niepołomice

miasto w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w województwie małopolskim;

Wiktionary

Niepołomice – miasto w województwie małopolskim, w powiecie wielickim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Niepołomice.

Według danych Głównego Urzędu Statystycznego z 31 grudnia 2025 r. miasto liczyło 17 572 mieszkańców i zajmowało powierzchnię 27,4 km².

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na radach senatu w Niepołomicach i Krakowie debatowano o układzie z Gdańskiem, sprawach inflanckich, sporze z cesarzem oraz uregulowaniu stosunków z Turcją.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔwɔ̃ˈmʲit͡sɛ, AS: ńepou̯õmʹice

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepołomiczanin m., niepołomiczanka ż.

 przym. niepołomicki

Wiktionary


niepołomicki

związany z Niepołomicami, dotyczący Niepołomic; niepołomski (regionalnie)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Niepołomicami, dotyczący Niepołomic

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niepołomice nmos., niepołomiczanin m., niepołomiczanka ż.

Wiktionary


niepołomiczanin

mieszkaniec Niepołomic


SJP.pl


niepołomiczanka

mieszkanka Niepołomic


SJP.pl


niepołomski

regionalnie: dotyczący Niepołomic, związany z Niepołomicami; niepołomicki


SJP.pl


niepołożenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|położyć.

Wiktionary


niepołykanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|połykać.

Wiktionary


niepołączalny

niedający się połączyć


SJP.pl


niepołączenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|połączyć.

Wiktionary


niepoślubienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|poślubić.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieślubna ż.

Wiktionary


niepośpieszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pośpieszać.

Wiktionary


niepośpieszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pośpieszyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔɕpʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepośpʹi ̯ešẽńe

Wiktionary


niepoświadczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|poświadczać.

Wiktionary


niepoświęcanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|poświęcać.

Wiktionary


niepoświęcenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|poświęcić.

Wiktionary


niepożeranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pożerać.

Wiktionary


niepożyczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pożyczać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔʒɨˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńepožyčãńe

Wiktionary


niepożyczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pożyczyć.

Wiktionary


niepożyty

dawniej:
1. spożyć, zjeść;
2. pokonać, przemóc, złamać


SJP.pl


niepożywianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pożywiać.

Wiktionary


niepożądanie

1. bardzo czegoś pragnąć
2. czuć fizyczny pociąg w stosunku do kogoś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pożądać.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepożądany

Wiktionary


niepożądany

przymiotnik

 (1.1) taki, jakiego się unika; odwrotny do zamierzonego

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niepożądanie

 rzecz. niepożądanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niechciany, nieodpowiedni, niepotrzebny, nieproszony, niewskazany, niezalecany, szkodliwy, uboczny, zawadzający, zbędny

Wiktionary


niepracowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pracować.

Wiktionary


niepragnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pragnąć.

Wiktionary


niepraktycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób niepraktyczny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. praxis n., niepraktyczność ż., niepraktykowanie n.

 przym. niepraktyczny, praktyczny

Wiktionary


niepraktykowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|praktykować.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niepraktycznie

 rzecz. niepraktykujący mos.

Wiktionary


niepraktykujący

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wierny, który nie uczestniczy w praktykach religijnych

forma czasownika.

 (2.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od nie praktykować

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zauważmy, że spośród ogółu niepraktykujących (498 osób – 23% badanych) blisko 13% nigdy nie praktykowało, a blisko 85% (416 osób) przestało praktykować w którymś momencie swojego życia i to właśnie oni będą nas tu interesowali, bo to oni odeszli od Kościoła.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepraktykowanie n.

:: fż. niepraktykująca ż.

Wiktionary


niepranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|prać.

Wiktionary


nieprasowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|prasować.

Wiktionary


niepraw

przymiotnik

 (1.1) stpol. niewinny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛpraf, AS: ńepraf

Wiktionary


nieprawda

wykrzyknik sygnalizujący, że uważamy coś za niezgodne z prawdą


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) coś, co jest niezgodne z prawdą;

wykrzyknik

 (2.1) czyjaś odpowiedź wyrażająca gwałtowne i stanowcze zaprzeczenie

 (2.2) używany na końcu frazy, w celu wyrażenia chęci potwierdzenia jej prawdziwości przez współrozmówcę, lub otrzymania aprobaty wobec poprzedzającej wykrzyknik frazy; często stosowany wraz z zmianą intonacji

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nieprawda – przeciwieństwo prawdy
  • „Nieprawda” – singel Łukasza Zagrobelnego (2007)
  • „Nieprawda” – singel Anny Dąbrowskiej (2015)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wszystko, co powiedziałeś o mnie, to nieprawda.

 (2.1) Ostatni raz poddaję się ¶ Nieprawda ¶ Ostatni raz szukam cię ¶ Nieprawda ¶ Chcę mieć cię dość ¶ Na zawsze dość ¶ Nieprawda ¶ Ostatni raz odchodzę stąd ¶ Nieprawda

 (2.2) „Pan chciał ze mną porozmawiać, nieprawda?” zapytał surowo, jak ksiądz jaki, że aż się zlękłam.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈpravda, AS: ńepravda

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprawdziwość ż.

 przym. nieprawdziwy

 przysł. nieprawdziwie

 partyk. nieprawdaż, naprawdę

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) fałsz, fikcja

 (2.1) absolutnie nie, a skądże, wcale nie, właśnie, że nie, nic podobnego, skądże znowu, wolne żarty; pot. guzik prawda; wulg. gówno prawda, dupa jasiu

 (2.2) nieprawdaż?, czyż nie?, pot. co nie?, pot. nie?

Wiktionary


nieprawdaż

wykrzyknik "nieprawda" wzmocniony partykułą "-ż"


SJP.pl

partykuła

 (1.1) wzmocniona forma wykrzyknika/partykuły „nieprawda”, używana na końcu frazy w celu skłonienia do jej potwierdzenia przez współrozmówcę

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wcale ładnie mi się to udało, nieprawdaż?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprawda ż., nieprawdziwość ż.

 przym. nieprawdziwy

 przysł. nieprawdziwie

 wykrz. nieprawda

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprawda?, czyż nie?; pot. co nie?, nie?

Wiktionary


nieprawdopodobieństwo

coś nieprawdopodobnego, niemające cech prawdziwości


SJP.pl


nieprawdopodobnie

przysłówek

 (1.1) w sposób nieprawdopodobny

 (1.2) bardzo, niebywale

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprawdopodobieństwo n.

 przym. nieprawdopodobny

Wiktionary


nieprawdopodobniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: nieprawdopodobny; bardziej nieprawdopodobny


SJP.pl


nieprawdopodobność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nieprawdopodobne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprawdopodobny

Wiktionary


nieprawdopodobny

potocznie: bardzo duży (np. nieprawdopodobny hałas)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony cech prawdopodobieństwa, niedający się uznać za prawdziwy

 (1.2) bardzo duży, niezwykły, niesłychany

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wiadomość wydawała się nieprawdopodobna. Podobno na polu kukurydzy Kowalskiego wylądowało UFO!

 (1.2) W pociągu panował nieprawdopodobny ścisk.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpravdɔpɔˈdɔbnɨ, AS: ńepravdopodobny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprawdopodobieństwo n., nieprawdopodobność ż.

 przysł. nieprawdopodobnie

Wiktionary


nieprawdziwie

przysłówek

 (1.1) w sposób nieprawdziwy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po wojnie działacze partyjni pisali o Berezie Kartuskiej często nieprawdziwie.

 (1.1) Po raz pierwszy uświadomiłem sobie wtedy, że ta modlitwa – prawdziwie przecież mówiona – w życiu codziennym, tzn. w kościele, byłaby w porządku. Odmawiana na scenie brzmiała nieprawdziwie, sztucznie, a więc nieprofesjonalnie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpravʲˈd͡ʑivʲjɛ, AS: ńepravʹʒ́ivʹi ̯e

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprawda ż., nieprawdziwość ż.

 przym. nieprawdziwy

 partyk. nieprawdaż, naprawdę

 wykrz. nieprawda

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) fałszywie

Wiktionary


nieprawdziwość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest nieprawdziwe

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dzieciństwo i młodość spędziłam w systemie, o którego nieprawdziwości i podłości najpierw mówili mi rodzice, a potem mogłam się przekonać sama.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpravʲˈd͡ʑivɔɕt͡ɕ, AS: ńepravʹʒ́ivość

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprawda ż.

 przym. nieprawdziwy

 przysł. nieprawdziwie

 wykrz. nieprawda

 partyk. nieprawdaż, naprawdę

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieautentyczność, sztuczność

Wiktionary


nieprawdziwy

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie jest prawdziwy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W banku złożyła nieprawdziwe dokumenty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpravʲˈd͡ʑivɨ, AS: ńepravʹʒ́ivy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprawda ż., nieprawdziwość ż.

 przysł. nieprawdziwie

 partyk. nieprawdaż, naprawdę

 wykrz. nieprawda

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) fałszywy, nierealny

Wiktionary


nieprawidłowo

przysłówek

 (1.1) w sposób nieprawidłowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Rowerzyści na ścieżce rowerowej głośno narzekali na nieprawidłowo zaparkowane pojazdy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpravʲidˈwɔvɔ, AS: ńepravʹidu̯ovo

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprawidłowy

 rzecz. nieprawidłowość

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewłaściwie, błędnie

Wiktionary


nieprawidłowość

1. odstępstwo od zasad, przepisów
2. zjawisko, fakt pozbawione prawidłowości


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak prawidłowości

 (1.2) odstępstwo od norm

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprawidłowy

 przysł. nieprawidłowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aberracja, anomalia, nienormalność, patologia, patologiczność, usterka, wada, zaburzenie

 (1.2) bezprawie, niepoprawność, nieregularność, patologia, wykroczenie

Wiktionary


nieprawidłowy

przymiotnik

 (1.1) niezgodny z normą; niezgodny z tym, co prawidłowe

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Hela stała przed lustrem i doszukiwała się u siebie nieprawidłowego zgryzu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpravʲidˈwɔvɨ, AS: ńepravʹidu̯ovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprawidłowość ż.

 przysł. nieprawidłowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) anormalny, niewłaściwy, błędny, niedozwolony, nienormalny, niepoprawny, aberracyjny

Wiktionary


nieprawienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|prawić.

Wiktionary


nieprawny

przymiotnik

 (1.1) niezgodny z prawem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten, któremu sądownie zarzucono nieprawne używanie szlachectwa, zawieszany był w prerogatywach stanu rycerskiego dopóty, dopóki nie uczynił wywodu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈpravnɨ, AS: ńepravny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprawność ż.

 przysł. nieprawnie, prawnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezprawny, nielegalny

Wiktionary


nieprawomocność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieprawomocne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprawomocny

 przysł. nieprawomocnie

Wiktionary


nieprawomocny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) praw. taki, który można zaskarżyć lub od którego można się odwołać do wyższej instancji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Odbył się proces, w którym zapadł nieprawomocny wyrok 12 lat więzienia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprawomocność ż.

 przym. nieprawomocnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewiążący

Wiktionary


niepraworządność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co niepraworządne, brak praworządności

 (1.2) cecha tych, którzy są niepraworządni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepraworządny

 przysł. niepraworządnie

Wiktionary


nieprawowicie

legalny, właściwy, mający prawo do czegoś


SJP.pl

przysłówek

 (1.1) w sposób nieprawowity

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpravɔˈvʲit͡ɕɛ, AS: ńepravovʹiće

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprawowity

Wiktionary


nieprawowierność

w religii: wyznawanie poglądów, dogmatów odmiennych od obowiązujących w danej religii, lecz nieuznanych przez nią za herezję; heterodoksja, heterodoksalność


SJP.pl


nieprawość

czyn nieszlachetny; występek; wykroczenie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, kto nie jest prawy

 (1.2) zły czyn

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Babka podkreślała jego nieprawość i całkowity brak zainteresowania dziećmi.

 (1.2) Do Ciebie przychodzi wszelki śmiertelnik, wyznając nieprawości.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprawy

Wiktionary


nieprawy

przymiotnik

 (1.1) (o człowieku) nieuczciwy, nieszlachetny

 (1.2) zaistniały w wyniku złamania prawa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bogumił okazał się być człowiekiem nieprawym.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprawość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niecny

Wiktionary


nieprażenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|prażyć.

Wiktionary


nieprecyzyjny

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony precyzji, niedokładny, nieścisły

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛprɛt͡sɨˈzɨjnɨ, AS: ńeprecyzyi ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieprecyzyjnie

Wiktionary


niepreferowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|preferować.

Wiktionary


nieprezentowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|prezentować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛprɛzɛ̃ntɔˈvãɲɛ, AS: ńeprezẽntovãńe

Wiktionary


nieproces

jeden z trybów cywilnego sądowego postępowania rozpoznawczego; postępowanie nieprocesowe


SJP.pl


nieprocesowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|procesować.

Wiktionary


nieprocesowy

→ nieproces


SJP.pl

Patrz:

nieproces

nieprodukowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|produkować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛprɔdukɔˈvãɲɛ, AS: ńeprodukovãńe

Wiktionary


nieprofesjonalista

osoba niebędąca fachowcem w danej dziedzinie, niezajmująca się zawodowo daną dziedziną


SJP.pl


nieprofesjonalistka

→ nieprofesjonalista


SJP.pl

Patrz:

nieprofesjonalista

nieprofesjonalnie

przysłówek

 (1.1) w sposób pozbawiony profesjonalizmu

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprofesjonalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) amatorsko, dyletancko

Wiktionary


nieprogramowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|programować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛprɔɡrãmɔˈvãɲɛ, AS: ńeprogrãmovãńe

Wiktionary


nieproklamowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|proklamować.

Wiktionary


nieprokurowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|prokurować.

Wiktionary


nieproliferacja

nierozpowszechnianie, nierozprzestrzenianie (zwłaszcza broni nuklearnej); nonproliferacja


SJP.pl


niepromienienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|promienieć.

Wiktionary


niepromowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|promować.

Wiktionary


nieproponowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|proponować.

Wiktionary


nieproporcjonalnie

przysłówek

 (1.1) w sposób nieproporcjonalny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Brutalność policji i jej przemoc, która w nieproporcjonalnie dużym stopniu jest wymierzona w osoby czarne i inne mniejszości, ma swoje korzenie w amerykańskim kapitalizmie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieproporcjonalność ż.

 przym. nieproporcjonalny

Wiktionary


nieproporcjonalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieproporcjonalne; cecha tych, którzy są nieproporcjonalni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieproporcjonalny

 przysł. nieproporcjonalnie

Wiktionary


nieprorokowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|prorokować.

Wiktionary


nieprosperowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|prosperować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛprɔspɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńeprosperovãńe

Wiktionary


nieproszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|prosić.

Wiktionary


nieproszony

przymiotnik

 (1.1) taki, którego się nie oczekuje

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zabieram głos w tej sprawie, co nie znaczy, że nieproszony ryję się "na trzeciego" (…).

 (1.1) Od 1981 r. kobiety w Tunezji mają zakaz noszenia islamskiego ubioru, włącznie z chustami, w szkołach i urzędach państwowych. (…) Policja zatrzymywała kobiety na ulicy i prosiła je o zdjęcie chusty; prezydent opisał chustę jako "sekciarski rodzaj ubioru, który nieproszony przyszedł do Tunezji".

Wiktionary


nieprotestowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|protestować.

Wiktionary


nieprowadzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|prowadzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛprɔvaˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńeprovaʒẽńe

Wiktionary


nieprowiantowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|prowiantować.

Wiktionary


nieprowice

Nieprowice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie pińczowskim, w gminie Złota. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Wikipedia


nieprowokowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|prowokować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛprɔvɔkɔˈvãɲɛ, AS: ńeprovokovãńe

Wiktionary


niepruszewo

Niepruszewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Buk. Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 307 (Nowy Tomyśl-Poznań), która w węźle Buk krzyżuje się z autostradą A2.

Wikipedia


nieprychanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|prychać.

Wiktionary


niepryskanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pryskać.

Wiktionary


nieprzebaczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przebaczać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛbaˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńepšebačãńe

Wiktionary


nieprzebicie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przebić.

Wiktionary


nieprzebieganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przebiegać.

Wiktionary


nieprzebieranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przebierać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛbʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńepšebʹi ̯erãńe

Wiktionary


nieprzebrany

niedający się zmierzyć, policzyć, ogarnąć; niezmierzony, niewyczerpany (np. nieprzebrane zapasy, nieprzebrany tłum)


SJP.pl


nieprzebukowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przebukować.

Wiktionary


nieprzebywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przebywać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛbɨˈvãɲɛ, AS: ńepšebyvãńe

Wiktionary


nieprzecenianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeceniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛt͡sɛ̃ˈɲä̃ɲɛ, AS: ńepšecẽńä̃ńe

Wiktionary


nieprzechodni

przymiotnik

 (1.1) gram. o czasowniku: niemający formy strony biernej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czasowniki nieprzechodnie nie łączą się z dopełnieniem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi, AS: ńepšeχodʹńi

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) intranzytywny

Wiktionary


nieprzechodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przechodzić.

Wiktionary


nieprzechowywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przechowywać.

Wiktionary


nieprzechylenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przechylić.

Wiktionary


nieprzecieranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przecierać.

Wiktionary


nieprzecinanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przecinać.

Wiktionary


nieprzeciskanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeciskać.

Wiktionary


nieprzeciwdziałanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeciwdziałać.

Wiktionary


nieprzeciwstawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeciwstawiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛt͡ɕifstaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńepšećifstavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzeciwstawienie dk.

Wiktionary


nieprzeciwstawienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeciwstawić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛt͡ɕifstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńepšećifstavʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzeciwstawianie ndk.

Wiktionary


nieprzeciąganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeciągać.

Wiktionary


nieprzeciętnie

przysłówek

 (1.1) w sposób nieprzeciętny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzeciętność ż.

 przym. nieprzeciętny

Wiktionary


nieprzeciętność

wyróżnianie się spośród ogółu; szczególność; nietuzinkowość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieprzeciętne; cecha tych, którzy są nieprzeciętni

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W tym sensie oznacza to jedynie nieprzeciętność, co nie musi wiązać się z brakiem zdrowia lub funkcjonalnego dostosowania.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzeciętny

 przysł. nieprzeciętnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ponadprzeciętność

Wiktionary


nieprzeciętny

przymiotnik

 (1.1) taki, który się wyróżnia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzeciętność ż.

 przysł. nieprzeciętnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nietuzinkowy, niezwykły, ponadprzeciętny, szczególny, wielki

Wiktionary


nieprzeczekiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeczekiwać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛt͡ʃɛciˈvãɲɛ, AS: ńepšečeḱivãńe

Wiktionary


nieprzeczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeczyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepšečẽńe

Wiktionary


nieprzeczucie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeczuć.

Wiktionary


nieprzeczuwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeczuwać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛt͡ʃuˈvãɲɛ, AS: ńepšečuvãńe

Wiktionary


nieprzeczytanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeczytać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛt͡ʃɨˈtãɲɛ, AS: ńepšečytãńe

Wiktionary


nieprzedefiniowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przedefiniować.

Wiktionary


nieprzedkładanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przedkładać.

Wiktionary


nieprzedobrzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przedobrzyć.

Wiktionary


nieprzedstawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przedstawiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛtstaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńepšetstavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieprzeglądanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeglądać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛɡlɔ̃nˈdãɲɛ, AS: ńepšeglõndãńe

Wiktionary


nieprzegradzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przegradzać.

Wiktionary


nieprzegrywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przegrywać.

Wiktionary


nieprzegryzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przegryzać.

Wiktionary


nieprzegrzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przegrzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛˈɡʒãɲɛ, AS: ńepšegžãńe

Wiktionary


nieprzegrzewanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przegrzewać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛɡʒɛˈvãɲɛ, AS: ńepšegževãńe

Wiktionary


nieprzejednanie

brak skłonności do ustępstw, kompromisów; bezkompromisowość, nieugiętość, nieustępliwość


SJP.pl


nieprzejednany

1. uzyskać czyjeś przebaczenie lub czyjąś zgodę na coś, zjednać sobie czyjąś przychylność; przebłagać, ułagodzić;
2. rzadko: przejednać się - dać się ułagodzić, przestać się gniewać; przebaczyć


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niedający się przekonać, nakłonić do czegoś

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzejednanie n., nieprzejednaność ż.

 przysł. nieprzejednanie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieustępliwy

Wiktionary


nieprzejezdny

przymiotnik

 (1.1) taki, którego nie można pokonać drogą

Wiktionary


nieprzejeżdżanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przejeżdżać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛjɛʒˈd͡ʒãɲɛ, AS: ńepšei ̯ežǯãńe

Wiktionary


nieprzejrzyściej

stopień wyższy od przysłówka: nieprzejrzyście


SJP.pl


nieprzejście

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przejść.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈpʃɛjɕt͡ɕɛ, AS: ńepšei ̯śće

Wiktionary


nieprzekarnawałowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przekarnawałować.

Wiktionary


nieprzekazywalność

cecha czegoś niedającego się przekazać, przedstawić w pełni


SJP.pl


nieprzekazywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przekazywać.

Wiktionary


nieprzeklinanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeklinać.

Wiktionary


nieprzekonanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przekonać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛkɔ̃ˈnãɲɛ, AS: ńepšekõnãńe

Wiktionary


nieprzekonująco

przysłówek

 (1.1) w sposób nieprzekonujący

Wiktionary


nieprzekonujący

przymiotnik

 (1.1) niemający mocy przekonywania

Wiktionary


nieprzekonywalność

cecha kogoś niedającego się przekonać


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieprzekonywalne; cecha tych, którzy są nieprzekonywalni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzekonywalny

 przysł. nieprzekonywalnie

Wiktionary


nieprzekonywalny

niedający się przekonać


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) niedający się przekonać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzekonywalność ż.

Wiktionary


nieprzekonywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przekonywać.

Wiktionary


nieprzekraczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przekraczać.

Wiktionary


nieprzekrajanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przekrajać.

Wiktionary


nieprzekrzywianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przekrzywiać.

Wiktionary


nieprzekształcanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przekształcać.

Wiktionary


nieprzekupność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. cecha tego, co jest nieprzekupne; cecha tych, którzy są nieprzekupni

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nadaje się na psa stróżującego dzięki nieprzekupności i wrodzonej niechęci do obcych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzekupienie n.

 przym. nieprzekupny

 przysł. nieprzekupnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niesprzedajność

Wiktionary


nieprzekupny

przymiotnik

 (1.1) niedający się przekupić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzekupność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niesprzedajny, nieskorumpowany

Wiktionary


nieprzekładanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przekładać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛkwaˈdãɲɛ, AS: ńepšeku̯adãńe

Wiktionary


nieprzelanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przelać.

Wiktionary


nieprzelewanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przelewać.

Wiktionary


nieprzeliczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeliczać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛlʲiˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńepšelʹičãńe

Wiktionary


nieprzeliczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeliczyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛlʲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepšelʹičẽńe

Wiktionary


nieprzeliczony

policzyć coś lub kogoś


SJP.pl


nieprzemakalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nieprzemakalne, nieprzepuszczające wilgoci

 (1.2) przen. cecha tych, którzy są nieprzemakalni, odporni na wpływy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzemakalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprzesiąkliwość, wodoodporność

Wiktionary


nieprzemakalny

przymiotnik

 (1.1) nieprzepuszczający wody ani wilgoci

 (1.2) przen. niepodatny na wpływy

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Widzi, ile pracuję, ale wiem, że depresja jest nieprzemakalna, cudza praca, czułość, starania, nawet gdy jest to ktoś najbliższy, nic nie pomagają.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛ̃maˈkalnɨ, AS: ńepšẽmakalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzemakalność ż.

 przym. przemakalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wodoszczelny, wodoodporny, nieprzesiąkalny, nieprzesiąkliwy

Wiktionary


nieprzemawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przemawiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛ̃maˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńepšẽmavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieprzemierzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przemierzać.

Wiktionary


nieprzemieszczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przemieszczać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛ̃mʲjɛʃˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńepšẽmʹi ̯eščãńe

Wiktionary


nieprzemieszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przemieścić.

Wiktionary


nieprzemijalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nieprzemijalne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzemijalny

Wiktionary


nieprzemknięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przemknąć.

Wiktionary


nieprzemywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przemywać.

Wiktionary


nieprzemyślany

przymiotnik

 (1.1) poczyniony bez głębszego zastanowienia

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nierozważny, pochopny

Wiktionary


nieprzenoszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przenosić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛ̃nɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepšẽnošẽńe

Wiktionary


nieprzepadnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przepaść.

Wiktionary


nieprzeparty

taki, którego nie można odeprzeć, przezwyciężyć rozumowaniem, wysiłkiem woli (np. nieprzeparta chęć ucieczki)


SJP.pl


nieprzepicie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przepić.

Wiktionary


nieprzepierdolenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przepierdolić.

Wiktionary


nieprzepijanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przepijać.

Wiktionary


nieprzepojenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przepoić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛpɔˈjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńepšepoi ̯ė̃ńe

Wiktionary


nieprzepowiadanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przepowiadać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛpɔvʲjaˈdãɲɛ, AS: ńepšepovʹi ̯adãńe

Wiktionary


nieprzepowiedzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przepowiedzieć.

Wiktionary


nieprzepraszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przepraszać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛpraˈʃãɲɛ, AS: ńepšeprašãńe

Wiktionary


nieprzeprawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeprawiać.

Wiktionary


nieprzeprawienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeprawić.

Wiktionary


nieprzeprowadzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeprowadzać.

Wiktionary


nieprzeprowadzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeprowadzić.

Wiktionary


nieprzepuszczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przepuszczać.

Wiktionary


nieprzepuszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przepuścić.

Wiktionary


nieprzepękanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przepękać.

Wiktionary


nieprzepływanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przepływać.

Wiktionary


nieprzerażanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przerażać.

Wiktionary


nieprzerażenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przerazić.

Wiktionary


nieprzerwalność

ciągłość, nieprzerwana trwałość; nieprzerywalność


SJP.pl


nieprzerwanie

przysłówek sposobu

 (1.1) bez przerwy, ciągle, przez cały czas

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wentylator gwałtownie grzechocze gdzieś na głównym pokładzie, a teraz nieprzerwanie grzmi bełkotliwym, żwirowatym odgłosem.

 (1.1) Arbela to jedno z najstarszych miast na świecie, zamieszkiwane nieprzerwanie od ponad 8000 lat.

 (1.1) Transplantacja włosów polega na pobraniu zespołów mieszków włosowych z obszaru głowy, gdzie włosy rosną nieprzerwanie (okolica dawcza), i wszczepieniu ich w obszary dotknięte łysieniem (okolica biorcza).

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ciągle

Wiktionary


nieprzerwany

przymiotnik

 (1.1) trwający bez przerwy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kwitły i pachniały młode lipy – rozlegał się wszędzie melodyjny gwar pszczół, trzmieli, os, nieprzerwany krzyk kosów i pogwizdywanie wilg.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ciągły

Wiktionary


nieprzerywalność

ciągłość, nieprzerwana trwałość; nieprzerwalność


SJP.pl


nieprzerywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przerywać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛrɨˈvãɲɛ, AS: ńepšeryvãńe

Wiktionary


nieprzerzucanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przerzucać.

Wiktionary


nieprzerzynanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przerzynać.

Wiktionary


nieprzesadzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przesadzać.

Wiktionary


nieprzesadzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przesadzić.

Wiktionary


nieprzesiewanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przesiewać.

Wiktionary


nieprzeskakiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeskakiwać.

Wiktionary


nieprzestraszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przestraszyć.

Wiktionary


nieprzestrzeganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przestrzegać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛsṭʃɛˈɡãɲɛ, AS: ńepšesṭšegãńe

Wiktionary


nieprzesuwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przesuwać.

Wiktionary


nieprzesypywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przesypywać.

Wiktionary


nieprzesyłanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przesyłać.

Wiktionary


nieprzeszkadzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeszkadzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛʃkaˈd͡zãɲɛ, AS: ńepšeškaʒãńe

Wiktionary


nieprzeszkodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeszkodzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛʃkɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńepšeškoʒẽńe

Wiktionary


nieprzeszukiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeszukiwać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛʃuciˈvãɲɛ, AS: ńepšešuḱivãńe

Wiktionary


nieprzesądność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieprzesądne; cecha tych, którzy są nieprzesądni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. przesąd m.

 przym. nieprzesądny, przesądny

 przysł. nieprzesądnie, przesądnie

Wiktionary


nieprzesłanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przesłać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛˈswãɲɛ, AS: ńepšesu̯ãńe

Wiktionary


nieprzetaczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przetaczać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛtaˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńepšetačãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzetoczenie dk.

Wiktionary


nieprzetoczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przetoczyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛtɔˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepšetočẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzetaczanie ndk.

Wiktionary


nieprzetrwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przetrwać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛˈtr̥fãɲɛ, AS: ńepšetr̦fãńe

Wiktionary


nieprzetworzony

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie został przetworzony

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pierwotny, surowy, przaśny, nietknięty

Wiktionary


nieprzetłumaczalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nieprzetłumaczalne

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nieprzetłumaczalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprzekładalność

Wiktionary


nieprzetłumaczalny

przymiotnik

 (1.1) niemożliwy do przetłumaczenia, nie dający się przetłumaczyć na inny język

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛtwũmaˈt͡ʃalnɨ, AS: ńepšetu̯ũmačalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzetłumaczalność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprzekładalny

Wiktionary


nieprzetłumaczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przetłumaczyć.

Wiktionary


nieprzeważanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeważać.

Wiktionary


nieprzewidywalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nieprzewidywalne; cecha tych, którzy są nieprzewidywalni

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) […] im więcej nieprzewidywalności, tym bardziej każdy nowy jej przejaw wydaje się przewidywalny […]

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzewidliwość ż., nieprzewidzialność ż., nieprzewidzianość ż.

 przym. nieprzewidywalny, nieprzewidliwy, nieprzewidzialny, nieprzewidziany

 przysł. nieprzewidywalnie, nieprzewidliwie, nieprzewidzialnie, nieprzewidzianie

Wiktionary


nieprzewidywalny

przymiotnik

 (1.1) taki, którego nie da się przewidzieć

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zachwiana komunikacja między elitą i "masami" wywołuje często zachowania nieprzewidywalne ze strony wyborców.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛvʲidɨˈvalnɨ, AS: ńepševʹidyvalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzewidywalność ż., nieprzewidliwość, nieprzewidzialność ż., nieprzewidzianość

 przym. nieprzewidliwy, nieprzewidzialny, nieprzewidziany

 przysł. nieprzewidywalnie, nieprzewidliwie, nieprzewidzialnie, nieprzewidzianie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieobliczalny

Wiktionary


nieprzewidywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przewidywać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛvʲidɨˈvãɲɛ, AS: ńepševʹidyvãńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzewidziany

Wiktionary


nieprzewidziany

przymiotnik

 (1.1) taki, którego ciężko było przewidzieć; niespodziewany

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzewidywanie n., nieprzewidywalność ż., nieprzewidzialność ż.

 przym. nieprzewidywalny, nieprzewidzialny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieoczekiwany, niespodziewany, niespodziany

Wiktionary


nieprzewiercanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przewiercać.

Wiktionary


nieprzewiercenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przewiercić.

Wiktionary


nieprzewieszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przewiesić.

Wiktionary


nieprzewijanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przewijać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛvʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńepševʹii ̯ä̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzewinięcie n.

