania aprobaty; często stosowana wraz ze zmianą intonacji
forma zaimka.
(2.1) B. od: ono
(2.2) B. od: one
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) — Czy pożyczysz mi 50 złotych? — Nie!
(1.2) Nie mam już pieniędzy.
(1.2) Dlaczego nie umyłeś rąk?
(1.3) Czego bym nie zrobił, mój szef i tak uważa, że źle to robię.
(1.4) Niektórych opinii nie sposób udowodnić.
(1.4) Nie sposób z nim kulturalnie porozmawiać.
(1.5) Nie rób tego.
(1.6) Nie napiłbyś się piwa?
(1.6) Nie wstąpiłaby pani do mnie na chwilę?
(2.2) Niektóre grzyby są trujące, więc uważaj na nie.
Wiktionary
IPA: ɲɛ, AS: ńe
Wiktionary
partyk. ni
temsłow. nie-
rzecz. ni n., niecierpek mzw.
Wiktionary
(1.7) nieprawdaż, czyż nie, pot. co nie
Wiktionary
przedrostek
(1.1) jęz. pierwszy człon przymiotników złożonych oznaczający…
:: (1.1.1) zazwyczaj zaprzeczenie znaczenia przymiotnika podstawowego; znaczny lub znikomy stopień nasilenia cechy, którą nazywa przymiotnik podstawowy
:: (1.1.2) niemożliwość realizacji tego, co oznacza czasownik, od którego pochodzi przymiotnik
(1.2) jęz. pierwszy człon złożonych imiesłowów przymiotnikowych
(1.3) jęz. pierwszy człon rzeczowników złożonych…
:: (1.3.1) oznaczający brak lub przeciwieństwo do tego, co oznacza rzeczownik podstawowy
:: (1.3.2) stanowiących nazwę wykonawców czynności lub nosicieli cech
:: (1.3.3) zakończonych na -nie, -cie, oznaczający ich zaprzeczenie
(1.4) jęz. pierwszy człon przysłówków złożonych utworzonych od zaprzeczonych przymiotników, od imiesłowów czynnych lub od imiesłowów biernych
(1.5) jęz. pierwszy człon nielicznych zaimków i liczebników mających inne znaczenie z przeczeniem „nie” i bez przeczenia (w tym drugim przypadku pisane osobno)
(1.6) jęz. pierwszy człon czasowników pochodnych od podstaw dziś rzadkich lub nieużywanych
(1.7) jęz. pierwszy człon wyrazów pochodnych, utworzonych za pomocą różnych sufiksów od innych wyrazów połączonych z „nie-” lub od wyrazów podstawowych, które mają „nie-” w swoim składzie słowotwórczym
Wiktionary
(1.1.1) niedrogi, nieżonaty, niezdrów, niegłupi, niezły, nieciekawy, niesłodki, nieduży
(1.1.2) niewykonalny, nienamacalny, nietykalny, nieustanny, niewidzialny
(1.2) niepalący, niepiszący, niemyślący; nieużywany, nieugotowany, nienapisany
(1.3.1) niepogoda, niełaska, nietakt, nieodpowiedzialność, niezgoda, niepowodzenie; niestudent, niesportowiec, niekatolik; nie-Polak, nie-Ślązak
(1.3.2) nierób, niewypał, niemowa
(1.3.3) niepalenie, niewykonanie, niezrozumienie, niewpłacenie
(1.4) nieźle, nieładnie, nietrudno, niepodobna; niedrwiąco, niekojąco, nieinteresująco, niedowierzająco; nieskończenie, niewyszukanie
(1.5) nieco, niecoś, niektóry, niejaki, niejako, nieswój (w znaczeniu „niezdrów”), niejeden (w znaczeniu „wielu”)
(1.6) niedomagać, nienawidzić, niedosłyszeć
(1.7) niemowlęcy, niedźwiedzi, niewolniczy, niedzielny; nieuctwo, nieśmiertelnik, niepodległościowiec, niewykonalność, niecierpliwiec; niepokoić, nienawidzić, niewolić, niedołężnieć.
Wiktionary
IPA: ɲɛ, AS: ńe
Wiktionary
osoba niebędąca Arabem
SJP.pl
osoba niebędąca Europejczykiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto nie jest Górnoślązakiem
Wiktionary
(1.1) Gorolami na Górnym Śląsku nazywają nie-Górnoślązaków.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ‿ɡurnɔɕˈlɔ̃w̃zak, AS: ńe‿gurnoślõũ̯zak
Wiktionary
(1.1) reg. śl. gorol
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna lub chłopiec, który nie jest Japończykiem
Wiktionary
rzecz. Japończyk mos.
Wiktionary
osoba niebędąca Kaszubem
SJP.pl
osoba niebędąca Murzynem
SJP.pl
osoba niebędąca Polakiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która nie jest narodowości polskiej
Wiktionary
(1.1) Wielu nie-Polaków miało wielkie zasługi dla Polski.
Wiktionary
IPA: ɲɛ‿ˈpɔlak, AS: ńe‿polak
Wiktionary
rzecz.
:: fż. nie-Polka
przym. niepolski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta lub dziewczyna niepolskiej narodowości
Wiktionary
(1.1) Wielu Polaków żeni się z Ukrainkami, Białorusinkami i innymi nie-Polkami.
Wiktionary
IPA: ɲɛ‿ˈpɔlka, AS: ńe‿polka
Wiktionary
rzecz.
:: fm. nie-Polak
przym. niepolski
Wiktionary
osoba niebędąca Turkiem
SJP.pl
osoba niebędąca Ślązakiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba narodowości nieżydowskiej
Wiktionary
(1.1) Określenie „goj”, pojawiające się wielokrotnie w Torze, tłumaczone jest najczęściej jako „narody” i oznacza nie-Żydów, osoby spoza narodu Izraela.
Wiktionary
IPA: ɲɛ‿ˈʒɨt, AS: ńe‿žyt
Wiktionary
rzecz.
:: fż. nie-Żydówka
przym. nieżydowski
Wiktionary
(1.1) goj
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|abakować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|abdykować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛabdɨkɔˈvãɲɛ, AS: ńeabdykovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ablaktować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ablegrować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|abonować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|absolwować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛapsɔlvɔˈvãɲɛ, AS: ńeapsolvovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|absorbować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛapsɔrbɔˈvãɲɛ, AS: ńeapsorbovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|abstrahować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛapstraxɔˈvãɲɛ, AS: ńeapstraχovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|abszytować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛapʃɨtɔˈvãɲɛ, AS: ńeapšytovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|achać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|adaptować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛadaptɔˈvãɲɛ, AS: ńeadaptovãńe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieadekwatny
Wiktionary
rzecz. nieadekwatność ż.
przym. nieadekwatny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieadekwatnie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. niezgodny z czymś, niedokładnie czemuś odpowiadający
Wiktionary
(1.1) Niepokoi mnie twoje zachowanie. Twój wybuch złości był nieadekwatny do sytuacji.
Wiktionary
rzecz. nieadekwatność ż.
przysł. nieadekwatnie
Wiktionary
(1.1) nieodpowiedni
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|adiustować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛadʲjustɔˈvãɲɛ, AS: ńeadʹi ̯ustovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|administrować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛadmʲĩɲistrɔˈvãɲɛ, AS: ńeadmʹĩńistrovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|adoptować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|adornować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛadɔrnɔˈvãɲɛ, AS: ńeadornovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|adorować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛadɔrɔˈvãɲɛ, AS: ńeadorovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|adresować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|afektować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛafɛktɔˈvãɲɛ, AS: ńeafektovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|aferować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|afirmować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛafʲirmɔˈvãɲɛ, AS: ńeafʹirmovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|afiszować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛafʲiʃɔˈvãɲɛ, AS: ńeafʹišovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|agitować.
Wiktionary
w stosunkach międzynarodowych: regulowanie wszystkich międzynarodowych sporów środkami pokojowymi; pakt o nieagresji - zobowiązanie się dwóch lub więcej państw do niewystępowania zbrojnego przeciwko sobie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. niewystępowanie zbrojne jednego państwa przeciwko innemu
Wiktionary
rzecz. nieagresywność ż.
przym. nieagresywny
przysł. nieagresywnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|akcentować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛakt͡sɛ̃ntɔˈvãɲɛ, AS: ńeakcẽntovãńe
Wiktionary
przym. nieakcentowany
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) jęz. niebędący pod akcentem
Wiktionary
rzecz. nieakcentowanie n.
Wiktionary
(1.1) bezprzyciskowy
Wiktionary
brak akceptacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieakceptowalne; cecha tych, którzy są nieakceptowalni
Wiktionary
przym. nieakceptowalny, akceptowalny
przysł. nieakceptowalnie, akceptowalnie
rzecz. akcept mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który jest niemożliwy do zaakceptowania
Wiktionary
(1.1) Zlecenie giełdowe stop-loss zabezpiecza inwestora przed nieakceptowalną stratą.
(1.1) Przyjęty przez załogę Tu-154M poziom ryzyka był nieakceptowalny, biorąc pod uwagę rangę i charakter wykonywanego lotu.
Wiktionary
rzecz. akcept mrz., nieakceptowalność ż., nieakceptowanie n.
przysł. nieakceptowalnie
Wiktionary
(1.1) nie do przyjęcia, bez akceptacji
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|akceptować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛakt͡sɛptɔˈvãɲɛ, AS: ńeakceptovãńe
Wiktionary
przym. nieakceptowalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|akompaniować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛakɔ̃mpãɲɔˈvãɲɛ, AS: ńeakõmpãńovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|akredytować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|aktorzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieaktualne; cecha tych, którzy są nieaktualni
Wiktionary
przym. nieaktualny
przysł. nieaktualnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest aktualny; przestarzały, stary
Wiktionary
(1.1) – Pan Gomel zadzwonił do nas i powiedział, że oferta jest już nieaktualna
Wiktionary
rzecz. nieaktualność ż.
Wiktionary
(1.1) wczorajszy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak aktywności, bezczynność
Wiktionary
rzecz. nieaktywowanie n.
przym. nieaktywny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie działa, nie jest aktywny/włączony do działania
Wiktionary
IPA: ˌɲɛakˈtɨvnɨ, AS: ńeaktyvny
Wiktionary
rzecz. nieaktywność ż.
Wiktionary
(1.1) uśpiony, bezczynny, pasywny, bierny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|aktywować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛaktɨvɔˈvãɲɛ, AS: ńeaktyvovãńe
Wiktionary
rzecz. nieaktywność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieakuratne; cecha tych, którzy są nieakuratni
Wiktionary
przym. nieakuratny
przysł. nieakuratnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieakustyczne
Wiktionary
przym. nieakustyczny
przysł. nieakustycznie
Wiktionary
osoba niebędąca alergikiem
SJP.pl
przestępstwo polegające na uchylaniu się od płacenia alimentów
SJP.pl
Niealimentacja – przestępstwo polegające na uchylaniu się przez sprawcę od ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego. Do przestępstwa dochodzi, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące. Od 31 maja 2017 r. przestępstwo to ma typ kwalifikowany.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|alkalizować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛalkalʲizɔˈvãɲɛ, AS: ńealkalʹizovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|amarykować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kult. nienarzucanie kultury amerykańskiej, nieprzeprowadzanie amerykanizacji
Wiktionary
rzecz. amerykanizowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|amnestionować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|amortyzować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|amputować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛãmputɔˈvãɲɛ, AS: ńeãmputovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|analizować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛãnalʲizɔˈvãɲɛ, AS: ńeãnalʹizovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|anektować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛãnɛktɔˈvãɲɛ, AS: ńeãnektovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|antretenować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|antydatować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛãntɨdatɔˈvãɲɛ, AS: ńeãntydatovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|anulować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛãnulɔˈvãɲɛ, AS: ńeãnulovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|apatycznieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|apelować.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) zniechęcający do jedzenia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|aplikować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|aportować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|apostołować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|aprobować.
Wiktionary
(1.1) dezaprobowanie
Wiktionary
rzadko: osoba niebędąca archeologiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|arendować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|aresztować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|arfować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|artykułować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|asfaltować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|asocjować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|astrologować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|atakować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|atandzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ateizować.
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: nieatrakcyjny; bardziej nieatrakcyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, kto jest nieatrakcyjny, bycie nieatrakcyjnym
(1.2) cecha tego, co jest nieatrakcyjne, brak atrakcyjności
Wiktionary
IPA: ˌɲɛatrakˈt͡sɨjnɔɕt͡ɕ, AS: ńeatrakcyi ̯ność
Wiktionary
przym. nieatrakcyjny
przysł. nieatrakcyjnie
Wiktionary
(1.1) brzydota, szpetność, szpetota
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie przyciąga zainteresowania; pozbawiony atrakcyjności
Wiktionary
(1.1) Oferta okazała się nieatrakcyjna.
Wiktionary
rzecz. nieatrakcyjność ż.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieautentyczny, fałszywie
Wiktionary
rzecz. nieautentyczność ż.
przym. nieautentyczny
Wiktionary
(1.1) nieszczerze
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieautentycznie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak autentyczności; cecha tego, co nieautentyczne; cecha tego, kto jest nieautentyczny
Wiktionary
przym. nieautentyczny
przysł. nieautentycznie
Wiktionary
(1.1) nieszczerość, nieprawdziwość, fałszywość, kłamliwość, obłudność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pozbawiony autentyczności, fałszywy
Wiktionary
(1.1) Okazuje się ona nieautentyczna, pusta, nieodnosząca się do tego, co zdarzyło się w rzeczywistości.
Wiktionary
rzecz. nieautentyczność ż.
przysł. nieautentycznie
Wiktionary
(1.1) nieszczery
Wiktionary
osoba niebędąca rdzennym mieszkańcem danego obszaru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieautonomiczne; cecha tych, którzy są nieautonomiczni
Wiktionary
przym. nieautonomiczny
przysł. nieautonomicznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|babieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|babrać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bachować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|baczyć.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób niebaczny, nieuważny, nieostrożny
Wiktionary
przym. niebaczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. rzad. brak adekwatnej uwagi na coś, niedopatrzenie
Wiktionary
(1.1) „Gabinet petersburski – pisał Mochnacki – od lat stu nie to czynił, co mógł, ale to tylko, co mu inni przez niebaczność czynić pozwolili”.
Wiktionary
rzecz. baczność ż.
wykrz. baczność
Wiktionary
(1.1) niedopatrzenie, nieuwaga, zaniedbanie
Wiktionary
biorący się z braku rozwagi, nieopatrzny (np. niebaczne słowa)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) charakteryzujący się brakiem rozwagi, przezorności; nieostrożny, nieuważny; niezważający na coś, obojętny
(1.2) wynikający z braku rozwagi, przezorności; nieopatrzny
Wiktionary
(1.1) Zdrada jest jak popiół z ognia, który choć daje ciepło, zawsze trawi coś w zamian. Pozostaje i kusi niebaczna na piekło, grzech, kłamstwo, krzywdę i wszystko wokół.
(1.2) Ale Zbyszko milczał, albowiem stracił do niej zupełnie dawną śmiałość i bał się ją spłoszyć niebacznem słowem.
Wiktionary
przysł. niebacznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|badać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) całkiem istotny, niemałej wagi
Wiktionary
(1.1) Poza tym istniała niebagatelna kwestia mycia naczyń – przy ośmiu, a często i dziewięciu jedzących wciąż osobach, ilość naczyń można było liczyć na tony i, co najgorsze, nikt nie kwapił się do zmywania.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bagrować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bajać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bajerować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbajɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńebai ̯erovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bajtlować.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niemający związku z bakteriami; nie powodowany przez bakterie
Wiktionary
(1.1) rzad. abakteryjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|balangować.
Wiktionary
nieprzeciętność; niezwykłość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co niebanalne
Wiktionary
przym. niebanalny
przysł. niebanalnie
Wiktionary
(1.1) niekonwencjonalność, nieschematyczność, niestereotypowość, nieszablonowość, nietuzinkowość
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bandażować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bandurzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|banitować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|barwić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbarˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńebarvʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|barykadować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|batożyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbatɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńebatožẽńe
Wiktionary
po upływie krótkiego czasu; niedługo, wkrótce, niezadługo
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w niedługim czasie, w najbliższym czasie
Wiktionary
(1.1) Planuję wystrzelić ją już niebawem, za kilkanaście miesięcy.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈbavɛ̃m, AS: ńebavẽm
Wiktionary
(1.1) wkrótce, niedługo, wnet, zaraz, bezzwłocznie, niezwłocznie, lada chwila, lada dzień, lada moment, na dniach, szybko, rychło
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bawić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńebavʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bazgrać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bazować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bałaganić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bałamucić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbawãmuˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńebau̯ãmucẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|beczeć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bekać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|besztać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|betonować.
Wiktionary
stan zagrożenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sytuacja zagrażająca czemuś lub komuś, mogąca wywołać szkody
Wiktionary
(1.1) Istnieje niebezpieczeństwo rozprzestrzenienia się ognia na kolejne budynki.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbɛspʲjɛˈt͡ʃɛ̃j̃stfɔ, AS: ńebespʹi ̯ečẽĩ ̯stfo
Wiktionary
przym. niebezpieczny, bezpieczny
przysł. niebezpiecznie
Wiktionary
(1.1) zagrożenie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) tak, iż jest to groźnym, ryzykownym
Wiktionary
(1.1) Most wiszący kołysze się niebezpiecznie w tę i z powrotem, a dla tych z nas, którzy cierpią na akrofobię, która jest wyrafinowanym słowem na lęk wysokości, poruszanie się w powietrzu na wysokości 15 metrów stanowi pewne wyzwanie.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbɛsˈpʲjɛt͡ʃʲɲɛ, AS: ńebespʹi ̯ečʹńe
Wiktionary
rzecz. niebezpieczeństwo n.
przym. niebezpieczny, bezpieczny
czas. ubezpieczyć
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niebezpiecznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niebezpieczny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który stanowi niebezpieczeństwo: jest groźny, szkodliwy lub taki, który może spowodować wypadek lub coś złego
Wiktionary
(1.1) Oto, ani mniej, ani więcej, tylko stwór najniebezpieczniejszy i najszkodliwszy na ziemi, który się zwie: bazyliszek.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbɛsˈpʲjɛt͡ʃnɨ, AS: ńebespʹi ̯ečny
Wiktionary
rzecz. niebezpieczeństwo ż.
przysł. niebezpiecznie
czas. ubezpieczyć
przym. bezpieczny
Wiktionary
(1.1) groźny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niebezpośredni
Wiktionary
(1.1) pośrednio
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bełtać.
Wiktionary
domniemany mieszkaniec nieba, Olimpu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) poet. mieszkaniec nieba (bogowie, anioły)
Wiktionary
(1.1) Olimpijczycy, niebianie z Grecji, żywią się ambrozją i nektarem, dzięki którym są wiecznie młodzi i nieśmiertelni.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈbʲjä̃ɲĩn, AS: ńebʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. niebo, niebiańskość, niebiosa
:: fż. niebianka
przym. niebiański
przysł. niebiańsko
Wiktionary
domniemana mieszkanka nieba, Olimpu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poet. mieszkanka nieba (bogini)
Wiktionary
IPA: ɲɛˈbʲjãŋka, AS: ńebʹi ̯ãŋka
Wiktionary
rzecz. niebo, niebiańskość, niebiosa
:: fm. niebianin
przym. niebiański
przysł. niebiańsko
Wiktionary
taki jak w niebie, pochodzący z nieba; zachwycający, rozkoszny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z mitycznym niebem, dotyczący tego nieba
(1.2) budzący zachwyt, podziw
Wiktionary
rzecz. niebiańskość ż., niebianin mos., niebianka ż., niebieski mos., niebo n.
przysł. niebiańsko
przym. niebieski, niebieskawy
Wiktionary
(1.1) niebieski, nieziemski
(1.2) wspaniały, zachwycający, doskonały, rozkoszny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) przyjemnie, błogo
Wiktionary
rzecz. niebieski mos., niebianin mos., niebianka ż.
przym. niebiański, niebieskawy, niebieski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bić.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈbʲit͡ɕɛ, AS: ńebʹiće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|biednieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|biegać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|biegnąć.
Wiktionary
roślina z rodziny goryczkowatych, występująca w 29 gatunkach; swercja
SJP.pl
Niebielistka, swercja ("Swertia" L.) – rodzaj roślin z rodziny goryczkowatych ("Gentianaceae"). Obejmuje ok. 150–160 gatunków. Najliczniej przedstawiciele tego rodzaju reprezentowani są w Afryce i Azji, mniej liczne gatunki rosną w Europie i Ameryce Północnej. W Polsce występuje tylko jeden – niebielistka trwała ("Swertia perennis"). Łacińska nazwa rodzaju pochodzi od nazwiska żyjącego na przełomie XVI i XVII w. holenderskiego ogrodnika – Emmanuela Swerta.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bierzmować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|biesiadować.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) daw. Ms. lm. od niebiosa
Wiktionary
(1.1) Patrzajcież, abyście nie gardzili żadnym z tych maluczkich; albowiem wam powiadam, iż Aniołowie ich w niebiesiech zawsze patrzą na oblicze Ojca mojego, który jest w niebiesiech. (zob. Mt. 18, 10) → wikiźródła
Wiktionary
IPA: ɲɛˈbʲjɛ̇ɕɛx, AS: ńebʹi ̯ėśeχ
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niebieskawy
Wiktionary
przym. niebieskawy, niebieski
rzecz. niebieski mos.
przysł. niebiesko
temsłow. niebiesko-
Wiktionary
biały o odcieniu niebieskawym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) biały o niebieskawym odcieniu
Wiktionary
czerwony o odcieniu niebieskawym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) czerwony o niebieskawym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Orlik pospolity ma kwiaty niebieskawe, rzadziej białe lub niebieskawoczerwone (…)
Wiktionary
fioletowy o niebieskawym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) fioletowy o niebieskawym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Lilak ma niebieskawofioletowe, przyjemnie pachnące kwiaty.
Wiktionary
1. lila o niebieskawym odcieniu; niebieskawoliliowy;
2. niebieskawoliliowo
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) lila o niebieskawym odcieniu
Wiktionary
liliowy o niebieskawym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) liliowy o niebieskawym odcieniu
Wiktionary
popielaty o odcieniu niebieskawym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) popielaty o niebieskawym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Pokrzywnica jest wielkości wróbla, ale smuklejsza. Pierś i głowę ma niebieskawopopielatą z brązowymi policzkami (…).
Wiktionary
szary o odcieniu niebieskawym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) szary o niebieskawym odcieniu
Wiktionary
zielony o odcieniu niebieskawym, turkusowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zielony z niebieskawym odcieniem
Wiktionary
(1.1) Niebieskawozielone oczko wodne dodało ogrodowi uroku.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbʲjɛskavɔʑɛˈlɔ̃nɨ, AS: ńebʹi ̯eskavoźelõny
Wiktionary
zbliżony do niebieskiego, nie do końca niebieski, prawie niebieski
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) w kolorze podobnym do niebieskiego
Wiktionary
(1.1) Tu i tam, wyrastające ponad piasek i kamienie kępy suchej, ostrej, żółtej jak słoma trawy. Krzewy różowych berberysów i niebieskawych, wiotkich tamaryszków.
(1.1) Twarz mężczyzny wydała jej się niebieskawa, może z powodu ciemnego zarostu na policzkach i światła lampy gazowej.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbʲjɛˈskavɨ, AS: ńebʹi ̯eskavy
Wiktionary
rzecz. niebieski mos., niebo n., niebieskość ż., niebieskawość ż., niebieszczenie n., zaniebieszczenie n.
czas. niebieszczyć ndk., zaniebieścić dk.
przym. niebieski, niebiański
przysł. niebieskawo, niebiesko, niebiańsko
temsłow. niebiesko-
Wiktionary
mający kolor bezchmurnego nieba; błękitny, modry
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor piątego pasma tęczy, taki jak kolor pogodnego, bezchmurnego nieba, kwiatu lnu itp.; mający kolor podstawowy;
(1.2) przen. zob. zachwycający; cudowny, niebiański.
przymiotnik relacyjny
(2.1) emitujący niebieskie (1.1) światło
(2.2) astr. dotyczący nieba jako pozornego sklepienia Ziemi
(2.3) rel. dotyczący nieba jako wyobrażanego miejsca pobytu Boga, bogów, aniołów, świętych itp.
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(3.1) pot. zob. policjant.
Wiktionary
(1.1) Płatki niezapominajki są niebieskie.
(1.1) Pan w niebieskim dresie zbyt często oglądał się nerwowo, przez co za bardzo rzucał się w oczy.
(2.1) Niebieski laser zbudowany jest na bazie azotku galu.
(2.2) Gwiazdy i planetaanety to ciała niebieskie.
(2.3) Nawróćcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie!
Wiktionary
IPA: ɲɛˈbʲjɛsʲci, AS: ńebʹi ̯esʹḱi
Wiktionary
rzecz. niebieskość ż., niebieskawość ż. , niebo n., niebiosa nmos., niebiosy nmos., niebiańskość ż., niebieszczenie n., zaniebieszczenie n., zniebieszczenie n.
przym. niebieskawy, niebiański
:: zdrobn. niebieściutki, niebieściuchny
przysł. niebiesko, niebieskawo, niebieściutko, niebiańsko
czas. niebieszczeć ndk., zaniebieszczeć dk., zniebieszczeć dk., niebieszczyć ndk., zaniebieszczyć dk., niebieścieć ndk., zaniebieścieć dk., zniebieścieć dk., niebieścić ndk., zaniebieścić dk.
temsłow. niebiesko-
Wiktionary
(1) daw. war. niebiesny
(1.1) reg. pozn. modrakowy, gw. Górny Śląsk modry
(1.2) ambrozyjski, arcy-piękny, błogi, boski, cudny, cudowny, czarujący, ładny, miły, miodowy, pełen wdzięku, piękny, powabny, przecudny, przecudowny, przepiękny, przesympatyczny, prześliczny, przeuroczy, przyjemny, przymilny, rozbrajający, rozkoszny, słodki, sympatyczny, śliczny, ujmujący, uroczy, urokliwy, wdzięczny, zniewalający
(2.2) niebiański, podniebny
(2.3) anielski, astralny, boski, boży, edeński, nadludzki, nadnaturalny, nadprzyrodzony, nadziemski, niebiański, niematerialny, nienaturalny, nieziemski, pański, ponadludzki, rajski, wybór, zaświatowy
(3.1) funkcjonariusz, mundurowy, pan władza, policjant, stróż prawa; pot. smerf, glina, gliniarz
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) z użyciem niebieskiej barwy, z obecnością niebieskości
Wiktionary
rzecz. niebieskość ż., niebieskawość ż., niebieszczenie n., zniebieszczenie n., zniebieszczanie n., zniebieszczenie n., niebo n., niebiosa ż., niebieski mos.
czas. zaniebieścić, niebieszczyć ndk., zniebieszczyć dk., zaniebieszczać ndk., zaniebieszczyć dk., zniebieszczać ndk., zniebieszczyć dk.
przym. niebieski, niebieskawy, niebieściutki
przysł. niebieskawo, niebieściutko
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na niebieski odcień barwy określonej przez drugi człon złożenia
(1.2) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na niebieską barwę jednej lub wielu części wielobarwnej całości
(1.3) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na niebieską barwę tego, co nazywa drugi, rzeczownikowy człon złożenia
Wiktionary
(1.1) niebieskolila • niebieskoszary • niebieskozielony
(1.2) niebiesko-biały • niebiesko-granatowy • niebiesko-zielony
(1.3) niebieskogłowy • niebieskooki • niebieskoskrzydły
Wiktionary
rzecz. niebieski mos., niebieskość ż., niebieskawość ż. , niebo n., niebiosa nmos., niebiosy nmos., niebiańskość ż., niebieszczenie n., zaniebieszczenie n., zniebieszczenie n.
czas. niebieszczeć ndk., zaniebieszczeć dk., zniebieszczeć dk., niebieszczyć ndk., zaniebieszczyć dk., niebieścieć ndk., zaniebieścieć dk., zniebieścieć dk., niebieścić ndk., zaniebieścić dk.
przym. niebieski, niebieskawy
przysł. niebieskawo
Wiktionary
w części niebieski, w części biały; biało-niebieski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma dwa kolory: niebieski i biały
Wiktionary
(1.1) Poniżej rzęs rozciągały się dwa piękne, niebiesko-białe jeziora oczu.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔ‿ˈbʲjawɨ, AS: ńebʹi ̯esko‿bʹi ̯au̯y
Wiktionary
(1.1) biało-niebieski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma dwa kolory: niebieski i czerwony
Wiktionary
(1.1) czerwono-niebieski
Wiktionary
w części niebieski, w części fioletowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niebieski i fioletowy
Wiktionary
(1.1) Na placu przed bazyliką dominowały niebiesko-fioletowe parasolki kawiarenek.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔ‿fʲjɔlɛˈtɔvɨ, AS: ńebʹi ̯esko‿fʹi ̯oletovy
Wiktionary
przym. niebieskofioletowy
Wiktionary
w części niebieski, w części granatowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niebieski i granatowy
Wiktionary
(1.1) Niebiesko-granatowe maskowanie przydaje się w marynarce wojennej.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔ‿ɡrãnaˈtɔvɨ, AS: ńebʹi ̯esko‿grãnatovy
Wiktionary
przym. niebieskogranatowy, granatowoniebieski
Wiktionary
(1.1) granatowo-niebieski
Wiktionary
w części niebieski, w części lila
SJP.pl
mający trzy kolory: niebieski, seledynowy i rdzawy
SJP.pl
w części niebieski, w części szary
SJP.pl
w części niebieski, w części zielony; zielono-niebieski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający dwa kolory: niebieski i zielony
Wiktionary
(1.1) Wydawnictwa jakby się umówiły, bo wszystkie podręczniki medycyny były niebiesko-zielone.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔ‿ʑɛˈlɔ̃nɨ, AS: ńebʹi ̯esko‿źelõny
Wiktionary
(1.1) zielono-niebieski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma dwa kolory: niebieski iżółty
Wiktionary
(1.1) Zawodniczki wystąpiły w niebiesko-żółtych strojach.
Wiktionary
(1.1) żółto-niebieski
Wiktionary
biały o odcieniu niebieskim
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) biały o niebieskim odcieniu
Wiktionary
czarny o odcieniu niebieskim
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) o niebieskim czole
Wiktionary
(1.1) modroczelny
Wiktionary
czubacz niebieskodzioby - gatunek ptaka z rodziny czubaczowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma niebieski dziób
Wiktionary
fioletowy o odcieniu niebieskim
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kolor fioletowy o odcieniu niebieskim
Wiktionary
(1.1) Biegali od rana po niebieskofioletowej łące.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔfʲjɔlɛˈtɔvɨ, AS: ńebʹi ̯eskofʹi ̯oletovy
Wiktionary
przym. niebiesko-fioletowy
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) z użyciem niebieskofiołkowej barwy; w niebieskofiołkowym kolorze, odcieniu
Wiktionary
przym. niebieskofiołkowy
Wiktionary
fiołkowy o odcieniu niebieskim
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) fiołkowy o niebieskim odcieniu
Wiktionary
przysł. niebieskofiołkowo
Wiktionary
granatowy o odcieniu niebieskim
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) granatowy o odcieniu niebieskim
Wiktionary
(1.1) Czy w tych plakatówkach jest też farba niebieskogranatowa?
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔɡrãnaˈtɔvɨ, AS: ńebʹi ̯eskogrãnatovy
Wiktionary
przym. niebiesko-granatowy, granatowoniebieski
Wiktionary
piona niebieskogłowa - gatunek ptaka z rodziny papugowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, którego głowa częściowo lub całkowicie jest koloru niebieskiego
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔɡˈwɔvɨ, AS: ńebʹi ̯eskogu̯ovy
Wiktionary
listkogonka niebieskolica - gatunek ptaka z rodziny papug wschodnich
SJP.pl
lila o odcieniu niebieskim
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) lila o odcieniu niebieskim
Wiktionary
(1.1) Moja stara wymyśliła sobie sufit niebieskolila... Macie taką farbę?
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔˈlʲila, AS: ńebʹi ̯eskolʹila
Wiktionary
przym. niebieskoliliowy
Wiktionary
(1.1) niebieskoliliowy
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) z użyciem niebieskoliliowej barwy; w niebieskoliliowym kolorze, odcieniu
Wiktionary
przym. niebieskoliliowy
Wiktionary
liliowy o niebieskim odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) liliowy o niebieskim odcieniu
Wiktionary
przym. niebieskolila
przysł. niebieskoliliowo
Wiktionary
głuptak niebieskonogi - gatunek ptaka z rodziny głuptakowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma niebieskie nogi
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma niebieski ogon
Wiktionary
mający oczy koloru niebieskiego
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma niebieskie oczy
Wiktionary
(1.1) Za stołem siedział niebieskooki chłopak.
(1.1) Jak przystało na prawdziwą niebieskooką blondynkę, nie miała nigdy specjalnych problemów z mężczyznami.
(1.1) - Dzień dobry - drzwi otwiera niebieskooka dziewczynka w pasiastym fartuszku.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔˈːci, AS: ńebʹi ̯esk•oḱi
Wiktionary
rzecz. niebieskookość ż.
Wiktionary
(1.1) błękitnooki
Wiktionary
mający niebieskie pióra
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma niebieskie pióra lub pierze
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔˈpʲjurɨ, AS: ńebʹi ̯eskopʹi ̯ury
Wiktionary
patelnica niebieskoplama - gatunek jadowitej płaszczki
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) z użyciem niebieskopopielatej barwy; w niebieskopopielatym kolorze, odcieniu
Wiktionary
przym. niebieskopopielaty
Wiktionary
popielaty o odcieniu niebieskim
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) popielaty o niebieskim odcieniu
Wiktionary
przysł. niebieskopopielato
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) z użyciem niebieskopurpurowej barwy; w niebieskopurpurowym kolorze, odcieniu
Wiktionary
przym. niebieskopurpurowy
Wiktionary
purpurowy o odcieniu niebieskim
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) purpurowy o niebieskim odcieniu
Wiktionary
przysł. niebieskopurpurowo
Wiktionary
afrykanka niebieskorzytna - gatunek ptaka z rodziny papugowatych
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) z użyciem niebieskosinej barwy; w niebieskosinym kolorze, odcieniu
Wiktionary
przym. niebieskosiny
Wiktionary
siny o odcieniu niebieskim
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) siny o niebieskim odcieniu
Wiktionary
przysł. niebieskosino
Wiktionary
mający niebieskie skrzydła
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma niebieskie skrzydła
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔˈskʃɨdwɨ, AS: ńebʹi ̯eskoskšydu̯y
Wiktionary
(1.1) modroskrzydły
Wiktionary
mający niebieską skórę
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) z użyciem niebieskoszarej barwy; w niebieskoszarym kolorze, odcieniu
Wiktionary
przym. niebieskoszary
Wiktionary
szary o odcieniu niebieskim
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) szary o odcieniu niebieskim
Wiktionary
(1.1) Nad polaną unosił się niebieskoszary dym z ogniska.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔˈʃarɨ, AS: ńebʹi ̯eskošary
Wiktionary
przysł. niebieskoszaro
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma niebieską szyję
Wiktionary
kwiatownik niebieskouchy - gatunek ptaka z rodziny nektarników
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) z użyciem niebieskozielonkawej barwy; w niebieskozielonkawym kolorze, odcieniu
Wiktionary
przym. niebieskozielonkawy
Wiktionary
nieco zielony o niebieskim odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zielonkawy o niebieskim odcieniu
Wiktionary
przysł. niebieskozielonkawo
Wiktionary
zielony o odcieniu niebieskim
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zielony o odcieniu niebieskim
Wiktionary
(1.1) Wodnik wynurzył się z niebieskozielonej kipieli.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔʑɛˈlɔ̃nɨ, AS: ńebʹi ̯eskoźelõny
Wiktionary
(1.1) turkusowy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niebieskie; cecha tych, którzy są niebiescy
Wiktionary
przym. niebieski, niebieskawy
przysł. niebiesko
rzecz. niebieski mos.
czas. zaniebieścić
temsłow. niebiesko-
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) daw. niebieski (także. przen.)
Wiktionary
(1.1) Tak powiedziałem, a ona, niebiesna bogunka, odrzekła: / Z boga zrodzony Odyssie, przemyślny synu Laerta, / Już was dziś wstrzymywała nie będę w swojem osiedlu, / Lecz wpierw inną ci drogę, niełatwą, trza nieochybnie / Odbyć; sic.
Wiktionary
zmieniać kolor na niebieski
SJP.pl
zdrobnienie od: niebieski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: niebieski
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbʲjɛ̇ɕˈt͡ɕutʲci, AS: ńebʹi ̯ėśćutʹḱi
Wiktionary
przym. niebieski
rzecz. niebieski mos.
przysł. niebiesko
Wiktionary
zmieniać kolor na niebieski
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) sprawiać, że coś staje się niebieskie
Wiktionary
przym. niebieski
rzecz. niebieski mos.
temsłow. niebiesko-
Wiktionary
(1.1) zaniebieszczać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bieżeć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbʲjɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńebʹi ̯ežẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|biglować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bigować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bimbać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbʲĩmˈbãɲɛ, AS: ńebʹĩmbãńe
Wiktionary
ogół tożsamości płciowych, które wykraczają poza podział na mężczyznę i kobietę; genderqueer
SJP.pl
Niebinarność, także: genderqueer, niebinarne tożsamości płciowe – zbiorcze określenie spektrum tożsamości płciowych ("gender identity"), które nie są wyłącznie męskie lub kobiece, i wychodzą w ten sposób poza tę polaryzację i binarność.
Osoby niebinarne mogą identyfikować się jako osoby o dwóch lub więcej tożsamościach płciowych
Wikipedia
1. składający się wyłącznie z zer i jedynek; zero-jedynkowy;
2. składający się z dwóch przeciwstawionych sobie części
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który nie identyfikuje się z żadną z dwóch podstawowych płci
Wiktionary
rzecz. niebinarność ż.
przysł. niebinarnie
Wiktionary
(1.1) genderqueer
Wiktionary
podniośle o niebie (pozornym sklepieniu Ziemi lub wyobrażalnej siedzibie Boga); niebiosy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) rzad. podn. firmament, niebo
(1.2) rel. podn. Bóg, Opatrzność
(1.3) rel. podn. raj, niebo
Wiktionary
(1.3) Ojcze nasz! któryś jest w niebiesiech! Święć się Imie Twoje.
Wiktionary
IPA: ɲɛbʲjˈɔsa, AS: ńebʹi ̯osa
Wiktionary
rzecz. niebieski mos., niebianka ż., niebianin mos., niebiosy lm nm., niebo n.
temsłow. niebiesko-
przym. niebieski
przysł. niebiesko
Wiktionary
(1.1) niebiosy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Reszel. rzad. niezapominajka
Wiktionary
podniośle o niebie (pozornym sklepieniu Ziemi lub wyobrażalnej siedzibie Boga); niebiosa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) rzad. podn. niebo
Wiktionary
(1.1) Cieszmy się i pod niebiosy / Wznośmy razem miłe głosy
Wiktionary
rzecz. niebieski mos., niebiosa lm nm., niebo n.
temsłow. niebiesko-
przym. niebieski
Wiktionary
(1.1) niebiosa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bisurmanić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|biurokratycznieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|blachować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|blaknąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|blichować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|blokować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bluźnić.
Wiktionary
1. pozorne sklepienie nad Ziemią; firmament, niebiosa (podniośle);
2. w wielu religiach:
a) siedziba Boga, bogów, dusz zmarłych;
b) Bóg, opatrzność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) astr. meteorol. część atmosfery lub kosmosu widziana z Ziemi jako otaczająca ją sfera;
(1.2) rel. mityczne miejsce, gdzie przebywa Bóg, bogowie
(1.3) przen. Bóg, bóstwo
Wiktionary
Niebo – część atmosfery oraz przestrzeni kosmicznej widzianej z powierzchni dowolnego obiektu astronomicznego. Czasami niebo definiowane jest również jako gęsta powłoka atmosferyczna planety.
Jako pojęcie astronomiczne niebo określane jest mianem sfery niebieskiej. Jest to umowne sklepienie, na którym Słońce, Księżyc, planety i gwiazdy przemieszczają się. Sfera niebieska podzielona jest na obszary zwane konstelacjami.
Wikipedia
(1.1) Niebo pociemniało, pojawiły się chmury.
(1.2) Katolicy wierzą, że po śmierci duszę czeka niebo, piekło lub czyściec.
(1.3) Cóż nam robić, taki już wyrok niebios.
(1.3) Niech się dzieje wola nieba, // z nią się zawsze zgadzać trzeba.
Wiktionary
IPA: ˈɲɛbɔ, AS: ńebo
Wiktionary
rzecz. niebiosa nmos., niebiosy nmos., niebieski m., niebianin m., niebianka ż., zaniebieszczenie n.
czas. zaniebieścić dk.
przym. niebieski, niebiański, niebieskawy
przysł. niebiesko
temsłow. niebiesko-
Wiktionary
(1.2) raj, kraina wiecznej szczęśliwości, Elizjum, Pola Elizejskie, łono Abrahama, Królestwo Niebieskie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bóść.
Wiktionary
1. osoba budząca litość lub współczucie z powodu sytuacji, w jakiej się znajduje; biedactwo, biedaczek, niebożę;
2. dawniej: ukochana kobieta, narzeczona; najdroższa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. ktoś lub coś, co budzi współczucie
(1.2) przest. ukochana kobieta
Wiktionary
(1.1) Poratuj niebogę, daj kawalątko chleba dla moich głodnych dzieci.
(1.2) O mojaś ty, niebogo!
(1.1) Usłyszeliśmy żałosne miauczenie, długą chwilę nie mogliśmy zlokalizować miejsca, skąd ta skarga dochodzi… / a ten nieboga, mokry i wystraszony, wystawił łepek spod kupki chrustu, w której się zagrzebał i siedział cicho (:D) (Miłość) (<3)
(1.1) No jak znasz życie Danuś [dana33], zaraz znajdą się tysiące krewnych, których ten nieboga pewnie nawet z fotografii nie znał, aby sądzić się o spadek wieczysty.
(1.2) Oj gdzie ty[,] Jasiu[,] jedziesz, / da darmo się zawiedziesz, / da darmo twoja droga, / da nie[ ]chce cię nieboga.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈbɔɡa, AS: ńeboga
Wiktionary
przym. niebogi
rzecz. niebożę n.
Wiktionary
(1.1) bidaka, bidul, biedactwo, biedaczek, biedaczysko, biedak, biedula, biedulek, biedulka, chudzina, chudzinka, nieboraczka, niebożątko, niebożę, nieszczęśnica, nędznica
(1.2) najdroższa, narzeczona, ukochana
Wiktionary
kobieta niezamożna
SJP.pl
człowiek niezamożny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nieszczęśliwy
(1.2) ubogi
Wiktionary
rzecz. nieboga ż., niebożę n., niebożec
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|boksować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|boleć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bombardować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bomblować.
Wiktionary
zdrobnienie od: nieborak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od nieborak
Wiktionary
rzecz. nieborak m.
Wiktionary
zdrobnienie od: nieborak
SJP.pl
zgrubienie od: nieborak
SJP.pl
współczująco o człowieku lub zwierzęciu; biedak, nieszczęśnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) ze współczuciem o człowieku lub zwierzęciu
Wiktionary
Ni
Wikipedia
rzecz. nieboraka m./ż., nieboractwo n.
:: zdrobn. nieboraczek m.
:: zgrub. nieboraczysko
:: fż. nieboraczka ż.
przym. nieboraczy
Wiktionary
(1.1) biedactwo, bidula
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|borgować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|borować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbɔrɔˈvãɲɛ, AS: ńeborovãńe
Wiktionary
mieszkaniec Nieborowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Nieborowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
Nieborowice ( "Nieborowitz") – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie gliwickim, w gminie Pilchowice. Nazwa wsi pochodzi od imienia Niebora.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Nieborowice, po jej zniesieniu w gromadzie Żernica. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.
Wikipedia
Nieborowo – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie pyrzyckim, w gminie Pyrzyce.
Wikipedia
przymiotnik od: Borowa, Borowie, Borów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wieś w Polsce;
2. część miasta Stąporków
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
bardzo wysoki
SJP.pl
dolna część, krańce kopuły nieba; widnokrąg, horyzont, widnokres
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. kopuła nieba, zwłaszcza jej dolna część
Wiktionary
(1.1) Rozgwieżdżony nieboskłon zdawał się być na wyciągnięcie ręki.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈbɔskwɔ̃n, AS: ńebosku̯õn
Wiktionary
(1.1) horyzont, niebo, firmament
Wiktionary
zmarła kobieta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która umarła
Wiktionary
(1.1) Nieraz bywałam z nieboszczką w klasztorze bonifratrów.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. nieboszczyk m.
Wiktionary
(1.1) zmarła, umarła
Wiktionary
dawniej: nieboszczka
SJP.pl
zmarły mężczyzna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek zmarły
Wiktionary
IPA: ɲɛˈbɔʃt͡ʃɨk, AS: ńeboščyk
Wiktionary
rzecz.
:: fż. nieboszczka ż.
Wiktionary
(1.1) denat, obraź. sztywny, świętej pamięci, trup, pot. umarlak, umrzyk, zmarły
Wiktionary
1. bardzo wysoki, sięgający nieba; niebosiężny;
2. wielki, ogromny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bardzo wysoki, wydający się sięgać nieba
Wiktionary
rzecz. niebotyczność ż.
przysł. niebotycznie
Wiktionary
(1.1) niebosiężny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) drapacz chmur
Wiktionary
hodowlana odmiana karasia złocistego
SJP.pl
Niebowid – odmiana hodowlana chińskiej populacji złotej rybki wywodzącej się od jednego z podgatunków karasia złocistego – Carassius auratus auratus, w hodowli akwarystycznej popularnie zwanymi welonami.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. astronom
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. nieboszczyk
Wiktionary
zdrobn. nieboszczyk
przym. niebogi
Wiktionary
zdrobnienie od: niebożę
SJP.pl
ze współczuciem, litością o jakiejś istocie (zwykle młodej); biedactwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. ze współczuciem o człowieku lub zwierzęciu cierpiącym lub poszkodowanym
Wiktionary
(1.1) Oj, cóż za niebożę, któż go wspomoże?
Wiktionary
rzecz. nieboga ż.
:: zdrobn. niebożątko n.
przym. niebogi
Wiktionary
(1.1) niebożątko, nieborak, biedactwo, biedaczyna, reg. śl. boroczek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bradziażyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|braknąć.
Wiktionary
rzecz. brak mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|brakować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbrakɔˈvãɲɛ, AS: ńebrakovãńe
Wiktionary
rzecz. brak mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bramować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|brać.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈbrãɲɛ, AS: ńebrãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|brawędzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|brechtać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbrɛxˈtãɲɛ, AS: ńebreχtãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bredzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|brnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|brodacieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|brodzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|broić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bronić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bronować.
Wiktionary
rzecz. bronowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|brudzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|brukować.
Wiktionary
Niebrzegów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie puławskim, w gminie Puławy.
Z sąsiednim przysiółkiem Obłapy, położonym na wschód od wsi nad Wieprzem, za zakolem rzeki, tworzy sołectwo.
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie lubelskim województwa lubelskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|brzmieć.
Wiktionary
dość ładny (np. niebrzydka okolica)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. całkiem ładny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|brzęczeć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|buchnąć.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|budować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbudɔˈvãɲɛ, AS: ńebudovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|budzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbuˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńebuʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bujać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bukować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbukɔˈvãɲɛ, AS: ńebukovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|buksować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bulić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bulwersować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bumblować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bumelować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbũmɛlɔˈvãɲɛ, AS: ńebũmelovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|buntować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|burzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|buszować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|butwieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|być.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈbɨt͡ɕɛ, AS: ńebyće
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nieistnienie, nicość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nieistnienie, nicość
Wiktionary
Niebyt, nicość – przeciwieństwo bytu; jedno z kluczowych pojęć ontologii.
Czasem podaje się nazwę "meontologia" na oznaczenie „nauki o niebycie”; jest to jednak termin praktycznie nieużywany – między innymi dlatego, że możliwości rozprawiania o nicości są ograniczone.
Wikipedia
(1.1) Stworzenie wyłoniło się z niebytu.
