miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie małopolskim;
Wiktionary
Niepołomice – miasto w województwie małopolskim, w powiecie wielickim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Niepołomice.
Według danych Głównego Urzędu Statystycznego z 31 grudnia 2025 r. miasto liczyło 17 572 mieszkańców i zajmowało powierzchnię 27,4 km².
Wikipedia
(1.1) Na radach senatu w Niepołomicach i Krakowie debatowano o układzie z Gdańskiem, sprawach inflanckich, sporze z cesarzem oraz uregulowaniu stosunków z Turcją.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔwɔ̃ˈmʲit͡sɛ, AS: ńepou̯õmʹice
Wiktionary
rzecz. niepołomiczanin m., niepołomiczanka ż.
przym. niepołomicki
Wiktionary
związany z Niepołomicami, dotyczący Niepołomic; niepołomski (regionalnie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Niepołomicami, dotyczący Niepołomic
Wiktionary
rzecz. Niepołomice nmos., niepołomiczanin m., niepołomiczanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Niepołomic
SJP.pl
mieszkanka Niepołomic
SJP.pl
regionalnie: dotyczący Niepołomic, związany z Niepołomicami; niepołomicki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|położyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|połykać.
Wiktionary
niedający się połączyć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|połączyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poślubić.
Wiktionary
rzecz. nieślubna ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pośpieszać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pośpieszyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔɕpʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepośpʹi ̯ešẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poświadczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poświęcać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|poświęcić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pożerać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pożyczać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɔʒɨˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńepožyčãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pożyczyć.
Wiktionary
dawniej:
1. spożyć, zjeść;
2. pokonać, przemóc, złamać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pożywiać.
Wiktionary
1. bardzo czegoś pragnąć
2. czuć fizyczny pociąg w stosunku do kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pożądać.
Wiktionary
przym. niepożądany
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, jakiego się unika; odwrotny do zamierzonego
Wiktionary
przysł. niepożądanie
rzecz. niepożądanie n.
Wiktionary
(1.1) niechciany, nieodpowiedni, niepotrzebny, nieproszony, niewskazany, niezalecany, szkodliwy, uboczny, zawadzający, zbędny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pracować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pragnąć.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niepraktyczny
Wiktionary
rzecz. praxis n., niepraktyczność ż., niepraktykowanie n.
przym. niepraktyczny, praktyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|praktykować.
Wiktionary
przysł. niepraktycznie
rzecz. niepraktykujący mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wierny, który nie uczestniczy w praktykach religijnych
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od nie praktykować
Wiktionary
(1.1) Zauważmy, że spośród ogółu niepraktykujących (498 osób – 23% badanych) blisko 13% nigdy nie praktykowało, a blisko 85% (416 osób) przestało praktykować w którymś momencie swojego życia i to właśnie oni będą nas tu interesowali, bo to oni odeszli od Kościoła.
Wiktionary
rzecz. niepraktykowanie n.
:: fż. niepraktykująca ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|prać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|prasować.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. niewinny
Wiktionary
IPA: ˈɲɛpraf, AS: ńepraf
Wiktionary
wykrzyknik sygnalizujący, że uważamy coś za niezgodne z prawdą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś, co jest niezgodne z prawdą;
wykrzyknik
(2.1) czyjaś odpowiedź wyrażająca gwałtowne i stanowcze zaprzeczenie
(2.2) używany na końcu frazy, w celu wyrażenia chęci potwierdzenia jej prawdziwości przez współrozmówcę, lub otrzymania aprobaty wobec poprzedzającej wykrzyknik frazy; często stosowany wraz z zmianą intonacji
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wszystko, co powiedziałeś o mnie, to nieprawda.
(2.1) Ostatni raz poddaję się ¶ Nieprawda ¶ Ostatni raz szukam cię ¶ Nieprawda ¶ Chcę mieć cię dość ¶ Na zawsze dość ¶ Nieprawda ¶ Ostatni raz odchodzę stąd ¶ Nieprawda
(2.2) „Pan chciał ze mną porozmawiać, nieprawda?” zapytał surowo, jak ksiądz jaki, że aż się zlękłam.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈpravda, AS: ńepravda
Wiktionary
rzecz. nieprawdziwość ż.
przym. nieprawdziwy
przysł. nieprawdziwie
partyk. nieprawdaż, naprawdę
Wiktionary
(1.1) fałsz, fikcja
(2.1) absolutnie nie, a skądże, wcale nie, właśnie, że nie, nic podobnego, skądże znowu, wolne żarty; pot. guzik prawda; wulg. gówno prawda, dupa jasiu
(2.2) nieprawdaż?, czyż nie?, pot. co nie?, pot. nie?
Wiktionary
wykrzyknik "nieprawda" wzmocniony partykułą "-ż"
SJP.pl
partykuła
(1.1) wzmocniona forma wykrzyknika/partykuły „nieprawda”, używana na końcu frazy w celu skłonienia do jej potwierdzenia przez współrozmówcę
Wiktionary
(1.1) Wcale ładnie mi się to udało, nieprawdaż?
Wiktionary
rzecz. nieprawda ż., nieprawdziwość ż.
przym. nieprawdziwy
przysł. nieprawdziwie
wykrz. nieprawda
Wiktionary
(1.1) nieprawda?, czyż nie?; pot. co nie?, nie?
Wiktionary
coś nieprawdopodobnego, niemające cech prawdziwości
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób nieprawdopodobny
(1.2) bardzo, niebywale
Wiktionary
rzecz. nieprawdopodobieństwo n.
przym. nieprawdopodobny
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: nieprawdopodobny; bardziej nieprawdopodobny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nieprawdopodobne
Wiktionary
przym. nieprawdopodobny
Wiktionary
potocznie: bardzo duży (np. nieprawdopodobny hałas)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pozbawiony cech prawdopodobieństwa, niedający się uznać za prawdziwy
(1.2) bardzo duży, niezwykły, niesłychany
Wiktionary
(1.1) Wiadomość wydawała się nieprawdopodobna. Podobno na polu kukurydzy Kowalskiego wylądowało UFO!
(1.2) W pociągu panował nieprawdopodobny ścisk.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpravdɔpɔˈdɔbnɨ, AS: ńepravdopodobny
Wiktionary
rzecz. nieprawdopodobieństwo n., nieprawdopodobność ż.
przysł. nieprawdopodobnie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieprawdziwy
Wiktionary
(1.1) Po wojnie działacze partyjni pisali o Berezie Kartuskiej często nieprawdziwie.
(1.1) Po raz pierwszy uświadomiłem sobie wtedy, że ta modlitwa – prawdziwie przecież mówiona – w życiu codziennym, tzn. w kościele, byłaby w porządku. Odmawiana na scenie brzmiała nieprawdziwie, sztucznie, a więc nieprofesjonalnie.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpravʲˈd͡ʑivʲjɛ, AS: ńepravʹʒ́ivʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. nieprawda ż., nieprawdziwość ż.
przym. nieprawdziwy
partyk. nieprawdaż, naprawdę
wykrz. nieprawda
Wiktionary
(1.1) fałszywie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest nieprawdziwe
Wiktionary
(1.1) Dzieciństwo i młodość spędziłam w systemie, o którego nieprawdziwości i podłości najpierw mówili mi rodzice, a potem mogłam się przekonać sama.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpravʲˈd͡ʑivɔɕt͡ɕ, AS: ńepravʹʒ́ivość
Wiktionary
rzecz. nieprawda ż.
przym. nieprawdziwy
przysł. nieprawdziwie
wykrz. nieprawda
partyk. nieprawdaż, naprawdę
Wiktionary
(1.1) nieautentyczność, sztuczność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest prawdziwy
Wiktionary
(1.1) W banku złożyła nieprawdziwe dokumenty.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpravʲˈd͡ʑivɨ, AS: ńepravʹʒ́ivy
Wiktionary
rzecz. nieprawda ż., nieprawdziwość ż.
przysł. nieprawdziwie
partyk. nieprawdaż, naprawdę
wykrz. nieprawda
Wiktionary
(1.1) fałszywy, nierealny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieprawidłowy
Wiktionary
(1.1) Rowerzyści na ścieżce rowerowej głośno narzekali na nieprawidłowo zaparkowane pojazdy.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpravʲidˈwɔvɔ, AS: ńepravʹidu̯ovo
Wiktionary
przym. nieprawidłowy
rzecz. nieprawidłowość
Wiktionary
(1.1) niewłaściwie, błędnie
Wiktionary
1. odstępstwo od zasad, przepisów
2. zjawisko, fakt pozbawione prawidłowości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak prawidłowości
(1.2) odstępstwo od norm
Wiktionary
przym. nieprawidłowy
przysł. nieprawidłowo
Wiktionary
(1.1) aberracja, anomalia, nienormalność, patologia, patologiczność, usterka, wada, zaburzenie
(1.2) bezprawie, niepoprawność, nieregularność, patologia, wykroczenie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niezgodny z normą; niezgodny z tym, co prawidłowe
Wiktionary
(1.1) Hela stała przed lustrem i doszukiwała się u siebie nieprawidłowego zgryzu.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpravʲidˈwɔvɨ, AS: ńepravʹidu̯ovy
Wiktionary
rzecz. nieprawidłowość ż.
przysł. nieprawidłowo
Wiktionary
(1.1) anormalny, niewłaściwy, błędny, niedozwolony, nienormalny, niepoprawny, aberracyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|prawić.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niezgodny z prawem
Wiktionary
(1.1) Ten, któremu sądownie zarzucono nieprawne używanie szlachectwa, zawieszany był w prerogatywach stanu rycerskiego dopóty, dopóki nie uczynił wywodu.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈpravnɨ, AS: ńepravny
Wiktionary
rzecz. nieprawność ż.
przysł. nieprawnie, prawnie
Wiktionary
(1.1) bezprawny, nielegalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieprawomocne
Wiktionary
przym. nieprawomocny
przysł. nieprawomocnie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) praw. taki, który można zaskarżyć lub od którego można się odwołać do wyższej instancji
Wiktionary
(1.1) Odbył się proces, w którym zapadł nieprawomocny wyrok 12 lat więzienia.
Wiktionary
rzecz. nieprawomocność ż.
przym. nieprawomocnie
Wiktionary
(1.1) niewiążący
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co niepraworządne, brak praworządności
(1.2) cecha tych, którzy są niepraworządni
Wiktionary
przym. niepraworządny
przysł. niepraworządnie
Wiktionary
legalny, właściwy, mający prawo do czegoś
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób nieprawowity
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpravɔˈvʲit͡ɕɛ, AS: ńepravovʹiće
Wiktionary
przym. nieprawowity
Wiktionary
w religii: wyznawanie poglądów, dogmatów odmiennych od obowiązujących w danej religii, lecz nieuznanych przez nią za herezję; heterodoksja, heterodoksalność
SJP.pl
czyn nieszlachetny; występek; wykroczenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, kto nie jest prawy
(1.2) zły czyn
Wiktionary
(1.1) Babka podkreślała jego nieprawość i całkowity brak zainteresowania dziećmi.
(1.2) Do Ciebie przychodzi wszelki śmiertelnik, wyznając nieprawości.
Wiktionary
przym. nieprawy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) (o człowieku) nieuczciwy, nieszlachetny
(1.2) zaistniały w wyniku złamania prawa
Wiktionary
(1.1) Bogumił okazał się być człowiekiem nieprawym.
Wiktionary
rzecz. nieprawość ż.
Wiktionary
(1.1) niecny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|prażyć.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pozbawiony precyzji, niedokładny, nieścisły
Wiktionary
IPA: ˌɲɛprɛt͡sɨˈzɨjnɨ, AS: ńeprecyzyi ̯ny
Wiktionary
przysł. nieprecyzyjnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|preferować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|prezentować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛprɛzɛ̃ntɔˈvãɲɛ, AS: ńeprezẽntovãńe
Wiktionary
jeden z trybów cywilnego sądowego postępowania rozpoznawczego; postępowanie nieprocesowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|procesować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|produkować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛprɔdukɔˈvãɲɛ, AS: ńeprodukovãńe
Wiktionary
osoba niebędąca fachowcem w danej dziedzinie, niezajmująca się zawodowo daną dziedziną
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób pozbawiony profesjonalizmu
Wiktionary
przym. nieprofesjonalny
Wiktionary
(1.1) amatorsko, dyletancko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|programować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛprɔɡrãmɔˈvãɲɛ, AS: ńeprogrãmovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|proklamować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|prokurować.
Wiktionary
nierozpowszechnianie, nierozprzestrzenianie (zwłaszcza broni nuklearnej); nonproliferacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|promienieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|promować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|proponować.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieproporcjonalny
Wiktionary
(1.1) Brutalność policji i jej przemoc, która w nieproporcjonalnie dużym stopniu jest wymierzona w osoby czarne i inne mniejszości, ma swoje korzenie w amerykańskim kapitalizmie.
Wiktionary
rzecz. nieproporcjonalność ż.
przym. nieproporcjonalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieproporcjonalne; cecha tych, którzy są nieproporcjonalni
Wiktionary
przym. nieproporcjonalny
przysł. nieproporcjonalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|prorokować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|prosperować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛprɔspɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńeprosperovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|prosić.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego się nie oczekuje
Wiktionary
(1.1) Zabieram głos w tej sprawie, co nie znaczy, że nieproszony ryję się "na trzeciego" (…).
(1.1) Od 1981 r. kobiety w Tunezji mają zakaz noszenia islamskiego ubioru, włącznie z chustami, w szkołach i urzędach państwowych. (…) Policja zatrzymywała kobiety na ulicy i prosiła je o zdjęcie chusty; prezydent opisał chustę jako "sekciarski rodzaj ubioru, który nieproszony przyszedł do Tunezji".
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|protestować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|prowadzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛprɔvaˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńeprovaʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|prowiantować.
Wiktionary
Nieprowice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie pińczowskim, w gminie Złota. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|prowokować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛprɔvɔkɔˈvãɲɛ, AS: ńeprovokovãńe
Wiktionary
Niepruszewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Buk. Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 307 (Nowy Tomyśl-Poznań), która w węźle Buk krzyżuje się z autostradą A2.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|prychać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pryskać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przebaczać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛbaˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńepšebačãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przebić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przebiegać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przebierać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛbʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńepšebʹi ̯erãńe
Wiktionary
niedający się zmierzyć, policzyć, ogarnąć; niezmierzony, niewyczerpany (np. nieprzebrane zapasy, nieprzebrany tłum)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przebukować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przebywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛbɨˈvãɲɛ, AS: ńepšebyvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeceniać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛt͡sɛ̃ˈɲä̃ɲɛ, AS: ńepšecẽńä̃ńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gram. o czasowniku: niemający formy strony biernej
Wiktionary
(1.1) Czasowniki nieprzechodnie nie łączą się z dopełnieniem.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi, AS: ńepšeχodʹńi
Wiktionary
(1.1) intranzytywny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przechodzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przechowywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przechylić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przecierać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przecinać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeciskać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeciwdziałać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeciwstawiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛt͡ɕifstaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńepšećifstavʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzecz. nieprzeciwstawienie dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeciwstawić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛt͡ɕifstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńepšećifstavʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. nieprzeciwstawianie ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeciągać.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieprzeciętny
Wiktionary
rzecz. nieprzeciętność ż.
przym. nieprzeciętny
Wiktionary
wyróżnianie się spośród ogółu; szczególność; nietuzinkowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieprzeciętne; cecha tych, którzy są nieprzeciętni
Wiktionary
(1.1) W tym sensie oznacza to jedynie nieprzeciętność, co nie musi wiązać się z brakiem zdrowia lub funkcjonalnego dostosowania.
Wiktionary
przym. nieprzeciętny
przysł. nieprzeciętnie
Wiktionary
(1.1) ponadprzeciętność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który się wyróżnia
Wiktionary
rzecz. nieprzeciętność ż.
przysł. nieprzeciętnie
Wiktionary
(1.1) nietuzinkowy, niezwykły, ponadprzeciętny, szczególny, wielki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeczekiwać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛt͡ʃɛciˈvãɲɛ, AS: ńepšečeḱivãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepšečẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeczuć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeczuwać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛt͡ʃuˈvãɲɛ, AS: ńepšečuvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeczytać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛt͡ʃɨˈtãɲɛ, AS: ńepšečytãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przedefiniować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przedkładać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przedobrzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przedstawiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛtstaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńepšetstavʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeglądać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛɡlɔ̃nˈdãɲɛ, AS: ńepšeglõndãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przegradzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przegrywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przegryzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przegrzać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛˈɡʒãɲɛ, AS: ńepšegžãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przegrzewać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛɡʒɛˈvãɲɛ, AS: ńepšegževãńe
Wiktionary
brak skłonności do ustępstw, kompromisów; bezkompromisowość, nieugiętość, nieustępliwość
SJP.pl
1. uzyskać czyjeś przebaczenie lub czyjąś zgodę na coś, zjednać sobie czyjąś przychylność; przebłagać, ułagodzić;
2. rzadko: przejednać się - dać się ułagodzić, przestać się gniewać; przebaczyć
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niedający się przekonać, nakłonić do czegoś
Wiktionary
rzecz. nieprzejednanie n., nieprzejednaność ż.
przysł. nieprzejednanie
Wiktionary
(1.1) nieustępliwy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie można pokonać drogą
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przejeżdżać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛjɛʒˈd͡ʒãɲɛ, AS: ńepšei ̯ežǯãńe
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieprzejrzyście
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przejść.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈpʃɛjɕt͡ɕɛ, AS: ńepšei ̯śće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przekarnawałować.
Wiktionary
cecha czegoś niedającego się przekazać, przedstawić w pełni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przekazywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeklinać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przekonać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛkɔ̃ˈnãɲɛ, AS: ńepšekõnãńe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieprzekonujący
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niemający mocy przekonywania
Wiktionary
cecha kogoś niedającego się przekonać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieprzekonywalne; cecha tych, którzy są nieprzekonywalni
Wiktionary
przym. nieprzekonywalny
przysł. nieprzekonywalnie
Wiktionary
niedający się przekonać
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) niedający się przekonać
Wiktionary
rzecz. nieprzekonywalność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przekonywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przekraczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przekrajać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przekrzywiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przekształcać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. cecha tego, co jest nieprzekupne; cecha tych, którzy są nieprzekupni
Wiktionary
(1.1) Nadaje się na psa stróżującego dzięki nieprzekupności i wrodzonej niechęci do obcych.
Wiktionary
rzecz. nieprzekupienie n.
przym. nieprzekupny
przysł. nieprzekupnie
Wiktionary
(1.1) niesprzedajność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niedający się przekupić
Wiktionary
rzecz. nieprzekupność ż.
Wiktionary
(1.1) niesprzedajny, nieskorumpowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przekładać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛkwaˈdãɲɛ, AS: ńepšeku̯adãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przelać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przelewać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeliczać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛlʲiˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńepšelʹičãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeliczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛlʲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepšelʹičẽńe
Wiktionary
policzyć coś lub kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nieprzemakalne, nieprzepuszczające wilgoci
(1.2) przen. cecha tych, którzy są nieprzemakalni, odporni na wpływy
Wiktionary
przym. nieprzemakalny
Wiktionary
(1.1) nieprzesiąkliwość, wodoodporność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nieprzepuszczający wody ani wilgoci
(1.2) przen. niepodatny na wpływy
Wiktionary
(1.2) Widzi, ile pracuję, ale wiem, że depresja jest nieprzemakalna, cudza praca, czułość, starania, nawet gdy jest to ktoś najbliższy, nic nie pomagają.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛ̃maˈkalnɨ, AS: ńepšẽmakalny
Wiktionary
rzecz. nieprzemakalność ż.
przym. przemakalny
Wiktionary
(1.1) wodoszczelny, wodoodporny, nieprzesiąkalny, nieprzesiąkliwy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przemawiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛ̃maˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńepšẽmavʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przemierzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przemieszczać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛ̃mʲjɛʃˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńepšẽmʹi ̯eščãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przemieścić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nieprzemijalne
Wiktionary
przym. nieprzemijalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przemknąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przemywać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) poczyniony bez głębszego zastanowienia
Wiktionary
(1.1) nierozważny, pochopny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przenosić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛ̃nɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepšẽnošẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przepaść.
Wiktionary
taki, którego nie można odeprzeć, przezwyciężyć rozumowaniem, wysiłkiem woli (np. nieprzeparta chęć ucieczki)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przepić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przepierdolić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przepijać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przepoić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛpɔˈjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńepšepoi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przepowiadać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛpɔvʲjaˈdãɲɛ, AS: ńepšepovʹi ̯adãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przepowiedzieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przepraszać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛpraˈʃãɲɛ, AS: ńepšeprašãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeprawiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeprawić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeprowadzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeprowadzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przepuszczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przepuścić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przepękać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przepływać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przerażać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przerazić.
Wiktionary
ciągłość, nieprzerwana trwałość; nieprzerywalność
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) bez przerwy, ciągle, przez cały czas
Wiktionary
(1.1) Wentylator gwałtownie grzechocze gdzieś na głównym pokładzie, a teraz nieprzerwanie grzmi bełkotliwym, żwirowatym odgłosem.
(1.1) Arbela to jedno z najstarszych miast na świecie, zamieszkiwane nieprzerwanie od ponad 8000 lat.
(1.1) Transplantacja włosów polega na pobraniu zespołów mieszków włosowych z obszaru głowy, gdzie włosy rosną nieprzerwanie (okolica dawcza), i wszczepieniu ich w obszary dotknięte łysieniem (okolica biorcza).
Wiktionary
(1.1) ciągle
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) trwający bez przerwy
Wiktionary
(1.1) Kwitły i pachniały młode lipy – rozlegał się wszędzie melodyjny gwar pszczół, trzmieli, os, nieprzerwany krzyk kosów i pogwizdywanie wilg.
Wiktionary
(1.1) ciągły
Wiktionary
ciągłość, nieprzerwana trwałość; nieprzerwalność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przerywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛrɨˈvãɲɛ, AS: ńepšeryvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przerzucać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przerzynać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przesadzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przesadzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przesiewać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeskakiwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przestraszyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przestrzegać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛsṭʃɛˈɡãɲɛ, AS: ńepšesṭšegãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przesuwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przesypywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przesyłać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeszkadzać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛʃkaˈd͡zãɲɛ, AS: ńepšeškaʒãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeszkodzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛʃkɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńepšeškoʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeszukiwać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛʃuciˈvãɲɛ, AS: ńepšešuḱivãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieprzesądne; cecha tych, którzy są nieprzesądni
Wiktionary
rzecz. przesąd m.
przym. nieprzesądny, przesądny
przysł. nieprzesądnie, przesądnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przesłać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛˈswãɲɛ, AS: ńepšesu̯ãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przetaczać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛtaˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńepšetačãńe
Wiktionary
rzecz. nieprzetoczenie dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przetoczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛtɔˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepšetočẽńe
Wiktionary
rzecz. nieprzetaczanie ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przetrwać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛˈtr̥fãɲɛ, AS: ńepšetr̦fãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie został przetworzony
Wiktionary
(1.1) pierwotny, surowy, przaśny, nietknięty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nieprzetłumaczalne
Wiktionary
Ni
Wikipedia
przym. nieprzetłumaczalny
Wiktionary
(1.1) nieprzekładalność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niemożliwy do przetłumaczenia, nie dający się przetłumaczyć na inny język
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛtwũmaˈt͡ʃalnɨ, AS: ńepšetu̯ũmačalny
Wiktionary
rzecz. nieprzetłumaczalność ż.
Wiktionary
(1.1) nieprzekładalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przetłumaczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeważać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nieprzewidywalne; cecha tych, którzy są nieprzewidywalni
Wiktionary
(1.1) […] im więcej nieprzewidywalności, tym bardziej każdy nowy jej przejaw wydaje się przewidywalny […]
Wiktionary
rzecz. nieprzewidliwość ż., nieprzewidzialność ż., nieprzewidzianość ż.
przym. nieprzewidywalny, nieprzewidliwy, nieprzewidzialny, nieprzewidziany
przysł. nieprzewidywalnie, nieprzewidliwie, nieprzewidzialnie, nieprzewidzianie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie da się przewidzieć
Wiktionary
(1.1) Zachwiana komunikacja między elitą i "masami" wywołuje często zachowania nieprzewidywalne ze strony wyborców.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛvʲidɨˈvalnɨ, AS: ńepševʹidyvalny
Wiktionary
rzecz. nieprzewidywalność ż., nieprzewidliwość, nieprzewidzialność ż., nieprzewidzianość
przym. nieprzewidliwy, nieprzewidzialny, nieprzewidziany
przysł. nieprzewidywalnie, nieprzewidliwie, nieprzewidzialnie, nieprzewidzianie
Wiktionary
(1.1) nieobliczalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przewidywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛvʲidɨˈvãɲɛ, AS: ńepševʹidyvãńe
Wiktionary
przym. nieprzewidziany
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego ciężko było przewidzieć; niespodziewany
Wiktionary
rzecz. nieprzewidywanie n., nieprzewidywalność ż., nieprzewidzialność ż.
przym. nieprzewidywalny, nieprzewidzialny
Wiktionary
(1.1) nieoczekiwany, niespodziewany, niespodziany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przewiercać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przewiercić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przewiesić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przewijać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛvʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńepševʹii ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzecz. nieprzewinięcie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przewinąć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛvʲĩˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńepševʹĩńė̃ńće
Wiktionary
rzecz. nieprzewijanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przewodniczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛvɔdʲɲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepševodʹńičẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przewodzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przewozić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przewracać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛvraˈt͡sãɲɛ, AS: ńepševracãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przewyższać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeznaczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeznaczyć.
Wiktionary
1. przepuszczający promienie świetlne; przejrzysty; ażurowy;
2. umożliwiający wgląd otoczenia za sobą; transparentny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o substancji nieprzepuszczający światła, nieprzejrzysty
(1.2) o tkaninie nieprzeświecający na wylot, nieprześwitujący, nie ażurowy
Wiktionary
(1.1) Nawet litery na sklepowych witrynach lub na nieprzezroczystych szybach wielu biurowych drzwi były całkiem nienowoczesne w porównaniu z Zachodnią Europą.
(1.1) Fajanse swą nazwę wzięły od Faenzy, miasta w północnych Włoszech, gdzie od XII wieku produkowano naczynia wypalane z gliny, kwarcu i kaolinu albo z gliny, kwarcu i margla, pokrywane najczęściej nieprzezroczystymi szkliwami, takimi jak na przykład emalia.
Wiktionary
rzecz. nieprzezroczystość ż.
Wiktionary
(1.1) nieprzejrzysty, nietransparentny
(1.2) nieprześwitujący
Wiktionary
przysłówek
(1.1) rzad. w sposób nieprzezwyciężony
Wiktionary
niemożliwy do przezwyciężenia; nieprzezwyciężalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nie dający się przezwyciężyć
Wiktionary
(1.1) T. Veblen w swej Theory of the Leisure Class pisze w 1899 r., że ludzie zamożni mają nieprzezwyciężony wstręt do wyrobów mechanicznych; każdy przedmiot, mający coś wspólnego z maszyną, jest w ich mniemaniu dobry tylko dla pospólstwa: wolą towar droższy i gorszy, byle tylko nie wychodził z maszyny.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeładowywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przełożyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛwɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńepšeu̯ožẽńe
Wiktionary
1. taki, którego nie da się prześcignąć, wyprzedzić w biegu
2. taki, którego nie da się przewyższyć; niezrównany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeświecać.
Wiktionary
rzecz. przeświecanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|prześwitywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɛɕfʲitɨˈvãɲɛ, AS: ńepšeśfʹityvãńe
Wiktionary
1. delikatny, jasny; przezroczysty;
2. przepuszczający promienie światła; ażurowy; przezroczysty
SJP.pl
gryźć, żuć długo i dokładnie, rozdrabniać zębami
SJP.pl
gryźć, żuć długo i dokładnie, rozdrabniać zębami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeżyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przeżywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przybijać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przybywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przychodzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńepšyχoʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nieprzychylne; cecha tego, kto jest nieprzychylny
Wiktionary
przym. nieprzychylny
przysł. nieprzychylnie
Wiktionary
(1.1) nieżyczliwość
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nastawiony nieżyczliwie; świadczący o czyjejś niechęci
(1.2) niezgodny z czyimś oczekiwaniem
Wiktionary
rzecz. nieprzychylność ż.
przysł. nieprzychylnie
Wiktionary
(1.1) niechętny, nieprzyjazny, nieżyczliwy, szkodliwy
(1.2) niepomyślny, niepożądany, niesprzyjający, szkodliwy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przycinać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przyciskać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨt͡ɕiˈskãɲɛ, AS: ńepšyćiskãńe
Wiktionary
rzecz. nieprzyciśnięcie dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przyciszać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨt͡ɕiˈʃãɲɛ, AS: ńepšyćišãńe
Wiktionary
rzecz. przyciszanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przyciągać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przycisnąć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨt͡ɕiɕˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńepšyćiśńė̃ńće
Wiktionary
rzecz. nieprzyciskanie dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieprzydatne; cecha tych, którzy są nieprzydatni
Wiktionary
przym. nieprzydatny
przysł. nieprzydatnie
rzecz. przydaś mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie przydaje się do czegoś
Wiktionary
(1.1) Kiedy opisuje, co widział, czego doświadczył, ma za sobą nieraz ponętność prawdy i możeby autobiografię lub pamiętniki czasu swego dobrze napisał, ale jowialności jego są ckliwe, a wymysły nieprzydatne do zbudowania jednolitej całości.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨˈdatnɨ, AS: ńepšydatny
Wiktionary
rzecz. przydaś mrz., nieprzydatność ż.
Wiktionary
(1.1) niepotrzebny, zbędny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przydźwigać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przygnębiać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który zaniedbał przygotowań
Wiktionary
(1.1) Jacek, ty jesteś notorycznie nieprzygotowany do moich lekcji.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨɡɔtɔˈvãnɨ, AS: ńepšygotovãny
Wiktionary
rzecz. nieprzygotowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przygotowywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨɡɔtɔvɨˈvãɲɛ, AS: ńepšygotovyvãńe
Wiktionary
1. ktoś wrogo nastawiony wobec kogoś lub czegoś
2. wroga armia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś wrogo nastawiony wobec kogoś lub czegoś
(1.2) wojsk. wroga armia, ogół wrogich wojsk
Wiktionary
(1.1) To dawny nieprzyjaciel gromadzi siły.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨˈjät͡ɕɛl, AS: ńepšyi ̯äćel
Wiktionary
rzecz.
:: fż. nieprzyjaciółka ż.
przym. nieprzyjacielski, nieprzyjazny
przysł. nieprzyjaźnie
Wiktionary
(1.1-2) przeciwnik, wróg, książk. antagonista
Wiktionary
1. dotyczący przyjaciela, składający się z przyjaciół - osób pozostających ze sobą w bliskich stosunkach, np. przyjacielska kompania, paczka, grupa;
2. taki jak wśród przyjaciół, pełen życzliwości, troski i zaufania; dobry, przyjazny, życzliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z nieprzyjacielem militarnym
(1.2) przest. dotyczący zachowań lub emocji pochodzących od osoby wrogo nastawionej
Wiktionary
rzecz. nieprzyjaźń ż., nieprzyjacielstwo n., nieprzyjaciel mos., nieprzyjaciółka ż.
przym. nieprzyjazny
przysł. nieprzyjaźnie
czas. zaprzyjaźnić się
Wiktionary
(1.1) wrogi
(1.2) nieprzyjazny, nieżyczliwy, wrogi
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieprzyjazne; cecha tych, którzy są nieprzyjaźni
Wiktionary
przym. nieprzyjazny
przysł. nieprzyjaźnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nastawiony niechętnie, wrogo
(1.2) taki, który nie sprzyja, stanowiący przeszkodę
Wiktionary
(1.1) Ale obok życzliwych Francuzów, delegaci polscy mieli do czynienia z wyraźnie nieprzyjaznymi Brytyjczykami, obojętnymi Włochami i Japończykami oraz chwiejnymi Amerykanami.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨˈjaznɨ, AS: ńepšyi ̯azny
Wiktionary
przysł. nieprzyjaźnie
rzecz. nieprzyjaźń ż., nieprzyjaciel mos., nieprzyjazność ż.
przym. nieprzyjacielski
Wiktionary
(1.1) wrogi, nieprzyjacielski, srogi
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieprzyjazny
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨˈjäʑɲɛ, AS: ńepšyi ̯äźńe
Wiktionary
rzecz. nieprzyjaźń ż., nieprzyjaciel mos., nieprzyjazność ż.
przym. nieprzyjazny, nieprzyjacielski
Wiktionary
(1.1) wrogo
Wiktionary
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: nieprzyjazny; bardziej nieprzyjazny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stan wrogości wobec kogoś; brak przyjaznych uczuć
Wiktionary
przym. nieprzyjazny, nieprzyjacielski
przysł. nieprzyjaźnie
Wiktionary
(1.1) wrogość, niechęć, antypatia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przyjebać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨjɛˈbãɲɛ, AS: ńepšyi ̯ebãńe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieprzyjemny, niemiło
Wiktionary
(1.1) Czegoż płaczecie u licha? / A bo mi tak jakoś matyjaśnie! / Jak to, matyjaśnie? / A bo to pan nie rozumie?… Czy nieprzyjemnie, czy dziwacznie, czy matyjaśnie, to wszystko jedno…
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨˈjɛ̃mʲɲɛ, AS: ńepšyi ̯ẽmʹńe
Wiktionary
rzecz. nieprzyjemność ż.
przym. nieprzyjemny
przysł. przyjemnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieprzyjemnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nieprzyjemny; bardziej nieprzyjemny
SJP.pl
przykre zdarzenie, nieprzyjemna rzecz; przykrość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nieprzyjemna sytuacja albo rzecz
Wiktionary
(1.1) [...] w bójce zawsze można samemu oberwać i potem będą nieprzyjemności w domu za podbite oko czy rozerwaną koszulę.
Wiktionary
przym. nieprzyjemny
przysł. nieprzyjemnie
Wiktionary
(1.1) kłopot, problem, przykrość
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) sprawiający przykrość, wywołujący niemiłe odczucia
(1.2) zachowujący się w sposób niemiły dla otoczenia
Wiktionary
(1.1) Skąd pochodzi ten nieprzyjemny zapach?
(1.2) Ten facet jest bardzo nieprzyjemny w obejściu.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨˈjɛ̃mnɨ, AS: ńepšyi ̯ẽmny
Wiktionary
rzecz. nieprzyjemność ż.
przysł. nieprzyjemnie, przyjemnie
Wiktionary
(1.1) niemiły, przykry
(1.2) antypatyczny, gburowaty, obcesowy, oschły, niesympatyczny, niemiły
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przyjeżdżać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przyjmować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨjmɔˈvãɲɛ, AS: ńepšyi ̯movãńe
Wiktionary
rzecz. przyjmowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przyjąć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨˈjɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńepšyi ̯ė̃ńće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przyjść.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈpʃɨjɕt͡ɕɛ, AS: ńepšyi ̯śće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przykinać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przyklejać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przykować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przykręcać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przykręcić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przykucnąć.
Wiktionary
niedający się przymierzyć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przymierzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przymknąć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨ̃ˈmʲcɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńepšỹmʹḱńė̃ńće
Wiktionary
rzecz. nieprzymykanie ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przymulać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieprzymusowe; cecha tych, którzy są nieprzymusowi
Wiktionary
przym. nieprzymusowy
przysł. nieprzymusowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przymykać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨ̃mɨˈkãɲɛ, AS: ńepšỹmykãńe
Wiktionary
rzecz. nieprzymknięcie dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przynosić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨ̃nɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepšỹnošẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przypadać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieprzypadkowe; cecha tych, którzy są nieprzypadkowi
Wiktionary
przym. nieprzypadkowy
przysł. nieprzypadkowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przypalać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przypieczętować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przypinać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przypisywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przypominać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨpɔ̃mʲĩˈnãɲɛ, AS: ńepšypõmʹĩnãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przyprawiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨpraˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńepšypravʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przyprawić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przypuszczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przypuścić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przyrządzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przyrządzić.
Wiktionary
o nastroju: taki, w którym nie ma się ochoty na kontakt z ludźmi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przysięgać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨɕɛ̃ŋˈɡãɲɛ, AS: ńepšyśẽŋgãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przyspieszać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przyspieszyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przysporzyć.
Wiktionary
pasujący do czegoś; zgodny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieprzystawalne; cecha tych, którzy są nieprzystawalni
Wiktionary
przym. nieprzystawalny
przysł. nieprzystawalnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieprzystojnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. cecha tego, co nieobyczajne
(1.2) przest. czyn niezgodny z dobrymi obyczajami
Wiktionary
(1.2) Matka maskowała wszelkie jego nieprzystojności.
Wiktionary
przym. nieprzystojny
przysł. nieprzystojnie
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) o mężczyźnie nieatrakcyjny zewnętrznie, o niemiłej, nieciekawej powierzchowności
(1.2) przest. niezgodny z dobrymi obyczajami
Wiktionary
rzecz. nieprzystojność ż.
przysł. nieprzystojnie
Wiktionary
(1.2) niestosowny, nieprzyzwoity, nieobyczajny, odważny, śmiały, wyuzdany, wyzywający, zuchwały; przest. bezecny, nieobyczajny, wszeteczny
Wiktionary
niemożność przystosowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przystosować.
Wiktionary
(1.1) Ważnym czynnikiem kryminogennym są częste u recydywistów zaburzenia osobowości i daleko posunięte nieprzystosowanie społeczne, które potęguje długi pobyt w zakładach karnych.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieprzystępnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nieprzystępny; bardziej nieprzystępny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) psych. zachowujący dystans w relacjach z ludźmi
(1.2) zbyt zawiły; trudny do zrozumienia
(1.3) taki, do którego trudno dotrzeć
Wiktionary
rzecz. nieprzystępność ż.
przysł. nieprzystępnie
Wiktionary
(1.1) niedostępny
(1.2) hermetyczny, niezrozumiały
(1.3) niedostępny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przystępować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨstɛ̃mpɔˈvãɲɛ, AS: ńepšystẽmpovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przyswajać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przysyłać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przysłaniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przytoczyć.
Wiktionary
utrata świadomości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. stan całkowitej utraty przytomności; brak przytomności
(1.2) daw. stan bycia nieobecnym gdzieś w konkretnym czasie
Wiktionary
przym. nieprzytomny
przysł. nieprzytomnie
Wiktionary
(1.2) nieobecność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który stracił przytomność, świadomość
(1.2) przen. oszołomiony, nie myślący racjonalnie, trzeźwo
Wiktionary
(1.1) Jaskier, rzucając niespokojne spojrzenia na Zerrikanki, czujnie krążące po pobojowisku, cucił wciąż nieprzytomnego Dorregaraya.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨˈtɔ̃mnɨ, AS: ńepšytõmny
Wiktionary
rzecz. nieprzytomność ż.
przysł. nieprzytomnie
Wiktionary
(1.2) odurzony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przytulać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨtuˈlãɲɛ, AS: ńepšytulãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przytulić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przyturać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przywieźć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przywitać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przywiązywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przywoływać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przywłaszczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przyznać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przyznawać.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieprzyzwoity
Wiktionary
rzecz. nieprzyzwoitość ż.
przym. nieprzyzwoity
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieprzyzwoicie
SJP.pl
1. brak przyzwoitości
2. coś nieprzyzwoitego, naruszającego normy, zasady (czyn, zwrot itp.)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak przyzwoitości
(1.2) coś nieprzyzwoitego, budzącego oburzenie i zgorszenie
Wiktionary
przym. nieprzyzwoity
przysł. nieprzyzwoicie
Wiktionary
(1.1) bezwstyd, bezwstydność, niemoralność, nieobyczajność, nieskromność, obsceniczność, sprośność
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) niezgodny z powszechnymi zasadami moralnymi (często w kontekście seksualnym)
Wiktionary
(1.1) Na koncertach, nieświadomi, że mikrofony są włączone, wymieniali różne niepochlebne i nieprzyzwoite uwagi na temat zgromadzonych na sali dziewcząt.
(1.1) Kobiety traktowano jak istoty niższe, a sam wyraz "kobieta" w epoce nowożytnej uważano za nieprzyzwoity.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpʃɨzvɔˈjitɨ, AS: ńepšyzvoi ̯ity
Wiktionary
rzecz. nieprzyzwoitość ż.
przysł. nieprzyzwoicie, przyzwoicie
przym. przyzwoity
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przyśnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przysnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przyśpieszać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|przyświecać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|próbować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛprubɔˈvãɲɛ, AS: ńeprubovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|próżnować.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) powoli, bez pośpiechu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|psioczyć.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pszczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ptaszkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|publikować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|puchać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pucować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛput͡sɔˈvãɲɛ, AS: ńepucovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pudłować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pukać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpuˈkãɲɛ, AS: ńepukãńe
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niepunktualnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niepunktualny
SJP.pl
nieprzychodzenie na czas, spóźnianie się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niepunktualne; cecha tych, którzy są niepunktualni
Wiktionary
przym. niepunktualny
przysł. niepunktualnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pustoszyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpustɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepustošẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|puszczać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpuʃˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńepuščãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|puścić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpuʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepuščẽńe
Wiktionary
niepylak apollo - motyl, w Polsce chroniony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pyskować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pytać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpɨˈtãɲɛ, AS: ńepytãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pójść.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈpujɕt͡ɕɛ, AS: ńepui ̯śće
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niepóźno
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pączkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pąsowieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pęchcić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pęcznieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pędzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pędzlować.
Wiktionary
rzecz. pędzlowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pękać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|płacić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpwaˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńepu̯acẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|płakać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpwaˈkãɲɛ, AS: ńepu̯akãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|płaszczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. brak płodności, przejściowa niezdolność do rozrodu
(1.2) bot. niedawanie owoców
(1.3) nieurodzajność
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Na przykład kobieta dwa razy zaszła w ciążę pozamaciczną. Wycięto jej oba jajowody. Jest to w miarę klarowna sytuacja wykluczająca z dużym prawdopodobieństwem inne przyczyny niepłodności.
Wiktionary
przym. niepłodny
czas. ubezpłodnić
Wiktionary
(1.1) bezpłodność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) o człowieku, zwierzęciu: niezdolny do rozrodu, płodzenia; nie wydający potomstwa
(1.2) o roślinie: nie rodzący owoców
(1.3) o ziemi, glebie: jałowy, nieurodzajny, pustynny
Wiktionary
(1.1) W miasteczku Zorah żył wtedy pewien Danita imieniem Manue, który miał żonę niepłodną.
(1.1) Wskutek pewnej choroby czy też operacji kobieta może zostać na całe życie niepłodna.
(1.1) W XIII jeszcze wieku wielożeństwa doświadczali królowie węgierscy i morawscy książęta, a co większa, że mając niepłodne żony, prawe z nałożnic płodzili potomstwo.
(1.3) I poczuł mękę pracy na ziemi niepłodnej.
(1.3) Góry tylko, na których stoi Jerozolima, dzikie, niepłodne, nadają temu miastu straszliwą fizjonomię.
(1.3) Trakt dalszy na Goraj. „Kraj górzysty i niepłodny, / Nocleg, popas, niewygodny, / Przewodniki bałamutne, / Droga ciemna, lasy smutne”.
Wiktionary
rzecz. niepłodność
przysł. niepłodnie
czas. ubezpłodnić
Wiktionary
(1.1) bezpłodny
(1.2) sterylny
(1.3) nieurodzajny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|płonąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|płowieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|płukać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpwuˈkãɲɛ, AS: ńepu̯ukãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|płynąć.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niepłynny
Wiktionary
rzecz. niepłynność ż.
przym. niepłynny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|pływać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛpwɨˈvãɲɛ, AS: ńepu̯yvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rabować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrabɔˈvãɲɛ, AS: ńerabovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rachować.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) niekierujący się rozumem
Wiktionary
(1.1) niedorzeczny, absurdalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|raczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛraˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeračẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|raczkować.
Wiktionary
tyle co: niechętnie
SJP.pl
Nierad, Niered – staropolskie imię męskie złożone z członów "Nie-" (przeczenie) i "-rad" ("być zadowolonym, chętnym, cieszyć się"). Być może oznaczało "ten, który się nie cieszy".
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Nieradowice – część miasta Otmuchów w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Otmuchów.
Wieś Nieradowice została włączona do miasta 1 stycznia 2018.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|radzić.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rafinować.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który nie został poddany procesowi rafinacji (oczyszczania)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rajzować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ranić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|raportować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nierasowe
Wiktionary
przym. nierasowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) o zwierzętach: nie będący rasowym, nienależący do żadnej rasy
Wiktionary
rzecz. nierasowość ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|raszplować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ratować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛratɔˈvãɲɛ, AS: ńeratovãńe
Wiktionary
1. często, wielokrotnie;
2. czasem, niekiedy
SJP.pl
przysłówek
(1.1) wiele razy, często
(1.2) czasami, niekiedy
Wiktionary
(1.1) Nieraz to już robiłem, więc nie będę mieć z tym problemu.
(1.2) Nieraz zdarza mu się pomylić, ale generalnie robi to bardzo porządnie.
Wiktionary
IPA: ˈɲɛras, AS: ńeras
Wiktionary
rzecz. raz mrz.
liczgł. raz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|razić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rdzewieć.
Wiktionary
przym. nierdzewny
Wiktionary
potocznie:
1. stal nierdzewna;
2. przedmiot ze stali nierdzewnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. stal nierdzewna
(1.2) pot. przedmiot ze stali nierdzewnej
Wiktionary
IPA: ɲɛˈrd͡zɛfka, AS: ńerʒefka
Wiktionary
przym. nierdzewny
Wiktionary
(1.1) stal nierdzewna, inox, INOX
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) nieulegający rdzewieniu, odporny na rdzewienie
Wiktionary
rzecz. nierdzewka ż., nierdzewienie n., nierdzewność ż.
Wiktionary
(1.1) rdzoodporny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|reagować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|realizować.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nierealny
Wiktionary
(1.1) Pokazała mu plecy. Chwilę patrzył na jej dłoń z nierealnie kruchymi palcami; mimo opalenizny wydawały się w słońcu aż prześwietlone.
Wiktionary
rzecz. nierealność ż., realność ż.
przym. nierealny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nierealnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nierealny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nierealne
Wiktionary
przym. nierealny, nierealnie
przysł. nierealnie
rzecz. realność ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie istnieje w rzeczywistości
(1.2) taki, którego nie da się urzeczywistnić
(1.3) pozbawiony zdrowego rozsądku, nie mający realnych podstaw
Wiktionary
(1.2) Koncepcja kontrofensywy z rejonu Brześcia wkrótce stała się nierealna, gdyż już 1 sierpnia, wskutek słabej postawy grupy poleskiej, został on ewakuowany.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɛˈalnɨ, AS: ńerealny
Wiktionary
rzecz. nierealność ż., realność ż.
przysł. nierealnie
przym. nierealnie
Wiktionary
(1.1) surrealistyczny, nierzeczywisty, nieprawdziwy
(1.3) surrealistyczny, utopijny, niedorzeczny, abstrakcyjny, absurdalny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) gw-pl|Kresy. niesłusznie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) ekol. taki, który nie nadaje się do recyklingu
Wiktionary
przym. recyklingowalny
Wiktionary
niemożność zredukowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|referować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|reflektować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɛflɛktɔˈvãɲɛ, AS: ńereflektovãńe
Wiktionary
niemożność ulepszenia, zreformowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nie daje się zreformować, zmienić, naprawić
Wiktionary
przym. niereformowalny, formatywny
przysł. niereformowalnie
Wiktionary
(1.1) nienaprawialność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie daje się zreformować, naprawić, nawrócić, zmienić
Wiktionary
(1.1) Komunizm należy obalić nie dlatego, że jest niereformowalny, lecz odwrotnie: że jest skończenie reformowalny.
Wiktionary
rzecz. niereformowalność ż.
Wiktionary
(1.1) nienaprawialny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|refować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɛfɔˈvãɲɛ, AS: ńerefovãńe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieregularny
Wiktionary
(1.1) …stara kolejka elektryczna dożywa swych dni - kursując jednak coraz nieregularniej, bo roboty trwają cały czas, nawet w święta.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɛɡuˈlarʲɲɛ, AS: ńeregularʹńe
Wiktionary
rzecz. nieregularność ż.
przym. nieregularny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieregularnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nieregularny
SJP.pl
coś ukazującego lub odbywającego się nieregularnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nieregularne
Wiktionary
przym. nieregularny
przysł. nieregularnie
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) pojawiający się, działający, występujący w nierównych odstępach czasu
(1.2) mający kształt, wygląd lub formę inną, nietypową dla obiektów danego typu
(1.3) jęz. gram. taki, który nie podlega danej regule, odbiega od niej
(1.4) wojsk. nienależący do wojsk stałych, formowany doraźnie
Wiktionary
rzecz. nieregularność ż.
przysł. nieregularnie
Wiktionary
(1.2) nieforemny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|regulować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|reklamować.
Wiktionary
rzecz. reklamowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rekomendować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rekompensować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rekrutować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nierelatywistyczne; cecha tych, którzy są nierelatywistyczni
Wiktionary
przym. nierelatywistyczny
przysł. nierelatywistycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak religijności, bycie niereligijnym, niewiara
Wiktionary
Niereligijność ( irréligion) lub bezwyznaniowość – brak wyznania religijnego, postawa obojętności lub niechęci wobec religii.
Pojęcie poświadczone po raz pierwszy jako irréligion w 1527 roku. Zależnie od kontekstu może być odnoszone do ateizmu, agnostycyzmu, deizmu, panteizmu, sceptycyzmu, wolnomyślicielstwa, świeckiego humanizmu lub sekularyzmu.
Wikipedia
przym. niereligijny
przysł. niereligijnie
Wiktionary
(1.1) bezreligijność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) charakteryzujący się brakiem religijności
(1.2) taki, który nie dotyczy religii
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɛlʲiˈɟijnɨ, AS: ńerelʹiǵii ̯ny
Wiktionary
rzecz. niereligijność ż.
przysł. niereligijnie
Wiktionary
(1.1) bezreligijny, niewierzący, pejor. bezbożny
(1.1) bezreligijny, areligijny, laicki, świecki, pozakościelny, niekościelny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|remontować.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nierentownie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nierentowny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|reperować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɛpɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńereperovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niereprezentatywne; cecha tych, którzy są niereprezentatywni
Wiktionary
przym. niereprezentatywny
przysł. niereprezentatywnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|reprezentować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rerać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|resetować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rewaluować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɛvaluwɔˈvãɲɛ, AS: ńerevaluu̯ovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rewidować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rewokować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɛvɔkɔˈvãɲɛ, AS: ńerevokovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rezerwować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rezultować.
Wiktionary
1. osoba niemająca miejsca zamieszkania w danym kraju;
2. podmiot niemający siedziby w danym kraju
SJP.pl
kobieta niemająca miejsca zamieszkania w danym kraju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rezygnować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w północnej Rosji przeduralskiej, prawy dopływ Wołgi;
Wiktionary
Nierl (ros. "Нерль", t. Nierl Wołżańska – "Нерль Волжская", Wielka Nierl – "Нерль Большая") – rzeka w północnej Rosji przeduralskiej (obwody jarosławski i twerski), prawy dopływ Wołgi w zlewisku Morza Kaspijskiego. Długość – 112 km, powierzchnia zlewni – 3270 km², średni przepływ 55 km przed ujściem – 12,8 m³/s. Żeglowna 40 km od ujścia. Reżim mieszany z przewagą śnieżnego. Pokrywa lodowa od listopada do kwietnia.
Wikipedia
(1.1) Nerla
Wiktionary
regionalnie: nierób (o kobiecie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|robić.
Wiktionary
rzecz. nieróbstwo n., nierób m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|roborować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rochmanić.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Nieroda – przysiółek wsi Ruda w Polsce położony w województwie podkarpackim, w powiecie stalowowolskim, w gminie Bojanów. Do końca 2017 roku był to przysiółek wsi Przyszów}.
W latach 1975–1998 przysiółek administracyjnie należał do województwa tarnobrzeskiego.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) zool. nie mający dokumentu rodowodu
Wiktionary
(1.1) Niestety, polskie prawo nie zabrania rozmnażania nierodowodowych zwierząt dla zysku. Jedynym sposobem powstrzymania pseudohodowców jest zmniejszenie popytu na ich działalność.
(1.1) Pies nierodowodowy jest psem w typie rasy, lecz nigdy psem rasowym.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔdɔvɔˈdɔvɨ, AS: ńerodovodovy
Wiktionary
rzecz. rodowód m.
przym. rodowodowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rodzić.
Wiktionary
(1.1) Gdzie indziej chodzi o prawo głosu, równą płacę z mężczyznami za jednakową pracę, o prawo mężatek do noszenia własnego nazwiska, gdyż przyjmowanie mężowskiego oznacza, że się jest jego własnością, czy o wolność nierodzenia dzieci, tam gdzie ciąża stwarza prawny przymus rozrodczy.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńeroʒẽńe
Wiktionary
trzoda chlewna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zootechn. świnie
Wiktionary
(1.1) Poradlne było daniną uiszczaną w nierogaciźnie.
Wiktionary
rzecz. rogacizna ż.
Wiktionary
(1.1) trzoda chlewna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rokować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rolować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔlɔˈvãɲɛ, AS: ńerolovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|romanizować.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niepowiązany z romantyzmem
(1.2) niewykazujący romantyzmu, ani uczuciowy ani marzycielski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ronić.
Wiktionary
Nierostowo (kaszb. "Nierzostowò" lub "Nierosław", niem. "Nierostaw") – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie chojnickim, w gminie Konarzyny. Leży nad południowym brzegiem jeziora Nierzostowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest rosyjski, nie ma rosyjskich cech
Wiktionary
(1.1) Represje dotknęły kilka milionów przedstawicieli nierosyjskich narodów i grup etnicznych Związku Sowieckiego.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozanielić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozbić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozbierać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozbijać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozchlapywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozchwierutać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki którego gęstość nie została zmieniona przez dodanie rozcieńczalnika
Wiktionary
dający się rozciągać, rozciągnąć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozczarować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔʃt͡ʃarɔˈvãɲɛ, AS: ńeroščarovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozczęstować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozdawać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔzdaˈvãɲɛ, AS: ńerozdavãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozdrabniać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔzdrabʲˈɲä̃ɲɛ, AS: ńerozdrabʹńä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozdysponować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔzdɨspɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ńerozdyspõnovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozdziawić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozdzielać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔʑd͡ʑɛˈlãɲɛ, AS: ńeroźʒ́elãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozdzielić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nierozdzielne; cecha tych, którzy są nierozdzielni
Wiktionary
przym. nierozdzielny
przysł. nierozdzielnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie dający się rozdzielić, nie do podziału
Wiktionary
(1.1) Czcimy nierozdzielną Trójcę.
Wiktionary
rzecz. nierozdzielność ż.
przysł. nierozdzielnie
Wiktionary
(1.1) integralny, niepodzielny, nierozłączny, nierozerwalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozebrać.
Wiktionary
remis
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób trwały
Wiktionary
(1.1) Polska tożsamość jest nierozerwalnie związana z morzem wypijanej co roku wódki.
Wiktionary
rzecz. nierozerwalność ż.
przym. nierozerwalny
Wiktionary
(1.1) nieodłącznie, trwale, na stałe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niemożność rozerwania, rozłączenia, rozdzielenia danych elementów
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔzɛˈrvalnɔɕt͡ɕ, AS: ńerozervalność
Wiktionary
czas. rozrywać
przym. nierozerwalny
przysł. nierozerwalnie
Wiktionary
dający się rozerwać, rozłączyć
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który nie daje się rozerwać; trwale wiążący
Wiktionary
rzecz. nierozerwalność ż.
przysł. nierozerwalnie
Wiktionary
(1.1) nierozłączny, silny, trwały
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) myślący wolniej od innych; o nikłej bystrości umysłu; mało inteligentny
Wiktionary
(1.1) głupawy, niemądry, niepojętny, nierozumny, tępy, tumanowaty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozgoryczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozjaśniać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔzʲjäɕˈɲä̃ɲɛ, AS: ńerozʹi ̯äśńä̃ńe
Wiktionary
rzecz. nierozjaśnienie n. dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozjaśnić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔzʲjäɕˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńerozʹi ̯äśńė̃ńe
Wiktionary
rzecz. nierozjaśnianie n. ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozjebać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔzʲjɛˈbãɲɛ, AS: ńerozʹi ̯ebãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozkazywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozkoszować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔskɔʃɔˈvãɲɛ, AS: ńeroskošovãńe
Wiktionary
czas. rozkoszować się, rozkoszować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozkuwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozkwitać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozkładać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nieodmarzanie
(1.2) niewprawianie w stan marzenia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozmawiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔzmaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńerozmavʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozmienić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozminowywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozmyślać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔzmɨɕˈlãɲɛ, AS: ńerozmyślãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|roznamiętniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozniecać.
Wiktionary
skrót od: nierozpuszczalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozpaczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozpalać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozparcelować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozpatrywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozpatrzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozpierdolić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozplantować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozpoczynać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozpowszechniać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie daje się rozpoznać
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔspɔznaˈvalnɨ, AS: ńerospoznavalny
Wiktionary
rzecz. nierozpoznawalność ż.
Wiktionary
(1.1) nierozróżnialny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozprawiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozprężać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔsprɛ̃w̃ˈʒãɲɛ, AS: ńerosprẽũ̯žãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie można rozpuścić
Wiktionary
przym. rozpuszczalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozpuszczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozpuścić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozpłaszczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozrabiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔzraˈbʲjä̃ɲɛ, AS: ńerozrabʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozrzucać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozrzucić.
Wiktionary
niemożność dostrzeżenia różnicy między kimś a kimś lub czymś a czymś; nieodróżnialność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozsadzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozsadzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozsmarowywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozstrzelić.
Wiktionary
dający się rozstrzygnąć; rozwiązywalny, rozwiązalny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) niemożliwy do rozstrzygnięcia, niedający się rozstrzygnąć
Wiktionary
rzecz. nierozstrzygalność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozszarpywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozszczepiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozszerzać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔsʃɛˈʒãɲɛ, AS: ńerosšežãńe
Wiktionary
brak zdolności trafnej oceny sytuacji i odpowiedniego zachowania się; brak rozsądku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) brak rozsądku
Wiktionary
(1.1) Byłoby co najmniej nierozsądkiem przez jednego trefnisia pozbawiać się kontaktu ze światem.
Wiktionary
(1.1) nierozwaga, nieroztropność
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nierozsądny
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔsˈːɔ̃ndʲɲɛ, AS: ńero•sõndʹńe
Wiktionary
przym. nierozsądny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nierozsądnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nierozsądny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bez rozsądku
(1.2) świadczący o braku rozsądku
Wiktionary
(1.1) Naród biedny, tchórzliwy, leniwy, niekarny, nietrwały i nierozsądny - będzie przy każdym ustroju narodem słabym.
(1.2) Przechowywanie niezabezpieczonych rodentycydów w kuchennej szafce pod zlewozmywakiem jest nierozsądne i urąga wszelkim zasadom bezpieczeństwa.
Wiktionary
przysł. nierozsądnie
Wiktionary
(1.1) nieroztropny, nierozważny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|roztańczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|roztkliwiać.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób nieroztropny
Wiktionary
rzecz. roztropek mzw./mos., nieroztropność ż.
przym. nieroztropny
Wiktionary
(1.1) nierozważnie, lekkomyślnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieroztropnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nieroztropny
SJP.pl
brak rozwagi lub rozsądku; lekkomyślność, beztroska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak roztropnośsci
Wiktionary
(1.1) Wskutek nieroztropności zostałem ośmieszony.
Wiktionary
rzecz. roztropek mzw./mos.
przysł. nieroztropnie
Wiktionary
(1.1) nierozsądek, nierozwaga
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) postępujący bez dostatecznego namysłu i przewidywania skutków swoich działań lub świadczący o takim zachowaniu
Wiktionary
rzecz. roztropek mzw./mos., nieroztropność ż.
przysł. nieroztropnie
Wiktionary
dawniej: brak rozsądku, rozwagi; głupota
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób nierozumny
Wiktionary
rzecz. nierozumność ż.
przym. nierozumny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nierozumnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nierozumny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) głupi, bezmyślny
(1.2) niezdolny do myślenia, rozumowania, wnioskowania
Wiktionary
przysł. nierozumnie
Wiktionary
(1.1) pot. nieogarnięty
(1.2) bezrozumny
Wiktionary
lekkomyślność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozważać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔzvaˈʒãɲɛ, AS: ńerozvažãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozważyć.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nierozważny, bezmyślnie, nierozsądnie, lekkomyślnie
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔzˈvaʒʲɲɛ, AS: ńerozvažʹńe
Wiktionary
przym. nierozważny
rzecz. rozwaga ż., nierozwaga ż., nierozważność ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nierozważnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nierozważny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nierozważne; cecha tych, którzy są nierozważni
Wiktionary
przym. nierozważny
przysł. nierozważnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który działa bez rozwagi, namysłu
Wiktionary
(1.1) Tyler Gage, główny bohater, wskutek nierozważnego chuligańskiego wybryku zostaje skazany na pracę społeczną w szkole artystycznej.
Wiktionary
przysł. nierozważnie
rzecz. nierozwaga ż., nierozważność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozweselać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozweselić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozwierać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozwieszać.
Wiktionary
o figurze stereometrycznej, powierzchni: dający się przekształcić na płaszczyznę z zachowaniem długości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozwijać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔzvʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńerozvʹii ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozwinąć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔzvʲĩˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńerozvʹĩńė̃ńće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozwiązać.
Wiktionary
niedający się rozwiązać
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) niemożliwy do rozwiązania lub rozwikłania
Wiktionary
(1.1) Zetknięcie z trudnymi, często nierozwiązywalnymi problemami, pozwala jej nabrać dystansu do własnej osoby.
Wiktionary
(1.1) war. nierozwiązalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozwiązywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nierozwojowe; cecha tych, którzy są nierozwojowi
Wiktionary
przym. nierozwojowy
przysł. nierozwojowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozładować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozładowywać.
Wiktionary
niedający się rozłączyć; nierozłączny
SJP.pl
mała papużka z rodzaju o tej samej nazwie z rodziny gładkojęzycznych, o długim ogonie i różnobarwnym upierzeniu; samiec i samica zawsze żyją blisko siebie - stąd nazwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. mała papuga żyjąca w Afryce, zawsze w parze z inną;
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔzˈwɔ̃n͇t͡ʃka, AS: ńerozu̯õṇčka
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie dający się rozłączyć, niemożliwy do rozłączenia
Wiktionary
rzecz. nierozłączność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozśmieszać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozśpiewać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rozświetlać.
Wiktionary
rzecz. rozświetlanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rosnąć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔɕˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńerośńė̃ńće
Wiktionary
Nierośno – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Dąbrowa Białostocka.
W roku 1613 wieś w powiecie Grodzieńskim WKL.
W okresie międzywojennym działała tu Spółdzielnia Mleczarska w Nierośniu sp.z o.o.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ruchać.
Wiktionary
dawniej: człowiek ociężały, powolny
SJP.pl
1. potocznie: ruchliwy, żwawy, rześki;
2. dawniej: ruszający się, ruchomy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieruchliwe; cecha tych, którzy są nieruchliwi
Wiktionary
przym. nieruchliwy
przysł. nieruchliwie
rzecz. nieruszanie n.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) bez ruchu, nie poruszając się, nie wykonując żadnych ruchów
Wiktionary
(1.1) Właśnie odeszło słońce, puchaty obłok stanął nieruchomo nad jeziorem.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛruˈxɔ̃mɔ, AS: ńeruχõmo
Wiktionary
rzecz. nieruszanie n., nieruszenie n., nieruchomość ż., unieruchamianie n.
przym. nieruchomy
Wiktionary
1. stan bezruchu; bycie nieruchomym
2. część powierzchni ziemskiej, stanowiąca odrębny przedmiot własności, jak również budynek trwale z gruntem związany lub część takiego budynku, jeżeli stanowi odrębny od gruntu przedmiot własności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. ekon. grunt, budynek trwale związany z gruntem lub część budynku, które stanowią odrębny przedmiot własności;
(1.2) stan bezruchu
(1.3) odprzym. cecha tego, co jest nieruchome; cecha tych, którzy są nieruchomi
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Stawkę roczną podatku od nieruchomości ustala rada gminy w drodze uchwały.
(1.2) Wraz z wiekiem potęguje się nieruchomość stawów.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛruˈxɔ̃mɔɕt͡ɕ, AS: ńeruχõmość
Wiktionary
rzecz. ruszenie n., ruszanie n., nieruszanie n., nieruszenie n., ruch mrz., ruchawka ż.
przym. nieruchomy
przysł. nieruchomo
czas. ruszyć
Wiktionary
(1.1) mienie nieruchome
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bez ruchu, nie zmieniający pozycji, położenia
Wiktionary
(1.1) U tego samego pacjenta mogą występować zarówno epizody prowokowane przez emocje, jak i przez długotrwałe nieruchome stanie.
(1.1) Operator trzykrotnie nacisnął przycisk, ale maszyna pozostała nieruchoma.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛruˈxɔ̃mɨ, AS: ńeruχõmy
Wiktionary
rzecz. nieruchomość ż., nieruszanie n., nieruszenie n., unieruchamianie n.
przysł. nieruchomo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rujnować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|runąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rurować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ruszać.
Wiktionary
(1.1) Chęć nieruszania się z własnego domu, owego bezpiecznego kokonu, można uznać za przyczynę pojawienia się cocooningu, tj. włączenia się do sieci, dzięki której bez wysiłku i ryzyka dokonuje się zakupów i załatwia wszelkie sprawy.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛruˈʃãɲɛ, AS: ńerušãńe
Wiktionary
rzecz. nieruchomość ż., nieruszenie n., nieruchliwość ż., nieruchawość ż.
przym. nieruchomy, nieruchliwy, nieruchawy
przysł. nieruchomo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ruszyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛruˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńerušẽńe
Wiktionary
rzecz. nieruchomość, nieruszanie
przym. nieruchomy
przysł. nieruchomo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nierychliwe; cecha tych, którzy są nierychliwi
Wiktionary
przym. nierychliwy
przysł. nierychliwie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przest. taki, który nie spieszy się z działaniami, reakcją
Wiktionary
(1.1) Współczesnych piratów należy bowiem najpierw osaczyć i ująć w czasie bandyckiej akcji, a następnie postawić przed nierychliwym sądem.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɨxˈlʲivɨ, AS: ńeryχlʹivy
Wiktionary
rzecz. nierychliwość ż.
Wiktionary
(1.1) opieszały, niespieszny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rychtować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nierychłe; cecha tych, którzy są nierychli
Wiktionary
przym. nierychły
przysł. nierychło
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ryczeć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rymować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rypać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rysować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɨsɔˈvãɲɛ, AS: ńerysovãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niemający rytmu, nieregularny
Wiktionary
(1.1) arytmiczny, nieregularny, niemiarowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rywalizować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ryzykować.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) dość często
Wiktionary
(1.1) Nierzadko odpowiedni domek dla ptaków to jedyne, czego brakuje, aby w ogrodzie mógł się rozmnażać cały szereg gatunków.
Wiktionary
(1.1) czasami, czasem, często, niejednokrotnie, niekiedy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rzec.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie istnieje w rzeczywistości
(1.2) taki, który nie jest autentyczny
Wiktionary
przym. rzeczywisty
Wiktionary
(1.1) nierealny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niezgodny z wymaganiami lub zasadami; wykonany nieprawidłowo, bez zachowania wymaganej staranności
(1.2) taki, który nie wykonuje swoich obowiązków należycie, nie można na nim polegać
(1.3) nieoparty na prawdziwych lub sprawdzonych informacjach
Wiktionary
przysł. nierzetelnie
Wiktionary
(1.1) niedokładny
(1.2) nieuczciwy, niesumienny
(1.3) niewiarygodny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rzeźbić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rzucać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʒuˈt͡sãɲɛ, AS: ńežucãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rzucić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʒuˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńežucẽńe
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rzygać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rzygnąć.
Wiktionary
1. odbywanie stosunków płciowych w celach zarobkowych; prostytucja;
2. czyny wykraczające poza normy moralno-obyczajowe danego społeczeństwa w zakresie stosunków seksualnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) praw. czyny seksualne niezgodne z normami obyczajowymi i moralnymi
(1.2) przest. brak rządu, chaos społeczny
Wiktionary
(1.1) Policja zatrzymała katowiczankę. Żyła z cudzego nierządu
Wiktionary
rzecz. nierządnica ż.
przym. nierządny
Wiktionary
(1.1) prostytucja
(1.2) anarchia
Wiktionary
przestarzale: kobieta uprawiająca nierząd; prostytutka, jawnogrzesznica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. kobieta uprawiająca nierząd
Wiktionary
(1.1) W całej Europie powstaje nowy typ zakładów penitencjarnych – domy poprawy dla nierządnic.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʒɔ̃ndʲˈɲit͡sa, AS: ńežõndʹńica
Wiktionary
rzecz. nierząd m., nierządnictwo n.
przym. nierządny
Wiktionary
(1.1) jawnogrzesznica, kurtyzana, kokota, kortezanka, kobieta lekkich obyczajów, lafirynda, prostytutka, ladacznica; wulg. dziwka, kurwa; stpol. duchna, duchniczka, małpa, mercha, niewiasta sobiewolna, pani duszka
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z nierządem
Wiktionary
(1.1) Kierowniczą rolę w grupie, która dopuściła się czynów nierządnych, pełnił (…) „Mrówka”.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈʒɔ̃ndnɨ, AS: ńežõndny
Wiktionary
rzecz. nierząd, nierządnica
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rządzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʒɔ̃nˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńežõnʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rzępolić.
Wiktionary
mężczyzna leniwy, wymigujący się od pracy; leń, leniuch, próżniak, bumelant, leser, nygus, obibok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. człowiek stroniący od pracy
Wiktionary
(1.1) Do roboty, nierobie jeden, już ja cię oduczę wylegiwania się w godzinach pracy!
Wiktionary
rzecz. nieróbstwo n., nierobienie n., nieróbka ż.
Wiktionary
(1.1) leń, leniuch, próżniak, wałkoń
Wiktionary
nieróbka czarniawa - gatunek holarktycznej mrówki z rzędu błonkoskrzydłych
SJP.pl
pogardliwie o marnotrawieniu czasu, który powinno przeznaczyć się pracę; niechęć do pracy, próżniactwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. uchylanie się od pracy, obowiązków
Wiktionary
(1.1) To, czemu się cały czas oddajesz, można jedynie nazwać nieróbstwem.
Wiktionary
rzecz. nierób mos., nierobienie n.
Wiktionary
(1.1) lenistwo
Wiktionary
nierówienka zmienna - gatunek chrząszcza z rodziny poświętnikowatych; listnik zmiennobarwny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|równać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛruvˈnãɲɛ, AS: ńeruvnãńe
Wiktionary
gładki, płaski, bez dołów i wzniesień
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: nierówno
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nierównoczesne
Wiktionary
przym. nierównoczesny
przysł. nierównocześnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak równomierności
Wiktionary
(1.1) Rozmieszczenie bogactwa naturalnego, jakim jest woda, odznacza się nadzwyczajną nierównomiernością, a ekonomiczne przetransportowanie jej na duże odległości jest niemal niemożliwe.
Wiktionary
rzecz. równomierność ż.
przym. równomierny, nierównomierny
przysł. równomiernie, nierównomiernie
Wiktionary
(1.1) zmienność, nierówność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest równy, jednolity ani stały
Wiktionary
rzecz. równomierność ż., nierównomierność ż.
Wiktionary
nierówny układ
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający nierówne ząbki (na liściach)
Wiktionary
rzecz. nierównoząbkowość
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak równości, nierównowaga lub brak sprawiedliwości
(1.2) brak równości powierzchni, brak gładkości
(1.3) mat. wyrażenia algebraiczne połączone znakiem <, >, ≤ lub ≥, określającym warunek jaki mają spełniać rozwiązania;
Wiktionary
Nierówność – pewna relacja porządku między dwoma wyrażeniami.
Jest to więc jedno z następujących wyrażeń logicznych, inaczej formuł logicznych:
Dwie pierwsze nierówności nazywane są ostrymi lub mocnymi; dwie następne nieostrymi lub słabymi. Ostre są przeciwzwrotne.
Wikipedia
IPA: ɲɛˈruvnɔɕt͡ɕ, AS: ńeruvność
Wiktionary
przym. nierówny
przysł. nierówno
Wiktionary
(1.1) antyegalitarność, antyegalitaryzm
Wiktionary
gładki, płaski, bez dołów i wzniesień
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niemający równej, gładkiej, jednolitej powierzchni
(1.2) mający nieregularny kształt
(1.3) inny, różniący się pod względem wielkości, siły, natężenia
(1.4) mający zmienne tempo
Wiktionary
IPA: ɲɛˈruvnɨ, AS: ńeruvny
Wiktionary
rzecz. wyrównanie n., nierówność ż.
przysł. nierówno
Wiktionary
(1.2) nieregularny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|różnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rąbać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛrɔ̃mˈbãɲɛ, AS: ńerõmbãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ręczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|rżnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sabotować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛsabɔtɔˈvãɲɛ, AS: ńesabotovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sadzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|salutować.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niesamodzielny; z czyjąś pomocą
Wiktionary
(1.1) Jasio niesamodzielnie odrabia lekcje; zawsze pomagają mu w tym rodzice.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛsãmɔˈd͡ʑɛlʲɲɛ, AS: ńesãmoʒ́elʹńe
Wiktionary
rzecz. niesamodzielność ż.
przym. niesamodzielny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niesamodzielnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest niesamodzielne
Wiktionary
przym. niesamodzielny
przysł. niesamodzielnie
Wiktionary
(1.1) zależność, uzależnienie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest samodzielny, który często korzysta z cudzej pomocy
(1.2) taki, który został wykonany przy czyjejś pomocy
(1.3) związany z czymś, nie tworzący samodzielnej całości
Wiktionary
przysł. niesamodzielnie
rzecz. niesamodzielność ż.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niesamowity
(1.2) bardzo
Wiktionary
(1.1) Rzeka tam się niesamowicie układa, jest inna, z pięknymi wyspami, brzegami. Wielu ludzi uważa, że Wisła powinna być żeglowna, że trzeba zupełnie ją zmieniać, dostosowywać do łodzi.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛsãmɔˈvʲit͡ɕɛ, AS: ńesãmovʹiće
Wiktionary
rzecz. niesamowitość
przym. niesamowity
Wiktionary
(1.2) niesłychanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niesamowite; cecha tych, którzy są niesamowici
Wiktionary
Ni
Wikipedia
przym. niesamowity
przysł. niesamowicie
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: niesamowity
SJP.pl
1. budzący obawę swą nietypowością; niepokojący
2. ogromny, nadzwyczajny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) wyróżniający się, niezwykły, bardzo nietypowy
(1.2) bardzo intensywny, wyróżniający się nasileniem
Wiktionary
(1.1) Dawid wpadł na niesamowity pomysł, by uniknąć pomsty Filistynów.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛsãmɔˈvʲitɨ, AS: ńesãmovʹity
Wiktionary
przysł. niesamowicie
rzecz. niesamowitość
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|samplować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sankcjonować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sarkać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sarknąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|satysfakcjonować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛsatɨsfakt͡sʲjɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ńesatysfakcʹi ̯õnovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|saunować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieschematyczne; cecha tych, którzy są nieschematyczni
Wiktionary
przym. nieschematyczny
przysł. nieschematycznie
Wiktionary
(1.1) nieszablonowość
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|schodzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|schować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|schrystianizować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|schwytać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛsxfɨˈtãɲɛ, AS: ńesχfytãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|schylać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|seedować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|segregować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛsɛɡrɛɡɔˈvãɲɛ, AS: ńesegregovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sejmować.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) geol. zob. asejsmiczny.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sekować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|seksować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛsɛksɔˈvãɲɛ, AS: ńeseksovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieseksowne; cecha tych, którzy są nieseksowni
Wiktionary
przym. nieseksowny
przysł. nieseksownie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|seplenić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|serfować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|serwować.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niesfornie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niesforny
SJP.pl
niechcący podporządkować się, niezdyscyplinowany, nieposłuszny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nieposłuszny, niegrzeczny, niezdyscyplinowany
(1.2) o włosach: trudny do ułożenia
Wiktionary
(1.1) Lulu, lulu, mój maleńki, lulu… No, śpijże wreszcie, niesforny dzieciaku.
(1.2) Olejowanie to zbawienny zabieg dla osób ze zniszczonymi, suchymi, niesfornymi włosami i rozdwojonymi końcówkami.
Wiktionary
rzecz. wysforowanie n., wysforowywanie n., sforowanie n., sfora ż., sforność ż., niesforność ż.
czas. wysforować dk., wysforowywać ndk., sforować ndk.
przym. sforny
przysł. sfornie, niesfornie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|siadać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|siać.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̇ˈɕä̃ɲɛ, AS: ńėśä̃ńe
Wiktionary
Niesiebędowice ( Nüßdorf) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Korfantów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|siedzieć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇ɕɛˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńėśeʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|siekać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇ɕɛˈkãɲɛ, AS: ńėśekãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nieść.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲɛ, AS: ńėśė̃ńe
Wiktionary
czas. nieść
rzecz. nosze nmos., noszowy mos., zaniesienie n., nosidełko n., nosiciel mos.
przym. noszowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sikać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|siknąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|siodłać.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|siurać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|siwieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|siąkać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sięgać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skakać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛskaˈkãɲɛ, AS: ńeskakãńe
Wiktionary
zbrudzić, zbezcześcić, zhańbić, sprofanować, splugawić
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niesplamiony niczym moralnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skamienieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skanować.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieskazitelny
Wiktionary
(1.1) Podniósł szklankę, zachwycony tym, jak odbijała surowe światło mesy, rzucając kolory na idealnie odprasowany, nieskazitelnie biały obrus.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛskaʑiˈtɛlʲɲɛ, AS: ńeskaźitelʹńe
Wiktionary
przym. nieskazitelny
rzecz. nieskazitelność ż.
przysł. nieskazitelność
Wiktionary
(1.1) niepokalanie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) cecha tego, co nieskazitelne
Wiktionary
przym. nieskazitelny
przysł. nieskazitelnie
Wiktionary
1. nienaganny, taki, któremu nie można nic zarzucić
2. wielkiej prawości, zacności; kryształowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) bez skazy, bez zanieczyszczeń
(1.2) niemający żadnej skazy moralnej
Wiktionary
(1.2) Na listę radców prawnych może być wpisany ten, kto jest nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego.
Wiktionary
rzecz. nieskazitelność ż.
przysł. nieskazitelnie, nieskazitelność
Wiktionary
(1.1) niepokalany, nieposzlakowany, nieskażony, nieskalany
(1.2) uczciwy, niepokalany, nieposzlakowany, nieskażony, nieskalany, porządny, prawy, przezacny, przyzwoity, zacny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skazywać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niezanieczyszczony, wolny od innych substancji
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skibać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skierować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skitrać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sklnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sklupować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sknocić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skoligacić.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) prosty, łatwy, niezłożony
Wiktionary
(1.1) W porównaniu z wyrafinowaną kuchnią Włoch czy Francji, tradycyjna kuchnia szwedzka jest generalnie prosta i nieskomplikowana.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛskɔ̃mplʲikɔˈvãnɨ, AS: ńeskõmplʹikovãny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skoncentrować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skonsumować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skontaktować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skonteneryzować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛskɔ̃ntɛ̃nɛrɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńeskõntẽneryzovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skopiować.
Wiktionary
nieskor czarny - gatunek chrząszcza z rodziny sprężykowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skorodować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skosztować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skończyć.
przysłówek
(2.1) całkowicie, wielce, bardzo
Wiktionary
(2.1) Ludzie bywają nieskończenie głupi.
Wiktionary
rzecz. nieskończoność ż.
przym. nieskończony
Wiktionary
1. bezmiar, bezkres, czas lub przestrzeń niemająca granic
2. w matematyce: przedział nieskończony, a także ilość określona w takim przedziale
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak końca i granic w przestrzeni
(1.2) brak końca i granic w czasie
(1.3) mat. właściwość zbioru liczniejszego od każdego zbioru n-elementowego, gdzie n jest liczbą naturalną
(1.4) mat. dowolna liczba kardynalna większa od każdej liczby naturalnej
(1.5) mat. punkt leżący "na horyzoncie" do którego może dążyć funkcja lub ciąg
(1.6) pot. lemniskata, symbol nieskończoności (1.5), ∞
Wiktionary
Nieskończoność (symbol: ∞) – byt nieograniczony (w sensie wielkości bądź ilości), który przyjęło się oznaczać za pomocą znaku formula_1 podobnego do „przewróconej ósemki” (lemniskata).
Wikipedia
rzecz. nieskończenie n.
przym. nieskończony
przysł. nieskończenie
Wiktionary
(1.1) bezkres
(1.2) wieczność, bezczas, bezczasowość
(1.3) nieskończoność potencjalna
(1.4) nieskończoność aktualna, moc zbioru nieskończonego
(1.6) lemniskata
Wiktionary
1. zakończyć wykonywanie jakiejś czynności;
2. zdać egzaminy, zaliczyć program danej szkoły, uczelni;
3. umrzeć
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) niemający końca, niekończący się
(1.2) przen. trwający niezwykle długo, nieustający
(1.3) przen. niezwykle duży, ogromny
Wiktionary
(1.1) Spojrzała na niebo. Niepokoiło ją – ta nieskończona otchłań błękitu, wisząca nad nią tak niewyobrażalnie wysoko.
(1.1) Prosta jest krzywą o nieskończonym promieniu krzywizny.
(1.3) Jego chciwość była nieskończona.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛskɔ̃j̃n͇ˈt͡ʃɔ̃nɨ, AS: ńeskõĩ ̯ṇčõny
Wiktionary
rzecz. nieskończoność ż., nieskończenie n.
przysł. nieskończenie
Wiktionary
(1.1) bezkresny, bezgraniczny, bezmierny, niezmierzony
(1.2) wieczny, bezkresny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skracać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skrawać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skreczować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skrewić.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieskromny
Wiktionary
(1.1) I nieskromnie powiem, że całkiem nieźle wyglądam w granatowym kapitańskim mundurze i białej czapce ze złotym otokiem.
Wiktionary
rzecz. nieskromność ż.
przym. nieskromny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieskromnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nieskromny
SJP.pl
1. brak skromności, przyzwoitości, wstydu;
2. wygórowane mniemanie o sobie; zarozumialstwo, chełpliwość, pyszałkowatość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, kto jest nieskromny
Wiktionary
przym. nieskromny
przysł. nieskromnie
Wiktionary
(1.1) próżność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bez oznak zawstydzenia
(1.2) zarozumiały
Wiktionary
IPA: ɲɛˈskrɔ̃mnɨ, AS: ńeskrõmny
Wiktionary
rzecz. nieskromność ż.
przysł. nieskromnie
Wiktionary
(1.1) bezczelny, bezwstydny, bezpruderyjny, frywolny, nieobyczajny, nieprzyzwoity, śmiały, swobodny, wyzywający, zuchwały
(1.2) chełpliwy, dufny, megalomański, nadęty, przemądrzały, pyszałkowaty, zadufany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skrwawić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛskr̥faˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeskr̦favʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skrzywdzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skrzyżować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛskʃɨʒɔˈvãɲɛ, AS: ńeskšyžovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skręcać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛskrɛ̃nˈt͡sãɲɛ, AS: ńeskrẽncãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skręcić.
Wiktionary
1. ograniczyć ruchy, związać;
2. zawstydzić kogoś, onieśmielić kogoś;
3. ograniczyć swobodę działania
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niemający przeszkód
Wiktionary
rzecz. nieskrępowanie n.
Wiktionary
(1.1) swobodny, wolny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skuć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skupiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skupić.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieskuteczny
Wiktionary
rzecz. nieskuteczność ż.
przym. nieskuteczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieskutecznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nieskuteczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest nieskuteczne; cecha tego, kto jest nieskuteczny
Wiktionary
przym. nieskuteczny
przysł. nieskutecznie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pozbawiący skuteczności, niedziałający
Wiktionary
przysł. nieskutecznie
rzecz. nieskuteczność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skutkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|skuwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|składać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛskwaˈdãɲɛ, AS: ńesku̯adãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieskładne; cecha tych, którzy są nieskładni
Wiktionary
przym. nieskładny
przysł. nieskładnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niezręcznie sformułowany
Wiktionary
(1.1) Wystarczy tu przypomnieć słynny termin Przybosia – turpizm, którym określał literaturę kierującą uwagę na rzeczy brzydkie, kalekie, nieskładne, brutalne; ów swoisty mizerabilizm pragnął sprostać prawdzie życia konkretnego (…)
Wiktionary
rzecz. nieskładność ż.
przysł. nieskładnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|składować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od niesmak
Wiktionary
rzecz. niesmak m.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niesmacznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niesmaczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niesmaczne; cecha tych, którzy są niesmaczni
Wiktionary
przym. niesmaczny
przysł. niesmacznie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) kulin. źle smakujący
(1.2) przen. niegrzeczny, ordynarny, wzbudzający niesmak, w złym smaku
Wiktionary
IPA: ɲɛˈsmat͡ʃnɨ, AS: ńesmačny
Wiktionary
rzecz. niesmak m., smak mrz., niesmaczność ż.
przysł. niesmacznie
Wiktionary
(1.1) niedobry
(1.2) odrażający, chamski, niekulturalny, w złym guście, niewybredny, prostacki, prymitywny
Wiktionary
1. przykre uczucie w ustach po zjedzeniu czegoś niedobrego lub wywołane zaburzeniami trawienia
2. nieprzyjemne wrażenie odniesione po zobaczeniu, usłyszeniu czegoś gorszącego, nieprzyzwoitego; obrzydzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przykry smak
(1.2) przen. przykre wrażenie
Wiktionary
(1.1) Zażyłam to lekarstwo i teraz czuję niesmak w ustach.
(1.2) Po rozmowie z tym krętaczem pozostał mi na długo niesmak.
Wiktionary
IPA: ˈɲɛsmak, AS: ńesmak
Wiktionary
rzecz. smak m.
:: zdrobn. niesmaczek m.
przym. niesmaczny
przysł. niesmacznie
Wiktionary
(1.1) absmak, abszmak
(1.2) zniesmaczenie, absmak, abszmak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|smakować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛsmakɔˈvãɲɛ, AS: ńesmakovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|smarować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|smażyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|smolić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|smrodzić.
Wiktionary
rzecz. smród m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|SMS-ować.
Wiktionary
zwykle w liczbie mnogiej: sprzeczki, kłótnie, nieporozumienia
SJP.pl
niesnuja różana - gatunek błonkówki z rodziny osnujowatych
SJP.pl
rodzina owadów z rzędu błonkówek; osnujowate
SJP.pl
Niesnujowate, osnujowate (Pamphiliidae) – rodzina owadów z rzędu błonkówek, z podrzędu rośliniarek.
Wikipedia
o cechach niesnujowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
niesobka chmielanka - gatunek motyla z rodziny niesobkowatych, występujący w Azji i Europie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|solić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛsɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńesolẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|solenizować.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niesolidnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niesolidne; cecha tych, którzy są niesolidni
Wiktionary
przym. niesolidny
przysł. niesolidnie
Wiktionary
(1.1) krótkotrwałość
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|solwować.
Wiktionary
materiał lub towar niesortowany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sortować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spacerować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spadać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spaść.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spalać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spalić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspaˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńespalẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sparzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spaść.
Wiktionary
wada odlewu widoczna jako przerwa ciągłości, szczelina powstała na skutek niezupełnego połączenia się dwóch strumieni metalu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spawać.
Wiktionary
osoba niebędąca specjalistą w danej dziedzinie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) słabo, mało; nie bardzo
Wiktionary
(1.1) – Chciałoby ci się teraz iść do kiosku po szlugi? – Niespecjalnie. Może później mi się zachce.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspɛˈt͡sʲjalʲɲɛ, AS: ńespecʹi ̯alʹńe
Wiktionary
przym. niespecjalny
przysł. specjalnie
Wiktionary
(1.1) nieszczególnie
Wiktionary
brak specyficzności
SJP.pl
słowo używane, by wyrazić, że pewna wielkość, liczba, miara bliskie są wskazanym w zdaniu, ale oceniane jako niewystaczające; bez mała, prawie
SJP.pl
partykuła
(1.1) prawie, nie całkiem, nie do końca, niezupełnie
Wiktionary
(1.1) Miała lat niespełna jedenaście i stawała się coraz bardziej niespokojna.
(1.1) Agencja "Sejf" mieściła się na parterze budynku w samym centrum miasta, niespełna kilometr od komendy policji.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈspɛwna, AS: ńespeu̯na
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spełniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spieprzać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspʲjɛˈpʃãɲɛ, AS: ńespʹi ̯epšãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spieprzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spierdalać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspʲjɛrdaˈlãɲɛ, AS: ńespʹi ̯erdalãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spierdolić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspʲjɛrdɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńespʹi ̯erdolẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spieszyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńespʹi ̯ešẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spiskować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spisywać.
Wiktionary
rzecz. spisywanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spiąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spiłować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspʲiwɔˈvãɲɛ, AS: ńespʹiu̯ovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|splajtować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|splatać.
Wiktionary
rzecz. splatanie n.
Wiktionary
małe drzewo lub krzew z rodziny różowatych, o jadalnych owocach, występujące od Himalajów po Malezję; nieśplik; miszpelnik; groniweł
SJP.pl
zdrobnienie od: niespodzianka
SJP.pl
przysłówek
(1.1) książk. zob. niespodziewanie.
Wiktionary
(1.1) Panu Zagłobie odwaga uderzyła niespodzianie do głowy jak wino.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspɔˈd͡ʑä̃ɲɛ, AS: ńespoʒ́ä̃ńe
Wiktionary
rzecz. niespodzianka ż., niespodziewaność ż.
przym. niespodziewany, niespodziany
przysł. niespodziewanie
czas. spodziewać się
Wiktionary
(1.1) niespodziewanie, ścichapęk
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niespodzianie; niespodziewaniej
SJP.pl
pewne zdarzenie, rzecz itp., które zaskoczyło kogoś, nie było spodziewane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś, czego się ktoś nie spodziewa
(1.2) prezent będący dla obdarowanego zaskoczeniem
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Prezes zapowiedział także niespodziankę, o której nie wspominało zaproszenie, mianowicie gratyfikację pieniężną […]
(1.2) Michał nie wiedział, jak wyrazić to, co czuł. Wydawało mu się, że ten, kto kocha, bezustannie daje. Obdarowywał ją więc niespodziankami, wyszukiwał dla niej w rzece błyszczące kamienie […]
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspɔˈd͡ʑãŋka, AS: ńespoʒ́ãŋka
Wiktionary
rzecz. niespodziewaność
przym. niespodziewany, niespodziany
przysł. niespodziewanie, niespodzianie
czas. spodziewać się
Wiktionary
zaskakujący, niespodziewany
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób nieoczekiwany, niespodziewany, powodujący zaskoczenie
Wiktionary
(1.1) Wody zalewu niespodziewanie zaczęły występować z brzegów.
(1.1) Niespodziewanie położyła rękę na jego udzie.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspɔd͡ʑɛˈvãɲɛ, AS: ńespoʒ́evãńe
Wiktionary
rzecz. niespodzianka ż., niespodziewaność ż.
przym. niespodziewany, niespodziany
przysł. niespodzianie
Wiktionary
(1.1) znienacka, nieoczekiwanie, niespodzianie, ni stąd, ni zowąd, ni z tego, ni z owego
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niespodziewanie; niespodzianiej
SJP.pl
taki, którego ktoś się spodziewa, oczekiwany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, którego się nie spodziewano; który nie był oczekiwany ani planowaćanowany
Wiktionary
(1.1) Moja pasja pisania rozwija się i przynosi niespodziewane owoce.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspɔd͡ʑɛˈvãnɨ, AS: ńespoʒ́evãny
Wiktionary
rzecz. niespodzianka ż., niespodziewaność ż.
czas. spodziewać się
przym. niespodziany
przysł. niespodziewanie, niespodzianie
Wiktionary
(1.1) niespodziany, nieoczekiwany, ścichapęk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spoglądać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spojrzeć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. kobieta niespokojna, kłótliwa
Wiktionary
rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.
czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.
przym. niespokojny
przysł. niespokojnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. żart. posp. niespokojnica
Wiktionary
rzecz. niezaspokajanie n., niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., nieuspokajanie n., uniespokojenie n.
czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.
przym. niespokojny
przysł. niespokojnie
Wiktionary
(1.1) niespokojnica, awanturnica, kłótnica
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. żart. posp. niespokojnik, awanturnik
Wiktionary
rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.
czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.
przym. niespokojny
przysł. niespokojnie
Wiktionary
(1.1) niespokojnik, awanturnik, kłótnik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw., zdrobn. od niespokojnik
forma rzeczownika.
(2.1) lm. D. niespokojniczka
Wiktionary
(1.1) Co najmniej od 1607 r. (nie wcześniej niż w 1604), ministrem w Wyszynie był Andrzej Vitalis, „człowiek dziwacznych humorów. Niespokojniczek, z bracią zawsze alterkacyje miewał. Braci starszej kłopoty zadawał”. Kłopoty te polegały między innymi na tym, że seniorowie musieli łagodzić nieporozumienia między nim a patronem.
Wiktionary
rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.
czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.
przym. niespokojny
przysł. niespokojnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zdrobn. od niespokojnica
forma rzeczownika.
(2.1) lp. D. i B. niespokojniczek
Wiktionary
rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.
czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.
przym. niespokojny
przysł. niespokojnie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niespokojny
Wiktionary
(1.1) Fred niespokojnie poruszył się na krześle dostawionym do stołu konferencyjnego.
Wiktionary
rzecz. niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niespokojnik mos., niespokojniczka ż., niespokojniczek mos., niespokojnicki mos., niespokojnicka ż., niespokojnica ż., niespokojność ż.
przym. niespokojny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niespokojnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niespokojny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. człowiek niespokojny, powodujący zamęt, niepokój
Wiktionary
(1.1) Patrz, co twój buhaj robi! Popędza mi krowy / jako pan niespokojnik i byk jest takowy.
Wiktionary
rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.
czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.
przym. niespokojny
przysł. niespokojnie
Wiktionary
(1.1) awanturnik, buntownik, niezgodnik, daw. warchoł, nagabacz, zamieszacz, zwadliwy, zwajca
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niepokój, zaniepokojenie, zdenerwowanie
(1.2) brak spokoju w życiu publicznym, zamieszki, rozruchy
Wiktionary
rzecz. niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.
czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.
przym. niespokojny
przysł. niespokojnie
Wiktionary
(1.1) niepokój, zaniepokojenie, zdenerwowanie
(1.2) zamieszki, rozruchy, strajk
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) będący ciągle w ruchu, wciąż podejmujący nowe działania
(1.2) przejęty niepokojem, lękiem, troską
(1.6) taki, który swym kształtem, brzmieniem itp. wywołuje wrażenie niepokoju
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspɔˈkɔjnɨ, AS: ńespokoi ̯ny
Wiktionary
rzecz. niepokój mrz., niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.
czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.
przysł. niespokojnie
Wiktionary
(1.1) ruchliwy, nagły, żywiołowy
(1.2) zaniepokojony, rozdrażniony, poruszony, rozemocjowany, nieopanowany, daw. pieczliwy
(1.3) nerwowy, rozemocjowany, nieopanowany
(1.5) wzburzony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spolszczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sponiewierać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sponsorować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sponsowieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spopularyzować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspɔpularɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńespopularyzovãńe
Wiktionary
rzecz. niepopularyzowanie ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Tardigrada|ref=tak., typ bardzo małych zwierząt bezkręgowych;
(1.2) zool. zwierzę z typu niesporczak (1.1)
Wiktionary
(1.2) Niesporczaki uznawane są za najbardziej odporne na warunki zewnętrzne ze znanych organizmów.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Niesporowice ( Hasselbusch) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Pełczyce. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego. W roku 2007 wieś liczyła 158 mieszkańców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sportretować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspɔrtrɛtɔˈvãɲɛ, AS: ńesportretovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sporządzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sporządzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sposobić.
Wiktionary
1. patrząc, uświadomić sobie coś;
2. zdać sobie z czegoś sprawę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spotkać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spotwarzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spotykać.
Wiktionary
przym. niespotykany
rzecz. niespotykaność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. cecha tego, co niespotykane
Wiktionary
(1.1) Osobliwość i niespotykaność tej sytuacji polega na tym, że oto istnieje nauka, która nie dysponuje żadną naukową metodą badania własnej dziedziny.
Wiktionary
rzecz. niespotykanie n.
przym. niespotykany
przysł. niespotykanie
Wiktionary
(1.1) rzadkość, osobliwość
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdowany bardzo rzadko albo nieobserwowany przedtem
Wiktionary
(1.1) Sprzęg, usił, strwon, paskuda, postronić, dodajmy — półbabek, wszystko to słowa niespotykane w codziennej polszczyźnie.
(1.1) Jego wadą była niespotykana zawziętość, nikt nie był w stanie przemówić mu do rozsądku.
Wiktionary
rzecz. niespotykanie n., niespotykaność ż.
przysł. niespotykanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spowalniać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspɔvalʲˈɲä̃ɲɛ, AS: ńespovalʹńä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spowolnić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspɔvɔlʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńespovolʹńė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spozierać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spożyć.
Wiktionary
cecha czegoś niedającego się wyczerpać
SJP.pl
taki, który ma wielki zasób sił, energii; niewyczerpany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spożywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspɔʒɨˈvãɲɛ, AS: ńespožyvãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie da się sprawdzić, niemożliwy do weryfikacji
Wiktionary
(1.1) I tenże profesor Fernand mocno zaatakował młodych socjologów i ekonomistów z Yale zarzucających historykom, że pracujemy na obszarach niesprawdzalnych, bo na obszarach śmierci.
Wiktionary
rzecz. niesprawdzalność ż.
Wiktionary
(1.1) nieweryfikowalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sprawdzać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspravˈd͡zãɲɛ, AS: ńespravʒãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sprawiać.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niesprawiedliwy
Wiktionary
(1.1) Było nam ogromnie przykro i uważaliśmy, że potraktowano nas bardzo niesprawiedliwie.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivʲjɛ, AS: ńespravʹi ̯edlʹivʹi ̯e
Wiktionary
przym. niesprawiedliwy
rzecz. niesprawiedliwość ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niesprawiedliwie
SJP.pl
1. brak sprawiedliwości
2. niesprawiedliwy czyn, wyrok, niesprawiedliwa decyzja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak sprawiedliwości
(1.2) niesprawiedliwy czyn; przykre, niesprawiedliwe zdarzenie
(1.3) nadawanie praw osobom, które nie zasłużyły na nie lub odwrotnie
Wiktionary
(1.3) Niemcom nie udało się jeszcze osiągnąć społecznej i gospodarczej jedności, mamy ogromne bezrobocie i dużo społecznej niesprawiedliwości.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɔɕt͡ɕ, AS: ńespravʹi ̯edlʹivość
Wiktionary
przym. niesprawiedliwy
przysł. niesprawiedliwie
Wiktionary
(1.1) nieuczciwość, niesłuszność
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: niesprawiedliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest sprawiedliwy; postępujący wbrew zasadom sprawiedliwości
Wiktionary
(1.1) To niesprawiedliwe, aby dzieci pokutowały za grzechy swoich rodziców.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɨ, AS: ńespravʹi ̯edlʹivy
Wiktionary
rzecz. niesprawiedliwość ż.
przysł. niesprawiedliwie
Wiktionary
(1.1) nieuczciwy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sprawić.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niesprawnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niesprawny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o urządzeniu taki, który nie działa w ogóle lub działa nieprawidłowo (niezgodnie z przeznaczeniem)
(1.2) o człowieku lub części ciała o ograniczonej zdolności ruchowej
(1.3) o instytucji źle zorganizowany
Wiktionary
(1.1) Technik naprawił niesprawną wentylację.
(1.1) W domu okazało się, że telewizor jest niesprawny i musiałem drugi raz jechać do sklepu, żeby go zwrócić.
(1.1) Wiele szkół nauki jazdy uczy jeździć na niesprawnych autach.
(1.1) Poprosiłem znajomego o wycenę niesprawnego dysku twardego.
(1.2) Ireneusz miał wypadek samochodowy i po operacji był niesprawny ponad miesiąc.
(1.2) Pies pracujący to pies asystujący osobom niesprawnym ruchowo, niewidomym, głuchoniemym (…).
(1.3) Hiszpania cierpi, gnębiona przez kurczącą się gospodarkę i niesprawny rynek pracy.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈspravnɨ, AS: ńespravny
Wiktionary
rzecz. niesprawność ż.
przysł. niesprawnie
Wiktionary
(1.1) uszkodzony, wadliwy, pot. zepsuty / popsuty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sprawować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sprejować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sproszkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sproszkowywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sprowokować.
Wiktionary
Ni
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sprzedać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspʃɛˈdãɲɛ, AS: ńespšedãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sprzeniewierzyć.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie tworzy dobrych warunków; taki, który utrudnia coś
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od: nie sprzyjać
Wiktionary
(1.1) niekorzystny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sprzyjać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sprzątać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspʃɔ̃nˈtãɲɛ, AS: ńespšõntãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sprzęgać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spróbować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sprężać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spsieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spulchniać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspulxʲˈɲä̃ɲɛ, AS: ńespulχʹńä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spuszczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spuścić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spylać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspɨˈlãɲɛ, AS: ńespylãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spylić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spytać.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niespójny, w sposób pozbawiony spójności
Wiktionary
(1.1) Dochodzenie w sprawie Ergenekonu prowadzone przez 15 miesięcy zaczęło jednak z czasem wyglądać coraz niespójniej.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈspujɲɛ, AS: ńespui ̯ńe
Wiktionary
rzecz. niespójność ż.
przym. niespójny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niespójnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niespójny
SJP.pl
niezgodność, niedopasowanie, brak konsekwencji, brak ciągłości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niespójne; cecha tych, którzy są niespójni
Wiktionary
przym. niespójny
przysł. niespójnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niebędący zwartą całością
(1.2) nieukładający się w logiczną całość
Wiktionary
(1.1) Konsekwencją erozji jest zmniejszenie obiektu, zniknięcie wąskich gałęzi i małych obiektów, likwidacja szumu, rozszerzenie się „dziur” w niespójnym obszarze – przyjmują one kształt elementu strukturalnego.
Wiktionary
rzecz. niespójność ż.
przysł. niespójnie
Wiktionary
(1.1) luźny, niespoisty
(1.2) chaotyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spółkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spąsowieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spędzać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛspɛ̃nˈd͡zãɲɛ, AS: ńespẽnʒãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spędzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spękać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niespłacalne; cecha tych, którzy są niespłacalni
Wiktionary
przym. niespłacalny
przysł. niespłacalnie
Wiktionary
niedający się spłacić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spłatać.
Wiktionary
rzecz. spłatanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|spłynąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|srać.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈsrãɲɛ, AS: ńesrãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ssać.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈsːãɲɛ, AS: ńe•sãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest chwiejne, niezachowujące równowagi
(1.2) odprzym. cecha tego, co jest niestabilne, zmienne, ulegające częstym wahaniom
Wiktionary
(1.1) Bezpośrednią przyczyną wypadku pracownika była niestabilność rusztowania.
(1.2) Kolejne rozdziały poświęcone są falom i niestabilnościom hydrodynamicznym ogólnej cyrkulacji atmosfery oraz elementom technik numerycznych (…)
Wiktionary
przym. niestabilny
przysł. niestabilnie
Wiktionary
(1.1) chwiejność, chybotliwość
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) łatwo przechylający się na boki
(1.2) chwiejny, który nie ma stabilizacji, który się łatwo zmienia
Wiktionary
(1.1) Auto z takimi "gumami" na gładkiej nawierzchni sprawia wrażenie nieco niestabilnego, gwizd opon na asfalcie przypomina zaś… hałas nurkującego bombowca.
(1.2) Jeżeli jednak byłoby możliwe przechodzenie kwarków w leptony z niezachowaniem liczby barionowej, to proton powinien być cząstką niestabilną.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛstaˈbʲilnɨ, AS: ńestabʹilny
Wiktionary
rzecz. niestabilność ż.
przysł. niestabilnie
Wiktionary
(1.2) labilny, rozchwiany, zmienny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|stablicować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛstablʲit͡sɔˈvãɲɛ, AS: ńestablʹicovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co niestandardowe
Wiktionary
rzecz. standard n., standaryzacja ż., standardowość ż.
przym. niestandardowy, standardowy
przysł. standardowo, niestandardowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|stać.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈstãɲɛ, AS: ńestãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|stanąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. grzywna za niestawienie się w sądzie
Wiktionary
IPA: ɲɛˈstãnːɛ, AS: ńestã•ne
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|stanowić.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niestaranny
Wiktionary
(1.1) W sklepach pojawia się za dużo odbiorników radiowych i telewizyjnych o niskiej trwałości i bardzo niestarannie wykonanych.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛstaˈrãɲːɛ, AS: ńestarã•ńe
Wiktionary
rzecz. niestaranność
przym. niestaranny
Wiktionary
(1.1) niedbale, byle jak
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niestarannie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niestaranny; bardziej niestaranny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niedokładający starań, aby wykonać coś dobrze
(1.2) wynikający z braku staranności; świadczący o pośpiechu i niedokładności
Wiktionary
rzecz. niestaranność ż.
przysł. niestarannie
Wiktionary
(1.1) niedbały, niedokładny
(1.2) niedbały, niedokładny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|startować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|starzeć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛstaˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńestažẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|stawiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛstaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńestavʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|stawić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńestavʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
niestawienie się w danym terminie na określonym miejscu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zmienność, brak stałości, trwałości (np. w przekonaniach)
Wiktionary
IPA: ɲɛˈstawɔɕt͡ɕ, AS: ńestau̯ość
Wiktionary
przym. niestały
Wiktionary
(1.1) zmienność, kapryśność, wahliwość, chwiejność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który często zmienia upodobania, poglądy, świadczący o braku stałości
(1.2) taki, który podlega zmianom
Wiktionary
rzecz. niestałość ż.