Wiktionary


nieprzewinięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przewinąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛvʲĩˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńepševʹĩńė̃ńće

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzewijanie n.

Wiktionary


nieprzewodniczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przewodniczyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛvɔdʲɲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepševodʹńičẽńe

Wiktionary


nieprzewodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przewodzić.

Wiktionary


nieprzewożenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przewozić.

Wiktionary


nieprzewracanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przewracać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛvraˈt͡sãɲɛ, AS: ńepševracãńe

Wiktionary


nieprzewyższanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przewyższać.

Wiktionary


nieprzeznaczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeznaczać.

Wiktionary


nieprzeznaczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeznaczyć.

Wiktionary


nieprzezroczysto

1. przepuszczający promienie świetlne; przejrzysty; ażurowy;
2. umożliwiający wgląd otoczenia za sobą; transparentny


SJP.pl


nieprzezroczysty

przymiotnik

 (1.1) o substancji nieprzepuszczający światła, nieprzejrzysty

 (1.2) o tkaninie nieprzeświecający na wylot, nieprześwitujący, nie ażurowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nawet litery na sklepowych witrynach lub na nieprzezroczystych szybach wielu biurowych drzwi były całkiem nienowoczesne w porównaniu z Zachodnią Europą.

 (1.1) Fajanse swą nazwę wzięły od Faenzy, miasta w północnych Włoszech, gdzie od XII wieku produkowano naczynia wypalane z gliny, kwarcu i kaolinu albo z gliny, kwarcu i margla, pokrywane najczęściej nieprzezroczystymi szkliwami, takimi jak na przykład emalia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzezroczystość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprzejrzysty, nietransparentny

 (1.2) nieprześwitujący

Wiktionary


nieprzezwyciężenie

przysłówek

 (1.1) rzad. w sposób nieprzezwyciężony

Wiktionary


nieprzezwyciężony

niemożliwy do przezwyciężenia; nieprzezwyciężalny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nie dający się przezwyciężyć

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) T. Veblen w swej Theory of the Leisure Class pisze w 1899 r., że ludzie zamożni mają nieprzezwyciężony wstręt do wyrobów mechanicznych; każdy przedmiot, mający coś wspólnego z maszyną, jest w ich mniemaniu dobry tylko dla pospólstwa: wolą towar droższy i gorszy, byle tylko nie wychodził z maszyny.

Wiktionary


nieprzeładowywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeładowywać.

Wiktionary


nieprzełożenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przełożyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛwɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńepšeu̯ožẽńe

Wiktionary


nieprześcigniony

1. taki, którego nie da się prześcignąć, wyprzedzić w biegu
2. taki, którego nie da się przewyższyć; niezrównany


SJP.pl


nieprzeświecanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeświecać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. przeświecanie n.

Wiktionary


nieprześwitywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|prześwitywać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛɕfʲitɨˈvãɲɛ, AS: ńepšeśfʹityvãńe

Wiktionary


nieprzeźroczysto

1. delikatny, jasny; przezroczysty;
2. przepuszczający promienie światła; ażurowy; przezroczysty


SJP.pl


nieprzeżuwające

gryźć, żuć długo i dokładnie, rozdrabniać zębami


SJP.pl


nieprzeżuwający

gryźć, żuć długo i dokładnie, rozdrabniać zębami


SJP.pl


nieprzeżycie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeżyć.

Wiktionary


nieprzeżywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przeżywać.

Wiktionary


nieprzybijanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przybijać.

Wiktionary


nieprzybywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przybywać.

Wiktionary


nieprzychodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przychodzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńepšyχoʒẽńe

Wiktionary


nieprzychylność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nieprzychylne; cecha tego, kto jest nieprzychylny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzychylny

 przysł. nieprzychylnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieżyczliwość

Wiktionary


nieprzychylny

przymiotnik

 (1.1) nastawiony nieżyczliwie; świadczący o czyjejś niechęci

 (1.2) niezgodny z czyimś oczekiwaniem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzychylność ż.

 przysł. nieprzychylnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niechętny, nieprzyjazny, nieżyczliwy, szkodliwy

 (1.2) niepomyślny, niepożądany, niesprzyjający, szkodliwy

Wiktionary


nieprzycinanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przycinać.

Wiktionary


nieprzyciskanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przyciskać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨt͡ɕiˈskãɲɛ, AS: ńepšyćiskãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzyciśnięcie dk.

Wiktionary


nieprzyciszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przyciszać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨt͡ɕiˈʃãɲɛ, AS: ńepšyćišãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. przyciszanie n.

Wiktionary


nieprzyciąganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przyciągać.

Wiktionary


nieprzyciśnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przycisnąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨt͡ɕiɕˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńepšyćiśńė̃ńće

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzyciskanie dk.

Wiktionary


nieprzydatność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieprzydatne; cecha tych, którzy są nieprzydatni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzydatny

 przysł. nieprzydatnie

 rzecz. przydaś mrz.

Wiktionary


nieprzydatny

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie przydaje się do czegoś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kiedy opisuje, co widział, czego doświadczył, ma za sobą nieraz ponętność prawdy i możeby autobiografię lub pamiętniki czasu swego dobrze napisał, ale jowialności jego są ckliwe, a wymysły nieprzydatne do zbudowania jednolitej całości.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨˈdatnɨ, AS: ńepšydatny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. przydaś mrz., nieprzydatność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepotrzebny, zbędny

Wiktionary


nieprzydźwiganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przydźwigać.

Wiktionary


nieprzygnębianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przygnębiać.

Wiktionary


nieprzygotowany

przymiotnik

 (1.1) taki, który zaniedbał przygotowań

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jacek, ty jesteś notorycznie nieprzygotowany do moich lekcji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨɡɔtɔˈvãnɨ, AS: ńepšygotovãny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzygotowanie n.

Wiktionary


nieprzygotowywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przygotowywać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨɡɔtɔvɨˈvãɲɛ, AS: ńepšygotovyvãńe

Wiktionary


nieprzyjaciel

1. ktoś wrogo nastawiony wobec kogoś lub czegoś
2. wroga armia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś wrogo nastawiony wobec kogoś lub czegoś

 (1.2) wojsk. wroga armia, ogół wrogich wojsk

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To dawny nieprzyjaciel gromadzi siły.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨˈjät͡ɕɛl, AS: ńepšyi ̯äćel

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. nieprzyjaciółka ż.

 przym. nieprzyjacielski, nieprzyjazny

 przysł. nieprzyjaźnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) przeciwnik, wróg, książk. antagonista

Wiktionary


nieprzyjacielski

1. dotyczący przyjaciela, składający się z przyjaciół - osób pozostających ze sobą w bliskich stosunkach, np. przyjacielska kompania, paczka, grupa;
2. taki jak wśród przyjaciół, pełen życzliwości, troski i zaufania; dobry, przyjazny, życzliwy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z nieprzyjacielem militarnym

 (1.2) przest. dotyczący zachowań lub emocji pochodzących od osoby wrogo nastawionej

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzyjaźń ż., nieprzyjacielstwo n., nieprzyjaciel mos., nieprzyjaciółka ż.

 przym. nieprzyjazny

 przysł. nieprzyjaźnie

 czas. zaprzyjaźnić się

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wrogi

 (1.2) nieprzyjazny, nieżyczliwy, wrogi

Wiktionary


nieprzyjazność

→ nieprzyjazny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieprzyjazne; cecha tych, którzy są nieprzyjaźni

Wiktionary

Patrz:

nieprzyjazny

Powiązane:

 przym. nieprzyjazny

 przysł. nieprzyjaźnie

Wiktionary


nieprzyjazny

przymiotnik

 (1.1) nastawiony niechętnie, wrogo

 (1.2) taki, który nie sprzyja, stanowiący przeszkodę

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ale obok życzliwych Francuzów, delegaci polscy mieli do czynienia z wyraźnie nieprzyjaznymi Brytyjczykami, obojętnymi Włochami i Japończykami oraz chwiejnymi Amerykanami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨˈjaznɨ, AS: ńepšyi ̯azny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieprzyjaźnie

 rzecz. nieprzyjaźń ż., nieprzyjaciel mos., nieprzyjazność ż.

 przym. nieprzyjacielski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wrogi, nieprzyjacielski, srogi

Wiktionary


nieprzyjaźnie

przysłówek

 (1.1) w sposób nieprzyjazny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨˈjäʑɲɛ, AS: ńepšyi ̯äźńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzyjaźń ż., nieprzyjaciel mos., nieprzyjazność ż.

 przym. nieprzyjazny, nieprzyjacielski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wrogo

Wiktionary


nieprzyjaźniejszy

rzadki stopień wyższy od przymiotnika: nieprzyjazny; bardziej nieprzyjazny


SJP.pl


nieprzyjaźń

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stan wrogości wobec kogoś; brak przyjaznych uczuć

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzyjazny, nieprzyjacielski

 przysł. nieprzyjaźnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wrogość, niechęć, antypatia

Wiktionary


nieprzyjebanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przyjebać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨjɛˈbãɲɛ, AS: ńepšyi ̯ebãńe

Wiktionary


nieprzyjemnie

przysłówek

 (1.1) w sposób nieprzyjemny, niemiło

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czegoż płaczecie u licha? / A bo mi tak jakoś matyjaśnie! / Jak to, matyjaśnie? / A bo to pan nie rozumie?… Czy nieprzyjemnie, czy dziwacznie, czy matyjaśnie, to wszystko jedno…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨˈjɛ̃mʲɲɛ, AS: ńepšyi ̯ẽmʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzyjemność ż.

 przym. nieprzyjemny

 przysł. przyjemnie

Wiktionary


nieprzyjemniej

stopień wyższy od przysłówka: nieprzyjemnie


SJP.pl


nieprzyjemniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: nieprzyjemny; bardziej nieprzyjemny


SJP.pl


nieprzyjemność

przykre zdarzenie, nieprzyjemna rzecz; przykrość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nieprzyjemna sytuacja albo rzecz

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) [...] w bójce zawsze można samemu oberwać i potem będą nieprzyjemności w domu za podbite oko czy rozerwaną koszulę.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzyjemny

 przysł. nieprzyjemnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kłopot, problem, przykrość

Wiktionary


nieprzyjemny

przymiotnik

 (1.1) sprawiający przykrość, wywołujący niemiłe odczucia

 (1.2) zachowujący się w sposób niemiły dla otoczenia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Skąd pochodzi ten nieprzyjemny zapach?

 (1.2) Ten facet jest bardzo nieprzyjemny w obejściu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨˈjɛ̃mnɨ, AS: ńepšyi ̯ẽmny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzyjemność ż.

 przysł. nieprzyjemnie, przyjemnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niemiły, przykry

 (1.2) antypatyczny, gburowaty, obcesowy, oschły, niesympatyczny, niemiły

Wiktionary


nieprzyjeżdżanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przyjeżdżać.

Wiktionary


nieprzyjmowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przyjmować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨjmɔˈvãɲɛ, AS: ńepšyi ̯movãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. przyjmowanie n.

Wiktionary


nieprzyjęcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przyjąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨˈjɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńepšyi ̯ė̃ńće

Wiktionary


nieprzyjście

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przyjść.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈpʃɨjɕt͡ɕɛ, AS: ńepšyi ̯śće

Wiktionary


nieprzykinanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przykinać.

Wiktionary


nieprzyklejanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przyklejać.

Wiktionary


nieprzykowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przykować.

Wiktionary


nieprzykręcanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przykręcać.

Wiktionary


nieprzykręcenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przykręcić.

Wiktionary


nieprzykucnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przykucnąć.

Wiktionary


nieprzymierzalny

niedający się przymierzyć


SJP.pl


nieprzymierzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przymierzać.

Wiktionary


nieprzymknięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przymknąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨ̃ˈmʲcɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńepšỹmʹḱńė̃ńće

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzymykanie ndk.

Wiktionary


nieprzymulanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przymulać.

Wiktionary


nieprzymusowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieprzymusowe; cecha tych, którzy są nieprzymusowi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzymusowy

 przysł. nieprzymusowo

Wiktionary


nieprzymykanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przymykać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨ̃mɨˈkãɲɛ, AS: ńepšỹmykãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzymknięcie dk.

Wiktionary


nieprzynoszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przynosić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨ̃nɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepšỹnošẽńe

Wiktionary


nieprzypadanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przypadać.

Wiktionary


nieprzypadkowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieprzypadkowe; cecha tych, którzy są nieprzypadkowi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzypadkowy

 przysł. nieprzypadkowo

Wiktionary


nieprzypalanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przypalać.

Wiktionary


nieprzypieczętowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przypieczętować.

Wiktionary


nieprzypinanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przypinać.

Wiktionary


nieprzypisywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przypisywać.

Wiktionary


nieprzypominanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przypominać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨpɔ̃mʲĩˈnãɲɛ, AS: ńepšypõmʹĩnãńe

Wiktionary


nieprzyprawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przyprawiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨpraˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńepšypravʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieprzyprawienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przyprawić.

Wiktionary


nieprzypuszczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przypuszczać.

Wiktionary


nieprzypuszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przypuścić.

Wiktionary


nieprzyrządzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przyrządzać.

Wiktionary


nieprzyrządzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przyrządzić.

Wiktionary


nieprzysiadalny

o nastroju: taki, w którym nie ma się ochoty na kontakt z ludźmi


SJP.pl


nieprzysięganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przysięgać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨɕɛ̃ŋˈɡãɲɛ, AS: ńepšyśẽŋgãńe

Wiktionary


nieprzyspieszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przyspieszać.

Wiktionary


nieprzyspieszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przyspieszyć.

Wiktionary


nieprzysporzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przysporzyć.

Wiktionary


nieprzystawalnie

pasujący do czegoś; zgodny


SJP.pl


nieprzystawalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieprzystawalne; cecha tych, którzy są nieprzystawalni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzystawalny

 przysł. nieprzystawalnie

Wiktionary


nieprzystojniej

stopień wyższy od przysłówka: nieprzystojnie


SJP.pl


nieprzystojność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. cecha tego, co nieobyczajne

 (1.2) przest. czyn niezgodny z dobrymi obyczajami

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Matka maskowała wszelkie jego nieprzystojności.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzystojny

 przysł. nieprzystojnie

Wiktionary


nieprzystojny

przymiotnik jakościowy

 (1.1) o mężczyźnie nieatrakcyjny zewnętrznie, o niemiłej, nieciekawej powierzchowności

 (1.2) przest. niezgodny z dobrymi obyczajami

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzystojność ż.

 przysł. nieprzystojnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) niestosowny, nieprzyzwoity, nieobyczajny, odważny, śmiały, wyuzdany, wyzywający, zuchwały; przest. bezecny, nieobyczajny, wszeteczny

Wiktionary


nieprzystosowalność

niemożność przystosowania


SJP.pl


nieprzystosowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przystosować.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ważnym czynnikiem kryminogennym są częste u recydywistów zaburzenia osobowości i daleko posunięte nieprzystosowanie społeczne, które potęguje długi pobyt w zakładach karnych.

Wiktionary


nieprzystępniej

stopień wyższy od przysłówka: nieprzystępnie


SJP.pl


nieprzystępniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: nieprzystępny; bardziej nieprzystępny


SJP.pl


nieprzystępny

przymiotnik

 (1.1) psych. zachowujący dystans w relacjach z ludźmi

 (1.2) zbyt zawiły; trudny do zrozumienia

 (1.3) taki, do którego trudno dotrzeć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzystępność ż.

 przysł. nieprzystępnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedostępny

 (1.2) hermetyczny, niezrozumiały

 (1.3) niedostępny

Wiktionary


nieprzystępowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przystępować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨstɛ̃mpɔˈvãɲɛ, AS: ńepšystẽmpovãńe

Wiktionary


nieprzyswajanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przyswajać.

Wiktionary


nieprzysyłanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przysyłać.

Wiktionary


nieprzysłanianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przysłaniać.

Wiktionary


nieprzytoczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przytoczyć.

Wiktionary


nieprzytomność

utrata świadomości


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. stan całkowitej utraty przytomności; brak przytomności

 (1.2) daw. stan bycia nieobecnym gdzieś w konkretnym czasie

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzytomny

 przysł. nieprzytomnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) nieobecność

Wiktionary


nieprzytomny

przymiotnik

 (1.1) taki, który stracił przytomność, świadomość

 (1.2) przen. oszołomiony, nie myślący racjonalnie, trzeźwo

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jaskier, rzucając niespokojne spojrzenia na Zerrikanki, czujnie krążące po pobojowisku, cucił wciąż nieprzytomnego Dorregaraya.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨˈtɔ̃mnɨ, AS: ńepšytõmny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzytomność ż.

 przysł. nieprzytomnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) odurzony

Wiktionary


nieprzytulanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przytulać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨtuˈlãɲɛ, AS: ńepšytulãńe

Wiktionary


nieprzytulenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przytulić.

Wiktionary


nieprzyturanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przyturać.

Wiktionary


nieprzywiezienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przywieźć.

Wiktionary


nieprzywitanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przywitać.

Wiktionary


nieprzywiązywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przywiązywać.

Wiktionary


nieprzywoływanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przywoływać.

Wiktionary


nieprzywłaszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przywłaszczyć.

Wiktionary


nieprzyznanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przyznać.

Wiktionary


nieprzyznawanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przyznawać.

Wiktionary


nieprzyzwoicie

przysłówek

 (1.1) w sposób nieprzyzwoity

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzyzwoitość ż.

 przym. nieprzyzwoity

Wiktionary


nieprzyzwoiciej

stopień wyższy od przysłówka: nieprzyzwoicie


SJP.pl


nieprzyzwoitość

1. brak przyzwoitości
2. coś nieprzyzwoitego, naruszającego normy, zasady (czyn, zwrot itp.)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak przyzwoitości

 (1.2) coś nieprzyzwoitego, budzącego oburzenie i zgorszenie

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzyzwoity

 przysł. nieprzyzwoicie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezwstyd, bezwstydność, niemoralność, nieobyczajność, nieskromność, obsceniczność, sprośność

Wiktionary


nieprzyzwoity

przymiotnik jakościowy

 (1.1) niezgodny z powszechnymi zasadami moralnymi (często w kontekście seksualnym)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na koncertach, nieświadomi, że mikrofony są włączone, wymieniali różne niepochlebne i nieprzyzwoite uwagi na temat zgromadzonych na sali dziewcząt.

 (1.1) Kobiety traktowano jak istoty niższe, a sam wyraz "kobieta" w epoce nowożytnej uważano za nieprzyzwoity.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨzvɔˈjitɨ, AS: ńepšyzvoi ̯ity

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzyzwoitość ż.

 przysł. nieprzyzwoicie, przyzwoicie

 przym. przyzwoity

Wiktionary


nieprzyśnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przyśnić.

Wiktionary


nieprzyśnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przysnąć.

Wiktionary


nieprzyśpieszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przyśpieszać.

Wiktionary


nieprzyświecanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|przyświecać.

Wiktionary


niepróbowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|próbować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛprubɔˈvãɲɛ, AS: ńeprubovãńe

Wiktionary


niepróżnowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|próżnować.

Wiktionary


nieprędko

przysłówek

 (1.1) powoli, bez pośpiechu

Wiktionary


niepsioczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|psioczyć.

Wiktionary


niepsuj

nazwisko


SJP.pl


niepszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pszczyć.

Wiktionary


nieptaszkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ptaszkować.

Wiktionary


niepublikowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|publikować.

Wiktionary


niepuchanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|puchać.

Wiktionary


niepucowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pucować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛput͡sɔˈvãɲɛ, AS: ńepucovãńe

Wiktionary


niepudłowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pudłować.

Wiktionary


niepukanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pukać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpuˈkãɲɛ, AS: ńepukãńe

Wiktionary


niepunktualniej

stopień wyższy od przysłówka: niepunktualnie


SJP.pl


niepunktualniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: niepunktualny


SJP.pl


niepunktualność

nieprzychodzenie na czas, spóźnianie się


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niepunktualne; cecha tych, którzy są niepunktualni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepunktualny

 przysł. niepunktualnie

Wiktionary


niepustoszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pustoszyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpustɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepustošẽńe

Wiktionary


niepuszczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|puszczać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpuʃˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńepuščãńe

Wiktionary


niepuszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|puścić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpuʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepuščẽńe

Wiktionary


niepylak

niepylak apollo - motyl, w Polsce chroniony


SJP.pl


niepyskowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pyskować.

Wiktionary


niepytanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pytać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɨˈtãɲɛ, AS: ńepytãńe

Wiktionary


niepójście

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pójść.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈpujɕt͡ɕɛ, AS: ńepui ̯śće

Wiktionary


niepóźniej

stopień wyższy od przysłówka: niepóźno


SJP.pl


niepączkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pączkować.

Wiktionary


niepąsowienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pąsowieć.

Wiktionary


niepęchcenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pęchcić.

Wiktionary


niepęcznienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pęcznieć.

Wiktionary


niepędzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pędzić.

Wiktionary


niepędzlowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pędzlować.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. pędzlowanie n.

Wiktionary


niepękanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pękać.

Wiktionary


niepłacenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|płacić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpwaˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńepu̯acẽńe

Wiktionary


niepłakanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|płakać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpwaˈkãɲɛ, AS: ńepu̯akãńe

Wiktionary


niepłaszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|płaszczyć.

Wiktionary


niepłodność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. brak płodności, przejściowa niezdolność do rozrodu

 (1.2) bot. niedawanie owoców

 (1.3) nieurodzajność

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na przykład kobieta dwa razy zaszła w ciążę pozamaciczną. Wycięto jej oba jajowody. Jest to w miarę klarowna sytuacja wykluczająca z dużym prawdopodobieństwem inne przyczyny niepłodności.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepłodny

 czas. ubezpłodnić

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezpłodność

Wiktionary


niepłodny

przymiotnik

 (1.1) o człowieku, zwierzęciu: niezdolny do rozrodu, płodzenia; nie wydający potomstwa

 (1.2) o roślinie: nie rodzący owoców

 (1.3) o ziemi, glebie: jałowy, nieurodzajny, pustynny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W miasteczku Zorah żył wtedy pewien Danita imieniem Manue, który miał żonę niepłodną.

 (1.1) Wskutek pewnej choroby czy też operacji kobieta może zostać na całe życie niepłodna.

 (1.1) W XIII jeszcze wieku wielożeństwa doświadczali królowie węgierscy i morawscy książęta, a co większa, że mając niepłodne żony, prawe z nałożnic płodzili potomstwo.

 (1.3) I poczuł mękę pracy na ziemi niepłodnej.

 (1.3) Góry tylko, na których stoi Jerozolima, dzikie, niepłodne, nadają temu miastu straszliwą fizjonomię.

 (1.3) Trakt dalszy na Goraj. „Kraj górzysty i niepłodny, / Nocleg, popas, niewygodny, / Przewodniki bałamutne, / Droga ciemna, lasy smutne”.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepłodność

 przysł. niepłodnie

 czas. ubezpłodnić

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezpłodny

 (1.2) sterylny

 (1.3) nieurodzajny

Wiktionary


niepłonięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|płonąć.

Wiktionary


niepłowienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|płowieć.

Wiktionary


niepłukanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|płukać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpwuˈkãɲɛ, AS: ńepu̯ukãńe

Wiktionary


niepłynięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|płynąć.

Wiktionary


niepłynnie

przysłówek

 (1.1) w sposób niepłynny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepłynność ż.

 przym. niepłynny

Wiktionary


niepływanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|pływać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpwɨˈvãɲɛ, AS: ńepu̯yvãńe

Wiktionary


nierabowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rabować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrabɔˈvãɲɛ, AS: ńerabovãńe

Wiktionary


nierachowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rachować.

Wiktionary


nieracjonalny

przymiotnik jakościowy

 (1.1) niekierujący się rozumem

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedorzeczny, absurdalny

Wiktionary


nieraczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|raczyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛraˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeračẽńe

Wiktionary


nieraczkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|raczkować.

Wiktionary


nierad

tyle co: niechętnie


SJP.pl

Nierad, Niered – staropolskie imię męskie złożone z członów "Nie-" (przeczenie) i "-rad" ("być zadowolonym, chętnym, cieszyć się"). Być może oznaczało "ten, który się nie cieszy".

Wikipedia


nieradka

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nieradka – struga, dopływ Pszczynki
  • Nieradka – imię żeńskie

Wikipedia


nieradowice

Nieradowice – część miasta Otmuchów w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Otmuchów.

Wieś Nieradowice została włączona do miasta 1 stycznia 2018.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.

Wikipedia


nieradowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nieradowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. ciechanowskim, w gminie Gołymin-Ośrodek
  • Nieradowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. mławskim, w gminie Szydłowo

Wikipedia


nieradzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|radzić.

Wiktionary


nieradzik

nazwisko


SJP.pl


nierafinowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rafinować.

Wiktionary


nierafinowany

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie został poddany procesowi rafinacji (oczyszczania)

Wiktionary


nierajzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rajzować.

Wiktionary


nieranienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ranić.

Wiktionary


nieraportowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|raportować.

Wiktionary


nierasowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nierasowe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierasowy

Wiktionary


nierasowy

przymiotnik

 (1.1) o zwierzętach: nie będący rasowym, nienależący do żadnej rasy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierasowość ż.

Wiktionary


nieraszplowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|raszplować.

Wiktionary


nieratowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ratować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛratɔˈvãɲɛ, AS: ńeratovãńe

Wiktionary


nieraz

1. często, wielokrotnie;
2. czasem, niekiedy


SJP.pl

przysłówek

 (1.1) wiele razy, często

 (1.2) czasami, niekiedy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nieraz to już robiłem, więc nie będę mieć z tym problemu.

 (1.2) Nieraz zdarza mu się pomylić, ale generalnie robi to bardzo porządnie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛras, AS: ńeras

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. raz mrz.

 liczgł. raz

Wiktionary


nierażenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|razić.

Wiktionary


nierdzewienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rdzewieć.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierdzewny

Wiktionary


nierdzewka

potocznie:
1. stal nierdzewna;
2. przedmiot ze stali nierdzewnej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. stal nierdzewna

 (1.2) pot. przedmiot ze stali nierdzewnej

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈrd͡zɛfka, AS: ńerʒefka

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierdzewny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) stal nierdzewna, inox, INOX

Wiktionary


nierdzewny

przymiotnik jakościowy

 (1.1) nieulegający rdzewieniu, odporny na rdzewienie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierdzewka ż., nierdzewienie n., nierdzewność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rdzoodporny

Wiktionary


niereagowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|reagować.

Wiktionary


nierealizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|realizować.

Wiktionary


nierealnie

przysłówek

 (1.1) w sposób nierealny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pokazała mu plecy. Chwilę patrzył na jej dłoń z nierealnie kruchymi palcami; mimo opalenizny wydawały się w słońcu aż prześwietlone.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierealność ż., realność ż.

 przym. nierealny

Wiktionary


nierealniej

stopień wyższy od przysłówka: nierealnie


SJP.pl


nierealniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: nierealny


SJP.pl


nierealność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nierealne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierealny, nierealnie

 przysł. nierealnie

 rzecz. realność ż.

Wiktionary


nierealny

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie istnieje w rzeczywistości

 (1.2) taki, którego nie da się urzeczywistnić

 (1.3) pozbawiony zdrowego rozsądku, nie mający realnych podstaw

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Koncepcja kontrofensywy z rejonu Brześcia wkrótce stała się nierealna, gdyż już 1 sierpnia, wskutek słabej postawy grupy poleskiej, został on ewakuowany.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɛˈalnɨ, AS: ńerealny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierealność ż., realność ż.

 przysł. nierealnie

 przym. nierealnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) surrealistyczny, nierzeczywisty, nieprawdziwy

 (1.3) surrealistyczny, utopijny, niedorzeczny, abstrakcyjny, absurdalny

Wiktionary


nierechtownie

przysłówek

 (1.1) gw-pl|Kresy. niesłusznie

Wiktionary


nierecyklingowalny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) ekol. taki, który nie nadaje się do recyklingu

Wiktionary

Powiązane:

 przym. recyklingowalny

Wiktionary


nieredukowalność

niemożność zredukowania


SJP.pl


niereferowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|referować.

Wiktionary


niereflektowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|reflektować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɛflɛktɔˈvãɲɛ, AS: ńereflektovãńe

Wiktionary


niereformowalność

niemożność ulepszenia, zreformowania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nie daje się zreformować, zmienić, naprawić

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niereformowalny, formatywny

 przysł. niereformowalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nienaprawialność

Wiktionary


niereformowalny

przymiotnik

 (1.1) taki, którego nie daje się zreformować, naprawić, nawrócić, zmienić

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Komunizm należy obalić nie dlatego, że jest niereformowalny, lecz odwrotnie: że jest skończenie reformowalny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niereformowalność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nienaprawialny

Wiktionary


nierefowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|refować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɛfɔˈvãɲɛ, AS: ńerefovãńe

Wiktionary


nieregularnie

przysłówek

 (1.1) w sposób nieregularny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) …stara kolejka elektryczna dożywa swych dni - kursując jednak coraz nieregularniej, bo roboty trwają cały czas, nawet w święta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɛɡuˈlarʲɲɛ, AS: ńeregularʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieregularność ż.

 przym. nieregularny

Wiktionary


nieregularniej

stopień wyższy od przysłówka: nieregularnie


SJP.pl


nieregularniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: nieregularny


SJP.pl


nieregularnik

coś ukazującego lub odbywającego się nieregularnie


SJP.pl


nieregularność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nieregularne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieregularny

 przysł. nieregularnie

Wiktionary


nieregularny

przymiotnik jakościowy

 (1.1) pojawiający się, działający, występujący w nierównych odstępach czasu

 (1.2) mający kształt, wygląd lub formę inną, nietypową dla obiektów danego typu

 (1.3) jęz. gram. taki, który nie podlega danej regule, odbiega od niej

 (1.4) wojsk. nienależący do wojsk stałych, formowany doraźnie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieregularność ż.

 przysł. nieregularnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) nieforemny

Wiktionary


nieregulowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|regulować.

Wiktionary


niereklamowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|reklamować.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. reklamowanie n.

Wiktionary


nierekomendowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rekomendować.

Wiktionary


nierekompensowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rekompensować.

Wiktionary


nierekrutowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rekrutować.

Wiktionary


nierelatywistyczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nierelatywistyczne; cecha tych, którzy są nierelatywistyczni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierelatywistyczny

 przysł. nierelatywistycznie

Wiktionary


niereligijność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak religijności, bycie niereligijnym, niewiara

Wiktionary

Niereligijność ( irréligion) lub bezwyznaniowość – brak wyznania religijnego, postawa obojętności lub niechęci wobec religii.

Pojęcie poświadczone po raz pierwszy jako irréligion w 1527 roku. Zależnie od kontekstu może być odnoszone do ateizmu, agnostycyzmu, deizmu, panteizmu, sceptycyzmu, wolnomyślicielstwa, świeckiego humanizmu lub sekularyzmu.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. niereligijny

 przysł. niereligijnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezreligijność

Wiktionary


niereligijny

przymiotnik

 (1.1) charakteryzujący się brakiem religijności

 (1.2) taki, który nie dotyczy religii

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɛlʲiˈɟijnɨ, AS: ńerelʹiǵii ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niereligijność ż.

 przysł. niereligijnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezreligijny, niewierzący, pejor. bezbożny

 (1.1) bezreligijny, areligijny, laicki, świecki, pozakościelny, niekościelny

Wiktionary


nieremontowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|remontować.