Wiktionary
rzecz. niebycie n., niebytność ż.
czas. nie (być)
Wiktionary
(1.1) nicość, nic, nieistnienie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niebywały, nietypowo, niezwykle
Wiktionary
rzecz. niebywałość ż.
przym. niebywały
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niebywałe; cecha tych, którzy są niebywali
Wiktionary
przym. niebywały
przysł. niebywale
Wiktionary
niezwykły, niezdarzający się często (np. niebywały odruch)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który prawie się nie zdarza
Wiktionary
(1.1) Generał był Polakiem i ostentacyjnie zawsze mówił po polsku, nawet w urzędach. Znać było w jego wymowie pewne zacięcie i akcent rosyjski, ale ów akcent pasował jakoś do jego wyniosłej figury, do grubej kurty szczególnego kroju, okrągłej czapki z czerwonym lampasem i niebywałej wielkości daszkiem, do sukiennych kamaszów i siwych podkręconych wąsów.
Wiktionary
przysł. niebywale
rzecz. bywalec mos., niebywałość ż.
Wiktionary
(1.1) nadzwyczajny, niespotykany, niezwykły, wyjątkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bzyczeć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bzykać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbzɨˈkãɲɛ, AS: ńebzykãńe
Wiktionary
rzecz. dk. niebzyknięcie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bzyknąć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbzɨcˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńebzyḱńė̃ńće
Wiktionary
rzecz. ndk. niebzykanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bąbelkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|bębnić.
Wiktionary
Niebędzino (kaszb. "Niebãdzëno" lub też "Nieòbãdzëno", "Òbãdzëno", niem. "Wobensin") – osada kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim, w gminie Nowa Wieś Lęborska. Leży w zachodniej części gminy.
Wieś jest częścią składową sołectwa "Redkowice".
Wikipedia
forma czasownika.
(1.1) zaprzeczony imiesłów przymiotnikowy czynny rodzaju żeńskiego czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) zaprzeczony imiesłów przymiotnikowy czynny rodzaju nijakiego czasownika być
(1.2) zaprzeczony imiesłów przymiotnikowy czynny rodzaju niemęskosoobowego czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) zaprzeczony imiesłów przymiotnikowy czynny rodzaju męskiego czasownika być
(1.2) zaprzeczony imiesłów przymiotnikowy czynny rodzaju męskosoobowego czasownika być
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|błagać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbwaˈɡãɲɛ, AS: ńebu̯agãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) rzad. nieprawomyślny, przeciwny władzy
Wiktionary
(1.1) Koncesjonowana, salonowa opozycja – jestem niebłagonadiożny ale nie aż tak by pisać prawdę do końca, podszczypuję ale robię wszystko, by pozostać na ekranie, by być zapraszanym itp.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbwaɡɔ̃naˈdʲjɔʒnɨ, AS: ńebu̯agõnadʹi ̯ožny
Wiktionary
rzecz. niebłagonadiożnost' ż., niebłagonadiożność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|błaźnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|błogosławić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|błyszczeć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbwɨʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńebu̯yščẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|błękitnieć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛbwɛ̃ŋʲcitʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńebu̯ẽŋʹḱitʹńė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|cackać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛt͡sat͡sˈkãɲɛ, AS: ńecackãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|capić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|caplować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|całować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛt͡sawɔˈvãɲɛ, AS: ńecau̯ovãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mniej niż cały
Wiktionary
(1.1) Mija niecały rok, jak pożegnaliśmy Józefa.
Wiktionary
(1.1) niepełny, niezupełny, niekompletny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|cechować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛt͡sɛxɔˈvãɲɛ, AS: ńeceχovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) niezrzekanie się swoich praw na rzecz kogoś innego
(1.2) o państwie: nieprzekazywanie części swojego terytorium innemu państwu
Wiktionary
IPA: ˌɲɛt͡sɛdɔˈvãɲɛ, AS: ńecedovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|cedzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|celebrować.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niecelnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|celować.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niecelowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|cembrować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|cenić.
Wiktionary
nieprzyzwoitość, wulgarność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|cerować.
Wiktionary
część składowa wyrażeń w trybie rozkazującym
SJP.pl
partykuła wzmacniająca
(1.1) …używana do tworzenia trybu rozkazującego dla 3 os. lp. oraz 3 os. lm.
(1.2) …do tworzenia groźby w zdaniu warunkowym kiedy, gdy tylko
Wiktionary
(1.1) Niech pan pójdzie za mną.
(1.1) Niech ona tu przyjdzie.
(1.2) Niech ja go tylko dorwę!
Wiktionary
IPA: ɲɛx, AS: ńeχ
Wiktionary
partyk. niechaj, niechże
czas. niechać
Wiktionary
(1.1) proszę (zob. uwagi)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chabić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chadzać.
Wiktionary
przestarzały odpowiednik "niech"
SJP.pl
partykuła
(1.1) przest. zob. niech.
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: niechać
Wiktionary
(1.1) A niechaj narodowie wżdy postronni znają, • Iż Polacy nie gęsi, iż swój język mają!
Wiktionary
czas. niechać
partyk. niech
Wiktionary
(1.1) niech, niechajże
Wiktionary
wzmocnione "niechaj"
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Niechanowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Niechanowo.
Miejscowość jest siedzibą gminy Niechanowo i przebiega przez nią Szlak Pałaców i Dworów Powiatu Gnieźnieńskiego. We wsi znajdują się m.in.: szkoła podstawowa, biblioteka i dom kultury.
Wikipedia
przymiotnik od: Niechanowo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chapsnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niecharakterystyczne; cecha tych, którzy są niecharakterystyczni
Wiktionary
przym. niecharakterystyczny
przysł. niecharakterystycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|charakteryzować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛxaraktɛrɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńeχarakteryzovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|charczeć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|charkać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chatować.
Wiktionary
dawniej: zaprzestawać (zaprzestać), pozostawiać (pozostawić) w spokoju
SJP.pl
czasownik przechodni dwuaspektowy
(1.1) daw. zaprzestawać czegoś, zostawiać coś w spokoju
czasownik dokonany
(2.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. zostawić
(2.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. pozwolić sobie
(2.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. polecić, nakazać
Wiktionary
rzecz. niechanie n., poniechanie n., zaniechanie n.
czas. poniechać dk., zaniechać dk.
partyk. niechaj, niechajby, niechajże, niech, niechby, niechże, niechżeby, niechżeż, niechżeżby
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chałturzyć.
Wiktionary
'niech' połączone z trybem przypuszczającym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chcieć.
Wiktionary
(1.1) (…) robiła odniechcenia, z przykazu jeno, spoglądając pilnie za głosem starego i doszukując się go w podwórzu.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈxt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńeχcẽńe
Wiktionary
przysł. niechcący
ims. niechcący
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego się nie chce
Wiktionary
IPA: ɲɛˈxʲt͡ɕãnɨ, AS: ńeχʹćãny
Wiktionary
Niechcianów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie kutnowskim, w gminie Nowe Ostrowy.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
Niechcice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Rozprza.
Wieś królewska tenuty radomszczańskiej, położona w powiecie szadkowskim województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Niechcice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
potocznie: brak chęci do działania
SJP.pl
przysłówek
(1.1) nieumyślnie, niezamierzenie, przypadkowo, nieświadomie
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy czynny zaprzeczony od: chcieć
Wiktionary
(1.1) Niechcący rozlałam filiżankę kawy na obrus i zaplamiłam go na brązowo.
(1.1) Zupełnie niechcący pandemia obnażyła ogromną machinę stojącą za praktyką surogacji, której europejską stolicą jest Ukraina.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈxt͡sɔ̃nt͡sɨ, AS: ńeχcõncy
Wiktionary
rzecz. niechcenie n.
Wiktionary
(1.1) nieumyślnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chechłać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chlać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chlastać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chlipać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chlorować.
Wiktionary
przymiotnik od: Niechlów
SJP.pl
potocznie: człowiek brudny, zaniedbany, nieporządny; brudas, flejtuch, fleja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba nie dbająca o swój porządny wygląd, o staranne wykonywanie pracy
Wiktionary
(1.1) Ten niechluj nie mył włosów od dwóch tygodni!
Wiktionary
IPA: ˈɲɛxluj, AS: ńeχlui ̯
Wiktionary
rzecz. niechlujstwo n., niechlujność ż.
:: fż. niechlujka ż.
przym. niechlujny
przysł. niechlujnie
Wiktionary
(1.1) brudas, flejtuch, fleja, kocmołuch, prosię
Wiktionary
potocznie: kobieta brudna, zaniedbana, nieporządna; brudaska, flejtucha, fleja; także o mężczyźnie (z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób niechlujny, niestaranny, niedbały
Wiktionary
(1.1) Figury były wymalowane tak niechlujnie, że odróżnienie panny od niżnika możliwe było tylko dzięki temu, że niżnik siedział na koniu.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈxlujɲɛ, AS: ńeχlui ̯ńe
Wiktionary
rzecz. niechlujność ż., niechlujstwo n., niechluj m.
przym. niechlujny
Wiktionary
(1.1) niestarannie, niedbale
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niechlujnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niechlujny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest niestaranne, pozbawione schludności
Wiktionary
IPA: ɲɛˈxlujnɔɕt͡ɕ, AS: ńeχlui ̯ność
Wiktionary
rzecz. niechlujstwo n., niechluj m.
przym. niechlujny
przysł. niechlujnie
Wiktionary
(1.1) niechlujstwo, niestaranność, bylejakość; pot. rozmemłanie, rozmamłanie
Wiktionary
wyróżniający się brakiem czystości, porządku; zaniedbany, brudny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który nie dba o czystość i porządek
(1.2) niestaranny, generujacy błędy, niedbały, byle jaki
Wiktionary
(1.2) Magister z trudem mogła przeczytać niechlujne pismo lekarza.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈxlujnɨ, AS: ńeχlui ̯ny
Wiktionary
rzecz. niechluj m., niechluja ż., niechlujstwo n., niechlujność ż.
przysł. niechlujnie, niechlujno
Wiktionary
(1.1) zapuszczony, brudny, nieporządny, niedbały, zaniedbany
(1.2) partacki, niestaranny
Wiktionary
niedbanie o porządek, czystość; brud, zaniedbanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chlustać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chlusnąć.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Niechlów (niem. "Nechlau") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie górowskim, w gminie Niechlów, przy drodze wojewódzkiej nr 324.
Wikipedia
Niechmirów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Burzenin. Wieś leży nad rzeką Oleśnicą, 9 km od Burzenina, w sąsiedztwie sporych obszarów leśnych.
W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Niechmirów, po jej zniesieniu w gromadzie Kamionka. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
Niechobrz – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie rzeszowskim, w gminie Boguchwała. Ma status sołectwa.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Niechobrz. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.
Wikipedia
buty dla dzieci, które jeszcze nie chodzą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) malutkie buty dla dziecka, które jeszcze nie chodzi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chodzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chomikować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chorować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛxɔrɔˈvãɲɛ, AS: ńeχorovãńe
Wiktionary
przymiotnik od: Niechorze
SJP.pl
mieszkaniec Niechorza
SJP.pl
mieszkanka Niechorza
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś rybacka w województwie zachodniopomorskim;
Wiktionary
Niechorze (do 1945 roku niem. "Horst", "Ostseebad Horst"; od 1945 początkowo "Gniezdzino", a następnie "Horzewo") – wieś sołecka w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w gminie Rewal. Leży na Pobrzeżu Szczecińskim, Wybrzeżu Trzebiatowskim, nad Morzem Bałtyckim na północy i jeziorem Liwia Łuża na południu.
Wikipedia
(1.1) Niechorze jest miejscowością wypoczynkową.
(1.1) Latarnia morska w Niechorzu znajduje się na klifie.
(1.1) Niechorze leży nad jeziorem Liwia Łuża.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈxɔʒɛ, AS: ńeχože
Wiktionary
rzecz. niechorzanin mos., niechorzanka ż.
przym. niechorski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chorzeć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛxɔˈvãɲɛ, AS: ńeχovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chrapać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chromać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chromolić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chronić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛxrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeχrõńė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chrystianizować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chrzanić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chrzcić.
Wiktionary
(1.1) Decyzję o niechrzczeniu w miesiącach letnich podjął proboszcz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. nieochrzczone dziecko, zwłaszcza zmarłe
Wiktionary
czas. ochrzcić
Wiktionary
osoba niebędąca chrześcijaninem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba niewyznająca chrześcijaństwa
Wiktionary
IPA: ˌɲɛxʃɛɕt͡ɕiˈjä̃ɲĩn, AS: ńeχšeśćii ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
przym. niechrześcijański
przysł. niechrześcijańsko
Wiktionary
kobieta nie będąca wyznawczynią religii chrześcijańskiej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który nie wyznaje chrześcijańskiej religii
(1.2) taki, który nie jest zgodny z zasadami chrześcijaństwa
Wiktionary
rzecz. niechrześcijanin m.
przysł. niechrześcijańsko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niechrześcijański
Wiktionary
(1.1) Chłop wreszcie już wie, że niesprawiedliwość pochodzi od tych jednostek, które to uczą go chrześcijaństwa, niechrześcijańsko go wykorzystują i które mu rozkazują w bezbożnym - nie w jego, chłopskim - języku.
Wiktionary
rzecz. niechrześcijanin m.
przym. niechrześcijański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chrząknąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chrząstnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chrząsnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chrzęstnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chrzęścić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chrzęsnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chuchać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛxuˈxãɲɛ, AS: ńeχuχãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chuchnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chwalić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chwycić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chwytać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛxfɨˈtãɲɛ, AS: ńeχfytãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) trafianie do celu
Wiktionary
rzecz. niechybność ż.
przym. niechybny
przysł. niechybnie
czas. chybiać
Wiktionary
przysłówek
(1.1) nie do uniknięcia, na pewno, koniecznie
Wiktionary
rzecz. niechybność ż., niechybianie n.
przym. niechybny
Wiktionary
(1.1) bez ochyby, bez pochyby, bez wątpienia; niezawodnie, nieuchronnie
Wiktionary
1. taki, który się z pewnością wydarzy; nieuchronny
2. dawniej: trafiający do celu; celny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chylić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chędożyć.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niechętny, pełen niechęci
(1.2) odnosząc się nieprzychylnie do kogoś lub czegoś
Wiktionary
(1.2) Ziemię uprawiano w sposób tradycyjny i niechętnie patrzono na wszelkie, nieliczne zresztą, nowinki.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈxɛ̃ntʲɲɛ, AS: ńeχẽntʹńe
Wiktionary
rzecz. niechęć ż.
czas. niechęcić ndk.
przym. niechętny, niechętliwy, chutliwy
Wiktionary
(1.2) nieżyczliwie, nieprzyjaźnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nieskory, taki, który nie chcący czegoś zrobić; także. wyrażający niechęć, brak entuzjazmu
(1.2) nieprzychylnie nastawiony do kogoś
Wiktionary
(1.2) Prezydent Stanów Zjednoczonych Woodrow Wilson, dotąd niechętny Polakom, poczynił im niektóre obietnice w czasie kampanii wyborczej 1916 r.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈxɛ̃ntnɨ, AS: ńeχẽntny
Wiktionary
rzecz. niechęć ż.
czas. niechęcić ndk.
przym. niechętliwy, chutliwy
przysł. niechętnie
Wiktionary
brak chęci do czegoś; nieżyczliwość, uprzedzenie wobec kogoś lub czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak chęci, pragnienia czegoś
(1.2) uprzedzenie, brak pozytywnych uczuć wobec jakiejś osoby lub rzeczy
Wiktionary
Niechęć – polski zespół jazzowy założony w Warszawie.
Wikipedia
IPA: ˈɲɛxɛ̃ɲt͡ɕ, AS: ńeχẽńć
Wiktionary
czas. niechęcić ndk.
przym. niechętny, niechętliwy, chutliwy, zniechęcony
przysł. niechętnie
Wiktionary
(1.2) animozja, awersja, antypatia, wrogość
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chłeptać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chłodzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛxwɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńeχu̯oʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|chłostać.
Wiktionary
wzmocnione "niech"
SJP.pl
partykuła
(1.1) niech, niechaj
Wiktionary
(1.1) A jeżeli Demetriusz i jego rzemieślnicy mają sprawy przeciw komuś, to na rynku odbywają się sądy, są też prokonsulowie, niechże jedni drugich oskarżają.
Wiktionary
partyk. niech
czas. niechać
Wiktionary
(1.1) niech, niechaj
Wiktionary
"niechże" wraz z cząstką trybu przypuszczającego
SJP.pl
wzmocnione "niechże"
SJP.pl
"niechżeż" wraz z cząstką trybu przypuszczającego
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
starorzecze
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ciekać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przest. zob. nieciekawy. (forma orzecznikowa)
Wiktionary
(1.1) Nieciekaw jestem świata, // Ogromnych, pięknych miast: // Nie więcej one powiedzą, // Jak ten przydrożny chwast.
Wiktionary
przym. nieciekawy, ciekawy, ciekawski
przysł. nieciekawie, ciekawie
rzecz. ciekawska ż., ciekawski mos.
Wiktionary
(1.1) ciekawy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ciekawić.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niewzbudzający zainteresowania; zwyczajny, przeciętny
(1.2) nieprzyjemny, wzbudzający obawy
Wiktionary
(1.1) Na półce obok okienka, pomiędzy plastykowymi żołnierzykami a kartonem pełnym długopisów „Zenitu”, stało lusterko, w którym Cesia ujrzała swoje odbicie: fragment źle ubranej, nieciekawej dziewczyny w naciśniętej na oczy włóczkowej czapce.
(1.2) Sytuacja jest tak nieciekawa, że Jacek został wezwany na dywanik.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇t͡ɕɛˈkavɨ, AS: ńėćekavy
Wiktionary
przysł. nieciekawie
przym. nieciekaw
Wiktionary
(1.1) nudny, nieszczególny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ciepać.
Wiktionary
Niecieplin – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie garwolińskim, w gminie Garwolin.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Przemienienia Pańskiego w Garwolinie.
Wieś królewska położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie garwolińskim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ciepnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|cierlić.
Wiktionary
roślina zielna lub półkrzew z rodziny niecierpkowatych; balsamina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Impatiens|ref=tak., rodzaj roślin zielnych z rodziny niecierpkowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju niecierpek (1.1)
Wiktionary
Ni
Wikipedia
rzecz. niecierpliwość ż., niecierpkowate nmos.
czas. nie cierpieć ndk.
przym. niecierpliwy
przysł. niecierpliwie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|cierpieć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇t͡ɕɛrˈpʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńėćerpʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
o cechach niecierpkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
Niecierpkowate ("Balsaminaceae" A. Rich. in Bory) – rodzina roślin z rzędu wrzosowców. Należą do niej dwa rodzaje – jeden monotypowy z gatunkiem "Hydrocera triflora" i drugi – niecierpek "Impatiens" z około tysiącem gatunków. Występują w Ameryce Północnej, Eurazji i Afryce. Do rodzimej flory Polski należy tylko jeden gatunek niecierpka (niecierpek pospolity), ale kilka kolejnych jest zawleczonych i zdziczałych lub uprawianych.
Wikipedia
o cechach niecierpkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) okazując brak cierpliwości, z niecierpliwością
Wiktionary
(1.1) Na przybycie przyjaciela czekał tym niecierpliwiej, że ów w żaden sposób się z nim nie kontaktował.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇t͡ɕɛrˈplʲivʲjɛ, AS: ńėćerplʹivʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. niecierpek mzw., niecierpliwość ż.
czas. niecierpliwić się
przym. niecierpliwy
Wiktionary
(1.1) jak kot z pęcherzem
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niecierpliwie
SJP.pl
1. wywoływać czyjeś zniecierpliwienie; denerwować, drażnić
2. niecierpliwić się - objawiać zniecierpliwienie
SJP.pl
brak cierpliwości, zniecierpliwienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak cierpliwości, brak umiejętności czekania na coś
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇t͡ɕɛrˈplʲivɔɕt͡ɕ, AS: ńėćerplʹivość
Wiktionary
rzecz. zniecierpliwienie n., niecierpek mzw.
czas. niecierpliwić
przym. niecierpliwy
przysł. niecierpliwie
Wiktionary
(1.1) zniecierpliwienie, popędliwość
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: niecierpliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który nie umie długo czekać lub znosić czegoś; taki, który nie ma cierpliwości
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇t͡ɕɛrˈplʲivɨ, AS: ńėćerplʹivy
Wiktionary
rzecz. niecierpliwość ż., niecierpek mzw.
przysł. niecierpliwie
Wiktionary
(1.1) w gorącej wodzie kąpany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|cieszyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇t͡ɕɛˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńėćešẽńe
Wiktionary
Nieciesławice – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Tuczępy. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Dawne części wsi – obiekty fizjograficzne.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ciosać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ciskać.
Wiktionary
Nieciszów (dawniej niem. "Netsche") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Oleśnica.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Niecisław – imię męskie nienotowane w źródłach staropolskich, prawdopodobnie neologizm z początku XIX wieku. Złożone z członu "Nieci-" ("wzniecać, wzbudzać"), który jest niespotykany w staropolskich imionach dwuczłonowych, oraz członu "-sław" ("sława").
Wikipedia
Niecisław z małżonką; Niecisławowie
SJP.pl
Niecisław z małżonką; Niecisławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Niecisława lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ciulać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ciulnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ciupać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ciupciać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ciupnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ciułać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieciągliwe
Wiktionary
przym. nieciągliwy
przysł. nieciągliwie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ciągnąć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇t͡ɕɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńėćõŋʹǵńė̃ńće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieciągłe
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. nieciągły
przysł. nieciągle
Wiktionary
wzniecać, powodować, zwykle o ogniu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wzniecić)
(1.1) książk. lub daw. powodować powstawanie ognia (także w sensie metaforycznym)
(1.2) powodować lub wzbudzać coś
czasownik zwrotny niedokonany niecić się (dk. wzniecić się)
(2.1) książk. lub daw. palić się
Wiktionary
(1.1) Suche drewno nieciło pożar całego lasu.
(1.1) Ukochanie jest raczej skutkiem, jest iskrą wypryskującą z innego ogniska - ogniska harmonii, prawdy, iskrą, która nieraz i w moim sercu nieci ogień - pragnienie walk o wolność - o szczęście ludzi, skutych teraz krzywdą i złem świata.
(1.2) To - o czym dowiadywał się od Baryki, na przykład o pracach Gajowca - nieciło w jego duszy zgryzotę śmiertelną, mękę serdeczną, astmę duchową, która podkopywała jego zdrowie fizyczne bardziej niż choroba sama.
Wiktionary
rzecz. niecenie n., podniecanie n., podniecenie n., powzniecanie n., rozniecanie n., rozniecenie n., wzniecanie n., wniecenie n.
czas. podniecać ndk., podniecić dk., powzniecać dk., rozniecać ndk., rozniecić dk., wzniecać ndk., wzniecić dk.
przym. podniecający
Wiktionary
(1.1) rozpalać, rozniecać
(1.2) budzić
(2.1) zapalać się, rozpalać się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ciąć.
Wiktionary
1. drewniane, podłużne naczynie półkoliste wydrążone w jednym kawałku drewna, używane na wsi; niecułka;
2. naczynie z blachy lub drewna, w kształcie koryta z bocznymi uchwytami, stosowane w kopalniach do przenoszenia urobku;
3. ilość produktu mieszcząca się w takich naczyniach; dawna miara pojemności;
4. podłużne obniżenie terenu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) naczynie drewniane półkuliste wydrążane w jednym kawałku drewna, powszechnie używane w domach - głównie na wsi - w XIX wieku
(1.2) naczynie - z blachy lub drewna - w kształcie koryta z bocznymi uchwytami, stosowane w kopalniach do przenoszenia urobku
(1.3) niewielkie podłużne obniżenie terenu, powstałe na skutek przemian górnej warstwy skorupy ziemskiej
Wiktionary
Niecka
Wikipedia
(1.1) Stare babcie rozczyniały w niecce położonej na słomie, która w wigilię zaścielała podłogę specjalne ciasto bez jaj, z którego pieczono figurki zwierząt domowych którymi częstowano bydło, by się dobrze chowało.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
o powierzchni wznoszącej się od środka ku brzegom; wgłębiony, zapadnięty, wklęsły, wklęśnięty
SJP.pl
przymiotnik od: niecka, np. sklepienie nieckowe
SJP.pl
Nieckowo (kaszb. "Niecekòwò") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Potęgowo. Leży nad jeziorem Nieckowskim. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: niecka, np. sklepienie nieckowe
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: niecnie
SJP.pl
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: niecny; bardziej niecny
SJP.pl
(r. męski) mężczyzna postępujący źle, podle lub lekkomyślnie; ladaco
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński lub męskoosobowy
(1.1) książk. albo żart. ktoś, kto postępuje źle lub lekkomyślnie
Wiktionary
(1.1) A to ten kot, niecnota / Skoczył mi na poduszkę z płota!
Wiktionary
rzecz. niecny mos., niecnotnik mos., niecność ż.
:: zdrobn. niecnotka
przym. niecny
przysł. niecnie
Wiktionary
(1.1) łachmyta, łapserdak, drapichrust, gałgan, hultaj, huncwot, ladaco, nic dobrego, nicpoń
Wiktionary
→ niecny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co niecne; cecha tych, którzy są niecni
Wiktionary
przym. niecny
rzecz. niecny mos., niecnota mos./ż.
Wiktionary
haniebny, niegodziwy, zły
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) książk. haniebny, niegodziwy, nikczemny
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) człowiek niecny (1.1)
Wiktionary
rzecz. niecność ż., niecnota ż.
przysł. niecnie
Wiktionary
(1.1) drański, grzeszny, haniebny, hańbiący, karygodny, łajdacki, łotrowski, naganny, niechlubny, niegodny, niegodziwy, nieprawy, nieszlachetny, niesławny, niewybredny, nikczemny, niski, obrzydliwy, perfidny, podły, skandaliczny, szubrawy, uwłaczający, wredny, występny, zdrożny, zły; podn. bezecny
Wiktionary
odrobinę, trochę
SJP.pl
przysłówek
(1.1) przysłówek informujący o niewielkim nasileniu bądź zakresie zjawiska lub cechy
(1.2) w niewielkim stopniu intensywniej
zaimek liczebny nieokreślony
(2.1) zaimek informujący o niewielkim nasileniu bądź zakresie zjawiska lub cechy
(2.2) zaimek informujący o niewielkiej liczbie (ilości)
Wiktionary
(1.1) On jest nieco rozkojarzony.
(1.1) Nieco się buntował, ale dał się przekonać.
(1.2) Teraz zagraj to nieco szybciej.
(2.1) Powinieneś zdobyć się na nieco poświęcenia.
(2.2) Na koniec wlał jej nieco trucizny do herbaty.
Wiktionary
IPA: ˈɲɛt͡sɔ, AS: ńeco
Wiktionary
(1.1) trochę, co nieco
(2.1-2) trochę, co nieco
Wiktionary
przysłówek
(1.1) niezwykle, niepospolicie, nieprzeciętnie
Wiktionary
(1.1) Front domu ogołocony z firanek i kwiatów wyglądał niecodziennie i żałośnie.
Wiktionary
rzecz. niecodzienność ż.
przym. niecodzienny
czas. dnieć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzymiotnikowy od|niecodzienny.; cecha tego co rzadkie, osobliwe
Wiktionary
przym. niecodzienny
przysł. niecodziennie
Wiktionary
(1.1) rzadkość, nieprzeciętność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) zdarzający się nie każdego dnia; rzadko spotykany
Wiktionary
(1.1) To niecodzienne połączenie na początku sprawiało wrażenie asłuchalnego i nieprzyjemnego, jednak z czasem nabrało swego rodzaju uroku i dziś jest nieodłącznym elementem twórczości rapera.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛt͡sɔˈd͡ʑɛ̃nːɨ, AS: ńecoʒ́ẽ•ny
Wiktionary
rzecz. niecodzienność ż.
przysł. niecodziennie
czas. dnieć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|cofać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛt͡sɔˈfãɲɛ, AS: ńecofãńe
Wiktionary
dawniej: nieodwracalny, nieodwołalny, nieunikniony
SJP.pl
dawniej: wzmocnione "nieco"; dziś tylko w wyrażeniu: coś niecoś - trochę, niewiele
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|cuchnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|cudzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|cudzołożyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|cumować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|cupać.
Wiktionary
drewniane, podłużne naczynie półkolisto wydrążone w jednym kawałku drewna; pojemność tegoż naczynia; niecka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|cwelić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|cyckać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛt͡sɨt͡sˈkãɲɛ, AS: ńecyckãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|cykać.
Wiktionary
brak okresowości, powtarzalności; acykliczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|cytować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|cyzelować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|czaić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|czapkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|czatować.
Wiktionary
Nieczatów – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim, w gminie Zakrzew.
W skład sołectwa wchodzą Nieczatów i Kozinki. W 2023 sołectwo liczyło 484 mieszkańców.
Prywatna wieś szlachecka, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie radomskim województwa sandomierskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|czcić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|czekać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|czerpać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|czerwienić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|czesać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛt͡ʃɛˈsãɲɛ, AS: ńečesãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|czkać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|czknąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|czniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|czochrać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|czuć.
Wiktionary
rzecz. czucie n.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) bez uczuć, bez współczucia; w sposób pozbawiony wrażliwości emocjonalnej
Wiktionary
rzecz. nieczułość ż.
przym. nieczuły
Wiktionary
(1.1) bezdusznie, chłodno, obojętnie, szorstko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|czuwać.
Wiktionary
brak czułości, obojętność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzymiotnikowy od|nieczuły.
(1.2) odporność na coś, nieodczuwanie czegoś (np. bólu)
Wiktionary
przym. nieczuły
przysł. nieczule
Wiktionary
(1.1) chłód, obojętność, oschłość, oziębłość
(1.2) odporność, obojętność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pozbawiony wrażliwości, współczucia, okazywania reakcji emocjonalnych
(1.2) odporny na szkodliwe wpływy
Wiktionary
rzecz. nieczułość ż.
przysł. nieczule
Wiktionary
(1.1) niewrażliwy, niewzruszony, bezwzględny, bezlitosny, beznamiętny, obojętny, zimny, zobojętniały
(1.2) niewrażliwy, odporny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|czynić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛt͡ʃɨ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńečỹńė̃ńe
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) niefunkcjonujący, zamknięty; nieoddany do użytku; nienadający się do eksploatacji
(1.2) niewykonujący żadnej czynności; niebędący w stanie czynnym
(1.3) chem. fiz. nie powodujący żadnych zmian; niewywołujący żadnych reakcji chemicznych
Wiktionary
rzecz. czynienie n.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieczysty, niepoprawny lub niewłaściwy
Wiktionary
(1.1) Masz interesującą barwę głosu, ale śpiewasz strasznie nieczysto.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈt͡ʃɨstɔ, AS: ńečysto
Wiktionary
rzecz. nieczystość ż., nieczystości nmos.
przym. nieczysty
Wiktionary
śmieci, odpadki, zanieczyszczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) brudy, śmieci, odchody
Wiktionary
(1.1) Dozorca wylał nieczystości do kanału.
Wiktionary
rzecz. nieczystość ż.
przym. nieczysty
przysł. nieczysto
Wiktionary
brak czystości - w znaczeniu uczciwości, przyzwoitości (np. nieczystość myśli) lub w znaczeniu niezawierania obcych składników (np. nieczystość rasy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. niezachowywanie zaleceń lub przykazań swojej religii odnośnie życia seksualnego
(1.2) przen. obecność elementów niepożądanych, zakłóceń, domieszek itp.
(1.3) przen. nieuczciwość, nietrzymanie się reguł
Wiktionary
(1.1) Patrycja od liceum grzeszyła nieczystością.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈt͡ʃɨstɔɕt͡ɕ, AS: ńečystość
Wiktionary
rzecz. nieczystości nmos.
przym. nieczysty
przysł. nieczysto
Wiktionary
(1.1) rozwiązłość
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niezgodny z nakazami obowiązującej w danym środowisku etyki
(1.2) pozbawiony skrupułów
(1.3) zawierający obce, niepożądane składniki
(1.4) mało wyrazisty, zamazany
(1.5) o dźwięku: niewyraźny w brzmieniu, zniekształcony
(1.6) o niektórych czynnościach: nieprecyzyjny, wykonany niedokładnie
(1.7) sport. niezgodny z obowiązującymi przepisami
Wiktionary
(1.1) Dla faryzeuszy nieczystymi byli wszyscy chorzy.
(1.3) W nieczystym roztworze pływały jakieś cząstki.
(1.4) Z powodu nieczystego obrazu nie udało się im nic zobaczyć.
(1.5) Nieczyste dźwięki drażnią ucho.
(1.7) To było nieczyste zagranie, o czym świadczy decyzja sędziów.
Wiktionary
rzecz. nieczystość ż., nieczystości nmos.
przysł. nieczysto
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|czyścić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛt͡ʃɨʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńečyščẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|czytać.
Wiktionary
przym. nieczytelny
rzecz. nieczytelność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieczytelne; cecha tych, którzy są nieczytelni
Wiktionary
rzecz. nieczytanie n., poczytność ż.
przym. nieczytelny
przysł. nieczytelnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niemożliwy do odczytania, nie dający się przeczytać
Wiktionary
(1.1) Ortopedzie udzielono oficjalnej nagany za wypisywanie nieczytelnych recept.
Wiktionary
rzecz. nieczytelność ż., nieczytanie n., poczytność ż.
przysł. nieczytelnie
Wiktionary
w fantastyce: przedstawiciel rasy innej niż ludzka, np. krasnolud, gnom, niziołek, elf itd.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) położony w niedużej odległości
(1.2) niezbyt oddalony w czasie
Wiktionary
przysł. niedaleko
Wiktionary
(1.1) bliski, pobliski
(1.2) niedawny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) dość blisko, niezbyt daleko
Wiktionary
(1.1) Mieszkam niedaleko. Wpadniesz?
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdaˈlɛkɔ, AS: ńedaleko
Wiktionary
przym. niedaleki
Wiktionary
(1.1) zob. blisko.
Wiktionary
Niedalino (dawniej: niem. "Nedlin") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Świeszyno, przy trasie drogi wojewódzkiej nr 167 i nad rzeką Radew.
Według danych z końca grudnia 1999 r. wieś miała 497 mieszkańców.
Wikipedia
dawne imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawne imię męskie
SJP.pl
Niedamirów (przed 1945 r. niem. "Kunzendorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kamiennogórskim, w gminie Lubawka.
Wikipedia
Niedamowo (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Jadamòwé; niem. "Niedamowo") – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kościerskim, w gminie Kościerzyna. Leżyna wschodnim krańcu Pojezierza Kaszubskiego.
Siedziba sołectwa "Niedamowo" o powierzchni 1166,70 ha.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dać.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈdãɲɛ, AS: ńedãńe
Wiktionary
Niedanowo (niem. "Niedenau") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nidzickim, w gminie Kozłowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
W pobliżu wsi znajduje się wielki kurhan, zbadany archeologicznie w latach 70. XX wieku.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|drzeć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|darować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|darowywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|darzyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdaˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńedažẽńe
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Zobacz też: Niedarzyno w innych znaczeniach tej nazwy.
Niedarzyno (kaszub. "Niedarzënò", niem. "Meddersin") – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Borzytuchom. Leży na Pojezierzu Bytowskim. Ma status sołectwa.
Wikipedia
potocznie: pesymistyczna postawa oparta na przekonaniu, że czegoś nie da się zrobić
SJP.pl
Ni
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dawać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdaˈvãɲɛ, AS: ńedavãńe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w niedalekiej przeszłości
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Widzimy, jak nasi koledzy stają się nagle posłami, jak faceci, którzy niedawno robili w gacie ze strachu i nie chcieli rozklejać prościutkich ulotek, piszą sążniste artykulasy, nauczając ludzi, co mają sądzić o świecie i polityce.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈdavnɔ, AS: ńedavno
Wiktionary
przym. niedawny
Wiktionary
(1.1) ostatnio
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który pochodzi z nieodległej przeszłości
Wiktionary
przysł. niedawno
Wiktionary
(1.1) nowy / najnowszy, świeży, ostatni
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
żartobliwie: osoba często upierająca się, że czegoś nie da się zrobić
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób niedbały
Wiktionary
IPA: ɲɛˈdbalɛ, AS: ńedbale
Wiktionary
rzecz. niedbalstwo n., niedbałość ż.
przym. niedbały, dbały
Wiktionary
(1.1) niestarannie, byle jak
Wiktionary
człowiek niedbały, nieporządny, niestaranny; niedbaluch
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
brak odpowiedniej dbałości o coś; zaniedbywanie czegoś, niestaranność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) niestaranność, niedbałość, brak dbałości
Wiktionary
Niedbalstwo ( negligentia, culpa) – pojęcie z zakresu teorii prawa oznaczające nieumyślne spowodowanie szkody lub czynu zabronionego. W zależności od epoki, gałęzi prawa i przedstawicieli doktryny bywa ujmowana jako nadrzędna w stosunku do lekkomyślności (jest wtedy ujmowana jako nieumyślność) lub równorzędna do niej (wtedy jest postacią nieumyślności). Przeciwieństwem niedbalstwa jest diligentia (łac. staranność, troska, delikatność).
Wikipedia
rzecz. niedbałość ż., niedbanie n.
przym. niedbały
przysł. niedbale
Wiktionary
potocznie:
1. osoba niestaranna, robiąca coś nieudolnie; fuszer, partacz;
2. osoba niedbająca o swój wygląd lub porządek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dbać.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈdbãɲɛ, AS: ńedbãńe
Wiktionary
rzecz. niedbalstwo n.
Wiktionary
taki, który dba, troszczy się; troskliwy, pieczołowity
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak dbałości o co
(1.2) cecha bycia lekceważącym w stylu, zachowaniu
Wiktionary
rzecz. niedbalstwo n., niedbaluch mos.
przym. niedbały
przysł. niedbale
Wiktionary
(1.1) niedbalstwo, niestaranność
(1.2) lekceważenie, nonszalancja
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) wykonujący coś niedokładnie
(1.2) świadczący o braku staranności
(1.3) wyrażający lekceważenie
Wiktionary
rzecz. niedbalstwo n., niedbaluch mos., niedbałość ż.
przysł. niedbale
Wiktionary
(1.1) lekkomyślny, niebaczny, niechlujny, nieostrożny, niestaranny, nieuważny
(1.2) niechlujny, niefrasobliwy, niestaranny, partacki
(1.3) lekceważący, nonszalancki, zbyt swobodny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|debatować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dechrystianizować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|decydować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɛt͡sɨdɔˈvãɲɛ, AS: ńedecydovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dedykować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɛdɨkɔˈvãɲɛ, AS: ńededykovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|deewangelizować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|defilować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|definiować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|defragmentować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|deglomerować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɛɡlɔ̃mɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńedeglõmerovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|degradować.
Wiktionary
(1.1) Niestety na nic się zdały prośby naszych kibiców o niedegradowanie drużyny. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɛɡradɔˈvãɲɛ, AS: ńedegradovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|deklamować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dekolonizować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dekorować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dekować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|delektować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɛlɛktɔˈvãɲɛ, AS: ńedelektovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|deliberować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɛlʲibɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńedelʹiberovãńe
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niedelikatnie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pozbawiony delikatności; taki, który zachowuje się lub wypowiada w sposób pozbawiony taktu i wyczucia
Wiktionary
rzecz. niedelikatność ż.
przysł. niedelikatnie
Wiktionary
(1.1) bezceremonialny, nietaktowny, szorstki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dementować.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niedemokratyczny
Wiktionary
rzecz. niedemokratyczność ż.
przym. niedemokratyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co niedemokratyczne
Wiktionary
przym. niedemokratyczny
przysł. niedemokratycznie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) polit. będący zaprzeczeniem demokracji; inny niż demokratyczny
Wiktionary
(1.1) W okresie PRL (…) postrzeganie równości wyborów było dość specyficzne, w dużej mierze z uwagi na niedemokratyczny charakter wyborów.
Wiktionary
rzecz. niedemokratyczność ż.
przysł. niedemokratycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|demokratyzować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|demolować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɛ̃mɔlɔˈvãɲɛ, AS: ńedẽmolovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|demonizować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɛ̃mɔ̃ɲizɔˈvãɲɛ, AS: ńedẽmõńizovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|demonstrować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɛ̃mɔ̃w̃strɔˈvãɲɛ, AS: ńedẽmõũ̯strovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|demontować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɛ̃mɔ̃ntɔˈvãɲɛ, AS: ńedẽmõntovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|denerwować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɛ̃nɛrvɔˈvãɲɛ, AS: ńedẽnervovãńe
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|denuncjować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɛ̃nũnt͡sʲjɔˈvãɲɛ, AS: ńedẽnũncʹi ̯ovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nierozładowywanie towaru z palet
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɛpalɛtɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńedepaletyzovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|depilować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|deportować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɛpɔrtɔˈvãɲɛ, AS: ńedeportovãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) jęz. wyrażający neutralny stosunek do kogoś lub czegoś, pozbawiony negatywnego nastawienia; nie deprecjatywny
Wiktionary
(1.1) skr. ndepr.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|deprecjonować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɛprɛt͡sʲjɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ńedeprecʹi ̯õnovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|deprymować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɛprɨ̃mɔˈvãɲɛ, AS: ńedeprỹmovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|deptać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|deputować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɛputɔˈvãɲɛ, AS: ńedeputovãńe
Wiktionary
[czytaj: nider-zelters] wieś w niemieckiej Hesji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nierozkładanie towaru ze sztapli
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɛʃtaplɔˈvãɲɛ, AS: ńedeštaplovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dewaluować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɛvaluwɔˈvãɲɛ, AS: ńedevaluu̯ovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dewastować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dezawuować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dezelować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dezodoryzować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɛzɔdɔrɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńedezodoryzovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dezynfekować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɛzɨ̃nfɛkɔˈvãɲɛ, AS: ńedezỹnfekovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|diagnozować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdʲjaɡnɔzɔˈvãɲɛ, AS: ńedʹi ̯agnozovãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) film. (np. o dźwięku, muzyce) taki, który nie jest częścią narracji, stanowiący tło, pochodzący spoza świata przedstawionego filmu i niesłyszalny dla postaci w nim występujących
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dmuchać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dmuchnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dnieć.
Wiktionary
dzielnica Rybnika
SJP.pl
Ni
Wikipedia
przymiotnik od: Niedobczyce
SJP.pl
niedobiałczenie krwi - spadek poziomu białka we krwi; hipoproteinemia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. niski poziom białka we krwi i w organizmie
Wiktionary
(1.1) Antoni powrócił z łagru z cechami wyniszczenia i niedobiałczenia.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔbʲjawˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńedobʹi ̯au̯čẽńe
Wiktionary
(1.1) hipoproteinemia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dobić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dobijać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔbʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńedobʹii ̯ä̃ńe
Wiktionary
jedna z nielicznych osób, które przetrwały pogrom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba ocalała z pogromu, ludobójstwa, więzienia, katastrofy naturalnej, itp., zazwyczaj jedna z nielicznych
Wiktionary
(1.1) Oto nasi – te nieszczęsne, wycieńczone niedobitki łagrów i tiurm – będą teraz zmuszeni bić się ramię w ramię z Sowietami.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. rzad. niedobitka ż.
Wiktionary
jedna z nielicznych osób, które przetrwały pogrom
SJP.pl
związany z niedoborem, brakiem czegoś, powodujący spadek czegoś
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób niedobrowolny
Wiktionary
rzecz. niedobrowolność ż.
przym. niedobrowolny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niedobrowolne; cecha tych, którzy są niedobrowolni
Wiktionary
przym. niedobrowolny
przysł. niedobrowolnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niewynikający z własnej woli, działający pod przymusem
Wiktionary
(1.1) Istnieje oczywiście różnica między dobrowolnym odizolowaniem się w grocie wraz z innymi ludźmi a samotnym i niedobrowolnym uwięzieniem w niej.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔbrɔˈvɔlnɨ, AS: ńedobrovolny
Wiktionary
rzecz. niedobrowolność ż.
przysł. niedobrowolnie
Wiktionary
(1.1) konieczny, obowiązkowy, przymusowy
Wiktionary
z łagodną przyganą o ukochanym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pozbawiony dobroci
(1.2) przynoszący szkodę
(1.3) który jest wbrew zasadom, kanonom, wartościom
(1.4) taki, który nie jest odpowiedni, nie pasuje
(1.5) nie zapowiadający się, nie rokujący
(1.6) bez staranności
(1.7) bez optymizmu
(1.8) (o potrawie) bez smaku lub o niewłaściwym smaku
Wiktionary
(1.1) Marty rodzice są niedobrzy, bo nie pozwalają jej bawić się z biedniejszymi.
Wiktionary
przysł. niedobrze
Wiktionary
zły, słaby, kiepski, lichy, nędzny
(1.1) diabelski, okropny, szatański
(1.2) diabelski, szatański, szkodliwy, złośliwy
(1.3) nieodpowiedni, obrazoburczy, zepsuty
(1.4) amatorski, chałturniczy, do dupy, niedopasowany, niefachowy, nieodpowiedni, niestandardowy, niewłaściwy, prowizoryczny
(1.5) marny, niepomyślny
(1.6) byle jaki, leniwy, niesumienny
(1.7) pesymistyczny
(1.8) niesmaczny, obrzydliwy, ohydny, okropny, wstrętny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niewłaściwy, zły, niepomyślny, nieszczęśliwy
(1.2) źle pod względem fizycznym
(1.3) w sposób pozbawiony życzliwości, nieprzyjazny
Wiktionary
(1.1) To niedobrze, że zgubiłeś indeks.
(1.2) Boli mnie głowa. Czuję się niedobrze.
(1.3) Potraktowali mnie niedobrze. Byli wręcz bezczelni.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈdɔbʒɛ, AS: ńedobže
Wiktionary
przym. niedobry
rzecz. dobrota ż.
przysł. dobrze
wykrz. dobrze
Wiktionary
(1.1) źle
(1.2) słabo
(1.3) niemiło
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dobyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dobywać.
Wiktionary
1. brak, niedostatek czegoś
2. nadwyżka rozchodów nad przychodami; deficyt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zbyt mała ilość czegoś
Wiktionary
Niedobór – w ekonomii sytuacja, w której wielkość zapotrzebowania jest większa niż ilość oferowana przy bieżącej cenie rynkowej. W rachunkowości − ujawniona w toku inwentaryzacji ujemna różnica pomiędzy stanem rzeczywistym składników majątku jednostki gospodarczej, a ich stanem ewidencyjnym (wykazanym w księgach rachunkowych).
Wikipedia
IPA: ɲɛˈdɔbur, AS: ńedobur
Wiktionary
przym. niedoborowy
Wiktionary
(1.1) deficyt
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|doceniać.
Wiktionary
rzecz. przecena ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|docenić.
Wiktionary
rzecz. przecena ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) ekon. nie przynoszący zysków, ale straty
(1.2) ekon. z zasady nastawiony nie na osiąganie zysków, ale na realizację celów np. charytatywnych, oświatowych
Wiktionary
(1.1) nieopłacalny, niezyskowny, nierentowny, nieekonomiczny, deficytowy
(1.2) non-profit
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dochodzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|docierać.
Wiktionary
brak potrzebnej dokładności, wadliwość wykonania czegoś; wada, błąd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) brak doskonałości, wadliwość wykonania lub niedopracowanie czegoś
Wiktionary
człowiek mający niedociśnienie tętnicze
SJP.pl
chorobliwy stan organizmu wynikający ze zbyt małej zawartości cukru we krwi; hipoglikemia
SJP.pl
1. sytuacja w partii szachowej, kiedy graczowi grozi przegrana z powodu przekroczenia limitu czasu;
2. potocznie: brak czasu na zrobienie czegoś, nienadążanie z czymś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szach. sytuacja w partii szachowej, kiedy jednemu lub obydwojgu graczom grozi przegrana z powodu przekroczenia limitu czasu
(1.2) nienadążanie, opóźnianie się
Wiktionary
(1.1) W ogromnym niedoczasie zobaczył wieczniaka, ale wieczniaka nie było.
(1.2) …wielu kursantów to przedstawiciele handlowi, którzy w wiecznym niedoczasie krążą po kraju.
Wiktionary
(1.1-2) niedostatek czasu
Wiktionary
zapowiedź utrudniania komuś realizacji czegoś; także ostrzeżenie, że nie wydarzy się to, czego ktoś oczekuje
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) zapowiedź utrudniania komuś realizacji czegoś
(1.2) ostrzeżenie, że nie wydarzy lub nie wydarzyło się to, czego ktoś oczekuje
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) odczasownikowy od|doczekać.