Wiktionary
(1.1) zmienny, chwiejny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|stelmachować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|stemplować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sterczeć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛstɛrˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńesterčẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niestereotypowe; cecha tych, którzy są niestereotypowi
Wiktionary
przym. niestereotypowy
przysł. niestereotypowie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) biochem. farm. niebędący steroidem
Wiktionary
(1.1) Niektóre niesteroidowe leki przeciwzapalne są dostępne bez recepty.
Wiktionary
(1.1) niesterydowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którym nie da się sterować
(1.2) przen. o człowieku taki, który nie poddaje się sterowaniu przez innych ludzi; nie ulegający wpływom
Wiktionary
(1.2) Brat uchodził za polityka, którym nie można manipulować, miał opinię, że jest niesterowalny.
Wiktionary
rzecz. niesterowalność ż.
Wiktionary
(1.2) bezkompromisowy, konsekwentny, nieprzejednany, nieugięty, nieustępliwy, niewzruszony, niezachwiany, niezłomny, pryncypialny, stały; pejor. uparty, zatwardziały
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sterować.
Wiktionary
cecha czegoś niepozbawionego szkodliwych bakterii i innych drobnoustrojów; brak sterylności
SJP.pl
słowo, którego używa się, by wyrazić swoje niezadowolenie i zasugerować, że spodziewany był korzystniejszy rozwój wypadków
SJP.pl
partykuła
(1.1) …służąca do wyrażania żalu, że dana sytuacja ma miejsce
Wiktionary
(1.1) Niestety, tego telewizora nie da się naprawić. Musi pan kupić nowy.
(1.1) Chciałbym wcześniej, ale niestety tylko w soboty mam opiekunkę dla mamy.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈstɛtɨ, AS: ńestety
Wiktionary
(1.1) pechowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto rejonowe w obwodzie królewieckim w Rosji;
Wiktionary
Niestierow, Stołupiany ( Нестеров; dawn. Stallupönen, 1938-1946 Ebenrode) – miasto w obwodzie królewieckim w Rosji, siedziba rejonu. W 2021 roku liczyło 3937 mieszkańców.
Miejscowość położona we wschodniej części obwodu królewieckiego około 25 kilometrów na wschód od Gusiewa i 10 kilometrów od granicy z Litwą, na linii kolejowej Kaliningrad-Moskwa i trasie E28.
Wikipedia
przym. niestierowski
Wiktionary
(1.1) hist. Stołupiany
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Niestierowem, dotyczący Niestierowa
Wiktionary
rzecz. Niestierow mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nieużywanie czegoś w jakimś celu w określonych sytuacjach
Wiktionary
IPA: ˌɲɛstɔsɔˈvãɲɛ, AS: ńestosovãńe
Wiktionary
rzecz. niestosowność ż.
przym. niestosowny
przysł. niestosownie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niestosowny
Wiktionary
IPA: ˌɲɛstɔˈsɔvʲɲɛ, AS: ńestosovʹńe
Wiktionary
przym. niestosowny
rzecz. niestosowność ż., niestosowanie n.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niestosownie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niestosowny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak stosowności; cecha tego, co jest niestosowne
Wiktionary
IPA: ˌɲɛstɔˈsɔvnɔɕt͡ɕ, AS: ńestosovność
Wiktionary
przym. niestosowny
przysł. niestosownie
rzecz. niestosowanie n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest dostosowany do okoliczności
Wiktionary
(1.1) Wszelkie przejawy niszczenia zamku, wypisywanie niestosownych treści będzie karane nie tylko prawnie - ale i przez rozwścieczone (w takich przypadkach) duchy.
Wiktionary
przysł. niestosownie
rzecz. niestosowność ż., niestosowanie n.
Wiktionary
przestarzałe: brak współzależności, proporcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|stracić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|strajkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|straszyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niestraszne; cecha tych, którzy są niestraszni
Wiktionary
przym. niestraszny
przysł. niestrasznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|strawić.
Wiktionary
rzecz. niestrawność ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie uległy trawieniu
Wiktionary
(1.1) Niestrawione resztki pokarmu trafiają do jelita grubego.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛstraˈvʲjɔ̃nɨ, AS: ńestravʹi ̯õny
Wiktionary
rzecz. niestrawność ż., trawienie n., nietrawienie n.
czas. strawić dk., trawić ndk.
ims. strawiony
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niestrawnie
SJP.pl
problemy w funkcjonowaniu układu trawiennego objawiające się w słabszy (np. pojedyncze beknięcia, pierdnięcia, zgaga) lub mocniejszy sposób (np. bólami brzucha, biegunką, wzdęciami)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. ostre zaburzenie w trawieniu, dyspepsja
Wiktionary
(1.1) W organizmie niemowlęcia kazeina mleka krowiego tworzy ser, z trudem trawiony przez niego; pojawia się niestrawność, kwaśne, biegunkowe stolce, kwaśne wymioty.
Wiktionary
rzecz. nietrawienie n., niestrawienie n.
przym. niestrawny, niestrawiony
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie daje się trawić lub jest trudny do strawienia
(1.2) przen. trudny do zrozumienia lub do zaakceptowania
Wiktionary
(1.1) Wszelaki ser niestrawny jest, abo jako medycy mówią, «crassi succi», a stary tym niestrawniejszy, abo «mali succi»: świeży jednak nie tak jest niezdrowy jako stary, bo tuczy.
(1.2) Hammett jednakże wypowiada ponadto różne poglądy na naukę i badania naukowe, będące nieraz wątpliwą filozofią, która jeszcze w złym tłumaczeniu staje się miejscami zupełnie niestrawna (…)
Wiktionary
rzecz. trawa ż., niestrawność ż.
Wiktionary
(1.1) ciężkostrawny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|streszczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|streścić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|strofować.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|stroić.
Wiktionary
niestrudek lśniący - gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób niestrudzony
Wiktionary
(1.1) Na próżno kapela wygrywała skoczne dryganty, sztajery i menuety, liberia, w białych kosmatych surdutach, niestrudzenie roznosiła słodkie muszkatele i alikanty, a czarujące gospodynie usiłowały ożywić gnuśną zabawę - nuda nie dała się rozproszyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛstruˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńestruʒẽńe
Wiktionary
rzecz. niestrudzoność ż.
przym. niestrudzony
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nieustający mimo wysiłku, odporny na trud, przeciwności
Wiktionary
(1.1) Niestrudzony M. Zaruski szkolił drużynę ratowniczą, która dysponowała wnet podstawowym sprzętem do ratownictwa górskiego, wykonanym na miejscu, a częściowo sprowadzonym z Wiednia.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛstruˈd͡zɔ̃nɨ, AS: ńestruʒõny
Wiktionary
przysł. niestrudzenie
rzecz. niestrudzoność ż.
przym. strudzony
Wiktionary
(1.1) wytrzymały, wytrwały, dzielny, silny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|strugać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|strzelać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛsṭʃɛˈlãɲɛ, AS: ńesṭšelãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|strzec.
Wiktionary
niestrzęp głogowiec - duży motyl dzienny z rodziny bielinków
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gatunek byliny z rodziny jaskrowatych; zawilec gajowy, wietrznica gajowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|studiować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛstudʲjɔˈvãɲɛ, AS: ńestudʹi ̯ovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|stukać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛstuˈkãɲɛ, AS: ńestukãńe
Wiktionary
Niestuszewo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie aleksandrowskim, w gminie Raciążek.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|stwarzać.
Wiktionary
niestylak wąsal - gatunek osy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|stymulować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|stypulować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|stąpać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛstɔ̃mˈpãɲɛ, AS: ńestõmpãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|stępić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛstɛ̃mˈpʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńestẽmpʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. nietępienie dk.
Wiktionary
Niestępowo (kaszub. Niestãpòwò) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Żukowo.
Miejscowość jest siedzibą sołectwa "Niestępowo". W skład sołectwa wchodzą również miejscowości Stara Piła i Mankocin. Znajduje się na turystycznym szlaku Kartuskim. W miejscowości jest placówka Ochotniczej Straży Pożarnej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|stłaczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|stłoczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|stłuc.
Wiktionary
brak podporządkowania się, niewypełnianie poleceń, rozkazów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak subordynacji
(1.2) akt rozmyślnego nieposłuszeństwa wobec ustalonego porządku dokonywany przez podwładnego;
Wiktionary
Niesubordynacja – akt rozmyślnego nieposłuszeństwa wobec ustalonego porządku dokonywany przez podwładnego. Niesubordynacja w pracy może być powodem udzielenia kary upomnienia i nagany.
Wikipedia
(1.1) Pierwszy Puławski dał przykład niesubordynacji, bardzo zresztą zrozumiałej.
Wiktionary
(1.1) krnąbrność, niekarność, nieposłuszeństwo, niesworność, nieuległość, samowola
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|subskrybować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sugerować.
Wiktionary
Niesulice – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Skąpe.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wieś letniskowa nad Jeziorem Niesłysz ("Jezioro Niesulickie"), ok. 6 km na północny zachód od Skąpego. Nad jeziorem znajduje się kilka ośrodków wypoczynkowych, baza obozowa ZHP, plaże, wypożyczalnie sprzętu wodnego i rowerów.
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: niesumiennie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niesumienny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sumować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛsũmɔˈvãɲɛ, AS: ńesũmovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sunąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|suponować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|suprymować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|suszyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛsuˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńesušẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niesuwerenne; cecha tych, którzy są niesuwerenni
Wiktionary
przym. niesuwerenny
przysł. niesuwerennie
rzecz. suwerenność ż.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) (czując się lub wyglądając) inaczej lub gorzej niż zazwyczaj
Wiktionary
(1.1) Niemcy nocą nie pokazywali się w takich miejscach, ale na myśl o spotkaniu z ukrytym człowiekiem robiło się nieswojo.
Wiktionary
przym. nieswój
Wiktionary
zachowujący się w niepodobny do siebie sposób, zwykle z powodu złego samopoczucia lub skrępowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|swędzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sygnować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛsɨɡnɔˈvãɲɛ, AS: ńesygnovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|symbolizować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛsɨ̃mbɔlʲizɔˈvãɲɛ, AS: ńesỹmbolʹizovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niesymetryczne; cecha tych, którzy są niesymetryczni
Wiktionary
przym. niesymetryczny
przysł. niesymetrycznie
rzecz. symetryczność ż.
Wiktionary
(1.1) asymetryczność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niebędący symetryczny, niemający symetrii
Wiktionary
(1.1) Jego pociągłą, niesymetryczną twarz zwykle wykrzywiał ironiczny uśmieszek.
(1.1) Jego ruchy były niesymetryczne, jakby jedna strona ciała nie nadążała za drugą.
Wiktionary
rzecz. niesymetryczność ż.
przysł. niesymetrycznie
Wiktionary
(1.1) asymetryczny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) z brakiem sympatii
Wiktionary
przym. niesympatyczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niesympatycznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niesympatyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest sympatyczny; niemiły
Wiktionary
rzecz. niesympatyczność ż.
przysł. niesympatycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sympatyzować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|symulować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sypać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sypiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sypnąć.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niesystematyczny, nieregularnie
Wiktionary
(1.1) Szacuje się, że ok. 30% katolików praktykuje systematycznie, 30% niesystematycznie, 30% sezonowo, tj. od wielkich świąt i uroczystości i 10% całkowicie nie praktykuje.
Wiktionary
rzecz. niesystematyczność ż.
przym. niesystematyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szabasować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieszablonowe; cecha tych, którzy są nieszablonowi
Wiktionary
przym. nieszablonowy
przysł. nieszablonowo
Wiktionary
(1.1) nieschematyczność
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szachować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʃaxɔˈvãɲɛ, AS: ńešaχovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szacować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʃat͡sɔˈvãɲɛ, AS: ńešacovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szadzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szafować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szaleć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szalować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szamać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʃãˈmãɲɛ, AS: ńešãmãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szamerować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʃãmɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńešãmerovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szanować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szantażować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʃãntaʒɔˈvãɲɛ, AS: ńešãntažovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szaperonować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szarpać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szarpnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szastać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szatkować.
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie aleksandrowskim;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku wsi w Polsce
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Ostatecznie w 1424, po pokoju melneńskim, Nieszawa na rozkaz króla została zrównana z ziemią.
(1.2) Malarz przyszedł na świat w Nieszawie w 1900 roku.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈʃava, AS: ńešava
Wiktionary
rzecz. nieszawianin mos., nieszawianka ż.
przym. nieszawski
Wiktionary
mieszkaniec Nieszawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nieszawy
Wiktionary
(1.1) Przed świątynią zgromadził się tłum nieszawian.
Wiktionary
rzecz. Nieszawa ż.
:: fż. nieszawianka ż.
przym. nieszawski
Wiktionary
mieszkanka Nieszawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nieszawy
Wiktionary
rzecz. Nieszawa ż.
:: fm. nieszawianin mos.
przym. nieszawski
Wiktionary
przymiotnik od: Nieszawa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Nieszawy, związany z Nieszawą
Wiktionary
rzecz. Nieszawa ż., nieszawianin mos., nieszawianka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szczać.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈʃt͡ʃãɲɛ, AS: ńeščãńe
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) raczej słabo, bez zachwytu, niezbyt dobrze
Wiktionary
(1.1) Film był nieszczególnie interesujący.
Wiktionary
rzecz. nieszczególność ż.
Wiktionary
(1.1) niezbyt, średnio, tak sobie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieszczególne; cecha tych, którzy są nieszczególni
Wiktionary
przym. nieszczególny
przysł. nieszczególnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szczekać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʃt͡ʃɛˈkãɲɛ, AS: ńeščekãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szczeknąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nieszczelne; brak szczelności
Wiktionary
(1.1) Nie należy jednak wodorować silników starszych niż 20 letnie, ponieważ oczyszczenie ich komory spalania może doprowadzić do nieszczelności.
(1.1) Diagnostyka usterek wskazuje na nieszczelność siedemdziesiątego szóstego zaworu.
Wiktionary
przym. nieszczelny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający szczeliny, przepuszczający coś
Wiktionary
(1.1) Stare i nieszczelne rurociągi powodują, że większość wody wycieka zanim dotrze do odbiorców.
Wiktionary
rzecz. nieszczelność ż.
przysł. nieszczelnie
Wiktionary
lekceważąco: osoba, która nie zaszczepiła się przeciw COVID-19
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szczepić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nieszczere; cecha tego, kto jest nieszczery
Wiktionary
(1.1) Nieszczerość jako pewna postawa wobec siebie i wobec innych wchodzi w skład codzienności każdego z nas.
(1.1) Nieszczerość jest na wskroś pragmatyczną postawą, ciągłą próbą zmylenia drugiej strony, aby łatwiej osiągnąć swój cel. Nieszczerym się nie bywa, nieszczerym się jest.
Wiktionary
przym. nieszczery
przysł. nieszczerze
Wiktionary
(1.1) obłuda, udawanie, sztuczność, nienaturalność, nieautentyczność, gra, zmyślanie, fałszywość, podstęp, nieprawdziwość
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pozbawiony szczerości, fałszywy
Wiktionary
przysł. nieszczerze
rzecz. nieszczerość ż.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieszczery, nieuczciwy, fałszywy
Wiktionary
(1.1) Nawet siostry Stelli, które zawsze okazywały jej prawdziwą sympatię, teraz, widocznie zrażone zepchnięciem ich w półfinale do roli adiutantek Magdy, uśmiechały się do niej z przymusem i nieszczerze.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈʃt͡ʃɛʒɛ, AS: ńeščeže
Wiktionary
przym. nieszczery
rzecz. nieszczerość
Wiktionary
(1.1) nieuczciwie, fałszywie, źle, nieprzyzowicie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szczerzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szczotkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szczuć.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈʃt͡ʃut͡ɕɛ, AS: ńeščuće
Wiktionary
Nieszczyce – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lubińskim, w gminie Rudna. Znajduje się tutaj barokowy dwór z XVIII w. oraz zabudowania gospodarcze.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szczędzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nieszczęsne
Wiktionary
rzecz. nieszczęście n., nieszczęśliwiec m., nieszczęśnik mos., nieszczęśnica ż., nieszczęśliwość ż., unieszczęśliwienie n.
przym. nieszczęśliwy, nieszczęsny
przysł. nieszczęśliwie, nieszczęśnie
czas. unieszczęśliwiać
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego napotkało nieszczęście, pokrzywdzony przez los
(1.2) przynoszący same straty albo przykrości
(1.3) wzbudzający i współczucie, i lekceważenie jednocześnie
Wiktionary
rzecz. szczęście n., nieszczęśnik mos., nieszczęsność ż., nieszczęście n., unieszczęśliwienie n.
przym. nieszczęśliwy
przysł. nieszczęśliwie
Wiktionary
(1.1) nieszczęśliwy
(1.2) fatalny, feralny, niefortunny, pechowy, zgubny
(1.3) godny politowania, żałosny
Wiktionary
zdarzenie przynoszące stratę, ból, problemy, cierpienie itp.; niedola, tragedia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przykre, nieszczęśliwe, pechowe zdarzenie
(1.2) pechowy, niepomyślny dla kogoś zbieg zdarzeń
Wiktionary
(1.2) W Chinach przez całe stulecia urodzenie dziewczynki było uważane za nieszczęście, czasem zabijano je zaraz po urodzeniu (…)
Wiktionary
IPA: ɲɛˈʃt͡ʃɛ̃w̃ɕt͡ɕɛ, AS: ńeščẽũ̯śće
Wiktionary
rzecz. szczęście n., nieszczęśliwiec m., nieszczęśnik mos., nieszczęśnica ż., nieszczęsność ż., nieszczęśliwość ż., unieszczęśliwienie n., unieszczęśliwianie n.
czas. unieszczęśliwiać ndk., unieszczęśliwić dk.
przym. nieszczęśliwy, nieszczęsny
przysł. nieszczęśliwie, nieszczęśnie
Wiktionary
(1.1) tragedia, cios, krzywda, klęska, niedola, katastrofa
(1.2) pech, niełaska, bieda, niepowodzenie, wypadek
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób wzbudzający litość
(1.2) w sposób sprowadzający nieszczęście
Wiktionary
(1.1) Wczoraj wieczorem wyglądałam nader nieszczęśliwie.
(1.2) Magazynierka oparła się o regał tak nieszczęśliwie, że kompletnie wywichnęła sobie mały palec u prawej dłoni.
Wiktionary
rzecz. szczęście n., nieszczęśnik mos., nieszczęśliwość ż., nieszczęście n., nieszczęśliwiec mos., nieszczęsność ż.
przym. nieszczęśliwy, nieszczęsny
Wiktionary
(1.1) ponuro, smutno
(1.2) fatalnie, niefortunnie, niepomyślnie, pechowo
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieszczęśliwie
SJP.pl
dawniej: nieszczęście, nieszczęśliwe życie, wydarzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieszczęśliwe; cecha tych, którzy są nieszczęśliwi
Wiktionary
rzecz. nieszczęście n., nieszczęsność ż., nieszczęśnik mos., unieszczęśliwienie n.
przym. nieszczęśliwy
przysł. nieszczęśliwie
czas. unieszczęśliwiać
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: nieszczęśliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nieodczuwający szczęścia, przygnębiony
(1.2) prowadzący do niekorzystnego przebiegu wydarzeń
Wiktionary
(1.1) Wiele dzieci w Afryce jest nieszczęśliwych, ponieważ głodują.
(1.1) Nie mam siły być dłużej nieszczęśliwy.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʃt͡ʃɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ, AS: ńeščẽũ̯ślʹivy
Wiktionary
rzecz. szczęście n., nieszczęście n., nieszczęśnik m., nieszczęśnica ż., nieszczęśliwiec m., nieszczęśliwość ż., nieszczęsność ż., unieszczęśliwienie n.
przym. nieszczęsny
przysł. nieszczęśliwie, nieszczęśnie
czas. unieszczęśliwiać
Wiktionary
(1.1) przygnębiony
(1.2) niefortunny
Wiktionary
człowiek dotknięty przez los; biedak, pechowiec, nieborak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba nieszczęśliwa, wzbudzająca litość i współczucie
Wiktionary
(1.1) Na szczęście w sukurs nieszczęśnikowi przyszli dwaj rezerwiści, którym udało się wejść z przedsionka koło łazienki na korytarz.
Wiktionary
rzecz. nieszczęście n., nieszczęśliwiec m., nieszczęśliwość ż., nieszczęsność ż.
:: fż. nieszczęśnica ż.
przym. nieszczęsny, nieszczęśliwy
przysł. nieszczęsnie, nieszczęśliwie
Wiktionary
(1.1) nieszczęśliwiec, biedak, biedaczek, biedaczysko, biedaczyna, nieborak; przest. niebożę; stpol. stradnik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szefować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szermować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szerzyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʃɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńešežẽńe
Wiktionary
Nieszki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim, w gminie Bakałarzewo.
Już w V-VI wieku naszej ery mieszkali tu ludzie. Zachowało się po nich przynajmniej siedem kurhanów. Wieś założył chyba szlachcic o nazwisku Nieszka. Miejscowość istniała już w 1558 roku, gdy wspomniano Macieja Murszę z Niesków, W 1599 roku Maryna Massalska ofiarowała wieś na własność dla parafii Raczki. W 1775 roku było tu 9 dymów. W 1789 roku we wsi mieszkało 55 osób.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób nie powodujący szkód
Wiktionary
rzecz. nieszkodliwość ż.
przym. nieszkodliwy
czas. unieszkodliwiać
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieszkodliwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest nieszkodliwe; co nikomu lub niczemu nie szkodzi
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʃkɔˈdlʲivɔɕt͡ɕ, AS: ńeškodlʹivość
Wiktionary
przym. nieszkodliwy
przysł. nieszkodliwie
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: nieszkodliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niestanowiący zagrożenia
Wiktionary
rzecz. nieszkodliwość ż., nieszkodzenie n.
przysł. nieszkodliwie
czas. unieszkodliwiać
Wiktionary
(1.1) bezpieczny, bezpyłowy, nietrujący, niewinny, ślepy, obojętny, przyswajalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szkodzić.
Wiktionary
przym. nieszkodliwy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szkolić.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Nieszków – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie miechowskim, w gminie Słaboszów.
Do 1954 roku istniała gmina Nieszków. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego. Integralna część miejscowości: Kamieniec.
Wikipedia
człowiek spoza stanu szlacheckiego; plebejusz, roturier
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób nieszlachetny
Wiktionary
przym. nieszlachetny
rzecz. nieszlachetność ż.
Wiktionary
(1.1) nieuczciwie, podle, niegodziwie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieszlachetne; cecha tych, którzy są nieszlachetni
Wiktionary
przym. nieszlachetny
przysł. nieszlachetnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szlachtować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szlifować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szmacić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʃmaˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńešmacẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sznurować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szokować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szorować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szpachlować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szpaczkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szpekać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szperać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʃpɛˈrãɲɛ, AS: ńešperãńe
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Nieszporek, nieszporek trawny ("Pooecetes gramineus") – gatunek małego ptaka z rodziny pasówek (Passerellidae), zamieszkujący Amerykę Północną; jedyny przedstawiciel rodzaju Pooecetes. Nie jest zagrożony.
Wikipedia
przymiotnik od: nieszpory
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szporować.
Wiktionary
w religii rzymskokatolickiej: wieczorne nabożeństwo (składające się zwykle z hymnu, trzech psalmów poprzedzonych i zakończonych antyfonami, czytania, responsorium oraz kantyku Najświętszej Maryi Panny)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) rel. jedna z godzin kanonicznych w Liturgii godzin;
Wiktionary
Nieszpory ( Vesperae, gr. Ἑσπερινός, вечернѧ) – nabożeństwo chrześcijańskie sprawowane wieczorami, według tradycji o zachodzie Słońca, stąd w kościołach wschodnich zwane wieczernią. Dokładny kształt i status nieszporów jest różny w różnych Kościołach:
Wikipedia
(1.1) Po niedzielnych nieszporach nie było już żadnych zajęć.
Wiktionary
przym. nieszporny, nieszporowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szprechać.
Wiktionary
roślina z rodziny różowatych, często sadzona jako krzew ozdobny w parkach i ogrodach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Mespilus|ref=tak., krzew lub niewielkie drzewko o białych kwiatach i pomarańczowych owocach; w Polsce roślina o charakterze ozdobnym, w cieplejszym klimacie owocodajna
(1.2) owoc nieszpułki (1.1) nadający się do jedzenia po przemarznięciu
(1.3) bot. pot. nazwa systematyczna|Eriobotrya|ref=tak., nieśplik japoński, miszpelnik japoński
Wiktionary
IPA: ɲɛˈʃpuwka, AS: ńešpuu̯ka
Wiktionary
dawniej: nieszpory
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nieukładanie towaru w sztaple
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʃtaplɔˈvãɲɛ, AS: ńeštaplovãńe
Wiktionary
Niesztowica, ektyma, zakaźne krostowe zapalenie skóry (łac. "Ecthyma contagiosum") – zaraźliwa choroba owiec i kóz. Cechą charakterystyczną jest pojawianie się grudek, pęcherzy i strupów na skórze warg, nozdrzy, powiek, wymion i nóg. Wywoływana jest przez wirusy z rodzaju "Parapoxvirus" (Niesztowica zakaźna - tzw. "Orf") lub przez mieszane zakażenie bakteriami Staphylococcus aureus i Streptococcus pyogenes (Niesztowica).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sztrykować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sztukować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szufladkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szuflować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szukać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʃuˈkãɲɛ, AS: ńešukãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szurnąć.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) powoli, bez pośpiechu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szybować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szyć.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈʃɨt͡ɕɛ, AS: ńešyće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szydełkować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʃɨdɛwkɔˈvãɲɛ, AS: ńešydeu̯kovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szydzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szyfrować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|szykanować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʃɨkãnɔˈvãɲɛ, AS: ńešykãnovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sądzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sąsiadować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|sępić.
Wiktionary
Niesłabin – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Śrem.
Wieś duchowna "Niesłabino", własność kapituły katedralnej poznańskiej, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie pyzdrskim województwa kaliskiego.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Niesłabin, po jej zniesieniu w gromadzie Śrem. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|słać.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈswãɲɛ, AS: ńesu̯ãńe
Wiktionary
zła, niepochlebna opinia o kimś krążąca wśród ludzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak dobrej opinii
Wiktionary
(1.1) Śpiewak umarł w niesławie, nigdy nie spłacając swoich długów.
Wiktionary
przym. niesławny
przysł. niesławnie
Wiktionary
(1.1) hańba, infamia, wstyd; książk. dyshonor; przest. bezcześć, sromota, zelżywość
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niesławny
Wiktionary
rzecz. niesława ż., zniesławianie n., zniesławienie n.
czas. zniesławiać ndk., zniesławić dk.
przym. niesławny
Wiktionary
(1.1) haniebnie, sromotnie, niechlubnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niesławnie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) okryty niesławą, okryty hańbą
Wiktionary
rzecz. niesława ż., zniesławianie n., zniesławienie n.
czas. zniesławiać ndk., zniesławić dk.
przysł. niesławnie
Wiktionary
(1.1) haniebny, sromotny, niechlubny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|słodzić.
Wiktionary
przym. niesłodzony
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) kulin. bez dodatku cukru
Wiktionary
(1.1) Mamy dobrą wiadomość dla osób na diecie - niesłodzona kawa nie ma wcale kalorii!
Wiktionary
rzecz. niesłodzenie n.
przym. niesłodki
przysł. niesłodko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|słonić.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest słowiański albo nie dotyczy Słowian
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: niesłowny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co niesłownikowe, niewłaściwe słownikowi, nienotowane w słownikach
Wiktionary
(1.1) Czy wyraz „niesłownikowość” jest słownikowy?
Wiktionary
przym. niesłownikowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który nie spełnia kryteriów słownikowości; niewłaściwy słownikowi; nienotowany w słownikach
Wiktionary
rzecz. niesłownikowość ż.
Wiktionary
niedotrzymywanie obietnic, przyrzeczeń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niesłowne; cecha tych, którzy są niesłowni
Wiktionary
przym. niesłowny
przysł. niesłownie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie dotrzymujący słowa, obietnic, terminów, nie wywiązujący się z zobowiązań
Wiktionary
(1.1) Miejscowi rzemieślnicy długo pracowali na reputację leniwych i niesłownych - to znaczy, tacy byli, jeżeli płacono im gorzej niż świetnie.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈswɔvnɨ, AS: ńesu̯ovny
Wiktionary
rzecz. niesłowność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|słuchać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛswuˈxãɲɛ, AS: ńesu̯uχãńe
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób niesłuszny, nie mając racji
Wiktionary
rzecz. niesłuszność ż.
przym. niesłuszny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co niesłuszne
Wiktionary
przym. niesłuszny
przysł. niesłusznie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niemający uzasadnienia
(1.2) niewłaściwy, nieprawdziwy lub nieudany w danej sytuacji
Wiktionary
rzecz. niesłuszność ż.
przysł. niesłusznie
Wiktionary
(1.1) bezpodstawny, bezprzyczynowy, bezzasadny, nieusprawiedliwiony, nieuzasadniony, niezasadny, niezrozumiały
(1.2) chybiony, niecelny, nietrafiony, nietrafny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|służyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛswuˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńesu̯užẽńe
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób niesłychany, bardzo, niesamowicie
Wiktionary
IPA: ˌɲɛswɨˈxãɲɛ, AS: ńesu̯yχãńe
Wiktionary
przym. niesłychany
Wiktionary
niebywały, niezwykły, zdumiewający (np. niesłychane brednie, niesłychany wyczyn)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, o którym nie słyszano, nadzwyczajny
Wiktionary
(1.1) Zbrodnia to niesłychana - pani zabija pana.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛswɨˈxãnɨ, AS: ńesu̯yχãny
Wiktionary
czas. słychać
przysł. niesłychanie
Wiktionary
(1.1) niezwykły, niespotykany, nadzwyczajny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie da się usłyszeć
Wiktionary
(1.1) Infradźwięki są dla człowieka niesłyszalne.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛswɨˈʃalnɨ, AS: ńesu̯yšalny
Wiktionary
przysł. niesłyszalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|słyszeć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛswɨˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńesu̯yšẽńe
Wiktionary
taki, który nie jest głuchy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tablicować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtablʲit͡sɔˈvãɲɛ, AS: ńetablʹicovãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nieskrywany
Wiktionary
postępek, słowa, uchybienie itp. świadczące o braku taktu; niezręczność, nieoględność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) podn. niewłaściwy postępek wynikający z braku dobrych manier; brak taktu
Wiktionary
rzecz. nietaktowność ż.
przym. nietaktowny
przysł. nietaktownie
Wiktionary
(1.1) faux pas, gafa, niewłaściwość, niezręczność, uchybienie, zgrzyt
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nietaktowny
Wiktionary
rzecz. nietakt mrz., nietaktowność ż.
przym. nietaktowny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nietaktownie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pozbawiony taktu, nieuprzejmy, niekulturalny, niezręczny
(1.2) świadczący o braku taktu
Wiktionary
(1.2) Sekretna dyplomacja (…) w XVIII w. była niezręczna i nietaktowna, sprowadzała się do intryg, zrywania sejmów i „dyplomacji pieniądza”.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtakˈtɔvnɨ, AS: ńetaktovny
Wiktionary
rzecz. nietakt m., nietaktowność ż.
przysł. nietaktownie
Wiktionary
(1.1) niedyplomatyczny
(1.2) niedyplomatyczny, nie na miejscu
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nieznajdujący się we wcześniej wspomnianym miejscu (w którym rozmówcy się nie znajdują)
(1.2) niedotyczący wcześniej wspomnianego miejsca (w którym rozmówcy się nie znajdują)
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtãmˈtɛjʃɨ, AS: ńetãmtei ̯šy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tankować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tarasować.
Wiktionary
rzecz. tarasowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|trzeć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tarzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tasować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|taszczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tatuować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtatuwɔˈvãɲɛ, AS: ńetatuu̯ovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tańczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtãj̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńetãĩ ̯ṇčẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|taśtać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tchórzyć.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) zob. nonteistyczny.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtɛjiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: ńetei ̯istyčny
Wiktionary
rzecz. nieteizm m.
Wiktionary
1. związany z materiałami włókienniczymi;
2. stożek tekstylny - gatunek ślimaka z rodziny stożków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|telefonować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtɛlɛfɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ńetelefõnovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tentegować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) reg. osoba, która nie umie nic zrobić, ma dwie lewe ręce, lelak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieterminowe; cecha tych, którzy są nieterminowi
Wiktionary
przym. nieterminowy
przysł. nieterminowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|testować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtɛstɔˈvãɲɛ, AS: ńetestovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tetrać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tezauryzować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tkać.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈtkãɲɛ, AS: ńetkãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) książk. zachowany w stanie pierwotnym
(1.2) cały, nieraniony, zdrowy, bez szwanku
(1.3) taki, który jeszcze nie był badany, którym jeszcze nikt nie zajmował się
Wiktionary
(1.2) Trzęsienie ziemi zrównało z ziemią całą wioskę, z wyjątkiem kościoła, który został nietknięty.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈtʲcɲɛ̃ntɨ, AS: ńetʹḱńẽnty
Wiktionary
czas. tknąć, tykać
rzecz. tknięcie
Wiktionary
(1.1) pierwotny, nienaruszony, dziki
(1.2) zdrów, cały, nieraniony
(1.3) dziewiczy, nowy
Wiktionary
Nietków (hist. "Nietków Polski", "Polnisch Nettkow") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim, w gminie Czerwieńsk.
Główną ulicą jest ulica Tadeusza Kościuszki. W Nietkowie mieści się szkoła podstawowa przy ulicy Jana Kasprowicza. W 1992 roku odnowiono most kolejowy, który przecina rzekę Odrę, we wsi jest przystanek kolejowy Nietków.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|toczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtɔˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńetočẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nietoksyczne
Wiktionary
przym. nietoksyczny
przysł. nietoksycznie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który nie ma właściwości trujących
Wiktionary
(1.1) Ponieważ osłabione rośliny łatwiej padają ofiarą chorób i szkodników, trzeba uważnie je obserwować, a można profilaktycznie opryskać którymś z nietoksycznych preparatów opartych na wyciągach z czosnku lub grejpfruta.
Wiktionary
rzecz. nietoksyczność
Wiktionary
(1.1) książk. atoksyczny
Wiktionary
1. brak szacunku, wyrozumiałości dla cudzych poglądów, upodobań, dla cudzego postępowania; intolerancja, nietolerancyjność, niewyrozumiałość;
2. w medycynie: ujemna reakcja organizmu na wprowadzoną krew, szczepionkę itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak tolerancji, nieakceptowanie/nietolerowanie czegoś lub kogoś
(1.2) negatywne reagowanie organizmu na pokarm, szczepionkę itd.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Właśnie młodzi Romowie najczęściej odczuwają, wynikające z ich odmienności i nietolerancji większości, odrzucenie. Odmienny stosunek do dzieci romskich można zauważyć na wielu poziomach życia społecznego, szczególnie w szkole, środowisku lokalnym i w kontaktach z polskimi rówieśnikami.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtɔlɛˈrãnt͡sʲja, AS: ńetolerãncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. nietolerowanie n., nietolerancyjność ż.
przym. nietolerancyjny
przysł. nietolerancyjnie
Wiktionary
(1.1) uprzedzenie, niechęć
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nietolerancyjnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nietolerancyjny; bardziej nietolerancyjny
SJP.pl
brak szacunku, wyrozumiałości dla cudzych poglądów, upodobań, dla cudzego postępowania; intolerancja, nietolerancja, niewyrozumiałość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nietolerancyjne; cecha tych, którzy są nietolerancyjni
Wiktionary
rzecz. nietolerancja ż., nietolerant m., nietolerowanie n.
przym. nietolerancyjny
przysł. nietolerancyjnie
Wiktionary
(1.1) niepobłażliwość
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) wykazujący się brakiem tolerancji
Wiktionary
(1.1) Jesteś zbyt nietolerancyjny wobec przeciwników politycznych.
(1.1) W nietolerancyjnym i konserwatywnym środowisku łatwo zetknąć się z homofobią.
Wiktionary
rzecz. nietolerancja ż., nietolerancyjność ż., nietolerant m., nietolerowanie n.
przysł. nietolerancyjnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tolerować.
Wiktionary
rzecz. nietolerancja ż., nietolerancyjność ż.
przym. nietolerancyjny
przysł. nietolerancyjnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tonąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tonkać.
Wiktionary
latający ssak, u którego powierzchnie lotne tworzą elastyczne błony skórne rozpięte między bokami ciała a kończynami, prowadzący nocny tryb życia, mający bardzo rozwinięty zmysł słuchu, posługujący się echolokacją dla orientacji przestrzennej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. niewielki, latający ssak, kierujący się echolokacją;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) żegl. ręczna latarnia naftowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nietoperze przeważnie prowadzą nocny tryb życia.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈtɔpɛʃ, AS: ńetopeš
Wiktionary
przym. nietoperzowy, nietoperzy
rzecz. nietoperze nmos.
Wiktionary
(1.1) pot. gacek; reg. ślepy lelek; gw. Śląsk Cieszyński latopiyrz; daw. i gwara. mętoperz, mętopyrz; stpol. kożekrzył
Wiktionary
rząd ssaków łożyskowych, obejmujący około 1100 gatunków; rękoskrzydłe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Chiroptera|Blumenbach|ref=tak., rząd łożyskowców;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: nietoperz
Wiktionary
Nietoperze, rękoskrzydłe (Chiroptera) – rząd ssaków łożyskowych z podgromady ssaków żyworodnych (Theria), obejmujący ok. 1360 gatunków, do którego zalicza się 20 rodzin, stanowią około 20% gatunków wszystkich żyjących współcześnie ssaków.
Są to jedyne zdolne do aktywnego lotu ssaki, w przeważającej większości prowadzące nocny tryb życia. Specyficzną postawę w spoczynku – zwisanie głową w dół – nietoperze zawdzięczają specjalnej budowie tylnych kończyn.
Wikipedia
(1.1) Dziedziną nauki zajmującą się zasadniczo rzędem nietoperzy jest chiropterologia.
Wiktionary
rzecz. nietoperz mzw.
Wiktionary
(1.1) rękoskrzydłe
Wiktionary
rząd ssaków łożyskowych, obejmujący około 1100 gatunków; rękoskrzydłe
SJP.pl
mały, młody nietoperz
SJP.pl
łątka nietoperzówka - gatunek ważki z rodziny łątkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|topnieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|torpedować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|torturować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol., także. gw-pl|Podhale,Spisz. bot. nazwa systematyczna|Huperzia selago|ref=tak., widłak wroniec
Wiktionary
(1.1) Barwne kwiaty, niby malwy • przybrane w mchy i nietoty, • to mody kapryśnej salwy, • nie szukaj we mnie prostoty.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈtɔta, AS: ńetota
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niechętnie przebywający w towarzystwie, wśród ludzi
Wiktionary
rzecz. nietowarzyskość ż.
przysł. nietowarzysko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|towarzyszyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tracić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|trafić.
Wiktionary
(1.1) pudło, chybienie, kiks
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nietrafne
Wiktionary
przym. nietrafny
przysł. nietrafnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tragizować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|traktować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtraktɔˈvãɲɛ, AS: ńetraktovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|trasować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tratować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtratɔˈvãɲɛ, AS: ńetratovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|trawersować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|trawestować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|trawić.
Wiktionary
przym. niestrawiony
czas. trawić, nie trawić
rzecz. niestrawność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|trefić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tremować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|trenować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tropić.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nietrwały, krótko, zmiennie, nie na stałe
Wiktionary
(1.1) Dziury w asfalcie łatają niechlujnie, a przy tym nietrwale.
Wiktionary
przym. trwały, nietrwały
przysł. trwale
czas. trwać
rzecz. utrwalacz mos./mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|trwać.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈtr̥fãɲɛ, AS: ńetr̦fãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest nietrwałe
Wiktionary
(1.1) Od wieku XVI pojawia się motyw ruiny, cmentarza, oznaczający nietrwałość rzeczy i nieuchronność przemijania.
Wiktionary
rzecz. utrwalacz mos./mrz.
Wiktionary
(1.1) krótkotrwałość, niesolidność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie trwający długo
(1.2) krótko nadający się do użytku
Wiktionary
przysł. nietrwale
rzecz. utrwalacz mos./mrz.
Wiktionary
(1.1) efemeryczny, krótki, przemijający, przemijalny
(1.2) niesolidny, niestabilny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|trymować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tryskać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|trywializować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtrɨvʲjalʲizɔˈvãɲɛ, AS: ńetryvʹi ̯alʹizovãńe
Wiktionary
Nietrzanowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie średzkim, w gminie Środa Wielkopolska.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|trzebić.
Wiktionary
1. realistyczny, jasny
2. świadomy, nie znajdujący się pod wpływem środków odurzających lub alkoholu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stan upojenia alkoholowego
Wiktionary
Nietrzeźwość – według polskiego Kodeksu karnego z 1997 roku stan nietrzeźwości zachodzi, gdy:
Wikipedia
IPA: ɲɛˈṭʃɛʑvɔɕt͡ɕ, AS: ńeṭšeźvość
Wiktionary
czas. zanietrzeźwiać się ndk., zanietrzeźwić się dk.
przym. nietrzeźwy
rzecz. nietrzeźwy mos.
Wiktionary
(1.1) upojenie
Wiktionary
1. realistyczny, jasny
2. świadomy, nie znajdujący się pod wpływem środków odurzających lub alkoholu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pijany, będący w stanie upojenia alkoholowego
(1.2) świadczący o nietrzeźwości, upojeniu alkoholowym
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) ktoś nietrzeźwy (1.1)
Wiktionary
(1.1) Nietrzeźwy kierowca usiłował wyjaśnić policjantowi, że piwo to nie alkohol.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈṭʃɛʑvɨ, AS: ńeṭšeźvy
Wiktionary
rzecz. nietrzeźwość ż.
czas. zanietrzeźwić się dk., zanietrzeźwiać się ndk.
:: fż. nietrzeźwa ż.
przysł. nietrzeźwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|trzymać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛṭʃɨ̃ˈmãɲɛ, AS: ńeṭšỹmãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|trąbić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|trącać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtrɔ̃nˈt͡sãɲɛ, AS: ńetrõncãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|trącić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtrɔ̃nˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńetrõncẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tuczyć.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|turlać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tuszyć.
Wiktionary
Nietuszkowo – 600-letnia wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie chodzieskim, w gminie Chodzież nad rzeką Noteć. W miejscowości znajduje się kościół filialny pw. Wniebowzięcia NMP, należący do parafii w Ujściu.
Wieś sołecka - zobacz jednostki pomocnicze gminy Chodzież w BIP
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) niepochodzący z wcześniej wspomnianego miejsca (w którym rozmówcy się znajdują)
(1.2) niedotyczący wcześniej wspomnianego miejsca (w którym rozmówcy się znajdują)
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtuˈtɛjʃɨ, AS: ńetutei ̯šy
Wiktionary
wyróżnianie się spośród ogółu; szczególność, nieprzeciętność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nietuzinkowe
Wiktionary
przym. nietuzinkowy
przysł. nietuzinkowo
Wiktionary
(1.1) niebanalność, nadzwyczajność, niecodzienność, niepospolitość, niepowszedniość, nieprzeciętność, nieszablonowość, niezwykłość, oryginalność, osobliwość, ponadprzeciętność, wybitność, wyjątkowość, znakomitość
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) wyróżniający się z ogółu, rzadki, osobliwy
Wiktionary
rzecz. nietuzinkowość ż.
przysł. nietuzinkowo
Wiktionary
(1.1) niebanalny, niecodzienny, niekonwencjonalny, niepospolity, niepowszedni, nieprzeciętny, nieschematyczny, niestereotypowy, nieszablonowy, niesztampowy, nadzwyczajny, niezwykły, oryginalny, osobliwy, ponadprzeciętny, wybitny, wyjątkowy, znakomity
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|twierdzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtfʲjɛrˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńetfʹi ̯erʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tworzyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtfɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńetfožẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tyć.
Wiktionary
formalna lub nieformalna ochrona przed napadem, uszkodzeniem, ruszeniem; bycie nietykalnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nietykalne
Wiktionary
(1.1) Wprowadzenie stanu wojennego między innymi powoduje czasowe zawieszenie lub ograniczenie określonych w Konstytucji Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej podstawowych praw obywateli, a w szczególności wolności i nietykalności osobistej oraz nienaruszalności mieszkań.
Wiktionary
rzecz. niedotykalski mos.
przym. nietykalny, niedotykalski
Wiktionary
taki, który podlega formalnej (prawnej) lub nieformalnej ochronie przed naruszeniem, uszkodzeniem, zniszczeniem itp.; nienaruszalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, którego coś chroni, nie można go tknąć
Wiktionary
(1.1) Zaczęliśmy dlań pracować z mocnym zaangażowaniem, dlatego staliśmy się właściwie nietykalni wobec jego klanu.
Wiktionary
rzecz. niedotykalski mos., nietykalność ż.
przym. niedotykalski
czas. dotykać
Wiktionary
(1.1) niedotykalny, nienaruszalny, nie do ruszenia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tykać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtɨˈkãɲɛ, AS: ńetykãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tynkować.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nietypowy
Wiktionary
(1.1) Postacie nie są centralne dla kadru, są umieszczone nietypowo, często wtapiają się w otoczenie, nie są z niego wyraźnie wyodrębnione.
Wiktionary
rzecz. nietypowość ż.
przym. nietypowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nietypowe; cecha tych, którzy są nietypowi
Wiktionary
przym. nietypowy
przysł. nietypowo
Wiktionary
(1.1) atypowość
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) inny niż powszechnie spotykany, nie należący do żadnego typu
Wiktionary
(1.1) Mieszkanie Żaków, dziwaczne i nietypowe, nawet jak na stare budownictwo, choć w zasadzie odpowiadało państwowym normom metrażowym, posiadało wiele miłych zakątków, których najbardziej nawet zajadły urzędnik ADM-u nie zaliczyłby do powierzchni mieszkalnej.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtɨˈpɔvɨ, AS: ńetypovy
Wiktionary
rzecz. nietypowość ż.
przysł. nietypowo
Wiktionary
(1.1) książk. atypowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tyrać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtɨˈrãɲɛ, AS: ńetyrãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie zawiera tytoniu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tytułować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtɨtuwɔˈvãɲɛ, AS: ńetytuu̯ovãńe
Wiktionary
Friedrich Wilhelm Nietzsche (1844-1900), filozof niemiecki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zwolennik, wyznawca lub badacz spuścizny Fryderyka Nietzsche - niemieckiego filozofa i filologa z XIX wieku
SJP.pl
[czytaj: niczeanizm] filozofia Nietzschego, ujmująca istotę życia z biologicznego punktu widzenia i zawierająca koncepcję nadczłowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. system poglądów filozoficznych Fryderyka Nietzschego oraz prąd myślowy i literacki inspirowany jego twórczością, szczególnie popularny w okresie modernizmu
Wiktionary
rzecz. nietzscheanista mos.
przym. nietzscheański
Wiktionary
taki, jak u Nietzschego, wywodzący się z filozoficznych koncepcji Nietzschego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) filoz. związany z nietzscheanizmem
Wiktionary
rzecz. nietzscheanizm mrz.
Wiktionary
Nietążkowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Śmigiel, ok. 2 km na południe od Śmigla. Przez Nietążkowo przebiega droga krajowa nr 5.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tępić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtɛ̃mˈpʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńetẽmpʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. niestępienie dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tęsknić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtɛ̃w̃ˈsʲcɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńetẽũ̯sʹḱńė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tężeć.
Wiktionary
1. rozbijać na kawałki;
2. mocno uderzać, walić, łomotać;
3. potocznie: bić kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tłumaczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛtwũmaˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńetu̯ũmačẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|tłumić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ubaczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ubezpieczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ubierać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwubʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńeu̯ubʹi ̯erãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ubrać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuˈbrãɲɛ, AS: ńeu̯ubrãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ubóstwiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwubuˈstfʲjä̃ɲɛ, AS: ńeu̯ubustfʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niedający się ubłagać
(1.2) niedający się powstrzymać albo zmienić; taki, przeciw któremu nic nie można poradzić
Wiktionary
(1.1) nieubłagalny, nieprzebłagany, nieprzejednany
(1.2) nieubłagalny, nieuchronny, nieunikniony, nieodwołalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ubłocić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uchodzić.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieuchronny
Wiktionary
(1.1) Używanie Mocy w celu wpływania na świecki wszechświat nieuchronnie korumpuje, więc wszyscy użytkownicy jasnej strony albo stają się drobiazgowymi żandarmami, albo uciekają się do taoistycznej medytacji w poszukiwaniu absolutnej prawdy.
Wiktionary
rzecz. nieuchronność ż.
przym. nieuchronny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieuchronne
Wiktionary
(1.1) Od wieku XVI pojawia się motyw ruiny, cmentarza, oznaczający nietrwałość rzeczy i nieuchronność przemijania.
Wiktionary
przym. nieuchronny
przysł. nieuchronnie
Wiktionary
przestarzałe:
1. dający schronienie, będący schronieniem;
2. taki, którego można uniknąć, ustrzec się
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, przed którym nie da się uciec, uchronić; któremu nie da się zapobiec, powstrzymać
Wiktionary
(1.1) To przecież Armia Czerwona – mówiłem sobie – ratuje świat przed hitlerowskim barbarzyństwem, a mnie osobiście przed nieuchronną zagładą.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuxˈrɔ̃nːɨ, AS: ńeu̯uχrõ•ny
Wiktionary
przysł. nieuchronnie
rzecz. nieuchronność
Wiktionary
(1.1) nieunikniony, konieczny, nieodwołalny, bezwzględny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niedający się uchwycić, ująć
(1.2) trudny do określenia
(1.3) trudny do osiągnięcia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. nieuchwytność ż.
przysł. nieuchwytnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uciekać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uciskać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uciszyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nieuciążliwe; cecha tych, którzy są nieuciążliwi
Wiktionary
przym. nieuciążliwy
Wiktionary
brak podstawowej wiedzy, a przy tym niechęć do jej zdobywania; ignorancja, ciemnota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pogard. brak wiedzy połączony z błędami lub brakiem kompetencji
Wiktionary
rzecz. nieuk mos.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieuczciwy, nieszczery
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwut͡ʃʲˈt͡ɕivʲjɛ, AS: ńeu̯učʹćivʹi ̯e
Wiktionary
przym. nieuczciwy
rzecz. nieuczciwość
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieuczciwie
SJP.pl
brak uczciwości; skłonność do oszustw; nieprawość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, kto jest nieuczciwy
(1.2) nieuczciwy czyn
Wiktionary
przym. nieuczciwy
przysł. nieuczciwie
Wiktionary
(1.1) nieprawość
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: nieuczciwy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który nie jest uczciwy; postępujący niewłaściwie lub świadczący o niewłaściwym zachowaniu
Wiktionary
(1.1) Tak było, gdy Maurycy zapragnął zbić majątek, obojętnie jak, choćby i nielegalnie, tak było, gdy poszukiwał Augusta, i tak było, gdy nieuczciwy klient począł go szantażować donosem na policję.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwut͡ʃʲˈt͡ɕivɨ, AS: ńeu̯učʹćivy
Wiktionary
rzecz. nieuczciwość ż.
przysł. nieuczciwie
Wiktionary
(1.1) podły, zakłamany, niecny, zły, niegodziwy, fałszywy, obłudny, nieszczery, załgany, niedozwolony, nieprawy, nielojalny, dwulicowy, oszukańczy, brudny, szemrany, podejrzany, nieczysty, niesprawiedliwy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯učẽńe
Wiktionary
przym. nieuczony
rzecz. nieuk mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uczestniczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwut͡ʃɛstʲɲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯učestʹńičẽńe
Wiktionary
przekazywać komuś wiedzę; uczyć się - samemu nabywać wiedzę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ucztować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwut͡ʃtɔˈvãɲɛ, AS: ńeu̯učtovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uczuć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uczulać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uczynić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uczęszczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, której nic się nie udaje, której nie wiedzie się
Wiktionary
rzecz. nieudacznik mos., nieudaczność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) cecha tego kumu nie wiedzie się
Wiktionary
rzecz. nieudacznik mos.
Wiktionary
osoba, której nic się nie udaje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pejor. człowiek nieudolny; osoba, której się nie wiedzie; życiowy pechowiec
Wiktionary
(1.1) Zabraliśmy ze sobą tego nieudacznika i wpakował nas w niezłe tarapaty.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuˈdat͡ʃʲɲik, AS: ńeu̯udačʹńik
Wiktionary
rzecz. nieudacznictwo n.
:: fż. nieudacznica ż.
przym. nieudany
Wiktionary
(1.1) pot. ciapa, fajtłapa, oferma; grub. popapraniec; gw. Śląsk Cieszyński, Zaolzie ciumrok, gw. Śląsk Cieszyński leluja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieudaczne; cecha tych, którzy są nieudaczni
Wiktionary
rzecz. nieudacznik m., nieudacznica ż.
przym. nieudaczny
przysł. nieudacznie
Wiktionary
(1.1) pechowość, brak szczęścia, brak powodzenia
Wiktionary
nieumiejący sobie poradzić, doznający samych niepowodzeń; nieudolny, niezaradny, nieporadny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nieudolny
Wiktionary
rzecz. nieudaczność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|udać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie udał się, nie spełnił oczekiwań
Wiktionary
(1.1) Po nieudanym odbiciu przegrał punkt.
Wiktionary
IPA: ɲɛuˈdanɨ, AS: ńeudany
Wiktionary
rzecz. nieudacznik m.
Wiktionary
stwarzać pozór czegoś, postępować, zachowywać się nieszczerze, inaczej niż się myśli, czuje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|udawać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwudaˈvãɲɛ, AS: ńeu̯udavãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|udeptywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uderzać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwudɛˈʒãɲɛ, AS: ńeu̯udežãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uderzyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwudɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯udežẽńe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieudolny
Wiktionary
(1.1) Polacy często narażają się na śmieszność, gdy nieudolnie próbują naśladować amerykańskie wzorce.
Wiktionary
rzecz. nieudolność ż.
przym. nieudolny
Wiktionary
(1.1) niezdarnie, nieporadnie, nieumiejętnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieudolnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nieudolny; bardziej nieudolny
SJP.pl
1. nieumiejętność radzenia sobie z określonymi zadaniami; nieporadność, niezdarność, nieudacznictwo;
2. właściwość tego, co jest nieudane, zostało źle wykonane; niepoprawność, wadliwość, fuszerstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieudolne; cecha tych, którzy są nieudolni
Wiktionary
(1.1) Jerzy oprowadzał pana swego po całej fabryce, pokazał mu swoją machinę, a podniecony pochwałami, mówił z zapałem i z taką pewnością siebie, a wyglądał tak męsko i pięknie, iż pan jego doznał przygnębiającego uczucia własnej nieudolności — wobec niewolnika…
(1.1) Premier usunął ze stanowiska swego sekretarza za jego nieudolność.
Wiktionary
przym. nieudolny
przysł. nieudolnie
Wiktionary
dawniej: zdolny, zdatny; udany, udatny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nie potrafiący dobrze czegoś zrobić
(1.2) świadczący o braku radzenia sobie
Wiktionary
rzecz. nieudolność ż.
przysł. nieudolnie
Wiktionary
(1.1) bezsilny, niekompetentny, nieporadny, nieskuteczny, niewydajny, niezaradny, niezdarny, niezręczny, ofermowaty
(1.2) beznadziejny, bezskuteczny, kiczowaty, koślawy, nieporęczny, nieskuteczny, nietaktowny, nieudany, słaby, zły
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|udoskonalać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwudɔskɔ̃naˈlãɲɛ, AS: ńeu̯udoskõnalãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|udoskonalić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|udostępnić.
Wiktionary
rzecz. nieudostępnianie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|udowodnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. odczasownikowy od|nie|udręczać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwudrɛ̃n͇ˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńeu̯udrẽṇčãńe
Wiktionary
rzecz. nieudręczenie n. dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. odczasownikowy od|nie|udręczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwudrɛ̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯udrẽṇčẽńe
Wiktionary
rzecz. nieudręczanie n. ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|udupić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|udzielać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwud͡ʑɛˈlãɲɛ, AS: ńeu̯uʒ́elãńe
Wiktionary
rzecz. nieudzielenie dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|udzielić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwud͡ʑɛˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯uʒ́elẽńe
Wiktionary
rzecz. nieudzielanie dk.
Wiktionary
dawniej: niemożliwy do udźwignięcia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uefektywniać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuwɛfɛktɨvʲˈɲä̃ɲɛ, AS: ńeu̯uu̯efektyvʹńä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uefektywnić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuwɛfɛktɨvʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeu̯uu̯efektyvʹńė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ufajdać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ufać.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieufny, bez zaufania
Wiktionary
rzecz. nieufność ż.
przym. nieufny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak zaufania
Wiktionary
przym. nieufny
przysł. nieufnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niemający zaufania do kogoś lub czegoś, mający sceptyczne usposobienie
(1.2) wyrażający niedowierzanie, świadczący o niedowierzaniu
Wiktionary
(1.1) Jestem z natury nieufny, nie ufam nikomu.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈwufnɨ, AS: ńeu̯ufny
Wiktionary
rzecz. nieufność ż.
przysł. nieufnie
Wiktionary
(1.1) podejrzliwy, sceptyczny
(1.2) sceptyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uformować.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nieposiadający zabezpieczenia w postaci murów
Wiktionary
(1.1) Na granicy powiatu stał nieufortyfikowany klasztor.
Wiktionary
rzecz. fortyfikowanie n., ufortyfikowanie n.
czas. fortyfikować ndk., ufortyfikować dk.
przym. ufortyfikowany
ims. ufortyfikowany
Wiktionary
(1.1) nieumocniony, niewarowny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, kto jest nieugięty
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuˈɟɛ̃ntɔɕt͡ɕ, AS: ńeu̯uǵẽntość
Wiktionary
przym. nieugięty
przysł. nieugięcie
Wiktionary
(1.1) niezłomność, niewzruszoność, stałość, uporczywość, wytrwałość
Wiktionary
1. twardo trzymający się swego zdania, raz podjętej decyzji; nieprzejednany
2. niedający się zmienić; świadczący o tym, że kogoś nie da się zwyciężyć; niezłomny (np. nieugięty charakter)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o osobie niedający się przekonać, pokonać lub zmienić
(1.2) o rzeczy, sytuacji… niedający się zmienić czy podważyć
Wiktionary
Nieugięty (oryg. "Aparajito", ang. "The Unvanquished", bengalski: অপরাজিত) – indyjski film fabularny z 1956 roku w reżyserii Satyajita Raya. Druga część trylogii, będąca kontynuacją filmu "Droga do miasta" (1955). Ostatnią częścią tryptyku był "Świat Apu" (1959).
Wikipedia
rzecz. nieugiętość ż.
przysł. nieugięcie
Wiktionary
(1.1) niewzruszony, niezłomny
(1.2) niewzruszony, niezachwiany, niezłomny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uglądać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ugotować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) brak ugrania
Wiktionary
(1.1) Książka w brydżu to sytuacja, w której rozgrywający oddali już maksymalną dopuszczalną liczbę lew i oddanie kolejnej spowodowałoby nieugranie kontraktu.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ugryźć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uintymnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uiścić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwujiʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯ui ̯iščẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ujawniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ujawnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ujechać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mat. większy lub równy zero
Wiktionary
(1.1) Wszystkie wartości własne rzeczywistej macierzy dodatnio określonej są nieujemne.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ujeżdżać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwujɛʒˈd͡ʒãɲɛ, AS: ńeu̯ui ̯ežǯãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ująć.
Wiktionary
osoba niewykazująca zainteresowania w poszerzaniu swoich horyzontów intelektualnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto nie ma zamiłowania do nauki, także niedouczony
Wiktionary
(1.1) Jak będziesz takim nieukiem, to nie zdobędziesz odpowiedniego wykształcenia i dobrej pracy.
Wiktionary
IPA: ˈɲɛwuk, AS: ńeu̯uk
Wiktionary
rzecz. nieuctwo n., nieuczenie n., nauka ż., naukowiec m.
Wiktionary
(1.1) abderyta, głupiec, półgłówek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ukamienować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ukarać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ukazać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ukazywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ukierunkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ukierunkowywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uklęknąć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuklɛ̃ŋʲcˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńeu̯uklẽŋʹḱńė̃ńće
Wiktionary
(1.1) nieklęknięcie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ukochać.
Wiktionary
1. dawniej: zadowolić kogoś;
2. ukontentować się - dawniej: odczuć zadowolenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ukończyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwukɔ̃j̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯ukõĩ ̯ṇčẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ukroić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ukrychać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ukryć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuˈkrɨt͡ɕɛ, AS: ńeu̯ukryće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ukrywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwukrɨˈvãɲɛ, AS: ńeu̯ukryvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ukrzyżować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ukształtować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ukwiecić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|układać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwukwaˈdãɲɛ, AS: ńeu̯uku̯adãńe
Wiktionary
rzecz. układ mrz.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieuleczalny
Wiktionary
rzecz. nieuleczalność ż.
przym. nieuleczalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieuleczalne; cecha tych, którzy są nieuleczalni
Wiktionary
przym. nieuleczalny
przysł. nieuleczalnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) med. taki, który jest niemożliwy do wyleczenia
(1.2) przen. książk. taki, którego nie można zmienić lub przezwyciężyć
Wiktionary
(1.1) Kilka dni przed swym samobójstwem poeta dowiedział się, że jego choroba jest nieuleczalna.
(1.2) Mój kolega jest nieuleczalnym kobieciarzem.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwulɛˈt͡ʃalnɨ, AS: ńeu̯ulečalny
Wiktionary
rzecz. nieuleczalność ż.
przysł. nieuleczalnie
czas. uleczać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ulegać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ulec.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ulepszać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwulɛˈpʃãɲɛ, AS: ńeu̯ulepšãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie ma liści, listowia
Wiktionary
(1.1) Drobne kwiaty tworzą długie grono w górnej, nieulistnionej części łodygi.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwulʲiˈstʲɲɔ̃nɨ, AS: ńeu̯ulʹistʹńõny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ululać.
Wiktionary
1. nieodczuwający strachu; nieustraszony, odważny;
2. wyrażający czyjąś odwagę, np. nieulękłe serce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|umalować.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pot. kosmet. bez makijażu, określenie najczęściej używane w odniesieniu do kobiet
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|umawiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwũmaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńeu̯ũmavʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) brak umiarkowania
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieumiejętny
Wiktionary
rzecz. nieumiejętność ż., umiejętność ż.
przym. nieumiejętny, umiejętny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak umiejętności
Wiktionary
przym. nieumiejętny
przysł. nieumiejętnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) świadczący o braku umiejętności, wprawy w czymś
(1.2) daw. nie mający wykształcenia
Wiktionary
rzecz. nieumiejętność ż.
przysł. nieumiejętnie
Wiktionary
(1.1) niewprawny, niezdarny, niezręczny
(1.2) nieoświecony, niewykształcony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|umieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|umierać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwũmʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńeu̯ũmʹi ̯erãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|umieszczać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwũmʲjɛʃˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńeu̯ũmʹi ̯eščãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|umieścić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|umilić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|umiłować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|umknąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|umorusać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|umożliwiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwũmɔʒlʲiˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńeu̯ũmožlʹivʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|umożliwić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|umurzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|umyć.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) wykonując niechcący; bez zamiaru
Wiktionary
rzecz. nieumyślność
przym. nieumyślny
Wiktionary
(1.1) niechcący, niecelowo, nieświadomie, przypadkowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nieumyślne
Wiktionary
Nieumyślność – znamię strony podmiotowej czynu zabronionego.
Normatywna teoria winy przyjmuje, że nieumyślność jest znamieniem podmiotowym charakteryzującym nastawienie psychiczne sprawcy wobec realizacji znamion typu czynu zabronionego. Wskazuje na nastawienie psychiczne sprawcy wobec znamion przedmiotowych opisujących typ czynu zabronionego.
Wikipedia
przym. nieumyślny
przysł. nieumyślnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) wyrządzony bez uprzedniego zamysłu
Wiktionary
rzecz. nieumyślność ż.
przysł. nieumyślnie
Wiktionary
(1.1) mimowolny, niecelowy, niezamierzony, przypadkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|umówić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|unicestwiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|unicestwić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uniemożliwiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uniemożliwić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|unieszczęśliwiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwũɲɛʃt͡ʃɛ̃w̃ɕlʲiˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńeu̯ũńeščẽũ̯ślʹivʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|unieszczęśliwić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwũɲɛʃt͡ʃɛ̃w̃ɕlʲiˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeu̯ũńeščẽũ̯ślʹivʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uniewinniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|unikać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwũɲiˈkãɲɛ, AS: ńeu̯ũńikãńe
Wiktionary
taki, którego nie da się uniknąć, który się z pewnością wydarzy; nieuchronny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie da się uniknąć; taki, który musi zajść
Wiktionary
(1.1) Taneczny beat, podlany sosem frywolnego i skocznego jazzu powoduje, iż wystukiwanie rytmu stopą staje się nieuniknione.
(1.1) Pierwszy raz w życiu jechała wspaniałym automobilem, toteż, mimo wstrząśnień nieuniknionych na obmurowaniach ścieków bocznej ulicy, miała złudzenie, iż uległa porwaniu do nieba.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwũɲiˈcɲɔ̃nɨ, AS: ńeu̯ũńiḱńõny
Wiktionary
czas. unikać, uniknąć
rzecz. unik, nieuniknioność
Wiktionary
(1.1) nieuchronny, niechybny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|unosić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|unowocześniać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwũnɔvɔt͡ʃɛɕˈɲä̃ɲɛ, AS: ńeu̯ũnovočeśńä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|upadać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nienadanie czemuś partyjnego charakteru
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|upatrzyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwupaˈṭʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯upaṭšẽńe
Wiktionary
rzecz. nieupatrywanie ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|upić.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie ma pierza, piór
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwupʲjɛˈʒɔ̃nɨ, AS: ńeu̯upʹi ̯ežõny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|upijać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|upinać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|upiększać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwupʲjɛ̃ŋˈkʃãɲɛ, AS: ńeu̯upʹi ̯ẽŋkšãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|upiększyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwupʲjɛ̃ŋˈkʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯upʹi ̯ẽŋkšẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|upodobnić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwupɔdɔbʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeu̯upodobʹńė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|upokarzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|upolować.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie posiada oficjalnego pozwolenia na zrobienie czegoś
Wiktionary
(1.1) Nieupoważnionym wstęp wzbroniony.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwupɔvaʒʲˈɲɔ̃nɨ, AS: ńeu̯upovažʹńõny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|upośledzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uprawniać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwupraˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńeu̯upravʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) o terenie, ziemi, polu: nie nadający się do uprawy lub nie objęty uprawą; taki, który leży odłogiem
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuˈpravnɨ, AS: ńeu̯upravny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uprościć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uprowadzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uprzedmiotawiać.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieuprzejmy, niegrzecznie
Wiktionary
przym. nieuprzejmy
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieuprzejmie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nieuprzejmy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niemiły, nieżyczliwy, zachowujący się wobec innych w sposób pozbawiony uprzejmości
Wiktionary
rzecz. nieuprzejmość ż.
przysł. nieuprzejmie
Wiktionary
(1.1) nietaktowny, opryskliwy, grubiański; gw. Śląsk Cieszyński otyrhły
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uprzyjemnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uprzątać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uraczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uratować.
Wiktionary
brak urodzaju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zmniejszenie się zbiorów w rolnictwie w stosunku do innych lat
Wiktionary
(1.1) Zbiory zbóż były niskie z powodu nieurodzaju.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuˈrɔd͡zaj, AS: ńeu̯uroʒai ̯
Wiktionary
rzecz. nieurodzajność ż.
przym. nieurodzajny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieurodzajne
Wiktionary
przym. nieurodzajny
rzecz. nieurodzaj mrz.
Wiktionary
(1.1) jałowość
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) wydający niski plon
(1.2) cechujący się brakiem urodzaju
Wiktionary
rzecz. nieurodzaj mrz., nieurodzajność ż.
Wiktionary
(1.1) bezpłodny, jałowy, niepłodny, płonny, wyjałowiały
(1.2) chudy, nieproduktywny, płonny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|urodzić.
Wiktionary
(1.1) Prawo do tego, by nie zostać poczętym, miałoby charakter negatywny, ponieważ skorelowany z nim obowiązek ze strony rodziców polegałby na powstrzymaniu się od prokreacji (…). Alternatywą dla mojego urodzenia się jest moje nieurodzenie się albo urodzenie się innych osób.
(1.1) (…) w jego interesie leżało bardziej nieurodzenie się w ogóle niż urodzenie się z defektami genetycznymi, których możliwość zaistnienia nie została (w wyniku błędu) wykryta w odpowiednim czasie przez lekarzy.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uruchamiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uruchomić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|urzeczywistniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|urzeczywistnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|urzekać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|urządzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|usankcjonować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|usiłować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuɕiwɔˈvãɲɛ, AS: ńeu̯uśiu̯ovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uskrómnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. odczasownikowy od|nie|uspokajać.
Wiktionary
(1.1) Kotuzow wysyłał z takowych nieustanne pojazdy dla nieuspokajania francuskich obozów, reorganizował wojsko swe: wcielał posiłki, uzbrajał powstanie, milicję, chłopstwo, lud wszelki fanatyzował.
Wiktionary
rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.
czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.
przym. niespokojny
przysł. niespokojnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. odczasownikowy od|nie|uspokoić.
Wiktionary
(1.1) Pisząc to ręką drżącą i myślą zawstydzoną samą gołą kreśliłem prawdę chcąc wam moje kochane potomstwo, to jest moje córki, synowie i wasze dzieci, dać przestrogę, wam osobiście moi synowie [...], żebyście tak jak ja do siwego włosa nie czuli w sumieniach waszych wymówek, których ja dotychczas z żalem i nieuspokojeniem przepuścić sobie nie mogę.
Wiktionary
rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.
czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.
przym. niespokojny
przysł. niespokojnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|usprawiedliwiać.
Wiktionary
przysłówek czasu
(1.1) nieustannie
Wiktionary
(1.1) Był to jeden z dni, w których deszcz drobny, wraz z wichrem i przejmującym zimnem, mokrzy prawie nieustająco pożółkłe i opadające drzew liście — […].
Wiktionary
przysł. nieustannie
Wiktionary
(1.1) bez ustanku, bezustannie, ciągle, na okrągło, nieprzerwanie, nieustannie, permanentnie, ustawicznie, wciąż, wiecznie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie ustaje
Wiktionary
przysł. nieustannie
przym. nieustanny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ustalać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ustalić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ustanawiać.
Wiktionary
rzecz. ustanawianie n.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) bez przerwy, non-stop, bez ustanku
Wiktionary
(1.1) Czy musisz nieustannie narzekać na swoich sąsiadów?
(1.1) W istocie bowiem proces emisji, sprzedaży i wykupu weksli skarbowych trwa nieustannie.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuˈstãɲːɛ, AS: ńeu̯ustã•ńe
Wiktionary
przym. nieustanny, nieustający
przysł. nieustająco
Wiktionary
(1.1) bezustannie, wciąż
Wiktionary
cecha tego, co trwa ciągle, bez przerw; stałość, ciągłość, ustawiczność
SJP.pl
niemający przerw, trwający cały czas; stały, ustawiczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który nie ustaje, trwający ciągle
Wiktionary
(1.1) Nie mogę znieść tego nieustannego hałasu.
Wiktionary
czas. nieustawanie n.
przym. nieustający
przysł. nieustannie
Wiktionary
(1.1) trwały, ciągły, bezustanny, notoryczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ustawiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieustraszone; cecha tych, którzy są nieustraszoni
Wiktionary
przym. nieustraszony
przysł. nieustraszenie
Wiktionary
(1.1) nieulękłość
Wiktionary
dawniej: wystraszyć, przerazić
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dzielny, nie ulegający strachowi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌɲɛwustraˈʃɔ̃nɨ, AS: ńeu̯ustrašõny
Wiktionary
rzecz. nieustraszoność ż.
przysł. nieustraszenie
Wiktionary
(1.1) mężny, nieulękły, nieulękniony, odważny, zuchowaty
Wiktionary
brak skłonności do ustępstw, kompromisów; bezkompromisowość, nieugiętość, nieprzejednanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha kogoś lub czegoś nieustępującego, opornego, upartego, bezkompromisowego
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwustɛ̃mˈplʲivɔɕt͡ɕ, AS: ńeu̯ustẽmplʹivość
Wiktionary
przym. nieustępliwy
przysł. nieustępliwie
Wiktionary
(1.1) bezkompromisowość, nieugiętość, niewzruszoność, niezłomność, pryncypialność, stanowczość, upór, uporczywość, wytrwałość
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który łatwo lub wcale nie ustępuje
(1.2) świadczący o tym, że ktoś łatwo albo w niczym nie ustępuje
Wiktionary
(1.1) W takich kwestiach był zawsze nieustępliwy i uparty jak kozioł.
Wiktionary
czas. ustąpić dk., ustępować ndk.
rzecz. nieustępliwość ż.
przysł. nieustępliwie
Wiktionary
(1.1) nieelastyczny, nieprzejednany, nieubłagany, nieugięty, odporny, sztywny, twardy, uparty, wytrwały, zacięty, zawzięty, mało elastyczny
(1.2) niezachwiany, twardy, uporczywy, zacięty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|usunąć.
Wiktionary
niemożność zwolnienia, usunięcia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nieusuwalne; cecha tych, którzy są nieusuwalni
Wiktionary
przym. nieusuwalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|usuwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|usynawiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|usypiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uszczęśliwiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuʃt͡ʃɛ̃w̃ɕlʲiˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńeu̯uščẽũ̯ślʹivʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uszczęśliwić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuʃt͡ʃɛ̃w̃ɕlʲiˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeu̯uščẽũ̯ślʹivʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uszporać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nieposiadający talentów
Wiktionary
(1.1) Pius wydawał się być osobą nieutalentowaną, apatyczną, może nawet złośliwą.
Wiktionary
przym. utalentowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|utożsamiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwutɔʃsãˈmʲjä̃ɲɛ, AS: ńeu̯utošsãmʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
niemożność utracenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|utracić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|utrudniać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwutrudʲˈɲä̃ɲɛ, AS: ńeu̯utrudʹńä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|utrudnić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwutrudʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeu̯utrudʹńė̃ńe
Wiktionary
zmęczyć, znużyć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|utrzymać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|utrzymywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuṭʃɨ̃mɨˈvãɲɛ, AS: ńeu̯uṭšỹmyvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|utyskiwać.
Wiktionary
brak uwagi; roztargnienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak uwagi, koncentracji
Wiktionary
(1.1) Mecz się już zaczął – wyjaśnił, wskazując na telewizor jako oczywistą przyczynę i rzeczowy dowód swojej nieuwagi.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuˈvaɡa, AS: ńeu̯uvaga
Wiktionary
rzecz. nieuważność ż.
przym. nieuważny
przysł. nieuważnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uwalać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuvaˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯uvalẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uwalniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uważać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuvaˈʒãɲɛ, AS: ńeu̯uvažãńe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieuważny
Wiktionary
rzecz. nieuważność ż., nieuwaga ż.
przym. nieuważny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieuważne; cecha tych, którzy są nieuważni
Wiktionary
rzecz. nieuwaga ż.
przym. nieuważny
przysł. nieuważnie
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który robi coś bez skupienia na wykonywanej czynności
(1.2) taki, który świadczy o braku skupienia przez osobę wykonującą pewną czynność
Wiktionary
(1.1) Na drodze w Łopusznej samochód jadący w tym samym kierunku, w którym zmierzał pieszy, potrącił nieuważnego mężczyznę.
(1.2) Przyczyną pożaru było najprawdopodobniej nieuważne zaprószenie ognia przez osoby dorosłe.
Wiktionary
rzecz. nieuważność ż., nieuwaga ż.
przysł. nieuważnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uwenerować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uwielbiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuvʲjɛlˈbʲjä̃ɲɛ, AS: ńeu̯uvʹi ̯elbʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uwierzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uwodzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuvɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯uvoʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uwolnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uwspólnotowić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwufspulnɔtɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeu̯ufspulnotovʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uzajebistnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uzajebiścić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uzależnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uzasadniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uzasadnić.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie mający uzasadnienia, nie mający usprawiedliwienia
Wiktionary
(1.1) Konserwatyści uznali tę ustawę za nieuzasadnioną ingerencję rządu w sprawy prywatnego sektora gospodarki.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuzasadʲˈɲɔ̃nɨ, AS: ńeu̯uzasadʹńõny
Wiktionary
rzecz. niezasadność ż.
przym. niezasadny
Wiktionary
(1.1) bezzasadny, bezsensowny, bezpodstawny, niezasadny, nieumotywowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uzbroić.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niewyposażony w broń lub uzbrojenie
(1.2) wojsk. pozbawiony niezbędnej do działania części np. zapalnika
(1.3) techn. opt. niewyposażony w odpowiednie przyrządy techniczne
Wiktionary
(1.1) Model rozwiązał swoją Grupę Armii 15 kwietnia i nakazał Volkssturmowi oraz personelowi nieuzbrojonemu zdjąć mundury i wrócić do domu.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uzewnętrznić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uzgadniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uzgodnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uznać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uznawać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uzupełniać.
Wiktionary
rzecz. nieuzupełnienie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uzupełnić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuzupɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeu̯uzupeu̯ʹńė̃ńe
Wiktionary
rzecz. ndk. nieuzupełnianie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uzurpować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uzyskać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuzɨˈskãɲɛ, AS: ńeu̯uzyskãńe
Wiktionary
(1.1) niezdobycie, niepozyskanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uzyskiwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ułatwiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ułożyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuwɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯uu̯ožẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uśmiercić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|uświęcać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|użyć.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: użytecznie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nie przynoszący pożytku lub nie nadający się do użytku
(1.2) nie pomagający komuś w czymś
Wiktionary
(1.2) Siedział poza biurkiem ze swymi nieużytecznymi kikutami nóg i patrzył na nas przezroczystymi oczyma.
Wiktionary
rzecz. nieużytek mrz.
Wiktionary
(1.1-2) nieprzydatny, bezużyteczny, zbędny
Wiktionary
1. ziemia leżąca odłogiem,
2. przedmiot nieużyteczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) grunt nieposiadający wartości użytkowej, nienadający się do uprawy
Wiktionary
Ni
Wikipedia
IPA: ˌɲɛwuˈʒɨtɛk, AS: ńeu̯užytek
Wiktionary
rzecz. nieużyteczność ż.
przym. nieużytkowy, nieużyteczny
przysł. nieużytecznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|użytkować.
Wiktionary
1. posłużyć się czymś; zużytkować;
2. wyręczyć się kimś, skorzystać z czyichś usług;
3. wziąć coś jako lekarstwo, używkę, przyprawę itp.;
4. skorzystać z czegoś przyjemnego; zabawić się; pohulać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|używać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuʒɨˈvãɲɛ, AS: ńeu̯užyvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|użyźniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|użyźnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wabić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wadzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvaˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńevaʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wahać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wahnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wakować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|walczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvalˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńevalčẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|waletować.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. niezaopatrzony
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvaˈrɔvnɨ, AS: ńevarovny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niemający wartości, niezasługujący na pozytywną ocenę
(1.2) niezasługujący na kogoś, na coś
Wiktionary
IPA: ˈɲɛvart, AS: ńevart
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wartać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|warzyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvaˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńevažẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|waspanować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|watować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wałaszyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wałkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ważyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvaˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńevažẽńe
Wiktionary
stan substancji wywołany brakiem siły ciążenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. stan braku lub znikomości siły ciążenia;
(1.2) książk. małe znaczenie czegoś, błahość
Wiktionary
Zobacz też: Nieważkość – album Roberta Janowskiego.
Nieważkość – stan, w którym działające na układ ciał siły zewnętrzne nie wywołują wzajemnych ciśnień (nacisków) części układu na siebie, a wewnętrzne oddziaływania grawitacyjne są pomijalne. Rzadziej używany jest także termin "nieciężkość".
Wikipedia
(1.1) Nie będą potrzebowali patrzeć w szklane okna swojej kabiny, aby ustalić czy się poruszają; bezpośrednie poczucie nieważkości natychmiast pokaże im, że już przestali być więźniami Ziemi i stali się mieszkańcami naszej miniaturowej planetaanety, nie mającej grawitacji.
(1.2) Nikt nie ośmieli się powiedzieć studentom, że i tak jeden na dziesięciu z nich pozostanie po studiach w stanie społecznej nieważkości , bez względu na to, czy ma dyplom, czy nie (…).
Wiktionary
(1.1) stan nieważkości, rzad. nieciężkość
Wiktionary
związany z uznaniem czegoś za nieważne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nieważne; cecha tych, którzy są nieważni
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. nieważny
rzecz. unieważnienie n.
czas. unieważnić
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niemający znaczenia; bez znaczenia; bez wpływu na cokolwiek
(1.2) o człowieku: mający małe możliwości, niewiele znaczący
(1.3) bez istotnego elementu i z tego powodu bez znaczenia
(1.4) praw. bez mocy prawnej
(1.5) adm. praw. po upływie terminu obowiązywania
Wiktionary
(1.1) Nieważne, że nie mam pieniędzy - ważne, że jestem zdrowy.
(1.4) Pierwszy punkt umowy jest nieważny.
(1.5) Bilet był za stary i dlatego nieważny.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈvaʒnɨ, AS: ńevažny
Wiktionary
rzecz. nieważność ż., unieważnienie n., unieważnianie n.
czas. unieważniać ndk., unieważnić dk.
przysł. nieważnie
Wiktionary
(1.1) bagatelny, banalny, błahy, drobny, marginalny, nieistotny, nieznaczący, peryferyjny
(1.5) przeterminowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wbić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wbiegać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wbijać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wchodzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛfxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńefχoʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wcinać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wciągać.
Wiktionary
dawniej: nieodpowiednia pora
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) starodawny
(1.2) zbyt późny
(1.3) stpol. bez odpoczynku
Wiktionary
IPA: ɲɛˈft͡ʃɛsnɨ, AS: ńefčesny
Wiktionary
przysł. wcześniej
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wdychać.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta niewdzięczna, niepoczuwająca się do wdzięczności
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃʲˈɲit͡sa, AS: ńevʹʒ́ẽṇčʹńica
Wiktionary
rzecz. niewdzięczność ż.
:: fm. niewdzięcznik m.
przym. niewdzięczny
przysł. niewdzięcznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niewdzięczny, bez wdzięczności
Wiktionary
(1.1) Skrzyżowanie, jak wielokrotnie pisaliśmy, zostało zbudowane wyjątkowo niewdzięcznie dla kierowców i według ich zgodnej oceny jest najgorszym skrzyżowaniem w Skierniewicach.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃʲɲɛ, AS: ńevʹʒ́ẽṇčʹńe
Wiktionary
rzecz. niewdzięczność ż., niewdzięcznik m., niewdzięcznica ż.
przym. niewdzięczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niewdzięcznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niewdzięczny
SJP.pl
osoba nieokazująca wdzięczności ani niepoczuwający się do niej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba niewdzięczna, niepoczuwająca się do wdzięczności
Wiktionary
IPA: ɲɛˈvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃʲɲik, AS: ńevʹʒ́ẽṇčʹńik
Wiktionary
rzecz. niewdzięczność ż.
:: fż. niewdzięcznica ż.
przym. niewdzięczny
przysł. niewdzięcznie
Wiktionary
brak wdzięczności za coś, a nawet działanie na szkodę dobroczyńcy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak wdzięczności; cecha tego, co jest niewdzięczne; cecha tego, kto jest niewdzięczny
Wiktionary
Niewdzięczność – polski film psychologiczny z 1979 roku.
Wikipedia
(1.1) Natomiast boleję nad twym grubiaństwem, a gdyby niewdzięczność ludzka mogła mnie jeszcze dziwić, dziwiłbym się twej niewdzięczności.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: ńevʹʒ́ẽṇčność
Wiktionary
rzecz. niewdzięcznik m., niewdzięcznica ż.
przym. niewdzięczny
przysł. niewdzięcznie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pozbawiony wdzięczności, nieokazujący wdzięczności; także. świadczący o wdzięczności
(1.2) niedający wyników proporcjonalnych do włożonego wysiłku
Wiktionary
IPA: ɲɛˈvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃnɨ, AS: ńevʹʒ́ẽṇčny
Wiktionary
rzecz. niewdzięczność ż., niewdzięcznik m., niewdzięcznica ż.
przysł. niewdzięcznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wejść.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈvɛjɕt͡ɕɛ, AS: ńevei ̯śće
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) psych. wyrażony innymi środkami niż słowa
Wiktionary
(1.1) pozasłowny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wertować.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie da się zweryfikować, niemożliwy do sprawdzenia
Wiktionary
rzecz. nieweryfikowalność ż.
Wiktionary
(1.1) niesprawdzalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|weryfikować.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niewesoły
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɛˈsɔwɔ, AS: ńevesou̯o
Wiktionary
przym. niewesoły
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niebędący wesołym
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɛˈsɔwɨ, AS: ńevesou̯y
Wiktionary
przysł. niewesoło
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wetknąć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɛtʲcˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńevetʹḱńė̃ńće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wetować.
Wiktionary
partykuła
(1.1) (dalsze) gw-pl|Mazowsze. nie wiadomo
Wiktionary
(1.1) I na zgliszczach ostanę, oczu tępe szkliwo / Utkwiwszy w ziemię macierz… A niewiada po[ ]co!..
(1.1) Jak począć?.. niewiada — wzdyć czekać trzeba!
Wiktionary
1. powszechnie znany; oczywisty, zrozumiały;
2. wspomniany, wymieniony wcześniej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś, o czym nic nie wiemy, nie potrafimy przewidzieć
(1.2) mat. wielkość poszukiwana w równaniu lub nierówności, zwykle oznaczona literą x, y, lub z
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) „Brak perspektyw na przyszłość, złamane nadzieje i wielka niewiadoma co do przyszłego roku. To były wyjątkowo trudne miesiące. Za rok zgaszę światło w tej szkole” – podsumował dyrektor […].
Wiktionary
rzecz. niewiadome n.
przym. niewiadomy
Wiktionary
1. powszechnie znany; oczywisty, zrozumiały;
2. wspomniany, wymieniony wcześniej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. nieświadomość
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvʲjaˈdɔ̃mʲjɛ, AS: ńevʹi ̯adõmʹi ̯e
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Niewiadomski (forma żeńska: Niewiadomska; liczba mnoga: Niewiadomscy) – polskie nazwisko, pochodzące od pojęcia "nie wiedzieć". Pierwotnie mogło oznaczać osobę niewiadomego, nieznanego pochodzenia, osobę, o której nie wiadomo, skąd przybyła, niewiadomego rodowodu. Jest kilka nazw topograficznych z rdzeniem "niewiad"-, np. Niewiadów, Niewiadoma.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) nieznany, taki o którym nie wie się nic
Wiktionary
rzecz. niewiadoma ż.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Niewiadów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Ujazd.
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie rawskim ziemi rawskiej województwa rawskiego.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Niewiadów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wiać.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńevʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
brak wiary w coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak wiary w boga, odrzucanie dogmatów religijnych, niewierzenie
(1.2) brak wiary w coś, niepewność co do czegoś
Wiktionary
(1.1) Grupa ateistów odsłoniła przed budynkiem sądu w hrabstwie Bradford w amerykańskim stanie Floryda pomnik „niewiary w Boga”.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈvʲjara, AS: ńevʹi ̯ara
Wiktionary
przym. niewierny
rzecz. wiara ż., niewierny mos., niewierząca ż.
Wiktionary
(1.1) ateizm, bezbożność, niedowiarstwo, ateistyczność, niereligijność, agnostycyzm
(1.2) defetyzm, niedowierzanie, nieufność
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób niewiarygodny
Wiktionary
rzecz. niewiarygodność ż.
przym. niewiarygodny
przysł. wiarygodnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niewiarygodne; cecha tych, którzy są niewiarygodni
Wiktionary
przym. niewiarygodny
przysł. niewiarygodnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) któremu trudno uwierzyć, niegodny zaufania
(1.2) w który trudno uwierzyć, graniczący z nieprawdopodobieństwem
(1.3) tak wielki, że trudno uwierzyć
Wiktionary
(1.1) Taki polityk jest niewiarygodny.
(1.2) Jak wielu innych, sądzę, że ta licencja to jakieś niewiarygodne świństwo.
(1.3) Ekspansja imperium Arabów niedługo po śmierci proroka Mohammeda w 632 roku była zaiste niezwykła, wręcz niewiarygodna. Niewątpliwie sprzyjała tu Arabom długotrwała wojna między sasanidzką Persją a Cesarstwem Bizantyjskim (603-628), która całkowicie wyczerpała siły obu głównych potęg regionu; (…).
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvʲjarɨˈɡɔdnɨ, AS: ńevʹi ̯arygodny
Wiktionary
rzecz. niewiarygodność ż.
przysł. niewiarygodnie, wiarygodnie
Wiktionary
(1.1) niepewny
(1.2) niebywały, nieprawdopodobny, problematyczny, wątpliwy
(1.3) astronomiczny, bezbrzeżny, bezprzykładny, gigantyczny, kolosalny, nadludzki, nadzwyczajny, nie do opisania, nie lada, nie z tej ziemi, niebotyczny, niebywały, nieogarniony, nieopisany, niepospolity, nieprawdopodobny, nieprzeciętny, niesamowity, niesłychany, niewyobrażalny, nieziemski, niezmierny, niezwykły, ogromny, olbrzymi, oszałamiający, piramidalny, tytaniczny, wyjątkowy, zawrotny, zdumiewający; pot. fantastyczny, kosmiczny
Wiktionary
podniośle o kobiecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. kobieta niezamężna;
(1.2) książk. kobieta
(1.3) daw. żona
(1.4) daw. synowa
(1.5) gw-pl|Zaolzie.
Wiktionary
Zobacz też: „Niewiasta” – czasopismo.
Niewiasta w języku staropolskim wyraz ten początkowo oznaczał kobietę dopiero wkraczającą do rodziny – narzeczoną, synową, szwagierkę, w przeciwieństwie do białogłowy. Później różnice semantyczne pomiędzy "niewiastą" a "białogłową" uległy zatarciu.
Wikipedia
(1.2) Ta będzie się zwała niewiastą, bo ta z mężczyzny została wzięta.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈvʲjasta, AS: ńevʹi ̯asta
Wiktionary
rzecz. zniewieściałość ż., zniewieścienie n.
:: zdrobn. niewiastka ż.
czas. niewieścieć ndk., zniewieścieć dk.
przym. niewieści, zniewieściały
Wiktionary
(1.1) panna
(1.2) zob. kobieta.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. synowa
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. synowa
Wiktionary
IPA: ɲɛˈvʲjastka, AS: ńevʹi ̯astka
Wiktionary
rzecz. niewiasta ż.
Wiktionary
(1.3) bratanica, stpol. synowica
Wiktionary
szósta co do długości rzeka Litwy, jeden z głównych dopływów Niemna
SJP.pl
Niewiaża (lit. "Nevėžis") – szósta co do długości rzeka Litwy, jeden z głównych dopływów Niemna, będący historyczną granicą Żmudzi i Auksztoty. Długość 209 km (druga co do długości rzeka w całości na Litwie), powierzchnia zlewni – 6140 km². Uchodzi do niej około 70 dopływów, największymi z nich są:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wibrować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvʲibrɔˈvãɲɛ, AS: ńevʹibrovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wić.
Wiktionary
dawniej: coś nieistniejącego, nigdy niewidzianego; dziś tylko w związku frazeologicznym: cuda niewidy - o czymś (rzekomo) niezwykłym, rzadko spotykanym
SJP.pl
tylko w wyrażeniu: czapka niewidka - bajkowa czapka powodująca, że osoba nosząca ją na głowie staje się niewidzialna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|widnieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niewidoczne; cecha tych, którzy są niewidoczni
Wiktionary
przym. niewidoczny
przysł. niewidocznie
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, którego nie widać
(1.2) taki, którego widać, ale się go nie dostrzega, nie zauważa
Wiktionary
(1.1) Kamuflaż sprawia, że można być niewidocznym.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvʲiˈdɔt͡ʃnɨ, AS: ńevʹidočny
Wiktionary
rzecz. niewidoczność ż., widoczność ż., widzenie n., niewidzialność ż.
czas. widzieć ndk.
przysł. niewidocznie, widocznie, niewidzialny
partyk. widocznie
przym. niewidzialny
Wiktionary
(1.1) zakamuflowany, niewidzialny, przezroczysty
(1.2) niedostrzegalny
Wiktionary
ociemniała osoba płci żeńskiej
SJP.pl
ociemniała osoba płci męskiej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który trwale nie widzi
(1.2) przest. niewidoczny
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba, która trwale nie widzi
Wiktionary
(2.1) Między motorniczym a pasażerem podającym się za niewidomego doszło do scysji, po której żebrzący mężczyzna złośliwie zaciągnął hamulec awaryjny.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvʲiˈdɔ̃mɨ, AS: ńevʹidõmy
Wiktionary
rzecz.
:: fż. niewidoma
przysł. niewidomie
Wiktionary
(1.1) ślepy, oślepły, niewidzący, ociemniały
(2.1) ślepiec, ślepy, ociemniały; pejor. ślepota
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|widywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niewidzialne; cecha tych, którzy są niewidzialni
Wiktionary
przym. niewidzialny, niewidoczny
przysł. niewidzialnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niemożliwy do zaobserwowania wzrokiem lub, ogólniej, instrumentami pomiarowymi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wszyscy na widowni mieliśmy wrażenie, że akrobatę podtrzymuje jakaś niewidzialna siła.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvʲiˈd͡ʑalnɨ, AS: ńevʹiʒ́alny
Wiktionary
rzecz. niewidzialność ż.
przysł. niewidzialnie
przym. niewidoczny
Wiktionary
(1.1) niewidoczny
Wiktionary
brak podstawowej wiedzy lub nieznajomość czegoś; nieuctwo, ciemnota, ignorancja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak dostatecznej wiedzy, niedouczenie
(1.2) niedoinformowanie, nieznajomość, nieświadomość czegoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɲɛˈvʲjɛd͡za, AS: ńevʹi ̯eʒa
Wiktionary
(1.1) ignorancja, nieobeznanie, nieznajomość
(1.2) brak wiedzy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wieść.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wielbić.
Wiktionary
niedużo, mało (np. niewiele się zmienił)
SJP.pl
liczebnik nieokreślony
(1.1) nieduża ilość kogoś lub czegoś
Wiktionary
(1.1) Po nocy spędzonej w barze w portfelu zostało mi niewiele pieniędzy.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈvʲjɛlɛ, AS: ńevʹi ̯ele
Wiktionary
(1.1) mało, malutko
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest mały w rozmiarze, objętości lub fizycznym nasileniu
(1.2) taki, który ma małe znaczenie lub wartość
Wiktionary
(1.1) Ludźmi szczęśliwymi zwykliśmy nazywać tych, którzy niewielkim nakładem pracy odnoszą sukcesy.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈvʲjɛlʲci, AS: ńevʹi ̯elʹḱi
Wiktionary
rzecz. wielkość ż., niewielkość ż.
przym. wielki, wielgachny
Wiktionary
(1.1) mały, nieokazały, niepokaźny
(1.2) nieistotny, nieznaczny
Wiktionary
liczebnik nieokreślony oznaczający niewielką ilość, liczbę czegoś lub kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wiercić.
Wiktionary
dochowujący czemuś lub komuś wiary, związany z kimś uczuciowo; oddany, zaufany
SJP.pl
Niewierna (ang. "Unfaithful") – amerykański thriller erotyczny z 2002 roku w reżyserii Adriana Lyne’a. Remake francuskiego filmu "Niewierna żona" (1969) Claude’a Chabrola. Zdjęcia kręcono w stanach Nowy Jork i New Jersey.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób niewierny
Wiktionary
IPA: ɲɛˈvʲjɛrʲɲɛ, AS: ńevʹi ̯erʹńe
Wiktionary
przym. niewierny
rzecz. niewierny mos., niewierność
Wiktionary
(1.1) nielojalnie
Wiktionary
1. niedotrzymanie wierności, sprzeniewierzenie się komuś lub czemuś, wiarołomstwo
2. niezgodność ze stanem faktycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest niewierne, tego kto jest niewierny; sprzeniewierzenie się czemuś
(1.2) zdrada, bycie niewiernym
Wiktionary
(1.1) Znamy wszyscy postawę niewierności nauczaniu katolickiemu, która polega na nieprzestrzeganiu wymagań moralnych.
(1.2) Sentymentalność, melancholiczność, żale, miłosne narzekania, skargi na niewierność kobiet, dzisiaj do niczego nie prowadzą — jest to stan chorobliwej wyobraźni — opium dla duszy, nie przynoszące jej siły, ale osłabienie.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈvʲjɛrnɔɕt͡ɕ, AS: ńevʹi ̯erność
Wiktionary
rzecz. niewierny mos., wiara ż.
przysł. niewiernie
przym. niewierny
Wiktionary
(1.1) nielojalność
(1.2) wiarołomstwo; przest. przeniewierstwo
Wiktionary
dochowujący czemuś lub komuś wiary, związany z kimś uczuciowo; oddany, zaufany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który nie dochował wierności w małżeństwie lub innym związku
(1.2) taki, który sprzeniewierzył się, zdradził kogoś lub coś
(1.3) taki, który nie odwzorowuje dokładnie rzeczywistości, wzoru, oryginału
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pejor. ktoś innej wiary religijnej
Wiktionary
rzecz. wiara ż., niewierność ż., niewiara ż.
przysł. niewiernie
przysł. niewiernie
czas. wierzyć
Wiktionary
(1.1) wiarołomny
(1.2) nielojalny
(2.1) innowierca, poganin
Wiktionary
Niewierszyn – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Aleksandrów.
Do 1954 roku istniała gmina Niewierszyn. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Apostołów Piotra i Pawła w Dąbrowie nad Czarną.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wierzyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvʲjɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńevʹi ̯ežẽńe
Wiktionary
rzecz. niewierząca ż., niewierzący mos.
ims. niewierzący
Wiktionary
kobieta, która nie wierzy w Boga; ateistka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. kobieta, która nie wyznaje żadnej religii, która nie wierzy w istnienie danego Boga
forma przymiotnika.
(2.1) ż. lp. od: niewierzący
Wiktionary
(1.1) (…) dlaczego również Pan nie nakazuje (…) by wierzący z niewierzącą pozostał w związku małżeńskim?
(2.1) Jeśli jednak strona niewierząca, w następstwie nieporozumień powstałych z powodu przyjęcia chrześcijaństwa przez drugą stronę, pragnie się oddalić, wtedy strona wierząca nie powinna temu się przeciwstawiać (…).
(2.1) Jeśli jest ona głęboko wierząca, szansa, iż dziecko będzie także wierzące, wynosi 80%, jeśli jest zdecydowanie niewierząca już tylko 5%.
Wiktionary
rzecz. niewierzący m., niewiara ż., niewierzenie n.
ims. niewierzący
Wiktionary
człowiek, który nie wierzy w Boga; ateista
SJP.pl
imiesłów przymiotnikowy czynny
(1.1) taki, który nie dowierza, nie wierzy w coś, w prawdziwość czegoś
(1.2) teol. w kontekście wiary, wyznania: który nie wyznaje żadnej religii, niereligijny
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba bezwyznaniowa; ktoś, kto nie jest wyznawcą żadnej religii
Wiktionary
(1.1) Było wielu entuzjastów wierzących w sukces ośrodka, ale byli też i sceptycy niewierzący w powodzenie tego przedsięwzięcia.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvʲjɛˈʒɔ̃nt͡sɨ, AS: ńevʹi ̯ežõncy
Wiktionary
rzecz. niewierzenie n.
:: fż. niewierząca ż.
Wiktionary
(1.1) sceptyczny
(2.1) ateista, bezbożnik
Wiktionary
wieś w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim
SJP.pl
Zobacz też: Niewiesz-Kolonia.
Niewiesz – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Poddębice. Miejscowość położona w odległości ok. 10 km na północny zachód od Poddębic.
Dawniej siedziba istniejącej do 1954 roku oraz w latach 1973–1976 gminy Niewiesz. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Niewiesz. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie sieradzkim.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wieszać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wietrzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wieźć.
Wiktionary
podniośle: kobiecy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. kobiecy
Wiktionary
(1.1) Trzy starsze panie, siedząc na ławeczce, rozmawiały o troskach niewieścich.
Wiktionary
rzecz. zniewieściałość ż., niewiasta ż.
Wiktionary
(1.1) niemęski
Wiktionary
Niewieścin (niem. "Rasmushausen") – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie świeckim, w gminie Pruszcz, 23 km na północny wschód od Bydgoszczy. Według spisu powszechnego z 31 marca 2011 roku wieś liczyła 495 mieszkańców.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Niewieścin, po jej zniesieniu w gromadzie Pruszcz. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.
Wikipedia
potocznie: mężczyzna zniewieściały, który utracił typowo męskie cechy charakteru, a nabrał kobiecych; maminsynek, fajtłapa, baba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|winić.
Wiktionary
rzecz. niewiniątko n.
Wiktionary
o kimś niewinnym, nieśmiałym (albo ironicznie o udającym takiego)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) żart. iron. osoba niewinna
(1.2) książk. (także. kult.) niczemu niewinne niemowlę
Wiktionary
(1.1) Narozrabiasz, a potem robisz minę niewiniątka.
(1.2) Za Heroda wymordowano niewiniątka w Betlejem.
Wiktionary
rzecz. niewinność ż., niewinienie n., uniewinnianie n., uniewinnienie n.
czas. uniewinnić dk., uniewinniać ndk.
przym. niewinny
przysł. niewinnie
Wiktionary
(1.1) trusia
(1.2) niemowlę
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|winkować.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) bez winy
(1.2) z niewinnością, prostotą
(1.3) bez niedobrych następstw, bez złych intencji
Wiktionary
rzecz. niewiniątko n., uniewinnianie n., niewinność ż.
przym. niewinny
czas. uniewinniać, uniewinnić
Wiktionary
(1.1) niesłusznie, niesprawiedliwie, niezasłużenie
(1.2) skromnie, szczerze
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niewinnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niewinny
SJP.pl
1. brak winy; bycie niewinnym
2. czysta dobroć, bycie cnotliwym, moralnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co niewinne, nie ma w sobie winy; brak popełnienia przestępstwa, grzechu, określonego błędu
(1.2) iron. osoba niewinna, nieśmiała, naiwna lub skromna
Wiktionary
Niewinność – singiel Edyty Bartosiewicz. Muzyka i słowa: Edyta Bartosiewicz.
Wikipedia
(1.1) Niechaj cię nie zwiedzie jej udawana niewinność – ona niejedno już widziała.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈvʲĩnːɔɕt͡ɕ, AS: ńevʹĩ•ność
Wiktionary
rzecz. niewiniątko n., uniewinnienie n., uniewinnianie n.
czas. uniewinniać ndk., uniewinnić dk.
przym. niewinny
przysł. niewinnie
Wiktionary
(1.2) niewiniątko
Wiktionary
1. nieświadomy zła, cnotliwy, moralny, czysty (np. niewinne dzieci)
2. nieszkodliwy, mało ważny, niegroźny (np. niewinny upadek)
3. niewynikający ze złych intencji (np. niewinny żart)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który nie popełnił czegoś złego; taki, który nie ma winy
(1.2) taki, który nie zna zła, postępuje czysto, jest nieskalany
(1.3) taki, który nie ma poważnych konsekwencji
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Znowu zamęczyłeś jakieś niewinne stworzenie, byle tylko zadość uczynić ślepemu instynktowi.
(1.3) Kiedy Gabriela z czysto siostrzanej, niewinnej ciekawości spytała: - Kto mówi? - usłyszała w odpowiedzi: - O, przepraszam.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈvʲĩnːɨ, AS: ńevʹĩ•ny
Wiktionary
rzecz. niewinność ż., niewiniątko n., uniewinnienie n., uniewinnianie n.
czas. uniewinniać ndk., uniewinnić dk.
przysł. niewinnie
Wiktionary
(1.1-2) czysty, Bogu ducha winien
(1.2) bezgrzeszny, nieskalany, dziewiczy
(1.3) niegroźny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|winszować.
Wiktionary
Niewirków – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Miączyn.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Niewirków. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wirować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wisieć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvʲiˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńevʹišẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|witać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wiwatować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|więdnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|więzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ, AS: ńevʹi ̯ẽũ̯źė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|więznąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wkleić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wkraplać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wkroplić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wkurwiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wkładać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wlewać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wnikać.
Wiktionary
(1.1) Zasadą naszego szefa jest niewnikanie w życie osobiste pracowników.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvʲɲiˈkãɲɛ, AS: ńevʹńikãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wnosić.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Niewodniki (niem. "Niewodnik") – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Dąbrowa.
Od 1950 miejscowość należy administracyjnie do województwa opolskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wodować.
Wiktionary
Niewodowo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie łomżyńskim, w gminie Piątnica.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Jakuba Apostoła w Drozdowie.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wodzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wojować.