Wiktionary


nierentowniej

stopień wyższy od przysłówka: nierentownie


SJP.pl


nierentowniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: nierentowny


SJP.pl


niereperowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|reperować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɛpɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńereperovãńe

Wiktionary


niereprezentatywność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niereprezentatywne; cecha tych, którzy są niereprezentatywni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niereprezentatywny

 przysł. niereprezentatywnie

Wiktionary


niereprezentowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|reprezentować.

Wiktionary


niereranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rerać.

Wiktionary


nieresetowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|resetować.

Wiktionary


nierewaluowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rewaluować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɛvaluwɔˈvãɲɛ, AS: ńerevaluu̯ovãńe

Wiktionary


nierewidowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rewidować.

Wiktionary


nierewokowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rewokować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɛvɔkɔˈvãɲɛ, AS: ńerevokovãńe

Wiktionary


nierezerwowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rezerwować.

Wiktionary


nierezultowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rezultować.

Wiktionary


nierezydent

1. osoba niemająca miejsca zamieszkania w danym kraju;
2. podmiot niemający siedziby w danym kraju


SJP.pl


nierezydentka

kobieta niemająca miejsca zamieszkania w danym kraju


SJP.pl


nierezygnowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rezygnować.

Wiktionary


nieriungri

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji;

Wiktionary

Ni

Wikipedia


nierl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w północnej Rosji przeduralskiej, prawy dopływ Wołgi;

Wiktionary

Nierl (ros. "Нерль", t. Nierl Wołżańska – "Нерль Волжская", Wielka Nierl – "Нерль Большая") – rzeka w północnej Rosji przeduralskiej (obwody jarosławski i twerski), prawy dopływ Wołgi w zlewisku Morza Kaspijskiego. Długość – 112 km, powierzchnia zlewni – 3270 km², średni przepływ 55 km przed ujściem – 12,8 m³/s. Żeglowna 40 km od ujścia. Reżim mieszany z przewagą śnieżnego. Pokrywa lodowa od listopada do kwietnia.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) Nerla

Wiktionary


nieroba

regionalnie: nierób (o kobiecie)


SJP.pl


nierobienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|robić.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieróbstwo n., nierób m.

Wiktionary


nieroborowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|roborować.

Wiktionary


nierochmanienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rochmanić.

Wiktionary


nieroda

nazwisko


SJP.pl

Nieroda – przysiółek wsi Ruda w Polsce położony w województwie podkarpackim, w powiecie stalowowolskim, w gminie Bojanów. Do końca 2017 roku był to przysiółek wsi Przyszów}.

W latach 1975–1998 przysiółek administracyjnie należał do województwa tarnobrzeskiego.

Wikipedia


nierodowodowy

przymiotnik

 (1.1) zool. nie mający dokumentu rodowodu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niestety, polskie prawo nie zabrania rozmnażania nierodowodowych zwierząt dla zysku. Jedynym sposobem powstrzymania pseudohodowców jest zmniejszenie popytu na ich działalność.

 (1.1) Pies nierodowodowy jest psem w typie rasy, lecz nigdy psem rasowym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔdɔvɔˈdɔvɨ, AS: ńerodovodovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. rodowód m.

 przym. rodowodowy

Wiktionary


nierodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rodzić.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Gdzie indziej chodzi o prawo głosu, równą płacę z mężczyznami za jednakową pracę, o prawo mężatek do noszenia własnego nazwiska, gdyż przyjmowanie mężowskiego oznacza, że się jest jego własnością, czy o wolność nierodzenia dzieci, tam gdzie ciąża stwarza prawny przymus rozrodczy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńeroʒẽńe

Wiktionary


nierogacizna

trzoda chlewna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zootechn. świnie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Poradlne było daniną uiszczaną w nierogaciźnie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. rogacizna ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) trzoda chlewna

Wiktionary


nierokowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rokować.

Wiktionary


nierolowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rolować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔlɔˈvãɲɛ, AS: ńerolovãńe

Wiktionary


nieromanizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|romanizować.

Wiktionary


nieromantyczny

przymiotnik

 (1.1) niepowiązany z romantyzmem

 (1.2) niewykazujący romantyzmu, ani uczuciowy ani marzycielski

Wiktionary


nieronienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ronić.

Wiktionary


nierostowo

Nierostowo (kaszb. "Nierzostowò" lub "Nierosław", niem. "Nierostaw") – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie chojnickim, w gminie Konarzyny. Leży nad południowym brzegiem jeziora Nierzostowo.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.

Wikipedia


nierosyjski

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie jest rosyjski, nie ma rosyjskich cech

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Represje dotknęły kilka milionów przedstawicieli nierosyjskich narodów i grup etnicznych Związku Sowieckiego.

Wiktionary


nierozanielenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozanielić.

Wiktionary


nierozbicie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozbić.

Wiktionary


nierozbieranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozbierać.

Wiktionary


nierozbijanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozbijać.

Wiktionary


nierozchlapywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozchlapywać.

Wiktionary


nierozchwierutanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozchwierutać.

Wiktionary


nierozcieńczony

przymiotnik

 (1.1) taki którego gęstość nie została zmieniona przez dodanie rozcieńczalnika

Wiktionary


nierozciągliwie

dający się rozciągać, rozciągnąć


SJP.pl


nierozczarowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozczarować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔʃt͡ʃarɔˈvãɲɛ, AS: ńeroščarovãńe

Wiktionary


nierozczęstowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozczęstować.

Wiktionary


nierozdawanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozdawać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzdaˈvãɲɛ, AS: ńerozdavãńe

Wiktionary


nierozdrabnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozdrabniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzdrabʲˈɲä̃ɲɛ, AS: ńerozdrabʹńä̃ńe

Wiktionary


nierozdysponowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozdysponować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzdɨspɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ńerozdyspõnovãńe

Wiktionary


nierozdziawienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozdziawić.

Wiktionary


nierozdzielanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozdzielać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔʑd͡ʑɛˈlãɲɛ, AS: ńeroźʒ́elãńe

Wiktionary


nierozdzielenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozdzielić.

Wiktionary


nierozdzielność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nierozdzielne; cecha tych, którzy są nierozdzielni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierozdzielny

 przysł. nierozdzielnie

Wiktionary


nierozdzielny

przymiotnik

 (1.1) nie dający się rozdzielić, nie do podziału

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czcimy nierozdzielną Trójcę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierozdzielność ż.

 przysł. nierozdzielnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) integralny, niepodzielny, nierozłączny, nierozerwalny

Wiktionary


nierozebranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozebrać.

Wiktionary


nierozegrana

remis


SJP.pl


nierozerwalnie

przysłówek

 (1.1) w sposób trwały

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Polska tożsamość jest nierozerwalnie związana z morzem wypijanej co roku wódki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierozerwalność ż.

 przym. nierozerwalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieodłącznie, trwale, na stałe

Wiktionary


nierozerwalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) niemożność rozerwania, rozłączenia, rozdzielenia danych elementów

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzɛˈrvalnɔɕt͡ɕ, AS: ńerozervalność

Wiktionary

Powiązane:

 czas. rozrywać

 przym. nierozerwalny

 przysł. nierozerwalnie

Wiktionary


nierozerwalny

dający się rozerwać, rozłączyć


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie daje się rozerwać; trwale wiążący

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierozerwalność ż.

 przysł. nierozerwalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nierozłączny, silny, trwały

Wiktionary


nierozgarnięty

przymiotnik

 (1.1) myślący wolniej od innych; o nikłej bystrości umysłu; mało inteligentny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) głupawy, niemądry, niepojętny, nierozumny, tępy, tumanowaty

Wiktionary


nierozgoryczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozgoryczać.

Wiktionary


nierozjaśnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozjaśniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzʲjäɕˈɲä̃ɲɛ, AS: ńerozʹi ̯äśńä̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierozjaśnienie n. dk.

Wiktionary


nierozjaśnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozjaśnić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzʲjäɕˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńerozʹi ̯äśńė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierozjaśnianie n. ndk.

Wiktionary


nierozjebanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozjebać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzʲjɛˈbãɲɛ, AS: ńerozʹi ̯ebãńe

Wiktionary


nierozkazywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozkazywać.

Wiktionary


nierozkoszowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozkoszować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔskɔʃɔˈvãɲɛ, AS: ńeroskošovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. rozkoszować się, rozkoszować

Wiktionary


nierozkuwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozkuwać.

Wiktionary


nierozkwitanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozkwitać.

Wiktionary


nierozkładanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozkładać.

Wiktionary


nierozmarzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) nieodmarzanie

 (1.2) niewprawianie w stan marzenia

Wiktionary


nierozmawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozmawiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzmaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńerozmavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nierozmienienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozmienić.

Wiktionary


nierozminowywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozminowywać.

Wiktionary


nierozmyślanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozmyślać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzmɨɕˈlãɲɛ, AS: ńerozmyślãńe

Wiktionary


nieroznamiętnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|roznamiętniać.

Wiktionary


nierozniecanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozniecać.

Wiktionary


nierozp.

skrót od: nierozpuszczalny


SJP.pl


nierozpaczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozpaczać.

Wiktionary


nierozpalanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozpalać.

Wiktionary


nierozparcelowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozparcelować.

Wiktionary


nierozpatrywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozpatrywać.

Wiktionary


nierozpatrzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozpatrzyć.

Wiktionary


nierozpierdolenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozpierdolić.

Wiktionary


nierozplantowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozplantować.

Wiktionary


nierozpoczynanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozpoczynać.

Wiktionary


nierozpowszechnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozpowszechniać.

Wiktionary


nierozpoznawalny

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie daje się rozpoznać

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔspɔznaˈvalnɨ, AS: ńerospoznavalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierozpoznawalność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nierozróżnialny

Wiktionary


nierozprawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozprawiać.

Wiktionary


nierozprężanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozprężać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔsprɛ̃w̃ˈʒãɲɛ, AS: ńerosprẽũ̯žãńe

Wiktionary


nierozpuszczalny

przymiotnik

 (1.1) taki, którego nie można rozpuścić

Wiktionary

Powiązane:

 przym. rozpuszczalny

Wiktionary


nierozpuszczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozpuszczać.

Wiktionary


nierozpuszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozpuścić.

Wiktionary


nierozpłaszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozpłaszczyć.

Wiktionary


nierozrabianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozrabiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzraˈbʲjä̃ɲɛ, AS: ńerozrabʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nierozrzucanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozrzucać.

Wiktionary


nierozrzucenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozrzucić.

Wiktionary


nierozróżnialność

niemożność dostrzeżenia różnicy między kimś a kimś lub czymś a czymś; nieodróżnialność


SJP.pl


nierozsadzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozsadzać.

Wiktionary


nierozsadzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozsadzić.

Wiktionary


nierozsmarowywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozsmarowywać.

Wiktionary


nierozstrzelenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozstrzelić.

Wiktionary


nierozstrzygalny

dający się rozstrzygnąć; rozwiązywalny, rozwiązalny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) niemożliwy do rozstrzygnięcia, niedający się rozstrzygnąć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierozstrzygalność ż.

Wiktionary


nierozszarpywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozszarpywać.

Wiktionary


nierozszczepianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozszczepiać.

Wiktionary


nierozszerzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozszerzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔsʃɛˈʒãɲɛ, AS: ńerosšežãńe

Wiktionary


nierozsądek

brak zdolności trafnej oceny sytuacji i odpowiedniego zachowania się; brak rozsądku


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) brak rozsądku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Byłoby co najmniej nierozsądkiem przez jednego trefnisia pozbawiać się kontaktu ze światem.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nierozwaga, nieroztropność

Wiktionary


nierozsądnie

przysłówek

 (1.1) w sposób nierozsądny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔsˈːɔ̃ndʲɲɛ, AS: ńero•sõndʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierozsądny

Wiktionary


nierozsądniej

stopień wyższy od przysłówka: nierozsądnie


SJP.pl


nierozsądniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: nierozsądny


SJP.pl


nierozsądny

przymiotnik

 (1.1) bez rozsądku

 (1.2) świadczący o braku rozsądku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Naród biedny, tchórzliwy, leniwy, niekarny, nietrwały i nierozsądny - będzie przy każdym ustroju narodem słabym.

 (1.2) Przechowywanie niezabezpieczonych rodentycydów w kuchennej szafce pod zlewozmywakiem jest nierozsądne i urąga wszelkim zasadom bezpieczeństwa.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nierozsądnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieroztropny, nierozważny

Wiktionary


nieroztańczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|roztańczyć.

Wiktionary


nieroztkliwianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|roztkliwiać.

Wiktionary


nieroztropnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób nieroztropny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. roztropek mzw./mos., nieroztropność ż.

 przym. nieroztropny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nierozważnie, lekkomyślnie

Wiktionary


nieroztropniej

stopień wyższy od przysłówka: nieroztropnie


SJP.pl


nieroztropniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: nieroztropny


SJP.pl


nieroztropność

brak rozwagi lub rozsądku; lekkomyślność, beztroska


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak roztropnośsci

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wskutek nieroztropności zostałem ośmieszony.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. roztropek mzw./mos.

 przysł. nieroztropnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nierozsądek, nierozwaga

Wiktionary


nieroztropny

przymiotnik

 (1.1) postępujący bez dostatecznego namysłu i przewidywania skutków swoich działań lub świadczący o takim zachowaniu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. roztropek mzw./mos., nieroztropność ż.

 przysł. nieroztropnie

Wiktionary


nierozum

dawniej: brak rozsądku, rozwagi; głupota


SJP.pl


nierozumnie

przysłówek

 (1.1) w sposób nierozumny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierozumność ż.

 przym. nierozumny

Wiktionary


nierozumniej

stopień wyższy od przysłówka: nierozumnie


SJP.pl


nierozumniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: nierozumny


SJP.pl


nierozumny

przymiotnik

 (1.1) głupi, bezmyślny

 (1.2) niezdolny do myślenia, rozumowania, wnioskowania

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nierozumnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. nieogarnięty

 (1.2) bezrozumny

Wiktionary


nierozwaga

lekkomyślność


SJP.pl


nierozważanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozważać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzvaˈʒãɲɛ, AS: ńerozvažãńe

Wiktionary


nierozważenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozważyć.

Wiktionary


nierozważnie

przysłówek

 (1.1) w sposób nierozważny, bezmyślnie, nierozsądnie, lekkomyślnie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzˈvaʒʲɲɛ, AS: ńerozvažʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierozważny

 rzecz. rozwaga ż., nierozwaga ż., nierozważność ż.

Wiktionary


nierozważniej

stopień wyższy od przysłówka: nierozważnie


SJP.pl


nierozważniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: nierozważny


SJP.pl


nierozważność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nierozważne; cecha tych, którzy są nierozważni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierozważny

 przysł. nierozważnie

Wiktionary


nierozważny

przymiotnik

 (1.1) taki, który działa bez rozwagi, namysłu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tyler Gage, główny bohater, wskutek nierozważnego chuligańskiego wybryku zostaje skazany na pracę społeczną w szkole artystycznej.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nierozważnie

 rzecz. nierozwaga ż., nierozważność ż.

Wiktionary


nierozweselanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozweselać.

Wiktionary


nierozweselenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozweselić.

Wiktionary


nierozwieranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozwierać.

Wiktionary


nierozwieszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozwieszać.

Wiktionary


nierozwijalny

o figurze stereometrycznej, powierzchni: dający się przekształcić na płaszczyznę z zachowaniem długości


SJP.pl


nierozwijanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozwijać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzvʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńerozvʹii ̯ä̃ńe

Wiktionary


nierozwinięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozwinąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzvʲĩˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńerozvʹĩńė̃ńće

Wiktionary


nierozwiązanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozwiązać.

Wiktionary


nierozwiązywalny

niedający się rozwiązać


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) niemożliwy do rozwiązania lub rozwikłania

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zetknięcie z trudnymi, często nierozwiązywalnymi problemami, pozwala jej nabrać dystansu do własnej osoby.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. nierozwiązalny

Wiktionary


nierozwiązywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozwiązywać.

Wiktionary


nierozwojowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nierozwojowe; cecha tych, którzy są nierozwojowi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierozwojowy

 przysł. nierozwojowo

Wiktionary


nierozładowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozładować.

Wiktionary


nierozładowywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozładowywać.

Wiktionary


nierozłączalny

niedający się rozłączyć; nierozłączny


SJP.pl


nierozłączka

mała papużka z rodzaju o tej samej nazwie z rodziny gładkojęzycznych, o długim ogonie i różnobarwnym upierzeniu; samiec i samica zawsze żyją blisko siebie - stąd nazwa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. mała papuga żyjąca w Afryce, zawsze w parze z inną;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzˈwɔ̃n͇t͡ʃka, AS: ńerozu̯õṇčka

Wiktionary


nierozłączny

przymiotnik

 (1.1) nie dający się rozłączyć, niemożliwy do rozłączenia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierozłączność ż.

Wiktionary


nierozśmieszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozśmieszać.

Wiktionary


nierozśpiewanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozśpiewać.

Wiktionary


nierozświetlanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rozświetlać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. rozświetlanie n.

Wiktionary


nierośnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rosnąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔɕˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńerośńė̃ńće

Wiktionary


nierośno

Nierośno – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Dąbrowa Białostocka.

W roku 1613 wieś w powiecie Grodzieńskim WKL.

W okresie międzywojennym działała tu Spółdzielnia Mleczarska w Nierośniu sp.z o.o.

Wikipedia


nieruchanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ruchać.

Wiktionary


nieruchawiec

dawniej: człowiek ociężały, powolny


SJP.pl


nieruchawość

→ nieruchawy


SJP.pl

Patrz:

nieruchawy

nieruchawy

1. potocznie: ruchliwy, żwawy, rześki;
2. dawniej: ruszający się, ruchomy


SJP.pl


nieruchliwość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieruchliwe; cecha tych, którzy są nieruchliwi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieruchliwy

 przysł. nieruchliwie

 rzecz. nieruszanie n.

Wiktionary


nieruchomo

przysłówek

 (1.1) bez ruchu, nie poruszając się, nie wykonując żadnych ruchów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Właśnie odeszło słońce, puchaty obłok stanął nieruchomo nad jeziorem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛruˈxɔ̃mɔ, AS: ńeruχõmo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieruszanie n., nieruszenie n., nieruchomość ż., unieruchamianie n.

 przym. nieruchomy

Wiktionary


nieruchomościowy

→ nieruchomość


SJP.pl

Patrz:

nieruchomość

nieruchomość

1. stan bezruchu; bycie nieruchomym
2. część powierzchni ziemskiej, stanowiąca odrębny przedmiot własności, jak również budynek trwale z gruntem związany lub część takiego budynku, jeżeli stanowi odrębny od gruntu przedmiot własności


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. ekon. grunt, budynek trwale związany z gruntem lub część budynku, które stanowią odrębny przedmiot własności;

 (1.2) stan bezruchu

 (1.3) odprzym. cecha tego, co jest nieruchome; cecha tych, którzy są nieruchomi

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Stawkę roczną podatku od nieruchomości ustala rada gminy w drodze uchwały.

 (1.2) Wraz z wiekiem potęguje się nieruchomość stawów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛruˈxɔ̃mɔɕt͡ɕ, AS: ńeruχõmość

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ruszenie n., ruszanie n., nieruszanie n., nieruszenie n., ruch mrz., ruchawka ż.

 przym. nieruchomy

 przysł. nieruchomo

 czas. ruszyć

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mienie nieruchome

Wiktionary


nieruchomy

przymiotnik

 (1.1) bez ruchu, nie zmieniający pozycji, położenia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) U tego samego pacjenta mogą występować zarówno epizody prowokowane przez emocje, jak i przez długotrwałe nieruchome stanie.

 (1.1) Operator trzykrotnie nacisnął przycisk, ale maszyna pozostała nieruchoma.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛruˈxɔ̃mɨ, AS: ńeruχõmy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieruchomość ż., nieruszanie n., nieruszenie n., unieruchamianie n.

 przysł. nieruchomo

Wiktionary


nierujnowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rujnować.

Wiktionary


nierunięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|runąć.

Wiktionary


nierurowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rurować.

Wiktionary


nieruszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ruszać.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Chęć nieruszania się z własnego domu, owego bezpiecznego kokonu, można uznać za przyczynę pojawienia się cocooningu, tj. włączenia się do sieci, dzięki której bez wysiłku i ryzyka dokonuje się zakupów i załatwia wszelkie sprawy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛruˈʃãɲɛ, AS: ńerušãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieruchomość ż., nieruszenie n., nieruchliwość ż., nieruchawość ż.

 przym. nieruchomy, nieruchliwy, nieruchawy

 przysł. nieruchomo

Wiktionary


nieruszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ruszyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛruˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńerušẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieruchomość, nieruszanie

 przym. nieruchomy

 przysł. nieruchomo

Wiktionary


nierycerskość

→ nierycerski


SJP.pl

Patrz:

nierycerski

nierychliwość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nierychliwe; cecha tych, którzy są nierychliwi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierychliwy

 przysł. nierychliwie

Wiktionary


nierychliwy

przymiotnik

 (1.1) przest. taki, który nie spieszy się z działaniami, reakcją

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Współczesnych piratów należy bowiem najpierw osaczyć i ująć w czasie bandyckiej akcji, a następnie postawić przed nierychliwym sądem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɨxˈlʲivɨ, AS: ńeryχlʹivy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierychliwość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) opieszały, niespieszny

Wiktionary


nierychtowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rychtować.

Wiktionary


nierychłość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nierychłe; cecha tych, którzy są nierychli

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierychły

 przysł. nierychło

Wiktionary


nieryczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ryczeć.

Wiktionary


nierymowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rymować.

Wiktionary


nierypanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rypać.

Wiktionary


nierysowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rysować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɨsɔˈvãɲɛ, AS: ńerysovãńe

Wiktionary


nierytmiczny

przymiotnik

 (1.1) niemający rytmu, nieregularny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) arytmiczny, nieregularny, niemiarowy

Wiktionary


nierywalizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rywalizować.

Wiktionary


nieryzykowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ryzykować.

Wiktionary


nierzadko

przysłówek

 (1.1) dość często

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nierzadko odpowiedni domek dla ptaków to jedyne, czego brakuje, aby w ogrodzie mógł się rozmnażać cały szereg gatunków.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) czasami, czasem, często, niejednokrotnie, niekiedy

Wiktionary


nierzeczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rzec.

Wiktionary


nierzeczywisty

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie istnieje w rzeczywistości

 (1.2) taki, który nie jest autentyczny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. rzeczywisty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nierealny

Wiktionary


nierzetelny

przymiotnik

 (1.1) niezgodny z wymaganiami lub zasadami; wykonany nieprawidłowo, bez zachowania wymaganej staranności

 (1.2) taki, który nie wykonuje swoich obowiązków należycie, nie można na nim polegać

 (1.3) nieoparty na prawdziwych lub sprawdzonych informacjach

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nierzetelnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedokładny

 (1.2) nieuczciwy, niesumienny

 (1.3) niewiarygodny

Wiktionary


nierzeźbienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rzeźbić.

Wiktionary


nierzucanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rzucać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʒuˈt͡sãɲɛ, AS: ńežucãńe

Wiktionary


nierzucenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rzucić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʒuˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńežucẽńe

Wiktionary


nierzwicki

nazwisko


SJP.pl


nierzyganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rzygać.

Wiktionary


nierzygnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rzygnąć.

Wiktionary


nierząd

1. odbywanie stosunków płciowych w celach zarobkowych; prostytucja;
2. czyny wykraczające poza normy moralno-obyczajowe danego społeczeństwa w zakresie stosunków seksualnych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) praw. czyny seksualne niezgodne z normami obyczajowymi i moralnymi

 (1.2) przest. brak rządu, chaos społeczny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Policja zatrzymała katowiczankę. Żyła z cudzego nierządu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierządnica ż.

 przym. nierządny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) prostytucja

 (1.2) anarchia

Wiktionary


nierządnica

przestarzale: kobieta uprawiająca nierząd; prostytutka, jawnogrzesznica


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. kobieta uprawiająca nierząd

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W całej Europie powstaje nowy typ zakładów penitencjarnych – domy poprawy dla nierządnic.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʒɔ̃ndʲˈɲit͡sa, AS: ńežõndʹńica

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierząd m., nierządnictwo n.

 przym. nierządny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) jawnogrzesznica, kurtyzana, kokota, kortezanka, kobieta lekkich obyczajów, lafirynda, prostytutka, ladacznica; wulg. dziwka, kurwa; stpol. duchna, duchniczka, małpa, mercha, niewiasta sobiewolna, pani duszka

Wiktionary


nierządny

przymiotnik

 (1.1) związany z nierządem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kierowniczą rolę w grupie, która dopuściła się czynów nierządnych, pełnił (…) „Mrówka”.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈʒɔ̃ndnɨ, AS: ńežõndny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierząd, nierządnica

Wiktionary


nierządzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rządzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʒɔ̃nˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńežõnʒẽńe

Wiktionary


nierzępolenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rzępolić.

Wiktionary


nierób

mężczyzna leniwy, wymigujący się od pracy; leń, leniuch, próżniak, bumelant, leser, nygus, obibok


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pogard. człowiek stroniący od pracy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do roboty, nierobie jeden, już ja cię oduczę wylegiwania się w godzinach pracy!

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieróbstwo n., nierobienie n., nieróbka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) leń, leniuch, próżniak, wałkoń

Wiktionary


nieróbka

nieróbka czarniawa - gatunek holarktycznej mrówki z rzędu błonkoskrzydłych


SJP.pl


nieróbstwo

pogardliwie o marnotrawieniu czasu, który powinno przeznaczyć się pracę; niechęć do pracy, próżniactwo


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) książk. uchylanie się od pracy, obowiązków

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To, czemu się cały czas oddajesz, można jedynie nazwać nieróbstwem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierób mos., nierobienie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lenistwo

Wiktionary


nierówienka

nierówienka zmienna - gatunek chrząszcza z rodziny poświętnikowatych; listnik zmiennobarwny


SJP.pl


nierównanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|równać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛruvˈnãɲɛ, AS: ńeruvnãńe

Wiktionary


nierównie

gładki, płaski, bez dołów i wzniesień


SJP.pl


nierówniej

stopień wyższy od przysłówka: nierówno


SJP.pl


nierównoczesność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nierównoczesne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierównoczesny

 przysł. nierównocześnie

Wiktionary


nierównomierność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak równomierności

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Rozmieszczenie bogactwa naturalnego, jakim jest woda, odznacza się nadzwyczajną nierównomiernością, a ekonomiczne przetransportowanie jej na duże odległości jest niemal niemożliwe.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. równomierność ż.

 przym. równomierny, nierównomierny

 przysł. równomiernie, nierównomiernie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zmienność, nierówność

Wiktionary


nierównomierny

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie jest równy, jednolity ani stały

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. równomierność ż., nierównomierność ż.

Wiktionary


nierównowaga

nierówny układ


SJP.pl


nierównoząbkowy

przymiotnik

 (1.1) bot. posiadający nierówne ząbki (na liściach)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierównoząbkowość

Wiktionary


nierówność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak równości, nierównowaga lub brak sprawiedliwości

 (1.2) brak równości powierzchni, brak gładkości

 (1.3) mat. wyrażenia algebraiczne połączone znakiem <, >, ≤ lub ≥, określającym warunek jaki mają spełniać rozwiązania;

Wiktionary

Nierówność – pewna relacja porządku między dwoma wyrażeniami.

Jest to więc jedno z następujących wyrażeń logicznych, inaczej formuł logicznych:

Dwie pierwsze nierówności nazywane są ostrymi lub mocnymi; dwie następne nieostrymi lub słabymi. Ostre są przeciwzwrotne.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲɛˈruvnɔɕt͡ɕ, AS: ńeruvność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierówny

 przysł. nierówno

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) antyegalitarność, antyegalitaryzm

Wiktionary


nierówny

gładki, płaski, bez dołów i wzniesień


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niemający równej, gładkiej, jednolitej powierzchni

 (1.2) mający nieregularny kształt

 (1.3) inny, różniący się pod względem wielkości, siły, natężenia

 (1.4) mający zmienne tempo

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈruvnɨ, AS: ńeruvny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wyrównanie n., nierówność ż.

 przysł. nierówno

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) nieregularny

Wiktionary


nieróżnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|różnić.

Wiktionary


nierąbanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rąbać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔ̃mˈbãɲɛ, AS: ńerõmbãńe

Wiktionary


nieręczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ręczyć.

Wiktionary


nierżnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|rżnąć.

Wiktionary


niesabotowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sabotować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsabɔtɔˈvãɲɛ, AS: ńesabotovãńe

Wiktionary


niesadzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sadzić.

Wiktionary


niesalutowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|salutować.

Wiktionary


niesamodzielnie

przysłówek

 (1.1) w sposób niesamodzielny; z czyjąś pomocą

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jasio niesamodzielnie odrabia lekcje; zawsze pomagają mu w tym rodzice.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsãmɔˈd͡ʑɛlʲɲɛ, AS: ńesãmoʒ́elʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesamodzielność ż.

 przym. niesamodzielny

Wiktionary


niesamodzielniej

stopień wyższy od przysłówka: niesamodzielnie


SJP.pl


niesamodzielność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest niesamodzielne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesamodzielny

 przysł. niesamodzielnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zależność, uzależnienie

Wiktionary


niesamodzielny

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie jest samodzielny, który często korzysta z cudzej pomocy

 (1.2) taki, który został wykonany przy czyjejś pomocy

 (1.3) związany z czymś, nie tworzący samodzielnej całości

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niesamodzielnie

 rzecz. niesamodzielność ż.

Wiktionary


niesamowicie

przysłówek

 (1.1) w sposób niesamowity

 (1.2) bardzo

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Rzeka tam się niesamowicie układa, jest inna, z pięknymi wyspami, brzegami. Wielu ludzi uważa, że Wisła powinna być żeglowna, że trzeba zupełnie ją zmieniać, dostosowywać do łodzi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsãmɔˈvʲit͡ɕɛ, AS: ńesãmovʹiće

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesamowitość

 przym. niesamowity

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) niesłychanie

Wiktionary


niesamowitość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niesamowite; cecha tych, którzy są niesamowici

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Powiązane:

 przym. niesamowity

 przysł. niesamowicie

Wiktionary


niesamowitszy

stopień wyższy od przymiotnika: niesamowity


SJP.pl


niesamowity

1. budzący obawę swą nietypowością; niepokojący
2. ogromny, nadzwyczajny


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) wyróżniający się, niezwykły, bardzo nietypowy

 (1.2) bardzo intensywny, wyróżniający się nasileniem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dawid wpadł na niesamowity pomysł, by uniknąć pomsty Filistynów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsãmɔˈvʲitɨ, AS: ńesãmovʹity

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niesamowicie

 rzecz. niesamowitość

Wiktionary


niesamplowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|samplować.

Wiktionary


niesankcjonowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sankcjonować.

Wiktionary


niesarkanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sarkać.

Wiktionary


niesarknięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sarknąć.

Wiktionary


niesatysfakcjonowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|satysfakcjonować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsatɨsfakt͡sʲjɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ńesatysfakcʹi ̯õnovãńe

Wiktionary


niesaunowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|saunować.

Wiktionary


nieschematyczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieschematyczne; cecha tych, którzy są nieschematyczni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieschematyczny

 przysł. nieschematycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieszablonowość

Wiktionary


nieschodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|schodzić.