Wiktionary
(1.1) Myślał, że to on pokaże się pierwszy przed kamerą… ale niedoczekanie jego.
(1.1) A jużci, obaczą nauczycielkę, kiedy tutejszym włosy na dłoni wyrosną! Niedoczekanie wsioków!
(1.2) Ona myśli pewnie, że mnie osaczyła? Ha, niedoczekanie!
Wiktionary
czas. doczekać
Wiktionary
(1.1) po moim trupie
(1.2) tu mi kaktus wyrośnie, już to widzę, nie ma tak łatwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|doczepić.
Wiktionary
upośledzenie czucia powierzchownego; hipestezja
SJP.pl
nieprawidłowe funkcjonowanie jakiegoś narządu w organizmie; hipofunkcja
SJP.pl
o narządzie: funkcjonujący nieprawidłowo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dodać.
Wiktionary
rzecz. niedodawanie n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mat. mniejszy lub równy zero
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dodawać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔdaˈvãɲɛ, AS: ńedodavãńe
Wiktionary
rzecz. niedodanie n.
Wiktionary
postawić niepełną lub zbyt powierzchowną diagnozę
SJP.pl
bezpowietrzność miąższu płucnego spowodowana zamknięciem oskrzela doprowadzającego powietrze do określonego obszaru miąższu płucnego lub uciskiem (niedodma z ucisku)
SJP.pl
Niedodma (łac. "atelectasis") – bezpowietrzność miąższu płucnego spowodowana zamknięciem oskrzela doprowadzającego powietrze do określonego obszaru miąższu płucnego lub uciskiem (niedodma z ucisku) będącym skutkiem obecności płynu w jamie opłucnowej lub innej zmiany uciskającej na miąższ płucny.
Wikipedia
przymiotnik od: niedodma, np. zmiany niedodmowe
SJP.pl
wystawić dodatkową fakturę odbiorcy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|doganiać.
Wiktionary
przestarzałe: niedopalona resztka czegoś; niedopałek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dogaszać.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niedogodnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. cecha tego, co jest niedogodne
Wiktionary
przym. niedogodny
przysł. niedogodnie
Wiktionary
(1.1) niewygoda
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dogodzić.
Wiktionary
godzina pracy nieprzepracowana w danym okresie rozliczeniowym
SJP.pl
produkt uboczny fermentacji alkoholowej; fuzel
SJP.pl
Ni
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dogorywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) roln. kępy wybujałych roślin pozostawione przez zwierzęta na pastwisku
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|doinformować.
(1.2) brak dostatecznej, pełnej wiedzy
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔjĩnfɔrmɔˈvãɲɛ, AS: ńedoi ̯ĩnformovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dojadać.
Wiktionary
rzecz. jadalność ż., niejadalność ż.
Wiktionary
mało jadać, mieć problemy z jedzeniem
SJP.pl
żartobliwie: osoba niedojadająca, wiecznie głodna; głodomór
SJP.pl
środowiskowo: niepojawienie się gościa w hotelu po uprzedniej rezerwacji noclegu
SJP.pl
(r. męski) niezdarny, niezaradny mężczyzna; niedołęga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) ktoś nieporadny lub niezdarny
Wiktionary
potocznie: nieporadny, niezdarny, niezręczny; niedorajdowaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wulg. człowiek niedorozwinięty psychicznie lub fizycznie
Wiktionary
(1.1) Ten niedojeb nie umiał skończyć nawet podstawówki.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈdɔjɛp, AS: ńedoi ̯ep
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dojebać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dojechać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dojeść.
Wiktionary
rzecz. jadalność ż., niejadalność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|doić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔˈjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńedoi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dojeżdżać.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niedojrzale
SJP.pl
1. stadium rozwojowe poprzedzające dojrzałość
2. brak doświadczenia, obycia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o człowieku: niedorosły; taki, który nie osiągnął dojrzałości, nie jest w pełni ukształtowany psychicznie lub fizycznie
(1.2) o owocu, warzywie: taki, który jeszcze nie nadaje się do jedzenia
Wiktionary
(1.1) Teraz dzięki Wam wiem, że mój Romeo tak naprawdę był niedojrzały emocjonalnie.
(1.2) Chodziłyśmy odtąd za miasto i jak króliki podjadałyśmy sałatę i marchew z ogródków działkowych albo zrywałyśmy niedojrzałe jabłka z przydrożnych drzew.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔjˈʒawɨ, AS: ńedoi ̯žau̯y
Wiktionary
rzecz. niedojrzałość ż.
przysł. niedojrzale
Wiktionary
(1.1) młody, młodociany, niedoświadczony
(1.2) zielony, stpol|nieźrzały.; gw. Śląsk Cieszyński, Zaolzie niezdrzały
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dojrzewać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dojść.
Wiktionary
skrót od: niedokonany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dokarmiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔkarˈmʲjä̃ɲɛ, AS: ńedokarmʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dokonać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔkɔ̃ˈnãɲɛ, AS: ńedokõnãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gram. opisujący czynność trwającą lub powtarzającą się
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: nie dokonać
Wiktionary
(1.1) Liczne czasowniki dokonane są utworzone od niedokonanych poprzez dodanie przedrostka.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔkɔ̃ˈnãnɨ, AS: ńedokõnãny
Wiktionary
rzecz. dokonanie n., niedokonaność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dokonywać.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) nie doprowadzony do końca, nie mający zakończenia
Wiktionary
dawniej: niedokrwistość
SJP.pl
stan narządu, żywych tkanek organizmu spowodowany niedostatecznym dopływem krwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. lokalne zaburzenie ukrwienia będące skutkiem ograniczenia lub całkowitego zatrzymania dopływu krwi do tkanki lub narządu;
Wiktionary
Niedokrwienie (gr. ἰσχαιμία, "ischaemia", "isch" – ograniczenie, "haema" – krew) – lokalne zaburzenie ukrwienia będące skutkiem ograniczenia lub całkowitego zatrzymania dopływu krwi do tkanki lub narządu. Następstwem tego stanu jest niedostateczna podaż tlenu i składników odżywczych. W efekcie dochodzi do niedotlenienia (hipoksji), niedożywienia, a ostatecznie do martwicy tkanek dotkniętych procesem niedokrwiennym.
Wikipedia
IPA: ˌɲɛdɔˈkr̥fʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńedokr̦fʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
przym. niedokrwienny
Wiktionary
związany z niedokrwieniem - niedostatecznym dopływem krwi
SJP.pl
doprowadzić wystarczającą ilość krwi do narządów i tkanek żywych organizmów
SJP.pl
chorobliwy brak dostatecznej ilości czerwonych krwinek lub zawartości w nich hemoglobiny; anemia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba polegająca na niższym poziomie niektórych składników krwi;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
IPA: ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔɕt͡ɕ, AS: ńedokr̦fʹistość
Wiktionary
(1.1) anemia
Wiktionary
cierpiący na anemię (niedokrwistość); anemiczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dokręcać.
Wiktionary
rzecz. niedokręcenie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dokuczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dokuczyć.
Wiktionary
w gwarze myśliwskiej: młoda kuna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. chem. tlenek
Wiktionary
(1.1) Wielką ilość bezwodnych niedokwasów tym sposobem otrzymujemy, że rozżarza się ich metale bardzo mocno przy dostępie powietrza — i przez dłuższy czas utrzymuje w tym stanie takowe.
Wiktionary
rzecz. niedokwasek m.
czas. niedokwaszać ndk.
Wiktionary
(1.1) współcz. tlenek
Wiktionary
zbyt niskie stężenie kwasu solnego w soku żołądkowym; niedokwaśność
SJP.pl
zbyt niskie stężenie kwasu solnego w soku żołądkowym; niedokwasota
SJP.pl
niedokwaśny nieżyt żołądka - zbyt niskie stężenie kwasu solnego w soku żołądkowym; niedokwaśność, niedokwasota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dokładać.
Wiktionary
rzecz. dokładka ż.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niedokładny
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔˈkwadʲɲɛ, AS: ńedoku̯adʹńe
Wiktionary
przym. niedokładny
rzecz. niedokładność ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niedokładnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niedokładny
SJP.pl
brak dokładności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niedokładne; cecha tych, którzy są niedokładni
Wiktionary
przym. niedokładny
przysł. niedokładnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) wykonujący coś bez dbałości o dokładność
(1.2) wykonany niedbale
(1.3) niezawierający wielu elementów
Wiktionary
rzecz. niedokładność ż.
przysł. niedokładnie
Wiktionary
(1.1) niedbały, niestaranny
(1.2) byle jaki, niestaranny
(1.3) nieprecyzyjny, ogólnikowy, pobieżny, szkicowy
Wiktionary
złe położenie, zły los, bieda, niepowodzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) złe położenie, zły los, bieda, niepowodzenie
Wiktionary
Niedola – osada leśna w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, w gminie Nakło nad Notecią. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Gorzeń.
Folwark Niedola założono we wrześniu 1849 roku.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa bydgoskiego.
Wikipedia
(1.1) Jednak pomimo niedoli, potrafią być ze sobą blisko, kochać się i trwać w zgodzie - nikt tu nie krzyczy w desperacji "Jak żyć?!".
Wiktionary
IPA: ɲɛˈdɔla, AS: ńedola
Wiktionary
(1.1) bieda, pot. bryndza, mizeria, nędza, niedostatek, ubóstwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dolaryzować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔlarɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńedolaryzovãńe
Wiktionary
rzecz. dolar m., niezdolaryzowanie n. dk.
przym. dolarowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. zarośla rozpoczynające las
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dolewać.
Wiktionary
rzecz. dolewka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|doliczyć.
Wiktionary
rzecz. liczba ż.
Wiktionary
w gwarze myśliwskiej: młody lis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) łow. niedorosły lis, do wieku sześciu, dziewięciu miesięcy
Wiktionary
rzecz. lis m., lisica ż., lisię n., liszka ż.
przym. lisi
przysł. lisio
Wiktionary
niedolecenie do czegoś
SJP.pl
niedobór liczbowy ludności na danym terenie, powodujący niewykorzystanie możliwości (np. w sektorze zatrudnienia)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|domacać.
Wiktionary
stan choroby, zasłabnięcia itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|niedomagać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔ̃maˈɡãɲɛ, AS: ńedõmagãńe
Wiktionary
czas. niedomagać
Wiktionary
1. zaczynać chorować, podupadać na zdrowiu
2. przenośnie: nie funkcjonować należycie
SJP.pl
czasownik
(1.1) chorować
(1.2) źle funkcjonować
Wiktionary
(1.1) Matka znowu niedomaga.
(1.2) Unijna gospodarka niedomaga.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔ̃ˈmaɡat͡ɕ, AS: ńedõmagać
Wiktionary
rzecz. niedomaganie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|domalować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|domalowywać.
Wiktionary
za mało czegoś, kogoś
SJP.pl
Niedomice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Żabno.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|domieszkać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dominować.
Wiktionary
1. osłabienie czynności ustrojowej narządu, na skutek zachodzących w nim zmian chorobowych
2. przenośnie (zwykle w liczbie mnogiej): wady, braki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wada, braki, niedoskonałość, niewydolność zdrowotna narządu
Wiktionary
inaczej: wady, braki
SJP.pl
w medycynie: brak możliwości całkowitego zamknięcia czegoś (zamknięcia się)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) umyty niedokładnie, niechlujnie
(1.2) pejor. brudny, niedbający o higienę osobistą
Wiktionary
(1.1) Na brzegach niedomytego talerza są drobiny obiadu z poprzedniego dnia.
(1.2) Byłem byle jak ubrany, niedomyty i z głodem w oczach.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) książk. taki, który się trudno domyśla; mało bystry
Wiktionary
(1.1) Kiedy okazałem się niedomyślny, wyznała wprost, że jest we mnie śmiertelnie zakochana
(1.1) Jak można być tak niedomyślnym?!
Wiktionary
przysł. niedomyślnie
Wiktionary
1. niejasne, niepełne wypowiedzenie się, uniemożliwiające lub utrudniające jego całkowite zrozumienie; niedopowiedzenie
2. w literaturze: figura retoryczna polegająca na przerwaniu wypowiedzi dla wywołania większego wrażenia
SJP.pl
Niedomówienie, "zdanie urwane", inaczej "aposiopesis" (gr. ἀποσιώπησις "aposiṓpēsis") – figura retoryczna polegająca na przerwaniu wypowiedzi i porzuceniu jej wątku motywowanym wzruszeniem, odrazą, wstydliwością, przy czym niedopowiedziany element jest łatwo domyślny z kontekstu wypowiedzi. Może być tzw. przemilczeniem postulującym, czyli wymagającym, żądającym uzupełnienia.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|donieść.
Wiktionary
dawniej, dziś gwarowo: płód niedonoszony, wydany przedwcześnie na świat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|donosić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔ̃nɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńedõnošẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dopalić.
Wiktionary
rzecz. niedopałek m., niedopałka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dopasować.
Wiktionary
szkoda, pomyłka, brak wynikający z nieuwagi, przeoczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dopatrzyć.
(1.2) brak dostatecznej czujności; omyłka wskutek nieuwagi
Wiktionary
czas. popatrzyć
Wiktionary
(1.2) niebaczność, nieuwaga, przeoczenie, niedbalstwo, roztargnienie
Wiktionary
końcówka spalonego papierosa; pet, okurek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niedopalona pozostałość papierosa lub innego przedmiotu
Wiktionary
(1.1) Ten niedopałek papierosa ze śladami szminki jest dowodem, że odwiedziła pani denata!
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔˈpawɛk, AS: ńedopau̯ek
Wiktionary
rzecz. niedopałka ż., niedopalenie n.
ims. niedopalony
czas. palić
przym. palny
Wiktionary
(1.1) pet, ogarek, okurek; reg. pozn. kipa, sztąbel, sztrumel
Wiktionary
końcówka spalonego papierosa; pet, okurek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stan, uczucie, w którym organizm odczuwa potrzebę wypicia więcej niż dotychczas
Wiktionary
(1.1) Podczas akcji był stuprocentowym gliniarzem, a pijakiem stawał się dopiero po pracy, podczas gdy Teofil umiejętnie potrafił łączyć picie i obowiązki służbowe. Ale dziś jakoś nie połączył i teraz zaczynał odczuwać negatywne skutki niedopicia.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wulg. odczasownikowy od|nie|dopierdalać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔpʲjɛrdaˈlãɲɛ, AS: ńedopʹi ̯erdalãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dopilnować.
Wiktionary
przym. niedopilnowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dopisać.
Wiktionary
rzecz. niedopisywanie n.
Wiktionary
osoba niemająca dosyć picia
SJP.pl
reszta niedopitego napoju; niedopitek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który nie został wypity do końca, nie do dna
(1.2) pot. taki, który za mało wypił; nie zdążył się upić
Wiktionary
(1.1) Dzieci zostawiły po sobie na stole niedopite kakao i niedojedzone kanapki.
(1.2) Janusz źle się wczoraj bawił, chyba był trochę niedopity.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔˈpʲitɨ, AS: ńedopʹity
Wiktionary
rzecz. niedopitek m., niedopijanie n.
czas. pić, upić, dopić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dopiąć.
Wiktionary
część pnia, której się nie przecina podczas ścinania drzewa; zawiasa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dopowiadać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔpɔvʲjaˈdãɲɛ, AS: ńedopovʹi ̯adãńe
Wiktionary
rzecz. niedopowiedzenie n.
Wiktionary
niejasne, niepełne wypowiedzenie się, uniemożliwiające lub utrudniające jego całkowite zrozumienie; niedomówienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|doprawić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|doprowadzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|doprowadzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. półprodukt przędzy w postaci rozciągniętej, lekko skręconej tasiemki włókien
Wiktionary
(1.1) Jeśli proces przędzenia odbywa się na mokro (stosowany w przędzalnictwie lnu), to tasiemka niedoprzędu zanurzana jest w korycie z wodą, następnie przechodzi przez zespół wałków rozciągających, zostaje skręcona i nawinięta na tzw. kopkę przędzalniczą.
Wiktionary
rzecz. niedoprzędzarka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie można tolerować
Wiktionary
czas. dopuszczać
rzecz. niedopuszczanie n., niedopuszczenie n.
Wiktionary
(1.1) niedozwolony, nieakceptowalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dopuszczać.
Wiktionary
rzecz. puszczanie n., niedopuszczalność ż., niedopuszczenie n.
przym. niedopuszczalny
przysł. niedopuszczalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dopuścić.
Wiktionary
(1.1) Odmowa wykonania polecenia przełożonego o odsunięciu lub niedopuszczeniu do pełnienia służby pociąga za sobą odpowiedzialność dyscyplinarną, wyjątkami są tu przypadki podyktowane charakterem służby lub względami bezpieczeństwa.
Wiktionary
rzecz. niedopuszczalność ż., niedopuszczanie n.
przym. niedopuszczalny
przysł. niedopuszczalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dopłacić.
Wiktionary
1. zapłacenie sumy mniejszej niż się należy;
2. suma, którą należy dołożyć do ustalonej należności
SJP.pl
rząd ryb promieniopłetwych; węgorzokształtne
SJP.pl
o cechach niedopłetwych (rząd ryb)
SJP.pl
(r. męski) mężczyzna nieporadny, niezręczny; niedołęga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) ktoś nieporadny lub niezdarny
Wiktionary
Niedorajda – polski film komediowy z 1937 w reżyserii Mieczysława Krawicza, o przygodach mechanika Florka (Adolf Dymsza), który wcielić się musi w rolę syna i córki swojego pracodawcy.
Wikipedia
potocznie: nieporadny, niezdarny, niezręczny; niedojdowaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dordzewieć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔrd͡zɛˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńedorʒevʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
występujący rzadziej, niż powinien w danej grupie lub kontekście
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dorobić.
Wiktionary
młody chłopak, nastolatek, młokos
SJP.pl
stan przed osiągnięciem dorosłości
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jeszcze nie jest dorosły
(1.2) taki, który dotyczy osoby niedorosłej (1.1)
Wiktionary
rzecz. dorosły mos., dorosłość ż., dorastanie n., dorośnięcie n.
czas. dorastać ndk., dorosnąć dk., rosnąć ndk.
przym. dorosły
przysł. dorośle
Wiktionary
(1.2) młodzieńczy
Wiktionary
1. zahamowany w prawidłowym rozwoju umysłowym; nienormalny
2. słabo rozwinięty fizycznie; karłowaty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. psych. opóźniony lub zahamowany w rozwoju umysłowym
(1.2) nie w pełni rozwinięty; niecałkowicie ukształtowany
Wiktionary
rzecz. niedorozwój mrz.
Wiktionary
(1.1) upośledzony umysłowo
Wiktionary
1. stan wynikający z zahamowania prawidłowego rozwoju umysłowego, psychicznego lub fizycznego
2. niepełne ukształtowanie się czegoś, np. tkanki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niezupełne ukształtowanie się jakiegoś narządu
Wiktionary
przym. niedorozwinięty
rzecz. rozwój mrz.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niedorzeczny
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔˈʒɛt͡ʃʲɲɛ, AS: ńedožečʹńe
Wiktionary
przym. niedorzeczny
rzecz. niedorzeczność ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niedorzecznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niedorzeczny
SJP.pl
żartobliwie: rzecznik mówiący same bzdury
SJP.pl
coś niemające sensu, pokrycia w rzeczywistości; bzdura, absurd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś bez sensu, nie mające uzasadnienia
Wiktionary
przym. niedorzeczny
przysł. niedorzecznie
Wiktionary
(1.1) absurd, absurdalność, bezsens, bezsensowność, bzdura, bzdurność, nonsens, nonsensowność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie do rzeczy, niemający sensu
Wiktionary
(1.1) Co za niedorzeczny pomysł!
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔˈʒɛt͡ʃnɨ, AS: ńedožečny
Wiktionary
rzecz. niedorzeczność ż., niedorzeczeństwo n.
przysł. niedorzecznie
Wiktionary
(1.1) absurdalny, bezsensowny, nonsensowny; pot. bzdurny, idiotyczny
Wiktionary
zgrubienie od: niedoróbka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. coś, co nie zostało zrobione do końca lub wykonane zostało wadliwie
Wiktionary
(1.1) bubel, fuszerka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dorżnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dosiadać.
Wiktionary
taki, którego nie da się dosięgnąć, zdobyć, osiągnąć; niedostępny; niedosiężony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fizycznie niedostępny
(1.2) tak wybitny, że wydaje się nie do osiągnięcia lub nie do dorównania
Wiktionary
(1.1-2) war. niedosiężny
(1.1) niedostępny, nieosiągalny, poza zasięgiem
(1.2) bezkonkurencyjny, niedościgniony, nieosiągalny, wyjątkowy, poza zasięgiem
Wiktionary
nieosiągalność
SJP.pl
taki, którego nie da się dosięgnąć, zdobyć, osiągnąć; niedostępny; niedosięgły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. taki, którego nie można dosięgnąć
Wiktionary
czas. dosięgnąć dk.
przym. dosięgły
Wiktionary
(1.1) książk. niedosięgły
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niedoskonały
Wiktionary
rzecz. niedoskonałość ż.
przym. niedoskonały
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niedoskonale
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|doskonalić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔskɔ̃naˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńedoskõnalẽńe
Wiktionary
brak doskonałości; skaza, wada, błąd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak doskonałości
(1.2) publ. w lm.: wady skóry twarzy, trądzik, wypryski, nierówności
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔskɔ̃ˈnawɔɕt͡ɕ, AS: ńedoskõnau̯ość
Wiktionary
przym. niedoskonały
przysł. niedoskonale
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niepozbawiony wad; posiadający słabe strony
Wiktionary
rzecz. niedoskonałość ż.
przysł. niedoskonale
Wiktionary
(1.1) ułomny, wadliwy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|doskwierać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dosmaczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dosmaczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dostać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔˈstãɲɛ, AS: ńedostãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dostarczać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔstarˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńedostarčãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dostarczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔstarˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńedostarčẽńe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niedostateczny
Wiktionary
(1.1) Dzisiaj w świecie pamięta się dobrze zburzenie muru berlińskiego, a niedostatecznie pamięta się zdarzenia w Polsce.
Wiktionary
przym. niedostateczny, dostateczny
przysł. dostatecznie
rzecz. niedostatek mrz., niedostateczny mrz., dostateczny mrz., niedostateczność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niedostateczne; cecha tych, którzy są niedostateczni
Wiktionary
przym. niedostateczny
przysł. niedostatecznie
rzecz. niedostateczny mrz., niedostatek mrz.
Wiktionary
ocena szkolna; jedynka, jeden, pała (potocznie)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. niewystarczający, zbyt mały, niespełniający wymagań
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) urz. eduk. najniższa ocena szkolna, stopień niedostateczny
Wiktionary
(1.1) Zwłaszcza ostatni Jagiellonowie w niedostatecznym stopniu dopuszczali do głosu szlachtę, której żądania zwiększenia realnej władzy królewskiej pozostawały w opozycji do łagodnej polityki dworu.
Wiktionary
rzecz. niedostateczność ż., niedostatek m.
przysł. niedostatecznie
Wiktionary
(1.1) niewystarczający, niezadowalający
(2.1) skr. ndst.; symbol. 1
Wiktionary
1. brak środków do życia, bieda
2. przestarzale:
a) niewystarczająca liczba czegoś
b) wada, niedociągnięcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zbyt mała ilość
(1.2) brak środków do życia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Czy ty nie widzisz, jak umieram z niedostatku twojej miłości?
(1.1) Stara Bergerowa nauczyła się dawać sobie radę po wojnie mimo niedostatku i licznych niepowodzeń.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔˈstatɛk, AS: ńedostatek
Wiktionary
rzecz. niedostateczny m., niedostateczność ż.
przym. niedostateczny
przysł. niedostatecznie
Wiktionary
(1.1) deficyt, niedobór, niedomiar
(1.2) bieda, niezamożność, ubóstwo; pot. bryndza, mizeria; przest. chudoba, pauperyzm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dostawać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔstaˈvãɲɛ, AS: ńedostavãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niemożliwy do dostrzeżenia, zobaczenia
Wiktionary
rzecz. niedostrzegalność ż.
Wiktionary
(1.1) niezauważalny, niewidzialny
Wiktionary
dawniej: niedostrojenie (czegoś)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dostąpić.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niedostępnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niedostępny; bardziej niedostępny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niedostępne; cecha tych, którzy są niedostępni
Wiktionary
przym. niedostępny
przysł. niedostępnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, do którego nie ma dostępu, do którego nie każdy może dotrzeć
(1.2) hand. aktualnie niebędący w ofercie handlowej lub w sprzedaży
(1.3) telekom. poza zasięgiem sieci lub mający wyłączony telefon
Wiktionary
(1.1) Zamiast wykorzystywać fakty niedostępne dla innych, prawdziwy geniusz finansowy tworzy fakty.
(1.2) Towar ten jest obecnie niedostępny w magazynie.
(1.3) Abonent czasowo niedostępny.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔˈstɛ̃mpnɨ, AS: ńedostẽmpny
Wiktionary
rzecz. niedostępność ż.
przysł. niedostępnie
Wiktionary
(1.1) nieosiągalny, nieprzystępny, niezdobyty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dostępować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔstɛ̃mpɔˈvãɲɛ, AS: ńedostẽmpovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od niedosyt
Wiktionary
rzecz. niedosyt m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|niedosypiać.
Wiktionary
czas. niedosypiać ndk.
Wiktionary
poczucie braku dostatecznego zaspokojenia jakiejś potrzeby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) uczucie nienasycenia
Wiktionary
Niedosyt (ang. "Stay Hungry") – amerykański film z 1976 roku w reżyserii Boba Rafelsona. W 1977 roku za rolę w tym filmie, w kategorii "najbardziej obiecujący nowy aktor" został uhonorowany Złotym Globem Arnold Schwarzenegger.
Wikipedia
(1.1) Jej zasadą było odejść od stołu z uczuciem lekkiego niedosytu, ale jak tu nie pokusić się na kawałek pieczonego kurczaka z wariacją leśnych grzybów?
Wiktionary
rzecz. niedosycik mrz.
Wiktionary
(1.1) nienasycenie
Wiktionary
osoba niemająca dosyć jedzenia; łakomca
SJP.pl
szacować coś poniżej rzeczywistej wartości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Zaolzie. słabe dziecko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. niedojrzałe owoce
Wiktionary
1. taki, który nie miał miejsca, nie zdarzył się mimo uprzednich planów (niedoszły ślub)
2. o człowieku: taki, który nie urzeczywistnił zamierzeń (np. niedoszły magister)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który nie doszedł do skutku, nie został zrealizowany
(1.2) o człowieku: taki, który nie osiągnął zamierzonego celu
Wiktionary
upośledzenie słuchu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. zaburzenie funkcjonowania narządu słuchu
Wiktionary
Niedosłuch ( hypoacusis) – zaburzenie funkcjonowania ucha polegające na nieprawidłowym przewodzeniu lub odbiorze dźwięków. Częstość występowania niedosłuchu rośnie z wiekiem:
Niedosłuch może występować jako izolowany objaw lub mogą mu towarzyszyć inne objawy otologiczne, np. szumy uszne lub zawroty głowy oraz pozaotologiczne tworzące określone jednostki chorobowe.
Wikipedia
słabo słyszeć, mieć problemy ze słuchem
SJP.pl
słabo słyszeć, mieć problemy ze słuchem
SJP.pl
czasownik
(1.1) mieć kłopoty ze słuchem, słabo słyszeć
Wiktionary
mężczyzna słabo słyszący, mający kłopoty ze słuchem; głuchawy, przygłuchy
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od: niedosłyszeć
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba z ubytkiem słuchu
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔswɨˈʃɔ̃nt͡sɨ, AS: ńedosu̯yšõncy
Wiktionary
czas. słyszeć
Wiktionary
(2.1) słabosłyszący
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dotknąć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔˈtʲcɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńedotʹḱńė̃ńće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dotleniać.
Wiktionary
rzecz. niedotlenienie n.
Wiktionary
stan organizmu wynikający z braku takiej ilości tlenu, jaka jest konieczna do prawidłowego funkcjonowania komórek, tkanek lub narządu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) fizj. stan wynikły z niedostarczenia organizmowi dostatecznej ilości tlenu
Wiktionary
(1.1) W następstwie niedotlenienia mózgu powstaje udar mózgu (…).
Wiktionary
rzecz. niedotlenianie n.
Wiktionary
przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych z grupy komelinowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dotyczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔtɨˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńedotyčẽńe
Wiktionary
kobieta szczególnie drażliwa, obrażająca się z byle powodu
SJP.pl
człowiek szczególnie drażliwy, obraźliwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto nie lubi być dotykany
(1.2) przen. ktoś przewrażliwiony na swoim punkcie
przymiotnik jakościowy
(2.1) taki, który nie lubi być dotykany
(2.2) przen. taki, który jest przewrażliwiony na swoim punkcie
Wiktionary
rzecz. dotyk m., nietykalność ż., dotykanie n., dotknięcie n., tykanie n., tknięcie n., dotykalność ż.
:: fż. niedotykalska ż.
czas. dotykać ndk., dotknąć dk., tykać ndk., tknąć dk.
przym. dotykowy, dotykalny, niedotykalny, dotykalski, tykalny, nietykalny, bezdotykowy
przysł. dotykowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dotykać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔtɨˈkãɲɛ, AS: ńedotykãńe
Wiktionary
ubrany za mało oficjalnie lub elegancko
SJP.pl
zdrobnienie od: niedouk
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający gruntowne braki w wiedzy na jakiś temat
Wiktionary
(1.1) Osoby niedouczone często wygłaszają kategoryczne sądy.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔwuˈt͡ʃɔ̃nɨ, AS: ńedou̯učõny
Wiktionary
rzecz. niedouk m., niedouczenie n.
Wiktionary
(1.1) niedokształcony, zielony
Wiktionary
pogardliwie o osobie mającej braki w wykształceniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. człowiek niedouczony, mający braki w wykształceniu
Wiktionary
IPA: ɲɛˈdɔwuk, AS: ńedou̯uk
Wiktionary
rzecz. niedouczenie n.
przym. niedouczony
Wiktionary
ilość brakująca do prawidłowej wagi czegoś
SJP.pl
Niedowaga – stan niedoboru masy ciała. Jest to określenie najczęściej odnoszące się do ludzi.
Wikipedia
słabo wykształcony, mający braki w podstawowej wiedzy; świadczący o niedojrzałości
SJP.pl
1. żartobliwie o kimś wiecznie nieufnym, usposobionym sceptycznie; sceptyk
2. ktoś sceptycznie odnoszący się do prawd wiary lub całkiem niewierzący (określenie stosowane zwykle przez wyznawców danej religii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba niedowierzająca lub niewierząca
(1.2) pot. osoba sceptycznie nastawiona do czegoś przyjmowanego przez innych
Wiktionary
(1.1) Podnieś rękę i włóż ją do mego boku, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym!
(1.2) Przeciwnicy ich, niedowiarki, ostrzegają, że na rewolucję za wcześnie, że ludu nie uświadomi nikt w ciągu lat kilku, pod czujnem okiem wroga.
Wiktionary
rzecz. niedowierzanie n.
przym. niedowierzający, niedowierczy
przysł. niedowierzliwie
Wiktionary
(1.2) sceptyk
Wiktionary
1. żartobliwie o kimś wiecznie nieufnym, usposobionym sceptycznie; sceptyk
2. ktoś sceptycznie odnoszący się do prawd wiary lub całkiem niewierzący (określenie stosowane zwykle przez wyznawców danej religii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) z punktu widzenia religii: powątpiewanie, brak wiary, ateizm
Wiktionary
(1.1) niedowierzanie, niewiara
Wiktionary
mieć wadę wzroku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. upośledzenie widzenia
Wiktionary
(1.1) ambliopia
Wiktionary
mieć wadę wzroku
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) widzieć niewyraźnie
Wiktionary
taki, który słabo widzi
SJP.pl
przysłówek
(1.1) z niedowierzaniem
Wiktionary
rzecz. niedowierzanie n.
przym. niedowierzający
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) zaprzeczony imiesłów przymiotnikowy czynny od: dowierzać
przymiotnik jakościowy
(2.1) z brakiem wiary
Wiktionary
rzecz. niedowiarek mos., niedowierzanie n.
przysł. niedowierzająco, niedowierzliwie, nie do wiary
wykrz. nie do wiary
Wiktionary
książkowo: powątpiewanie, niedowierzanie; nieufność, sceptycyzm, podejrzliwość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nie dawanie wiary czemuś
Wiktionary
(1.1) Halinka ma już dość tego ciągłego niedowierzania w prawdziwość jej uczuć.
(1.1) Gość przy stole z ruletką z niedowierzaniem patrzył, jak kula zatrzymuje się na osiemdziesiątce.
(1.1) O różnych już rzeczach słyszałem, ale żeby ktoś przebrał trupa i postawił na warcie, żeby na mecz pójść, to największy idiotyzm, z jakim miałem dotąd do czynienia – stwierdził Fred Marcinkowski, kręcąc z niedowierzaniem głową.
Wiktionary
rzecz. niedowiarek mos.
przym. niedowierzający, niedowierczy
przysł. niedowierzająco
ims. niedowierzający
Wiktionary
(1.1) powątpiewanie, nieufność, sceptycyzm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dowodzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔvɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńedovoʒẽńe
Wiktionary
częściowe porażenie mięśni ruchowych; parapareza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. zmniejszenie siły mięśniowej lub ograniczenie zakresu ruchu, bądź częściowa utrata możliwości ruchu;
Wiktionary
Niedowład ( paresis) – zmniejszenie siły lub ograniczenie zakresu ruchu powstałe najczęściej na skutek zmian organicznych ośrodkowych, obwodowych lub dotyczących samego mięśnia.
Wikipedia
czas. władać
rzecz. władza ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|doznać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|doznawać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔznaˈvãɲɛ, AS: ńedoznavãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dozować.
Wiktionary
cecha tego, co jest niedozwolone; abuzywność
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) urz. zakazany jakimś przepisem, zaleceniem itp.
Wiktionary
(1.1) Tego samego dnia świętochłowiczanin usłyszał zarzuty posiadania substancji niedozwolonych oraz przywłaszczenia dokumentów.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔzvɔˈlɔ̃nɨ, AS: ńedozvolõny
Wiktionary
(1.1) niedopuszczalny, zakazany; praw. abuzywny
Wiktionary
dawniej: brak dozoru, niedopatrzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dołować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔwɔˈvãɲɛ, AS: ńedou̯ovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dołożyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dołączyć.
Wiktionary
(r. męski) mężczyzna niezręczny, nieporadny; niezdara, niedorajda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) pogard. człowiek niezaradny życiowo
(1.2) pogard. człowiek fizycznie niesprawny
Wiktionary
rzecz. niedołęstwo n.
przym. niedołężny
przysł. niedołężnie
Wiktionary
(1.1) ciamajda, fajtłapa, łajza, matołek, oferma
(1.2) pokraka
Wiktionary
1. brak sprawności fizycznej; nieporadność
2. niezdolność do działania; nieudolność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) słaba sprawność fizyczna
(1.2) niezdolność działania, nieudolność
Wiktionary
(1.2) Gdzie jest niedołęstwo materialnej techniki, jest też niedołęstwo ducha.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔˈwɛ̃w̃stfɔ, AS: ńedou̯ẽũ̯stfo
Wiktionary
rzecz. niedołęga m./ż.
przym. niedołężny
przysł. niedołężnie
Wiktionary
(1.1) bezsilność, niesprawność, niezdolność, niewydolność
(1.2) nieporadność, niezaradność; pot. ciapowatość, nieudacznictwo, niezgulstwo, ofermowatość, safandulstwo
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niedołężnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niedołężny
SJP.pl
stawać się niedołężnym, tracić sprawność fizyczną
SJP.pl
brak sprawności fizycznej, bezsilność, nieporadność; niedołęstwo
SJP.pl
mający obniżoną sprawność fizyczną, będący objawem niesprawności; nieudolny, niezdarny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niemający sprawności fizycznej
Wiktionary
(1.1) Chilonowi zaś istotnie chodziło o usunięcie Glauka, który jakkolwiek podeszły w leciech, nie był wcale niedołężnym starcem.
Wiktionary
rzecz. niedołężność ż., niedołęga mos./ż., niedołęstwo n.
przysł. niedołężnie
czas. niedołężnieć ndk.
Wiktionary
(1.1) niesprawny
Wiktionary
niedościgły;
1. taki, którego nie można doścignąć
2. taki, któremu nie można dorównać; niezrównany
3. taki, którego nie da się zdobyć; nieosiągalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, któremu nie da się dorównać
Wiktionary
(1.1) Postać Marii Skłodowskiej-Curie jest niedoścignionym wzorem.
Wiktionary
rzecz. dościganie n.
czas. dościgać ndk., doścignąć dk.
przym. niedościgły
przysł. niedościgle
Wiktionary
(1.1) niezrównany, niedościgły
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niedościgłe; cecha tych, którzy są niedościgli
Wiktionary
przym. niedościgły
przysł. niedościgle
Wiktionary
niedościgniony;
1. taki, którego nie można doścignąć
2. taki, któremu nie można dorównać; niezrównany
3. taki, którego nie da się zdobyć; nieosiągalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, któremu nie da się dorównać
Wiktionary
(1.1) Teraz niedościgłym wzorem jest dla mnie oczywiście Francis Legrand, gwiazda światowego wspinania wyczynowego.
Wiktionary
przysł. niedościgle
rzecz. niedościgłość ż.
przym. niedościgniony
Wiktionary
(1.1) niedościgniony
Wiktionary
rodzaj roślin ozdobnych z rodziny akantowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Hypoestes|L.|ref=tak. rodzaj roślin z rodziny akantowatych;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Niedośpiany nie są szczególnie wymagające w stosunku do podłoża i mogą rosnąć w każdej typowej ziemi kwiatowej, ale znacznie lepiej będą się czuły w dobrym, żyznym, próchniczym podłożu.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dośrodkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dośrodkowywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|doświadczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) brak doświadczenia, orientacji
Wiktionary
(1.1) Jeżeli jedna ze stron, wyzyskując przymusowe położenie, niedołęstwo lub niedoświadczenie drugiej strony, w zamian za swoje świadczenie przyjmuje albo zastrzega [...].
(1.1) Młodość i niedoświadczenie podszepnęły mu myśli dodające otuchy.
(1.1) Wreszcie gdyby istotnie [Józef] Zajączek pod Chełmem zawinił był niedoświadczeniem, to przecież późniejsze jego odznaczenie się pod Gołkowem i przy oblężeniu Warszawy wystarczyłoby do podreperowania jego sławy.
(1.1) Z góry byłam uprzedzoną[,] dokąd jadę[,] i niezmiernie ciekawą… Mamcia[,] lękając się mojego niedoświadczenia, objaśniła mi o wszystkim…
(1.1) Prawdę mówiąc, niedoświadczenie podwajało mi każdą pracę, [[nade wszystko|nade[ ]wszystko]] piśmienną.
Wiktionary
przym. niedoświadczony
Wiktionary
(1.1) nieświadomość
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niemający doświadczenia w określonej dziedzinie
Wiktionary
(1.1) Armfelt był jednak zbyt młody i zbyt niedoświadczony, aby mógł zostać doradcą króla w sprawach politycznych.
Wiktionary
rzecz. niedoświadczenie n.
Wiktionary
(1.1) zielony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. nieprawidłowy stan organizmu będący skutkiem trwającego przez dłuższy czas niedoboru składników pokarmowych, wynikający z niedoboru określonych składników odżywczych w pokarmach lub z niewielkiej ilości spożywanych pokarmów;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) (…) 33.1% ze 100.000 uczniów przebadanych na terenie całego kraju cierpi z powodu chronicznego niedożywienia.
(1.1) Czynniki zwiększające ryzyko powikłań po tracheotomii to: otyłość, palenie tytoniu, niedożywienie, zażywanie niektórych leków.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńedožyvʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
przym. niedożywiony
Wiktionary
taki, który za słabo się odżywia; nieodpowiednio odżywiany, słaby z braku pożywienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|drapać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdraˈpãɲɛ, AS: ńedrapãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|drażnić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdraʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńedražʹńė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|drewnieć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdrɛvʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńedrevʹńė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|drgać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|drobić.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) kosztujący niewiele, tani
Wiktionary
(1.1) Ta kurtka była naprawdę niedroga.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈdrɔɟi, AS: ńedroǵi
Wiktionary
przysł. niedrogo
Wiktionary
(1.1) tani
Wiktionary
w medycynie: brak swobodnego ruchu gazów, treści jelitowej itp., wskutek zamknięcia lub zatkania się jakiegoś przewodu w organizmie ludzkim lub zwierzęcym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zator, brak drożności – swobodnego przepływu w przewodzie, rurze itd.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. niedrożny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) charakteryzujący się niedrożnością, brakiem swobodnego przepływu
Wiktionary
rzecz. niedrożność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|drukować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdrukɔˈvãɲɛ, AS: ńedrukovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|drwić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dryblować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|drygać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|drylować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dryndnąć.
Wiktionary
Niedrzaków – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie kutnowskim, w gminie Strzelce.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wieś królewska "Niedrzakowo" położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie gostynińskim ziemi gostynińskiej województwa rawskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Niedrzwica Duża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|drążyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dręczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|drżeć.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈdrʒɛ̃ɲɛ, AS: ńedržẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dubbingować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. choroba
Wiktionary
IPA: ˈɲɛdux, AS: ńeduχ
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dudlać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dudnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dukać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dumać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dusić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|duszpasterzować.
Wiktionary
przym. duszpasterski
Wiktionary
przysłówek, liczebnik nieokreślony
(1.1) niewiele, mało
Wiktionary
(1.1) Zostało mi niedużo czasu.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈduʒɔ, AS: ńedužo
Wiktionary
przym. nieduży
Wiktionary
(1.1) niewiele, mało
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mały, niewielki, niepokaźny
Wiktionary
(1.1) Albo krasnoludy przebiły się do wielkiej geody, albo bardzo starannie wyłożyły ściany i strop jaskini kryształami kwarcu tak, by każda powierzchnia odbijała światło dwóch niedużych świec płonących na kolumnach pośrodku piaszczystego podłoża.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈduʒɨ, AS: ńedužy
Wiktionary
przysł. niedużo
Wiktionary
niewątpliwość, jednoznaczność, oczywistość uniemożliwiająca dwojakie interpretacje
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jednoznaczny, oczywisty
(1.2) przest. niepodejrzany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dygać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɨˈɡãɲɛ, AS: ńedygãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dymać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dymić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dyndać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dyrygować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɨrɨɡɔˈvãɲɛ, AS: ńedyrygovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dyscernować.
Wiktionary
brak dyskrecji; niedelikatność, nietakt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak dyskrecji, brak umiejętności zachowania tajemnicy, nieumiejętność milczenia w jakichś sprawach
(1.2) czyn niedyskretny
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɨsˈkrɛt͡sʲja, AS: ńedyskrecʹi ̯a
Wiktionary
przym. niedyskretny
przysł. niedyskretnie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niedyskretny
Wiktionary
rzecz. niedyskrecja ż.
przym. niedyskretny
Wiktionary
brak prześladowania części społeczności na tle rasowym, etnicznym, religijnym lub kulturowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak dyskryminacji
Wiktionary
(1.1) […] system wartości: np. oparty na kategoriach życzliwości powszechnej ludzi, niedyskryminacji, maksymalizacji ludzkich potencji psychicznych i poczuć pełni życia, […].
(1.1) Wartości te są wspólne Państwom Członkowskim w społeczeństwie opartym na pluralizmie, niedyskryminacji, tolerancji, sprawiedliwości, solidarności oraz na równości kobiet i mężczyzn.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɨskrɨ̃mʲĩˈnat͡sʲja, AS: ńedyskrỹmʹĩnacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. niedyskryminowanie n.
przym. niedyskryminacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) niestosowanie dyskryminacji
Wiktionary
rzecz. niedyskryminacja ż.
przym. niedyskryminacyjny
Wiktionary
(1.1) niedyskryminacja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dyskutować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dysponować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛdɨspɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ńedyspõnovãńe
Wiktionary
czasowy brak zdolności do prawidłowego, pełnego funkcjonowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dywagować.
Wiktionary
skrót od: niedziela; ndz., nd.
SJP.pl
skrót
(1.1) = niedziela
Wiktionary
(1.1) Msza święta w intencji górników – niedz., godz. 11.
Wiktionary
rzecz. niedziela ż.
Wiktionary
(1.1) ndz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dziamdziać.
Wiktionary
rzecz. dziamdzianie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dziać.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̇ˈd͡ʑä̃ɲɛ, AS: ńėʒ́ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|działać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇d͡ʑaˈwãɲɛ, AS: ńėʒ́au̯ãńe
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. rzeka, dopływ Dunajca;
2. wieś w Polsce, w województwie małopolskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Łapsze Niżne;
Wiktionary
Niedzica ( Nedeca, Nedec / Nedecz / Nyznecz, Netzdorf / Nisitz) – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Łapsze Niżne. Miejscowość położona jest u pd.-wsch. podnóży góry Cisówki (777 m) i Hombarku (743 m) – szczytów Pienin Spiskich.
Wikipedia
(1.1) Tuż za Niedzicą złapaliśmy gumę.
Wiktionary
rzecz. niedziczanin mos., niedziczanka ż.
przym. niedzicki
Wiktionary
przymiotnik od: Niedzica
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Niedzicy, związany z Niedzicą
Wiktionary
(1.1) Przed wiekami niedzicki zamek stanowił węgierską strażnicę na granicy z Polską.
Wiktionary
rzecz. Niedzica ż., niedziczanin mos., niedziczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dziczeć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dziedziczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇d͡ʑɛ̇d͡ʑiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńėʒ́ėʒ́ičẽńe
Wiktionary
siódmy dzień tygodnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) siódmy i ostatni dzień tygodnia;
(1.2) gwara. tydzień
Wiktionary
Niedziela (', skrót ndz. lub niedz.) – dzień tygodnia występujący pomiędzy sobotą a poniedziałkiem. Podobnie jak w wielu innych krajach należących do kręgu cywilizacji chrześcijańskiej, w Polsce niedziela jest dniem wolnym od pracy i dniem świątecznym. Od 2018 r. wprowadzano stopniowo zakaz handlu w niedziele. Od 2020 roku zakaz handlu obowiązuje prawie we wszystkie niedziele.
Wikipedia
(1.1) Pierwszej niedzieli po tym wypadku pomyślałam, że prędzej czy później odkryto by u mnie pierścień, będąc więc w kościele udałam, że znalazłam go pod nogami, i pokazałam mojej matce, która orzekła, że jest to bez wątpienia kawałek szkła, oprawny w tombak; zaleciła mi jednak, abym go schowała do kieszeni.
(1.1) W niedzielę idzie się do kościoła.
(1.2) Spotkamy się za dwie niedziele.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̇ˈd͡ʑɛla, AS: ńėʒ́ela
Wiktionary
skr. niedz., ndz.
przym. niedzielny
przysł. niedzielnie
Wiktionary
(1.1) Dzień Pański; reg. śl. niydziela
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dzielić.
Wiktionary
(1.1) Jedną z zasad, które pamiętam z podstawówki, jest niedzielenie przez zero.
(1.1) Z powodu niedzielenia się z kolegami przylgnęła do niego opinia egoisty.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇d͡ʑɛˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńėʒ́elẽńe
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od niedziela
Wiktionary
(1.1) Znów niedzielka zawitała, • Pożądana i wspaniała; • Wstawszy wesół wielcy, mali, • Czysto, pięknie się ubrali (…)
Wiktionary
rzecz. niedziela ż.
przym. niedzielny
przysł. niedzielnie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niedzielne; cecha tych, którzy są niedzielni
Wiktionary
przym. niedzielny
przysł. niedzielnie
Wiktionary
związany z niedzielą; odświętny; niedzielny kierowca - osoba rzadko jeżdżąca samochodem, o małych umiejętnościach w kierowaniu pojazdem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odbywający się w niedzielę (niedziele), nawiązujący do niedzieli
(1.2) przen. odświętny
Wiktionary
(1.1) Dobrze wspominam ostatni niedzielny obiad u teściów.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̇ˈd͡ʑɛlnɨ, AS: ńėʒ́elny
Wiktionary
rzecz. niedzielka ż., niedziela ż., niedzielność ż.
przysł. niedzielnie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Niedzielsko – wieś całkowicie włączona w 1988 roku do Wielunia. W 1912 roku wybudowano w Niedzielsku cukrownię „Wieluń”, nieczynną od 2002 roku.