Wiktionary
1. brak wolności, niepodległości, zależność od przemocy
2. odosobnienie żołnierzy wrogiego wojska w specjalnym obozie; także miejsce tego odosobnienia
3. o zwierzętach: życie nie na swobodzie
4. silne uzależnienie od czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak wolności, suwerenności; zamknięcie
(1.2) areszt dla żołnierzy drugiej strony podczas wojny
(1.3) książk. przemożny wpływ
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Upadek caratu w 1917 r. oraz klęska państw centralnych w listopadzie 1918 r. nie oznaczały likwidacji zagrożenia dla odradzającego się po latach niewoli państwa polskiego.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈvɔla, AS: ńevola
Wiktionary
rzecz. wola ż., niewolnictwo n., niewolnik m., niewolnica ż., zniewalanie n., zniewolenie n.
czas. niewolić ndk., zniewolić dk.
przym. rzad. niewolny
Wiktionary
(1.2) daw. jeństwo, plen, hist. jasyr
(1.3) zniewolenie
Wiktionary
1. ograniczać lub pozbawiać wolności;
2. zmuszać do posłuszeństwa, uległości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta będąca własnością innej osoby
(1.2) kobieta poddająca się czyjejś woli
Wiktionary
(1.1) Pozwalało ono, by bezpłodna żona przyprowadziła mężowi niewolnicę, a syna z takiego związku uznawano wtedy za legalnego dziedzica rodziny z wszelkimi prawami pierworodnego.
(1.2) Nigdy nie wyjdę za mąż, aby nie stać się niewolnicą.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɔlʲˈɲit͡sa, AS: ńevolʹńica
Wiktionary
rzecz. niewola ż., niewolnictwo n., niewolniczość ż., niewolnik mos., zniewalanie n., zniewolenie n.
czas. zniewalać ndk., zniewolić dk.
przym. niewolniczy
przysł. niewolniczo
Wiktionary
(1.1) poddana
Wiktionary
zjawisko społeczne tworzące dwie podstawowe klasy: niewolników i ich właścicieli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) socjol. system społeczny oparty na pozbawieniu pewnej grupy ludzi wolności i uczynieniu ich czyjąś własnością, zwykle w celu wykorzystywania do przymusowej pracy bez wynagrodzenia;
Wiktionary
Niewolnictwo – zjawisko społeczne, którego istotą jest stosunek zależności, polegający na tym, że pewna grupa ludzi (niewolnicy) stanowi przedmiot własności innych osób, grup ludzi (rodzina, plemię itd.) lub instytucji (państwo, świątynia itp.), mogących nimi swobodnie rozporządzać. Znoszenie niewolnictwa na świecie zapoczątkował w 1794 roku rząd rewolucyjny we Francji, ogłaszając wolność niewolników w koloniach francuskich.
Wikipedia
(1.1) Niewolnictwo w Skandynawii zniesiono w XIV wieku.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɔlʲˈɲit͡stfɔ, AS: ńevolʹńictfo
Wiktionary
rzecz. niewolnik m., niewolnica ż., niewola ż., zniewalanie n., zniewolenie n.
czas. zniewalać ndk., niewolić ndk., zniewolić dk.
przym. niewolniczy
przysł. niewolniczo
Wiktionary
rzadko: niewolnica - kobieta pozostająca w całkowitej zależności i władzy swojego właściciela
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób właściwy niewolnictwu
Wiktionary
(1.1) Nie odrzucając zatem przeszłości, ani nie naśladując jej niewolniczo, wynajdźmy ten moment, kiedy książka stała najwyżej i, oparłszy się na wzorach uznanego piękna, twórzmy książkę prawdziwie piękną.
Wiktionary
rzecz. niewolnictwo n., zniewolenie n., niewolnica ż., niewolnik mos.
czas. niewolić ndk., zniewalać ndk., zniewolić dk.
przym. niewolniczy
Wiktionary
1. dotyczący niewolnictwa, niewolników (np. ustrój niewolniczy, niewolnicza siła robocza)
2. służalczy, uległy
3. wzorujący się całkowicie na kimś lub na czymś; nietwórczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący niewolnika lub niewolnictwa
(1.2) wiernie wzorujący się na kimś, na czymś
Wiktionary
(1.1) (…) brytyjski „Observer" ujawnił, że partię dziecięcych ubranek z bożonarodzeniowej kolekcji firmy w niewolniczych warunkach szyły indyjskie dzieci.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɔlʲˈɲit͡ʃɨ, AS: ńevolʹńičy
Wiktionary
rzecz. niewolnik m., niewolnica ż., niewolnictwo n., niewolniczość ż., zniewalanie n., zniewolenie n.
przysł. niewolniczo
czas. zniewalać, zniewolić
Wiktionary
1. w ustroju niewolniczym: człowiek pozbawiony wszelkich praw, pozostający we władzy swego właściciela, zwykle wykorzystywany jako siła robocza
2. przenośnie o kimś uzależnionym od czegoś, opętanym jakimś uczuciem
3. dawniej o jeńcu, zakładniku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba będąca w niewoli
(1.2) przen. osoba poddająca się czemuś bezwolnie
Wiktionary
(1.1) Niewolnik dzisiaj ciężko pracuje.
(1.1) Jednakże ten, u którego puchar się znajdzie, zostanie niewolnikiem, wy zaś będziecie wolni od winy.
(1.2) Biedni niewolnicy nikotynizmu zaraz pognali do palarni.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈvɔlʲɲik, AS: ńevolʹńik
Wiktionary
rzecz. niewola ż., niewolnictwo n., niewolenie n., zniewolenie n.
:: fż. niewolnica ż.
czas. niewolić ndk., zniewalać ndk., zniewolić dk.
przym. niewolniczy
przysł. niewolniczo
Wiktionary
(1.1) przest. lub książk. rab
(1.2) więzień
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|womitować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|workować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wołać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɔˈwãɲɛ, AS: ńevou̯ãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wozić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wpadać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wpierdalać.
Wiktionary
rzecz. wpierdalanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wpisać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wpisywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wprawiać.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niewprawnie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nie mający wprawy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wprowadzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wpędzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wpłynąć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛfpwɨ̃ˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńefpu̯ỹńė̃ńće
Wiktionary
rzecz. niewpływanie ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wpływać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛfpwɨˈvãɲɛ, AS: ńefpu̯yvãńe
Wiktionary
rzecz. niewpłynięcie dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wracać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niewrażliwe; cecha tych, którzy są niewrażliwi
Wiktionary
przym. niewrażliwy
przysł. niewrażliwie
Wiktionary
(1.1) bezduszność, nieczułość, oschłość, oziębłość
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pozbawiony wrażliwości
(1.2) niepodatny na działanie
Wiktionary
rzecz. niewrażliwiec mos., niewrażliwość ż.
Wiktionary
(1.1) nieczuły, niereagujący, obojętny
(1.2) niepodatny, odporny, wytrzymały
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wrzucać.
Wiktionary
czas. wrzucać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wrzucić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wrócić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvruˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńevrucẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wróżyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wręczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wręczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wschodzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛfsxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńefsχoʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wsiadać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wskakiwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wskazywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛfskazɨˈvãɲɛ, AS: ńefskazyvãńe
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wskoczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wesprzeć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wspierać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wspinać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wspomagać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛfspɔ̃maˈɡãɲɛ, AS: ńefspõmagãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wspominać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|współgrać.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) nieproporcjonalnie; bez porównania
Wiktionary
przym. niewspółmierny
rzecz. niewspółmierność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niewspółmierne
Wiktionary
przym. niewspółmierny
przysł. niewspółmiernie
Wiktionary
(1.1) nieproporcjonalność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niedający się porównywać z czym innym
Wiktionary
(1.1) Kary były niewspółmierne do zarzutów - argumentował autor kasacji.
Wiktionary
rzecz. niewspółmierność ż.
przysł. niewspółmiernie
Wiktionary
(1.1) nieproporcjonalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|współpracować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|współrządzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|współzamieszkiwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|współżyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wstawać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wstrząsać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wstukać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wstukiwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wstąpić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wstępować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wsypywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wszczynać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wtajemniczać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛftajɛ̃mʲɲiˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńeftai ̯ẽmʹńičãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wtrącać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wtrącić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wtykać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛftɨˈkãɲɛ, AS: ńeftykãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie można wybaczyć
Wiktionary
(1.1) Lekceważenie praktycznych następstw porywczego gadulstwa jest szkodliwe, a na szczeblu rządowym wprost niewybaczalne.
(1.1) Faktem jest, że Szczuka popełnił jeden wielki, niewybaczalny błąd, zabierając na wspinaczkę nowicjuszy.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨbaˈt͡ʃalnɨ, AS: ńevybačalny
Wiktionary
rzecz. wybaczenie n., niewybaczalność ż., niewybaczanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wybaczać.
Wiktionary
przym. niewybaczalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wybebeszyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wybić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wybierać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨbʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńevybʹi ̯erãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niewybredne; cecha tych, którzy są niewybredni
Wiktionary
przym. niewybredny
przysł. niewybrednie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niebędący wybrednym; nieprzywiązujący wagi do wyboru czegoś; taki, któremu łatwo dogodzić
(1.2) w złym guście
Wiktionary
rzecz. niewybredność ż.
przysł. niewybrednie
Wiktionary
(1.1) niegrymaśny, niekapryśny, niewymagający
(1.2) niewyszukany, prostacki, prymitywny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wybrzuszyć.
Wiktionary
ładunek lub materiał wybuchowy, który po uderzeniu w przeszkodę nie eksplodował, często mylony z niewypałem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. jakiś obiekt zawierający materiał wybuchowy, który, wbrew oczekiwaniom, po wystrzeleniu i kontakcie z ziemią nie wybuchł;
Wiktionary
Niewybuch – każdy przedmiot zawierający materiał wybuchowy w stanie wolnym, który powinien zdetonować, jednak pomimo stworzenia warunków koniecznych do tego procesu nie doszło do wybuchu.
Podobnym pojęciem jest niewypał, który odnosi się jednak nie do ładunku wybuchowego, lecz do ładunku miotającego.
Wikipedia
(1.1) Powiadają, że pod fundamentami tego domu mogą znajdować się niewybuchy z okresu I wojny światowej.
Wiktionary
rzecz. buch mzw./mrz., wybuch mrz., wybuchowiec m., wybuchowość ż., wybuchanie n., wybuchnięcie n.
czas. wybuchać ndk., wybuchnąć dk., buchać ndk., buchnąć dk.
przym. wybuchowy, niewybuchły
przysł. wybuchowo
wykrz. buch
Wiktionary
(1.1) niewypał
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wybuchać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wybuchnąć.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który nie wybuchł, nie eksplodował choć powinien
Wiktionary
rzecz. niewybuch m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wybudować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wychodzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńevyχoʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wychowywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wychujać.
Wiktionary
rzecz. wychujanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wychwalać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wychwytywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wychylać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wychylić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨxɨˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńevyχylẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wychynąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyciekać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wycierać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyciągać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨt͡ɕɔ̃ŋˈɡãɲɛ, AS: ńevyćõŋgãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyczekiwać.
Wiktionary
taki, którego nie da się wyczerpać; niewyczerpany
SJP.pl
taki, którego nie da się wyczerpać; niewyczerpalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyczerpywać.
Wiktionary
rzecz. wyczerpywanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyczesywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wydać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨˈdãɲɛ, AS: ńevydãńe
Wiktionary
rzecz. niewydawanie
Wiktionary
potocznie: osoba nieudolna, niezdarna; nieudacznik, niezguła, niedorajda, niezdara, niezgrabiasz
SJP.pl
potocznie: cecha czegoś nieudolnego, nieudanego; nieudolność, nieporadność, niezdarność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wydatkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wydawać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨdaˈvãɲɛ, AS: ńevydavãńe
Wiktionary
rzecz. niewydanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wydobyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨdɔˈbɨt͡ɕɛ, AS: ńevydobyće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wydobywać.
Wiktionary
całkowita albo częściowa niezdolność do funkcjonowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. niezdolność do skutecznego działania
(1.2) awaria, usterka
(1.3) nieudolność, brak kompetencji
Wiktionary
(1.1) Zmarła z powodu niewydolności oddechowo-krążeniowej.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨˈdɔlnɔɕt͡ɕ, AS: ńevydolność
Wiktionary
przym. niewydolny
przysł. niewydolnie
Wiktionary
(1.1-2) niedomoga, uszkodzenie
(1.3) nieskuteczność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niezdolny do prawidłowego działania; mało efektywny
(1.2) med. niezdolny do spełniania swojej funkcji fizjologicznej
Wiktionary
rzecz. niewydolność ż.
Wiktionary
(1.1) niesprawny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wydrukować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wydukać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wydymać.
Wiktionary
rzecz. niewydymka ż.
Wiktionary
wulgarnie: kobieta stroniąca od kontaktów seksualnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wulg. żart. kobieta, która nie chce z nikim współżyć seksualnie
Wiktionary
(1.1) Raz jeden młodziak chciał zobaczyć, jak tam u niej na dole, ale nie chciała pokazać. Cnotka niewydymka się znalazła, zaczął krzyczeć, ale siostry wyzwały go od chamów i żeby się wynosił, bo naślą na niego innych.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨˈdɨ̃mka, AS: ńevydỹmka
Wiktionary
rzecz. niewydymanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wydziedziczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wydziedziczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wydzielać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wydziobywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wydłużać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨdwuˈʒãɲɛ, AS: ńevydu̯užãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wydłużyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨdwuˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńevydu̯užẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyegzekwować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨɛɡzɛkfɔˈvãɲɛ, AS: ńevyegzekfovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyemigrować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyfiletować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wygadać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wygadywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wygarbować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyglądać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨɡlɔ̃nˈdãɲɛ, AS: ńevyglõndãńe
Wiktionary
(zwykle w liczbie mnogiej) brak wygody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dyskomfort wynikający z trudnych oraz uciążliwych warunków życiowych
(1.2) brak odpowiedniego wyposażenia, który utrudnia wykonywanie jakichś czynności
Wiktionary
przysł. niewygodnie
przym. niewygodny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niewygodny
Wiktionary
(1.1) Siedziałam obok jakiegoś grubego faceta, który zajmował półtora siedzenia, i było mi bardzo niewygodnie.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨˈɡɔdʲɲɛ, AS: ńevygodʹńe
Wiktionary
rzecz. niewygoda ż.
przym. niewygodny
Wiktionary
(1.1) niekomfortowo
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niewygodnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niewygodny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o odzieży sprawiający uczucie dyskomfortu, uciskający
(1.2) o narzędziach sprawiający uczucie dyskomfortu, niepasujący
(1.3) o osobach sprawiający trudności, będący przeszkodą
(1.4) o sytuacji nieprzyjemny, krępujący
Wiktionary
(1.3) A jednak przyszedł czas, kiedy Poniatowski stał się dla tych nobliwych osobistości niewygodny.
Wiktionary
rzecz. niewygoda ż.
przysł. niewygodnie
Wiktionary
(1.1) uciskający, niepasujący
(1.2) niepasujący
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wygonić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wygooglować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wygrać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨˈɡrãɲɛ, AS: ńevygrãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wygrywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyguglać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wygwizdywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wygładzać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨɡwaˈd͡zãɲɛ, AS: ńevygu̯aʒãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wygłaszać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyjawiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyjawić.
Wiktionary
brak możliwości wyjaśnienia czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyjaśniać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨjäɕˈɲä̃ɲɛ, AS: ńevyi ̯äśńä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyjebać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨjɛˈbãɲɛ, AS: ńevyi ̯ebãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyjeżdżać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨjɛʒˈd͡ʒãɲɛ, AS: ńevyi ̯ežǯãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyjmować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨjmɔˈvãɲɛ, AS: ńevyi ̯movãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyjąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyjść.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈvɨjɕt͡ɕɛ, AS: ńevyi ̯śće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wykazać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wykazywać.
Wiktionary
w użyciu przysłówkowym: jest rzeczą prawdopodobną; możliwe, prawdopodobnie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który może zaistnieć, możliwy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wykoleić.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niewykonalny
Wiktionary
rzecz. niewykonalność ż.
przym. niewykonalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest niewykonalne
Wiktionary
(1.1) Decyzja jest wadliwa, jeżeli "była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały".
Wiktionary
rzecz. niewykonywanie n., niewykonanie n.
przym. niewykonalny
przysł. niewykonalnie
Wiktionary
(1.1) awykonalność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie da się wykonać, zrobić
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨkɔ̃ˈnalnɨ, AS: ńevykõnalny
Wiktionary
rzecz. niewykonalność ż.
przysł. niewykonalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wykonać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨkɔ̃ˈnãɲɛ, AS: ńevykõnãńe
Wiktionary
rzecz. niewykonalność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wykonywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨkɔ̃nɨˈvãɲɛ, AS: ńevykõnyvãńe
Wiktionary
rzecz. niewykonalność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wykopyrtnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wykopywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wykorzystać.
Wiktionary
rzecz. niewykorzystywanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wykorzystywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨkɔʒɨstɨˈvãɲɛ, AS: ńevykožystyvãńe
Wiktionary
rzecz. niewykorzystanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest niemożliwe do wykrycia, czego nie można stwierdzić, czy istnieje
Wiktionary
(1.1) W konsekwencji niewykrywalności plagiatów studenci i nauczyciele akademiccy mają problem z określaniem skali zjawiska.
Wiktionary
przym. niewykrywalny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie można wykryć, nie można stwierdzić, czy istnieje
Wiktionary
(1.1) Po ośmiu godzinach we krwi nie ma śladu tej substancji, zaś po 8-12 godzinach jest niewykrywalna nawet w moczu.
Wiktionary
rzecz. niewykrywalność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wykrzaczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wykrzaczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wykształcać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wykształcić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨkʃtawˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńevykštau̯cẽńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niemający wykształcenia
imiesłów
(2.1) zaprzeczony imiesłów przymiotnikowy bierny od wykształcić
Wiktionary
(1.1) W rzeczywistości Mary Waszyngton była kobietą kłótliwą, niewykształconą i sprzeciwiała się karierze syna z czystej zazdrości.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨkʃtawˈt͡sɔ̃nɨ, AS: ńevykštau̯cõny
Wiktionary
przym. wykształcony
Wiktionary
(1.1) prosty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wykuć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨˈkut͡ɕɛ, AS: ńevykuće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wykukiwać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niemający kwalifikacji, odpowiedniego wykształcenia lub przygotowania
Wiktionary
(1.1) Najwyższe wskaźniki prób samobójczych przejawiają dzieci ze środowisk robotniczych, zwłaszcza dzieci robotników niewykwalifikowanych, najniższe — dzieci rolników.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wykładać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨkwaˈdãɲɛ, AS: ńevyku̯adãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wylegiwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wylesiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨlɛˈɕä̃ɲɛ, AS: ńevyleśä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wylesić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wylewać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨlɛˈvãɲɛ, AS: ńevylevãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyliczać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨlʲiˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńevylʹičãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyliczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨlʲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńevylʹičẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wylogować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wylogowywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨlɔɡɔvɨˈvãɲɛ, AS: ńevylogovyvãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie wymaga wiele wysiłku, pracy lub umiejętności; łatwy do wykonania
(1.2) taki, który nie potrzebuje specjalnych warunków lub dużej opieki
Wiktionary
(1.1) łatwy, prosty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wymagać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨ̃maˈɡãɲɛ, AS: ńevỹmagãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wymawiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wymiarować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wymiatać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wymieniać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨ̃mʲjɛ̇̃ˈɲä̃ɲɛ, AS: ńevỹmʹi ̯ė̃ńä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niewymienne; cecha tych, którzy są niewymienni
Wiktionary
przym. niewymienny
przysł. niewymiennie
Wiktionary
cecha liczby niewymiernej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niemożliwy do zmierzenia, niedający się wyrazić w liczbach
Wiktionary
rzecz. miarka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wymijać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨ̃mʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńevỹmʹii ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wymiotować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨ̃mʲjɔtɔˈvãɲɛ, AS: ńevỹmʹi ̯otovãńe
Wiktionary
pot. żartobliwie o kalesonach, majtkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) eufem. gacie, majtki, kalesony (garderoba o której „nie wypada mówić”)
forma przymiotnika.
(2.1) nmos. od: niewymowny
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨ̃ˈmɔvnɛ, AS: ńevỹmovne
Wiktionary
przym. niewymowny
przysł. niewymownie
Wiktionary
(1.1) ineksprymable
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób niewymowny; w sposób niedający się wymówić, opisać słowami
Wiktionary
(1.1) Ostatni list twój, Juljuszu drogi, mocno mnie zatrwożył, a koniec jego niewymownie zasmucił.
Wiktionary
rzecz. niewymowne nmos., niewymowność ż.
przym. niewymowny, niewymówiony
Wiktionary
(1.1) niewypowiedzianie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niewymowne; cecha tych, którzy są niewymowni
Wiktionary
przym. niewymowny
przysł. niewymownie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niemożliwy do wyrażenia za pomocą słów
Wiktionary
(1.1) (…) Bóg idzie na te niskości, z niewymownej swej litości.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨ̃ˈmɔvnɨ, AS: ńevỹmovny
Wiktionary
rzecz. niewymowne nmos., niewymowność ż.
przym. niewymówiony
przysł. niewymownie
Wiktionary
(1.1) niewypowiedziany, niewysłowiony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wymuszać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wymyślać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wymyślić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wynajdywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨ̃najdɨˈvãɲɛ, AS: ńevỹnai ̯dyvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wynajmować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨ̃najmɔˈvãɲɛ, AS: ńevỹnai ̯movãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wynaleźć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wynikać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyniszczać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨ̃ɲiʃˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńevỹńiščãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyniuchać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wynosić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨ̃nɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńevỹnošẽńe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) książk. w sposób trudny lub niemożliwy do wyobrażenia
Wiktionary
(1.1) W niewyobrażalnie trudnych warunkach mieszka chory ojciec z niepełnosprawną córką.
Wiktionary
rzecz. niewyobrażalność ż.
przym. niewyobrażalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niewyobrażalne; cecha tych, którzy są niewyobrażalni
Wiktionary
przym. niewyobrażalny
przysł. niewyobrażalnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) książk. niedający się wyobrazić
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨɔbraˈʒalnɨ, AS: ńevyobražalny
Wiktionary
rzecz. niewyobrażalność ż.
przysł. niewyobrażalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyobrażać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨɔbraˈʒãɲɛ, AS: ńevyobražãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyobrazić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyodrębniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyodrębnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyolbrzymiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨɔlbʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲɛ, AS: ńevyolbžỹmʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wypadać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wypaść.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wypakowywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wypalać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wypalić.
Wiktionary
pospolicie w połączeniach: niewyparzony język, niewyparzona gęba, niewyparzony pysk itp. - o ordynarnym sposobie mówienia lub o człowieku mówiącym w ten sposób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wypatroszyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wypatrywać.
Wiktionary
1. amunicja zawierająca ładunek miotający, który po zetknięciu z celem nie eksplodował;
2. brak wystrzału z nabitej broni palnej, pomimo zadziałania mechanizmu spustowego, a także nie wystrzelony w tej sytuacji nabój;
3. potocznie o czymś nieudanym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stara amunicja lub miny, które nie wybuchły
(1.2) przen. coś, co się komuś nie udało, choć dobrze się zapowiadało
Wiktionary
Niewypał – amunicja w której nie nastąpiło odpalenie ładunku miotającego, mimo stworzenia odpowiednich warunków do tego procesu. Podobnym pojęciem jest niewybuch, który odnosi się jednak nie do ładunku miotającego, lecz do ładunku wybuchowego. Pojęcia niewypału używa się wobec dwóch rodzajów amunicji: wybuchającej z siłą mniejszą od detonacji oraz zapalającej.
Wikipedia
(1.1) Na starym poligonie można znaleźć jeszcze sporo niewypałów po Rosjanach.
(1.2) Moja ostatnia randka z Jolką to był straszny niewypał.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈvɨpaw, AS: ńevypau̯
Wiktionary
rzecz. wypał m.
czas. wypalić dk., wypalać ndk.
Wiktionary
(1.1) niewybuch
(1.2) klapa, blamaż
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wypełniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wypełnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wypieprzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wypierdalać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wypierdolić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wypinać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wypisać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wypisywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyposażyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wypowiadać.
Wiktionary
przestarzałe: niedający się wypowiedzieć
SJP.pl
niedający się opisać, wyrazić; nadzwyczajny (np. niewypowiedziana radość, niewypowiedziany ból)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niemożliwy do wyrażenia za pomocą słów
(1.2) taki, który nie został powiedziany
Wiktionary
Niewypowiedziany (szw. "I denna stilla natt", dosł. "W cichą noc") – powieść kryminalna szwedzkiej pisarki Mari Jungstedt, opublikowana w 2004 roku. W Polsce książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Bellona w 2010 w tłumaczeniu Magdaleny Landowskiej.
Wikipedia
IPA: ˌɲɛvɨpɔvʲjɛ̇ˈd͡ʑãnɨ, AS: ńevypovʹi ̯ėʒ́ãny
Wiktionary
przysł. niewypowiedzianie
Wiktionary
(1.1) niewysłowiony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wypracować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyprasować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyprawić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyprowadzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyprzedzać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨpʃɛˈd͡zãɲɛ, AS: ńevypšeʒãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyprzedzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨpʃɛˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńevypšeʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wypuszczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wypuścić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. sytuacja, kiedy dłużnik nie ma możliwości spłaty swoich zobowiązań z posiadanego majątku;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Ministerstwo Finansów chce, aby spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe i banki przejmowały kasy zagrożone niewypłacalnością.
Wiktionary
przym. niewypłacalny
Wiktionary
(1.1) upadłość, bankructwo, krach, plajta
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) ekon. taki, który nie ma możliwości spłaty swoich długów z posiadanego majątku
Wiktionary
(1.1) Pod koniec kwietnia Grecja może stać się niewypłacalna.
Wiktionary
rzecz. niewypłacalność ż.
Wiktionary
(1.1) upadły, zbankrutowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wypłacać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wypłaszać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨpwaˈʃãɲɛ, AS: ńevypu̯ašãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wypłukiwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyrabiać.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób niewyraźny, niezbyt oczywisty
(1.2) pot. ukazując własny stan jako niezbyt właściwy, co budzi zaniepokojenie
Wiktionary
rzecz. niewyraźność ż.
przym. niewyraźny
Wiktionary
(1.2) nieswojo
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niewyraźnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niewyraźny
SJP.pl
SJP.pl
Niewyraźność – jeden z błędów logiczno-językowych, którym obciążone są nazwy i wyrażenia przy pomocy nazw niewyraźnych skonstruowane.
Nazwę nazywamy niewyraźną wtedy i tylko wtedy, gdy ze względu na stan wiedzy o jej desygnatach nie potrafimy wskazać na taki zbiór cech, za pomocą których możemy ją jednoznacznie scharakteryzować (czyli, nie potrafimy wskazać na jej treść charakterystyczną).
Wikipedia
1. łatwy do zauważenia;
2. łatwy do zrozumienia; oczywisty, jednoznaczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, któremu brakuje wyrazistości, niezbyt dobrze widzialny, słyszalny lub odczuwalny
(1.2) niejasno wyrażony, niejasny, niezupełnie nieokreślony, zagmatwany
Wiktionary
(1.1) Niewyraźnego pisma Pauliny zupełnie nie dało się rozczytać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨˈraʑnɨ, AS: ńevyraźny
Wiktionary
przysł. niewyraźnie
Wiktionary
(1.2) dwuznaczny, nieokreślony, niedookreślony, pytyjski, niezrozumiały, niejasny, mglisty
Wiktionary
dający się przedstawić za pomocą słów lub umownych znaków
SJP.pl
dający się przedstawić za pomocą słów lub umownych znaków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyrażać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyruszać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyrwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyrychtować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyrzucać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyrzucić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyrzygać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyrzygiwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyrzynać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyrządzać.
Wiktionary
potocznie:
1. niedoróbka, usterka;
2. określenie stanu nie do wytrzymania, nie do zniesienia; nieznośność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyrównywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨruvnɨˈvãɲɛ, AS: ńevyruvnyvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyróżniać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨruʒʲˈɲä̃ɲɛ, AS: ńevyružʹńä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyrżnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wysiadać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wysiadywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyskakiwać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest wysoki, który jest raczej niski
Wiktionary
(1.1) Ukształtowanie wyspy ma charakter nizinny, na południu znajduje się niewysoki płaskowyż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który nie spał lub spał zbyt krótko i przez to nie jest wypoczęty
(1.2) taki, który świadczy o byciu niewyspanym (1.1)
Wiktionary
(1.1) Nadzwyczajnie hałasując przemknęła się dorożka wioząca niewyspaną osobę z jakiegoś wczesnego pociągu.
(1.2) Twarze były blade, oczy niewyspane i niespokojne.
Wiktionary
czas. wyspać się
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niewystarczający, niedostatecznie
Wiktionary
rzecz. wystarczanie n.
czas. wystarczyć dk., wystarczać ndk.
przym. niewystarczający
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) zaprzeczony imiesłów przymiotnikowy czynny od: wystarczać
przymiotnik
(2.1) niedostateczny, nieodpowiadający określonym wymaganiom
Wiktionary
(1.1) Mały wąsik pod kulfoniastym nosem poruszył się na boki, a ręka poprawiła błyskawicznie monokl i wygładziła siwiejące baki. Szczupaczyńska dostrzegła, że łysinę zasłaniała pożyczka, finezyjna wprawdzie, lecz dalece niewystarczająca.
Wiktionary
przysł. niewystarczająco
Wiktionary
(2.1) mikry
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wystarczać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨstarˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńevystarčãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wystawiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨstaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńevystavʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wystawić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wystroić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wystrzelić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wystrzeliwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wystąpić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨstɔ̃mˈpʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńevystõmpʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|występować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨstɛ̃mpɔˈvãɲɛ, AS: ńevystẽmpovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wysublimować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wysunąć.
Wiktionary
dziecięca miska lub łyżka zapobiegająca swoją budową wysypywaniu się zawartości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wysypywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wysyłać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨsɨˈwãɲɛ, AS: ńevysyu̯ãńe
Wiktionary
rzecz. niewysłanie dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyszczególnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyszeptać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyszperać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wysztafirować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨʃtafʲirɔˈvãɲɛ, AS: ńevyštafʹirovãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pozbawiony wykwintu, skromny
(1.2) pejor. pozbawiony dobrego smaku
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wysłać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨˈswãɲɛ, AS: ńevysu̯ãńe
Wiktionary
rzecz. niewysyłanie ndk.
Wiktionary
niedający się opisać, wyrazić; nadzwyczajny, niewypowiedziany (np. niewysłowiona radość, niewysłowiona rozkosz)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niemożliwy do wyrażenia za pomocą słów
Wiktionary
(1.1) Jego twarz nosiła ślady niewysłowionego bólu, z oczu płynęły łzy, wargi drżały, jakby poruszały się w intymnej rozmowie z Chrystusem prawdziwie obecnym na ołtarzu.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨswɔˈvʲjɔ̃nɨ, AS: ńevysu̯ovʹi ̯õny
Wiktionary
przysł. niewysłowienie
Wiktionary
(1.1) niewypowiedziany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wysłuchać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨswuˈxãɲɛ, AS: ńevysu̯uχãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wytaczać.
Wiktionary
rzecz. wytaczanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wytentegować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wytrzebić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wytrzymać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wytrąbić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wytupywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wytwarzać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨtfaˈʒãɲɛ, AS: ńevytfažãńe
Wiktionary
rzecz. dk. niewytworzenie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wytyczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wytężyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨtɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńevytẽũ̯žẽńe
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) nie dający się wytłumaczyć lub wyjaśnić, niemożliwy do wytłumaczenia
Wiktionary
(1.1) (…) egzaminowi towarzyszą czasem ogromne emocje, przez które człowiek robi niewytłumaczalne rzeczy.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wytłumaczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niewyuczalne; cecha tych, którzy są niewyuczalni
Wiktionary
przym. niewyuczalny
przysł. niewyuczalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wywalić.
Wiktionary
(zwykle w liczbie mnogiej) dawniej: niewygoda, trud, znój
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wywierać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wywiercić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wywodzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨvɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńevyvoʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wywołać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wywoływać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨvɔwɨˈvãɲɛ, AS: ńevyvou̯yvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wywyższać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨvɨʃˈːãɲɛ, AS: ńevyvy•šãńe
Wiktionary
niedający się wywłaszczyć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyzdrowieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyznaczać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨznaˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńevyznačãńe
Wiktionary
czas. wyznaczać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyznaczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨznaˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńevyznačẽńe
Wiktionary
czas. wyznaczać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyznać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyznawać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyłamać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyłaniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyłudzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyłączać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨwɔ̃n͇ˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńevyu̯õṇčãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyłączyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨwɔ̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńevyu̯õṇčẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyściełać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨɕt͡ɕɛˈwãɲɛ, AS: ńevyśćeu̯ãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyśnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyśpiewać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyśpiewywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyświetlać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɨɕfʲjɛˈtlãɲɛ, AS: ńevyśfʹi ̯etlãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wyżulić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wzbijać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wzbudzać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvzbuˈd͡zãɲɛ, AS: ńevzbuʒãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wzbudzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvzbuˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńevzbuʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wzdychać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvzdɨˈxãɲɛ, AS: ńevzdyχãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wziąć.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈvʲʑɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńevʹźė̃ńće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wzlatywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wzmacniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wzniecać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvzʲɲɛˈt͡sãɲɛ, AS: ńevzʹńecãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wznosić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wzrastać.
Wiktionary
rzecz. wzrastanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, kto jest niewzruszony
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvzruˈʃɔ̃nɔɕt͡ɕ, AS: ńevzrušõność
Wiktionary
rzecz. niewzruszenie n.
przym. niewzruszony
przysł. niewzruszenie
Wiktionary
(1.1) chłód, opanowanie, spokój, obojętność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odporny na wpływy, ataki
Wiktionary
rzecz. niewzruszoność n.
przysł. niewzruszenie
Wiktionary
(1.1) nieporuszony, niezachwiany, niezłomny, niezmienny, odporny, twardy, wytrzymały
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wzywać.
Wiktionary
rodzaj sieci rybackiej do łowienia ryb dennych; ceza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ryb. rodzaj dużej sieci rybackiej;
Wiktionary
Niewody w Muzeum Rybołówstwa w Helu
Niewód – ciągniona włokowa sieć rybacka złożona ze stożkowatego worka zwanego matnią oraz dwóch długich "skrzydeł" z tkaniny sieciowej. Skrzydła rozpościerane na kształt półkola kierują ryby do matni. Długość skrzydeł sięga 200–300 m. Niewód stosowany jest do połowów na jeziorach, głównie pod lodem.
Wikipedia
(1.1) Nie będziemy zresztą łapać ryb przed niewodem…
(1.1) Zostawiwszy stułokciową linę na brzegu, wyjechał w wielkim bacie na morze, wyrzucił prawe skrzydło, macicę, lewe skrzydło niewodu.
Wiktionary
IPA: ˈɲɛvut, AS: ńevut
Wiktionary
(1.1) siatka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wąchać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɔ̃w̃ˈxãɲɛ, AS: ńevõũ̯χãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wątpić.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) najprawdopodowniej tak jest (taki jest stan rzeczy lub wyrażający daną opinię jest o tym przekonany)
Wiktionary
(1.1) Ten młody pianista z Japonii to niewątpliwie wielki talent.
(1.1) Najbardziej znanym mieszkańcem Asyżu jest niewątpliwie św. Franciszek, przez wielu kojarzony z założycielem zakonu franciszkanów.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɔ̃ntˈplʲivʲjɛ, AS: ńevõntplʹivʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. niewątpliwość ż.
przym. niewątpliwy
Wiktionary
(1.1) zapewne
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. rzad. cecha tego, co jest niewątpliwe
Wiktionary
przym. niewątpliwy
przysł. niewątpliwie
Wiktionary
(1.1) pewność, brak wątpienia
Wiktionary
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: niewątpliwy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który nie wzbudza żadnych wątpliwości
Wiktionary
(1.1) Jego książka odniosła niewątpliwy sukces.
Wiktionary
rzecz. niewątpliwość ż.
przysł. niewątpliwie
Wiktionary
rzadko: osoba niebędąca wędkarzem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wędkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wędrować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvɛ̃ndrɔˈvãɲɛ, AS: ńevẽndrovãńe
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|węszyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|władać.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niewłaściwy, nieprawidłowy
Wiktionary
(1.1) Może się zdarzyć, że preferencje wyborców będą niewłaściwie interpretowane.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvwaɕˈt͡ɕivʲjɛ, AS: ńevu̯aśćivʹi ̯e
Wiktionary
przym. niewłaściwy
Wiktionary
(1.1) źle, nieprawidłowo
Wiktionary
1. bycie niewłaściwym; niewłaściwe postępowanie, niestosowność
2. w prawie: niewłaściwość sądu - brak kompetencji sądu do rozpatrywania danej sprawy (podobnie niewłaściwość urzędu itp.)
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niewłaściwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) inny, niż oczekiwano; inny niż powinien być
Wiktionary
(1.1) Kontroler nie zareagował na wysokość podaną przez pilota w stopach oraz niewłaściwe ciśnienie atmosferyczne i nakazał zniżanie (…)
(1.1) Opublikowanie tych intymnych listów byłoby niewłaściwe.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvwaɕˈt͡ɕivɨ, AS: ńevu̯aśćivy
Wiktionary
przysł. niewłaściwie
Wiktionary
(1.1) nieodpowiedni, nieprawidłowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|włóczyć.
Wiktionary
rzecz. włóczęga ż.
Wiktionary
dający się włączyć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|włączać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvwɔ̃n͇ˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńevu̯õṇčãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|włączyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛvwɔ̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńevu̯õṇčẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaaferować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaakceptować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzaːkt͡sɛptɔˈvãɲɛ, AS: ńez•akceptovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaanektować.
Wiktionary
1. zatrudnić kogoś;
2. zaangażować się: wziąć aktywny (głównie emocjonalnie) udział w jakimś działaniu, przedsięwzięciu, pracy, projekcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaanimować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaaprobować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaatakować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zabarwiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zabarwić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zabezpieczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zabierać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zabijać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzabʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńezabʹii ̯ä̃ńe
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zablokować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzablɔkɔˈvãɲɛ, AS: ńezablokovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|wzbraniać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzabrãˈɲä̃ɲɛ, AS: ńezabrãńä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zabrać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zabronić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zabrudzić.
Wiktionary
gwarowo o niezapominajce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Brasławszczyzna,Litwa,Wileńszczyzna,Lida,Podole,Lwowszczyzna,Tarnopol,Mazowsze,Świdwin,Bychawa,Dubienko,Stefankowice,Moniatycze,Kopyłów,Obrowiec (powiat hrubieszowski),Jarosławiec,Książnice Wielkie,Mościska. niezapominajka (roślina)
Wiktionary
(1.1) Mam ja ogródeczek / Śliczny, choć malutki, / W moim ogródeczku / Rosną niezabudki.
Wiktionary
przym. niezabudkowy
Wiktionary
(1.1) niezapominajka
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z niezabudką, dotyczący niezabudki
Wiktionary
rzecz. niezabudka ż.
Wiktionary
(1.1) niezapominajkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zabukować.
Wiktionary
Niezabyszewo (kaszub. Niezabëszewò; niem. "Damsdorf") – wieś kaszubska w Polsce na Pojezierzu Bytowskim położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Bytów. Ma status sołectwa.
Wieś leży nad jeziorem Niezabyszewskim, przy drodze krajowej nr 20 Stargard – Szczecinek – Gdynia. W miejscowości funkcjonuje Ochotnicza Straż Pożarna.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zabłądzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zachodzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzaxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńezaχoʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zachorować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zachować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzaxɔˈvãɲɛ, AS: ńezaχovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zachowywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzaxɔvɨˈvãɲɛ, AS: ńezaχovyvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zachwiać.
Wiktionary
1. spowodować chwianie się kogoś lub czegoś;
2. naruszyć jakiś porządek;
3. osłabić czyjąś pozycję lub czyjeś przekonanie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który nie zmienia swoich przekonań, nie daje się zachwiać
(1.2) taki, który świadczy o niezachwianej (1.1) postawie
Wiktionary
(1.1) niezłomny, nieugięty, niewzruszony, niezmienny, rezolutny, stały
(1.2) niezmienny, stały
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zachwycać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) niepróbowanie wzbudzenia w kimś chęci do czegoś
Wiktionary
(1.1) Opozycja zarzuciła politykowi niezachęcanie do szczepień.
Wiktionary
rzecz. zachęcanie n.
Wiktionary
odznaczanie się brakiem zachłanności, nieuleganie uczuciu zachłanności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zacieniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zacieśniać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzat͡ɕɛ̇ɕˈɲä̃ɲɛ, AS: ńezaćėśńä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaciągać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zacyganić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzat͡sɨɡãˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńezacygãńė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zacytować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaczarować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaczekać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaczerwienić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaczynać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzat͡ʃɨ̃ˈnãɲɛ, AS: ńezačỹnãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zadać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zadawać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zadecydować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zadedykować.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niezadowalający
Wiktionary
rzecz. niezadowolenie n., zadowolenie n.
przym. niezadowalający
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niespełniający oczekiwań, niezbyt dobry, pozostawiający wiele do życzenia
Wiktionary
(1.1) Stosowanie tych nowych norm powinno doprowadzić do usunięcia z rynku produktów o niezadowalającej jakości […]
(1.1) Ponad dziesięć lat po tym, jak wybuchł globalny kryzys, rozwój gospodarczy nadal jest niezadowalający.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzadɔvalaˈjɔ̃nt͡sɨ, AS: ńezadovalai ̯õncy
Wiktionary
rzecz. zadowolenie n.
czas. zadowalać
przym. zadowalający
przysł. niezadowalająco
Wiktionary
(1.1) niesatysfakcjonujący
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zadowalać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzadɔvaˈlãɲɛ, AS: ńezadovalãńe
Wiktionary
dogodzić, zaspokoić wymagania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) brak zadowolenia; negatywne uczucie będące rezultatem tego, że coś dzieje się niezgodnie z czyimś życzeniem, planem, zamiarem
Wiktionary
(1.1) Wzrastające trudności gospodarcze wywoływały niezadowolenie społeczeństwa, objawiane falą strajków i rozwijaniem opozycyjnej działalności podziemnej.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńezadovolẽńe
Wiktionary
przym. niezadowolony
przysł. niezadowalająco
Wiktionary
(1.1) niedosyt, rozczarowanie, niespełnienie; przest. nieukontentowanie
Wiktionary
nieusatysfakcjonowany, zawiedziony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odczuwający niezadowolenie
Wiktionary
(1.1) Byłem bardzo niezadowolony, bo padał deszcz.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzadɔvɔˈlɔ̃nɨ, AS: ńezadovolõny
Wiktionary
rzecz. niezadowolenie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zadzierać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zadziwić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zadzwonić.
Wiktionary
potocznie: po upływie krótkiego czasu; niedługo, wkrótce, niebawem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zafajdać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zagadać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaganiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzaɡãˈɲä̃ɲɛ, AS: ńezagãńä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaglądać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zagniatać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zagradzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zagrać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zagrażać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zagrozić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zagustować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zagłodzić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzaɡwɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńezagu̯oʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zainstalować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zainteresować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzajĩntɛrɛsɔˈvãɲɛ, AS: ńezai ̯ĩnteresovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaiwaniać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzajivãˈɲä̃ɲɛ, AS: ńezai ̯ivãńä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaiwanić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zajarać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zajmować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzajmɔˈvãɲɛ, AS: ńezai ̯movãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zająć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zajść.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zakamuflować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zakasać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zakazać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zakazywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zakałapućkać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zakażać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaklepać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaklinać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zakluczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba nie będąca zakonnikiem, osoba spoza wspólnoty zakonnej
Wiktionary
(1.1) Zwykle niezakonnikom nie wolno wchodzić do klauzury.
Wiktionary
rzecz. zakonnik mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zakopertować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzakɔpɛrtɔˈvãɲɛ, AS: ńezakopertovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zakopywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zakorzenić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zakosztować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zakończyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzakɔ̃j̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńezakõĩ ̯ṇčẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zakraplać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zakrawać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzakraˈvãɲɛ, AS: ńezakravãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zakrywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zakręcać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zakurzyć.
Wiktionary
czas. wkurzać, wkurzyć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zakuwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zakładać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzakwaˈdãɲɛ, AS: ńezaku̯adãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zakłócać.
Wiktionary
środowiskowo:
1. muzyka niezależna;
2. środowisko osób powiązanych z muzyką niezależną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zalecać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zalecić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zalegalizować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzalɛɡalʲizɔˈvãɲɛ, AS: ńezalegalʹizovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zalesiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzalɛˈɕä̃ɲɛ, AS: ńezaleśä̃ńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, na którym nie ma lasu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zalewać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zależeć.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) bez związku z czymś (sugeruje brak koordynacji i zależności)
(1.2) bez względu na coś (sugeruje, że jakiś argument nie jest wystarczająco ważny)
Wiktionary
(1.1) Wpadli na ten pomysł niezależnie od siebie.
(1.2) Niezależnie od jego intencji, taki czyn nie może pozostać bez kary.
Wiktionary
przym. niezależny
rzecz. niezależność
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bycie niezależnym od kogoś lub czegoś
(1.2) stat. brak wpływu jednego zdarzenia losowego na warunkowe prawdopodobieństwo drugiego;
(1.3) stat. brak wpływu wartości jednej zmiennej losowej na warunkowy rozkład prawdopodobieństwa drugiej;
Wiktionary
(1.1) Opuściłem rodzinny dom i w końcu poczułem swoją niezależność.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzaˈlɛʒnɔɕt͡ɕ, AS: ńezaležność
Wiktionary
przym. niezależny
przysł. niezależnie
Wiktionary
(1.1) autonomia, samodzielność, niepodległość, suwerenność, wolność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) samodzielny, niepodporządkowany, niebędący w zależności od nikogo ani niczego
(1.2) polit. nienależący do żadnej z rywalizujących partii
(1.3) niepowiązany, niemający ze sobą związku
(1.4) bezstronny, niezwiązany z żadną z grupą społeczną, niekierujący się jej interesem
(1.5) polit. o państwach: niebędący pod niczyim zwierzchnictwem, decydujący sam o sobie
Wiktionary
(1.1) Część par decyduje się na wazektomię, by stać się niezależnymi od gumek i tabletek antykoncepcyjnych.
(1.3) Podane perony odjazdów pociągów mogą ulec zmianie z przyczyn niezależnych od przewoźnika.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzaˈlɛʒnɨ, AS: ńezaležny
Wiktionary
rzecz. niezależność
przysł. niezależnie
Wiktionary
(1.1) niezawisły, samodzielny
(1.2) bezpartyjny
(1.3) oddzielny, osobny
(1.5) niepodległy, samorządny, autonomiczny, wolny, suwerenny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaliczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nieujęcie do pewnego zbioru, zbiorowości
(1.2) nieuznanie wypełnienia pewnych zobowiązań
(1.3) pot. niezdanie egzaminu, sprawdzianu lub testu
(1.4) pot. niewykonanie czegoś
Wiktionary
(1.1) Co wpłynęło na niezaliczenie Rosji do grupy państw wysoko rozwiniętych?
(1.3) Niezaliczenie tego egzaminu w sesji letniej wiąże się z koniecznością powtarzania roku.
(1.4) Irka przygnębiło niezaliczenie weekendowego wypadu na narty do Szczyrku.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zalogować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zamarzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zamawiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzãmaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńezãmavʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zamiatać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zamieniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zamierzać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzãmʲjɛˈʒãɲɛ, AS: ńezãmʹi ̯ežãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zamierzyć.
Wiktionary
przym. niezamierzony
Wiktionary
powziąć zamiar zrobienia czegoś; zaplanować, zamyślić
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypadkowy
(1.2) daw. nieograniczony żadną miarą, żadnym kresem, bez granic
Wiktionary
(1.1) Oburzyć się na tak obcesowe zachowanie Polaka? Na prowokację tak uproszczoną, że graniczącą z niezamierzonym humorem?
(1.1) Myślę, że należy wreszcie skończyć z niezamierzonym wyniszczaniem rodzin i zacząć realizować obietnice wyborcze.
(1.1) Pojawiła się nowa, szokująca teoria na temat genezy AIDS. Epidemia jest niezamierzonym, ubocznym skutkiem masowych szczepień przeciwko paraliżowi dziecięcemu (choroba Heinego-Medina), którym poddano tysiące Afrykańczyków w latach pięćdziesiątych — twierdzi angielski dziennikarz Edward Hopper.
(1.1) Papież namaścił Karolowingów; Karolowingowie w odpłacie wdzięczności wszystkie korony do niezamierzonych czasów od stolicy apostolskiéj zależnymi uczynili.
(1.1) Twój rozsądek każe mi mieć w tobie ufność niezamierzoną.
Wiktionary
przysł. niezamierzenie
rzecz. niezamierzenie n.
Wiktionary
(1.1) uboczny, nierozmyślny, nieumyślny, niecelowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zamieszczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zamieszkać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, w którym nikt nie mieszka
(1.2) taki, na którym nikt nie mieszka
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: nie zamieszkać
Wiktionary
(1.1) W niezamieszkanym domu nocami ktoś włączał światło.
(1.2) Całkowicie niezamieszkane pozostawały obszary na zachód od Missisipi.
Wiktionary
czas. zamieszkać dk., zamieszkiwać ndk.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nieposiadający mieszkańców
(1.2) niemieszkający nigdzie
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: nie zamieszkać
Wiktionary
rzecz. niezamieszkałość ż.
Wiktionary
(1.1) bezludny, opuszczony, war. niezamieszkany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zamieszkiwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zamknąć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzãˈmʲcɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńezãmʹḱńė̃ńće
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) (litota) nie posiadający wiele pieniędzy albo innych własności materialnych; także. świadczący o takim niedostatku
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzãˈmɔʒnɨ, AS: ńezãmožny
Wiktionary
rzecz. niezamożność ż.
przysł. niezamożnie
Wiktionary
(1.1) biedny, drobny, niebogaty, niedostatni, niemajętny, niezasobny, ubogi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zamykać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzãmɨˈkãɲɛ, AS: ńezãmykãńe
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Niezamysł – staropolskie imię męskie, złożone z trzech członów: "nie-" (negacja),"-za-" i "-mysł" ("myśleć"). Mogło powstać przez negację imienia z członem "Myśli-" lub "-mysł" (np. Myślidar, Bolemysł, Uniemysł) albo zostać utworzone bezpośrednio z czasownika i stanowić raczej przezwisko.
Wikipedia
Niezamysł z małżonką; Niezamysłowie
SJP.pl
Niezamysł z małżonką; Niezamysłostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Niezamysła lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zamówić.
Wiktionary
mający męża
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taka, która nie ma męża
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) kobieta, która nie wyszła jeszcze za mąż
Wiktionary
(2.1) W tej grupie były trzy niezamężne i dwie mężatki.
Wiktionary
rzecz. niezamężcie n., niezamężność ż.
Wiktionary
(2.1) panna
Wiktionary
nieposiadanie męża, stan wolny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zwykle o kobiecie: nie mająca męża, będąca panną; nie będąca żoną, małżonką
Wiktionary
(1.1) Niezamężne kobiety nadal są narażone na złośliwe uwagi i wścibskie pytania nawet ze strony najbliższej rodziny.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzãˈmɛ̃w̃ʒnɨ, AS: ńezãmẽũ̯žny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaniebieścić.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pozbawiony zanieczyszczeń
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaniedbać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaniedbywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zanosić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zanudzać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzãnuˈd͡zãɲɛ, AS: ńezãnuʒãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zanurkować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzãnurkɔˈvãɲɛ, AS: ńezãnurkovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zanurzać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzãnuˈʒãɲɛ, AS: ńezãnužãńe
Wiktionary
rzecz. niezanurzenie dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zanurzyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzãnuˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńezãnužẽńe
Wiktionary
rzecz. niezanurzanie ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaopatrywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaopatrzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapadać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzapaˈdãɲɛ, AS: ńezapadãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapaść.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapalać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapalić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapamiętywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzapãmʲjɛ̃ntɨˈvãɲɛ, AS: ńezapãmʹi ̯ẽntyvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaparkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaparzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapaść.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapewniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapieczętować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapieprzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapieprzyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapierdalać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzapʲjɛrdaˈlãɲɛ, AS: ńezapʹi ̯erdalãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapierdolić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzapʲjɛrdɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńezapʹi ̯erdolẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapinać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapisać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapisywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzapʲisɨˈvãɲɛ, AS: ńezapʹisyvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapobiegać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzapɔbʲjɛˈɡãɲɛ, AS: ńezapobʹi ̯egãńe
Wiktionary
rzecz. niezapobiegnięcie dk., niezapobieżenie dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niezapobiegliwe; cecha tych, którzy są niezapobiegliwi
Wiktionary
przym. niezapobiegliwy
przysł. niezapobiegliwie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapobiegnąć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzapɔbʲjɛ̇ɟˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńezapobʹi ̯ėǵńė̃ńće
Wiktionary
rzecz. niezapobieganie ndk., niezapobieżenie dk.
Wiktionary
(1.1) niezapobieżenie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapobiec.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzapɔbʲjɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńezapobʹi ̯ežẽńe
Wiktionary
rzecz. niezapobieganie ndk., niezapobiegnięcie dk.
Wiktionary
(1.1) niezapobiegnięcie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapoczątkować.
Wiktionary
roślina zielna strefy umiarkowanej z rodziny szorstkolistnych, zwykle o niebieskich, drobnych kwiatach; niezabudka (regionalnie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Myosotis|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych;
(1.2) bot. ogrod. roślina z rodzaju niezapominajka (1.1)
(1.3) uczn. przen. ściąga
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.2) Moja córka zebrała na łące bukiet niezapominajek.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnajka, AS: ńezapõmʹĩnai ̯ka
Wiktionary
rzecz. niezapominka ż., zapominanie n., zapomnienie n., zapominalski m., zapominalska ż.
czas. zapominać ndk., zapomnieć dk.
przym. niezapominajkowy, niezapomniany, zapominalski, zapomniany
Wiktionary
(1.2) gw. Kresy, Lwów niezabudka, gw. Górny Śląsk żabie oczko
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z niezapominajką, dotyczący niezapominajki
Wiktionary
rzecz. niezapominajka ż.
przym. niezapomniany
Wiktionary
(1.1) niezabudkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapominać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnãɲɛ, AS: ńezapõmʹĩnãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie można zapomnieć
Wiktionary
(1.1) Gdzie się podziały tamte prywatki niezapomniane?
Wiktionary
rzecz. niezapominajka ż., niezapominka ż.
przym. niezapominajkowy
Wiktionary
(1.1) pamiętny, wiekopomny, epokowy, doniosły
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapomnieć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzapɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńezapõmʹńė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapowiadać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapowiedzieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapraszać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaproponować.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) z pewnością, w sposób nie podlegający dyskusji
Wiktionary
(1.1) Surdut ów niezaprzeczalnie kosztował go niemało pieniędzy…
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzapʃɛˈt͡ʃalʲɲɛ, AS: ńezapšečalʹńe
Wiktionary
rzecz. niezaprzeczalność
przym. niezaprzeczalny
Wiktionary
(1.1) bezsprzecznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niezaprzeczalne
Wiktionary
Ni
Wikipedia
rzecz. niezaprzeczanie n.
przym. niezaprzeczalny
przysł. niezaprzeczalnie
Wiktionary
niedający się zaprzeczyć, niebudzący wątpliwości
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, któremu nie można zaprzeczyć, nie budzący wątpliwości
Wiktionary
(1.1) Rozwój systemów elektronicznej bankowości w Polsce jest faktem niezaprzeczalnym.
Wiktionary
rzecz. niezaprzeczalność ż.
przysł. niezaprzeczalnie
Wiktionary
(1.1) niepodważalny, bezdyskusyjny, bezsporny, bezsprzeczny, ewidentny, jaskrawy, oczywisty, jednoznaczny, namacalny, niedwuznaczny, niezbity, pewny, pozadyskusyjny, zrozumiały sam przez się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaprzeczać.
Wiktionary
rzecz. niezaprzeczalność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapukać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapustować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapuszczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapytać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapładniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zapłodnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zarabiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzaraˈbʲjä̃ɲɛ, AS: ńezarabʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co niezaradne; cecha tych, którzy są niezaradni
Wiktionary
(1.1) Ona obwiniała go o niezaradność, on ją o nadmierny temperament towarzyski.
Wiktionary
przym. niezaradny
przysł. niezaradnie
Wiktionary
(1.1) ciapowatość, gapowatość, gapiowatość, kalectwo życiowe, niedołęstwo, nieporadność, nieudacznictwo, niezgulstwo
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie potrafiący radzić sobie z czymś
Wiktionary
rzecz. niezaradność ż.
Wiktionary
(1.1) nieporadny, nieudolny, niekompetentny, niezdarny, niezręczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zarastać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zarażać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zarazić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zarezerwować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niezarobkowe
Wiktionary
przym. niezarobkowy
przysł. niezarobkowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zarysować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaryzykować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zarzucać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zarządzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zarządzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niezasadne
Wiktionary
przym. niezasadny, nieuzasadniony
przysł. niezasadnie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) niemający uzasadnienia
Wiktionary
(1.1) Toruńska prokuratura aresztowała funkcjonariusza, który ukarał mandatem matkę jednego ze śledczych. Sąd uznał, że decyzja o zatrzymaniu była niezasadna.
Wiktionary
rzecz. niezasadność ż.
przym. nieuzasadniony
przysł. niezasadnie
Wiktionary
(1.1) nieuzasadniony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zasiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzaˈɕä̃ɲɛ, AS: ńezaśä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zasilać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zasmucać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaspać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaspokajać.
Wiktionary
(1.1) Zaniedbanie – stosują ją najczęściej osoby dorosłe wobec dzieci. Jest to niezaspokajanie ich podstawowych potrzeb emocjonalnych i fizycznych.
Wiktionary
rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., uniespokojenie n.
czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.
przym. niespokojny
przysł. niespokojnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaspokoić.
Wiktionary
(1.1) Brak/nieobecność partnera. Niezaspokojenie potrzeb seksualnych może wynikać np. z utraty partnera (śmierć, rozstanie), wyjazdu partnera na długi czas (np. do pracy).
Wiktionary
rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.
czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.
przym. niespokojny
przysł. niespokojnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zastanawiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzastãnaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńezastãnavʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzecz. niezastanowienie dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zastanowić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzastãnɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńezastãnovʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. niezastanawianie ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zastawiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzastaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńezastavʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zastawić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzastaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńezastavʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zastosować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzastɔsɔˈvãɲɛ, AS: ńezastosovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zastrzelić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co niezastąpione
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zastępować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zasuwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zasypiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zasypywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaszantażować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzaʃãntaʒɔˈvãɲɛ, AS: ńezašãntažovãńe
Wiktionary
rzecz. zaszantażowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zasłaniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zasługiwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zasłużyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niezatapialne; cecha tych, którzy są niezatapialni
Wiktionary
Ni
Wikipedia
rzecz. niezatapianie n., niezatopienie n.
przym. niezatapialny
czas. topić
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie da się zatopić
(1.2) publ. przen. o osobie pełniącej jakieś stanowisko długo utrzymujący się na stanowisku
Wiktionary
(1.1) Jak mówią w Cunardzie, nowy statek nie jest co prawda niezatapialny, ale zrobiono wszystko, co możliwe, by uczynić go bezpiecznym.
Wiktionary
rzecz. niezatapialność ż., zatapialność ż.
Wiktionary
(1.2) nieusuwalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zatapiać.
Wiktionary
rzecz. niezatapialność ż.
Wiktionary
1. zatuszować coś;
2. pocierając coś, sprawić, by stało się to niewidoczne lub zamazane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zatelefonować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zatkać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zatopić.
Wiktionary
rzecz. niezatapialność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zatrudniać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzatrudʲˈɲä̃ɲɛ, AS: ńezatrudʹńä̃ńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie mający zatrudnienia; bezrobotny lub nieaktywny zawodowo
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) ktoś, kto nie jest zatrudniony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zatrzymać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzaṭʃɨ̃ˈmãɲɛ, AS: ńezaṭšỹmãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zatrzymywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzaṭʃɨ̃mɨˈvãɲɛ, AS: ńezaṭšỹmyvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zatykać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zatytułować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaufać.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niezauważalny
Wiktionary
rzecz. niezauważalność ż.
czas. zauważać ndk., zauważyć dk.
przym. niezauważalny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niedostrzegalny za pomocą wzroku, niewidoczny; taki, który nie daje się zauważyć
Wiktionary
rzecz. niezauważalność ż.
czas. zauważać ndk., zauważyć dk.
przysł. niezauważalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zauważać.
Wiktionary
nie zwracając na siebie uwagi; niepostrzeżenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zauważyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zawrzeć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zawiadamiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zawierać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzavʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńezavʹi ̯erãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zawieszać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzavʲjɛˈʃãɲɛ, AS: ńezavʹi ̯ešãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zawiesić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zawinąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zawisać.
Wiktionary
niezależność, niepodległość; niezawisłość sędziowska - konstytucyjna zasada wymiaru sprawiedliwości, polegająca na tym, że sędzia przy orzekaniu spraw kieruje się tylko ustawą i swoim wewnętrznym przekonaniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niezawisłe; cecha tych, którzy są niezawiśli
Wiktionary
(1.1) …wszystko w demokratycznym państwie zależy od niezawisłości sędziowskiej. Sąd zawisły to nie jest sąd. Dodał: może użyję zbyt wielkich słów, ale niezawisłości sędziowskiej musimy strzec jak źrenicy oka.
(1.1) Unijny Trybunał nie podzielił zarzutów sądu w Amsterdamie, który w pytaniach prejudycjalnych podważał niezawisłość wymiaru sprawiedliwości w Rzeczpospolitej.
Wiktionary
przym. niezawisły
przysł. niezawiśle
Wiktionary
(1.1) niezależność
Wiktionary
1. niepodlegający komuś lub czemuś;
2. o sądzie lub sędzi: niepodlegający naciskom administracyjnym, kierujący się wyłącznie prawem
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) niepodlegający komuś lub czemuś
(1.2) o sądzie, sędzi: niepodlegający naciskom administracyjnym, kierujący się wyłącznie prawem
Wiktionary
rzecz. niezawisłość ż.
Wiktionary
(1.1-2) niezależny, samodzielny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zawiązać.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niezawodny, dając stuprocentową pewność
Wiktionary
(1.1) Rzeczywiście stopy miała drobniutkie, ostro zakończone, jak kopytka, gdyż nogi były od dzieciństwa pokaleczone. W Chinach służy to za dowód wysokiego pochodzenia lub bogactwa i jest najwięcej cenione. Lecz podróżnik, zwiedzający kraj, ukryty przed światem za wielkim murem, omyliłby się niezawodnie, gdyby wszystkie posiadaczki „złotych lilij“ uważał za arystokratki.
Wiktionary
rzecz. niezawodność ż.
przym. niezawodny, niezawodnościowy
czas. zawieść
Wiktionary
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: niezawodny; bardziej niezawodny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z niezawodnością
Wiktionary
rzecz. niezawodność ż., niezawodzenie n.
przym. niezawodny
przysł. niezawodnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nie zawodzi, na czym lub kim można polegać
(1.2) techn. cecha systemu poprawnie działającego przez wymagany czas;
Wiktionary
Niezawodność (ang. "reliability") – właściwość obiektu dająca informację o tym, czy pracuje on poprawnie (spełnia wszystkie powierzone mu funkcje i czynności) przez wymagany czas i w określonych warunkach eksploatacji (w danym zespole czynników wymuszających).
Wikipedia
(1.1) Ale po Alderaanie i Eskadrze Helix odebrano mu „Majestica” i przeniesiono go ze służby we flocie sektorowej do Eskadry Śmierci ze względu na jego „niezawodność”.
Wiktionary
rzecz. niezawodzenie n.
czas. zawodzić, zawieść
przym. niezawodny, niezawodnościowy
przysł. niezawodnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie zawodzi
(1.2) prawidłowo i bezawaryjnie funkcjonujący
Wiktionary
rzecz. niezawodność ż.
przysł. niezawodnie
przym. niezawodnościowy
czas. zawieść
Wiktionary
(1.1) pewny, murowany, wypróbowany, godny zaufania, zaufany, solidny
(1.2) bezawaryjny, solidny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zawodzić.
Wiktionary
przym. niezawodnościowy
rzecz. niezawodność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zawstydzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zawładnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zaćmić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|załatwić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|założyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzawɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńezau̯ožẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zasnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zażartować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zażądać.
Wiktionary
sprawdzenie stanu fizycznego osoby w celu wykrycia, zdiagnozowania choroby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zbadać.
Wiktionary
sprawdzenie stanu fizycznego osoby w celu wykrycia, zdiagnozowania choroby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zbawiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zbawić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zbałamucić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzbawãmuˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńezbau̯ãmucẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zbańczyć.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób niemożliwy do zbicia, podważenia
Wiktionary
przym. niezbity
Wiktionary
(1.1) bezspornie, bezsprzecznie, niepodważalnie, niewątpliwie, niezaprzeczalnie, pewnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zbierać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzbʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńezbʹi ̯erãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zbijać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzbʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńezbʹii ̯ä̃ńe
Wiktionary
nie do obalenia, niedający się podważyć; bezsprzeczny, nieodparty
SJP.pl
przymiotnik odczasownikowy
(1.1) niemożliwy do zbicia, obalenia, podważenia
Wiktionary
przysł. niezbicie
Wiktionary
(1.1) bezsporny, bezsprzeczny, pewny, niekwestionowany, nieodparty, niepodważalny, niewątpliwy, niezaprzeczalny, oczywisty, murowany, żelazny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zbliżać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zbliżyć.
Wiktionary
1. wada wzroku polegająca na nieostrym widzeniu na skutek zniekształcenia rogówki; astygmatyzm
2. brak zborności
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) nie łączący się w harmonijną całość
(1.2) związany z astygmatyzmem
Wiktionary
(1.1) Obserwuje niezborne ruchy ludzi.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈzbɔrnɨ, AS: ńezborny
Wiktionary
(1.1) nieskładny, niezręczny
(1.2) astygmatyczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) śrpol. i daw. bezbożny
Wiktionary
(1.1) Ja obecnie zaczynam zrozumiewać, że niewidzialna władza, która rządziła tym światem, była wielce samolubna i niezbożna.
(1.1) Lecz jeźlibyś ty napomniał niezbożnego, a nie odwróciłby się od niezbożności swej, i od drogi swej niezbożnej, tedy onci w nieprawości swojej umrze; ale ty duszę swoję wybawisz.
Wiktionary
rzecz. Bóg m., bóstwo n., bóstewko n., bożyszcze n., bożyc m., bożnica ż., boskość ż., pobożność ż., ubóstwienie n., ubóstwianie n., przebóstwienie n.
:: fż. bogini ż., boginka ż.
:: zdrobn. bożek m., bożeczek m., bożątko n.
czas. bożkować, bóstwić, ubóstwić, ubóstwiać
przym. boski, boży, pobożny, zbożny
przysł. bosko
Wiktionary
(1.1) bezbożny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zbroić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zbudować.
Wiktionary
nie za bardzo; nie nazbyt
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w małym stopniu, tylko trochę
Wiktionary
(1.1) Łyknął nieco wódki i niezbyt mądrze uśmiechnął się do Tencha.
Wiktionary
IPA: ˈɲɛzbɨt, AS: ńezbyt
Wiktionary
(1.1) nie bardzo, niekoniecznie, niespecjalnie, nieszczególnie, nieznacznie, nie za bardzo
Wiktionary
brak możliwości sprzedaży, zamiany, odstąpienia czegoś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie można odebrać, zabrać, zrzec lub pozbyć się
(1.2) książk. taki, którego nie można zapomnieć, ominąć, zaniedbać; od którego nie można odstąpić, odejść
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzbɨˈvalnɨ, AS: ńezbyvalny
Wiktionary
rzecz. niezbywalność ż.
przysł. niezbywalnie
Wiktionary
(1.1) niewyzbywalny
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: niezbędny
SJP.pl
komplet przyborów do czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zestaw narzędzi, programów komputerowych etc., potrzebnych do zrobienia czegoś
(1.2) zbiór najpotrzebniejszych informacji z jakiejś dziedziny
(1.3) podręczny (turystyczny lub wojskowy) komplet sztućców
Wiktionary
(1.2) Na końcu rozmówek znajduje się niezbędnik gramatyczny.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈzbɛ̃ndʲɲik, AS: ńezbẽndʹńik
Wiktionary
rzecz. niezbędność ż., niezbędnica ż.
przym. niezbędny
Wiktionary
bezużyteczny, niepotrzebny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, bez którego nie można przetrwać, normalnie funkcjonować; taki, który jest bardzo potrzebny
Wiktionary
(1.1) Tlen jest niezbędny do oddychania komórkowego.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈzbɛ̃ndnɨ, AS: ńezbẽndny
Wiktionary
rzecz. niezbędność ż., niezbędnik m.
przysł. niezbędnie
Wiktionary
(1.1) konieczny, nieodzowny, niezastąpiony, wymagany, podstawowy, zasadniczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zdać.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈzdãɲɛ, AS: ńezdãńe
Wiktionary
(r. męski) mężczyzna niezdarny, nieporadny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) lekcew. mężczyzna niezręczny albo niezaradny
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) lekcew. kobieta niezręczna albo niezaradna
Wiktionary
Niezdara – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie tarnogórskim, w gminie Ożarowice.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa katowickiego.
Wikipedia
rzecz. niezdarność ż.
przym. niezdarny
przysł. niezdarnie
Wiktionary
(1.1) ciamajda, ciapa, ciućma, ciućmok, fajtłapa, fujara, gamajda, niedojda, niedorajda, niezguła, noga, oferma, ofiara losu; reg. śl. macek; gw. Śląsk Cieszyński mameluk
Wiktionary
niezdarka dziewica - gatunek owada z rodziny pasikonikowatych
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób niezdarny
Wiktionary
(1.1) Patrzę, jak niezdarnie bierze do ręki gorącą szklankę z herbatą.
Wiktionary
rzecz. niezdarność ż., niezdara ż./mos.
przym. niezdarny
Wiktionary
(1.1) niezgrabnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niezdarnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niezdarny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bycie niezdarnym
Wiktionary
rzecz. niezdara ż. m.
przym. niezdarny
przysł. niezdarnie
Wiktionary
(1.1) nieporadność, nieudolność, niezręczność, ofermowatość, indolencja
Wiktionary
przestarzałe:
1. nadający się do czegoś; zręczny, zgrabny;
2. udany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakteryzujący się brakiem zręczności lub sprawności
(1.2) będący objawem braku zręczności lub sprawności, wykonany nieudolnie
Wiktionary
(1.1) Patrz, jak łazisz, niezdarny ośle!
(1.2) Amerykanie porównują demokrację do niezdarnej tratwy, na której każdy wiosłuje w inną stronę.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈzdarnɨ, AS: ńezdarny
Wiktionary
rzecz. niezdara ż./m., niezdarność ż.
przysł. niezdarnie
Wiktionary
(1.1) niezręczny; gw. Górny Śląsk szpotlawy, zawalaty
(1.2) nieudolny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zdarzać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzdaˈʒãɲɛ, AS: ńezdažãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zdarzyć.
Wiktionary
mało udany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest niezdatne
Wiktionary
przym. niezdatny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie nadaje się do czegoś
(1.2) przest. nie będący zdolnym do czego
Wiktionary
rzecz. niezdatność ż.
Wiktionary
(1.1) nieprzydatny
(1.2) nieporadny, nieudolny, nieumiejętny, niezdolny, niezręczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zdechnąć.
Wiktionary
niezdolność podjęcia decyzji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nieumiejętność podjęcia decyzji
przysłówek
(2.1) w sposób niezdecydowany
Wiktionary
(1.1) Z powodu swojego niezdecydowania Amelia została starą panną.
(2.1) Amerykańskie indeksy zamknęły się wczoraj raczej niezdecydowanie po przecenie z poniedziałku.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzdɛt͡sɨdɔˈvãɲɛ, AS: ńezdecydovãńe
Wiktionary
przym. niezdecydowany
Wiktionary
(2.1) bez zdecydowania
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie podjął decyzji, nie wybrał czegoś
(1.2) wskazujący na brak pewności siebie
(1.3) wskazujący na brak zajęcia jednoznacznego stanowiska w jakiejś kwestii
Wiktionary
rzecz. niezdecydowanie n.
przysł. niezdecydowanie
Wiktionary
(1.1) wahający się
(1.2) wahający się, niepewny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zdefragmentować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zdejmować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zdenerwować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzdɛ̃nɛrvɔˈvãɲɛ, AS: ńezdẽnervovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zdeprecjonować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzdɛprɛt͡sʲjɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ńezdeprecʹi ̯õnovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zdewaluować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzdɛvaluwɔˈvãɲɛ, AS: ńezdevaluu̯ovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zdjąć.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈzdʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńezdʹi ̯ė̃ńće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zdobić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zdobyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzdɔˈbɨt͡ɕɛ, AS: ńezdobyće
Wiktionary
(1.1) nieuzyskanie, niepozyskanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zdobywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zdolaryzować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzdɔlarɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńezdolaryzovãńe
Wiktionary
rzecz. niedolaryzowanie n. ndk.
Wiktionary
1. brak możliwości do wykonania czegoś
2. nienadawanie się do czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak zdolności do zrobienia czegoś, brak umiejętności
Wiktionary
(1.1) Uzyskałem dzisiaj orzeczenie o niezdolności do pracy.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈzdɔlnɔɕt͡ɕ, AS: ńezdolność
Wiktionary
rzecz. zdolność ż.
przym. zdolny, niezdolny
Wiktionary
(1.1) niemożność, niedołęstwo
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niebędący w stanie; taki, który nie nadaje się; bez predyspozycji
Wiktionary
rzecz. niezdolność ż.
Wiktionary
(1.1) niedysponowany, nie umiejący, nie potrafiący, nie mogący
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zdołać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zdradzać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzdraˈd͡zãɲɛ, AS: ńezdraʒãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zdrapać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zdrapywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zdrewnieć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzdrɛvʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńezdrevʹńė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. katar
Wiktionary
(1.1) Taki móm niezdrowi, fórt mi sie z nosa leje. → Taki mam katar, ciągle mi się z nosa leje.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zdrowieć.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niezdrowy; w sposób świadczący o braku zdrowia
Wiktionary
(1.1) Niektóre modelki są tak chude, że wyglądają niezdrowo – jakby się głodziły.
Wiktionary
przym. niezdrowy
rzecz. ozdrowieniec mos.
Wiktionary
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: niezdrowy; bardziej niezdrowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chory lub nie do końca zdrowy
(1.2) szkodliwy dla zdrowia
(1.3) niedziałający w sposób prawidłowy
(1.4) nierozsądny
(1.5) szkodliwy ze względów moralnych
Wiktionary
(1.1) Spójrz na niego; wygląda, jakby był niezdrowy.
(1.2) Dlaczego kupujesz keczup z benzoesanem sodu?! Niektórzy mówią, że ten związek jest bardzo niezdrowy!
(1.3) Od dawna twierdzą, że ten system jest niezdrowy.
(1.4) Jego niezdrowe podejście do wolnego czasu już wiele razy przysporzyło mu kłopotów.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈzdrɔvɨ, AS: ńezdrovy
Wiktionary
przym. niezdrów
przysł. niezdrowo
Wiktionary
(1.1) chory
(1.2) niehigieniczny, niebezpieczny (dla zdrowia), szkodliwy (dla zdrowia)
(1.5) niewłaściwy, szkodliwy (moralnie)
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. niedojrzały
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niezdrowy, chory
Wiktionary
przym. zdrów, zdrowy, niezdrowy
rzecz. zdrowie n.
Wiktionary
(1.1) niezdrowy, chory
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zdumieć.
Wiktionary
zmusić kogoś przestrzegania zasad dyscypliny służbowej; podporządkować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zdzierać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zdążyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zebrać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zelektryzować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzɛlɛktrɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńezelektryzovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zemdleć.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który nie jest równy zeru
(1.2) mat. o zbiorze: taki, który nie jest pusty
(1.3) mat. o macierzy: taki, którego co najmniej jeden element nie jest równy zeru
(1.4) mat. o wektorze: taki, który ma długość różną od zera
Wiktionary
(1.1) Cząstki obdarzone niezerową masą spoczynkową, jak np. elektrony, poruszają się zawsze z prędkością mniejszą od prędkości światła w próżni, można zatem teoretycznie wyobrazić sobie obserwatora, który by poruszał się szybciej niż one.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zeskanować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zeskrobywać.
Wiktionary
rzecz. zeskrobywanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zespolić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zeszmacić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzɛʃmaˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńezešmacẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zeuroizować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzɛwrɔjizɔˈvãɲɛ, AS: ńezeu̯roi ̯izovãńe
Wiktionary
rzecz. nieeuroizowanie n. dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zewangelizować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zezować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zezwalać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zezwolić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zgadnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zgadzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zgasnąć.
Wiktionary
dający się zgiąć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zginać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zginąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zgiąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zgnoić.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak zgody, harmonii; istnienie konfliktowych sytuacji; waśnie między kimś
(1.2) brak przyzwolenia na coś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Martwi mnie niezgoda, która zapanowała między nimi.
(1.2) Protesty ekologów są wyrazem niezgody na wycinanie lasów.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈzɡɔda, AS: ńezgoda
Wiktionary
rzecz. niezgodność ż.
przym. niezgodny
przysł. niezgodnie
Wiktionary
(1.1) rozdźwięk, dysonans, konflikt
(1.2) dezaprobata
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niezgodny (z czymś)
Wiktionary
IPA: ɲɛˈzɡɔdʲɲɛ, AS: ńezgodʹńe
Wiktionary
przym. niezgodny
rzecz. niezgodność ż., niezgoda ż.
Wiktionary
(1.1) nieharmonijnie, niekompatybilnie, przeciwnie, przeciwstawnie, rozbieżnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co niezgodne; cecha tych, którzy są niezgodni
Wiktionary
Niezgodność – termin geologiczny określający sposób styku warstw skalnych, oddzielonych od siebie powierzchnią graniczną, mającą równocześnie charakter luki erozyjnej lub luki sedymentacyjnej. Powierzchnia ta odpowiada pewnemu okresowi, który w danym miejscu nie jest reprezentowany przez osady. Warstwy powyżej i poniżej niezgodności mogą mieć inne kąty nachylenia i wtedy niezgodność jest łatwa do rozpoznania w odsłonięciu geologicznym.
Wikipedia
(1.1) Powołanie Komisji Rozjemczej jest obowiązkowe w wypadkach niezgodności Izb co do szczegółów w uchwałach budżetowych.
Wiktionary
przym. niezgodny
rzecz. niezgoda ż.
przysł. niezgodnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) kłótliwy, nieustępliwy, żyjący w niezgodzie
(1.2) świadczący o kłótliwości, nieustępliwości
(1.3) taki, który powstał w wyniku braku zgody
(1.4) taki, który jest w sprzeczności z czymś
(1.5) źle dobrany, niepasujący do czegoś
Wiktionary
(1.4) Niezgodny z prawem jest zapis, który stanowi, że cena lokalu nie zawiera VAT.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈzɡɔdnɨ, AS: ńezgodny
Wiktionary
rzecz. niezgoda, niezgodnik, niezgodność
przysł. niezgodnie
Wiktionary
(1.1) kłótliwy, konfliktowy, nieustępliwy, skłócony
(1.2) naganny
(1.4) rozbieżny, sprzeczny, niekonsekwentny
(1.5) nieharmonijny, niekompatybilny, nieodpowiedni, niestosowny, nie na miejscu, nieprzystający, niespójny, przeciwstawny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zgodzić.
Wiktionary
potocznie: całkiem dobry
SJP.pl
przysłówek
(1.1) przest. znośnie, w miarę dobrze
Wiktionary
(1.1) Czuję się cały dzień niezgorzej, ale zawsze dosyć paskudnie.
(1.1) W szachy gra rzeczywiście niezgorzej.
Wiktionary
przym. niezgorszy
Wiktionary
(r. męski) człowiek niezgrabny, niezdarny; niedołęga
SJP.pl
potocznie o człowieku niezdarnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zgrabieć.
Wiktionary
przysłówek odprzymiotnikowy sposobu
(1.1) w sposób pozbawiony zręczności; jak niezdara
(1.2) bez zachowania kształtu czy proporcji, bez wdzięku
(1.3) powoli i ociężale, bez wdzięku
(1.4) w sposób nietrafiony, niewłaściwy, bez wdzięku
Wiktionary
rzecz. niezgrabność ż.
przym. niezgrabny
Wiktionary
(1.1) byle jak, niedołężnie, nieporadnie, nieudolnie, niezdarnie, niezręcznie
(1.2) nieforemnie, niekształtnie
(1.4) niejasno, nietrafnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niezgrabnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niezgrabny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niezgrabne; cecha tych, którzy są niezgrabni
Wiktionary
(1.1) Początkowe objawy zespołu nerwu międzykostnego przedniego ramienia mogą przybierać postać trudności w wykonywaniu precyzyjnych ruchów, szybkiego męczenia się podczas pisania i ogólnej niezgrabności dłoni.
Wiktionary
przym. niezgrabny
przysł. niezgrabnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) który ma nieproporcjonalne kształty, o brzydkiej figurze
(1.2) niezręczny, charakteryzujący się brakiem zręczności; niezdarny, niewprawny
(1.3) świadczący o braku zręczności
Wiktionary
(1.1) Prąd był wartki, woda głęboka, a prom wielki, ciężki i niezgrabny.
(1.2) Niemowlaki ruszyły w jej kierunku. Niezgrabnie, z wysiłkiem, ale ruszyły.
Wiktionary
przysł. niezgrabnie
rzecz. niezgrabność ż.
Wiktionary
(1.1) niedźwiedziowaty
(1.2) nieporadny
Wiktionary
1. zsynchronizować, zharmonizować;
2. w grze karcianej: zmusić do pozbycia się wszystkich kart danego koloru;
3. grając z kimś (zwłaszcza na pieniądze) spowodować jego przegraną; ograć;
4. zgrać się - grając przegrać wszystko;
5. przystosować się do innych w jakimś zespołowym przedsięwzięciu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zgromadzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zgubić.
Wiktionary
(r. żeński) kobieta, dziewczynka nieporadna; niezdara, niedorajda; także o mężczyźnie, z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) osoba nieporadna
Wiktionary
Ni
Wikipedia
przym. niezgułowaty
Wiktionary
(1.1) oferma
Wiktionary
taki, który jest niezdarny, niezręczny, nieporadny; niedojdowaty, ofermowaty, słoniowaty
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zgłaszać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zgłodnieć.
Wiktionary
1. dotyczący codziennego życia człowieka;
2. związany z Ziemią (planetą);
3. związany z ziemią (gruntem, rolą)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niczym niepodobny do tego, co ziemskie
(1.2) ekspr. daleki od zwykłości
Wiktionary
rzecz. Ziemianin mos., nieziemskość ż.
przysł. nieziemsko
Wiktionary
(1.1) fantastyczny, nadprzyrodzony
(1.2) nadzwyczajny, niespotykany, niezwykły, wielki
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieziemskie; cecha tych, którzy są nieziemscy
Wiktionary
przym. nieziemski
przysł. nieziemsko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ziewać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇ʑɛˈvãɲɛ, AS: ńėźevãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ziewnąć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇ʑɛvʲˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńėźevʹńė̃ńće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zilustrować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zinterpretować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zinwentaryzować.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie może się ziścić
Wiktionary
(1.1) Odzyskanie niepodległości wyzwoliło w ówczesnym społeczeństwie polskim falę uniesienia i entuzjazmu. Zrealizowane zostało bowiem nieziszczalne dla wielu poprzednich pokoleń marzenie.
Wiktionary
rzecz. nieziszczalność ż.
przysł. nieziszczalnie
Wiktionary
(1.1) niewykonalny, nierealny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ziszczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ziścić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zjadać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zjarać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zjebać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zjednoczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zjeść.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzʲjɛˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńezʹi ̯eʒẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zjeżdżać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zlekceważyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zlewać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zliczać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzlʲiˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńezlʹičãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zliczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzlʲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńezlʹičẽńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niedający się zliczyć, bardzo liczny
Wiktionary
(1.1) Wreszcie, po przezwyciężeniu niezliczonych trudności i przekupieniu wielu państwowych urzędników dolarowymi łapówkami, spełniły się marzenia.
Wiktionary
(1.1) nieprzebrany, krociowy, niepoliczalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zlinczować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zlituanizować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzlʲituwãɲizɔˈvãɲɛ, AS: ńezlʹituu̯ãńizovãńe
Wiktionary
rzecz. nielituanizowanie dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zlokalizować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zlustrować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zemrzeć.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈzmarʲt͡ɕɛ, AS: ńezmarʹće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zmarmurzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zmarnować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzmarnɔˈvãɲɛ, AS: ńezmarnovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zmarszczyć.
Wiktionary
niedający się zmazać; niezmazany, niezmazywalny
SJP.pl
niedający się zmazać; niezmazany, niezmazalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zmiarkować.
Wiktionary
rodzina owadów z rzędu muchówek
SJP.pl
o cechach niezmiarkowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zmiatać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zmielić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zmieniać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzmʲjɛ̇̃ˈɲä̃ɲɛ, AS: ńezmʹi ̯ė̃ńä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zmienić.
Wiktionary
nieuleganie zmianie pod wpływem zmiennych warunków
SJP.pl
w matematyce: zbiór niezmienniczy - typ zbioru w teorii układów dynamicznych
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób niezmienny
Wiktionary
(1.1) Moją ulubioną techniką rysunkową jest niezmiennie sangwina.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈzmʲjɛ̇̃ɲːɛ, AS: ńezmʹi ̯ė̃•ńe
Wiktionary
przym. niezmienny
rzecz. niezmienność ż., niezmiennik m.
Wiktionary
(1.1) stale, nieodmiennie
Wiktionary
1. coś trwałego; wyznacznik;
2. w matematyce: wielkość niezmieniająca swojej wartości przy przekształceniu; inwariant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) coś co jest trwałe
Wiktionary
Ni
Wikipedia
przysł. niezmiennie
rzecz. niezmienność ż.
przym. niezmienny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co niezmienne
Wiktionary
rzecz. niezmiennik m.
przym. niezmienny
przysł. niezmiennie
Wiktionary
(1.1) stałość
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który się prędko nie zmienia; w którym nie zachodzą zmiany
Wiktionary
(1.1) Większość społeczeństwa Rzeczypospolitej, zarówno chłopi, jak i szlachta, mieszkała na wsi, gdzie czas wlókł się powoli, niezmiennym od wieków trybem.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈzmʲjɛ̃nːɨ, AS: ńezmʹi ̯ẽ•ny
Wiktionary
rzecz. niezmiennik m., niezmienność ż.
przysł. niezmiennie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niezmierny; bardzo, wielce, intensywnie
Wiktionary
(1.1) Dbałość o estetyczne szczegóły jest niezmiernie potrzebna do właściwej identyfikacji firmy lub regionu na rynku.
Wiktionary
przym. niezmierny
Wiktionary
(1.1) szalenie, nadzwyczaj, nad wyraz, wybitnie, niepomiernie, bezgranicznie, ekstremalnie
Wiktionary
ogromny, nieogarniony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ogromny, niezwykle intensywny
Wiktionary
(1.1) Wiatr zmienił się i wiał teraz z niezmierną siłą od strony morza, niosąc na Caelius, na Esquilinus i na Viminalis fale ognia, głowni i węgli.
(1.1) Stał w ostrych promieniach słońca patrząc z niezmierną cierpliwością i powtarzając, że matka jego jest umierająca.
Wiktionary
przysł. niezmiernie
Wiktionary
(1.1) bezgraniczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zmierzać.
Wiktionary
niedający się zmierzyć, policzyć; wielki, nieograniczony (np. niezmierzona głębia, niezmierzone bogactwo)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) tak duży, że trudno zmierzyć, określić wielkość
Wiktionary
(1.1) bezbrzeżny, bezkresny, nieogarniony, nieograniczony, nieskończony, niezliczony, niezmierny, olbrzymi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zmiękczać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zmniejszać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzmʲɲɛ̇jˈʃãɲɛ, AS: ńezmʹńėi ̯šãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zmniejszyć.
Wiktionary
przedstawiciel typu drapieżnych, morskich zwierząt bezkręgowych; priapulid
SJP.pl
Ni
Wikipedia
przedstawiciel typu drapieżnych, morskich zwierząt bezkręgowych; priapulid
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. zwierzę, drapieżny bezkręgowiec morski z rodziny niezmogowców, nazwa systematyczna|Priapulida|ref=tak.;
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzmɔˈɡɔvʲjɛt͡s, AS: ńezmogovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. niezmogowce nmos.
przym. niezmogowcowy
Wiktionary
(1.1) priapuloida, priapulida, gruboryjkowy
Wiktionary
potocznie: bardzo zmęczony; wypruty, skonany, padnięty, wycięty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nieulegający zmęczeniu, nieustający w wysiłku lub pracy
Wiktionary
(1.1) niestrudzony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zmrużać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzmruˈʒãɲɛ, AS: ńezmružãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zmrużyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzmruˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńezmružẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zmulczować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zmuszać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zmykać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzmɨˈkãɲɛ, AS: ńezmykãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zmywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zmyślać.
Wiktionary
1. sprawić, aby płyn stał się mętny; zburzyć, zbełtać;
2. wprowadzić zamieszanie; zakłócić;
3. zmącić się - zostać zmąconym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, którego nic nie zakłóca
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zmężnieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|znaczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛznaˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeznačẽńe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób mało widoczny, niewyraźny, słaby
Wiktionary
(1.1) Stosując tę dietę, nieznacznie schudłam, ale przede wszystkim poprawiła mi się cera.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈznat͡ʃʲɲɛ, AS: ńeznačʹńe
Wiktionary
przym. nieznaczny
Wiktionary
(1.1) lekko, delikatnie, słabo, subtelnie, niepostrzeżenie, niezauważalnie, trochę
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: nieznaczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) prawie niewidoczny
(1.2) nie posiadający większego znaczenia
Wiktionary
(1.1) Otóż ja uprzedzam lojalnie, że dziś na obiad mamy nieznaczną ilość ryżu – oświadczyła mama Żakowa i sięgnęła po kromkę chleba z masłem dietetycznym. – Cóż chcecie, wczoraj była wolna sobota.
Wiktionary
przysł. nieznacznie
Wiktionary
(1.1) niedostrzegalny, niezauważalny
(1.2) mało znaczący
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|znajdować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛznajdɔˈvãɲɛ, AS: ńeznai ̯dovãńe
Wiktionary
kobieta, której się nie zna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta nieznana, obca
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. nieznajomość ż.
:: fm. nieznajomy m.
przysł. nieznajomo
przym. nieznajomy
Wiktionary
(1.1) reg. śl. nieznómo
Wiktionary
brak znajomości czegoś, niewiedza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak znajomości czegoś, wiedzy o czymś
Wiktionary
(1.1) Jego nieznajomość historii regionu była zauważalna.
Wiktionary
ktoś, kogo się nie zna
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest komuś znany; obcy, nieznany
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba nieznana, obca
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(2.1) Nieznajomi postrzygli syna Piasta i nadali mu imię Siemowit.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛznaˈjɔ̃mɨ, AS: ńeznai ̯õmy
Wiktionary
rzecz. nieznajomość ż.
:: fż. nieznajoma ż.
przysł. nieznajomo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce w województwie małopolskim, w gminie Sękowa;
Wiktionary
Nieznajowa (j. łemkowski Незнайова) – łemkowska wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Sękowa, nad potokiem Zawoja dopływem Wisłoki.
Wieś królewska starostwa bieckiego w powiecie bieckim województwa krakowskiego w końcu XVI wieku.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|znaleźć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛznalɛˈʑɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeznaleźė̃ńe
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawne imię męskie
SJP.pl
Nieznamir – staropolskie imię męskie, składające się z członów "nie" "zna" "mir", czyli "nie zna miru (nie zna pokoju)", ale Niezmir może pochodzić od "mir" jak i "miara".
Wikipedia
coś nieznanego; niewiadome
SJP.pl
Nieznanice – wieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Kłomnice.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|znać.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈznãɲɛ, AS: ńeznãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) ten, którego się nie zna; niezidentyfikowany
(1.2) mało znany
Wiktionary
Nieznany – polski film wojenny z 1964 roku w reżyserii Witolda Lesiewicza.
Wikipedia
(1.1) W obwodzie rówieńskim od nieznanej choroby ginie bydło.
(1.2) (…) Lubowla położona jest zaledwie o krok, o miedzę, o rzut kamieniem i właściwie jest niemal zupełnie Polakom nieznana.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈznãnɨ, AS: ńeznãny
Wiktionary
rzecz. nieznane n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zniechęcać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzʲɲɛxɛ̃nˈt͡sãɲɛ, AS: ńezʹńeχẽncãńe
Wiktionary
rzecz. niezniechęcenie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zniechęcić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzʲɲɛxɛ̃nˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńezʹńeχẽncẽńe
Wiktionary
rzecz. niezniechęcanie ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|znielubić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|znieść.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|znieważać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzʲɲɛvaˈʒãɲɛ, AS: ńezʹńevažãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|znieważyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzʲɲɛvaˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńezʹńevažẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zniewolić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|znikać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie da się zniszczyć
(1.2) o człowieku: odporny na zmęczenie, niepoddający się przeciwnościom
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌɲɛzʲɲiʃˈt͡ʃalnɨ, AS: ńezʹńiščalny
Wiktionary
rzecz. niezniszczalność ż.
przysł. niezniszczalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zniszczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zniweczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|znosić.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) nie do zniesienia
Wiktionary
(1.1) Musieli uciekać, tak nieznośnie silny był zaduch.
Wiktionary
przym. nieznośny
rzecz. nieznośność ż.
Wiktionary
(1.1) dotkliwie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieznośnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nieznośny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nieznośne; cecha tych, którzy są nieznośni
Wiktionary
rzecz. znośność ż.
przym. nieznośny, znośny
przysł. nieznośnie, znośnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie da się znieść; bardzo męczący
(1.2) o człowieku: nieprzyjemny w obejściu, w zachowaniu
Wiktionary
(1.1) Ślub wzięli w kościele ewangelickim, żeby w razie czego bez trudu się rozwieść, co przy ślubie rzymskokatolickim byłoby prawie niemożliwe. "Myśl o współżyciu pod przymusem była nam obojgu nieznośna" - pisała Salomea.
(1.2) W tym samym domu zakupili mieszkanie dla matki Nicolasa, którą przez jakiś czas Dorothy się opiekowała, ale ciągle cała w pretensjach i trochę nieznośna.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈznɔɕnɨ, AS: ńeznośny
Wiktionary
rzecz. nieznośność ż.
przysł. nieznośnie
Wiktionary
(1.1) dokuczliwy, nie do zniesienia; gw. Śląsk Cieszyński pieróński
(1.2) dokuczliwy, męczący, naprzykrzony, uciążliwy, uprzykrzony, utrapiony
Wiktionary
1. sprawić, że ktoś stał się zmęczony; zmęczyć, wyczerpać;
2. wywołać znudzenie, znudzić;
3. znużyć się:
a) zmęczyć się, stracić siły, odczuć wyczerpanie;
b) znudzić się, stać się nudnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. nieznajoma
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zobaczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzɔbaˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńezobačẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zobligować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zobowiązać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niepowodujący zobowiązania, niewiążący
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zobowiązywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zorganizować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zorientować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zostać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzɔˈstãɲɛ, AS: ńezostãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zostawać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzɔstaˈvãɲɛ, AS: ńezostavãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zostawiać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzɔstaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńezostavʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zostawić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzɔstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńezostavʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zrażać.
Wiktionary
1. wzbudzić w kimś niechęć, zadziałać odpychająco; zniechęcić, odstręczyć;
2. zrazić się - przestać być zainteresowanym kimś lub czymś, stracić sympatię do kogoś; zniechęcić się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zrealizować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zreperować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzrɛpɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńezreperovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zrewaluować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzrɛvaluwɔˈvãɲɛ, AS: ńezrevaluu̯ovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zrezygnować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zrobić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzrɔˈbʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńezrobʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niezrozumiały
Wiktionary
rzecz. niezrozumienie n., niezrozumiałość ż.
przym. niezrozumiały
Wiktionary
(1.1) niejasno, niewyraźnie, zagadkowo, zawile
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niedający się zrozumieć
(1.2) przen. niedający się zinterpretować, niejasny
Wiktionary
(1.1) Wrzawa cichła, podsycana tylko niezrozumiałymi, ochrypłymi krzykami Niemców.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzrɔzũˈmʲjawɨ, AS: ńezrozũmʹi ̯au̯y
Wiktionary
rzecz. niezrozumienie n., niezrozumiałość ż.
przysł. niezrozumiale
Wiktionary
(1.2) niejasny
Wiktionary
brak zrozumienia, wyrozumiałości dla kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zrujnować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zrywać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nienależący do żadnej organizacji, związku albo stronnictwa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zrzucać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zrzucić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zrzynać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzʒɨ̃ˈnãɲɛ, AS: ńezžỹnãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zrzędzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niezrównane; cecha tych, którzy są niezrównani
Wiktionary
przym. niezrównany
przysł. niezrównanie
Wiktionary
wyjątkowy, doskonały
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. taki, któremu nie można dorównać
Wiktionary
(1.1) Nie mogli jednak usnąć i jeszcze długo w noc baraszkowali, śmiejąc się i wydrwiwając spłoszonego doktora, a wynosząc pod niebiosa, piękność i przymioty niezrównane, jego lepszej połowy.
Wiktionary
przysł. niezrównanie
rzecz. niezrównaność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zrównoważać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) brak równowagi, harmonii
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) psych. pozbawiony równowagi psychicznej; niepanujący nad sobą
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od nie zrównoważyć
Wiktionary
(1.1) nieobliczalny, nieopanowany, zmienny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niezręczny
(1.2) w sposób niewygodny
(1.3) w sposób niestosowny
Wiktionary
przym. niezręczny
Wiktionary
(1.1) niezdarnie, niezgrabnie
(1.2) nieporęcznie, niewygodnie
(1.3) niestosowny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niezręcznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niezręczny
SJP.pl
1. brak zręczności (np. niezręczność ruchów)
2. gafa, wpadka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak wprawy, zręczności lub umiejętności w wykonywaniu jakiejś czynności
(1.2) sytuacja lub zachowanie powodujące zakłopotanie
Wiktionary
(1.1) Jego niezręczność w tańcu była zauważalna.
Wiktionary
przym. niezręczny
Wiktionary
(1.1) nieporadność, nieudolność, niezgrabność
(1.2) zakłopotanie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niemający zręczności, także. świadczący o braku zręczności
(1.2) niemający sprytu, biegłości, znajomości czegoś
(1.3) który wprowadza w zakłopotanie
Wiktionary
(1.1) Ambitny, seksowny, inkluzywny, pełen energii, żywiołowy, buntowniczy, a czasem chaotyczny, niezręczny i przesadnie napakowany, 135-minutowy spektakl odzwierciedlał cechy, które definiują karierę Madonny.
Wiktionary
przysł. niezręcznie
rzecz. niezręczność ż.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) nie całkiem, nie w pełni, nie do końca
Wiktionary
przym. niezupełny
Wiktionary
(1.1) częściowo, niecałkowicie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zużywać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zwabić.
Wiktionary
będący nie do zwalczenia (np. Ogarniała go niezwalczona chęć włóczenia się po nocach.); nieprzeparty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zwalniać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zwariować.
Wiktionary
1. cecha czegoś złożonego z osób, przedmiotów lub elementów nieznajdujących się bardzo blisko siebie;
2. cecha czegoś składającego się z niepasujących do siebie elementów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zweryfikować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zwiastować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zwiedzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zwiedzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zwijać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zwilżać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zwilżyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zwinąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|związywać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzvʲjɔ̃w̃zɨˈvãɲɛ, AS: ńezvʹi ̯õũ̯zyvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zwiększać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzvʲjɛ̃ŋˈkʃãɲɛ, AS: ńezvʹi ̯ẽŋkšãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zwlekać.
Wiktionary
rzecz. zwlekanie n.
przysł. niezwłocznie
przym. niezwłoczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zwodociągować.
Wiktionary
Niezwojowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie proszowickim, w gminie Pałecznica.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zwolnić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzvɔlʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńezvolʹńė̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zwoływać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzvɔwɨˈvãɲɛ, AS: ńezvou̯yvãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zwracać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzvraˈt͡sãɲɛ, AS: ńezvracãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zwrócić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzvruˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńezvrucẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zwyciężyć.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, którego nie da się zwyciężyć
(1.2) taki, którego nikt nie zwyciężył
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) […] o społecznym odbiorze przyczyn kapitulacji Kamieńca zadecydował utrwalony stereotyp o niezwyciężonej fortecy.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzvɨt͡ɕɛ̃w̃ˈʒɔ̃nɨ, AS: ńezvyćẽũ̯žõny
Wiktionary
(1.1) niepokonany
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niezwyczajny
Wiktionary
rzecz. niezwyczajność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niezwyczajne; cecha tych, którzy są niezwyczajni
Wiktionary
przym. niezwyczajny
przysł. niezwyczajnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niebędący zwyczajnym
Wiktionary
rzecz. niezwyczajność ż.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niezwykły, nietypowy
(1.2) bardzo, silnie, mocno, intensywnie
Wiktionary
(1.1) Ten piasek jest świetny. Babki, które stawialiśmy, są niezwykle foremne.
(1.2) Uważam, że dzisiejsza młodzież jest niezwykle inteligentna.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈzvɨklɛ, AS: ńezvykle
Wiktionary
przym. niezwykły
rzecz. niezwykłość ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niezwykle
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niezwykły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co niezwykłe
Wiktionary
przym. niezwykły
przysł. niezwykle
Wiktionary
(1.1) niesamowitość, szczególność, cudowność, wspaniałość, nadzwyczajność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) rzadko spotykany, nietypowy
(1.2) wyróżniający się, wybitny
(1.3) rewelacyjny
(1.4) baśniowy, czarodziejski
(1.5) dziwny
Wiktionary
(1.1) Udało się zaobserwować niezwykłe zjawisko.
(1.2) To niezwykły człowiek.
(1.3) Niezwykły pomysł!
(1.4) Niezwykły świat Orientu to albumowy przewodnik po fascynujących miejscach Azji.
(1.5) Te obrazy były nazbyt niezwykłe, nie nadawały się do powieszenia w klasztorze.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈzvɨkwɨ, AS: ńezvyku̯y
Wiktionary
rzecz. niezwykłość ż.
przysł. niezwykle
Wiktionary
(1.1) nieprawdopodobny, niesamowity, niebywały, niesłychany, niewiarygodny, zadziwiający, zaskakujący, szokujący, niewypowiedziany, niewyrażalny, niepowtarzalny, niespotykany, okazjonalny, rzadki, unikalny, unikatowy, wyjątkowy, specjalny, oryginalny
(1.2) nietuzinkowy, wybitny, wielki
(1.3) fenomenalny, nadzwyczajny, niepospolity, nieprzeciętny, niesamowity, niezwyczajny, ponadprzeciętny, rewelacyjny, rzadki, sensacyjny, spektakularny, szczególny, unikalny, wyjątkowy, wulg. zajebisty
(1.4) czarodziejski, baśniowy, niesamowity, nieziemski, piękny, tajemniczy
(1.5) osobliwy, dziwaczny, dziwny, ekscentryczny, ekstrawagancki, niekonwencjonalny, nietypowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zwymiarować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zwymiotować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zwymyślać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zwątpić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zwężać.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) bez zwłoki, natychmiast
Wiktionary
(1.1) Jeśli zadzwonią do mnie ze szpitala, niezwłocznie cię o tym poinformuję.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈzvwɔt͡ʃʲɲɛ, AS: ńezvu̯očʹńe
Wiktionary
rzecz. niezwlekanie n.
przym. niezwłoczny
Wiktionary
(1.1) bezzwłocznie, biegiem, co tchu, migiem, momentalnie, pot. na jednej nodze, natychmiast, natychmiastowo, od razu, pędem, w lot, w mig, w okamgnieniu, pot. w te pędy, z miejsca, z marszu, cito
Wiktionary
dawniej: opóźniający, zwlekający
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który powinien nastąpić w jak najkrótszym czasie; taki, którego nie można odłożyć na później
Wiktionary
IPA: ɲɛˈzvwɔt͡ʃnɨ, AS: ńezvu̯očny
Wiktionary
rzecz. niezwlekanie n.
przysł. niezwłocznie
Wiktionary
(1.1) bezzwłoczny, natychmiastowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zyskać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zzielenieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|zzuwać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ząbkować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|złamać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛzwãˈmãɲɛ, AS: ńezu̯ãmãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|złocić.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób niezwyciężony
Wiktionary
(1.1) Bohaterowie ci trwali niezłomnie w obronie Polski.