Wiktionary


nieschowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|schować.

Wiktionary


nieschrystianizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|schrystianizować.

Wiktionary


nieschwytanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|schwytać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsxfɨˈtãɲɛ, AS: ńesχfytãńe

Wiktionary


nieschylanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|schylać.

Wiktionary


nieseedowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|seedować.

Wiktionary


niesegregowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|segregować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsɛɡrɛɡɔˈvãɲɛ, AS: ńesegregovãńe

Wiktionary


niesejmowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sejmować.

Wiktionary


niesejsmiczny

przymiotnik

 (1.1) geol. zob. asejsmiczny.

Wiktionary


niesekowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sekować.

Wiktionary


nieseksowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|seksować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsɛksɔˈvãɲɛ, AS: ńeseksovãńe

Wiktionary


nieseksowność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieseksowne; cecha tych, którzy są nieseksowni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieseksowny

 przysł. nieseksownie

Wiktionary


nieseplenienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|seplenić.

Wiktionary


nieserfowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|serfować.

Wiktionary


nieserwowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|serwować.

Wiktionary


niesforniej

stopień wyższy od przysłówka: niesfornie


SJP.pl


niesforniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: niesforny


SJP.pl


niesforny

niechcący podporządkować się, niezdyscyplinowany, nieposłuszny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nieposłuszny, niegrzeczny, niezdyscyplinowany

 (1.2) o włosach: trudny do ułożenia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Lulu, lulu, mój maleńki, lulu… No, śpijże wreszcie, niesforny dzieciaku.

 (1.2) Olejowanie to zbawienny zabieg dla osób ze zniszczonymi, suchymi, niesfornymi włosami i rozdwojonymi końcówkami.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wysforowanie n., wysforowywanie n., sforowanie n., sfora ż., sforność ż., niesforność ż.

 czas. wysforować dk., wysforowywać ndk., sforować ndk.

 przym. sforny

 przysł. sfornie, niesfornie

Wiktionary


niesiadanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|siadać.

Wiktionary


niesianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|siać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈɕä̃ɲɛ, AS: ńėśä̃ńe

Wiktionary


niesiebędowice

Niesiebędowice ( Nüßdorf) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Korfantów.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.

Wikipedia


niesiecki

nazwisko


SJP.pl


niesiedzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|siedzieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕɛˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńėśeʒẽńe

Wiktionary


niesiekanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|siekać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕɛˈkãɲɛ, AS: ńėśekãńe

Wiktionary


niesienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nieść.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲɛ, AS: ńėśė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nieść

 rzecz. nosze nmos., noszowy mos., zaniesienie n., nosidełko n., nosiciel mos.

 przym. noszowy

Wiktionary


niesikanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sikać.

Wiktionary


niesiknięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|siknąć.

Wiktionary


niesiodłanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|siodłać.

Wiktionary


niesiołowice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Niesiołowice – wieś w woj. lubelskim, w pow. opolskim, w gminie Józefów nad Wisłą
  • Niesiołowice – wieś w woj. pomorskim, w pow. kartuskim, w gminie Stężyca

Wikipedia


niesiołowski

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aleksander Niesiołowski – powstaniec styczniowy z roku 1864, właściciel dóbr Ropienka
  • Aleksandra Niesiołowska-Brandys, c. Anzelma, z Sokolego – uczestniczka powstania styczniowego z roku 1864
  • Andrzej Niesiołowski – socjolog
  • Anzelm Niesiołowski – powstaniec styczniowy z roku 1864, właściciel Sokolego i Teleśnicy Sanny, ojciec Aleksandry i Władysława
  • Dominik Niesiołowski – starosta sanocki
  • Franciszek Niesiołowski – powstaniec styczniowy z roku 1864, właściciel dóbr Nowosielce Kozickie
  • Franciszek Ksawery Niesiołowski, s. Józefa – generał insurekcji kościuszkowskiej
  • Józef Niesiołowski – polityk I Rzeczypospolitej, ojciec Franciszka Ksawerego
  • Krzysztof Niesiołowski – reżyser teatrów lalek
  • Łukasz Niesiołowski-Spanò – historyk
  • Maciej Niesiołowski – dyrygent i wiolonczelista
  • Marcin Nałęcz-Niesiołowski – dyrygent

Wikipedia


niesiuranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|siurać.

Wiktionary


niesiwienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|siwieć.

Wiktionary


niesiąkanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|siąkać.

Wiktionary


niesięganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sięgać.

Wiktionary


nieskakanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skakać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛskaˈkãɲɛ, AS: ńeskakãńe

Wiktionary


nieskalany

zbrudzić, zbezcześcić, zhańbić, sprofanować, splugawić


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niesplamiony niczym moralnie

Wiktionary


nieskamienienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skamienieć.

Wiktionary


nieskanowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skanować.

Wiktionary


nieskazitelnie

przysłówek

 (1.1) w sposób nieskazitelny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Podniósł szklankę, zachwycony tym, jak odbijała surowe światło mesy, rzucając kolory na idealnie odprasowany, nieskazitelnie biały obrus.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛskaʑiˈtɛlʲɲɛ, AS: ńeskaźitelʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieskazitelny

 rzecz. nieskazitelność ż.

 przysł. nieskazitelność

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepokalanie

Wiktionary


nieskazitelność

przysłówek

 (1.1) cecha tego, co nieskazitelne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieskazitelny

 przysł. nieskazitelnie

Wiktionary


nieskazitelny

1. nienaganny, taki, któremu nie można nic zarzucić
2. wielkiej prawości, zacności; kryształowy


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) bez skazy, bez zanieczyszczeń

 (1.2) niemający żadnej skazy moralnej

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Na listę radców prawnych może być wpisany ten, kto jest nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieskazitelność ż.

 przysł. nieskazitelnie, nieskazitelność

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepokalany, nieposzlakowany, nieskażony, nieskalany

 (1.2) uczciwy, niepokalany, nieposzlakowany, nieskażony, nieskalany, porządny, prawy, przezacny, przyzwoity, zacny

Wiktionary


nieskazywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skazywać.

Wiktionary


nieskażony

przymiotnik

 (1.1) niezanieczyszczony, wolny od innych substancji

Wiktionary


nieskibanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skibać.

Wiktionary


nieskierowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skierować.

Wiktionary


nieskitranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skitrać.

Wiktionary


niesklnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sklnić.

Wiktionary


niesklupowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sklupować.

Wiktionary


niesknocenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sknocić.

Wiktionary


nieskoligacenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skoligacić.

Wiktionary


nieskomplikowany

przymiotnik

 (1.1) prosty, łatwy, niezłożony

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W porównaniu z wyrafinowaną kuchnią Włoch czy Francji, tradycyjna kuchnia szwedzka jest generalnie prosta i nieskomplikowana.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛskɔ̃mplʲikɔˈvãnɨ, AS: ńeskõmplʹikovãny

Wiktionary


nieskoncentrowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skoncentrować.

Wiktionary


nieskonsumowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skonsumować.

Wiktionary


nieskontaktowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skontaktować.

Wiktionary


nieskonteneryzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skonteneryzować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛskɔ̃ntɛ̃nɛrɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńeskõntẽneryzovãńe

Wiktionary


nieskopiowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skopiować.

Wiktionary


nieskor

nieskor czarny - gatunek chrząszcza z rodziny sprężykowatych


SJP.pl


nieskorodowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skorodować.

Wiktionary


nieskosztowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skosztować.

Wiktionary


nieskończenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skończyć.

przysłówek

 (2.1) całkowicie, wielce, bardzo

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Ludzie bywają nieskończenie głupi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieskończoność ż.

 przym. nieskończony

Wiktionary


nieskończonościowy

→ nieskończoność


SJP.pl

Patrz:

nieskończoność

nieskończoność

1. bezmiar, bezkres, czas lub przestrzeń niemająca granic
2. w matematyce: przedział nieskończony, a także ilość określona w takim przedziale


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak końca i granic w przestrzeni

 (1.2) brak końca i granic w czasie

 (1.3) mat. właściwość zbioru liczniejszego od każdego zbioru n-elementowego, gdzie n jest liczbą naturalną

 (1.4) mat. dowolna liczba kardynalna większa od każdej liczby naturalnej

 (1.5) mat. punkt leżący "na horyzoncie" do którego może dążyć funkcja lub ciąg

 (1.6) pot. lemniskata, symbol nieskończoności (1.5), ∞

Wiktionary

Nieskończoność (symbol: ∞) – byt nieograniczony (w sensie wielkości bądź ilości), który przyjęło się oznaczać za pomocą znaku formula_1 podobnego do „przewróconej ósemki” (lemniskata).

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nieskończenie n.

 przym. nieskończony

 przysł. nieskończenie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezkres

 (1.2) wieczność, bezczas, bezczasowość

 (1.3) nieskończoność potencjalna

 (1.4) nieskończoność aktualna, moc zbioru nieskończonego

 (1.6) lemniskata

Wiktionary


nieskończony

1. zakończyć wykonywanie jakiejś czynności;
2. zdać egzaminy, zaliczyć program danej szkoły, uczelni;
3. umrzeć


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) niemający końca, niekończący się

 (1.2) przen. trwający niezwykle długo, nieustający

 (1.3) przen. niezwykle duży, ogromny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Spojrzała na niebo. Niepokoiło ją – ta nieskończona otchłań błękitu, wisząca nad nią tak niewyobrażalnie wysoko.

 (1.1) Prosta jest krzywą o nieskończonym promieniu krzywizny.

 (1.3) Jego chciwość była nieskończona.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛskɔ̃j̃n͇ˈt͡ʃɔ̃nɨ, AS: ńeskõĩ ̯ṇčõny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieskończoność ż., nieskończenie n.

 przysł. nieskończenie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezkresny, bezgraniczny, bezmierny, niezmierzony

 (1.2) wieczny, bezkresny

Wiktionary


nieskracanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skracać.

Wiktionary


nieskrawanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skrawać.

Wiktionary


nieskreczowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skreczować.

Wiktionary


nieskrewienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skrewić.

Wiktionary


nieskromnie

przysłówek

 (1.1) w sposób nieskromny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) I nieskromnie powiem, że całkiem nieźle wyglądam w granatowym kapitańskim mundurze i białej czapce ze złotym otokiem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieskromność ż.

 przym. nieskromny

Wiktionary


nieskromniej

stopień wyższy od przysłówka: nieskromnie


SJP.pl


nieskromniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: nieskromny


SJP.pl


nieskromność

1. brak skromności, przyzwoitości, wstydu;
2. wygórowane mniemanie o sobie; zarozumialstwo, chełpliwość, pyszałkowatość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, kto jest nieskromny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieskromny

 przysł. nieskromnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) próżność

Wiktionary


nieskromny

przymiotnik

 (1.1) bez oznak zawstydzenia

 (1.2) zarozumiały

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈskrɔ̃mnɨ, AS: ńeskrõmny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieskromność ż.

 przysł. nieskromnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezczelny, bezwstydny, bezpruderyjny, frywolny, nieobyczajny, nieprzyzwoity, śmiały, swobodny, wyzywający, zuchwały

 (1.2) chełpliwy, dufny, megalomański, nadęty, przemądrzały, pyszałkowaty, zadufany

Wiktionary


nieskrwawienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skrwawić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛskr̥faˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeskr̦favʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


nieskrzywdzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skrzywdzić.

Wiktionary


nieskrzyżowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skrzyżować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛskʃɨʒɔˈvãɲɛ, AS: ńeskšyžovãńe

Wiktionary


nieskręcanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skręcać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛskrɛ̃nˈt͡sãɲɛ, AS: ńeskrẽncãńe

Wiktionary


nieskręcenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skręcić.

Wiktionary


nieskrępowanie

1. ograniczyć ruchy, związać;
2. zawstydzić kogoś, onieśmielić kogoś;
3. ograniczyć swobodę działania


SJP.pl


nieskrępowany

przymiotnik

 (1.1) niemający przeszkód

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieskrępowanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) swobodny, wolny

Wiktionary


nieskucie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skuć.

Wiktionary


nieskupianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skupiać.

Wiktionary


nieskupienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skupić.

Wiktionary


nieskutecznie

przysłówek

 (1.1) w sposób nieskuteczny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieskuteczność ż.

 przym. nieskuteczny

Wiktionary


nieskuteczniej

stopień wyższy od przysłówka: nieskutecznie


SJP.pl


nieskuteczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: nieskuteczny


SJP.pl


nieskuteczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest nieskuteczne; cecha tego, kto jest nieskuteczny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieskuteczny

 przysł. nieskutecznie

Wiktionary


nieskuteczny

przymiotnik

 (1.1) pozbawiący skuteczności, niedziałający

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieskutecznie

 rzecz. nieskuteczność ż.

Wiktionary


nieskutkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skutkować.

Wiktionary


nieskuwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|skuwać.

Wiktionary


nieskładanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|składać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛskwaˈdãɲɛ, AS: ńesku̯adãńe

Wiktionary


nieskładność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieskładne; cecha tych, którzy są nieskładni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieskładny

 przysł. nieskładnie

Wiktionary


nieskładny

przymiotnik

 (1.1) niezręcznie sformułowany

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wystarczy tu przypomnieć słynny termin Przybosia – turpizm, którym określał literaturę kierującą uwagę na rzeczy brzydkie, kalekie, nieskładne, brutalne; ów swoisty mizerabilizm pragnął sprostać prawdzie życia konkretnego (…)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieskładność ż.

 przysł. nieskładnie

Wiktionary


nieskładowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|składować.

Wiktionary


niesmaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od niesmak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesmak m.

Wiktionary


niesmaczniej

stopień wyższy od przysłówka: niesmacznie


SJP.pl


niesmaczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: niesmaczny


SJP.pl


niesmaczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niesmaczne; cecha tych, którzy są niesmaczni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesmaczny

 przysł. niesmacznie

Wiktionary


niesmaczny

przymiotnik

 (1.1) kulin. źle smakujący

 (1.2) przen. niegrzeczny, ordynarny, wzbudzający niesmak, w złym smaku

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈsmat͡ʃnɨ, AS: ńesmačny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesmak m., smak mrz., niesmaczność ż.

 przysł. niesmacznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedobry

 (1.2) odrażający, chamski, niekulturalny, w złym guście, niewybredny, prostacki, prymitywny

Wiktionary


niesmak

1. przykre uczucie w ustach po zjedzeniu czegoś niedobrego lub wywołane zaburzeniami trawienia
2. nieprzyjemne wrażenie odniesione po zobaczeniu, usłyszeniu czegoś gorszącego, nieprzyzwoitego; obrzydzenie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przykry smak

 (1.2) przen. przykre wrażenie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zażyłam to lekarstwo i teraz czuję niesmak w ustach.

 (1.2) Po rozmowie z tym krętaczem pozostał mi na długo niesmak.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛsmak, AS: ńesmak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. smak m.

:: zdrobn. niesmaczek m.

 przym. niesmaczny

 przysł. niesmacznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) absmak, abszmak

 (1.2) zniesmaczenie, absmak, abszmak

Wiktionary


niesmakowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|smakować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsmakɔˈvãɲɛ, AS: ńesmakovãńe

Wiktionary


niesmarowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|smarować.

Wiktionary


niesmażenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|smażyć.

Wiktionary


niesmolenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|smolić.

Wiktionary


niesmrodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|smrodzić.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. smród m.

Wiktionary


niesms-owanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|SMS-ować.

Wiktionary


niesnaska

zwykle w liczbie mnogiej: sprzeczki, kłótnie, nieporozumienia


SJP.pl


niesnuja

niesnuja różana - gatunek błonkówki z rodziny osnujowatych


SJP.pl


niesnujowate

rodzina owadów z rzędu błonkówek; osnujowate


SJP.pl

Niesnujowate, osnujowate (Pamphiliidae) – rodzina owadów z rzędu błonkówek, z podrzędu rośliniarek.

Wikipedia


niesnujowaty

o cechach niesnujowatych (rodzina owadów)


SJP.pl


niesobka

niesobka chmielanka - gatunek motyla z rodziny niesobkowatych, występujący w Azji i Europie


SJP.pl


niesobski

nazwisko


SJP.pl


niesolenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|solić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńesolẽńe

Wiktionary


niesolenizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|solenizować.

Wiktionary


niesolidniej

stopień wyższy od przysłówka: niesolidnie


SJP.pl


niesolidność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niesolidne; cecha tych, którzy są niesolidni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesolidny

 przysł. niesolidnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) krótkotrwałość

Wiktionary


niesolwowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|solwować.

Wiktionary


niesort

materiał lub towar niesortowany


SJP.pl


niesortowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sortować.

Wiktionary


niespacerowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spacerować.

Wiktionary


niespadanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spadać.

Wiktionary


niespadnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spaść.

Wiktionary


niespalanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spalać.

Wiktionary


niespalenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spalić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspaˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńespalẽńe

Wiktionary


niespanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spać.

Wiktionary


niesparzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sparzyć.

Wiktionary


niespasienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spaść.

Wiktionary


niespaw

wada odlewu widoczna jako przerwa ciągłości, szczelina powstała na skutek niezupełnego połączenia się dwóch strumieni metalu


SJP.pl


niespawanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spawać.

Wiktionary


niespecjalista

osoba niebędąca specjalistą w danej dziedzinie


SJP.pl


niespecjalistka

→ niespecjalista


SJP.pl

Patrz:

niespecjalista

niespecjalnie

przysłówek

 (1.1) słabo, mało; nie bardzo

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) – Chciałoby ci się teraz iść do kiosku po szlugi? – Niespecjalnie. Może później mi się zachce.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɛˈt͡sʲjalʲɲɛ, AS: ńespecʹi ̯alʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niespecjalny

 przysł. specjalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieszczególnie

Wiktionary


niespecyficzność

brak specyficzności


SJP.pl


niespełna

słowo używane, by wyrazić, że pewna wielkość, liczba, miara bliskie są wskazanym w zdaniu, ale oceniane jako niewystaczające; bez mała, prawie


SJP.pl

partykuła

 (1.1) prawie, nie całkiem, nie do końca, niezupełnie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Miała lat niespełna jedenaście i stawała się coraz bardziej niespokojna.

 (1.1) Agencja "Sejf" mieściła się na parterze budynku w samym centrum miasta, niespełna kilometr od komendy policji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈspɛwna, AS: ńespeu̯na

Wiktionary


niespełnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spełniać.

Wiktionary


niespieprzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spieprzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspʲjɛˈpʃãɲɛ, AS: ńespʹi ̯epšãńe

Wiktionary


niespieprzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spieprzyć.

Wiktionary


niespierdalanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spierdalać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspʲjɛrdaˈlãɲɛ, AS: ńespʹi ̯erdalãńe

Wiktionary


niespierdolenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spierdolić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspʲjɛrdɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńespʹi ̯erdolẽńe

Wiktionary


niespieszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spieszyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńespʹi ̯ešẽńe

Wiktionary


niespiskowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spiskować.

Wiktionary


niespisywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spisywać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. spisywanie n.

Wiktionary


niespięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spiąć.

Wiktionary


niespiłowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spiłować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspʲiwɔˈvãɲɛ, AS: ńespʹiu̯ovãńe

Wiktionary


niesplajtowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|splajtować.

Wiktionary


niesplatanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|splatać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. splatanie n.

Wiktionary


niesplik

małe drzewo lub krzew z rodziny różowatych, o jadalnych owocach, występujące od Himalajów po Malezję; nieśplik; miszpelnik; groniweł


SJP.pl


niespodzianeczka

zdrobnienie od: niespodzianka


SJP.pl


niespodzianie

przysłówek

 (1.1) książk. zob. niespodziewanie.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Panu Zagłobie odwaga uderzyła niespodzianie do głowy jak wino.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɔˈd͡ʑä̃ɲɛ, AS: ńespoʒ́ä̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespodzianka ż., niespodziewaność ż.

 przym. niespodziewany, niespodziany

 przysł. niespodziewanie

 czas. spodziewać się

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niespodziewanie, ścichapęk

Wiktionary


niespodzianiej

stopień wyższy od przysłówka: niespodzianie; niespodziewaniej


SJP.pl


niespodzianka

pewne zdarzenie, rzecz itp., które zaskoczyło kogoś, nie było spodziewane


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) coś, czego się ktoś nie spodziewa

 (1.2) prezent będący dla obdarowanego zaskoczeniem

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Prezes zapowiedział także niespodziankę, o której nie wspominało zaproszenie, mianowicie gratyfikację pieniężną […]

 (1.2) Michał nie wiedział, jak wyrazić to, co czuł. Wydawało mu się, że ten, kto kocha, bezustannie daje. Obdarowywał ją więc niespodziankami, wyszukiwał dla niej w rzece błyszczące kamienie […]

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɔˈd͡ʑãŋka, AS: ńespoʒ́ãŋka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespodziewaność

 przym. niespodziewany, niespodziany

 przysł. niespodziewanie, niespodzianie

 czas. spodziewać się

Wiktionary


niespodziankowy

→ niespodzianka


SJP.pl

Patrz:

niespodzianka

niespodziany

zaskakujący, niespodziewany


SJP.pl


niespodziewanie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób nieoczekiwany, niespodziewany, powodujący zaskoczenie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wody zalewu niespodziewanie zaczęły występować z brzegów.

 (1.1) Niespodziewanie położyła rękę na jego udzie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɔd͡ʑɛˈvãɲɛ, AS: ńespoʒ́evãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespodzianka ż., niespodziewaność ż.

 przym. niespodziewany, niespodziany

 przysł. niespodzianie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) znienacka, nieoczekiwanie, niespodzianie, ni stąd, ni zowąd, ni z tego, ni z owego

Wiktionary


niespodziewaniej

stopień wyższy od przysłówka: niespodziewanie; niespodzianiej


SJP.pl


niespodziewany

taki, którego ktoś się spodziewa, oczekiwany


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, którego się nie spodziewano; który nie był oczekiwany ani planowaćanowany

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Moja pasja pisania rozwija się i przynosi niespodziewane owoce.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɔd͡ʑɛˈvãnɨ, AS: ńespoʒ́evãny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespodzianka ż., niespodziewaność ż.

 czas. spodziewać się

 przym. niespodziany

 przysł. niespodziewanie, niespodzianie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niespodziany, nieoczekiwany, ścichapęk

Wiktionary


niespoglądanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spoglądać.

Wiktionary


niespojrzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spojrzeć.

Wiktionary


niespokojnica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. kobieta niespokojna, kłótliwa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.

 czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.

 przym. niespokojny

 przysł. niespokojnie

Wiktionary


niespokojnicka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. żart. posp. niespokojnica

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezaspokajanie n., niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., nieuspokajanie n., uniespokojenie n.

 czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.

 przym. niespokojny

 przysł. niespokojnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niespokojnica, awanturnica, kłótnica

Wiktionary


niespokojnicki

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. żart. posp. niespokojnik, awanturnik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.

 czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.

 przym. niespokojny

 przysł. niespokojnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niespokojnik, awanturnik, kłótnik

Wiktionary


niespokojniczek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw., zdrobn. od niespokojnik

forma rzeczownika.

 (2.1) lm. D. niespokojniczka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Co najmniej od 1607 r. (nie wcześniej niż w 1604), ministrem w Wyszynie był Andrzej Vitalis, „człowiek dziwacznych humorów. Niespokojniczek, z bracią zawsze alterkacyje miewał. Braci starszej kłopoty zadawał”. Kłopoty te polegały między innymi na tym, że seniorowie musieli łagodzić nieporozumienia między nim a patronem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.

 czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.

 przym. niespokojny

 przysł. niespokojnie

Wiktionary


niespokojniczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. zdrobn. od niespokojnica

forma rzeczownika.

 (2.1) lp. D. i B. niespokojniczek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.

 czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.

 przym. niespokojny

 przysł. niespokojnie

Wiktionary


niespokojnie

przysłówek

 (1.1) w sposób niespokojny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Fred niespokojnie poruszył się na krześle dostawionym do stołu konferencyjnego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niespokojnik mos., niespokojniczka ż., niespokojniczek mos., niespokojnicki mos., niespokojnicka ż., niespokojnica ż., niespokojność ż.

 przym. niespokojny

Wiktionary


niespokojniej

stopień wyższy od przysłówka: niespokojnie


SJP.pl


niespokojniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: niespokojny


SJP.pl


niespokojnik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. człowiek niespokojny, powodujący zamęt, niepokój

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Patrz, co twój buhaj robi! Popędza mi krowy / jako pan niespokojnik i byk jest takowy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.

 czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.

 przym. niespokojny

 przysł. niespokojnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) awanturnik, buntownik, niezgodnik, daw. warchoł, nagabacz, zamieszacz, zwadliwy, zwajca

Wiktionary


niespokojność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) niepokój, zaniepokojenie, zdenerwowanie

 (1.2) brak spokoju w życiu publicznym, zamieszki, rozruchy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.

 czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.

 przym. niespokojny

 przysł. niespokojnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepokój, zaniepokojenie, zdenerwowanie

 (1.2) zamieszki, rozruchy, strajk

Wiktionary


niespokojny

przymiotnik

 (1.1) będący ciągle w ruchu, wciąż podejmujący nowe działania

 (1.2) przejęty niepokojem, lękiem, troską

 (1.6) taki, który swym kształtem, brzmieniem itp. wywołuje wrażenie niepokoju

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɔˈkɔjnɨ, AS: ńespokoi ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepokój mrz., niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.

 czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.

 przysł. niespokojnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ruchliwy, nagły, żywiołowy

 (1.2) zaniepokojony, rozdrażniony, poruszony, rozemocjowany, nieopanowany, daw. pieczliwy

 (1.3) nerwowy, rozemocjowany, nieopanowany

 (1.5) wzburzony

Wiktionary


niespolszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spolszczyć.

Wiktionary


niesponiewieranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sponiewierać.

Wiktionary


niesponsorowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sponsorować.

Wiktionary


niesponsowienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sponsowieć.

Wiktionary


niespopularyzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spopularyzować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɔpularɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńespopularyzovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepopularyzowanie ndk.

Wiktionary


niesporczak

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Tardigrada|ref=tak., typ bardzo małych zwierząt bezkręgowych;

 (1.2) zool. zwierzę z typu niesporczak (1.1)

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Niesporczaki uznawane są za najbardziej odporne na warunki zewnętrzne ze znanych organizmów.

Wiktionary


niesporek

nazwisko


SJP.pl


niesporowice

Niesporowice ( Hasselbusch) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Pełczyce. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego. W roku 2007 wieś liczyła 158 mieszkańców.

Wikipedia


niesportretowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sportretować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɔrtrɛtɔˈvãɲɛ, AS: ńesportretovãńe

Wiktionary


niesporządzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sporządzać.

Wiktionary


niesporządzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sporządzić.

Wiktionary


niesposobienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sposobić.

Wiktionary


niespostrzeżenie

1. patrząc, uświadomić sobie coś;
2. zdać sobie z czegoś sprawę


SJP.pl


niespotkanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spotkać.

Wiktionary


niespotwarzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spotwarzyć.

Wiktionary


niespotykanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spotykać.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niespotykany

 rzecz. niespotykaność ż.

Wiktionary


niespotykaność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzad. cecha tego, co niespotykane

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Osobliwość i niespotykaność tej sytuacji polega na tym, że oto istnieje nauka, która nie dysponuje żadną naukową metodą badania własnej dziedziny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespotykanie n.

 przym. niespotykany

 przysł. niespotykanie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rzadkość, osobliwość

Wiktionary


niespotykany

przymiotnik

 (1.1) znajdowany bardzo rzadko albo nieobserwowany przedtem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sprzęg, usił, strwon, paskuda, postronić, dodajmy — półbabek, wszystko to słowa niespotykane w codziennej polszczyźnie.

 (1.1) Jego wadą była niespotykana zawziętość, nikt nie był w stanie przemówić mu do rozsądku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespotykanie n., niespotykaność ż.

 przysł. niespotykanie

Wiktionary


niespowalnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spowalniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɔvalʲˈɲä̃ɲɛ, AS: ńespovalʹńä̃ńe

Wiktionary


niespowolnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spowolnić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɔvɔlʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńespovolʹńė̃ńe

Wiktionary


niespozieranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spozierać.

Wiktionary


niespożycie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spożyć.

Wiktionary


niespożytość

cecha czegoś niedającego się wyczerpać


SJP.pl


niespożyty

taki, który ma wielki zasób sił, energii; niewyczerpany


SJP.pl


niespożywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spożywać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɔʒɨˈvãɲɛ, AS: ńespožyvãńe

Wiktionary


niesprawdzalny

przymiotnik

 (1.1) taki, którego nie da się sprawdzić, niemożliwy do weryfikacji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) I tenże profesor Fernand mocno zaatakował młodych socjologów i ekonomistów z Yale zarzucających historykom, że pracujemy na obszarach niesprawdzalnych, bo na obszarach śmierci.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesprawdzalność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieweryfikowalny

Wiktionary


niesprawdzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sprawdzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspravˈd͡zãɲɛ, AS: ńespravʒãńe

Wiktionary


niesprawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sprawiać.

Wiktionary


niesprawiedliwie

przysłówek

 (1.1) w sposób niesprawiedliwy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Było nam ogromnie przykro i uważaliśmy, że potraktowano nas bardzo niesprawiedliwie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivʲjɛ, AS: ńespravʹi ̯edlʹivʹi ̯e

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesprawiedliwy

 rzecz. niesprawiedliwość ż.

Wiktionary


niesprawiedliwiej

stopień wyższy od przysłówka: niesprawiedliwie


SJP.pl


niesprawiedliwość

1. brak sprawiedliwości
2. niesprawiedliwy czyn, wyrok, niesprawiedliwa decyzja


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak sprawiedliwości

 (1.2) niesprawiedliwy czyn; przykre, niesprawiedliwe zdarzenie

 (1.3) nadawanie praw osobom, które nie zasłużyły na nie lub odwrotnie

Wiktionary

Przykłady

 (1.3) Niemcom nie udało się jeszcze osiągnąć społecznej i gospodarczej jedności, mamy ogromne bezrobocie i dużo społecznej niesprawiedliwości.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɔɕt͡ɕ, AS: ńespravʹi ̯edlʹivość

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesprawiedliwy

 przysł. niesprawiedliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieuczciwość, niesłuszność

Wiktionary


niesprawiedliwszy

stopień wyższy od przymiotnika: niesprawiedliwy


SJP.pl


niesprawiedliwy

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie jest sprawiedliwy; postępujący wbrew zasadom sprawiedliwości

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To niesprawiedliwe, aby dzieci pokutowały za grzechy swoich rodziców.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɨ, AS: ńespravʹi ̯edlʹivy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesprawiedliwość ż.

 przysł. niesprawiedliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieuczciwy

Wiktionary


niesprawienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sprawić.

Wiktionary


niesprawniej

stopień wyższy od przysłówka: niesprawnie


SJP.pl


niesprawniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: niesprawny


SJP.pl


niesprawny

przymiotnik

 (1.1) o urządzeniu taki, który nie działa w ogóle lub działa nieprawidłowo (niezgodnie z przeznaczeniem)

 (1.2) o człowieku lub części ciała o ograniczonej zdolności ruchowej

 (1.3) o instytucji źle zorganizowany

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Technik naprawił niesprawną wentylację.

 (1.1) W domu okazało się, że telewizor jest niesprawny i musiałem drugi raz jechać do sklepu, żeby go zwrócić.

 (1.1) Wiele szkół nauki jazdy uczy jeździć na niesprawnych autach.