Właścicielem Niedzielska był ojciec kronikarza Jana Długosza, również Jan Długosz.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dzierżyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dziesiątkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dziunąć.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Niedziółka – jezioro rynnowe w woj. wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, w gminie Sieraków, leżące na terenie Kotliny Gorzowskiej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dziękować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇d͡ʑɛ̃ŋkɔˈvãɲɛ, AS: ńėʒ́ẽŋkovãńe
Wiktionary
przym. dziękczynny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dzwonić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛd͡zvɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeʒvõńė̃ńe
Wiktionary
Niedów – wieś w południowo-zachodniej Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, w gminie Zgorzelec.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dążyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dławić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dłubać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) krótki; taki, który nie jest długi
Wiktionary
przysł. niedługo
Wiktionary
przysłówek
(1.1) niebawem; o czymś, co ma się zdarzyć w niedalekiej przyszłości
(1.2) krótko
Wiktionary
(1.1) Niedługo zabiorę cię na wakacje.
(1.2) Miłość gorąca, sanna droga, krogulcze pole – niedługo trwają – jak mówi przysłowie.
(1.2) Mówił raczej niedługo.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈdwuɡɔ, AS: ńedu̯ugo
Wiktionary
przym. niedługi
Wiktionary
(1.1) niebawem / wkrótce
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dłużyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dźgać.
Wiktionary
1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. potok w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mały niedźwiedź
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: niedźwiedź
(1.2) młody niedźwiedź
(1.3) przen. zabawka wyobrażająca niedźwiadka (1.1)
(1.4) daw. przen. zool. skorpion
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Patrz, córeczko, to są niedźwiadki!
Wiktionary
rzecz. Niedźwiedź mrz., niedźwiednictwo n., niedźwiednik mos., niedźwiedzica ż., niedźwiedź mos./mzw., niedźwiedziątko n.
przym. niedźwiedzi
przysł. niedźwiedzio
Wiktionary
mały niedźwiedź
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: niedźwiadek
SJP.pl
skorupiak z rodzaju pustelnikowców, żyjący w strefie przydennej mórz ciepłych i gorących
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) profesja niedźwiednika
Wiktionary
rzecz. niedźwiedź m., niedźwiedziątko n., niedźwiednik m., Niedźwiednik m., Niedźwiedź m., niedźwiedziówka ż., Niedźwiedziówka ż., niedźwiedziowate nmos., niedźwiedzica ż., niedźwiadek m., niedźwiedzisko n.
przym. niedźwiedzi, niedźwiedziowaty, niedźwiedniczy, niedźwiedziowy
przysł. niedźwiedziowato
Wiktionary
osoba tresująca i oprowadzająca niedźwiedzie; skomoroch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) treser, pogromca niedźwiedzi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Niedźwiednik pochwalił Boga, zapiał potem kiej kokot, zabeczał jak baran, zarżał niby ogier rozgrzany […].
Wiktionary
rzecz. niedźwiedź mos./mzw., niedźwiedziątko n., Niedźwiednik m., Niedźwiedź m., niedźwiedziówka ż., Niedźwiedziówka ż., niedźwiedziowate nmos., niedźwiedzica ż., niedźwiadek m., niedźwiedzisko n., niedźwiednictwo n.
przym. niedźwiedzi, niedźwiedziowaty, niedźwiedniczy
przysł. niedźwiedziowato
Wiktionary
1. należący do niedźwiedzia; zrobiony z futra lub mięsa niedźwiedzia (np. niedźwiedzia łapa)
2. taki jak u niedźwiedzia (np. niedźwiedzia siła)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z niedźwiedziem, dotyczący niedźwiedzia
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do niedźwiedzia
przymiotnik jakościowy
(3.1) przypominający niedźwiedzia
forma rzeczownika.
(4.1) D. lm. od niedźwiedź
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Powiedział mi — rzekł Mieszek — przysłowie niedźwiedzie: • Że prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie.
(2.1) W końcu, zwłaszcza od czasu, gdy Maćko począł pijać niedźwiedzie sadło, widywali się prawie codziennie (…)
(3.1) Nie wyobrażam go sobie na parkiecie, przecież on ma takie niedźwiedzie ruchy.
(3.1) Bez względu na święta, słów – jagód we mnie niedźwiedzi głód.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̇ˈd͡ʑvʲjɛ̇d͡ʑi, AS: ńėʒ́vʹi ̯ėʒ́i
Wiktionary
rzecz. niedźwiedziówka ż., niedźwiedź m., niedźwiedzica ż., niedźwiadek m., niedźwiedzisko n., niedźwiednictwo n., Niedźwiedź m., niedźwiednik m.
przym. niedźwiedziowaty, niedźwiedziowy
przysł. niedźwiedziowato
Wiktionary
(1.1) misiowy
(3.1) niedźwiedziowaty, misiowy, misiowaty
Wiktionary
samica niedźwiedzia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. samica niedźwiedzia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ciężarna niedźwiedzica stała się ulubienicą odwiedzających zoo.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇d͡ʑvʲjɛ̇ˈd͡ʑit͡sa, AS: ńėʒ́vʹi ̯ėʒ́ica
Wiktionary
rzecz. niedźwiedź m., niedźwiedziątko n., niedźwiadek m., niedźwiedzisko n., niedźwiednictwo n., Niedźwiedź mrz., niedźwiednik mos., niedźwiedziówka ż.
przym. niedźwiedzi, niedźwiedziowaty, niedźwiedziowy
przysł. niedźwiedziowato
Wiktionary
1. ssak drapieżny z rodziny o tej samej nazwie
2. żartobliwie lub złośliwie o człowieku niezgrabnym, nieumiejącym się poruszać lub zachować
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. mięso z niedźwiedzia;
2. z politowaniem, żartobliwie o niedźwiedziu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest odporny na działanie niedźwiedzi
Wiktionary
przypominający postacią lub ruchami niedźwiedzia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Ursidae|G. Fischer|ref=tak., rodzina dużych ssaków lądowych z rzędu drapieżnych;
Wiktionary
Niedźwiedziowate (Ursidae) – rodzina dużych, wszystkożernych ssaków z podrzędu psokształtnych (Caniformia) w obrębie rzędu drapieżnych (Carnivora) szeroko rozprzestrzenionych na półkuli północnej. W zapisie kopalnym znane są od miocenu.
Wikipedia
(1.1) Ubarwienie niedźwiedziowatych jest zazwyczaj jednobarwne.
Wiktionary
rzecz. niedźwiedź mzw., Niedźwiedź mrz., niedźwiednictwo n., niedźwiednik mos., niedźwiedziówka ż.
przym. niedźwiedziowaty, niedźwiedziowy
Wiktionary
ogół cech przypominających niedźwiedzia postacią lub sposobem poruszania się
SJP.pl
przypominający postacią lub ruchami niedźwiedzia
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pot. przypominający niedźwiedzia (postacią lub ruchami); niezgrabny, wielki, ociężały
Wiktionary
(1.1) Przed dyskoteką stał taki niedźwiedziowaty ochroniarz.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇d͡ʑvʲjɛ̇d͡ʑɔˈvatɨ, AS: ńėʒ́vʹi ̯ėʒ́ovaty
Wiktionary
rzecz. niedźwiedziówka ż., niedźwiedziowate nmos., niedźwiedź mzw., niedźwiedzica ż., niedźwiednictwo n., Niedźwiedź mrz., niedźwiednik mos., niedźwiątko n., niedźwiedzię n.
przym. niedźwiedzi, niedźwiedziowy
przysł. niedźwiedziowato
Wiktionary
(1.1) niedźwiedzi, niezręczny, niezgrabny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) przest. związany z niedźwiedziem, dotyczący niedźwiedzia
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) przest. należący do niedźwiedzia
przymiotnik jakościowy
(3.1) przest. przypominający niedźwiedzia
Wiktionary
(2.1) Leśnik zajrzał ostrożnie do niedźwiedziowej kryjówki pod starym dębem.
Wiktionary
rzecz. niedźwiedziówka ż., niedźwiedziowate nmos., niedźwiedź mzw., niedźwiedzica ż., niedźwiednictwo n., Niedźwiedź mrz., niedźwiednik mos., niedźwiątko n., niedźwiedzię n., niedźwiedzisko n.
przym. niedźwiedzi, niedźwiedziowaty
przysł. niedźwiedziowato
Wiktionary
(1.1) war. niedźwiedzi
(2.1) war. niedźwiedzi
(3.1) war. niedźwiedzi
Wiktionary
duży, stary niedźwiedź
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. od niedźwiedź
Wiktionary
(1.1) Staremu niedźwiedzisku nie chciało się wychodzić z gawry.
Wiktionary
rzecz. niedźwiedziówka ż., niedźwiedź mzw., Niedźwiedź mrz., niedźwiednictwo n., niedźwiednik mos., niedźwiedzica ż.
przym. niedźwiedzi, niedźwiedziowy
Wiktionary
gatunek motyla nocnego, żerującego na roślinach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. motyl z podrodziny niedźwiedziówkowatych (nazwa systematyczna|Arctiinae|ref=tak.)
Wiktionary
Niedźwiedziówka – osada w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie nowodworskim, w gminie Stegna. na obszarze Żuław Wiślanych.
Osada jest częścią składową sołectwa Dworek - Niedźwiedzica.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
Wikipedia
rzecz. niedźwiedź m., niedźwiedziątko n., niedźwiednik m., Niedźwiednik m., Niedźwiedź ż., Niedźwiedziówka ż., niedźwiedziowate nmos., niedźwiednictwo n., niedźwiedzica ż., niedźwiadek m., niedźwiedzisko n., niedźwiedziówkowate nmos.
przym. niedźwiedzi, niedźwiedziowaty, niedźwiedniczy, niedźwiedziówkowaty, niedźwiedziowy
przysł. niedźwiedziowato
Wiktionary
gatunek motyla nocnego, żerującego na roślinach
SJP.pl
podrodzina motyli z rodziny mrocznicowatych
SJP.pl
Niedźwiedziówkowate (Arctiinae) – liczna w gatunki podrodzina motyli z rodziny mrocznicowatych. Wcześniej miały rangę niezależnej rodziny. Znanych jest około 6000 gatunków.
Wikipedia
pieszczotliwe zdrobnienie od: niedźwiedzię
SJP.pl
mały niedźwiedź
SJP.pl
dotyczący miejscowości: Niedźwiada, Niedźwiedź
SJP.pl
1. ssak drapieżny z rodziny o tej samej nazwie
2. żartobliwie lub złośliwie o człowieku niezgrabnym, nieumiejącym się poruszać lub zachować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. duży, drapieżny ssak pokryty futrem z rodziny niedźwiedziowatych (nazwa systematyczna|Ursidae|ref=tak.);
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przen. żart. lub złośliwie o człowieku niezgrabnym, niezdarnym, nieumiejącym się poruszać lub zachować
(2.2) finans. środ. inwestor giełdowy grający na spadki kursów akcji lub innych aktywów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Niedźwiedź zaryczał i uderzył turystę łapą.
(1.1) Wówczas wypadły z lasu dwa niedźwiedzie i rozszarpały spośród nich czterdzieści dwoje dzieci.
Wiktionary
IPA: ˈɲɛ̇d͡ʑvʲjɛ̇t͡ɕ, AS: ńėʒ́vʹi ̯ėć
Wiktionary
rzecz. niedźwiedziątko n., niedźwiednik mos., Niedźwiednik mrz., Niedźwiedź mrz., niedźwiedziówka ż., Niedźwiedziówka ż., niedźwiedziowate lm nm., niedźwiednictwo n.
:: fż. niedźwiedzica ż.
:: zdrobn. niedźwiadek mzw.
:: zgrub. niedźwiedzisko n.
przym. niedźwiedzi, niedźwiedziowaty, niedźwiedniczy, niedźwiedziowy
przysł. niedźwiedziowato
Wiktionary
(1.1) gwara. kudłacz, marucha; zdrobn. niedźwiadek, miś; gw. Górny Śląsk niydźwiydź
(2.1) niezgrabiasz, niezdara, słoń
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|dźwigać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|e-mailować.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. nieposiadający walorów edukacyjnych, zagrażający normalnemu tokowi kształcenia
Wiktionary
(1.1) Kiedy zastanawialiśmy się nad wydaniem „Legendarnych kradzieży”, przypuszczaliśmy, że tę książkę pokochają dzieci, a rodzice będą mieli z nią problem. Bo jak to? Publikacja dla dzieci o największych włamaniach, kradzieżach i oszustwach? Jakież to nieedukacyjne!
Wiktionary
rzecz. nieedukacyjność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieedukowalne; cecha tych, którzy są nieedukowalni
Wiktionary
przym. nieedukowalny
przysł. nieedukowalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|edytować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛːdɨtɔˈvãɲɛ, AS: ń•edytovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|efektować.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niedający dobrych wyników
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|egzaminować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|egzekwować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛːɡzɛkfɔˈvãɲɛ, AS: ń•egzekfovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|egzercytować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|egzorcyzmować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|egzystować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieekonomiczne; cecha tych, którzy są nieekonomiczni
Wiktionary
przym. nieekonomiczny
przysł. nieekonomicznie
Wiktionary
rzadko: osoba niebędąca ekonomistą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ekscerpować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛːkst͡sɛrpɔˈvãɲɛ, AS: ń•ekscerpovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ekskomunikować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛːkskɔ̃mũɲikɔˈvãɲɛ, AS: ń•ekskõmũńikovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|eksplikować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛːksplʲikɔˈvãɲɛ, AS: ń•eksplʹikovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|eksploatować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|eksplodować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|eksportować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛːkspɔrtɔˈvãɲɛ, AS: ń•eksportovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nieelastyczne
Wiktionary
przym. nieelastyczny
przysł. nieelastycznie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pozbawiony elastyczności
Wiktionary
rzecz. nieelastyczność ż.
przysł. nieelastycznie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest elegancki
Wiktionary
przysł. nieelegancko
rzecz. nieeleganckość ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieeleganckie; cecha tych, którzy są nieeleganccy
Wiktionary
przym. nieelegancki
przysł. nieelegancko
Wiktionary
substancja chemiczna, która ani w stanie stopionym, ani w roztworze wodnym nie przewodzi prądu elektrycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|elektryzować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛːlɛktrɨzɔˈvãɲɛ, AS: ń•elektryzovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|eliminować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛːlʲĩmʲĩnɔˈvãɲɛ, AS: ń•elʹĩmʹĩnovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|emablować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|emancypować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|emigrować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|emitować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|emocjonować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|epatować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛːpatɔˈvãɲɛ, AS: ń•epatovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieergonomiczne
Wiktionary
przym. nieergonomiczny
przysł. nieergonomicznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|erygować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛːrɨɡɔˈvãɲɛ, AS: ń•erygovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieestetyczne; cecha tych, którzy są nieestetyczni
Wiktionary
przym. nieestetyczny
przysł. nieestetycznie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niezgodny z wymaganiami estetyki
Wiktionary
(1.1) Państwo jest warte ochrony za wszelką cenę, także za cenę nieestetycznego sojuszu.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛːstɛˈtɨt͡ʃnɨ, AS: ń•estetyčny
Wiktionary
rzecz. nieestetyczność ż.
przysł. nieestetycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieetyczny
Wiktionary
(1.1) W przypadku gdyby znaleźli się oni w złej sytuacji finansowej na skutek nieetycznego zachowania drugiej ze stron, aż 69% ankietowanych postąpiłoby nieetycznie
Wiktionary
rzecz. nieetyczność ż.
przym. nieetyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest nieetyczne; cecha tego, kto jest nieetyczny
Wiktionary
przym. nieetyczny
przysł. nieetycznie
Wiktionary
(1.1) nieuczciwość
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niezgodny z etyką
Wiktionary
(1.1) To dzięki świadomości potrafisz myśleć logicznie, dokonywać wyborów, oceniać, wyodrębniać to, co korzystne dla ciebie od tego, co niekorzystne i nieetyczne, a także podejmować decyzje.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛːˈtɨt͡ʃnɨ, AS: ń•etyčny
Wiktionary
rzecz. nieetyczność ż.
przysł. nieetycznie
Wiktionary
(1.1) niemoralny, niewłaściwy, niedobry
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) geom. niespełniający aksjomatów geometrii opisanych przez Euklidesa w jego traktacie „Elementy”;
Wiktionary
(1.1) Oznacza to, iż możliwa jest matematyka z hipotezą continuum i całkiem inna – bez niej; sytuacja dość podobna, jak to było ponad stulecie wcześniej z geometrią nieeuklidesową.
Wiktionary
rzecz. Euklides m.
przym. euklidesowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|euroizować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛːwrɔjizɔˈvãɲɛ, AS: ń•eu̯roi ̯izovãńe
Wiktionary
rzecz. niezeuroizowanie n. dk.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niedotyczący Europy, niezwiązany z Europą
Wiktionary
rzecz. Europa ż.
przym. europejski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ewakuować.
Wiktionary
rzecz. ewakuowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ewangelizować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ewinkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ewokować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛːvɔkɔˈvãɲɛ, AS: ń•evokovãńe
Wiktionary
osoba niebędąca fachowcem w danej dziedzinie; laik
SJP.pl
przysłówek
(1.1) kiepsko
Wiktionary
przym. niefajny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co niefajne; cecha tych, którzy są niefajni
Wiktionary
przym. niefajny
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) pot. zły, kiepski
Wiktionary
rzecz. niefajność ż.
przysł. niefajnie
Wiktionary
(1.1) pot. kiepski, marny, żałosny, beznadziejny, denny, chałowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|faksować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|falcować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|falować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|fandzolić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|fanzolić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|farbować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|farcić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛfarˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńefarcẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od niefart
Wiktionary
(1.1) To nie niefart, lecz tylko mały niefarcik.
Wiktionary
rzecz. niefart m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie będący produktem farmakologii
Wiktionary
(1.1) ECDC podaje, że zastosowanie w Chinach szerokiego zakresu interwencji niefarmakologicznych, w tym dystansowania społecznego, o tydzień wcześniej mogłoby zmniejszyć liczbę przypadków COVID-19 o 65%.
Wiktionary
potocznie: niesprzyjające okoliczności, brak szczęścia; pech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) pot. niepomyślny bieg zdarzeń
Wiktionary
(1.1) Po raz drugi w tym meczu niefart miał Jaroszyński, od którego ponownie odbiła się piłka i załamany Mielcarz musiał wyciągać futbolówkę z siatki.
Wiktionary
IPA: ˈɲɛfart, AS: ńefart
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. niefarcik
przym. niefartowny
przysł. niefartem, niefartownie
Wiktionary
(1.1) nieszczęście, pech
Wiktionary
potocznie: niesprzyjające okoliczności, brak szczęścia; pech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|fascynować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|fasetować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛfasɛtɔˈvãɲɛ, AS: ńefasetovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|faworyzować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|fałszować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|fedrować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|fermentować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|fetować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|filetować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|filmować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|filować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛfʲilɔˈvãɲɛ, AS: ńefʹilovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|finalizować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛfʲĩnalʲizɔˈvãɲɛ, AS: ńefʹĩnalʹizovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|finiszować.
Wiktionary
rzecz. finiszowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|firmować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛfʲirmɔˈvãɲɛ, AS: ńefʹirmovãńe
Wiktionary
rzadko: osoba niebędąca fizykiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|flankować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|folgować.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieformalny
Wiktionary
(1.1) Początkowo rokowania rozpoczęły się nieformalnie, sondażowo, bez protokołu.
Wiktionary
rzecz. nieformalność ż.
przym. nieformalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieformalne
Wiktionary
przym. nieformalny
przysł. nieformalnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie ma charakteru oficjalnego, nie opiera się na obowiązujących przepisach
Wiktionary
(1.1) Policjanci zostali zawieszeni w czynnościach służbowych za „nieformalne kontakty ze światem przestępczym”.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛfɔrˈmalnɨ, AS: ńeformalny
Wiktionary
przysł. nieformalnie
rzecz. nieformalność ż.
Wiktionary
(1.1) nieprzepisowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|formatować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛfɔrmatɔˈvãɲɛ, AS: ńeformatovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|formować.
Wiktionary
rzecz. formowanie n.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłównika: niefortunnie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nieszczęśliwy, który nie ma szczęścia
(1.2) który ma niepomyślny przebieg
Wiktionary
(1.1) Chodziło o uwolnienie więzionego w Polsce arcyksięcia Maksymiliana, niefortunnego rywala Zygmunta III podczas wolnej elekcji.
(1.2) Niefortunna wypowiedź nieradzącego sobie z językiem obcym urzędnika państwowego była z jednej strony dyplomatycznym zgrzytem, z drugiej – obiektem kpin, żartów i niezliczonych memów.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛfɔrˈtũnːɨ, AS: ńefortũ•ny
Wiktionary
przysł. niefortunnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|forytować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|fotografować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|fragować.
Wiktionary
człowiek niefrasobliwy, lekkomyślny
SJP.pl
beztroska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. cecha tego, co niefrasobliwe; cecha tych, którzy są niefrasobliwi
Wiktionary
(1.1) Jako ekonomista jestem przeciwny nawet oddłużaniu, gdyż sprzyja to niefrasobliwości w polityce finansowej.
Wiktionary
rzecz. niefrasobliwiec m.
przym. niefrasobliwy
przysł. niefrasobliwie
Wiktionary
(1.1) lekkomyślność, beztroska, nieroztropność, płochość, pustota, trzpiotowatość
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niebędący pod wpływem zmartwień, trosk
Wiktionary
(1.1) Ogólnie rzecz biorąc, atmosfera była luźna, lekka i niefrasobliwa.
Wiktionary
rzecz. niefrasobliwość ż.
przysł. niefrasobliwie
przym. frasobliwy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|frezować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|froterować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|frymarczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto wydzielone w Rosji, stolica Chanty-Mansyjskiego Okręgu Autonomicznego – Jugry;
Wiktionary
Nieftiejugansk (ros. "Нефтеюганск") – miasto w Rosji, w Chanty-Mansyjskim Okręgu Autonomicznym - Jugrze. Miasto leży w Rejonie Nieftiejugańskim i jest jego centrum administracyjnym, samo jednak nie wchodzi w skład Rejonu, stanowiąc - podobnie jak wszystkie większe miasta – miasto wydzielone Chanty-Mansyjskiego OA - Jugry.
Wikipedia
przym. nieftiejugański
Wiktionary
(1.1) war. Nieftiejugańsk
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nieftiejuganskiem, dotyczący Nieftiejuganska
Wiktionary
rzecz. Nieftiejugansk mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|fujarkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|fundnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|fungować.
Wiktionary
nieprzystosowanie lub złe, nieprawidłowe przystosowanie czegoś do pełnienia określonych funkcji; dysfunkcjonalność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|funkcjonować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|furażować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|furmanić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|futrować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gacić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gadać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|galaretowacieć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɡalarɛtɔvaˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńegalaretovacẽńe
Wiktionary
rzecz. niegalaretowanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|galaretować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɡalarɛtɔˈvãɲɛ, AS: ńegalaretovãńe
Wiktionary
rzecz. niegalaretowacenie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gardzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|garnirować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|garować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɡarɔˈvãɲɛ, AS: ńegarovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gasić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gaworzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gazować.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) spoż. nienasycony dwutlenkiem węgla
Wiktionary
(1.1) Wody niegazowane gaszą pragnienie lepiej niż gazowane.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gasnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gdakać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɡdaˈkãɲɛ, AS: ńegdakãńe
Wiktionary
dawny, miniony, przeszły; zaszły, ówczesny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. taki, który był dawniej
Wiktionary
(1.1) Nie ma związku między niegdysiejszym klubem a obecnym sic.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɡdɨˈɕɛ̇jʃɨ, AS: ńegdyśėi ̯šy
Wiktionary
przysł. niegdyś
zaim. niegdyś
Wiktionary
(1.1) dawny
Wiktionary
tyle co: dawniej, kiedyś
SJP.pl
zaimek nieokreślony
(1.1) w przeszłości (zwykle odległej), dawniej, kiedyś
Wiktionary
(1.1) Niegdyś jęczmień był najpopularniejszym zbożem używanym do pieczenia chleba w Europie.
Wiktionary
IPA: ˈɲɛɡdɨɕ, AS: ńegdyś
Wiktionary
przym. niegdysiejszy
Wiktionary
(1.1) ongi, ongiś
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gestykulować.
Wiktionary
Niegibalice (nazwa oboczna: Niegibalice-Folwark) – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie radziejowskim, w gminie Bytoń.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|giercować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|giglać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇ɟiɡˈlãɲɛ, AS: ńėǵiglãńe
Wiktionary
czas. giglać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gilać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ginąć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇ɟĩˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńėǵĩńė̃ńće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gipsować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|giąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|glajchszaltować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|glancować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ględzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gmatwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gnać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gniazdować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gnieść.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gnoić.
Wiktionary
jezioro w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. jezioro morenowe w północno-wschodniej Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim;
(1.2) geogr. toponim, nazwa miejscowości w Polsce lub ich części;
Wiktionary
Zobacz też: Niegocin w innych znaczeniach tego słowa.
Niegocin ( Löwentinsee) – jezioro morenowe w Krainie Wielkich Jezior w województwie warmińsko-mazurskim; powierzchnia 2604 ha, głębokość do 39,7 m. Niegocin jest trzecim pod względem rozmiarów akwenem w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich.
Wikipedia
(1.1) Obecnie wody Niegocina zaliczane są do III klasy czystości.
(1.2) Młody bohater przyszedł na świat w Niegocinie na Mazowszu w 1900 roku.
Wiktionary
rzecz. niegocinianin mos., niegocinianka ż.
przym. niegociński
Wiktionary
związany z Niegocinem, dotyczący Niegocina
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Niegocinem, dotyczący Niegocina (jeziora)
Wiktionary
rzecz. Niegocin mrz.
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: niegodny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niegodne; cecha tych, którzy są niegodni
Wiktionary
przym. niegodny
przysł. niegodnie
Wiktionary
1. wart czegoś lub kogoś, zasługujący na coś
2. pełen poczucia własnej wartości, wyrażający to poczucie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nie zasługujący na co lub na kogo
(1.2) bez honoru, godności
Wiktionary
rzecz. niegodność ż.
Wiktionary
(1.1) niegodzien, niewart
(1.2) haniebny, hańbiący, niechlubny, niechwalebny, niegodziwy, nikczemny, ohydny, podły, skandaliczny, szmatławy, wstrętny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|godować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|godzić.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przest. niegodny, niewart czegoś, niezasługujący na coś
Wiktionary
(1.1) Niegodzien jestem podnieść oczu ku Tobie.
Wiktionary
(1.1) niegodny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niegodziwy
Wiktionary
rzecz. niegodziwość ż., niegodziwiec m.
przym. niegodziwy
Wiktionary
(1.1) podle, nikczemnie, nisko
Wiktionary
ktoś postępujący nieuczciwie, niegodnie, zdradziecko; nikczemnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. ktoś niegodziwy, zły, nieuczciwy, nikczemny
Wiktionary
(1.1) Potem jednak służbę znalazła, dziecko u tej praczki za zapłatą zostawiła i przez czas jakiś nieźle by jej było, gdyby zgryzota i żałość, i złość na tego niegodziwca, co ją stąd wyciągnął, a potem w najnieszczęśliwszym położeniu porzucił, nie piekły i nie męczyły tak, że suknię na sobie czasem w drobne kawałki darła (…)
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɡɔˈd͡ʑivʲjɛt͡s, AS: ńegoʒ́ivʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. niegodziwość ż.
przym. niegodziwy
przysł. niegodziwie
Wiktionary
(1.1) łotr, nędznik, łajdak, drań, nikczemnik
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niegodziwie
SJP.pl
niegodziwe postępowanie, podły, nikczemny czyn; podłość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. haniebne, niegodziwe postępowanie; występek zasługujący na potępienie
Wiktionary
(1.1) Od dawna domyślałem się zdrady, ale pobyt jego w Villaca przekonał mnie o twojej niegodziwości…
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɡɔˈd͡ʑivɔɕt͡ɕ, AS: ńegoʒ́ivość
Wiktionary
rzecz. niegodziwiec m.
przym. niegodziwy
przysł. niegodziwie
Wiktionary
(1.1) nikczemność, podłość, bezecność, haniebność, niecność
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: niegodziwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który postępuje nieszlachetnie, nieuczciwie; także. świadczący o niegodziwości
Wiktionary
(1.1) — Przestępcy, zbrodniarze, ludzie niegodziwi! — przemówił z dołu jeden z druidów, starzec wsparty na długim posochu.
Wiktionary
rzecz. niegodziwość ż., niegodziwiec m.
przysł. niegodziwie
Wiktionary
(1.1) nikczemny, niecny, nieuczciwy, podły, niski, haniebny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. nieodpowiedni, niedobrany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|golić.
Wiktionary
Niegolewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Opalenica, 7 km na północ od siedziby gminy.
Wikipedia
dawne imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gonić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɡɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńegõńė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|googlować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gorszyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zarządzanie czymś w sposób przynoszący straty przez nieuczciwość lub nieumiejętność
Wiktionary
(1.1) Likwidatorzy państwowych firm wykazali się także wyjątkową niegospodarnością w wydatkach.
Wiktionary
przym. niegospodarny
przysł. niegospodarnie
Wiktionary
Niegoszowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Zabierzów. Integralną częścią miejscowości jest przysiółek Sowiarka.
Wikipedia
Niegoszów (niem. "Nitschendorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Świdnica.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Niegosława – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów "Niego-" ("rozkosz") i "-sława" ("sława"). Mogło oznaczać "tę, która sławi rozkosz".
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Niegosławice
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Niegosławy lub z nią związany
SJP.pl
Niegosław z małżonką; Niegosławowie
SJP.pl
Niegosław z małżonką; Niegosławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Niegosława lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gotować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɡɔtɔˈvãɲɛ, AS: ńegotovãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie został jeszcze wykonany do końca
(1.2) nie będący gotowym do tego, co ma nadejść
Wiktionary
(1.1) nieprzygotowany, nieukończony, surowy; war. niegotów
(1.2) nieprzygotowany, nieprzystosowany; war. niegotów
Wiktionary
wieś w województwie śląskim, w powiecie myszkowskim
SJP.pl
Niegowa – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie myszkowskim, w gminie Niegowa.
Wikipedia
Niegowiec – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ostrowskim, w gminie Małkinia Górna.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ostrołęckiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Małkini Górnej.
Wikipedia
Niegowonice – wieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, w gminie Łazy, przy drodze wojewódzkiej nr 790.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Niegowonice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest gościnny
Wiktionary
rzecz. niegościnność ż.
przysł. niegościnnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|grabić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|grabieżyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niegramatyczne
Wiktionary
przym. niegramatyczny
przysł. niegramatycznie
rzecz. gramatyka ż.
Wiktionary
potocznie: niewykształcony, nieobyty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. nieumiejący czytać i pisać
(1.2) pot. mało rozgarnięty, o niskim stopniu inteligencji
Wiktionary
(1.1) – Nie jestem dotknięty – przepraszam za takie określenie – łaską wiary, żeby uwierzyć, że ponad 200 tys. niegramotnych i nierozgarniętych polskich wyborców poszło i nieświadomie oddało głos nieważny. Jest to dla mnie naprawdę bardzo dziwna sytuacja.
Wiktionary
(1.1) niepiśmienny; pot. nieczytaty i niepisaty
(1.2) niepojętny, nielotny, nierozgarnięty, tępy; pot. młotowaty, niekumaty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|graniczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɡrãɲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńegrãńičẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|grać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|grasejować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɡrasɛjɔˈvãɲɛ, AS: ńegrasei ̯ovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|grasować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gratulować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|grillować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gromadzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɡrɔ̃maˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńegrõmaʒẽńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nieszkodliwy, który nie stanowi zagrożenia dla nikogo ani niczego
Wiktionary
(1.1) Jedyny wulkan na wyspie jest na szczęście zupełnie niegroźny.
(1.1) Niegroźna u dzieci, różyczka może być niebezpieczna u kobiet w ciąży.
Wiktionary
przysł. niegroźnie
Wiktionary
(1.1) bezpieczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|grozić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gruchać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gruntować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|grupować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|grygolić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gryźć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɡrɨˈʑɛ̇̃ɲɛ, AS: ńegryźė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|grzebać.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niegrzeczny
Wiktionary
IPA: ɲɛˈɡʒɛt͡ʃʲɲɛ, AS: ńegžečʹńe
Wiktionary
rzecz. niegrzeczność ż.
przym. niegrzeczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niegrzecznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niegrzeczny
SJP.pl
formy zachowania się będące oznaką złego zachowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co niegrzeczne; cecha tych, którzy są niegrzeczni
(1.2) celowe zachowanie wobec kogoś, odbiegające od norm kultury
Wiktionary
rzecz. niegrzeczności nmos.
:: zdrobn. niegrzecznostka ż.
przym. niegrzeczny, niegrzeczniutki, niegrzeczniuteńki
przysł. niegrzecznie
Wiktionary
(1.2) faux pas, nieuprzejmość, grubiańskość, obcesowość, opryskliwość, nietakt, nietaktowność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) zachowujący się niewłaściwie, nieuprzejmy
(1.2) o dziecku: nieposłuszny
Wiktionary
(1.2) Niegrzeczny uczeń ukłuł nauczycielkę cyrklem.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈɡʒɛt͡ʃnɨ, AS: ńegžečny
Wiktionary
rzecz. niegrzeczność ż.
przysł. niegrzecznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|grzeszyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɡʒɛˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńegžešẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|grzmotnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|guglać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|guglować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gumować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gustować.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) w złym guście, bez smaku
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gwarantować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gwałcić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɡvawˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńegvau̯cẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gwizdać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gwizdnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gwoździować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|górować.
Wiktionary
Niegów – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie wyszkowskim, w gminie Zabrodzie. Ma status sołectwa.
Prywatna wieś szlachecka "Niegowo" położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie kamienieckim ziemi nurskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ostrołęckiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gęgać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|gładzić.
Wiktionary
Niegładzica ("Hippoglossoides platessoides") – gatunek ryby flądrokształtnej z rodziny flądrowatych (Pleuronectidae).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|głaskać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|głodnieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|głodować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|głodzić.
Wiktionary
(1.1) Wyjeżdżając na kolonie, poprosił nas o niegłodzenie chomika.
(1.1) Pierwszą zasadą zdrowego odchudzania jest niegłodzenie się.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɡwɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńegu̯oʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|głosować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɡwɔsɔˈvãɲɛ, AS: ńegu̯osovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|głosić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɡwɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńegu̯ošẽńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) słabo słyszalny
Wiktionary
(1.1) To śpiewanie było niegłośne, nie wzbudzało zbyt wielkiego zaciekawienia przechodniów.
Wiktionary
rzecz. głos mrz., niegłośność ż.
przysł. niegłośno
Wiktionary
(1.1) niegłośny dzwonek • niegłośna rozmowa / muzyka
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) dość rozsądny
(1.2) taki, który nie jest głupi
(1.3) pot. taki, który może się przydać i jest pomysłowy
(1.4) pot. sprytny, bystry
Wiktionary
(1.1) Trzeba przyznać, że był to władca niegłupi, lecz zabrakło mu pieniędzy na realizację swoich planów dotyczących państwa.
(1.3) Zdzisław Kurzeja, legnicki konserwator zabytków, przychylnie patrzy na te plany i deklaruje współpracę. Trzeba by tylko szybko wykonać projekt budowlany. – Pomysł wydaje mi się realny i niegłupi – ocenia Zdzisław Kurzeja.
Wiktionary
przysł. niegłupio
Wiktionary
(1.1) rozsądny, zdroworozsądkowy
(1.3) pomysłowy, sensowny
Wiktionary
sieciech niegłębek - gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|haftować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛxaftɔˈvãɲɛ, AS: ńeχaftovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|hajcować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|hajtać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛxajˈtãɲɛ, AS: ńeχai ̯tãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|hajtnąć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛxajtʲˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńeχai ̯tʹńė̃ńće
Wiktionary
potocznie: nie w porządku; nie tak, nie halo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|halsować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|hamletyzować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|hamować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛxãmɔˈvãɲɛ, AS: ńeχãmovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|handlować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|harać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|haratać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. brzydki, niewydarzony
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. niesmaczny, nieudany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|harcować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|hardkodować.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieharmonijny
Wiktionary
rzecz. nieharmonijność ż.
przym. nieharmonijny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieharmonijne; cecha tych, którzy są nieharmonijni
Wiktionary
przym. nieharmonijny
przysł. nieharmonijnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bez harmonii; pozbawiony harmonii
Wiktionary
rzecz. nieharmonijność ż.
przysł. nieharmonijnie
Wiktionary
(1.1) dysharmoniczny, dysharmonijny, dysproporcjonalny, nieproporcjonalny, niezgrabny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|harować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛxarɔˈvãɲɛ, AS: ńeχarovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|hasać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|hałasować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|hańbić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|heftować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|hejcić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|hejtować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|heklować.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieheteronormatywne; cecha tych, którzy są nieheteronormatywni
Wiktionary
przym. nieheteronormatywny
przysł. nieheteronormatywnie
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który odbiega od uogólnionych cech, zachowań i norm osób heteroseksualnych
Wiktionary
rzecz. nieheteronormatywność ż.
przysł. nieheteronormatywnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) homoseksualny lub biseksualny
Wiktionary
(1.1) Mniej lub bardziej formalne związki małżeńskie ludzi o nieheteroseksualnej orientacji były zawierane już od starożytności.
(1.1) Znalazł się wreszcie bat na jego nieheteroseksualny tyłek. Za udowodnione złamanie prohibicji propapieskiej odebrano mu koncesję na alkohol. A to dla knajpy, nie tylko sejmowej, oznacza śmierć. Powolną i okrutną. W mękach strasznych.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niehigieniczny
Wiktionary
rzecz. niehigieniczność ż.
przym. niehigieniczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co niehigieniczne
Wiktionary
rzecz. higieniczność ż.
przym. niehigieniczny, higieniczny
przysł. niehigienicznie, higienicznie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niezgodny z podstawowymi zasadami higieny
Wiktionary
(1.1) Wkładanie zabawek do buzi jest bardzo niehigieniczne – powiedziała mama.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛxʲiɟɛ̇̃ˈɲit͡ʃnɨ, AS: ńeχʹiǵė̃ńičny
Wiktionary
rzecz. niehigieniczność ż.
przysł. niehigienicznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|histeryzować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛxʲistɛrɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńeχʹisteryzovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|historyzować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛxʲistɔrɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńeχʹistoryzovãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest hitlerowski, nie ma hitlerowskich cech
Wiktionary
przym. hitlerowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|hodować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|holować.
Wiktionary
rzadko: osoba niebędąca homeopatą
SJP.pl
niegodziwy postępek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niehonorowe; cecha tych, którzy są niehonorowi
Wiktionary
przym. niehonorowy
przysł. niehonorowo
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie ma honoru
(1.2) niezgodny z poczuciem honoru
Wiktionary
przysł. niehonorowo
rzecz. niehonorowość ż., honor mrz.
czas. honorować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|hospitować.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niehumanitarny
Wiktionary
rzecz. niehumanitarność ż.
przym. niehumanitarny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przeczący humanitaryzmowi, łamiący normy troski o człowieka i jego potrzeby
Wiktionary
(1.1) Kiedy jedna grupa kontroluje drugą grupę i używa niehumanitarnych środków, by podtrzymać tę dominację, mamy do czynienia z apartheidem (…)
Wiktionary
rzecz. humanitarysta m., humanitaryzm m.
przysł. niehumanitarnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|huśtać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|identyfikować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ignorować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛjiɡnɔrɔˈvãɲɛ, AS: ńei ̯ignorovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ilustrować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|imać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|imitować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|imponować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛjĩmpɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ńei ̯ĩmpõnovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|imputować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛjĩmputɔˈvãɲɛ, AS: ńei ̯ĩmputovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|indagować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|indoktrynować.
Wiktionary
rzecz. indoktrynowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|indywidualizować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|informować.
Wiktionary
zasada niewtrącania się w cudze sprawy; nieinterwencja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|inicjalizować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛjĩɲit͡sʲjalʲizɔˈvãɲɛ, AS: ńei ̯ĩńicʹi ̯alʹizovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|inkasować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|inkomodować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|inkryminować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛjĩŋkrɨ̃mʲĩnɔˈvãɲɛ, AS: ńei ̯ĩŋkrỹmʹĩnovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|instalować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛjĩw̃stalɔˈvãɲɛ, AS: ńei ̯ĩũ̯stalovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|instruować.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieinteligentny
Wiktionary
przym. nieinteligentny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|interagować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|interesować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛjĩntɛrɛsɔˈvãɲɛ, AS: ńei ̯ĩnteresovãńe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieinteresujący, nudno, nieciekawie
Wiktionary
(1.1) Tak jest w I, II i III tomie, wreszcie czytelnika zaczyna to nudzić i nużyć, i ilekroć przychodzą tego rodzaju rozwlekłe intermezza, przerzuca kartki, bo nie czuje wcale potrzeby interesowania się tym, co autor tak nieinteresująco opowiedział.
Wiktionary
przym. nieinteresujący
Wiktionary
(1.1) nieciekawie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|internalizować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|internować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛjĩntɛrnɔˈvãɲɛ, AS: ńei ̯ĩnternovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|interpretować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛjĩntɛrprɛtɔˈvãɲɛ, AS: ńei ̯ĩnterpretovãńe
Wiktionary
zasada niewtrącania się w cudze sprawy; nieingerencja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|interweniować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛjĩntɛrvɛ̃ɲɔˈvãɲɛ, AS: ńei ̯ĩntervẽńovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|intonować.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieinwazyjny
Wiktionary
(1.1) Gęstość kości można zbadać nieinwazyjnie (nie obciążając w żaden sposób naszego organizmu), za pomocą badania o nazwie densytometria.
Wiktionary
rzecz. nieinwazyjność ż.
przym. nieinwazyjny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) med. dotyczący badania lub zabiegu niewiążącego się z ingerencją w organizm
Wiktionary
przysł. nieinwazyjnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) niesporządzanie spisu mienia z natury
Wiktionary
IPA: ˌɲɛjĩnvɛ̃ntarɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńei ̯ĩnvẽntaryzovãńe
Wiktionary
lokować środki finansowe (kapitał) w różnego rodzaju środki i aktywności gospodarcze w celu osiągnięcia korzyści
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|inwestować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛjĩnvɛstɔˈvãɲɛ, AS: ńei ̯ĩnvestovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ironizować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|irytować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|iskać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|islamizować.
Wiktionary
mieć miejsce w rzeczywistości; być; trwać; żyć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) fakt, że coś nie istnieje
Wiktionary
IPA: ˌɲɛjiˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńei ̯istʹńė̃ńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bez znaczenia, pozbawiony treści; nieważny, błahy
Wiktionary
(1.1) To są nieistotne aspekty sprawy i nie wnoszą niczego nowego.
(1.1) Stwierdzono nieznaczne, nieistotne statystycznie, zwiększenie liczby krwinek białych.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛjiˈstɔtnɨ, AS: ńei ̯istotny
Wiktionary
rzecz. nieistotność ż.
przysł. nieistotnie
czas. zaistnieć, istnieć
Wiktionary
(1.1) bagatelny, banalny, błahy, drobny, marginalny, peryferyjny, nieznaczący, niezauważalny, nieznaczny, poboczny, pomijalny, pusty, znikomy; posp. duperelny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niejadalne
Wiktionary
rzecz. niejadek m., niejedzenie n., jadalny mrz., niedojadanie n., niedojedzenie n., podjadanie n.
przym. niejadalny, jadalny
czas. podjadać
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nienadający się do jedzenia
(1.2) niesmaczny, źle przyrządzony
Wiktionary
(1.2) Ta zupa jest niejadalna!
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇jaˈdalnɨ, AS: ńėi ̯adalny
Wiktionary
rzecz. niejedzenie n., niejadalność ż., niejadek m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|jadać.
Wiktionary
osoba (najczęściej dziecko), która mało je
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) dziecko, które je niechętnie lub bardzo mało
Wiktionary
(1.1) Agnieszka jest niejadkiem, trzeba wmuszać jej każdy kęs.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̇ˈjadɛk, AS: ńėi ̯adek
Wiktionary
rzecz. niejadalność ż., niejedzenie n.
przym. niejadalny
Wiktionary
osoba (najczęściej dziecko), która mało je
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niezawierający jadu, nietrujący
Wiktionary
zaimek nieokreślony; jakiś, pewien
SJP.pl
zaimek
(1.1) jakiś, pewien, coś nieokreślonego lub ktoś nieokreślony
Wiktionary
IPA: ɲɛ̇ˈjäci, AS: ńėi ̯äḱi
Wiktionary
(1.1) pewien
Wiktionary
dawniej: niejaki
SJP.pl
partykuła osłabiająca dosłowność znaczenia wyrazu określającego
SJP.pl
partykuła
(1.1) …wyrażająca niepełną dosłowność wyrazu, któremu towarzyszy
(1.2) …wyrażająca podobieństwo, przypominanie lub kojarzenie się czegoś z czymś innym
(1.3) …wyrażająca ograniczenie zakresu stosowania czegoś
Wiktionary
(1.1) Nawiązanie stosunków dyplomatycznych niejako wyprzedziło odrodzenie niepodległego państwa polskiego, ponieważ papież Benedykt XV za zgodą władz niemieckich zdecydował otwarcie namiastki nuncjatury w Warszawie już 15 kwietnia 1918 r.
Wiktionary
(1.1) w pewnym sensie, jakby, poniekąd, na swój sposób, jak gdyby
(1.2) jak, jakby, niczym, jak gdyby
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|japić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|jarać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇jaˈrãɲɛ, AS: ńėi ̯arãńe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób trudny do zrozumienia, mętnie, niewyraźnie, zawile
Wiktionary
(1.1) Tench począł sobie coś niejasno przypominać.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̇ˈjasnɔ, AS: ńėi ̯asno
Wiktionary
rzecz. niejasność ż.
przym. niejasny
Wiktionary
(1.1) ogólnikowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak jasności, dookreślenia, precyzji; dwuznaczność, niejednoznaczność, niezrozumiałość
(1.2) sprawa niejasna, niezrozumiała
Wiktionary
przym. niejasny
przysł. niejasno
Wiktionary
(1.1) zagmatwanie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) ciemny, słabo oświetlony
(1.2) trudny do zrozumienia, mętny, zawiły, budzący wątpliwości
Wiktionary
(1.2) W jej domu natomiast genealogia ojca czy matki nasuwała ciągłe pytania, na które otrzymywała niejasne odpowiedzi.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̇ˈjasnɨ, AS: ńėi ̯asny
Wiktionary
przysł. niejasno
rzecz. niejasność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niejawne; cecha tych, którzy są niejawni
Wiktionary
przym. niejawny
przysł. niejawnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest jawny, powszechnie znany
Wiktionary
(1.1) Procesy toczyły się w trybie niejawnym, a oskarżeni nie mieli prawa do obrony.
Wiktionary
rzecz. niejawność ż.
przysł. niejawnie
czas. jawić się
Wiktionary
(1.1) tajny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|jebać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇jɛˈbãɲɛ, AS: ńėi ̯ebãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|jechać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇jɛˈxãɲɛ, AS: ńėi ̯eχãńe
Wiktionary
1. więcej niż jeden; sporo, wielu, wiele
2. więcej niż jeden, kilku ludzi, wiele ludzi itp.
SJP.pl
zaimek przymiotny
(1.1) więcej niż jeden
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) więcej niż jeden człowiek
Wiktionary
(1.1) Ostatnia z tych podróży trwała ponad rok i dzięki temu miałem niejedną sposobność, by z bliska przyjrzeć się politycznej rzeczywistości Zachodu.
(2.1) Jakże, cała wieś się jej bojała; już pono niejeden poczuł na sobie moc jej złych ślepiów, niejednego już pokręciło albo rozchorzał, gdy nań urok rzuciła. sic.
Wiktionary
rzecz. niejedna, niejedno
zaim. niejedna, niejedno
przysł. niejedno
Wiktionary
(1.1) sporo, wielu
(2.1) gw. Śląsk Cieszyński ponikiery
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie taki sam, niejednolity pod względem cech
Wiktionary
(1.1) różny, war. niejednaki
Wiktionary
przysłówek
(1.1) powtarzając się kilka lub wiele razy
Wiktionary
przym. niejednokrotny
przysł. niejednokroć
Wiktionary
(1.1) częstokrotnie, parokrotnie; przest. niejednokroć
Wiktionary
rzadko: niejednokrotnie, wielekroć
SJP.pl
przysłówek liczebnikowy
(1.1) przest. zob. niejednokrotnie.