Wiktionary
rzecz. niezłomność ż.
przym. niezłomny
Wiktionary
(1.1) nieugięcie, niezachwianie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: niezłomnie
SJP.pl
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: niezłomny; bardziej niezłomny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, kto jest niezłomny, silny psychicznie, nie poddający się w obliczu trudu
Wiktionary
(1.1) Jeśli ktoś organizowałby kiedyś konkurs na miejsce na świecie, które pokazuje niezłomność człowieka, to moim zdaniem mógłby do tej kategorii nominować Bejrut. Rozdzierany wojnami, zamachami i zamieszkami, zawsze się odradza, nie tracąc nic ze swej żywotności, tej nieustannej energii, która każe mu przetrzymywać wszystko.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈzwɔ̃mnɔɕt͡ɕ, AS: ńezu̯õmność
Wiktionary
przym. niezłomny
przysł. niezłomnie
Wiktionary
(1.1) nieugiętość, niewzruszoność
Wiktionary
przestarzałe: mogący ulec złamaniu; kruchy; łamliwy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, którego nie można zwyciężyć
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wielu niezłomnych bohaterów Polska uhonorowała ostatnimi laty.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈzwɔ̃mnɨ, AS: ńezu̯õmny
Wiktionary
rzecz. niezłomność ż.
przysł. niezłomnie
Wiktionary
(1.1) nieugięty, niezachwiany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|złomować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|złorzeczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|złowić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|złożyć.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający dość dobry charakter
(1.2) wyrażający czyjąś dość dobrą opinię o kimś, o czymś
(1.3) o usposobieniu, nastroju: dość dobry, pogodny
(1.4) zapowiadający coś pomyślnego
(1.5) znający się na czymś w dostatecznym stopniu lub dość dobrze coś wykonujący
(1.6) o organizmie lub jego części: dość sprawnie funkcjonujący
(1.7) będący dość dobrej jakości, będący w dość dobrym gatunku
(1.8) właściwy z punktu widzenia czyichś potrzeb lub oczekiwań
(1.9) o potrawach, napojach: dość smaczny
(1.10) przynoszący korzyść, zysk
(1.11) niemały, spory, dosyć duży, mający znaczną w opinii mówiącego właściwość, wielkość lub intensywność
Wiktionary
(1.11) Złodzieje mają niezły tupet i wyobraźnię, kradną świeżo posadzone rośliny przed kamerami monitoringu.
Wiktionary
IPA: ˈɲɛzwɨ, AS: ńezu̯y
Wiktionary
przysł. nieźle, źle
Wiktionary
(1.1) ładny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|złączyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. kuzyn
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɲɛ̇t͡ɕ, AS: ńėć
Wiktionary
rzecz. nieściora
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ćmić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ćpać.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̇ˈt͡ɕpãɲɛ, AS: ńėćpãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ćpnąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ćwiczyć.
Wiktionary
niećwierk puklerzówka - gatunek owada z rodziny pasikonikowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ćwierkać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|łachać.
Wiktionary
brak ładu, nieporządek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) brak ładu, uporządkowania
Wiktionary
IPA: ˈɲɛwat, AS: ńeu̯at
Wiktionary
(1.1) bezład, nieporządek; książk. stajnia Augiasza, stajnia augiaszowa; pot. bałagan, bajzel, chlew, dziada z babą brakuje, kipisz, kram, pieprznik, śmietnik; przen. pobojowisko; wulg. burdel, burdel na kółkach, pierdolnik, syf
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieładne; cecha tych, którzy są nieładni
Wiktionary
przym. nieładny
przysł. nieładnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest ładny; pozbawiony urody
(1.2) niezgodny z normami obyczajowymi; wywołujący dezaprobatę
Wiktionary
rzecz. nieładność ż.
Wiktionary
(1.1) brzydki, nieatrakcyjny, nieciekawy, nieurodziwy
(1.2) nieprawidłowy, nieuprzejmy, niewłaściwy, zły
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ładować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwadɔˈvãɲɛ, AS: ńeu̯adovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|łagodnieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|łagodzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|łaknąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|łamać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|łapać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwaˈpãɲɛ, AS: ńeu̯apãńe
Wiktionary
brak łaski, względów u kogoś; czyjaś niechęć, nieprzychylność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak poparcia lub względów ze strony kogoś
Wiktionary
IPA: ɲɛˈwaska, AS: ńeu̯aska
Wiktionary
przysłówek
(1.1) trudno, ciężko, z wysiłkiem, trudem, oporem
Wiktionary
(1.1) Niełatwo przychodzą mi te słowa, ale muszę je wam w końcu powiedzieć!
Wiktionary
IPA: ɲɛˈwatfɔ, AS: ńeu̯atfo
Wiktionary
przym. niełatwy
Wiktionary
(1.1) trudno, ciężko, nielekko, z wysiłkiem, z trudem, z oporem, z trudnościami
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) trudny, ciężki, wymagający wysiłku, trudu, oporu
Wiktionary
(1.1) Podobno niełatwy był ten test, ale jakoś całej grupie udało się go zdać.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈwatfɨ, AS: ńeu̯atfy
Wiktionary
przysł. niełatwo
Wiktionary
(1.1) trudny, ciężki, nielekki
Wiktionary
gatunek torbacza z Tasmanii; kuna workowata
SJP.pl
Niełaz ("Dasyurus") – rodzaj ssaków z podrodziny niełazów (Dasyurinae) w obrębie rodziny niełazowatych (Dasyuridae).
Wikipedia
rząd australijskich ssaków z nadrzędu torbaczy
SJP.pl
Niełazokształtne (Dasyuromorphia) – rząd australijskich ssaków z infragromady ssaków niższych (Metatheria).
Wikipedia
o cechach niełazowatych (rodzina torbaczy)
SJP.pl
Niełazowate (Dasyuridae) – rodzina ssaków z rzędu niełazokształtnych (Dasyuromorphia), występujących w krainie australijskiej.
Wikipedia
o cechach niełazowatych (rodzina torbaczy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|łaźbić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|łazić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|łgać.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈwɡãɲɛ, AS: ńeu̯gãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|łkać.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈwkãɲɛ, AS: ńeu̯kãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|łobzować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|łoić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|łowić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|łudzić.
Wiktionary
typ jednonasiennego, suchego, niepękającego owocu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. suchy, niepękający, jednonasienny owoc, posiadający skórzastą lub zdrewniałą owocnię otaczającą luźno nasienie;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Słonecznik ma owoce w postaci niełupek.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈwupka, AS: ńeu̯upka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|łuszczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwuʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯uščẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|łysieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|łzawić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|łączyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛwɔ̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯õṇčẽńe
Wiktionary
naród zaliczany do Samojedów
SJP.pl
Nieńcy ( не́нцы, nazwa własna: ненэць, l. mn. "nienycja", dawniej nazywani Jurak-Samojedami lub Jurakami) – naród uralski zaliczany do Samojedów, zamieszkujący północno-wschodni skrawek Europy i leżące przy nim azjatyckie obszary północno-zachodniej Syberii.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ścielić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ściemniać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇ɕt͡ɕɛ̃mʲˈɲä̃ɲɛ, AS: ńėśćẽmʹńä̃ńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieścieralne
Wiktionary
przym. nieścieralny
przysł. nieścieralnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ścierać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ścieśniać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇ɕt͡ɕɛ̇ɕˈɲä̃ɲɛ, AS: ńėśćėśńä̃ńe
Wiktionary
rzecz. nieścieśnienie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ścieśnić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇ɕt͡ɕɛ̇ɕˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńėśćėśńė̃ńe
Wiktionary
rzecz. nieścieśnianie n., nieściśnięcie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ścigać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ścinać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. kuzynka
(1.2) stpol. bratanica, siostrzenica
Wiktionary
IPA: ɲɛ̇ˈɕt͡ɕɔra, AS: ńėśćora
Wiktionary
rzecz. nieć m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ściskać.
Wiktionary
1. brak ścisłości; nieprecyzyjność
2. zwykle w liczbie mnogiej: częściowo błędne sformułowania, błędy, usterki polegające na braku ścisłości
3. brak spoistości, gęstości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieścisłe; cecha tych, którzy są nieściśli
Wiktionary
przym. nieścisły
przysł. nieściśle, ściśle
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieściągalne; cecha tych, którzy są nieściągalni
Wiktionary
przym. nieściągalny
przysł. nieściągalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ściągać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇ɕt͡ɕɔ̃ŋˈɡãɲɛ, AS: ńėśćõŋgãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ściągnąć.
Wiktionary
Nieściśliwość (zerowa ściśliwość) – właściwość fizyczna pewnej grupy materiałów, które niezależnie od stanu naprężenia zachowują swoją objętość.
Dla tej grupy materiałów moduł ściśliwości jest równy zero co oznacza, że współczynnik Poissona jest równy 0,5.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ścisnąć.
Wiktionary
rzecz. nieścieśnienie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|śledzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|ślinić.
Wiktionary
osoba, którą traktuje się jak żonę, ale z którą nie zawarło się związku małżeńskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. żart. kobieta, z którą pozostaje się w nieformalnym związku
forma przymiotnika.
(2.1) M. lp. ż. od: nieślubny
Wiktionary
(1.1) Mamy z moją nieślubną taką niepisaną zasadę, że dajemy sobie prezenty, które nam obojgu sprawią radochę
(2.1) Kobiety nieuświadomione dawały się łatwo wykorzystywać (w tym seksualnie), powiększając zbiorowość samotnych matek, w dwudziestoleciu międzywojennym zwanych „matkami nieślubnymi".
Wiktionary
IPA: ɲɛ̇ˈɕlubna, AS: ńėślubna
Wiktionary
rzecz. nieślubowanie n., niepoślubienie n.
:: fm. nieślubny m.
przym. nieślubny
Wiktionary
(1.1) konkubina
Wiktionary
osoba, którą traktuje się jak męża, ale z którą nie zawarło się związku małżeńskiego
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który nie jest usankcjonowany ślubem
(1.2) taki, który nie pochodzi ze związku małżeńskiego
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. żart. mężczyzna, z którym pozostaje się w nieformalnym związku
Wiktionary
(1.1) Ponadto stała para ślubna czy nieślubna zwykle ma konkretne plany, dotyczące przyszłości i stabilizacji życia we dwoje, w związku z czym zależy im na możliwie jak najszybszym ukończeniu studiów i stworzeniu sobie własnego domu.
(1.2) Odpowiadając na postulaty szkoły prawa natury, Józef II wprowadził rozróżnienie na dzieci ślubne i nieślubne (…).
(2.1) Nagle, gdy już zaczynam się cieszyć, że niedługo wstanę z łóżka, mój nieślubny zaczyna z entuzjazmem stukać w klawiaturę komputera.
Wiktionary
rzecz. nieślubność ż.
:: fż. nieślubna ż.
przysł. nieślubnie
Wiktionary
(1.1) pozamałżeński
(1.2) pozamałżeński, nieprawy, z nieprawego łoża
(2.1) konkubent, konkubin
Wiktionary
ktoś nieśmiały, nadmiernie skromny, zahukany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek
(1.1) z wahaniem, bez śmiałości czy pewności siebie
Wiktionary
(1.1) Wypiła nieśmiało gin z tonikiem, a potem wyjęła papierośnicę.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔ, AS: ńėśmʹi ̯au̯o
Wiktionary
rzecz. śmiałek mos./mrz., nieśmiałość ż.
przym. nieśmiały
Wiktionary
(1.1) wstydliwie, skromnie, lękliwie, płochliwie, niepewnie, bojaźliwie
Wiktionary
brak śmiałości, pewności siebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, kto jest nieśmiały, wstydliwy, nie ma pewności siebie
Wiktionary
Nieśmiałość – stan psychiczny, w którym obecne są pewne charakterystyczne elementy na płaszczyźnie emocjonalnej, motywacyjnej, poznawczej lub behawioralnej, pojawiający się w sytuacji, gdy jednostka jest lub wyobraża sobie bycie ocenianą przez inne osoby. Philip Zimbardo wskazał, że pierwsze pisane użycie słowa "nieśmiałość" odnotowano w wierszu z około roku 1000 p.n.e., gdzie utożsamiano je ze sformułowaniem "łatwy do przestraszenia".
Wikipedia
(1.1) Nieśmiałość jest jednym z najpowszechniejszych problemów psychologicznych na świecie: szacuje się, że na zachodzie 40% populacji cierpi z powodu nieśmiałości.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔɕt͡ɕ, AS: ńėśmʹi ̯au̯ość
Wiktionary
przym. nieśmiały
przysł. nieśmiało
rzecz. śmiałek mos./mrz.
Wiktionary
(1.1) wstydliwość, pruderyjność, skromność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niemający pewności siebie, wstydliwy
(1.2) cichy, niepewny, ledwo widoczny
Wiktionary
(1.1) Alicja, chociaż nieśmiała, z początku bardzo serdeczna, także się zmieniła.
(1.1) Kuternoga był bardziej nieśmiały niżby się zdawało.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̇ˈɕmʲjawɨ, AS: ńėśmʹi ̯au̯y
Wiktionary
rzecz. śmiałek mos./mrz., nieśmiałość ż., nieśmiałek mos., onieśmielanie n., onieśmielenie n.
czas. onieśmielać ndk., onieśmielić dk.
przysł. nieśmiało
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|śmiecić.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nieśmiało
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nieśmiały
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|śmieć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|śmierdolić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrdɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńėśmʹi ̯erdolẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|śmierdzieć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńėśmʹi ̯erʒẽńe
Wiktionary
1. roślina zielna z rodziny astrowatych (złożonych), rzadziej z szarłatowatych (amarantowatych), o suchych kwiatach, utrzymujących się długo po ścięciu, uprawiana na rabatach, głównie do wyrobu suchych bukietów, dekoracji, wieńców itp.; suchokwiat, suchlin;
2. w wojsku: kawałek blachy z numerami identyfikującymi żołnierza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. metalowy identyfikator żołnierski noszony na szyi
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) W czasie II wojny światowej wprowadzono nowy typ nieśmiertelników, który z niewielkimi zmianami jest na wyposażeniu Sił Zbrojnych USA do dziś.
Wiktionary
rzecz. nieśmiertelny mos., nieśmiertelność ż.
przym. nieśmiertelny
Wiktionary
1. niepodleganie śmierci; życie wieczne
2. trwanie w pamięci ludzkiej, posiadanie nieprzemijającej wartości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) koncepcja życia przez potencjalnie nieskończenie długi czas;
(1.2) cecha rzeczy mającej nieprzemijającą wartość
Wiktionary
Nieśmiertelność ( immortalitas) – życie, które nigdy się nie kończy, nieuleganie śmierci. W innych znaczeniach nieśmiertelność może oznaczać też posiadanie nieprzemijalnej wartości lub wieczną obecność i nieuleganie zmianom.
Wikipedia
IPA: ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕt͡ɕ, AS: ńėśmʹi ̯ertelność
Wiktionary
rzecz. nieśmiertelny m., nieśmiertelnik m., nieśmiertelniczka ż.
przym. nieśmiertelny
przysł. nieśmiertelnie
Wiktionary
(1.2) nieprzemijalność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) wiecznie żywy, żyjący, nieumierający
(1.2) przen. taki, którego wartość nie przemija
(1.3) przen. taki, który nie podlega zmianom, który jest stale obecny
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) istota nieśmiertelna (1.1); przen. bóstwo, Bóg
(2.2) żart. członek Akademii Francuskiej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ, AS: ńėśmʹi ̯ertelny
Wiktionary
rzecz. nieśmiertelność ż., nieśmiertelnik m., nieśmiertelniczka ż.
przysł. nieśmiertelnie
Wiktionary
(1.2) wiekopomny, niezapomniany, pamiętny, niezatarty, nieprzemijający
(1.3) wieczny, nieprzemijający
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|śmigać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇ɕmʲiˈɡãɲɛ, AS: ńėśmʹigãńe
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: nieśny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|śnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|śnieżyć.
Wiktionary
zdolność składania jaj przez samice ptaków domowych
SJP.pl
Nieśność – zdolność samic drobiu do znoszenia jaj.
W toku hodowli wyselekcjonowano specjalne, przeznaczone do produkcji jaj, rasy drobiu.
Nieśność jest, oprócz cech indywidualnych, zależna od, m.in. rasy drobiu i warunków chowu. Wyspecjalizowane rasy kur niosek znoszą do 300 jaj w ciągu roku, kaczki do 90 jaj, gęsi, a także indyki do najwyżej trzydziestu sztuk.
Wikipedia
o samicach ptaków, zwykle domowych: znoszący jaja (np. nieśna kura, indyczka); nośny
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|śpieszyć.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) bez pośpiechu
Wiktionary
przym. nieśpieszny
Wiktionary
(1.1) wolno
Wiktionary
przysłówek
(1.1) przest. bez pośpiechu
Wiktionary
przym. nieśpieszny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który się nie spieszy; dziejący się powoli, bez pośpiechu
Wiktionary
przysł. nieśpiesznie, nieśpieszno
Wiktionary
(1.1) leniwy, powolny, wolny, war. niespieszny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|śpiewać.
Wiktionary
małe drzewo lub krzew z rodziny różowatych, o jadalnych owocach, występujące od Himalajów po Malezję; niesplik; miszpelnik; groniweł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|śrupać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|świadczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇ɕfʲjaṭˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńėśfʹi ̯aṭčẽńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|świadkować.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nieświadomy
Wiktionary
(1.1) Nieświadomie uniosłem rękę, by dotknąć świeżego rysunku, na którym zasychała warstewka limfy.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇ɕfʲjaˈdɔ̃mʲjɛ, AS: ńėśfʹi ̯adõmʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. nieświadomość ż.
przym. nieświadomy, nieświadom
Wiktionary
(1.1) bezwiednie
Wiktionary
1. nieznajomość faktów, brak wiedzy, nieuświadamianie sobie czegoś
2. stan utraty przytomności, świadomości działania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak uświadamiania sobie lub wiedzy o czym
(1.2) psych. med. stan braku świadomości czy przytomności
(1.3) daw. błąd wynikający z nieznajomości tematu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. nieświadomy
przysł. nieświadomie
Wiktionary
(1.1) ignorancja, niewiedza, nieznajomość
(1.2) nieprzytomność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie uświadamiający sobie czegoś, nie wiedzący o czymś
(1.2) powstający lub istniejący bez czyjejś świadomości
Wiktionary
(1.1) Podczas II wojny światowej tajemniczy nieznajomy trafia pod opiekę brytyjskich sojuszników, nieświadomych jego niebezpiecznej przeszłości.
Wiktionary
rzecz. nieświadomość ż.
przysł. nieświadomie
Wiktionary
(1.1) nieuświadomiony, nie zdający sobie sprawy
(1.2) bezwiedny, mimowolny, nieuświadomiony, podświadomy
Wiktionary
Nieświastowice – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wągrowieckim, w gminie Mieścisko. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|świecić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇ɕfʲjɛˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńėśfʹi ̯ecẽńe
Wiktionary
przymiotnik od: Nieśwież (miasto na Białorusi)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nieświeżem, dotyczący Nieświeża
Wiktionary
rzecz. Nieśwież mrz.
Wiktionary
miasto na Białorusi
SJP.pl
Nieśwież ( Нясвіж, Несвиж) – miasto w obwodzie mińskim, siedziba rejonu nieświeskiego Białorusi.
Miasto magnackie księstwa nieświeskiego położone było w końcu XVIII wieku w powiecie nowogródzkim województwa nowogródzkiego. Prawo magdeburskie nadał król Stefan Batory w 1586 roku na prośbę Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła (Sierotki).
Wikipedia
przymiotnik jakościowy
(1.1) kulin. taki, który utracił świeżość
(1.2) o zauważalnych cechach zbyt długiego używania
(1.3) źle wyglądający
(1.4) odbierany przez zmysł powonienia jako pozbawiony świeżości
(1.5) taki, który nie wnosi nic nowego
Wiktionary
rzecz. nieświeżość ż.
przysł. nieświeżo
czas. świeżyć
Wiktionary
(1.1) czerstwy, stary, twardy
(1.2) brudny, pognieciony, znoszony
(1.3) zmęczony, zniszczony
(1.4) brzydki, cuchnący, nieprzyjemny, śmierdzący
(1.5) nieaktualny, nienowy, nieoryginalny, oklepany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|świgać.
Wiktionary
1. rodzaj gryzoni z rodziny wiewiórkowatych;
2. nieświszczuk czarnoogonowy - gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych; piesek preriowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. inaczej: piesek preriowy;
Wiktionary
Nieświszczuk ("Cynomys") – rodzaj ssaków z podrodziny afrowiórek (Xerinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae). Nieświszczuki zostały po raz pierwszy naukowo opisane w 1805 roku podczas ekspedycji Lewisa i Clarka.
Wikipedia
IPA: ɲɛ̇ˈɕfʲiʃt͡ʃuk, AS: ńėśfʹiščuk
Wiktionary
(1.1) piesek preriowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|świętować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛ̇ɕfʲjɛ̃ntɔˈvãɲɛ, AS: ńėśfʹi ̯ẽntovãńe
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie posiadający cech świętości
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Końskie;
Wiktionary
Nieświń – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Końskie. Ma status sołectwa.
W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Nieświń, po jej zniesieniu w gromadzie Rogów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
(1.1) Dojeżdżamy do Nieświnia, możesz zadzwonić do Stasia.
(1.1) Przenocujemy u ciotki w Nieświniu, a rano wyruszymy w dalsza drogę.
Wiktionary
rzecz. nieświnianin mos., nieświnianka ż.
przym. nieświński
Wiktionary
1. iść, trzymając coś w ręku;
2. przenosić, przesuwać;
3. pociągać za sobą, zwracać w jakimś kierunku;
4. o broni: strzelać;
5. o kurach: składać jaja;
6. nieść się - rozprzestrzeniać się; przemieszczać się; o kurach: znosić jaja
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu, idąc i będąc nim obciążonym
(1.2) powodować jakieś rezultaty, skutki
(1.3) transportować coś, powodować przesuwanie się czegoś (także niematerialnego)
czasownik zwrotny niedokonany nieść się (dk. brak)
(2.1) rozchodzić się, rozprzestrzeniać się
(2.2) o kurach: składać jaja
Wiktionary
(1.1) Petroniusz wyszedłszy od cezara kazał się nieść do swego domu na Karynach.
(1.2) Wprowadzenie euro niesie ze sobą konieczność wymiany oprogramowania w kasach w całym kraju.
(1.3) Rzeki niosą mnóstwo materiału skalnego z gór.
(2.1) W górach echo niesie się bardzo daleko.
(2.2) Kury często niosą się wiosną.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̇ɕt͡ɕ, AS: ńėść
Wiktionary
rzecz. nosiciel mos., niesienie n., nioska ż., nosidło n., nosidełko n., nośność ż., donoszenie n., noszenie n., przynoszenie n., wynoszenie n., podniesienie n., wzniesienie n., nosze nmos., noszowy mos.
czas. znosić, donieść dk., nanieść dk., nosić ndk., odnieść dk., podnieść dk., ponieść dk., przenieść dk., przynieść dk., roznieść dk., unieść dk., wynieść dk., zanieść dk., znieść dk.
przym. nośny, noszowy
Wiktionary
(1.1) taszczyć, tachać, taskać, reg. pozn. taśtać
Wiktionary
ujemny pod względem moralnym, negatywny, ujemny; rozgniewany, rozzłoszczony
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w miarę dobrze, całkiem dobrze
Wiktionary
(1.1) Nieźle się tu urządziłaś, jak widzę…
Wiktionary
IPA: ˈɲɛ̇ʑlɛ, AS: ńėźle
Wiktionary
przym. niezły
przysł. źle
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) daw. niedojrzały
Wiktionary
(1.1) Podano wino z nieźrzałych gron.
Wiktionary
IPA: ɲɛ̇ˈʑʒawɨ, AS: ńėźžau̯y
Wiktionary
przym. źrzały
Wiktionary
(1.1) reg. śl. niezdrzały
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|żreć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|żartować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʒartɔˈvãɲɛ, AS: ńežartovãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|żałować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|żeglować.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|żegnać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie zawierający żelaza
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|żenić.
(1.2) odczasownikowy od|nie|żenąć.
Wiktionary
(1.1) (…) postanowiłem wytrwale stać przy postanowieniu nieżenienia się, tym bardziej że od samego początku naszego stosunku najwyraźniej i najformalniej jej to oświadczyłem.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|żgać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|żgnąć.
Wiktionary
mężczyzna, który nie ożenił się; kawaler
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zwykle o mężczyźnie: niemający żony
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) mężczyzna, który nie ma żony
Wiktionary
(1.1) Żyje jeszcze jego stary wujek, który koniecznie chce, aby Maciek pozostał nieżonaty, i który wydziedziczyłby go, jeśli on ożeniłby się.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʒɔ̃ˈnatɨ, AS: ńežõnaty
Wiktionary
(1.1) bezżenny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|żuć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|żulić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|żwirować.
Wiktionary
Nieżychowice (do 1950 r. "Szenfeld", niem. "Schönfeld") – wieś w Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie chojnickim, w gminie Chojnice. Ma status sołectwa.
We wsi znajduje się Kościół rzymskokatolicki pw. Trójcy Świętej oraz Szkoła Podstawowa im. Żołnierzy Monte Cassino.
Wikipedia
Nieżychówko – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie pilskim, w gminie Białośliwie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|żyć.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈʒɨt͡ɕɛ, AS: ńežyće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od nieżyt
Wiktionary
rzecz. nieżyt m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieżyciowe; cecha tych, którzy są nieżyciowi
Wiktionary
przym. nieżyciowy
przysł. nieżyciowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|życzyć.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʒɨˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńežyčẽńe
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób nieżyczliwy
Wiktionary
rzecz. nieżyczliwość ż.
przym. nieżyczliwy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest nieżyczliwe; cecha tego, kto jest nieżyczliwy
Wiktionary
przym. nieżyczliwy
przysł. nieżyczliwie
Wiktionary
(1.1) nieprzychylność
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) usposobiony nieprzyjaźnie, nieuprzejmy
Wiktionary
(1.1) Niektórzy nieżyczliwi głupcy opowiadali potem, jakobym złapał w locie osę i wrzucił do gardła prześladowcy.
Wiktionary
rzecz. nieżyczliwość ż.
przysł. nieżyczliwie
Wiktionary
(1.1) niechętny, nieprzychylny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|żydzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|żydłaczyć.
Wiktionary
zapalenie błon śluzowych narządu połączone ze wzmożonym wydzielaniem śluzu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pospolite zapalenie błony śluzowej
Wiktionary
IPA: ˈɲɛʒɨt, AS: ńežyt
Wiktionary
przym. nieżytowy
rzecz. nieżycik mrz.
Wiktionary
(1.1) przest. katar
Wiktionary
skrót od: nieżywotny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|żywić.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńežyvʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
gramatyczna cecha rzeczowników oznaczających przedmiot lub pojęcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nieżywe; cecha tych, którzy są nieżywi
Wiktionary
przym. nieżywy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pozbawiony życia, martwy
(1.2) przen. pozbawiony energii
Wiktionary
(1.2) Po ośmiu godzinach lekcji jestem całkiem nieżywy.
Wiktionary
IPA: ɲɛˈʒɨvɨ, AS: ńežyvy
Wiktionary
rzecz. nieżywość ż.
Wiktionary
(1.1) umarły, zmarły
(1.2) padnięty, oklapły
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|żółcić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|żądać.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʒɔ̃nˈdãɲɛ, AS: ńežõndãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|żąć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|żłobić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nie|żłobkować.
Wiktionary
IPA: ˌɲɛʒwɔpkɔˈvãɲɛ, AS: ńežu̯opkovãńe
Wiktionary
nieżłop nakwietny - gatunek owada z rodziny bzygowatych
SJP.pl
centralna część kuli ziemskiej złożona głównie z niklu (Ni) i żelaza (Fe), jądro Ziemi; barysfera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. geofiz. wewnętrzne jądro Ziemi, złożone ze stopu niklu i żelaza
Wiktionary
(1.1) jądro wewnętrzne Ziemi
Wiktionary
substancja czynna, lek blokujący kanały wapniowe
SJP.pl
dawna nazwa dolnego płaszcza Ziemi
SJP.pl
Nifesima – dawna nazwa dolnej warstwy płaszcza ziemskiego.
Nazwę dla tej warstwy płaszcza wprowadzono, gdyż uważano, że jest ona zbudowana z krzemu ("Si") i magnezu ("Mg") (sima) oraz z pewnych ilości niklu (Ni) i żelaza (Fe) – Ni+Fe+Si+Mg.
Wikipedia
zaimek przymiotny
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. niejeden, ktoś
Wiktionary
przysłówek; tyle co: w żadnym czasie, w żadnej sytuacji, w żadnym razie
SJP.pl
zaimek przysłowny przeczący
(1.1) w żadnym czasie, momencie, sytuacji
Wiktionary
(1.1) Ela nigdy nie była w teatrze.
(1.1) Nigdy żadne pieniądze nie będą ważniejsze niż człowiek, a kto myśli inaczej ma nierówno pod sufitem.
Wiktionary
IPA: ˈɲiɡdɨ, AS: ńigdy
Wiktionary
zaim. przenigdy
Wiktionary
(1.1) ani razu, przenigdy, jak świat światem, jak rak świśnie a ryba piśnie, w życiu, na świętego Dygdy, na święty nigdy, w grudniu po południu
Wiktionary
potocznie: przysłówek "nigdy" połączony z końcówka czasownikową "-śmy" (np. "Nigdyśmy was nie lubili."
SJP.pl
1. tyle co: w żadnym miejscu
2. tylce co: do żadnego miejsca; donikąd
SJP.pl
przysłówek miejsca
(1.1) w żadnym miejscu
(1.2) do żadnego miejsca
Wiktionary
(1.1) Nigdzie nie mogłem kupić tej książki.
(1.2) Nigdzie dzisiaj nie pójdziesz, będziesz siedzieć w domu i się uczyć.
Wiktionary
IPA: ˈɲiɟd͡ʑɛ, AS: ńiǵʒ́e
Wiktionary
zaim. nikąd
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk nikaj
(1.2) donikąd
Wiktionary
1. rzeka w Gwinei, Mali, Nigrze, Beninie i Nigerii;
2. państwo w Afryce ze stolicą w Niameju; Republika Nigru;
3. stan w Nigerii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Afryce ze stolicą w Niameyu;
(1.2) geogr. hydron. trzecia pod względem długości i powierzchni dorzecza rzeka Afryki (po Nilu i Kongu);
(1.3) geogr. adm. jeden ze stanów Nigerii;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Niger to państwo bez dostępu do morza.
(1.2) Niger wpływa do Zatoki Gwinejskiej.
Wiktionary
IPA: ˈɲiɡɛr, AS: ńiger
Wiktionary
rzecz. Nigerczyk mos., Nigerka ż., Nigeria ż.
przym. nigerski, pronigerski, antynigerski
Wiktionary
obywatel Nigru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Nigru
Wiktionary
IPA: ɲiˈɡɛrt͡ʃɨk, AS: ńigerčyk
Wiktionary
rzecz. Niger mrz.
:: fż. Nigerka ż.
przym. nigerski, antynigerski
Wiktionary
państwo w Afryce ze stolicą w Abudży; Federalna Republika Nigerii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Afryce ze stolicą w Abudży;
Wiktionary
Nigeria, Federalna Republika Nigerii ( Federal Republic of Nigeria) – państwo w Afryce Zachodniej nad Zatoką Gwinejską, najludniejsze na kontynencie afrykańskim. Nazwa kraju pochodzi od rzeki Niger. Po raz pierwszy pojawiła się w brytyjskiej gazecie The Times w 1897 roku. Państwo sąsiaduje z Beninem, Nigrem, Czadem i Kamerunem. Obecnie członek Unii Afrykańskiej i ECOWAS.
Wikipedia
(1.1) Stolicę Nigerii przeniesiono z Lagos do Abudży w roku 1991.
Wiktionary
IPA: ɲiˈɡɛrʲja, AS: ńigerʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Nigeryjczyk mos., Nigeryjka ż., Niger mrz.
przym. nigeryjski, nigerski
Wiktionary
(1.1) Republika Federalna Nigerii
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od Nigeria
Wiktionary
obywatelka Nigru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Nigru
Wiktionary
IPA: ɲiˈɡɛrka, AS: ńigerka
Wiktionary
rzecz. Niger mrz.
:: fm. Nigerczyk mos.
przym. nigerski, antynigerski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) jęz. należący do jednej z największych rodzin językowych Afryki, której nazwa nawiązuje do dorzeczy rzek Nigru i Kongo, choć jej zasięg obejmuje większość Afryki Subsaharyjskiej
Wiktionary
przymiotnik od: Niger
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Niger
Wiktionary
IPA: ɲiˈɡɛrsʲci, AS: ńigersʹḱi
Wiktionary
rzecz. Nigerka ż., Nigerczyk mos., Niger mrz., Nigeria ż.
przym. antynigerski
Wiktionary
obywatel Nigerii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Nigerii
Wiktionary
IPA: ˌɲiɡɛˈrɨjt͡ʃɨk, AS: ńigeryi ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Nigeria ż.
:: fż. Nigeryjka ż.
przym. nigeryjski
Wiktionary
obywatelka Nigerii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Nigerii
Wiktionary
IPA: ˌɲiɡɛˈrɨjka, AS: ńigeryi ̯ka
Wiktionary
rzecz. Nigeria ż.
:: fm. Nigeryjczyk mos.
przym. nigeryjski
Wiktionary
związany z Nigerią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Nigeria
Wiktionary
(1.1) Nigeryjska flaga jest zielona i biała.
Wiktionary
IPA: ˌɲiɡɛˈrɨjsʲci, AS: ńigeryi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Nigeria ż., Nigeryjczyk mos., Nigeryjka ż.
Wiktionary
minerał krystalizujący w układzie trygonalnym, którego złoża odnaleziono w Nigerii w prowincji Kabba; ferronigeryt, nigryt
SJP.pl
[czytaj: najt-klab] nocny lokal rozrywkowy; klub nocny, night club
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) klub nocny
Wiktionary
(1.1) Władze pozamykały night-cluby i dyskoteki.
Wiktionary
rzecz. night club mrz.
Wiktionary
(1.1) klub nocny
Wiktionary
[czytaj: najtkor] styl muzyczny powstały poprzez przyspieszenie tempa i podwyższenie tonacji utworów muzycznych
SJP.pl
Nightcore – styl muzyczny polegający na edycji utworu muzycznego poprzez podniesienie tonacji i tempa. Nazwa pochodzi od norweskiego duetu muzycznego „Nightcore”, który wydał zmienione wersje utworów trance i eurodance. Nazwa pochodzi od słów "night" (noc) i "core" (rdzeń). "Night" odnosi się do energii i tempa, które często kojarzą się z nocnym życiem, natomiast "core" oznacza esencję, czyli główny, szybki rytm muzyki.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nocna jazda na rolkach, zwykle organizowana grupowo ulicami miasta
SJP.pl
najstarsza i najprostsza forma sushi w postaci uformowanego, owalnego kawałka ryżu z dodatkiem jednego składnika, np. ryby, awokado, omletu japońskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) śrpol. czarnoksiężnik
Wiktionary
(1.1) Opowiadali takież rzeczy czarownicy i nigromantycy, acz tak się gniewał i szalał Montezuma, że ich kazał posadzać do więzienia: a iż się wywikłali snadnie i pouciekali precz, tedy on z wielkiego jadu kazał pozabijać żony ich.
Wiktionary
(1.1) śrpol. czarnoksiężnik, czarodziejca, czarodziejnik, czarownik
Wiktionary
syntetyczny czarny barwnik, służący do barwienia tuszów, pasty do butów itp.
SJP.pl
typ nigrycki - typ antropologiczny o wysokim wzroście, smukłej budowie ciała, szerokiej twarzy, bardzo szerokim nosie, czarnej skórze i wełnistych, czarnych włosach
SJP.pl
minerał krystalizujący w układzie trygonalnym, którego złoża odnaleziono w Nigerii w prowincji Kabba; ferronigeryt, nigeryt
SJP.pl
zwolennik nihilizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) filoz. zwolennik nihilizmu
Wiktionary
IPA: ˌɲixʲiˈlʲista, AS: ńiχʹilʹista
Wiktionary
rzecz. nihilizm m.
:: fż. nihilistka ż.
przym. nihilistyczny
przysł. nihilistycznie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: nihilista
Wiktionary
IPA: ˌɲixʲiˈlʲistka, AS: ńiχʹilʹistka
Wiktionary
rzecz. nihilizm m.
:: fm. nihilista m.
przym. nihilistyczny
przysł. nihilistycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nihilistyczny
Wiktionary
przym. nihilistyczny
rzecz. nihilizm m., nihilista m., nihilistka ż.
Wiktionary
→ nihilizm
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy nihiliście lub nihilizmowi
Wiktionary
rzecz. nihilizm m., nihilista m., nihilistka ż., nihilizowanie n.
czas. nihilizować
przysł. nihilistycznie
Wiktionary
1. postawa odrzucająca wszelkie obowiązujące normy i wartości w życiu społecznym; absolutny sceptycyzm;
2. rosyjski nurt społeczny w drugiej połowie XIX wieku, nieuznający tradycji i obyczajów szlacheckich;
3. w dawnym prawodawstwie: pomniejszanie roli norm prawnych w działalności sądów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. postawa polegająca na całkowitej relatywizacji ogólnie przyjętych norm i wartości;
Wiktionary
Nihilizm (od nihil – nic) – wieloznaczny termin filozoficzny, którego kluczowym pojęciem jest negacja. Różne formy nihilizmu odpowiadają różnym działom filozofii, takim jak epistemologia, ontologia, aksjologia czy filozofia polityczna.
Rozróżnia się kilka kategorii tego pojęcia:
Wikipedia
(1.1) Postawę zwaną nihilizmem prezentują osoby pozbawione jakiejkolwiek wiary w dokonania ludzkości.
Wiktionary
rzecz. nihilista mos., nihilistka ż.
przym. nihilistyczny
przysł. nihilistycznie
Wiktionary
rzadko: negować lub całkowicie relatywizować wszystkie wartości
SJP.pl
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 113 (symbol Nh)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Nh i liczbie atomowej 113;
Wiktionary
Nihon (Nh, nihonium) – syntetyczny pierwiastek chemiczny, transuranowiec o liczbie atomowej 113. W układzie okresowym znajduje się w bloku p bezpośrednio pod talem, dlatego bywa nazywany nieoficjalnie eka-talem.
Wikipedia
(1.1) symbol. Nh; przest. ununtrium; przest. symbol. Uut
Wiktionary
najstarszy, po Kojiki, japoński zbiór mitów i podań historycznych
SJP.pl
tyle co: w żaden sposób
SJP.pl
przysłówek
(1.1) pot. posp. w żaden sposób
(1.2) pot. w sposób trudny do określenia, raczej negatywnie
Wiktionary
Nijak – polski zespół muzyczny z nurtu piosenki studenckiej, turystycznej i kabaretowej, powstały w 1978 roku w Łodzi. Jego autorskie piosenki, takie jak: "Żarty", "Zajazd pod Różą", "Piosenka na rozgrzanie", "Nogi" czy "Piwo" po dziś dzień są śpiewane w górach, na rajdach, na obozach, podczas śpiewanek turystycznych, przy ogniskach, w schroniskach czy w chatkach studenckich. W repertuarze grupa ma ponad 150 piosenek turystycznych, kabaretowych, szant i piosenek o miłości.
Wikipedia
(1.1) Na środku była dziura i nijak nie dało się jej obejść.
(1.1) Krzyśkowe opowieści nijak miały się do rzeczywistości.
(1.2) Czując się nijak, nie wybierałbym się do kina.
Wiktionary
IPA: ˈɲijak, AS: ńii ̯ak
Wiktionary
rzecz. nijakość ż.
przym. nijaki
przysł. nijako
Wiktionary
(1.1) nijako
(1.2) nijako
Wiktionary
1. przeciętny, bezbarwny
2. rodzaj nijaki - jeden z rodzajów gramatycznych
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) niczym niewyróżniający się, niemający żadnych charakterystycznych cech
przymiotnik relacyjny
(2.1) przest. żaden
(2.2) gram. rodzaj nijaki
Wiktionary
(1.1) Ta zupa ma nijaki smak. Trzeba ją doprawić.
(2.1) Nie otrzymał od nas nijakiej pomocy.
(2.2) Rzeczownik „krzesło” ma rodzaj nijaki.
Wiktionary
IPA: ɲiˈjäci, AS: ńii ̯äḱi
Wiktionary
rzecz. nijakość ż.
przysł. nijako, nijak
Wiktionary
(1.1) bezbarwny, bezpłciowy, bez wyrazu
Wiktionary
przysłówek
(1.1) pot. w sposób niczym się nie wyróżniający
(1.2) pot. w sposób trudny do określenia, raczej negatywnie
(1.3) pot. w sposób kłopotliwy lub wstydliwy
Wiktionary
(1.1) Przyjęli nas nijako, na widowni było tylko kilka osób.
(1.2) Na twoim miejscu, czując się nijako, nie szłabym do kościoła.
(1.2) Chyba nijako pytać się Ilony, ile zarabia?
Wiktionary
rzecz. nijakość ż.
przym. nijaki
przysł. nijak
Wiktionary
(1.1) bezbarwnie, blado, mdło, pospolicie, szaro
(1.2) niewyraźnie
(1.3) głupio, nieswojo, niezręcznie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nijakie, pozbawione cech charakterystycznych lub wyrazistości
Wiktionary
IPA: ɲiˈjakɔɕt͡ɕ, AS: ńii ̯akość
Wiktionary
przym. nijaki
przysł. nijako, nijak
Wiktionary
(1.1) bezbarwność, bezpłciowość, bylejakość, miałkość, mdłość, przeciętność, tuzinkowość
Wiktionary
[czytaj: NEJmechen] miasto w Holandii
SJP.pl
Nijmegen – miasto we wschodniej Holandii, w prowincji Geldria, w pobliżu granicy z Niemcami, położone nad rzeką Waal w odległości 20 km na południe od Arnhem. Liczy około 160 tys. mieszkańców.
Miasto uznawane jest za najstarsze w Holandii. Między rokiem 98 a 102 n.e. otrzymało swoją pierwszą oficjalną nazwę Oppidum Batavorum (miasto Batawian) oraz prawa miejskie od cesarza rzymskiego Trajana.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
(1.1) Zadrżała Nijoła, i zwróciwszy głowę, • Padła przed Mildą z krzykiem na kolana.
Wiktionary
Najwyższa Izba Kontroli
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik
(1.1) = Najwyższa Izba Kontroli;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɲik, AS: ńik
Wiktionary
powstanie ludowe w Konstantynopolu w 532 roku, krwawo stłumione przez Belizariusza (wodza bizantyjskiego) - zginęło ponad 30 tysięcy osób
SJP.pl
Nika – imię żeńskie o dyskusyjnym pochodzeniu. Może pochodzić od greckiego słowa "nike" oznaczającego zwycięstwo lub być zdrobnieniem od takich imion jak: Monika, Dominika, Berenika czy Weronika. ewentualnie od imion Nikola, Nikoleta, Nikolina, Nikodema itd.
Wikipedia
część hidżabu, zasłona na twarz noszona przez muzułmanki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kult. element stroju noszonego przez część muzułmanek jako zasłona na twarz, odsłaniający wyłącznie oczy;
Wiktionary
Nikab (arab. نِقاب niqāb) – noszona przez muzułmanki jako część hidżabu zasłona na twarz. Istnieją dwie formy nikabu:
Kobiety noszące nikab są określane arabskim wyrazem "munaqqabah" (l. mn. "munaqqabāt").
Wikipedia
(1.1) Hidżab, nikab i abaja to elementy garderoby noszone przez muzułmanki jedynie poza domem i w towarzystwie mężczyzn nie będących bliskimi krewnymi.
(1.1) Z kolei niemiecki Bundestag w 2017 roku uchwalił prawo, według którego kobiety pełniące funkcje publiczne nie mogą nosić burek i nikabów w trakcie wykonywania obowiązków służbowych.
Wiktionary
IPA: ˈɲikap, AS: ńikap
Wiktionary
przym. nikabowy
Wiktionary
przysłówek miejsca
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. nigdzie
(1.2) góry. nigdzie
Wiktionary
(1.2) Hej! Muzyka, muzyka! / Góralsko muzyka! / Całych świat obesedł, ni ma taki nikaj! sic.
Wiktionary
roślina z rodziny psiankowatych, hodowana w Europie jako roślina ozdobna; wzdętka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Nikanor – imię męskie pochodzenia greckiego, zaczerpnięte z Biblii, z Księgi Machabejskiej. Nikanor był również jednym z pierwszych siedmiu diakonów. Imię jest formą oboczną imienia Nikander, pochodzi od greckiego słowa "nikao" = „zwyciężam”, czyli oznacza "zwycięzca"
Wikipedia
1. państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Managui; Republika Nikaragui;
2. jezioro w Nikaragui (państwie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Ameryce Środkowej;
(1.2) geogr. jezioro w południowej Nikaragui (1.1), największe jezioro w Ameryce Środkowej;
Wiktionary
Nikaragua, Republika Nikaragui (hiszp. "", República de Nicaragua) – państwo w Ameryce Środkowej, położone między Hondurasem na północy a Kostaryką na południu. Na zachodzie na długości 320 km oblewają ją wody Oceanu Spokojnego, a na wschodzie na długości 480 km – wody Morza Karaibskiego.
Wikipedia
(1.1) Ojciec pewnej mojej znajomej był w Nikaragui i przywiózł stamtąd dwie ładne papugi.
Wiktionary
IPA: ˌɲikaraˈɡuwa, AS: ńikaraguu̯a
Wiktionary
rzecz. Nikaraguańczyk mos., Nikaraguanka ż.
przym. nikaraguański
Wiktionary
obywatelka Nikaragui
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Nikaragui
Wiktionary
IPA: ˌɲikaraɡuˈwãŋka, AS: ńikaraguu̯ãŋka
Wiktionary
rzecz. Nikaragua ż.
:: fm. Nikaraguańczyk mos.
przym. nikaraguański
Wiktionary
obywatel Nikaragui
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Nikaragui
Wiktionary
IPA: ˌɲikaraɡuˈwãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: ńikaraguu̯ãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Nikaragua ż.
:: fż. Nikaraguanka ż.
przym. nikaraguański
Wiktionary
związany z Nikaraguą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Nikaragua
Wiktionary
IPA: ˌɲikaraɡuˈwãj̃sʲci, AS: ńikaraguu̯ãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Nikaragua ż., Nikaraguańczyk mos., Nikaraguanka ż.
Wiktionary
rodzaj małych ptaków śpiewających
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta postępująca niegodziwie
Wiktionary
rzecz. nikczemność ż.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób nikczemny
Wiktionary
(1.1) Byłam świadkiem, jak nikczemnie wyrwał dziewczynce smartfona.
Wiktionary
rzecz. nikczemnienie n., nikczemnik mos., nikczemność ż.
czas. nikczemnieć ndk., znikczemnieć dk.
przym. nikczemny
Wiktionary
(1.1) haniebnie, niecnie, niegodziwie, podle
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nikczemnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nikczemny
SJP.pl
stawać się nikczemnym, łajdakiem; łajdaczeć
SJP.pl
osoba postępująca w sposób naganny, godny potępienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś postępujący niegodziwie
Wiktionary
(1.1) Obyśmy nie musieli już zadawać się z tym nikczemnikiem.
Wiktionary
rzecz. nikczemność ż., nikczemnostka ż., nikczemnienie n.
:: fż. nikczemnica ż.
czas. nikczemnić
przym. nikczemny
przysł. nikczemnie
Wiktionary
(1.1) łotr, łajdak, niegodziwiec, nędznik, szubrawiec
Wiktionary
podły, niecny czyn lub postępowanie; podłość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nikczemne; cecha tych, którzy są nikczemni
(1.2) nikczemny postępek
Wiktionary
rzecz. nikczemnik m., nikczemniczka ż.
przym. nikczemny
przysł. nikczemnie
Wiktionary
(1.2) łajdactwo, łotrostwo, niegodziwość, podłość, podstępność
Wiktionary
zasługujący na naganę, potępienie; niecny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) podły, niegodziwy, zły; postępujący źle lub świadczący o złym, niegodziwym postępowaniu
(1.2) stpol. taki, który nie nadaje się do niczego
Wiktionary
(1.1) Dziadek, jak zwykle krewki, dał się unieść fali elokwencji i szeroko komentował nikczemne poczynania cesarza–matkobójcy, na temat którego właśnie niedawno przeprowadził wnikliwe studia.
Wiktionary
IPA: ɲikˈt͡ʃɛ̃mnɨ, AS: ńikčẽmny
Wiktionary
rzecz. nikczemność ż., nikczemnostka ż., nikczemnik mos., nikczemnica ż.
przysł. nikczemnie
Wiktionary
(1.1) podły, haniebny
Wiktionary
1. skrzydlata bogini zwycięstwa w mitologii greckiej;
2. marka obuwia i odzieży sportowej oraz firma;
3. typ pocisku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. bogini zwycięstwa;
(1.2) liter. polska nagroda literacka za książkę roku;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rzymską odpowiedniczką Nike była Wiktoria.
Wiktionary
rzecz. nikifor mrz., Nikifor mos.
Wiktionary
organiczny związek chemiczny, substancja psychoaktywna pobudzająca ośrodkowy układ nerwowy
SJP.pl
Niketamid – organiczny związek chemiczny, substancja psychoaktywna o działaniu stymulującym, stosowana jako lek analeptyczny.
Wikipedia
wódz i polityk ateński w okresie wojny peloponeskiej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. pierwiastek chemiczny o symbolu Ni, srebrzystobiały metal, dość twardy, kowalny, trudno topliwy;
2. potocznie: przedmiot niklowany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Ni i liczbie atomowej 28;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Na równinach abisalnych znajdują się złoża konkrecji polimetalicznych – brył zbudowanych ze związków manganu, niklu, żelaza, kobaltu, miedzi z domieszkami innych metali, będące obiektem zainteresowania ze strony ludzi pod kątem ich gospodarczego wykorzystania.''
Wiktionary
IPA: ˈɲicɛl, AS: ńiḱel
Wiktionary
rzecz. niklowanie n., nikielin m., nikielina ż., niklocen m., niklowiec m.
czas. niklować ndk.
przym. niklowy
przysł. niklowo
Wiktionary
(1.1) symbol. Ni
Wiktionary
arsenek niklu, miedzianoczerwony minerał o metalicznym połysku; kupfernikiel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z gromady arsenków o metalicznym połysku i miedzianoczerwonym kolorze;
Wiktionary
Nikielin ("kupfernickel") – minerał, z gromady arsenków. Należy do minerałów bardzo rzadkich. Współwystępuje z annabergitem i arsenopirytem.
Wikipedia
przym. nikielinowy
rzecz. nikiel mrz., niklowanie n.
Wiktionary
stop miedzi i niklu, z domieszką cynku lub manganu, stosowany do wyrobu oporników regulacyjnych oraz do bicia monet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hutn. stop miedzi i niklu
Wiktionary
Nikielina – stop miedzi (około 54%), z niklem (około 26%) i dodatkiem cynku lub magnezu. Zastosowania:
Wikipedia
rzecz. nikiel mrz., niklowanie n.
czas. niklować ndk.
przym. nikielinowy, niklowany, niklowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) hutn. związany z nikieliną
Wiktionary
rzecz. niklowanie n., nikielin mrz., nikielina
Wiktionary
Nikielkowo (nazwa historyczna: Nikiełkowo, dawniej Nickelsdorf) – wieś w Polsce na Warmii położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Barczewo.
Podolsztyńska wieś sołecka, położona między Olsztynem, Wójtowem i Łęgajnami, z kościołem (kościół filialny), boiskiem sportowym oraz dwoma placami zabaw. Zachował się park dworski (odrestaurowany). Powierzchnia sołectwa: 582 ha. Od 2010 r. działa „Stowarzyszenie na rzecz rozwoju wsi Nikilekowo” i Koło Gospodyń Wiejskich
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. szt. dzieło łemkowskiego artysty Nikifora Krynickiego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Nicefor m., Nicefora ż., Nikifor m., Nike ż., Nikiforek m.
przym. Nikiforowy
Wiktionary
zajmowanie się czymś bez przygotowania zawodowego; samouctwo, amatorstwo, dyletanctwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Nikiszowiec
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. dzielnica Katowic;
Wiktionary
Nikiszowiec ( Nickischschacht) – część Katowic, położona w rejonie ulicy Szopienickiej, w dzielnicy Janów-Nikiszowiec, na terenach historycznej gminy Janów, a także zabytkowe osiedle patronackie wybudowane w latach 1908–1919 z inicjatywy koncernu górniczo-hutniczego Georg von Giesches Erben jako osiedle robotnicze dla górników kopalni „Giesche” (od 1946 roku „Wieczorek”).
Wikipedia
(1.1) Którym autobusem dojadę do Nikiszowca?
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk Nikisz
Wiktionary
obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
japoński indeks giełdowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
japoński gatunek literacki
SJP.pl
Nikki – miasto w Beninie, w departamencie Borgou. Położone jest około 380 km na północny zachód od stolicy kraju, Porto-Novo. W spisie ludności z 11 maja 2013 roku liczyło 66 109 mieszkańców[].
Wikipedia
nikla indyjska - roślina uprawna z rodziny bobowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Niklas – kolonia w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Stare Miasto.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówków: nikło, nikle
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nikły
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
obfitujący w nikiel; dostarczający niklu
SJP.pl
pokrywać warstwą niklu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. met. pokrywanie czegoś warstwą niklu
Wiktionary
Ni
Wikipedia
rzecz. nikiel m., niklowiec m., niklownia ż., nikielin m., nikielina ż.
czas. niklować ndk.
przym. niklowy, niklawy, nikielinowy
Wiktionary
pokrywać warstwą niklu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) techn. pokrywać powierzchnię przedmiotów metalowych warstwą niklu
Wiktionary
(1.1) Żaczek stłumił chichot, ciocia Wiesia przygryzła wargi, natomiast pan z PZU milczał, obmierzając ścianę za pomocą niklowanej, składanej miareczki.
Wiktionary
rzecz. nikiel mrz., niklowanie n., nikielina ż.
przym. niklowy
Wiktionary
każdy pierwiastek z dziesiątej grupy układu okresowego Mendelejewa
SJP.pl
Niklowce
Wikipedia
każdy pierwiastek z dziesiątej grupy układu okresowego Mendelejewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek należący do dziesiątej grupy układu okresowego;
Wiktionary
rzecz. nikiel mrz., niklowanie n.
Wiktionary
zakład, w którym nikluje się metale
SJP.pl
niklowy i magnezowy
SJP.pl
przymiotnik od: nikiel; kwiat niklowy - annabergit (minerał)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zawierający nikiel, zrobiony z niklu, dotyczący niklu
Wiktionary
rzecz. nikiel m., niklowanie n., nikielina ż.
czas. niklować ndk.
Wiktionary
1. stawać się trudnym do zobaczenia lub odnalezienia; znikać;
2. przestawać istnieć lub występować; zanikać;
3. tracić siły i wagę w czasie choroby; mizernieć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zniknąć)
(1.1) książk. stawać się niewidocznym; stopniowo przestawać istnieć (w polu widzenia)
Wiktionary
(1.1) Jego uśmiech niknął, gdy usłyszał złą wiadomość.
Wiktionary
rzecz. nikłość ż., niknięcie n.
czas. zniknąć dk.
przym. nikły
przysł. nikle, nikło
Wiktionary
(1.1) ginąć, marnieć, rozpraszać się, słabnąć, zanikać, war. znikać
Wiktionary
1. Wielki Nikobar - największa wyspa archipelagu Nikobary;
2. Mały Nikobar - jedna z wysp archipelagu Nikobary
SJP.pl
gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych; gołąb nikobarski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nikobarów
Wiktionary
rzecz. Nikobary nmos.
:: fż. Nikobarka ż.
przym. nikobarski
Wiktionary
mieszkanka Nikobarów (wysp)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nikobarów
Wiktionary
rzecz. Nikobary nmos.
:: fm. Nikobarczyk mos.
przym. nikobarski
Wiktionary
przymiotnik od: Nikobary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nikobarami, dotyczący Nikobarów
Wiktionary
rzecz. Nikobary nmos., Nikobarczyk mos., Nikobarka ż.
Wiktionary
1. archipelag w Zatoce Bengalskiej;
2. Andamany i Nikobary - terytorium związkowe Indii na Oceanie Indyjskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wydłużony południkowo archipelag należący do Indii, położony na Oceanie Indyjskim;
Wiktionary
Nikobary – złożony z 22 wysp, wydłużony południkowo archipelag, należący do Indii. Znajduje się on na Oceanie Indyjskim, między Zatoką Bengalską i Morzem Andamańskim. Od Andamanów oddziela je Kanał Dziesiątego Stopnia. Razem z nimi tworzy terytorium związkowe Andamany i Nikobary.
Wikipedia
rzecz. Nikobarczyk mos., Nikobarka ż.
przym. nikobarski
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Nikodema
Wiktionary
Nikodem – imię męskie pochodzenia greckiego, także rzadkie nazwisko. Wywodzi się od słowa oznaczającego „ten, który zwycięża dla ludu” ( Νικόδημος: νίκη „zwycięstwo” + δημος „lud”). To samo znaczenie ma imię Mikołaj. Żeński odpowiednik to Nikodema.
Nikodem jest obecnie najczęściej nadawanym imieniem dla chłopców w Polsce – w pierwszej połowie 2023 roku nadane 3317 razy.
Wikipedia
(1.1) Gdy dzień miał się ku zachodowi, Józef z Arymatei przy pomocy Nikodema zdjął ciało z krzyża i pochował w grobie, wykutym w skale.
(1.1) — Moje panie w tej chwili zejdą, właśnie kończą ubieranie się, może tymczasem zechce pan, drogi panie Nikodemie, obejrzeć inne pokoje na parterze, bo piętro, che, che, jest jeszcze niewidzialne, pojmuje pan, damy.
Wiktionary
IPA: ɲiˈkɔdɛ̃m, AS: ńikodẽm
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Nikodemek mos., Nikoś mos., Nikuś mos.
:: fż. Nikodema ż.
przym. Nikodemowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Nikodemek, Nikoś, Nikuś
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Nikodem
Wiktionary
Nikodema – imię żeńskie pochodzenia greckiego, żeński odpowiednik imienia Nikodem, które jest złożone z wyrazów "níkē" (gr. „zwycięstwo”) i "dēmos" (gr. „lud”). Imię Nikodema nadawane jest w Polsce co najmniej od 1846 roku, zaś w rodzinach polskich poza ziemiami rdzennie polskimi co najmniej od 1793 roku.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Nikodema i jestem strażniczką miejską w Bełchatowie.
Wiktionary
rzecz. Nikodemek mos., Nikoś mos., Nikuś mos.
:: fm. Nikodem mos.
przym. Nikodemowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Nikodem
Wiktionary
(1.1) W tej żółtej czapeczce Nikodemkowi jest nie do twarzy.
Wiktionary
rzecz. Nikodem mos., Nikodema ż., Nikoś mos., Nikuś mos.
przym. Nikodemowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Nikoś, Nikuś
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Nikodemy lub z nią związany
SJP.pl
Nikodem z małżonką; Nikodemowie
SJP.pl
Nikodem z małżonką; Nikodemostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Nikodema lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Nikodema
Wiktionary
(1.1) Halina zasnęła w Nikodemowym sadzie.
Wiktionary
rzecz. Nikuś mos., Nikoś mos., Nikodem mos., Nikodema ż., Nikodemek mos.
Wiktionary
zdrobnienie od: nikogo; nikogusio, nikoguśko, nikogutko, nikoguteńko
SJP.pl
zdrobnienie od: nikogo; nikogutko, nikoguśko, nikogusieńko, nikoguteńko
SJP.pl
zdrobnienie od: nikogo; nikogusio, nikoguśko, nikogusieńko, nikogutko
SJP.pl
zdrobnienie od: nikogo; nikogusio, nikoguśko, nikogusieńko, nikoguteńko
SJP.pl
zdrobnienie od: nikogo; nikogusio, nikogutko, nikogusieńko, nikoguteńko
SJP.pl
przyrząd optyczny stosowany jako analizator i polaryzator światła, rodzaj pryzmatu; nikoletia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) opt. rodzaj pryzmatycznego polaryzatora;
Wiktionary
(1.1) W tym eksperymencie posłużymy się nikolem.
(1.1) Największe natężenie światła przechodzącego przez układ nikoli znajdziemy wówczas, gdy płaszczyzny polaryzacji obu nikoli są do siebie równoległe.
Wiktionary
IPA: ˈɲikɔl, AS: ńikol
Wiktionary
(1.1) nikoletia, pryzmat Nicola
Wiktionary
przyrząd optyczny stosowany jako analizator i polaryzator światła, rodzaj pryzmatu; nikoletia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Nazywała się Nikola i przyjechała na bordowym motorze.
Wiktionary
łamanie zasad celibatu
SJP.pl
Ni
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
Nikoleta, Nikoletta – imię żeńskie pochodzenia włoskiego. Powstało od imienia Nikola, gdyż we Włoszech i Francji "Nicola", "Nicolai" jest imieniem męskim, a jako żeński odpowiednik powstała "Nicolette", "Nicoletta" ze względu na popularne we Włoszech końcówki imion "-etta". Od Nikolety powstało imię Koleta, które jednak posiada w Polsce o wiele dłuższą tradycję niż Nikoleta.
Wikipedia
1. dziko rosnąca roślina kalifornijskich obszarów pustynnych
2. przyrząd optyczny stosowany jako analizator i polaryzator światła, rodzaj pryzmatu; nikol
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Nikolski – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Alaska, w okręgu Aleutians West.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. staroż. miasto hellenistyczne w Azji Mniejszej, w Bitynii;
Wiktionary
Nikomedia ( Νικομήδεια) – starożytne miasto hellenistyczne w Azji Mniejszej, położone nad Zatoką Ascytyjską będącą częścią Propontydy; założone przez Nikomedesa I w 264 p.n.e. jako stolica Bitynii. Współczesny İzmit.
W czasach rzymskich była to stolica prowincji Bitynia, przez pewien okres swoją rezydencję mieli tu także cesarze rzymscy. W okresie Cesarstwa Bizantyńskiego miasto zostało stolicą temu Optimaton.
Wikipedia
(1.1) Dioklecjan i Konstantyn I Wielki rezydowali w Nikomedii w Bitynii.
Wiktionary
marka aparatów fotograficznych i firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) fot. pot. sprzęt marki Nikon
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nikopolem, dotyczący Nikopola
Wiktionary
rzecz. Nikopol mrz.
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny chwastówkowatych
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. i B. lp. od: Nikoś
Wiktionary
(1.1) Wiosną załatwili Nikosia nad strumieniem.
Wiktionary
alkaloid zawarty w liściach tytoniu, pobudzający w małych dawkach czynność układu nerwowego, podnoszący ciśnienie krwi i przyspieszający czynność serca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bezbarwny, płynny alkaloid spotykany przede wszystkim w liściach tytoniu;
Wiktionary
Nikotyna – organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów pirydynowych. Naturalnie występuje w liściach i korzeniach tytoniu szlachetnego ("Nicotiana tabacum").
Zbudowana jest z dwóch pierścieni heterocyklicznych, pirydyny i pirolidyny, której atom węgla w pozycji 2 stanowi centrum chiralne (naturalnie występująca nikotyna jest enancjomerem o konfiguracji "S").
Wikipedia
(1.1) Po zgaszeniu papierosa poziom nikotyny we krwi szybko spada.
Wiktionary
IPA: ˌɲikɔˈtɨ̃na, AS: ńikotỹna
Wiktionary
rzecz. nikotynizm m., nikotynista m.
przym. nikotynowy
Wiktionary
amid kwasu nikotynowego, związek występujący w wielu naturalnych produktach żywnościowych; witamina B3
SJP.pl
koenzym uczestniczący w procesie oddychania komórkowego, niezbędny czynnik przemiany glukozy w organizmie; NAD
SJP.pl
dawniej: substancja kamforowa dająca przyjemny zapach dymowi tytoniowemu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. uzależniony od nikotyny, palacz papierosów
Wiktionary
(1.1) Wszelki umysłowy wysiłek i skupienie staje się prawdziwą torturą i gnuśny, gnijący w śmierdzącym własnym sosie nikotynista śmieje się cynicznie z własnego upadku i myśli sobie: „E, jakoś to będzie. Żyjemy tylko raz. Po co sobie czegoś odmawiać? I tak jest mało przyjemności”.
(1.1) Nikotynista kupuje tę chwilę za wysoką cenę wszystkich przyszłych nowotworów i udarów, wszystkich duszności, dychawic i płucnych rozedm, kaszlu i żółtawej skóry.
Wiktionary
rzecz. nikotyna ż., nikotynizm mrz.
przym. nikotynowy
Wiktionary
(1.1) palacz, palący, fajczarz; reg. śl. kurzok
Wiktionary
nałóg palenia, żucia tytoniu lub zażywania tabaki; nikotynomania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nałóg palenia lub, rzadziej, żucia tytoniu
Wiktionary
Nikotynizm – uzależnienie od nikotyny.
Wikipedia
(1.1) Dodatkowo styl życia znacznej grupy badanych (nikotynizm, niski poziom aktywności fizycznej, spożywanie alkoholu) znacząco odbiegał od zaleceń profilaktyki zdrowotnej.
Wiktionary
rzecz. nikotynista m., nikotyna ż.
przym. nikotynowy
Wiktionary
nałóg palenia, żucia tytoniu lub zażywania tabaki; nikotynizm
SJP.pl
gatunek rośliny z rodziny bignoniowatych; Radermachera sinica
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący nikotyny, związany z nikotyną
(1.2) spowodowany przez nikotynę, związany z konsumpcją nikotyny
Wiktionary
(1.1) Ta ustawa, podobnie jak tzw. ustawa nikotynowa, jest ustawą bardzo dobrą, i to podkreślają eksperci na całym świecie.
(1.2) Dieta nikotynowa – głosi ona, że papierosy mają właściwości dietetyczne i sprzyjają zrzucaniu zbędnych kilogramów.
Wiktionary
IPA: ˌɲikɔtɨ̃ˈnɔvɨ, AS: ńikotỹnovy
Wiktionary
rzecz. nikotyna ż., nikotynista m., nikotynistka ż., nikotynizm mrz.
Wiktionary
stolica Cypru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Cypru;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
IPA: ɲiˈkɔzʲja, AS: ńikozʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. nikozyjczyk mos., nikozyjka ż.
przym. nikozyjski
Wiktionary
mieszkaniec Nikozji (miasta na Cyprze)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nikozji
Wiktionary
IPA: ˌɲikɔˈzɨjt͡ʃɨk, AS: ńikozyi ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Nikozja ż.
:: fż. nikozyjka ż.
przym. nikozyjski
Wiktionary
mieszkanka Nikozji (miasta na Cyprze)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nikozji
Wiktionary
IPA: ˌɲikɔˈzɨjka, AS: ńikozyi ̯ka
Wiktionary
rzecz. Nikozja ż.
:: fm. nikozyjczyk mos.
przym. nikozyjski
Wiktionary
przymiotnik od: Nikozja (stolica Cypru)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Nikozja
Wiktionary
IPA: ˌɲikɔˈzɨjsʲci, AS: ńikozyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Nikozja ż., nikozyjczyk mos., nikozyjka ż.
Wiktionary
rosyjskie imię męskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w południowo-zachodniej Rosji w obwodzie wołgogradzkim, położone nad Wołgą;
(1.2) geogr. zob. Nikołajewsk nad Amurem.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. nikołajewski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nikołajewskiem (w obwodzie wołgogradzkim) lub Nikołajewskiem nad Amurem
Wiktionary
rzecz. Nikołajewsk mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Nikodem (imię męskie); Nikuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Nikodem
Wiktionary
(1.1) Zróbmy Nikosiowi zdjęcie z misiem.
Wiktionary
rzecz. Nikodem mos., Nikodema ż., Nikodemek mos., Nikuś mos.
przym. Nikodemowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Nikodemek, Nikuś
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. proces obróbki ziaren kukurydzy polegający na gotowaniu jej w zasadowej zawiesinie wody wapiennej lub potażu wypłukanego z popiołu drzewnego;
Wiktionary
Nikstamalizacja (lub: nixtamalizacja) – proces kulinarny stosowany od stuleci na terenie Mezoameryki, polegający na specjalnym przygotowaniu masy kukurydzianej przez gotowanie ziaren kukurydzy w zasadowym roztworze (wodzie wapiennej lub potażu). Nazwa pochodzi z języka nahuatl: "nextli" (popiół) i "tamalli" (surowa masa z ugotowanych ziaren kukurydzy).
Wikipedia
zaimek nieokreślony: żaden człowiek
SJP.pl
zaimek przeczący
(1.1) żadna osoba
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nikt mnie nie kocha, nikt mnie nie lubi…
(1.1) – Kto ma ochotę spróbować pierwszy? – Nikt.
Wiktionary
IPA: ɲikt, AS: ńikt
Wiktionary
zaim. nikąd
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński żodyn
Wiktionary
dawniej: żadną drogą
SJP.pl
wzmocniony zaimek przeczący "nikt"
SJP.pl
zdrobnienie od: Nikodem (imię męskie); Nikoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Nikodem
Wiktionary
(1.1) W Stanach Nikusiowi odbiło już totalnie.
Wiktionary
rzecz. Nikodem mos., Nikodema ż., Nikodemek mos., Nikoś mos.
przym. Nikodemowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Nikodemek, Nikoś
Wiktionary
zaimek przeczący
(1.1) przest. tylko w wyrażeniach przysłówkowych „do nikąd”, „z nikąd”, „od nikąd”
Wiktionary
(1.1) (…) myślałaś że dokądś idziesz / nie – już idziesz do nikąd / na drogowskazie nie ma oznaczenia / nikąd to nikąd / a potem / strefa milczenia sic.
Wiktionary
rzecz. nicość ż., nic n.
zaim. nic, nikt
przysł. nigdzie
Wiktionary
dawniej:
1. nigdzie, w żadnym miejscu;
2. nigdy
SJP.pl
→ nikły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nikłe
Wiktionary
przym. nikły
przysł. nikle
czas. niknąć
Wiktionary
1. słabo widoczny, słyszalny, odczuwalny; niewyraźny, niepokaźny, niewielki;
2. przestarzałe: szybko przemijający, znikający; nietrwały
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) słabo zauważalny; o niewielkim natężeniu
Wiktionary
(1.1) Na podeście schodków było ciasno, duszno i mroczno. Ciemność rozjaśniał tylko nikły blask przebijający szparą pod drzwiami.
Wiktionary
rzecz. ponikwa ż., ponikiew ż., nikłość ż.
przysł. nikle, nikło
czas. niknąć
Wiktionary
(1.1) minimalny, nieznaczny, wątły, znikomy
Wiktionary
krój pisma drukarskiego, odmiana pisma egipskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. jedna z najdłuższych rzek na Ziemi, w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu;
(1.2) geogr. rzeka w Polsce, przepływająca przez miasto Kolbuszowa w województwie podkarpackim;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(2.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Nil (arab. نهر النيل, "Nahr an-Nīl"; ang. "Nile") – najdłuższa rzeka na Ziemi (według niektórych źródeł najdłuższa jest Amazonka i ta wersja pojawia się coraz częściej w nowych opracowaniach) w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu. Płynie na obydwu półkulach; współrzędne źródła: 2°16′55.92″ S, 29°19′52.32″ E, ujście – 31° N. Licząca prawie 3 mln km² powierzchnia dorzecza ustępuje na kontynencie afrykańskim jedynie dorzeczu rzeki Kongo.
Wikipedia
(1.1) Wsiedliśmy na parowiec płynący Nilem do Luksoru.
(2.1) Rodzice świętego Nila byli Grekami.
Wiktionary
IPA: ɲil, AS: ńil
Wiktionary
rzecz. Nilus m.
:: fż. Nila ż.
przym. nilowy
Wiktionary
(2.1) Nilus m.
Wiktionary
w uniwersum Wiedźmina: mieszkaniec Cesarstwa Nilfgaardu
SJP.pl
w uniwersum Wiedźmina:
1. związany z Cesarstwem Nilfgaardu;
2. związany z Nilfgaardem (stolicą Cesarstwa Nilfgaardu);
3. dialekt nilfgaardzki - język pochodzący od starszej mowy, używany w Cesarstwie Nilfgaardu;
4. floren nilfgaardzki - waluta obowiązująca w Cesarstwie Nilfgaardu
SJP.pl
gatunek antylopy o niebieskoszarej sierści
SJP.pl
Nilgau ("Boselaphus") – rodzaj ssaków kopytnych z podrodziny bawołów (Bovinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z górami Nilgiri
Wiktionary
rzecz. Nilgiri n.
Wiktionary
grupa ludów afrykańskich
SJP.pl
Niloci – grupa ludów afrykańskich, posługujących się językami nilotyckimi (nilockimi). Zamieszkują tereny Sudanu Południowego, południowej i wschodniej Etiopii, Ugandy, Kenii, Tanzanii i wschodnich terenów Demokratycznej Republiki Konga.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. archit. specjalny szyb połączony z wodami gruntowymi, budowany w starożytnym Egipcie do pomiaru stanu Nilu
Wiktionary
rzecz. Nil m.
przym. nilowy
Wiktionary
odnoszący się do Nilu, np. krajobraz nilotyczny - krajobraz przedstawiający rozlewiska Nilu, roślinność i ptactwo wodne
SJP.pl
→ Nil (rzeka)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Nilem, dotyczący Nilu
Wiktionary
rzecz. Nil mos./mrz.
Wiktionary
równy zeru, gdy podniesiony do pewnej potęgi
SJP.pl
obce imię męskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
spójnik wyrażający relację czasową łączonych przez siebie zdań, oznaczający późniejsze trwanie zdarzeń opisanych w zdaniu rozpoczynanym przez ten spójnik w stosunku do drugiego zdania; zanim, wpierw niż, wprzód niż
SJP.pl
spójnik
(1.1) zob. zanim.
zaimek osobowy
(2.1) zob. on, ono.
rzeczownik
(3.1) chińska gra dla dwóch osób;
Wiktionary
Nim – stara chińska gra (nazywana tam "Jianshizi", czyli 'gra w zabieranie kamieni') dla dwóch osób z użyciem 15 do 60 pionków.
Wikipedia
IPA: ɲĩm, AS: ńĩm
Wiktionary
1. świetlisty otok wokół głów postaci boskich i świętych, mający zwykle kształt koła, trójkąta, krzyża, czworoboku lub promieni; gloria, aureola;
2. powszechne uznanie czyichś zasług, uroku, sławy, np. nimb męczeństwa; cześć, szacunek, poważanie
SJP.pl
Nimb
Nimb (łac. "nimbus", chmura) – termin stosowany w sztuce na określenie świetlistego otoku wokół głów przedstawianych na obrazie postaci boskich lub świętych; symbolizuje ich duchowe światło. Nimb może mieć kształt koła, czworoboku, krzyża wpisanego w okrąg, trójkąta lub promieni rozchodzących się wokół głowy.
Wikipedia
[czytaj: nimbokumulus] rzadko: chmura kłębiasta burzowa; cumulonimbus
SJP.pl
chmura warstwowa deszczowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) meteorol. kompleks chmur warstwowych o dużej grubości i wodności, powodujący opady deszczu lub śniegu o charakterze ciągłym;
Wiktionary
Nimbostratus (Ns – chmura warstwowa deszczowa) – chmura w postaci ciemnoszarej jednolitej warstwy, zazwyczaj całkowicie zasłaniającej niebo. Złożona jest z kropel wody oraz kryształków lodu. Jej występowaniu towarzyszą ciągłe opady deszczu lub śniegu.
Wikipedia
(1.1) Przez ten nimbostratus padało aż do rana.
Wiktionary
(1.1) chmura warstwowa deszczowa, Ns
Wiktionary
chmura deszczowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) meteorol. chmura deszczowa
Wiktionary
(1.1) Zbliżające się nimbusy zwiastowały deszcz.
Wiktionary
IPA: ˈɲĩmbus, AS: ńĩmbus
Wiktionary
"nim" wraz z cząstką trybu przypuszczającego
SJP.pl
NI
Wikipedia
miasto we Francji
SJP.pl
spójnik "nim" połączony z końcówką czasownikową drugiej osoby "-eś" (np. "Nimeś próg przestąpił, kwiat na ziemi zwiądł.")
SJP.pl
1. w mitologii greckiej: boginka mająca postać młodej, pięknej dziewczyny;
2. ostatnie stadium larwalne niektórych owadów i pajęczaków; przynęta wędkarska imitująca takiego owada;
3. ptak z rodziny kakadu o szarym upierzeniu;
4. dawniej: kobieta lekkich obyczajów;
5. atrakcyjna, nierozgarnięta dziewczyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mit. w mitologii greckiej i rzymskiej boginka mająca postać pięknej, młodej dziewczyny, będąca uosobieniem sił przyrody
(1.2) zool. ostatnie stadium larwalne niektórych pajęczaków i owadów
(1.3) ornit. gatunek ptaka z rodziny kakadu
(1.4) ornit. ptak z gatunku nimf (1.3)
(1.5) przest. prostytutka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɲĩw̃fa, AS: ńĩũ̯fa
Wiktionary
rzecz. nimfetka ż., nimfeum n.
przym. nimfowy
Wiktionary
nimfeum;
1. w starożytnej Grecji i Rzymie: grota lub gaj z naturalnym źródłem, poświęcone nimfom;
2. w budownictwie starożytnego Rzymu: budowla studzienna przy źródle, zwykle fontanna lub zamknięcie wodociągu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
młoda dziewczyna o zbyt wcześnie uaktywnionych zainteresowaniach seksualnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rozbudzona erotycznie dziewczyna, która wzbudza zainteresowanie seksualne dorosłych mężczyzn
Wiktionary
rzecz. nimfa ż.
Wiktionary
nimfajon;
1. w starożytnej Grecji i Rzymie: grota lub gaj z naturalnym źródłem, poświęcone nimfom;
2. w budownictwie starożytnego Rzymu: budowla studzienna przy źródle, zwykle fontanna lub zamknięcie wodociągu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. w starożytnej Grecji gaj lub grota ze źródłem, gdzie czczono bóstwa wodne i nimfy;
(1.2) archit. w starożytnym Rzymie konstrukcja będąca ozdobnym zamknięciem wodociągu
(1.3) archit. ogrod. budowla ogrodowa z elementami wodnymi nawiązująca do starożytnych nimfeów (1.1)
(1.4) archit. rel. wirydarz wodny
Wiktionary
Nimfeum (łac. "nymphaeum" od stgr. νυμφαῖον "nymphaion") – miejsca mające w kulturze starożytnej kilka zróżnicowanych znaczeń.
W starożytnej Grecji określano tak początkowo groty albo gaje z naturalnymi źródłami poświęconymi nimfom i bóstwom wodnym. W późniejszych czasach nazwę tę odnoszono do specjalnych budowli studziennych (w postaci sztucznej groty, altany) bądź pawilonów zlokalizowanych przy źródłach, pełniących publiczne funkcje użytkowe (jak np. nimfeum Enneakrunos na ateńskiej agorze).
Wikipedia
rzecz. nimfa ż.
Wiktionary
potocznie: erotoman - mężczyzna ze wzmożonym popędem płciowym
SJP.pl
1. nadmierny, chorobliwy, stale utrzymujący się wzmożony popęd płciowy u kobiet;
2. u samic niektórych zwierząt (zwłaszcza u krów i klaczy) chorobliwie często powtarzające się okresy rui - snębica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. chorobliwie wzmożony popęd płciowy u kobiet;
Wiktionary
(1.1) Nimfomania połączona z poszukiwaniem nowych partnerów i podejmowaniem współżycia w każdej, nawet nie sprzyjającej temu okoliczności, bywa wyrazem zakłócenia kontroli impulsów.
Wiktionary
IPA: ˌɲĩw̃fɔ̃ˈmãɲja, AS: ńĩũ̯fõmãńi ̯a
Wiktionary
rzecz. nimfomanka ż.
przym. nimfomański
Wiktionary
kobieta ze wzmożonym popędem płciowym, chora na nimfomanię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta o chorobliwie nadmiernym popędzie seksualnym
Wiktionary
(1.1) Krycha to nimfomanka, ślini się do każdego faceta.
Wiktionary
IPA: ˌɲĩw̃fɔ̃ˈmãnka, AS: ńĩũ̯fõmãnka
Wiktionary
rzecz. nimfomania ż.
przym. nimfomański
Wiktionary
związany z nadmiernym popędem seksualnym u kobiet
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. dotyczący nimfomanii i nimfomanki
Wiktionary
rzecz. nimfomania ż., nimfomanka ż.
Wiktionary
forma zaimka.
(1.1) zob. oni.
(1.2) zob. one.
Wiktionary
IPA: ˈɲĩmʲi, AS: ńĩmʹi
Wiktionary
[czytaj: nimic] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa wielu żarowytrzymałych stopów niklu z chromem, często z niewielką zawartością żelaza, manganu, krzemu, tytanu itp.; stosowane m.in. do budowy turbin lotniczych i silników spalinowych
SJP.pl
mała błonkówka z rodziny pilarzowatych, atakująca krzewy różane
SJP.pl
skrót
(1.1) = niniejszy
Wiktionary
przym. niniejszy
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Ta strona dotyczy żeńskiego imienia. Zobacz też: CDP w USA.Nina – imię żeńskie o niejasnej etymologii. Prawdopodobnie wywodzi się od imienia mitycznego założyciela Niniwy i imperium asyryjskiego - Ninosa. W piśmiennictwie imię to występuje w formach: "Nina, Nino, Nunia, Nuna i Nonna".
Wikipedia
(1.1) Nina włożyła wtyczkę do gniazdka i zaczęła prasować.
Wiktionary
IPA: ˈɲĩna, AS: ńĩna
Wiktionary
rzecz. Antonina ż., Antosia ż.
Wiktionary
starojapoński mistrz walki, kamuflażu, szpiegowania; ninja
SJP.pl
zdrobnienie od: Nina (imię żeńskie)
SJP.pl
miasto w Chinach; Ningpo
SJP.pl
Ningbo (chiń. upr. 宁波; chiń. trad. 寧波; pinyin "Níngbō",) – miasto we wschodnich Chinach, jeden z największych portów świata.
Wikipedia
miasto w Chinach; Ningbo
SJP.pl
region w Chinach; Ningxia
SJP.pl
[czytaj: NINKsia] region w Chinach; Ningsia
SJP.pl
Ningxia (wym. []; Region Autonomiczny Ningxia Hui; chin: 宁夏回族自治区; pinyin: "Níngxià Huízú Zìzhìqū") – region autonomiczny w północnych Chinach. Ningxia graniczy z prowincjami: Shaanxi, Gansu oraz z regionem autonomicznym Mongolia Wewnętrzna. Przez jego terytorium przepływa Żółta Rzeka. Większość obszaru ma charakter pustynny lub półpustynny.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny używany do wykrywania i oznaczania aminokwasów
SJP.pl
Ninhydryna, wodzian triketohydrindanu – organiczny związek chemiczny powszechnie używany jako niezwykle czuły wskaźnik chemiczny do wykrywania aminokwasów i amin pierwszorzędowych (tzw. odczynnik Abderhaldena).
Ninhydryna jest umiarkowanie rozpuszczalna w wodzie (1–5 g/dm³ w 20 °C) i alkoholach, słabo rozpuszczalna w eterze. Szkodliwa dla zdrowia.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) daw. teraz, obecnie datadef|XVI|I poł. XIX w.}}
Wiktionary
(1.1) Wstał Pan Chrystus z martwych ninie, […]. Uweselił swój lud mile, […].
(1.1) Chwała bądź Bogu w Trójcy jedynemu: Ojcu, Synowi, Duchowi Świętemu. Jak od początku była, tak i ninie, I na wiek wieków niechaj zawsze słynie.
Wiktionary
przym. niniejszy
Wiktionary
(1.1) stpol. war. nynie
Wiktionary
1. ten oto właśnie;
2. dawniej: teraźniejszy
SJP.pl
zaimek przymiotny wskazujący lub przymiotnik
(1.1) książk. ten oto właśnie
(1.2) daw. teraźniejszy
Wiktionary
(1.1) Niniejszy regulamin określa zasady promocji „Daj się oszukać”.
Wiktionary
IPA: ɲĩˈɲɛ̇jʃɨ, AS: ńĩńėi ̯šy
Wiktionary
przysł. ninie, niniejszym
skr. nin.
Wiktionary
1. tak więc, oto;
2. tym oto aktem, wystąpieniem
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) urz. tym oto aktem (pismem, wystąpieniem)
forma przymiotnika.
(2.1) N., Ms. m. i n., C. lm. od: niniejszy
Wiktionary
(1.1) Niniejszym tworzy się Międzynarodowy Trybunał Karny (zwany dalej „Trybunałem”).
Wiktionary
IPA: ɲĩˈɲɛ̇jʃɨ̃m, AS: ńĩńėi ̯šỹm
Wiktionary
przym. niniejszy
Wiktionary
(1.1) w ten oto sposób
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie pleszewskim, w gminie Chocz;
Wiktionary
Niniew (daw. także Niniewo, Nieniewo) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie pleszewskim, w gminie Chocz.
Wikipedia
(1.1) Według źródeł pisanych z 1579 roku Niniew należał do Nieniewskich herbu Nałęcz.
Wiktionary
rzecz. niniewianin mos., niniewianka ż.
przym. niniewski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Niniewa
Wiktionary
(1.1) Szereg niniewian posiada baseny na swoich posesjach.
Wiktionary
rzecz. Niniew mrz.
:: fż. niniewianka ż.
przym. niniewski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Niniewa
Wiktionary
(1.1) Na dyskotece Tomek poznał jedną radosną niniewiankę.
Wiktionary
rzecz. Niniew mrz.
:: fm. niniewianin mos.
przym. niniewski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Niniewa, związany z Niniewem
Wiktionary
(1.1) Kupiłem ten brelok na niniewskiej stacji benzynowej.
Wiktionary
rzecz. Niniew mrz., niniewianin mos., niniewianka ż.
Wiktionary
Ninigi (jap. 瓊瓊杵尊 Ninigi-no Mikoto) – w mitologii japońskiej wnuk bogini słońca Amaterasu, mityczny protoplasta Japończyków i japońskiego rodu cesarskiego. Wyruszył on na archipelag japoński z misją zaprowadzenia porządku.
Postać wnuka Amaterasu łączy niebiańskich bogów z rodem cesarskim, gdyż prawnukiem Ninigi miał być Jimmu, pierwszy cesarz Japonii.
Wikipedia
Ninikowo – wieś sołecka w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w gminie Karnice.
Według danych pod koniec 2004 roku wieś miała 78 mieszkańców.
W latach 1946–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
1. starożytne miasto, stolica Asyrii.
2. prowincja w Iraku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) staroż. geogr. dawne miasto w północnej Mezopotamii, nad wschodnim, lewym brzegiem Tygrysu, jedna ze stolic starożytnej Asyrii, współcześnie stanowisko archeologiczne;
(1.2) geogr. adm. prowincja w Iraku, w północnej części kraju, z ośrodkiem administracyjnym w Mosulu;
Wiktionary
Niniwa (akad. "Ninūa") – starożytne miasto w północnej Mezopotamii, leżące nad wschodnim, lewym brzegiem Tygrysu; jedna ze stolic Asyrii. Obecnie stanowisko archeologiczne "Ninawa" w Iraku, na północny wschód od śródmieścia Mosulu.
Wikipedia
(1.1) Było to w dwunastym roku panowania Nabuchodonozora, który królował nad Asyrią w wielkim mieście Niniwie.
Wiktionary
przym. niniwski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Niniwą, dotyczący Niniwy
Wiktionary
(1.1) Znajdujemy więc w książnicy niniwskiej zbiór zaklęć magicznych na wszelkie choroby i wszelkie przygody, napisany w starożytnym języku Akkadów (=Akadyjczyków), ponadto wykłady snów i cudownych zjawisk, traktaty o wróżbach i zaklinaniach, oraz urywki ze zbioru hymnów religijnych.
(1.1) Poznał król naukę magów chaldejskich i niniwskich, astrologów z Abydos, Sais i Memfis, tajemnice wróżów, mistagogów i epoptów asyryjskich i wróżbitów-jasnowidzów z Baktrii i Persepolis i przekonał się, że ich wiedza jest li tylko ludzką wiedzą.
Wiktionary
rzecz. Niniwa ż.
Wiktionary
[czytaj: nindzia albo nindża] starojapoński mistrz walki, kamuflażu, szpiegowania; nindża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) japoński wojownik, specjalizujący się w zamachach i szpiegostwie;
Wiktionary
Ninja (jap. 忍者 "ninja"; także: 忍び, "shinobi" lub 忍びの者, "shinobi-no-mono") – tajni agenci lub najemnicy w feudalnej Japonii, którzy specjalizowali się w działaniach specjalnych, wywiadzie, rozpoznaniu, przenikaniu i skrytobójstwach, ale także w walce wręcz i bronią białą. Ich skryte, podstępne metody były sprzeczne z zasadami samurajów, którzy przestrzegali surowych zasad dotyczących honoru i walki (bushidō). Działali od okresu Kamakura do okresu Edo.
Wikipedia
IPA: ˈɲĩn͇d͡ʒa, AS: ńĩṇǯa
Wiktionary
rzecz. ninjutsu n., nindża m.
Wiktionary
(1.1) nindża
Wiktionary
[czytaj: nindziutsu] sztuka szpiegowania i kamuflażu oraz zabijania bez śladu, która stanowiła podstawę treningu ninja
SJP.pl
Ni
Wikipedia
zdrobnienie od: Nina (imię żeńskie)
SJP.pl
Ninków – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie przysuskim, w gminie Borkowice. Ma status sołectwa.
Prywatna wieś szlachecka, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie radomskim województwa sandomierskiego.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Ninków, po jej zniesieniu w gromadzie Borkowice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.
Wikipedia
japońska firma zajmująca się rynkiem gier konsolowych, potentat w tejże dziedzinie
SJP.pl
Nintendo Co., Ltd. (jap. 任天堂株式会社 Nintendō Kabushiki-gaisha) – japońskie przedsiębiorstwo założone 23 września 1889 przez Fusajirō Yamauchiego, w celu produkowania kart hanafuda do japońskiej gry o tej samej nazwie. W ciągu kilkudziesięciu lat przedsiębiorstwo zajęło się rynkiem gier konsolowych i stało się jednym z potentatów w tej dziedzinie.
Wikipedia
pierwiastek chemiczny o symbolu Nb
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Nb i liczbie atomowej 41;
Wiktionary
Niob (Nb, niobium) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych układu okresowego. Nazwa pochodzi od Niobe, córki Tantala z mitologii greckiej. W anglosaskiej literaturze dotyczącej metalurgii spotykana jest nazwa "Columbium" z symbolem Cb.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma niob?
Wiktionary
IPA: ɲɔp, AS: ńop
Wiktionary
rzecz. niobit m.
przym. niobowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Nb
Wiktionary
przenośnie: matka rozpaczająca po stracie dzieci
SJP.pl
Zo
Wikipedia
sól kwasu niobowego
SJP.pl
sól kwasu niobowego
SJP.pl
minerał, złożony tlenek żelaza, manganu, tantalu i niobu; kolumbit; tantalit
SJP.pl
→ niob
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący niobu
Wiktionary
rzecz. niob m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) komplet jaj złożonych w tym samym czasie
Wiktionary
IPA: ɲɔs, AS: ńos
Wiktionary
rzecz. nioska ż.
czas. znosić, nosić, znieść
Wiktionary
kura przeznaczona do znoszenia jajek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. roln. samica ptaka, najczęściej kura, w okresie, kiedy znosi jaja
Wiktionary
czas. nieść ndk.
rzecz. nios mrz., nosidełko n., nosiciel mos.
Wiktionary
(zwykle w liczbie mnogiej) mikroskopijny pęcherzyk będący składnikiem niektórych kosmetyków, mający na celu przenoszenie substancji odżywczych
SJP.pl
gatunek palmy
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lp. od: nipa
Wiktionary
IPA: ɲip, AS: ńip
Wiktionary
gatunek palmy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Nypa fruticans|ref=tak., palma o bardzo krótkiej kłodzinie i dużych pierzastych liściach;
Wiktionary
IPA: ˈɲipa, AS: ńipa
Wiktionary
rodzaj konserwantu używanego do sporządzania kropli ocznych
SJP.pl
rodzaj konserwantu używanego do sporządzania kropli ocznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) daw. rzad. Japonia
Wiktionary
(1.1) Ich żaglowce często zawijały do portów Nipponu.
Wiktionary
IPA: ˈɲipːɔ̃n, AS: ńi•põn
Wiktionary
rzecz. nippońskość ż.
przym. nippoński
przysł. nippońsko
Wiktionary
rodzaj roślinożernego dinozaura z rodziny hadrozaurów
SJP.pl
Nipponozaur ("Nipponosaurus sachalinensis") – roślinożerny dinozaur z rodziny hadrozaurów.
Żył w okresie późnej kredy na terenach Azji. Długość ciała ok. 8 m, wysokość ok. 4 m. Jego szczątki znaleziono w 1936 r. podczas budowy szpitala na należącym wtedy do Japonii Sachalinie.
Wikipedia
→ Nippon
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Nipponu, związany z Nipponem
Wiktionary
(1.1) W jego domu wyczuwało się ten charakterystyczny nippoński sposób życia.
Wiktionary
rzecz. Nippon mrz., nippońskość ż.
Wiktionary
(1.1) japoński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. cecha tego, co nippońskie; nippoński charakter czegoś
Wiktionary
(1.1) O nippońskości tych malunków świadczyło właśnie owo proste pociągnięcie pędzla.
Wiktionary
rzecz. Nippon m.
przym. nippoński
Wiktionary
(1.1) japońskość
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. starożytne miasto sumeryjskie w południowej Mezopotamii, współcześnie stanowisko archeologiczne w Iraku;
Wiktionary
Nippur (sum. nibru(EN.LÍL)ki; akad. "Nippur, Nippuru") – starożytne miasto w południowej Mezopotamii, pradawna stolica religijna Sumeru i główne miejsce kultu boga Enlila (w świątyni E-kur); obecnie stanowisko archeologiczne "Niffar" położone w prowincji Al-Kadisijja w Iraku, nieco na północ od miasta Afak i ok. 180 km. na południowy zachód od Bagdadu.
Wikipedia
(1.1) Z wolna rozprzestrzenili się oni ku północy i stali się twórcami wspomnianej kultury, którą znamy przede wszystkim z wykopalisk w Ur, w Lagash i w Nippur (…)
Wiktionary
(1.1) Niffar
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) książk. literacka utopijna kraina, wyspa, na której panuje miłość, dobro i wzajemny szacunek; symbol prostego, szczęśliwego życia
Wiktionary
(1.1) Powieść starca o Laongu owym utwierdziła mnie w zdaniu, iż wyspa Nipu nie musiała być, nadto oddalona od ziem innych mieszkalnych.
(1.1) A obecnie obywatele tego kraju stali tu, w tym pięknym pokoju o belkowanym suficie, (…) w hotelu położonym w centrum wspaniałego, starego miasta i przywoływali wyspę Nipu, ów symbol prostego, surowego życia w idealnej, wiejskiej wspólnocie.
(1.1) …a przy tym powiadano, że sam prezydent (…) prezydentem był tylko dlatego (…), że nikogo innego nie było, któryby się podjął tego urzędu, bo jest na wyspie Nipu bezpłatny.
Wiktionary
rzecz. Nipuanin m., Nipuanka ż.
przym. nipuański
Wiktionary
amerykański zespół muzyczny założony przez Kurta Cobaina
SJP.pl
Nirvana – amerykański zespół muzyczny, założony przez wokalistę i gitarzystę Kurta Cobaina i basistę Krista Novoselica w Aberdeen w 1987. W ciągu siedmiu lat swojej działalności, grupa zatrudniała kilku perkusistów (najdłużej w zespole grał Dave Grohl, który dołączył w 1990).
Wikipedia
1. w religii i filozofii indyjskiej: zanik niewiedzy będącej przyczyną cierpienia;
2. przenośnie: niebyt, zapomnienie, stan błogiego szczęścia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) w buddyzmie: oświecenie, wyzwolenie, cel praktyki buddyjskiej;
Wiktionary
Nirwana (dosłownie "zgaśnięcie)" – wygaśnięcie cierpienia, termin używany w religiach dharmicznych na określenie bardzo zaawansowanego poziomu urzeczywistnienia. Zdarzało się, że niektórzy widzieli w tym stanie całkowitą anihilację świadomości.
Wikipedia
IPA: ɲirˈvãna, AS: ńirvãna
Wiktionary
przym. nirwaniczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z nirwaną, dotyczący nirwany
Wiktionary
rzecz. nirwana ż.
Wiktionary
pierwszy (lub siódmy) miesiąc kalendarza hebrajskiego
SJP.pl
Nisan (hebr. ניסן, czyt. "nîsān") – nazwa jednego z miesięcy w kalendarzu żydowskim, w kalendarzu gregoriańskim przypadającego na marzec-kwiecień. Nisan jest pierwszym miesiącem żydowskiego kalendarza religijnego i siódmym (w roku przestępnym ósmym) miesiącem żydowskiego kalendarza świeckiego; liczy 30 dni.
Wikipedia
osoba pochodzenia japońskiego urodzona w USA
SJP.pl
Nisei (jap. 二世 – „drugie pokolenie”) – osoba pochodzenia japońskiego urodzona na terenie Ameryki Północnej (głównie w Stanach Zjednoczonych) lub Ameryki Południowej.
Rodzice Nisei (emigranci z Japonii) są nazywani Issei (jap. 一世 – „pierwsze pokolenie”). Kolejne pokolenia są kolejno numerowane w języku japońskim.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Niemczech, we wschodniej części kraju związkowego Saksonia, na terenie Łużyc Górnych;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od Nisko
Wiktionary
Niska ( Niesky, wym., Niska) – miasto w Niemczech, na Łużycach Górnych, we wschodniej części kraju związkowego Saksonia, w okręgu administracyjnym Drezno, w powiecie Görlitz, do 31 lipca 2008 stolica powiatu Niederschlesischer Oberlausitzkreis. Miasto liczy 9526 mieszkańców (2014), a jego powierzchnia wynosi 53,6 km².
Wikipedia
przym. niski
Wiktionary
potocznie: nieco niski, niedużego wzrostu
SJP.pl
charakteryzujący się niewielkością danej kategorii pojęciowej (np. wzrostu - niski człowiek, dom; wielkości - niskie podatki; wysokości - niskie chmury, niskie stanowisko, niski głos)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający mały wymiar w pionie
(1.2) mały w porównaniu z innymi na skali jakiejś wartości
(1.3) oceniany ujemnie w sensie moralnym
(1.4) zawierający się w dolnym przedziale określonego zakresu
Wiktionary
(1.1) Nosiła pantofle na niskich obcasach.
(1.2) Ich zarobki były bardzo niskie.
(1.3) Kierowały nim niskie pobudki.
(1.4) Oczekuje w tym roku wzrostu przychodów Grupy w przedziale od wysokich nastu procent do niskich dwudziestu procent, co przewyższy wzrost rynku e-commerce we wszystkich regionach.
Wiktionary
IPA: ˈɲisʲci, AS: ńisʹḱi
Wiktionary
rzecz. niskość ż., niż mrz., Niska ż.
czas. obniżać ndk., obniżyć dk., poniżać ndk., poniżyć dk., zniżać ndk., zniżyć dk.
przym. niziuchny, niziusieńki, niziuteńki, niziutki, niziuśki, poniższy
przysł. nisko, niziuteńko, niziutko
temsłow. nisko-
Wiktionary
charakteryzujący się niewielkością danej kategorii pojęciowej (np. wzrostu - niski człowiek, dom; wielkości - niskie podatki; wysokości - niskie chmury, niskie stanowisko, niski głos)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) na niedużej wysokości
(1.2) na niewysokim poziomie bądź pozycji w rankingu, tabeli
Wiktionary
Nisko – miasto w województwie podkarpackim, w powiecie niżańskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Nisko. Położone nad rzeką San, od północnego zachodu graniczące ze Stalową Wolą.
Według danych GUS z 31 grudnia 2024 r. miasto miało 14 310 mieszkańców.
Tereny dookoła Niska pokryte są głównie przez lasy. Nisko jest miastem stosunkowo młodym, znajduje się więc tutaj niewiele zabytków.
Wikipedia
(1.1) Dlaczego ten samolot leciał tak nisko?
Wiktionary
IPA: ˈɲiskɔ, AS: ńisko
Wiktionary
rzecz. niskość ż., niż mrz.
czas. obniżać ndk., obniżyć dk.
przym. niski, niziutki, niziuśki, niziuchny, niziuteńki, niziusieńki, poniższy
przysł. zdrobn. niziutko, niziuteńko
temsłow. nisko-
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na niewielką wysokość lub niewysokie położenie tego, co określa drugi człon złożenia
(1.2) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na małą wartość, zawartość czegoś lub słabe natężenie cechy tego, co określa drugi człon złożenia
Wiktionary
rzecz. niskość ż., niż mrz.
czas. obniżać ndk., obniżyć dk., poniżać ndk., poniżyć dk., zniżać ndk., zniżyć dk.
przym. niski, niziuchny, niziusieńki, niziuteńki, niziutki, niziuśki
przysł. nisko, niziuteńko, niziutko
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający niską zawartość alkoholu
Wiktionary
(1.1) Zaprezentowane zostaną również różne produkty: mięsne, mleczarskie, piekarnicze oraz niskoalkoholowe, połączone z degustacją.
Wiktionary
IPA: ˌɲiskɔalkɔxɔˈlɔvɨ, AS: ńiskoalkoχolovy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający mały procent zawartości białka, dostarczający organizmowi mało białka
Wiktionary
(1.1) Tofu jest bogatym źródłem białka, co miało dawniej szczególne znaczenie w opartej głównie na niskobiałkowym ryżu i pozbawionej mleka kuchni chińskiej.
Wiktionary
IPA: ˌɲiskɔbʲjawˈkɔvɨ, AS: ńiskobʹi ̯au̯kovy
Wiktionary
wymagający niedużych nakładów finansowych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, na który przeznaczono niski budżet lub taki, który jego wymaga
Wiktionary
IPA: ˌɲiskɔbuḍʒɛˈtɔvɨ, AS: ńiskobuḍžetovy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) biochem. zawierający małą ilość cholesterolu
Wiktionary
człowiek mający niskie ciśnienie tętnicze
SJP.pl
o błonach i materiałach fotograficznych: mający niski stopień reagowania na światło
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) techn. dotyczący niskich częstotliwości
Wiktionary
IPA: ˌɲiskɔt͡ʃɛ̃w̃stɔtlʲivɔɕˈt͡ɕɔvɨ, AS: ńiskočẽũ̯stotlʹivośćovy
Wiktionary
zawierający niską dawkę substancji czynnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niskoemisyjne
Wiktionary
przym. niskoemisyjny
przysł. niskoemisyjnie
Wiktionary
cechujący się niską emisją szkodliwych lub niepożądanych substancji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) powodujący emisję stosunkowo niedużej ilości dwutlenku węgla i/lub innych szkodliwych gazów
Wiktionary
(1.1) By zapobiec ociepleniu klimatu, trzeba budować niskoemisyjną gospodarkę.
Wiktionary
IPA: ˌɲiskɔɛ̃mʲiˈsɨjnɨ, AS: ńiskoẽmʹisyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. niskoemisyjność ż.
Wiktionary
zużywający niewiele energii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który jest w złym gatunku
Wiktionary
(1.1) pozagatunkowy, pozaklasowy
Wiktionary
o niskim wpływie na poziom cukru we krwi po spożyciu
SJP.pl
wymagający minimalnej ingerencji lub interwencji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niskokaloryczne
Wiktionary
przym. niskokaloryczny
przysł. niskokalorycznie
Wiktionary
mający małą wartość kaloryczną; małokaloryczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający/dostarczający małą ilość kalorii
Wiktionary
(1.1) Risotto to propozycja na zdrową, niskokaloryczną, ale bardzo pożywną kolację.
Wiktionary
IPA: ˌɲiskɔkalɔˈrɨt͡ʃnɨ, AS: ńiskokaloryčny
Wiktionary
rzecz. niskokaloryczność ż.
przysł. nikokalorycznie
Wiktionary
(1.1) małokaloryczny
Wiktionary
mający niskie koszty; niedrogi, lowcostowy
SJP.pl
dotyczący niskiej kwoty
SJP.pl
rzadko: latający nisko nad ziemią
SJP.pl
mający niską marżę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający niski, mały nakład
Wiktionary
(1.1) Na całym świecie niskonakładowe, ważne dla rozwoju kultury i nauki pozycje są dotowane.
Wiktionary
(1.1) małonakładowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) elektr. odnoszący się do niskiego napięcia; wytwarzający lub przewodzący niskie napięcie, wytrzymujący niskie napięcie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) techn. pracujący na niskich obrotach
Wiktionary
(1.1) Niskoobrotowy silnik zapewnia bardzo cichą pracę.
Wiktionary
w technice: dający, wytwarzający mało odpadów; małoodpadowy
SJP.pl
1. o drzewie: o niskim pniu; niskie;
2. żartobliwie, o kimś: niskiego wzrostu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o drzewie: mający niski, krótki pień
(1.2) o lesie, sadzie: składający się z drzew o niskich pniach
Wiktionary
IPA: ˌɲiskɔˈpʲjɛ̃nːɨ, AS: ńiskopʹi ̯ẽ•ny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający niskie podwozie, odbywający się na niskim podwoziu
Wiktionary
IPA: ˌɲiskɔpɔdvɔˈʑɔvɨ, AS: ńiskopodvoźovy
Wiktionary
autobus lub tramwaj o nisko osadzonej podłodze, ułatwiającej podróżowanie starszym i niepełnosprawnym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o autobusie, tramwaju itp: mający podłogę nisko nad ziemią
Wiktionary
mający małej wielkości pory
SJP.pl
o niskim poziomie, np. niskopoziomowy język programowania
SJP.pl
zawierający niski procent czegoś
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zawierający niski odsetek jakiejś substancji, zwłaszcza alkoholu
(1.2) ekon. nisko oprocentowany
Wiktionary
mający niski profil
SJP.pl
mający niski próg
SJP.pl
o żywności: poddany małej obróbce przemysłowej
SJP.pl
potocznie: produkt tani w porównaniu z innymi produktami tego rodzaju; budżetowiec
SJP.pl
tani w porównaniu z innymi produktami tego rodzaju
SJP.pl
roślina niskopączkowa - roślina wieloletnia o odnawiających się pączkach w dole pędów, bardzo blisko gleby, np. wrzos zwyczajny, borówka, mech; chamefit
SJP.pl
źle opłacany, niedostatecznie wynagradzany
SJP.pl
nienormalnie mały wzrost człowieka; karłowatość, niedobór wzrostu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. niedobór wzrostu;
Wiktionary
(1.1) karłowatość
Wiktionary
karłowaty;
1. niski wskutek utraty naturalnej zdolności do wzrostu;
2. mający mniejsze rozmiary niż typowe dla danego rodzaju zwierząt, roślin lub rzeczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odznaczający się niedoborem wzrostu
Wiktionary
zawierający mało siarki
SJP.pl
zawierający niską zawartość sodu
SJP.pl
zawierający małą ilość cukru
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o niskiej zawartości cukru
Wiktionary
(1.1) Ma pani jeszcze te niskosłodzone dżemy z Włoch?