 (1.1) Poprosiłem znajomego o wycenę niesprawnego dysku twardego.

 (1.2) Ireneusz miał wypadek samochodowy i po operacji był niesprawny ponad miesiąc.

 (1.2) Pies pracujący to pies asystujący osobom niesprawnym ruchowo, niewidomym, głuchoniemym (…).

 (1.3) Hiszpania cierpi, gnębiona przez kurczącą się gospodarkę i niesprawny rynek pracy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈspravnɨ, AS: ńespravny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesprawność ż.

 przysł. niesprawnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uszkodzony, wadliwy, pot. zepsuty / popsuty

Wiktionary


niesprawowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sprawować.

Wiktionary


niesprejowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sprejować.

Wiktionary


niesproszkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sproszkować.

Wiktionary


niesproszkowywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sproszkowywać.

Wiktionary


niesprowokowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sprowokować.

Wiktionary


niesprzeczność

Ni

Wikipedia


niesprzedanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sprzedać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspʃɛˈdãɲɛ, AS: ńespšedãńe

Wiktionary


niesprzeniewierzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sprzeniewierzyć.

Wiktionary


niesprzyjający

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie tworzy dobrych warunków; taki, który utrudnia coś

forma czasownika.

 (2.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od: nie sprzyjać

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niekorzystny

Wiktionary


niesprzyjanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sprzyjać.

Wiktionary


niesprzątanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sprzątać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspʃɔ̃nˈtãɲɛ, AS: ńespšõntãńe

Wiktionary


niesprzęganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sprzęgać.

Wiktionary


niespróbowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spróbować.

Wiktionary


niesprężanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sprężać.

Wiktionary


niespsienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spsieć.

Wiktionary


niespulchnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spulchniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspulxʲˈɲä̃ɲɛ, AS: ńespulχʹńä̃ńe

Wiktionary


niespuszczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spuszczać.

Wiktionary


niespuszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spuścić.

Wiktionary


niespylanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spylać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɨˈlãɲɛ, AS: ńespylãńe

Wiktionary


niespylenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spylić.

Wiktionary


niespytanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spytać.

Wiktionary


niespójnie

przysłówek

 (1.1) w sposób niespójny, w sposób pozbawiony spójności

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dochodzenie w sprawie Ergenekonu prowadzone przez 15 miesięcy zaczęło jednak z czasem wyglądać coraz niespójniej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈspujɲɛ, AS: ńespui ̯ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespójność ż.

 przym. niespójny

Wiktionary


niespójniej

stopień wyższy od przysłówka: niespójnie


SJP.pl


niespójniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: niespójny


SJP.pl


niespójność

niezgodność, niedopasowanie, brak konsekwencji, brak ciągłości


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niespójne; cecha tych, którzy są niespójni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niespójny

 przysł. niespójnie

Wiktionary


niespójny

przymiotnik

 (1.1) niebędący zwartą całością

 (1.2) nieukładający się w logiczną całość

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Konsekwencją erozji jest zmniejszenie obiektu, zniknięcie wąskich gałęzi i małych obiektów, likwidacja szumu, rozszerzenie się „dziur” w niespójnym obszarze – przyjmują one kształt elementu strukturalnego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespójność ż.

 przysł. niespójnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) luźny, niespoisty

 (1.2) chaotyczny

Wiktionary


niespółkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spółkować.

Wiktionary


niespąsowienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spąsowieć.

Wiktionary


niespędzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spędzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɛ̃nˈd͡zãɲɛ, AS: ńespẽnʒãńe

Wiktionary


niespędzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spędzić.

Wiktionary


niespękanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spękać.

Wiktionary


niespłacalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niespłacalne; cecha tych, którzy są niespłacalni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niespłacalny

 przysł. niespłacalnie

Wiktionary


niespłacalny

niedający się spłacić


SJP.pl


niespłatanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spłatać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. spłatanie n.

Wiktionary


niespłynięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|spłynąć.

Wiktionary


niesranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|srać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈsrãɲɛ, AS: ńesrãńe

Wiktionary


niessanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ssać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈsːãɲɛ, AS: ńe•sãńe

Wiktionary


niestabilność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest chwiejne, niezachowujące równowagi

 (1.2) odprzym. cecha tego, co jest niestabilne, zmienne, ulegające częstym wahaniom

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bezpośrednią przyczyną wypadku pracownika była niestabilność rusztowania.

 (1.2) Kolejne rozdziały poświęcone są falom i niestabilnościom hydrodynamicznym ogólnej cyrkulacji atmosfery oraz elementom technik numerycznych (…)

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niestabilny

 przysł. niestabilnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) chwiejność, chybotliwość

Wiktionary


niestabilny

przymiotnik

 (1.1) łatwo przechylający się na boki

 (1.2) chwiejny, który nie ma stabilizacji, który się łatwo zmienia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Auto z takimi "gumami" na gładkiej nawierzchni sprawia wrażenie nieco niestabilnego, gwizd opon na asfalcie przypomina zaś… hałas nurkującego bombowca.

 (1.2) Jeżeli jednak byłoby możliwe przechodzenie kwarków w leptony z niezachowaniem liczby barionowej, to proton powinien być cząstką niestabilną.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstaˈbʲilnɨ, AS: ńestabʹilny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niestabilność ż.

 przysł. niestabilnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) labilny, rozchwiany, zmienny

Wiktionary


niestablicowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|stablicować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstablʲit͡sɔˈvãɲɛ, AS: ńestablʹicovãńe

Wiktionary


niestandardowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co niestandardowe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. standard n., standaryzacja ż., standardowość ż.

 przym. niestandardowy, standardowy

 przysł. standardowo, niestandardowo

Wiktionary


niestanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|stać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈstãɲɛ, AS: ńestãńe

Wiktionary


niestanięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|stanąć.

Wiktionary


niestanne

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) stpol. grzywna za niestawienie się w sądzie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈstãnːɛ, AS: ńestã•ne

Wiktionary


niestanowienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|stanowić.

Wiktionary


niestarannie

przysłówek

 (1.1) w sposób niestaranny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W sklepach pojawia się za dużo odbiorników radiowych i telewizyjnych o niskiej trwałości i bardzo niestarannie wykonanych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstaˈrãɲːɛ, AS: ńestarã•ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niestaranność

 przym. niestaranny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedbale, byle jak

Wiktionary


niestaranniej

stopień wyższy od przysłówka: niestarannie


SJP.pl


niestaranniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: niestaranny; bardziej niestaranny


SJP.pl


niestaranny

przymiotnik

 (1.1) niedokładający starań, aby wykonać coś dobrze

 (1.2) wynikający z braku staranności; świadczący o pośpiechu i niedokładności

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niestaranność ż.

 przysł. niestarannie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedbały, niedokładny

 (1.2) niedbały, niedokładny

Wiktionary


niestartowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|startować.

Wiktionary


niestarzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|starzeć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstaˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńestažẽńe

Wiktionary


niestawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|stawiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńestavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


niestawienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|stawić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńestavʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


niestawiennictwo

niestawienie się w danym terminie na określonym miejscu


SJP.pl


niestałość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zmienność, brak stałości, trwałości (np. w przekonaniach)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈstawɔɕt͡ɕ, AS: ńestau̯ość

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niestały

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zmienność, kapryśność, wahliwość, chwiejność

Wiktionary


niestały

przymiotnik

 (1.1) taki, który często zmienia upodobania, poglądy, świadczący o braku stałości

 (1.2) taki, który podlega zmianom

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niestałość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zmienny, chwiejny

Wiktionary


niestelmachowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|stelmachować.

Wiktionary


niestemplowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|stemplować.

Wiktionary


niesterczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sterczeć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstɛrˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńesterčẽńe

Wiktionary


niestereotypowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niestereotypowe; cecha tych, którzy są niestereotypowi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niestereotypowy

 przysł. niestereotypowie

Wiktionary


niesteroidowy

przymiotnik

 (1.1) biochem. farm. niebędący steroidem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niektóre niesteroidowe leki przeciwzapalne są dostępne bez recepty.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niesterydowy

Wiktionary


niesterowalny

przymiotnik

 (1.1) taki, którym nie da się sterować

 (1.2) przen. o człowieku taki, który nie poddaje się sterowaniu przez innych ludzi; nie ulegający wpływom

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Brat uchodził za polityka, którym nie można manipulować, miał opinię, że jest niesterowalny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesterowalność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) bezkompromisowy, konsekwentny, nieprzejednany, nieugięty, nieustępliwy, niewzruszony, niezachwiany, niezłomny, pryncypialny, stały; pejor. uparty, zatwardziały

Wiktionary


niesterowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sterować.

Wiktionary


niesterylność

cecha czegoś niepozbawionego szkodliwych bakterii i innych drobnoustrojów; brak sterylności


SJP.pl


niestety

słowo, którego używa się, by wyrazić swoje niezadowolenie i zasugerować, że spodziewany był korzystniejszy rozwój wypadków


SJP.pl

partykuła

 (1.1) …służąca do wyrażania żalu, że dana sytuacja ma miejsce

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niestety, tego telewizora nie da się naprawić. Musi pan kupić nowy.

 (1.1) Chciałbym wcześniej, ale niestety tylko w soboty mam opiekunkę dla mamy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈstɛtɨ, AS: ńestety

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pechowo

Wiktionary


niestierow

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto rejonowe w obwodzie królewieckim w Rosji;

Wiktionary

Niestierow, Stołupiany ( Нестеров; dawn. Stallupönen, 1938-1946 Ebenrode) – miasto w obwodzie królewieckim w Rosji, siedziba rejonu. W 2021 roku liczyło 3937 mieszkańców.

Miejscowość położona we wschodniej części obwodu królewieckiego około 25 kilometrów na wschód od Gusiewa i 10 kilometrów od granicy z Litwą, na linii kolejowej Kaliningrad-Moskwa i trasie E28.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. niestierowski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hist. Stołupiany

Wiktionary


niestierowski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Niestierowem, dotyczący Niestierowa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niestierow mrz.

Wiktionary


niestosowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) nieużywanie czegoś w jakimś celu w określonych sytuacjach

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstɔsɔˈvãɲɛ, AS: ńestosovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niestosowność ż.

 przym. niestosowny

 przysł. niestosownie

Wiktionary


niestosownie

przysłówek

 (1.1) w sposób niestosowny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstɔˈsɔvʲɲɛ, AS: ńestosovʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niestosowny

 rzecz. niestosowność ż., niestosowanie n.

Wiktionary


niestosowniej

stopień wyższy od przysłówka: niestosownie


SJP.pl


niestosowniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: niestosowny


SJP.pl


niestosowność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak stosowności; cecha tego, co jest niestosowne

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstɔˈsɔvnɔɕt͡ɕ, AS: ńestosovność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niestosowny

 przysł. niestosownie

 rzecz. niestosowanie n.

Wiktionary


niestosowny

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie jest dostosowany do okoliczności

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wszelkie przejawy niszczenia zamku, wypisywanie niestosownych treści będzie karane nie tylko prawnie - ale i przez rozwścieczone (w takich przypadkach) duchy.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niestosownie

 rzecz. niestosowność ż., niestosowanie n.

Wiktionary


niestosunek

przestarzałe: brak współzależności, proporcji


SJP.pl


niestracenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|stracić.

Wiktionary


niestrajkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|strajkować.

Wiktionary


niestraszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|straszyć.

Wiktionary


niestraszność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niestraszne; cecha tych, którzy są niestraszni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niestraszny

 przysł. niestrasznie

Wiktionary


niestrawienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|strawić.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niestrawność ż.

Wiktionary


niestrawiony

przymiotnik

 (1.1) nie uległy trawieniu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niestrawione resztki pokarmu trafiają do jelita grubego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstraˈvʲjɔ̃nɨ, AS: ńestravʹi ̯õny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niestrawność ż., trawienie n., nietrawienie n.

 czas. strawić dk., trawić ndk.

 ims. strawiony

Wiktionary


niestrawniej

stopień wyższy od przysłówka: niestrawnie


SJP.pl


niestrawność

problemy w funkcjonowaniu układu trawiennego objawiające się w słabszy (np. pojedyncze beknięcia, pierdnięcia, zgaga) lub mocniejszy sposób (np. bólami brzucha, biegunką, wzdęciami)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. ostre zaburzenie w trawieniu, dyspepsja

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W organizmie niemowlęcia kazeina mleka krowiego tworzy ser, z trudem trawiony przez niego; pojawia się niestrawność, kwaśne, biegunkowe stolce, kwaśne wymioty.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietrawienie n., niestrawienie n.

 przym. niestrawny, niestrawiony

Wiktionary


niestrawny

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie daje się trawić lub jest trudny do strawienia

 (1.2) przen. trudny do zrozumienia lub do zaakceptowania

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wszelaki ser niestrawny jest, abo jako medycy mówią, «crassi succi», a stary tym niestrawniejszy, abo «mali succi»: świeży jednak nie tak jest niezdrowy jako stary, bo tuczy.

 (1.2) Hammett jednakże wypowiada ponadto różne poglądy na naukę i badania naukowe, będące nieraz wątpliwą filozofią, która jeszcze w złym tłumaczeniu staje się miejscami zupełnie niestrawna (…)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. trawa ż., niestrawność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ciężkostrawny

Wiktionary


niestreszczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|streszczać.

Wiktionary


niestreszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|streścić.

Wiktionary


niestrofowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|strofować.

Wiktionary


niestroj

nazwisko


SJP.pl


niestrojenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|stroić.

Wiktionary


niestrudek

niestrudek lśniący - gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych


SJP.pl


niestrudzenie

przysłówek

 (1.1) w sposób niestrudzony

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na próżno kapela wygrywała skoczne dryganty, sztajery i menuety, liberia, w białych kosmatych surdutach, niestrudzenie roznosiła słodkie muszkatele i alikanty, a czarujące gospodynie usiłowały ożywić gnuśną zabawę - nuda nie dała się rozproszyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstruˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńestruʒẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niestrudzoność ż.

 przym. niestrudzony

Wiktionary


niestrudzony

przymiotnik

 (1.1) nieustający mimo wysiłku, odporny na trud, przeciwności

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niestrudzony M. Zaruski szkolił drużynę ratowniczą, która dysponowała wnet podstawowym sprzętem do ratownictwa górskiego, wykonanym na miejscu, a częściowo sprowadzonym z Wiednia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstruˈd͡zɔ̃nɨ, AS: ńestruʒõny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niestrudzenie

 rzecz. niestrudzoność ż.

 przym. strudzony

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wytrzymały, wytrwały, dzielny, silny

Wiktionary


niestruganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|strugać.

Wiktionary


niestrzelanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|strzelać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsṭʃɛˈlãɲɛ, AS: ńesṭšelãńe

Wiktionary


niestrzeżenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|strzec.

Wiktionary


niestrzęp

niestrzęp głogowiec - duży motyl dzienny z rodziny bielinków


SJP.pl


niestrój

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Jolanta Niestrój-Malisz (ur. 1957) – polska aktorka teatralna i filmowa
  • Roman Niestrój (ur. 1944) – profesor doktor habilitowany nauk ekonomicznych
  • Robert Niestroj (ur. 1976, Opole) – niemiecki piłkarz polskiego pochodzenia

Wikipedia


niestrętek

gatunek byliny z rodziny jaskrowatych; zawilec gajowy, wietrznica gajowa


SJP.pl


niestudiowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|studiować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstudʲjɔˈvãɲɛ, AS: ńestudʹi ̯ovãńe

Wiktionary


niestukanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|stukać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstuˈkãɲɛ, AS: ńestukãńe

Wiktionary


niestuszewo

Niestuszewo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie aleksandrowskim, w gminie Raciążek.

Wikipedia


niestwarzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|stwarzać.

Wiktionary


niestylak

niestylak wąsal - gatunek osy


SJP.pl


niestymulowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|stymulować.

Wiktionary


niestypulowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|stypulować.

Wiktionary


niestąpanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|stąpać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstɔ̃mˈpãɲɛ, AS: ńestõmpãńe

Wiktionary


niestępienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|stępić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstɛ̃mˈpʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńestẽmpʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietępienie dk.

Wiktionary


niestępowo

Niestępowo (kaszub. Niestãpòwò) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Żukowo.

Miejscowość jest siedzibą sołectwa "Niestępowo". W skład sołectwa wchodzą również miejscowości Stara Piła i Mankocin. Znajduje się na turystycznym szlaku Kartuskim. W miejscowości jest placówka Ochotniczej Straży Pożarnej.

Wikipedia


niestłaczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|stłaczać.

Wiktionary


niestłoczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|stłoczyć.

Wiktionary


niestłuczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|stłuc.

Wiktionary


niesubordynacja

brak podporządkowania się, niewypełnianie poleceń, rozkazów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak subordynacji

 (1.2) akt rozmyślnego nieposłuszeństwa wobec ustalonego porządku dokonywany przez podwładnego;

Wiktionary

Niesubordynacja – akt rozmyślnego nieposłuszeństwa wobec ustalonego porządku dokonywany przez podwładnego. Niesubordynacja w pracy może być powodem udzielenia kary upomnienia i nagany.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pierwszy Puławski dał przykład niesubordynacji, bardzo zresztą zrozumiałej.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) krnąbrność, niekarność, nieposłuszeństwo, niesworność, nieuległość, samowola

Wiktionary


niesubskrybowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|subskrybować.

Wiktionary


niesubtelność

→ niesubtelny


SJP.pl

Patrz:

niesubtelny

niesugerowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sugerować.

Wiktionary


niesulice

Niesulice – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Skąpe.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Wieś letniskowa nad Jeziorem Niesłysz ("Jezioro Niesulickie"), ok. 6 km na północny zachód od Skąpego. Nad jeziorem znajduje się kilka ośrodków wypoczynkowych, baza obozowa ZHP, plaże, wypożyczalnie sprzętu wodnego i rowerów.

Wikipedia


niesumienniej

stopień wyższy od przysłówka: niesumiennie


SJP.pl


niesumienniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: niesumienny


SJP.pl


niesumowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sumować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsũmɔˈvãɲɛ, AS: ńesũmovãńe

Wiktionary


niesunięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sunąć.

Wiktionary


niesuponowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|suponować.

Wiktionary


niesuprymowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|suprymować.

Wiktionary


niesuszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|suszyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsuˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńesušẽńe

Wiktionary


niesuwerenność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niesuwerenne; cecha tych, którzy są niesuwerenni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesuwerenny

 przysł. niesuwerennie

 rzecz. suwerenność ż.

Wiktionary


nieswojo

przysłówek

 (1.1) (czując się lub wyglądając) inaczej lub gorzej niż zazwyczaj

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niemcy nocą nie pokazywali się w takich miejscach, ale na myśl o spotkaniu z ukrytym człowiekiem robiło się nieswojo.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieswój

Wiktionary


nieswój

zachowujący się w niepodobny do siebie sposób, zwykle z powodu złego samopoczucia lub skrępowania


SJP.pl


nieswędzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|swędzić.

Wiktionary


niesygnowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sygnować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsɨɡnɔˈvãɲɛ, AS: ńesygnovãńe

Wiktionary


niesymbolizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|symbolizować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsɨ̃mbɔlʲizɔˈvãɲɛ, AS: ńesỹmbolʹizovãńe

Wiktionary


niesymetryczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niesymetryczne; cecha tych, którzy są niesymetryczni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesymetryczny

 przysł. niesymetrycznie

 rzecz. symetryczność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) asymetryczność

Wiktionary


niesymetryczny

przymiotnik

 (1.1) niebędący symetryczny, niemający symetrii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jego pociągłą, niesymetryczną twarz zwykle wykrzywiał ironiczny uśmieszek.

 (1.1) Jego ruchy były niesymetryczne, jakby jedna strona ciała nie nadążała za drugą.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesymetryczność ż.

 przysł. niesymetrycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) asymetryczny

Wiktionary


niesympatycznie

przysłówek

 (1.1) z brakiem sympatii

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesympatyczny

Wiktionary


niesympatyczniej

stopień wyższy od przysłówka: niesympatycznie


SJP.pl


niesympatyczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: niesympatyczny


SJP.pl


niesympatyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie jest sympatyczny; niemiły

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesympatyczność ż.

 przysł. niesympatycznie

Wiktionary


niesympatyzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sympatyzować.

Wiktionary


niesymulowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|symulować.

Wiktionary


niesypanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sypać.

Wiktionary


niesypianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sypiać.

Wiktionary


niesypnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sypnąć.

Wiktionary


niesystematycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób niesystematyczny, nieregularnie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Szacuje się, że ok. 30% katolików praktykuje systematycznie, 30% niesystematycznie, 30% sezonowo, tj. od wielkich świąt i uroczystości i 10% całkowicie nie praktykuje.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesystematyczność ż.

 przym. niesystematyczny

Wiktionary


nieszabasowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szabasować.

Wiktionary


nieszablonowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieszablonowe; cecha tych, którzy są nieszablonowi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieszablonowy

 przysł. nieszablonowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieschematyczność

Wiktionary


nieszachowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szachować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃaxɔˈvãɲɛ, AS: ńešaχovãńe

Wiktionary


nieszacowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szacować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃat͡sɔˈvãɲɛ, AS: ńešacovãńe

Wiktionary


nieszadzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szadzić.

Wiktionary


nieszafowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szafować.

Wiktionary


nieszalenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szaleć.

Wiktionary


nieszalowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szalować.

Wiktionary


nieszamanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szamać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃãˈmãɲɛ, AS: ńešãmãńe

Wiktionary


nieszamerowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szamerować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃãmɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńešãmerovãńe

Wiktionary


nieszanowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szanować.

Wiktionary


nieszantażowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szantażować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃãntaʒɔˈvãɲɛ, AS: ńešãntažovãńe

Wiktionary


nieszaperonowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szaperonować.

Wiktionary


nieszarpanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szarpać.

Wiktionary


nieszarpnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szarpnąć.

Wiktionary


nieszastanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szastać.

Wiktionary


nieszatkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szatkować.

Wiktionary


nieszawa

1. miasto w Polsce;
2. nazwa dwóch wsi w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie aleksandrowskim;

 (1.2) geogr. toponim, nazwa kilku wsi w Polsce

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ostatecznie w 1424, po pokoju melneńskim, Nieszawa na rozkaz króla została zrównana z ziemią.

 (1.2) Malarz przyszedł na świat w Nieszawie w 1900 roku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈʃava, AS: ńešava

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieszawianin mos., nieszawianka ż.

 przym. nieszawski

Wiktionary


nieszawianin

mieszkaniec Nieszawy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Nieszawy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przed świątynią zgromadził się tłum nieszawian.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nieszawa ż.

:: fż. nieszawianka ż.

 przym. nieszawski

Wiktionary


nieszawianka

mieszkanka Nieszawy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Nieszawy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nieszawa ż.

:: fm. nieszawianin mos.

 przym. nieszawski

Wiktionary


nieszawski

przymiotnik od: Nieszawa


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Nieszawy, związany z Nieszawą

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nieszawa ż., nieszawianin mos., nieszawianka ż.

Wiktionary


nieszczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szczać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈʃt͡ʃãɲɛ, AS: ńeščãńe

Wiktionary


nieszczególnie

przysłówek sposobu

 (1.1) raczej słabo, bez zachwytu, niezbyt dobrze

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Film był nieszczególnie interesujący.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieszczególność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezbyt, średnio, tak sobie

Wiktionary


nieszczególność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieszczególne; cecha tych, którzy są nieszczególni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieszczególny

 przysł. nieszczególnie

Wiktionary


nieszczekanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szczekać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃt͡ʃɛˈkãɲɛ, AS: ńeščekãńe

Wiktionary


nieszczeknięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szczeknąć.

Wiktionary


nieszczelność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nieszczelne; brak szczelności

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie należy jednak wodorować silników starszych niż 20 letnie, ponieważ oczyszczenie ich komory spalania może doprowadzić do nieszczelności.

 (1.1) Diagnostyka usterek wskazuje na nieszczelność siedemdziesiątego szóstego zaworu.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieszczelny

Wiktionary


nieszczelny

przymiotnik

 (1.1) mający szczeliny, przepuszczający coś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Stare i nieszczelne rurociągi powodują, że większość wody wycieka zanim dotrze do odbiorców.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieszczelność ż.

 przysł. nieszczelnie

Wiktionary


nieszczep

lekceważąco: osoba, która nie zaszczepiła się przeciw COVID-19


SJP.pl


nieszczepienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szczepić.

Wiktionary


nieszczerość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nieszczere; cecha tego, kto jest nieszczery

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nieszczerość jako pewna postawa wobec siebie i wobec innych wchodzi w skład codzienności każdego z nas.

 (1.1) Nieszczerość jest na wskroś pragmatyczną postawą, ciągłą próbą zmylenia drugiej strony, aby łatwiej osiągnąć swój cel. Nieszczerym się nie bywa, nieszczerym się jest.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieszczery

 przysł. nieszczerze

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) obłuda, udawanie, sztuczność, nienaturalność, nieautentyczność, gra, zmyślanie, fałszywość, podstęp, nieprawdziwość

Wiktionary


nieszczery

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony szczerości, fałszywy

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieszczerze

 rzecz. nieszczerość ż.

Wiktionary


nieszczerze

przysłówek

 (1.1) w sposób nieszczery, nieuczciwy, fałszywy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nawet siostry Stelli, które zawsze okazywały jej prawdziwą sympatię, teraz, widocznie zrażone zepchnięciem ich w półfinale do roli adiutantek Magdy, uśmiechały się do niej z przymusem i nieszczerze.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈʃt͡ʃɛʒɛ, AS: ńeščeže

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieszczery

 rzecz. nieszczerość

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieuczciwie, fałszywie, źle, nieprzyzowicie

Wiktionary


nieszczerzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szczerzyć.

Wiktionary


nieszczotkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szczotkować.

Wiktionary


nieszczucie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szczuć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈʃt͡ʃut͡ɕɛ, AS: ńeščuće

Wiktionary


nieszczyce

Nieszczyce – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lubińskim, w gminie Rudna. Znajduje się tutaj barokowy dwór z XVIII w. oraz zabudowania gospodarcze.

Wikipedia


nieszczędzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szczędzić.

Wiktionary


nieszczęsność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nieszczęsne

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieszczęście n., nieszczęśliwiec m., nieszczęśnik mos., nieszczęśnica ż., nieszczęśliwość ż., unieszczęśliwienie n.

 przym. nieszczęśliwy, nieszczęsny

 przysł. nieszczęśliwie, nieszczęśnie

 czas. unieszczęśliwiać

Wiktionary


nieszczęsny

przymiotnik

 (1.1) taki, którego napotkało nieszczęście, pokrzywdzony przez los

 (1.2) przynoszący same straty albo przykrości

 (1.3) wzbudzający i współczucie, i lekceważenie jednocześnie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. szczęście n., nieszczęśnik mos., nieszczęsność ż., nieszczęście n., unieszczęśliwienie n.

 przym. nieszczęśliwy

 przysł. nieszczęśliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieszczęśliwy

 (1.2) fatalny, feralny, niefortunny, pechowy, zgubny

 (1.3) godny politowania, żałosny

Wiktionary


nieszczęście

zdarzenie przynoszące stratę, ból, problemy, cierpienie itp.; niedola, tragedia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przykre, nieszczęśliwe, pechowe zdarzenie

 (1.2) pechowy, niepomyślny dla kogoś zbieg zdarzeń

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) W Chinach przez całe stulecia urodzenie dziewczynki było uważane za nieszczęście, czasem zabijano je zaraz po urodzeniu (…)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈʃt͡ʃɛ̃w̃ɕt͡ɕɛ, AS: ńeščẽũ̯śće

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. szczęście n., nieszczęśliwiec m., nieszczęśnik mos., nieszczęśnica ż., nieszczęsność ż., nieszczęśliwość ż., unieszczęśliwienie n., unieszczęśliwianie n.

 czas. unieszczęśliwiać ndk., unieszczęśliwić dk.

 przym. nieszczęśliwy, nieszczęsny

 przysł. nieszczęśliwie, nieszczęśnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) tragedia, cios, krzywda, klęska, niedola, katastrofa

 (1.2) pech, niełaska, bieda, niepowodzenie, wypadek

Wiktionary


nieszczęśliwie

przysłówek

 (1.1) w sposób wzbudzający litość

 (1.2) w sposób sprowadzający nieszczęście

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wczoraj wieczorem wyglądałam nader nieszczęśliwie.

 (1.2) Magazynierka oparła się o regał tak nieszczęśliwie, że kompletnie wywichnęła sobie mały palec u prawej dłoni.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. szczęście n., nieszczęśnik mos., nieszczęśliwość ż., nieszczęście n., nieszczęśliwiec mos., nieszczęsność ż.

 przym. nieszczęśliwy, nieszczęsny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ponuro, smutno

 (1.2) fatalnie, niefortunnie, niepomyślnie, pechowo

Wiktionary


nieszczęśliwiej

stopień wyższy od przysłówka: nieszczęśliwie


SJP.pl


nieszczęśliwość

dawniej: nieszczęście, nieszczęśliwe życie, wydarzenie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieszczęśliwe; cecha tych, którzy są nieszczęśliwi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieszczęście n., nieszczęsność ż., nieszczęśnik mos., unieszczęśliwienie n.

 przym. nieszczęśliwy

 przysł. nieszczęśliwie

 czas. unieszczęśliwiać

Wiktionary


nieszczęśliwszy

stopień wyższy od przymiotnika: nieszczęśliwy


SJP.pl


nieszczęśliwy

przymiotnik

 (1.1) nieodczuwający szczęścia, przygnębiony

 (1.2) prowadzący do niekorzystnego przebiegu wydarzeń

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wiele dzieci w Afryce jest nieszczęśliwych, ponieważ głodują.

 (1.1) Nie mam siły być dłużej nieszczęśliwy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃt͡ʃɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ, AS: ńeščẽũ̯ślʹivy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. szczęście n., nieszczęście n., nieszczęśnik m., nieszczęśnica ż., nieszczęśliwiec m., nieszczęśliwość ż., nieszczęsność ż., unieszczęśliwienie n.

 przym. nieszczęsny

 przysł. nieszczęśliwie, nieszczęśnie

 czas. unieszczęśliwiać

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przygnębiony

 (1.2) niefortunny

Wiktionary


nieszczęśnik

człowiek dotknięty przez los; biedak, pechowiec, nieborak


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba nieszczęśliwa, wzbudzająca litość i współczucie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na szczęście w sukurs nieszczęśnikowi przyszli dwaj rezerwiści, którym udało się wejść z przedsionka koło łazienki na korytarz.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieszczęście n., nieszczęśliwiec m., nieszczęśliwość ż., nieszczęsność ż.

:: fż. nieszczęśnica ż.

 przym. nieszczęsny, nieszczęśliwy

 przysł. nieszczęsnie, nieszczęśliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieszczęśliwiec, biedak, biedaczek, biedaczysko, biedaczyna, nieborak; przest. niebożę; stpol. stradnik

Wiktionary


nieszefowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szefować.

Wiktionary


nieszermowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szermować.

Wiktionary


nieszerzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szerzyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńešežẽńe

Wiktionary


nieszki

Nieszki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim, w gminie Bakałarzewo.

Już w V-VI wieku naszej ery mieszkali tu ludzie. Zachowało się po nich przynajmniej siedem kurhanów. Wieś założył chyba szlachcic o nazwisku Nieszka. Miejscowość istniała już w 1558 roku, gdy wspomniano Macieja Murszę z Niesków, W 1599 roku Maryna Massalska ofiarowała wieś na własność dla parafii Raczki. W 1775 roku było tu 9 dymów. W 1789 roku we wsi mieszkało 55 osób.