Wiktionary
przym. niejednokrotny
przysł. niejednokrotnie
Wiktionary
(1.1) niejednokrotnie, częstokrotnie, parokrotnie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niejednolity
Wiktionary
(1.1) Zdarza się, że ryby te są niejednolicie ubarwione.
Wiktionary
rzecz. jednolitość ż., niejednolitość ż.
przym. jednolity, niejednolity
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) składanie się z różnych elementów
(1.2) nietworzenie zwartej całości
Wiktionary
(1.1) Występowanie w nich inhumacji i kremacji świadczy o etnicznej niejednolitości huńskiej ordy.
Wiktionary
rzecz. jednolitość ż.
przym. niejednolity
przysł. niejednolicie
Wiktionary
(1.1) niespójność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest jednolity
Wiktionary
rzecz. niejednolitość ż.
przysł. niejednolicie
Wiktionary
niezgodność opinii na jakiś temat; niejednogłośność
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) złożony z elementów o różnych cechach lub pochodzeniu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niejednostajne
Wiktionary
przym. niejednostajny
przysł. niejednostajnie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niejednoznaczny
Wiktionary
rzecz. niejednoznaczność ż.
przym. niejednoznaczny
Wiktionary
(1.1) dwuznacznie, wieloznacznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. cecha tego, co niejednoznaczne, mające więcej niż jedno znaczenie
(1.2) książk. cecha tego, co niejednoznaczne, ambiwalentne i dwuznaczne
Wiktionary
(1.1) Prawdopodobieństwo pojawienia się żeńskiego derywatu wzrasta zwłaszcza w kontekście, w którym orzeka się coś równocześnie i o kobiecie, i o mężczyźnie, co być może ma zapobiec nieporozumieniom i niejednoznacznościom (…).
Wiktionary
przym. niejednoznaczny
przysł. niejednoznacznie
Wiktionary
(1.1) wieloznaczność, polisemantyczność, polisemiczność
(1.2) ambiwalencja, ambiwalentność, dwuznaczność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) o więcej niż jednym znaczeniu; dający się interpretować różnorako
(1.2) taki, który wzbudza wątpliwości
Wiktionary
(1.1) Problem z polityką owego kraju leży w niejednoznacznym podejściu do spraw socjalnych.
(1.2) Na radiogramie uwidoczniono cień niejednoznaczny w obrębie prawego płuca.
Wiktionary
rzecz. niejednoznaczność ż.
przysł. niejednoznacznie
Wiktionary
(1.1) wieloznaczny, ambiwalentny, dwuznaczny
(1.2) niejasny, nieprzejrzysty, podejrzany, wątpliwy, zagmatwany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|jeść.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌɲɛ̇jɛˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńėi ̯eʒẽńe
Wiktionary
rzecz. niejadalność ż., niejadek m.
przym. niejadalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|jeździć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|jeżyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|jodłować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇jɔdwɔˈvãɲɛ, AS: ńėi ̯odu̯ovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|judzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|jąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kablować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkablɔˈvãɲɛ, AS: ńekablovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kadzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kalać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kaligrafować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkalʲiɡrafɔˈvãɲɛ, AS: ńekalʹigrafovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kalikować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kamerować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kampić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kamuflować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kandydować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkãndɨdɔˈvãɲɛ, AS: ńekãndydovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kapać.
Wiktionary
blokada na butelce, kubku itp. uniemożliwiająca kapanie płynu; niekapek
SJP.pl
rzadko: osoba niebędąca kapitalistą
SJP.pl
blokada na butelce, kubku itp. uniemożliwiająca kapanie płynu; niekapek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kapować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkapɔˈvãɲɛ, AS: ńekapovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kaprysić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. praw. cecha tego, co jest niekaralne; cecha tych, którzy są niekarani
Wiktionary
(1.1) Do podania o pracę należy obowiązkowo dołączyć oświadczenie o stanie zdrowia, zaświadczenie o niekaralności oraz zgodę na przetwarzanie danych osobowych.
Wiktionary
przym. niekaralny
przysł. niekaralnie
Wiktionary
nakładać, wymierzać karę * formy trybu rozkazującego "karaj" itp. przestarzałe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|karać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkaˈrãɲɛ, AS: ńekarãńe
Wiktionary
nakładać, wymierzać karę * formy trybu rozkazującego "karaj" itp. przestarzałe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|karczować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|karmić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkarˈmʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńekarmʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|karnawałować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kartkować.
Wiktionary
rzecz. kartkowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|karykaturować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kasować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kastrować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkastrɔˈvãɲɛ, AS: ńekastrovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kaszlnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|katalogować.
Wiktionary
kobieta niebędąca katoliczką
SJP.pl
osoba niebędąca katolikiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba niebędąca członkiem Kościoła katolickiego
Wiktionary
rzadko: osoba niebędąca kawalerem; żonaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kawałkować.
Wiktionary
Niekazanice ( Nekázanice, Osterwitz) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Branice, na Płaskowyżu Prudnicko-Głubczyckim.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kazać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kibicować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇cibʲit͡sɔˈvãɲɛ, AS: ńėḱibʹicovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kiblować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇ciblɔˈvãɲɛ, AS: ńėḱiblovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kicać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kichać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kiciorować.
Wiktionary
co pewien czas; czasami
SJP.pl
przysłówek czasu
(1.1) książk. niezbyt często, w nieregularnych odstępach czasu
Wiktionary
(1.1) Nad polami przeciągały niekiedy chmury rozsypujące deszcz.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̇ˈcɛdɨ, AS: ńėḱedy
Wiktionary
(1.1) czasem, czasami, od czasu do czasu; gw. Śląsk Cieszyński ponikiedy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kiereszować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kierować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇cɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńėḱerovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kiełkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kiełznać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kimać.
Wiktionary
rzadko: osoba niebędąca kinomanem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kipnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kisić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇ciˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńėḱišẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kitrać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kiwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|klajdać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|klarować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛklarɔˈvãɲɛ, AS: ńeklarovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|klaskać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛklaˈskãɲɛ, AS: ńeklaskãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieklasyfikowalne; cecha tych, którzy są nieklasyfikowalni
Wiktionary
przym. nieklasyfikowalny
przysł. nieklasyfikowalnie
Wiktionary
niemożliwy do przypisania do konkretnej kategorii, grupy lub schematu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|klatkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kleić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|klikać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kliknąć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛklʲicˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńeklʹiḱńė̃ńće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|klopnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kludzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kląć.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈklɛ̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńeklẽńće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|klękać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|klęknąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kminić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|knować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kochać.
Wiktionary
Niekochanie – utwór zespołu PIN i pierwszy singel promujący ich drugą płytę "Muzykoplastyka", która ukazała się w sierpniu 2008.
Wikipedia
IPA: ˌɲɛkɔˈxãɲɛ, AS: ńekoχãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kodować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔdɔˈvãɲɛ, AS: ńekodovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kodzić.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niespójny, wewnętrznie sprzeczny lub odmienny; nielogiczny
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔxɛˈrɛ̃ntnɨ, AS: ńekoχerẽntny
Wiktionary
rzecz. niekoherencja ż.
Wiktionary
(1.1) absurdalny, niespójny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niekohezyjne
Wiktionary
przym. niekohezyjny
przysł. niekohezyjnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kojarzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|koić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kokietować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔcɛtɔˈvãɲɛ, AS: ńekoḱetovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kolaborować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kolekcjonować.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) postępujący nie po koleżeńsku
Wiktionary
rzecz. niekoleżeńskość ż.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niekoleżeńskie; cecha tych, którzy są niekoleżeńscy
Wiktionary
przym. niekoleżeński
przysł. niekoleżeńsko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kolidować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|koligacić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kolorować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|koloryzować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kolędować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|komasować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kombajnować.
Wiktionary
rzadko: osoba niebędąca kombatantem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niezatykający porów skóry
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔ̃mɛdɔˈɡɛ̃nːɨ, AS: ńekõmedogẽ•ny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|komentować.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pozbawiony komfortu, niewygodny
Wiktionary
(1.1) Ponownie prosząc mnie o pożyczkę stawiasz mnie w bardzo niekomfortowej sytuacji.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔ̃w̃fɔrˈtɔvɨ, AS: ńekõũ̯fortovy
Wiktionary
rzecz. dyskomfort m., komfort mrz.
przysł. niekomfortowo
Wiktionary
(1.1) niewygodny
Wiktionary
niezgodność, niedopasowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kompensować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak odpowiednich kompetencji
Wiktionary
(1.1) Takiej tępoty, połączonej z niekompetencją, bezinteresownym szkodnictwem lub zawiścią, zakłamaniem i zwykłym łajdactwem dawno nie widziałem.
Wiktionary
rzecz. kompetencja ż., niekompetentność ż.
przym. niekompetentny
przysł. niekompetentnie
Wiktionary
(1.1) dyletanctwo, dyletantyzm, niekompetentność, niefachowość, niedoświadczenie, nieudolność, amatorstwo
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niekompetentny
Wiktionary
rzecz. niekompetencja ż., niekompetentność ż.
przym. niekompetentny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niekompetentne; cecha tych, którzy są niekompetentni
Wiktionary
przym. niekompetentny
przysł. niekompetentnie
rzecz. niekompetencja ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nieposiadający pełnych kompetencji lub profesjonalizmu
Wiktionary
(1.1) Odrzuca ona stawiane budowniczym promu zarzuty i wskazuje, że był on wadliwie eksploatowany, załoga niekompetentna, a w chwili wypadku "Estonia" rozwijała nadmierną prędkość.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔ̃mpɛˈtɛ̃ntnɨ, AS: ńekõmpetẽntny
Wiktionary
rzecz. niekompetencja ż., niekompetentność ż.
przysł. niekompetentnie
Wiktionary
(1.1) nieprofesjonalny, niefachowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. cecha tego, co niekomplementarne
Wiktionary
przym. niekomplementarny
przysł. niekomplementarnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niekompletne; cecha tych, którzy są niekompletni
Wiktionary
przym. niekompletny
przysł. niekompletnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nietworzący kompletu, nietworzący całości, niepełny
Wiktionary
(1.1) Do zawiadomienia o przestępstwie zostały dołączone dokumenty, które zdaniem prokuratury są jednak niekompletne.
Wiktionary
rzecz. komplet mrz., niekompletność ż.
przysł. niekompletnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kompletować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|komponować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kompromitować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niekomunikatywne; cecha tych, którzy są niekomunikatywni
Wiktionary
przym. niekomunikatywny
przysł. niekomunikatywnie
rzecz. komunikator mos./mrz.
Wiktionary
rzadko: osoba niebędąca komunistą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|koncelebrować.
Wiktionary
(1.1) Proboszcz podjął decyzję o niekoncelebrowaniu podczas mszy niedzielnych.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|koncentrować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|konfigurować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔ̃nfʲiɡurɔˈvãɲɛ, AS: ńekõnfʹigurovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|konfiskować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niekonfliktowe; cecha tych, którzy są niekonfliktowi
Wiktionary
przym. niekonfliktowy
przysł. niekonfliktowo
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) unikający konfliktów
Wiktionary
(1.1) – Jest człowiekiem niekonfliktowym, który buduje – w sensie dosłownym i przenośnym.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔ̃nflʲikˈtɔvɨ, AS: ńekõnflʹiktovy
Wiktionary
rzecz. niekonfliktowość ż.
Wiktionary
(1.1) kompromisowy, koncyliacyjny, ugodowy, ustępliwy
Wiktionary
osoba sprzeciwiająca się bezkrytycznemu uleganiu obowiązującym normom i poglądom; nonkonformista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|konfundować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔ̃nfũndɔˈvãɲɛ, AS: ńekõnfũndovãńe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) opcjonalnie, nie zawsze
(1.2) być może
(1.3) raczej nie
Wiktionary
(1.1) Cesia z westchnieniem pomyślała, że płomienni bruneci niekoniecznie potrzebni są w każdej minucie życia.
(1.3) Aktywna walka o prawa zwierząt niekoniecznie związana jest z wiarą w reinkarnację.
Wiktionary
przym. niekonieczny
rzecz. niekonieczność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niekonieczne; cecha tych, którzy są niekonieczni
Wiktionary
przym. niekonieczny
przysł. niekoniecznie
Wiktionary
postawa niepolegająca na kierowaniu się w życiu własnym interesem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|konkludować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔ̃ŋkludɔˈvãɲɛ, AS: ńekõŋkludovãńe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) bez wniosków, rozstrzygnięcia, konkluzji
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔ̃ŋkluˈzɨvʲɲɛ, AS: ńekõŋkluzyvʹńe
Wiktionary
rzecz. niekonkluzywność
przym. niekonkluzywny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak dawania wniosków
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔ̃ŋkluˈzɨvnɔɕt͡ɕ, AS: ńekõŋkluzyvność
Wiktionary
przym. niekonkluzywny
przysł. niekonkluzywnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) uniemożliwiający wyciągnięcie jednoznacznych wniosków
(1.2) uniemożliwiający jednoznaczną interpretację; niebędący jedyną interpretacją
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔ̃ŋkluˈzɨvnɨ, AS: ńekõŋkluzyvny
Wiktionary
rzecz. niekonkluzywność ż.
przysł. niekonkluzywnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie stanowi konkurencji
Wiktionary
przym. konkurencyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak konsekwencji; niespójność w działaniu, wypowiedzi lub rozumowaniu
Wiktionary
przym. niekonsekwentny
przysł. niekonsekwentnie
Wiktionary
(1.1) niespójność, sprzeczność
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niekonsekwentne; cecha tych, którzy są niekonsekwentni
Wiktionary
przym. niekonsekwentny
przysł. niekonsekwentnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pozbawiony konsekwencji (np. w działaniu, planach); sprzeczny, nielogiczny
Wiktionary
(1.1) Stałym zmianom podlegał natomiast stosunek do ars amandi, miłości, wstydu, prywatności, intymności, kategorii czasu. Pewnym - aczkolwiek niekonsekwentnym - zmianom ulegał stosunek do pracy i tzw. próżnowania.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔ̃w̃sɛˈkfɛ̃ntnɨ, AS: ńekõũ̯sekfẽntny
Wiktionary
rzecz. niekonsekwencja ż., niekonsekwentność ż.
przysł. niekonsekwentnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|konserwować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔ̃w̃sɛrvɔˈvãɲɛ, AS: ńekõũ̯servovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|konstatować.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie prowadzi do rozwiązania problemu, nie przynosi korzyści ani pozytywnego efektu
Wiktionary
(1.1) bezproduktywny, nieskuteczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|konstruować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔ̃w̃struwɔˈvãɲɛ, AS: ńekõũ̯struu̯ovãńe
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób niekonstytucyjny
Wiktionary
rzecz. niekonstytucyjność ż.
przym. niekonstytucyjny, konstytutywny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. niezgodność z konstytucją
Wiktionary
(1.1) Trybunał orzekł niekonstytucyjność ustawy PiS.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔ̃w̃stɨtuˈt͡sɨjnɔɕt͡ɕ, AS: ńekõũ̯stytucyi ̯ność
Wiktionary
przym. niekonstytucyjny
przysł. niekonstytucyjnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) praw. niezgodny z konstytucją
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔ̃w̃stɨtuˈt͡sɨjnɨ, AS: ńekõũ̯stytucyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. niekonstytucyjność ż.
przysł. niekonstytucyjnie
przym. konstytutywny
czas. konstytuować, ukonstytuować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|konsultować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔ̃w̃sultɔˈvãɲɛ, AS: ńekõũ̯sultovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|konsumować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kontemplować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kontentować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niekontrastowe; cecha tych, którzy są niekontrastowi
Wiktionary
przym. niekontrastowy
przysł. niekontrastowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kontrolować.
przysłówek
(2.1) bez kontroli
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔ̃ntrɔlɔˈvãɲɛ, AS: ńekõntrolovãńe
Wiktionary
przym. niekontrolowany
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nad którym nikt nie ma kontroli
(1.2) mimowolny
Wiktionary
(1.1) Nie trudno więc sobie wyobrazić, co może stać się z naszym krajobrazem, jeśli wycinając drzewa w sposób niekontrolowany, pozbawimy go naturalnej ochrony.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔ̃ntrɔlɔˈvãnɨ, AS: ńekõntrolovãny
Wiktionary
rzecz. niekontrolowanie n.
przysł. niekontrolowanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niekontrowersyjne; cecha tych, którzy są niekontrowersyjni
Wiktionary
przym. niekontrowersyjny
przysł. niekontrowersyjnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kontuzjować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kontynuować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔ̃ntɨ̃nuwɔˈvãɲɛ, AS: ńekõntỹnuu̯ovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co niekonwencjonalne
Wiktionary
(1.1) Jego działalność na uczelni, jak i pisarska, charakteryzująca się wielką charyzmą, intelektualnym zdyscyplinowaniem i niekonwencjonalnością, zyskała wysoką renomę dla Uniwersytetu.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔ̃nvɛ̃nt͡sʲjɔ̃ˈnalnɔɕt͡ɕ, AS: ńekõnvẽncʹi ̯õnalność
Wiktionary
przym. niekonwencjonalny
przysł. niekonwencjonalnie
Wiktionary
(1.1) niebanalność, nieschematyczność, niestereotypowość, nieszablonowość, nietuzinkowość
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który wykracza poza ustalone schematy
(1.2) niezgodny z określoną tradycją
Wiktionary
(1.1) Państwa skandynawskie wyróżniają się jako kraje, w których zmiany postaw do niekonwencjonalnych sposobów organizacji życia rozwinęły się w największym stopniu i w których zdezinstytucjonalizowane formy rodziny są najłatwiej akceptowane i praktykowane.
(1.2) Irlandzki zawodnik znany jest z niekonwencjonalnego stylu walki.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔ̃nvɛ̃nt͡sʲjɔ̃ˈnalnɨ, AS: ńekõnvẽncʹi ̯õnalny
Wiktionary
rzecz. niekonwencjonalność ż.
przysł. niekonwencjonalnie
Wiktionary
(1.1) innowacyjny, niebanalny, nietypowy, oryginalny, dziwaczny, ekscentryczny, ekstrawagancki, nietradycyjny, niezwykły, nowatorski, nowy, odkrywczy, pionierski, prekursorski, śmiały
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|konwertować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|konwojować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kopać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔˈpãɲɛ, AS: ńekopãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kopcić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔpˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńekopcẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kopertować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kopiować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔpʲjɔˈvãɲɛ, AS: ńekopʹi ̯ovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kopsnąć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔpˈsʲɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńekopsʹńė̃ńće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kopulować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|korelować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔrɛlɔˈvãɲɛ, AS: ńekorelovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|korespondować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|korkować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔrkɔˈvãɲɛ, AS: ńekorkovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|korodować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|korzystać.
Wiktionary
przym. niekorzystny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niekorzystny
Wiktionary
(1.1) Chłopcy wykonują wszystko, czego od nich oczekuję - podkreśla trener Skrzypek. - Jednak w meczu wygląda to zupełnie inaczej, czyli niekorzystniej.
Wiktionary
przym. niekorzystny
rzecz. niekorzyść ż., niekorzystność ż.
czas. skorzystać
Wiktionary
(1.1) ujemnie, niepomyślnie, nieprzychylnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niekorzystnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niekorzystny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niekorzystne
Wiktionary
przym. niekorzystny
przysł. niekorzystnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który przynosi straty
Wiktionary
(1.1) Po I wojnie światowej w 1920 Olsztyn w wyniku niekorzystnego dla Polski plebiscytu nadal pod panowaniem Niemiec.
Wiktionary
rzecz. niekorzystanie n., niekorzystność ż.
przysł. niekorzystnie
Wiktionary
(1.1) niepomyślny
Wiktionary
dawniej: brak korzyści, strata; dziś w zwrotach prawniczych i wyrażeniu "na (czyjąś) niekorzyść" - z (czyjąś) stratą, szkodą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. niepożądana utrata czegoś, zaistniała na skutek pewnego zjawiska lub czyjegoś działania
Wiktionary
(1.1) Fatalną niekorzyścią dla katolicyzmu w Chinach jest bez kwestyi patronat francuski.
Wiktionary
przysł. niekorzystnie
Wiktionary
(1.1) strata, szkoda; przest. dezawantaż
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kosić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńekošẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niekoszerne
Wiktionary
przym. niekoszerny
przysł. niekoszernie
Wiktionary
(1.1) trefność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) rel. żyd. taki, który nie spełnia wymogów koszerności wywodzących się z Tory
Wiktionary
(1.1) Spożywanie mięsa z serem jest niekoszerne.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔˈʃɛrnɨ, AS: ńekošerny
Wiktionary
rzecz. koszerność ż., niekoszerność ż.
przym. koszerny
Wiktionary
(1.1) trefny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kosztować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔʃtɔˈvãɲɛ, AS: ńekoštovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kołować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔwɔˈvãɲɛ, AS: ńekou̯ovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kończyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔ̃j̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńekõĩ ̯ṇčẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kpić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kraść.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkraˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńekraʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|krakać.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
doński Kozak, który osiedlił się w imperium osmańskim w 1740 roku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|krasić.
Wiktionary
Ni
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kreować.
Wiktionary
niekreślanka wierzbówka - gatunek motyla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kreślić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|krochmalić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kroczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kroić.
Wiktionary
1. polewać płynem w postaci kropel; zraszać;
2. o deszczu: padać niezbyt intensywnie;
3. potocznie: bić;
4. potocznie: strzelać;
5. kropić się - polewać się płynem w postaci kropel; opryskiwać się, pryskać się; bić się; kropić się wzajemnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|krwawić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|krytykować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|krzepić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|krzyczeć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|krzyknąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|krzywdzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkʃɨvˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńekšyvʒẽńe
Wiktionary
czas. krzywdzić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|krzywić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|krążyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkrɔ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńekrõũ̯žẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kręcić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkrɛ̃nˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńekrẽncẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|krępować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niekształtne; cecha tych, którzy są niekształtni
Wiktionary
przym. niekształtny
przysł. niekształtnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kształtować.
Wiktionary
1. zwykle w liczbie mnogiej, w połączeniu z rzeczownikiem: nie wszyscy, nie wszystkie
2. zwykle w liczbie mnogiej, w użyciu rzeczownikowym: nie wszyscy; ludzie bliżej nieokreśleni
SJP.pl
zaimek nieokreślony
(1.1) pewien należący do jakiegoś zbioru, ale nie każdy
(1.2) niektórzy, niektóre w użyciu rzeczownikowym pewne osoby
Wiktionary
(1.1) Niektóre samochody mają klimatyzację.
(1.1) Czynniki zwiększające ryzyko powikłań po tracheotomii to: otyłość, palenie tytoniu, niedożywienie, zażywanie niektórych leków.
(1.2) Niektórzy spóźniają się do pracy.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈkturɨ, AS: ńektury
Wiktionary
zaim. który
Wiktionary
(1.1) pewien, wybrany; ktoś
(1.2) ktoś
Wiktionary
1. zwykle w liczbie mnogiej, w połączeniu z rzeczownikiem: nie wszyscy, nie wszystkie
2. zwykle w liczbie mnogiej, w użyciu rzeczownikowym: nie wszyscy; ludzie bliżej nieokreśleni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kucać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kucharzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kuchcić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kuć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kujonić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkujɔ̇̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńekui ̯o̊̃ńė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kukać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kukować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkukɔˈvãɲɛ, AS: ńekukovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kulać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkuˈlãɲɛ, AS: ńekulãńe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niekulturalny
Wiktionary
(1.1) Nasz rozmówca dodaje, że przybysze zaczęli zachowywać się niekulturalnie.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkultuˈralʲɲɛ, AS: ńekulturalʹńe
Wiktionary
przym. niekulturalny
Wiktionary
(1.1) niegrzecznie
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) cechujący się brakiem kultury
(1.2) świadczący o braku kultury
Wiktionary
przysł. niekulturalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kumać.
Wiktionary
rzecz. kumanie n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nierozumny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kumulować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkũmulɔˈvãɲɛ, AS: ńekũmulovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kupczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kupić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kupować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkupɔˈvãɲɛ, AS: ńekupovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niekurczliwe; cecha tych, którzy są niekurczliwi
Wiktionary
przym. niekurczliwy
przysł. niekurczliwie
Wiktionary
związany z miejscowością Kursk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kurwić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkurˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńekurvʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kusić.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) adm. niemożliwy do zaakwalifikowania, do zaakceptowania
Wiktionary
(1.1) Podatek VAT w tym programie operacyjnym jest wydatkiem niekwalifikowalnym.
Wiktionary
rzecz. niekwalifikowalność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kwestionować.
przysłówek
(2.1) w sposób nie dający się zakwestionować, niewątpliwie
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkfɛstʲjɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ńekfestʹi ̯õnovãńe
Wiktionary
(2.1) przym. niekwestionowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kwestować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kwiecić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kwitnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kwokać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkfɔˈkãɲɛ, AS: ńekfokãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kąpać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kąsać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkɔ̃w̃ˈsãɲɛ, AS: ńekõũ̯sãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kętnarować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kłaść.
Wiktionary
1. świadomie mówić nieprawdę; łgać;
2. dawniej: udawać coś, stwarzać pozory czegoś, np. kłamać radość; łgać;
3. dawniej: przeczyć czemuś, być z czymś w niezgodzie, np. kłamać zasadom; zaprzeczać, sprzeciwiać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kłamać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛkwãˈmãɲɛ, AS: ńeku̯ãmãńe
Wiktionary
przym. niekłamany
Wiktionary
szczery, prawdziwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|kłócić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|lajkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|lajsnąć.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest pokryty warstwą lakieru
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|lać.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈlãɲɛ, AS: ńelãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|lansować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|laserować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|lasować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|latać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|lecieć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛlɛˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńelecẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|leczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛlɛˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńelečẽńe
Wiktionary
przym. nieleczony
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) med. o pacjencie niepoddany ani niepoddawany zabiegom przywracającym zdrowie lub eliminującym stan chorobowy
(1.2) med. o chorobie niepoddany ani niepoddawany zabiegom eliminującym lub ograniczającym wpływ na organizm
Wiktionary
(1.1) Jeżeli nieleczony pies przeżyje fazę ostrą zatrucia i nie wystąpi u niego wstrząs, wówczas rokowanie jest pomyślne.
(1.2) Nieleczona borelioza może prowadzić do poważnych chorób serca, układu nerwowego lub stawów.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛlɛˈt͡ʃɔ̃nɨ, AS: ńelečõny
Wiktionary
rzecz. lecznictwo n., leczenie n., nieleczenie n.
czas. leczyć ndk., wyleczyć dk.
przym. leczniczy
przysł. leczniczo
Wiktionary
(1.2) pot. zaniedbany
Wiktionary
partykuła uwydatniająca, że coś jest bliskie czegoś, ale nie jest identyczne; nieledwo, nieomal, bez mała, prawie że
SJP.pl
partykuła uwydatniająca, że coś jest bliskie czegoś, ale nie jest identyczne; nieledwie, nieomal, bez mała, prawie że
SJP.pl
potocznie:
1. działania nielegalne;
2. produkt nielegalny (nieoryginalny)
SJP.pl
Nielegal – rodzaj albumu lub utworu muzycznego, który został wyprodukowany z użyciem sampli uzyskanych bez zgody i wiedzy właściciela praw autorskich, a także uiszczenia pochodzących z tego tytułu opłat. Zaangażowanie samych wykonawców w produkcję, wydanie i rozpowszechnianie nagrań wpisuje się w ideę „zrób to sam”.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób nielegalny; niezgodnie z prawem
Wiktionary
(1.1) W Małem Cichem - na wezwanie władz samorządowych - rozebrany został ostatnio przez właściciela nielegalnie wzniesiony budynek gastronomiczny.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛlɛˈɡalʲɲɛ, AS: ńelegalʹńe
Wiktionary
rzecz. nielegalność ż., nielegalnik m., nielegał m., legalność ż.
przym. nielegalny
Wiktionary
(1.1) pot. na lewo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nielegalne; sprzeczność z prawem
Wiktionary
IPA: ˌɲɛlɛˈɡalnɔɕt͡ɕ, AS: ńelegalność
Wiktionary
rzecz. nielegalnik m., nielegał mos.
przym. nielegalny
przysł. nielegalnie
Wiktionary
(1.1) bezprawność, nieprawność; pot. trefność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niezgodny z prawem
(1.2) produkowany, używany, rozpowszechniany w sposób niezgodny z prawem
Wiktionary
(1.1) Nielegalny handel kwitnie w najlepsze.
(1.2) Na czarnym rynku można kupić nielegalne programy komputerowe.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛlɛˈɡalnɨ, AS: ńelegalny
Wiktionary
rzecz. nielegalność ż., legalność ż., nielegał mos.
przysł. nielegalnie
Wiktionary
(1.1) bezprawny, nieprawny, nieprawowity, niezgodny z prawem, niezgodny z przepisami, zakazany; daw. illegalny
(1.2) piracki
Wiktionary
agent wywiadu działający na terenie obcego państwa pod przykryciem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) (z rosyjskiej terminologii wywiadowczej) agent albo kadrowy pracownik wywiadu („nielegalnego”), który operuje na terytorium obcego państwa pod przykryciem, bez statusu dyplomatycznego
Wiktionary
(1.1) Dobry nielegał może wyrządzić Zachodowi więcej szkód niż setki klasycznych szpiegów.
(1.1) Po jego rozwiązaniu przeszedł do pracy w MSW, gdzie pracował na stanowisku szefa sekcji fałszowania dokumentów. Wyjechał do Francji jako „nielegał", tzn. zamaskowany rezydent MSW.
Wiktionary
rzecz. nielegalność ż., nielegalnik m.
przym. nielegalny
przysł. nielegalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|legitymizować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|lec.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛlɛɟˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńeleǵńė̃ńće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|lekceważyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛlɛkt͡sɛvaˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńelekcevažẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|leniwieć.
Wiktionary
Ni
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|lepić.
Wiktionary
Nielepkowice – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jarosławskim, w gminie Wiązownica. Ma status sołectwa.
Prywatna wieś szlachecka, położona w województwie ruskim, w 1739 roku należała wraz z folwarkiem do klucza Jarosław Lubomirskich. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) taki, który nie powoduje śmierci
Wiktionary
młodociany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. który nie osiągnął pełnoletniości
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) w prawie karnym: osoba, która w momencie popełnienia czynu zabronionego nie ukończyła 17. roku życia
Wiktionary
Nieletni – w rozumieniu prawa karnego osoba, która w momencie popełnienia czynu zabronionego nie ukończyła 17. roku życia. Odpowiada ona karnie tylko w szczególnych przypadkach, określonych w art. 10 § 2 i 2a kodeksu karnego.
W rozumieniu ustawy o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich, jako nieletnią, kwalifikuje się osobę:
Wikipedia
(1.1) Ogółem stwierdzono, że 74% młodocianych przestępców było ofiarami jakiejś formy przemocy domowej. Podobne wyniki badań uzyskali Amerykanie (72% nieletnich ofiar przemocy domowej).
(2.1) Sylwester za pasem, już teraz jak grzyby po deszczu wyrastają sklepy i stragany z petardami, w pogoni za zyskiem handlowcy zapominają o obowiązującym zakazie sprzedaży artykułów pirotechnicznych nieletnim […]
Wiktionary
młoda, niepełnoletnia dziewczyna
SJP.pl
nieosiągnięcie wieku dorosłego; małoletniość, niepełnoletniość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|leżakować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|leżeć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|liczyć.
Wiktionary
składający się z wielu jednostek; często się zdarzający
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w niewielkiej ilości
Wiktionary
(1.1) Innymi składnikami skały są drobno wykształcone łyszczyki oraz nielicznie występujące chloryty.
Wiktionary
rzecz. nieliczność ż.
przym. nieliczny
Wiktionary
(1.1) jednostkowo, niepowszechnie, pojedynczo, rzadko, skromnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieliczne; cecha tych, którzy są nieliczni
Wiktionary
przym. nieliczny
przysł. nielicznie
rzecz. liczba ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) który nie jest liczny, którego nie jest dużo
Wiktionary
(1.1) Grywano repertuar światowy, podczas gdy nieliczni dramaturdzy polscy z trudem dostawali się na scenę.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈlʲit͡ʃnɨ, AS: ńelʹičny
Wiktionary
rzecz. nieliczność ż.
przysł. nielicznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|liderować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|likwidować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|limitować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|linczować.
Wiktionary
brak zachowania chronologicznej kolejności lub sekwencyjnego porządku
SJP.pl
1. cecha układu polegająca na tym, że wartość wyjściowa nie jest wprost proporcjonalna do danych wejściowych;
2. cecha fabuły, w której historia nie jest prowadzona w jednym, określonym porządku
SJP.pl
Ni
Wikipedia
przymiotnik od: Nielisz (wieś na Zamojszczyźnie)
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Nielisz – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Nielisz, której jest siedzibą. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 837
, nad rzeką Wieprz, na której utworzono sztuczny zbiornik Nielisz z zaporą i elektrownią wodną.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) niemający litości
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|lituanizować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛlʲituwãɲizɔˈvãɲɛ, AS: ńelʹituu̯ãńizovãńe
Wiktionary
rzecz. niezlituanizowanie dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|lizać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛlʲiˈzãɲɛ, AS: ńelʹizãńe
Wiktionary
technika ozdabiania złotych i srebrnych przedmiotów polegająca na ryciu w nich wzorów i zapełnianiu ich barwną pastą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szt. sztuka zdobienia metalowych przedmiotów;
Wiktionary
Niello – metoda zdobienia przedmiotów metalowych, stosowana w złotnictwie. Wzór wyryty w metalu wypełnia się pastą złożoną z siarczków srebra, miedzi i ołowiu, a następnie poddaje polerowaniu w celu uzyskania granatowego, czarnego lub szafirowo-czarnego rysunku, kontrastującego z tłem. Technika znana od starożytności, szczególnie popularna w średniowieczu.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób nielogiczny
Wiktionary
rzecz. nielogiczność ż.
przym. nielogiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nielogiczne
Wiktionary
przym. nielogiczny
przysł. nielogicznie
Wiktionary
(1.1) alogiczność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) sprzeczny z prawidłami logiki
Wiktionary
rzecz. nielogiczność ż.
przysł. nielogicznie
Wiktionary
(1.1) alogiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|logować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛlɔɡɔˈvãɲɛ, AS: ńelogovãńe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nielojalny
Wiktionary
IPA: ˌɲɛlɔˈjalʲɲɛ, AS: ńeloi ̯alʹńe
Wiktionary
rzecz. nielojalność ż.
przym. nielojalny
Wiktionary
(1.1) zdradziecko, niewiernie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nielojalne; cecha tych, którzy są nielojalni
Wiktionary
IPA: ˌɲɛlɔˈjalnɔɕt͡ɕ, AS: ńeloi ̯alność
Wiktionary
przysł. nielojalnie
przym. nielojalny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pozbawiony lojalności
Wiktionary
rzecz. nielojalność ż.
przysł. nielojalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|losować.
Wiktionary
1. taki niemający zdolności latania;
2. nielatający ptak żyjący w Nowej Zelandii; kiwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak, który nie lata;
Wiktionary
Nielot – ptak, który wtórnie w wyniku ewolucji utracił zdolność lotu (z powodu braku zagrożeń ze strony drapieżników lub obrania innej strategii przetrwania). Obecnie istnieje około czterdziestu gatunków nielotnych ptaków. W trakcie ewolucji niezdolność do lotu pojawiała się u ptaków wielokrotnie i dotyczyła zarówno gatunków wodnych jak i lądowych. Jest to więc sztuczna, polifiletyczna grupa ptaków.
Wikipedia
(1.1) Na Madagaskarze żyły większe od niego.
Wiktionary
rzecz. lotnik mos., nielotność ż.
przym. nielotny
Wiktionary
→ nielotny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. zatracenie zdolności lotu, związane z całkowitym przystosowaniem się ptaków do życia na lądzie lub wodzie
Wiktionary
(1.1) Nielotność wśród ptaków pojawia się często u gatunków zamieszkujących wyspy, gdzie brak drapieżników, które mogłyby im zagrażać.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈlɔtnɔɕt͡ɕ, AS: ńelotność
Wiktionary
rzecz. nielot m.
przym. nielotny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który nie może latać
Wiktionary
(1.1) Mija dzień, dwa, tydzień, trzeci tydzień, czwarty, wciąż wysyłam depesze i wciąż przychodzi odpowiedź, że pogoda nielotna, nie mogliśmy wysłać.
(1.1) Zaciągając pętlę na ciałach nielotnych, acz ruchliwych papug ściągałem je przemocą na ziemię.
Wiktionary
rzecz. lot mrz., nielot mzw., nielotność ż.
przym. oblatany
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
[czytaj: nilsbor] przejściowa nazwa bohru, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
nazwisko duńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) taki, którego się nie lubi, nie wzbudzający sympatii
Wiktionary
(1.1) Był jednak powszechnie nielubiany przez kolegów jako nominat polityczny i pozostawał w izolacji.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛluˈbʲjãnɨ, AS: ńelubʹi ̯ãny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|lubić.
Wiktionary
w fantastyce: przedstawiciel rasy innej niż ludzka, np. krasnolud, gnom, niziołek, elf itd.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nie taki, jaki powinien cechować człowieka i stosunki między ludźmi
(1.2) nie taki, jaki jest właściwy człowiekowi, przerastający możliwości czy siły człowieka
Wiktionary
(1.1) Widmo utraty majątku czasem powoduje, że niektórzy stają się nieludzcy.
(1.2) Kiedy padł strzał, odczuł nieludzki ból w piersi, pomyślał nawet, że strzelił do siebie.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈlut͡sʲci, AS: ńelucʹḱi
Wiktionary
rzecz. nieludzkość ż.
przysł. nieludzko
Wiktionary
(1.1) okrutny, bezlitosny
(1.2) nadludzki, ogromny, wielki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|lukrować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|lulać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|lustrować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|lutować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|lądować.
Wiktionary
→ lęgowy
SJP.pl
Nielęgowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Kościan.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|lśnić.
Wiktionary
skrót od: niemiecki
SJP.pl
skrót
(1.1) = niemiecki
Wiktionary
kobieta niepotrafiąca mówić; niemowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która nie jest w stanie mówić
forma przymiotnika.
(2.1) ż. lp. od: niemy
Wiktionary
rzecz. niemienie n., oniemienie n.
:: fm. niemy
czas. niemieć ndk., oniemieć dk.
przym. niemy
przysł. niemo
Wiktionary
(1.1) niemowa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|machać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃maˈxãɲɛ, AS: ńẽmaχãńe
Wiktionary
czas. machać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|maczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|magazynować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|maglować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mailować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|majsterkować.
Wiktionary
prawie (że), o mało co; niemalże, nieomal, nieomalże, omal, omalże
SJP.pl
partykuła
(1.1) partykuła oznaczająca, że wyrażenie, którego dotyczy nie jest zgodne z prawdą, jednak niewiele brakuje, aby było
Wiktionary
(1.1) Niemal się z nią rozminął.
(1.1) Na Podbeskidziu woda wylewa niemal wszędzie.
(1.1) W niemal całym województwie spadło bezrobocie.
(1.1) Bilety są niemal wyprzedane.
Wiktionary
IPA: ˈɲɛ̃mal, AS: ńẽmal
Wiktionary
(1.1) prawie, niemalże, nieomal, nieomalże, bez mała, jakby, niejako, nieledwie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|malować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃malɔˈvãɲɛ, AS: ńẽmalovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|maltretować.
Wiktionary
partykuła informująca o bliskości osiągnięcia stanu, o którym mowa; nieomal, niemal
SJP.pl
partykuła
(1.1) niemal
Wiktionary
(1.1) Chyba po raz pierwszy Anglicy wyzbyli się snobistycznej powściągliwości i oto pokazywali Londyn nowoczesny, pogodny, barwny, hej, niemalże parysko roześmiany.
Wiktionary
(1.1) zob. niemal.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto rejonowe w Rosji, w obwodzie królewieckim;
Wiktionary
Nieman, Ragneta ( Неман, Ragnit i Ragainė) – miasto w Rosji, w obwodzie królewieckim, siedziba administracyjna rejonu niemanskiego. W 2021 roku liczyło 10 765 mieszkańców.
Miejscowość położona jest na lewym brzegu Niemna, przy granicy z Litwą, ok. 8 km na wschód od Tylży.
Wikipedia
przym. niemański
Wiktionary
(1.1) hist. Ragneta
Wiktionary
potocznie, żartobliwie: nieposiadanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|manipulować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃mãɲipulɔˈvãɲɛ, AS: ńẽmãńipulovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|manygować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|markotnieć.
Wiktionary
rzadko: osoba niebędąca marksistą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|marmoryzować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃marmɔrɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńẽmarmoryzovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|marmurkować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃marmurkɔˈvãɲɛ, AS: ńẽmarmurkovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|marnotrawić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃marnɔtraˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńẽmarnotravʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|marnować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃marnɔˈvãɲɛ, AS: ńẽmarnovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|martwić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|marzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|marznąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|masturbować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|maszerować.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) nie będący materią
(1.2) nie dotyczący spraw finansowych
Wiktionary
rzecz. niematerialność ż.
Wiktionary
(1.1) niedotykalny, niefizyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|matkować.
Wiktionary
rzecz. matkowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|matować.
Wiktionary
rzecz. matowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|matowieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mazurzyć.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest mały w odniesieniu do rozmiaru lub znaczenia
Wiktionary
(1.1) duży, pokaźny, znaczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Niemanem, dotyczący Niemana
Wiktionary
rzecz. Nieman mrz.
Wiktionary
1. w gwarze uczniowskiej: lekcja języka niemieckiego;
2. w preferansie: gra polegająca na wzięciu jak najmniejszej liczby lew
SJP.pl
Zobacz też: Niemce w innych znaczeniach tego słowa.
Niemce – wieś w Polsce położona na Wysoczyźnie Lubartowskiej, w województwie lubelskim, w powiecie lubelskim, w gminie Niemce.
Wieś jest drugą (po Niedrzwicy Dużej) największą wsią województwa lubelskiego[].
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Niemcewicza lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. szczyt w Beskidzie Sądeckim
(1.2) geogr. polana w Beskidzie Sądeckim
(1.3) geogr. przysiółek w Beskidzie Sądeckim
(1.4) geogr. część wsi Lipnicy Murowanej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na Niemcowej znajdowała się szkoła.
Wiktionary
IPA: ɲɛmˈtsɔva
Wiktionary
specjalista w zakresie wiedzy o Niemcach i o tym, co niemieckie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kult. specjalista w zakresie politologicznej, filologicznej, historycznej i kulturowej wiedzy o krajach niemieckojęzycznych
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃mt͡sɔˈznaft͡sa, AS: ńẽmcoznafca
Wiktionary
przym. niemcoznawczy
rzecz. niemcoznawstwo n.
:: fż. niemcoznawczyni ż.
Wiktionary
związany z wiedzą o Niemcach i o tym, co niemieckie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od niemcoznawstwo
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃mt͡sɔˈznaft͡ʃɨ, AS: ńẽmcoznafčy
Wiktionary
rzecz. niemcoznawstwo, niemcoznawca, niemcoznawczyni
Wiktionary
specjalistka w zakresie wiedzy o Niemcach i o tym, co niemieckie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) specjalistka w zakresie politologicznej, filologicznej, historycznej i kulturowej wiedzy o krajach niemieckojęzycznych
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃mt͡sɔznafˈt͡ʃɨ̃ɲi, AS: ńẽmcoznafčỹńi
Wiktionary
przym. niemcoznawczy
rzecz. niemcoznawstwo, niemcoznawca
Wiktionary
wiedza o Niemcach i o tym, co niemieckie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dyscyplina naukowa obejmująca politologiczną, filologiczną, historyczną i kulturową wiedzę o krajach niemieckojęzycznych;
Wiktionary
Niemcoznawstwo – dyscyplina naukowa obejmująca politologiczną, filologiczną, historyczną i kulturową wiedzę o krajach niemieckojęzycznych, powstała w historiografii polskiej po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku.
W okresie międzywojennym tymi zagadnieniami zajmował się Instytut Bałtycki w Toruniu oraz Uniwersytet Poznański. Od 1945 r. głównymi ośrodkami badawczymi stały się: Poznań (Instytut Zachodni), Opole (Instytut Śląski), Gdańsk (Instytut Bałtycki).
Wikipedia
IPA: ˌɲɛ̃mt͡sɔˈznafstfɔ, AS: ńẽmcoznafstfo
Wiktionary
przym. niemcoznawczy
rzecz. niemcoznawca, niemcoznawczyni
Wiktionary
osoba mająca wrogi stosunek do wszystkiego, co niemieckie; germanożerca, germanofob
SJP.pl
Republika Federalna Niemiec; państwo w Europie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Europie;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(2.1) naród niemiecki;
forma rzeczownika.
(3.1) M., W. lm. od: Niemiec
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Producentami umbry są głównie Cypr, Anglia, Francja, Niemcy i Ameryka.
(2.1) Nie wolno zapominać, że Niemcy najechali Polskę i zburzyli Warszawę, mordując tysiące obywateli.
Wiktionary
IPA: ˈɲɛ̃mt͡sɨ, AS: ńẽmcy
Wiktionary
przym. niemiecki
rzecz. niemczura mos./ż., niemiec mrz., niemczyzna ż., Niemiec mos., Niemka ż., niemiecki mrz., niemieckość ż.
przysł. niemiecko
czas. niemczeć, niemczyć, zniemczać, zniemczeć, zniemczyć
Wiktionary
(1.1) RFN, ofic. Republika Federalna Niemiec, pot. Rajch, pot. Niemcownia
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. osada w Polsce;
3. wieś w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Niemcza ( Nimptsch) – miasto w województwie dolnośląskim, w powiecie dzierżoniowskim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Niemcza. Położone nad rzeką Ślęzą, na obszarze Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich. Historycznie leży na Dolnym Śląsku. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. wałbrzyskiego.
Wikipedia
IPA: ˈɲɛ̃mt͡ʃa, AS: ńẽmča
Wiktionary
przym. niemczański
Wiktionary
mieszkaniec Niemczy
SJP.pl
mieszkanka Niemczy
SJP.pl
przymiotnik od: Niemcza
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Niemczą, dotyczący Niemczy
Wiktionary
rzecz. Niemcza ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) narzucanie komuś kultury niemieckiej i języka niemieckiego
Wiktionary
rzecz. niemczura mos./ż., zniemczenie n., Niemiec m., niemiecki mrz., niemieckość ż.
przym. niemiecki
czas. niemczeć, niemczyć, zniemczać, zniemczeć, zniemczyć
Wiktionary
(1.1) germanizacja
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zniemczeć)
(1.1) przyswajać kulturę i język niemiecki, stawać się Niemcem
Wiktionary
(1.1) W zaborze młodzi niemczeli, uczęszczając do austriackich szkół.
Wiktionary
rzecz. Niemcy lm m./lm nm., niemczenie n., niemiec mos./mrz., Niemiec mos., niemra ż., Niemra ż.
czas. niemczyć ndk., niemczyć się ndk., zniemczeć dk., zniemczyć dk., zniemczyć się dk.
Wiktionary
(1.1) germanizować się, niemczyć się
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. pogard. lub żart. Niemiec
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) przest. pogard. lub żart. Niemka
Wiktionary
(1.1) Jakże śmieszny i nędzny był ten podły Niemczura, z rękami podniesionemi do góry i z przerażeniem w głupich oczach....
(2.1) Niemczura kazała jej za karę wziąć różę w piąstkę i ścisnąć.
Wiktionary
rzecz. Niemcy lm nm., niemczenie n., Niemiec mos., niemczyzna ż., niemieckość ż., Niemka ż., niemiecki mrz., niemra ż., zniemczanie n., zniemczenie n.
czas. niemczyć ndk., niemczeć ndk., zniemczeć dk., zniemczyć dk., zniemczać ndk.
przym. niemiecki
przysł. niemiecko
Wiktionary
(1.1) Niemiec; pogard. adolf, germaniec, szkop, szwab, fryc, helmut
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zgrubienie od: Niemiec; Niemczysko
SJP.pl
1. język niemiecki;
2. to, co związane z Niemcami, ich kulturą, obyczajami i polityką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. jęz. język niemiecki
(1.2) to, co niemieckie
Wiktionary
(1.1) Sanacyjna „Polska Zachodnia” zarzucała mu wręcz forsowanie niemczyzny wśród urzędników i robotników jego wydziału.