Wiktionary
oparty na prostej, mało zaawansowanej technologii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od niska temperatura; przystosowany do używania w niskich temperaturach, wytrzymujący niskie temperatury
Wiktionary
IPA: ˌɲiskɔtɛ̃mpɛratuˈrɔvɨ, AS: ńiskotẽmperaturovy
Wiktionary
mający niewielką toksyczność
SJP.pl
głośnik niskotonowy - głośnik odtwarzający niskie (najniższe) dźwięki; subwoofer
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) topiący się w niskiej temperaturze, łatwo topliwy
Wiktionary
IPA: ˌɲiskɔtɔˈplʲivɨ, AS: ńiskotoplʹivy
Wiktionary
porośnięty niską trawą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kulin. o niskiej zawartości tłuszczu
Wiktionary
(1.1) Jadam potrawy niskotłuszczowe, a przy tym wysokobiałkowe i napakowane składnikami odżywczymi.
Wiktionary
IPA: ˌɲiskɔtwuʃˈt͡ʃɔvɨ, AS: ńiskotu̯uščovy
Wiktionary
mający wejście na małej wysokości
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) techn. wrzący w (stosunkowo) niskiej temperaturze
Wiktionary
charakteryzujący się małą wydajnością; mało wydajny
SJP.pl
nasycony składnikami mineralnymi do 500 mg/l
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) charakteryzujący się niską mineralizacją
Wiktionary
(1.1) Na dobry początek najlepsza jest dieta oczyszczająca. Aby przyniosła pożądane efekty musi trwać co najmniej 7 dni. Po pierwsze należy zwrócić uwagę na ilość wypijanych płynów w ciągu całego dnia. Najlepsza jest woda niegazowana i niskozmineralizowana.
Wiktionary
mający niskie ściany
SJP.pl
→ niski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest niskie; cecha tych, którzy są niscy
Wiktionary
rzecz. niż m., nizina ż.
przym. niski, niziutki, niziusieńki, niziuteńki, niziuśki, poniższy
przysł. nisko, niziutko
temsłow. nisko-
czas. obniżać
Wiktionary
marka samochodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mot. samochód marki Nissan
(1.2) produkt marki Nissan
Wiktionary
Nissan (jap. 日産自動車株式会社 – "Nissan Jidōsha Kabushiki-gaisha") – japoński producent samochodów i autobusów z siedzibą w Jokohamie.
Wikipedia
(1.1) W wyniku zderzenia renault zepchnął do rowu nissana i sam stanął w ogniu.
(1.1) Kierowca jadący nissanem wpadł w poślizg.
Wiktionary
rzecz. Nissan mzw.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Nicei, związany z jej kulturą i tradycjamifakt.
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. dialekt języka oksytańskiego spotykany w okolicach Nicei
Wiktionary
(1.1) nicejski
Wiktionary
wgłębienie w skale powstałe naturalnie lub sztucznie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Serbii, nad rzeką Niszawą;
Wiktionary
Nisz (serb. Ниш / Niš, łac. "Naissus") – miasto w Serbii, stolica okręgu niszawskiego i siedziba Miasta Nisz. Leży nad rzeką Niszawą. W 2011 roku liczyło 260 237 mieszkańców.
Trzecie pod względem ludności miasto w kraju.
Uniwersytet w Niszu ma 13 wydziałów i około 26 tys. studentów.
Wikipedia
rzecz. Niszawa ż., niszanin mos., niszanka ż.
przym. niszański
Wiktionary
wgłębienie w skale powstałe naturalnie lub sztucznie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. wnęka w ścianie budynku, zwykle będąca ramą architektoniczną dla rzeźby
(1.2) archit. odrębna część większego pomieszczenia, powstała poprzez załamanie i cofnięcie ściany
(1.3) geol. zagłębienie w skale
(1.4) niezajęta i mniejsza część jakiejś dziedziny, postaci przejawu życia
(1.5) coś względnie małego, co jest nieco niżej położone w obrębie większej powierzchni
Wiktionary
Nisza – wnęka, wgłębienie w fasadzie lub w ścianie wewnątrz budynku przeznaczona do celów zdobniczych, kultowych.
Stawiano w niej posągi, urny albo pozostawiano puste (w okresie manieryzmu). Wgłębienie może być prostokątne lub półokrągłe, górą zamknięte prosto gzymsem, półkolem (konchą) lub niewielkim trójkątnym frontonem. Nisza może być również ujęta w kolumienki lub pilastry.
Wikipedia
przym. niszowy
Wiktionary
(1.1) wnęka, przest. nyża
(1.2) alkowa, kącik, wnęka, zakątek
(1.3) wnęka, wgłębienie, zagłębienie
(1.5) ubytek, uchyłek, wgłębienie, zagłębienie
Wiktionary
mieszkaniec Niszu
SJP.pl
mieszkanka Niszu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Serbii i Bułgarii mająca źródła w Starej Płaninie i uchodząca do Morawy Południowej;
Wiktionary
Niszawa (serb. i bułg. "Нишава" - "Nišava") – rzeka w Bułgarii i Serbii, o długości 218 km. Źródła na terenie Bułgarii, w Starej Płaninie, uchodzi do Morawy Południowej.
Wikipedia
rzecz. Nisz mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: Nisz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Niszem, dotyczący Niszu
Wiktionary
(1.1) Nie wiadomo, ile w tej całej historii jest prawdy, ale faktem pozostaje, że wieści o powstaniu niszańskim, a także o towarzyszących mu niepokojach w innych prowincjach mogły podziałać na wyobraźnię i zachowanie Vasojevicia.
(1.1) Turcy cofali się, zamierzając stawić czoła wojskom chrześcijańskim w Kotlinie Niszańskiej, ku której zmierzały koncentrujące się oddziały Iszak-beja, Turachan-beja i bejlerbeja Kassima-paszy.
Wiktionary
rzecz. Nisz mrz., niszanin mos., niszanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urządzenie służące do niszczenia dokumentów;
Wiktionary
Niszczarka – urządzenie służące do niszczenia poufnych dokumentów, najczęściej wykorzystywane do zastosowań biurowych.
Najprostsze konstrukcje mechanizmu niszczącego tną papier wzdłuż jednej krawędzi, w wyniku czego powstają wąskie paski papieru o długości równej długości dokumentu. Bardziej skomplikowane mechanizmy tną papier również w poprzek dokumentu. Zaawansowane konstrukcje poza mechanicznym zniszczeniem stosują również metody chemiczne.
Wikipedia
(1.1) Co on tam robi? Ciągle tylko słychać niszczarkę.
Wiktionary
rzecz. niszczycielstwo n., niszczyciel m., niszczycielka ż., niszczenie n., zniszczenie n.
czas. niszczeć ndk., niszczyć ndk., zniszczyć dk.
przym. niszczycielski, zniszczony, zniszczalny
przysł. niszczycielsko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|niszczyć.
Wiktionary
(1.1) Genetycznie modyfikowane szczepionki przeciwnowotworowe pobudzają układ odpornościowy pacjenta do rozpoznawania i niszczenia komórek nowotworowych, które normalnie pozostają bezkarne.
Wiktionary
IPA: ɲiʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńiščẽńe
Wiktionary
rzecz. zniszczenie n., niszczycielstwo n., niszczyciel mrz./mos., niszczycielka ż., niszczarka ż.
czas. niszczyć ndk., zniszczyć dk., niszczeć ndk.
przym. niszczycielski, zniszczony, zniszczalny
przysł. niszczycielsko
Wiktionary
(1.1) dewastowanie, rujnowanie, pustoszenie
Wiktionary
Niszczewice – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie inowrocławskim, w gminie Złotniki Kujawskie.
Wikipedia
czasownik
(1.1) ulegać zniszczeniu
Wiktionary
(1.1) Jedna z największych atrakcji turystycznych Sztokholmu niszczeje i to szybciej, niż sądzono do tej pory.
Wiktionary
IPA: ˈɲiʃt͡ʃɛt͡ɕ, AS: ńiščeć
Wiktionary
czas. niszczyć
rzecz. niszczyciel mrz./mos.
Wiktionary
słodkowodna, drapieżna ryba z Ameryki Północnej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj grzybów z rodziny niszczycowatych
SJP.pl
rodzaj grzybów z rodziny niszczycowatych
SJP.pl
Niszczyce – wieś solecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Bielsk.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
1. ten, kto niszczy, psuje
2. najbardziej uniwersalny okręt wojenny, uzbrojony w działa, torpedy, wyrzutnie rakietowe oraz broń do zwalczania okrętów podwodnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, kto niszczy
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(2.1) mar. wojsk. szybki okręt przystosowany do zwalczania małych jednostek pływających;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) I stałem się śmiercią, niszczycielem światów.
(2.1) Niszczyciele z reguły były wyposażone w wyrzutnię torped.
Wiktionary
IPA: ɲiʃˈt͡ʃɨt͡ɕɛl, AS: ńiščyćel
Wiktionary
rzecz. niszczycielstwo n., niszczarka ż., niszczenie n., zniszczenie n.
:: fż. niszczycielka
czas. niszczyć ndk., zniszczyć dk., niszczeć ndk.
przym. niszczycielski, zniszczony, zniszczalny
przysł. niszczycielsko
Wiktionary
(1.1) destruktor, dewastator, szkodnik; pot. żart. psuj
(2.1) kontrtorpedowiec
Wiktionary
kobieta, która niszczy, psuje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ta, która niszczy
Wiktionary
(1.1) Trąba nadciągnęła od zachodu, wielka niszczycielka, pozrywała we wsi wszystkie dachy.
(1.1) Córo Babilonu, niszczycielko, / szczęśliwy, kto ci odpłaci / za zło, jakie nam wyrządziłaś!
Wiktionary
rzecz. niszczycielstwo n., niszczarka ż., niszczenie n., zniszczenie n.
:: fm. niszczyciel mos.
czas. niszczyć ndk., zniszczyć dk., niszczeć ndk.
przym. niszczycielski, zniszczony, zniszczalny
przysł. niszczycielsko
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który niesie zniszczenie, który coś niszczy, wyniszcza
Wiktionary
IPA: ˌɲiʃt͡ʃɨˈt͡ɕɛlsʲci, AS: ńiščyćelsʹḱi
Wiktionary
rzecz. niszczycielstwo n., niszczyciel mrz./mos., niszczycielka ż., niszczarka ż., niszczenie n., zniszczenie n.
czas. niszczyć ndk., zniszczyć dk., niszczeć ndk.
przym. zniszczony, zniszczalny
przysł. niszczycielsko
Wiktionary
(1.1) niszczący
Wiktionary
o cechach niszczycowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
Niszczycowate ("Gloeophyllaceae" Jülich) – rodzina grzybów należąca do rzędu niszczycowców ("Gloeophyllales").
Wikipedia
o cechach niszczycowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
1. rodzaj grzybów z rzędu szczeciniakowców;
2. rodzaj nicieni z rzędu węgorków
SJP.pl
ogrodnica niszczylistka - gatunek chrząszcza z rodziny poświętnikowatych
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) pozbawiać rzecz jej kształtu bądź funkcji
czasownik zwrotny niedokonany niszczyć się
(2.1) ulegać destrukcji, szkodliwemu wpływowi czegoś
(2.2) szkodzić sobie wzajemnie, tępić się nawzajem
Wiktionary
(1.1) Niszczysz moją ulubioną lalkę!
Wiktionary
IPA: ˈɲiʃt͡ʃɨt͡ɕ, AS: ńiščyć
Wiktionary
rzecz. niszczycielstwo n., niszczyciel m., niszczycielka ż., niszczarka ż., niszczenie n., zniszczenie n.
czas. zniszczyć dk., niszczeć ndk.
przym. niszczycielski, zniszczony, zniszczalny
przysł. niszczycielsko
Wiktionary
(1.1) psuć, burzyć, demolować, dewastować, łamać, dezelować, niwelować, dezintegrować, destruować, unicestwiać
(2.1) niszczeć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. partacz
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk bazger, ciachrocz, complok, dudra, pyprok
Wiktionary
1. skierowany do wąskiej grupy odbiorców, znajdujący się poza głównym nurtem;
2. dotyczący wolnego miejsca na rynku jakichś towarów lub usług
SJP.pl
potocznie: coś niszowego
SJP.pl
1. w fizyce: jednostka luminacji źródła światła w układzie SI;
2. w informatyce: jednostka ilości informacji, stosowana w badaniach teoretycznych, równa około 1,443 bita
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. metalowy element łączący w połączeniu nitowanym;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɲit, AS: ńit
Wiktionary
rzecz. nitowanie n., nitownica ż.
czas. nitować ndk.
przym. nitowy
Wiktionary
1. w fizyce: jednostka luminacji źródła światła w układzie SI;
2. w informatyce: jednostka ilości informacji, stosowana w badaniach teoretycznych, równa około 1,443 bita
SJP.pl
Nita, właśc. Anita Dudczak – polska piosenkarka, kompozytorka i autorka tekstów.
Wikipedia
narzędzie lub maszyna do zakuwania nitów
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: nitka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: nitka
Wiktionary
IPA: ɲiˈtɛt͡ʃka, AS: ńitečka
Wiktionary
rzecz. nitkowanie n., nitka ż., nić ż.
czas. nitkować
Wiktionary
przypominający niteczkę, bardzo cienki
SJP.pl
1. cienki sznureczek służący do szycia, tkania, noszenia czegoś itp.;
2. linia; trasa;
3. dolna część pręcika kwiatowego, podtrzymująca główkę złożoną z pylników
SJP.pl
glon słodkowodny z grupy ramienic spotykany w płytkich jeziorach i stawach; krynicznik
SJP.pl
osoba spajająca metalowe płyty nitami
SJP.pl
kobieta spajająca metalowe płyty nitami
SJP.pl
stop niklu z tytanem
SJP.pl
Nitinol – stop metaliczny niklu z tytanem, gdzie przybliżony procent atomowy dwóch pierwiastków jest taki sam. Należy do grupy materiałów inteligentnych wykazujących efekt pamięci kształtu. Praktyczne zastosowanie znalazł przy zawartości 53–57% masowego niklu.
Wikipedia
1. cienki sznureczek służący do szycia, tkania, noszenia czegoś itp.;
2. linia; trasa;
3. dolna część pręcika kwiatowego, podtrzymująca główkę złożoną z pylników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cienki sznurek używany do szycia itp.
(1.2) odgałęzienie rury
(1.3) forma ukształtowania ciała organizmów wielokomórkowych lub kolonii
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Babcia miała problem z nawleczeniem igły na nitkę.
(1.1) Tu wszyję zamek, a niebieską nitkę tuż za nim.
(1.2) Przez nasz region ma biec jedna z nitek rurociągu.
Wiktionary
IPA: ˈɲitka, AS: ńitka
Wiktionary
rzecz. nić ż., nitkowatość ż., nicielnica ż., nitkowanie n.
:: zdrobn. niteczka ż.
czas. nitkować
przym. nitkowaty
przysł. nitkowato
Wiktionary
(1.1-3) nić
Wiktionary
1. cienki sznureczek służący do szycia, tkania, noszenia czegoś itp.;
2. linia; trasa;
3. dolna część pręcika kwiatowego, podtrzymująca główkę złożoną z pylników
SJP.pl
Nitki (niem. "Nittken") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie piskim, w gminie Biała Piska. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
podgromada małży
SJP.pl
Nitkoskrzelne (Pteriomorphia) – klad małży (Bivalvia) klasyfikowany w randze podgromady (lub nadrzędu). Charakteryzują się stosunkowo prymitywną budową: nitkowatymi skrzelami z zagiętymi ku górze płatami oraz rzęskami łączącymi wolno zwisające części płatów, gałęzie nitek skrzelowych nie zrastają się z workiem trzewiowym, płaszcz nie jest zrośnięty brzegami, a otwory syfonalne lub syfony są słabo rozdzielone. Żyją w morzach przytwierdzone do podłoża – trwale lub za pomocą bisiora.
Wikipedia
o cechach nitkoskrzelnych (podgromada małży)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. włók. odczasownikowy od|nitkować. (przędzę)
(1.2) stomat. odczasownikowy od|nitkować. (zęby)
(1.3) kosmet. odczasownikowy od|nitkować. (depilować)
Wiktionary
(1.2) W pierwszych dniach nitkowania zębów może pojawić się krwawienie dziąseł. (z Internetu)
(1.3) Nitkowanie to bardzo skuteczny azjatycki sposób depilacji. (z Internetu)
(1.3) Wprowadzenie nitkowania do oferty zabiegów może przynieść wiele korzyści makijażystom, salonom kosmetycznym, fryzjerskim lub ośrodkom SPA. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˌɲitkɔˈvãɲɛ, AS: ńitkovãńe
Wiktionary
rzecz. nić ż., nitka ż., niteczka ż., nitkowatość ż., nitki nmos., nitkowiec m.
czas. nitkować
przym. nitkowaty, nitkowy
przysł. nitkowato
Wiktionary
przysłówek
(1.1) kształtem przypominając nitkę
Wiktionary
(1.1) Często pojawiają się niebiesko-białe zmętnienia skóry, czasem skóra strzępi się nitkowato.
Wiktionary
IPA: ˌɲitkɔˈvatɔ, AS: ńitkovato
Wiktionary
rzecz. nić, nitka, nitkowanie, nitkowatość
przym. nitkowaty
czas. nitkować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzymiotnikowy od|nitkowaty.
Wiktionary
(1.1) Nitkowatość miękiszu pieczywa, zwana powszechnie chorobą ziemniaczaną chleba, jest dość często występującą wadą pieczywa przynoszącą wymierne szkody piekarzom oraz konsumentom.
(1.1) Czerwona nitkowatość traw jest poważną chorobą kostrzew, wiechliny łąkowej oraz życicy trwałej.
Wiktionary
IPA: ˌɲitkɔˈvatɔɕt͡ɕ, AS: ńitkovatość
Wiktionary
rzecz. nicielnica ż., nić ż., nitka ż., nitkowanie n.
czas. nitkować ndk.
przym. nitkowaty
przysł. nitkowato
Wiktionary
cienki i wydłużony na kształt nitki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który kształtem przypomina nitkę
Wiktionary
(1.1) Przy powolnym wyciąganiu zgniłej larwy z komórki przy pomocy zapałki lub wykałaczki tworzy się kilkucentymetrowa nitkowata, ciągliwa masa.
Wiktionary
IPA: ˌɲitkɔˈvatɨ, AS: ńitkovaty
Wiktionary
rzecz. nić ż., nitka ż., nitkowatość ż., nicielnica ż., nitkowanie n.
czas. nitkować ndk.
przym. nitkowy
przysł. nitkowato
Wiktionary
(1.1) niteczkowaty, kapilarny, włoskowaty
Wiktionary
1. skręcać przędzę w nić;
2. depilować przy użyciu bawełnianej nici
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wynitkować)
(1.1) techn. włók. skręcać przędzę w nić, splatać nitkę z włókien
(1.2) stomat. usuwać resztki jedzenia z przestrzeni międzyzębowych za pomocą nici dentystycznej
(1.3) kosmet. wykonywać depilację za pomocą bawełnianej nici
Wiktionary
(1.2) Dentysta kazał mi nitkować zęby po każdym posiłku.
Wiktionary
IPA: ɲitˈkɔvat͡ɕ, AS: ńitkovać
Wiktionary
rzecz. nitkowanie n., wynitkowanie n., nić ż., nitka ż., niteczka ż., nitkowatość ż., nitki nmos., nitkowiec m., nicień m.
czas. wynitkować dk.
przym. nitkowaty, nitkowy, niciany, niciowaty
przysł. nitkowato
Wiktionary
typ bardzo długich, wodnych bezkręgowców; drucieńce, nitnikowce, włośniaki
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
słodkowodne zwierzę z rodziny nitnikowców
SJP.pl
typ bardzo długich, wodnych bezkręgowców; drucieńce, nitkowce, włośniaki
SJP.pl
Nitnikowce (Nematomorpha), nitkowce, drucieńce (Gordiacea) – typ zwierząt, bardzo długich, wodnych bezkręgowców, wcześniej klasyfikowanych jako gromada typu obleńce, do których są podobne. Są uważane za grupę siostrzaną nicieni (Nematoda). Larwy prowadzą pasożytniczy tryb życia.
Wikipedia
bezkręgowiec o wydłużonym ciele, którego larwy pasożytują w ciele stawonogów, głównie owadów; włośniak, drucieniec, nitkowiec
SJP.pl
miernik luminancji promieniowania
SJP.pl
Nitomierz – przyrząd pomiarowy służący do pomiaru luminancji powierzchni świecących bądź oświetlonych.
Wikipedia
dawna nazwa radonu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
Niton – wieś w Anglii, na wyspie Wight. Leży 13 km na południe od miasta Newport i 131 km na południowy zachód od Londynu. W 2001 miejscowość liczyła 1142 mieszkańców.
Wikipedia
Ni
Wikipedia
specjalistyczny element złączny umożliwiający tworzenie trwałych połączeń gwintowanych w materiałach o niewielkiej grubości
SJP.pl
łączyć metalowe elementy za pomocą nitów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nitować.
(1.2) efekt połączenia nitami
Wiktionary
rzecz. nit m., ponitowanie n.
czas. nitować ndk., ponitować dk.
przym. nitowy
Wiktionary
łączyć metalowe elementy za pomocą nitów
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zanitować)
(1.1) techn. łączyć elementy za pomocą nitów
(1.2) daw. lutować
Wiktionary
rzecz. nit mrz., nitowanie n., nitownica ż.
Wiktionary
urządzenie do zakuwania nitów; nitarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) maszyna do nitowania
Wiktionary
rzecz. nit mrz.
czas. nitować
przym. nitowy
Wiktionary
pracownik wykonujący spojenia za pomocą nitów
SJP.pl
przymiotnik od: nit (metalowy łącznik)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) slang. osoba czepiająca się nieistotnych szczegółów
Wiktionary
(1.1) Marek ciągle zadaje niewygodne pytania na forach i blogach internetowych. Czepia się szczegółów. Jest klasycznym nitpikerem.
(1.1) Konrad bawi się w nitpikera. Pyta o jakże kluczowy enzym w prawidłowym odżywianiu jak Bromeleina na forum dietetycznym.
Wiktionary
IPA: ɲitˈpʲikɛr, AS: ńitpʹiker
Wiktionary
1. popularny rozpuszczalnik będący mieszaniną octanów propylu, butylu i pentylu;
2. dawna taśma filmowa, której głównym składnikiem jest łatwopalna nitroceluloza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Słowacji położone na zachodzie kraju nad rzeką Nitrą (1.2);
(1.2) geogr. rzeka w środkowej Słowacji, w dorzeczu Dunaju, uchodzi do Wagu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɲi.tra
Wiktionary
rzecz. nitrzanin mos., nitrzanka ż.
przym. nitrzański
Wiktionary
nawóz bakteryjny z żywymi bakteriami brodawkowymi, stosowany do szczepienia roślin motylkowych
SJP.pl
Ni
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. naczynie, w którym następuje reakcja nitrowania;
2. przyrząd rozprowadzający nawozy azotanowe w glebie
SJP.pl
minerał, azotan sodu; nitronatryt, saletra sodowa, saletra chilijska
SJP.pl
pochodna benzodiazepiny, lek nasenny i uspokajający, działający na ośrodkowy układ nerwowy
SJP.pl
Nitrazepam (łac. "Nitrazepamum") (ATC: N05 CD02) – lek nasenny i uspokajający, pochodna benzodiazepiny.
Skutkami ubocznymi działania leku mogą być m.in. brak koncentracji, problemy z pamięcią, poczucie zmęczenia, koszmarne sny.
Nitrazepam działa na ośrodki limbiczne i podwzgórze. Zwiększa powinowactwo kwasu γ-aminomasłowego do receptora GABA-A.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. rel. starożytny ośrodek monastyczny w północnym Egipcie;
Wiktionary
Nitria – starożytne centrum monastyczne w północnym Egipcie, na zachód od Delty Nilu.
Wikipedia
przym. nitryjski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. popularny rozpuszczalnik będący mieszaniną octanów propylu, butylu i pentylu;
2. dawna taśma filmowa, której głównym składnikiem jest łatwopalna nitroceluloza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mot. podtlenek azotu stosowany w celu zwiększenia mocy silnika spalinowego
(1.2) taśma filmowa, składająca się głównie z nitrocelulozy
(1.3) pot. lakier lub farba nitrocelulozowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɲitrɔ, AS: ńitro
Wiktionary
(1.1) NOS
Wiktionary
krystaliczny związek organiczny, barwnik otrzymywany dawniej z korzenia marzanny farbiarskiej obecnie syntetycznie; błękit alizarynowy
SJP.pl
związek nitrowy używany jako środek antykorozyjny, rozpuszczalnik i składnik paliw rakietowych; nitroparafina
SJP.pl
związek organiczny otrzymywany z benzenu pod wpływem działania kwasu azotowego i siarkowego; silnie trujący, o zapachu gorzkich migdałów; nitrobenzol
SJP.pl
Nitrobenzen – organiczny związek chemiczny, najprostszy aromatyczny związek nitrowy, pochodna benzenu. Stosowany do produkcji aniliny.
Wikipedia
związek organiczny otrzymywany z benzenu pod wpływem działania kwasu azotowego i siarkowego; silnie trujący, o zapachu gorzkich migdałów; nitrobenzen
SJP.pl
mieszanina estrów kwasu azotowego i celulozy; nitroksylina
SJP.pl
Nitroceluloza – mieszanina estrów celulozy i kwasu azotowego. Do każdej reszty glukozowej dołączone są grupy –NO2 (od jednej do trzech, w zależności od stopnia estryfikacji), pochodzące od kwasu azotowego. Fragmenty zawierające w pełni zestryfikowane reszty cukrowe opisuje wzór [C6H7O2(ONO2)3]n (triazotan celulozy). Maksymalna zawartość azotu w nitrocelulozie wynosi teoretycznie 14,14% (w praktyce zwykle mniej).
Wikipedia
zawierający nitrocelulozę; nitroksylowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z nitrocelulozą, zawierający nitrocelulozę
Wiktionary
rzecz. nitroceluloza ż.
Wiktionary
fenol, którego cząsteczki zawierają jedną lub więcej grup nitrowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina preferująca siedliska szczególnie bogate w przyswajalne związki azotowe, rosnąca najczęściej na wysypiskach śmieci, żyznych glebach leśnych, polach uprawnych, np. pokrzywa zwyczajna; roślina nitrofilna; nitrofit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekol. organizm azotolubny
Wiktionary
o roślinach: bytujący i najlepiej rozwijający się w podłożu bogatym w związki azotu
SJP.pl
roślina preferująca siedliska szczególnie bogate w przyswajalne związki azotowe, rosnąca najczęściej na wysypiskach śmieci, żyznych glebach leśnych, polach uprawnych, np. pokrzywa zwyczajna; roślina nitrofilna, nitrofil
SJP.pl
roślina znajdująca optymalne warunki do życia w środowisku ubogim w związki azotu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina preferująca gleby ubogie w związki azotowe
Wiktionary
(1.1) Do nitrofobów zaliczamy łubin.
Wiktionary
wieloskładnikowy nawóz mineralny
SJP.pl
Nitrofoska – wieloskładnikowy nawóz mineralny typu NPK zawierający azot, fosfor i potas w postaci przyswajalnej przez rośliny.
Otrzymywany jest ten nawóz zwykle przez zmieszanie nitrofosu z solami potasowymi, najczęściej solą potasową jest chlorek potasu.
W Polsce nitrofoska nie jest produkowana.
Wikipedia
pochodna nitrofuranu, substancja lecznicza o działaniu bakteriostatycznym, a w większych stężeniach bakteriobójczym
SJP.pl
nazwa handlowa leku przeciwbakteryjnego zawierającego nitrofural
SJP.pl
enzym bakteryjny pobudzający przemianę azotu na amoniak
SJP.pl
Nitrogenaza – enzym bakteryjny związany z asymilacją azotu. Jest to białko złożone zawierające centrum żelazowo-siarkowe i molibden, rzadziej wanad. Jest zbudowana z dwóch typów jednostek białkowych. Jednostka większa, tzw. białko FeMo, składa się z 4 łańcuchów polipeptydowych w układzie α2β2 i zawiera kofaktor FeMo (z atomami żelaza i molibdenu). Po jej przeciwnych stronach przyłączone są 2 mniejsze białka żelazowe.
Wikipedia
łacińska nazwa azotu (pierwiastka chemicznego)
SJP.pl
ester kwasu azotowego i gliceryny; silna substancja wybuchowa; stosowana też jako lek na serce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. oleista, wybuchowa ciecz o wzorze sumarycznym wzór chemiczny|C3H5N3O9., używana głównie w produkcji dynamitu oraz jako lek rozszerzający naczynia krwionośne;
Wiktionary
Nitrogliceryna, – organiczny związek chemiczny z grupy azotanów, ester kwasu azotowego i glicerolu, stosowany jako bardzo wrażliwy na uderzenia i inne bodźce materiał wybuchowy oraz lek z grupy nitratów, rozszerzający naczynia krwionośne (głównie żylne) podawany w ostrych napadach choroby niedokrwiennej serca w celu przerwania bólu wieńcowego. Wbrew nazwie potocznej nitrogliceryna jest estrem, a nie związkiem nitrowym (nie zawiera ugrupowań).
Wikipedia
(1.1) Nitrogliceryna powoduje spadek ciśnienia tętniczego, nawet znaczny, gdy chory np. stoi.
(1.1) Z tego powodu produkcja nitrogliceryny należy do najniebezpieczniejszych procesów technologicznych w przemyśle chemicznym.
Wiktionary
przym. nitroglicerynowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z nitrogliceryną, dotyczący nitrogliceryny, zawierający nitroglicerynę
Wiktionary
rzecz. nitrogliceryna ż.
Wiktionary
Nitroglikol (diazotan glikolu etylenowego), (CH2ONO2)2 – organiczny związek chemiczny z grupy nitroestrów, pochodna glikolu etylenowego. Stosowany jako kruszący materiał wybuchowy.
Właściwości fizyczne, chemiczne i wybuchowe.
W stanie czystym i w temperaturze pokojowej jest to oleista, bezbarwna, klarowna ciecz o gęstości 1,49 g/cm3. Rozpuszcza się w większości rozpuszczalników organicznych oprócz tetrachlorometanu (CCl4) i benzyny.
Wikipedia
Nitroguanidyna – organiczny związek chemiczny o właściwościach wybuchowych z grupy nitroamin. Biała substancja krystaliczna. W czasie II wojny światowej była wykorzystywana jako składnik prochów nitroglicerynowych bezbłyskowych i małoerozyjnych.
Wikipedia
Nitrokalit (nitryt, niter, saletra indyjska, saletra potasowa) – minerał z gromady azotanów.
Nazwa nawiązuje do składu chemicznego minerału; łac. "nitrogenium" = azot, "kalium" = potas; określenie saletra pochodzi z łac. "sal petrae" = sól skalna.
Wikipedia
związek chemiczny używany w ochronie sadów zamiast karboliny
SJP.pl
mieszanina estrów kwasu azotowego i celulozy; nitroceluloza
SJP.pl
zawierający nitrocelulozę; nitrocelulozowy
SJP.pl
marka lakierów nitrocelulozowych
SJP.pl
odmiana linoleum, do którego produkcji używa się nitrocelulozy z dodatkiem żywicy
SJP.pl
związek chemiczny mający właściwości wybuchowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) chem. organiczny, wybuchowy składnik spłonek detonujących stosowany również w lecznictwie;
Wiktionary
Nitromannit, heksaazotan mannitolu, – organiczny związek chemiczny, ester kwasu azotowego i mannitu.
Materiał wybuchowy o prędkości detonacji 8260 m/s przy gęstości 1,73 g/cm³.
W temperaturze pokojowej jest to biała substancja krystaliczna o właściwościach wybuchowych, stosowana do wyrobu spłonek detonujących oraz w lecznictwie – ma działanie wazodylatacyjne, powoduje zwiotczenie ścian naczyń krwionośnych.
Wikipedia
minerał, azotan sodu; nitratyn, saletra sodowa, saletra chilijska
SJP.pl
jon nitroniowy - kation w nitrozie
SJP.pl
związek nitrowy używany jako środek antykorozyjny, rozpuszczalnik i składnik paliw rakietowych; nitroalkan
SJP.pl
rodzaj lakieru nitrocelulozowego
SJP.pl
nieorganiczna sól stosowana m.in. do wykrywania siarki w związkach organicznych
SJP.pl
pochodna toluenu, której cząsteczki zawierają jedną lub kilka grup nitrowych
SJP.pl
tworzyć związek nitrowy (zawierający grupę nitrową -NO2)
SJP.pl
grupa nitrowa - grupa składająca się z jednego atomu azotu i dwóch atomów tlenu
SJP.pl
roztwór tlenków azotu w stężonym kwasie siarkowym, zawierający jako główny składnik kwas nitrozylosiarkowy; żrąca, trująca ciecz bezbarwna lub żółtawa, o ostrym, duszącym zapachu; stosowana do produkcji materiałów wybuchowych oraz barwników
SJP.pl
pochodna aminy powstająca w reakcji amin z azotynami; nitrozoamina
SJP.pl
pochodna aminy powstająca w reakcji amin z azotynami; nitrozoamina
SJP.pl
pochodna aminy powstająca w reakcji amin z azotynami; nitrozamina
SJP.pl
przeprowadzać reakcję prowadzącą do otrzymania nitrozozwiązków
SJP.pl
związek chemiczny zawierający grupę nitrozową –NO; związek nitrozowy
SJP.pl
związek organiczny zawierający grupę nitrową (jedną lub więcej) w cząsteczce; związek nitrowy
SJP.pl
związek organiczny zawierający grupę nitrową (jedną lub więcej) w cząsteczce; związek nitrowy
SJP.pl
Nitrozwiązki – organiczne związki chemiczne zawierające grupę nitrową -NO2, w której atom azotu jest bezpośrednio połączony z atomem węgla.
Wikipedia
utlenianie amoniaku do azotanów(III) oraz utlenianie azotanów(III) do azotanów(V)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. utlenienie amoniaku do azotynów i azotynów do azotanów przeprowadzany przez bakterie nitryfikacyjne;
Wiktionary
Nitryfikacja – proces utleniania amoniaku i soli amonowych do azotynów i azotanów prowadzony przez bakterie nitryfikacyjne.
Azotany powstałe w tym procesie mogą zostać przyswojone przez rośliny lub ulegać akumulacji, czego efektem może być powstanie złóż saletry.
Wikipedia
(1.1) Synantropizacja (dawniej i dziś) polegała na przekształcaniu genotypów zwierząt i roślin, świadomej lub przypadkowej eliminacji jednych ekosystemów czy gatunków i wprowadzaniu innych oraz na przekształcaniu siedlisk mechanicznym (w trakcie uprawy roli) i chemicznym (poprzez wypalanie, zanieczyszczenia, nitryfikację).
Wiktionary
czas. nitryfikować ndk., znitryfikować dk.
przym. nitryfikacyjny
Wiktionary
związany z nitryfikacją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nitrią, dotyczący Nitrii
Wiktionary
rzecz. Nitria ż.
Wiktionary
trujący związek organiczny, pochodna cyjanowodoru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek organiczny zawierający grupę nitrylową −C≡N;
Wiktionary
przym. nitrylowy
Wiktionary
trujący związek organiczny, pochodna cyjanowodoru
SJP.pl
Nitryle – organiczne związki chemiczne zawierające grupę nitrylową, pochodne cyjanowodoru, o wzorze ogólnym #PATRZ.
Acetonitryl i benzonitryl stosowane są jako rozpuszczalniki, a akrylonitryl jako monomer do otrzymywania poliakrylonitrylu.
Wikipedia
azotan potasu - pokłady w Indiach, na Cejlonie i w Chile; saletra potasowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nitry
Wiktionary
rzecz. Nitra ż.
:: fż. nitrzanka ż.
przym. nitrzański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nitry
Wiktionary
rzecz. Nitra ż.
:: fm. nitrzanin mos.
przym. nitrzański
Wiktionary
→ Nitra (miasto na Słowacji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nitrą, dotyczący Nitry (miasta lub rzeki)
Wiktionary
rzecz. Nitra ż., nitrzanin mos., nitrzanka ż.
Wiktionary
[czytaj: nicz] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(zwykle w liczbie mnogiej) drobiazgowa, szczegółowa różnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) drobna, subtelna różnica, ledwo dostrzegalna zmiana; odcień
Wiktionary
IPA: ˈɲuwãw̃s, AS: ńuu̯ãũ̯s
Wiktionary
rzecz. niuansowanie n.
:: zdrobn. niuansik m.
czas. zniuansować, niuansować ndk.
przym. niuansowy
Wiktionary
zdrobnienie od: niuans
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: niuans
Wiktionary
rzecz. zniuansowanie n., niuansowanie n., niuans
przym. niuansowy
czas. niuansować, zniuansować
Wiktionary
we włókiennictwie: korygowanie odcienia barwnika przez dodanie małej ilości innych barwników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|niuansować.
Wiktionary
IPA: ˌɲuwãw̃sɔˈvãɲɛ, AS: ńuu̯ãũ̯sovãńe
Wiktionary
przym. niuansowy
rzecz. zniuansowanie n., niuans, niuansik
czas. niuansować, zniuansować
Wiktionary
wychwytywać i ukazywać subtelne, słabo dostrzegalne różnice między podobnymi rzeczami, zjawiskami itp.
SJP.pl
czasownik
(1.1) ukazywać / wydobywać subtelne, ledwie dostrzegalne szczegóły / różnice
Wiktionary
IPA: ˌɲuwãw̃ˈsɔvat͡ɕ, AS: ńuu̯ãũ̯sovać
Wiktionary
przym. niuansowy
rzecz. zniuansowanie n., niuans, niuansik, niuansowanie
czas. zniuansować
Wiktionary
możliwość dostrzeżenia subtelnych różnic
SJP.pl
zawierający niuanse, dotyczący subtelnych różnic
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polegający na niuansach
Wiktionary
rzecz. niuans mrz., niuansik mrz., niuansowanie n., zniuansowanie n.
czas. niuansować ndk., zniuansować dk.
Wiktionary
1. potocznie: powonienie, nos
2. potocznie: wyczucie, intuicja
3. przestarzale: szczypta tabaki; dziś częściej jako jednorazowa porcja narkotyku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szczypta tabaki; jednorazowe użycie tabaki
(1.2) żart. zmysł powonienia
(1.3) pot. szybkie rozpoznanie czegoś instynktem
Wiktionary
Niuch (ang. "Snuff") – 39. powieść Terry'ego Pratchetta z serii "Świat Dysku". Książka jest kolejną częścią przygód o Straży Miejskiej Ankh-Morpork.
Powieść w polskim tłumaczeniu Piotra W. Cholewy ukazała się 10 kwietnia 2012 roku nakładem wydawnictwa Prószyński i S-ka.
Wikipedia
czas. niuchać
Wiktionary
(1.2) powonienie, nos
(1.3) instynkt, nos, wyczucie, szósty zmysł
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|niuchać.
Wiktionary
IPA: ɲuˈxãɲɛ, AS: ńuχãńe
Wiktionary
czas. niuchać ndk.
Wiktionary
1. wciągać w nos, np. tabakę; potocznie: pociągać nosem, wąchać, węszyć;
2. pot. szperać, tropić, węszyć
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. wyniuchać)
(1.1) pot. wąchać, węszyć
Wiktionary
IPA: ˈɲuxat͡ɕ, AS: ńuχać
Wiktionary
rzecz. niuchanie n., wyniuchanie n., niuchacz m., niuch m.
czas. wyniuchać dk.
Wiktionary
1. wyspa na Oceanie Spokojnym;
2. terytorium stowarzyszone z Nową Zelandią, na wyspie o tej samej nazwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. polinezyjska wyspa w Oceanii
(1.2) geogr. polit. państwo na wyspie Niue (1.1) ze stolicą w Alofi;
(1.3) grupa etniczna rdzennych mieszkańców Niue (1.1);
Wiktionary
(ang. wym. []) – terytorium stowarzyszone Nowej Zelandii, położone na wyspie koralowej na Oceanie Spokojnym w Polinezji. Nazwa pochodzi od dwóch słów: "niu" („palma kokosowa”) oraz "e" („oglądać, patrzeć”).
Położona jest ok. 2400 km na północny wschód od Nowej Zelandii, w trójkącie utworzonym przez Wyspy Cooka, Tonga oraz Samoa.
Wikipedia
(1.1) Miasto położone jest na zachodnim wybrzeżu wyspy Niue, nad zatoką Alofi, w miejscu, gdzie znajduje się jedyna przerwa w rafie koralowej otaczającej wyspę.
Wiktionary
IPA: ˈɲuwɛ, AS: ńuu̯e
Wiktionary
rzecz. niue, Niueńczyk mos., Niuenka ż.
przym. niueński
Wiktionary
→ Niue (terytorium)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Niue, dotyczący Niue
Wiktionary
rzecz. Niue n., Niueńczyk mos., Niuenka ż.
Wiktionary
amerykańska rasa kur ogólnoużytkowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. jedna z ras kur;
Wiktionary
IPA: ɲuˈxɛ̃mpʃɨr, AS: ńuχẽmpšyr
Wiktionary
rzecz. New Hampshire mrz., new hampshire n.
Wiktionary
(1.1) new hampshire
Wiktionary
rasa kur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, w obwodzie czytyjskim i amurskim; prawy dopływ Olokmy;
Wiktionary
Niukża (ros. Нюкжа) – rzeka w Rosji, w obwodzie czytyjskim i amurskim; prawy dopływ Olokmy. Długość 583 km; powierzchnia dorzecza 32 100 km²; średni roczny przepływ przy ujściu 310 m³/s.
Źródła na wschodnim krańcu gór Olokmiński Stanowik; w górnym biegu płynie w kierunku północno-wschodnim; liczne progi; w dolnym biegu w kierunku północno-zachodnim wzdłuż Pasma Stanowego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa należąca do państwa Tuvalu;
Wiktionary
Niulakita – najmniejsza wyspa koralowa (dystrykt, okręg) Tuvalu. W 2002 roku na wyspie mieszkało 35 osób. Europejczycy odkryli atol 29 sierpnia 1595 roku. Ponowne odkrycie wyspy nastąpiło 6 listopada 1821 roku. Wówczas Niulakitę zlokalizował statek dowodzony przez George'a Barretta.
Wikipedia
niuńka;
1. potocznie: atrakcyjna dziewczyna; dziunia, dziuńka, dżaga, lacha, laska, cizia, lachon;
2. pieszczotliwie o ukochanej; niuńcia, niusia, niuniusia, niunieczka;
3. potocznie: osoba niezaradna, bardzo nieśmiała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lekcew. osoba, zwykle kobieta, nieporadna, zawstydzona
(1.2) pieszcz. pot. dziecko, dziewczynka
Wiktionary
(1.2) Niunia, chodź do mnie.
Wiktionary
IPA: ˈɲü̃ɲa, AS: ńü̃ńa
Wiktionary
pieszczotliwie o ukochanym; niuniek, niuniuś
SJP.pl
pieszczotliwie o ukochanej; niunia, niuńka, niuńcia, niuniusia, niusia
SJP.pl
niunia;
1. potocznie: atrakcyjna dziewczyna; dziunia, dziuńka, dżaga, lacha, laska, cizia, lachon;
2. pieszczotliwie o ukochanej; niuńcia, niusia, niuniusia, niunieczka;
3. potocznie: osoba niezaradna, bardzo nieśmiała
SJP.pl
pieszczotliwie o ukochanym; niuniek, niuniaczek
SJP.pl
pieszczotliwie o ukochanym; niuniek, niuniaczek
SJP.pl
news;
1. potocznie: sensacyjna wiadomość z ostatniej chwili;
2. środowiskowo: wiadomość w internetowej grupie dyskusyjnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) świeża wiadomość
Wiktionary
IPA: ɲus, AS: ńus
Wiktionary
zdrobnienie od: Anna (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa należąca do państwa Tuvalu;
Wiktionary
Niutao – wyspa koralowa należąca do archipelagu Tuvalu, o powierzchni ok. 2,53 km². Znajdują się na niej dwie osady – Teava i Kulia. W 2012 roku na wyspie mieszkało 606 osób[]. Europejczycy odkryli atol w 1825 roku.
Na Niutao znajduje się szkoła podstawowa (Webley Primary School) i przedszkole (Niutao Pre-School) (stan na 2014 rok).
Wikipedia
jednostka siły w Układzie SI; newton
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. jednostka siły w układzie SI;
Wiktionary
\right]
Wikipedia
IPA: ˈɲutɔ̃n, AS: ńutõn
Wiktionary
(1.1) symbol. N
Wiktionary
fizyka: jednostka momentu siły
SJP.pl
\right]
Wikipedia
taki jak u Newtona, wywodzący się z praw mechaniki Newtona; newtonowski
SJP.pl
niuńka;
1. potocznie: atrakcyjna dziewczyna; dziunia, dziuńka, dżaga, lacha, laska, cizia, lachon;
2. pieszczotliwie o ukochanej; niunia, niusia, niuniusia, niunieczka
SJP.pl
niunia;
1. potocznie: atrakcyjna dziewczyna; dziunia, dziuńka, dżaga, lacha, laska, cizia, lachon;
2. pieszczotliwie o ukochanej; niuńcia, niusia, niuniusia, niunieczka;
3. potocznie: osoba niezaradna, bardzo nieśmiała
SJP.pl
model samochodu marki Łada
SJP.pl
Niva (do 1949 "Hartmanice") – gmina w Czechach, w powiecie Prościejów, w kraju ołomunieckim. Według danych z dnia 1 stycznia 2012 liczyła 322 mieszkańców.
Położona jest na wyżynie drahańskiej, na zachód od Prościejowa.
Wikipedia
marka kosmetyków
SJP.pl
Ni
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nazwa czwartego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;
Wiktionary
Nivôse (z łac. "nivosus" = 'śnieżny') – czwarty miesiąc we francuskim kalendarzu rewolucyjnym, pierwszy miesiąc zimy. Trwał od 21 grudnia do 19 stycznia.
Wikipedia
1. poetycko: pole, ziemia uprawna;
2. przenośnie: zakres czyjejś działalności;
3. ser podobny do rokfora, produkowany przede wszystkim w Czechach i Słowacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. pole uprawne
(1.2) podn. zakres, sfera jakiejś lub czyjejś działalności
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Szła ścieżynką, szła przez niwę, / zapłakała oczki siwe.
(1.2) Oto może mały, ale jakże znamienny fakt z ekumenicznej niwy u naszych zachodnich sąsiadów.
(1.2) Zmniejszyliśmy bezrobocie o jedną trzecią, mamy plan, żeby przez cztery lata zmniejszyć je o 500 tys. osób – tak SLD promowało wczoraj swoje dokonania i zamierzenia na niwie bezrobocia.
Wiktionary
IPA: ˈɲiva, AS: ńiva
Wiktionary
(1.2) rola, łan
Wiktionary
erozyjne działanie śniegu poprzez naprzemienne topnienie i zamarzanie
SJP.pl
1. odnoszący się do obszarów pokrytych wiecznym śniegiem (np. klimat niwalny, piętro niwalne);
2. organizm niwalny - roślina lub zwierzę żyjące na śniegu; organizm hiemalny, organizm naśnieżny, kriobiont
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Niwchami, dotyczący Niwchów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język niwchijski;
Wiktionary
rzecz. Niwcha mos., Niwchijka ż.
Wiktionary
(1.1) przest. giliacki
(2.1) giliacki
Wiktionary
dawniej: białko osocza wytwarzane przez limfocyty, posiadające zdolność rozpoznania antygenu; immunoglobulina, antyciało, przeciwciało
SJP.pl
niszczyć coś doszczętnie; udaremniać, unicestwiać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zniweczyć)
(1.1) pozbawiać wartości, obracać wniwecz
Wiktionary
rzecz. niweczenie n.
przysł. niwecz, wniwecz
Wiktionary
(1.1) anulować, cofać, osłabiać, przekreślać, psuć, rujnować, udaremniać, unicestwiać
Wiktionary
1. w technice: wyrównanie jakiejś powierzchni;
2. ustalanie wysokości punktów w terenie za pomocą pomiarów geodezyjnych;
3. likwidowanie różnic
SJP.pl
Ni
Wikipedia
związany z niwelacją
SJP.pl
leweller; członek radykalnego angielskiego ugrupowania głoszącego w XVIIw ideę powszechnej równości obywateli
SJP.pl
Ni
Wikipedia
prosta o żądanym spadku, która łączy na profilu podłużnym punkty projektowanego dna rowu lub spadku wyrobiska
SJP.pl
Niweleta – linia łącząca punkty wysokościowe, wyznaczające projektowany profil budowli, np. korony drogi lub nasypu, dna rowu.
Wikipedia
1. w technice: wyrównywać powierzchnię terenu do jednego poziomu; zrównywać, plantować;
2. ustalać wysokość punktów w terenie za pomocą pomiarów geodezyjnych;
3. książkowo: usuwać różnice, np. prawne, kulturowe
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) łagodzić skutki czegoś
(1.2) zrównywać dwa różne elementy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Niwernią, dotyczący Niwernii
Wiktionary
rzecz. Niwernia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. daw. lub rzad. kraina historyczna w środkowej Francji, ze stolicą w Nevers
Wiktionary
przym. niwerneński
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Niwiska
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Niwiska
SJP.pl
Niwiski dawniej też Niwiska – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie siedleckim, w gminie Mokobody.
Na terenie wsi utworzono dwa sołectwa "Niwiski I" i "Niwiski II".
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Niwiński – polskie nazwisko.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Niwkowo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie łomżyńskim, w gminie Wizna. Leży nad Narwią.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Jana Chrzciciela w Wiznie.
Wikipedia
Ni
Wikipedia
Niwnice ( Kunzendorf unter dem Walde) – duża, uprzemysłowiona wieś sołecka w Polsce w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Lwówek Śląski.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(1.1) astr. jeden z księżyców Plutona;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nix nie posiada atmosfery.
Wiktionary
IPA: ɲiks, AS: ńiks
Wiktionary
nazwisko, np. Richard Nixon (1913-1994), polityk amerykański, w latach 1969-1974 prezydent Stanów Zjednoczonych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. nikstamalizacja.
Wiktionary
partykuła
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński. nie
Wiktionary
(1.1) Niy aś sie, że mosz ujka w Rajchu.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. niedziela
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zool. nazwa systematyczna|Ursus|Linnaeus|ref=tak., niedźwiedź
Wiktionary
skrót od: nizina (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
tytuł muzułmańskich władców
SJP.pl
Nizam – w dawnych Indiach tytuł władców niektórych państw muzułmańskich, zwłaszcza Hajdarabadu i Ahmadnagaru. W węższym sensie odnosi się do władców Hajdarabadu z dynastii założonej na początku XVIII w. przez Asafa Dżaha.
Wikipedia
członek radykalnego ugrupowania religijnego muzułmańskich ismailitów; asasyn
SJP.pl
nawlekać coś na nitkę, sznurek itp.; ścibić; ścibać
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. forma ukształtowania terenu, obszar leżący na wysokości od 0 do 300 m n.p.m.;
2. nisko położone miejsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. obszar leżący na wysokości od 0 do 200 m n.p.m.
Wiktionary
Nizina – równinna lub prawie równinna wielka forma ukształtowania terenu, obszar leżący na wysokości od 0 do 300 m n.p.m.
Niziny stanowią 1/3 powierzchni wszystkich kontynentów. Rozległe obszary nizinne noszą nazwę niżu. Na mapie hipsometrycznej oznaczone są jasnozielonym kolorem.
Wikipedia
(1.1) Przed nami rozciągała się rozległa nizina.
Wiktionary
IPA: ɲiˈʑĩna, AS: ńiźĩna
Wiktionary
rzecz. niskość ż., niż
przym. nizinny, poniższy
Wiktionary
(1.1) niż
Wiktionary
zdrobnienie od: nizina
SJP.pl
1. związany z niziną, mający cechy niziny;
2. żyjący, uprawiany na nizinie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący niziny; położony w nizinie
Wiktionary
(1.1) Ukształtowanie wyspy ma charakter nizinny, na południu znajduje się niewysoki płaskowyż.
Wiktionary
IPA: ɲiˈʑĩnːɨ, AS: ńiźĩ•ny
Wiktionary
rzecz. nizina ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Nizioł właśc. Tomasz Niziński (ur. 21 stycznia 1984 w Krakowie) znany również jako Niziek – polski raper. Członek zespołów Syndykat i Szajka oraz kolektywu Ciemna Strefa. Muzyk współpracował ponadto m.in. z takimi wykonawcami jak: Dudek P56, Egon, Kali, Lukasyno, NON Koneksja oraz Popek.
Wikipedia
1. niewysoka istota ze świata fantasy;
2. niski człowiek; knypek, karypel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) fant. liter. istota niskiego wzrostu charakteryzująca się krępą budową ciała i dużymi stopami
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pogard. niski osobnik
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W kolejnej części powieści na niziołków będzie czyhać wielka pajęczyca.
Wiktionary
IPA: ɲiˈʑɔwɛk, AS: ńiźou̯ek
Wiktionary
przym. niziołkowy
Wiktionary
(1.1) halfling, hobbit
(2.1) karzełek, liliput
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do niziołka, związany z niziołkiem
Wiktionary
(1.1) Pod dębem znajdował się niziołkowy domek.
Wiktionary
rzecz. niziołek mos./mzw.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: niski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: niski
Wiktionary
IPA: ˌɲiʑüˈɕɛ̇̃ɲci, AS: ńiźüśė̃ńḱi
Wiktionary
rzecz. niskość
przym. niski, niziuchny, niziuśki, niziuteńki, niziutki
przysł. nisko, niziuteńko, niziutko
temsłow. nisko-
Wiktionary
zdrobnienie od: niski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: niski
Wiktionary
(1.1) Dom jest niziuteńki i ledwo wystaje zza kamiennej "fortecy" - to także zostało zaplanowane.
Wiktionary
IPA: ˌɲiʑuˈtɛ̃ɲci, AS: ńiźutẽńḱi
Wiktionary
rzecz. niskość
przym. niski, niziuchny, niziusieńki, niziuśki, niziutki
przysł. nisko, niziuteńko, niziutko
temsłow. nisko-
Wiktionary
zdrobnienie od: niski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: niski
Wiktionary
(1.1) Z ostatniej ławki wstaje niziutki chłopczyk i mówi, że jest obecny.
Wiktionary
IPA: ɲiˈʑutʲci, AS: ńiźutʹḱi
Wiktionary
rzecz. niskość
przym. niski, niziuchny, niziusieńki, niziuśki, niziuteńki
przysł. nisko, niziuteńko, niziutko
temsłow. nisko-
Wiktionary
(1.1) niziuśki
Wiktionary
zdrobnienie od: niski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: niski
Wiktionary
IPA: ɲiˈʑüɕci, AS: ńiźüśḱi
Wiktionary
rzecz. niskość
przym. niski, niziuchny, niziusieńki, niziuteńki, niziutki
przysł. nisko, niziuteńko, niziutko
temsłow. nisko-
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
policykliczny peptyd używany jako dodatek przy produkcji serów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. wielopierścieniowy peptyd wytwarzany przez bakterię mlekową nazwa systematyczna|Lactococcus lactis|ref=tak., mający właściwości antybakteryjne, używany jako konserwant;
Wiktionary
Nizyna – policykliczny peptyd składający się z 34 aminokwasów. Nizyna wytwarzana jest w procesie fermentacji przez bakterie kwasu mlekowego "Lactococcus lactis". Zalicza się do bakteriocyn, jest antybiotykiem.
Wikipedia
(1.1) W Polsce środkiem przedłużającym trwałość serów topionych jest nizyna.
Wiktionary
IPA: ɲiˈzɨ̃na, AS: ńizỹna
Wiktionary
forma zaimka.
(1.1) B. lp. od: ona
(1.2) N. lp. od: ona
Wiktionary
1. bardzo cienki sznureczek służący do szycia, tkania itp.;
2. cienkie włókno powstałe z wydzieliny z gruczołów pająków lub poczwarek motyli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cienkie włókno używane np. do szycia
(1.2) długi, cienki obiekt przypominający nić (1.1)
(1.3) zob. nici.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Łatałam dziurę w ubraniu, ale pękła mi nić i musiałam zaczynać od początku.
(1.1) Proces tworzenia ściegu wiąże się z warunkami pracy nici szwalnej, gdyż ciągłe podnoszenie wydajności maszyn i ich szybkości powoduje, że nić jest najsłabszym i najbardziej zawodnym elementem procesu […]
(1.2) W cząsteczce DNA zasady cytozyny, znajdujące się na jednej nici, tworzą wiązania chemiczne z zasadami guaniny na przeciwległej nici.
Wiktionary
IPA: ɲit͡ɕ, AS: ńić
Wiktionary
rzecz. nitkowanie n., nitkowatość ż., nicień m., nicielnica ż., nici nmos.
:: zdrobn. nitka ż., niteczka ż.
czas. nitkować ndk.
przym. niciany, nitkowaty, nitkowy, nicieniowy
przysł. nitkowato
Wiktionary
przestarzałe: przyimek lub spójnik przyłączający wyrażenie określające podstawę porównania; niż, aniżeli, niżeli
SJP.pl
spójnik
(1.1) daw. niż
Wiktionary
(1.1) Milsze to Bogu niźli bawół, / niż cielec, co ma już rogi i racice.
Wiktionary
"niźli" połączone z "by", partykułą trybu przypuszczającego
SJP.pl
1. rozległa nizina;
2. przenośnie: najniższy stan, poziom czegoś;
3. obszar niskiego ciśnienia atmosferycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) meteorol. ośrodek niskiego ciśnienia atmosferycznego;
(1.2) obszar, punkt, chwila, w którym jakaś wielkość osiąga małą wartość
(1.3) geogr. nizina obejmująca rozległe obszary;
spójnik
(2.1) …używany przy porównaniach, służący do wyrażenia, że dana cecha opisująca wyrażenia przed i za spójnikiem silniej występuje w zwrocie przed spójnikiem; służący do podkreślania różnic między takimi wyrażeniami
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Obecnie nad krajem panuje niż z centrum nad Zatoką Gdańską.
(1.3) Grab jest w Polsce pospolity na całym niżu.
(2.1) Jego mieszkanie jest większe niż twoje.
(2.1) Wolę pomarańcze niż banany.
(2.1) Dzisiaj jest inaczej niż wtedy.
Wiktionary
IPA: ɲiʃ, AS: ńiš
Wiktionary
(1.1-3)
rzecz. nizina ż., niziołek mos./mzw.
przym. niżowy, niski
przysł. niżowo, nisko
czas. obniżać ndk., obniżyć dk.
sp. aniżeli
Wiktionary
(1.1) cyklon; skr. N
(1.2) minimum
(1.3) nizina
(2.1) w niektórych sytuacjach od
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. nizina
Wiktionary
IPA: ˈɲiʒa, AS: ńiža
Wiktionary
mieszkaniec Niska
SJP.pl
mieszkanka Niska
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Nisko (dawniejsze Niżsko); niski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Niska, związany z Niskiem, pochodzący z Niska
Wiktionary
(1.1) Do incydentu doszło w ub. tygodniu podczas lekcji wychowania fizycznego w szkole w Kurzynie Średniej (pow. niżański).
Wiktionary
IPA: ɲiˈʒãj̃sʲci, AS: ńižãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Nisko n., niżanin m., niżanka ż.
Wiktionary
muchówka z rodziny łowikowatych
SJP.pl
"niż" (spójnik) połączone z "by", partykułą trybu przypuszczającego
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: nisko
SJP.pl
przyimek lub spójnik przyłączający wyrażenie określające podstawę porównania; niż, niźli, aniżeli
SJP.pl
spójnik
(1.1) książk. …wprowadzający człon porównania, uwydatniający, że cecha lub stan w zdaniu nadrzędnym występuje w większym stopniu; niż, aniżeli, od
(1.2) przest. …uwydatniający stosunek przeciwstawny, wprowadzający treść odrzucaną, pomijaną lub uznaną za mniej pożądaną na rzecz elementu nadrzędnego; a nie, zamiast
(1.3) daw. …wprowadzający zdanie podrzędne określające czynność późniejszą w stosunku do zdarzenia głównego lub wyznaczający kres jego trwania; zanim, nim
Wiktionary
(1.1) Krawiec Kujawski miał przy sobie więcej gotówki, niżeli sędzia widział w ciągu całego roku…
(1.1) Minuta kontemplacji więcej tu zdziałać może niżeli tysiąc — co mówię — milion prac „naukowych”!
(1.1) Zaprawdę powiadam wam: Nie powstał z tych, którzy się z niewiast rodzą, większy nad Jana Chrzciciela; ale który jest najmniejszym w królestwie niebieskiem, większy jest, niżeli on.
(1.2) Wolałabym prostą szlachciankę, co by mi poczciwie kądziel przędła, a uczyniła go szczęśliwym i spokojnym, niżeli te niemieckie czupiradła…
(1.2) Niech raczej zgłuchnie ten gwar giełdowy // I te rozprawy ekonomiczne — // Niżeli pacierz nasz Chrystusowy // I nasze swojskie śpiewy uliczne.
(1.3) Należało pośpiesznie strzelać, ażeby pierwej pozbawić go sił, niżeli on, srożąc się, usypie sobie stos ziemi…
(1.3) Albowiem niżeli będzie umiało to dziecię wołać: Ojcze mój i matko moja, lud króla Assyryjskiego pobierze bogactwa Damaszku…
Wiktionary
(1.1) niż, aniżeli, niźli, od, niżeliby, niżby, aniżeliby, niźliby
(1.2) a nie, zamiast
(1.3) zanim, nim
Wiktionary
"niżeli" połączone z "by", partykułą trybu przypuszczającego
SJP.pl
dawniej: przyimek lub spójnik przyłączający wyrażenie określające podstawę porównania; niż, aniżeli, niżeli, niźli
SJP.pl
"niżli" połączone z "by", partykułą trybu przypuszczającego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, nad Kamą;
Wiktionary
Niżniekamsk ( Нижнекамск) – miasto w Rosji (Tatarstan), nad Kamą. Liczy około 240 tys. mieszkańców (2020). Pierwsza zabudowa pojawiła się na początku lat 60. jako osiedle robotnicze dla załogi powstającej fabryki. Ogólny plan miasta zaczęto opracowywać w 1958 r. W 1961 r. rozpoczęto budowę miasta.
Wikipedia
przym. niżniekamski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Niżniekamskiem, dotyczący Niżniekamska
Wiktionary
rzecz. Niżniekamsk mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto wydzielone i port nad Obem położone w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie tiumeńskim;
Wiktionary
Niżniewartowsk (ros. Нижневартовск) – miasto, port nad Obem położone w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie tiumeńskim, w Chatny-Mansyjskim Okręgu Autonomicznym – Jugrze. Niżniewartowsk stanowi ośrodek administracyjny Rejonu Niżniewartowskiego, sam jednak w skład tego rejonu nie wchodzi, stanowiąc miasto wydzielone Chanty-Mansyjskiego OA – Jugry.
Wikipedia
przym. niżniewartowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Niżniewartowskiem, dotyczący Niżniewartowska
Wiktionary
rzecz. Niżniewartowsk mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) karc. figura w kartach niemieckich i polskich odpowiadająca waletowi;
Wiktionary
(1.1) Figury były wymalowane tak niechlujnie, że odróżnienie panny od niżnika możliwe było tylko dzięki temu, że niżnik siedział na koniu.
Wiktionary
(1.1) dupek, walet, jopek
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Niżnym Nowogrodem, dotyczący Niżnego Nowogrodu
Wiktionary
rzecz. Niżny Nowogród m.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Niżnym Tagiłem, dotyczący Niżnego Tagiłu
Wiktionary
rzecz. Niżny Tagił mrz.
Wiktionary
dawniej: nisko położony, dolny, nizinny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzad. geogr. dolny, leżący poniżej
(1.2) daw. nizinny
Wiktionary
(1.1) dolny
Wiktionary
dawniej: mieszkaniec obszaru nad Dnieprem; Zaporożec
SJP.pl
1. przymiotnik od: niż (rozległa nizina), np. buczyna niżowa;
2. przymiotnik od: niż (obszar niskiego ciśnienia atmosferycznego), np. układ niżowy;
3. rzadko: przymiotnik od: niż (przenośnie: najniższy stan, poziom czegoś)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. biol. odnoszący się do niżu, mający związek z niżem
(1.2) meteorol. odnoszący się do niżu barycznego, mający związek z niżem barycznym
Wiktionary
rzecz. niż mrz., niżówka ż.
przysł. niżowo
Wiktionary
mniejsze znaczenie lub wartość kogoś lub czegoś wobec innej osoby lub rzeczy
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: niski
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Niżyński (oryg. "Nijinsky") – film biograficzny z 1980 roku w reżyserii Herberta Rossa. Scenariusz do filmu powstał na podstawie pamiętników Wacława Niżyńskiego oraz książki jego żony Romoli de Pulszky "Life of Nijinsky".
Wikipedia
okres niskich stanów wody w rzece, wywołany zmniejszonym zasilaniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hydrol. okresowe obniżenie stanów wody w ciekach powierzchniowych;
Wiktionary
Niżówka – okresowe obniżenie stanów wody w ciekach powierzchniowych (rzeki, strumienie), poniżej umownie przyjętych wartości granicznych. Powstaje na skutek niedoboru zasilania atmosferycznego, zmagazynowania wody w pokrywie śnieżnej, a także przerwania zasilania podziemnego w wyniku przemarznięcia podłoża i zlodzenia części przekroju poprzecznego rzeki.
Wikipedia
(1.1) W województwie śląskim nie brakuje niżówek w okresach letnich.
Wiktionary
rzecz. niż mrz.
przym. niżowy
przysł. niżowo
Wiktionary
hinduistyczna szkoła filozoficzna, zajmująca się głównie zagadnieniami logiki i epistemologii
SJP.pl
Nj
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) jęz. = Narodowy Korpus Języka Polskiego;
Wiktionary
IPA: ɛ̃n ka jɔt pɛ, AS: ẽn ka i ̯ot pe
Wiktionary
skrót od: Narodowy Komitet Olimpijski
SJP.pl
skrót od: ros. Narodnyj Komisariat Wnutriennych Dieł, Ludowy Komisariat Spraw Wewnętrznych, policja polityczna i organ administracji państwowej w Rosji sowieckiej (od 1917) i Związku Radzieckim (1934-46)
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego
(1.1) = Ludowy Komisariat Spraw Wewnętrznych ZSRR;
Wiktionary
NKWD ZSRR ( НКВД СССР), Ludowy Komisariat Spraw Wewnętrznych ZSRR ( Народный комиссариат внутренних дел СССР, trb. "Narodnyj komissariat wnutriennich dieł SSSR",) – centralny organ państwowy (ministerstwo) wchodzący w skład Rady Komisarzy Ludowych – rządu ZSRR, istniejący pod tą nazwą w latach 1917–1946. Główne narzędzie terroru w okresie stalinizmu
Wikipedia
(1.1) Bitwa została stoczona 18 sierpnia 1945 r. przez 1 szwadron 5 Brygady Wileńskiej, pod dowództwem por. Zygmunta Błażejewicza „Zygmunta” i oddział ppor. Władysława Łukasiuka „Młota” z oddziałami NKWD, UB i LWP, pacyfikującymi tereny Podlasia.
Wiktionary
IPA: ˌɛ̃ŋ‿ka‿vu‿ˈdɛ, AS: ẽŋ‿ka‿vu‿de
Wiktionary
rzecz. enkawudzista mos., enkawudzistka ż., NKWD-zista mos., NKWD-zistka ż.
przym. enkawudowski, NKWD-owski
Wiktionary
pracownik NKWD; enkawudysta, enkawudzista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. funkcjonariusz NKWD
Wiktionary
(1.1) Przyszło po nią dwóch NKWD-zistów.
Wiktionary
rzecz. NKWD n.
:: fż. NKWD-zistka ż.
przym. enkawudowski
skr. NKWD
Wiktionary
(1.1) war. enkawudzista
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. funkcjonariuszka NKWD
Wiktionary
(1.1) Przesłuchiwała ją młoda NKWD-zistka z ukraińskim akcentem.
Wiktionary
rzecz. NKWD n.
:: fm. NKWD-zista m.
przym. enkawudowski
skr. NKWD
Wiktionary
(1.1) war. enkawudzistka
Wiktionary
skrót od: nieliczbowany
SJP.pl
skrót
(1.1) = nieliczbowany
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = farm. med. niesteroidowe leki przeciwzapalne / niesteroidowy lek przeciwzapalny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W przypadku bólu związanego z endometriozą najczęstszym pierwszym elementem terapii farmakologicznej są niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLP), a działanie ich polega na blokowaniu syntezy prostaglandyn.
Wiktionary
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = farm. niesteroidowy lek przeciwzapalny;
Wiktionary
(1.1) NSLPZ
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: niemęskoosobowy
SJP.pl
skrót od: Najświętsza Maria Panna
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) = rel. Najświętsza Maryja Panna
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) = chem. N-metylopirolidon
skrótowiec
(3.1) = środ. nie mam pytań
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kościół pw. NMP Królowej Polski oraz dom zakonny Salwatorianów w Bielsku-Białej wywodzą się z pierwszej placówkaacówki salwatoriańskiej w tym mieście.
Wiktionary
IPA: ɛ̃n‿ɛ̃m‿ˈpɛ, AS: ẽn‿ẽm‿pe
Wiktionary
skrót od: Nordic Mobil Telephone - analogowy system telefonii komórkowej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. numery (skrót czytany jako cały odmienny wyraz);
2.skrót od łacińskiego: nomen nescio lub non notus; nieznany, o nieustalonej tożsamości; N.N.
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński lub męski
(1.1) osoba o niezidentyfikowanej tożsamości
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɛ̃n‿ˈɛ̃n, AS: ẽn‿ẽn
Wiktionary
skrót od: następne
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik
(1.1) = niezbędny nienasycony kwas tłuszczowy / niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe;
Wiktionary
(1.1) Olej z awokado jest surowcem bogatym w NNKT, fosfolipidy, fitosterole i witaminy A, D, E oraz te z grupy B.
Wiktionary
IPA: ˌɛ̃n‿ɛ̃ŋ‿ka‿ˈtɛ, AS: ẽn‿ẽŋ‿ka‿te
Wiktionary
(1.1) witamina F
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = finans. następstwa nieszczęśliwych wypadków
(1.2) = geogr. północno-północno-zachodni
Wiktionary
1. partykuła o wielu funkcjach w zdaniu;
2. japoński spektakl teatralno-operowy z XIV i XV w., składający się z dialogów, muzyki i tańca
SJP.pl
partykuła
(1.1) pot. …oznaczająca przytaknięcie
(1.2) pot. …oznaczająca przyzwolenie
(1.3) pot. …oznaczająca ponaglenie
(1.4) pot. …oznaczająca zakłopotanie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) – I jak, oblałeś ten egzamin? – No. Poprawka we wrześniu.
(1.2) – Tato, tato, mogę kupić sobie lizaka? – No dobrze, masz tu pieniądze, idź i kup sobie.
(1.3) No odpal, stary wraku! Rany, kiedy będzie mnie stać na porządny samochód?
(1.4) – I jak poszło? – No… lepiej nie pytaj.
Wiktionary
IPA: nɔ, AS: no
Wiktionary
temsłow. -no
Wiktionary
(1.1) tak; pot. nom, mhm
Wiktionary
[czytaj: nołlajf] środowiskowo: osoba spędzająca bardzo dużo czasu w świecie wirtualnym; nolife
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) potomek Noego
(1.2) osoba żyjąca według siedmiu praw Noego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś pojawiająca się w Księdze Sędziów Starego Testamentu
SJP.pl
No
Wikipedia
1. złota moneta angielska bita w XIV i XV wieku;
2. potocznie: Nagroda Nobla; Nobel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu No i liczbie atomowej 102;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) hist. monet. numizm. złota moneta angielska z XIV-XV wieku;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(3.1) pot. nagroda Nobla
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma nobel?
Wiktionary
IPA: ˈnɔbɛl, AS: nobel
Wiktionary
rzecz. Nobel m., noblista m., noblistka ż.
przym. noblowski
Wiktionary
(1.1) symbol. No
(3.1) nagroda Nobla, Nobel
Wiktionary
francuski przemysłowy materiał wybuchowy
SJP.pl
Nobelit – francuski przemysłowy materiał wybuchowy, mieszanina 60% azotanu sodu, 20% nitrogliceryny, 14% nitrozwiązków aromatycznych, 4,4% stałych materiałów pędnych i 1,6% nitrocelulozy.
Wikipedia
z łaciny: nobel (pierwiastek chemiczny)
SJP.pl
1. w starożytnym Rzymie: członek najwyższej warstwy społeczeństwa;
2. w średniowieczu i czasach nowożytnych: osoba szlacheckiego, rycerskiego pochodzenia; szlachcic
SJP.pl
1. w starożytnym Rzymie: członek najwyższej warstwy społeczeństwa;
2. w średniowieczu i czasach nowożytnych: osoba szlacheckiego, rycerskiego pochodzenia; szlachcic
SJP.pl
1. nadanie szlachectwa osobie z innego stanu społecznego;
2. zaliczenie kogoś do grona osób ważnych, uprzywilejowanych, podwyższenie statusu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. nadanie szlachectwa;
(1.2) książk. podniesienie znaczenia, rangi kogoś lub czegoś; umieszczenie wyżej w jakiejś hierarchii
Wiktionary
Nobilitacja (z łac.), poza popularnym znaczeniem słownikowym – uszlachcenie, czyli przejście do stanu szlacheckiego osoby (szlachectwo osobiste) lub osoby i jej rodziny (szlachectwo dziedziczne), niemających dotąd tytułu szlacheckiego. Nobilitacji dokonywała osoba panująca, panujący nadawał także danej rodzinie herb. Często uszlachceniu towarzyszyła też adopcja do istniejącego rodu heraldycznego.
Wikipedia
IPA: ˌnɔbʲilʲiˈtat͡sʲja, AS: nobʹilʹitacʹi ̯a
Wiktionary
czas. nobilitować, nobilitować się
przym. nobliwy, nobilitacyjny
Wiktionary
(1.1) uszlachcenie
(1.2) wywyższenie, wyróżnienie
Wiktionary
rzymskie uosobienie szlachectwa
SJP.pl
No
Wikipedia
1. podnosić (podnieść) znaczenie czegoś
2. nadawać (nadać) szlachectwo
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. rzad. podniosły
(1.2) daw. rzad. o człowieku: szlachetny, lubiany
Wiktionary
(1.1) Odczyty, koncerty, artykuły i referaty miały przeważnie charakter nobilnych przemówień.
(1.2) Starszy, nobilny nauczyciel martwił się nad filiżanką parującej czarnej kawy.
Wiktionary
IPA: nɔˈbʲilnɨ, AS: nobʹilny
Wiktionary
rzecz. nobil mos.
czas. nobilitować dk. a. ndk.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
laureat Nagrody Nobla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która otrzymała Nagrodę Nobla
Wiktionary
IPA: nɔˈblʲista, AS: noblʹista
Wiktionary
rzecz. Nobel m., nobel m.
:: fż. noblistka ż.
przym. noblowski
Wiktionary
→ noblista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która otrzymała Nagrodę Nobla
Wiktionary
(1.1) W 1997 r. ukazał się we Lwowie pierwszy tomik poezji noblistki Wisławy Szymborskiej.
Wiktionary
IPA: nɔˈblʲistka, AS: noblʹistka
Wiktionary
rzecz. Nobel mzw., nobel mrz./mzw.
:: fm. noblista mos.
przym. noblowski
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nobliwie
SJP.pl
wytworność, elegancja, szlachetność
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nobliwy
SJP.pl
szlachetny, wytworny, dystyngowany, elegancki
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) książk. odznaczający się elegancją i dystyngowaniem; także. świadczący o takich cechach
(1.2) książk. o np. uczelniach: powszechnie szanowany i uważany za prestiżowy
Wiktionary
(1.1) A jednak przyszedł czas, kiedy Poniatowski stał się dla tych nobliwych osobistości niewygodny. Zerwano z nim kontakty towarzyskie i utrudniano życie. Wszystkiemu winien był skandal obyczajowy.
(1.2) Neony znakomitych marek sąsiadowały z kutymi w mosiądzu tablicami nobliwych kancelarii prawnych.
Wiktionary
IPA: nɔˈblʲivɨ, AS: noblʹivy
Wiktionary
przysł. nobliwie
rzecz. nobilitacja ż., nobliwość ż.
czas. nobilitować ndk.
przym. nobilitacyjny
Wiktionary
(1.1) dystyngowany, szacowny, dostojny
(1.2) prestiżowy
Wiktionary
taki jak u Nobla, właściwy Noblowi, charakterystyczny dla Nobla itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący nagrody Nobla
Wiktionary
(1.1) Jutro o godz. 11 Komitet Noblowski przy norweskim parlamencie Stortingu ogłosi nazwisko lub nazwę laureata tegorocznej pokojowej Nagrody Nobla.
Wiktionary
rzecz. Nobel m., nobel mzw./mrz.
Wiktionary
1. czas od zachodu do wschodu słońca
2. środ. nocna zmiana w pracy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) okres od zmierzchu do świtu;
Wiktionary
Noc – część doby, w czasie której Słońce znajduje się poniżej linii horyzontu. Można też ją określić jako okres od zmierzchu do świtu. Zjawisko to występuje na planetach krążących wokół gwiazd – czyli ich satelitach, w tym również na Ziemi. Przeciwnym pojęciem jest dzień.
Wikipedia
(1.1) W nocy dobrze jest przytulić się do ukochanej osoby.
Wiktionary
IPA: nɔt͡s, AS: noc
Wiktionary
rzecz. nocek mzw., nocnik mrz., nocny mrz., nocnica ż., nocowanie n., przenocowanie n., zanocowanie n.
:: zdrobn. nocka ż.
czas. nocować ndk., przenocować dk., zanocować dk.
przym. nocny, noclegowy, północny
przysł. nocą, nocami
Wiktionary
(1.1) zdrobn. nocka
Wiktionary
przysłówek czasu
(1.1) wielokrotnie i za każdym razem w nocy, podczas różnych nocy
forma rzeczownika.
(2.1) zob. noc.
Wiktionary
(1.1) Postaram się nocami nadrobić zaległe lektury.
(1.1) Grzegorz widuje ją tylko nocami – i to nie za często.
Wiktionary
rzecz. nocki nmos., nocny mrz., nocka ż., noc ż., nocowanie n.
czas. nocować ndk.
przym. nocny
przysł. nocą
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) M., B. i W. lm. od: noc
Wiktionary
IPA: ˈnɔt͡sɛ, AS: noce
Wiktionary
negatywny efekt zdrowotny wywołany przez negatywne oczekiwania pacjenta wobec leczenia lub substancji, nawet jeśli są one obojętne; przeciwieństwo placebo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) farm. negatywne, niepożądane objawy przyjmowania placebo;
Wiktionary
Nocebo (łac. „będę szkodzić”) – niepożądane objawy przyjmowania placebo. Dolegliwości te (na przykład nudności, wymioty, ból głowy, senność, bezsenność, drętwienie, świąd, tachykardia, biegunka, wysypka, obrzęk) są najczęściej wywołane przez negatywne nastawienie pacjenta do terapii lub reakcją np. na nieakceptowany przez niego wygląd leku. Po raz pierwszy terminu "reakcja nocebo" użył Walter Kennedy w 1961 roku. Niektórzy badacze uważają, że śmierć w wyniku magii voodoo może być takim przypadkiem.
Wikipedia
IPA: nɔˈt͡sɛbɔ, AS: nocebo
Wiktionary
rzecz. placebo
Wiktionary
nietoperz z rodziny mroczków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Myotis|Kaup|ref=tak., ssak latający, nietoperz prowadzący nocny tryb życia;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: nocka
Wiktionary
Nocek ("Myotis") – rodzaj ssaków z podrodziny nocków (Myotinae) w obrębie rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).
Wikipedia
(1.1) Kilku nockom udało się jednak dostać do wnętrza groty.
Wiktionary
rzecz. nocowanie n., nocny mrz., nocki nmos., noc ż., nocka ż.
przym. nocny
czas. nocować
Wiktionary
potocznie: wielki, niezgrabny nos; nosisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) pot. zgrub. nos
Wiktionary
rzecz. nos mos./mrz.
Wiktionary
(1.1) nosisko, kinol
Wiktionary
rubasznie, potocznie: odznaczający się dużym, niezgrabnym nosem; nosaty
SJP.pl
Nochowo – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Śrem.
Wikipedia
dawniej: wiadomość, pojęcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. pojęcie, wiadomość
Wiktionary
IPA: ˈnɔt͡sʲja, AS: nocʹi ̯a
Wiktionary
1. ekspresywnie: noc;
2. potocznie: praca na nocną zmianę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: noc
(1.2) pot. nocna zmiana w pracy, nocny dyżur
(1.3) pot. nocowanie
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: nocek
Wiktionary
(1.1) Och, jaka przyjemna, ciepła nocka.
(1.2) Zadzwoń do mnie później, bo właśnie wróciłem z nocki i muszę się przespać.
Wiktionary
IPA: ˈnɔt͡ska, AS: nocka
Wiktionary
rzecz. północ ż., nocki nmos., noc ż., nocek mzw., nocnik mrz., nocny mrz., nocnica ż., nocowanie n., przenocowanie n., zanocowanie n., nocniczek mrz.
czas. nocować ndk., przenocować dk., zanocować dk.
przym. nocny, północny
przysł. nocą, nocami
Wiktionary
(1.1) noc
(1.2) nocna zmiana
(1.3) nocowanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Myotinae|Tate|ref=tak., podrodzina latających ssaków z rodziny mroczkowatych;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: nocek
(2.2) D. lp. oraz M., B. i W. lm. od: nocka
Wiktionary
Nocki (Myotinae) – podrodzina ssaków z rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).
Wikipedia
(1.1) Różne gatunki nocków występują na terenie Europy.
Wiktionary
rzecz. noc ż., nocek mrz., nocka ż., nocny mrz.
przysł. nocami, nocą
przym. nocny
Wiktionary
1. wypoczynek nocny poza stałym miejscem zamieszkania, w podróży;
2. miejsce gdzie można przenocować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spanie nocą poza miejscem zamieszkania
(1.2) miejsce nocnego wypoczynku poza domem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przyjęli nas na nocleg w jakimś kibucu pod Tel Awiwem.
(1.2) Szukaliście noclegu w Murzasichlu?
Wiktionary
rzecz. noclegowicz m., noclegowiczka ż., noclegownia ż.
przym. noclegowy
czas. noclegować
Wiktionary
osoba lub firma zapewniająca noclegi
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) przest. spędzać gdzieś noc
(1.2) przest. przyjmować na nocleg
Wiktionary
rzecz. nocleg mrz., noclegownia ż.
Wiktionary
człowiek nocujący u kogoś lub gdzieś poza miejscem zamieszkania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba mająca nocleg poza domem
Wiktionary
(1.1) Babcia Honorata przyjmowała noclegowiczów w miesiącach letnich.
(1.1) Nie zapomniał o noclegowiczach i przygotował dla nich strawę.
Wiktionary
rzecz. nocleg m., noclegownia ż.
:: fż. noclegowiczka ż.
przym. noclegowy
Wiktionary
kobieta nocująca u kogoś lub gdzieś poza miejscem zamieszkania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca nocleg poza domem
Wiktionary
(1.1) Któraś noclegowiczka zostawiła swoje buty na kaloryferze.
(1.1) Zajęła się noclegowiczkami ze Śląska, odprowadzając je do pokoi.
Wiktionary
rzecz. nocleg m., noclegownia ż.
:: fm. noclegowicz m.
przym. noclegowy
Wiktionary
miejsce nocnego odpoczynku ludzi i niektórych zwierząt
SJP.pl
miejsce przeznaczone na nocleg dla ludzi przebywających poza domem lub osób bezdomnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce urządzone na nocleg – zwykle dla osób bezdomnych lub ofiar klęsk żywiołowych
Wiktionary
(1.1) Po utracie mieszkania wylądowałem na bruku, więc z konieczności śpię teraz w noclegowni.
Wiktionary
IPA: ˌnɔt͡slɛˈɡɔvʲɲa, AS: noclegovʹńa
Wiktionary
rzecz. nocleg mrz., noclegowicz mos., noclegowiczka ż., noclegowisko n., noclegowanie n., noclegowość ż.
czas. noclegować ndk.
przym. noclegowy
Wiktionary
(1.1) dom noclegowy
Wiktionary
przymiotnik od: nocleg
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z noclegiem, dotyczący noclegu
Wiktionary
IPA: ˌnɔt͡slɛˈɡɔvɨ, AS: noclegovy
Wiktionary
rzecz. noc ż., nocleg m., noclegownia ż., noclegowicz m., noclegowiczka ż., nocowanie n., przenocowanie n.
czas. nocować ndk., przenocować dk.
Wiktionary
1. roślina z rodziny nocnicowatych;
2. motyl nocny z rodziny sówek;
3. dawniej: lunatyczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. wszetecznica
Wiktionary
Nocnica – postać demoniczna z zakresu demonologii słowiańskiej, wywodząca się z wierzeń przedchrześcijańskich, określana jako pośmiertna forma egzystencji ludzkiej duszy. Wskutek licznych przeobrażeń, jakie zaszły w demonologii ludowej, zazwyczaj utożsamiano ją ze zmorą. Wzmiankę o nocnicach znajdziemy m.in. w trzynastowiecznym "Katalogu magii" Brata Rudolfa, kazaniu polskiego husyty z XV wieku, czy też w "Czarownicy powołanej" z wieku XVII.
Wikipedia
rzecz. nocnik mos./mrz., północnica ż., nocowanie n., nocka ż., noc ż.
czas. nocować
Wiktionary
rodzina roślin zielnych z rzędu goździkowców; dziwaczkowate
SJP.pl
No
Wikipedia
o cechach nocnicowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
zdrobnienie od: nocnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: nocnik
Wiktionary
IPA: nɔt͡sʲˈɲit͡ʃɛk, AS: nocʹńiček
Wiktionary
rzecz. noc m., nocka ż., nocnik m., nocny mrz.
czas. nocować
przym. nocny
Wiktionary
gatunek motyla nocnego; sówka
SJP.pl
gatunek motyla nocnego; sówka
SJP.pl
naczynie do oddawania moczu i kału, używane zwłaszcza przez małe dzieci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) naczynie do wypróżniania się, używane zwłaszcza przez małe dzieci;
(1.2) daw. pot. nocleg
(1.3) daw. nocowanie koni na pastwisku
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) daw. ktoś, kto włóczy się po nocy
Wiktionary
Nocnik – zbiornik trzymany zwyczajowo pod łóżkiem, używany zazwyczaj jako urynał. Nocniki są często ceramiczne i mają pokrywki. Inne materiały to tworzywa sztuczne, miedź, srebro, porcelana (bourdaloue), szkło (Kuttrolf), nocniki drewniane w kształcie rur wykorzystywane w Turkmenistanie. Szczególną formę nocników są tzw. "Bourdaloue" wykorzystywane przez kobiety. Nocniki te były bogato zdobione, czasami z napisem "Au
Wikipedia
IPA: ˈnɔt͡sʲɲik, AS: nocʹńik
Wiktionary
rzecz. nocny mrz., nocka ż., noc ż., nocowanie n., zanocowanie n., przenocowanie n., nocnica ż.
:: zdrobn. nocniczek m.
czas. nocować ndk., zanocować dk., przenocować dk.
przym. nocny, nocnikowy
przysł. nocą
Wiktionary
(1.1) przest. urynał; gw. Śląsk Cieszyński noczniok, gw. Górny Śląsk topek
Wiktionary
dotyczący nocy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z nocą – mający miejsce w nocy, żyjący w nocy, pracujący w nocy, przeznaczony do użycia w nocy
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. autobus, tramwaj lub pociąg, który jeździ linią dostępną tylko w nocy
(2.2) pot. sklep otwarty w nocy (niekoniecznie całodobowy), najczęściej sprzedający alkohol
Wiktionary
(1.1) Sowa jest zwierzęciem nocnym, które w dzień śpi.
(2.1) Często muszę wracać z pracy nocnymi.
(2.2) Kupiłam masło i chleb w nocnym na Panewnickiej.
Wiktionary
IPA: ˈnɔt͡snɨ, AS: nocny
Wiktionary
rzecz. nocowanka ż., nocki nmos., noc ż., nocek mzw., nocnik mrz., północ ż., nocowanie n., nocka ż., nocniczek mrz.
czas. nocować ndk., przenocować dk., zanocować dk.
przym. północny
przysł. nocą, nocami
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny żwirowcowatych
SJP.pl
nocolot wielki, nocolot szary - amerykańskie gatunki ptaków z rzędu nocolotowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak z rodziny nocolotów, występujący w Ameryce Centralnej i tropikalnej części Ameryki Południowej
Wiktionary
(1.1) Nocolot poluje na drobne zwierzęta.
Wiktionary
rzecz. nocolotowe lm nm., nocoloty lm nm.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Nyctibiiformes|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;
Wiktionary
Nocolotowe (Nyctibiiformes) – nowo wyróżniony rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych (Neognathae).
Wikipedia
(1.1) Rząd nocolotowych jest nowo wyróżniony.
Wiktionary
rzecz. nocolot mzw., nocoloty lm nm.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Nyctophilus|Leach|ref=tak., rodzaj nietoperzy z podrodziny mroczków;
(1.2) zool. nietoperz z rodzaju nocolubków (1.1)
Wiktionary
Nocolubek ("Nyctophilus") – rodzaj ssaków z podrodziny mroczków (Vespertilioninae) w obrębie rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).
Wikipedia
(1.1) Różne gatunki nocolubków występują w Australii, Indonezji i na Papui-Nowej Gwinei.
(1.2) Nagle złapany do siatki nocolubek zaczął trzepotać skrzydłami.
Wiktionary
rzecz. nocolubki lm nm.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Nyctophilini|Peters|ref=tak., plemię nietoperzy z podrodziny mroczków;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: nocolubek
Wiktionary
(1.1) Kapturouszka zalicza się do nocolubków.
Wiktionary
rzecz. nocolubek mzw.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spędzanie gdzieś nocy, zazwyczaj w obcym miejscu
(1.2) przyjmowanie kogoś na noc
Wiktionary
rzecz. nocowanka ż., noc ż., nocka ż., nocek mzw., nocnik mrz., nocny mrz., nocnica ż., przenocowanie n., zanocowanie n.
czas. nocować ndk., przenocować dk., zanocować dk.
przym. nocny, noclegowy
przysł. nocą, nocami
Wiktionary
potocznie: impreza dla dzieci w domu jednego z nich, połączona z nocowaniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. spotkanie towarzyskie dzieci połączone z nocowaniem u jednego z nich
Wiktionary
(1.1) Jaś idzie dziś do Kazia na nocowankę.
Wiktionary
rzecz. nocny mrz., nocowanie n., noc ż.
przym. nocny
czas. nocować ndk.
Wiktionary
zdrobnienie od: nocowanie
SJP.pl
1. spać gdzieś przez noc;
2. przyjmować kogoś na noc
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przenocować, zanocować)
(1.1) spędzać gdzieś noc, najczęściej w obcym miejscu
czasownik przechodni niedokonany (dk. przenocować)
(2.1) dawać komuś spać u siebie
Wiktionary
(1.1) Nie, nie ma mowy żebyś nocowała dzisiaj u koleżanki.
(1.1) Nie możemy nocować pod gołym niebem, bo w nocy pewnie będzie padał deszcz.
(2.1) Zapraszasz kogoś do siebie, nocujesz go, zapewniasz mu wyżywienie, oprowadzasz po Krakowie, a potem jest wymiana i ten ktoś zaprasza Cię do siebie.
Wiktionary
IPA: nɔˈt͡sɔvat͡ɕ, AS: nocovać
Wiktionary
rzecz. nocowanka ż., noc ż., nocka ż., nocek mzw., nocnik mrz., nocny mrz., nocnica ż., nocowanie n., przenocowanie n., zanocowanie n., nocniczek mrz.
czas. przenocować dk., zanocować dk.
przym. nocny, noclegowy
przysł. nocą, nocami
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wiciowiec wchodzący w skład planktonu morskiego, mający zdolność świecenia w ciemności
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) receptor bólowy
Wiktionary
Nocyceptor – wysokoprogowy receptor czuciowy obwodowego układu somatosensorycznego, zdolny do transdukcji i kodowania bodźców szkodliwych, czyli rzeczywiście lub potencjalnie uszkadzających tkanki. W neurofizjologii określenie to jest często stosowane także w odniesieniu do całego pierwotnego neuronu czuciowego wyposażonego w takie zakończenie receptorowe.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. nocnik
Wiktionary
przysłówek czasu
(1.1) wtedy, gdy trwa noc
forma rzeczownika.
(2.1) N. lp. od: noc
Wiktionary
(1.1) Nocą świecą gwiazdy.
(1.1) Uważa się, że polują nocą, ale widuje się je również za dnia.
Wiktionary
IPA: ˈnɔt͡sɔ̃w̃, AS: nocõũ̯
Wiktionary
rzecz. nocki nmos., noc ż., nocka ż., nocnik m., nocny m., nocowanie n.
czas. nocować ndk., zanocować dk., przenocować dk.
przym. nocny
przysł. nocami
Wiktionary
[czytaj: nołd] komputer wyposażony w kartę sieciową i stanowiący element sieci podobnych komputerów
SJP.pl
krzywa stosowana przy analizie niestabilności materii nukleonowej
SJP.pl
rodzaj dinozaura ptasiomiednicznego z grupy ankylozaurów
SJP.pl
Nodozaur ("Nodosaurus") – rodzaj ankylozaura z rodziny nodozaurów (Nodosauridae).
Wikipedia
rodzaj dinozaura ptasiomiednicznego z grupy ankylozaurów
SJP.pl
Nodozaury ("Nodosauridae") – rodzina dinozaurów z grupy ankylozaurów.
Były to duże (długość ciała do 7 m, ciężar do ok. 3 t), czworonożne, roślinożerne dinozaury ptasiomiedniczne ("Ornithischia"). Żyły od środkowej jury do późnej kredy na terenach współczesnych Europy, Ameryki Północnej, Azji, Australii oraz Antarktydy.
Wikipedia
owalny lub nieregularny w kształcie twór, spotykany głównie w meteorytach żelaznych
SJP.pl
proces tworzenia się brodawek korzeniowych lub łodygowych u roślin na skutek infekcji bakterii brodawkowych; brodawkowanie
SJP.pl
część kielicha mszalnego
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
postać biblijna, budowniczy arki, na której schronienie przed potopem znalazł on, jego rodzina i po jednej parze ze wszystkich gatunków zwierząt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. postać starotestamentowa, budowniczy arki w czasach potopu;
(1.2) rzad. imię|polski|m.;
Wiktionary
Noe ( נוח "Noaḥ", نوح "Nūḥ", w tłumaczeniu na pol. znaczy: „odpoczynek; pocieszenie”) – postać w religiach abrahamowych, syn Lameka i dziewiąty potomek w linii od Adama przez Seta, patriarcha, człowiek prawy i sprawiedliwy.
Wikipedia
(1.1) Ze zwierząt czystych i nieczystych, z ptactwa i ze wszystkiego, co pełza po ziemi, po dwie sztuki, samiec i samica, weszły do Noego, do arki, tak jak mu Bóg rozkazał.
(1.2) Homilię wygłosił ojciec Noe z klasztoru w Jarosławiu.
Wiktionary
IPA: ˈnɔɛ, AS: noe
Wiktionary
rzecz. noachida mos.
przym. noachicki
Wiktionary
anglosaskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przedmiot dany w akcie świadomościowym, czyli noezie
SJP.pl
Noemat (gr. "νόημα") − treść myśli, w przeciwieństwie do aktu myślowego, czyli noezy.
Wikipedia
metoda badawcza Pisma Świętego, analizująca sens dosłowny i symboliczny zapisów biblijnych; teoria sensów
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
No
Wikipedia
(1.1) W dniu, kiedy wykupisz pole z rąk Noemi – dodał Booz – weźmiesz również i Rut Moabitkę, żonę zmarłego, aby utrwalić jego imię na jego dziedzictwie.
Wiktionary
[czytaj: nyterowski] charakterystyczny dla Emmy Noether
SJP.pl
rozumowy, dający się pojąć rozumem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z noetyką, dotyczący poznania intelektualnego
Wiktionary
rzecz. noetyka ż.
Wiktionary
teoria poznania
SJP.pl
No
Wikipedia
1. intencjonalny akt świadomości w fenomenologii Edmunda Husserla;
2. u Platona: czysta myśl, dzięki której człowiek poznaje idee
SJP.pl
Noeza ( νόησις, "noesis"), zwana także intelekcją lub intuicją intelektualną to w znaczeniu ogólnym: bezpośredni wgląd w stan rzeczy.
Wikipedia
1. kończyna dolna człowieka; kończyna zwierzęcia;
2. stopa;
3. podpora sprzętu, przyrządu;
4. potocznie o kimś nieudolnym; niedołęga, ofiara;
5. potocznie o piłce nożnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. kończyna dolna człowieka lub jedna z kończyn czworonoga;
(1.2) element budowy mebla
(1.3) pot. piłka nożna
(1.4) pot. człowiek słaby w danej dziedzinie, nieuzdolniony w danym kierunku lub nieznający się na czymś
(1.5) pot. stopa
(1.6) stpol. stopa zwierzęcia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pierwszej niedzieli po tym wypadku pomyślałam, że prędzej czy później odkryto by u mnie pierścień, będąc więc w kościele udałam, że znalazłam go pod nogami, i pokazałam mojej matce, która orzekła, że jest to bez wątpienia kawałek szkła, oprawny w tombak; zaleciła mi jednak, abym go schowała do kieszeni.
(1.2) Jedna noga krzesła była wyłamana.
(1.3) Mamo, mogę po lekcjach zagrać w nogę?
(1.4) Jestem noga z matmy, kompletnie nic nie umiem!
Wiktionary
IPA: ˈnɔɡa, AS: noga
Wiktionary
rzecz. nogawica ż., nogawka ż.
:: zdrobn. nóżka ż.
:: zgrub. nożysko
przym. nożny
Wiktionary
(1.1) kończyna, reg. gira, łapa, kulas, gica; białystok|syra.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przedstawiciel ludu tureckiego zamieszkującego tereny Kaukazu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek ludu tureckiego zamieszkującego północny Kaukaz, zwłaszcza Dagestan, Karaczajo-Czerkiesję i Kraj Stawropolski, wywodzącego się od koczowniczych plemięemion Złotej Ordy
(1.2) hist. potężny emir (bejlerbej) z XIII wieku, praprawnuk Czyngis-chana, przywódca zachodniego ułusu Złotej Ordy, od którego nazwiska powstał etnonim ludu nogajskiego
Wiktionary
No
Wikipedia
przym. nogajski
rzecz. nogajski mrz.
Wiktionary
przedstawicielka ludu tureckiego zamieszkującego tereny Kaukazu
SJP.pl
lud zamieszkujący tereny Kaukazu
SJP.pl
Nogajowie (przest. nagaj, Tatarzy nogajscy, także krymscy Tatarzy stepowi, własna nazwa – ногай [noˈɣaj]) – lud turecki, zamieszkujący Kaukaz Północny, południowe Powołże i Półwysep Krymski.
Wikipedia
dotyczący Nogajów (ludu kaukaskiego), właściwy Nogajom
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) etn. odnoszący się do ludu Nogajów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język z grupy turkijskiej, którym posługują się Nogajowie;
Wiktionary
rzecz. Nogaj mos.
Wiktionary
(2.1) język nogajski, nogajszczyzna; kod ISO 639-3, kod ISO 639-2: nog
Wiktionary
ptak z rzędu kuraków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak z rodziny nazwa systematyczna|Megapodiidae|ref=tak.;
Wiktionary
Nogal – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nowy Meksyk, w hrabstwie Lincoln.
Wikipedia
IPA: ˈnɔɡal, AS: nogal
Wiktionary
rzecz. noga
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeka w Polsce
SJP.pl
Nogat – rzeka będąca wschodnim ramieniem ujściowym Wisły, oddzielona od drugiego z ramion, Leniwki, śluzą w Białej Górze. Żeglowna na całej długości. Uchodzi licznymi odnogami do Zalewu Wiślanego, tworząc niewielką deltę.
Długość rzeki wynosi 62 km, a powierzchnia jej dorzecza 1330 km².
Wikipedia
zdrobnienie od: nogawka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: nogawka
Wiktionary
IPA: ˌnɔɡaˈvɛt͡ʃka, AS: nogavečka
Wiktionary
część spodni okrywająca jedną nogę; nogawka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. część spodni okrywająca nogę
Wiktionary
IPA: ˌnɔɡaˈvʲit͡sa, AS: nogavʹica
Wiktionary
rzecz. noga ż., nogawice
przym. nożny
Wiktionary
(1.1) nogawka
Wiktionary
część spodni okrywająca jedną nogę; nogawka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) stpol. spodnie
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: nogawica
Wiktionary
IPA: ˌnɔɡaˈvʲit͡sɛ, AS: nogavʹice
Wiktionary
rzecz. nogawica ż., nogawka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kraw. część spodni okrywająca nogę
Wiktionary
(1.1) Więc powiedz mi, jak twoim zdaniem czułby się twój mąż wiedząc, że siedzisz tutaj ze mną… wsuwając swoją stopę tak wysoko w moją nogawkę, że możesz policzyć drobne w moim portfelu?
Wiktionary
IPA: nɔˈɡafka, AS: nogafka
Wiktionary
rzecz. noga ż., nogawice
przym. nożny
Wiktionary
(1.1) daw. nogawica
Wiktionary
1. kończyna dolna człowieka; kończyna zwierzęcia;
2. stopa;
3. podpora sprzętu, przyrządu;
4. potocznie o kimś nieudolnym; niedołęga, ofiara;
5. potocznie o piłce nożnej
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) plural|noga.
Wiktionary
(1.1) reg-pl|Poznań. szkiejty, sztelugi
Wiktionary
roślina ozdobna z rodziny astrowatych, o długich, lancetowatych liściach, hodowana często w ogródkach; nagietek
SJP.pl
dawniej: nikczemnik, nicpoń, ladaco, hultaj
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, nad Klaźmą;
Wiktionary
Nogińsk ( Ногинск) – miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, nad Klaźmą (dopływ Oki). Stolica rejonu bogorodskiego. Około 103,9 tys. mieszkańców (2020).
Prawa miejskie od 1781 roku, poprzednie nazwy: Rogoża (do 1506), Stary Rogoski Jam (1506–1781), Bogorodsk (1781–1930). Obecna nazwa miasta upamiętnia rewolucjonistę Wiktora Nogina (1878–1924). W latach 1781–1929 Bogorodsk (w źródłach polskich także Bogorodzk) był stolicą powiatu (ujezdu) bogorodskiego.
Wikipedia
przym. nogiński
Wiktionary
(1.1) Rogoża (do 1506 r.), Stary Rogoski Jam (1506-1781), Bogorodzk lub Bogorodsk (1781-1930)
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nogińskiem, dotyczący Nogińska
Wiktionary
rzecz. Nogińsk mrz.
Wiktionary
odnóże pajęczaka; nogogłaszczka
SJP.pl
odnóże pajęczaka; nogogłaszczka
SJP.pl
odnóże pajęczaka; nogogłaszczka
SJP.pl
No
Wikipedia
pajęczak charakteryzujący się wydłużonymi, cieniutkimi odnóżami; spawęk
SJP.pl
pajęczak charakteryzujący się wydłużonymi, cieniutkimi odnóżami; spawęk
SJP.pl
rodzaj płazów bezogonowych z rodziny żab latających
SJP.pl
rodzina płazów bezogonowych; żaby latające
SJP.pl
Nogolotkowate, żaby latające (Rhacophoridae) – rodzina płazów z rzędu płazów bezogonowych (Anura).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niecka do dezyznfekcji stóp, np. na pływalni
Wiktionary
przedstawiciel rzędu owadów uskrzydlonych
SJP.pl
rząd owadów obejmujący około 300 gatunków
SJP.pl
Nogoprządki (Embiidina syn. Embioptera syn. Embiodea) – rząd owadów liczący około 300 gatunków.
Nogoprządki są owadami małymi lub średniej wielkości prowadzącymi nocny tryb życia. Wyraźny dymorfizm płciowy. Samce są drapieżne i najczęściej posiadają dwie pary skrzydeł. Samice są roślinożerne i bezskrzydłe. Owady obu płci mają gruczoły przędne na końcach przednich nóg.
Wikipedia
rząd ryb obejmujący około 300 gatunków drapieżnych ryb strefy dennej; żabnicokształtne
SJP.pl
o cechach nogopłetwych (rząd ryb)
SJP.pl
rzadko, środowiskowo: iść pieszo, biec, uciekać
SJP.pl
Nogowczyce (nazwa historyczna: Nogawczyce, dodatkowa nazwa w j. niem. Nogowschütz) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie strzeleckim, w gminie Ujazd.