Wikipedia


nieszkodliwie

przysłówek

 (1.1) w sposób nie powodujący szkód

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieszkodliwość ż.

 przym. nieszkodliwy

 czas. unieszkodliwiać

Wiktionary


nieszkodliwiej

stopień wyższy od przysłówka: nieszkodliwie


SJP.pl


nieszkodliwość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest nieszkodliwe; co nikomu lub niczemu nie szkodzi

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃkɔˈdlʲivɔɕt͡ɕ, AS: ńeškodlʹivość

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieszkodliwy

 przysł. nieszkodliwie

Wiktionary


nieszkodliwszy

stopień wyższy od przymiotnika: nieszkodliwy


SJP.pl


nieszkodliwy

przymiotnik

 (1.1) niestanowiący zagrożenia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieszkodliwość ż., nieszkodzenie n.

 przysł. nieszkodliwie

 czas. unieszkodliwiać

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezpieczny, bezpyłowy, nietrujący, niewinny, ślepy, obojętny, przyswajalny

Wiktionary


nieszkodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szkodzić.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieszkodliwy

Wiktionary


nieszkolenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szkolić.

Wiktionary


nieszkowice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nieszkowice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. strzelińskim, w gminie Strzelin
  • Nieszkowice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. wołowskim, w gminie Wołów
  • Nieszkowice Małe
  • Nieszkowice Wielkie

Wikipedia


nieszków

Nieszków – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie miechowskim, w gminie Słaboszów.

Do 1954 roku istniała gmina Nieszków. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego. Integralna część miejscowości: Kamieniec.

Wikipedia


nieszlachcic

człowiek spoza stanu szlacheckiego; plebejusz, roturier


SJP.pl


nieszlachetnie

przysłówek

 (1.1) w sposób nieszlachetny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieszlachetny

 rzecz. nieszlachetność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieuczciwie, podle, niegodziwie

Wiktionary


nieszlachetność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieszlachetne; cecha tych, którzy są nieszlachetni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieszlachetny

 przysł. nieszlachetnie

Wiktionary


nieszlachtowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szlachtować.

Wiktionary


nieszlifowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szlifować.

Wiktionary


nieszmacenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szmacić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃmaˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńešmacẽńe

Wiktionary


niesznurowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sznurować.

Wiktionary


nieszokowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szokować.

Wiktionary


nieszorowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szorować.

Wiktionary


nieszpachlowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szpachlować.

Wiktionary


nieszpaczkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szpaczkować.

Wiktionary


nieszpekanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szpekać.

Wiktionary


nieszperanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szperać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃpɛˈrãɲɛ, AS: ńešperãńe

Wiktionary


nieszporek

nazwisko


SJP.pl

Nieszporek, nieszporek trawny ("Pooecetes gramineus") – gatunek małego ptaka z rodziny pasówek (Passerellidae), zamieszkujący Amerykę Północną; jedyny przedstawiciel rodzaju Pooecetes. Nie jest zagrożony.

Wikipedia


nieszporny

przymiotnik od: nieszpory


SJP.pl


nieszporowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szporować.

Wiktionary


nieszpory

w religii rzymskokatolickiej: wieczorne nabożeństwo (składające się zwykle z hymnu, trzech psalmów poprzedzonych i zakończonych antyfonami, czytania, responsorium oraz kantyku Najświętszej Maryi Panny)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) rel. jedna z godzin kanonicznych w Liturgii godzin;

Wiktionary

Nieszpory ( Vesperae, gr. Ἑσπερινός, вечернѧ) – nabożeństwo chrześcijańskie sprawowane wieczorami, według tradycji o zachodzie Słońca, stąd w kościołach wschodnich zwane wieczernią. Dokładny kształt i status nieszporów jest różny w różnych Kościołach:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po niedzielnych nieszporach nie było już żadnych zajęć.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieszporny, nieszporowy

Wiktionary


nieszprechanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szprechać.

Wiktionary


nieszpułka

roślina z rodziny różowatych, często sadzona jako krzew ozdobny w parkach i ogrodach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Mespilus|ref=tak., krzew lub niewielkie drzewko o białych kwiatach i pomarańczowych owocach; w Polsce roślina o charakterze ozdobnym, w cieplejszym klimacie owocodajna

 (1.2) owoc nieszpułki (1.1) nadający się do jedzenia po przemarznięciu

 (1.3) bot. pot. nazwa systematyczna|Eriobotrya|ref=tak., nieśplik japoński, miszpelnik japoński

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈʃpuwka, AS: ńešpuu̯ka

Wiktionary


nieszpór

dawniej: nieszpory


SJP.pl


niesztaplowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) nieukładanie towaru w sztaple

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃtaplɔˈvãɲɛ, AS: ńeštaplovãńe

Wiktionary


niesztowica

Niesztowica, ektyma, zakaźne krostowe zapalenie skóry (łac. "Ecthyma contagiosum") – zaraźliwa choroba owiec i kóz. Cechą charakterystyczną jest pojawianie się grudek, pęcherzy i strupów na skórze warg, nozdrzy, powiek, wymion i nóg. Wywoływana jest przez wirusy z rodzaju "Parapoxvirus" (Niesztowica zakaźna - tzw. "Orf") lub przez mieszane zakażenie bakteriami Staphylococcus aureus i Streptococcus pyogenes (Niesztowica).

Wikipedia


niesztrykowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sztrykować.

Wiktionary


niesztukowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sztukować.

Wiktionary


nieszufladkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szufladkować.

Wiktionary


nieszuflowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szuflować.

Wiktionary


nieszukanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szukać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃuˈkãɲɛ, AS: ńešukãńe

Wiktionary


nieszurnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szurnąć.

Wiktionary


nieszybko

przysłówek

 (1.1) powoli, bez pośpiechu

Wiktionary


nieszybowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szybować.

Wiktionary


nieszycie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈʃɨt͡ɕɛ, AS: ńešyće

Wiktionary


nieszydełkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szydełkować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃɨdɛwkɔˈvãɲɛ, AS: ńešydeu̯kovãńe

Wiktionary


nieszydzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szydzić.

Wiktionary


nieszyfrowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szyfrować.

Wiktionary


nieszykanowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|szykanować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃɨkãnɔˈvãɲɛ, AS: ńešykãnovãńe

Wiktionary


niesądzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sądzić.

Wiktionary


niesąsiadowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sąsiadować.

Wiktionary


niesępienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|sępić.

Wiktionary


niesłabin

Niesłabin – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Śrem.

Wieś duchowna "Niesłabino", własność kapituły katedralnej poznańskiej, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie pyzdrskim województwa kaliskiego.

W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Niesłabin, po jej zniesieniu w gromadzie Śrem. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Wikipedia


niesłanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|słać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈswãɲɛ, AS: ńesu̯ãńe

Wiktionary


niesława

zła, niepochlebna opinia o kimś krążąca wśród ludzi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak dobrej opinii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Śpiewak umarł w niesławie, nigdy nie spłacając swoich długów.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesławny

 przysł. niesławnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hańba, infamia, wstyd; książk. dyshonor; przest. bezcześć, sromota, zelżywość

Wiktionary


niesławnie

przysłówek

 (1.1) w sposób niesławny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesława ż., zniesławianie n., zniesławienie n.

 czas. zniesławiać ndk., zniesławić dk.

 przym. niesławny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) haniebnie, sromotnie, niechlubnie

Wiktionary


niesławniej

stopień wyższy od przysłówka: niesławnie


SJP.pl


niesławny

przymiotnik

 (1.1) okryty niesławą, okryty hańbą

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesława ż., zniesławianie n., zniesławienie n.

 czas. zniesławiać ndk., zniesławić dk.

 przysł. niesławnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) haniebny, sromotny, niechlubny

Wiktionary


niesłodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|słodzić.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesłodzony

Wiktionary


niesłodzony

przymiotnik relacyjny

 (1.1) kulin. bez dodatku cukru

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mamy dobrą wiadomość dla osób na diecie - niesłodzona kawa nie ma wcale kalorii!

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesłodzenie n.

 przym. niesłodki

 przysł. niesłodko

Wiktionary


niesłonienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|słonić.

Wiktionary


niesłowiański

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie jest słowiański albo nie dotyczy Słowian

Wiktionary


niesłowiańskość

→ niesłowiański


SJP.pl

Patrz:

niesłowiański

niesłowniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: niesłowny


SJP.pl


niesłownikowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co niesłownikowe, niewłaściwe słownikowi, nienotowane w słownikach

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czy wyraz „niesłownikowość” jest słownikowy?

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesłownikowy

Wiktionary


niesłownikowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie spełnia kryteriów słownikowości; niewłaściwy słownikowi; nienotowany w słownikach

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesłownikowość ż.

Wiktionary


niesłowność

niedotrzymywanie obietnic, przyrzeczeń


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niesłowne; cecha tych, którzy są niesłowni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesłowny

 przysł. niesłownie

Wiktionary


niesłowny

przymiotnik

 (1.1) nie dotrzymujący słowa, obietnic, terminów, nie wywiązujący się z zobowiązań

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Miejscowi rzemieślnicy długo pracowali na reputację leniwych i niesłownych - to znaczy, tacy byli, jeżeli płacono im gorzej niż świetnie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈswɔvnɨ, AS: ńesu̯ovny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesłowność ż.

Wiktionary


niesłuchanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|słuchać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛswuˈxãɲɛ, AS: ńesu̯uχãńe

Wiktionary


niesłuchowski

nazwisko


SJP.pl


niesłusznie

przysłówek

 (1.1) w sposób niesłuszny, nie mając racji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesłuszność ż.

 przym. niesłuszny

Wiktionary


niesłuszność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co niesłuszne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesłuszny

 przysł. niesłusznie

Wiktionary


niesłuszny

przymiotnik

 (1.1) niemający uzasadnienia

 (1.2) niewłaściwy, nieprawdziwy lub nieudany w danej sytuacji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesłuszność ż.

 przysł. niesłusznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezpodstawny, bezprzyczynowy, bezzasadny, nieusprawiedliwiony, nieuzasadniony, niezasadny, niezrozumiały

 (1.2) chybiony, niecelny, nietrafiony, nietrafny

Wiktionary


niesłużenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|służyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛswuˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńesu̯užẽńe

Wiktionary


niesłychanie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób niesłychany, bardzo, niesamowicie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛswɨˈxãɲɛ, AS: ńesu̯yχãńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesłychany

Wiktionary


niesłychany

niebywały, niezwykły, zdumiewający (np. niesłychane brednie, niesłychany wyczyn)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, o którym nie słyszano, nadzwyczajny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zbrodnia to niesłychana - pani zabija pana.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛswɨˈxãnɨ, AS: ńesu̯yχãny

Wiktionary

Powiązane:

 czas. słychać

 przysł. niesłychanie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezwykły, niespotykany, nadzwyczajny

Wiktionary


niesłyszalny

przymiotnik

 (1.1) taki, którego nie da się usłyszeć

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Infradźwięki są dla człowieka niesłyszalne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛswɨˈʃalnɨ, AS: ńesu̯yšalny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niesłyszalnie

Wiktionary


niesłyszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|słyszeć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛswɨˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńesu̯yšẽńe

Wiktionary


niesłyszący

taki, który nie jest głuchy


SJP.pl


nietablicowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tablicować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtablʲit͡sɔˈvãɲɛ, AS: ńetablʹicovãńe

Wiktionary


nietajony

przymiotnik

 (1.1) nieskrywany

Wiktionary


nietakt

postępek, słowa, uchybienie itp. świadczące o braku taktu; niezręczność, nieoględność


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) podn. niewłaściwy postępek wynikający z braku dobrych manier; brak taktu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietaktowność ż.

 przym. nietaktowny

 przysł. nietaktownie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) faux pas, gafa, niewłaściwość, niezręczność, uchybienie, zgrzyt

Wiktionary


nietaktownie

przysłówek

 (1.1) w sposób nietaktowny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietakt mrz., nietaktowność ż.

 przym. nietaktowny

Wiktionary


nietaktowniej

stopień wyższy od przysłówka: nietaktownie


SJP.pl


nietaktowny

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony taktu, nieuprzejmy, niekulturalny, niezręczny

 (1.2) świadczący o braku taktu

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Sekretna dyplomacja (…) w XVIII w. była niezręczna i nietaktowna, sprowadzała się do intryg, zrywania sejmów i „dyplomacji pieniądza”.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtakˈtɔvnɨ, AS: ńetaktovny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietakt m., nietaktowność ż.

 przysł. nietaktownie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedyplomatyczny

 (1.2) niedyplomatyczny, nie na miejscu

Wiktionary


nietamtejszy

przymiotnik

 (1.1) nieznajdujący się we wcześniej wspomnianym miejscu (w którym rozmówcy się nie znajdują)

 (1.2) niedotyczący wcześniej wspomnianego miejsca (w którym rozmówcy się nie znajdują)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtãmˈtɛjʃɨ, AS: ńetãmtei ̯šy

Wiktionary


nietankowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tankować.

Wiktionary


nietarasowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tarasować.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. tarasowanie n.

Wiktionary


nietarcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|trzeć.

Wiktionary


nietarzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tarzać.

Wiktionary


nietasowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tasować.

Wiktionary


nietaszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|taszczyć.

Wiktionary


nietatuowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tatuować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtatuwɔˈvãɲɛ, AS: ńetatuu̯ovãńe

Wiktionary


nietańczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tańczyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtãj̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńetãĩ ̯ṇčẽńe

Wiktionary


nietaśtanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|taśtać.

Wiktionary


nietchórzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tchórzyć.

Wiktionary


nieteistyczny

przymiotnik

 (1.1) zob. nonteistyczny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtɛjiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: ńetei ̯istyčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieteizm m.

Wiktionary


nietekstylny

1. związany z materiałami włókienniczymi;
2. stożek tekstylny - gatunek ślimaka z rodziny stożków


SJP.pl


nietelefonowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|telefonować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtɛlɛfɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ńetelefõnovãńe

Wiktionary


nietentegowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tentegować.

Wiktionary


nietepa

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) reg. osoba, która nie umie nic zrobić, ma dwie lewe ręce, lelak

Wiktionary


nieterminowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieterminowe; cecha tych, którzy są nieterminowi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieterminowy

 przysł. nieterminowo

Wiktionary


nietestowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|testować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtɛstɔˈvãɲɛ, AS: ńetestovãńe

Wiktionary


nietetranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tetrać.

Wiktionary


nietezauryzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tezauryzować.

Wiktionary


nietkanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tkać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈtkãɲɛ, AS: ńetkãńe

Wiktionary


nietknięty

przymiotnik

 (1.1) książk. zachowany w stanie pierwotnym

 (1.2) cały, nieraniony, zdrowy, bez szwanku

 (1.3) taki, który jeszcze nie był badany, którym jeszcze nikt nie zajmował się

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Trzęsienie ziemi zrównało z ziemią całą wioskę, z wyjątkiem kościoła, który został nietknięty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈtʲcɲɛ̃ntɨ, AS: ńetʹḱńẽnty

Wiktionary

Powiązane:

 czas. tknąć, tykać

 rzecz. tknięcie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pierwotny, nienaruszony, dziki

 (1.2) zdrów, cały, nieraniony

 (1.3) dziewiczy, nowy

Wiktionary


nietków

Nietków (hist. "Nietków Polski", "Polnisch Nettkow") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim, w gminie Czerwieńsk.

Główną ulicą jest ulica Tadeusza Kościuszki. W Nietkowie mieści się szkoła podstawowa przy ulicy Jana Kasprowicza. W 1992 roku odnowiono most kolejowy, który przecina rzekę Odrę, we wsi jest przystanek kolejowy Nietków.

Wikipedia


nietoczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|toczyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtɔˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńetočẽńe

Wiktionary


nietoksyczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nietoksyczne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nietoksyczny

 przysł. nietoksycznie

Wiktionary


nietoksyczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie ma właściwości trujących

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ponieważ osłabione rośliny łatwiej padają ofiarą chorób i szkodników, trzeba uważnie je obserwować, a można profilaktycznie opryskać którymś z nietoksycznych preparatów opartych na wyciągach z czosnku lub grejpfruta.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietoksyczność

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) książk. atoksyczny

Wiktionary


nietolerancja

1. brak szacunku, wyrozumiałości dla cudzych poglądów, upodobań, dla cudzego postępowania; intolerancja, nietolerancyjność, niewyrozumiałość;
2. w medycynie: ujemna reakcja organizmu na wprowadzoną krew, szczepionkę itp.


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak tolerancji, nieakceptowanie/nietolerowanie czegoś lub kogoś

 (1.2) negatywne reagowanie organizmu na pokarm, szczepionkę itd.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • nietolerancja pokarmowa
  • nietolerancja laktozy
  • nietolerancja fruktozy
  • nietolerancja glutenu
  • nietolerancja religijna
  • nietolerancja językowa
  • Nietolerancja, film kina niemego z 1916 roku
  • tolerancja
  • dyskryminacja

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Właśnie młodzi Romowie najczęściej odczuwają, wynikające z ich odmienności i nietolerancji większości, odrzucenie. Odmienny stosunek do dzieci romskich można zauważyć na wielu poziomach życia społecznego, szczególnie w szkole, środowisku lokalnym i w kontaktach z polskimi rówieśnikami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtɔlɛˈrãnt͡sʲja, AS: ńetolerãncʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietolerowanie n., nietolerancyjność ż.

 przym. nietolerancyjny

 przysł. nietolerancyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uprzedzenie, niechęć

Wiktionary


nietolerancyjniej

stopień wyższy od przysłówka: nietolerancyjnie


SJP.pl


nietolerancyjniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: nietolerancyjny; bardziej nietolerancyjny


SJP.pl


nietolerancyjność

brak szacunku, wyrozumiałości dla cudzych poglądów, upodobań, dla cudzego postępowania; intolerancja, nietolerancja, niewyrozumiałość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nietolerancyjne; cecha tych, którzy są nietolerancyjni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietolerancja ż., nietolerant m., nietolerowanie n.

 przym. nietolerancyjny

 przysł. nietolerancyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepobłażliwość

Wiktionary


nietolerancyjny

przymiotnik

 (1.1) wykazujący się brakiem tolerancji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jesteś zbyt nietolerancyjny wobec przeciwników politycznych.

 (1.1) W nietolerancyjnym i konserwatywnym środowisku łatwo zetknąć się z homofobią.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietolerancja ż., nietolerancyjność ż., nietolerant m., nietolerowanie n.

 przysł. nietolerancyjnie

Wiktionary


nietolerowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tolerować.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietolerancja ż., nietolerancyjność ż.

 przym. nietolerancyjny

 przysł. nietolerancyjnie

Wiktionary


nietonięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tonąć.

Wiktionary


nietonkanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tonkać.

Wiktionary


nietoperz

latający ssak, u którego powierzchnie lotne tworzą elastyczne błony skórne rozpięte między bokami ciała a kończynami, prowadzący nocny tryb życia, mający bardzo rozwinięty zmysł słuchu, posługujący się echolokacją dla orientacji przestrzennej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. niewielki, latający ssak, kierujący się echolokacją;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) żegl. ręczna latarnia naftowa

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • nietoperz – przedstawiciel nietoperzy
  • Nietoperz – pas skał na Mięguszowieckim Szczycie w Tatrach Polskich
  • Nietoperz – nietoperz w heraldyce
  • Nietoperz – inna nazwa Czołgu cara

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nietoperze przeważnie prowadzą nocny tryb życia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈtɔpɛʃ, AS: ńetopeš

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nietoperzowy, nietoperzy

 rzecz. nietoperze nmos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. gacek; reg. ślepy lelek; gw. Śląsk Cieszyński latopiyrz; daw. i gwara. mętoperz, mętopyrz; stpol. kożekrzył

Wiktionary


nietoperze

rząd ssaków łożyskowych, obejmujący około 1100 gatunków; rękoskrzydłe


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Chiroptera|Blumenbach|ref=tak., rząd łożyskowców;

forma rzeczownika.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: nietoperz

Wiktionary

Nietoperze, rękoskrzydłe (Chiroptera) – rząd ssaków łożyskowych z podgromady ssaków żyworodnych (Theria), obejmujący ok. 1360 gatunków, do którego zalicza się 20 rodzin, stanowią około 20% gatunków wszystkich żyjących współcześnie ssaków.

Są to jedyne zdolne do aktywnego lotu ssaki, w przeważającej większości prowadzące nocny tryb życia. Specyficzną postawę w spoczynku – zwisanie głową w dół – nietoperze zawdzięczają specjalnej budowie tylnych kończyn.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dziedziną nauki zajmującą się zasadniczo rzędem nietoperzy jest chiropterologia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietoperz mzw.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rękoskrzydłe

Wiktionary


nietoperzowy

→ nietoperz; nietoperzy


SJP.pl


nietoperzy

rząd ssaków łożyskowych, obejmujący około 1100 gatunków; rękoskrzydłe


SJP.pl


nietoperzyk

mały, młody nietoperz


SJP.pl


nietoperzówka

łątka nietoperzówka - gatunek ważki z rodziny łątkowatych


SJP.pl


nietopnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|topnieć.

Wiktionary


nietorpedowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|torpedować.

Wiktionary


nietorturowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|torturować.

Wiktionary


nietota

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol., także. gw-pl|Podhale,Spisz. bot. nazwa systematyczna|Huperzia selago|ref=tak., widłak wroniec

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Barwne kwiaty, niby malwy • przybrane w mchy i nietoty, • to mody kapryśnej salwy, • nie szukaj we mnie prostoty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈtɔta, AS: ńetota

Wiktionary


nietowarzyski

przymiotnik

 (1.1) niechętnie przebywający w towarzystwie, wśród ludzi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietowarzyskość ż.

 przysł. nietowarzysko

Wiktionary


nietowarzyskość

→ nietowarzyski


SJP.pl

Patrz:

nietowarzyski

nietowarzyszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|towarzyszyć.

Wiktionary


nietracenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tracić.

Wiktionary


nietrafienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|trafić.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pudło, chybienie, kiks

Wiktionary


nietrafność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nietrafne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nietrafny

 przysł. nietrafnie

Wiktionary


nietragizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tragizować.

Wiktionary


nietraktowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|traktować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtraktɔˈvãɲɛ, AS: ńetraktovãńe

Wiktionary


nietrasowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|trasować.

Wiktionary


nietratowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tratować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtratɔˈvãɲɛ, AS: ńetratovãńe

Wiktionary


nietrawersowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|trawersować.

Wiktionary


nietrawestowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|trawestować.

Wiktionary


nietrawienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|trawić.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niestrawiony

 czas. trawić, nie trawić

 rzecz. niestrawność ż.

Wiktionary


nietrefienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|trefić.

Wiktionary


nietremowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tremować.

Wiktionary


nietrenowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|trenować.

Wiktionary


nietropienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tropić.

Wiktionary


nietrwale

przysłówek

 (1.1) w sposób nietrwały, krótko, zmiennie, nie na stałe

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dziury w asfalcie łatają niechlujnie, a przy tym nietrwale.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. trwały, nietrwały

 przysł. trwale

 czas. trwać

 rzecz. utrwalacz mos./mrz.

Wiktionary


nietrwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|trwać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈtr̥fãɲɛ, AS: ńetr̦fãńe

Wiktionary


nietrwałość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest nietrwałe

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Od wieku XVI pojawia się motyw ruiny, cmentarza, oznaczający nietrwałość rzeczy i nieuchronność przemijania.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. utrwalacz mos./mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) krótkotrwałość, niesolidność

Wiktionary


nietrwały

przymiotnik

 (1.1) nie trwający długo

 (1.2) krótko nadający się do użytku

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nietrwale

 rzecz. utrwalacz mos./mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) efemeryczny, krótki, przemijający, przemijalny

 (1.2) niesolidny, niestabilny

Wiktionary


nietrymowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|trymować.

Wiktionary


nietryskanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tryskać.

Wiktionary


nietrywializowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|trywializować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtrɨvʲjalʲizɔˈvãɲɛ, AS: ńetryvʹi ̯alʹizovãńe

Wiktionary


nietrzanowo

Nietrzanowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie średzkim, w gminie Środa Wielkopolska.

Wikipedia


nietrzebienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|trzebić.

Wiktionary


nietrzeźwa

1. realistyczny, jasny
2. świadomy, nie znajdujący się pod wpływem środków odurzających lub alkoholu


SJP.pl


nietrzeźwość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stan upojenia alkoholowego

Wiktionary

Nietrzeźwość – według polskiego Kodeksu karnego z 1997 roku stan nietrzeźwości zachodzi, gdy:

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲɛˈṭʃɛʑvɔɕt͡ɕ, AS: ńeṭšeźvość

Wiktionary

Powiązane:

 czas. zanietrzeźwiać się ndk., zanietrzeźwić się dk.

 przym. nietrzeźwy

 rzecz. nietrzeźwy mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) upojenie

Wiktionary


nietrzeźwy

1. realistyczny, jasny
2. świadomy, nie znajdujący się pod wpływem środków odurzających lub alkoholu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pijany, będący w stanie upojenia alkoholowego

 (1.2) świadczący o nietrzeźwości, upojeniu alkoholowym

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) ktoś nietrzeźwy (1.1)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nietrzeźwy kierowca usiłował wyjaśnić policjantowi, że piwo to nie alkohol.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈṭʃɛʑvɨ, AS: ńeṭšeźvy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietrzeźwość ż.

 czas. zanietrzeźwić się dk., zanietrzeźwiać się ndk.

:: fż. nietrzeźwa ż.

 przysł. nietrzeźwo

Wiktionary


nietrzymanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|trzymać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛṭʃɨ̃ˈmãɲɛ, AS: ńeṭšỹmãńe

Wiktionary


nietrąbienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|trąbić.

Wiktionary


nietrącanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|trącać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtrɔ̃nˈt͡sãɲɛ, AS: ńetrõncãńe

Wiktionary


nietrącenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|trącić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtrɔ̃nˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńetrõncẽńe

Wiktionary


nietuczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tuczyć.

Wiktionary


nietupski

nazwisko


SJP.pl


nieturlanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|turlać.

Wiktionary


nietuszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tuszyć.

Wiktionary


nietuszkowo

Nietuszkowo – 600-letnia wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie chodzieskim, w gminie Chodzież nad rzeką Noteć. W miejscowości znajduje się kościół filialny pw. Wniebowzięcia NMP, należący do parafii w Ujściu.

Wieś sołecka - zobacz jednostki pomocnicze gminy Chodzież w BIP

Wikipedia


nietutejszy

przymiotnik

 (1.1) niepochodzący z wcześniej wspomnianego miejsca (w którym rozmówcy się znajdują)

 (1.2) niedotyczący wcześniej wspomnianego miejsca (w którym rozmówcy się znajdują)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtuˈtɛjʃɨ, AS: ńetutei ̯šy

Wiktionary


nietuzinkowość

wyróżnianie się spośród ogółu; szczególność, nieprzeciętność


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nietuzinkowe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nietuzinkowy

 przysł. nietuzinkowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niebanalność, nadzwyczajność, niecodzienność, niepospolitość, niepowszedniość, nieprzeciętność, nieszablonowość, niezwykłość, oryginalność, osobliwość, ponadprzeciętność, wybitność, wyjątkowość, znakomitość

Wiktionary


nietuzinkowy

przymiotnik jakościowy

 (1.1) wyróżniający się z ogółu, rzadki, osobliwy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietuzinkowość ż.

 przysł. nietuzinkowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niebanalny, niecodzienny, niekonwencjonalny, niepospolity, niepowszedni, nieprzeciętny, nieschematyczny, niestereotypowy, nieszablonowy, niesztampowy, nadzwyczajny, niezwykły, oryginalny, osobliwy, ponadprzeciętny, wybitny, wyjątkowy, znakomity

Wiktionary


nietwierdzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|twierdzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtfʲjɛrˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńetfʹi ̯erʒẽńe

Wiktionary


nietworzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tworzyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtfɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńetfožẽńe

Wiktionary


nietycie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tyć.

Wiktionary


nietykalność

formalna lub nieformalna ochrona przed napadem, uszkodzeniem, ruszeniem; bycie nietykalnym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nietykalne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wprowadzenie stanu wojennego między innymi powoduje czasowe zawieszenie lub ograniczenie określonych w Konstytucji Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej podstawowych praw obywateli, a w szczególności wolności i nietykalności osobistej oraz nienaruszalności mieszkań.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedotykalski mos.

 przym. nietykalny, niedotykalski

Wiktionary


nietykalny

taki, który podlega formalnej (prawnej) lub nieformalnej ochronie przed naruszeniem, uszkodzeniem, zniszczeniem itp.; nienaruszalny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, którego coś chroni, nie można go tknąć

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zaczęliśmy dlań pracować z mocnym zaangażowaniem, dlatego staliśmy się właściwie nietykalni wobec jego klanu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedotykalski mos., nietykalność ż.

 przym. niedotykalski

 czas. dotykać

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedotykalny, nienaruszalny, nie do ruszenia

Wiktionary


nietykanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tykać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtɨˈkãɲɛ, AS: ńetykãńe

Wiktionary


nietynkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tynkować.

Wiktionary


nietypowo

przysłówek

 (1.1) w sposób nietypowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Postacie nie są centralne dla kadru, są umieszczone nietypowo, często wtapiają się w otoczenie, nie są z niego wyraźnie wyodrębnione.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietypowość ż.

 przym. nietypowy

Wiktionary


nietypowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nietypowe; cecha tych, którzy są nietypowi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nietypowy

 przysł. nietypowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) atypowość

Wiktionary


nietypowy

przymiotnik

 (1.1) inny niż powszechnie spotykany, nie należący do żadnego typu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mieszkanie Żaków, dziwaczne i nietypowe, nawet jak na stare budownictwo, choć w zasadzie odpowiadało państwowym normom metrażowym, posiadało wiele miłych zakątków, których najbardziej nawet zajadły urzędnik ADM-u nie zaliczyłby do powierzchni mieszkalnej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtɨˈpɔvɨ, AS: ńetypovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietypowość ż.

 przysł. nietypowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) książk. atypowy

Wiktionary


nietyranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tyrać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtɨˈrãɲɛ, AS: ńetyrãńe

Wiktionary


nietytoniowy

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie zawiera tytoniu

Wiktionary


nietytułowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tytułować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtɨtuwɔˈvãɲɛ, AS: ńetytuu̯ovãńe

Wiktionary


nietzsche

Friedrich Wilhelm Nietzsche (1844-1900), filozof niemiecki


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Friedrich August Ludwig Nietzsche (1756–1826), niemiecki teolog, dziadek Friedricha Nietzschego
  • Carl Ludwig Nietzsche (1813–1849), ojciec Friedricha Nietzschego
  • Friedrich Nietzsche (1844–1900), niemiecki filozof
  • Elisabeth Förster-Nietzsche (1846–1935), siostra Friedricha Nietzschego
  • (7014) Nietzsche (1989 GT4), planetoida
  • Nitsche
  • Nitsch

Wikipedia


nietzscheanista

zwolennik, wyznawca lub badacz spuścizny Fryderyka Nietzsche - niemieckiego filozofa i filologa z XIX wieku


SJP.pl


nietzscheanistka

→ nietzscheanista


SJP.pl

Patrz:

nietzscheanista

nietzscheanizm

[czytaj: niczeanizm] filozofia Nietzschego, ujmująca istotę życia z biologicznego punktu widzenia i zawierająca koncepcję nadczłowieka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) filoz. system poglądów filozoficznych Fryderyka Nietzschego oraz prąd myślowy i literacki inspirowany jego twórczością, szczególnie popularny w okresie modernizmu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietzscheanista mos.

 przym. nietzscheański

Wiktionary


nietzscheański

taki, jak u Nietzschego, wywodzący się z filozoficznych koncepcji Nietzschego


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) filoz. związany z nietzscheanizmem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietzscheanizm mrz.