Wiktionary
rzecz. niemczura mos./ż., Niemcy lm nm., Niemiec mos., Niemka ż., niemra ż., niemieckość ż., niemiecki mrz., niemczenie n., zniemczanie n., zniemczenie n.
czas. niemczyć ndk., niemczeć ndk., zniemczeć dk., zniemczyć dk., zniemczać ndk.
przym. niemiecki
przysł. niemiecko
Wiktionary
(1.1) niemiecki
Wiktionary
1. wymuszać na kimś przyjęcie języka, kultury, narodowości niemieckiej; germanizować
2. niemczyć się - stawać się Niemcem, ulegać germanizacji; niemczeć, germanizować się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zniemczyć)
(1.1) narzucać kulturę i język niemiecki
(1.2) nadawać czemuś charakter niemiecki
czasownik zwrotny niedokonany niemczyć się (dk. zniemczyć się)
(2.1) przyswajać kulturę i język niemiecki, stawać się Niemcem
Wiktionary
(1.1) Chcieli niemczyć mieszkańców małopolskich miast.
(1.2) Władze niemczyły słowiańskie nazwy miast i wiosek.
(2.1) Ich wnuki zaczynały niemczyć się i nie było na to rady.
Wiktionary
rzecz. Niemcy lm m./lm nm., niemczenie n., niemiec mos./mrz., Niemiec mos., niemra ż., Niemra ż.
Wiktionary
(1.1) germanizować, zniemczać
(1.2) zniemczać
(2.1) niemczeć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Niemcówka – przysiółek wsi Suchodółka w Polsce położony w województwie świętokrzyskim, w powiecie opatowskim, w gminie Ożarów.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie tarnobrzeskim.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mdleć.
Wiktionary
zdrobnienie od: Niemka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|medytować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mejlować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|melancholizować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃mɛlãnxɔlʲizɔˈvãɲɛ, AS: ńẽmelãnχolʹizovãńe
Wiktionary
rzeka na Białorusi i Litwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka płynąca przez Białoruś, Litwę i Rosję;
Wiktionary
Niemen ( Нёман – "Nioman", lit. "", Неман – "Nieman", Memel) – rzeka płynąca przez Białoruś, Litwę i Rosję (obwód królewiecki) o długości 937 km. Wypływa z okolic Mińska. W górnym biegu ma kręty, meandrujący przebieg, w dolnym tworzy zakola i progi. Dzieli się na dwa ramiona (Matrosowkę i Rusnė), uchodzi ośmioramienną deltą do Zalewu Kurońskiego (Morze Bałtyckie).
Wikipedia
(1.1) Czarna Hańcza, najdłuższa rzeka Suwalszczyzny, jest lewobrzeżnym dopływem Niemna.
Wiktionary
IPA: ˈɲɛ̃mɛ̃n, AS: ńẽmẽn
Wiktionary
przym. niemeński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu wileńskim.
Wiktionary
Niemenczyn ( Nemenčinė) – miasto na Litwie położone w rejonie wileńskim ok. 25 km na płn-wsch od Wilna przy ujściu rzeki Niemenczynki (Niemenczy) ("Nemenčia") do Wilii ("Neris"), na historycznej Wileńszczyznie. Miasto liczy 5 054 mieszkańców, z których 56,5% stanowią Polacy. Miasto stanowi starostwo miejskie Niemenczyn, jest ono także siedzibą gminy Niemenczyn.
Wikipedia
rzecz. niemenczynianin m., niemenczynianka ż.
przym. niemenczyński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w północnej Litwie i południowej Łotwie;
Wiktionary
Niemenek ( Nemunėlis, Mēmele) – rzeka w północnej Litwie i południowej Łotwie.
Wypływa z jez. Lūšna – 6 km na południe od Rakiszek i rozciąga się na dystansie 191 km z czego 75 km leży na Litwie, 76 km stanowi granicę litewsko-łotewską, a pozostałe 40 km leży na Łotwie. W Bowsku łączy się z rzeką Musza, dając początek Lelupie. W widłach Niemenka i Muszy tuż przed miejscem ich połączenia znajduje się zamek Bowski.
Wikipedia
taki jak u Niemena, właściwy Niemenowi, nawiązujący do muzyki Niemena itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|merdać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃mɛrˈdãɲɛ, AS: ńẽmerdãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie związany z Merowingami, nie dotyczący Merowingów
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃mɛrɔˈvʲĩj̃sʲci, AS: ńẽmerovʹĩĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niemerytoryczne; cecha tych, którzy są niemerytoryczni
Wiktionary
przym. niemerytoryczny
przysł. niemerytorycznie
Wiktionary
pierwiastek chemiczny niebędący metalem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny, który nie wykazuje żadnych właściwości metalicznych, np. nie przewodzi prądu elektrycznego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Siarka jest niemetalem.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̃ˈmɛtal, AS: ńẽmetal
Wiktionary
przym. niemetaliczny, niemetalowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który nie wykazuje właściwości charakterystycznych dla metali; nie jest metalem
Wiktionary
rzecz. niemetal mrz.
przym. niemetalowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) składający się z czegoś innego niż metal; nie wykonany z metalu
Wiktionary
rzecz. niemetal mrz.
przym. niemetaliczny
Wiktionary
[czytaj: NImajer] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Niemen
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Niemnem, dotyczący Niemna
Wiktionary
(1.1) W okresie wczesnego i środkowego neolitu w południowej Litwie zachowały się charakterystyczne dla kultury niemeńskiej okresu mezolitu narzędzia z krzemienia, które się zmieniały powoli.
Wiktionary
rzecz. Niemen mrz.
Wiktionary
forma przymiotnika.
(1.1) M. i W. mos. lm. od: niemy
forma rzeczownika.
(2.1) M. i W. lm. od: niemy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mianować.
Wiktionary
dawniej: brak umiaru, rozpusta, obżarstwo, zbytek; dziś tylko w wyrażeniu: co niemiara - bardzo dużo, bez ograniczeń
SJP.pl
lekceważąco: Niemiec; Niemiaszek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|miauczeć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃mʲjawˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńẽmʹi ̯au̯čẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|miauknąć.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. w gwarze uczniowskiej: lekcja języka niemieckiego;
2. w preferansie: gra polegająca na wzięciu jak najmniejszej liczby lew
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. uczn. język niemiecki (przedmiot)
(1.2) pot. uczn. język niemiecki (lekcja)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. protestant, luteranin
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) pot. Zrobiłaś te ćwiczenia na niemca?
(1.2) pot. W środę mamy dwa niemce, bo chemica pojechała ze swoją klasą na wycieczkę.
Wiktionary
rzecz. Niemcy lm m./lm nm., Niemiec mos.
przym. niemiecki
Wiktionary
(1.1-2) niemiecki
Wiktionary
1. związany z państwem Niemcy;
2. przymiotnik od: Niemce
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Niemcami, dotyczący Niemców lub Niemiec
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki);
Wiktionary
(1.1) Niemieckie autostrady są najlepsze na świecie.
(1.1) Znajdujące się w niej niemieckie samoloty stanowiły zalążek polskiego lotnictwa wojskowego.
(2.1) Znam zaledwie kilka słów po niemiecku.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̃ˈmʲjɛt͡sʲci, AS: ńẽmʹi ̯ecʹḱi
Wiktionary
rzecz. niemczura mos./ż., niemczenie n., niemiec mrz., Niemcy nmos., Niemiec m., Niemka ż., niemieckość ż., niemczyzna ż.
przym. niemy, poniemiecki
przysł. po niemiecku, niemiecko
Wiktionary
(2.1) niemczyzna
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób niemiecki, po niemiecku
Wiktionary
(1.1) Feusette nie jest niemiecko brzmiącym nazwiskiem.
Wiktionary
przym. niemiecki
rzecz. niemczura mos./ż., niemiecki mrz., Niemcy lm nm., Niemiec mos., niemieckość ż., Niemka ż.
Wiktionary
dotyczący Niemiec i Polski
SJP.pl
1. posługujący się językiem niemieckim;
2. napisany w języku niemieckim;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się językiem niemieckim
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posługujący się językiem niemieckim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem niemieckim
(1.3) spisany, stworzony w języku niemieckim
Wiktionary
(1.3) Od sąsiednich stolików dobiegały wybuchy śmiechu i niemieckojęzyczne okrzyki.
(1.3) Niemcy przygotowali wystawę prezentującą główne kierunki w literaturze niemieckojęzycznej.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̃ˈmʲjɛt͡skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: ńẽmʹi ̯eckoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
zespół cech charakterystycznych dla Niemiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest niemieckie; cecha tych, którzy są niemiecccy
Wiktionary
rzecz. niemczura mos./ż., Niemcy nmos., Niemiec m., Niemka ż., niemczenie n., zniemczenie n., niemiecki mrz.
czas. niemczyć ndk., zniemczyć dk.
przym. niemiecki
przysł. niemiecko
Wiktionary
Niemieczkowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie obornickim, w gminie Oborniki.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mleć.
(1.2) odczasownikowy od|nie|mielić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃mʲjɛˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńẽmʹi ̯elẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|niemieć.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńẽmʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
czas. niemieć
rzecz. niema ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie daje się zmierzyć, obliczyć
Wiktionary
(1.1) Równie ważne będą także pożytki niemierzalne, takie jak m.in. kreowanie i utrwalanie pozytywnego wizerunku (…)
Wiktionary
rzecz. niemierzalność ż.
Wiktionary
(1.1) niewymierny, niepoliczalny, nieprzeliczalny, nieobliczalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mierzyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃mʲjɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńẽmʹi ̯ežẽńe
Wiktionary
Niemierzewo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, w gminie Kwilcz.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Niemierzyn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mierzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mieszać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mieścić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|miesić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mieszkać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃mʲjɛˈʃkãɲɛ, AS: ńẽmʹi ̯eškãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|miewać.
Wiktionary
stawać się niemym
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. oniemieć)
(1.1) tracić mowę, umiejętność wysłowienia się
Wiktionary
(1.1) W dzieciństwie Celestynie zdarzało się niemieć ze strachu podczas burzy.
(1.1) Jak śpiewać, aby nie niemieć i nie mieć bólu gardła?
(1.1) Za każdym razem, gdy ją widział, niemiał z zachwytu.
Wiktionary
IPA: ˈɲɛ̃mʲjɛ̇t͡ɕ, AS: ńẽmʹi ̯ėć
Wiktionary
rzecz. niemota m./ż., niemienie n.
przym. niemy
czas. dk. oniemieć
Wiktionary
(1.1) zaniemówić, zatchnąć się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|migać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mignąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mijać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃mʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńẽmʹii ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|milczeć.
Wiktionary
1. potocznie: osoba nieprzyjemna, niemiła;
2. slangowo: wróg, przeciwnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. rzad. ktoś nieprzyjemny
(1.2) slang. wróg, przeciwnik
Wiktionary
(1.1) Ta nasza pani od matematyki to straszny niemilec.
(1.2) Co za niemilec!
(1.2) Rozwal tego niemilca!
Wiktionary
IPA: ɲɛ̃ˈmʲilɛt͡s, AS: ńẽmʹilec
Wiktionary
(1.2) wróg, nieprzyjaciel
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niemiło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|minąć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃mʲĩˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńẽmʹĩńė̃ńće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|miotać.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Ni
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Niemir z małżonką; Niemirowie
SJP.pl
Niemirowice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie rawskim, w gminie Biała Rawska.
Wieś występuje w 1404 r. jako Nyemyrouicze.
We wsi znajduje się kaplica filialna parafii św. Wojciecha w Białej Rawskiej.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Niemira lub z nim związany
SJP.pl
→ Mirsk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mitrężyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mizernieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|miziać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|międolić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mięsopustować.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niemiły, dający nieprzyjemne odczucia
Wiktionary
(1.1) Niemiło nowotarski jarmark będzie wspominała także Angielka, której młoda dziewczyna wyrwała z ręki portfel zawierający 230 funtów i 100 zł.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̃ˈmʲiwɔ, AS: ńẽmʹiu̯o
Wiktionary
przym. niemiły
przysł. niemile
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niemiłosierny
(1.2) pot. pejor. bardzo
Wiktionary
(1.1) Potraktowali ich niemiłosiernie, ośmieszając przed całą wsią.
(1.2) Do gabinetu, kuśtykając, wślizgnął się otyły podagryk, krzywiąc się niemiłosiernie i posykując z bólu za każdym krokiem.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃mʲiwɔˈɕɛrʲɲɛ, AS: ńẽmʹiu̯ośerʹńe
Wiktionary
przym. niemiłosierny
Wiktionary
(1.1) bezlitośnie, okrutnie, bez pardonu
(1.2) okropnie, niezmiernie, szalenie, nadzwyczaj, nad wyraz, wybitnie, niepomiernie, bezgranicznie, ekstremalnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) książk. pozbawiony miłosierdzia, nieodczuwający litości ani współczucia
(1.2) książk. wynikający z braku miłosierdzia, świadczący o braku miłosierdzia
(1.3) trudny do zniesienia
Wiktionary
(1.1) Na zewnątrz panował niemiłosierny upał, a w domu przyjemny chłód.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃mʲiwɔˈɕɛrnɨ, AS: ńẽmʹiu̯ośerny
Wiktionary
rzecz. niemiłosierność ż., niemiłosierdzie n.
przysł. niemiłosiernie
Wiktionary
(1.1-2) bezlitosny, nielitościwy, okrutny, nieczuły
(1.3) okropny, straszny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|miłować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃mʲiwɔˈvãɲɛ, AS: ńẽmʹiu̯ovãńe
Wiktionary
czas. miłować
Wiktionary
przestarzale: brak miłości; nieprzyjaźń, wrogość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. brak miłości
Wiktionary
Niemiłość (ros. Нелюбовь, "Nielubow") – rosyjski dramat filmowy z 2017 roku w reżyserii Andrieja Zwiagincewa.
Zdjęcia kręcono w całości w Moskwie. Światowa premiera filmu miała miejsce 18 maja 2017 roku podczas 70. MFF w Cannes, gdzie obraz był wyświetlany w konkursie głównym i otrzymał ostatecznie Nagrodę Jury. Polska premiera filmu miała miejsce 2 lutego 2018 roku.
Wikipedia
rzecz. miłość ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) wywołujący nieprzyjemne uczucie
(1.2) niesympatyczny, wredny, zachowujący się wobec innych w odpychający sposób
Wiktionary
(1.1) Moja terapeutka mówiła, że to wyparcie – psychologiczny szacher-macher mózgu, który sobie nie życzy pamiętać o rzeczach niemiłych.
(1.1) Żonie mój oddech niemiły, / i cuchnę własnym dzieciom.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̃ˈmʲiwɨ, AS: ńẽmʹiu̯y
Wiktionary
przysł. niemiło, niemile
przym. miły
rzecz. miły mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|miśkować.
Wiktionary
obywatelka Niemiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta lub dziewczyna narodowości niemieckiej, obywatelka Niemiec
Wiktionary
(1.1) Moja matka była Niemką, ojciec – Francuzem. Ja jestem przede wszystkim Europejczykiem.
Wiktionary
IPA: ˈɲɛ̃mka, AS: ńẽmka
Wiktionary
rzecz. Niemcy nmos., Niemra ż., niemra ż., niemczyzna ż., niemiecki m.
:: fm. Niemiec
przym. niemiecki
przysł. niemiecko
Wiktionary
(1.1) pogard. Niemra / niemra
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mknąć.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̃mʲcˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńẽmʹḱńė̃ńće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mlaskać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃mlaˈskãɲɛ, AS: ńẽmlaskãńe
Wiktionary
spójnik podkreślający, że coś się dzieje, ma miejsce wbrew temu, czego w danej sytuacji można było oczekiwać; mimo to
SJP.pl
spójnik
(1.1) książk. mimo to
Wiktionary
(1.1) […], cała argumentacja wydawała mu się celna i nie do obalenia, niemniej każda próba zastosowania się do tych postulatów kończyła się niepowodzeniem, przeto i zaczął powątpiewać w ich sens.
Wiktionary
IPA: ˈɲɛmʲɲɛ̇j, AS: ńemʹńėi
Wiktionary
(1.1) ale
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mniemać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mnożyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃mnɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńẽmnožẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co niemobilne; trudność wprowadzenia w ruch; brak zdolności do przemieszczania, akomodacji do nowych warunków
Wiktionary
przym. niemobilny
przysł. niemobilnie
Wiktionary
1. brak sił fizycznych, słabość; niedomaganie, choroba;
2. brak sił wewnętrznych, energii, hartu ducha; bezsilność, bierność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) słabość
(1.2) bezsilność
(1.3) med. impotencja
Wiktionary
(1.1) Poczuła nagłą niemoc w kolanach.
(1.2) Najgorsze ze wszystkiego było poczucie całkowitej niemocy.
Wiktionary
IPA: ˈɲɛ̃mɔt͡s, AS: ńẽmoc
Wiktionary
przym. mocny
Wiktionary
(1.1) bezsilność, słabość, osłabienie
(1.2) bezwładność
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mocować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|moczyć.
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Niemodlin ( Falkenberg O.S., Falkenberg Oberschlesien, Ńymodlin) – miasto w południowej Polsce, w województwie opolskim, w powiecie opolskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Niemodlin. Położone na Górnym Śląsku.
Wikipedia
IPA: ɲɛ̃ˈmɔdlʲĩn, AS: ńẽmodlʹĩn
Wiktionary
rzecz. niemodlinianin m., niemodlinianka ż.
przym. niemodliński
Wiktionary
mieszkaniec Niemodlina
SJP.pl
mieszkanka Niemodlina
SJP.pl
przymiotnik od: Niemodlin
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Niemodlinem, dotyczący Niemodlina
Wiktionary
rzecz. Niemodlin mrz., niemodlinianin mos., niemodlinianka ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niemodnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niemodny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest w modzie
Wiktionary
przysł. niemodnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|modrzyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃mɔˈḍʒɛ̃ɲɛ, AS: ńẽmoḍžẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|modyfikować.
Wiktionary
Niemojewko (niem. "Eberswalde")– wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie mogileńskim, w gminie Strzelno.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Niemojów (niem. "Marienthal") – wieś łańcuchowa w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Międzylesie.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|montować.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niemoralny, źle
Wiktionary
rzecz. morale n., morał mrz., niemoralność ż.
przym. niemoralny
Wiktionary
(1.1) amoralnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest niemoralne; cecha tego, kto jest niemoralny
Wiktionary
(1.1) Niemoralność to był wszak zarzut, z jakim najwięksi pisarze francuscy spotykali się i we własnej ojczyźnie, zanim ich dzieła, te same, które były przedmiotem oburzeń, odleżały się dostatecznie i wypromowały ich na szkolnych klasyków.
Wiktionary
przym. niemoralny
przysł. niemoralnie
Wiktionary
(1.1) amoralność, grzeszność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niezgodny z zasadami postrzeganymi w danej społeczności za dobre i słuszne
Wiktionary
(1.1) Dostałam niemoralną propozycję.
(1.1) Weganie nawet produkcję ekologiczną uważają za niemoralne wykorzystywanie zwierząt.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃mɔˈralnɨ, AS: ńẽmoralny
Wiktionary
rzecz. moralizatorka ż., morał mrz., moralizowanie n., moralizatorstwo n., niemoralność ż.
przym. moralny
przysł. niemoralnie, moralnie
czas. moralizować
Wiktionary
(1.1) nieetyczny, amoralny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mordować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mortyfikować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|morzyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃mɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńẽmožẽńe
Wiktionary
1. brak zdolności mówienia
2. (r. żeński) kobieta wolno myśląca, nierozgarnięta; także o mężczyźnie z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba polegająca na niemożności mówienia
(1.2) niechęć do mówienia
(1.3) pot. ktoś nierozgarnięty, mało inteligentny
Wiktionary
Niemota – brak zdolności mówienia przy zachowaniu słuchu, które może być spowodowane: uszkodzeniem ośrodka mowy w mózgu, np. wskutek urazu, wylewu krwi, lub też ciężkim zaburzeniem psychicznym np. schizofrenią.
Wikipedia
czas. niemieć
przym. niemy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|motylkować.
Wiktionary
(r. żeński)
1. kobieta niema; także o mężczyźnie z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym
2. pot. kobieta małomówna; milczek; także o mężczyźnie z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) osoba niema
Wiktionary
rzecz. niemowlak mzw.
przym. niemy
Wiktionary
zdrobnienie od: niemowlak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: niemowlak
(1.2) pieszcz. niemowlę
Wiktionary
(1.1) Mamy szeroki asortyment ubranek dla niemowlaczków.
Wiktionary
rzecz. niemowlak m.
Wiktionary
(1.1) noworodek
Wiktionary
dziecko niemające jeszcze roku; niemowlę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. małe dziecko nieumiejące jeszcze mówić
Wiktionary
(1.1) Na sali leżało kilka niemowlaków.
(1.1) Warszawskie Muzeum Narodowe przechowuje portret niemowlaka namalowanego z perspektywy od góry z punktu widzenia czule wzruszonego ojca.
Wiktionary
rzecz. niemowlę n., niemowlęctwo n., niemowa m.
:: zdrobn. niemowlaczek m.
przym. niemowlęcy, niemy
Wiktionary
(1.1) niemowlę, osesek, pot. bobas, dzidziuś
Wiktionary
pieszczotliwe zdrobnienie od: niemowlę
SJP.pl
dziecko niemające jeszcze roku; niemowlak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) małe dziecko nie umiejące jeszcze mówić;
Wiktionary
Niemowlę (okres niemowlęcy) – dziecko od urodzenia do końca pierwszego roku życia. Wyodrębnienie to w psychologii rozwojowej dokonywane ze względu na szczególną wagę rozwoju małego dziecka w tym okresie. Wyodrębnienie okresu niemowlęctwa jest ważne także z uwagi na mnogość i intensywność przemian zachodzących w organizmie dziecka w tym czasie. Pierwszy miesiąc życia dziecka jest okresem noworodkowym.
Wikipedia
(1.1) W społeczeństwach, gdzie warunki higieniczne są nieodpowiednie, karmienie niemowlęcia piersią jest dobrym sposobem zapobiegania biegunce.
(1.1) Udali się też z pośpiechem i znaleźli Maryję, Józefa i Niemowlę, leżące w żłobie.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̃ˈmɔvlɛ, AS: ńẽmovle
Wiktionary
przym. niemowlęcy
rzecz. niemowlęctwo n., niemowlak mzw.
Wiktionary
(1.1) niemowlak, osesek, pot. bobas, dzidziuś
Wiktionary
wiek niemowlęcy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) okres rozwoju człowieka obejmujący pierwsze dwanaście miesięcy życia od momentu narodzin
Wiktionary
Zasugerowano, aby "Niemowlę" Nie opisano powodu propozycji integracji.
Niemowlęctwo – okres rozwoju człowieka (dziecka) obejmujący pierwsze dwanaście miesięcy życia od momentu narodzin. W tym czasie dochodzi do intensywnego rozwoju całego organizmu, manifestującego się przyrostem masy ciała (trzykrotnym) i długości (o średnio 50%). Nigdy później człowiek nie rozwija się tak szybko i tak wydajnie.
Wikipedia
rzecz. niemowlak mzw., niemowlę n.
Wiktionary
przymiotnik od: niemowlę (np. wiek niemowlęcy, odzież niemowlęca)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący niemowlęcia
Wiktionary
rzecz. niemowlę n., niemowlak mzw.
przym. niemy
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niemożebnie
SJP.pl
niemożliwy; przestarzale:
1. nieznośny, okropny;
2. niedający się urzeczywistnić
SJP.pl
1. dający się wykonać, zrealizować, urzeczywistnić;
2. będący w zakresie czyichś możliwości; dostępny;
3. taki, który może się zdarzyć, zaistnieć;
4. potocznie: znośny, niezły, dość dobry
SJP.pl
Zobacz też: Niemożliwe (album).
Niemożliwe ( Lo imposible) – hiszpańsko-amerykański film katastroficzny z 2012 roku w reżyserii Juana Antonio Bayony, opowiadający prawdziwą historię doświadczeń rodziny w trakcie tsunami na Oceanie Indyjskim w 2004 roku.
Wikipedia
coś nie do wykonania, zrealizowania; niepodobieństwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co niemożliwe
Wiktionary
przym. niemożliwy
przysł. niemożliwie
wykrz. niemożliwe
Wiktionary
(1.1) niemożność, niepodobieństwo, nieprawdopodobieństwo, nierealność
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: niemożliwy
SJP.pl
nie do zniesienia, nie do wytrzymania
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie da się urzeczywistnić
(1.2) będący nie do zniesienia
Wiktionary
(1.1) Teoria względności mówi, że niemożliwe jest przekroczenie prędkości światła.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃mɔʒˈlʲivɨ, AS: ńẽmožlʹivy
Wiktionary
rzecz. niemożliwość ż.
czas. uniemożliwiać
przysł. niemożliwie
Wiktionary
(1.1) abstrakcyjny, księżycowy, niedosiężny, nieosiągalny, nierealistyczny, nierealny, nieuchwytny, niewykonalny, nieziszczalny; przest. niemożebny
Wiktionary
brak możliwości, sposobności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak zdolności do czynu, brak możności
(1.2) brak sposobności zrealizowania czegoś, brak możliwości
Wiktionary
(1.2) W razie niemożności zapewnienia w tym okresie innego zatrudnienia, pracownicy przysługują świadczenia określone w odrębnych przepisach.
Wiktionary
(1.1) bezsilność, nieumiejętność, niezdolność
(1.2) niemożliwość
Wiktionary
pogardliwie: Niemka; Niemra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogard. Niemka
Wiktionary
IPA: ˈɲɛ̃mra, AS: ńẽmra
Wiktionary
rzecz. niemczura mos./ż., niemczyzna ż., Niemiec mos., Niemka ż.
czas. niemczeć, niemczyć, zniemczać, zniemczeć, zniemczyć
Wiktionary
(1.1) Niemra
Wiktionary
ślamazara, niedołęga
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówków: niemrawie, niemrawo
SJP.pl
przysłówek
(1.1) bez energii życiowej
Wiktionary
(1.1) Cesia namacała w ciemnościach miękką tkaninę szlafroka i niemrawo wpychając dłoń w rękaw zastanawiała się, czy ojciec już poszedł do pracy i czy nie zapomniał zostawić dla niej gorącej wody na herbatę.
Wiktionary
przym. niemrawy
Wiktionary
powolny, ślamazarny, ospały; będący wyrazem takich cech
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zbyt powolny i bez energii
(1.2) o niewielkiej intensywności
Wiktionary
rzecz. niemrawość ż.
przysł. niemrawo
Wiktionary
(1.1) flegmatyczny, nieruchawy, ociężały, rozlazły, rozmamłany / rozmemłany, ślamazarny
(1.2) nikły, słaby
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mrozić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃mrɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńẽmrožẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mrugać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mrugnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|muczeć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mulić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|multyplikować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃multɨplʲikɔˈvãɲɛ, AS: ńẽmultyplʹikovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|murować.
Wiktionary
rzadko: osoba niebędąca wyznawcą islamu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak zdolności muzycznych
Wiktionary
przym. niemuzykalny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie ma zdolności muzycznych
Wiktionary
(1.1) Ale słyszę, naprawdę słyszę rytm, a rymy same do mnie przybiegają. Mama się dziwi: przecież takie niemuzykalne dziecko!
Wiktionary
rzecz. niemuzykalność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|muzykować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|musnąć.
Wiktionary
1. nieodzywający się, oniemiały;
2. niemający zdolności mówienia;
3. niewyrażony słowami;
4. np. o głosce: niewymawiany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który nie może mówić
(1.2) niewymawiany, taki, którego nie słychać (np. o literze)
Wiktionary
(1.2) Tępo wodziłem palcem po aksamitnej wyściółce, pod wieczkiem rozdziawionym w niemym okrzyku.
Wiktionary
IPA: ˈɲɛ̃mɨ, AS: ńẽmy
Wiktionary
rzecz. niema ż., niemowa m./ż., niemota m./ż.
czas. niemieć ndk.
przysł. niemo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|myć.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̃ˈmɨt͡ɕɛ, AS: ńẽmyće
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mylić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) geogr. wieś w Polsce w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Prudnik;
Wiktionary
Niemysłowice ( Buchelsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Prudnik. Historycznie leży na Górnym Śląsku, na ziemi prudnickiej. Położona jest na terenie Obniżenia Prudnickiego, będącego częścią Niziny Śląskiej.
Wikipedia
IPA: ˈɲɛ̃mɨswɔˈvʲit͡sɛ, AS: ńẽmysu̯ovʹice
Wiktionary
przym. niemysłowicki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Niemysłowic, związany z Niemysłowicami
Wiktionary
rzecz. Niemysłowice nmos.
Wiktionary
Zobacz też: Zespół Przyrodniczo-Krajobrazowy „Niemysłów”.
Niemysłów – wieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Poddębice. Położona w odległości ok. 13 km na zachód od Poddębic.
Niemysłów uzyskał lokację miejską przed 1563 rokiem, zdegradowany przed 1580 rokiem. Wieś arcybiskupstwa gnieźnieńskiego w powiecie szadkowskim województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|myśleć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mówić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mącić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mączkować.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający małą wiedzę, niezbyt mądry
Wiktionary
IPA: ɲɛ̃ˈmɔ̃ndrɨ, AS: ńẽmõndry
Wiktionary
przysł. niemądrze
rzecz. mądrostka ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niemądrze
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niemądry; niemędrszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|męczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃mɛ̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńẽmẽṇčẽńe
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: niemądry; niemądrzejszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mędzić.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) tchórzliwy, o słabym charakterze
Wiktionary
(1.1) Uważam twoje postępowanie za niemęskie.
Wiktionary
przysł. niemęsko
przym. męski
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niemęski
Wiktionary
przym. niemęski
Wiktionary
(1.1) pot. bez jaj
Wiktionary
kobieta niezamężna
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest już młody; dość stary
Wiktionary
(1.1) […] niemłody mężczyzna, z mocno szpakowatymi włosami i wąsami, z pogodnym spojrzeniem szarych oczu, ocienionych gęstą siwiejącą brwią […]
Wiktionary
(1.1) podstarzały
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|młotkować.
Wiktionary
Niemścice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Staszów. Ma status sołectwa. Leży na trasie Staszów–Kurozwęki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.
Dawne części wsi – obiekty fizjograficzne.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nabierać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nienachalne; cecha tych, którzy są nienachalni
Wiktionary
przym. nienachalny
przysł. nienachalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nachodzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nachylać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nachylić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|naciskać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|naciągać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|naciągnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nacisnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nacjonalizować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nat͡sʲjɔ̃nalʲizɔˈvãɲɛ, AS: ńẽnacʹi ̯õnalʹizovãńe
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nadać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nadarzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nadawać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nadchodzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nadepnąć.
Wiktionary
rzecz. nienadeptywanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nadeptywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nadɛptɨˈvãɲɛ, AS: ńẽnadeptyvãńe
Wiktionary
rzecz. nienadepnięcie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nadlatywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nadmieniać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nadmʲjɛ̇̃ˈɲä̃ɲɛ, AS: ńẽnadmʹi ̯ė̃ńä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nadmieniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nadpić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nadrabiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nadusić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nadużywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nadwyrężać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nadvɨrɛ̃w̃ˈʒãɲɛ, AS: ńẽnadvyrẽũ̯žãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nadwyrężyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nadvɨrɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnadvyrẽũ̯žẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nadymać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nadziewać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nadzorować.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Nienadówka – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie rzeszowskim, w gminie Sokołów Małopolski. Ma status sołectwa.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Nienadówka. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nadąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|naelektryzować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃naɛlɛktrɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńẽnaelektryzovãńe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nienaganny, bez zarzutu
Wiktionary
(1.1) Łódka była nienagannie czysta.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃naˈɡãɲːɛ, AS: ńẽnagã•ńe
Wiktionary
rzecz. nienaganność ż.
przym. nienaganny
Wiktionary
(1.1) idealnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nienaganne; cecha tych, którzy są nienaganni
Wiktionary
przym. nienaganny
przysł. nienagannie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) książk. niedający powodu do jakichkolwiek zarzutów
Wiktionary
(1.1) Uprzejmy generał pojawił się znowu i oświadczył nienaganną francuszczyzną, że tekst rzeczywiście pochodził ze szwajcarskiej gazety.
Wiktionary
rzecz. nienaganność ż.
przysł. nienagannie
czas. ganić
Wiktionary
(1.1) wzorowy, doskonały, bez zarzutu, nieskazitelny, bez skazy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|naginąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|naglić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nagotować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nagradzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nagrać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃naˈɡrãɲɛ, AS: ńẽnagrãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nagrodzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nagrywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nagłaśniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nagłośnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nahajcować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|najechać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|najeżdżać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nakazać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nakierować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nakreślać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nakrɛɕˈlãɲɛ, AS: ńẽnakreślãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nakreślić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nakrɛɕˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnakreślẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nakrywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nakręcać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nakrɛ̃nˈt͡sãɲɛ, AS: ńẽnakrẽncãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nakręcić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nakrɛ̃nˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnakrẽncẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nakładać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nakwaˈdãɲɛ, AS: ńẽnaku̯adãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nakłaniać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nakwãˈɲä̃ɲɛ, AS: ńẽnaku̯ãńä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nakłonić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nakwɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńẽnaku̯õńė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nakłuwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nalać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nalegać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nalɛˈɡãɲɛ, AS: ńẽnalegãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nalewać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nienależący się, nieprzysługujący komuś lub czemuś
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃naˈlɛʒnɨ, AS: ńẽnaležny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|naliczać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nalʲiˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńẽnalʹičãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|naliczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nalʲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnalʹičẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nalinić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|namalować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nãmalɔˈvãɲɛ, AS: ńẽnãmalovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|namawiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nãmaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńẽnãmavʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|namierzać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nãmʲjɛˈʒãɲɛ, AS: ńẽnãmʹi ̯ežãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|namierzyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nãmʲjɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnãmʹi ̯ežẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|namówić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nãmuˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńẽnãmuvʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nanieść.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nanizać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nãɲiˈzãɲɛ, AS: ńẽnãńizãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nanizywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|naoliwiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃naɔlʲiˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńẽnaolʹivʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|naoliwić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃naɔlʲiˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńẽnaolʹivʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|napełniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|napełnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|napierdalać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃napʲjɛrdaˈlãɲɛ, AS: ńẽnapʹi ̯erdalãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|napierdolić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|napinać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|napisać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃napʲiˈsãɲɛ, AS: ńẽnapʹisãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|napomknąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|napotkać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃napɔtˈkãɲɛ, AS: ńẽnapotkãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|napotykać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃napɔtɨˈkãɲɛ, AS: ńẽnapotykãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nienaprawialne
Wiktionary
przym. nienaprawialny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie można naprawić
Wiktionary
(1.1) Mam dość pesymistyczny pogląd na naturę rzeczy i uważam, że świat jest raczej nienaprawialny.
Wiktionary
rzecz. nienaprawialność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|naprawiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃napraˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńẽnapravʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|naprawić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃napraˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńẽnapravʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|naprowadzać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃naprɔvaˈd͡zãɲɛ, AS: ńẽnaprovaʒãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|naprowadzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃naprɔvaˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnaprovaʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|napędzać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃napɛ̃nˈd͡zãɲɛ, AS: ńẽnapẽnʒãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|napędzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃napɛ̃nˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnapẽnʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|napłynąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|naradzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|naraić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|narazić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nareperować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃narɛpɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńẽnareperovãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który się (jeszcze) nie narodził/urodził
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌɲɛ̃narɔˈd͡zɔ̃nɨ, AS: ńẽnaroʒõny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nienaruszalne
Wiktionary
(1.1) Wprowadzenie stanu wojennego między innymi powoduje czasowe zawieszenie lub ograniczenie określonych w Konstytucji Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej podstawowych praw obywateli, a w szczególności wolności i nietykalności osobistej oraz nienaruszalności mieszkań.
Wiktionary
rzecz. nienaruszenie n.
przym. nienaruszalny
przysł. nienaruszalnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie może zostać naruszony, zmieniany
Wiktionary
rzecz. nienaruszalność ż., nienaruszenie n.
Wiktionary
(1.1) nietykalny, niepodważalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|naruszać.
Wiktionary
przestarzałe: bez uszkodzenia, zepsucia lub naruszenia czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|naruszyć.
Wiktionary
rzecz. nienaruszalność ż.
przym. nienaruszalny
przysł. nienaruszalnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie został naruszony, zachował się w stanie pierwotnym
Wiktionary
(1.1) W tej opowieści wyraźnie rozróżnia się świat zindustrializowany od świata utopijnego, w którym natura jest nienaruszona.
Wiktionary
(1.1) cały, nieporuszony, nietknięty, nieuszczuplony, niezmieniony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|narychtować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|narysować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|narzekać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃naʒɛˈkãɲɛ, AS: ńẽnažekãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|narzucać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃naʒuˈt͡sãɲɛ, AS: ńẽnažucãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|narzucić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃naʒuˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnažucẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nasiąknąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nastawiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nastawić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nastrajać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nastroić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nastąpić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|następować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nastɛ̃mpɔˈvãɲɛ, AS: ńẽnastẽmpovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nasycać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nasɨˈt͡sãɲɛ, AS: ńẽnasycãńe
Wiktionary
1. zaspokoić czyjś głód;
2. o wilgoci, zapachu itp.: wypełnić całą przestrzeń, przepoić;
3. spowodować wchłonięcie jakiejś substancji;
4. nasycić się:
a) zaspokoić głód; najeść się;
b) wypełnić, przepoić się czymś, np. wilgocią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nasycić.
Wiktionary
Nienasycenie – powieść fantastyczna Stanisława Ignacego Witkiewicza wydana w dwóch częściach ("Przebudzenie" i "Obłęd") w 1930 w Warszawie w wydawnictwie „Dom Książki Polskiej”.
"Nienasycenie" uważane jest za najlepszą powieść Witkiewicza.
Wikipedia
przym. nienasycony
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niemogący się nasycić; niepotrafiący najeść się do syta
(1.2) przen. nieznający umiaru; stale pragnący więcej
(1.3) chem. posiadający atomy węgla połączone z innymi atomami wiązaniami wielokrotnymi
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od nie nasycić
Wiktionary
Nienasycony (tytuł oryg. "Insatiable") – amerykański film telewizyjny z 1984 roku w reżyserii Williama A. Grahama; w Stanach Zjednoczonych znany także pod tytułami "Calendar Girl Murders" i "Victimized". W Polsce film znany też jako Morderca dziewczyn z kalendarza.
Wikipedia
(1.3) Tłuszcze właściwe są estrami glicerolu i kwasów tłuszczowych, które mogą być nasycone, czyli niezawierające podwójnych wiązań, oraz nienasycone, posiadające od jednego (kwasy jednonienasycone) do sześciu (kwasy wielonienasycone) podwójnych wiązań między atomami węgla.
Wiktionary
rzecz. nienasycenie n.
Wiktionary
(1.1) łakomy, żarłoczny
(1.2) zachłanny
Wiktionary
Nienaszów – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, w gminie Nowy Żmigród.
Nienaszów podzielony jest na dwa sołectwa: "Nienaszów" i "Nienaszów Sośniny".
Miejscowość jest siedzibą parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, należącej do dekanatu Nowy Żmigród, diecezji rzeszowskiej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nasłać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|naturalizować.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nienaturalny
Wiktionary
rzecz. nienaturalność ż.
przym. nienaturalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nienaturalne
Wiktionary
przym. nienaturalny
przym. nienaturalistyczny
przysł. nienaturalnie
Wiktionary
(1.1) sztuczność
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który nie wynika z praw natury
(1.2) niezgodny z normalnym porządkiem rzeczy
(1.3) który nie wynika z czyjejś natury
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃natuˈralnɨ, AS: ńẽnaturalny
Wiktionary
przysł. nienaturalnie
rzecz. nienaturalność ż.
Wiktionary
(1.3) nieszczery
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|natłuszczać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃natwuʃˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńẽnatu̯uščãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|natłuścić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃natwuʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnatu̯uščẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nauczać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nawuˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńẽnau̯učãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nauczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nawuˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnau̯učẽńe
Wiktionary
rzadko: osoba niebędąca naukowcem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nienaukowe
Wiktionary
przym. nienaukowy
przysł. nienaukowie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie ma charakteru naukowego
Wiktionary
przysł. nienaukowo
rzecz. nienaukowość ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nawalać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nawalić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nienawidzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃navʲiˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnavʹiʒẽńe
Wiktionary
rzecz. nienawiść ż., nienawistnik m.
czas. nienawidzić, znienawidzić
przym. nienawistny
przysł. nienawistnie
Wiktionary
dawniej: nienawidzić, np. "Był on nienawidziany za swój nietowarzyski charakter."
SJP.pl
1. nie znosić kogoś, czegoś, mieć o kimś, o czymś jak najgorsze zdanie; żywić do kogoś nienawiść
2. nienawidzić się - nienawidzić jeden drugiego
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. znienawidzić)
(1.1) czuć nienawiść do jakiegoś obiektu (osoby czy przedmiotu) lub pojęcia; być do czegoś lub kogoś bardzo negatywnie nastawionym; mieć silną awersję, niechęć wobec czegoś lub kogoś
czasownik zwrotny niedokonany nienawidzić się (dk. znienawidzić się)
(2.1) wzajemnie czuć nienawiść; gdy jedna osoba nie znosi drugiej ze wzajemnością
(2.2) odczuwać nienawiść do siebie samego
Wiktionary
(1.1) Dlaczego ty mnie tak nienawidzisz? Przecież nic ci nie zrobiłem…
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃naˈvʲid͡ʑit͡ɕ, AS: ńẽnavʹiʒ́ić
Wiktionary
rzecz. nienawidzenie n., nienawiść ż., nienawistnik mos.
czas. znienawidzić dk.
przym. znienawidzony, nienawistny
przysł. nienawistnie
Wiktionary
(1.1) nie znosić, nie cierpieć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nawilżać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nawinąć.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nienawistny, pełen nienawiści
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃naˈvʲistʲɲɛ, AS: ńẽnavʹistʹńe
Wiktionary
rzecz. nienawiść ż., nienawistnik m., nienawidzenie n., nienawistność ż.
czas. znienawidzić, nienawidzić ndk.
przym. nienawistny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nienawistnie
SJP.pl
osoba owładnięta nienawiścią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto nienawidzi
Wiktionary
(1.1) Nienawistnik po prostu czeka. Jego celem jest zniszczenie, połączone z żądzą upokorzenia wroga, dokonania najwyższego aktu pogardy.
Wiktionary
rzecz. nienawiść ż., nienawidzenie n.
czas. znienawidzić, nienawidzić ndk.
przym. nienawistny
przysł. nienawistnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nienawistne; cecha tych, którzy są nienawistni
Wiktionary
rzecz. nienawiść ż.
przym. nienawistny
przysł. nienawistnie
Wiktionary
1. wyrażający nienawiść (np. nienawistne spojrzenie)
2. wzbudzający nienawiść (np. nienawistny sąsiad)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) budzący nienawiść
(1.2) wyrażający nienawiść
Wiktionary
rzecz. nienawistność ż., nienawidzenie n., nienawistnik mos., nienawiść ż.
czas. znienawidzić, nienawidzić ndk.
przysł. nienawistnie
Wiktionary
wrogość, wielka niechęć do czegoś lub kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) silna niechęć, awersja, wrogość;
Wiktionary
Nienawiść – bardzo silne uczucie niechęci wobec kogoś lub czegoś, często połączone z pragnieniem, by obiekt nienawiści spotkało coś złego.
Nienawiść bywa przeciwstawiana miłości i opisywana jako męczące uczucie, następujące w wyniku bólu związanego z uczuciem zranienia, zemsty, wrogości i oszukania.
Wikipedia
(1.1) Spektakl jest metaforą ludzkiego losu. Mówi o miłości, bólu, gniewie i nienawiści.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̃ˈnavʲiɕt͡ɕ, AS: ńẽnavʹiść
Wiktionary
rzecz. nienawistnik m., nienawistność ż., nienawidzenie n., znienawidzenie n.
czas. nienawidzić ndk., znienawidzić dk.
przym. nienawistny
przysł. nienawistnie
Wiktionary
(1.1) odium, detestacja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nawtykać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃naftɨˈkãɲɛ, AS: ńẽnaftykãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nazwać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃naˈzvãɲɛ, AS: ńẽnazvãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie posiadający nazwy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nazywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nazɨˈvãɲɛ, AS: ńẽnazyvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|naładować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nawadɔˈvãɲɛ, AS: ńẽnau̯adovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nałożyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nawɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnau̯ožẽńe
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|naśladować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|naświetlać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃naɕfʲjɛˈtlãɲɛ, AS: ńẽnaśfʹi ̯etlãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|naświetlić.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) ustawicznie głodny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. skąpiec, sknera
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|negować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nɛɡɔˈvãɲɛ, AS: ńẽnegovãńe
Wiktionary
płyn nienewtonowski, ciecz nienewtonowska - płyn niespełniający hydrodynamicznego prawa Newtona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nicować.
Wiktionary
członek ludu samodyjskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) przedstawiciel ludu samojedzkiego, zamieszkującego północno-zachodnią Syberię
Wiktionary
(1.1) Tradycyjnym mieszkaniem Nieńców jest czum, stożkowy namiot o owalnej podstawie.
Wiktionary
przym. nieniecki
rzecz. nieniecki mrz.
:: fż. Nienka ż.
Wiktionary
(1.1) przest. Samojed
Wiktionary
przymiotnik od: Nieniec
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nieńcami, dotyczący Nieńców
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język nieniecki;
Wiktionary
rzecz. Nieniec mos., Nienka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|niedomagać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|niemieć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇̃ɲɛ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńė̃ńẽmʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nienawidzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇̃ɲɛ̃navʲiˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńė̃ńẽnavʹiʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|niepokoić.
Wiktionary
przym. niepokojony, nieniepokojony
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) niebędący niepokojonym
Wiktionary
(1.1) Siedzieliśmy sobie na werandzie nieniepokojeni przez nikogo.
Wiktionary
rzecz. nieniepokojenie n., niepokojenie n.
czas. niepokoić ndk., zaniepokoić dk.
przym. niepokojony
ims. niepokojony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nieść.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|niszczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇̃ɲiʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńė̃ńiščẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nitkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|niuansować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇̃ɲuwãw̃sɔˈvãɲɛ, AS: ńė̃ńuu̯ãũ̯sovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|niuchać.
Wiktionary
członkini ludu samodyjskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) przedstawicielka ludu samojedzkiego, zamieszkującego północno-zachodnią Syberię
Wiktionary
przym. nieniecki
rzecz. nieniecki mrz.
:: fm. Nieniec mos.
Wiktionary
(1.1) przest. Samojedka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nocować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nominować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nɔ̃mʲĩnɔˈvãɲɛ, AS: ńẽnõmʹĩnovãńe
Wiktionary
kobieta chora psychicznie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób nienormalny
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nɔrˈmalʲɲɛ, AS: ńẽnormalʹńe
Wiktionary
przym. nienormalny
rzecz. nienormalny mos., nienormalność ż.
Wiktionary
(1.1) anormalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odchylenie od normy
(1.2) pot. przejawianie cech typowych dla zaburzeń psychicznych
Wiktionary
rzecz. nienormalny mos.
przym. nienormalny
przysł. nienormalnie
Wiktionary
(1.1) anomalia, anormalność, dziwactwo, nieprawidłowość, obcość, odchylenie, patologia, zakłócenie
(1.2) dewiacyjność, obłąkanie, psychoza, szajba
Wiktionary
osoba chora psychicznie
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który odbiega od pewnej normy
(1.2) posp. o człowieku: chory psychicznie
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) posp. mężczyzna chory psychicznie
Wiktionary
IPA: ɲɛnɔrˈmalnɨ, AS: ńenormalny
Wiktionary
rzecz. nienormalność ż.
przysł. nienormalnie
Wiktionary
(1.1) anormalny, nieprawidłowy, nietypowy, atypowy, anormatywny, niezwykły, patologiczny, aberracyjny, dewiacyjny, perwersyjny, inny, odmienny, szczególny, nienaturalny, niespotykany, wyjątkowy
(1.2) niepoczytalny, niezrównoważony, obłąkany, półobłąkany, wpółobłąkany, pomylony, zboczony; pot. kopnięty, świrnięty, świrowaty, pieprznięty, pomylony, popaprany, porąbany, porypany, psychiczny, puknięty, rąbnięty, stuknięty, szajbnięty, szalony, szurnięty, trzepnięty, walnięty; wulg. pojebany, pierdolnięty
(2.1) obłąkaniec, opętaniec, opętany, szaleniec, pomyleniec, pomylony, dewiant, dziwak, odmieniec; pot. czubek, czub, fioł, obłąkaniec, obłąkany, opętaniec, opętany, pomyleniec, pomylony, psychol, szajbus, szaleniec, szalony, świr, świrus, wariat, zajob; wybryk natury; daw. bzik
Wiktionary
Nienormatywność – zjawisko polegające na przekraczaniu normy.