Wikipedia
jeden z wodzów Złotej Ordy; Nogaj
SJP.pl
przestarzałe: Tatar z hordy koczującej nad Morzem Azowskim
SJP.pl
[czytaj: noĄ] wieś we Francji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: nłar]
1. film noir - gatunek amerykańskich filmów gangsterskich z lat 40. XX wieku; czarny film, czarne kino, kino noir;
2. powieść noir - gatunek literacki zaliczany do nurtu powieści kryminalnej; czarny kryminał
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) film. liter. związany z tematyką kryminalną, ukazujący cynicznych bohaterów i pesymistyczny obraz społeczeństwa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) „Marcowe fiołki” Philipa Kerra to kolejny na polskim rynku kryminał noir, którego akcja rozgrywa się w okresie międzywojennym.
Wiktionary
[czytaj: nojz] typ hałaśliwej industrialnej muzyki elektronicznej
SJP.pl
Zobacz też: Noise (album).
Noise (z ang. „szum, hałas”) – niejednoznaczny termin odnoszony do pewnych odmian muzyki elektronicznej oraz tworzonej z użyciem instrumentów analogowych, w tym stricte rockowej (zwykle w zestawieniach: noise rock, noise pop).
Wikipedia
[czytaj: nuaZET]
1. mały, okrągły kawałek polędwicy, smażony na maśle;
2. kuleczka wielkości orzecha laskowego, wycięta z ziemniaków
SJP.pl
Noisette – koncertowy album grupy Soft Machine nagrany w styczniu 1970 r. i wydany w 2000 r.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. czynsz
Wiktionary
(1.1) Trzeba mi zapłacić nojem za drugi półrocze.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. czynsz
Wiktionary
(1.1) Trzeba mi zapłacić nojym za drugi półrocze.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. znaleźć
Wiktionary
(1.1) Naszołech wielkiego grzyba.
Wiktionary
wolny koniec poziomych albo ukośnych drzewc omasztowania, np. bomu, bukszprytu, rei
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. wolny koniec poziomych drzewc w omasztowaniu żaglowca;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: nɔk, AS: nok
Wiktionary
[czytaj nokałt] w sportach walki:
a) cios eliminujący rywala z dalszej walki; knock-out; knockout
b) nokaut techniczny - zakończenie walki przez sędziego i uznanie zawodnika za pokonanego z powodu odniesionych obrażeń zagrażających zdrowiu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. w sportach walki: cios powalający przeciwnika i uniemożliwiający dalszy pojedynek;
Wiktionary
Nokaut (ang. "knockout", skr. "KO") – w niektórych sportach walki, takich jak boks, kickboxing, boks tajski, niezdolność do podjęcia dalszej walki w określonym czasie, zwykle dziesięciu sekund, odliczanych przez sędziego ringowego. Najczęściej powstaje z powodu utraty przytomności, zamroczenia, wyczerpania, bądź kontuzji. Nokautem nazywa się również (przepisową lub nieprzepisową) akcję zawodnika (np. powalenie), która skutkuje wspomnianą niezdolnością u przeciwnika.
Wikipedia
(1.1) Pojedynek bokserów zakończył się nokautem w 5 rundzie.
(1.1) Nie doszło do nokautu, ale rywal wstał trochę zamroczony.
Wiktionary
rzecz. nokautowanie n., znokautowanie n.
czas. nokautować ndk., znokautować dk.
przym. nokautowy
Wiktionary
(1.1) knock-out
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sport. cios powalający przeciwnika i uniemożliwiający dalszy pojedynek
Wiktionary
(1.1) Kilka razy nokautowanie przeciwnika zapewniło bokserowi szybkie zwycięstwo.
Wiktionary
rzecz. nokaut mrz., znokautowanie n.
czas. nokautować ndk., znokautować
przym. nokautowy
Wiktionary
1. w boksie: zadawać nokaut, cios wykluczający przeciwnika z dalszej walki;
2. w przenośni: odnosić niekwestionowane, wysokie zwycięstwo; powalać, bić na głowę
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. znokautować)
(1.1) sport. uniemożliwiać rywalowi dalszą walkę poprzez zadanie unieszkodliwiającego ciosu
Wiktionary
(1.1) W szeregu walk nokautował rywala jednego po drugim.
Wiktionary
rzecz. nokaut mrz., nokautowanie n., znokautowanie n.
czas. znokautować dk.
przym. nokautowy
Wiktionary
→ nokaut
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z nokautem, dotyczący nokautu
Wiktionary
rzecz. nokaut mrz., nokautowanie n., znokautowanie n.
czas. nokautować ndk., znokautować dk.
Wiktionary
[czytaj: nokdałn] w sportach walki: cios powalający rywala na deski ringu, ale niekończący walki; knock-down; knockdown
SJP.pl
No
Wikipedia
marka telefonów i firma
SJP.pl
No
Wikipedia
jednostka natężenia oświetlenia; jedna dziesięciotysięczna luksa
SJP.pl
lunatyczka
SJP.pl
lunatyk
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lunatyczka, somnambuliczka
Wiktionary
rzecz. noktambulizm m., noktambuliczka ż.
:: fm. noktambulista m., noktambulik m.
przym. noktambuliczny
przysł. noktambulicznie
Wiktionary
(1.1) noktambuliczka, lunatyczka, somnambuliczka
Wiktionary
wykonywanie różnych czynności we śnie; somnambulizm, lunatyzm
SJP.pl
osoba oglądająca coś w nocy, w ciemnościach
SJP.pl
technika dająca możliwości dokładnego widzenia w ciemności dzięki promieniowaniu podczerwonemu
SJP.pl
urządzenie dająca możliwość dokładnego widzenia w ciemności dzięki przetwarzaniu promieniowania podczerwonego w obraz widzialny dla obserwatora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie umożliwiające widzenie w ciemności;
Wiktionary
Zasugerowano, aby "Celownik noktowizyjny"
Noktowizor – urządzenie umożliwiające widzenie w półmroku (potrzebuje on niewielkiego natężenia światła do działania). Jest ono wykorzystywane przez wojsko lub oddziały paramilitarne, służby wywiadowcze, a także przez myśliwych do obserwacji otoczenia w nocy lub przy znikomym oświetleniu (np. w jaskiniach oraz ciemnych pomieszczeniach). Dzięki noktowizorom żołnierze są w stanie dostrzec swoich przeciwników bez używania dodatkowych źródeł światła.
Wikipedia
(1.1) Noktowizory zwykle wykorzystują promienie podczerwone.
Wiktionary
IPA: ˌnɔktɔˈvʲizɔr, AS: noktovʹizor
Wiktionary
rzecz. noktowizja ż.
przym. noktowizyjny
Wiktionary
przymiotnik od: noktowizja, noktowizor
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z noktowizją, dotyczący noktowizji
Wiktionary
(1.1) Dodatkowo wóz wyposażono m. w kamery termo- i noktowizyjne, ułatwiające manewrowanie w ciemności, silnej mgle lub dymie (a więc bardzo pomocne podczas akcji w tunelach czy podziemnych parkingach).
Wiktionary
rzecz. noktowizja ż., noktowizor m.
Wiktionary
wzmożone wydalanie moczu w nocy wskutek niewydolności serca lub nerek; nykturia
SJP.pl
1. wolny utwór muzyczny z kontrastującą szybką częścią środkową, zwykle na fortepian, rozpowszechniony w XIX w.
2. obraz przedstawiający nocny krajobraz
3. utwór poetycki odnoszący się do nocy, jej opisu, nocnych rozmyślań itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. instrumentalna forma muzyczna inspirowana nastrojem nocy;
(1.2) szt. dzieło malarskie przedstawiające postacie, pejzaż w nocnej scenerii;
(1.3) liter. utwór liryczny o refleksyjnej tematyce, opisujący nocne rozmyślania lub nastrojowe nocne krajobrazy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kompozytor pisał nokturny i mazurki.
(1.1) Pianista wykonał jeden z regulaminowych nokturnów oraz fantazję.
(1.2) Średniowiecze i renesans właściwie nie znały nokturnu, który trudno było umieścić w ówczesnym nurcie malarstwa religijnego.
Wiktionary
przym. nokturnowy
Wiktionary
mający cechy nokturnu, przepełniony tajemniczością i niepokojem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z nokturnem, dotyczący nokturnu
Wiktionary
(1.1) Luministyczne efekty eksponował w wielu scenach nokturnowych.
Wiktionary
rzecz. nokturn mrz.
Wiktionary
rzadki skrót od: Niezidentyfikowany Obiekt Latający; UFO (częściej)
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = niezidentyfikowany obiekt latający
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) UFO
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przypiecek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. znaleźne
Wiktionary
[czytaj: nołlajf] środowiskowo: osoba spędzająca bardzo dużo czasu w świecie wirtualnym; no-life
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) slang. człowiek o aktywności ograniczonej do kilku czynności, aspołeczny
Wiktionary
(1.1) Tak naprawdę to są zwykłymi nolifami, którzy żyją w wirtualnym świecie i nie mają przyjaciół w realu. (z Internetu)
(1.1) OK, jestem nolifem, nie byłem poza domem od 4 dni. (z Internetu)
(1.1) Nie bądź nolifem! Od czasu do czasu wyjdź się zabawić zamiast kolejny dzień wandalizować Wikisłownik.
Wiktionary
czas. nołlajfić
Wiktionary
rodzaj roślin z rodziny szparagowatych
SJP.pl
No
Wikipedia
[czytaj: NOLti] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jednostka administracyjna w starożytnym Egipcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. jednostka podziału administracyjnego w starożytnym i wczesnośredniowiecznym Egipcie
partykuła
(2.1) slang. …oznaczająca przytaknięcie
Wiktionary
(1.1) Na czele nomu stał urzędnik zwany strategiem, który jednak zatracił całkowicie funkcje wojskowe związane z tą nazwą.
(2.1) – Wybierasz się dziś na koncert? – Nom, idę.
Wiktionary
IPA: ˈnɔ̃m, AS: nõm
Wiktionary
rzecz. nomarcha mos.
Wiktionary
(2.1) no, mhm; neutr. tak
Wiktionary
skrót od: nominatiwus (przypadek); Nom.
SJP.pl
dawniej, dziś uznawane za niepoprawne: człowiek prowadzący wędrowny tryb życia, przenoszący się z miejsca na miejsce razem ze swoim pasterskim plemieniem lub samotnie; nomada
SJP.pl
Nomad – polska grupa muzyczna wykonująca death metal, powstała 1994 roku w Opocznie. Do 2007 roku zespół wydał cztery albumy studyjne, które zostały pozytywnie ocenione zarówno przez publiczność jak i krytyków muzycznych. Formacji przewodzą wokalista Waldemar „Bleyzabel” Twardowski oraz gitarzysta Patryk „Patrick” Sztyber, który pozostaje jednym członkiem oryginalnego składu.
Wikipedia
1. członek ludu, plemienia prowadzącego wędrowny tryb życia; koczownik
2. przenośnie o kimś kto często zmienia miejsce zamieszkania, pobytu; tułacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek grupy ludzi nieposiadającej stałego miejsca zamieszkania, przemieszczającej się z miejsca na miejsce;
(1.2) kult. człowiek zmieniający miejsca zamieszkania
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: nɔ̃ˈmada, AS: nõmada
Wiktionary
rzecz. nomad mos., nomadyzm n., nomadyzowanie n.
:: fż. nomadka ż.
czas. nomadyzować ndk.
przym. nomadyczny, nomadzki
Wiktionary
(1.1) koczownik, wędrowiec, nomad
(1.2) nomad
Wiktionary
1. przenoszący się z miejsca na miejsce; wędrowny, koczowniczy;
2. telefonia nomadyczna - system łączności pośredni między telefonią stacjonarną a komórkową, bezprzewodowa telefonia stacjonarna działająca w obrębie ustalonej strefy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z nomadyzmem
Wiktionary
rzecz. nomadyzm m., nomada m.
Wiktionary
tryb życia polegający na ciągłym przenoszeniu się z miejsca na miejsce, charakterystyczny dla pasterskich i łowieckich ludów Afryki, Azji, Australii, Ameryki Południowej; koczownictwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. koczownictwo.
Wiktionary
rzecz. nomada m.
przym. nomadyczny
Wiktionary
naczelnik nomu w starożytnym Egipcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. zarządzający nomem w starożytnym Egipcie
Wiktionary
Nie mylić z: Monarcha.
Nomarcha (z "nomarches, nomorchos" od "nomos" - pastwisko, okręg, prowincja; egip. "adż-mer" lub "heka-hut") – w starożytnym Egipcie wyższy urzędnik i zarządca nomów, kierował pracą niższych urzędników, do jego obowiązków należało składanie przed królem szczegółowych raportów o stanie zasobów państwowych. Kariera nomarchy była uzależniona od łaski władcy. (gr. "nom", egip. "sepat").
Wikipedia
(1.1) Na tę wieść nomarchowie, szlachta, wojsko, lud i cudzoziemcy szaleli z radości, ale święty stan kapłański tym gorliwiej obchodził żałobę po zmarłym faraonie.
(1.1) Stojący na czele nomów nomarchowie uniezależniali się od faraonów.
Wiktionary
rzecz. nom mrz.
partyk. nom
Wiktionary
nazwa czegoś; używane w takich połączeniach jak: nomen apellativum (nazwa pospolita), nomen proprium (nazwa własna), nomen nescio (nazwa nieznana), nomen omen (imię jest wróżbą, stanowi znak) itd.
SJP.pl
niewolnik w starożytnym Rzymie stale towarzyszący swemu panu
SJP.pl
1. całość terminów danej dziedziny nauki, techniki itp.; nazewnictwo, mianownictwo;
2. stanowiska publiczne z mianowania politycznego;
3. urzędnicy państwowi z mianowania politycznego, których kwalifikacje nie są najważniejsze, a liczy się przynależność partyjna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dotyczący nomenklatury
SJP.pl
No
Wikipedia
1. nadawanie nazw przedmiotom, zjawiskom, czynnościom itp.;
2. powołanie na stanowisko, mianowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) oficjalne powołanie na stanowisko, szczególnie na wysoki urząd państwowy; także. dokument stwierdzający powołanie
(1.2) zgłoszenie kandydatury do nagrody lub stanowiska
(1.3) jęz. nadawanie nazw przedmiotom, zjawiskom itp.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. nominować ndk.
rzecz. nominowanie n.
przym. nominacyjny
Wiktionary
(1.2) kandydatura
Wiktionary
związany z nominacją
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) Ms., W. lp. od: nominał
Wiktionary
dotyczący nominalizmu, nominalistów
SJP.pl
w językoznawstwie: przekształcenie czasownika opisującego zachodzący proces w rzeczownik i nadanie mu materialnych cech, np. mieć słabą pamięć, mieć problem, potrzebować pomocy
SJP.pl
1. doktryna filozoficzna w średniowiecznym sporze o uniwersalia, według której nie istnieją przedmioty i pojęcia ogólne, a pojęcia abstrakcyjne są tylko nazwami niemającymi odpowiedników w rzeczywistości;
2. w ekonomii: zasada spłaty zobowiązania pieniężnego w kwocie ustalonej pierwotnie, bez uwzględnienia zmiany siły nabywczej pieniądza
SJP.pl
No
Wikipedia
w językoznawstwie: przekształcać (przekształcić) czasownik opisujący zachodzący proces w rzeczownik i nadawać (nadać) mu materialne cechy, np. mieć słabą pamięć, mieć problem, potrzebować pomocy
SJP.pl
1. istniejący wyłącznie z nazwy; imienny, tytularny, nazwowy;
2. związany z wartościami wielkości fizycznych typowymi dla danego urządzenia, przyrządu itp.; znamionowy;
3. cena nominalna - cena ustalona oficjalnie;
4. w ekonomii: wartość (cena) nominalna - wartość emisyjna papierów wartościowych, znaczków itp.;
5. płaca nominalna - kwota pieniężna będąca wynagrodzeniem za pracę;
6. w językoznawstwie:
a) grupa nominalna (imienna) - struktura w składni, której centralnym członem jest rzeczownik lub zaimek rzeczowny; fraza nominalna;
b) zdanie, wyrażenie nominalne - zdanie, wyrażenie bez łącznika w części orzeczeniowej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) istniejący tylko z nazwy dla pełnienia danej funkcji, lecz niekoniecznie realnie ją wykonujący
(1.2) ekon. wyrażony wartością przypisaną czemuś, ale niekoniecznie zgodną ze stanem rzeczy
(1.3) techn. odnoszący się do wartości wielkości fizycznych charakterystycznych dla danego urządzenia
(1.4) jęz. związany z częścią mowy odmieniającą się przez przypadki
Wiktionary
rzecz. nominał mrz.
przysł. nominalnie
Wiktionary
(1.1) formalny, tytularny
(1.3) znamionowy
(1.4) imienny
Wiktionary
1. osoba lub instytucja zgłaszająca kogoś lub coś do jakiejś nagrody;
2. osoba lub instytucja zgłoszona do jakiejś nagrody; nominat;
3. osoba powołana na jakieś stanowisko lub urząd; nominat
SJP.pl
1. osoba lub instytucja zgłaszająca kogoś lub coś do jakiejś nagrody;
2. osoba lub instytucja zgłoszona do jakiejś nagrody; nominat;
3. osoba powołana na jakieś stanowisko lub urząd; nominat
SJP.pl
nominant;
1. osoba lub instytucja zgłoszona do jakiejś nagrody;
2. osoba powołana na jakieś stanowisko lub urząd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba nominowana na urząd
Wiktionary
(1.1) Na lipcowej konwencji republikanów w Detroit nominatem został Reagan, który zaproponował Busha, jako kandydata na wiceprezydenta.
Wiktionary
rzecz. nominowanie n.
:: fż. nominatka ż.
czas. nominować ndk.
przym. nominacyjny
Wiktionary
nominatyw, nominatiwus, mianownik; w językoznawstwie:
1. pierwszy przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: kto? co?, którego podstawową funkcją składniową jest funkcja podmiotu;
2. forma wyrazowa tego przypadka
SJP.pl
nominatyw, nominatiwus, mianownik; w językoznawstwie:
1. pierwszy przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: kto? co?, którego podstawową funkcją składniową jest funkcja podmiotu;
2. forma wyrazowa tego przypadka
SJP.pl
kobieta powołana na jakieś stanowisko
SJP.pl
nominativus, nominatiwus, mianownik; w językoznawstwie:
1. pierwszy przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: kto? co?, którego podstawową funkcją składniową jest funkcja podmiotu;
2. forma wyrazowa tego przypadka
SJP.pl
1. wartość wyszczególniona na danym papierze wartościowym, monecie, znaczku pocztowym itp.;
2. w poligrafii: katalogowa cena egzemplarza książki, wydrukowana zwykle na ostatniej stronie okładki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. wartość wyszczególniona na danym papierze wartościowym, monecie, znaczku pocztowym itp.
(1.2) poligr. katalogowa cena egzemplarza książki, wydrukowana zwykle na ostatniej stronie okładki
Wiktionary
Nominał – nadawana przez emitenta wartość środka pieniężnego, papieru wartościowego, bonu pieniężnego, znaczka pocztowego itp..
Nominał środka pieniężnego zwykle widnieje na rewersie monety, a na banknotach zamieszczany jest na obu jego stronach.
Wikipedia
IPA: nɔ̃ˈmʲĩnaw, AS: nõmʹĩnau̯
Wiktionary
przym. nominalny
przysł. nominalnie
Wiktionary
(1.1) wartość nominalna, cena nominalna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nominować.
Wiktionary
IPA: ˌnɔ̃mʲĩnɔˈvãɲɛ, AS: nõmʹĩnovãńe
Wiktionary
czas. nominować ndk./dk.
rzecz. nominacja
Wiktionary
1. przedstawić, przedstawiać kogoś do jakiejś nagrody; wytypować (wytypowywać), wyróżnić (wyróżniać);
2. wyznaczyć, wyznaczać kogoś na jakieś stanowisko; desygnować, mianować, obwołać (obwoływać), powołać (powoływać)
SJP.pl
czasownik
(1.1) oficjalnie powołać kogoś na stanowisko
(1.2) zgłosić kogoś do listy kandydujących do nagrody
(1.3) zaproponować publicznie komuś uczestniczenie w zabawie / wyzwaniu
Wiktionary
(1.1) Prezydent nominował swoich doradców.
(1.2) Akademia Filmowa nominowała Russella Crowe do Oscara.
Wiktionary
IPA: ˌnɔ̃mʲĩˈnɔvat͡ɕ, AS: nõmʹĩnovać
Wiktionary
rzecz. nominat mos., nominacja ż., nominowanie n.
przym. nominacyjny
Wiktionary
(1.1) powołać
(1.2) zgłosić
Wiktionary
chorobliwy lęk przed brakiem dostępu do urządzeń mobilnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. neol. chorobliwy strach przed brakiem dostępu do telefonu komórkowego;
Wiktionary
Nomofobia (z ang. "nomophobia", od "no mobile phone phobia") – potoczne określenie lęku lub silnego dyskomfortu psychicznego związanego z brakiem możliwości korzystania z telefonu komórkowego lub smartfonu oraz z utratą łączności z Internetem. W literaturze opisuje się ją jako lęk przed utratą kontaktu ze smartfonem i siecią oraz związany z tym niepokój, napięcie i unikanie sytuacji, w których korzystanie z urządzenia byłoby niemożliwe.
Wikipedia
(1.1) Kolega Dawida cierpi na nomofobię.
Wiktionary
IPA: ˌnɔ̃mɔˈfɔbʲja, AS: nõmofobʹi ̯a
Wiktionary
teoria ewolucji, wg której ewolucja nie polega na przypadkowej zmienności organizmu, lecz jest z góry określona dziedzicznością i jej prawami
SJP.pl
Nomogeneza – jeden z wariantów teorii ewolucji biologicznej, według którego proces ten nie polega na przypadkowej zmienności organizmów, tylko jest odgórnie określony różnymi prawami dziedziczności.
Wikipedia
Nomografia – dział matematyki stosowanej zajmujący się teorią i konstruowaniem nomogramów dla poszczególnych równań lub układów równań algebraicznych.
Rozwój elektronicznej techniki obliczeniowej (kalkulatory, komputery) spowodował, że nomografia straciła na znaczeniu.
Wikipedia
wykres umożliwiający szybkie wykonywanie przybliżonych obliczeń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. wykres pozwalający na szybkie wyznaczenie przybliżonej wartości funkcji na podstawie przecięcia się kreślonych linii z jego osiami;
Wiktionary
Nomogram – wykres umożliwiający szybkie, proste i przybliżone wyznaczenie (bez obliczania) wartości dowolnej zmiennej z równania:
Wikipedia
(1.1) Parowanie terenowe było wyznaczane za pomocą wielu formuł empirycznych i nomogramów wprowadzonych przez różnych autorów i adaptowanych do warunków polskich […]
Wiktionary
IPA: nɔ̃ˈmɔɡrãm, AS: nõmogrãm
Wiktionary
rzecz. nomografia ż.
przym. nomograficzny
Wiktionary
Nomokanon ( Νομοκανών), także Nomokanon Czternastu Rozdziałów – bizantyjski zbiór przepisów prawa kościelnego, który ukształtował podstawę prawa kanonicznego w Kościołach prawosławnych. Odegrał też pewną rolę przy formowaniu prawa kanonicznego Kościoła katolickiego. Powstawał między VI a IX wiekiem, a ostateczną formę przyjął w roku 883. Był podstawą dla Księgi kormczej w słowiańskich Kościołach prawosławnych.
Wikipedia
rządy w poszanowaniu prawa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. ustrój polityczny opierający się na respektowaniu prawa
Wiktionary
Nomokracja – sposób rządzenia, w którym naczelną wartością jest przestrzeganie prawa.
Wikipedia
(1.1) Naczelną wartością w nomokracji jest poszanowanie prawa.
Wiktionary
filozof badający prawa, które rządzą światem realnym, rzeczywistym
SJP.pl
w filozofii: nauka zajmująca się światem realnym
SJP.pl
odnoszący się do nauki o ogólnych prawach fizyki i logiki
SJP.pl
1. tradycyjna melodia w muzyce starogreckiej;
2. jednostka podziału terytorialnego Grecji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zajmujący się formułowaniem praw nauki
SJP.pl
[czytaj: nonajron] niewymagający prasowania; nonajron
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) praw. ekon. działający nie dla zysku;
Wiktionary
(1.1) Stowarzyszenie Wikimedia Polska jest na podstawie odrębnej umowy (załącznik 2.) jedynym oficjalnym partnerem na terenie Polski amerykańskiej Wikimedia Foundation, organizacji non-profit zarejestrowanej w stanie Floryda Stanów Zjednoczonych Ameryki.
Wiktionary
IPA: nɔ̃n‿ˈprɔfʲit, AS: nõn‿profʹit
Wiktionary
(1.1) niedochodowy
Wiktionary
1. interwał muzyczny złożony z oktawy i sekundy;
2. pora dnia, w podziale mnichów zakonnych, odpowiadająca godz. 14-15;
3. część modlitwy brewiarzowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. odległość między dźwiękami złożona z oktawy i sekundy;
(1.2) rel. część oficjum kościelnego odmawiana dawniej o godzinie dziewiątej według rachuby rzymskiej
Wiktionary
Nona – interwał złożony utworzony z oktawy oraz odpowiedniej sekundy (sekundy małej, zwiększonej itp.) zawarty między kolejnymi dziewięcioma stopniami skali muzycznej. W szeregu zasadniczym naturalnie występuje nona mała i wielka. Zastosowanie znaków chromatycznych pozwala zmienić jej rozmiar.
Wikipedia
IPA: ˈnɔ̃na, AS: nõna
Wiktionary
przym. nonowy
rzecz. nony nmos.
Wiktionary
(1.1) interwał
Wiktionary
liczba 10 podniesiona do potęgi 540.
SJP.pl
materiał lub ubranie nie wymagające prasowania; non-iron
SJP.pl
dziewiąty węglowodór nasycony w szeregu homologicznym alkanów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. alkan dziewięciowęglowy
Wiktionary
Nonan, – organiczny związek chemiczny z szeregu homologicznego alkanów. Jest bezbarwną cieczą o charakterystycznym zapachu, praktycznie nierozpuszczalną w wodzie, o gęstości 0,72 g/cm³.
Wikipedia
rzecz. nony nmos.
Wiktionary
(1.1) wzór sumaryczny: C₉H₂₀
Wiktionary
dziewiąty węglowodór w szeregu homologicznym alkanów, z podwójnym wiązaniem między atomami węgla
SJP.pl
1. zespół muzyczny złożony z dziewięciu wykonawców;
2. utwór na taki zespół
SJP.pl
Nonet ("łac. nonus – dziewiąty, ang. nonet, fr. nonet, niem. Nonett, wł. nonetto") – dwuznaczne pojęcie muzyczne:
Nonet uważany jest za najliczniejszy zespół kameralny zdolny do swobodnego występowania bez dyrygenta.
Wikipedia
wiecznie zielony krzew z rodziny marzanowatych, o wysokości 3-7 metrów, pospolity na wyspach Polinezji Francuskiej; morwa indyjska
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
liczba wynosząca 10^57; nonyliard
SJP.pl
rzeczownik liczebnikowy, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. liczba równa 10⁵⁷ w tzw. długiej skali (stosowanej w Polsce i większości Europy kontynentalnej)
Wiktionary
(1.1) zapis cyfrowy: 100000000000000000000000000000000000000000000000000000000
Wiktionary
liczba wyrażona jedynką z 54 zerami; nonylion
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. liczba naturalna równa 10⁵⁴ w systemie długiej skali (stosowanym w większości Europy kontynentalnej)
(1.2) mat. liczba naturalna równa 10³⁰ w systemie krótkiej skali (stosowanym w USA i Wielkiej Brytanii)
Wiktionary
Nonilion, nonylion, nowentylion – liczba 1054, czyli jedynka i 54 zera w zapisie dziesiętnym.
W krajach stosujących tzw. krótką skalę (głównie kraje anglojęzyczne) nonilion oznacza 1030, czyli kwintylion w pozostałych krajach.
W układzie SI mnożnikowi 1054 nie odpowiada żaden przedrostek jednostki miary.
Wikipedia
(1.1-2) war. nonylion
(1.1) 1 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000
(1.2) 1 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000
Wiktionary
rasa gorącokrwistych koni
SJP.pl
No
Wikipedia
dodatkowa podziałka na suwaku lub ruchomej części przyrządu pomiarowego, umożliwiająca odczytanie ułamkowej części wartości podziałki głównej; wernier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. metrol. dodatkowa, pomocnicza podziałka używana w precyzyjnych przyrządach pomiarowych, która umożliwia dokładniejszy, ułamkowy odczyt niż podstawowa skala
Wiktionary
No
Wikipedia
(1.1) wernier
Wiktionary
pogląd etyczny zakładający nieistnienie obiektywnych wartości etycznych i moralnych, uznający je za wynikające z jednostkowego bądź zbiorowego przeświadczenia; akognitywizm, antykognitywizm
SJP.pl
1. osoba sprzeciwiająca się bezkrytycznemu uleganiu obowiązującym normom i poglądom; niekonformista;
2. w Anglii: wyznawca innego wyznania niż anglikańskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, kto nie zgadza się z powszechnie panującymi opiniami i wyraża jawnie swój sprzeciw wobec nich
Wiktionary
IPA: ˌnɔ̃ŋkɔ̃nfɔrˈmʲista, AS: nõŋkõnformʹista
Wiktionary
rzecz. nonkonformizm m.
:: fż. nonkonformistka ż.
przym. nonkonformistyczny
przysł. nonkonformistycznie
Wiktionary
(1.1) niekonformista, kontestator, buntownik
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: nonkonformista
Wiktionary
(1.1) Agnieszka jest nonkonformistką, zawsze walczy o prawdę i sprawiedliwość społeczną.
Wiktionary
IPA: ˌnɔ̃ŋkɔ̃nfɔrˈmʲistka, AS: nõŋkõnformʹistka
Wiktionary
rzecz. nonkonformizm m.
:: fm. nonkonformista m.
przym. nonkonformistyczny
przysł. nonkonformistycznie
Wiktionary
(1.1) niekonformistka, kontestatorka, buntowniczka
Wiktionary
1. skłonny do nonkonformizmu;
2. związany z protestantami angielskimi nienależącymi do anglikańskiego Kościoła państwowego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który sprzeciwia się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie
Wiktionary
(1.1) Zastanawiam się, czy widzi pan jakąś poetycką formułę protestu dla dzisiejszego studenta-komandosa, a więc osoby nonkonformistycznej, potrafiącej poświęcić cząstkę siebie na rzecz poważnych wartości.
Wiktionary
rzecz. nonkonformizm m., nonkonformista m., nonkonformistka ż.
przysł. nonkonformistycznie
Wiktionary
(1.1) bezkompromisowy, kontestacyjny, buntowniczy, pryncypialny
Wiktionary
1. niezgadzanie się z ogólnie panującymi poglądami, normami; nieuznawanie jakichś poglądów;
2. w Anglii: niepodporządkowanie się Kościołowi Anglikańskiemu; ogół nieanglikańskich wyznań protestanckich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) socjol. psych. postawa sprzeciwu wobec zasad, norm i opinii obowiązujących w danym środowisku;
Wiktionary
Nonkonformizm – postawa krytyczna wobec zasad, zachowań i norm społecznych, grupowych, przeciwstawiająca im własny system wartości, ale nie w negatywny sposób. Potocznie rozumiany nonkonformizm cechuje te jednostki, które nie poddają się społecznej presji i żyją w zgodzie z własnymi przekonaniami opartymi na refleksji. Nonkonformizm ma na celu wyrażenie oporu i spowodowanie rozpatrzenia danej koncepcji na kilku płaszczyznach.
Wikipedia
(1.1) W głębi duszy była wciąż, pomimo społecznego awansu, studentką akademii sztuk pięknych, która wybrała nonkonformizm i studia bez perspektyw, młodą dziką dziewczyną, która wolała miesiącami żywić się makaronem, niż znosić jarzmo rodzinnego domu (…)
Wiktionary
rzecz. nonkonformista m., nonkonformistka ż.
przym. nonkonformistyczny
przysł. nonkonformistycznie
Wiktionary
(1.1) buntowniczość, kontestowanie, bezkompromisowość, pryncypialność
Wiktionary
1. osoba sprzeciwiająca się bezkrytycznemu uleganiu obowiązującym normom i poglądom; niekonformista;
2. w Anglii: wyznawca innego wyznania niż anglikańskie
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
Nonna – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające „dziewiąta” (dziewiąte dziecko w rodzinie) (analogicznie do Oktawia – „ósma”). Patronką tego imienia jest św. Nonna, matka św. Grzegorza z Nazjanzu.
Wikipedia
łamigłówka polegająca na odtworzeniu rysunku poprzez zaczernienie odpowiednich pól pokratkowanego diagramu, na podstawie podanych informacji liczbowych; malowane liczbami
SJP.pl
przymiotnik od: nona; akord nonowy - akord harmoniczny składający się z prymy, tercji, kwinty, septymy i nony
SJP.pl
stopień czcionki równy sześciu punktom typograficznym (2,256 mm)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) typogr. druk. w systemie miar typograficznych Didota stopień pisma odpowiadający sześciu punktom (2,2554 mm)
Wiktionary
Nonparel (fr. "nonpareil" – niezrównany) – stopień pisma o wielkości 6 punktów typograficznych (2,256 mm) w systemie Didota.
Po raz pierwszy pismo 6-punktowe zostało zastosowane w druku w XVI wieku. Ze względu na to, że uzyskanie wówczas tak małej czcionki było bardzo trudne, pismo to nazwano "nonpareil", czyli niezrównane.
Wikipedia
(1.1) Gazeta zamieściła sprostowanie na przedostatniej stronie, napisane nonparelem, wśród ogłoszeń, których i tak nikt nie czyta.
Wiktionary
IPA: nɔ̃nˈparɛl, AS: nõnparel
Wiktionary
przym. nonparelowy
Wiktionary
czcionka o wysokości 2 punktów
SJP.pl
nierozpowszechnianie, nierozprzestrzenianie (zwłaszcza broni nuklearnej); nieproliferacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. polit. nierozprzestrzenianie i zaprzestanie produkcji broni nuklearnej
Wiktionary
(1.1) Żyjemy od kilku ładnych dziesięcioleci z dogmatem nonproliferacji - ale co nam to dało? Właśnie: "nowe" mocarstwa jądrowe to wyłącznie zamordystany, albo wrogie, albo nieprzewidywalne...
Wiktionary
(1.1) war. nieproliferacja
Wiktionary
coś pozbawione sensu, logiki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zupełny brak sensu, niedorzeczność;
(1.2) powiedzenie lub postępek niemające sensu
Wiktionary
Nonsens (łac. "non" przeczenie i "sensus" ‘(u)czucie; rozumienie; znaczenie’) – dany układ wyrazów języka J jest w nim nonsensem, gdy nie jest spójny syntaktycznie, tj. jest ciągiem wyrażeń zbudowanym niezgodnie z regułami syntaktycznymi tego języka. Jako taki nonsens stanowi defekt syntaktyczny wypowiedzi.
Wikipedia
(1.1) Te wybory to kompletny nonsens i głupota.
Wiktionary
IPA: ˈnɔ̃w̃sɛ̃w̃s, AS: nõũ̯sẽũ̯s
Wiktionary
rzecz. nonsensowność ż.
przym. nonsensowny
przysł. nonsensownie
Wiktionary
(1.1) nonsensowność, bezsens, bezsensowność, absurd, absurdalność, niedorzeczność; pot. bzdura, bzdurność
Wiktionary
humorystyczna witryna internetowa tworzona przez użytkowników globalnej sieci
SJP.pl
Nonsensopedia – polska encyklopedia internetowa powstała w 2005 roku. Celem serwisu jest publikacja humorystycznych artykułów dotyczących wielu dziedzin, w tym życia codziennego. Na Nonsensopedii dostępne są również wiadomości w satyryczny sposób komentujące wydarzenia ze świata. Nonsensopedia tworzona jest w języku polskim.
Wikipedia
coś absurdalnego, niemającego sensu
SJP.pl
niemający sensu; bezsensowny
SJP.pl
niedbały, swobodny, bezceremonialny sposób zachowania się; lekceważący stosunek do otoczenia; dezynwoltura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bezceremonialne, niedbałe zachowywanie się połączone z lekceważącym stosunkiem do ludzi i przyjętych norm
Wiktionary
przym. nonszalancki
przysł. nonszalancko
Wiktionary
odznaczający się nonszalancją, wyrażający lekceważący stosunek do otoczenia; protekcjonalny, wyniosły, arogancki
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) książk. świadczący o czyjejś nonszalancji, traktujący innych lekceważąco
Wiktionary
(1.1) O twoim wyjątkowo nonszalanckim zachowaniu gadali jeszcze przez tydzień.
Wiktionary
rzecz. nonszalancja ż.
przysł. nonszalancko
Wiktionary
(1.1) bezceremonialny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób lekceważący
Wiktionary
(1.1) Znowu zachowywałeś się względem rady nonszalancko.
Wiktionary
rzecz. nonszalancja ż.
przym. nonszalancki
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie afirmujący ani też nie negujący istnienia Boga
Wiktionary
(1.1) Za religie nonteistyczne najczęściej uważa się:buddyzm i dżinizm, a także taoizm i konfucjanizm.
Wiktionary
IPA: ˌnɔ̃ntɛjiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: nõntei ̯istyčny
Wiktionary
rzecz. nonteizm m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) doktryna religijna, która ani nie uznaje, ani też nie zaprzecza istnieniu Boga;
Wiktionary
No
Wikipedia
IPA: nɔ̃nˈtɛjism̥, AS: nõntei ̯ism̦
Wiktionary
przym. nonteistyczny
Wiktionary
(1.1) nieteizm
Wiktionary
minerał, uwodniony glinokrzemian żelaza; produkt wietrzenia zasadowych skał magmowych bogatych w żelazo
SJP.pl
Nontronit, montmorillonit żelazowy – minerał z grupy minerałów ilastych. Należy do grupy minerałów pospolitych i szeroko rozpowszechnionych.
Nazwa pochodzi od miejscowości Nontron we Francji.
Wikipedia
nieużywający przemocy w walce politycznej
SJP.pl
w starożytnym kalendarzu rzymskim: dziewiąty dzień przed idami; w marcu, maju i październiku - siódmy dzień miesiąca, w pozostałych - piąty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) hist. ósmy dzień przed idami w kalendarzu rzymskim;
Wiktionary
No
Wikipedia
IPA: ˈnɔ̃nɨ, AS: nõny
Wiktionary
rzecz. nona ż., nonan m.
Wiktionary
liczba wynosząca 10^57; noniliard
SJP.pl
liczba wyrażona jedynką z 54 zerami; nonilion
SJP.pl
ósmy z rzędu homologicznego alkinów
SJP.pl
Nonyn – organiczny związek chemiczny, węglowodór nienasycony z grupy alkinów.
Wikipedia
[czytaj: nub] środowiskowo: osoba niepotrafiąca grać w gry komputerowe; lamer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) slang. nowicjusz w grze internetowej lub awatar nowicjusza
Wiktionary
partykuła "no" o przedłużonej artykulacji
SJP.pl
sfera działalności ludzkiego rozumu i techniki
SJP.pl
Noosfera – koncepcja filozoficzna opracowana i spopularyzowana przez biogeochemika Władimira Wiernadskiego oraz filozofa i jezuickiego księdza Pierre’a Teilharda de Chardina. Wiernadski zdefiniował noosferę jako nowy stan biosfery i opisał ją jako planetarną „sferę rozumu”. Noosfera reprezentuje najwyższy etap rozwoju biosfery, czyli etap racjonalnej działalności ludzkości.
Wikipedia
lek lub suplement poprawiający percepcję, pamięć i koncentrację; nootropik, lek nootropowy
SJP.pl
lek lub suplement poprawiający percepcję, pamięć i koncentrację; nootrop, lek nootropowy
SJP.pl
odnoszący się do funkcji poznawczych ośrodkowego układu nerwowego, np. leki nootropowe - leki stymulujące mózg w zakresie zapamiętywania i czynności intelektualnych
SJP.pl
skrót od: Narodowe Odrodzenie Polski - polska partia polityczna
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = med. niepożądany odczyn poszczepienny
(1.2) = polit. Narodowe Odrodzenie Polski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czerwiec amerykański, gatunek opuncji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. mięsista łodyga różnych gatunków opuncji używana jako produkt spożywczy, tradycyjny składnik z kuchni meksykańskiej
Wiktionary
(1.1) To, co je się tutaj każdego dnia to tortille kukurydziane, zawsze świeże, pachnące i ciepłe, tortille z czarną fasolą (wychodzi świetna pasta z czarnej fasoli, chili i cebulki), ryżem, nopalami z kolendrą i salsą.
Wiktionary
roślina z rodziny kaktusowatych, pochodząca z Ameryki Środkowej, o zielonych, soczystych pędach i czerwonych kwiatach
SJP.pl
roślina o kwiatach czerwonych lub różowych otwartych we dnie, dawniej zaliczana do epifilum
SJP.pl
1. podziemna kryjówka zwierzęcia; jama, dziura;
2. pot. o lichym mieszkaniu lub brudnym lokalu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. podziemne schronienie zwierząt
(1.2) pot. pejor. obskurne, podejrzane, zaniedbane mieszkanie lub lokal
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zimorodki gniazdują w norze wygrzebanej w urwisku.
(1.1) Pod starym dębem zauważyliśmy lisią norę.
(1.2) Gdzie ja mam gości zapraszać? Do tej nory?
Wiktionary
IPA: ˈnɔra, AS: nora
Wiktionary
rzecz. nornica ż., nornik m., norowiec m.
:: zdrobn. norka ż.
Wiktionary
(1.1) jama
Wiktionary
neurohormon sterujący przekaźnictwem międzysynaptycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. prekursor adrenaliny wydzielany przez rdzeń nadnerczy;
Wiktionary
Noradrenalina ("norepinefryna, skrót: NA"; łac. "Norepinephrinum") – organiczny związek chemiczny z grupy katecholamin. Neuroprzekaźnik wydzielany w części rdzeniowej nadnerczy oraz w miejscu sinawym, zwykle razem z adrenaliną.
Noradrenalina – w ogólności – mobilizuje mózg i ciało do działania. Jej wydzielanie jest najniższe podczas snu. W stanie czuwania jej stężenie zwiększa się o 180%.
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: noradrenalina
Wiktionary
zdrobnienie od: Norbert (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. od Norbert
Wiktionary
(1.1) Norberciku, pomóż babci wnieść sprawunki.
Wiktionary
rzecz. Norbert mos., norbertanin mos., norbertanka ż.
przym. Norbertowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Norberty lub z nią związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Norbert – imię męskie pochodzenia starogermańskiego. Wywodzi się od słów "nord" – tj. północ i "beraht" – czyli błyszczeć, jaśnieć. Całość znaczy więc „ten, który dokonuje wielkich czynów na północy”, „sławny mąż z północy”.
Po raz pierwszy wystąpiło w języku polskim w 1216, później w 1455. Imię częstsze na Śląsku, zyskuje na popularności od lat 70. XX wieku.
Wikipedia
(1.1) Kupiłem Norbertowi nowe rękawiczki.
(1.1) Daliśmy Norbertowi wolną rękę.
Wiktionary
IPA: ˈnɔrbɛrt, AS: norbert
Wiktionary
rzecz. norbertanin m., norbertanka ż., Norbertówna ż.
:: zdrobn. Norbercik m.
przym. Norbertowy, norbertański, ponorbertański
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Norbert
Wiktionary
Norberta – żeński odpowiednik starogermańskiego imienia Norbert.
Imię to w Polsce nadawane jest rzadko. W styczniu 2024 w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych, wykazano 25 kobiet o imieniu Norberta nadanym jako imię pierwsze oraz 30 kobiet noszących imię Norberta jako imię drugie. Dla porównania, najczęściej nadane jako żeńskie imię pierwsze – Anna, nosi 1072616 osób.
Wikipedia
rzecz. norbertanin mos.
:: fm. Norbert m.
Wiktionary
zakon rzymskokatolicki założony przez św. Norberta z Xanten; premonstratensi
SJP.pl
Norbertanie (Premonstratensi) – zakon rzymskokatolicki założony w 1120 przez św. Norberta z Xanten w miejscowości Prémontré koło Laon we Francji. Oparty jest na regule św. Augustyna.
Zakon norbertanów w XIV wieku obejmował 655 opactw i probostw. Obecnie w świecie jest około 1450 zakonników w 51 domach. Zakon wydał 10 świętych i 4 błogosławionych. Wśród błogosławionych jest też polska norbertanka, Bronisława z Krakowa. Pierwsi premonstratensi przybyli do Polski w 1126 roku.
Wikipedia
członek zgromadzenia zakonnego kanoników regularnych, założonego w 1121 roku we francuskiej miejscowości Prémontré; premonstratens, premonstrant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zakonnik z zakonu założonego przez św. Norberta z Xanten;
Wiktionary
(1.1) Kiedyś norbertanie posiadali w Polsce kilka klasztorów.
Wiktionary
rzecz. Norbert m., Norberta ż.
:: fż. norbertanka ż.
przym. norbertański, ponorbertański
Wiktionary
(1.1) premonstratens
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Kanoniczek Regularnych Zakonu Premonstratensów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. zakonnica należąca do katolickiego Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Regularnych Zakonu Premonstratensów;
Wiktionary
(1.1) Zaraz za klasztorem norbertanek zaczynają się tereny należące do sąsiedniego sołectwa.
Wiktionary
rzecz. Norbert m., norbertanin m., Norbercik mos.
przym. Norbertowy, norbertański, ponorbertański
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Kanoniczek Regularnych Zakonu Premonstratensów
SJP.pl
Norbertanki, właściwie Zgromadzenie Sióstr Kanoniczek Regularnych Zakonu Premonstratensów – katolicki żeński zakon kontemplacyjny, założony w 1120 roku przez świętego Norberta von Gennep z Xanten w Niemczech. Do Polski sprowadzony został w 1162 roku, kiedy to na Zwierzyńcu w Krakowie założono pierwszy klasztor. W 1193 Celestyn III przyjął nowo zorganizowany klasztor norbertanek w Strzelnie pw. "Najświętszej Marii Panny", pod opiekę Stolicy Apostolskiej.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z norbertanami lub norbertankami, dotyczący norbertanów lub norbertanek
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do norbertanów lub norbertanek, będący ich własnością
Wiktionary
(2.1) Znalazł schronienie w klasztorze norbertańskim.
Wiktionary
rzecz. Norbert m., norbertanin m., norbertanka m.
przym. ponorbertański
Wiktionary
(1.1) premonstrateński
(2.1) premonstrateński
Wiktionary
Norbert z małżonką; Norbertowie
SJP.pl
Norbert z małżonką; Norbertostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Norberta lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Norberta
Wiktionary
(1.1) Nie parkuj przy Norbertowej posesji!
Wiktionary
rzecz. Norbert mos., Norbercik mos., norbertanka ż.
Wiktionary
polski wykonawca muzyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m., zdrobn. od Norbert
Wiktionary
Norbi, właśc. Norbert Dudziuk (ur. 2 maja 1972 w Ostródzie) – polski piosenkarz oraz prezenter telewizyjny i radiowy.
Wikipedia
rzecz. Norbert
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Norbercik, Norbuś
Wiktionary
tworzywo pod względem twardości niewiele ustępujące diamentowi, które otrzymuje się przez stopienie związków boru z węglem
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) muz. instrument muzyczny marki Nord
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na scenie klawiszowiec otoczony był kilkoma czerwonymi nordami.
Wiktionary
IPA: nɔrt, AS: nort
Wiktionary
[czytaj: nor pa dö kaLE] dawny region administracyjny Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. dawny francuski region administracyjny, zniesiony w 2015 roku
Wiktionary
Nord-Pas-de-Calais – region administracyjny Francji (1982–2015), położony w północnej części kraju, którego ośrodkiem administracyjnym był Lille. Graniczył z Belgią oraz regionem Pikardia.
W 1999 r. miejskie wieże strażnicze beffroi z północnej Francji wspólnie z belgijskimi (Flandria i Walonia) zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Wikipedia
skrót
(1.1) = nordycki
Wiktionary
silny wiatr wiejący od północy; wiatr północny, wiatr nordowy
SJP.pl
Norda – kaszubskie określenie "Północy", równocześnie jeden z 5 regionów Kaszub, historycznie obejmujący współczesne powiaty pucki, wejherowski i fragmenty lęborskiego. Kaszubi dziś zamieszkują głównie jego wschodnią i centralną część. Obszar ten wyróżnia się również językowo na tle innych regionów Kaszub – dominuje tu północna kaszubszczyzna z ruchomym akcentowaniem i licznymi archaizmami.
Wikipedia
skandynawska grupa bankowo-ubezpieczeniowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
północny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mar. północny, wiejący z północy
Wiktionary
(1.1) Uciekliśmy z pokładu, bo zaczął wiać lodowaty wiatr nordowy.
Wiktionary
(1.1) północny
Wiktionary
północnoeuropejski, skandynawski; nordyczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) książk. północnoeuropejski;
Wiktionary
(1.1) Kraje nordyckie to trzy kraje skandynawskie (Dania, Norwegia i Szwecja) oraz Islandia i Finlandia.
(1.1) Estonia również ostatnio zaczęła wyraźnie przedstawiać się jako kraj nordycki, mając bardzo silne kulturowe, językowe i etniczne związki z Finlandią oraz związki kulturowe ze Szwecją, jednakże nie należy ona jeszcze do Rady Nordyckiej.
Wiktionary
IPA: nɔrˈdɨt͡sʲci, AS: nordycʹḱi
Wiktionary
przym. staronordycki
Wiktionary
(1.1) nordyczny; skr. nord.
Wiktionary
przedstawicielka rasy nordyckiej
SJP.pl
północnoeuropejski; nordycki
SJP.pl
dawniej: nordyczny, północnoeuropejski
SJP.pl
człowiek rasy nordyckiej
SJP.pl
stymulująca substancja psychoaktywna
SJP.pl
1. niewielki ssak drapieżny o wydłużonym ciele, krótkich nogach i małej głowie;
2. zdrobnienie od: nora
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: norka
Wiktionary
IPA: ˈnɔrɛk, AS: norek
Wiktionary
mieszkaniec Norfolku (miasta)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec wyspy Norfolk, australijskiego terytorium zależnego
Wiktionary
rzecz. Norfolk mrz.
:: fż. Norfolka ż.
przym. norfolski
Wiktionary
1. hrabstwo w Anglii;
2. wyspa na Oceanie Spokojnym;
3. zamorskie terytorium Australii; Terytorium Wyspy Norfolk;
4. miasto w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa w Oceanii;
(1.2) geogr. adm. australijskie terytorium zależne obejmujące wyspę Norfolk (1.1) i dwie mniejsze wyspy
(1.3) geogr. miasto w St. Zj., w Wirginii, nad zatoką Chesapeake;
(1.4) geogr. hrabstwo we wschodniej Anglii;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈnɔrfɔlk, AS: norfolk
Wiktionary
rzecz. Norfolczyk mos., Norfolka ż.
przym. norfolski
Wiktionary
(1.2) ofic. Terytorium Wyspy Norfolk
Wiktionary
mieszkanka Norfolku (miasta)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka wyspy Norfolk, australijskiego terytorium zależnego
Wiktionary
rzecz. Norfolk ż.
:: fm. Norfolczyk mos.
przym. norfolski
Wiktionary
→ Norfolk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Norfolkiem, dotyczący Norfolku (terytorium podległemu Australii)
(1.2) związany z Norfolkiem, hrabstwem w Anglii
Wiktionary
rzecz. Norfolk mrz., Norfolczyk mos., Norfolka ż.
Wiktionary
jadalne wodorosty używane zwykle do przygotowywania sushi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. suszone wodorosty używane jako dodatek do potraw oraz – w formie arkuszy – do przygotowywania sushi;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Sushi przyrządzam sama i oprócz wodorostów nori i ryżu (posmarowanego wasabi i kiszonym imbirem) używam – jako nadzienia – marynowanego tofu, awokado, papryki, ogórka i gruszki.
Wiktionary
urządzenie do przenoszenia ładunków złożone z łańcuchowo osadzonych czerpaków
SJP.pl
Noria ( ناعورة "nā‘ūra") – urządzenie służące do podnoszenia wód dla nawadniania pól uprawnych.
Wikipedia
koń norycki - stara rasa koni pociągowych, pochodząca od ciężkich koni sprowadzonych przez Rzymian do prowincji Noricum; koń norycki
SJP.pl
No
Wikipedia
recytacje rytualne, formuły modlitewne i zaklęcia w japońskim kulcie sinto; najstarszy zabytek języka japońskiego
SJP.pl
Norito (jap. 祝詞) – sintoistyczne teksty rytualne, zawierające najstarsze japońskie modlitwy i zaklęcia.
Teksty były przekazywane ustnie od początków I tysiąclecia, w pełni ukształtowały się w VII–VIII wieku, zaś spisane zostały w X wieku w kodeksie "Engishiki" (jap. 延喜式) (27 norito) oraz innych zabytkach. Norito wygłaszane były na dworze cesarskim podczas uroczystości religijnych.
Wikipedia
1. niewielki ssak drapieżny o wydłużonym ciele, krótkich nogach i małej głowie;
2. zdrobnienie od: nora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: nora
(1.2) mała nora
(1.3) zool. zwierzę z każdego z dwóch gatunków z rodziny łasicowatych: norka europejska lub norka amerykańska;
(1.4) zob. norki.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Myszka wykopała sporą norkę i tam pierwszy raz powiła.
(1.3) Trzymał norki w małych klatkach z drucianym podłożem.
Wiktionary
rzecz. nora ż., nornik mzw., nornica ż., norowanie n., norowiec mzw., norki lm nm.
czas. norować ndk.
przym. norkowy, norowy
Wiktionary
1. niewielki ssak drapieżny o wydłużonym ciele, krótkich nogach i małej głowie;
2. zdrobnienie od: nora
SJP.pl
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(1.1) M., B., i W. plural|norka.
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(2.1) futro z norek
Wiktionary
Norki ([]) – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie oleckim, w gminie Wieliczki.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa suwalskiego.
Wikipedia
rzecz. nora ż., norka ż., nornik m., nornica ż., norowiec m., norowanie n.
czas. norować ndk.
przym. norowy, norkowy
Wiktionary
→ norka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla norki; dotyczący, odnoszący się do norki
(1.2) pot. wykonany z futra norek
Wiktionary
rzecz. norki nmos., norka ż.
Wiktionary
narzędzie ogrodnicze do spulchniania ziemi między rzędami roślin
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lp. od: norma
Wiktionary
IPA: nɔrm, AS: norm
Wiktionary
1. ustalona, obowiązująca zasada; przepis, wzór, reguła, kanon;
2. ilość, długość, granica czegoś wymagana lub obowiązująca w jakimś zakresie;
3. w drukarstwie: tytuł na dolnym marginesie pierwszej kolumny wszystkich arkuszy drukarskich książki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogólnie przyjęta zasada
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) To, co ona ostatnio wyprawia, przekracza już wszelkie normy!
(1.2) Akord z premią stwarza dodatkowe bodźce do wykonania i przekroczenia normy.
(1.3) Te wibracje zdecydowanie przekraczają bezpieczną normę.
(1.4) Polska Norma PN-EN 50379 omawia wymagania dotyczące przyrządów pomiarowych przeznaczonych do mierzenia stężeń gazów i innych parametrów spalania.
(1.5) Nagrywanie szefa i przez szefa to norma.
(1.6) Normy przestrzeni X są równoważne, jeśli metryki przez nie generowane są równoważne.
(1.7) Norma dla danej grupy to przecięcie normalizatorów wszystkich jej podgrup.
(1.8) W jednym pierścieniu Euklidesa może istnieć wiele różnych norm.
Wiktionary
IPA: ˈnɔrma, AS: norma
Wiktionary
rzecz. normatywistyka ż., normatyw m., normatywność ż., normalność ż., unormowanie n., normowanie n., normalizowanie n., znormalizowanie n., anormalność ż., normalizacja ż., normatywizm mrz., normatywista m., normatywizacja ż.
czas. normować ndk., unormować dk., normalizować ndk., znormalizować dk., normatyzować ndk., znormatyzować dk.
przym. normowy, normatywny, normatywistyczny, normalny
przysł. normalnie, normatywnie
Wiktionary
(1.4) standard
Wiktionary
niewielkie znormalizowane elementy składowe maszyn i urządzeń
SJP.pl
1. doprowadzenie czegoś do stanu normalnego, ustabilizowanego, uporządkowanego; ujednolicenie;
2. wprowadzanie norm działania lub wykonywania czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) opracowanie i wprowadzenie norm w zakresie danych czynności
(1.2) doprowadzenie czegoś do normalnego stanu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. znormalizowanie n., normalizowanie n., norma ż., normalność ż., unormowanie n.
czas. normować, normalizować ndk., unormować dk.
przym. normalizacyjny, normalny, normatywny
przysł. normalizacyjnie, normalnie
Wiktionary
(1.1) unormowanie, standaryzacja
Wiktionary
specjalista w zakresie opracowywania norm technicznych w określonej dziedzinie; specjalista w dziedzinie normalizacji
SJP.pl
specjalistka w zakresie opracowywania norm technicznych w określonej dziedzinie; specjalistka w dziedzinie normalizacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|normalizować.
Wiktionary
rzecz. znormalizowanie n., norma ż., normalizacja ż.
czas. normować, normalizować ndk.
Wiktionary
1. wprowadzać jednolite normy; normować
2. czynić zgodnym z normą
3. doprowadzać do prawidłowego stanu; regulować, normować
4. normalizować się - powracać do prawidłowego stanu; normować się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. znormalizować)
(1.1) opracowywać oraz wprowadzać jednolite normy w danej dziedzinie
(1.2) doprowadzać do normalnego stanu
czasownik zwrotny niedokonany normalizować się (dk. znormalizować się)
(2.1) powracać do normalnego stanu
Wiktionary
rzecz. znormalizowanie n., norma ż., normalizacja ż., normalizowanie n.
czas. normować, znormalizować dk.
przym. normalizacyjny, normalny
Wiktionary
(1.1) regulować, ujednolicać, standaryzować
(1.2) normować, porządkować, regulować
(2.1) normalnieć, normować się, stabilizować się
Wiktionary
1. wprowadzać jednolite normy; normować
2. czynić zgodnym z normą
3. doprowadzać do prawidłowego stanu; regulować, normować
4. normalizować się - powracać do prawidłowego stanu; normować się
SJP.pl
potocznie: zjawisko, sytuacja, zachowanie itp. nietypowe lub niewłaściwe, ale traktowane jako normalne z powodu częstego występowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. sytuacja, zjawisko, zachowanie oraz inna okoliczność, które są nietypowe lub też niewłaściwe, lecz ze względu na częste występowanie traktuje się je jako normalne
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lp. oraz M., B. i W. lm. od: normalka
Wiktionary
prosta prostopadła do stycznej w punkcie styczności
SJP.pl
Normalna do krzywej w punkcie – prosta przechodząca przez ten punkt i prostopadła do stycznej do krzywej w tym punkcie.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób normalny, standardowo
Wiktionary
(1.1) Normalnie odbijają się od osłony kokpitu, choć chętnie zagłębiłyby się w twoim kombinezonie i bebechach, by wydostać się po drugiej stronie.
Wiktionary
rzecz. normalność ż., norma ż., normalizacja ż., anormalność ż.
przym. normalny, normatywny
czas. normować
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: normalnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: normalny
SJP.pl
przystosowany do jazdy po torach kolejowych o szerokości przyjętej w państwach europejskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co normalne; brak dziwactw
(1.2) chem. stężenie normalne
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Z wszystkich rzeczy, które utraciłem, najbardziej brakuje mi mojej normalności.
Wiktionary
rzecz. norma ż., anormalność ż., normalizacja ż.
przym. normalny, normatywny
przysł. normalnie
czas. normować
Wiktionary
potocznie: bilet bez zniżki, bilet pełnopłatny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zgodny z normą, uchodzący za taki, jaki powinien być
(1.2) najczęściej spotykany, typowy
(1.3) zdrowy psychicznie i fizycznie
(1.4) o bilecie pełnopłatny
(1.5) chem. odnoszący się do stężenia normalnego, określający stężenie normalne
Wiktionary
Normalny (tytuł oryg. "Normal") – amerykańska tragikomedia filmowa z 2003 roku, powstała na podstawie sztuki telewizyjnej "Looking for Normal" Jane Anderson.
Wikipedia
(1.1) Nie przejmuj się, to normalne objawy przy śwince, za dwa dni przejdą.
(1.2) Normalny człowiek zrobiłby także ten sam błąd.
(1.3) Nie jestem z kamienia, bo jestem normalnym facetem z krwi i kości.
(1.4) Kup trzy bilety, dwa normalne i jeden ulgowy.
(1.5) W doświadczeniu wykorzystano 2-normalny roztwór kwasu siarkowego i jednonormalny kwasu azotowego.
Wiktionary
IPA: nɔrˈmalnɨ, AS: normalny
Wiktionary
rzecz. norma ż., normalność ż., normalizacja ż., normowanie n., normalnienie n.
czas. normalizować, normować, normalnieć ndk.
przysł. normalnie
przym. normatywny
Wiktionary
(1.1) odpowiedni, prawidłowy, poprawny, przepisowy, właściwy, wzorcowy, według przepisu
(1.2) zwyczajny, zwykły, konwencjonalny, oklepany, przeciętny, sztampowy, tradycyjny
(1.3) poczytalny, zdrowy na ciele i umyśle
(1.4) zwykły
(1.5) miar. val/dm³
Wiktionary
potocznie:
1. osoba nieodbiegająca stylem życia i zachowaniem od norm społecznych;
2. osoba nosząca skromną i prostą odzież, niepochodzącą z drogich sklepów; normcore, normcorowiec
SJP.pl
potomek zromanizowanych wikingów osiadłych od X wieku w północnej Francji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Normand - nazwisko rodziny znanych francuskich konstruktorów okrętów, działających w XIX wieku. Najbardziej znaczącymi przedstawicielami rodziny byli:
Wikipedia
mieszkaniec Normandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna z Normandii
Wiktionary
rzecz. Normandia ż., Normand mos., normand mzw., normandzki mrz.
:: fż. Normandka ż.
przym. normandzki
Wiktionary
(1.1) daw. lub rzad. Normand
Wiktionary
1. kraina historyczna we Francji;
2. Dolna Normandia - region administracyjny we Francji;
3. Górna Normandia - region administracyjny we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna w północnej Francji;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Desant w Normandii był największą operacją morską w Europie w czasie II wojny światowej.
Wiktionary
IPA: nɔrˈmãndʲja, AS: normãndʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Normandczyk m., Normandka ż., normand m., normandzki mrz.
przym. normandzki
Wiktionary
mieszkanka Normandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta z Normandii
Wiktionary
rzecz. Normandia ż., normand mzw., normandzki mrz.
:: fm. Normandczyk mos.. Normand mos.
przym. normandzki
Wiktionary
przymiotnik od: Normandia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Normandią, dotyczący Normandii, pochodzący z Normandii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język normandzki;
Wiktionary
rzecz. Normandia ż., Normandczyk mos., Normandka ż.
Wiktionary
potomkini zromanizowanych wikingów osiadłych od X wieku w północnej Francji
SJP.pl
potomkowie zromanizowanych wikingów osiadłych od X wieku w północnej Francji
SJP.pl
Normanowie ( Normans/"Normanz", liczba mnoga od "Normant," fr. współcz. "Normand", starofrankoński "Northman", staronordycki "Norðmaðr", zlatynizowane w IX wieku jako "Nortmannus", "Normannus", lub "Nordmannus" "człowiek północy, wiking") – potomkowie zromanizowanych najemników z północy, osiadłych w północnej części Królestwa Zachodnich Franków, od nich nazwanej Normandią.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|normatryzować.
Wiktionary
czas. normatryzować ndk.
Wiktionary
wskaźnik norm, według których ma być wykonana jakaś praca; norma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wskaźnik norm, według których ma być wykonana jakaś praca
Wiktionary
rzecz. normowanie n., normatywista m., normatywizm m., normatywistyka ż., normatywność ż., normatywizacja ż., norma ż.
czas. normować, normatywizować ndk., znormatywizować dk.
przym. normatywny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) jęz. osoba zajmująca się nakreślaniem norm lub zaleceń językowych;
(1.2) praw. zwolennik normatywizmu prawniczego;
Wiktionary
(1.1) Zalecenia normatywistów spotykają się często z krytyką profesjonalnych językoznawców.
Wiktionary
rzecz. normatyw mrz., normatywizm m., normatywistyka ż., normatywizacja ż., norma ż.
:: fż. normatywistka ż.
czas. normatywizować ndk., znormatywizować dk.
przym. normatywny, normatywistyczny
Wiktionary
(1.1) preskryptywista
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. dyscyplina zajmująca się normatywnością w języku
Wiktionary
rzecz. normatyw mrz., normatywista m., normatywizm ż., normatywność ż., normatywizacja ż., norma ż.
czas. normatywizować ndk., znormatywizować dk.
przym. normatywny, normatywistyczny
Wiktionary
(1.1) kultura języka
Wiktionary
ustalanie dla czegoś normy, ujmowanie czegoś w normy; normatywizowanie
SJP.pl
związany z normatywizacją
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. dążność do formułowania sztywnych prawideł i przepisów obowiązujących twórcę, typowa dla tradycyjnej poetyki;
(1.2) jęz. dążność do nakreślania norm lub zaleceń językowych z zamiarem wywarcia wpływu na użytkowników języka, aby trzymali się proponowanych środków;
(1.3) praw. kierunek w nauce prawa uznający za jej przedmiot opracowanie idealnych norm prawa;
Wiktionary
Normatywizm – kierunek w filozofii prawa, będący kontynuacją pozytywizmu prawniczego. W prawie, zdaniem normatywistów, znaczną rolę odgrywać ma hierarchia, kształtująca system norm prawa, czyli pozytywność prawa. Państwo zaś jest ponad empirycznym bytem jednostek.
Wikipedia
rzecz. normowanie n., normatyw mrz., normatywista m., normatywistyka ż., normatywność ż., normatywizacja ż., norma ż.
czas. normatywizować ndk., znormatywizować dk.
przym. normatywny, normatywistyczny
Wiktionary
(1.2) preskryptywizm
Wiktionary
ustalać dla czegoś normę, ujmować coś w normy
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co normatywne;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. normatywistyka ż., normatywizm mrz., normatyw m., norma ż.
przym. normatywny
przysł. normatywnie
czas. normować
Wiktionary
1. ustalający, stosujący, zawierający normy, przepisy, reguły, np. akty normatywne;
2. podlegający normom, zgodny z normą, określony normą, np. normatywny czas pracy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) określający obowiązujące normy
(1.2) zgodny z przyjętymi normami
(1.3) jęz. określający zewnętrzne normy bądź zalecenia językowe
(1.4) jęz. zgodny z unormowaną postacią danego języka
Wiktionary
(1.2) Pojęcie akceptowalności należy odróżnić od normatywnych koncepcji dopuszczalności (…).
Wiktionary
rzecz. normatyw mrz., normowanie n., normatywizm m., normatywista m., normatywistyka ż., normatywność ż., normatywizacja ż., norma ż., normalizacja ż., normalność ż.
czas. normować ndk., unormować dk., normatywizować ndk., znormatywizować dk., normalnieć ndk., znormalnieć dk.
przym. normatywistyczny, normalizacyjny, normalny
przysł. normalnie, normatywnie
Wiktionary
(1.1) preskryptywny
(1.3) preskryptywny
Wiktionary
dotyczący Normanów, charakterystyczny dla Normanów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Normanami, dotyczący Normanów
Wiktionary
[czytaj: normkor] uniseksowy styl w modzie, charakteryzujący się niewyszukanymi, zwyczajnymi strojami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) trend w modzie polegający na ubieraniu się w sposób zwyczajny/normalny i bezpretensjonalny, określany często jako trend na bycie poza trendem
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba ubierająca się w sposób przypominający trend normcore (1.1)
Wiktionary
(1.1) Niektórzy normcore nazywają nawet antystylem i manifestem autentyczności.
Wiktionary
[czytaj: normkorowiec] osoba nosząca skromną i prostą odzież, niepochodzącą z drogich sklepów; normcore, normals
SJP.pl
→ normik
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) slang. dotyczący normików (normalnych ludzi)
Wiktionary
potocznie:
1. bycie normikiem;
2. ogół normików
SJP.pl
potocznie: osoba przeciętna, niewyróżniająca się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) slang. pejor. normalny człowiek niewyróżniający się niczym
Wiktionary
osoba opracowująca i kontrolująca normy technologiczne
SJP.pl
handlowa nazwa dawnego środka hamującego łaknienie, stosowanego w kuracji odchudzającej
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: norma
Wiktionary
tlenoterapia prowadzona w komorach pod ciśnieniem atmosferycznym
SJP.pl
Normobaria – tlenoterapia prowadzona w komorach pod ciśnieniem atmosferycznym, czyli między hiperbarią a hipobarią.
Nazwa „normobaria” jest również stosowana jako określenie terapii w komorach umiarkowanie hiperbarycznych (nadciśnieniowych), mild hyperbaric oxygen therapy, w atmosferze ze zwiększonym udziałem tlenu i z podwyższonym nieco (a nie normalnym) ciśnieniem atmosferycznym: 1266–1317 hPa, która była też badana na myszach i szczurach.
Wikipedia
ciałko czerwone krwi (krwinka czerwona) mające prawidłowe rozmiary; erytrocyt
SJP.pl
w aksjologii: osoba narzucająca określone normy postępowania
SJP.pl
szablon do opisywania rysunków technicznych
SJP.pl
nazwa handlowa produktu ziołowego stosowanego pomocniczo przy zaburzeniach trawienia, zaparciach i odchudzaniu, zawierającego mieszankę surowców roślinnych
SJP.pl
prawidłowa zawartość dwutlenku węgla we krwi; normokarbia
SJP.pl
prawidłowa zawartość dwutlenku węgla we krwi; normokapnia
SJP.pl
prawidłowa prężność tlenu we krwi
SJP.pl
Normoksemia – termin medyczny, określający prawidłowe ciśnienia parcjalnego (PaO2) tlenu w krwi tętniczej, wyznaczone w trakcie gazometrii.
Norma ta wynosi 70–116mm Hg (9,2–15,5 kPa).
Wikipedia
prawidłowy poziom tlenu w tkankach organizmu
SJP.pl
prawidłowa temperatura ciała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która ustanawia normy, prawidła, wytyczne itp.
Wiktionary
rzecz. normotwórstwo n., normotwórczość ż.
przym. normotwórczy
przysł. normotwórczo
Wiktionary
cecha czegoś tworzącego normę, ustalającego reguły, przepisy; normatywność
SJP.pl
tworzący normę, ustalający reguły, przepisy; normatywny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. ustanawianie norm, prawideł, wytycznych itp.
(1.2) praw. prawotwórstwo
Wiktionary
rzecz. normotwórca m., normotwórczość ż.
przym. normotwórczy
przysł. normotwórczo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest normowalne; cecha tych, którzy są normowalni
Wiktionary
przym. normowalny
przysł. normowalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|normować.
Wiktionary
rzecz. unormowanie n., norma ż., normatyw m., normatywizm m.
czas. normować ndk.
przym. normowy, normatywny, normalny
Wiktionary
1. wprowadzać jednolite normy; normalizować
2. doprowadzać do prawidłowego stanu; regulować, normalizować
3. normować się - powracać do prawidłowego stanu; normalizować się
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. unormować)
(1.1) ustalać normy
czasownik zwrotny niedokonany normować się (dk. unormować się)
(2.1) wracać do normalnego, pożądanego stanu
Wiktionary
IPA: nɔrˈmɔvat͡ɕ, AS: normovać
Wiktionary
rzecz. norma ż., normatyw m., normatywność ż., normalność ż., unormowanie n., normowanie n., normalizowanie n., znormalizowanie n., anormalność ż., normalizacja ż.
czas. unormować dk., normalizować ndk., znormalizować dk.
przym. normowy, normatywny, normalny
przysł. normalnie, normatywnie
Wiktionary
(zwykle w lm - norny) mitologia germańska: każda z bogiń przeznaczenia panujących nad losem ludzi i bogów
SJP.pl
gryzoń z rodziny nornikowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. drobny, pospolity gryzoń półkuli północnej, prowadzący głównie nocny tryb życia
Wiktionary
Nornica ("Clethrionomys") – rodzaj ssaków z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Wikipedia
(1.1) Nornica zamieszkuje prawie wszystkie typy lasów.
Wiktionary
IPA: nɔrʲˈɲit͡sa, AS: norʹńica
Wiktionary
rzecz. nora ż., norka ż., norki nmos.
Wiktionary
mały ssak z rzędu gryzoni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. niewielki eurazjatycki gryzoń z podrodziny karczowników
(1.2) kynol. pies myśliwski wypłaszający zwierzęta z nor
Wiktionary
Nornik, norniczek ("Microtus") – rodzaj gryzoni z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Wikipedia
(1.1) Niewielkie norniki nie zapadają w sen zimowy.
Wiktionary
rzecz. norki nmos., norka ż., nora ż., norniczek mzw.
Wiktionary
mały ssak z rzędu gryzoni
SJP.pl
podrodzina gryzoni z rodziny chomikowatych; karczowniki
SJP.pl
o cechach nornikowatych (podrodzina gryzoni)
SJP.pl
norosz ziemny - gatunek pająka z rodziny lejkowcowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|norować.
Wiktionary
czas. norować ndk.
rzecz. norka ż., norki nmos.
Wiktionary
potocznie:
1. o przejeździe, korytarzu itp.: wąski i długi;
2. o mieszkaniu: lichy, nędzny;
3. o lokalu, hotelu itp.: brudny i podejrzany
SJP.pl
o psach (nornikach): wywabiać z nory zwierzynę (np. lisa, borsuka)
SJP.pl
w gwarze myśliwskiej: pies używany do polowań na zwierzynę przebywającą w norach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. pies z grupy ras terierów i psów myśliwskich, które uczestniczyły w polowaniach na zwierzęta przebywające w norze i miały za zadanie wypłoszenie ich z nory
Wiktionary
(1.1) Jako norowców używa się jamniki i teriery.
Wiktionary
IPA: nɔˈrɔvʲjɛt͡s, AS: norovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. nora ż., norka ż., norki nmos.
Wiktionary
(1.1) nornik
Wiktionary
wirus powodujący ostre zapalenie żołądkowo-jelitowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mikrobiol. med. wirus ssRNA z grupy kaliciwirusów wywołujący wirusowe zakażenie przewodu pokarmowego;
Wiktionary
(1.1) NoV
Wiktionary
1. żółw norowy - gatunek gada z rodziny żółwi lądowych, żyjący w długich norach;
2. kaczka norowa - ptak z rzędu blaszkodziobych, o czarno-biało-rudym upierzeniu, zakładający gniazda w norach; ohar, podgorzelec
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. średniowieczne królestwo anglosaskie;
Wiktionary
Nortumbria ( Norþanhymbra, Regnum Northanhymbrorum) – średniowieczne królestwo anglosaskie, położone na terenie obecnej północnej Anglii i południowo-wschodniej Szkocji. Powstało po zjednoczeniu dwóch królestw: Bernicji i Deiry, do których następnie dołączono drobniejsze państwa celtyckie.
Wikipedia
(1.1) W dziesiątym wieku Nortumbrię włączono w skład Anglii.
(1.1) Na początku IX wieku na tronie Nortumbrii zasiadał Eardwulf, który jednak w 806 roku został obalony i wygnany.
Wiktionary
IPA: nɔrˈtũmbrʲja, AS: nortũmbrʹi ̯a
Wiktionary
przym. nortumbryjski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nortumbrią, dotyczący Nortumbrii, pochodzący z Nortumbrii
Wiktionary
(1.1) Wzorce nortumbryjskiej władzy królewskiej w VIII wieku były odmienne od wcześniejszych: zamiast dominacji jednej dynastii, miała miejsce nieustanna rywalizacja różnych athelingów, którzy mieli problemy z zapewnieniem sukcesji swym potomkom.
Wiktionary
rzecz. Nortumbria ż.
Wiktionary
skrót od: norweski
SJP.pl
skrót
(1.1) = norweski
Wiktionary
1. koń rasy norweskiej;
2. kot rasy norweskiej leśnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek narodowości norweskiej, obywatel Norwegii, mieszkaniec Norwegii
Wiktionary
(1.1) Wielu Norwegów mieszka w Szwecji.
(1.1) Podobno statystyczny Norweg należy do kilkunastu organizacji pozarządowych.
Wiktionary
IPA: ˈnɔrvɛk, AS: norvek
Wiktionary
rzecz. Norwegia ż., norweski mrz., norweskość ż.
:: fż. Norweżka ż.
przym. norweski
Wiktionary
(1.1) daw. Norwerczyk
Wiktionary
państwo w Europie ze stolicą w Oslo; Królestwo Norwegii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Europie ze stolicą w Oslo;
Wiktionary
No
Wikipedia
(1.1) W Norwegii cena energii elektrycznej wynosi około 45 øre za kilowat.
(1.1) Norwegia jest krajem europejskim, leżącym w Skandynawii.
Wiktionary
IPA: nɔrˈvɛɟja, AS: norveǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. norweski mrz., Norweg mos.
:: fż. Norweżka ż.
przym. norweski
Wiktionary
(1.1) nazwa oficjalna: Królestwo Norwegii
Wiktionary
narzucanie komuś lub przyjmowanie przez kogoś norweskiego języka i obyczajów
SJP.pl
związany z Norwegią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Norwegia lub Norwegów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język urzędowy Norwegii;
Wiktionary
(1.1) Norwescy piłkarze po raz kolejny wygrali z Danią.
(2.1) W Norwegii mówi się po norwesku.
Wiktionary
IPA: nɔrˈvɛsʲci, AS: norvesʹḱi
Wiktionary
rzecz. Norwegia ż., Norweg mos., Norweżka ż., norweskość ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem norweskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem norweskim
(1.3) spisany, stworzony w języku norweskim
Wiktionary
IPA: nɔrˈvɛskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: norveskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
obywatelka Norwegii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta lub dziewczyna narodowości norweskiej lub obywatelka Norwegii
Wiktionary
IPA: nɔrˈvɛʃka, AS: norveška
Wiktionary
rzecz. norweski mrz., Norwegia ż.
:: fm. Norweg mos.
przym. norweski
Wiktionary
Norwich (//) – miasto i dystrykt niemetropolitalny we wschodniej Anglii. Ośrodek administracyjny hrabstwa Norfolk, położone przy ujściu rzeki Wensum do rzeki Yare.
Wikipedia
wszystko, co dotyczy życia i twórczości Norwida
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) liter. autografy i dokumenty dotyczące Cypriana Kamila Norwida
(1.2) druk. księg. wydawnictwa związane z Cyprianem Kamilem Norwidem i jego twórczością
Wiktionary
(1.1) Profesorowi udało się zebrać sporą liczbę norwidianów.
(1.2) W księgarni muzealnej kupisz ostatnie norwidiana.
Wiktionary
rzecz. norwidowskość ż., norwidysta m., norwidystyka ż.
przym. norwidowski, Norwidowski
przysł. norwidowsko
Wiktionary
badacz, znawca twórczości Cypriana Kamila Norwida
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) liter. literaturoznawca badający twórczość i życie Cypriana Kamila Norwida
Wiktionary
(1.1) Księgarnia uniwersytecka prowadzi sprzedaż dzieł wybitnych norwidologów.
Wiktionary
rzecz. norwidowskość ż., norwidologia ż.
:: fż. norwidolożka ż.
Wiktionary
badania nad twórczością Norwida
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. nauka o życiu i twórczości Cypriana Kamila Norwida
Wiktionary
(1.1) Michalina wykłada norwidologię na uniwersytecie w Poznaniu.
Wiktionary
rzecz. norwidolog mos.
przym. norwidologiczny
Wiktionary
dotyczący twórczości Cypriana Kamila Norwida
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liter. dotyczący życia i twórczości Cypriana Kamila Norwida, charakterystyczny, typowy dla Norwida lub jego twórczości, taki jak u Norwida
Wiktionary
(1.1) W jego twórczości odnajdujemy liczne odwołania do norwidowskiej profetyki.
Wiktionary
rzecz. norwidiana lm nm., norwidowskość ż., norwidysta m., norwidystyka ż.
przym. Norwidowski
przysł. norwidowsko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest związane albo przypomina twórczość Cypriana Kamila Norwida
Wiktionary
rzecz. norwidolog mos., norwidiana lm nm., norwidysta m., norwidystyka ż.
przym. norwidowski, Norwidowski
Wiktionary
znawca twórczości Norwida
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) liter. znawca twórczości Cypriana Kamila Norwida
Wiktionary
(1.1) Profesor za wszelką cenę chciał z nas zrobić norwidystów.
Wiktionary
rzecz. norwidiana lm nm., norwidowskość ż., norwidystyka ż.
:: fż. norwidystka ż.
przym. norwidowski, Norwidowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. badania nad twórczością Cypriana Kamila Norwida
Wiktionary
(1.1) Pod koniec życia literaturoznawca poświecił się całkowicie norwidystyce.
Wiktionary
rzecz. norwidiana lm nm., norwidowskość ż., norwidysta m.
przym. Norwidowski, norwidowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. warsztat
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk warstat, werksztela
Wiktionary
koń norycki - stara rasa koni pociągowych, pochodząca od ciężkich koni sprowadzonych przez Rzymian do prowincji Noricum; noriker
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Noricum, dotyczący Noricum
Wiktionary
rzecz. Noricum n.
przym. noryjski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Noricum, dotyczący Noricum
Wiktionary
rzecz. Noricum n.
przym. norycki
Wiktionary
(1.1) norycki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. drugi wiek późnego triasu, trwający 216,5 – 203,6 milionów lat temu;
Wiktionary
Noryk – w stratygrafii piętro górnego triasu w eratemie mezozoicznym, trwające w zależności od przyjmowanego podziału triasu od około 13 milionów lat do prawie 19 mln lat. Dokładny czas jego trwania jest przedmiotem sporów. Do 2012 roku Międzynarodowa Komisja Stratygrafii przyjmowała, że noryk rozpoczął się 216,5 ± 2,0 mln lat temu a zakończył 203,6 ± 1,5 mln lat temu; w roku 2013 Komisja poprawiła datowanie na ok. 227–208,5 mln lat temu. Młodsze piętro od karniku, a starsze od retyku.
Wikipedia
IPA: ˈnɔrɨk, AS: noryk
Wiktionary
miasto w Federacji Rosyjskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Kraju Krasnojarskim Federacji Rosyjskiej, leżące poza kołem podbiegunowym;
Wiktionary
No
Wikipedia
(1.1) Występował później na deskach scen w Norylsku (daleko na północy Rosji), dagestańskiej Machaczkale, nadwołżańskim Stalingradzie, Leningradzie i Moskwie.
Wiktionary
IPA: ˈnɔrɨlsk, AS: norylsk
Wiktionary
przym. norylski
Wiktionary
→ Norylsk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Norylskiem
Wiktionary
(1.1) Relacja B. Skargi dotyczyła przede wszystkim liczącego około 5 tys. osób norylskiego obozu kobiecego, który od jednego z czterech męskich specłagrów oddzielony był ogrodzeniem z drutu kolczastego.
Wiktionary
rzecz. Norylsk mrz.
Wiktionary
mieszkaniec Norymbergi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Norymbergi
Wiktionary
rzecz. Norymberga ż.
:: fż. norymberka ż.
przym. norymberski
Wiktionary
miasto w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Niemczech, położone we Frankonii, w kraju związkowym Bawaria;
(1.2) geogr. adm. powiat w kraju związkowym Bawaria
Wiktionary
No
Wikipedia
IPA: ˌnɔrɨ̃mˈbɛrɡa, AS: norỹmberga
Wiktionary
rzecz. norymberczyk mos., norymberka ż., norymberszczyzna ż.
przym. norymberski
Wiktionary
mieszkanka Norymbergi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Norymbergi
Wiktionary
rzecz. Norymberga ż.
:: fm. norymberczyk mos.
przym. norymberski
Wiktionary
przymiotnik od: Norymberga
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Norymbergą, dotyczący Norymbergi
Wiktionary
(1.1) Zostaje drugie skojarzenie, nie wiem, czy lepsze. Z dziewicą norymberską. No, z tą żelazną panną, w której zamykano heretyków i podejrzanych o czary.
Wiktionary
rzecz. norymberszczyzna ż., Norymberga ż., norymberczyk mos., norymberka ż.
Wiktionary
dawniej: drobne przedmioty domowego użytku, drobna galanteria wyrabiana w Norymberdze; towary norymberskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. towary z Norymbergi
Wiktionary
rzecz. Norymberga ż., norymberczyk mos., norymberka ż.
przym. norymberski
Wiktionary
magmowa skała głębinowa
SJP.pl
Noryt – magmowa skała głębinowa, należąca do grupy skał zasadowych, odmiana gabra. W składzie mineralnym przeważają kryształy plagioklazów oraz piroksenów rombowych (hipersten), poza tym występują niewielkie ilości oliwinu i hornblendy. Barwa ciemnozielona lub czarna. Zalega w prekambryjskich skałach podłoża północno-wschodniej Polski.
Wikipedia
choroba konia objawiająca się trudną do zagojenia raną, powstająca wskutek używania nieodpowiedniego siodła lub uprzęży
SJP.pl
Norzyca ( Но́рыца; Норица) – wieś na Białorusi, w rejonie postawskim obwodu witebskiego, około 32 km na wschód od Postaw.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Nory lub z nią związany
SJP.pl
głazek norówka - gatunek chrząszcza z rodziny kusakowatych
SJP.pl
1. narząd powonienia;
2. wysunięta, zwężona część czegoś, dziób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. część twarzy powyżej ust, między oczami, narząd zmysłu węchu, część układu oddechowego, również u zwierząt;
(1.2) koniec buta
(1.3) dziób samolotu
(1.4) stpol. dziób
(1.5) środ. kosmet. zob. perfumiarz.
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) białystok. alkoholik
Wiktionary
No
Wikipedia
(1.1) Mały wąsik pod kulfoniastym nosem poruszył się na boki, a ręka poprawiła błyskawicznie monokl i wygładziła siwiejące baki. Szczupaczyńska dostrzegła, że łysinę zasłaniała pożyczka, finezyjna wprawdzie, lecz dalece niewystarczająca.
(1.2) Te stare buty mają nosy zadarte do góry.
(1.3) Na nosie bombowca umieszczono działko.
(1.1) – Jedyną osobą zdolną stworzyć kompozycję zapachową jest perfumiarz w branży zwany Nosem – objaśnia pani w białym laboratoryjnym kitlu.
Wiktionary
IPA: nɔs, AS: nos
Wiktionary
rzecz. nosówka ż., nosacz m., Nosal m., e-nos m., nosowanie n., nosowość ż., nosacizna ż.
:: zdrobn. nosek m., noseczek m.
:: zgrub. nochal m., nosisko n.
czas. nosować ndk.
przym. nosowy, nosówkowy, nosaty, przynosowy, beznosy
przysł. nosowo
Wiktionary
(1.1) środ.; gw-pl|Grudziądz. kinol, żart. kichawa; reg. pozn. kliber, kluber, kluka; lwów|pachniarz.
(1.3) dziób
(1.5) kompozytor zapachowy / zapachów, perfumiarz
Wiktionary
bakteryjna choroba zwierząt hodowlanych rzadziej domowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wet. przewlekła, zakaźna i zaraźliwa choroba zwierząt nieparzystokopytnych;
Wiktionary
Nosacizna ( Malleus, glanders) – przewlekła zakaźna i zaraźliwa choroba zwierząt nieparzystokopytnych wywołana przez pałeczkę nosacizny (G-, tlenowa). Nosacizna jest najczęściej chorobą koni. Mogą też zachorować kotowate i mięsożerne. Może też być niebezpieczną zoonozą dla ludzi. []
Wikipedia
(1.1) Pałeczki nosacizny wnikają do organizmu głównie poprzez przewód pokarmowy, dodatkowo mogą wnikać przez skórę.
Wiktionary
rzecz. nosacz m., nos mos./mrz.
Wiktionary
1. roślinożerna małpa wąskonosa z grupy koczkodanów; nosal;
2. człowiek mający wielki nos; nosal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba z wielkim nosem
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. nazwa systematyczna|Nasalis larvatus|Wurmb|ref=tak., wielkonosa małpa występująca na Borneo;
Wiktionary
(1.1) Wczoraj jakiś nosacz pytał się o Gerarda.
(2.1) Memy z nosaczami zaczęły pojawiać się w 2007 roku.
Wiktionary
rzecz. nos mrz., nosacizna ż.
przym. nosaty
Wiktionary
(1.1) nosal
(2.1) nosacz sundajski, nosacz trąbowy
Wiktionary
1. roślinożerna małpa wąskonosa z grupy koczkodanów; nosacz;
2. człowiek mający wielki nos; nosacz;
3. część hełmu otwartego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. część szyszaka zakrywająca nos
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Nosalewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Pniewy.
Wieś szlachecka Nosaliewo położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego.
W sąsiedztwie wsi przebiega granica Sierakowskiego Parku Krajobrazowego oraz nieczynna linia kolejowa Szamotuły–Międzychód.
Wikipedia
Nosalin – (niem. Nitzlin) wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie sławieńskim, w gminie Postomino.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rozszczepka nosatka - gatunek motyla z rodziny mrocznicowatych
SJP.pl
posiadający charakterystyczny nos
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający wielki nos
(1.2) pot. środ. chory na nosaciznę
Wiktionary
rzecz. nos mrz., nosacz mzw., nosatka ż.
przym. nosowy, przynosowy
Wiktionary
minerał, glinokrzemian sodu
SJP.pl
Nosean – minerał należący do gromady krzemianów. Należy do grupy skaleniowców.
Występuje prawie wyłącznie w młodych skałach wylewnych. Bardzo dobrze wykształcone kryształy można znaleźć nad Laacher See w górach Eifel w porwakach zawierających m.in. sanidyn.
Wikipedia
zdrobnienie od: nosek
SJP.pl
zdrobnienie od: nos
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: nos
(1.2) mały nos
(1.3) przen. pot. skrzydlaty owoc klonu
(1.4) obuw. część buta, która okrywa palce
Wiktionary
Nosek – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie działdowskim, w gminie Lidzbark. Miejscowość jest położona w odległości ok. 150 m od granicy województwa.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
IPA: ˈnɔsɛk, AS: nosek
Wiktionary
rzecz. nos m., noseczek m., nosunio m., nochal m., nanośnik mrz.
przym. nosowy, przynosowy
przysł. nosowo
Wiktionary
(1.1) noseczek m., nosunio m.
Wiktionary
pierwotniak z podtypu sporowców pełzakowatych
SJP.pl
zaraźliwa choroba przewodu pokarmowego pszczół dorosłych, wywoływana przez pierwotniaki z rodzaju nosema; nozemoza
SJP.pl
Nosemoza (choroba sporowcowa, "nosemosis apium") – choroba zaraźliwa pszczół dorosłych wywołana przez sporowce (mikrosporydia) z rodzaju "Nosema": "Nosema apis" lub "Nosema ceranae", które atakują komórki nabłonka jelita środkowego, skutkiem czego jest niedożywienie i osłabienie chorych osobników.Infekcja uszkadza jelito środkowe pszczoły, powodując martwicę tkanki jelitowej. Utrudnia to pszczołom trawienie pokarmu i wchłanianie składników odżywczych. Najgroźniejsza dla robotnic i trutni.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. imię wampira, tytułowego bohatera filmów "Nosferatu wampir" i "Nosferatu - symfonia grozy"; odpowiednik wampira Draculi;
2. nazwa wampira lub ich klanu w grach RPG
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Nosferatu|ref., rodzaj ryb z rodziny pielęgnicowatych
(1.2) icht. ryba z rodzaju nosferatu (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
osobnik zdrowy, wyleczony z zakaźnej choroby, w którego organizmie znajdują się zarazki chorobotwórcze, nieszkodliwe dla niego samego, ale mogące zakazić otoczenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. organizm zawierający bakterie, wirusy lub w inny sposób dotknięty chorobą, sam nie cierpiący z powodu jej objawów, lecz mogący nią zarażać;
Wiktionary
(1.1) Ten narkoman jest nosicielem wirusa HIV.
Wiktionary
IPA: nɔˈɕit͡ɕɛl, AS: nośićel
Wiktionary
rzecz. niesienie n., noszenie n., znoszenie n., przenoszenie n., nosicielstwo n., nosze nmos. lm., nośność ż., przenośność ż., noszowy m., nioska ż.
:: fż. nosicielka ż.
czas. nieść ndk., nosić ndk., znosić ndk., przenosić ndk., przenieść dk.
przym. nośny, przenośny, noszowy
przysł. nośnie, przenośnie
Wiktionary
kobieta będąca osobnikiem zdrowym, wyleczonym z zakaźnej choroby, w którego organizmie znajdują się zarazki chorobotwórcze, nieszkodliwe dla niego samego, ale mogące zakazić otoczenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: nosiciel
Wiktionary
(1.1) Córka kobiety będącej nosicielką hemofilii może być nosicielką lub może być zdrowa.
Wiktionary
IPA: ˌnɔɕiˈt͡ɕɛlka, AS: nośićelka
Wiktionary
zob. nosiciel.
Wiktionary
bycie nosicielem zarazków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stan posiadania w organizmie patogenów, które nie powodują objawów chorobowych
Wiktionary
No
Wikipedia
rzecz. nosiciel mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) tragarz górski
Wiktionary
Nosicz (słow. "nosič") – tatrzański tragarz charakterystyczny dla słowackiej części Tatr. Jest to osoba dostarczająca do schronisk górskich wszystko, co jest potrzebne do ich funkcjonowania, na przykład paliwo, wodę, jedzenie. Ładunki nosiczów ważą 60–80 kg, zarówno w lecie, jak i zimie. W drodze powrotnej natomiast znoszą oni w dół śmieci ze schronisk.
Wikipedia
zdrobnienie od: nosidło
SJP.pl
zdrobnienie od: nosidło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rodzaj plecaka lub torby służących do noszenia małego dziecka
Wiktionary
(1.1) Oczywiście, nosidełko nie jest wskazane jedynie w pierwszych miesiącach po porodzie czy wyłącznie w okresie niemowlęcym.
Wiktionary
rzecz. nosidło n., nosze nmos., noszowy m., nioska ż., niesienie n., noszenie n.
czas. nieść ndk., nosić ndk.
przym. noszowy
Wiktionary
przyrząd do noszenia wiader z wodą; koromysło
SJP.pl
przyrząd do noszenia wiader z wodą; koromysło
SJP.pl
Nosidło (ang. Frame Carry) – konkurencja zawodów siłaczy.
Zadaniem zawodnika jest przeniesienie w obu dłoniach ciężaru, na określonym dystansie, w jak najkrótszym czasie. Zawodnik może wielokrotnie opuszczać ciężar na podłoże.
Nosidło ma formę otaczającej zawodnika ramy. Masa wynosi najczęściej od 320 kg do 400 kg, długość trasy do 20 m.
Wikipedia
dawniej: woreczek na pieniądze; kabza, kiesa, sakiewka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. woreczek do noszenia i przechowywania pieniędzy
Wiktionary
(1.1) współcz. kiesa, portmonetka, sakiewka
Wiktionary
pieszczotliwie: nos
SJP.pl
pospolicie: wielki, niezgrabny nos; kinol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zgrub. nos
Wiktionary
rzecz. nos mos./mrz.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
materiał transportowany przez przenośnik
SJP.pl
Nosiwo – ładunek transportowany za pomocą urządzeń transportu bliskiego, takich jak np. przenośniki taśmowe czy kubełkowe, wciągniki, cięgniki.
Wikipedia
dawny zawód polegający na dostarczaniu wody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, kto nosi wodę w wiadrach
Wiktionary
IPA: ˌnɔɕiˈvɔda, AS: nośivoda
Wiktionary
1. chodzić długo lub wielokrotnie z czymś w ręku, na plecach itp.; dźwigać
2. mieć coś przy sobie
3. chodzić w czymś (ubraniu)
4. odznaczać się czymś
5. nosić się:
a) ubierać się wg jakiejś mody
b) o ubiorze: być noszonym
c) zachowywać się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) fizycznie trzymając zmieniać położenie zewnętrznego obiektu
(1.2) o ubraniu, okularach, znakach, itd mieć na sobie
czasownik zwrotny niedokonany nosić się (dk. brak)
(2.1) ubierać się w jakiś sposób
(2.2) być noszonym (1.2) jako ubranie
(2.3) poruszać się, zachowywać się w jakiś sposób
(2.4) dążyć do czegoś
Wiktionary
(1.1) Bagażowy cały dzień nosi ciężkie walizki.
(1.2) Zuzanna od dziecka nosi okulary.
(1.2) W starożytnym Egipcie brody noszone były tylko przez najwyższych rangą mieszkańców. Faraonowie nosili fałszywe brody z drewna lub metalu, doczepiane do podbródka, co było symbolem władzy najwyższej.
(2.1) Nosił się z cudzoziemska, który strój z podróży odbywanych wraz z Bogusławem przywiózł […]
(2.2) Ten płaszcz dobrze się nosi.
(2.3) Latem nosił się zając zamaszyście – brakło mu tylko, że tak powiem, fajki w zębach i czapki na ucho.
(2.4) Wyznawał teraz koledze, iż tam w Krakowie nosił się z myślą o samobójstwie.
Wiktionary
IPA: ˈnɔɕit͡ɕ, AS: nośić
Wiktionary
rzecz. nosze nmos., nosiciel m., donosiciel m., donoszenie n., noszenie n., przynoszenie n., wynoszenie n., nios mrz., podniesienie n., nośnik mrz., nosiłki nmos., wzniesienie n., noszowy mos., nosidełko n., nanośnik mrz.
czas. znosić, wznosić, nieść ndk., przenosić ndk., unosić ndk., donieść dk.
przym. donośny, noszowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) przyrząd ułatwiający noszenie czegoś
Wiktionary
IPA: nɔˈɕiwʲci, AS: nośiu̯ʹḱi
Wiktionary
rzecz. nosze nmos., noszenie n., noszowy m.
czas. nosić ndk.
przym. noszowy
Wiktionary
(1.1) nosze
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rozdaj ptaków z rzędu wróblowych
SJP.pl
część nosowa gardła; jama nosowo-gardłowa, nosogardło
SJP.pl
część nosowa gardła; jama nosowo-gardłowa, nosogardziel
SJP.pl
nauka badająca rozmieszczenie chorób ludzi i zwierząt na różnych obszarach geograficznych i czynniki związane z ich rozprzestrzenianiem się; nozogeografia
SJP.pl
nauka zajmująca się klasyfikacją chorób i ich opisem; nozologia
SJP.pl
1. legwan nosorogi - gatunek jaszczurki z rodziny legwanów;
2. żmija nosoroga - gatunek jadowitego węża z rodziny żmijowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający w miejscu nosa róg
Wiktionary
(1.1) W wodzie brodziły nosorogie dinozaury.
Wiktionary
rzecz. nosorożcowate lm nm., nosorożec mzw.
przym. nosorożcowy
Wiktionary
rodzina dużych ssaków z rzędu nieparzystokopytnych; nosorożcowate
SJP.pl
Nosorożce (Rhinocerotinae) – podrodzina ssaków kopytnych z rodziny nosorożcowatych (Rhinocerotidae).
Wikipedia
rodzina dużych ssaków z rzędu nieparzystokopytnych; nosorożce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Rhinocerotidae|Gray|ref=tak., rodzina dużych ssaków z rzędu nieparzystokopytnych;
Wiktionary
No
Wikipedia
(1.1) Ciała nosorożcowatych są masywne i ciężkie, okryte grubą skórą.
Wiktionary
rzecz. nosorożec mzw.
przym. nosorogi, nosorożcowy
Wiktionary
o cechach nosorożcowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z nosorożcem, dotyczący nosorożca, właściwy nosorożcowi
Wiktionary
(1.1) Stare czaszki słoniowe, nosorożcowe, woliera z krzyczącymi papużkami, trzcinowy dach, tysiące kwiatów, palmy, susza, upał i cień pod mangowcami, no i zimne piwo z lodu - to jest Namanga.
Wiktionary
rzecz. nosorożec mrz., nosorożcowate n. lm.
przym. nosorogi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Rhinoceros|ref=tak., duży ssak z rzędu nieparzystokopytnych;
Wiktionary
(1.1) Nosorożce zamieszkują sawanny Afryki.
Wiktionary
IPA: ˌnɔsɔˈrɔʒɛt͡s, AS: nosorožec
Wiktionary
rzecz. nosorożcowate lm nm.
przym. nosorogi, nosorożcowy
Wiktionary
samica nosorożca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. cecha artykulacyjna dźwięków mowy polegająca na tym, że część powietrza podczas artykulacji przechodzi przez jamę nosową, ponieważ podniebienie miękkie jest opuszczone
Wiktionary
(1.1) Najwięcej przykładów z nosowością zachowaną w postaci odrębnej głoski nosowej znajdujemy w najbardziej na południe wysuniętym obszarze Macedonii, czyli na terenie gwar soluńskich, kosturskich i korczańskich.
Wiktionary
rzecz. nos mrz.
przym. nosowy, przynosowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: nos (zwykle w znaczeniu: narząd powonienia), np. przegroda nosowa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) anat. związany z nosem, dotyczący nosa
(1.2) fonet. o głosce, przy wymawianiu której część lub całość wydychanego powietrza przechodzi przez jamę nosową
Wiktionary
IPA: nɔˈsɔvɨ, AS: nosovy
Wiktionary
rzecz. nanośnik mrz., nos m., nochal m., nosisko n., nosek mrz., nosowość ż.
przym. nosaty, nosówkowy, przynosowy
Wiktionary
przestarzale, żartobliwie: binokle, okulary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kamienny chodnik pod strzechą domu
Wiktionary
1. tęsknota za krajem ojczystym;
2. tęsknota za czymś, co minęło; melancholia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) tęsknota, zwłaszcza za krajem ojczystym
Wiktionary
Nostalgia (gr. νóστος, "powrót do domu", i ἄλγος, "ból") – doskwierająca tęsknota za ojczyzną (krajem ojczystym), a także tęsknota za czymś przeszłym, co utrwaliło się w pamięci.
Wikipedia
IPA: nɔˈstalʲɟja, AS: nostalʹǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. nostalgiczność ż.
przym. nostalgiczny
przysł. nostalgicznie
Wiktionary
kobieta cierpiąca na nostalgię, tęskniąca za czymś utraconym
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób nostalgiczny
Wiktionary
(1.1) Ten pierwszy bal w swoim życiu przeżyją na pewno radośnie choć może trochę nostalgicznie.
Wiktionary
IPA: ˌnɔstalʲˈɟit͡ʃʲɲɛ, AS: nostalʹǵičʹńe
Wiktionary
rzecz. nostalgia ż., nostalgiczność ż.
przym. nostalgiczny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nostalgiczne; cecha tych, którzy są nostalgiczni
Wiktionary
rzecz. nostalgia ż.
przym. nostalgiczny
przysł. nostalgicznie
Wiktionary
dotyczący nostalgii, wyrażający tęsknotę za ojczyzną, za czymś, co zapadło w pamięć lub co sobie wyobrażono
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. taki, który wyraża, odczuwa lub wzbudza nostalgię; jest pełen tęsknoty
Wiktionary
(1.1) Październik, jak żaden inny miesiąc, jest wyjątkowo nostalgiczny.
Wiktionary
IPA: ˌnɔstalʲˈɟit͡ʃnɨ, AS: nostalʹǵičny
Wiktionary
rzecz. nostalgia ż., nostalgiczność ż.
przysł. nostalgicznie
Wiktionary
(1.1) melancholijny, tęskny
Wiktionary
osoba cierpiąca na nostalgię, tęskniąca za czymś utraconym, np. ojczyzną, minionymi czasami itp.
SJP.pl
przenośnie: prorok, którego przepowiednie są niejasne, wykrętne
SJP.pl
Nostradamus ( Michel de Nostredame; ur. 14 grudnia 1503 w Saint-Remy, zm. 2 lipca 1566 w Salon-de-Provence) – francuski aptekarz, astrolog i autor proroctw, okultysta, mistyk, kabalista, badacz wiedzy tajemnej, doradca królowej Francji, Katarzyny Medycejskiej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bank. rachunek naszego banku utrzymywany w obcym banku do celów rozliczeniowych
Wiktionary
uznanie zagranicznego dyplomu, tytułu lub stopnia naukowego albo zawodowego za równoważny z krajowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urz. uznanie zagranicznego dyplomu, tytułu lub stopnia naukowego za równoważny z jego odpowiednikiem w danym kraju;
Wiktionary
należy dopracować:
"przedstawiono sytuację tylko z perspektywy – ". Pomóż poprawić.
Nostryfikacja (łac. noster – nasz, facere – czynić) – procedura uznawania ważności stopni naukowych, tytułów zawodowych oraz innych dyplomów i świadectw uzyskanych w innych krajach, przeprowadzana przez odpowiednie krajowe jednostki, np. kuratoria oświaty lub rady wydziałów uczelni wyższych, uprawnionych do nadawania analogicznego stopnia naukowego w tym kraju, który „uznaje stopień za własny”.
Wikipedia
(1.1) Skończyłem prawo, uzyskałem nostryfikację dyplomu w Cambridge i wróciłem, by otworzyć przewód doktorski o uwzględnieniu prawa Unii Europejskiej w polskiej rzeczywistości.
Wiktionary
rzecz. nostryfikant m.
czas. nostryfikować dk./ndk.
przym. nostryfikacyjny
Wiktionary
przymiotnik od: nostryfikacja
SJP.pl
osoba, która uzyskała uznanie swojego zagranicznego dyplomu, tytułu lub stopnia naukowego albo zawodowego za równoważny z krajowym
SJP.pl
dokonywać uznania zagranicznego dyplomu lub świadectwa za równoważne z krajowym
SJP.pl
czasownik przechodni dwuaspektowy
(1.1) urz. uznać lub uznawać zagraniczny dyplom, tytuł lub stopień naukowy za równoważny z jego odpowiednikiem w danym kraju
Wiktionary
(1.1) Nostryfikowała wprawdzie dyplom lekarski, ale pracowała jako sprzątaczka.