Wiktionary


nietążkowo

Nietążkowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Śmigiel, ok. 2 km na południe od Śmigla. Przez Nietążkowo przebiega droga krajowa nr 5.

Wikipedia


nietępienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tępić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtɛ̃mˈpʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńetẽmpʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niestępienie dk.

Wiktionary


nietęsknienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tęsknić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtɛ̃w̃ˈsʲcɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńetẽũ̯sʹḱńė̃ńe

Wiktionary


nietężenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tężeć.

Wiktionary


nietłukący

1. rozbijać na kawałki;
2. mocno uderzać, walić, łomotać;
3. potocznie: bić kogoś


SJP.pl


nietłumaczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tłumaczyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtwũmaˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńetu̯ũmačẽńe

Wiktionary


nietłumienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|tłumić.

Wiktionary


nieubaczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ubaczyć.

Wiktionary


nieubezpieczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ubezpieczać.

Wiktionary


nieubieranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ubierać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwubʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńeu̯ubʹi ̯erãńe

Wiktionary


nieubranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ubrać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuˈbrãɲɛ, AS: ńeu̯ubrãńe

Wiktionary


nieubóstwianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ubóstwiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwubuˈstfʲjä̃ɲɛ, AS: ńeu̯ubustfʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieubłagany

przymiotnik

 (1.1) niedający się ubłagać

 (1.2) niedający się powstrzymać albo zmienić; taki, przeciw któremu nic nie można poradzić

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieubłagalny, nieprzebłagany, nieprzejednany

 (1.2) nieubłagalny, nieuchronny, nieunikniony, nieodwołalny

Wiktionary


nieubłocenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ubłocić.

Wiktionary


nieuchodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uchodzić.

Wiktionary


nieuchronnie

przysłówek

 (1.1) w sposób nieuchronny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Używanie Mocy w celu wpływania na świecki wszechświat nieuchronnie korumpuje, więc wszyscy użytkownicy jasnej strony albo stają się drobiazgowymi żandarmami, albo uciekają się do taoistycznej medytacji w poszukiwaniu absolutnej prawdy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuchronność ż.

 przym. nieuchronny

Wiktionary


nieuchronność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieuchronne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Od wieku XVI pojawia się motyw ruiny, cmentarza, oznaczający nietrwałość rzeczy i nieuchronność przemijania.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieuchronny

 przysł. nieuchronnie

Wiktionary


nieuchronny

przestarzałe:
1. dający schronienie, będący schronieniem;
2. taki, którego można uniknąć, ustrzec się


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, przed którym nie da się uciec, uchronić; któremu nie da się zapobiec, powstrzymać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To przecież Armia Czerwona – mówiłem sobie – ratuje świat przed hitlerowskim barbarzyństwem, a mnie osobiście przed nieuchronną zagładą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuxˈrɔ̃nːɨ, AS: ńeu̯uχrõ•ny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieuchronnie

 rzecz. nieuchronność

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieunikniony, konieczny, nieodwołalny, bezwzględny

Wiktionary


nieuchwytny

przymiotnik

 (1.1) niedający się uchwycić, ująć

 (1.2) trudny do określenia

 (1.3) trudny do osiągnięcia

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nieuchwytny – film z 1996 roku
  • Nieuchwytny – film z 2008 roku
  • ORP „Nieuchwytny” – polski ciężki kuter uzbrojony z okresu międzywojennego, II wojny światowej i okresu powojennego

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nieuchwytność ż.

 przysł. nieuchwytnie

Wiktionary


nieuciekanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uciekać.

Wiktionary


nieuciskanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uciskać.

Wiktionary


nieuciszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uciszyć.

Wiktionary


nieuciążliwość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nieuciążliwe; cecha tych, którzy są nieuciążliwi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieuciążliwy

Wiktionary


nieuctwo

brak podstawowej wiedzy, a przy tym niechęć do jej zdobywania; ignorancja, ciemnota


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pogard. brak wiedzy połączony z błędami lub brakiem kompetencji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuk mos.

Wiktionary


nieuczciwie

przysłówek

 (1.1) w sposób nieuczciwy, nieszczery

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwut͡ʃʲˈt͡ɕivʲjɛ, AS: ńeu̯učʹćivʹi ̯e

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieuczciwy

 rzecz. nieuczciwość

Wiktionary


nieuczciwiej

stopień wyższy od przysłówka: nieuczciwie


SJP.pl


nieuczciwość

brak uczciwości; skłonność do oszustw; nieprawość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, kto jest nieuczciwy

 (1.2) nieuczciwy czyn

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieuczciwy

 przysł. nieuczciwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprawość

Wiktionary


nieuczciwszy

stopień wyższy od przymiotnika: nieuczciwy


SJP.pl


nieuczciwy

przymiotnik jakościowy

 (1.1) taki, który nie jest uczciwy; postępujący niewłaściwie lub świadczący o niewłaściwym zachowaniu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tak było, gdy Maurycy zapragnął zbić majątek, obojętnie jak, choćby i nielegalnie, tak było, gdy poszukiwał Augusta, i tak było, gdy nieuczciwy klient począł go szantażować donosem na policję.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwut͡ʃʲˈt͡ɕivɨ, AS: ńeu̯učʹćivy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuczciwość ż.

 przysł. nieuczciwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) podły, zakłamany, niecny, zły, niegodziwy, fałszywy, obłudny, nieszczery, załgany, niedozwolony, nieprawy, nielojalny, dwulicowy, oszukańczy, brudny, szemrany, podejrzany, nieczysty, niesprawiedliwy

Wiktionary


nieuczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uczyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯učẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieuczony

 rzecz. nieuk mos.

Wiktionary


nieuczestniczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uczestniczyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwut͡ʃɛstʲɲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯učestʹńičẽńe

Wiktionary


nieuczony

przekazywać komuś wiedzę; uczyć się - samemu nabywać wiedzę


SJP.pl


nieucztowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ucztować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwut͡ʃtɔˈvãɲɛ, AS: ńeu̯učtovãńe

Wiktionary


nieuczucie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uczuć.

Wiktionary


nieuczulanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uczulać.

Wiktionary


nieuczynienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uczynić.

Wiktionary


nieuczęszczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uczęszczać.

Wiktionary


nieudacznica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, której nic się nie udaje, której nie wiedzie się

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudacznik mos., nieudaczność ż.

Wiktionary


nieudacznictwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) cecha tego kumu nie wiedzie się

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudacznik mos.

Wiktionary


nieudacznik

osoba, której nic się nie udaje


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. pejor. człowiek nieudolny; osoba, której się nie wiedzie; życiowy pechowiec

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zabraliśmy ze sobą tego nieudacznika i wpakował nas w niezłe tarapaty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuˈdat͡ʃʲɲik, AS: ńeu̯udačʹńik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudacznictwo n.

:: fż. nieudacznica ż.

 przym. nieudany

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. ciapa, fajtłapa, oferma; grub. popapraniec; gw. Śląsk Cieszyński, Zaolzie ciumrok, gw. Śląsk Cieszyński leluja

Wiktionary


nieudaczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieudaczne; cecha tych, którzy są nieudaczni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudacznik m., nieudacznica ż.

 przym. nieudaczny

 przysł. nieudacznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pechowość, brak szczęścia, brak powodzenia

Wiktionary


nieudaczny

nieumiejący sobie poradzić, doznający samych niepowodzeń; nieudolny, niezaradny, nieporadny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nieudolny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudaczność ż.

Wiktionary


nieudanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|udać.

Wiktionary


nieudany

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie udał się, nie spełnił oczekiwań

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po nieudanym odbiciu przegrał punkt.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛuˈdanɨ, AS: ńeudany

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudacznik m.

Wiktionary


nieudawanie

stwarzać pozór czegoś, postępować, zachowywać się nieszczerze, inaczej niż się myśli, czuje


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|udawać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwudaˈvãɲɛ, AS: ńeu̯udavãńe

Wiktionary


nieudeptywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|udeptywać.

Wiktionary


nieuderzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uderzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwudɛˈʒãɲɛ, AS: ńeu̯udežãńe

Wiktionary


nieuderzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uderzyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwudɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯udežẽńe

Wiktionary


nieudolnie

przysłówek

 (1.1) w sposób nieudolny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Polacy często narażają się na śmieszność, gdy nieudolnie próbują naśladować amerykańskie wzorce.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudolność ż.

 przym. nieudolny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezdarnie, nieporadnie, nieumiejętnie

Wiktionary


nieudolniej

stopień wyższy od przysłówka: nieudolnie


SJP.pl


nieudolniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: nieudolny; bardziej nieudolny


SJP.pl


nieudolność

1. nieumiejętność radzenia sobie z określonymi zadaniami; nieporadność, niezdarność, nieudacznictwo;
2. właściwość tego, co jest nieudane, zostało źle wykonane; niepoprawność, wadliwość, fuszerstwo


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieudolne; cecha tych, którzy są nieudolni

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jerzy oprowadzał pana swego po całej fabryce, pokazał mu swoją machinę, a podniecony pochwałami, mówił z zapałem i z taką pewnością siebie, a wyglądał tak męsko i pięknie, iż pan jego doznał przygnębiającego uczucia własnej nieudolności — wobec niewolnika…

 (1.1) Premier usunął ze stanowiska swego sekretarza za jego nieudolność.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieudolny

 przysł. nieudolnie

Wiktionary


nieudolny

dawniej: zdolny, zdatny; udany, udatny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nie potrafiący dobrze czegoś zrobić

 (1.2) świadczący o braku radzenia sobie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudolność ż.

 przysł. nieudolnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezsilny, niekompetentny, nieporadny, nieskuteczny, niewydajny, niezaradny, niezdarny, niezręczny, ofermowaty

 (1.2) beznadziejny, bezskuteczny, kiczowaty, koślawy, nieporęczny, nieskuteczny, nietaktowny, nieudany, słaby, zły

Wiktionary


nieudoskonalanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|udoskonalać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwudɔskɔ̃naˈlãɲɛ, AS: ńeu̯udoskõnalãńe

Wiktionary


nieudoskonalenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|udoskonalić.

Wiktionary


nieudostępnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|udostępnić.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudostępnianie n.

Wiktionary


nieudowodnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|udowodnić.

Wiktionary


nieudręczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) książk. odczasownikowy od|nie|udręczać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwudrɛ̃n͇ˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńeu̯udrẽṇčãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudręczenie n. dk.

Wiktionary


nieudręczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) książk. odczasownikowy od|nie|udręczyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwudrɛ̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯udrẽṇčẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudręczanie n. ndk.

Wiktionary


nieudupienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|udupić.

Wiktionary


nieudzielanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|udzielać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwud͡ʑɛˈlãɲɛ, AS: ńeu̯uʒ́elãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudzielenie dk.

Wiktionary


nieudzielenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|udzielić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwud͡ʑɛˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯uʒ́elẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudzielanie dk.

Wiktionary


nieudźwigniony

dawniej: niemożliwy do udźwignięcia


SJP.pl


nieuefektywnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uefektywniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuwɛfɛktɨvʲˈɲä̃ɲɛ, AS: ńeu̯uu̯efektyvʹńä̃ńe

Wiktionary


nieuefektywnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uefektywnić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuwɛfɛktɨvʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeu̯uu̯efektyvʹńė̃ńe

Wiktionary


nieufajdanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ufajdać.

Wiktionary


nieufanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ufać.

Wiktionary


nieufnie

przysłówek

 (1.1) w sposób nieufny, bez zaufania

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieufność ż.

 przym. nieufny

Wiktionary


nieufność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak zaufania

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieufny

 przysł. nieufnie

Wiktionary


nieufny

przymiotnik

 (1.1) niemający zaufania do kogoś lub czegoś, mający sceptyczne usposobienie

 (1.2) wyrażający niedowierzanie, świadczący o niedowierzaniu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jestem z natury nieufny, nie ufam nikomu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈwufnɨ, AS: ńeu̯ufny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieufność ż.

 przysł. nieufnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) podejrzliwy, sceptyczny

 (1.2) sceptyczny

Wiktionary


nieuformowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uformować.

Wiktionary


nieufortyfikowany

przymiotnik

 (1.1) nieposiadający zabezpieczenia w postaci murów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na granicy powiatu stał nieufortyfikowany klasztor.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. fortyfikowanie n., ufortyfikowanie n.

 czas. fortyfikować ndk., ufortyfikować dk.

 przym. ufortyfikowany

 ims. ufortyfikowany

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieumocniony, niewarowny

Wiktionary


nieugiętość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, kto jest nieugięty

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuˈɟɛ̃ntɔɕt͡ɕ, AS: ńeu̯uǵẽntość

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieugięty

 przysł. nieugięcie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezłomność, niewzruszoność, stałość, uporczywość, wytrwałość

Wiktionary


nieugięty

1. twardo trzymający się swego zdania, raz podjętej decyzji; nieprzejednany
2. niedający się zmienić; świadczący o tym, że kogoś nie da się zwyciężyć; niezłomny (np. nieugięty charakter)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) o osobie niedający się przekonać, pokonać lub zmienić

 (1.2) o rzeczy, sytuacji… niedający się zmienić czy podważyć

Wiktionary

Nieugięty (oryg. "Aparajito", ang. "The Unvanquished", bengalski: অপরাজিত) – indyjski film fabularny z 1956 roku w reżyserii Satyajita Raya. Druga część trylogii, będąca kontynuacją filmu "Droga do miasta" (1955). Ostatnią częścią tryptyku był "Świat Apu" (1959).

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nieugiętość ż.

 przysł. nieugięcie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewzruszony, niezłomny

 (1.2) niewzruszony, niezachwiany, niezłomny

Wiktionary


nieuglądanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uglądać.

Wiktionary


nieugotowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ugotować.

Wiktionary


nieugranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) brak ugrania

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Książka w brydżu to sytuacja, w której rozgrywający oddali już maksymalną dopuszczalną liczbę lew i oddanie kolejnej spowodowałoby nieugranie kontraktu.

Wiktionary


nieugryzienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ugryźć.

Wiktionary


nieuintymnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uintymnić.

Wiktionary


nieuiszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uiścić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwujiʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯ui ̯iščẽńe

Wiktionary


nieujawnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ujawniać.

Wiktionary


nieujawnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ujawnić.

Wiktionary


nieujechanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ujechać.

Wiktionary


nieujemny

przymiotnik

 (1.1) mat. większy lub równy zero

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wszystkie wartości własne rzeczywistej macierzy dodatnio określonej są nieujemne.

Wiktionary


nieujeżdżanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ujeżdżać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwujɛʒˈd͡ʒãɲɛ, AS: ńeu̯ui ̯ežǯãńe

Wiktionary


nieujęcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ująć.

Wiktionary


nieuk

osoba niewykazująca zainteresowania w poszerzaniu swoich horyzontów intelektualnych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto nie ma zamiłowania do nauki, także niedouczony

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jak będziesz takim nieukiem, to nie zdobędziesz odpowiedniego wykształcenia i dobrej pracy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛwuk, AS: ńeu̯uk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuctwo n., nieuczenie n., nauka ż., naukowiec m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abderyta, głupiec, półgłówek

Wiktionary


nieukamienowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ukamienować.

Wiktionary


nieukaranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ukarać.

Wiktionary


nieukazanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ukazać.

Wiktionary


nieukazywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ukazywać.

Wiktionary


nieukierunkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ukierunkować.

Wiktionary


nieukierunkowywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ukierunkowywać.

Wiktionary


nieuklęknięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uklęknąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuklɛ̃ŋʲcˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńeu̯uklẽŋʹḱńė̃ńće

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieklęknięcie

Wiktionary


nieukochanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ukochać.

Wiktionary


nieukontentowanie

1. dawniej: zadowolić kogoś;
2. ukontentować się - dawniej: odczuć zadowolenie


SJP.pl


nieukończenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ukończyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwukɔ̃j̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯ukõĩ ̯ṇčẽńe

Wiktionary


nieukrojenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ukroić.

Wiktionary


nieukrychanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ukrychać.

Wiktionary


nieukrycie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ukryć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuˈkrɨt͡ɕɛ, AS: ńeu̯ukryće

Wiktionary


nieukrywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ukrywać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwukrɨˈvãɲɛ, AS: ńeu̯ukryvãńe

Wiktionary


nieukrzyżowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ukrzyżować.

Wiktionary


nieukształtowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ukształtować.

Wiktionary


nieukwiecenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ukwiecić.

Wiktionary


nieukładanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|układać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwukwaˈdãɲɛ, AS: ńeu̯uku̯adãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. układ mrz.

Wiktionary


nieuleczalnie

przysłówek

 (1.1) w sposób nieuleczalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuleczalność ż.

 przym. nieuleczalny

Wiktionary


nieuleczalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieuleczalne; cecha tych, którzy są nieuleczalni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieuleczalny

 przysł. nieuleczalnie

Wiktionary


nieuleczalny

przymiotnik

 (1.1) med. taki, który jest niemożliwy do wyleczenia

 (1.2) przen. książk. taki, którego nie można zmienić lub przezwyciężyć

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kilka dni przed swym samobójstwem poeta dowiedział się, że jego choroba jest nieuleczalna.

 (1.2) Mój kolega jest nieuleczalnym kobieciarzem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwulɛˈt͡ʃalnɨ, AS: ńeu̯ulečalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuleczalność ż.

 przysł. nieuleczalnie

 czas. uleczać

Wiktionary


nieuleganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ulegać.

Wiktionary


nieulegnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ulec.

Wiktionary


nieulepszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ulepszać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwulɛˈpʃãɲɛ, AS: ńeu̯ulepšãńe

Wiktionary


nieulistniony

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma liści, listowia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Drobne kwiaty tworzą długie grono w górnej, nieulistnionej części łodygi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwulʲiˈstʲɲɔ̃nɨ, AS: ńeu̯ulʹistʹńõny

Wiktionary


nieululanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ululać.

Wiktionary


nieulękły

1. nieodczuwający strachu; nieustraszony, odważny;
2. wyrażający czyjąś odwagę, np. nieulękłe serce


SJP.pl


nieumalowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|umalować.

Wiktionary


nieumalowany

przymiotnik

 (1.1) pot. kosmet. bez makijażu, określenie najczęściej używane w odniesieniu do kobiet

Wiktionary


nieumawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|umawiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwũmaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńeu̯ũmavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieumiarkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) brak umiarkowania

Wiktionary


nieumiejętnie

przysłówek

 (1.1) w sposób nieumiejętny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieumiejętność ż., umiejętność ż.

 przym. nieumiejętny, umiejętny

Wiktionary


nieumiejętność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak umiejętności

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieumiejętny

 przysł. nieumiejętnie

Wiktionary


nieumiejętny

przymiotnik

 (1.1) świadczący o braku umiejętności, wprawy w czymś

 (1.2) daw. nie mający wykształcenia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieumiejętność ż.

 przysł. nieumiejętnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewprawny, niezdarny, niezręczny

 (1.2) nieoświecony, niewykształcony

Wiktionary


nieumienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|umieć.

Wiktionary


nieumieranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|umierać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwũmʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńeu̯ũmʹi ̯erãńe

Wiktionary


nieumieszczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|umieszczać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwũmʲjɛʃˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńeu̯ũmʹi ̯eščãńe

Wiktionary


nieumieszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|umieścić.

Wiktionary


nieumilenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|umilić.

Wiktionary


nieumiłowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|umiłować.

Wiktionary


nieumknięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|umknąć.

Wiktionary


nieumorusanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|umorusać.

Wiktionary


nieumożliwianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|umożliwiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwũmɔʒlʲiˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńeu̯ũmožlʹivʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieumożliwienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|umożliwić.

Wiktionary


nieumurzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|umurzyć.

Wiktionary


nieumycie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|umyć.

Wiktionary


nieumyślnie

przysłówek sposobu

 (1.1) wykonując niechcący; bez zamiaru

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieumyślność

 przym. nieumyślny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niechcący, niecelowo, nieświadomie, przypadkowo

Wiktionary


nieumyślność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nieumyślne

Wiktionary

Nieumyślność – znamię strony podmiotowej czynu zabronionego.

Normatywna teoria winy przyjmuje, że nieumyślność jest znamieniem podmiotowym charakteryzującym nastawienie psychiczne sprawcy wobec realizacji znamion typu czynu zabronionego. Wskazuje na nastawienie psychiczne sprawcy wobec znamion przedmiotowych opisujących typ czynu zabronionego.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nieumyślny

 przysł. nieumyślnie

Wiktionary


nieumyślny

przymiotnik

 (1.1) wyrządzony bez uprzedniego zamysłu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieumyślność ż.

 przysł. nieumyślnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mimowolny, niecelowy, niezamierzony, przypadkowy

Wiktionary


nieumówienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|umówić.

Wiktionary


nieunicestwianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|unicestwiać.

Wiktionary


nieunicestwienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|unicestwić.

Wiktionary


nieuniemożliwianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uniemożliwiać.

Wiktionary


nieuniemożliwienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uniemożliwić.

Wiktionary


nieunieszczęśliwianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|unieszczęśliwiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwũɲɛʃt͡ʃɛ̃w̃ɕlʲiˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńeu̯ũńeščẽũ̯ślʹivʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieunieszczęśliwienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|unieszczęśliwić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwũɲɛʃt͡ʃɛ̃w̃ɕlʲiˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeu̯ũńeščẽũ̯ślʹivʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


nieuniewinnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uniewinniać.

Wiktionary


nieunikanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|unikać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwũɲiˈkãɲɛ, AS: ńeu̯ũńikãńe

Wiktionary


nieunikniony

taki, którego nie da się uniknąć, który się z pewnością wydarzy; nieuchronny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, którego nie da się uniknąć; taki, który musi zajść

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Taneczny beat, podlany sosem frywolnego i skocznego jazzu powoduje, iż wystukiwanie rytmu stopą staje się nieuniknione.

 (1.1) Pierwszy raz w życiu jechała wspaniałym automobilem, toteż, mimo wstrząśnień nieuniknionych na obmurowaniach ścieków bocznej ulicy, miała złudzenie, iż uległa porwaniu do nieba.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwũɲiˈcɲɔ̃nɨ, AS: ńeu̯ũńiḱńõny

Wiktionary

Powiązane:

 czas. unikać, uniknąć

 rzecz. unik, nieuniknioność

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieuchronny, niechybny

Wiktionary


nieunoszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|unosić.

Wiktionary


nieunowocześnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|unowocześniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwũnɔvɔt͡ʃɛɕˈɲä̃ɲɛ, AS: ńeu̯ũnovočeśńä̃ńe

Wiktionary


nieupadanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|upadać.

Wiktionary


nieupartyjnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) nienadanie czemuś partyjnego charakteru

Wiktionary


nieupatrzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|upatrzyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwupaˈṭʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯upaṭšẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieupatrywanie ndk.

Wiktionary


nieupicie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|upić.

Wiktionary


nieupierzony

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma pierza, piór

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwupʲjɛˈʒɔ̃nɨ, AS: ńeu̯upʹi ̯ežõny

Wiktionary


nieupijanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|upijać.

Wiktionary


nieupinanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|upinać.

Wiktionary


nieupiększanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|upiększać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwupʲjɛ̃ŋˈkʃãɲɛ, AS: ńeu̯upʹi ̯ẽŋkšãńe

Wiktionary


nieupiększenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|upiększyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwupʲjɛ̃ŋˈkʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯upʹi ̯ẽŋkšẽńe

Wiktionary


nieupodobnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|upodobnić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwupɔdɔbʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeu̯upodobʹńė̃ńe

Wiktionary


nieupokarzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|upokarzać.

Wiktionary


nieupolowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|upolować.

Wiktionary


nieupoważniony

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie posiada oficjalnego pozwolenia na zrobienie czegoś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nieupoważnionym wstęp wzbroniony.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwupɔvaʒʲˈɲɔ̃nɨ, AS: ńeu̯upovažʹńõny

Wiktionary


nieupośledzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|upośledzać.

Wiktionary


nieuprawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uprawniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwupraˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńeu̯upravʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieuprawny

przymiotnik

 (1.1) o terenie, ziemi, polu: nie nadający się do uprawy lub nie objęty uprawą; taki, który leży odłogiem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuˈpravnɨ, AS: ńeu̯upravny

Wiktionary


nieuproszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uprościć.

Wiktionary


nieuprowadzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uprowadzić.

Wiktionary


nieuprzedmiotawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uprzedmiotawiać.

Wiktionary


nieuprzejmie

przysłówek

 (1.1) w sposób nieuprzejmy, niegrzecznie

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieuprzejmy

Wiktionary


nieuprzejmiej

stopień wyższy od przysłówka: nieuprzejmie


SJP.pl


nieuprzejmiejszy

stopień wyższy od przymiotnika: nieuprzejmy


SJP.pl


nieuprzejmy

przymiotnik

 (1.1) niemiły, nieżyczliwy, zachowujący się wobec innych w sposób pozbawiony uprzejmości

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuprzejmość ż.

 przysł. nieuprzejmie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nietaktowny, opryskliwy, grubiański; gw. Śląsk Cieszyński otyrhły

Wiktionary


nieuprzyjemnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uprzyjemnić.

Wiktionary


nieuprzątanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uprzątać.

Wiktionary


nieuraczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uraczyć.

Wiktionary


nieuratowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uratować.

Wiktionary


nieurodzaj

brak urodzaju


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zmniejszenie się zbiorów w rolnictwie w stosunku do innych lat

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zbiory zbóż były niskie z powodu nieurodzaju.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuˈrɔd͡zaj, AS: ńeu̯uroʒai ̯

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieurodzajność ż.

 przym. nieurodzajny

Wiktionary


nieurodzajność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieurodzajne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieurodzajny

 rzecz. nieurodzaj mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) jałowość

Wiktionary


nieurodzajny

przymiotnik

 (1.1) wydający niski plon

 (1.2) cechujący się brakiem urodzaju

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieurodzaj mrz., nieurodzajność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezpłodny, jałowy, niepłodny, płonny, wyjałowiały

 (1.2) chudy, nieproduktywny, płonny

Wiktionary


nieurodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|urodzić.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Prawo do tego, by nie zostać poczętym, miałoby charakter negatywny, ponieważ skorelowany z nim obowiązek ze strony rodziców polegałby na powstrzymaniu się od prokreacji (…). Alternatywą dla mojego urodzenia się jest moje nieurodzenie się albo urodzenie się innych osób.

 (1.1) (…) w jego interesie leżało bardziej nieurodzenie się w ogóle niż urodzenie się z defektami genetycznymi, których możliwość zaistnienia nie została (w wyniku błędu) wykryta w odpowiednim czasie przez lekarzy.

Wiktionary


nieuruchamianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uruchamiać.

Wiktionary


nieuruchomienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uruchomić.

Wiktionary


nieurzeczywistnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|urzeczywistniać.

Wiktionary


nieurzeczywistnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|urzeczywistnić.

Wiktionary


nieurzekanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|urzekać.

Wiktionary


nieurządzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|urządzać.

Wiktionary


nieusankcjonowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|usankcjonować.

Wiktionary


nieusiłowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|usiłować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuɕiwɔˈvãɲɛ, AS: ńeu̯uśiu̯ovãńe

Wiktionary


nieuskrómnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uskrómnić.

Wiktionary


nieuspokajanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rzad. odczasownikowy od|nie|uspokajać.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kotuzow wysyłał z takowych nieustanne pojazdy dla nieuspokajania francuskich obozów, reorganizował wojsko swe: wcielał posiłki, uzbrajał powstanie, milicję, chłopstwo, lud wszelki fanatyzował.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.

 czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.

 przym. niespokojny

 przysł. niespokojnie

Wiktionary


nieuspokojenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rzad. odczasownikowy od|nie|uspokoić.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pisząc to ręką drżącą i myślą zawstydzoną samą gołą kreśliłem prawdę chcąc wam moje kochane potomstwo, to jest moje córki, synowie i wasze dzieci, dać przestrogę, wam osobiście moi synowie [...], żebyście tak jak ja do siwego włosa nie czuli w sumieniach waszych wymówek, których ja dotychczas z żalem i nieuspokojeniem przepuścić sobie nie mogę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.

 czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.

 przym. niespokojny

 przysł. niespokojnie

Wiktionary


nieusprawiedliwianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|usprawiedliwiać.

Wiktionary


nieustająco

przysłówek czasu

 (1.1) nieustannie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Był to jeden z dni, w których deszcz drobny, wraz z wichrem i przejmującym zimnem, mokrzy prawie nieustająco pożółkłe i opadające drzew liście — […].

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieustannie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bez ustanku, bezustannie, ciągle, na okrągło, nieprzerwanie, nieustannie, permanentnie, ustawicznie, wciąż, wiecznie

Wiktionary


nieustający

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ustaje

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieustannie

 przym. nieustanny

Wiktionary


nieustalanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ustalać.

Wiktionary


nieustalenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ustalić.

Wiktionary


nieustanawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ustanawiać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ustanawianie n.

Wiktionary


nieustannie

przysłówek

 (1.1) bez przerwy, non-stop, bez ustanku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czy musisz nieustannie narzekać na swoich sąsiadów?

 (1.1) W istocie bowiem proces emisji, sprzedaży i wykupu weksli skarbowych trwa nieustannie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuˈstãɲːɛ, AS: ńeu̯ustã•ńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieustanny, nieustający

 przysł. nieustająco

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezustannie, wciąż

Wiktionary


nieustanność

cecha tego, co trwa ciągle, bez przerw; stałość, ciągłość, ustawiczność


SJP.pl


nieustanny

niemający przerw, trwający cały czas; stały, ustawiczny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ustaje, trwający ciągle

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie mogę znieść tego nieustannego hałasu.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nieustawanie n.

 przym. nieustający

 przysł. nieustannie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) trwały, ciągły, bezustanny, notoryczny

Wiktionary


nieustawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ustawiać.

Wiktionary


nieustraszoność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieustraszone; cecha tych, którzy są nieustraszoni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieustraszony

 przysł. nieustraszenie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieulękłość

Wiktionary


nieustraszony

dawniej: wystraszyć, przerazić


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dzielny, nie ulegający strachowi

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nieustraszony (Knight Rider) – serial telewizyjny emitowany w latach 1982-1986
  • Nieustraszony 2000 (Knight Rider 2000)– film z 1991, kontynuacja serialu z lat 80
  • Nieustraszony (Huò Yuánjiǎ) – oparty na faktach film, opowiadający historię młodego mistrza sztuk walki Huo Yuanjia
  • Nieustraszony (Knight Rider) – serial telewizyjny emitowany w 2008 i 2009 na podstawie serialu telewizyjnego z lat 80.
  • Nieustraszeni – serial przygodowy dla młodzieży emitowany w latach 1993-1996
  • Nieustraszeni – reality show wyemitowany po raz pierwszy 11 czerwca 2001
  • Fearless
  • Knight Rider

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwustraˈʃɔ̃nɨ, AS: ńeu̯ustrašõny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieustraszoność ż.

 przysł. nieustraszenie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mężny, nieulękły, nieulękniony, odważny, zuchowaty

Wiktionary


nieustępliwość

brak skłonności do ustępstw, kompromisów; bezkompromisowość, nieugiętość, nieprzejednanie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha kogoś lub czegoś nieustępującego, opornego, upartego, bezkompromisowego

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwustɛ̃mˈplʲivɔɕt͡ɕ, AS: ńeu̯ustẽmplʹivość

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieustępliwy

 przysł. nieustępliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezkompromisowość, nieugiętość, niewzruszoność, niezłomność, pryncypialność, stanowczość, upór, uporczywość, wytrwałość

Wiktionary


nieustępliwy

przymiotnik

 (1.1) taki, który łatwo lub wcale nie ustępuje

 (1.2) świadczący o tym, że ktoś łatwo albo w niczym nie ustępuje

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W takich kwestiach był zawsze nieustępliwy i uparty jak kozioł.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. ustąpić dk., ustępować ndk.

 rzecz. nieustępliwość ż.

 przysł. nieustępliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieelastyczny, nieprzejednany, nieubłagany, nieugięty, odporny, sztywny, twardy, uparty, wytrwały, zacięty, zawzięty, mało elastyczny

 (1.2) niezachwiany, twardy, uporczywy, zacięty

Wiktionary


nieusunięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|usunąć.