Pojęcie nienormatywności stosowane jest m.in. w naukach społecznych, przede wszystkim w psychologii i socjologii, na określenie zachowań wykraczających poza normę społeczną. Zachowanie nienormatywne może mieć charakter stały lub epizodyczny. W przypadku trwałych zachowań nienormatywnych można mówić o kształtowaniu się tożsamości nienormatywnej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nosić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnošẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|notować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nɔtɔˈvãɲɛ, AS: ńẽnotovãńe
Wiktionary
Nienowice – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jarosławskim, w gminie Radymno. Ma status sołectwa.
W II Rzeczypospolitej wieś w powiecie jarosławskim województwa lwowskiego. W 1945 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 10 Polaków, w tym 6 żołnierzy Wojska Polskiego, oraz 5 Ukraińców za "zdradę sprawy ukraińskiej".
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) taki, który jest przestarzały
Wiktionary
rzecz. nowoczesność ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie będący nowotworem
Wiktionary
przym. nowotworowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nołlajfić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nucić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nudzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nuˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnuʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|numerować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nũmɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńẽnũmerovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nurkować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nurkɔˈvãɲɛ, AS: ńẽnurkovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nęcić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|nękać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̃nɛ̃ŋˈkãɲɛ, AS: ńẽnẽŋkãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obabuchać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obalać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔbaˈlãɲɛ, AS: ńeobalãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obalić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obarczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obchodzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔpxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńeopχoʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obcinać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obciążać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obciążyć.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) stpol. niedaleko
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔbˈdalnɔ, AS: ńeobdalno
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obdarować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔbdarɔˈvãɲɛ, AS: ńeobdarovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obdarowywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔbdarɔvɨˈvãɲɛ, AS: ńeobdarovyvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obdarzyć.
Wiktionary
1. istniejący w danym miejscu, w danym okresie, w danej chwili;
2. będący przy czymś, znajdujący się gdzieś w danej chwili
SJP.pl
brak kogoś lub czegoś w danym miejscu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak kogoś w jakimś miejscu
(1.2) urz. opuszczenie lekcji, zajęć, dnia pracy itp.
(1.3) przen. brak uwagi, brak koncentracji
Wiktionary
(1.1) Dzieci nie mogły pogodzić się z nieobecnością ojca w ich życiu.
(1.2) Mam obniżone sprawowanie, bo miałem dużo nieusprawiedliwionych nieobecności.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔˈbɛt͡snɔɕt͡ɕ, AS: ńeobecność
Wiktionary
rzecz. nieobecny mos.
przym. nieobecny
Wiktionary
(1.1) brak, absencja
(1.2) absencja
(1.3) rozkojarzenie, nieuwaga, dekoncentracja
Wiktionary
ktoś, kogo nie ma w danej chwili w danym miejscu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie ma tam, gdzie być powinien lub gdzie się go spodziewa
(1.2) przen. będący myślami gdzie indziej
(1.3) taki, który nie zaznacza swojego istnienia w jakiejś dziedzinie
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) mężczyzna, którego nie ma w jakimś miejscu
(2.2) eufem. zmarły
Wiktionary
Nieobecny (tytuł oryg. "Ausente") – argentyński film fabularny (dramat stylizowany na thriller) z 2011 roku, napisany, wyreżyserowany i zmontowany przez Marco Bergera, z Carlosem Echevarríą i Javierem De Pietro obsadzonymi w rolach nauczyciela i ucznia, uwikłanych w homoerotyczną intrygę. Premiera filmu nastąpiła podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Berlinie w lutym 2011; wówczas reżyser wyróżniony został nagrodą Teddy. Film nakręcony został w Buenos Aires.
Wikipedia
(1.1) Krzysiek, dlaczego wczoraj byłeś nieobecny na lekcjach?
(1.2) Kochanie, coś się stało? Jesteś taka nieobecna.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔˈbɛt͡snɨ, AS: ńeobecny
Wiktionary
rzecz. nieobecność ż., nieobecna ż.
Wiktionary
(1.2) zamyślony, zdekoncentrowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obejmować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔbɛjmɔˈvãɲɛ, AS: ńeobei ̯movãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obejrzeć.
Wiktionary
niedający się obejść
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niezaznajomiony z czymś; nieznający, niewiedzący czegoś
Wiktionary
rzecz. nieobeznanie n., obeznanie n., znanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obezwładniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obezwładnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obgryzać.
Wiktionary
(1.1) Ile razy prosiłam cię o nieobgryzanie paznokci?!
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔbɡrɨˈzãɲɛ, AS: ńeobgryzãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obiecać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔbʲjɛˈt͡sãɲɛ, AS: ńeobʹi ̯ecãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obiecywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔbʲjɛt͡sɨˈvãɲɛ, AS: ńeobʹi ̯ecyvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieobiektywne; cecha tych, którzy są nieobiektywni
Wiktionary
przym. nieobiektywny
przysł. nieobiektywnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obierać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|objawiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔbʲjaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńeobʹi ̯avʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|objawić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|objaśniać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔbʲjäɕˈɲä̃ɲɛ, AS: ńeobʹi ̯äśńä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|objaśnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|objechać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|objąć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔbʲˈjɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńeobʹi ̯ė̃ńće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oblewać.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieobliczalny
Wiktionary
rzecz. nieobliczalność ż.
przym. nieobliczalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nieobliczalne, niepoliczalne
(1.2) cecha tego, co nieobliczalne, nieprzewidywalne; cecha tych, którzy są nieobliczalni, nieprzewidywalni
Wiktionary
przym. nieobliczalny
przysł. nieobliczalnie
Wiktionary
(1.1) niepoliczalność
(1.2) nieprzewidywalność
Wiktionary
1. niedający się przewidzieć, wytłumaczyć;
2. reagujący w sposób nieoczekiwany, niepoczytalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie można obliczyć
(1.2) niedający się przewidzieć lub wytłumaczyć
(1.3) reagujący w sposób nieoczekiwany
Wiktionary
Nieobliczalny (ang. "Shadow Man") – amerykański film sensacyjny z 2006 roku w reżyserii Michael Keusch.
Wikipedia
(1.2) Utrata Stalingradu mogła zatem pociągnąć za sobą nieobliczalne konsekwencje dla całego systemu radzieckiej obrony.
(1.3) Demoniczne występy sprawiły, że Reznora okrzyknięto najbardziej charyzmatyczną i nieobliczalną postacią sceny alternatywnej.
Wiktionary
rzecz. nieobliczalność ż.
przysł. nieobliczalnie
Wiktionary
(1.1) niepoliczalny, nieprzeliczalny, niewymierny
(1.2) nieprzewidywalny
(1.3) nieprzewidywalny, niezrównoważony, impulsywny, szalony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obliczać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔblʲiˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńeoblʹičãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obliczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obligować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oblizywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oblodzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obmawiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔbmaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńeobmavʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obnażać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obniżać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obniżyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obowiązywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔbɔvʲjɔ̃w̃zɨˈvãɲɛ, AS: ńeobovʹi ̯õũ̯zyvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obrabiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔbraˈbʲjä̃ɲɛ, AS: ńeobrabʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obrabować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔbrabɔˈvãɲɛ, AS: ńeobrabovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obrabowywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔbrabɔvɨˈvãɲɛ, AS: ńeobrabovyvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obracać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔbraˈt͡sãɲɛ, AS: ńeobracãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obradować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obrażać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔbraˈʒãɲɛ, AS: ńeobražãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obrazić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔbraˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńeobražẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obrobić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔbrɔˈbʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeobrobʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie został przystosowany do obrony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obrosnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obrzezać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obrzygać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obrócić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔbruˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńeobrucẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obrączkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obsadzić.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niemożliwy do zaobserwowania w jakikolwiek sposób
Wiktionary
(1.1) Nieobserwowalny charakter produkcji potencjalnej stwarza trudności związane z jej szacowaniem.
Wiktionary
rzecz. nieobserwowalność ż.
Wiktionary
(1.1) niepostrzegalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obserwować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obsiadać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obsikać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obsikiwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obsmażyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obsługiwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obudzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obwarować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obwiniać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔbvʲĩˈɲä̃ɲɛ, AS: ńeobvʹĩńä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obwinić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔbvʲĩˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeobvʹĩńė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|obwąchiwać.
Wiktionary
obyć się -
1. dać sobie radę, poradzić sobie bez czegoś; obejść się;
2. zadowolić się czymś, poprzestać na czymś (np. obył się drobną opłatą);
3. przyzwyczaić się do czegoś, oswoić się z czymś
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: nieobyczajnie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. niemoralny, nieprzyzwoity
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔbɨˈt͡ʃajnɨ, AS: ńeobyčai ̯ny
Wiktionary
rzecz. nieobyczajność ż., obyczaj mrz., obyczajność ż.
przym. obyczajny
przysł. nieobyczajnie, obyczajnie
Wiktionary
(1.1) niemoralny, nieprzyzwoity
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nieposiadający obeznania
(1.2) niewyrobiony towarzysko
Wiktionary
(1.1) nieobeznany
(1.2) nieogładzony, nieokrzesany, niewyrobiony, surowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ocalić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oceniać.
Wiktionary
niezwykle cenny, pomocny, dobry, nie dający się ocenić (np. nieoceniona pomoc, nieoceniony człowiek)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ochlapać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ochronić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ochrzcić.
Wiktionary
(1.1) O nieochrzczeniu dziecka zadecydowały względy natury praktycznej.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ochędożyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ochładzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ocierać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ociulać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oclić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oczekiwać.
przysłówek
(2.1) nagle, niespodziewanie
Wiktionary
(2.1) Marek wyznał mi nieoczekiwanie, że jest we mnie zakochany.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔt͡ʃɛciˈvãɲɛ, AS: ńeočeḱivãńe
Wiktionary
przym. nieoczekiwany
ims. nieoczekiwany
Wiktionary
(2.1) znienacka, nagle, niespodziewanie, raptownie, wtem, ni stąd ni zowąd, ni z gruszki, ni z pietruszki
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieoczekiwanie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, którego nikt nie oczekiwał, nie spodziewał się
Wiktionary
(1.1) Zdarzenie było zupełnie nieoczekiwane.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔt͡ʃɛciˈvãnɨ, AS: ńeočeḱivãny
Wiktionary
rzecz. nieoczekiwanie n.
przysł. nieoczekiwanie
czas. oczekiwać
Wiktionary
(1.1) niespodziewany, zaskakujący
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oczyszczać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔt͡ʃɨʃˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńeočyščãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oczyścić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieoczywiste
Wiktionary
przym. nieoczywisty
przysł. nieoczywiście
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odbierać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔdbʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńeodbʹi ̯erãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odbijać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odbyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔdˈbɨt͡ɕɛ, AS: ńeodbyće
Wiktionary
(1.1) odbycie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odbywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔdbɨˈvãɲɛ, AS: ńeodbyvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odchodzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odchrząknąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odchylić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odcinać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odciążyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odczepić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odczuć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odczuwać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔṭt͡ʃuˈvãɲɛ, AS: ńeoṭčuvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odczytać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔṭt͡ʃɨˈtãɲɛ, AS: ńeoṭčytãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odczytywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔṭt͡ʃɨtɨˈvãɲɛ, AS: ńeoṭčytyvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odczłowieczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oddać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oddawać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oddychać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oddziaływać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔdʲd͡ʑawɨˈvãɲɛ, AS: ńeodʹʒ́au̯yvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oddzielać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odebrać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔdɛˈbrãɲɛ, AS: ńeodebrãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odejmować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔdɛjmɔˈvãɲɛ, AS: ńeodei ̯movãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oderotyzować.
Wiktionary
niemożliwy do odgadnięcia; niepojęty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niemożliwy do odgadnięcia, zagadkowy, niepojęty, niezgłębiony
Wiktionary
(1.1) Obecnie niektórzy dopatrują się nieodgadnionych zamysłów Stwórcy w niezrozumiałych zachowaniach kwarków czy ewolucji Wszechświata.
Wiktionary
rzecz. nieodgadnięcie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odgadnąć.
Wiktionary
przym. nieodgadniony
Wiktionary
niemożliwy do odgadnięcia, przewidzenia; nieodgadniony, niepojęty, niezbadany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odgarnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odgarować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odgrywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odgrzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odgrzebać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odgwizdać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔdɡvʲizˈdãɲɛ, AS: ńeodgvʹizdãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odhaczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odindywidualizować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odindywidualizowywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odjebać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odjechać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odjeżdżać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odkiblować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odkitować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odkluczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odkryć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odkrywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔtkrɨˈvãɲɛ, AS: ńeotkryvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odkręcić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odkurzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odkurzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odkładać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odliczać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔdlʲiˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńeodlʹičãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odliczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔdlʲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeodlʹičẽńe
Wiktionary
skrót od: nieodmienny; ndm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odmawiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odmałpować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odmienić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔdmʲjɛ̇̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeodmʹi ̯ė̃ńė̃ńe
Wiktionary
rzecz. nieodmienianie
przym. nieodmienny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nieodmienne
Wiktionary
przym. nieodmienny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gram. o wyrazie: taki, który nie odmienia się, który ma wszystkie formy gramatyczne takie same
(1.2) przest. taki sam od dłuższego czasu, taki, który się nie zmienił
Wiktionary
(1.1) W języku polskim wszystkie przysłówki są nieodmienne.
(1.2) Od lat hrabia jeździł nieodmiennym powozem.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔdˈmʲjɛ̃nːɨ, AS: ńeodmʹi ̯ẽ•ny
Wiktionary
rzecz. odmiana ż., nieodmienność ż., nieodmienienie n., nieodmienianie n.
przysł. nieodmiennie
czas. odmienić
Wiktionary
(1.2) stały
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odmierzać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔdmʲjɛˈʒãɲɛ, AS: ńeodmʹi ̯ežãńe
Wiktionary
rzecz. nieodmierzenie n. dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odmierzyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔdmʲjɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńeodmʹi ̯ežẽńe
Wiktionary
rzecz. nieodmierzanie n. ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odmóżdżać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odnawiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odnieść.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odnosić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odnotować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odnotowywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odnowić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odpalać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odeprzeć.
Wiktionary
rzecz. nieodpartość ż.
przym. nieodparty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieodparte
Wiktionary
przym. nieodparty
przysł. nieodparcie
rzecz. nieodparcie n.
Wiktionary
taki, którego nie da się odeprzeć (np. nieodparty urok)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie sposób odeprzeć
(1.2) taki, któremu nie da się oprzeć
Wiktionary
rzecz. nieodparcie n., nieodpartość ż.
przysł. nieodparcie
Wiktionary
(1.1) niepodważalny, nieprzezwyciężony, nieustępliwy, niezłomny
(1.2) nieprzezwyciężony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odpieprzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odpieprzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opierdalać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔtpʲjɛrdaˈlãɲɛ, AS: ńeotpʹi ̯erdalãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odpisać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odpoczywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔtpɔt͡ʃɨˈvãɲɛ, AS: ńeotpočyvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odpowiadać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔtpɔvʲjaˈdãɲɛ, AS: ńeotpovʹi ̯adãńe
Wiktionary
szkolna ocena z zachowania
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niewłaściwy, niespełniający warunków
Wiktionary
(1.1) Nieodpowiednie odżywianie wywołuje bóle brzucha.
(1.1) Z powodu nieodpowiednich warunków pogodowych przerwano mistrzostwa świata.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi, AS: ńeotpovʹi ̯edʹńi
Wiktionary
rzecz. nieodpowiedniość ż.
przysł. nieodpowiednio
Wiktionary
(1.1) niewłaściwy, niestosowny, nieadekwatny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieodpowiedni
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔtpɔˈvʲjɛdʲɲɔ, AS: ńeotpovʹi ̯edʹńo
Wiktionary
rzecz. nieodpowiedniość
przym. nieodpowiedni
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odpowiedzieć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔtpɔvʲjɛˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńeotpovʹi ̯eʒẽńe
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób nieodpowiedzialny; bez poczucia odpowiedzialności za skutki swoich działań
Wiktionary
rzecz. nieodpowiedzialność ż.
przym. nieodpowiedzialny
Wiktionary
(1.1) lekkomyślnie, nierozważnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieodpowiedzialne; cecha tych, którzy są nieodpowiedzialni
Wiktionary
przym. nieodpowiedzialny
przysł. nieodpowiedzialnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie poczuwa się do odpowiedzialności za swoje czyny, nie przewiduje konsekwencji, na którym nie można polegać
(1.2) będący wynikiem, świadectwem takiej postawy
Wiktionary
(1.1) Skończył studia, założył rodzinę, ale wciąż był nieodpowiedzialny jak nastolatek.
(1.1) Robert był nieodpowiedzialny, siadał za kierownicą po pijaku.
(1.2) Twoje postępowanie było nieodpowiedzialne.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔtpɔvʲjɛ̇ˈd͡ʑalnɨ, AS: ńeotpovʹi ̯ėʒ́alny
Wiktionary
rzecz. nieodpowiedzialność ż.
przysł. nieodpowiedzialnie
Wiktionary
(1.1) lekkomyślny, beztroski, niefrasobliwy, nierozważny, niedojrzały
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odprawiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odprawić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odprowadzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odpłacać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔtpwaˈt͡sãɲɛ, AS: ńeotpu̯acãńe
Wiktionary
rzecz. nieodpłacenie dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odpłacić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔtpwaˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńeotpu̯acẽńe
Wiktionary
rzecz. nieodpłacanie ndk.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) bezpłatnie, bez pobrania opłaty, za darmo
Wiktionary
(1.1) §4. Skazanym nie posiadającym wystarczających środków pieniężnych udostępnia się nieodpłatnie niezbędne podręczniki i pomoce naukowe.
Wiktionary
rzecz. nieodpłatność ż.
przym. nieodpłatny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bez pobierania opłaty
Wiktionary
przysł. nieodpłatnie
Wiktionary
(1.1) bezpłatny, darmowy, niepłatny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odpływać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odraczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odrastać.
Wiktionary
rzecz. odrastanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odroczyć.
Wiktionary
bardzo typowy jako reprezentant swoich przodków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odrodzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔdrɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńeodroʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odrysowywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odrywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔdrɨˈvãɲɛ, AS: ńeodryvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odrzucać.
Wiktionary
1. niemożność dostrzeżenia różnicy między kimś a kimś lub czymś a czymś; nierozróżnialność;
2. niemożność rozpoznania kogoś lub czegoś wśród czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odróżniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odstawiać.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieodstępnie
SJP.pl
stale towarzyszący czemuś lub komuś; nieodłączny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odszumiać.
Wiktionary
(1.1) Nieodszumianie zdjęć to główny zarzut, jaki stawiali mu koledzy po fachu
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔṭʃũˈmʲjä̃ɲɛ, AS: ńeoṭšũmʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzecz. nieodszumienie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odszumić.
Wiktionary
rzecz. nieodszumianie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odtajnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odtwarzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odwiedzać.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) bez odwołania, bezpowrotnie
Wiktionary
(1.1) Dyrektor nieodwołalnie zmienił politykę firmy.
Wiktionary
przym. nieodwołalny
rzecz. nieodwołalność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieodwołalne; cecha tych, którzy są nieodwołalni
Wiktionary
przym. nieodwołalny
przysł. nieodwołalnie
Wiktionary
dający się odwołać
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niemożliwy do odwołania, cofnięcia
Wiktionary
(1.1) Nasze ultimatum mija z dniem 4 czerwca br. i jest nieodwołalne.
Wiktionary
czas. odwołać
rzecz. nieodwołalność ż.
przysł. nieodwołalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odwołać.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieodwracalny
Wiktionary
rzecz. nieodwracalność ż.
przym. nieodwracalny
Wiktionary
(1.1) bezpowrotnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nieodwracalne
Wiktionary
przym. nieodwracalny
przysł. nieodwracalnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie można usunąć, cofnąć; uniemożliwiający przywrócenie do poprzedniego stanu
Wiktionary
(1.1) To, co wydarzyło się przez ostatni tydzień, przekroczyło wszelkie granice. W jej życiu dokonała się nieodwracalna zmiana. Na zawsze.
(1.1) Panowanie wielkich przedsiębiorstw również na rynku handlowym jest perspektywą nieodwracalną.
Wiktionary
rzecz. nieodwracalność ż.
przysł. nieodwracalnie
Wiktionary
(1.1) bezpowrotny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odwracać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔdvraˈt͡sãɲɛ, AS: ńeodvracãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odznaczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieodzowne; cecha tych, którzy są nieodzowni
Wiktionary
przym. nieodzowny
przysł. nieodzownie
Wiktionary
taki, bez którego nie da się obyć; konieczny, niezbędny, niezastąpiony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, bez którego nie można przetrwać, normalnie funkcjonować; konieczny, niezastąpiony
Wiktionary
(1.1) Tlen jest nieodzowny do oddychania komórkowego.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔdˈzɔvnɨ, AS: ńeodzovny
Wiktionary
rzecz. nieodzowność ż.
przysł. nieodzownie
Wiktionary
(1.1) potrzebny, niezbędny, podstawowy, zasadniczy, wymagany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odzyskać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔdzɨˈskãɲɛ, AS: ńeodzyskãńe
Wiktionary
rzecz. nieodzyskiwanie ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odzyskiwać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔdzɨsʲciˈvãɲɛ, AS: ńeodzysʹḱivãńe
Wiktionary
rzecz. nieodzyskanie dk.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieodłączny, nierozerwalnie
Wiktionary
przym. nieodłączny
Wiktionary
stale towarzyszący czemuś lub komuś (np. nieodłączny towarzysz, nieodłączna cecha)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który zawsze towarzyszy komuś lub czemuś
Wiktionary
(1.1) Strach – ten nieodłączny towarzysz małpy w laboratorium, strach – ten nieodłączny towarzysz wiejskiego psa (…).
(1.1) Istota człowieczeństwa jest nieodłączna od Boga.
Wiktionary
przysł. nieodłącznie
Wiktionary
(1.1) inherentny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odśnieżać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔtʲɕɲɛˈʒãɲɛ, AS: ńeotʹśńežãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odśnieżyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔtʲɕɲɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńeotʹśńežẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odświeżać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔtʲɕfʲjɛˈʒãɲɛ, AS: ńeotʹśfʹi ̯ežãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odświeżyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔtʲɕfʲjɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńeotʹśfʹi ̯ežẽńe
Wiktionary
[czytaj: od-żałować]
1. przestać odczuwać żal z jakiegoś powodu;
2. zdecydować się na coś mimo związanej z tym straty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odżywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|odżywiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oferować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ofiarować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔfʲjarɔˈvãɲɛ, AS: ńeofʹi ̯arovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ofiarowywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔfʲjarɔvɨˈvãɲɛ, AS: ńeofʹi ̯arovyvãńe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieoficjalny
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔfʲiˈt͡sʲjalʲɲɛ, AS: ńeofʹicʹi ̯alʹńe
Wiktionary
rzecz. nieoficjalność ż.
przym. nieoficjalny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie został podany oficjalnie do wiadomości
(1.2) taki, który nie odpowiada oficjalnie ustalonym formom
Wiktionary
przysł. nieoficjalnie
Wiktionary
potocznie: bałagan, nieporządek; bajzel, burdel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) slang. osoba nieogarniająca podstawowych kwestii; osoba nieporadna, nierozumna
Wiktionary
IPA: ɲɛˈɔɡar, AS: ńeogar
Wiktionary
rzecz. nieogarnianie n., nieogarnięcie n.
przym. nieogarnięty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ogarniać.
Wiktionary
czas. ogarnąć
rzecz. nieogar mos.
Wiktionary
niedający się ogarnąć, zmierzyć, pojąć; niezmierzony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ogarnąć.
Wiktionary
czas. ogarnąć
rzecz. nieogar mos.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) slang. nieporadny
Wiktionary
rzecz. nieogar mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oglądać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔɡlɔ̃nˈdãɲɛ, AS: ńeoglõndãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ognoić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ogolić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ograniczać.
Wiktionary
1. o czymś: mający niewielki zasięg;
2. o kimś: mający ciasne horyzonty myślowe; tępy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nie mający żadnych ograniczeń, niczym nie skrępowany
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔɡrãɲiˈt͡ʃɔ̃nɨ, AS: ńeogrãńičõny
Wiktionary
rzecz. nieograniczoność ż.
przysł. nieograniczenie
Wiktionary
(1.1) bezgraniczny, niezmierzony, bezmierny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ogrodzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ogrzać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔˈɡʒãɲɛ, AS: ńeogžãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ogrzewać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔɡʒɛˈvãɲɛ, AS: ńeogževãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ogłaszać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ogłupiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔɡwuˈpʲjä̃ɲɛ, AS: ńeogu̯upʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ogłuszyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|okalać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|okantować.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający małe rozmiary
(1.2) prosty jakościowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|okazywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔkazɨˈvãɲɛ, AS: ńeokazyvãńe
Wiktionary
okiełznać;
1. w jeździectwie: założyć wędzidło koniowi lub innemu zwierzęciu jucznemu;
2. przenośnie: zmusić kogoś do posłuszeństwa, ukrócić zachowania, nawyki uznawane za szkodliwe; pohamować, poskromić, powściągnąć
SJP.pl
okiełzać;
1. w jeździectwie: założyć wędzidło koniowi lub innemu zwierzęciu jucznemu;
2. przenośnie: zmusić kogoś do posłuszeństwa, ukrócić zachowania, nawyki uznawane za szkodliwe; pohamować, poskromić, powściągnąć
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. niedający się powściągnąć, pohamować, opanować
Wiktionary
(1.1) Składowa pozioma i pionowa oddziałują między sobą, czyniąc z Internetu medium dynamiczne, żywe, nawet nieokiełznane, a przez to dla wielu tajemnicze, więc groźne.
(1.1) Clemenceau, starzec 76-letni o niezwykle żywej inteligencji i nieokiełznanej, a wiekiem nieosłabionej energii, mianowany został prezesem ministrów i ministrem wojny.
Wiktionary
rzecz. nieokiełznanie n., okiełznanie n., nieokiełznywanie n., okiełznywanie n., kiełzno n.
czas. okiełznać dk., okiełznywać ndk.
Wiktionary
(1.1) nieujarzmiony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oklaskiwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|okopcować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|okorować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|okorowywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|określać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔkrɛɕˈlãɲɛ, AS: ńeokreślãńe
Wiktionary
1. niedający się określić, sprecyzować; nieustalony, niejasny;
2. taki, którego nie określono, nie oznaczono; nieoznaczony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niejasny, nieprecyzyjny, niezupełnie zdefiniowany, niezupełnie określony
Wiktionary
(1.1) To pływające dziwactwo o nieokreślonych kształtach to nowy, nieznany dotąd gatunek meduzy.
(1.1) Jak dotąd prawa statystyk kwantowych zastosowaliśmy wyłącznie do fotonów i fononów, a więc cząstek, które mogą powstawać i znikać i liczba ich tym samym jest nieokreślona.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ, AS: ńeokreślõny
Wiktionary
rzecz. nieokreślenie n., nieokreśloność ż.
Wiktionary
(1.1) nieustalony, nieusystematyzowany, niewyraźny, niezdefiniowany, ogólnikowy, prowizoryczny, przybliżony, umowny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|okrywać.
Wiktionary
niemający ogłady towarzyskiej; prostacki, ordynarny
SJP.pl
człowiek bez manier, źle wychowany; cham, prostak, grubianin, impertynent
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba nieposiadająca ogłady towarzyskiej
Wiktionary
niemający ogłady towarzyskiej; prostacki, ordynarny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) nieposiadający ogłady towarzyskiej
Wiktionary
(1.1) Nie przypominała sobie, by kiedykolwiek rozmawiała z kimś tak nieokrzesanym i bezczelnym.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔkʃɛˈsãnɨ, AS: ńeokšesãny
Wiktionary
rzecz. nieokrzesanie n.
Wiktionary
(1.1) nieobyty, prostacki, gburowaty, ordynarny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|okupować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|okładać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|okłamywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oliwić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔlʲiˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeolʹivʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
tyle co: prawie (że), o mało co; niemal
SJP.pl
partykuła
(1.1) …książk. oznaczająca, że wyrażenie, którego dotyczy nie jest zgodne z prawdą, jednak niewiele brakuje, aby było
Wiktionary
(1.1) Przespałem śniadanie, nieomal przespałbym obiad.
Wiktionary
(1.1) war. nieomal że, nieomalże; prawie, niemalże, bez mała, jakby, niejako, nieledwie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|omawiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|mdleć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔ̃ˈmdlɛ̃ɲɛ, AS: ńeõmdlẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|omieszkać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|omijać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔ̃mʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńeõmʹii ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|omurzyć.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieomylny
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔ̃ˈmɨlʲɲɛ, AS: ńeõmylʹńe
Wiktionary
rzecz. nieomylność ż.
przym. nieomylny
Wiktionary
(1.1) bezbłędnie
Wiktionary
dawny stopień wyższy od przymiotnika: nieomylny; bardziej nieomylny
SJP.pl
niepopełnianie błędów; bezbłędność, niezawodność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieomylne; cecha tych, którzy są nieomylni
Wiktionary
Nieomylność – pojęcie i dogmat w Kościele katolickim.
Zakłada, że Bóg powierzył Kościołowi depozyt Objawienia. Ponieważ pochodzi on od Boga, nie może zawierać błędu ani pomyłki. Kościół od początku swego istnienia jest przekonany o wierności w zachowaniu i przekazie prawd wiary. Aby Objawienie przetrwało w Kościele nieskażone i tożsame, Chrystus wyposażył go w specjalny charyzmat zwany nieomylnością.
Wikipedia
przym. nieomylny
przysł. nieomylnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który się nie myli
(1.2) pewny, celny, właściwy komuś, kto się nie myli, świadczący o nieomylności
(1.3) daw. wolny od błędów i odchyleń
Wiktionary
(1.1) Żądania, skłonności i namiętności ludzkie nie są nigdy złemi, bo tworzy je doskonała i nieomylna natura.
(1.3) Uczyń, co twej krwi szlachetnej przystoi, / Miłość przy tobie nieomylna stoi.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔ̃ˈmɨlnɨ, AS: ńeõmylny
Wiktionary
rzecz. nieomylność ż.
przysł. nieomylnie
Wiktionary
(1.1) niemylący się
(1.3) idealny, prosty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opadać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opakować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔpakɔˈvãɲɛ, AS: ńeopakovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opalać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opalić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opanować.
Wiktionary
przym. nieopanowany
Wiktionary
zachowujący spokój w każdej sytuacji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niepanujący nad sobą; niepowściągliwy, gwałtowny
(1.2) taki, nad którym ktoś nie panuje; niezależny od czyjej woli
Wiktionary
(1.1) Większość ludzi ryczała, rechotała, zanosiła się wielkim, nieopanowanym śmiechem.
(1.1) Mógł unikać rozmów, które kończyły się wybuchami nieopanowanego gniewu.
(1.2) Uczyniła jakiś nieopanowany ruch ręką i zawadziła o talerz, zrzucając go na podłogę.
Wiktionary
rzecz. nieopanowanie
Wiktionary
(1.1-2) gwałtowny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oprzeć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opatrywać.
Wiktionary
nieostrożny, nierozważny, lekkomyślny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący konsekwencją braku rozwagi
(1.2) taki, który zachowuje się nierozważnie
Wiktionary
przysł. nieopatrznie
czas. popatrzyć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opatulić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieoperacyjne
Wiktionary
rzecz. nieoperowanie n.
przym. nieoperacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|operować.
Wiktionary
rzecz. nieoperacyjność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opielać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opierać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔpʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńeopʹi ̯erãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opierdalać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔpʲjɛrdaˈlãɲɛ, AS: ńeopʹi ̯erdalãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opierdolić.
Wiktionary
1. o ptakach: pokryty, porosły piórami;
2. o człowieku: świeżo, ledwie opierzony - taki, który dopiero co osiągnął dojrzałość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opiewać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opisać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔpʲiˈsãɲɛ, AS: ńeopʹisãńe
Wiktionary
rzecz. nieopisywanie n.
przym. nieopisany
Wiktionary
1. pisząc przedstawić szczegóły wyglądu lub funkcji czegoś;
2. scharakteryzować kogoś słowami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nie dający się opisać, wyrazić
(1.2) taki, który nie został opisany
Wiktionary
(1.1) Osobą niezwykłą i pełną nieopisanego wdzięku była zajeżdżająca do Małejwsi w najbardziej niezwykłych porach dnia i nocy (i nigdy nie zapowiadająca z góry swych wizyt) ciocia Kasia Baworowska.
Wiktionary
rzecz. opisanie n., nieopisanie n.
przysł. nieopisanie
czas. dk. opisać, ndk. opisywać
przym. nieopisywalny
Wiktionary
(1.1) niezwykły, wielki, nadzwyczajny, niewysłowiony, niewypowiedziany, niezmierny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niemożliwy do opisania
Wiktionary
(1.1) Kapuścińskiego cenię za bystre oko i zdolność opisywania rzeczy teoretycznie "nieopisywalnych".
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔpʲisɨˈvalnɨ, AS: ńeopʹisyvalny
Wiktionary
przysł. nieopisywalnie, nieopisywanie
przym. nieopisany
rzecz. nieopisywanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opisywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔpʲisɨˈvãɲɛ, AS: ńeopʹisyvãńe
Wiktionary
rzecz. nieopisanie n. dk.
przym. nieopisowy, nieopisywalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opiłowywać.
Wiktionary
w pobliżu, obok, niedaleko; nie opodal, opodal
SJP.pl
przyimek
(1.1) w sąsiedztwie, otoczeniu
przysłówek
(2.1) w sąsiedztwie, otoczeniu
Wiktionary
(1.1) Moje skanery wreszcie odnajdują Świt, unoszącą się w fotelu katapultowym nieopodal powierzchni skały.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔˈpɔdal, AS: ńeopodal
Wiktionary
(1.1) zob. blisko.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oponować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔpɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ńeopõnovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opowiadać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔpɔvʲjaˈdãɲɛ, AS: ńeopovʹi ̯adãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opowiedzieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opracowywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oprać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔˈprãɲɛ, AS: ńeoprãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oprawiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oprogramować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ, AS: ńeoprogrãmovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oprowadzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opryskiwać.
Wiktionary
rzecz. opryskiwanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opróżniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|optować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieoptymalne
Wiktionary
przym. nieoptymalny
przysł. nieoptymalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opublikować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opuszczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opylać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opękać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nieopłacalne
Wiktionary
przym. nieopłacalny
przysł. nieopłacalnie
Wiktionary
(1.1) niedochodowość, nierentowność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie pokrywa poniesionych kosztów i przynosi straty
Wiktionary
(1.1) W piśmie naczelnika wydziału infrastruktury komunalnej Jana Galicy przeczytać można, że inwestycja z punktu widzenia władz miasta jest nieopłacalna.
(1.1) Zaczął od tego, że na październikowym plenum w 1956 roku chciał zaprzestać nieopłacalnego wywozu węgla do ZSRR.
Wiktionary
rzecz. nieopłacalność ż.
przysł. nieopłacalnie
Wiktionary
(1.1) deficytowy, nierentowny, niedochodowy, nieekonomiczny, niezyskowny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opłacać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔpwaˈt͡sãɲɛ, AS: ńeopu̯acãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|opłakiwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|orać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔˈrãɲɛ, AS: ńeorãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|orbitować.
Wiktionary
skrót od: nieorganiczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) powstający bez konieczności udziału organizmów żywych
Wiktionary
(1.1) Jaka jest różnica w zatruciu rtęcią organiczną a nieorganiczną?
Wiktionary
rzecz. nieorganik m.
Wiktionary
(1.1) mineralny
Wiktionary
środowiskowo: specjalista w dziedzinie chemii nieorganicznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|organizować.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pozbawiony oryginalności
Wiktionary
(1.1) (…) polska kultura jest nieoryginalna, półzachodnia, a półwschodnia.
Wiktionary
rzecz. nieoryginalność ż.
przysł. nieoryginalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|orzeźwiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔʒɛʑˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńeožeźvʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|orzeźwić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔʒɛʑˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeožeźvʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|orżnąć.
Wiktionary
skrót od: nieosobowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieosiągalne; cecha tych, którzy są nieosiągalni
Wiktionary
rzecz. nieosiąganie n.
przym. nieosiągalny
przysł. nieosiągalnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie da się osiągnąć
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔɕɔ̃ŋˈɡalnɨ, AS: ńeośõŋgalny
Wiktionary
rzecz. nieosiągalność ż., osiągalność ż.
Wiktionary
(1.1) niedostępny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|osiągać.
Wiktionary
rzecz. nieosiągalność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|osiągnąć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔɕɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńeośõŋʹǵńė̃ńće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oskarżać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie posiadający skorupy
Wiktionary
(1.1) Pomrów jest nieoskorupionym ślimakiem lądowym.
Wiktionary
przym. oskorupiony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|osmalać.
Wiktionary
dawny stopień wyższy od przymiotnika: nieosobliwy; bardziej nieosobliwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ostracyzować.
Wiktionary
Nieostrość nazw polega na tym, że mimo zapoznania się z cechami danych przedmiotów, nie o każdym potrafi się orzec, czy jest on, czy nie jest desygnatem określonej nazwy.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób nieostrożny
Wiktionary
rzecz. nieostrożność ż.
przym. nieostrożny
przysł. ostrożnie
Wiktionary
(1.1) nieuważnie, lekkomyślnie, nieopatrznie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieostrożnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak ostrożności; postępowanie lekkomyślne
Wiktionary
(1.1) Do wypadku doszło przez nieostrożność kierowcy.
Wiktionary
przysł. nieostrożnie, ostrożnie
przym. nieostrożny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest ostrożny, który nie uważa
Wiktionary
(1.1) Byliśmy po prostu nieostrożni, zbyt wiele zaufania pokładaliśmy w naszych miotaczach i czujnikach, popełniliśmy błędy i ponosimy konsekwencje.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔˈstrɔʒnɨ, AS: ńeostrožny
Wiktionary
rzecz. nieostrożność ż.
przysł. nieostrożnie, ostrożnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający tępe zakończenie tnące
(1.2) fot. wykonany z niewłaściwym ustawieniem ostrości
(1.3) kulin. nieposiadający ostrego smaku
Wiktionary
IPA: ɲɛˈɔstrɨ, AS: ńeostry
Wiktionary
rzecz. nieostrość ż.
Wiktionary
(1.1) tępy
(1.2) rozmyty, rozmazany
(1.3) mdły
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ostrzegać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔsṭʃɛˈɡãɲɛ, AS: ńeosṭšegãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ostrzyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔˈsṭʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeosṭšẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oszacować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oszczać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) trwoniący pieniądze, źle gospodarujący
(1.2) taki, przy którym następuje byt duże zużycie jakichś zasobów
Wiktionary
(1.1) Moja żona jest wyjątkowo nieoszczędna, wszystko wydaje na ciuchy i buty.
(1.2) Powinniśmy kupić nową pralkę, bo ta stara jest bardzo nieoszczędna.
Wiktionary
rzecz. nieoszczędność ż.
przysł. nieoszczędnie
Wiktionary
(1.1) rozrzutny
(1.2) nieekonomiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oszczędzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oszukiwać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔʃuciˈvãɲɛ, AS: ńeošuḱivãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oszwabiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oszwabić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oszyldwachować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|osądzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|osądzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|osłabiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|osłuchiwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|otaczać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔtaˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńeotačãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|otrzeć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|otoczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔtɔˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeotočẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|otrząsać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|otwierać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔtfʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńeotfʹi ̯erãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|owocować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|owulować.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie mający włosów, nieporośnięty włosami
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔvwɔˈɕɔ̃nɨ, AS: ńeovu̯ośõny
Wiktionary
(1.1) bezwłosy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ozdabiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oznaczać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔznaˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńeoznačãńe
Wiktionary
Zasada nieoznaczoności Heisenberga, mówiąca o tym, że nie można z dowolną dokładnością zmierzyć położenia i prędkości danego obiektu.
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mat. o układach równań: taki, który ma nieskończenie wiele rozwiązań;
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oznajmić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ozonować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ośmielać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔɕmʲjɛˈlãɲɛ, AS: ńeośmʹi ̯elãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ośmieszać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔɕmʲjɛˈʃãɲɛ, AS: ńeośmʹi ̯ešãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ośnieżać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔɕɲɛˈʒãɲɛ, AS: ńeośńežãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ośnieżyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔɕɲɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńeośńežẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oświadczać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔɕfʲjaṭˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńeośfʹi ̯aṭčãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oświadczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|oświetlać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔɕfʲjɛˈtlãɲɛ, AS: ńeośfʹi ̯etlãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ożenić.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest żywym organizmem
(1.2) powolny, nudny
Wiktionary
IPA: ˌɲɛɔʒɨˈvʲjɔ̃nɨ, AS: ńeožyvʹi ̯õny
Wiktionary
(1.1) abiotyczny, martwy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pachnieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pachnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pacnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|paczkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|padać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpaˈdãɲɛ, AS: ńepadãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|paść.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|paginować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pakować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|palić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpaˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńepalẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nieukładanie towaru na paletach
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpalɛtɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńepaletyzovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|palikować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpalʲikɔˈvãɲɛ, AS: ńepalʹikovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|palnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niezdolność do palenia się
Wiktionary
IPA: ɲɛˈpalnɔɕt͡ɕ, AS: ńepalność
Wiktionary
przym. niepalny
Wiktionary
kobieta, która nie pali tytoniu
SJP.pl
człowiek, który nie pali tytoniu
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) zaprzeczony imiesłów przymiotnikowy czynny od: palić
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba, która nie pali papierosów
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpaˈlɔ̃nt͡sɨ, AS: ńepalõncy
Wiktionary
rzecz.
:: fż. niepaląca
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pamiętać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpãmʲjɛ̃nˈtãɲɛ, AS: ńepãmʹi ̯ẽntãńe
Wiktionary
rzecz. niepamięć ż.
Wiktionary
1. niepamiętanie o kimś lub o czymś, zapomnienie;
2. osłabienie lub utrata pamięci, zwłaszcza po urazach głowy, przebytych chorobach, zatruciach; amnezja;
3. dawniej: nieprzytomność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak pamięci o czymś lub kimś, zapomnienie
(1.2) amnezja
(1.3) daw. nieprzytomność
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɲɛˈpãmʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ, AS: ńepãmʹi ̯ė̃ńć
Wiktionary
rzecz. niepamiętanie n., pamięć ż.
przym. niepamiętny
przysł. niepamiętnie
Wiktionary
(1.1) zapomnienie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|panierować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|panikować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|panować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpãnɔˈvãɲɛ, AS: ńepãnovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|paplać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|papugować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpapuɡɔˈvãɲɛ, AS: ńepapugovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|papusiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|paradować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeć.
Wiktionary
(1.1) Nieparcie na funkcję zostało wzięte pod uwagę przy awansie in plus.
(1.1) Prosimy o nieparcie na drzwi.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈparʲt͡ɕɛ, AS: ńeparʹće
Wiktionary
motyl nocny z rodziny brudnic, szkodnik jabłoni
SJP.pl
motyl nocny z rodziny brudnic, szkodnik jabłoni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|parkować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛparkɔˈvãɲɛ, AS: ńeparkovãńe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niecenzuralny, naruszający dobre obyczaje
Wiktionary
przym. nieparlamentarny
rzecz. nieparlamentarność ż.
Wiktionary
(1.1) niecenzuralnie, brukowo, brzydko, rynsztokowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co wykracza poza normy obyczajowe lub moralne
Wiktionary
(1.1) Najczęściej były to wyrazy, które bardzo łatwo powinny się znaleźć w tej rubryce ze względu na swą nieparlamentarność.
Wiktionary
przym. nieparlamentarny
przysł. nieparlamentarnie
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) wykraczający poza normy obyczajowe lub moralne
Wiktionary
(1.1) Z sali padały często nieparlamentarne epitety pod adresem rządzących.
Wiktionary
rzecz. nieparlamentarność ż.
przysł. nieparlamentarnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|parować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|partaczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|parzyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpaˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńepažẽńe
Wiktionary
o cechach charakterystycznych dla parzystokopytnych, typowy dla parzystokopytnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Perissodactyla|Owen|ref=tak., rząd dużych, lądowych ssaków łożyskowych;
Wiktionary
Nieparzystokopytne (Perissodactyla) – rząd dużych, lądowych ssaków z infragromady łożyskowców (Placentalia). Pojawiły się w paleogenie (dolny eocen), szeroko się rozprzestrzeniając. Żyły również na terenie Polski (nosorożec włochaty). Współcześnie reprezentowane jedynie przez koniowate, tapiry i nosorożce. Do koniowatych należą udomowione konie i osły. Zasiedlają tereny Ameryki, Afryki i Azji, natomiast formy udomowione również Europę i Australię.
Wikipedia
(1.1) Koniowate, tapirowate i nosorożcowate zaliczamy do nieparzystokopytnych.
Wiktionary
o cechach charakterystycznych dla parzystokopytnych, typowy dla parzystokopytnych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) typowy dla nieparzystokopytnych
Wiktionary
ssak z rzędu gryzoni
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mat. niedzielący się przez dwa
(1.2) niewystępujący w parze, parami, będący nie do pary
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpaˈʒɨstɨ, AS: ńepažysty
Wiktionary
rzecz. nieparzystość ż.
przysł. nieparzyście
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pasiecznikować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|paść.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pasować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpasɔˈvãɲɛ, AS: ńepasovãńe
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób niepatriotyczny
Wiktionary
(1.1) - Niepatriotycznie - nasępił się Prokop - brzmią twe słowa, bracie Szarleju - Gadany patriotyzm - odparował demeryt - to kamuflaż łajdaków i szuj.
Wiktionary
przym. niepatriotyczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) sprzeciwiający się patriotyzmowi
Wiktionary
przysł. niepatriotycznie
Wiktionary
(1.1) antypatriotyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|patrolować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|patroszyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|patrzeć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pałać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pałować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pchać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pchnąć.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niezgodny z zasadami pedagogiki
(1.2) nienależący do grupy zawodowej nauczycieli
Wiktionary
(1.1) W szkole powiedzieli, że stosujemy niepedagogiczne metody wychowawcze.
(1.2) Każdy pracownik niepedagogiczny zatrudniany w szkole samorządowej musi spełniać warunek posiadania pełnej zdolności do czynności prawnych oraz korzystania z pełni praw publicznych.
Wiktionary
przysł. niepedagogicznie
Wiktionary
(1.1) niewychowawczy
(1.2) nienauczycielski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pedałować.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) przym. niezwiązany z PSL-em, niedotyczący PSL-u
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɛːsɛˈlɔfsʲci, AS: ńep•eselofsʹḱi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pensjonować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|perfekcjonować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niepermanentne; cecha tych, którzy są niepermanentni
Wiktionary
przym. niepermanentny
przysł. niepermanentnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|perorować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|perswadować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɛrsfadɔˈvãɲɛ, AS: ńepersfadovãńe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) od: niepewny
Wiktionary
(1.1) Niedzielni kierowcy jeżdżą z reguły powoli i niepewnie.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈpɛvʲɲɛ, AS: ńepevʹńe
Wiktionary
rzecz. niepewność ż.
przym. niepewny
przysł. niepewno
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: niepewny; bardziej niepewny
SJP.pl
brak pewności, wahanie się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak pewności
Wiktionary
Niepewność – stan psychiczny, w którym ktoś nie jest pewny prawdziwości danego zdania lub nie jest pewny skutków jakiegoś działania.