Wiktionary
rzecz. nostryfikacja ż., nostryfikant m.
przym. nostryfikacyjny
Wiktionary
roślina zielna o przyjemnym zapachu i żółtych kwiatach, stosowana w stanach zapalnych skóry, do produkcji kosmetyków, a dawniej jako przynęta na ryby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Melilotus|ref=tak|Mill.., rodzaj miododajnych roślin z rodziny bobowatych;
Wiktionary
Nostrzyk ("Melilotus") – rodzaj roślin z rodziny bobowatych (motylkowatych) "Fabaceae". Należą do niego 23 gatunki. Występują na wszystkich kontynentach Starego Świata, jako introdukowane rosną też na innych kontynentach. Nazwa naukowa nawiązuje do jednej z grup roślin w starożytnej taksonomii ludowej opisywanych jako lotos, czy dokładniej „miodowy lotos”.
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) plural|nos.
Wiktionary
Nosy – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim, w gminie Tarczyn.
Wieś szlachecka Nossy położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie tarczyńskim ziemi warszawskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.
Wikipedia
IPA: ˈnɔsɨ, AS: nosy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przyrząd, składający się zwykle z dwóch drążków połączonych płótnem, przeznaczony do przenoszenia chorych, rannych lub zmarłych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) med. sprzęt do ręcznego przenoszenia chorych lub rannych;
Wiktionary
No
Wikipedia
(1.1) Drugi ratownik przecisnął się obok Brodziaka i w chwili, gdy końcówka noszy znalazła się przy drzwiach, zwolnił jakiś zaczep i podobny stelaż z kółkami opadł na dół, stabilizując wózek.
Wiktionary
rzecz. nosiciel mos., noszenie n., przenoszenie n., niesienie n., przeniesienie n., nosidło n., nosidełko n., noszowy m., nośnik m., nosiłki m., nośność ż., znoszenie n., zniesienie n.
czas. nosić ndk., przenosić ndk., nieść ndk., przenieść dk., znosić ndk., znieść dk.
przym. noszowy, nośny
Wiktionary
1. chodzić długo lub wielokrotnie z czymś w ręku, na plecach itp.; dźwigać
2. mieć coś przy sobie
3. chodzić w czymś (ubraniu)
4. odznaczać się czymś
5. nosić się:
a) ubierać się wg jakiejś mody
b) o ubiorze: być noszonym
c) zachowywać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nosić.
Wiktionary
(1.1) Mama i babcia padały z nóg, od noszenia go bolały je ramiona i wykrzywiały się kręgosłupy, oczy zamykały się z niewyspania – a ono wrzeszczało.
Wiktionary
IPA: nɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: nošẽńe
Wiktionary
czas. wznosić, znosić, nosić ndk., nieść ndk., donosić ndk., donieść dk., wynosić ndk., wynieść dk., przynosić ndk., przynieść dk.
rzecz. nosiciel mos., zaniesienie n., noszowy mos., nosze nmos., nosiłki nmos., nosidło, nosidełko, donosiciel, donoszenie, wynoszenie, przynoszenie
przym. noszowy
Wiktionary
rzadko: małe nosze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. gmina w Czechach;
Wiktionary
Noszowice (cz. Nošovice, niem. Noschowitz) – wieś gminna na Śląsku Cieszyńskim w Czechach, w kraju morawsko-śląskim (powiat Frydek-Mistek).
Wikipedia
rzecz. noszowiczanin m., noszowiczanka ż.
przym. noszowicki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gminą Noszowice, dotyczący gminy Noszowice
Wiktionary
rzecz. Noszowice nmos.
Wiktionary
→ nosze
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z noszami, dotyczący noszy
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) sanitariusz, ratownik wyznaczony do noszy
Wiktionary
rzecz. nosiciel mos., nosze nmos., noszenie n., przenoszenie n., niesienie n., przeniesienie n., nosidło n., nosidełko n., nośnik m., nosiłki m., nośność ż., znoszenie n., zniesienie n.
czas. nosić ndk., przenosić ndk., nieść ndk., przenieść dk., znosić ndk., znieść dk.
przym. nośny
Wiktionary
1. zakaźna, niebezpieczna, często śmiertelna choroba wirusowa zwierząt, głównie psów;
2. samogłoska nosowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wet. groźna choroba zakaźna psów;
(1.2) jęz. samogłoska nosowa
(1.3) wet. zob. nosówka kotów., panleukopenia
Wiktionary
Nosówka ( Febris catarrhalis et nervosa canum lub Febris catarrhalis infectiosa canum; distemper) – wysoce zakaźna, wirusowa choroba psowatych, z komplikacjami w postaci wtórnych zakażeń bakteryjnych. Występuje powszechnie na całym świecie. Należy, wraz z parwowirozą, do najgroźniejszych chorób zakaźnych psów. Zachorowanie może nastąpić u psów w każdym wieku, najczęściej występuje u szczeniąt w wieku 2–5 miesięcy. Cechuje się wysoką śmiertelnością i ciężkim przebiegiem.
Wikipedia
(1.1) Jeśli pies zdechnie na nosówkę, to nie wolno kupować następnego przez pół roku.
Wiktionary
IPA: nɔˈsufka, AS: nosufka
Wiktionary
rzecz. nos m.
przym. nosówkowy
Wiktionary
(1.2) samogłoska nosowa
Wiktionary
przymiotnik od: nosówka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. związany z nosówkami, dotyczący nosówek (samogłoski nosowej)
(1.2) wet. związany z nosówką, dotyczący nosówki (choroby)
Wiktionary
rzecz. nosówka ż., nos mrz.
przym. nosowy, przynosowy
Wiktionary
1. oficjalne pismo urzędowe, zwłaszcza pismo rządu jednego państwa do drugiego;
2. ocena;
3. krótki artykuł, wzmianka w prasie;
4. przypis; objaśnienie; uwaga na marginesie
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Naczelna Organizacja Techniczna;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: nɔt, AS: not
Wiktionary
1. oficjalne pismo urzędowe, zwłaszcza pismo rządu jednego państwa do drugiego;
2. ocena;
3. krótki artykuł, wzmianka w prasie;
4. przypis; objaśnienie; uwaga na marginesie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) eduk. ocena czyjejś pracy, postępów w nauce itp.
(1.2) adm. oficjalne pismo urzędowe, w szczególności międzyrządowe
(1.3) uwaga zapisana na marginesie tekstu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈnɔta, AS: nota
Wiktionary
rzecz. notatka ż., notka ż., notatnik mrz.
czas. notować
Wiktionary
(1.1) komentarz, uwaga
Wiktionary
tyle co: w dodatku, do tego; nawiasem mówiąc, prawdę mówiąc
SJP.pl
partykuła
(1.1) nawiasem mówiąc, zresztą, poza tym
Wiktionary
(1.1) …i w końcu, kiedy wszyscy powoli traciliśmy już nadzieję, a poszukiwania miały być odwołane, szeregowy Gregory Stavicky – którego notabene ojciec kupował kiedyś bułki w polskiej piekarni na Milwaukee Avenue w Chicago – odnalazł na głębokości dwóch stóp swojego kolegi, pod piachem – upragniony mikrofon…
Wiktionary
IPA: ˌnɔtaˈbɛ̃nɛ, AS: notabẽne
Wiktionary
1. znakomitość; osoba powszechnie znana i szanowana;
2. doradca królewski w dawnej Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba obdarzana szacunkiem
Wiktionary
zbiór jakichś symboli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pewien ściśle określony sposób zapisu
(1.2) zbiór znaków notacji (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: nɔˈtat͡sʲja, AS: notacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. notatnik mrz., notatka ż., notka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. notariusz
Wiktionary
NOTAR (skrót od ang. nazwy "NO TAil Rotor" – "bez wirnika ogonowego") – system równoważenia momentu reakcyjnego (oporowego) pochodzącego od wirnika nośnego śmigłowców, opracowany przez McDonnell Douglas Helicopter Systems.
Celem systemu jest zastąpienie wirnika ogonowego śmigłowców, co znacząco wpływa na zmniejszenie hałasu i bezpieczeństwo użytkowania tych statków powietrznych.
Wikipedia
odnoszący się do notariusza, notariatu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do notariusza lub notariatu, związany z notariuszem lub notariatem
Wiktionary
(1.1) Za dokonanie czynności notarialnej niewymienionej w przepisach poprzedzających maksymalna stawka wynosi 200 zł.
Wiktionary
rzecz. notariat m., notariusz m.
przysł. notarialnie
Wiktionary
notariuszostwo;
1. zawód, urząd notariusza;
2. biuro, kancelaria notariusza;
3. budynek, w którym znajduje się biuro, kancelaria notariusza;
4. zbiorowo: notariusze
SJP.pl
Notariat – instytucja pomocy prawnej, która ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa obrotu prawnego i jego zgodności z obowiązującym prawem. Notariusze dokonują czynności notarialnych w sprawach prawnych, którym strony są obowiązane lub pragną nadać formę notarialną, m.in. sporządzają akty prawne, są świadkami składania podpisów i sporządzania dokumentów. Forma notariatu opartego na 2. modelach: łacińskim i anglosaskim, jest różnorodna w różnych państwach.
Wikipedia
1. urzędnik legitymujący się wykształceniem prawniczym, powołany do sporządzania aktów prawnych, np. umów kupna-sprzedaży, darowizn, uwierzytelniania i poświadczania dokumentów, sporządzania testamentów, przyjmowania dokumentów na przechowanie itp.; rejent;
2. w dawnej Polsce: urzędnik dokonujący wpisów i wypisów z ksiąg sądowych, kierujący kancelarią królewską i archiwum; rejent, regent;
3. w dawnej Polsce: sekretarz kanclerza i podkanclerza; rejent, regent;
4. w dawnych miastach polskich: urzędnik (pisarz) kancelarii miejskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. urzędnik sporządzający akty prawne na żądanie stron
(1.2) hist. urzędnik w dawnej Polsce kierujący kancelarią królewską i archiwum
(1.3) hist. urzędnik kancelarii miejskiej w dawnej Polsce
Wiktionary
Notariusz (etym. łac. "notarius", pisarz, stenograf, dawniej w Polsce "rejent") – zawód zaufania publicznego wykonywany przez osobę upoważnioną przez władzę państwową do stwierdzania pewnych faktów, mających znaczenie prawne (np. własnoręczności podpisów, zgodności odpisów, daty czynności itp.) oraz współdziałania przy sporządzaniu pewnych aktów prawnych (np. umowy sprzedaży, darowizny, aktu poświadczenia dziedziczenia itp.).
Wikipedia
rzecz. notariat mrz.
:: fż. notariuszka ż.
przym. notarialny, notariuszowski
przysł. notarialnie
Wiktionary
(1.1) rejent; gw. Górny Śląsk notar
(1.2) regent
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. urzędniczka sporządzająca akty prawne na żądanie stron
Wiktionary
rzecz. notariusz mos.
Wiktionary
notariat;
1. zawód, urząd notariusza;
2. biuro, kancelaria notariusza;
3. budynek, w którym znajduje się biuro, kancelaria notariusza
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z notariuszem, dotyczący notariusza
Wiktionary
rzecz. notariusz mos.
Wiktionary
1. krótki tekst; zapisek, uwaga;
2. krótka wiadomość w prasie, wzmianka;
3. kartka z krótkim zapisanym tekstem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) krótki tekst, mający na celu przypomnienie jakiejś informacji
(1.2) robocze, odręczne zapiski, np. z wykładów, z pracy koncepcyjnej
(1.3) kartka zawierająca notatkę (1.1-2)
Wiktionary
No
Wikipedia
(1.1) Na marginesie książki były dziwne notatki.
Wiktionary
IPA: nɔˈtatka, AS: notatka
Wiktionary
rzecz. notes m., notesik m., notatnik m., notatniczek m., nota ż., notowanie n., zanotowanie n., notacja ż., wynotowanie n., odnotowanie n., notka ż.
czas. notować ndk., zanotować dk., wynotować dk., odnotować dk.
przym. notatkowy, notacyjny
Wiktionary
1. krótki tekst; zapisek, uwaga;
2. krótka wiadomość w prasie, wzmianka;
3. kartka z krótkim zapisanym tekstem
SJP.pl
zdrobnienie od: notatnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od notatnik
(1.2) mały notatnik
Wiktionary
IPA: ˌnɔtatʲˈɲit͡ʃɛk, AS: notatʹńiček
Wiktionary
rzecz. notatnik m., notatka ż., notka ż.
czas. notować ndk.
Wiktionary
1. zeszyt do notatek;
2. forma literacka zawierająca wrażenia i przemyślenia autora spisane w postaci luźnych notatek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zeszyt do zapisków
Wiktionary
(1.1) Czy widzieliście gdzieś mój notatnik?
Wiktionary
IPA: nɔˈtatʲɲik, AS: notatʹńik
Wiktionary
rzecz. nota ż., notes m., notesik m., notatka ż., notowanie n., zanotowanie n., wynotowywanie n., wynotowanie n., notacja ż., odnotowywanie n., odnotowanie n.
:: zdrobn. notatniczek m.
czas. notować ndk., zanotować dk., wynotowywać ndk., wynotować dk., odnotowywać ndk., odnotować dk.
przym. notacyjny, notatkowy
Wiktionary
(1.1) notes, kajet, daw. raptularz; reg. śl. spisewnik
Wiktionary
[czytaj: nołt] model samochodu marki Nissan
SJP.pl
Note ( ノート zapis stylizowany note) – japoński serwis internetowy, który rozpowszechnia teksty, zdjęcia, ilustracje, muzykę i filmy. Został uruchomiony w kwietniu 2014 roku. Hasłem przewodnim serwisu jest „Twórz, łącz, dostarczaj”. Jest również używany jako oficjalna strona internetowa wielu firm i osób prywatnych.
Wikipedia
[czytaj: nołtbuk] przenośny komputer osobisty, mniejszy od laptopa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niewielki komputer przenośny, składany jak książka
Wiktionary
(1.1) Na komunię teraz kupuje się notebooki.
Wiktionary
IPA: ˈnɔdbuk, AS: nodbuk
Wiktionary
(1.1) laptop
Wiktionary
przymiotnik od: Noteć
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Notecią, dotyczący Noteci
Wiktionary
rzecz. Noteć ż.
Wiktionary
mały zeszyt na zapiski, notatki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) plik zszytych kartek papieru, zwykle w sztywnej oprawie, który służy do zapisywania osobistych notatek;
Wiktionary
Na
Wikipedia
IPA: ˈnɔtɛs, AS: notes
Wiktionary
czas. notować ndk.
rzecz. notatnik m., notatka ż.
:: zdrobn. notesik
Wiktionary
(1.1) zeszyt, kajet, notatnik
Wiktionary
zdrobnienie od: notes
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od notes
(1.2) mały notes
Wiktionary
(1.2) Woźna zapisała nasze nazwiska w swoim notesiku.
Wiktionary
IPA: nɔˈtɛɕik, AS: noteśik
Wiktionary
rzecz. notka ż., notes m., notatka ż., notatnik m.
czas. notować ndk.
Wiktionary
(1.2) notes, notatnik, kajet
Wiktionary
1. rzeka w Polsce;
2. koszykarski zespół z Inowrocławia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w północno-zachodniej Polsce, prawy dopływ Warty;
Wiktionary
Noteć ( Netze) – rzeka o długości 391 km w Polsce. Największy dopływ Warty. Powierzchnia dorzecza wynosi 17,300 km². Siódma pod względem długości i szósta pod względem powierzchni dorzecza rzeka Polski.
Noteć przepływa przez trzy województwa: kujawsko-pomorskie, wielkopolskie oraz lubuskie.
Wikipedia
(1.1) Noteć jest siódmą pod względem długości rzeką w Polsce.
Wiktionary
IPA: ˈnɔtɛt͡ɕ, AS: noteć
Wiktionary
przym. notecki, nadnotecki
Wiktionary
pisemne powiadomienie o gotowości statku do przyjęcia ładunku lub do jego wyładowania
SJP.pl
zdrobnienie od: nota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) krótki tekst z uwagami lub dodatkowymi informacjami
Wiktionary
(1.1) Notki-psotki niosły plotkaotki.
Wiktionary
IPA: ˈnɔtka, AS: notka
Wiktionary
rzecz. notes m., notesik m., notatnik m., notatniczek m., nota ż., notowanie n., zanotowanie n., notacja ż., wynotowanie n., odnotowanie n., notatka ż.
czas. notować ndk., zanotować dk., wynotować dk., odnotować dk.
przym. notatkowy, notacyjny
Wiktionary
(1.1) dopisek, komentarz, uwaga
Wiktionary
drzewo lub krzew z rodziny bukowatych; bukan
SJP.pl
jeden z obszarów zoogeograficznych, traktowany jako królestwo lub państwo świata zwierzęcego, obejmujący Australię z Tasmanią, Nową Gwineę, Nową Zelandię oraz wyspy Polinezji
SJP.pl
roślina z rodziny kaktusowatych, występująca w stepowych rejonach Ameryki Południowej
SJP.pl
Notokaktus ("Parodia" syn. "Notocactus") – rodzaj roślin z rodziny kaktusowatych. Rodzaj obejmuje 15 gatunków występujących w Brazylii i Argentynie. W Polsce niektóre gatunki są uprawiane jako rośliny doniczkowe.
Wikipedia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co notoryczne; cecha tych, którzy są notoryczni
Wiktionary
przym. notoryczny
Wiktionary
1. stale postępujący w niewłaściwy sposób;
2. o zjawiskach negatywnych: ciągle się powtarzający
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pejor. powszechnie znany
(1.2) nieustanny
Wiktionary
(1.1) Notoryczny złodziej został zarejestrowany przez kamerę.
(1.2) Ilekroć rozmawiam z Sylwestrem, wiem, że nie mogę mu zaufać, gdyż jest on notorycznym kłamcą.
Wiktionary
IPA: ˌnɔtɔˈrɨt͡ʃnɨ, AS: notoryčny
Wiktionary
przysł. notorycznie
rzecz. notoryczność ż.
Wiktionary
(1.1) osławiony
(1.2) stały, ciągły, systematyczny, permanentny
Wiktionary
w prawie: cecha pewnej okoliczności przesądzająca o tym, że jest ona znana i w związku z tym udowadnianie jej jest zbędne
SJP.pl
Notoryjność (z łac. "notorius" „znany” od "nosco" „znam”) – w prawie procesowym cecha pewnej okoliczności, która przesądza o tym, że okoliczność ta jest znana i w związku z tym udowadnianie jej jest zbędne. Nie wyklucza to jednak przeprowadzania dowodu przeciwnego.
Wikipedia
w prawie: ciągle się powtarzający, powszechnie znany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. bóg i uosobienie wiatru południowego, utożsamiany z rzymskim Austerem;
Wiktionary
Notos (także Notus; gr. Νότος Nótos ‘południe’ (strona świata), łac. Notus ‘wiatr południowy’, Auster ‘wiatr południowy’, ‘południe’) – w mitologii greckiej bóg i uosobienie wiatru południowego, utożsamiany z rzymskim Austerem.
Wikipedia
(1.1) Notos uosabiał silny, gorący i wilgotny wiatr, niosący deszcze i mgły, wiejący z południa.
(1.1) Kult Notosa był rozpowszechniony wśród żeglarzy i rolników.
Wiktionary
IPA: ˈnɔtɔs, AS: notos
Wiktionary
przym. Notosowy
Wiktionary
(1.1) Auster, Notus
Wiktionary
ryba okoniokształtna z rodziny nototeniowatych, występująca w wodach antarktycznych; nototenia marmurkowa
SJP.pl
rodzina morskich ryb z rzędu okoniokształtnych
SJP.pl
Nototeniowate (Nototheniidae) – rodzina morskich ryb okoniokształtnych.
Wikipedia
wymarły ssak kopytny
SJP.pl
rząd pierwotnych ssaków kopytnych, o krótkich kończynach, opierających się na środkowym palcu, żyjących od paleocenu do plejstocenu, głównie w Ameryce Południowej
SJP.pl
Notoungulaty (Notoungulata) – wymarły rząd prymitywnych ssaków kopytnych.
Pozycja filogenetyczna notoungulatów budziła wiele kontrowersji. Sugerowano ich pokrewieństwo m.in. z Afrotheria i szczerbakami. Badania sekwencji kopalnego kolagenu sugerują, że notoungulaty są najbliżej spokrewnione z litopternami, a ich najbliżsi żyjący obecnie krewni to nieparzystokopytne.
Wikipedia
1. zapisywać coś dla pamięci;
2. rejestrować istniejący stan rzeczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|notować.
Wiktionary
IPA: ˌnɔtɔˈvãɲɛ, AS: notovãńe
Wiktionary
czas. notować
rzecz. notatka ż., notka ż., notatnik mrz.
Wiktionary
1. zapisywać coś dla pamięci;
2. rejestrować istniejący stan rzeczy
SJP.pl
1. zapisywać coś dla pamięci;
2. rejestrować istniejący stan rzeczy
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) zapisywać wykład, czyjąś wypowiedź
(1.2) być notowanym (1.1) zwykle w kartotekach
Wiktionary
(1.1) Uczeń pilnie notuje to co mówi wykładowca.
(1.2) Ten mężczyzna był wielokrotnie notowany przez funkcjonariusza policji.
Wiktionary
IPA: nɔˈtɔvat͡ɕ, AS: notovać
Wiktionary
rzecz. nota ż., notka ż., notatka ż., notatnik m., notatniczek m., notes m., notesik m., notowanie n.
czas. zanotować dk., wynotować dk., wynotowywać ndk., odnotować dk., odnotowywać ndk.
ims. notowany
Wiktionary
(1.1) zapisywać
(1.2) spisywać
Wiktionary
przymiotnik od: NOT (Naczelna Organizacja Techniczna); NOT-owski
SJP.pl
[czytaj: NOtingam] miasto w Anglii
SJP.pl
Nottingham – miasto ("city") i dystrykt ("unitary authority") w środkowej Anglii, w hrabstwie Nottinghamshire, położone nad rzeką Trent. Leży 73,2 km na północny wschód od miasta Birmingham i 177,3 km na północny zachód od Londynu. W samym mieście żyje 336 990 mieszkańców, a w otaczającej je konurbacji – 666 358 (2001). Nottingham jest wspomniana w Domesday Book (1086) jako "Snoting(e)ham/quin".
Wikipedia
[czytaj: notingemczyk] mieszkaniec Nottinghamu
SJP.pl
[czytaj: notingemka] mieszkanka Nottinghamu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitrzym. zob. Auster.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. Notusowy
Wiktionary
(1.1) Auster, Notos
Wiktionary
1. oficjalne zawiadomienie, podanie do wiadomości ważnego faktu, postanowienia itp., zwłaszcza w stosunkach dyplomatycznych;
2. powiadomienie wystawcy lub indosanta weksla lub czeku o odmowie zapłaty przez trasata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) powiadomienie generowane automatycznie przez strony, programy, komunikatory internetowe czy aplikacje mobilne
Wiktionary
związany z notyfikacją
SJP.pl
oficjalnie powiadamiać (powiadomić) o ważnym fakcie lub decyzji, zwłaszcza w stosunkach dyplomatycznych
SJP.pl
czasownik
(1.1) powiadamiać
Wiktionary
noumenon; w filozofii:
1. według Platona: istota rzeczy poznawalna tylko za pomocą rozumu, a nie obserwacji;
2. według Kanta: rzecz sama w sobie, byt rzeczywisty, ale niepoznawalny
SJP.pl
noumen; w filozofii:
1. według Platona: istota rzeczy poznawalna tylko za pomocą rozumu, a nie obserwacji;
2. według Kanta: rzecz sama w sobie, byt rzeczywisty, ale niepoznawalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) irańskie święto nowego roku i wiosny obchodzone w dzień równonocy wiosennej;
Wiktionary
Nouruz ( نوروز, czyli „nowy dzień”; wersje w innych językach zapisywane jako "Nevruz", "Newroz", "Navruz", "Nowruz", "Naurız", "Nooruz", "Novruz", "Navrez") – tradycyjne irańskie święto nowego roku, obchodzone w dniu równonocy wiosennej, od 2010 obchodzone na arenie międzynarodowej (ang. International Nowruz Day).
Wikipedia
IPA: ˈnɔwrus, AS: nou̯rus
Wiktionary
pojęcie starożytnej filozofii greckiej; rozumna, pierwsza przyczyna istnienia rzeczywistości
SJP.pl
Nous (gr. "νοῦς") – słowo pochodzące z greki, w dosłownym znaczeniu "duch", "rozsądek", "intelekt", "rozum", w znaczeniu przenośnym:
U Arystotelesa nous rozdzielony jest na część aktywną i część pasywną, aspekt przyczynowości i aspekt wiedzy.
Heraklit najwcześniej myślał o rozumie: „Człowiek posiada subtelniejszy organ poznawczy”
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Novalis, właściwie Georg Philipp Friedrich Freiherr von Hardenberg (ur. 2 maja 1772 w Oberwiederstedt, niedaleko Hettstedt w Saksonii, zm. 25 marca 1801 w Weißenfels) – niemiecki poeta i prozaik, jeden z najważniejszych przedstawicieli okresu wczesnego romantyzmu w Niemczech.
Wikipedia
Novara – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Piemontu, w prowincji Novara, położone w północno-zachodniej części kraju, na zachód od Mediolanu. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 101 921 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 989,5 os./km².
Miasto istnieje od starożytności, a od IV wieku jest siedzibą biskupstwa.
Wikipedia
międzynarodowa firma farmaceutyczna
SJP.pl
Novartis AG – szwajcarskie przedsiębiorstwo farmaceutyczne, powstało w 1996 roku w wyniku fuzji spółek Ciba-Geigy i Sandoz. Jego siedziba znajduje się w Bazylei.
W Polsce Novartis AG działa przez spółkę zależną Novartis Poland Sp. z o.o. pod takimi markami jak: Novartis, Lek, Sandoz, Alcon, Hexal, Ciba Vision oraz Nestle Nutrition. Posiada dwa zakłady produkcyjne: w Strykowie i Warszawie.
Wikipedia
Novell, Inc. – amerykańskie przedsiębiorstwo specjalizujące się w sieciowych systemach operacyjnych takich jak NetWare i SUSE Linux.
Wikipedia
noweleta;
1. muzyka: niewielki utwór instrumentalny, przeważnie na fortepian, o luźno połączonych tematach;
2. rzadko: niedługi utwór literacki o charakterze noweli
SJP.pl
Novial (nowial) – język pomocniczy opracowany w 1928 roku przez duńskiego lingwistę Ottona Jespersena i zaprezentowany w książce "An International Language". Był próbą pogodzenia cech schematycznych i naturalistycznych w językach sztucznych. W latach 1930, 1934 i 1948 był kilkakrotnie modyfikowany.
Wikipedia
coś nowego, niedawno wprowadzonego; nowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) coś nowego, nowość
Wiktionary
(1.1) nowość
Wiktionary
skrót od: Narodowa Organizacja Wojskowa
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju żeńskiego
(1.1) = Narodowa Organizacja Wojskowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W Ogrodzonej koło Cieszyna mogą spoczywać żołnierze NOW, która działała na terenie od Wadowic po Cieszyn.
Wiktionary
potocznie: kobieta nowa, początkująca w jakimś zawodzie
SJP.pl
forma przymiotnika.
(1.1) M. i W. ż. lp. od: nowy
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) astr. układ podwójny gwiazd prowadzący na skutek ich oddziaływań do wybuchu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. nowiusieńki, nowiuteńki, nowiutki, nowiuśki, nowy
rzecz. nowy mos., nówka ż.
Wiktionary
1. zawarcie nowej wersji umowy;
2. dawniej: innowacja
SJP.pl
Nowacja ( novatio, odnowienie) – instytucja prawa zobowiązań, czynność prawna prowadząca do umorzenia istniejącego zobowiązania poprzez zastąpienie go nowym stosunkiem obligacyjnym.
Na skutek nowacji dłużnik zobowiązuje się względem wierzyciela za jego zgodą spełnić inne świadczenie niż to, do którego był dotychczas zobowiązany, ewentualnie świadczyć wprawdzie to samo świadczenie, lecz z innej podstawy prawnej. W obu tych przypadkach istniejący dług wygasa.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od nowak
Wiktionary
rzecz. nowak m., Nowak mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Nowaczyzna (niem. "Neumannsruh") – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Łukta w historycznym regionie Prus Górnych. Na wschód od miejscowości znajduje się jezioro Marąg.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jedno z najczęściej występujących wśród Polaków nazwisk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. nowicjusz
(1.2) daw. ktoś nowy w danym środowisku
Wiktionary
Nowak (forma żeńska: Nowak, Nowakowa, Nowakówna, liczba mnoga: Nowakowie) – najpopularniejsze nazwisko w Polsce. Według bazy PESEL 20 stycznia 2026 nazwisko to nosiło 99 738 Polek i 98 387 Polaków. Łącznie nazwisko to nosiło 198 125 obywateli Polski.
Wikipedia
rzecz. nowicjusz m., nowość ż., nowina ż., nowinka ż.
:: zdrobn. nowaczek m.
przym. nowy, nowiowy
Wiktionary
(1.1) nowicjusz
(1.2) przybysz
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
No
Wikipedia
taki jak u Nowaka, charakterystyczny dla Nowaka
SJP.pl
nazwa handlowa leku przeciwbólowego i przeciwgorączkowego, zawierającego metamizol; Pyralgina
SJP.pl
młode warzywo ukazujące się po raz pierwszy w danym roku; nowalijka
SJP.pl
młode warzywo ukazujące się po raz pierwszy w danym roku; nowalia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) młode warzywo pojawiające się po raz pierwszy w sezonie
Wiktionary
Nowalijka – młode warzywo ukazujące się po raz pierwszy w sprzedaży w nowym sezonie wiosną. Do nowalijek zalicza się między innymi::
Polskie nowalijki szklarniowe są dostępne w handlu od marca do maja, zaś polskie nowalijki rosnące na polu trafiają do klientów dopiero na przełomie maja i czerwca.
Wikipedia
IPA: ˌnɔvaˈlʲijka, AS: novalʹii ̯ka
Wiktionary
przym. nowy, nowiowy
rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nowina ż., nowy mos., nówka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
człowiek wprowadzający coś nowego w jakiejś dziedzinie; innowator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wprowadzający jakąś nowość, coś nowego w określonej dziedzinie
Wiktionary
Nowator, właściwie Paweł Lipski (ur. 3 maja 1985 w Opocznie), znany również jako Nowi i NWTR – polski raper, piosenkarz, muzyk, kompozytor i autor tekstów. Absolwent szkoły muzycznej I stopnia w klasie fortepianu. Członek formacji TeOeR. Prowadzi także solową działalność artystyczną. Przez znaczny okres kariery utożsamiany ze sceną muzyki hip-hopowej, równolegle tworzy pod własnym nazwiskiem w stylistyce popowej.
Wikipedia
IPA: nɔˈvatɔr, AS: novator
Wiktionary
rzecz. nowatorstwo n., nowatorszczyzna ż.
:: fż. nowatorka ż.
przym. nowatorski, nowiowy
przysł. nowatorsko, nowo
Wiktionary
(1.1) innowator, nowinkarz, pionier
Wiktionary
kobieta wprowadzająca coś nowego w jakiejś dziedzinie; innowatorka
SJP.pl
nowo wprowadzony, odkrywczy, nietradycyjny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) wprowadzający coś nowego w jakiejś dziedzinie
Wiktionary
rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nowość ż., nówka ż., nowy mos., nowator m., nowatorka ż., nowatorstwo n., nowatorskość ż.
przysł. nowatorsko, nowo
przym. nowy, nowiowy
Wiktionary
(1.1) innowacyjny, niekonwencjonalny, nietradycyjny, odkrywczy, oryginalny, pionierski, rewolucyjny, śmiały, świeży
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nowatorskie; cecha tych, którzy są nowatorscy
Wiktionary
przym. nowatorski, nowiowy
przysł. nowatorsko
rzecz. nów mrz., Nowak mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wprowadzanie czegoś nowego
Wiktionary
rzecz. nówka ż., nowy mos., nowość ż., nowator m., nowatorka ż., nowatorszczyzna ż.
przym. nowatorski, nowy
przysł. nowatorsko, nowo
Wiktionary
(1.1) awangarda, antytradycjonalizm, innowacja, unowocześnienie, awangardowość, innowacyjność, pionierstwo
Wiktionary
środowiskowo: wprowadzać innowacje; działać po nowatorsku
SJP.pl
książkowo: to, co nowe, postępowe
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Nowe ( Neuenburg) – miasto w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie świeckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Nowe.
Nowe uzyskało lokację miejską przed 1280 rokiem, zdegradowane po 1310 roku, ponowne nadanie praw miejskich w 1350 roku. Według danych GUS z 1 stycznia 2025 r. Nowe liczyło 5364 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˈnɔvɛ, AS: nove
Wiktionary
przym. nowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Nowek – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Łopuszno. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
1. krótki utwór beletrystyczny;
2. ustawa, która częściowo zmienia obowiązującą ustawę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. krótki utwór literacki pisany prozą i mający prostą zwięzłej fabule
(1.2) praw. ustawa częściowo zmieniająca albo uzupełniająca obowiązującą ustawę
Wiktionary
Nowela (wł. "novella" – nowość) – krótki utwór literacki, pisany prozą, charakteryzujący się jednowątkową fabułą wyraźnie zarysowaną i skondensowaną akcją główną, mocno udramatyzowaną, która zmierza do punktu kulminacyjnego (puenty). Jest to jedna z odmian epiki, specyficzne, opowiadania.
Wikipedia
noveletta;
1. muzyka: niewielki utwór instrumentalny, przeważnie na fortepian, o luźno połączonych tematach;
2. rzadko: niedługi utwór literacki o charakterze noweli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. utwór (najczęściej fortepianowy) o luźnej kompozycji, złożony z szeregu niezależnych tematów o wspólnym rytmie;
(1.2) liter. rzad. krótka nowela
Wiktionary
(1.1) Noweleta (…), wprowadzona do muzyki przez Schumanna[,] jest czemś w rodzaju noweli literackiej, romantyzm muzyczny bowiem często czerpał natchnienie z literatury.
(1.2) Niektóre rozdziały w „Rzeczach drobnych" — są to miniaturowe nowelety, lub wyrwane jakby fragmenty powieści.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. noweletka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: noweleta
SJP.pl
pisarz tworzący nowele, krótkie utwory beletrystyczne
SJP.pl
odnoszący się do noweli, nowelistyki, nowelisty
SJP.pl
1. częściowa zmiana obowiązujących ustaw, przepisów, zarządzeń;
2. adaptacja filmu na powieść
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. ustawa zmieniająca poprzednią ustawę
(1.2) praw. przyjęcie nowej lub odnowionej ustawy;
Wiktionary
Nowelizacja (z novella „nowość” od novellae (constitutiones, leges) „nowe (statuty, prawa)” od novellus „nowy; młody; świeży” z novus „nowy”), pot. "nowela" – częściowa zmiana obowiązującego aktu prawodawczego przez inny akt normatywny tej samej albo wyższej mocy prawnej, później wydany.
Wikipedia
(1.2) W 2011 r. powstał komitet inicjatywy ustawodawczej, który zaproponował zmianę zasady naliczania janosikowego, czyli nowelizację ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego.
Wiktionary
rzecz. nowelizator mos., nowelizowanie n.
czas. nowelizować ndk., znowelizować dk.
przym. nowelizacyjny
Wiktionary
(1.1) nowela
(1.2) nowela
Wiktionary
związany z nowelizacją
SJP.pl
ten, kto przeprowadza nowelizację przepisów prawnych
SJP.pl
kobieta, która przeprowadza nowelizację przepisów prawnych
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. znowelizować)
(1.1) praw. wprowadzać zmiany lub poprawki do przepisów prawnych
Wiktionary
rzecz. nowelizacja ż., nowelizowanie n.
przym. nowelizacyjny
czas. znowelizować
Wiktionary
zdrobnienie od: nowela
SJP.pl
rodzaj mszaków z rzędu meszkowców
SJP.pl
dawniej: listopad
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. listopad
Wiktionary
(1.1) Kto tego nie wie, będzie mi może przyganiał, żem to w nowembrze chciał mnichem zostawać, a w decembrze do stanu małżeńskiego się zabieram.
Wiktionary
IPA: nɔˈvɛ̃mbɛr, AS: novẽmber
Wiktionary
przym. nowembrowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. listopadowy
Wiktionary
rzecz. nowember m.
Wiktionary
w liturgii katolickiej: rozłożone na dziewięć okresów (zwykle dni) nabożeństwo poprzedzające większe święto lub uroczystości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. w katolicyzmie praktyka dewocyjna polegająca na powtarzaniu dziewięciokrotnie, w tych samych odstępach czasu, zwykle przed większymi uroczystościami kościelnymi, specjalnej modlitwy lub modlitw;
Wiktionary
Nowenna (od novem – dziewięć) – cykliczne nabożeństwo paraliturgiczne w Kościołach chrześcijańskich lub prywatna modlitwa, zanoszona do Boga lub świętych przez dziewięć kolejnych dni, miesięcy lub lat. Nowenny są dozwolone, a nawet zalecane przez władze kościelne, ale wciąż nie mają właściwego i w pełni ustalonego miejsca w liturgii Kościoła.
Wikipedia
(1.1) Lora odmawia nowennę pompejańską.
(1.1) Wieczorem po nowennie przystroimy kaplicę.
Wiktionary
forma przymiotnika.
(1.1) M. i W. mos. lm. od: nowy
Wiktionary
IPA: ˈnɔvʲi, AS: novʹi
Wiktionary
mieszkaniec Nowego (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Nowego (miasta w Polsce)
SJP.pl
Nowianka ( Навіянка, "Nawijanka"; Новиянка, "Nowijanka") – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie werenowskim, w sielsowiecie Pirogańce, w pobliżu granicy Litwą.
W XIX w. folwark. W dwudziestoleciu międzywojennym majątek ziemski i zaścianek leżące w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie lidzkim, do 11 kwietnia 1929 w gminie Siedliszcze, następnie w gminie Werenów. Po II wojnie światowej w granicach Związku Radzieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od nowicjat
Wiktionary
rzecz. nowicjat m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z nowicjatem
Wiktionary
(1.1) W klasztorach nowicjackich ściśle przestrzegane są reguły zakonne.
Wiktionary
rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nowicjusz, nowicjuszka, nowicjat
przym. nowiowy
Wiktionary
1. przygotowanie kandydatów do zakonu, okres próby w zakonie; probacja;
2. pomieszczenie dla kandydatów do zakonu odbywających próbę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. okres próbny kandydata do zakonu;
(1.2) rel. część klasztoru przeznaczona dla odbywających nowicjat (1.1)
(1.3) rel. grupa zakonników wspólnie odbywająca nowicjat (1.1)
Wiktionary
Nowicjat (łac. "novitiatum") – nie dłuższy niż dwuletni okres rozpoczynający życie we wspólnocie zakonnej.
Wikipedia
(1.1) Masseo odbył nowicjat w Miejskiej Górce.
(1.2) Osobom postronnym nie wolno wchodzić na nowicjat bez zgody magistra.
(1.3) Było upalnie i cały nowicjat pojechał nad wodę.
Wiktionary
IPA: nɔˈvʲit͡sʲjat, AS: novʹicʹi ̯at
Wiktionary
rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nowicjusz m., nowicjuszka ż., nowicjacik mrz.
przym. nowicjacki, nowiowy
Wiktionary
(1.1) probacja
Wiktionary
1. człowiek początkujący w jakiejś dziedzinie;
2. kandydat do zakonu w okresie nowicjatu; probant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. człowiek nieposiadający doświadczenia, początkujący w jakimś zawodzie
(1.2) rel. kandydat do zakonu, odbywający w nim nowicjat
Wiktionary
Nowicjusz – w Kościele katolickim osoba odbywająca nowicjat w zakonie, czyli przygotowująca się do złożenia stosownych ślubów, poddająca się procesom: sprawdzenia swojego powołania i formacji duchowej.
Nowicjuszem nazywa się również osobę nową w jakimś środowisku lub początkującą w jakimś zawodzie.
Wikipedia
(1.1) Nie wiedział, gdzie włożyć ręce, był nowicjuszem.
(1.2) W chórze było tak zimno, że nowicjusze dzwonili zębami.
Wiktionary
rzecz. nowicjuszostwo n., nowicjat m.
:: fż. nowicjuszka ż.
przym. nowicjuszowski, nowicjacki, nowiowy
przysł. nowo
Wiktionary
(1.1) pot. żółtodziób, daw. nowak
Wiktionary
1. kobieta początkująca w jakiejś dziedzinie;
2. kandydatka do zakonu w okresie nowicjatu; probantka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. kobieta nie posiadająca doświadczenia
(1.2) rel. kandydatka do zakonu, odbywająca w nim nowicjat
Wiktionary
(1.1) Nie chcieli jej wpuścić na stok, była jeszcze nowicjuszką.
(1.2) Na spotkanie z ojcem świętym przybyły wszystkie postulantki i nowicjuszki.
Wiktionary
rzecz. nowicjat m., nowicjuszostwo n.
:: fm. nowicjusz m.
przym. nowicjacki, nowicjuszowski, nowiowy
przysł. nowo
Wiktionary
nazwisko, m.in. Andrzej Nowicki (1953-2000) - polski gitarzysta basowy, grał w zespole Perfect
SJP.pl
Nowicki (forma żeńska: Nowicka; liczba mnoga: Nowiccy) – polskie nazwisko, pochodzące od przydomka "„nowy”". Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiło je 46379 osób.
Wikipedia
domniemany rosyjski środek bojowy o działaniu paralityczno-drgawkowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. rodzaj broni chemicznej;
Wiktionary
(1.1) – Nikt nie podrzucił ci nowiczoka do samochodu – zastrzegł.
Wiktionary
jednokomórkowy glon słodkowodny z rodziny sprężnic, mikroskopijnej wielkości; klosterium
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nowa wiadomość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nowa wiadomość
(1.2) przest. to, co się zdarza pierwszy raz
(1.3) daw. grunt wzięty świeżo pod uprawę
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: nɔˈvʲĩna, AS: novʹĩna
Wiktionary
rzecz. nowość ż., nowalijka ż., nowicjusz mos., nowicjuszka ż., nówka ż.
:: zdrobn. nowinka ż.
przym. nowy, nowiowy
przysł. nowo
temsłow. nowo-
czas. ponawiać ndk., ponowić dk.
Wiktionary
(1.1) nowinka, news, wieść
Wiktionary
przymiotnik od: Nowinka
SJP.pl
1. wiadomość, często o charakterze plotki;
2. nowo wprowadzona rzecz; nowy prąd, kierunek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mało ważna, błaha wiadomość, nowina, często o charakterze plotkaotki
(1.2) rzecz nowa, świeżo wprowadzona
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: nɔˈvʲĩnka, AS: novʹĩnka
Wiktionary
rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nowak mos., nowina ż., nowinkarz m., nowinkarstwo n., nowość ż., nówka ż., nowy mos.
przym. nowinkarski, nowy, nowiowy
przysł. nowo
Wiktionary
1. wprowadzanie nowych rzeczy, prądów, koncepcji;
2. zamiłowanie do nowinek, gonienie za nowościami, zwłaszcza gadżetami technicznymi;
3. dawniej: zbieranie i powtarzanie zasłyszanych wiadomości, nowinek; plotkarstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wprowadzanie nowych rzeczy, prądów, kierunków
Wiktionary
rzecz. nowinka ż.
Wiktionary
1. osoba z zamiłowaniem zbierająca i szerząca usłyszane wiadomości, nowiny;
2. osoba chętnie przyjmująca i wprowadzająca rzeczy nowe, szczególnie nowe prądy, kierunki
SJP.pl
nowa wiadomość
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z nowiem, dotyczący nowiu
Wiktionary
(1.1) Warto zapoznać się z poniższą listą i wreszcie poczuć pełen nowiowy potencjał.
Wiktionary
rzecz. nów m., nowy mos., nowość ż., nowina ż., nowinka ż., nówka ż., odnawianie n., odnowienie n., wznawianie n., wznowienie n., nowicjusz m., nowicjuszka ż., nowicjat m., ponawianie n., ponowienie n., Nowak m., nowak m., Nowaki nmos., nowalijka ż., nowator m., renowatorka ż., renowacja ż., odnawialność ż., nowatorskość ż., nowacja ż., Nowaczewo n., Nowaczkowo n., Nowaczyzna ż.
czas. odnawiać ndk., odnowić dk., wznawiać ndk., wznowić dk., ponawiać ndk., ponowić dk.
przym. nowy, nowiutki, nowiusieńki, nowicjacki, renowacyjny, nowatorski, odnawialny
przysł. nowo, na nowo, nowatorsko
Wiktionary
zdrobnienie od: nowy; nowiusi, nowiuśki, nowiutki, nowiuteńki, nowiusieńki
SJP.pl
zdrobnienie od: nowy; nowiutki, nowiuśki, nowiuchny, nowiuteńki, nowiusieńki
SJP.pl
zdrobnienie od: nowy; nowiusi, nowiuśki, nowiuchny, nowiuteńki, nowiutki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. pieszcz. zdrobn. od: nowiuśki
Wiktionary
(1.1) Ledwo co położony, nowiusieńki asfalt został częściowo zerwany.
Wiktionary
IPA: ˌnɔvʲjüˈɕɛ̇̃ɲci, AS: novʹi ̯üśė̃ńḱi
Wiktionary
rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nówka, nowy, nowa
przym. nowiuchny, nowiuteńki, nowiutki, nowiuśki, nowy, nowiowy
Wiktionary
zdrobnienie od: nowy; nowiusi, nowiuśki, nowiuchny, nowiutki, nowiusieńki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: nowy
Wiktionary
(1.1) Problemem był dach biblioteki, co prawda nowiuteńki, ale jak się okazało wadliwy, bo przeciekający.
Wiktionary
IPA: ˌnɔvʲjuˈtɛ̃ɲci, AS: novʹi ̯utẽńḱi
Wiktionary
rzecz. nówka, nowy, nowa
przym. nowiuchny, nowiusieńki, nowiutki, nowiuśki, nowy
Wiktionary
zdrobnienie od: nowy; nowiusi, nowiuśki, nowiuchny, nowiuteńki, nowiusieńki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nowy, świeżo kupiony lub zrobiony, nie używany
Wiktionary
(1.1) Przed domem stał nowiutki Mercedes.
Wiktionary
IPA: nɔˈvʲjutʲci, AS: novʹi ̯utʹḱi
Wiktionary
rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nówka, nowy, nowa
przym. nowiuchny, nowiusieńki, nowiuteńki, nowiuśki, nowy, nowiowy
Wiktionary
(1.1) nowy, świeży, świeżutki, najnowszy, prosto spod igły
Wiktionary
zdrobnienie od: nowy; nowiusi, nowiutki, nowiuchny, nowiuteńki, nowiusieńki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: nowy
Wiktionary
(1.1) Rok temu nie miał prawa jazdy, a dziś już jeździ nowiuśkim autem.
Wiktionary
IPA: nɔˈvʲjüɕci, AS: novʹi ̯üśḱi
Wiktionary
rzecz. nówka ż., nowy m., nowa ż.
przym. nowiuchny, nowiusieńki, nowiuteńki, nowiutki, nowy
Wiktionary
coś nowego, wcześniej niewykonywanego, pierwszyzna
SJP.pl
Nowizna (niem. "Neudorf (Eule)") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie dzierżoniowskim, w gminie Dzierżoniów.
Wikipedia
→ Nowiny (wieś w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek
(1.1) niedawno, tyle co
Wiktionary
(1.1) Michał mieszka w tym nowo wybudowanym bloku.
Wiktionary
IPA: ˈnɔvɔ, AS: novo
Wiktionary
przym. nowy, nowatorski, nowiowy
rzecz. nów mrz., nowość ż., nowicjusz m., nowicjuszka ż., nowatorstwo n., nowator m., nowatorka ż., nowinka ż., nowina ż., nowy mos., nówka ż.
czas. wznowić
Wiktionary
1. aster nowoangielski - roślina ozdobna z rodziny astrowatych; aster amerykański, marcinek nowoangielski;
2. bojowiec nowoangielski - rasa kur o długich nogach
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nowym Atonem, dotyczący Nowego Atonu
Wiktionary
rzecz. Nowy Aton mrz.
Wiktionary
państwo nowobabilońskie - starożytne państwo na Bliskim Wschodzie ze stolicą w Babilonie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Nowej Belgii, związany z Nową Belgią
Wiktionary
rzecz. Nowa Belgia ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
kobieta, która dorobiła się majątku niekoniecznie ciężką pracą, lecz wykorzystując koneksje, układy, starająca się naśladować zamożne warstwy społeczeństwa; nuworyszka; parweniuszka
SJP.pl
tyczący się ludzi niedawno wzbogaconych niekoniecznie ciężką pracą, nuworyszy i ich charakterystycznego braku kultury, dobrego smaku (np. nowobogacki przepych, nowobogacki bankier); parweniuszowski; nuworyszowski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pejor. od niedawna wzbogacony i ostentacyjnie to ukazujący
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pejor. osoba, która niedawno się wzbogaciła, a wciąż niemająca dobrego smaku, obycia
Wiktionary
rzecz. nowobogactwo n., nowobogackość ż.
Wiktionary
(1.1) dorobkiewiczowski
(2.1) dorobkiewicz, nuworysz, parweniusz
Wiktionary
zarabianie dużych sum pieniężnych niekoniecznie ciężką pracą, lecz wykorzystując koneksje, układy, zyski i skutki będące efektem takich działań; parweniuszostwo, nuworyszostwo, nowobogactwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nowobogackie; cecha tych, którzy są nowobogaccy
Wiktionary
przym. nowobogacki
przysł. nowobogacko
rzecz. nowobogacki mos.
Wiktionary
zarabianie dużych sum pieniężnych niekoniecznie ciężką pracą, lecz wykorzystując koneksje, układy, zyski i skutki będące efektem takich działań; parweniuszostwo, nuworyszostwo, nowobogackość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. lekcew. przejawy nagłego wzbogacenia się, nadmierne demonstrowanie stanu majątkowego, zwykle w sposób pozbawiony gustu i klasy
Wiktionary
(1.1) W jego domu pełno jest oznak nowobogactwa: złote klamki, sztukateria na sufitach i łuki Karwowskiego.
(1.1) Nie lubię Krzyśka za jego nowobogactwo. Popisuje się nowymi samochodami, złotym zegarkiem, a słoma mu z butów wystaje.
Wiktionary
przym. nowobogacki
rzecz. nowobogacki mos.
Wiktionary
(1.1) dorobkiewiczostwo, parweniuszostwo, nuworyszostwo
Wiktionary
przymiotnik od: Nowe Brzesko
SJP.pl
mieszkaniec Nowego Brzeska (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Nowego Brzeska (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Nowa Brzeźnica
SJP.pl
mieszkaniec Nowego Bytomia
SJP.pl
mieszkanka Nowego Bytomia
SJP.pl
przymiotnik od: Nowy Bytom
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Nowego Bytomia, związany z Nowym Bytomiem
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla Nowego Bytomia lub nowobytomian, mający cechy lub właściwości przypisywane Nowemu Bytomiowi lub nowobytomianom
Wiktionary
(1.1) Zajęcia odbędą się w Nowobytomskim Domu Kultury.
Wiktionary
rzecz. Nowy Bytom mrz., nowobytomianin mos., nowobytomianka ż.
Wiktionary
członek protestanckiej grupy wyznaniowej praktykującej chrzest osób dorosłych, a nie dzieci; anabaptysta
SJP.pl
członek protestanckiej grupy wyznaniowej praktykującej chrzest osób dorosłych, a nie dzieci; anabaptysta
SJP.pl
nowo narodzonym chrześcijanin
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowej Rosji, w obwodzie rostowskim;
Wiktionary
Nowoczerkask ( Новочеркасск) – miasto w południowej Rosji, w obwodzie rostowskim, nad Aksajem (dopływ Donu). Około 168 tys. mieszkańców (2020).
Wikipedia
przym. nowoczerkaski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nowoczerkaskiem, dotyczący Nowoczerkaska
Wiktionary
rzecz. Nowoczerkask mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co nowoczesne
Wiktionary
Nowoczesność (ang. "modernity", fr. "modernité") – w filozofii postawa zakładająca prymat rozumu jako transcendentalnej normy społecznej. Okresem rozkwitu idei związanych z nowoczesnością jest okres oświecenia. Powstanie postmodernizmu (po-nowoczesność) wiązane jest z klęską lub odrzuceniem projektu nowoczesności.
Wikipedia
przym. nowoczesny, nienowoczesny
rzecz. unowocześnienie n., nów mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla nowych czasów, współczesny
(1.2) postępowy, niezacofany
Wiktionary
(1.1) Ten architekt zaprojektował wiele nowoczesnych budynków.
Wiktionary
IPA: ˌnɔvɔˈt͡ʃɛsnɨ, AS: novočesny
Wiktionary
rzecz. nów mrz., unowocześnienie n., nowoczesność ż., ponowoczesność ż.
czas. unowocześniać
przysł. nowocześnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: nowocześnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nowoczesny
SJP.pl
Nowodruk – odbitka wykonana z oryginalnych form drukowych na zlecenie poczty lub instytucji niepocztowej, dla celów pamiątkowych, dokumentacyjnych, handlowych. Nowodruki mogą powstawać po zakończeniu druku znaczków lub całostek do użytku pocztowego.
Wikipedia
1. przymiotnik od: Nowy Dwór;
2. przymiotnik od: Nowy Dwór Mazowiecki; nowodworskomazowiecki;
3. przymiotnik od: Nowy Dwór Gdański; nowodworskogdański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przym. od Nowodwór, Nowy Dwór, Nowy Dwór Gdański, Nowy Dwór Mazowiecki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Nowodwór m., Nowy Dwór m., Nowodworzanin m., Nowodworzanka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Nowy Dwór Gdański; nowodworski
SJP.pl
przymiotnik od: Nowy Dwór Mazowiecki; nowodworski
SJP.pl
mieszkaniec Nowego Dworu
SJP.pl
mieszkanka Nowego Dworu
SJP.pl
Nowodworzanka – część miasta Nowego Dworu Mazowieckiego (SIMC 0921208), w województwie mazowieckim, w powiecie nowodworskim. Leży w południowej części Nowego Dworu, na południe od głównej linii kolejowej i stacji PKP. Od zachodu graniczy z Kępą Nowodworską.
Wikipedia
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Nowej Dęby (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Nowej Dęby (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Nowa Dęba
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nową Dębą, dotyczący Nowej Dęby
Wiktionary
rzecz. Nowa Dęba ż.
Wiktionary
reżyser filmu nowoczesnego, tzw. nowej fali
SJP.pl
1. związany z nowym, innowacyjnym podejściem, przełamujący dotychczasowe normy lub tradycje; awangardowy;
2. związany z Nową Falą - nurtem w poezji polskiej i kinie francuskim
SJP.pl
pies z rasy pochodzącej z Nowej Fundlandii; nowofundlandczyk; wodołaz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. rasa psa wyhodowana na Nowej Fundlandii w Kanadzie;
Wiktionary
Nowofundland – rasa psa zaliczana do grupy molosów w typie górskim, wyhodowana na Nowej Fundlandii w Kanadzie – stąd jej nazwa. Początkowo użytkowana była przez rybaków jako pies pociągowy, a współcześnie jako pies-towarzysz i pies ratowniczy. Potocznie nazywany jest wodołazem.
Wikipedia
(1.1) Psy nowofundlandy uratowały wielu tonących ludzi.
Wiktionary
rzecz. nowofundlandczyk mzw., Nowa Fundlandia ż., Nowofundlandczyk mos., Nowofundlandka ż.
przym. nowofundlandzki
Wiktionary
(1.1) nowofundlandczyk, wodołaz
Wiktionary
pies z rasy pochodzącej z Nowej Fundlandii; nowofundland; wodołaz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. rasa psa wyhodowana na Nowej Fundlandii w Kanadzie
Wiktionary
(1.1) Sąsiadka często chodzi ze swoim nowofundlandczykiem nad zalew.
Wiktionary
rzecz. Nowa Fundlandia ż., nowofundland mzw., Nowofundlandczyk mos., Nowofundlandka ż.
przym. nowofundlandzki
Wiktionary
(1.1) nowofundland, wodołaz
Wiktionary
mieszkanka Nowej Fundlandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nowej Fundlandii
Wiktionary
rzecz. Nowa Fundlandia ż.
:: fm. Nowofundlandczyk mos.
przym. nowofundlandzki
Wiktionary
przymiotnik od: Nowa Fundlandia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nową Fundlandią, dotyczący Nowej Fundlandii
Wiktionary
(1.1) Przelatują bowiem przez pięć stref czasowych (w sumie jest siedem: strefa jukońska, pacyficzna, górska, centralna, wschodnia, atlantycka, nowofundlandzka).
Wiktionary
rzecz. nowofundlandczyk mzw., nowofundland mzw., Nowa Fundlandia ż., Nowofundlandczyk mos., Nowofundlandka ż.
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Nowogard ( Naugard) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Nowogard, położone na Pobrzeżu Szczecińskim, na wschodnim skraju Puszczy Goleniowskiej, nad Jeziorem Nowogardzkim, przy drodze ekspresowej S6 i linii kolejowej Szczecin – Kołobrzeg. Siedziba tutejszego dekanatu.
Wikipedia
IPA: nɔˈvɔɡart, AS: novogart
Wiktionary
przym. nowogardzki
Wiktionary
mieszkaniec Nowogardu
SJP.pl
mieszkanka Nowogardu
SJP.pl
przymiotnik od: Nowogard
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nowogardem, dotyczący Nowogardu
Wiktionary
rzecz. Nowogard mrz.
Wiktionary
związany z Grecją współczesną, nowożytną
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Grecją nowożytną, dotyczący Grecji nowożytnej
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. współczesny język grecki używany powszechnie w Grecji i na Cyprze;
Wiktionary
IPA: ˌnɔvɔˈɡrɛt͡sʲci, AS: novogrecʹḱi
Wiktionary
(2.1) język nowogrecki, grecki nowożytny, greka nowożytna, demotyk, demotyka
Wiktionary
mieszkaniec Nowogrodu
SJP.pl
mieszkanka Nowogrodu
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Nowogrodziec (tuż po wojnie "Nowimburk", niem. "Naumburg am Queis") – miasto leżące na Śląsku (Dolnym Śląsku), w województwie dolnośląskim, w powiecie bolesławieckim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Nowogrodziec. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. jeleniogórskiego.
Wikipedia
IPA: ˌnɔvɔˈɡrɔd͡ʑɛt͡s, AS: novogroʒ́ec
Wiktionary
przym. nowogrodziecki
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nowogrodźcem, dotyczący Nowogrodźca
Wiktionary
rzecz. Nowogrodziec mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: Nowogród
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Nowogrodem, dotyczący Nowogrodu
(1.2) związany z Nowogrodem Wielkim, dotyczący Nowogrodu Wielkiego
Wiktionary
IPA: ˌnɔvɔˈɡrɔt͡sʲci, AS: novogrocʹḱi
Wiktionary
rzecz. Nowogród m., Nowogródek m.
przym. nowogródzki
Wiktionary
mieszkaniec Nowogrodźca (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Nowogrodźca (miasta w Polsce)
SJP.pl
1. Nowogród, Nowogród Bobrzański - miasta w Polsce;
2. Nowogród Wielki, Niżni Nowogród - miasta w Rosji;
3. Nowogród Siewierski, Nowogród Wołyński - miasta na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, na Podlasiu;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku wsi w Polsce
(1.3) geogr. zob. Nowogród Wielki.
Wiktionary
Nowogród – miasto w woj. podlaskim, w powiecie łomżyńskim, nad Narwią, ok. 15 km od Łomży. Jest siedzibą gminy miejsko-wiejskiej Nowogród. Nowogród położony jest na skarpie, naprzeciwko ujścia Pisy do Narwi. Rzeki te stanowią szlaki spływów kajakowych, łącząc dorzecze Wisły z Wielkimi Jeziorami Mazurskimi.
Wikipedia
IPA: nɔˈvɔɡrut, AS: novogrut
Wiktionary
rzecz. Nowogródek m.
przym. nowogrodzki, nowogródzki
Wiktionary
mieszkaniec Nowogródka
SJP.pl
mieszkanka Nowogródka
SJP.pl
region nowogródzki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. region wokół Nowogródka, obejmujący w przybliżeniu obszar dawnego województwa nowogródzkiego
Wiktionary
(1.1) Odbudowana na Wileńszczyźnie i Nowogródczyźnie konspiracja działała skutecznie do połowy 1945 r., kiedy została sprawnie ewakuowana na tereny Polski centralnej.
Wiktionary
rzecz. Nowogródek mrz.
przym. nowogródzki
Wiktionary
przymiotnik od: Nowogródek (miasto na Białorusi); nowogródzki
SJP.pl
1. miasto na Białorusi (dawniej na Litwie);
2. Nowogródek Pomorski - wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. osada w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim, w gminie Czernikowo
(1.2) geogr. miasto na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim;
Wiktionary
Nowogródek ( Навагрудак, "Nawahrudak"; lit. Naugardukas; Новогрудок, "Nowogrudok") – miasto na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, na Wysoczyźnie Nowogródzkiej, siedziba administracyjna rejonu nowogródzkiego. W 2018 roku liczyło ok. 29,4 tys. mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Jak daleko jest z Nowogródka do Torunia?
(1.2) Podczas wielkiej wojny Napoleona z Rosją w 1812 do Nowogródka powróciły polskie wojska.
Wiktionary
przym. nowogródzki, nowogrodzki
rzecz. Nowogród mrz., Nowogródczyzna ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Nowogródek (miasto na Białorusi); nowogródecki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Nowogródkiem, dotyczący Nowogródka
Wiktionary
IPA: ˌnɔvɔˈɡrut͡sʲci, AS: novogrucʹḱi
Wiktionary
rzecz. Nowogródek m., Nowogród m., Nowogródczyzna ż.
przym. nowogrodzki
Wiktionary
mieszkaniec Nowej Gwinei
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nowej Gwinei
Wiktionary
rzecz. Nowa Gwinea ż.
:: fż. Nowogwinejka ż.
przym. nowogwinejski
Wiktionary
gatunek średniej wielkości ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nowej Gwinei
Wiktionary
rzecz. Nowa Gwinea ż.
:: fm. Nowogwinejczyk mos.
przym. nowogwinejski
Wiktionary
przymiotnik od: Nowa Gwinea
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nową Gwineą, dotyczący Nowej Gwinei, pochodzący z Nowej Gwinei
Wiktionary
rzecz. Nowa Gwinea ż., Nowogwinejczyk mos., Nowogwinejka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Nowa Góra
SJP.pl
urzędowy język Izraela odtworzony w XX wieku z hebrajskiego
SJP.pl
przymiotnik od: Nowe Hebrydy
SJP.pl
mieszkaniec Nowej Huty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nowej Huty
Wiktionary
rzecz. Nowa Huta ż., nowohuciak m.
:: fż. nowohucianka ż.
przym. nowohucki, nowohuciański
Wiktionary
(1.1) pot. nowohuciak
Wiktionary
mieszkanka Nowej Huty
SJP.pl
przymiotnik od: Nowa Huta
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nową Hutą, dotyczący Nowej Huty
Wiktionary
rzecz. Nowa Huta ż., nowohucianin mos., nowohucianka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;
Wiktionary
Nowojaworowsk (ukr. Новояворівськ – Nowojaworiwśk) – miasto na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie jaworowskim, na Płaskowyżu Tarnogrodzkim, siedziba hromady Nowojaworowsk. Liczy 31 366 mieszkańców (2022). Założone w roku 1965.
W mieście urodził się Ihor Mihałewśkyj, piłkarz występujący m.in. w Karpatach Lwów, GKS Bełchatów i Motorze Lublin.
Wikipedia
przym. nowojaworowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Nowojaworowska
Wiktionary
rzecz. Nowojaworowsk m.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nowym Jiczynem, dotyczący Nowego Jiczyna
Wiktionary
rzecz. Nowy Jiczyn mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: Nowojorczanka
Wiktionary
rzecz. Nowojorczanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Nowego Jorku (miasta); Nowojorczyk
SJP.pl
mieszkanka Nowego Jorku (miasta); Nowojorka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nowego Jorku (miasta)
Wiktionary
IPA: ˌnɔvɔjɔrˈt͡ʃãnka, AS: novoi ̯orčãnka
Wiktionary
rzecz. Nowy Jork m., Nowojorczyk m., Nowojorczanka ż.
:: fm. nowojorczyk m.
przym. nowojorski
Wiktionary
mieszkaniec Nowego Jorku (miasta); Nowojorczanin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nowego Jorku (miasta)
Wiktionary
(1.1) Istnieje stereotyp, że nowojorczycy nie przepadają za mieszkańcami New Jersey.
Wiktionary
IPA: ˌnɔvɔˈjɔrt͡ʃɨk, AS: novoi ̯orčyk
Wiktionary
rzecz. Nowy Jork m., Nowojorczyk m., Nowojorczanka ż.
:: fż. nowojorczanka ż.
przym. nowojorski
Wiktionary
mieszkanka Nowego Jorku (miasta); Nowojorczanka
SJP.pl
przymiotnik od: Nowy Jork
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Nowego Jorku, związany z Nowym Jorkiem, pochodzący z Nowego Jorku
Wiktionary
(1.1) Jest spółką notowaną na giełdach: londyńskiej i nowojorskiej.
Wiktionary
IPA: ˌnɔvɔˈjɔrsʲci, AS: novoi ̯orsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Nowy Jork m., nowojorczyk mos., nowojorczanka ż., Nowojorczyk m., Nowojorczanka ż.
Wiktionary
Nowojowice ( Haltauf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Żórawina.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.
Wikipedia
Nowojowiec (niem. "Nowojowitz", w latach 1934-1945 "Neuenwalde") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Wielbark.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
związek organiczny, silny środek miejscowo znieczulający, stosowany głównie w chirurgii, stomatologii i ginekologii; polokaina; prokaina
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z nowokainą, dotyczący nowokainy
Wiktionary
rzecz. nowokaina ż.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Nowokajetanówka – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Dubienka.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Dubienka. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 19 mieszkańców i była piętnastą co do wielkości miejscowością gminy.
Wikipedia
mieszkanka Nowej Kaledonii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nowej Kaledonii
Wiktionary
rzecz. Nowa Kaledonia ż.
:: fm. Nowokaledończyk mos.
przym. nowokaledoński
Wiktionary
mieszkaniec Nowej Kaledonii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nowej Kaledonii
Wiktionary
rzecz. Nowa Kaledonia ż.
:: fż. Nowokaledonka ż.
przym. nowokaledoński
Wiktionary
przymiotnik od: Nowa Kaledonia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Nową Kaledonią, dotyczący Nowej Kaledonii
Wiktionary
rzecz. Nowa Kaledonia ż., Nowokaledończyk mos., Nowokaledonka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Nowa Karczma
SJP.pl
przymiotnik od: Nowy Kawęczyn
SJP.pl
Nowokolno – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Janów. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Jerzego w Janowie.
Wikipedia
stop oporowy miedzi i manganu z domieszką glinu i żelaza, wykorzystywany do wyrobu rezystorów pomiarowych; inmet
SJP.pl
mieszkaniec Nowego Korczyna
SJP.pl
mieszkanka Nowego Korczyna
SJP.pl
przymiotnik od: Nowy Korczyn
SJP.pl
opierający się na myślach krytycyzmu Kanta; neokantowski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, nad rzeką Kubań;
Wiktionary
Nowokubańsk (ros. Новокубанск) – miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, nad rzeką Kubań. Liczy 34 600 mieszkańców (2005). Nowokubańsk został założony w 1867 r. przez rosyjskich żołnierzy-weteranów wojny kaukaskiej. W latach 1942–1943 znajdował się pod okupacją hitlerowską. Po II wojnie światowej szybki rozwój, prawa miejskie od 1966 r. Przemysł spożywczy, w tym winiarski.
Wikipedia
przym. nowokubański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nowokubańskiem, dotyczący Nowokubańska
Wiktionary
rzecz. Nowokubańsk mrz.
Wiktionary
miasto w Federacji Rosyjskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej, w obwodzie kemerowskim, nad Tomem;
Wiktionary
Nowokuźnieck ( Новокузнецк, szor. "Aba-Tura", Aba-Tura, ałt. "Aba-Tura") – miasto w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej, w obwodzie kemerowskim, nad Tomem (dopływ Obu).
Wikipedia
przym. kuźniecki, nowokuźniecki
Wiktionary
(1.1) hist. Stalińsk (1932-1961)
Wiktionary
przymiotnik od: Nowokuźnieck, miasta w azjatyckiej części Rosji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Nowokuźniecka, związany z Nowokuźnieckiem, pochodzący z Nowokuźniecka
Wiktionary
rzecz. Nowokuźnieck mrz.
Wiktionary
handlowa nazwa żywic fenolowo‑formaldehydowych
SJP.pl
jurydyka Zakonu Sióstr Brygidek, założona na początku XVII wieku
SJP.pl
Nowolipie – jurydyka założona na początku XVII wieku, należąca do Zakonu Sióstr Brygidek. Znajdowała się na obecnym Muranowie, w dzielnicy Śródmieście w Warszawie.
Wikipedia
1. osiedle w Warszawie;
2. osiedle w Gdańsku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie pleszewskim, w gminie Chocz;
Wiktionary
Nowolipsk – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie pleszewskim, w gminie Chocz.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.
Wieś położona jest na terenie Puszczy Pyzderskiej.
Wikipedia
(1.1) Wieś Nowolipsk leży na terenie Puszczy Pyzdrskiej.
(1.1) Znalazł żonę w Nowolipsku pod Choczem.
Wiktionary
rzecz. nowolipszczanin mos., nowolipszczanka ż.
przym. nowolipski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Nowolipska, związany z Nowolipskiem
Wiktionary
(1.1) Zbieramy grzyby w nowolipskim lesie.
Wiktionary
rzecz. Nowolipsk mrz., nowolipszczanin mos., nowolipszczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nowolipska
Wiktionary
(1.1) Kilku nowolipszczan dojeżdża do pracy pekaesem.
Wiktionary
rzecz. Nowolipsk mrz.
:: fż. nowolipszczanka ż.
przym. nowolipski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nowolipska
Wiktionary
(1.1) Na przystanku koło remizy wsiadły dwie nowolipszczanki.
Wiktionary
rzecz. Nowolipsk mrz.
:: fm. nowolipszczanin mos.
przym. nowolipski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nową Marchią, dotyczący Nowej Marchii
Wiktionary
rzecz. Nowa Marchia ż.
Wiktionary
dotyczący nowej, teraźniejszej Małopolski (bez Małopolski Wschodniej)
SJP.pl
→ Nowy Meksyk (stan w USA)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nowym Meksykiem, dotyczący Nowego Meksyku
Wiktionary
rzecz. Nowy Meksyk mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: Nowe Miasteczko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nowym Miasteczkiem, dotyczący Nowego Miasteczka
Wiktionary
rzecz. Nowe Miasteczko n.
Wiktionary
przymiotnik od: Nowe Miasto
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący nowej dzielnicy miasta albo Nowego Miasta – miejscowości lub dzielnicy miejskiej o takiej nazwie
Wiktionary
rzecz. Nowe Miasto n.
Wiktionary
1. mieszkaniec Nowego Miasta;
2. mieszkaniec Nowego Miasta Lubawskiego;
3. mieszkaniec Nowego Miasta nad Pilicą
SJP.pl
1. mieszkanka Nowego Miasta;
2. mieszkanka Nowego Miasta Lubawskiego;
3. mieszkanka Nowego Miasta nad Pilicą
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: nowomodnie
SJP.pl
zrobiony według najnowszej mody
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nową Morawą, dotyczący Nowej Morawy
Wiktionary
rzecz. Nowa Morawa ż.
Wiktionary
język władzy totalitarnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) język władzy i kontrolowanych przez nią środków przekazu w państwach totalitarnych;
Wiktionary
No
Wikipedia
(1.1) Termin „nowomowa” stworzył George Orwell.
(1.1) Powiedzieć wręcz można, że nowomowa to bezwzględny triumf zideologizowanej formy nad treścią.
Wiktionary
okazjonalizm: należący do nowomowy - języka komunistycznej propagandy
SJP.pl
kobieta, która świeżo nabyła coś; nowa właścicielka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. nowo narodzony (wyłącznie o Jezusie jako dziecięciu)
Wiktionary
rzecz. noworodek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Nowosybirsk (nazwa syberyjskiego miasta między 1904 a 1926 rokiem)
Wiktionary
przym. nowonikołajewski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący Nowonikołajewska albo pochodzący z Nowonikołajewska, związany z Nowonikołajewskiem
Wiktionary
rzecz. Nowonikołajewsk mrz.
Wiktionary
mieszkanka Nowego Orleanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nowego Orleanu
Wiktionary
rzecz. Nowy Orlean mrz.
:: fm. nowoorleańczyk mos.
przym. nowoorleański
Wiktionary
mieszkaniec Nowego Orleanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nowego Orleanu
Wiktionary
rzecz. Nowy Orlean mrz.
:: fż. nowoorleanka ż.
przym. nowoorleański
Wiktionary
przymiotnik od: Nowy Orlean
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Nowym Orleanem, dotyczący Nowego Orleanu
Wiktionary
rzecz. nowoorleańczyk mos., Orlean mrz., nowoorleanka ż.
przym. orleański
Wiktionary
mieszkaniec Nowych Ostrowów
SJP.pl
mieszkanka Nowych Ostrowów
SJP.pl
przymiotnik od: Nowe Ostrowy
SJP.pl
język nowoperski - język perski używany od IX wieku
SJP.pl
mieszkaniec Nowych Piekut
SJP.pl
mieszkanka Nowych Piekut
SJP.pl
przymiotnik od: Nowe Piekuty
SJP.pl
zwolennik nowopitagoreizmu (aleksandryjskiego kierunku filozoficznego)
SJP.pl
zwolennik, przedstawiciel jednego z ostatnich wielkich systemów filozoficznych starożytności, nawiązującego do filozofii Platona; neoplatonik, neoplatończyk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Polski w nowej sytuacji politycznej, związany z Polską w nowej sytuacji politycznej
(1.2) odnoszący się do Nowopola, związany z Nowopolem
Wiktionary
(1.1) W latach międzywojennych wprowadzono nowopolski system miar.
(1.2) Torbę znaleziono na jednym z nowopolskich przystanków.
Wiktionary
(1.2)
rzecz. Nowopole n., nowopolanin mos., nowopolanka ż.
Wiktionary
podgromada ryb promieniopłetwych
SJP.pl
Nowopłetwe (Neopterygii) – podgromada ryb promieniopłetwych obejmująca większość współcześnie żyjących gatunków ryb.
Wikipedia
dawniej: pismo periodyczne wychodzące raz do roku; almanach, kalendarz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z dniem Nowego Roku
(1.2) związany z rozpoczynającym się rokiem kalendarzowym
Wiktionary
(1.1) Korzystam z okazji i pozwalam sobie przesłać Panu Redaktorowi Życzenia Świąteczne i Noworoczne.
Wiktionary
IPA: ˌnɔvɔˈrɔt͡ʃnɨ, AS: novoročny
Wiktionary
rzecz. Nowy Rok mrz., noworoczność ż., noworocznik mrz.
przysł. noworocznie
Wiktionary
dziecko od urodzenia do ukończenia 4 tygodni życia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) człowiek lub zwierzę tuż po przyjściu na świat;
Wiktionary
Noworodek – dziecko od urodzenia do ukończenia 4 tygodni (28 dni).
Okres noworodkowy jest czasem, w którym następuje pełne przystosowanie dziecka do zmienionych warunków po urodzeniu. U noworodków donoszonych okres ten wynosi 28 dni, u wcześniaków może ulec wydłużeniu.
Wikipedia
IPA: ˌnɔvɔˈrɔdɛk, AS: novorodek
Wiktionary
przym. noworodkowy, nowonarodzony
Wiktionary
(1.1) neonatus
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący noworodka
Wiktionary
rzecz. noworodek mzw.
Wiktionary
1. kraina historyczna na terenie dzisiejszej południowo-wschodniej Ukrainy, Mołdawii, separatystycznego Naddniestrza oraz południowo-zachodniej Rosji;
2. Federacyjna Republika Noworosji - konfederacja dwóch samozwańczych republik ludowych: Donieckiej i Ługańskiej w latach 2014-2015
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna nad brzegami Morza Czarnego, ciągnąca się od Dniestru po Doniec, wyłoniła się jako nowa gubernia stworzona z ziem zabranych przez Rosję Turcji w XVIII w.;
(1.2) geogr. polit. teren separatystycznych okręgów wschodniej Ukrainy będących przedmiotem roszczeń i działań militarnych prowadzonych przez Rosję
Wiktionary
No
Wikipedia
rzecz. Noworosyjsk m., Noworosjanin m., Noworosjanka ż.
przym. noworosyjski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto portowe w Kraju Krasnodarskim, w Rosji, nad Morzem Czarnym;
Wiktionary
Noworosyjsk (ros. Новороссийск, "Noworossijsk") – miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, jeden z głównych portów Morza Czarnego.
W mieście jest stacja kolejowa Noworosyjsk.
Wikipedia
rzecz. Noworosja ż., Noworosjanin m., Noworosjanka ż.
przym. noworosyjski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Noworosją, dotyczący Noworosji
(1.2) związany z Noworosyjskiem, dotyczący Noworosyjska
Wiktionary
rzecz. Noworosja ż., Noworosyjsk m., Noworosjanin m., Noworosjanka ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Nowego Rozdołu
Wiktionary
rzecz. Nowy Rozdół m.
Wiktionary
mieszkaniec Nowej Rudy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nowej Rudy
Wiktionary
Noworudzianin – lokalny tygodnik społeczno-kulturalny, ukazujący się od 9 listopada 2011 r. do 27 marca 2020 r. na terenie trzech gmin: miasta Nowa Ruda, gminy Nowa Ruda oraz miasta i gminy Radków.
Wikipedia
(1.1) Ten zagajnik należy do bogatego noworudzianina.
Wiktionary
rzecz. Nowa Ruda ż.
:: fż. noworudzianka ż.
przym. noworudzki
Wiktionary
mieszkanka Nowej Rudy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nowej Rudy
(1.2) kobieta pochodząca z Nowej Rudy, urodzona w Nowej Rudzie
Wiktionary
(1.1) Na wykład stawiły się młode noworudzianki.
Wiktionary
rzecz. Nowa Ruda ż.
:: fm. noworudzianin m.
przym. noworudzki
Wiktionary
przymiotnik od: Nowa Ruda
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Nowej Rudy, związany z Nową Rudą
Wiktionary
(1.1) Rozpoznasz noworudzki herb?
Wiktionary
rzecz. Nowa Ruda ż., noworudzianin mos., noworudzianka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Nowosady
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nowym Sadem, dotyczący Nowego Sadu
Wiktionary
(1.1) Drugiej serbizacji chorwackiej ortografii państwo dokonuje w 1954 roku w Umowie Nowosadzkiej, w wyniku której wydano w 1960 roku tzw. »Nowosadski pravopis«, likwidujący dotychczasowe różnice na rzecz przyjęcia ortografii serbskiej (…)
Wiktionary
rzecz. Nowy Sad mrz.
Wiktionary
mieszkaniec Nowej Sarzyny (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Nowej Sarzyny (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Nowa Sarzyna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nową Sarzyną, dotyczący Nowej Sarzyny
Wiktionary
rzecz. Nowa Sarzyna ż.
Wiktionary
Nowosiedlice (niem. "Neudorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Dobroszyce.
Wikipedia
Nowosiedliny – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie łomżyńskim, w gminie Miastkowo.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Nikołaj N. Nowosilcow (1768-1838), hrabia, polityk rosyjski
SJP.pl
przymiotnik od: Nowe Skalmierzyce
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nowymi Skalmierzycami, dotyczący Nowych Skalmierzyc
Wiktionary
rzecz. Nowe Skalmierzyce nmos.
Wiktionary
mieszkaniec Nowych Skalmierzyc
SJP.pl
mieszkanka Nowych Skalmierzyc
SJP.pl
mieszkaniec Nowej Soli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nowej Soli
(1.2) osoba pochodząca z Nowej Soli, urodzona w Nowej Soli
Wiktionary
(1.1) Niemcy aresztowali nowosolanina, który wczoraj miał stanąć przed sądem za oszustwo na ponad milion zł.
Wiktionary
rzecz. Nowa Sól ż.
:: fż. nowosolanka ż.
przym. nowosolski
Wiktionary
mieszkanka Nowej Soli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nowej Soli
(1.2) kobieta pochodząca z Nowej Soli, urodzona w Nowej Soli
Wiktionary
rzecz. Nowa Sól ż.
:: fm. nowosolanin m.
przym. nowosolski
Wiktionary
dzielnica Łodzi
SJP.pl
Nowosolna – osiedle administracyjne (jednostka pomocnicza gminy) we wschodniej części Łodzi, w dzielnicy Widzew, obejmujące dawną podłódzką wieś o tej samej nazwie. W Nowosolnej znajduje się siedziba gminy Nowosolna, w której skład Nowosolna jednak od 1988 r. nie wchodzi.
Wikipedia
przymiotnik od: Nowa Sól
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nową Solą, dotyczący Nowej Soli
Wiktionary
rzecz. Nowa Sól ż., nowosolanin m., nowosolanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Nowego Stawu (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Nowego Stawu (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Nowy Staw
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nowym Stawem, dotyczący Nowego Stawu
Wiktionary
rzecz. Nowy Staw mrz.
Wiktionary
ciekawostka, nowinka
SJP.pl
przymiotnik od: Nowa Sucha
SJP.pl
miasto w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji położone na środkowej Syberii, nad Obem;
Wiktionary
Nowosybirsk ( Новосибирск, "Nowosibirsk"; w latach 1904–1925 Nowonikołajewsk) – miasto w azjatyckiej części Rosji, na Syberii, nad rzeką Ob. Trzecie co do liczby mieszkańców (1 620 162) miasto rosyjskie po Moskwie i Petersburgu. Nowosybirsk jest uważany za nieoficjalną stolicę Syberii.
Wikipedia
(1.1) Nowosybirsk jest największym miastem na Syberii.
Wiktionary
IPA: ˌnɔvɔˈsɨbʲirsk, AS: novosybʹirsk
Wiktionary
rzecz. nowosybirszczanin mos., nowosybirszczanka ż.
przym. nowosybirski
Wiktionary
(1.1) hist. Nowonikołajewsk (1904-1925)
Wiktionary
przymiotnik od: Nowosybirsk
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Nowosybirska, pochodzący z Nowosybirska
Wiktionary
rzecz. nowosybirszczanin mos., nowosybirszczanka ż., Nowosybirsk mrz.
Wiktionary
mieszkaniec Nowosybirska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nowosybirska
Wiktionary
rzecz. Nowosybirsk mrz.
:: fż. nowosybirszczanka ż.
przym. nowosybirski
Wiktionary
mieszkanka Nowosybirska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nowosybirska
Wiktionary
rzecz. Nowosybirsk mrz.
:: fm. nowosybirszczanin mos.
przym. nowosybirski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowej części europejskiej Rosji, w obwodzie rostowskim;
Wiktionary
Nowoszachtyńsk ( Новошахтинск) – miasto w południowej Rosji, w obwodzie rostowskim. Miasto zamieszkuje ok. 106,5 tys. mieszkańców (2020).
Wikipedia
przym. nowoszachtyński
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący Nowoszachtyńska, związany z Nowoszachtyńskiem, pochodzący z Nowoszachtyńska
Wiktionary
rzecz. Nowoszachtyńsk mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: Nowa Szkocja (prowincja i półwysep w Kanadzie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nową Szkocją, dotyczący Nowej Szkocji
Wiktionary
(1.1) Ok. 1870 załoga jednego z nowoszkockich barków zabiła kapitana i jego rodzinę, sterników, kucharza oraz cieślę, po czym opuściła statek.
Wiktionary
rzecz. Nowa Szkocja ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
region nowosądecki; Nowosądeckie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. okolice Nowego Sącza
Wiktionary
IPA: ˌnɔvɔsɔ̃ndɛt͡sˈt͡ʃɨzna, AS: novosõndecčyzna
Wiktionary
rzecz. Nowy Sącz m., Nowosądeckie n., Nowosądeczanin m., Nowosądeczanka ż., nowosądeczanin m., nowosądeczanka ż.
przym. nowosądecki
Wiktionary
(1.1) Nowosądeckie
Wiktionary
przymiotnik od: Nowy Sącz, Nowosądeckie (Nowosądecczyzna)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od Nowy Sącz
Wiktionary
(1.1) Tę tablicę ufundowali mleczarze z całego województwa nowosądeckiego.
Wiktionary
IPA: ˌnɔvɔsɔ̃nˈdɛt͡sʲci, AS: novosõndecʹḱi
Wiktionary
rzecz. Nowy Sącz, nowosądeczanin, nowosądeczanka, Nowosądecczyzna, Nowosądeczanin, Nowosądeczanka
Wiktionary
przymiotnik od: Nowy Sącz, Nowosądeckie (Nowosądecczyzna)
SJP.pl
mieszkaniec Nowego Sącza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nowego Sącza
(1.2) osoba pochodząca z Nowego Sącza, urodzona w Nowym Sączu
Wiktionary
IPA: ˌnɔvɔsɔ̃ndɛˈt͡ʃãɲĩn, AS: novosõndečãńĩn
Wiktionary
rzecz. Nowy Sącz m., Nowosądecczyzna ż., Nowosądeckie n., Nowosądeczanin m., Nowosądeczanka ż.
:: fż. nowosądeczanka ż.
przym. nowosądecki
Wiktionary
mieszkanka Nowego Sącza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nowego Sącza
(1.2) kobieta pochodząca z Nowego Sącza, urodzona w Nowym Sączu
Wiktionary
IPA: ˌnɔvɔsɔ̃ndɛˈt͡ʃãnka, AS: novosõndečãnka
Wiktionary
rzecz. Nowy Sącz m., Nowosądecczyzna ż., Nowosądeckie n., Nowosądeczanin m., Nowosądeczanka ż.
:: fm. nowosądeczanin m.
przym. nowosądecki
Wiktionary
mieszkaniec Nowej Słupi
SJP.pl
mieszkanka Nowej Słupi (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Nowa Słupia
SJP.pl
Nowotaniec – wieś w Polsce, w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Bukowsko. Ma status sołectwa. Leży na Pogórzu Bukowskim nad potokiem Pielnica. W 2011 wieś zamieszkiwały 423 osoby.
Nowotaniec uzyskał lokację miejską w 1444 roku, zdegradowany w 1918 roku.
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Nowego Targu, związany z Nowym Targiem, pochodzący z Nowego Targu
Wiktionary
(1.1) Na kilka lat przed wojną powstało nowotarskie lotnisko.
Wiktionary
IPA: ˌnɔvɔˈtarsʲci, AS: novotarsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Nowy Targ mrz., nowotarżanin mos., nowotarżanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Nowego Targu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nowego Targu
(1.2) osoba pochodząca z Nowego Targu, urodzona w Nowym Targu
Wiktionary
(1.1) Nowotarżanin aresztowany za stalking, groźby i pozbawienie wolności kobiety
Wiktionary
rzecz. Nowy Targ m.
:: fż. nowotarżanka ż.
przym. nowotarski
Wiktionary
mieszkanka Nowego Targu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nowego Targu
(1.2) kobieta pochodząca z Nowego Targu, urodzona w Nowym Targu
Wiktionary
(1.1) Spośród nastolatek w gronie półfinalistek znalazła się nowotarżanka - […] z I LO.
Wiktionary
rzecz. Nowy Targ m.
:: fm. nowotarżanin m.
przym. nowotarski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dotyczący Nowego Testamentu, zapisany w Nowym Testamencie, właściwy Nowemu Testamentowi; nowotestamentowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Nowego Testamentu, związany z Nowym Testamentem, zaczerpnięty z Nowego Testamentu
Wiktionary
(1.1) Mateusz należy do ksiąg nowotestamentalnych.
Wiktionary
rzecz. Nowy Testament m.
przym. nowotestamentowy
Wiktionary
(1.1) nowotestamentowy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) właściwie dla Nowego Testamentu
Wiktionary
przym. nowotestamentowy
Wiktionary
dotyczący Nowego Testamentu, zapisany w Nowym Testamencie, właściwy Nowemu Testamentowi; nowotestamentalny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nowym Testamentem, dotyczący Nowego Testamentu
Wiktionary
(1.1) (…) również nowotestamentowy Bóg dopuszcza ofiarę z człowieka.
Wiktionary
rzecz. Nowy Testament m.
przym. nowotestamentalny
przysł. nowotestamentowo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Nowy Tomyśl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przym. od Nowy Tomyśl
Wiktionary
(1.1) Burmistrz zagroził, że wraz z całą radą złoży mandat. – Jeżeli już nic się nie da zmienić, to postaramy się, żeby być gdziekolwiek, byle nie w powiecie nowotomyskim – dodał.
Wiktionary
IPA: ˌnɔvɔtɔ̃ˈmɨsʲci, AS: novotõmysʹḱi
Wiktionary
rzecz. Nowy Tomyśl mrz., nowotomyślanin mos., nowotomyślanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Nowego Tomyśla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nowego Tomyśla
(1.2) osoba pochodząca z Nowego Tomyśla, urodzona w Nowym Tomyślu
Wiktionary
IPA: ˌnɔvɔtɔ̃mɨɕˈlãɲĩn, AS: novotõmyślãńĩn
Wiktionary
rzecz. Nowy Tomyśl mrz.
:: fż. nowotomyślanka ż.
przym. nowotomyski
Wiktionary
mieszkanka Nowego Tomyśla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nowego Tomyśla
(1.2) kobieta pochodząca z Nowego Tomyśla, urodzona w Nowym Tomyślu
Wiktionary
IPA: ˌnɔvɔtɔ̃mɨɕˈlãnka, AS: novotõmyślãnka
Wiktionary
rzecz. Nowy Tomyśl mrz.
:: fm. nowotomyślanin mos.
przym. nowotomyski
Wiktionary
w medycynie: cecha czegoś, co jest skutkiem lub objawem nowotworu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z nowotworem
Wiktionary
(1.1) Genetycznie modyfikowane szczepionki przeciwnowotworowe pobudzają układ odpornościowy pacjenta do rozpoznawania i niszczenia komórek nowotworowych, które normalnie pozostają bezkarne.
(1.1) Opisywane w badania obrazowe zmiany mają charakter nowotworowy.
Wiktionary
IPA: ˌnɔvɔtfɔˈrɔvɨ, AS: novotforovy
Wiktionary
rzecz. nowotwór m.
przym. nienowotworowy, przeciwnowotworowy, paranowotworowy, antynowotorowy
przysł. nowotworowo
Wiktionary
o komórce organizmu: zmieniać się na poziomie DNA, prowadząc do powstania nowotworu; poddawać się procesowi karcynogenezy
SJP.pl
niekontrolowany, chorobliwy rozrost tkanki ustroju, niepodporządkowany prawidłowym czynnościom organizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. choroba rozrostowa ludzi, zwierząt i roślin polegająca na niekontrolowanej proliferacji komórek wywodzących się z danej tkanki;
(1.2) jęz. neologizm, zwykle taki oceniany negatywnie
Wiktionary
No
Wikipedia
(1.1) Bywają nowotwory łagodne oraz złośliwe.
Wiktionary
IPA: nɔˈvɔtfur, AS: novotfur
Wiktionary
rzecz. nowotworzenie n.
przym. nowotworowy
przysł. nowotworowo
Wiktionary
(1.1) guz, rak
Wiktionary
przymiotnik od: Nowe Tychy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Nowego Urengoju albo pochodzący z Nowego Urengoju, związany z Nowym Urengojem
Wiktionary
rzecz. Nowy Urengoj mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: Nowe Warpno
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nowym Warpnem, dotyczący Nowym Warpnem
Wiktionary
rzecz. Nowe Warpno n.
Wiktionary
mieszkaniec Nowego Warpna (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Nowego Warpna (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzadko: właściwy nowym czasom; nowożytny, współczesny
SJP.pl
przymiotnik od: Nowa Wieś
SJP.pl
1. wyznawca nowej, zwłaszcza niechrześcijańskiej religii;
2. dawniej: osoba przyjmująca nową wiarę lub taka, która niedawno zaangażowała się w głoszenie jakiejś idei; neofita
SJP.pl
przymiotnik od: Nowy Wiśnicz
SJP.pl
mieszkaniec Nowego Wiśnicza (miasta w Polsce); Wiśniczanin
SJP.pl
mieszkanka Nowego Wiśnicza (miasta w Polsce); Wiśniczanka
SJP.pl
1. przymiotnik od: Nowa Wola (nazwa wielu wsi w Polsce);
2. przymiotnik od: Nowowola (wieś w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;
Wiktionary
Nowowołyńsk (ukr. Нововолинськ) – miasto położone w zachodniej części Ukrainy, w rejonie włodzimierskim obwodu wołyńskiego. Leży przy drodze P15. Ośrodek wydobycia węgla kamiennego w Lwowsko-Wołyńskim Zagłębiu Węglowym. Zostało założone w 1951, prawa miejskie uzyskało w 1957 r.
Wikipedia
przym. nowowołyński
Wiktionary
przymiotnik od: Nowa Wólka (wieś w Polsce)
SJP.pl
mieszkaniec Nowej Zelandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Nowej Zelandii
Wiktionary
IPA: ˌnɔvɔzɛˈlãnṭt͡ʃɨk, AS: novozelãnṭčyk
Wiktionary
rzecz. Nowa Zelandia ż.
:: fż. Nowozelandka ż.
przym. nowozelandzki
Wiktionary
mieszkanka Nowej Zelandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Nowej Zelandii
Wiktionary
IPA: ˌnɔvɔzɛˈlãntka, AS: novozelãntka
Wiktionary
rzecz. Nowa Zelandia ż.
:: fm. Nowozelandczyk mos.
przym. nowozelandzki
Wiktionary
dotyczący Nowej Zelandii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do państwa Nowa Zelandia
Wiktionary
(1.1) Rozwiązanie nowozelandzkie polega na przyjmowaniu przez rząd i publicznym ogłaszaniu średniookresowego wskaźnika przewidywanej inflacji.
Wiktionary
IPA: ˌnɔvɔzɛˈlãnt͡sʲci, AS: novozelãncʹḱi
Wiktionary
rzecz. Nowa Zelandia ż., Nowozelandczyk mos., Nowozelandka ż.
Wiktionary
przestarzale: neosemantyzm - wyraz już istniejący, który uzyskał nowe, dodatkowe znaczenie; neologizm semantyczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nową Ładogą, dotyczący Nowej Ładogi
Wiktionary
rzecz. Nowa Ładoga ż.
Wiktionary
Nowołoskoniec – wieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie obornickim, w gminie Oborniki.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Nowołoskoniec, po jej zniesieniu w gromadzie Oborniki-Północ. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nowym Światem, dotyczący Nowego Świata lub Nowego Światu
Wiktionary
rzecz. Nowy Świat m.
Wiktionary
1. innowacja, coś nowego, co dopiero weszło do użytku;
2. cecha tego, co nowe;
3. dzieło literackie lub naukowe dopiero co wystawione lub wydane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha czegoś nowego
(1.2) coś nowego
Wiktionary
(1.1) Jedyną zaletą tego samochodu jest jego nowość, nie podoba mi się ani design, ani kolor.
(1.2) Ten telefon to nowość na rynku.
Wiktionary
IPA: ˈnɔvɔɕt͡ɕ, AS: novość
Wiktionary
rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nowak mos., nowinka ż., nowatorstwo n., nowator m., nowatorka ż., odnawianie n., odnowienie n., nowina ż., nowy mos., nówka ż.
przym. nowy, nowatorski, nowiowy
przysł. nowo, nowatorsko
czas. wznowić, odnawiać ndk., odnowić dk.
Wiktionary
mężczyzna bezpośrednio lub niedługo po ślubie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna świeżo po ślubie
Wiktionary
IPA: ˌnɔvɔˈʒɛ̃ɲɛt͡s, AS: novožẽńec
Wiktionary
rzecz. nowożeńcy
Wiktionary
(1.1) pan młody
Wiktionary
mężczyzna bezpośrednio lub niedługo po ślubie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) para małżeńska bezpośrednio lub krótko po ślubie
forma rzeczownika.
(2.1) plural|nowożeniec.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zaraz po ceremonii zawiozłem nowożeńców do fotografa.
(1.1) Zdążyliście złożyć nowożeńcom życzenia?
Wiktionary
rzecz. nowożeniec mos.
Wiktionary
(1.1) państwo młodzi
Wiktionary
mieszkaniec Nowego Żmigrodu
SJP.pl
mieszkanka Nowego Żmigrodu
SJP.pl
przymiotnik od: Nowy Żmigród
SJP.pl
historyk badający czasy nowożytne; znawca historii nowożytnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. historyk badający okres nowożytności
Wiktionary
(1.1) Profesor uważany jest za dobrego nowożytnika.
Wiktionary
rzecz. nowożytność ż.
przym. nowożytny
Wiktionary
epoka trwająca od końca średniowiecza po dzień dzisiejszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. okres w dziejach ludzkości następujący po średniowieczu;
Wiktionary
No
Wikipedia
(1.1) Podział na starożytność, średniowiecze i nowożytność znajduje zastosowanie przede wszystkim w historii Europy, choć jest wykorzystywany także w badaniach nad krajami pozaeuropejskimi, szczególnie w opracowaniach syntetycznych.
Wiktionary
rzecz. nowożytnik mos.
przym. nowożytny, wczesnonowożytny
Wiktionary
odnoszący się do epoki nowożytnej, trwającej od końca średniowiecza (koniec XV wieku) po dzień dzisiejszy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od: nowożytność: należący do nowożytności, określający nowożytność, używany w związku z nowożytnością
Wiktionary
(1.1) Pozytywizm jest szczególnie typową postawą nowożytnego okresu. Ale nie tylko on. Nowożytny jest racjonalista Descartes z racji swej metody i apriorysta Kant z racji epistemologicznego nastawienia swej filozofii.
Wiktionary
IPA: ˌnɔvɔˈʒɨtnɨ, AS: novožytny
Wiktionary
rzecz. nowożytnik mos., nowożytność, ponowożytność, postnowożytność
przym. ponowożytny, postnowożytny
Wiktionary
(1.1) nowoczesny, współczesny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
→ Nowe (miasto)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nowem, dotyczący Nowego
Wiktionary
rzecz. Nowe n.
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: nowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) środ. rel. pogard. głównie w środowisku tradycjonalistów katolickich: msza święta w porządku promulgowanym w roku 1969 przez papieża Pawła VI
Wiktionary
(1.1) Następnie został poruszony temat rozwoju liturgii tradycyjnej, która gdzieniegdzie w pełni zastępuje nowusy.
Wiktionary
przym. nowusowy
Wiktionary
1. niedawno nabyty; świeżo powstały;
2. zajmujący miejsce poprzedniego;
3. o ludziach: spotykany po raz pierwszy;
4. niedawno wprowadzony; odkryty, współczesny;
5. kolejny, dalszy;
6. gł. o roślinach: świeżo wyrosły; tegoroczny, młody
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) istniejący od niedawna
(1.2) taki, który pojawił się na miejscu poprzedniego
(1.3) kolejny
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba, która dopiero od niedawna należy do danego środowiska
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dość nowym słowem w polszczyźnie jest „marketing”.
(1.2) Nasza nowa nauczycielka fizyki zawsze spóźnia się na lekcje.
(1.3) Do nowego wydania naszej gazety dołączamy płytę CD.
(2.1) Uczniowie niemile potraktowali nowego, wlewając mu atrament do tornistra.
Wiktionary
IPA: ˈnɔvɨ, AS: novy
Wiktionary
rzecz. nów mrz., nowak mos., nowa ż., nowość ż., nówka ż., nowina ż., nowinka ż., nowalijka ż., nowatorstwo n., odnowienie n., odnawianie n.
czas. wznowić, ponawiać, odnawiać ndk., odnowić dk.
przym. nowiuchny, nowiusieńki, nowiuteńki, nowiutki, nowiuśki, nowatorski, odnawialny, nowiowy
przysł. nowo
Wiktionary
(1.1) świeży
Wiktionary
Nowęcin (kaszb. "Nowi Dwór", niem. "Neuhof") – wieś w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim, w gminie Wicko, około 3 kilometry na południowy wschód od Łeby, nad jeziorem Sarbsko.
Wikipedia
jednostka hałaśliwości
SJP.pl
rząd dużych ssaków żyworodnych z infragromady łożyskowców; syreny, brzegowce
SJP.pl
jeden z dwóch otworów nosa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) anat. jeden z dwóch otworów nosa
(1.2) anat. część nosa osłaniająca jedno z nozdrzy (1.1)
Wiktionary
IPA: ˈnɔzḍʒɛ, AS: nozḍže
Wiktionary
przym. nozdrzowy
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Nozdrzec – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie brzozowskim, w gminie Nozdrzec. Ma status sołectwa.
Wieś leży na Pogórzu Dynowskim, na lewym brzegu Sanu przy ujściu Baryczki.
Miejscowość jest siedzibą gminy Nozdrzec oraz rzymskokatolickiej parafii św. Stanisława Biskupa, należącej do dekanatu Dynów w archidiecezji przemyskiej.
Wikipedia
przymiotnik od: Nozdrzec
SJP.pl
przymiotnik od: nozdrze
SJP.pl
zaraźliwa choroba przewodu pokarmowego pszczół dorosłych, wywoływana przez pierwotniaki z rodzaju nosema; nosemoza
SJP.pl
chorobliwy lęk przed chorobą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. chorobliwy, natrętny lęk przed zachorowaniem na określoną chorobę;
Wiktionary
Nozofobia (gr. "nosos" – choroba, "phóbos" – strach) – chorobliwy lęk przed zachorowaniem. Symptomami jej są trudne do zidentyfikowania bóle, mdłości, nagłe wahania poziomu energii. Badania zwykle nie wykazują żadnych faktycznych patologii, a domniemane symptomy odczuwalne są raczej jako wspomnienia rzeczywiście przebytych fizycznych traumatyzmów.
Wikipedia
(1.1) Lęk przed zachorowaniem – lub nozofobia – jest lękiem atawistycznym, podobnie jak strach przed śmiercią i szaleństwem.
Wiktionary
nauka badająca rozmieszczenie chorób ludzi i zwierząt na różnych obszarach geograficznych i czynniki związane z ich rozprzestrzenianiem się; nosogeografia
SJP.pl
specjalista w zakresie klasyfikowania chorób
SJP.pl
nauka zajmująca się klasyfikacją chorób i ich opisem; nosologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. med. nauka zajmująca się klasyfikowaniem i opisem chorób;
Wiktionary
Nozologia ( νόσος, "nosos", „choroba” + λόγος, "logos", „nauka”) – dziedzina wiedzy medycznej, zajmująca się podziałem (klasyfikacją) chorób i ich opisem. Główny podział klasyfikacji chorób opiera się na ich etiologii, patogenezie oraz objawach chorobowych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nołlajfić.
Wiktionary
czas. nołlajfić
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) slang. poświęcać większość czasu jednej czynności zaniedbując kontakty towarzyskie
Wiktionary
(1.1) Ileż można nołlajfić przed komputerem, i to tak dzień w dzień?
Wiktionary
IPA: nɔwˈlajfʲit͡ɕ, AS: nou̯lai ̯fʹić
Wiktionary
rzecz. nołlajfienie n., nolife
Wiktionary
potocznie:
1. produkt niemarkowy lub mało znanej marki;
2. osoba, o której nikt nie słyszał
SJP.pl
dawniej: nosiciel - osoba nosząca, roznosząca, przenosząca coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. zarządca, zawiadowca
Wiktionary
element urządzenia transportowego, na którym spoczywa przenoszony materiał
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nośny
SJP.pl
1. urządzenie transportowe;
2. coś co wyraża wartości, zawiera treści charakterystyczne dla czegoś;
3. materiał przeznaczony do przechowywania, utrwalania jakichś danych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) coś, co przekazuje, przechowuje, propaguje jakąś treść, informację, ważne wartości
(1.2) techn. urządzenie transportujące coś
(1.3) coś, po czym lub w czym coś przepływa, jest przenoszone lub na czym coś się osadza
(1.4) chem. substancja dodawana do roztworu w celu wydzielenia z niego innej substancji
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Taśmy do streamerów stanowią zdecydowanie najtańszy nośnik pod względem kosztów przechowywania 1 MB danych.
Wiktionary
IPA: ˈnɔɕɲik, AS: nośńik
Wiktionary
rzecz. noszowy mos., nosze
czas. nosić, przenosić
przym. noszowy, nośny
Wiktionary
1. maksymalne dopuszczalne obciążenie;
2. cecha tego, co jest nośne
SJP.pl
Nośność – możliwość przejęcia przez materiał, złącze lub konstrukcję obciążeń zewnętrznych. W wytrzymałości materiałów, pojęcie używane także dla określenia parametrów dopuszczalnego obciążenia (nośność wiaduktu lub mostu).
Określenie używane jest również w kontekście:
Wikipedia
przeznaczony do tego, żeby coś dźwigać, żeby być obciążonym; znoszący duże obciążenie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) techn. dający możliwość przejęcia przez materiał lub konstrukcję obciążeń zewnętrznych
(1.2) przeznaczony do przenoszenia daleko
(1.3) mający duży zasięg; docierający daleko
(1.4) pot. taki, który jest zrozumiały dla odbiorcy
(1.5) zdolny do znoszenia jaj
Wiktionary
(1.1) W tym budynku konstrukcję nośną stropu stanowi ruszt.
Wiktionary
rzecz. nosiciel mos., noszowy mos., nosze nmos., nośnik mrz., nośność ż.
czas. znosić, nieść ndk., znieść dk.
przym. noszowy
Wiktionary
(1.1) podporowy
(1.2) dalekonośny
(1.4) przekonujący, przekonywający, wyrazisty, zrozumiały
(1.5) nieśny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) reg. pozn. handlarz szmatami, starzyzną
(1.2) reg. pozn. oberwaniec
Wiktionary
wzmocnione "no", np. Noż kurde!
SJP.pl
partykuła
(1.1) pot. ekspr. …wyrażająca zniecierpliwienie, irytację itp.
Wiktionary
(1.1) Noż kurde, znowu mi opiekunka odmówiła opieki w sobotę w ostatniej chwili.
Wiktionary
Nożewo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ostrołęckim, w gminie Olszewo-Borki.
Leży na prawym brzegu Narwi przy drodze krajowej nr 61.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii NMP Królowej Polski w Olszewie-Borkach.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. nożyce
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk szyry
Wiktionary
1. związany z nogą, nogami (np. gruczoł nożny);
2. wprawiany w ruch nogą, nogami (np. napęd nożny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący nóg, związany z nogami
(1.2) o narzędziach, przyrządach: uruchamiany za pomocą nogi
Wiktionary
rzecz. nóżęta nmos., nożęta nmos., odnóże n., nózia ż., noga ż., nóżka ż., nożysko n., nogawica ż., nogawka ż.
Wiktionary
odporny na przecięcie lub przebicie nożem
SJP.pl
przypominający nóż, mający właściwości noża
SJP.pl
osoba używająca w bójkach i napadach noża; nożownik
SJP.pl
osoba używająca w bójkach i napadach noża; nożownik
SJP.pl
część niektórych maszyn tnących, do której przytwierdzone są ostrza
SJP.pl
1. proceder nożownika; bandytyzm;
2. rzemiosło wyrabiania noży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzem. wytwórstwo noży
Wiktionary
rzecz. nożownik mos., nóż mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący nożownictwa
Wiktionary
rzecz. nożownik mos., nóż mrz.
Wiktionary
1. rzemieślnik produkujący noże i inne narzędzia tnące;
2. bandyta posługujący się nożem przy napadzie; nożowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. rzem. rzemieślnik produkujący noże
(1.2) krym. przestępca posługujący się nożem
(1.3) człowiek walczący przy pomocy noża
Wiktionary
Zobacz też: Nożownik (film).
Nożownik – w dawnych czasach rzemieślnik na podgrodziu zajmujący się wytwarzaniem noży. Dziś – określenie hobbysty lub rzemieślnika zawodowo zajmującego się powyższym. Cech nożowników jest wymieniany jako jeden z ponad sześćdziesięciu cechów obecnych w Poznaniu w XVI w.
Wikipedia
(1.1) Tasaki wielkie roboty krakowskich nożowników, na palec grube, gniótł między wskazującym a średnim i kruszył w kawały.
Wiktionary
rzecz. nóż mrz., nożyk mrz., nożyczki nmos., nożownictwo n., nożyce nmos.
:: fż. nożowniczka ż.
przym. nożowniczy, nożowy
Wiktionary
→ nóż
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z nożem, dotyczący noża
Wiktionary
rzecz. nóż m., nożownik mos., nożyk mrz.
Wiktionary
ssak drapieżny z epok plioceńskiej i plejstoceńskiej, mający olbrzymie kły
SJP.pl
narzędzie łączące nóż i łopatkę
SJP.pl
1. ręczne narzędzie do cięcia, złożone z dwóch zwierających się ostrzy;
2. maszyna do cięcia przy użyciu zwierających się noży;
3. ćwiczenie gimnastyczne, polegające na naśladowaniu wyprostowanymi nogami ruchu nożyc;
4. nożycowate zakończenie odnóży u niektórych skorupiaków; szczypce, kleszcze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) narzędzie w postaci dwóch ruchomych ostrzy umieszczonych na wspólnej osi, służące do cięcia papieru, roślin i innych mniej twardych substancji;
(1.2) sport. ćwiczenie gimnastyczne polegające na wymachu nóg, leżąc na plecyecach
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ogrodnik przyciął krzaki nożycami.
Wiktionary
IPA: nɔˈʒɨt͡sɛ, AS: nožyce
Wiktionary
rzecz. nóż mrz.
:: zdrobn. nożyczki lm nm.
przym. nożycowy
przysł. nożycowo
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk nożice, szyry
Wiktionary
przypominający kształtem otwarte nożyce
SJP.pl
→ nożyce
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z nożycami, dotyczący nożyc
Wiktionary
rzecz. nożyce nmos., nożyczki nmos., nożyk mrz.
Wiktionary
narzędzie służące do przecinania m.in. papieru, posiadające dwa ostrza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) małe nożyce;
Wiktionary
Nożyczki, nożyce – narzędzie służące do ręcznego przecinania i rozcinania różnych materiałów przy użyciu małej siły.
Nożyczki zostały wynalezione prawdopodobnie około XV w. p.n.e. w Egipcie, ale współczesną konstrukcję wprowadzili Rzymianie ok. 100 p.n.e.[]
Wikipedia
(1.1) Nie baw się nożyczkami w ten sposób, bo zrobisz sobie krzywdę!
Wiktionary
IPA: nɔˈʒɨt͡ʃʲci, AS: nožyčʹḱi
Wiktionary
rzecz. nożyce nmos., nóż m., nożownik m., noga ż., nożyk mrz.
przym. nożycowy, nożyczkowy
przysł. nożycowo
Wiktionary
(1.1) nożyce; gw. Górny Śląsk szczyrki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z nożyczkami, dotyczący nożyczek
Wiktionary
rzecz. nożyczki nmos.
Wiktionary
Nożyczyn – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie mogileńskim, w gminie Jeziora Wielkie.
Wikipedia
nożycówka pospolita - gatunek błonkówki z rodziny miesierkowatych
SJP.pl
Nożycówka ("Chelostoma") – rodzaj owadów z rodziny miesierkowatych (Megachilidae) z rzędu błonkoskrzydłych. W Polsce stwierdzono 6 gatunków, wszystkie to samotnice z jednym pokoleniem w roku. Pszczoły te są słabo owłosione, samice zbierają pyłek w szczoteczkę na spodzie odwłoka. Większość gatunków jest wyspecjalizowana pokarmowo. Charakterystyczną cechą rodzaju jest wydłużone, walcowate ciało.
Wikipedia
zdrobnienie od: nóż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: nóż; mały nóż
(1.2) pot. ostrze wkładane do maszynki do mięsa, golarki itp.
Wiktionary
(1.1) Podaj mi nożyk do owoców.
(1.2) Muszę wymienić nożyki w maszynce do mięsa, bo mocno się stępiły.
Wiktionary
IPA: ˈnɔʒɨk, AS: nožyk
Wiktionary
rzecz. nóż mrz., nożownik mos., nożyce nmos., nożyczki nmos.
przym. nożowy, nożycowy, nożykowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z nożykiem, dotyczący nożyka
Wiktionary
rzecz. nożyk m.
Wiktionary
z politowaniem: noga, nóżka
SJP.pl
Zobacz też: Nożynko w innych znaczeniach tej nazwy.
Nożynko (kaszub. Nożënkò; niem. "Klein Nossin") – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Czarna Dąbrówka. Leży nad rzeką Skotawą. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
1. zgrubienie od: noga;
2. zgrubienie od: nóż
SJP.pl
1. niedźwiedziówka nożówka - gatunek motyla;
2. wycinka nożówka - gatunek motyla;
3. rybka akwariowa
SJP.pl
Nożówka ("Alfaro cultratus)" – gatunek słodkowodnej ryby z rodziny piękniczkowatych (Poeciliidae).
Wikipedia
pieszczotliwie: małe nóżki; nóżęta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) książk. pieszcz. nogi dzieci
Wiktionary
(1.1) Drobne piąstki i nosek, a nawet bose pokurczone nożęta, tuliły się całą swoją słabą siłą do matczynego łona, jakgdyby usiłując wejść tu w jakąś bezpieczną kryjówkę i schronić się przed życiem.
Wiktionary
rzecz. noga ż., nożysko n., nóżka ż., nóżęta lm nm.
przym. nożny
Wiktionary
(1.1) nóżki; war. nóżęta
Wiktionary
1. symbol neptunu, pierwiastka chemicznego;
2. symbol nepera, jednostka używanej do wyrażania wzmocnienia lub tłumienia mocy elektrycznej, natężenia prądu itp.
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: na przykład, czytany jako całe wyrażenie
SJP.pl
skrót
(1.1) = na przykład
Wiktionary
(1.1) Wiele pojazdów ma cztery koła, np. autobusy.
Wiktionary
IPA: na‿ˈpʃɨkwat, AS: na‿pšyku̯at
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) med. choroba Niemanna-Picka typu C;
(1.2) inform. problem NP-zupełny;
(1.3) w grach RPG: bohater niebędący graczem;
(1.4) slang. pejor. osoba nudna, szara, postrzegana jako taka bez charakteru i własnych poglądów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɛ̃n‿pɛ‿ˈt͡sɛ, AS: ẽn‿pe‿ce
Wiktionary
(1.3) rzad. BN
(1.3-4) pot. enpek, enpecet
Wiktionary
skrót od: Nationaldemokratische Partei Deutschlands - Narodowo-Demokratyczna Partia Niemiec
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = polit. społ. nowy porządek świata;
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) posp. slang. zdrobn. narka
Wiktionary
(1.1) No to nq! Spadam już.
Wiktionary
numer (skrót czytany jako cały wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = numer
Wiktionary
(1.1) Publiczne Gimnazjum nr 1 w Warszawie.
Wiktionary
IPA: ˈnũmɛr, AS: nũmer
Wiktionary
skrót od: Naczelna Rada Adwokacka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = numer rachunku bankowego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) NRB nie zawiera liter, kropek, przecinków, myślników ani innych znaków.
(1.1) NRB składa się z 26 cyfr.
Wiktionary
[czytaj: e-ner-DE] skrót od: Niemiecka Republika Demokratyczna
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki lub żeński, nazwa własna
(1.1) = hist. geogr. polit. Niemiecka Republika Demokratyczna
(1.2) reprezentacja NRD (1.1)
Wiktionary
(1.1) Berlin Zachodni był enklawą na obszarze NRD.
(1.2) Chłopaki zaciągnęli go do kina, potem Pawełek zdobył bilety na recital Ewy Demarczyk, a potem był mecz hokejowy Polska – NRD, na który poszli całą gromadą i na przemian to wrzeszczeli, to dęli w trąbki, dopingując swojaków.
Wiktionary
IPA: ɛ̃n‿ɛr‿ˈdɛ, AS: ẽn‿er‿de
Wiktionary
rzecz. NRD-owiec m., enerdowiec m.
przym. NRD-owski, enerdowski
Wiktionary
obywatel NRD; enerdowiec
SJP.pl
→ NRD (Niemiecka Republika Demokratyczna); enerdowski, dedeerowski, dederowski, DDR-owski
SJP.pl
numer (skrót czytany jako cały wyraz)
SJP.pl
[czytaj: en-er-EF] skrót od: Niemiecka Republika Federalna
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Niemiecka Republika Federalna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: obywatel NRF (Niemieckiej Republiki Federalnej); enerefowiec
SJP.pl
[czytaj: en-er-TE] skrót angielskiego: Netto Register Tonnage - symbol użytkowej pojemności wnętrza kadłuba statku wodnego (tzw. tonaż netto)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. skrót od: Naczelny Sąd Administracyjny, polska instytucja państwowa;
2. skrót od: National Security Agency, amerykańska wewnętrzna agencja wywiadowcza
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = Naczelny Sąd Administracyjny;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɛ̃n‿ɛs‿ˈa, AS: ẽn‿es‿a
Wiktionary
skrót od: Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei - Narodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotnicza, niemiecka partia faszystowska
SJP.pl
członek NSDAP
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika
(1.1) = Narodowa Strategia Integracji
Wiktionary
IPA: ɛ̃n‿ɛs‿ˈi, AS: ẽn‿es‿i
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) rel. = Najświętszego Serca Pana Jezusa
(1.2) hist. polit. = Niemiecka Socjalistyczna Partia Jedności
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kurs przedmałżeński odbędzie się w Parafii NSPJ w Chorzowie-Batorym.
Wiktionary
Narodowe Siły Zbrojne, konspiracyjna organizacja wojskowa powstała w Polsce 20 IX 1942 r.
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = hist. wojsk. Narodowe Siły Zbrojne;
Wiktionary
(1.1) Czy mieliśmy tylko kazaniami i wodą święconą zwalczać organizatorów masowych mordów, opryszków z NSZ i pogrobowców reżimu Berezy?
Wiktionary
IPA: ɛ̃n‿ɛz‿ˈːɛt, AS: ẽn‿e•‿zet
Wiktionary
członek Narodowych Sił Zbrojnych, konspiracyjnej organizacji wojskowej okresu II wojny światowej
SJP.pl
skrót od: Niezależny Samorządny Związek Zawodowy
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Niezależny Samorządny Związek Zawodowy
Wiktionary
(1.1) WZD Regionu Śląsko-Dąbrowskiego NSZZ „Solidarność”
Wiktionary
IPA: ˌɛ̃n‿ɛz‿ːɛd‿ˈzɛt, AS: ẽn‿e•‿zed‿zet
Wiktionary
Nowy Testament; N.T. (skrót pisany z kropkami lub bez, czytany jako całe, odmienne wyrażenie)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: na temat
SJP.pl
skrót
(1.1) = na temat
Wiktionary
(1.1) Szczegółowe informacje nt. powyższych działań wraz z formularzem zgłoszeniowym zostaną zamieszczone w późniejszych terminach.
Wiktionary
skrót od: New Technology File System, w informatyce: system plików w systemach Microsoft Windows
SJP.pl
NT
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = slang. Nie Ta Grupa (dyskusyjna)
Wiktionary
(1.1) Po cholerę dajesz ogłoszenie na grupie, która jest ntg w stosunku do twojego ogłoszenia?
(1.1) Gdyby post był bardzo NTG, prosiłbym o przekierowanie na odpowiednią grupę.
Wiktionary
IPA: ɛ̃n‿tɛ‿ˈɟɛ, AS: ẽn‿te‿ǵe
Wiktionary
(1.1) niewłaściwie/mylnie skierowany
Wiktionary
skrót od: National Television System Committee, amerykański oraz japoński system kodowania obrazu telewizyjnego
SJP.pl
NTSC – amerykański system transmisji telewizji analogowej. Nazwa pochodzi od pierwszych liter nazwy organu, który zatwierdził system – National Television System Committee (pol. „Narodowy Komitet ds. Systemu Telewizyjnego”).
NTSC jest systemem stosowanym w większości krajów Ameryki Północnej, Środkowej, Południowej i Azji.
Wikipedia
1. wykrzyknik zakazujący czegoś, najczęściej powtórzony dwu- lub trzykrotnie, zwykle używany w rozmowach z dziećmi (np. Nu, nu! Nie wolno, nie dotykaj!);
2. regionalne: wykrzyknik zachęcający, przynaglający do działania, aktywności (np. Nu, dawaj, idziemy!)
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) wykrzyknik zakazujący czegoś, najczęściej powtórzony
(1.2) = gwara. no
Wiktionary
IPA: nu, AS: nu
Wiktionary
stolica Mauretanii; Nawakszut
SJP.pl
język, którym mówią rdzenni mieszkańcy Nubii; język nubijski
SJP.pl
kraina historyczna w Afryce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie;
Wiktionary
Zobacz też: Nubia Technology – chiński producent urządzeń mobilnych.
Nubia (nub. Nobīn, النُوبَة) – kraina historyczna w północno-wschodniej Afryce obejmująca środkowy bieg Nilu pomiędzy Asuanem a Chartumem (między VI a I kataraktą), obecnie na terenie południowego Egiptu i północnego Sudanu.
Wikipedia
(1.1) Jeszcze na studiach udało się jej wyjechać na wyprawę badawczą do Nubii.
Wiktionary
IPA: ˈnubʲja, AS: nubʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Nubijka ż., Nubijczyk mos.
przym. nubijski
Wiktionary
mieszkaniec Nubii
SJP.pl
Nubijczycy – lud afrykański zamieszkujący w starożytności rejony od I do V katarakty na Nilu, czyli rejon zwany przez Egipcjan Nubią.
Starożytni Nubijczycy kilkakrotnie podbili Egipt w różnych okresach dziejów tego państwa. Nubia przyjęła chrześcijaństwo w III wieku n.e., jako jedno z pierwszych państw na świecie. Państwo to, ze stolicą w Dongoli, przetrwało do wczesnego średniowiecza, gdy zostało podbite przez Arabów. Ten podbój położył kres istnieniu Nubijczyków jako narodu.
Wikipedia
mieszkaniec Nubii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nubii
Wiktionary
rzecz. Nubia ż.
:: fż. Nubijka ż.
przym. nubijski
Wiktionary
mieszkanka Nubii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nubii
Wiktionary
rzecz. Nubia ż.
:: fm. Nubijczyk mos.
przym. nubijski
Wiktionary
przymiotnik od: Nubia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nubią, dotyczący Nubii, pochodzący z Nubii
Wiktionary
(1.1) Na wystawie znalazły się ozdoby nubijskie i saharyjskie.
Wiktionary
rzecz. Nubia ż., Nubijczyk mos., Nubijka ż.
Wiktionary
nauka badająca dzieje i kulturę Nubii
SJP.pl
Nubiologia zwana inaczej archeologią Sudanu – nauka będąca częścią archeologii zajmująca się kulturą materialną oraz dziejami Nubii, krainy historycznej znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie między VI a I kataraktą. Twórcą terminu był Kazimierz Michałowski (1901–1981). Nubiologia jest nauką interdyscyplinarną dotyczącą szeroko pojętych dziejów i kultury Nubii, Etiopii i Koptów.
Wikipedia
związany z nauką badającą dzieje i kulturę Nubii
SJP.pl
model samochodu marki Daewoo
SJP.pl
skóra, głównie cielęca, używana do produkcji obuwia i galanterii skórzanej
SJP.pl
Nubuk – wyprawiona miękka skóra wykończona od strony lica po jego uprzednim oszlifowaniu polerującym. Jest ona najczęściej pochodzenia bydlęcego, cielęcego lub wieprzowego. Garbowana metodą chromową (w odróżnieniu od zamszu garbowanego metodą tłuszczową). Surowcem na nubuk mogą być tylko skóry o niewielkim uszkodzeniu lica.
Wikipedia
część zalążka rośliny zaopatrująca przedrośle w substancje zapasowe; ośrodek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nucić.
Wiktionary
czas. nucić
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 3 os. lp. ter. od nucić
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈnut͡ɕi, AS: nući
Wiktionary
1. śpiewać cicho lub śpiewać jakąś melodię bez użycia słów;
2. poetycko:
a) o ptakach: wydawać melodyjne odgłosy;
b) o owadach: brzęczeć
SJP.pl
czasownik
(1.1) śpiewać półgłosem lub bez słów
(1.2) poet. śpiewać (o ptakach)
(1.3) poet. brzęczeć (o owadach)
Wiktionary
(1.1) Zbyszek cicho nucił Ewie kołysankę.
Wiktionary
IPA: ˈnut͡ɕit͡ɕ, AS: nućić
Wiktionary
rzecz. nucenie n.
czas. zanucić dk.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: nukleus] u roślin kwiatowych: wewnętrzna część zalążka otoczona osłonkami
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
cedzidło; filtr o działaniu okresowym, otwarty lub zamknięty zbiornik z dnem sitowym
SJP.pl
1. nieprzyjemne samopoczucie spowodowane bezczynnością, brakiem wrażeń, monotonią życia;
2. coś nudnego, nieciekawego;
3. nudny mężczyzna, chłopak; nudziarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stan, gdy jest nudno, gdy nie dzieje się nic ciekawego;
Wiktionary
Nuda – negatywny stan emocjonalny, polegający na uczuciu wewnętrznej pustki, zwykle spowodowany jednostajnością, brakiem zmiany otoczenia, brakiem bodźców, a czasami chorobą.
Nuda to stan obojętności i braku zainteresowania. Jest traktowana jako odmiana frustracji lub stresu. Czasami może doprowadzić do innych stanów emocjonalnych, jak np. agresji.
Wikipedia
(1.1) Ale nuda! Gdyby tylko przyszedł Janek, może wtedy byłoby ciekawiej.
(1.1) Na próżno kapela wygrywała skoczne dryganty, sztajery i menuety, liberia, w białych kosmatych surdutach, niestrudzenie roznosiła słodkie muszkatele i alikanty, a czarujące gospodynie usiłowały ożywić gnuśną zabawę - nuda nie dała się rozproszyć.
Wiktionary
IPA: ˈnuda, AS: nuda
Wiktionary
rzecz. nudziarka ż., nudziarz m., nudziara ż., znudzenie n., nudności nmos.
przym. nudny, nudnawy
przysł. nudno, nudnie
czas. znudzić, nudzić ndk., przynudzać ndk., zanudzać ndk., zanudzić dk.
Wiktionary
(1.1) znudzenie
Wiktionary
[czytaj: njud] o kolorze: cielisty
SJP.pl
Nude – album koncepcyjny brytyjskiej grupy Camel wydany w 1981 roku. Opowiada o Hiroo Onodzie, japońskim żołnierzu porzuconym na wyspie podczas II wojny światowej, który nie wie, że wojna się skończyła. Tekst piosenek napisała głównie Susan Hoover, z wyjątkiem "Please Come Home", którego twórcą jest Andrew Latimer. "Nude" jest ostatnią płytą na której zagrał Andy Ward.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wałek do ciasta
Wiktionary
(1.1) A jo ci powiedziała, że mosz od jutra szlaban i już zaś nudelkula pójdzie w ruch. (Duet Karo: Żoneczka)
Wiktionary
rzecz. nudelzupa ż., nudle lm nm.
Wiktionary
(1.1) wałek do ciasta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rosół z makaronem
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. zupa z makaronem
Wiktionary
rzecz. nudle lm nm., nudelkula ż.
Wiktionary
(1.1) nudlowo zupa
Wiktionary
środowiskowo: nagie lub półnagie zdjęcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdjęcie przedstawiające nagą osobę
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. kawałek makaronu
Wiktionary
(1.1) Fater, nudla mocie na pysku!
Wiktionary
rzecz. nudle nmos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. gw-pl|Poznań. kulin. makaron (najczęściej domowej roboty)
Wiktionary
(1.1) Lubia rosół z nudlami.
Wiktionary
rzecz. nudelzupa ż., nudelkula ż., nudla ż.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) trochę nudno; niezbyt interesująco
Wiktionary
(1.1) Na wykładzie zrobiło się nudnawo.
Wiktionary
przym. nudnawy
rzecz. nudziarka ż.
Wiktionary
trochę nudny; przynudnawy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) trochę nudny, nudzący
Wiktionary
(1.1) Rządowi pozostaje więc żmudne i nudnawe dla szerszej publiczności „dyscyplinowanie koalicji”.
(1.1) Ożywiała nudnawe kolumny „Przeglądu Tygodniowego”, a później dogorywającego „Życia Literackiego”.
Wiktionary
IPA: nudˈnavɨ, AS: nudnavy
Wiktionary
rzecz. nuda ż., nudzenie n., nudziara ż., nudziarka ż., nudziarstwo n., nudziarz mos., nudności lm nm., nudność ż.
czas. nudzić ndk., nudzić się ndk., znudzić dk., znudzić się dk., przynudzać ndk., przynudzić dk., zanudzać ndk., zanudzać się ndk., zanudzić ndk., zanudzić się ndk.
przym. nudny, nudziarski
przysł. nudnawo, nudno
Wiktionary
(1.1) przynudnawy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) zob. nudno.
Wiktionary
rzecz. nuda ż., nudzenie n., nudziarz m., nudność ż.
czas. znudzić, nudzić ndk.
przym. nudny
przysł. nudno
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: nudno, nudnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: nudny
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób nudny, nieciekawie
Wiktionary
(1.1) Każdy kto latał, wie, jak to jest. Czuje się trzy wymiary. Na ziemi jest nudniej: chodzimy tylko w lewo, w prawo albo prosto. Zawsze marzyło mi się, by latanie było bardziej popularne.
(1.1) Moim zdaniem z roku na rok jest niestety coraz nudniej, coraz gorszy program itp.
Wiktionary
rzecz. nudziarka ż., nuda ż., nudziarz m., nudziara ż., nudzenie n., zanudzanie n., przynudzanie n., nudziarstwo n., nudności nmos.
czas. znudzić, nudzić ndk., zanudzać ndk., zanudzić dk., przynudzać ndk.
przym. nudny, nudziarski, nudnawy
przysł. nudnie
Wiktionary
cecha czegoś nudnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) med. mdłości, stan poprzedzający wymioty
forma rzeczownika.
(2.1) D., C., Ms., W. lp. od: nudność
Wiktionary
Nudności ( ναυτεία, łac. "nausea", "vomitus", ang. "nausea") – nieprzyjemne, niebolesne, subiektywne odczucie silnej potrzeby zwymiotowania. Mogą mu towarzyszyć: ślinotok, tachykardia, zblednięcie skóry i potliwość. Nudności zazwyczaj poprzedzają wymioty i odruchy wymiotne, chociaż mogą występować niezależnie.
Wikipedia
(1.1) Surowa fasola zawiera lektyny, które mogą wywołać wymioty, nudności i rozwolnienie.
Wiktionary
rzecz. nudziarka ż., nudność ż., nuda ż., nudzenie n., przynudzanie n.
czas. znudzić, nudzić ndk., zanudzić dk., zanudzać ndk., wynudzić dk., przynudzać ndk.
przym. nudny, nudnawy
przysł. nudno
Wiktionary
(1.1) mdłości
Wiktionary
cecha czegoś nudnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nudne; cecha tych, którzy są nudni
Wiktionary
przym. nudny, nudnawy
przysł. nudnie
rzecz. nudziarka ż., nudności nmos., nudziara ż.
Wiktionary
nie budzący zainteresowania
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) wywołujący nudę, niebudzący zainteresowania, powodujący apatię i zmęczenie
Wiktionary
(1.1) Wykład był tak nudny, że część słuchaczy opuściła salę.
Wiktionary
IPA: ˈnudnɨ, AS: nudny
Wiktionary
rzecz. nudziarka ż., nuda ż., nudność ż., nudziarz mos., nudności nmos.
czas. nudzić ndk., znudzić dk., zanudzać ndk., zanudzić dk.
przym. nudziarski, nudnawy
przysł. nudno, nudnie
Wiktionary
(1.1) nieciekawy, nieinteresujący, nużący, pot. drętwy, pot. nudziarski
Wiktionary
nudna kobieta, dziewczyna; nudziara
SJP.pl
osoba przebywająca na zewnątrz nago
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba przebywająca towarzysko na zewnątrz nago dla kontaktu z naturą
Wiktionary
(1.1) Nudyści twierdzą, że nago lepiej się czują na łonie natury.
Wiktionary
IPA: nuˈdɨsta, AS: nudysta
Wiktionary
rzecz. nudyzm m., denudacja ż.
:: fż. nudystka ż.
przym. nudystyczny
Wiktionary
(1.1) naturysta
Wiktionary
→ nudysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: nudysta
Wiktionary
(1.1) Anka i Magda są nudystkami i jeżdżą co roku do Chałup.
Wiktionary
IPA: nuˈdɨstka, AS: nudystka
Wiktionary
rzecz. nudyzm m.
:: fm. nudysta m.
przym. nudystyczny
Wiktionary
(1.1) naturystka
Wiktionary
przebywanie nago na powietrzu dla pełnego kontaktu z naturą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nudzić.
Wiktionary
IPA: nuˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: nuʒẽńe
Wiktionary
czas. nudzić, znudzić
przysł. nudno, nudnie
rzecz. nudziarz m., nudności nmos., nudziarka ż.
przym. nudziarski, nudnawy
Wiktionary
kosmetyk o cielistym kolorze
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. środ. w kolorze cielistym
Wiktionary
(1.1) Paznokcie nudziakowe to świetna baza do letnich stylizacji.
Wiktionary
rzecz. nudziak mrz.
Wiktionary
(1.1) cielisty, nude
Wiktionary
kobieta nudna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: nudziarz
Wiktionary
IPA: nuˈd͡ʑara, AS: nuʒ́ara
Wiktionary
rzecz. nudziarka ż., nudziarz, nuda, nudziarstwo, nudność
przym. nudziarski, nudnawy
przysł. nudno
Wiktionary
→ nudziarz; nudziara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lekcew. kobieta zanudzająca towarzystwo
Wiktionary
(1.1) Ona jest straszną nudziarką, jak zacznie ględzić, to uśpi ci całe towarzycho.
Wiktionary
rzecz. nuda ż., nudzenie n., nudziara ż., nudziarstwo n., nudziarz mos., nudności lm nm., nudność ż.
czas. nudzić ndk., nudzić się ndk., znudzić dk., znudzić się dk., przynudzać ndk., przynudzić dk., zanudzać ndk., zanudzać się ndk., zanudzić ndk., zanudzić się ndk.
przym. nudnawy, nudziarski, nudny
przysł. nudnawo, nudno
Wiktionary
(1.1) lekcew. nudziara
Wiktionary
dotyczący nudziarza; nudny, nudzący
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z nudziarstwem, dotyczący nudziarstwa
Wiktionary
rzecz. nudziarka ż., nudziarstwo n., nudziarz m., nudziara ż., nudzenie n., zanudzenie n., znudzenie n.
przysł. nudno
przym. nudny, nudnawy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zajęcie nudziarza
Wiktionary
przym. nudnawy, nudziarski
przysł. nudno
rzecz. nudziarz mos., nudziarka ż., nudziara ż.
Wiktionary
mężczyzna nudny; tetryk; zrzęda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek zanudzający innych, nudny człowiek, zrzęda
Wiktionary
rzecz. nudziarka ż., nuda ż., nudziara ż., nudzenie n., zanudzanie n., przynudzanie n., nudziarstwo n.
czas. znudzić, nudzić ndk., zanudzać ndk., zanudzić dk., przynudzać ndk.
przym. nudny, nudziarski, nudnawy
przysł. nudno, nudnie
Wiktionary
(1.1) pot. maruda, nuda; reg. bałaguła
Wiktionary
1. opowiadać o czymś nieciekawym; przynudzać;
2. powodować, że coś staje się nudne;
3. pot. prosić o coś, nalegać na coś dłuższy czas;
4. nudzić się:
a) nie mieć zajęcia, męczyć się z tego powodu;
b) stawać się nudnym
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) powodować nudę
czasownik zwrotny niedokonany nudzić się (dk. brak)
(2.1) odczuwać nudę
(2.2) stpol. prowincj. niepokoić
Wiktionary
IPA: ˈnud͡ʑit͡ɕ, AS: nuʒ́ić
Wiktionary
rzecz. nudziarka ż., nuda ż., nudzenie n., nudziarz m., nudności nmos., znudzenie n.
czas. zanudzać dk., znudzić dk.
przym. nudny, nudnawy
przysł. nudno, nudnie
Wiktionary
(1.1) zanudzać, męczyć; reg. śl. ciurczeć
Wiktionary
zdrobnienie od: Onufry (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. smoczek
Wiktionary
ciasteczko nadziewane masą orzechową
SJP.pl
Nu
Wikipedia
bryłka metalu, zwłaszcza szlachetnego, znaleziona w piasku, mule itp.; samorodek, rodzimek
SJP.pl
[czytaj: nagets] kawałek pieczonego kurczaka w panierce; nugget
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. gw-pl|Śląsk Cieszyński. makaron
Wiktionary
(1.1) nudla
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa należąca do państwa Tuvalu;
Wiktionary
Nui – atol należący do archipelagu Tuvalu. W 2002 roku na atolu mieszkało 548 osób. Atol odkrył hiszpański podróżnik Álvaro de Mendaña de Neyra 16 stycznia 1568 roku.
Na Nui znajduje się szkoła podstawowa (Valpuna Primary School) i przedszkole (Punavani Pre-School) (stan na 2014 rok).
Wikipedia
roślina z rodziny gązewnikowatych; tropikalny półpasożyt drzew i krzewów
SJP.pl
Nu
Wikipedia
mieszkaniec Nuuk (stolicy Grenlandii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nuuku
Wiktionary
IPA: nuˈcijt͡ʃɨk, AS: nuḱii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Nuuk
:: fż. nukijka ż.
przym. nukijski
Wiktionary
mieszkanka Nuuk (stolicy Grenlandii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nuuku
Wiktionary
IPA: nuˈcijka, AS: nuḱii ̯ka
Wiktionary
rzecz. Nuuk mrz.
:: fm. nukijczyk mos.
przym. nukijski
Wiktionary
przymiotnik od: Nuuk (stolica Grenlandii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nuukiem, dotyczący Nuuku (stolicy Grenlandii)
Wiktionary
rzecz. Nuuk mrz., nukijczyk mos., nukijka ż.
Wiktionary
1. związany z bronią jądrową;
2. związany z jądrem atomowym; jądrowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. dotyczący jądra atomu
(1.2) wojsk. dotyczący broni działającej na zasadzie rozszczepienia jądra atomu
(1.3) wojsk. dotyczący konfliktu zbrojnego z użyciem broni nuklearnej (1.2)
Wiktionary
(1.3) Zwłaszcza konflikt sueski spotęgował świadomość zagrożenia zagładą nuklearną.
(1.3) Kiedy terroryści zaatakowali Bliski Wschód i Amerykę Północną, całemu światu groził śmiertelny konflikt nuklearny.
Wiktionary
rzecz. nuklid mrz., nukleon m., nukleonika ż., nuklearyzacja ż.
Wiktionary
(1.1) jądrowy
Wiktionary
enzym katalizujący rozkład kwasów nukleinowych na nukleotydy; nukleinaza
SJP.pl
enzym katalizujący rozkład kwasów nukleinowych na nukleotydy; nukleinaza
SJP.pl
Nukleazy – enzymy przecinające wiązania fosfodiestrowe w kwasach nukleinowych. Wykazują różne stopnie specyficzności wobec substratu, mogą działać wyłącznie na jeden rodzaj kwasu nukleinowego (np. rybonukleazy, deoksyrybonukleazy), również niewybiórczo na oba z nich. Ich szczególnym przypadkiem są restryktazy, wykazujące wysoką specyficzność dla określonej sekwencji nukleotydów w DNA, przecinające nić wyłącznie w tym miejscu lub w jego pobliżu.
Wikipedia
dawna nazwa kwasu nukleinowego
SJP.pl
enzym katalizujący rozkład kwasów nukleinowych na nukleotydy; nukleaza
SJP.pl
enzym katalizujący rozkład kwasów nukleinowych na nukleotydy; nukleaza
SJP.pl
odczynnik, który w reakcji organicznej oddaje swoją parę elektronów w celu utworzenia nowego wiązania z atomem węgla należącym do innej cząsteczki
SJP.pl
Nu
Wikipedia
u organizmów prokariotycznych (tj. nie posiadających jąder komórkowych) obszar cytoplazmy zawierający genofor stanowiący odpowiednik jądra komórkowego; prokarion
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. gęsty obszar DNA w komórce prokariotycznej, który nie jest oddzielony od cytoplazmy
(1.2) biol. rdzeń peroksysomu
Wiktionary
Nukleoid ("prokarion") – obszar cytoplazmy komórek prokariotycznych, w którym znajduje się kolista nić kwasu deoksyrybonukleinowego (DNA) w postaci genoforu. Jej odpowiednikiem u eukariontów jest jądro komórkowe, które dodatkowo otoczone jest błoną jądrową.
Wikipedia
(1.1) genofor, prokarion
Wiktionary
twór wewnątrz jądra komórkowego, w którym zachodzi intensywna synteza RNA; jąderko
SJP.pl
wspólna nazwa składników jądra atomowego: protonu i neutronu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. proton lub neutron;
(1.2) fiz. w szerszym znaczeniu: barion złożony tylko z kwarków górnych i dolnych
Wiktionary
przym. nuklearny
rzecz. nuklid mrz.
Wiktionary
specjalista w dziedzinie nukleoniki
SJP.pl
nauka o procesach jądrowych i technologii jądrowej
SJP.pl
płyn tworzący środowisko wewnętrzne jądra komórkowego; kariolimfa
SJP.pl
Nu
Wikipedia
białko złożone, zawierające jako grupę prostetyczną cząsteczkę kwasu nukleinowego (DNA, RNA), występujące w cytoplazmie, jądrze komórkowym, chromosomach, rybosomach, a także w wirusach
SJP.pl
białko złożone, zawierające jako grupę prostetyczną cząsteczkę kwasu nukleinowego (DNA, RNA), występujące w cytoplazmie, jądrze komórkowym, chromosomach, rybosomach, a także w wirusach
SJP.pl
odcinek DNA o długości około 200 par zasad, jednostka strukturalna chromatyny
SJP.pl
Nukleosom – jednostka strukturalna chromatyny składająca się z odcinka DNA o długości ok. 200 par zasad, z których 146 nawiniętych jest na 8 histonów rdzeniowych (po dwa histony H2A, H2B, H3 i H4 - tzw. oktamer histonowy) i tworzy tzw. cząstkę rdzeniową lub rdzeń nukleosomu.
Wikipedia
1. w biologii: proces biosyntezy nukleotydów z ostatecznym wytworzeniem w komórkach kwasów nukleinowych: DNA i RNA;
2. w fizyce: reakcje jądrowe powodujące powstanie nowych jąder atomowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. chem. fiz. proces powstawania jąder atomowych pierwiastków chemicznych z protonów i neutronów, zachodzący w warunkach wysokich temperatur i ciśnień
Wiktionary
Nukleosynteza – proces, w którym powstają nowe jądra atomowe w wyniku łączenia się nukleonów, czyli protonów i neutronów, lub istniejących już jąder atomowych i nukleonów. Obecny skład izotopowy Wszechświata jest głównie skutkiem naturalnej nukleosyntezy.
Wikipedia
(1.1) Nasze ciała budują pierwiastki powstałe w wyniku nukleosyntezy gwiazdowej.
Wiktionary
podstawowy składnik budulcowy kwasów nukleinowych (DNA i RNA)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny, podstawowy składnik strukturalny kwasu nukleinowego
Wiktionary
IPA: ˌnuklɛˈɔtɨt, AS: nukleotyt
Wiktionary
przym. nukleotydowy
rzecz. nuklid mrz.
Wiktionary
enzym rozkładający nukleotydy na nukleozydy i kwas fosforowy
SJP.pl
enzym rozkładający nukleotydy na nukleozydy i kwas fosforowy
SJP.pl
podstawowy składnik budulcowy kwasów nukleinowych (DNA i RNA)
SJP.pl
Nukleotydy – organiczne związki chemiczne z grupy estrów fosforanowych; są estrami nukleozydów i kwasu fosforowego (5'-fosforany nukleozydów).
Nukleotydy stanowią podstawowe składniki kwasów nukleinowych (DNA i RNA) oraz innych polinukleotydów, odgrywają też znaczącą rolę w metabolizmie i przekazywaniu sygnałów w komórce:
Wikipedia
glikozyd złożony z zasady azotowej: purynowej (adenina lub guanina) lub zasady pirymidynowej (cytozyna, tymina lub uracyl) oraz części cukrowej w postaci pentozy (ryboza lub dezoksyryboza), stanowiący część kwasu nukleinowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. związek chemiczny składający się z cukru i zasady azotowej, połączonych wiązaniem glikozydowym; podstawowa jednostka tworząca nukleotydy; główny budulec kwasów nukleinowych
Wiktionary
enzym z grupy hydrolaz
SJP.pl
enzym z grupy hydrolaz
SJP.pl
glikozyd złożony z zasady azotowej: purynowej (adenina lub guanina) lub zasady pirymidynowej (cytozyna, tymina lub uracyl) oraz części cukrowej w postaci pentozy (ryboza lub dezoksyryboza), stanowiący część kwasu nukleinowego
SJP.pl
Nukleozydy – organiczne związki chemiczne zbudowane z zasady azotowej połączonej wiązaniem β-"N"-glikozydowym z pentozami (rybozą, deoksyrybozą lub rybitolem).
W zależności od rodzaju zasady azotowej wyróżnia się (wytłuszczeniem oznaczono):
Jeśli w skład nukleozydu wchodzi cukier deoksyryboza, nazwy odpowiednich nukleozydów należy poprzedzić przedrostkiem "deoksy", np.
Wikipedia
jądro atomowe o określonym składzie protonów i neutronów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. jądro atomu o określonej liczbie nukleonów;
Wiktionary
Nuklid – termin dwuznaczny:
Wikipedia
rzecz. nukleon m., nukleonika ż., nuklearyzacja ż., nukleofil m., nukleosom m., nukleacja ż., nukleozydy m., nukleotyd m.
przym. nuklearny
Wiktionary
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Tonga;
Wiktionary
IPA: ˌnukuwaˈlɔfa, AS: nukuu̯alofa
Wiktionary
rzecz. nukualofańczyk, nukualofanka
przym. nukualofański
Wiktionary
stolica Tonga
SJP.pl
mieszkanka Nukualofy (stolicy Tonga)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Nuku'alofy
Wiktionary
IPA: ˌnukuwalɔˈfãŋka, AS: nukuu̯alofãŋka
Wiktionary
rzecz. Nuku'alofa ż.
:: fm. nukualofańczyk mos.
przym. nukualofański
Wiktionary
mieszkaniec Nukualofy (stolicy Tonga)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Nuku’alofy
Wiktionary
IPA: ˌnukuwalɔˈfãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: nukuu̯alofãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Nuku'alofa ż., Nuku’alofa
:: fż. nukualofanka ż.
przym. nukualofański
Wiktionary
przymiotnik od: Nukualofa (stolica i główny port Tonga); nukualofski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Nuku'alofa
Wiktionary
IPA: ˌnukuwalɔˈfãj̃sʲci, AS: nukuu̯alofãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. nukualofańczyk mos., nukualofanka ż., Nuku'alofa ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Nukualofa (stolica i główny port Tonga); nukualofański
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. atol należący do państwa Tuvalu;
Wiktionary
Nukufetau – atol należący to archipelagu Tuvalu o powierzchni lądowej 3 km².
Atol położony jest 106 km na północny zachód od Funafuti. Liczy 35 koralowych wysp (zwanych "motu"), ułożonych w kształt prostokąta wokół laguny o powierzchni około 13 × 7 km. Według spisu z 2012 roku atol zamieszkuje 536 ludzi. Większość osób przebywa na wyspie Savave (południowo-zachodnia część Nukufetau), na której znajdują się dwie wioski: Aulotu (331 osób) i Maneapa (191 osób)[].
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa należąca do państwa Tuvalu;
Wiktionary
Nukulaelae – atol należący do archipelagu Tuvalu o powierzchni lądowej ok. 1,82 km². Składa się z co najmniej 15 wysp. Na jednej z nich, Fangaua, znajduje się osada Pepesala, w której mieszka 247 osób[].
Na atolu znajduje się jedna szkoła podstawowa (Faikimua Primary School) i jedno przedszkole (Ulukoloa Pre-School) (stan na 2014 rok).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. atol koralowy w archipelagu Tokelau, stanowiący jednostkę administracyjną Tokelau, będącego nowozelandzkim terytorium zależnym;
Wiktionary
Nu
Wikipedia
miasto w Uzbekistanie, stolica Karakałpacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w zachodnim Uzbekistanie, na prawym brzegu Amu-darii, na zachodnim skraju pustyni Kyzył-kum;
Wiktionary
Nu
Wikipedia
przym. nukuski
Wiktionary
→ Nukus (miasto w Uzbekistanie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nukusem, dotyczący Nukusu
Wiktionary
rzecz. Nukus mrz.
Wiktionary
liczba określona symbolem 0; zero, nic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. zdrobn. Anula
Wiktionary
(1.1) Nieraz wspominam, jak Nula przeczytała w gazecie o psie, co to spadł z balkonu i zabił Bogu ducha winnego przechodnia.
(1.1) Zawieziemy Nulę na stację do Drogomyśla.
Wiktionary
rzecz. Anusia ż., Ania ż., Anula ż.
Wiktionary
(1.1) Anula
Wiktionary
rzadko: unieważnienie, skasowanie; nullifikacja
SJP.pl
1. znak graficzny używany najczęściej przy rysowaniu wykresów funkcji signum oraz mantysy;
2. rodzaj cyrkla do kreślenia okręgów o bardzo małych średnicach; zerownik
SJP.pl
Nulka – znak graficzny przypominający okrąg (często dla większej czytelności pogrubiony) umieszczany na wykresach funkcji. Najczęściej służy do zaznaczania punktów nienależących do wykresu funkcji, początku półprostej, punktów nieciągłości oraz otwartych końców przedziałów; rzadziej innych punktów osobliwych funkcji.
Wikipedia
[czytaj: nul] znak sterujący o wartości liczbowej 0, informujący o braku informacji, dostępny w systemach kodowania znaków oraz głównych językach programowania
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzadko: unieważnienie, skasowanie; nulifikacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zerowanie
Wiktionary
Nullifikacja – zabieg chirurgiczny wykonywany na zlecenie, polegający na usunięciu narządów płciowych, układu moczowego czasami również sutków oraz pępka[]. Osoby które poddały się zabiegowi określa się terminem "Nullo".
Wikipedia
Nullo, właściwie Patrycjusz Kochanowski (ur. 14 maja 1982 w Wałbrzychu), znany również jako Nullizmatyk – polski raper i producent muzyczny. Znany jest przede wszystkim z występów w grupie hip-hopowej Trzeci Wymiar. Nullo prowadzi także solową działalność artystyczną. W 2018 roku wydano płytę autorskiego projektu Nullizmatyka łączącego rap i śpiew Nulla w akompaniamencie żywych instrumentów i sampli pt. "Live Session".
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. paniczny lęk przed odrzuceniem
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zero
Wiktionary
skrót od: numizmatyka, numizmatyczny
SJP.pl
stolica Nowej Kaledonii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stolica Nowej Kaledonii, terytorium zależnego Francji;
Wiktionary
Nu
Wikipedia
rzecz. numeanin mos., numeanka ż.
przym. numeański
Wiktionary
mieszkaniec Numei
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Numei
Wiktionary
IPA: ˌnũmɛˈãɲĩn, AS: nũmeãńĩn
Wiktionary
rzecz. Numea ż.
:: fż. numeanka ż.
przym. numeański
Wiktionary
mieszkanka Numei
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Numei
Wiktionary
IPA: ˌnũmɛˈãnka, AS: nũmeãnka
Wiktionary
rzecz. Numea ż.
:: fm. numeanin mos.
przym. numeański
Wiktionary
przymiotnik od: Numea
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Numeą, dotyczący Numei
Wiktionary
rzecz. Numea ż., numeanin mos., numeanka ż.
Wiktionary
w religii starożytnego Rzymu: tajemnicza, bezpostaciowa i nadprzyrodzona siła panująca w świecie
SJP.pl
Numen (łac. potęga bóstwa; wyrocznia, l.mn. numina) – w religii starorzymskiej tajemnicza, bezpostaciowa i nadprzyrodzona siła panująca w świecie. Istotą religii był przede wszystkim osobisty stosunek zaufania do numenu. Postawę religijną określała zależność od numenu. W czasach cesarstwa nabrał cech osobowych, np. Pales jako numen życia pasterskiego
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astrol. prognoza numerologiczna
Wiktionary
IPA: ˌnũmɛ̃ˈnarʲjuʃ, AS: nũmẽnarʹi ̯uš
Wiktionary
rzecz. numer mrz.
Wiktionary
1. liczba umieszczona na czymś
2. rzecz, rzadziej człowiek, oznaczona kolejną liczbą
3. kolejne wydanie czasopisma, gazety, egzemplarz
4. część programu artystycznego
5. pot. chytry, zaskakujący występek
6. pokój hotelowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liczba naturalna, która identyfikuje jakiś element ze zbioru
(1.2) pozycja w programie (zwykle w cyrku)
(1.3) egzemplarz czasopisma z daną datą
(1.4) identyfikator zawierający, między innymi, cyfry;
(1.5) przen. żart, przekręt, oszustwo
(1.6) pot. gagatek
Wiktionary
Numer – oznaczenie przedmiotu, wyrobu, pojazdu, pozycji na liście itp., np. numer rejestracyjny pojazdu, numer telefonu z numerem kierunkowym, numer użytkownika komunikatora internetowego.
Wikipedia
(1.1) Zawodnik startuje z numerem ósmym.
(1.1) Nasz kandydat znajduje się na liście numer osiem.
(1.2) Końcowy numer akrobaty wzbudził westchnienie podziwu na widowni.
(1.3) Czy wyszedł już marcowy numer „Miesięcznika Wikipedysty”?
(1.4) Jaki był numer rejestracyjny tego samochodu?
(1.5) Za taki numer pójdziesz siedzieć!
Wiktionary
IPA: ˈnũmɛr, AS: nũmer
Wiktionary
rzecz. numeracja ż., denumeracja ż., numeratura ż., numerant m., numerantka ż., numerator m., numerariusz m., numerowanie n., ponumerowanie n.
:: zdrobn. numerek m., numereczek m.
czas. numerować ndk., ponumerować dk.
przym. numerowy, numeryczny, numerowany, ponumerowany, numeracyjny
przysł. numerycznie
Wiktionary
(1.1) liczba, pozycja, miejsce; skr. nr
(1.3) wydanie
Wiktionary
oznaczenie czegoś numerem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) system oznaczania czegoś numerem
Wiktionary
(1.1) Pismo wychodziło drukowane identyczną czcionką, z identyczną winietą i zachowaniem ciągłości numeracji.
Wiktionary
IPA: ˌnũmɛˈrat͡sʲja, AS: nũmeracʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. numeryk m., ponumerowanie n., numer, numerowanie, numerek
przym. numeracyjny, numerowy, numeryczny
czas. numerować
Wiktionary
potocznie: osoba robiąca kawały
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek, który wykręca numery
Wiktionary
rzecz. numer mrz., numerek mrz.
Wiktionary
→ numerant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta robiąca kawały
Wiktionary
członek Opus Dei żyjący w celibacie i w pełnej dyspozycyjności wobec organizacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek Opus Dei, który żyje w celibacie;
Wiktionary
Nu
Wikipedia
IPA: ˌnũmɛˈrarʲjuʃ, AS: nũmerarʹi ̯uš
Wiktionary
rzecz. numer m., supernumerariusz m., supernumeraria ż.
:: fż. numeraria ż.
Wiktionary
1. narzędzie do numerowania;
2. urządzenie sygnalizacyjne przesyłające numer pomieszczenia, budynku itp., będącego miejscem nadania wezwania
SJP.pl
związany z numeracją - oznaczeniem kolejności przy użyciu numerów; numeracyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: numer
(1.2) zawieszka lub breloczek z umieszczonym na nim numerem
(1.3) pot. przen. seks. stosunek seksualny, zwłaszcza szybki lub z prostytutką
Wiktionary
(1.2) Za zgubiony numerek do szatni należy zapłacić karę w wysokości 10 zł.
(1.3) Jacek zaliczył wczoraj dwa numerki po dyskotece w remizie.
Wiktionary
IPA: nũˈmɛrɛk, AS: nũmerek
Wiktionary
rzecz. numer m., numeracja ż., numerowanie n., numerator m., numerant m., numerantka ż., ponumerowanie n., numeryk mos.
przym. numerowy, numeryczny
czas. numerować ndk.
Wiktionary
w metryce antycznej: stopy dłuższe niż trzyzgłoskowe
SJP.pl
automat do przydzielania numerków oczekującym w kolejce; kolejkomat
SJP.pl
specjalista w zakresie numerologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ezot. pseudonauka badająca rzekome profetyczne właściwości i symbolikę liczb oraz ich wpływ na koleje losu;
Wiktionary
Te
Wikipedia
(1.1) Na przykład przywiązywanie szczególnego znaczenia do liczb (numerologia) może mieć istotny wpływ na postępowanie człowieka. Niektórzy ludzie ujawniają głębokie przeświadczenie, że liczby nie tylko symbolizują pewne pojęcia, przedmioty, względnie osoby, ale mogą kształtować, w pewnej mierze, losy ludzi lub umożliwiają odkrycie przyszłego biegu zdarzeń.
Wiktionary
rzecz. numerolog mos., numerowanie n., ponumerowanie n.
przym. numerologiczny, numeryczny
przysł. numerologiczne
Wiktionary
dotyczący numerologii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z numerologią, dotyczący numerologii
Wiktionary
(1.1) Patrzyłam, jak szybko wykonuje numerologiczne obliczenia na kartce.
(1.1) Osoby z tej grupy numerologicznej najlepiej sprawdzają się jako adwokaci, sędziowie, osoby na wysokich stanowiskach - w świecie biznesu, polityki, medycyny.
(1.1) To najbardziej tajemnicza liczba wśród całej wibracji numerologicznej.
(1.1) Rok 2008 jest nie tylko numerologiczną jedynką, która oznacza nowe początki, czy Rokiem Szczura, symbolizującym w chińskim horoskopie odnowę.
(1.1) Maciej Stolarczyk – mocna numerologiczna 8. wróży mu powodzenie, sukces, sławę. Może zrobić światową karierę.
Wiktionary
rzecz. numerologia ż., numerolog mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|numerować.
Wiktionary
IPA: ˌnũmɛrɔˈvãɲɛ, AS: nũmerovãńe
Wiktionary
czas. numerować ndk.
rzecz. numeryk mos., ponumerowanie n., numeracja, numer, numerek, numerologia
przym. numeryczny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) nadawać czemuś kolejne numery, oznaczać coś numerami
Wiktionary
(1.1) Ekspedycja sporządzająca siatkę pomiarową przyjęła dla każdego szczytu w Karakorum symbol K, a następnie wierzchołki numerowano od zachodu w kierunku wschodnim.
Wiktionary
IPA: ˌnũmɛˈrɔvat͡ɕ, AS: nũmerovać
Wiktionary
rzecz. numerowy mos., numer m., numerek m., numeracja ż., numerowanie n., ponumerowanie n., numeryk m.
przym. numeryczny, numerowy
Wiktionary
przymiotnik od: numer
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z numerem, dotyczący numeru
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przest. osoba odpłatnie nosząca bagaż pasażerom kolejowym
(2.2) przest. służący w hotelu
Wiktionary
(2.2) Przez dziedziniec zajazdu jak strzała przemknął numerowy, siejąc po drodze świeże deszczułki, które przywiązywał do kluczy.
Wiktionary
rzecz. numer mrz.
:: fż. numerowa ż.
czas. numerować
Wiktionary
(2.1) bagażowy, tragarz
(2.2) pokojowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest numeryczne
Wiktionary
przym. numeryczny
przysł. numerycznie
Wiktionary
w matematyce:
1. wyrażony za pomocą liczb; liczbowy;
2. numeryczne metody - stosowane w wielu dziedzinach matematyki metody opisu zagadnień, zjawisk, procesów za pomocą rozwiązań liczbowych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z liczb lub cyfr
(1.2) operujący na przybliżonych wartościach liczbowych
Wiktionary
(1.1) – Proszę wprowadzić kod na klawiaturze numerycznej.
Wiktionary
IPA: ˌnũmɛˈrɨt͡ʃnɨ, AS: nũmeryčny
Wiktionary
rzecz. numeryczność ż., numeryk m., ponumerowanie n., numeracja ż., numer, numerek, numerologia, numerowanie
czas. numerować
przysł. numerycznie
Wiktionary
(1.1) cyfrowy, liczbowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mat. specjalista w zakresie metod numerycznych
Wiktionary
rzecz. numer m., numerek m., numeracja ż., numerator m., numerowanie n.
czas. numerować ndk.
przym. numeryczny
Wiktionary
mieszkaniec Numidii (starożytnej krainy w Afryce Północnej); Numidyjczyk
SJP.pl
starożytna kraina w Afryce Północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. historyczne królestwo Berberów w północnej Afryce, obejmujące tereny dzisiejszej Algierii i części Tunezji;
(1.2) hist. geogr. prowincja rzymska
Wiktionary
Nu
Wikipedia
(1.1) W którym wieku Numidia została zajęta przez legiony rzymskie?
Wiktionary
IPA: nũˈmʲidʲja, AS: nũmʹidʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Numidyjczyk mos., Numida mos., Numidyjka ż.
przym. numidyjski
Wiktionary
mieszkaniec Numidii (starożytnej krainy w Afryce Północnej); Numida
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Numidii
Wiktionary
rzecz. Numidia ż., Numida mos.
:: fż. Numidyjka ż.
przym. numidyjski
Wiktionary
(1.1) Numida mos.
Wiktionary
mieszkanka Numidii (starożytnej krainy w Afryce Północnej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Numidii
Wiktionary
rzecz. Numidia ż.
:: fm. Numidyjczyk mos., Numida mos.
przym. numidyjski
Wiktionary
przymiotnik od: Numidia (kraj starożytny)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Numidią, dotyczący Numidii
Wiktionary
rzecz. Numidia ż., Numidyjczyk mos., Numida mos., Numidyjka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący numinosum
Wiktionary
Numitor – w mitologii rzymskiej król latyńskiego miasta Alba Longa, syn Prokasa, ojciec Rei Sylwii, dziad Romulusa i Remusa.
Pozbawiony władzy przez swego brata Amuliusa, odzyskał ją przy pomocy wnuków Romulusa i Remusa.
Wikipedia
skrót od: numizmatyka, numizmatyczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
dawna moneta lub medal mające wartość zabytkową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dawna moneta lub medal o wartości zabytkowej, będące przedmiotem badań albo kolekcjonowania
Wiktionary
(1.1) Kolekcję własnych numizmatów przekazała do muzeum para prezydencka.
Wiktionary
rzecz. numizmatyk mos., numizmatyka ż.
przym. numizmatyczny
Wiktionary
1. kolekcjonerka monet, medali mających wartość zabytkową; zbieraczka numizmatów;
2. znawczyni numizmatów, specjalistka badająca i opisująca dawne monety i medale
SJP.pl
→ numizmat
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z numizmatyką
Wiktionary
(1.1) Pan Leon rozwijał swoje zainteresowania numizmatyczne we wczesnej młodości.
Wiktionary
rzecz. numizmat mrz., numizmatyk mrz., numizmatyka ż.
Wiktionary
1. kolekcjoner monet, medali mających wartość zabytkową; zbieracz numizmatów;
2. znawca numizmatów, specjalista badający i opisujący dawne monety i medale
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w dziedzinie numizmatyki, naukowy badacz historycznych monet
(1.2) zbieracz numizmatów
Wiktionary
(1.1) Katalog monet rzymskiej prowincji w Hiszpanii opracował numizmatyk z uniwersytetu w Saragossie we współpracy z muzealnikami z Barcelony.
(1.2) Wymieniłem się monetami z tym starszym numizmatykiem z Katowic.
Wiktionary
rzecz. numizmat mrz., numizmatyka ż.
:: fż. numizmatyczka ż.
przym. numizmatyczny
Wiktionary
(1.1) rzad. numolog
Wiktionary
nauka zajmująca się badaniem, opisem i klasyfikacją numizmatów (dawne monety lub medale mające wartość zabytkową)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. hist. nauka pomocnicza historii zajmująca się badaniem, opisem i klasyfikowaniem monet i medali;
(1.2) kolekcjonowanie numizmatów
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: numizmatyk
Wiktionary
Numizmatyka (łac. "numismatica" z νομισματική) – nauka pomocnicza historii zajmująca się badaniem, opisem i systematyzowaniem numizmatów, w tym: monet, banknotów oraz innych znaków pieniężnych, pod względem historycznym, estetycznym i technicznym.
Termin ten pochodzi od greckiego "nomisma", co pierwotnie było nazwą bizantyjskiego złotego solida.
Wikipedia
(1.1) Domenę numizmatyki stanowią kolekcjonowanie i klasyfikowanie monet oraz artefaktów medalierskich.
Wiktionary
rzecz. numizmat mrz., numizmatyk mos.
przym. numizmatyczny
Wiktionary
wymarły pierwotniak z gromady otwornic, żyjący od okresu kredowego do oligocenu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geol. najstarszy znany superkontynent, który w proterozoiku łączył większość lądów Ziemi;
(1.2) geogr. wieś w polsce, w województwie mazowieckim, w gminie Nasielsk;
Wiktionary
}|-
Nuna – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie nowodworskim, w gminie Nasielsk.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
(1.1) Kolumbia
Wiktionary
skała wystająca z lodowca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. wzniesienie wystające nad powierzchnię lodowca lub lądolodu i zewsząd otoczone przez pokrywę lodową;
Wiktionary
Nu
Wikipedia
IPA: nũˈnatak, AS: nũnatak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;
Wiktionary
Nu
Wikipedia
[czytaj: nunczaku] broń, cep z dwóch kawałków drewna połączonych łańcuchem; nunczaku, nunczako
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rodzaj broni przypominającej cep;
Wiktionary
IPA: nũn͇ˈt͡ʃaku, AS: nũṇčaku
Wiktionary
rzecz. nunczaku, nunczako
Wiktionary
(1.1) nunczaku, nunczako
Wiktionary
1. przedstawicielstwo dyplomatyczne Watykanu przy rządzie jakiegoś państwa;
2. urząd nuncjusza; okres sprawowania urzędu przez nuncjusza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kośc. dyplomatyczne przedstawicielstwo papieża
Wiktionary
(1.1) Nawiązanie stosunków dyplomatycznych niejako wyprzedziło odrodzenie niepodległego państwa polskiego, ponieważ papież Benedykt XV za zgodą władz niemieckich zdecydował otwarcie namiastki nuncjatury w Warszawie już 15 kwietnia 1918 r.
(1.1) Wielebni oo. dominikanie wezwali naszych ojców do kurii biskupiej, a nawet do nuncjatury apostolskiej, uważając wspomniany cud za bajeczkę (…)
Wiktionary
IPA: ˌnũnt͡sʲjaˈtura, AS: nũncʹi ̯atura
Wiktionary
rzecz. nuncjusz m.
Wiktionary
stały przedstawiciel dyplomatyczny Watykanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) dyplomatyczny przedstawiciel Watykanu
Wiktionary
IPA: ˈnũnt͡sʲjuʃ, AS: nũncʹi ̯uš
Wiktionary
rzecz. nuncjatura ż.
Wiktionary
broń, cep z dwóch kawałków drewna połączonych łańcuchem; nunczaku, nunchaku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. nunchaku.
Wiktionary
Nu
Wikipedia
IPA: nũn͇ˈt͡ʃakɔ, AS: nũṇčako
Wiktionary
rzecz. nunchaku, nunczaku
Wiktionary
(1.1) nunchaku, nunczaku
Wiktionary
broń, cep z dwóch kawałków drewna połączonych łańcuchem; nunczako, nunchaku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. nunchaku.
Wiktionary
IPA: nũn͇ˈt͡ʃaku, AS: nũṇčaku
Wiktionary
rzecz. nunchaku, nunczako
Wiktionary
(1.1) nunchaku, nunczako
Wiktionary
ogólna nazwa chińskich przedstawień obrzędowych z tancerzami w maskach
SJP.pl
dawniej: odnoszący się do wesela, ślubu; weselny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. dotyczący wesela czy ślubu
Wiktionary
rzecz. nupturient mos.
Wiktionary
(1.1) weselny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Poznań, Górny Śląsk. smoczek
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. nuplik, nupelek
czas. nuplać, ponuplać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. dziecięca butelka ze smoczkiem
Wiktionary
1. osoba zgłaszająca w urzędzie zamiar zawarcia małżeństwa;
2. dawniej: narzeczony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. ktoś planowaćanujący ożenek
Wiktionary
Nupturient (łac. "nupturiens", dop. "nupturientis") – w prawie rzymskim, stąd także w prawie kanonicznym oraz rodzinnym osoba mająca zawrzeć związek małżeński.
Wikipedia
rzecz.
:: fż. nupturientka ż.
przym. nupcjalny
Wiktionary
1. całkowite zanurzenie się w wodzie
2. ptak wodny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak wodny zamieszkujący Amerykę Północną i północną część Europy;
(1.2) skok do wody
Wiktionary
Nur – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ostrowskim, w gminie Nur.
Nur leży na prawym brzegu Bugu. Siedziba gminy Nur. Dawniej miasto; uzyskał lokację miejską przed 1425 rokiem, zdegradowany w 1870 roku.
Miasto królewskie Korony Królestwa Polskiego, w drugiej połowie XVI wieku położone było w powiecie nurskim ziemi nurskiej województwa mazowieckiego. Miejsce obrad sejmików ziemskich ziemi nurskiej od XVI wieku do pierwszej połowy XVIII wieku.
Wikipedia
(1.2) Dał nura do jeziora i tyle go widzieliśmy.
Wiktionary
IPA: nur, AS: nur
Wiktionary
rzecz. nurzanie n., nurzec m., zanurkowanie n., nurkowanie n., nurek m., nury lm nm.
czas. nurkować ndk., zanurkować dk.
przym. nurkowy, nurowy
Wiktionary
dawna nazwa stolicy Kazachstanu
SJP.pl
stożkowata wieża wzniesiona nad kamiennym ołtarzem, budowana na Sardynii przez Nuragijczyków
SJP.pl
Nurag – stożkowata wieża wzniesiona nad kamiennym ołtarzem budowane na Sardynii przez Nuragijczyków. Najstarsze datowane są na XV wiek p.n.e. Najwyższe z odkrytych wież osiągały nawet 20 metrów wysokości.
Wieża zbudowana jest z kamieni ułożonych bez użycia zaprawy. Na zewnętrznej powierzchni znajduje się wiele wypustek i małych okien. Nuragi były budowane na wzniesieniach, często powstawały przy nich wioski, które korzystały z nuragów jako fortyfikacji obronnych.
Wikipedia
rodzaj budowli z epoki brązu
SJP.pl
cywilizacja nuragijska - starożytna cywilizacja zamieszkująca tereny położone w dzisiejszych Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od nurt
Wiktionary
(1.1) To nie nurt, lecz tylko mały nurcik.
Wiktionary
rzecz. nurt m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Nurek (miasto w Tadżykistanie)
SJP.pl
1. osoba nurkująca zawodowo;
2. środowiskowo: piłkarz próbujący wymusić faul;
3. lekceważąco: nurek śmietnikowy - przeszukiwacz śmietników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek uprawiający nurkowanie zawodowo lub w celach sportowych
(1.2) środ. slang. drobny dostawca złomu do punktu skupu; najczęściej w celu zdobycia pieniędzy na alkohol
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) skok w wodę
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(3.1) ornit. nazwa systematyczna|Cerorhinca monocerata|ref=tak., ptak z rodziny alk;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Co wyłowili rzymscy nurkowie ze starożytnych kanałów?
(1.2) Nurek regularnie zabiera puszki ze ścieżki rowerowej.
Wiktionary
IPA: ˈnurɛk, AS: nurek
Wiktionary
czas. nurkować
rzecz. nur m., nurzec mzw., nurkowanie n., zanurkowanie n., nurzanie n., wynurzenie n.
przym. nurkowy
Wiktionary
(3.1) alka rogata
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. kraina w północno-wschodnim Afganistanie, przy granicy z Pakistanem;
Wiktionary
IPA: nuˈrʲistãn, AS: nurʹistãn
Wiktionary
norka europejska
SJP.pl
1. osoba nurkująca zawodowo;
2. środowiskowo: piłkarz próbujący wymusić faul;
3. lekceważąco: nurek śmietnikowy - przeszukiwacz śmietników
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. całkowicie zanurzać się w wodzie;
2. schylać się nisko, kryjąc się;
3. o samolocie: lecieć po stromym torze w stronę ziemi;
4. środowiskowo: upadać teatralnie, symulując faul
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nurkować.
(1.2) skakanie do wody
(1.3) pływanie pod wodą;
(1.4) przen. szybkie chowanie się w czymś
(1.5) o samolotach, ptakach szybki lot w dół
Wiktionary
Nurkowanie – przebywanie pod wodą przy wykorzystaniu odpowiedniego sprzętu lub na tzw. zatrzymanym oddechu ("freediving"), w celach rekreacyjnych, sportowych, naukowych, technicznych, ratunkowych lub militarnych. Nurkowanie z akwalungiem (ang. "scuba diving") oraz nurkowanie na zatrzymanym oddechu jest zaliczane do sportów ekstremalnych.
Wikipedia
IPA: ˌnurkɔˈvãɲɛ, AS: nurkovãńe
Wiktionary
czas. nurkować ndk., zanurkować dk.
rzecz. nurek mrz./mos., nur m., zanurkowanie n.
Wiktionary
1. całkowicie zanurzać się w wodzie;
2. schylać się nisko, kryjąc się;
3. o samolocie: lecieć po stromym torze w stronę ziemi;
4. środowiskowo: upadać teatralnie, symulując faul
SJP.pl
czasownik nieprzechodni
(1.1) pływać pod powierzchnią wody
(1.2) przen. pot. wchodzić pod coś chowając się
Wiktionary
(1.1) Dziś na basenie dzieci uczyły się nurkować.
(1.1) Widzę nurkujące co chwilę tracze nurogęsi, tracze długodziobe i bielaczki.
Wiktionary
IPA: nurˈkɔvat͡ɕ, AS: nurkovać
Wiktionary
rzecz. nurek m., nur m., nurzec mzw., nurkowanie n., zanurkowanie n., nurzanie n.
czas. zanurkować ndk.
przym. nurkowy
Wiktionary
samolot bombowy o konstrukcji przystosowanej do zrzucania bomb podczas lotu nurkowego
SJP.pl
miejsce do nurkowania
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. związany z nurkiem lub z nurkowaniem, np. lot nurkowy;
2. dotyczący nurki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z nurkiem i nurkowaniem, dotyczący nurka i nurkowania
Wiktionary
rzecz. nurek m., nur m., nurzaniec m., nurkowanie n., zanurkowanie n., nurzanie n., zanurzanie n., zanurzenie n., wynurzanie n., wynurzenie n.
czas. nurkować ndk., zanurkować dk., nurzać ndk., zanurzać ndk., zanurzyć dk., wynurzać ndk., wynurzyć dk.
Wiktionary
Nurmi – polska organizacja ruchu oporu działająca w południowej Francji, w okresie od września 1941 roku do połowy 1942 roku, zorganizowana przez por. Teodora Dzierzgowskiego. Siatka dywersyjno-szpiegowska była podległa wywiadowi brytyjskiemu a jej głównym celem była głównie działalność wywiadowcza oraz organizowanie punktów odbioru zrzutów. Nurmi została rozbita przez francuską policję w połowie 1942 roku, przy czym znaczna część jej członków została aresztowana.
Wikipedia
rodzaj ptaków z rodziny alk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. mały ptak morski z rodziny alk, z rodzajów nazwa systematyczna|Aethia|ref=tak. i nazwa systematyczna|Ptychoramphus|ref=tak.
Wiktionary
IPA: nurʲˈɲit͡ʃɛk, AS: nurʹńiček
Wiktionary
1. ptak nadmorski z rodziny alk;
2. rodzaj tłoka w pompach wodnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Cepphus|ref=tak., morski ptak z rodziny alk;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈnurʲɲik, AS: nurʹńik
Wiktionary
rzecz. nurzec mzw.
Wiktionary
ptak wodny, gatunek tracza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Mergus merganser|ref=tak., tracz nurogęś, gatunek dużego wodnego ptaka z rodziny kaczkowatych, grupy traczy;
Wiktionary
Nurogęś, tracz nurogęś ("Mergus merganser") – gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae), zamieszkujący Eurazję i Amerykę Północną. Nie jest zagrożony.
Wikipedia
IPA: nuˈrɔɡɛ̃w̃ɕ, AS: nurogẽũ̯ś
Wiktionary
(1.1) tracz nurogęś
Wiktionary
monotypowy rząd ptaków neognatycznych; nury
SJP.pl
o cechach nurowatych (rząd ptaków)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potocznie: pielęgniarka
SJP.pl
[czytaj: ners] angielska niania lub pielęgniarka
SJP.pl
Nurse – debiutancki album studyjny Therapy? wydany przez A&M Records. Nagrywany w większości w Loco Studio w Caerleon, z wyjątkiem utworu „Gone”, zarejestrowanego w Annamoe. Słyszalne jest na nim odejście zespołu od noise punkowego brzmienia na rzecz bardziej industrialnego. Album został doceniony przez krytyków i osiągnął pozycję 38 w UK Albums Chart.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Umbria, w prowincji Perugia;
Wiktionary
(1.1) Św. Benedykt urodził się około 480 roku w apenińskiej miejscowości Nursja, położonej na północ od Rzymu.
(1.1) Mówię, że mam kłopot z imieniem „Norcia”, która po polsku nazywa się „Nursja”. Trochę jak z borgo i „grodem”. Mówię, że kiedy opowiadam o trzęsieniu w Nursji, to jest to tak, jak gdyby miasto runęło w jakiejś uczonej baśni, w teologicznym traktacie, w łacińskich czasach, nie dzisiaj.
Wiktionary
przym. nursyjski
Wiktionary
przymiotnik od: Nur (wieś w województwie mazowieckim)
SJP.pl
1. linia wyznaczająca największą prędkość przepływu wody w rzece; bieg rzeki;
2. tendencje w sztuce, filozofii itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hydrol. strumień wody w rzece na jej środku, który płynie szybciej niż reszta
(1.2) tendencje w sztuce, filozofii itp.
(1.3) ciąg wydarzeń
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Czółno płynęło spokojnie, niesione z nurtem strumienia.
(1.2) Tworzył w nurcie poezji metafizycznej.
Wiktionary
IPA: nurt, AS: nurt
Wiktionary
rzecz. nurcik mrz.
Wiktionary
(1.1) prąd
(1.2) kierunek, prąd, tendencja, trend
(1.3) bieg, przebieg
Wiktionary
1. o odczuciach, doznaniach: przenikać kogoś na wskroś;
2. o chorobach: dawać się odczuwać, nie ujawniając się na zewnątrz
SJP.pl
1. o odczuciach, doznaniach: przenikać kogoś na wskroś;
2. o chorobach: dawać się odczuwać, nie ujawniając się na zewnątrz
SJP.pl
1. linia wyznaczająca największą prędkość przepływu wody w rzece; bieg rzeki;
2. tendencje w sztuce, filozofii itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Gaviiformes|Sharpe|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;
(1.2) syst. ornit. nazwa systematyczna|Gaviidae|J.A. Allen|ref=tak., rodzina ptaków z rodzaju nurów (1.1)
forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.
(2.1) M., B. i W. lm. od: nur
Wiktionary
Zobacz też: Nury – wieś w woj. mazowieckim.
Nury – monotypowy rząd (Gaviiformes) i rodzina (Gaviidae) ptaków z infragromady ptaków neognatycznych (Neognathae).
Wikipedia
(1.1) Ptaki z rzędu nurów ciężko startują do lotu.
Wiktionary
rzecz. nur mzw.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|nurzać.
Wiktionary
rzecz. nurzec m., nur m., nurek m., zanurzanie n., wynurzanie n., zanurzenie n., wynurzenie n., nurkowanie n., zanurkowanie n.
czas. nurzać ndk., zanurzać ndk., zanurzyć dk., wynurzać ndk., wynurzyć dk., nurkować ndk., zanurkować dk.
przym. nurkowy
Wiktionary
1. jeden z dwóch gatunków europejskich płazów podobnych do żab;
2. roślina wodna z rodziny żabiściekowatych, często hodowana jako roślina akwariowa; walisneria
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zagłębiać coś w jakimś płynie lub w czymś sypkim;
2. nurzać się -
a) zagłębiać się w wodzie lub czymś sypkim;
b) potocznie: pławić się w zbytkach, luksusach
SJP.pl
nurzec mały - gatunek ptaka z rodziny burzykowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak z rodziny nazwa systematyczna|Pelecanoididae|ref=tak.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. nurkować
rzecz. nurzanie n., nur, nurzyk, nurnik, nurek
Wiktionary
osada w Polsce
SJP.pl
Nurzec-Stacja – osada w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Nurzec-Stacja.
Miejscowość jest siedzibą gminy Nurzec-Stacja, rzymskokatolickiej parafii Matki Bożej Częstochowskiej. Natomiast prawosławni mieszkańcy wsi należą do parafii św. Dymitra w Żerczycach.
Wikipedia
przymiotnik od: Nurzec, Nurzec Stacja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nurcem, dotyczący Nurca
Wiktionary
rzecz. Nurzec mrz.
Wiktionary
wodna bylina z rodziny grzybieniowatych, o dużych silnie pachnących kwiatach koloru białego, różowego lub żółtego; lotus, nelumbo, nurzykłąb, lotos
SJP.pl
ptak nadmorski z rodziny alk wyglądem przypominający małego pingwina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Uria|ref=tak., ptak morski gnieżdżący się na skalistych północnych wybrzeżach;
Wiktionary
IPA: ˈnuʒɨk, AS: nužyk
Wiktionary
rzecz. nurzec mzw.
Wiktionary
wodna bylina z rodziny grzybieniowatych, o dużych silnie pachnących kwiatach koloru białego, różowego lub żółtego; lotos, nelumbo, nurzybób
SJP.pl
rodzaj mchów z rodziny nurzypląsowatych
SJP.pl
rodzina mchów
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wyznawca prądu religijnego, jednego z odłamów islamu; alawita
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rowek w drewnie, w który wchodzi wypustka drugiego elementu w miejscu spojenia
SJP.pl
Nut (egip. noc) — w mitologii egipskiej bogini nieba należąca do Wielkiej Enneady. Nut była dzieckiem Szu, boga powietrza oraz Tefnut uosabiającej wilgoć. Za męża oraz brata Nut Egipcjanie uznawali Geba, reprezentującego Ziemię. Taka personifikacja odróżnia mitologię egipską od wielu innych, gdzie niebo kojarzono z pierwiastkiem męskim, a ziemię z żeńskim, np. Uranos i Gaja u Greków.
Wikipedia
1. znak graficzny określający wysokość i wartość rytmiczną dźwięku;
2. ton (np. śpiewać na jednej nucie);
3. odcień, zabarwienie;
4. potocznie: melodia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. znak graficzny oznaczający długość trwania dźwięku, a po umieszczeniu na pięciolinii także jego wysokość
(1.2) przen. delikatne wrażenie zmysłowe: dźwięku, smaku lub zapachu
(1.3) slang. utwór muzyczny
(1.4) zob. nuty.
Wiktionary
Nuta (od nota, znak) – znak graficzny dźwięku muzycznego, określający jego wysokość i czas trwania.
Wikipedia
(1.1) Grasz w tym miejscu fałszywie. Spójrz jaka to nuta!
(1.2) W jego pytaniu wyczułam nutę ironii.
(1.2) Lubię dezodoranty z nutą piżma.
(1.3) Zaczepista nuta, stary!
Wiktionary
IPA: ˈnuta, AS: nuta
Wiktionary
rzecz. nuty nmos., nutnik m.
:: zdrobn. nutka ż.
przym. nutowy
Wiktionary
wahadłowe zmiany nachylenia osi obrotu ciała względem nieruchomej osi przechodzącej przez środek obrotu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. zjawisko drgania osi obrotu ciała poddanego precesji;
(1.2) bot. ruch roślin powodowany przez nierówny wzrost ich boków powodujący ich wygięcie
Wiktionary
Nu
Wikipedia
przym. nutacyjny
Wiktionary
związany z nutacją
SJP.pl
marka kremów orzechowo-czekoladowych firmy Ferrero
SJP.pl
Nutella – krem cukrowo-tłuszczowy z dodatkiem orzechów laskowych i kakao produkcji włoskiej firmy Ferrero. Jest wykorzystywany do kanapek, ciastek, ciast (w tym tortów) i wielu innych słodkich wyrobów spożywczych.
Światowy Dzień Nutelli jest obchodzony 5 lutego.
Wikipedia
zdrobnienie od: nuta
SJP.pl
1. pulpit, statyw do nut;
2. zeszyt do zapisywania nut
SJP.pl
1. przymiotnik od: nuta, np. zapis nutowy;
2. rzadko: przymiotnik od: nut
SJP.pl
składnik w produkcie spożywczym, któremu przypisuje się działanie odżywcze i zdrowotne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) składnik odżywczy żywności, któremu przypisuje się działanie lecznicze
Wiktionary
ssak z rzędu gryzoni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. zwierzę futerkowe z gatunku nutria amerykańska (nazwa systematyczna|Myocastor coypus|ref=tak.), prowadzące ziemno-wodny tryb życia;
(1.2) skóra nutrii (1.1) po wyprawieniu
Wiktionary
Nutria ("Myocastor") – rodzaj ssaka z podrodziny kolczaków (Echimyinae) w obrębie rodziny kolczakowatych (Echimyidae).
Wikipedia
IPA: ˈnutrʲja, AS: nutrʹi ̯a
Wiktionary
przym. nutriowy
Wiktionary
ceramid będący składnikiem odżywczym szamponu
SJP.pl
futro z nutrii
SJP.pl
składnik pokarmowy niezbędny do prawidłowego rozwoju organizmu; substancja odżywcza
SJP.pl
futro ze skór owczych, o strzyżonym i prostowanym włosie, farbowanych na brązowo
SJP.pl
nauka badająca zależności między genetycznymi predyspozycjami a odżywianiem człowieka
SJP.pl
Nutrigenomika – dział nauki zajmujący się badaniem wpływu składników żywności na regulację ekspresji genów, które mogą warunkować m.in. występowanie stanu zdrowia lub choroby. Jednym z celów nutrigenomiki jest opracowanie indywidualnej diety zmniejszającej ryzyko wystąpienia choroby i poprawiającej stan zdrowia poszczególnych osób i społeczeństw. Termin nutrigenomika często jest mylony z terminem nutrigenetyka.
Wikipedia
preparat do stosowania wewnętrznego, poprawiający kondycję włosów, skóry i paznokci
SJP.pl
rodzina ssaków z rzędu gryzoni
SJP.pl
o cechach nutriowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
dieta opierająca się na produktach zawierających najwięcej błonnika, witamin, minerałów i antyoksydantów na jedną kilokalorię
SJP.pl
związany z dietą opierającą się na produktach zawierających najwięcej błonnika, witamin, minerałów i antyoksydantów na jedną kilokalorię
SJP.pl
zapis utworu muzycznego; partytura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zapis nutowy melodii
(1.2) zeszyt z nutami (1.1)
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lp.; M., B. i W. lm. od: nuta
Wiktionary
(1.2) Zgubiłem gdzieś nuty do etiudy.
Wiktionary
IPA: ˈnutɨ, AS: nuty
Wiktionary
rzecz. nuta ż., nutnik m., nutka ż.
przym. nutowy
Wiktionary
stolica Grenlandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto, stolica Grenlandii;
(1.2) geogr. adm. prowincja w Danii, na Grenlandii
Wiktionary
Nu
Wikipedia
rzecz. nukijczyk mos., nukijka ż.
przym. nukijski
Wiktionary
człowiek, który dorobił się majątku niekoniecznie ciężką pracą, lecz wykorzystując koneksje, układy, starający się naśladować zamożne warstwy społeczeństwa; dorobkiewicz; parweniusz; nowobogacki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. lekcew. albo pogard. osoba, która dorobiła się majątku lub pozycji społecznej, ale nie jest akceptowana przez nowe środowisko
Wiktionary
(1.1) W pierwszej klasie jacyś nuworysze z chłopskimi twarzami, ubrani w wykwintne garnitury, czarne płaszcze do kolan, koszule, teraz poszarzałe, poplamione podczas długiej podróży.
Wiktionary
IPA: nuˈvɔrɨʃ, AS: nuvoryš
Wiktionary
rzecz. nuworyszostwo n.
:: fż. nuworyszka ż.
przym. nuworyszowski
Wiktionary
(1.1) dorobkiewicz, parweniusz, nowobogacki
Wiktionary
kobieta, która dorobiła się majątku niekoniecznie ciężką pracą, lecz wykorzystując koneksje, układy, starająca się naśladować zamożne warstwy społeczeństwa; nowobogacka; parweniuszka
SJP.pl
nowobogackość
SJP.pl
przymiotnik od: nuworysz (np. nuworyszowski przepych, nuworyszowski styl życia); parweniuszowski; nowobogacki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący nuworysza
Wiktionary
rzecz. nuworysz mos.
Wiktionary
przestarzałe:
1. wykrzyknik komunikujący, że coś się nagle, nieoczekiwanie i zarazem w sposób gwałtowny zaczyna, np.: A pies nuż skakać; nuże;
2. wykrzyknik wyrażający ponaglenie do szybszego wykonywania czynności, np.: Nuż na wroga!; dalej, jazda, a nuże; często łączy się z bezokolicznikiem lub z formą trybu rozkazującego; nuże;
3. wyrażenie, którego używa mówiący, gdy ma nadzieję, że stanie się to, o czym mowa; a nuż
SJP.pl
wyraz o charakterze ekspresywnym
(1.1) daw. oznaczający, że coś się nagle, nieoczekiwanie i zarazem w sposób gwałtowny zaczyna
(1.2) nadający wypowiedzi odcień obawy, czasem nadziei
Wiktionary
(1.1) A miała przy chałupie czarnego psiaka, co się Kruczek wabił. Nuż go okładać kijem.
(1.1) Leszek na dąb; nuż po pniu skakać jak dzięciołek.
(1.2) A nuż trafię na jakiego łotra, który mię okradnie i na koszu osadzi… trzeba być ostrożnym.
Wiktionary
IPA: nuʃ, AS: nuš
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. nudność
Wiktionary
IPA: ˈnuʒa, AS: nuža
Wiktionary
wyraz nuż, którego używa mówiący, gdy ma nadzieję, że stanie się to, o czym mowa, podkreślony partykułą przypuszczającą -by
SJP.pl
nuż; przestarzałe:
1. wykrzyknik komunikujący, że coś się nagle, nieoczekiwanie i zarazem w sposób gwałtowny zaczyna, np.: A pies nuże skakać;
2. wykrzyknik wyrażający ponaglenie do szybszego wykonywania czynności, np.: Nuże na wroga!; dalej, jazda, a nuże; często łączy się z bezokolicznikiem lub z formą trybu rozkazującego
SJP.pl
roztocz, pasożyt torebek włosowych i gruczołów łojowych ssaków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. med. pasożytnicze roztocze z rodzaju nazwa systematyczna|Demodex|ref=tak.
Wiktionary
Nu
Wikipedia
rzecz. nużyca ż., nużeńce nmos.
przym. nużeńcowy
czas. nużyć
Wiktionary
Nużewko – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ciechanowskim, w gminie Ciechanów.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Nużewko. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
Nużewo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ciechanowskim, w gminie Ciechanów.
Do 1954 roku istniała gmina Nużewo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
We wsi znajduje się zrujnowany dwór drewniany otoczony parkiem. Przez wieś przepływa rzeka Łydynia – dopływ Wkry.
Wikipedia
rodzina stawonogów z podgromady roztoczy
SJP.pl
o cechach nużeńcowatych (rodzina stawonogów)
SJP.pl
demodekoza; choroba pasożytnicza koni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wet. choroba skóry wywoływana przez nużeńce mogąca dotykać wiele gatunków zwierząt;
Wiktionary
Nużyca, demodekoza (łac. "demodecosis") – choroba skóry wywoływana przez pasożyty z rodzaju nużeńców ("Demodicidae"). Może atakować wiele gatunków zwierząt.
Wikipedia
rzecz. nużeniec m.
Wiktionary
(1.1) demodekoza, demodekoza
Wiktionary
1. sprawiać, że ktoś staje się zmęczony; męczyć, wyczerpywać;
2. wywoływać znudzenie, nudzić;
3. nużyć się:
a) męczyć się, tracić siły, odczuwać wyczerpanie;
b) nudzić się, być, stawać się nudnym
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. znużyć)
(1.1) wywoływać znudzenie lub wyczerpanie swoją jednostajnością
czasownik zwrotny niedokonany nużyć się (dk. znużyć się)
(2.1) odczuwać zmęczenie, ulegać stopniowemu wyczerpaniu
Wiktionary
rzecz. nużenie n., nużeniec mzw., znużenie n.
czas. znużyć dk.
przym. nużący
przysł. nużąco
Wiktionary
(1.1) męczyć, nudzić, zamęczać
(2.1) męczyć się, nudzić się
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nużący
Wiktionary
czas. nużyć
przym. nużący
Wiktionary
taki, który nuży (się); męczący, nudny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wywołujący znużenie
Wiktionary
rzecz. nużenie n., znużenie n.
czas. nużyć ndk., znużyć dk.
przysł. nużąco
Wiktionary
amerykańskie przedsiębiorstwo
SJP.pl
Nv
Wikipedia
ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków kierowców i pasażerów
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = slang. nie wiem
(1.2) = kolej. nastawnia wykonawcza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) nwm
Wiktionary
skrót od: niżej wymieniony
SJP.pl
skrót
(1.1) = niżej wymieniony
Wiktionary
przym. niżej wymieniony
Wiktionary
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = mat. największy wspólny dzielnik
Wiktionary
IPA: ɛ̃n‿vu‿ˈdɛ, AS: ẽn‿vu‿de
Wiktionary
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) = mat. najmniejsza wspólna wielokrotność
Wiktionary
IPA: ɛ̃n‿vu‿ˈvu, AS: ẽn‿vu‿vu
Wiktionary
skrót od: nadzwyczajne walne zgromadzenie akcjonariuszy
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) slang. inform. nieważne
Wiktionary
NX
Wikipedia
nazwa jednej z liter alfabetu greckiego; ni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ni, nazwa trzynastej litery alfabetu greckiego, ν;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɲi, AS: ńi
Wiktionary
(1.1) ni
Wiktionary
[czytaj: njandża] język z rodziny bantu używany w Malawi, Zambii i Mozambiku
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
gwarowo: komar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg-pl|Poznań. komar
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. potocznie o leniu, człowieku unikającym pracy;
2. tytuł władców krain etiopskich od czasów państwa Aksum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba bardzo leniwa, unikająca pracy
(1.2) gwara. więz. cwel
Wiktionary
Nygus, negus ( ነጋሲ, "nəgus" „król”; gyyz ንጉሥ, "nəguś") – historyczny i polityczny tytuł władców krain Etiopii w okresie monarchii. Jeden z najstarszych feudalnych tytułów etiopskich, bowiem był w użyciu już w V–I wieku p.n.e. od czasów państwa Aksum, został następnie przejęty przez chrześcijańskich władców Etiopii i był używany do czasów współczesnych.
Wikipedia
(1.1) Ten nygus Antek znowu nie poszedł do pracy.
Wiktionary
rzecz. nygusostwo n.
:: fż. nyguska ż.
przym. nygusowski
Wiktionary
(1.1) leń, obibok, wałkoń, próżniak
(1.2) gwara. więz. cwel, parówa
Wiktionary
→ nygus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. ostatnia w środku dnia msza święta
Wiktionary
rzecz. nygus mos.
Wiktionary
potocznie: spędzać bezczynnie czas; leniuchować, próżnować, wałkonić się
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Nyk — chłodny wiatr typu bora, występujący na Alasce. Wieje z kierunku wschodniego i południowo-wschodniego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Nykiel – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Wierzbinek, na prawym brzegu Noteci. Częścią integralną wsi jest miejscowość Pogorzała.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego. W roku 2011 liczyła (jako miejscowość statystyczna wraz ze wsiami Ciepłowo i Teodorowo) 266 mieszkańców, w tym 131 kobiet i 135 mężczyzn. Przez miejscowość przebiega nitka rurociągu „Przyjaźń”.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. bogini i uosobienie nocy;
Wiktionary
Nyks ( Νύξ Nýx – noc, Nox – noc) – w mitologii greckiej bogini i uosobienie nocy (ciemności nocnej).
Wikipedia
(1.1) Nyks uchodziła za córkę Chaosu i matkę Hemery, Nemezis, Lyssy, Apate, Filotes, Gerasa, Momosa, Morosa, Hypnosa i Tanatosa.
Wiktionary
IPA: nɨks, AS: nyks
Wiktionary
temsłow. nykt-
Wiktionary
(1.1) rzad. Noc
Wiktionary
upośledzenie widzenia o zmroku spowodowane nieprawidłową czynnością pręcików w siatkówce oka; ślepota zmierzchowa, potocznie: kurza ślepota
SJP.pl
chorobliwy lęk przed ciemnością
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. chorobliwy strach przed ciemnością;
Wiktionary
Nyktofobia (pochodzi od gr. "nyktós" – noc i "phóbos" – strach) – jedna z odmian fobii. Jest nią niczym nieuzasadniony, patologiczny lęk przed ciemnością. Piśmiennictwo odnotowało kilka przypadków tej fobii.
Wikipedia
IPA: ˌnɨktɔˈfɔbʲja, AS: nyktofobʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) skotofobia, achluofobia
Wiktionary
wzmożone wydalanie moczu w nocy wskutek niewydolności serca lub nerek; nokturia
SJP.pl
Nykturia, nokturia ( νυκτουρία, łac. "nycturia") – oddawanie moczu w porze nocnej (więcej niż jeden raz).
Nykturia jest częstym objawem niewydolności serca, przerostu prostaty, endometriozy, niektórych chorób nerek (głównie zapalenie dróg moczowych), występuje również w niewyrównanej cukrzycy, po niektórych lekach (np. diuretykach) a czasem bywa skutkiem nadmiernego spożycia płynów przed snem (np. kawy). Za normę uważa się maksymalnie jednorazowe oddawanie moczu w ciągu nocy.
Wikipedia
Ny
Wikipedia
1. wytrzymałe, elastyczne włókno syntetyczne, wyprodukowane przez amerykańskich i angielskich naukowców (NY - New York, Lon - London);
2. materiał z tego włókna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. tkanina syntetyczna o dużej wytrzymałości, stosowana głównie do wyrobu spadochronów i pończoch;
(1.2) nylony → pot. para pończoch wykonana z nylonu (1.1)
Wiktionary
Ny
Wikipedia
(1.1) Nylon wynaleziono w 1938 r.
(1.2) Zosia znalazła na strychu stare nylony swojej babci.
Wiktionary
IPA: ˈnɨlɔ̃n, AS: nylõn
Wiktionary
(1.1) przym. nylonowy
Wiktionary
wykonany z nylonu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zrobiony, wyprodukowany z nylonu
Wiktionary
(1.1) My, młodzież, upychaliśmy do plecaków wykładany z magazynu sprzęt: wiązki haków, różańce karabinków, liny stalowe i nylonowe, pętle, młotki, termosy, śpiwory i maszynki do gotowania.
Wiktionary
IPA: ˌnɨlɔ̃ˈnɔvɨ, AS: nylõnovy
Wiktionary
rzecz. nylon m.
Wiktionary
pończochy nylonowe
SJP.pl
Nylony – wytrzymałe i wodoodporne tkaniny wytwarzane z nylonu. W handlu przy nazwie tkaniny występują dodatkowe oznaczenia opisujące liczbę włókien na 1 cal2. Większa liczba włókien przekłada się na większą wytrzymałość tkaniny.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
potocznie: spać; lulać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. spać
Wiktionary
dawniej: teraz, obecnie; ninie
SJP.pl
jeden z dwóch (obok bokmal) oficjalnych standardów zapisu języka norweskiego, wywodzący się z landsmal; język nowonorweski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. jeden z dwóch oficjalnych języków używanych w Norwegii; dosł. „nowonorweski”;
Wiktionary
Ny
Wikipedia
(1.1) W norweskiej telewizji mówią przeważnie w nynorsk, choć nie zawsze.
Wiktionary
IPA: ˈnɨ̃nɔrsk, AS: nỹnorsk
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) pot. żart. spać
rzeczownik
(2.1) gw-pl|Poznań. żart. spanie
Wiktionary
IPA: ˈnɨ̃nɨ, AS: nỹny
Wiktionary
(1.1) lulu
Wiktionary
środowiskowo:
1. rodzaj złączki hydraulicznej z gwintem zewnętrznym;
2. specjalna nakrętka łącząca obręcz ze szprychą roweru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. rurka gwintowana zewnętrznie z dwóch stron, używana jako złączka w połączeniach rurowych;
(1.2) techn. tulejka mosiężna z przewężeniem z jednej strony i gwintowanym wewnętrznie kołnierzem z drugiej, łącząca obręcz koła roweru ze szprychą;
Wiktionary
Ny
Wikipedia
(1.2) Jak już wcześniej wspomniałem, wybrałem znakomity rower górski Gary Fisher Montare. Dostałem także wielką torbę części zapasowych: łańcuch, szprychy, nyple, ogumienie — wszystko niepotrzebnie.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. pozn. skąpiec
Wiktionary
(1.1) nyrol
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) reg. pozn. skąpiec
Wiktionary
(1.1) nyra
Wiktionary
marka samochodów dostawczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. samochód marki Nysa
Wiktionary
(d
Wikipedia
(1.1) Szwagier rozwoził kiedyś nysą towar do sklepów.
Wiktionary
IPA: ˈnɨsa, AS: nysa
Wiktionary
rzecz. Nysa ż.
:: zdrobn. nyska ż.
przym. nyski
Wiktionary
(1.1) nyska
Wiktionary
mieszkaniec Nysy (miasta w Polsce); Nysianin
SJP.pl
mieszkanka Nysy (miasta w Polsce); Nysianka
SJP.pl
ang. New York Stock Exchange (Nowojorska Giełda Papierów Wartościowych)
SJP.pl
mieszkaniec Nysy (miasta w Polsce); Nysanin
SJP.pl
mieszkanka Nysy (miasta w Polsce); Nysanka
SJP.pl
związany z Nysą, miastem w województwie opolskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. mot. samochód marki Nysa
forma przymiotnika.
(2.1) ż. od: nyski
Wiktionary
(1.1) I w jednym, i drugim miejscu świadkowie widzieli milicyjną nyskę, więc być może ktoś od nas maczał w tym palce.
Wiktionary
rzecz. Nysa ż., nysa ż.
przym. nyski
Wiktionary
(1.1) nysa
Wiktionary
związany z Nysą, miastem w województwie opolskim
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Nysą, dotyczący Nysy
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) plural|nyska.
Wiktionary
rzecz. Nysa ż., nysa ż., nysanin mos., nysanka ż., nysianin mos., nysianka ż., nyska ż.
Wiktionary
drzewo liściaste (5 gatunków) o drobnych, zielonkawobiałych kwiatach i owocu - wydłużonym pestkowcu, uprawiane jako ozdobne (np. nyssa błotna), a niektóre gatunki dla jadalnych owoców lub użytkowego drewna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mimowolne, poziome drganie gałek ocznych
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, antybiotyk o działaniu przeciwgrzybiczym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. farm. lek o działaniu przeciwgrzybiczym,
Wiktionary
Nystatyna – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, antybiotyk polienowy o działaniu przeciwgrzybiczym, wyodrębniony z hodowli promieniowców "Streptomyces noursei". Nystatyna działa przez wiązanie się z błonami komórkowymi, zwiększa się przepuszczalność między innymi dla K+, co prowadzi do zaburzeń metabolicznych w komórkach grzybów i ich śmierci.
Wikipedia
(1.1) Nystatyna jest stosowana w leczeniu zakażeń grzybiczych.
Wiktionary
IPA: ˌnɨstaˈtɨ̃na, AS: nystatỹna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Agnieszka
Wiktionary
(1.1) Aga, gw. Górny Śląsk Agnys
Wiktionary
wypryśnięcie na skutek uderzenia kamienia w pewnym miejscu na płaszczyźnie
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Drohobycz,Piadzie. mizernieć
(1.2) daw. niknąć, ginąć
wykrzyknik
(2.1) gw-pl|Konin. …używany przy przywoływaniu świn
przysłówek
(3.1) gw-pl|Kamieniec Podolski. twarzą do ziemi
Wiktionary
(1.1) gw. Drohobycz Nył, nył, aż wreszcie umarł.
(3.1) gw. Kamieniec Podolski Położył się nyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Agnieszka
Wiktionary
(1.1) (gwara.) Nyśka, biglujesz mi ta westa? → Agnieszko, prasujesz mi tę kamizelkę czy nie?
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk Agnys, Nyszka
Wiktionary
dawniej, dziś regionalnie: nisza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. wnęka, nisza
(1.2) geol. sport. w alpinistyce: większe zagłębienie w terenie skalistym;
Wiktionary
Nyża – we wspinaczce słowo to oznacza zagłębienie w skalistym terenie, mające co najmniej takie rozmiary, by mógł w nim zmieścić się człowiek, przynajmniej w pozycji zgiętej. Dawniej używano słowa nisza, obecnie wyszło już ono z użycia. Większe od nyży jest schronisko. Granica między nimi jest umowna, i czasami trudno określić, czy zagłębienie jest nyżą, czy schroniskiem.
Wikipedia
(1.1) Ściany katakumb tworzą swego rodzaju plasterastry składające się z podłużnych nyż.
(1.2) Niektóre nyże mają swoją nazwę, np. Schron pod Twardymi Spadami w Twardych Spadach w Tatrach.
Wiktionary
przym. nyżowy
Wiktionary
(1.1) nisza
(1.2) nisza
Wiktionary
przymiotnik od: nyża
SJP.pl
skrót od: Nowa Zelandia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = med. nagłe zatrzymanie krążenia
Wiktionary
(1.1) U każdego człowieka z rozpoznanym NZK, niezależnie od przyczyny, należy rozpocząć uciskanie klatki piersiowej.
Wiktionary
[czytaj: enzoz] skrót od: Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = najczęściej zadawane pytania
Wiktionary
Niezależne Zrzeszenie Studentów, organizacja studencka działająca od IX 1980
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = hist. wojsk. Narodowe Zjednoczenie Wojskowe;
Wiktionary
skrót od: nadzwyczajny (w połączeniu z prof.)
SJP.pl
faza Księżyca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. faza Księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez Słońce w taki sposób, że z Ziemi widać wyłącznie jego zacienioną część;
Wiktionary
Nów – w astronomii, jedna z faz Księżyca, w której Księżyc znajduje się między Słońcem a Ziemią, czyli jest w koniunkcji ze Słońcem patrząc z Ziemi. W tej pozycji cała strona Księżyca widoczna z Ziemi jest w cieniu, wobec czego Księżyc nie jest widoczny gołym okiem.
Wikipedia
(1.1) Podczas nowiu jest bardzo ciemno.
Wiktionary
IPA: nuf, AS: nuf
Wiktionary
rzecz. nowy mos., nowość ż., nowina ż., nowinka ż., nówka ż., odnawianie n., odnowienie n., wznawianie n., wznowienie n., nowicjusz m., nowicjuszka ż., nowicjat m., ponawianie n., ponowienie n., Nowak m., nowak m., Nowaki nmos., nowalijka ż., nowator m., renowatorka ż., renowacja ż., odnawialność ż., nowatorskość ż., nowacja ż., Nowaczewo n., Nowaczkowo n., Nowaczyzna ż., przednówek m., nowoczesność ż., ponowoczesność ż.
czas. odnawiać ndk., odnowić dk., wznawiać ndk., wznowić dk., ponawiać ndk., ponowić dk.
przym. nowiowy, nowy, nowiutki, nowiusieńki, nowicjacki, renowacyjny, nowatorski, odnawialny, nowoczesny, ponowoczesny, przednówkowy
przysł. nowo, na nowo
Wiktionary
(1.1) reg. śl. ponowa
Wiktionary
potocznie:
1. coś nowego, nieużywanego;
2. osoba nowa w jakimś środowisku lub zawodzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. o przedmiotach: coś nowego, nieużywanego
Wiktionary
Nówka – dawny zaścianek na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie święciańskim, w gminie Święciany.
Wikipedia
(1.1) Muszę kupić samochód, ale chyba mnie nie stać na nówkę z salonu.
Wiktionary
IPA: ˈnufka, AS: nufka
Wiktionary
rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nowy m., nowa ż., nowość ż., nowina ż., nowinka ż., nowalijka ż., nowatorstwo n., odnowienie n., odnawianie n.
czas. ponawiać, odnawiać ndk., odnowić dk.
przym. nowy, nowiuchny, nowiusieńki, nowiuteńki, nowiutki, nowiuśki, nowatorski, nowiowy
przysł. nowo
Wiktionary
pieszczotliwe zdrobnienie od: noga (kończyna, podpora); nóżka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pieszcz. noga
Wiktionary
(1.1) W Edwarda pokazałam szefowi nózię / i zaraz stulił buzię.
Wiktionary
rzecz. noga ż.
:: zdrobn. nóżka ż.
przym. nożny
Wiktionary
(1.1) nóżka
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. znaleźć
Wiktionary
narzędzie składające się z ostrza na trzonku, służące do krojenia, cięcia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) krótkie i ostre narzędzie ręczne do krojenia lub cięcia;
(1.2) tnąca lub skrawająca powierzchnia różnych narzędzi mechanicznych
Wiktionary
Nóż – narzędzie do krojenia, cięcia itp., składające się przeważnie z metalowej głowni osadzonej w rękojeści drewnianej, metalowej lub z tworzywa sztucznego; używany też jako broń.
Wikipedia
(1.1) Marek pokroił nożem chleb na kromki.
(1.2) W strugu trzeba wymienić tępy nóż na nowy.
Wiktionary
IPA: nuʃ, AS: nuš
Wiktionary
rzecz. nożownik mos., nożyce lm nm., nożyczki lm nm., nożownictwo n.
:: zdrobn. nożyk mrz.
:: zgrub. nożysko n.
przym. nożowy, nożowniczy
Wiktionary
(1.1) slang. kosa; reg. pozn. hajtok
Wiktionary
zdrobnienie od: noga (kończyna, podpora); nózia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. noga
(1.2) mała noga
(1.3) niewielka podpora, np. roweru, motocykla
(1.4) elektron. jedna z końcówek (wyprowadzeń) elementu elektronicznego, np. układu scalonego
(1.5) pot. trzon grzyba
(1.6) druk. dolna część czcionki
Wiktionary
(1.1) Nóżka mnie boli, mamusiu.
(1.2) Malutka czerwona rączka z palcami grubości zapałki z niespodziewaną siłą ułapiła palec Cesi, a cienkie nóżki, oswobodzone z pieluch, wykonały kilka energicznych kopniaków.
(1.4) Ten układ ma dwadzieścia nóżek.
Wiktionary
IPA: ˈnuʃka, AS: nuška
Wiktionary
rzecz. nóżęta nmos., nożęta nmos., nózia ż., noga ż., odnóże n.
przym. beznóżkowy, nożny
Wiktionary
zdrobnienie od: noga (kończyna, podpora); nózia
SJP.pl
mający lub przypominający nóżki
SJP.pl