Wikipedia
(1.1) Jak bowiem idzie nie o technologię, a o imponderabilia, to niepewność jest podstawowym sekretem i zasadą piłki nożnej.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈpɛvnɔɕt͡ɕ, AS: ńepevność
Wiktionary
przym. niepewny, pewien
przysł. niepewnie, niepewno
zaim. pewien
Wiktionary
(1.1) niezdecydowanie, wahanie, wątpienie
Wiktionary
1. niechybny;
2. godny zaufania;
3. niewątpliwy;
4. niezawodny;
5. całkowicie przekonany o czymś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ciężki do przewidzenia, niebezpieczny, ryzykowny; taki, który nie jest pewny, oczywisty, jasny
(1.2) taki, na którym nie można polegać, nie zaufany
(1.3) chwiejny, mający wątpliwości lub wzbudzający wątpliwości
(1.4) będący oznaką braky pewności siebie
Wiktionary
(1.4) Jak na amatorski sopran miała godną podziwu emisję i skalę, może odrobinę niepewny dla sceny profesjonalnej, ale z takimi właśnie koloraturami, jakie robiły wrażenie na krasnoludach.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈpɛvnɨ, AS: ńepevny
Wiktionary
rzecz. niepewność ż.
przysł. niepewnie, niepewno
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pełgać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pełnić.
Wiktionary
1. osoba niepełnoletnia;
2. będący w wieku, w którym nie uzyskało się jeszcze pełni praw obywatelskich
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niebędący dojrzałym
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba przed wkroczeniem w wiek dojrzały
Wiktionary
(1.1) Miłość ich jest taka niepełnoletnia!
(2.1) Do tego klubu nigdy nie wpuszczają niepełnoletnich.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɛwnɔˈlɛtʲɲi, AS: ńepeu̯noletʹńi
Wiktionary
rzecz. niepełnoletniość ż., niepełnoletność ż.
:: fż. niepełnoletnia
Wiktionary
(1.1) młodociany, niedorosły, młody
(2.1) chłopiec, chłopak, gołowąs, małolat, młodzieniec, młokos, nastolatek, nieletni, oberwaniec, smarkacz, szczeniak, sztubak, wyrostek, szczaw
Wiktionary
taki, który osiągnął pełnoletniość (według Kodeksu Cywilnego "pełnoletnim jest ten, kto ukończył lat osiemnaście" oraz "przez zawarcie małżeństwa małoletni uzyskuje pełnoletniość")
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziewczyna przed wkroczeniem w wiek dojrzały
forma przymiotnika.
(2.1) ż. M. lp. od niepełnoletni
(2.2) ż. W. lp. od niepełnoletni
Wiktionary
(2.1) Jest niepełnoletnia dziewczyna i nie ma niepełnoletniej dziewczyny.
(2.2) Moja droga niepełnoletnia dziewczyno!
Wiktionary
przym. niepełnoletni
rzecz. niepełnoletni mos.
Wiktionary
wiek, w którym osoba fizyczna nie ma jeszcze pełnej zdolności do czynności prawnych (w Polsce do ukończenia 18 lat); niepełnoletność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. nieposiadanie wieku określonego przez prawo jako wymagany dla pełnoletniości
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. niepełnoletni
rzecz. niepełnoletni m.
Wiktionary
wiek, w którym osoba fizyczna nie ma jeszcze pełnej zdolności do czynności prawnych (w Polsce do ukończenia 18 lat); niepełnoletniość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. niepełnoletniość.
Wiktionary
przym. niepełnoletni
rzecz. niepełnoletni m.
Wiktionary
kobieta ułomna fizycznie lub upośledzona umysłowo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bycie niepełnosprawnym, cecha osoby niepełnosprawnej
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Pies akceptuje osobę niepełnosprawną taką, jaka jest, nie przeszkadza mu jej niepełnosprawność.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɔɕt͡ɕ, AS: ńepeu̯nospravność
Wiktionary
rzecz. niepełnosprawny m.
przym. niepełnosprawny, niepełny
przysł. niepełnosprawnie
Wiktionary
mężczyzna ułomny fizycznie lub upośledzony umysłowo
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nieosiągający wystarczających władz fizycznych lub umysłowych wskutek ułomności swego ciała
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba niepełnosprawna (1.1)
Wiktionary
(2.1) W naszej klasie jest dwoje niepełnosprawnych.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ, AS: ńepeu̯nospravny
Wiktionary
rzecz. niepełnosprawność ż.
:: fż. niepełnosprawna ż.
Wiktionary
(1.1) upośledzony
(2.1) inwalida, kaleka
Wiktionary
potocznie: mało inteligentny lub niepełnosprawny intelektualnie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niewypełniony po brzegi
(1.2) nieobejmujący całości
Wiktionary
rzecz. niepełność ż., niepełnosprawność ż.
Wiktionary
(1.2) częściowy, niekompletny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|piać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|piaskować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|piastować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pichcić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʲixˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńepʹiχcẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pić.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈpʲit͡ɕɛ, AS: ńepʹiće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|piec.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʲjɛˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepʹi ̯ečẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pieczętować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pielić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pielgrzymować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pielęgnować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pienić.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) bank. praw. w formie innej niż za pomocą gotówki
Wiktionary
(1.1) By uregulować dług, przyprowadził krowę, już bardziej niepieniężnie nie można.
Wiktionary
przym. pieniężny, niepieniężny
przysł. pieniężnie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) bank. praw. nie wypłacany lub nie płacony w pieniądzach
Wiktionary
(1.1) Oprócz tego przepisy dopuszczają aport, czyli wkład niepieniężny do spółki.
(1.1) Pomoc społeczna może być świadczona w formie pieniężnej lub niepieniężnej.
Wiktionary
przym. pieniężny
przysł. niepieniężnie
Wiktionary
(1.1) gotówkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pieprzyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʲjɛˈpʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepʹi ̯epšẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pieprznąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pierdnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pierdolić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pierdolnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pierdyknąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pierdzieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pierdzielić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʲjɛrʲd͡ʑɛˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńepʹi ̯erʹʒ́elẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pierniczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pieskować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pieścić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pijać.
Wiktionary
kobieta, która nie pije alkoholu; abstynentka
SJP.pl
mężczyzna, który nie pije alkoholu; abstynent
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pikować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pilnować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pisać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʲiˈsãɲɛ, AS: ńepʹisãńe
Wiktionary
przym. niepisany
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest gwarantowany na piśmie; nie jest spisany
Wiktionary
(1.1) W naszej firmie obowiązuje niepisane zarządzenie prezesa, żeby z dziennikarzami nie rozmawiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʲiˈsãnɨ, AS: ńepʹisãny
Wiktionary
rzecz. niepisanie n.
Wiktionary
(1.1) ustny, zwyczajowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przym. zaprzeczony od PiS (Prawo i Sprawiedliwość); niezwiązany z PiS-em, niedotyczący PiS-u
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʲiˈsɔfsʲci, AS: ńepʹisofsʹḱi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pitrasić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|piwkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pięknieć.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie umie pisać
Wiktionary
(1.1) Określenie pochodzi z czasów, kiedy niepiśmienny pracownik karbował, czyli wycinał na kiju karby, oznaczające każdy, wyjeżdżający z pola wóz snopków czy kartofli.
Wiktionary
rzecz. niepiśmienność ż., niepiśmiennictwo n.
czas. pisać
Wiktionary
(1.1) pot. niegramotny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|piździć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nieanować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛplãnɔˈvãɲɛ, AS: ńeplãnovãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie objęty planem
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie oparty na planie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nieażować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nieeść.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛplɛˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńeplecẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nieotkować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛplɔtkɔˈvãɲɛ, AS: ńeplotkovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nieożyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nieuć.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈplut͡ɕɛ, AS: ńepluće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nieuskać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nieądrować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛplɔ̃ndrɔˈvãɲɛ, AS: ńeplõndrovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pobić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pobiec.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pobierać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pobrać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pobudzać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔbuˈd͡zãɲɛ, AS: ńepobuʒãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pobłękitnieć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔbwɛ̃ŋʲcitʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńepobu̯ẽŋʹḱitʹńė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pocałować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pochlastać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pochodzić.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie będący pogrzebanym, zasypanym w ziemi
Wiktionary
Niepochowany ( A temetetlen halott, Nepochovaný mŕtvy) – węgiersko-polsko-słowacki film fabularny z 2004 roku w reżyserii Márty Mészáros, z muzyką Zygmunta Koniecznego. Zdjęcia kręcono m.in. w Budapeszcie.
Wikipedia
(1.1) Tuż przy murze twierdzy leżały niepochowane ciała broniących.
Wiktionary
rzecz. pochowanie n.
czas. pochować dk.
przym. pochowany
Wiktionary
(1.1) niepogrzebany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pochylać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pochylić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pochłaniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pochłonąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pocieszać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pocieszyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) niespędzenie jakiegoś czasu na oczekiwaniu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poczerwienieć.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) przest. niepozornie, nieokazale, skromnie
Wiktionary
(1.1) Vis-à-vis moje wyglądało do tego stopnia niepocześnie i wyszarzanie, że je brałem za jakiegoś zwykłego skribę sic. [...]
(1.1) [...] tem sic. większa dla waćpana chwała, że wyglądając tak niepocześnie, tak wielkich przewag już w życiu dokonałeś.
Wiktionary
Niepoczołowice (dodatkowa nazwa w kaszub. "Niepòczołowice") – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Linia.
Wieś leży na obrzeżu Kaszubskiego Parku Krajobrazowego na trasie dawnej linii kolejowej z Kartuz do Lęborka.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poczworzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poczynać.
Wiktionary
chorobliwy stan braku świadomości dokonywanych czynów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. brak możliwości rozpoznania znaczenia swego czynu lub pokierowania swoim postępowaniem z powodu choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego lub innego zakłócenia czynności psychicznych
Wiktionary
przym. niepoczytalny
przysł. niepoczytalnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest zdolny do kierowania swoim postępowaniem z powodu zaburzeń psychicznych
Wiktionary
rzecz. niepoczytalność ż., poczytalność ż.
przym. poczytalny
Wiktionary
(1.1) niespełna rozumu, niezrównoważony, obłąkany, posp. nienormalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|począć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔˈdãɲɛ, AS: ńepodãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podawać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podbijać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podburzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podciągać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poddać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poddawać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podejmować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔdɛjmɔˈvãɲɛ, AS: ńepodei ̯movãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podejrzewać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔdɛjʒɛˈvãɲɛ, AS: ńepodei ̯ževãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poderwać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔdɛrˈvãɲɛ, AS: ńepodervãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podgrzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podgrzewać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podjadać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podkradać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podkreślać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podlegać.
Wiktionary
członek stronnictwa niepodległościowego; osoba dążąca do niepodległości narodu
SJP.pl
związany z walką o niepodległość; wolnościowy (np. hasła niepodległościowe)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. związany z walką o niepodległość, wyrażający dążność do niepodległości
Wiktionary
(1.1) Jesteśmy świadomi roli naszego pisma w zakresie: integracji środowisk niepodległościowych i piłsudczykowskich; przekazywania zasad i wartości związanych z tradycją zarówno narodową, jak i chrześcijańską (…).
Wiktionary
rzecz. niepodległość ż., niepodległościowiec m.
przym. niepodległy
Wiktionary
(1.1) wolnościowy
Wiktionary
niezależność państwa w decydowaniu o sprawach wewnętrznych i stosunkach zewnętrznych; suwerenność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niezależność państwa od innych państw pod względem stosunków zewnętrznych i spraw wewnętrznych;
(1.2) przest. niezależność osobista, swoboda działania
Wiktionary
Niepodległość – pojęcie z zakresu politologii lub psychologii:
Niektóre akty odzyskania niepodległości upamiętniane są jako święta narodowe, np.:
Wikipedia
(1.1) Polska ogłosiła niepodległość w 1918 roku.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɔɕt͡ɕ, AS: ńepodlegu̯ość
Wiktionary
rzecz. niepodległościowiec m.
przym. niepodległy, niepodległościowy
przysł. niepodległościowo
Wiktionary
(1.1) niezawisłość, samostanowienie, suwerenność, wolność, autonomia; książk. independencja
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający niepodległość; niezależny
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɨ, AS: ńepodlegu̯y
Wiktionary
rzecz. niepodległość
przym. niepodległościowy
Wiktionary
(1.1) niezawisły, suwerenny, autonomiczny, niezależny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podlewać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podmaślać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podniecać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔdʲɲɛˈt͡sãɲɛ, AS: ńepodʹńecãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podnieść.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podnosić.
Wiktionary
coś nie do wykonania, zrealizowania; niemożliwość
SJP.pl
tyle co: nie można, nie sposób
SJP.pl
czasownik ułomny niedokonany
(1.1) książk. gdy coś jest niemożliwe
forma przymiotnika.
(2.1) ż. od niepodobny
Wiktionary
(1.1) Niepodobna wstąpić dwukrotnie do tej samej rzeki.
(1.1) Miłość jest jak miód, ze smakiem można jej kosztować, ale niepodobna kąpać się w niej.
(2.1) Ta noc do innych jest niepodobna • i leżę cicho, cicho przy twym boku.
Wiktionary
rzecz. niepodobieństwo n.
przym. niepodobny
Wiktionary
(1.1) nie jest możliwe, nie można, nie da się
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niepodobny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niewykazujący podobieństwa
Wiktionary
(1.1) W pokoju ktoś dobrał się do wzmacniacza, podłączył swój magazynek, buchnęła muzyka niepodobna do niczego, czego tu słuchałem.
Wiktionary
czas. modalny niepodobna
Wiktionary
(1.1) daleki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podpalać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podpieprzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podpierać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podpierdalać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔtpʲjɛrdaˈlãɲɛ, AS: ńepotpʹi ̯erdalãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podpisać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podpisywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podpowiadać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔtpɔvʲjaˈdãɲɛ, AS: ńepotpovʹi ̯adãńe
Wiktionary
rzecz. niepodpowiedzenie n. dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podpowiedzieć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔtpɔvʲjɛˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńepotpovʹi ̯eʒẽńe
Wiktionary
rzecz. niepodpowiadanie n. ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podrasować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podreptać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podrywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔdrɨˈvãɲɛ, AS: ńepodryvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podrzucać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podróżować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔdruʒɔˈvãɲɛ, AS: ńepodružovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podtapiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podtrzymywać.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niepodważalny, niezbicie
Wiktionary
rzecz. podważanie n., niepodważalność ż.
przym. niepodważalny
czas. podważać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niepodważalne
Wiktionary
przym. niepodważalny
przysł. niepodważalnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie da się podważyć
Wiktionary
(1.1) Wtedy, choć z pozoru sytuacja wydawała się ewidentna, opozycja miała kłopoty z dostarczeniem do sądu niepodważalnych dowodów.
Wiktionary
rzecz. niepodważalność ż.
przysł. niepodważalnie
Wiktionary
(1.1) bezdyskusyjny, bezsporny, bezsprzeczny, ewidentny, jaskrawy, oczywisty, jednoznaczny, namacalny, niedwuznaczny, niezaprzeczalny, niezbity, pewny, pozadyskusyjny, zrozumiały sam przez się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podwijać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔdvʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńepodvʹii ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podwinąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podwiązać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podwiązywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podwyższać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔdvɨʃˈːãɲɛ, AS: ńepodvy•šãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podziałkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|niepodzielać.
Wiktionary
rzecz. podzielanie n.
czas. niepodzielać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podzielić.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie dający się podzielić, nie do podziału
(1.2) taki, który nie jest dzielony z kimś; należący do tylko jednej osoby; wyłączny
(1.3) mat. niemożliwy do podzielenia bez reszty
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔˈd͡ʑɛlnɨ, AS: ńepoʒ́elny
Wiktionary
rzecz. niepodzielność ż.
przysł. niepodzielnie
Wiktionary
(1.2) integralny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podziewać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔd͡ʑɛˈvãɲɛ, AS: ńepoʒ́evãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podziwiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podziękować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔd͡ʑɛ̃ŋkɔˈvãɲɛ, AS: ńepoʒ́ẽŋkovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podążać.
Wiktionary
rzecz. podążanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|podłączać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pofatygować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pogardzać.
Wiktionary
stan złej, brzydkiej pogody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zła, nieprzyjemna pogoda
(1.2) przen. nieodpowiednia, zła sytuacja
Wiktionary
(1.1) W taką niepogodę lepiej zostać w domu.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔˈɡɔda, AS: ńepogoda
Wiktionary
przym. niepogodny
przysł. niepogodnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dżdżysty, pochmurny, słotny
(1.2) przen. niewesoły, pochmurny, posępny
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔˈɡɔdnɨ, AS: ńepogodny
Wiktionary
rzecz. niepogoda ż.
przysł. niepogodnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. łagodny
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔˈɡrɔ̃mnɨ, AS: ńepogrõmny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie będący pochowanym, zasypanym w ziemi
Wiktionary
(1.1) Jego zwłoki leżały niepogrzebane w miejscu mordu.
Wiktionary
rzecz. pogrzeb mrz.
czas. pogrzebać dk.
przym. pogrzebany
Wiktionary
(1.1) niepochowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pogrążyć.
Wiktionary
1. zahamować bieg czegoś, zwolnić, zmniejszyć prędkość lub zatrzymać coś całkowicie;
2. pohamować (się) - opanować (się), powstrzymać (się) od czegoś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niedający się pohamować, powstrzymać, powściągnąć
Wiktionary
(1.1) Hitler skwitował wiadomość o zdradzie wybuchem niepohamowanej wściekłości.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pojechać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔjɛˈxãɲɛ, AS: ńepoi ̯eχãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pojmować.
Wiktionary
1. zrozumieć, przyjąć wyjaśnienie;
2. wziąć w posiadanie; zawładnąć
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma trudności z rozumieniem i przyswajaniem wiedzy
Wiktionary
rzecz. niepojętność ż.
Wiktionary
(1.1) tępy
Wiktionary
taki, który nie daje się pojąć; niezrozumiały, nieodgadniony, tajemniczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niedający się pojąć; trudny lub niemożliwy do wyjaśnienia
Wiktionary
rzecz. niepojętość ż.
przysł. niepojęcie
Wiktionary
(1.1) dziwny, niejasny, niewyjaśniony, niezrozumiały, tajemniczy
Wiktionary
1. książkowo: zhańbić, zbezcześcić, skompromitować, a dawniej także: zbrudzić, zanieczyścić coś;
2. pokalać się: dopuścić się czegoś hańbiącego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) teol. Matka Boska
(1.2) katolicka uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny
Wiktionary
(1.1) Franciszkanie odmawiają nowennę do Niepokalanej.
(1.2) Tercjarze przystroili kościół na Niepokalaną.
Wiktionary
rzecz. niepokalaność ż., Niepokalanów m., niepokalanie n.
przym. niepokalany
przysł. niepokalanie
Wiktionary
(1.1) Maryja, Matka Boża
Wiktionary
niepokalanek pospolity - krzew z rodziny werbenowatych (witułkowatych), rosnący dziko w obszarze śródziemnomorskim; baranek
SJP.pl
Ni
Wikipedia
1. książkowo: zhańbić, zbezcześcić, skompromitować, a dawniej także: zbrudzić, zanieczyścić coś;
2. pokalać się: dopuścić się czegoś hańbiącego
SJP.pl
przysłówek
(1.1) bez naruszenia dziewictwa
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) zaprzeczenie do pokalanie
Wiktionary
rzecz. niepokalaność ż., Niepokalana ż., Niepokalanów m., niepokalanek m., niepokalanka ż.
przym. niepokalany, niepokalanowski
Wiktionary
(1.1) nieskazitelnie
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny
SJP.pl
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny
SJP.pl
Niepokalanki, właśc. Zgromadzenie Sióstr Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (łac. Congregatio Sororum Immaculatae Conceptionis Beatae Virginis Mariae) – żeńskie zgromadzenie zakonne.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Niepokalanowa, związany z Niepokalanowem
Wiktionary
(1.1) Klasa zwiedziła niepokalanowski klasztor.
Wiktionary
rzecz. Niepokalanów m., niepokalanie n.
przym. podniepokalanowski
przysł. niepokalanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. stan bycia niepokalanym
Wiktionary
(1.1) Wykład dotyczył niepokalaności jako przymiotu ludzkiego.
Wiktionary
rzecz. Niepokalana ż., Niepokalanów m., niepokalanek m., niepokalanka ż., niepokalanie n.
przym. niepokalany
przysł. niepokalanie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) w sensie duchowym: nieobarczony winą czy zmazą
(1.2) w sensie materialnym: bez skaz, niezakłócony niczym
Wiktionary
rzecz. niepokalaność ż., Niepokalana ż., Niepokalanów m., niepokalanek m., niepokalanka ż., niepokalanie n.
przysł. niepokalanie
Wiktionary
(1.1) nieskazitelny, nieskalany, bezgrzeszny, czysty
(1.2) nieskazitelny, nieskalany, czysty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) hist. turyst. zespół klasztorny w Paprotni na Mazowszu;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Z przedwojennych budynków Niepokalanowa do czasów obecnych przetrwały tylko nieliczne.
Wiktionary
rzecz. Niepokalana ż., niepokalanek m., niepokalanka ż., niepokalaność ż., niepokalanie n.
przym. niepokalanowski, niepokalany
przysł. niepokalanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pokarać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔkaˈrãɲɛ, AS: ńepokarãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pokazać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔkaˈzãɲɛ, AS: ńepokazãńe
Wiktionary
rzecz. niepokazywanie ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pokazać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔkazɨˈvãɲɛ, AS: ńepokazyvãńe
Wiktionary
rzecz. niepokazanie n.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niepokaźnie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nieduży i skromnie wyglądający
Wiktionary
(1.1) [...] GMINA POLSKA LONDYN POŁUDNIE, sic. na przykład, choć składa się z niepokaźnej ilości członków, przecież zdołała zebrać i wygospodarować spory kapitał [...]
Wiktionary
1. wprawiać kogoś w niepokój, wzbudzać u kogoś obawę
2. zajmować komuś czas, sprawiać kłopot
3. niepokoić się - być niespokojnym, niepewnym, obawiać się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) wzbudzać niepokój, martwić
czasownik zwrotny niedokonany niepokoić się
(2.1) mieć obawy, martwić się
Wiktionary
(1.1) – Przepraszam – powiedziałem – że niepokoję, ale chciałem wiedzieć, którą mamy godzinę.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔˈkɔjit͡ɕ, AS: ńepokoi ̯ić
Wiktionary
rzecz. niepokój m., niepokojenie n., zaniepokojenie n.
czas. zaniepokoić dk.
przysł. niepokojąco
przym. niepokojący, niepokojony, nieniepokojony
Wiktionary
(1.1) aferować, przest. inkomodować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|niepokoić.
Wiktionary
rzecz. niepokój m., zaniepokojenie n.
czas. niepokoić ndk.
przym. niepokojący, niepokojony, nieniepokojony
przysł. niepokojąco
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) pobudzany do niepokoju
forma czasownika.
(2.1) ims. przymiotnikowy bierny od: niepokoić
Wiktionary
(1.1) Byłeś, kochany książę niepokojony przez prokuratora cesarskiego i kto wie jakby się to było skończyło, gdybyś był pozostał w Paryżu...
Wiktionary
rzecz. nieniepokojenie n., niepokojenie n.
czas. niepokoić ndk., zaniepokoić dk.
przym. nieniepokojony
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niepokojący kogoś
Wiktionary
rzecz. niepokój m., niepokojenie n., zaniepokojenie n.
czas. niepokoić ndk., zaniepokoić dk.
przym. niepokojący
Wiktionary
wzbudzający obawę, niepokój, np. niepokojące objawy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wzbudzający niepokój; zakłócający spokój
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od niepokoić
Wiktionary
(1.1) Z klinicznego punktu widzenia raport medyczny wykaże, że po procedurze pacjent nie wykazywał niepokojących symptomów, a cały zabieg odbył się bez zarzutu. Osobiście 2-1B dodałby: „Wyglądał na osobę z nadzieją w sercu”. Gdyby był poetą.
Wiktionary
rzecz. niepokojenie n., niepokój mrz.
czas. niepokoić ndk., zaniepokoić dk.
przysł. niepokojąco
Wiktionary
(1.1) alarmujący, zatrważający
Wiktionary
niedający się pokonać, trudny do pokonania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pokonać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego nigdy nie pokonano, który nie doznał porażki
(1.2) taki, którego pokonać nie można
Wiktionary
(1.1-2) niezwyciężony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pokonywać.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niepokorny
Wiktionary
rzecz. niepokorność ż.
przym. niepokorny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niepokornie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest niepokorne; cecha tego, kto jest niepokorny
Wiktionary
(1.1) Ta niepokorność, nieugiętość i trzeźwość spojrzenia nie we wszystkich tekstach pisarza dochodzi z równą siłą do głosu, ona jednak, jak sądzę, stanowi o swoistości i trwałości dzieła Krasińskiego, o jego wyjątkowym miejscu w literaturze (…).
Wiktionary
rzecz. pokora ż.
przym. niepokorny
przysł. niepokornie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pozbawiony pokory
Wiktionary
(1.1) Tybet jest dla Chin tym, czym kiedyś była Algieria dla Francji, Indie dla Wlk. Brytanii, czy Polska dla carskiej Rosji: najmniej lojalną, najbardziej niepokorną, a zarazem symbolicznie najważniejszą prowincją imperium.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔˈkɔrnɨ, AS: ńepokorny
Wiktionary
przysł. niepokornie
rzecz. niepokorność ż.
Wiktionary
(1.1) krnąbrny, trudny, nieuległy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pokrywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔkrɨˈvãɲɛ, AS: ńepokryvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pokutować.
Wiktionary
obawa, niepewność, brak spokoju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stan emocjonalny, który charakteryzuje się napięciem, pobudzeniem psychicznym, brakiem równowagi
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: niepokoić
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zaprawdę, odpowiedź moją dyktuje niepokój / wywołany wewnętrznym wzburzeniem.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈpɔkuj, AS: ńepokui ̯
Wiktionary
rzecz. niepokojenie n., zaniepokojenie n.
czas. niepokoić ndk., zaniepokoić dk.
przym. niespokojny, niepokojący
przysł. niepokojąco
Wiktionary
(1.1) zaniepokojenie, obawa, zatroskanie, troska, zagubienie; stpol. tszczyca
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pokłócić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|polecać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|polecieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|polegać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔlɛˈɡãɲɛ, AS: ńepolegãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|polepszać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|polerować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|polewać.
Wiktionary
niemożność policzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niepoliczalne; cecha tych, którzy są niepoliczalni
Wiktionary
przym. niepoliczalny
przysł. niepoliczalnie
rzecz. liczba ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie daje się policzyć
(1.2) (o rzeczownikach) taki, który ma tylko liczbę pojedynczą i nie może mieć przedimka nieokreślonego
Wiktionary
IPA: ɲɛpɔlʲiˈt͡ʃalnɨ, AS: ńepolʹičalny
Wiktionary
rzecz. niepoliczalność ż., policzalność ż., liczba ż.
czas. policzyć, liczyć
przym. liczny
Wiktionary
(1.1) niewymierny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|policzyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔlʲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepolʹičẽńe
Wiktionary
rzadko: osoba niebędąca polonistą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|polować.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest polski, nie ma polskich cech
(1.2) obcy
Wiktionary
(1.1) W naszym szpitalu pracuje już trzech niepolskich medyków.
(1.2) Nie wprowadzajmy niepolskich zwyczajów.
Wiktionary
rzecz. nie-Polak mos., nie-Polka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|polubić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pomagać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔ̃maˈɡãɲɛ, AS: ńepõmagãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pomajtać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pomalować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pomiatać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pomiaukiwać.
Wiktionary
niezwykle duży, intensywny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pomieścić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔ̃mʲjɛʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepõmʹi ̯eščẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pomijać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔ̃mʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńepõmʹii ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pominąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pomknąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pomordować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pomóc.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔ̃mɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńepõmožẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pomylić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pomyśleć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔ̃mɨɕˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńepõmyślẽńe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niepomyślne
Wiktionary
rzecz. niepomyślność ż.
przym. niepomyślny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co niepomyślne
Wiktionary
przym. niepomyślny
przysł. niepomyślnie
Wiktionary
(1.1) niepowodzenie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) który nie jest po czyjejś myśli, który komuś nie sprzyja
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔ̃ˈmɨɕl̥nɨ, AS: ńepõmyśl̦ny
Wiktionary
przysł. niepomyślnie
rzecz. niepomyślność ż.
Wiktionary
(1.1) niefortunny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ponawiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ponsowieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ponumerować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔ̃nũmɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńepõnũmerovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poopalać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|popamiętać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poprzeć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|popełniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|popełnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|popieprzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|popierać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔpʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńepopʹi ̯erãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|popiskiwać.
Wiktionary
skrót od: niepoprawny, niepoprawnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poprawiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔpraˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńepopravʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niepoprawny, niezgodnie z określonymi regułami
(1.2) w sposób nieprzewidujący lub niedopuszczający możliwości zmiany, poprawy
Wiktionary
(1.1) Potuszyński wystąpił w stroju tureckim, suty zawój dźwigał na głowie, brodę zapuścił, Allacha imię miał na ustach, a choć po turecku mówił niepoprawnie, ale i tą odrobiną znajomości i mowy i zwyczajów imponował Krzeczkowskiemu […]
Wiktionary
rzecz. niepoprawność ż.
przym. niepoprawny
Wiktionary
(1.1) błędnie, nieprawidłowo, niewłaściwie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niepoprawne; cecha tych, którzy są niepoprawni
Wiktionary
przym. niepoprawny
przysł. niepoprawnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niezgodny częściowo lub zupełnie z ustalonymi regułami
(1.2) taki, który nie zamierza lub nie daje się poprawić
Wiktionary
Niepoprawny (fr. "L'incorrigible") – komediowy film fabularny z 1975. Powstał na podstawie książki Alex Varoux pt. "Ah mon pote".
Wikipedia
rzecz. niepoprawność ż.
przysł. niepoprawnie
Wiktionary
(1.1) błędny, niedobry, niewłaściwy, zły
(1.2) niereformowalny, niezmienny, zatwardziały
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poprzedzać.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) niecieszący się popularnością, nieznany
(1.2) niezgodny z opinią ogółu, nielubiany
Wiktionary
rzecz. niepopularność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|popularyzować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔpularɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńepopularyzovãńe
Wiktionary
rzecz. niespopularyzowanie dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|popylać.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieporadnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. brak umiejętności radzenia sobie w czymś lub z czymś
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔˈradnɔɕt͡ɕ, AS: ńeporadność
Wiktionary
przym. nieporadny
przysł. nieporadnie
Wiktionary
1. nieumiejący sobie poradzić; niezaradny; niewprawny;
2. świadczący o braku umiejętności lub wprawy; niezgrabny, niefachowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niepotrafiący sobie poradzić
(1.2) świadczący o braku radzenia sobie
Wiktionary
rzecz. nieporadność ż.
przysł. nieporadnie
Wiktionary
(1.1) niekompetentny, niezgrabny
(1.2) nieudany, niezręczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poradzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|porastać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|porcjować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|porozmawiać.
Wiktionary
1. pomyłka, błąd wynikający z różnej oceny sytuacji, innego zrozumienia słów
2. spór, awantura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pomyłka wynikła z niewłaściwego zrozumienia słów, sytuacji
(1.2) spór pomiędzy osobami z powodu różnicy zdań
(1.3) sytuacja, zjawisko lub wydarzenie oceniane krytycznie jako niestosowne lub nierozsądne
Wiktionary
(1.1) Tu zaczyna się nieporozumienie, które byłoby komicznym, gdyby z jego powodu nie popełniono tylu krzywd.
(1.2) Konflikty ze wspólnikami, nieporozumienia w związku partnerskim, nieufność i podejrzenia o nieuczciwość to sprawy, które mogą zakończyć się w urzędach, sądach i instytucjach pojednawczych.
(1.3) Nasze małżeństwo to było jedno wielkie nieporozumienie!
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔrɔzũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeporozũmʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
(1.2) zatarg, scysja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|portretować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔrtrɛtɔˈvãɲɛ, AS: ńeportretovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poruczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poruszać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔruˈʃãɲɛ, AS: ńeporušãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poruszyć.
przysłówek
(2.1) bez ruchu
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔruˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeporušẽńe
Wiktionary
rzecz. poruszenie
przym. nieporuszony
Wiktionary
taki, który bardzo się czymś przejął, wzruszył; niespokojny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|porwać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔˈrvãɲɛ, AS: ńeporvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|porysować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|porywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|porzucać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|porzygiwać.
Wiktionary
zdrobnienie od: nieporządek
SJP.pl
brak porządku; nieład
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) brak porządku
(1.2) mat. permutacja elementów zbioru, niepozostawiająca żadnego elementu na swoim pierwotnym miejscu;
Wiktionary
Nieporządek – permutacja elementów zbioru, która nie pozostawia żadnego elementu na swoim oryginalnym miejscu (innymi słowy nie posiada żadnego punktu stałego).
Liczbę nieporządków danego n-elementowego zbioru oznacza się symbolem podsilni !n, n¡ lub formula_1 (zwanej również „dolną silnią”).
Wikipedia
(1.1) Pozostawił wszystko w ogromnym nieporządku.
Wiktionary
(1.1) nieład; książk. stajnia Augiasza, stajnia augiaszowa; pot. bałagan, bajzel, chlew, dziada z babą brakuje, kipisz, kram, pieprznik, śmietnik; przen. pobojowisko; wulg. burdel, burdel na kółkach, pierdolnik, syf
Wiktionary
brak porządku; nieład
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|porządkować.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób pozbawiony porządku
(1.2) w sposób skutkujący nieporządkiem
Wiktionary
rzecz. nieporządność ż.
przym. nieporządny
Wiktionary
(1.1) bezplanowo, chaotycznie
(1.2) bezładnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieporządnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nieporządny; bardziej nieporządny
SJP.pl
brak porządku, staranności; niechlujność, niedbałość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieporządne; cecha tych, którzy są nieporządni
Wiktionary
przym. nieporządny
przysł. nieporządnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie utrzymuje porządku; niedbale wykonujący coś
(1.2) cechujący się brakiem porządku
Wiktionary
rzecz. nieporządność ż.
przysł. nieporządnie
Wiktionary
(1.1) niechlujny, niestaranny
(1.1) chaotyczny, niechlujny, niestaranny, nieuporządkowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|porównać.
przysłówek
(2.1) w sposób nieporównany
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔruvˈnãɲɛ, AS: ńeporuvnãńe
Wiktionary
rzecz. porównanie
przym. nieporównany
Wiktionary
znaleźć różnice i cechy wspólne dwóch lub więcej rzeczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieporównywalne; cecha tych, którzy są nieporównywalni
Wiktionary
przym. nieporównywalny
przysł. nieporównywalnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie dający się porównać, zbyt różny/odmienny
Wiktionary
rzecz. porównanie n., porównywanie n., nieporównywanie n., nieporównywalność ż., porównywalność ż.
przysł. nieporównywalnie
czas. porównać dk., porównywać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|porównywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔruvnɨˈvãɲɛ, AS: ńeporuvnyvãńe
Wiktionary
przym. nieporównywalny
Wiktionary
mieszkaniec Nieporętu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nieporętu
(1.2) osoba pochodząca z Nieporętu, urodzona w Nieporęcie
Wiktionary
rzecz. Nieporęt m.
:: fż. nieporęcianka ż.
przym. nieporęcki
Wiktionary
mieszkanka Nieporętu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nieporętu
(1.2) kobieta, dziewczyna pochodząca z Nieporętu, urodzona w Nieporęcie
Wiktionary
rzecz. Nieporęt m.
:: fm. nieporęcianin m.
przym. nieporęcki
Wiktionary
przymiotnik od: Nieporęt
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nieporętem, dotyczący Nieporętu
Wiktionary
rzecz. Nieporęt m., nieporęcianin m., nieporęcianka ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieporęcznie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. niewygodny w użyciu
Wiktionary
rzecz. nieporęczność ż.
przysł. nieporęcznie
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Nieporęt – wieś sołecka (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie legionowskim, w gminie Nieporęt. Leży nad Zalewem Zegrzyńskim, 25 kilometrów od centrum Warszawy, 11 km od granic stolicy.
Miejscowość jest siedzibą gminy Nieporęt.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|posadzić.
Wiktionary
osoba nieposiadająca własności ziemskiej lub nieruchomości miejskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|posiadać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔɕaˈdãɲɛ, AS: ńepośadãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|posiekać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔɕɛˈkãɲɛ, AS: ńepośekãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|posmarować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|posolić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔsɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńeposolẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pospieszać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pospieszyć.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób niezwykły, wyjątkowy, rzadki, nietypowy
Wiktionary
(1.1) Zachowywał się niepospolicie odważnie.
Wiktionary
rzecz. niepospolitość ż.
przym. niepospolity
Wiktionary
(1.1) nadzwyczajnie, niezwykle, wyjątkowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co niepospolite
Wiktionary
przym. niepospolity, pospolity
przysł. pospolicie, niepospolicie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|posprzątać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|posrebrzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|postanawiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|postarzeć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|postawić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńepostavʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|postponować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|postrzegać.
Wiktionary
niezauważenie, bez zwracania czyjejś uwagi, nie rzucając się w oczy
SJP.pl
przysłówek
(1.1) niezauważalnie, poza zasięgiem czyjegoś wzroku
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|postulować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|postępować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔstɛ̃mpɔˈvãɲɛ, AS: ńepostẽmpovãńe
Wiktionary
przywiązanie do tradycji, istniejących instytucji i systemu wartości, wyrażanie niechętnego lub wrogiego stosunku do poważniejszych zmian, sprzeciwianie się nowościom; tradycjonalizm, zachowawczość, ortodoksyjność, konserwatywność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|posypywać.
Wiktionary
1. przestarzale: uszanować;
2. dawniej: utrzymać w porządku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pościć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poszerzać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔʃɛˈʒãɲɛ, AS: ńepošežãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poszerzyć.
Wiktionary
dawniej:
1. obwinić, posądzić;
2. dojść do czegoś po śladach, znakach; odkryć, wykryć
SJP.pl
dawniej:
1. obwinić, posądzić;
2. dojść do czegoś po śladach, znakach; odkryć, wykryć
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bez zarzutu, najczęściej pod względem moralnym
Wiktionary
(1.1) Pracownikiem samorządowym może być osoba, która cieszy się nieposzlakowaną opinią.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔʃlakɔˈvãnɨ, AS: ńepošlakovãny
Wiktionary
(1.1) nienaganny, nieskazitelny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poszukać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔʃuˈkãɲɛ, AS: ńepošukãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poszukiwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|posądzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|posługiwać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔswuɟiˈvãɲɛ, AS: ńeposu̯uǵivãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) cecha kogoś, kto jest nieposłuszny; brak posłuszeństwa
Wiktionary
(1.1) Arabska tradycja nadała plemiennym przejawom nieposłuszeństwa kolektywną nazwę „ridda”, czyli apostazja, odrzucenie.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔswuˈʃɛ̃j̃stfɔ, AS: ńeposu̯ušẽĩ ̯stfo
Wiktionary
rzecz. nieposłuszność ż.
przym. nieposłuszny
przysł. nieposłusznie
Wiktionary
(1.1) krnąbrność, niekarność, niesforność, niesubordynacja
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieposłuszny
Wiktionary
rzecz. nieposłuszeństwo n., nieposłuszność ż.
przym. nieposłuszny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieposłusznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nieposłuszny; bardziej nieposłuszny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nieposłuszne; cecha tych, którzy są nieposłuszni
Wiktionary
rzecz. nieposłuszeństwo n.
przym. nieposłuszny
przysł. nieposłusznie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odznaczający się nieposłuszeństwem
(1.2) niepoddający się czyjejś woli
Wiktionary
(1.1) Kurtyna, za którą władza chciała zamknąć nieposłusznego felietonistę, zaczynała rdzewieć.
(1.2) Jedynie niesforna, nieposłuszna podświadomość, wbrew jej pragnieniom, wykonuje sobie wiadome zadanie.
Wiktionary
rzecz. nieposłuszeństwo n., nieposłuszność ż.
przysł. nieposłusznie
Wiktionary
(1.1) krnąbrny, narowisty, niekarny, niesforny, rogaty, rozwydrzony
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niepotrzebny
Wiktionary
(1.1) Stanisław nie pływa zbyt dobrze i zawsze niepotrzebnie wzbija wokół siebie fontanny wody.
(1.1) Znowu kran niezakręcony i woda leje się niepotrzebnie.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔˈṭʃɛbʲɲɛ, AS: ńepoṭšebʹńe
Wiktionary
rzecz. niepotrzebność ż.
przym. niepotrzebny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niepotrzebnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niepotrzebny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niepotrzebne; cecha tych, którzy są niepotrzebni
Wiktionary
przym. niepotrzebny
przysł. niepotrzebnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest potrzebny
Wiktionary
(1.1) Chciano wówczas MKR oczyścić z "niepotrzebnego elementu", który psuł tylko robotnicze sprawy.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔˈṭʃɛbnɨ, AS: ńepoṭšebny
Wiktionary
rzecz. niepotrzebność ż.
przysł. niepotrzebnie
Wiktionary
(1.1) zbędny, zbyteczny; książk. redundantny; potrzebny jak dziura w moście, potrzebny jak piąte koło u wozu, potrzebny jak umarłemu kadzidło
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|potrzebować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔṭʃɛbɔˈvãɲɛ, AS: ńepoṭšebovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|potwierdzać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔtfʲjɛrˈd͡zãɲɛ, AS: ńepotfʹi ̯erʒãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|potwierdzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|potykać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|potęgować.
Wiktionary
(1.1) W tej sytuacji najważniejsze jest niepotęgowanie stresu dziecka.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|potępiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pouczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|powalać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poważać.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niepoważny
Wiktionary
(1.1) Inżynier, przyklejony do strzelnicy uformowanej ze zwalonych na parapet worków z piaskiem, podskakiwał niepoważnie na jednej nodze.
(1.1) Znajoma zadzwoniła do Poznania na numer, który znalazłyśmy w plecaku, ale pan, z którym rozmawiała, potraktował ją niepoważnie.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔˈvaʒʲɲɛ, AS: ńepovažʹńe
Wiktionary
przym. niepoważny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niepoważnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niepoważny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niedający się traktować poważnie
(1.2) niezachowujący powagi i odpowiedzialności
Wiktionary
(1.2) To nie senat, lecz tylko niepoważny senacik.
Wiktionary
przysł. niepoważnie
Wiktionary
(1.1) bagatelny, durny, frywolny, głupi, głupiutki, głupkowaty, idiotyczny, śmieszny, żartobliwy
(1.2) lekkomyślny, nieodpowiedzialny
Wiktionary
wynagrodzić sobie poniesione krzywdy, straty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, którego straty, szkody lub krzywdy nie da się naprawić
Wiktionary
(1.1) Pożar spowodował niepowetowane zniszczenia w bibliotece.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|powiadać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|powiedzieć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔvʲjɛˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńepovʹi ̯eʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|powielać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔvʲjɛˈlãɲɛ, AS: ńepovʹi ̯elãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|powiesić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔvʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepovʹi ̯ešẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|powiewać.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który nie ma powiązań, związków z omawianą rzeczą lub osobą
Wiktionary
rzecz. powiązanie n., powiązywanie n., wiązanie n., wiązka ż.
czas. powiązać dk., powiązywać ndk., wiązać ndk.
przym. powiązany, wiążący
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|powiększać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔvʲjɛ̃ŋˈkʃãɲɛ, AS: ńepovʹi ̯ẽŋkšãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|powiększyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|powodować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔvɔdɔˈvãɲɛ, AS: ńepovodovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przeciwieństwo powodzenia, sukcesu; przegrana, porażka
Wiktionary
(1.1) Moja trzecia próba rzucenia palenia zakończyła się niepowodzeniem.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔvɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńepovoʒẽńe
Wiktionary
(1.1) porażka, klęska, fiasko, przegrana
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|powołać.
Wiktionary
niemający prawa do czynienia czegoś; nieupoważniony, nieodpowiedni (np. dokument wpadł w niepowołane ręce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|powozić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|powracać.
Wiktionary
taki, który jest przeznaczony na powrót
SJP.pl
Niepowrót ("art. 242 § 2 i 3 k.k.") – prawnicze określenie dwóch przestępstw skierowanych przeciwko wymiarowi sprawiedliwości, polegających na:
Przestępstwa stanowią występki zagrożone grzywną, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
Sprawca podlega surowszej odpowiedzialności (karze pozbawienia wolności do lat 3), jeżeli działa w porozumieniu z innymi osobami, używa przemocy lub grozi jej użyciem albo uszkadza miejsce zamknięcia.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|powstać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔˈfstãɲɛ, AS: ńepofstãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niedający się powstrzymać, powściągnąć
Wiktionary
Niepowstrzymany (ang. "Unstoppable") – amerykański thriller, film akcji z 2010 w reżyserii Tony’ego Scotta, z Denzelem Washingtonem i Chrisem Pinem w rolach głównych. Film zrealizowano na podstawie autentycznych wydarzeń, które rozegrały się 15 maja 2001 roku w Ohio. Był to ostatni film wyreżyserowany przez Tony’ego Scotta (popełnił samobójstwo w 2012 roku).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|powstrzymywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niepowtarzalne; cecha tych, którzy są niepowtarzalni
Wiktionary
przym. niepowtarzalny
przysł. niepowtarzalnie
Wiktionary
(1.1) niezwykłość, nadzwyczajność, niecodzienność, niepospolitość, niesamowitość, niezwykłość
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) wyjątkowy, nadzwyczajny, jedyny w swoim rodzaju
Wiktionary
(1.1) Miejsce powoli zatraca oryginalny charakter i niepowtarzalną, kameralną atmosferę. Środowisko zaczyna tracić zdolności samoregulacyjne i chłonność naturalna zostaje w niewielkim stopniu przekroczona.
Wiktionary
rzecz. niepowtarzalność ż.
przysł. niepowtarzalnie
Wiktionary
(1.1) osobliwy, unikatowy, niezrównany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|powtarzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|powątpiewać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie panuje nad sobą; też: świadczący o takiej postawie
Wiktionary
(1.1) W poglądach śmiały, w głoszeniu ich niepowściągliwy, niezrównany facecjonista, nigdy nie szukał długo w torbie konceptu, [nieprzyjazny krakowskiej stańczykierii, ten "warszawski pozytywista w tużurku" — jak go nazwano w Przeglądzie Powszechnym — zdobył sobie młodzież krakowską wstępnym przebojem.]
(1.1) [Nie[ ]tylko z powierzchowności przypominał on [Marcelek] ojca, ale także i z przymiotów duchowych:] odznaczał się temperamentem dzikim, niepowściągliwym i złośliwością przykrą dla otoczenia.
(1.1) Zacny[,] ale niepowściągliwy w mowie Ursyn, nie[ ]raz, skoro się czuł obrażonym, dotykał najlepszych przyjaciół epigramatami, [nie przebaczając[,] gdy jego urazy równie żywo jak on nie czuli.]
Wiktionary
przysł. niepowściągliwie
rzecz. niepowściągliwość ż.
Wiktionary
(1.1) niepohamowany, niepowstrzymany, nieumiarkowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pozamykać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pozbawiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔzbaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńepozbavʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzecz. niepozbawienie ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pozbawić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔzbaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńepozbavʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. niepozbawianie ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pozdrawiać.
Wiktionary
dawniej: niepoznanie; dziś tylko w wyrażeniach "dla niepoznaki" - tak, żeby nie można było poznać kogoś lub czegoś, albo "do niepoznaki" - nie do poznania
SJP.pl
1. zdobyć wiadomości o czymś;
2. doświadczyć czegoś, przekonać się o czymś;
3. rozpoznać kogoś, coś po indywidualnych cechach;
4. zawrzeć znajomość z kimś; przedstawić kogoś komuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poznać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niemożność poznania, zrozumienia, wyjaśnienia czegoś
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie da się poznać
Wiktionary
niepozorka ojcowska - gatunek słodkowodnego ślimaka skrzelodysznego
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: niepozornie
SJP.pl
niebędący tym, czym się wydaje
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niewielki, nie rzucający się w oczy, nie zwracający na siebie uwagi
Wiktionary
(1.1) Skowronek to szary i niepozorny ptak, a tak ślicznie śpiewa.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔˈzɔrnɨ, AS: ńepozorny
Wiktionary
rzecz. niepozorność
przysł. niepozornie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pozostawać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔzɔstaˈvãɲɛ, AS: ńepozostavãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pozostawiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pozować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pozwalać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pozwolić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pozywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pozłacać.
Wiktionary