Wiktionary


nieusuwalność

niemożność zwolnienia, usunięcia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nieusuwalne; cecha tych, którzy są nieusuwalni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieusuwalny

Wiktionary


nieusuwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|usuwać.

Wiktionary


nieusynawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|usynawiać.

Wiktionary


nieusypianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|usypiać.

Wiktionary


nieuszczęśliwianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uszczęśliwiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuʃt͡ʃɛ̃w̃ɕlʲiˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńeu̯uščẽũ̯ślʹivʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieuszczęśliwienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uszczęśliwić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuʃt͡ʃɛ̃w̃ɕlʲiˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeu̯uščẽũ̯ślʹivʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


nieuszporanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uszporać.

Wiktionary


nieutalentowany

przymiotnik

 (1.1) nieposiadający talentów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pius wydawał się być osobą nieutalentowaną, apatyczną, może nawet złośliwą.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. utalentowany

Wiktionary


nieutożsamianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|utożsamiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwutɔʃsãˈmʲjä̃ɲɛ, AS: ńeu̯utošsãmʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieutracalność

niemożność utracenia


SJP.pl


nieutracenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|utracić.

Wiktionary


nieutrudnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|utrudniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwutrudʲˈɲä̃ɲɛ, AS: ńeu̯utrudʹńä̃ńe

Wiktionary


nieutrudnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|utrudnić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwutrudʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeu̯utrudʹńė̃ńe

Wiktionary


nieutrudzenie

zmęczyć, znużyć


SJP.pl


nieutrzymanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|utrzymać.

Wiktionary


nieutrzymywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|utrzymywać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuṭʃɨ̃mɨˈvãɲɛ, AS: ńeu̯uṭšỹmyvãńe

Wiktionary


nieutyskiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|utyskiwać.

Wiktionary


nieuwaga

brak uwagi; roztargnienie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak uwagi, koncentracji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mecz się już zaczął – wyjaśnił, wskazując na telewizor jako oczywistą przyczynę i rzeczowy dowód swojej nieuwagi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuˈvaɡa, AS: ńeu̯uvaga

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuważność ż.

 przym. nieuważny

 przysł. nieuważnie

Wiktionary


nieuwalenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uwalać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuvaˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯uvalẽńe

Wiktionary


nieuwalnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uwalniać.

Wiktionary


nieuważanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uważać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuvaˈʒãɲɛ, AS: ńeu̯uvažãńe

Wiktionary


nieuważnie

przysłówek

 (1.1) w sposób nieuważny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuważność ż., nieuwaga ż.

 przym. nieuważny

Wiktionary


nieuważność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieuważne; cecha tych, którzy są nieuważni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuwaga ż.

 przym. nieuważny

 przysł. nieuważnie

Wiktionary


nieuważny

przymiotnik jakościowy

 (1.1) taki, który robi coś bez skupienia na wykonywanej czynności

 (1.2) taki, który świadczy o braku skupienia przez osobę wykonującą pewną czynność

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na drodze w Łopusznej samochód jadący w tym samym kierunku, w którym zmierzał pieszy, potrącił nieuważnego mężczyznę.

 (1.2) Przyczyną pożaru było najprawdopodobniej nieuważne zaprószenie ognia przez osoby dorosłe.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuważność ż., nieuwaga ż.

 przysł. nieuważnie

Wiktionary


nieuwenerowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uwenerować.

Wiktionary


nieuwielbianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uwielbiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuvʲjɛlˈbʲjä̃ɲɛ, AS: ńeu̯uvʹi ̯elbʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieuwierzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uwierzyć.

Wiktionary


nieuwodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uwodzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuvɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯uvoʒẽńe

Wiktionary


nieuwolnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uwolnić.

Wiktionary


nieuwspólnotowienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uwspólnotowić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwufspulnɔtɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeu̯ufspulnotovʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


nieuzajebistnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uzajebistnić.

Wiktionary


nieuzajebiszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uzajebiścić.

Wiktionary


nieuzależnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uzależnić.

Wiktionary


nieuzasadnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uzasadniać.

Wiktionary


nieuzasadnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uzasadnić.

Wiktionary


nieuzasadniony

przymiotnik

 (1.1) nie mający uzasadnienia, nie mający usprawiedliwienia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Konserwatyści uznali tę ustawę za nieuzasadnioną ingerencję rządu w sprawy prywatnego sektora gospodarki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuzasadʲˈɲɔ̃nɨ, AS: ńeu̯uzasadʹńõny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezasadność ż.

 przym. niezasadny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezzasadny, bezsensowny, bezpodstawny, niezasadny, nieumotywowany

Wiktionary


nieuzbrojenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uzbroić.

Wiktionary


nieuzbrojony

przymiotnik

 (1.1) niewyposażony w broń lub uzbrojenie

 (1.2) wojsk. pozbawiony niezbędnej do działania części np. zapalnika

 (1.3) techn. opt. niewyposażony w odpowiednie przyrządy techniczne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Model rozwiązał swoją Grupę Armii 15 kwietnia i nakazał Volkssturmowi oraz personelowi nieuzbrojonemu zdjąć mundury i wrócić do domu.

Wiktionary


nieuzewnętrznienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uzewnętrznić.

Wiktionary


nieuzgadnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uzgadniać.

Wiktionary


nieuzgodnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uzgodnić.

Wiktionary


nieuznanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uznać.

Wiktionary


nieuznawanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uznawać.

Wiktionary


nieuzupełnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uzupełniać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuzupełnienie n.

Wiktionary


nieuzupełnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uzupełnić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuzupɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeu̯uzupeu̯ʹńė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ndk. nieuzupełnianie

Wiktionary


nieuzurpowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uzurpować.

Wiktionary


nieuzyskanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uzyskać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuzɨˈskãɲɛ, AS: ńeu̯uzyskãńe

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezdobycie, niepozyskanie

Wiktionary


nieuzyskiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uzyskiwać.

Wiktionary


nieułatwianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ułatwiać.

Wiktionary


nieułożenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ułożyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuwɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯uu̯ožẽńe

Wiktionary


nieuśmiercenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uśmiercić.

Wiktionary


nieuświęcanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|uświęcać.

Wiktionary


nieużycie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|użyć.

Wiktionary


nieużyteczniej

stopień wyższy od przysłówka: użytecznie


SJP.pl


nieużyteczny

przymiotnik

 (1.1) nie przynoszący pożytku lub nie nadający się do użytku

 (1.2) nie pomagający komuś w czymś

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Siedział poza biurkiem ze swymi nieużytecznymi kikutami nóg i patrzył na nas przezroczystymi oczyma.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieużytek mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) nieprzydatny, bezużyteczny, zbędny

Wiktionary


nieużytek

1. ziemia leżąca odłogiem,
2. przedmiot nieużyteczny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) grunt nieposiadający wartości użytkowej, nienadający się do uprawy

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuˈʒɨtɛk, AS: ńeu̯užytek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieużyteczność ż.

 przym. nieużytkowy, nieużyteczny

 przysł. nieużytecznie

Wiktionary


nieużytkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|użytkować.

Wiktionary


nieużyty

1. posłużyć się czymś; zużytkować;
2. wyręczyć się kimś, skorzystać z czyichś usług;
3. wziąć coś jako lekarstwo, używkę, przyprawę itp.;
4. skorzystać z czegoś przyjemnego; zabawić się; pohulać


SJP.pl


nieużywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|używać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuʒɨˈvãɲɛ, AS: ńeu̯užyvãńe

Wiktionary


nieużyźnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|użyźniać.

Wiktionary


nieużyźnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|użyźnić.

Wiktionary


niewabienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wabić.

Wiktionary


niewadzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wadzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvaˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńevaʒẽńe

Wiktionary


niewahanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wahać.

Wiktionary


niewahnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wahnąć.

Wiktionary


niewakowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wakować.

Wiktionary


niewalczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|walczyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvalˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńevalčẽńe

Wiktionary


niewaletowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|waletować.

Wiktionary


niewarowny

przymiotnik

 (1.1) stpol. niezaopatrzony

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvaˈrɔvnɨ, AS: ńevarovny

Wiktionary


niewart

przymiotnik

 (1.1) niemający wartości, niezasługujący na pozytywną ocenę

 (1.2) niezasługujący na kogoś, na coś

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛvart, AS: ńevart

Wiktionary


niewartanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wartać.

Wiktionary


niewarzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|warzyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvaˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńevažẽńe

Wiktionary


niewaspanowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|waspanować.

Wiktionary


niewatowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|watować.

Wiktionary


niewałaszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wałaszyć.

Wiktionary


niewałkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wałkować.

Wiktionary


nieważenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ważyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvaˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńevažẽńe

Wiktionary


nieważkość

stan substancji wywołany brakiem siły ciążenia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. stan braku lub znikomości siły ciążenia;

 (1.2) książk. małe znaczenie czegoś, błahość

Wiktionary

Zobacz też: Nieważkość – album Roberta Janowskiego.

Nieważkość – stan, w którym działające na układ ciał siły zewnętrzne nie wywołują wzajemnych ciśnień (nacisków) części układu na siebie, a wewnętrzne oddziaływania grawitacyjne są pomijalne. Rzadziej używany jest także termin "nieciężkość".

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie będą potrzebowali patrzeć w szklane okna swojej kabiny, aby ustalić czy się poruszają; bezpośrednie poczucie nieważkości natychmiast pokaże im, że już przestali być więźniami Ziemi i stali się mieszkańcami naszej miniaturowej planetaanety, nie mającej grawitacji.

 (1.2) Nikt nie ośmieli się powiedzieć studentom, że i tak jeden na dziesięciu z nich pozostanie po studiach w stanie społecznej nieważkości , bez względu na to, czy ma dyplom, czy nie (…).

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) stan nieważkości, rzad. nieciężkość

Wiktionary


nieważnościowy

związany z uznaniem czegoś za nieważne


SJP.pl


nieważność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nieważne; cecha tych, którzy są nieważni

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nieważność czynności prawnej – instytucja prawa cywilnego będąca zbiorczą nazwą dla możliwych skutków prawnych wad oświadczeń woli: braku świadomości, braku woli, błędu, podstępu lub groźby
  • Nieważność decyzji administracyjnej – instytucja prawa administracyjnego oznaczająca możliwość usunięcia z obrotu prawnego decyzji administracyjnej obarczonej co najmniej jedną z wad określonych w art...
  • Nieważność orzeczenia sądu – instytucja w procesie karnym z kodeksu postępowania karnego z 1928 r. oraz z kodeksu postępowania karnego z 1997 r., zniesiona w 2003 r.
  • Nieważność postępowania – instytucja w postępowaniu cywilnym i sądowoadministracyjnym
  • Nieważność umowy międzynarodowej – instytucja w prawie międzynarodowym, aktualnie określona w Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów z 1969 r. (art. 42-53). Do przesłanek nieważności umowy należą: n...
  • Gazeta Prawna: [http://www.gazetaprawna.pl/encyklopedia/prawo/hasla/334569,niewaznosc.html Nieważność]

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nieważny

 rzecz. unieważnienie n.

 czas. unieważnić

Wiktionary


nieważny

przymiotnik

 (1.1) niemający znaczenia; bez znaczenia; bez wpływu na cokolwiek

 (1.2) o człowieku: mający małe możliwości, niewiele znaczący

 (1.3) bez istotnego elementu i z tego powodu bez znaczenia

 (1.4) praw. bez mocy prawnej

 (1.5) adm. praw. po upływie terminu obowiązywania

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nieważne, że nie mam pieniędzy - ważne, że jestem zdrowy.

 (1.4) Pierwszy punkt umowy jest nieważny.

 (1.5) Bilet był za stary i dlatego nieważny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvaʒnɨ, AS: ńevažny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieważność ż., unieważnienie n., unieważnianie n.

 czas. unieważniać ndk., unieważnić dk.

 przysł. nieważnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bagatelny, banalny, błahy, drobny, marginalny, nieistotny, nieznaczący, peryferyjny

 (1.5) przeterminowany

Wiktionary


niewbicie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wbić.

Wiktionary


niewbieganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wbiegać.

Wiktionary


niewbijanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wbijać.

Wiktionary


niewchodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wchodzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛfxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńefχoʒẽńe

Wiktionary


niewcinanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wcinać.

Wiktionary


niewciąganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wciągać.

Wiktionary


niewczas

dawniej: nieodpowiednia pora


SJP.pl


niewczesny

przymiotnik

 (1.1) starodawny

 (1.2) zbyt późny

 (1.3) stpol. bez odpoczynku

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈft͡ʃɛsnɨ, AS: ńefčesny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. wcześniej

Wiktionary


niewdychanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wdychać.

Wiktionary


niewdzięcznica

→ niewdzięcznik


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta niewdzięczna, niepoczuwająca się do wdzięczności

Wiktionary

Patrz:

niewdzięcznik

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃʲˈɲit͡sa, AS: ńevʹʒ́ẽṇčʹńica

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewdzięczność ż.

:: fm. niewdzięcznik m.

 przym. niewdzięczny

 przysł. niewdzięcznie

Wiktionary


niewdzięcznie

przysłówek

 (1.1) w sposób niewdzięczny, bez wdzięczności

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Skrzyżowanie, jak wielokrotnie pisaliśmy, zostało zbudowane wyjątkowo niewdzięcznie dla kierowców i według ich zgodnej oceny jest najgorszym skrzyżowaniem w Skierniewicach.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃʲɲɛ, AS: ńevʹʒ́ẽṇčʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewdzięczność ż., niewdzięcznik m., niewdzięcznica ż.

 przym. niewdzięczny

Wiktionary


niewdzięczniej

stopień wyższy od przysłówka: niewdzięcznie


SJP.pl


niewdzięczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: niewdzięczny


SJP.pl


niewdzięcznik

osoba nieokazująca wdzięczności ani niepoczuwający się do niej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba niewdzięczna, niepoczuwająca się do wdzięczności

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃʲɲik, AS: ńevʹʒ́ẽṇčʹńik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewdzięczność ż.

:: fż. niewdzięcznica ż.

 przym. niewdzięczny

 przysł. niewdzięcznie

Wiktionary


niewdzięczność

brak wdzięczności za coś, a nawet działanie na szkodę dobroczyńcy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak wdzięczności; cecha tego, co jest niewdzięczne; cecha tego, kto jest niewdzięczny

Wiktionary

Niewdzięczność – polski film psychologiczny z 1979 roku.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Natomiast boleję nad twym grubiaństwem, a gdyby niewdzięczność ludzka mogła mnie jeszcze dziwić, dziwiłbym się twej niewdzięczności.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: ńevʹʒ́ẽṇčność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewdzięcznik m., niewdzięcznica ż.

 przym. niewdzięczny

 przysł. niewdzięcznie

Wiktionary


niewdzięczny

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony wdzięczności, nieokazujący wdzięczności; także. świadczący o wdzięczności

 (1.2) niedający wyników proporcjonalnych do włożonego wysiłku

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃnɨ, AS: ńevʹʒ́ẽṇčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewdzięczność ż., niewdzięcznik m., niewdzięcznica ż.

 przysł. niewdzięcznie

Wiktionary


niewejście

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wejść.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvɛjɕt͡ɕɛ, AS: ńevei ̯śće

Wiktionary


niewerbalny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) psych. wyrażony innymi środkami niż słowa

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pozasłowny

Wiktionary


niewertowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wertować.

Wiktionary


nieweryfikowalny

przymiotnik

 (1.1) taki, którego nie da się zweryfikować, niemożliwy do sprawdzenia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieweryfikowalność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niesprawdzalny

Wiktionary


nieweryfikowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|weryfikować.

Wiktionary


niewesoło

przysłówek

 (1.1) w sposób niewesoły

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɛˈsɔwɔ, AS: ńevesou̯o

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewesoły

Wiktionary


niewesoły

przymiotnik

 (1.1) niebędący wesołym

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɛˈsɔwɨ, AS: ńevesou̯y

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niewesoło

Wiktionary


niewetknięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wetknąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɛtʲcˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńevetʹḱńė̃ńće

Wiktionary


niewetowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wetować.

Wiktionary


niewiada

partykuła

 (1.1) (dalsze) gw-pl|Mazowsze. nie wiadomo

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) I na zgliszczach ostanę, oczu tępe szkliwo / Utkwiwszy w ziemię macierz… A niewiada po[ ]co!..

 (1.1) Jak począć?.. niewiada — wzdyć czekać trzeba!

Wiktionary


niewiadoma

1. powszechnie znany; oczywisty, zrozumiały;
2. wspomniany, wymieniony wcześniej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) coś, o czym nic nie wiemy, nie potrafimy przewidzieć

 (1.2) mat. wielkość poszukiwana w równaniu lub nierówności, zwykle oznaczona literą x, y, lub z

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) „Brak perspektyw na przyszłość, złamane nadzieje i wielka niewiadoma co do przyszłego roku. To były wyjątkowo trudne miesiące. Za rok zgaszę światło w tej szkole” – podsumował dyrektor […].

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewiadome n.

 przym. niewiadomy

Wiktionary


niewiadome

1. powszechnie znany; oczywisty, zrozumiały;
2. wspomniany, wymieniony wcześniej


SJP.pl


niewiadomie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) stpol. nieświadomość

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvʲjaˈdɔ̃mʲjɛ, AS: ńevʹi ̯adõmʹi ̯e

Wiktionary


niewiadomski

nazwisko


SJP.pl

Niewiadomski (forma żeńska: Niewiadomska; liczba mnoga: Niewiadomscy) – polskie nazwisko, pochodzące od pojęcia "nie wiedzieć". Pierwotnie mogło oznaczać osobę niewiadomego, nieznanego pochodzenia, osobę, o której nie wiadomo, skąd przybyła, niewiadomego rodowodu. Jest kilka nazw topograficznych z rdzeniem "niewiad"-, np. Niewiadów, Niewiadoma.

Wikipedia


niewiadomy

przymiotnik

 (1.1) nieznany, taki o którym nie wie się nic

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewiadoma ż.

Wiktionary


niewiadów

wieś w Polsce


SJP.pl

Niewiadów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Ujazd.

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie rawskim ziemi rawskiej województwa rawskiego.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Niewiadów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.

Wikipedia


niewianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńevʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


niewiara

brak wiary w coś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak wiary w boga, odrzucanie dogmatów religijnych, niewierzenie

 (1.2) brak wiary w coś, niepewność co do czegoś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Grupa ateistów odsłoniła przed budynkiem sądu w hrabstwie Bradford w amerykańskim stanie Floryda pomnik „niewiary w Boga”.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲjara, AS: ńevʹi ̯ara

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewierny

 rzecz. wiara ż., niewierny mos., niewierząca ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ateizm, bezbożność, niedowiarstwo, ateistyczność, niereligijność, agnostycyzm

 (1.2) defetyzm, niedowierzanie, nieufność

Wiktionary


niewiarogodność

→ niewiarogodny; niewiarygodność


SJP.pl


niewiarowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Niewiarowo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie monieckim, w gminie Trzcianne.
  • Niewiarowo – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie brasławskim, w sielsowiecie Plusy.
  • Niewiarowo-Przybki
  • Niewiarowo-Sochy

Wikipedia


niewiarowski

nazwisko


SJP.pl


niewiarygodnie

przysłówek

 (1.1) w sposób niewiarygodny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewiarygodność ż.

 przym. niewiarygodny

 przysł. wiarygodnie

Wiktionary


niewiarygodność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niewiarygodne; cecha tych, którzy są niewiarygodni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewiarygodny

 przysł. niewiarygodnie

Wiktionary


niewiarygodny

przymiotnik

 (1.1) któremu trudno uwierzyć, niegodny zaufania

 (1.2) w który trudno uwierzyć, graniczący z nieprawdopodobieństwem

 (1.3) tak wielki, że trudno uwierzyć

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Taki polityk jest niewiarygodny.

 (1.2) Jak wielu innych, sądzę, że ta licencja to jakieś niewiarygodne świństwo.

 (1.3) Ekspansja imperium Arabów niedługo po śmierci proroka Mohammeda w 632 roku była zaiste niezwykła, wręcz niewiarygodna. Niewątpliwie sprzyjała tu Arabom długotrwała wojna między sasanidzką Persją a Cesarstwem Bizantyjskim (603-628), która całkowicie wyczerpała siły obu głównych potęg regionu; (…).

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvʲjarɨˈɡɔdnɨ, AS: ńevʹi ̯arygodny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewiarygodność ż.

 przysł. niewiarygodnie, wiarygodnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepewny

 (1.2) niebywały, nieprawdopodobny, problematyczny, wątpliwy

 (1.3) astronomiczny, bezbrzeżny, bezprzykładny, gigantyczny, kolosalny, nadludzki, nadzwyczajny, nie do opisania, nie lada, nie z tej ziemi, niebotyczny, niebywały, nieogarniony, nieopisany, niepospolity, nieprawdopodobny, nieprzeciętny, niesamowity, niesłychany, niewyobrażalny, nieziemski, niezmierny, niezwykły, ogromny, olbrzymi, oszałamiający, piramidalny, tytaniczny, wyjątkowy, zawrotny, zdumiewający; pot. fantastyczny, kosmiczny

Wiktionary


niewiasta

podniośle o kobiecie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. kobieta niezamężna;

 (1.2) książk. kobieta

 (1.3) daw. żona

 (1.4) daw. synowa

 (1.5) gw-pl|Zaolzie.

Wiktionary

Zobacz też: „Niewiasta” – czasopismo.

Niewiasta w języku staropolskim wyraz ten początkowo oznaczał kobietę dopiero wkraczającą do rodziny – narzeczoną, synową, szwagierkę, w przeciwieństwie do białogłowy. Później różnice semantyczne pomiędzy "niewiastą" a "białogłową" uległy zatarciu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Ta będzie się zwała niewiastą, bo ta z mężczyzny została wzięta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲjasta, AS: ńevʹi ̯asta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zniewieściałość ż., zniewieścienie n.

:: zdrobn. niewiastka ż.

 czas. niewieścieć ndk., zniewieścieć dk.

 przym. niewieści, zniewieściały

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) panna

 (1.2) zob. kobieta.

Wiktionary


niewiastka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. synowa

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. synowa

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲjastka, AS: ńevʹi ̯astka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewiasta ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) bratanica, stpol. synowica

Wiktionary


niewiaża

szósta co do długości rzeka Litwy, jeden z głównych dopływów Niemna


SJP.pl

Niewiaża (lit. "Nevėžis") – szósta co do długości rzeka Litwy, jeden z głównych dopływów Niemna, będący historyczną granicą Żmudzi i Auksztoty. Długość 209 km (druga co do długości rzeka w całości na Litwie), powierzchnia zlewni – 6140 km². Uchodzi do niej około 70 dopływów, największymi z nich są:

Wikipedia


niewibrowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wibrować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvʲibrɔˈvãɲɛ, AS: ńevʹibrovãńe

Wiktionary


niewicie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wić.

Wiktionary


niewid

dawniej: coś nieistniejącego, nigdy niewidzianego; dziś tylko w związku frazeologicznym: cuda niewidy - o czymś (rzekomo) niezwykłym, rzadko spotykanym


SJP.pl


niewidka

tylko w wyrażeniu: czapka niewidka - bajkowa czapka powodująca, że osoba nosząca ją na głowie staje się niewidzialna


SJP.pl


niewidnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|widnieć.

Wiktionary


niewidoczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niewidoczne; cecha tych, którzy są niewidoczni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewidoczny

 przysł. niewidocznie

Wiktionary


niewidoczny

przymiotnik jakościowy

 (1.1) taki, którego nie widać

 (1.2) taki, którego widać, ale się go nie dostrzega, nie zauważa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kamuflaż sprawia, że można być niewidocznym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvʲiˈdɔt͡ʃnɨ, AS: ńevʹidočny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewidoczność ż., widoczność ż., widzenie n., niewidzialność ż.

 czas. widzieć ndk.

 przysł. niewidocznie, widocznie, niewidzialny

 partyk. widocznie

 przym. niewidzialny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zakamuflowany, niewidzialny, przezroczysty

 (1.2) niedostrzegalny

Wiktionary


niewidoma

ociemniała osoba płci żeńskiej


SJP.pl


niewidomy

ociemniała osoba płci męskiej


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który trwale nie widzi

 (1.2) przest. niewidoczny

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) osoba, która trwale nie widzi

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Między motorniczym a pasażerem podającym się za niewidomego doszło do scysji, po której żebrzący mężczyzna złośliwie zaciągnął hamulec awaryjny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvʲiˈdɔ̃mɨ, AS: ńevʹidõmy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. niewidoma

 przysł. niewidomie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ślepy, oślepły, niewidzący, ociemniały

 (2.1) ślepiec, ślepy, ociemniały; pejor. ślepota

Wiktionary


niewidywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|widywać.

Wiktionary


niewidzialność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niewidzialne; cecha tych, którzy są niewidzialni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewidzialny, niewidoczny

 przysł. niewidzialnie

Wiktionary


niewidzialny

przymiotnik

 (1.1) niemożliwy do zaobserwowania wzrokiem lub, ogólniej, instrumentami pomiarowymi

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Niewidzialny (film 2007) − amerykański film dramatyczny, wyst. Justin Chatwin i Marcia Gay Harden
  • Niewidzialny (film 2005) − amerykański film akcji/fantasy, wyst. Jamie Foxx i Jessica Biel
  • Niewidzialny (film 2002) − szwedzki thriller w reżyserii Joela Bergvalla i Simona Sandquista
  • Niewidzialny − kanadyjsko-amerykański serial z 1997 roku
  • Niewidzialny − powieść Sygurda Wiśniowskiego z 1881 roku

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wszyscy na widowni mieliśmy wrażenie, że akrobatę podtrzymuje jakaś niewidzialna siła.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvʲiˈd͡ʑalnɨ, AS: ńevʹiʒ́alny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewidzialność ż.

 przysł. niewidzialnie

 przym. niewidoczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewidoczny

Wiktionary


niewiedza

brak podstawowej wiedzy lub nieznajomość czegoś; nieuctwo, ciemnota, ignorancja


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak dostatecznej wiedzy, niedouczenie

 (1.2) niedoinformowanie, nieznajomość, nieświadomość czegoś

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Niewiedza – powieść Milana Kundery.
  • Niewiedza – termin buddyjski

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲjɛd͡za, AS: ńevʹi ̯eʒa

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ignorancja, nieobeznanie, nieznajomość

 (1.2) brak wiedzy

Wiktionary


niewiedzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wieść.

Wiktionary


niewielbienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wielbić.

Wiktionary


niewiele

niedużo, mało (np. niewiele się zmienił)


SJP.pl

liczebnik nieokreślony

 (1.1) nieduża ilość kogoś lub czegoś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po nocy spędzonej w barze w portfelu zostało mi niewiele pieniędzy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲjɛlɛ, AS: ńevʹi ̯ele

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mało, malutko

Wiktionary


niewielki

przymiotnik jakościowy

 (1.1) taki, który jest mały w rozmiarze, objętości lub fizycznym nasileniu

 (1.2) taki, który ma małe znaczenie lub wartość

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ludźmi szczęśliwymi zwykliśmy nazywać tych, którzy niewielkim nakładem pracy odnoszą sukcesy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲjɛlʲci, AS: ńevʹi ̯elʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wielkość ż., niewielkość ż.

 przym. wielki, wielgachny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mały, nieokazały, niepokaźny

 (1.2) nieistotny, nieznaczny

Wiktionary


niewielu

liczebnik nieokreślony oznaczający niewielką ilość, liczbę czegoś lub kogoś


SJP.pl


niewiercenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wiercić.

Wiktionary


niewierna

dochowujący czemuś lub komuś wiary, związany z kimś uczuciowo; oddany, zaufany


SJP.pl

Niewierna (ang. "Unfaithful") – amerykański thriller erotyczny z 2002 roku w reżyserii Adriana Lyne’a. Remake francuskiego filmu "Niewierna żona" (1969) Claude’a Chabrola. Zdjęcia kręcono w stanach Nowy Jork i New Jersey.

Wikipedia


niewiernie

przysłówek

 (1.1) w sposób niewierny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲjɛrʲɲɛ, AS: ńevʹi ̯erʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewierny

 rzecz. niewierny mos., niewierność

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nielojalnie

Wiktionary


niewierność

1. niedotrzymanie wierności, sprzeniewierzenie się komuś lub czemuś, wiarołomstwo
2. niezgodność ze stanem faktycznym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest niewierne, tego kto jest niewierny; sprzeniewierzenie się czemuś

 (1.2) zdrada, bycie niewiernym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Znamy wszyscy postawę niewierności nauczaniu katolickiemu, która polega na nieprzestrzeganiu wymagań moralnych.

 (1.2) Sentymentalność, melancholiczność, żale, miłosne narzekania, skargi na niewierność kobiet, dzisiaj do niczego nie prowadzą — jest to stan chorobliwej wyobraźni — opium dla duszy, nie przynoszące jej siły, ale osłabienie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲjɛrnɔɕt͡ɕ, AS: ńevʹi ̯erność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewierny mos., wiara ż.

 przysł. niewiernie

 przym. niewierny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nielojalność

 (1.2) wiarołomstwo; przest. przeniewierstwo

Wiktionary


niewierny

dochowujący czemuś lub komuś wiary, związany z kimś uczuciowo; oddany, zaufany


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie dochował wierności w małżeństwie lub innym związku

 (1.2) taki, który sprzeniewierzył się, zdradził kogoś lub coś

 (1.3) taki, który nie odwzorowuje dokładnie rzeczywistości, wzoru, oryginału

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) pejor. ktoś innej wiary religijnej

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wiara ż., niewierność ż., niewiara ż.

 przysł. niewiernie

 przysł. niewiernie

 czas. wierzyć

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wiarołomny

 (1.2) nielojalny

 (2.1) innowierca, poganin

Wiktionary


niewierski

→ Niewierz


SJP.pl

Patrz:

Niewierz

niewierszyn

Niewierszyn – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Aleksandrów.

Do 1954 roku istniała gmina Niewierszyn. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Apostołów Piotra i Pawła w Dąbrowie nad Czarną.

Wikipedia


niewierz

wieś w Polsce


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Niewierz – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. brodnickim, w gminie Brodnica
  • Niewierz – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. szamotulskim, w gminie Duszniki
  • Niewierz – przejściowa nazwa wsi Wilczyniec
  • Niewierz – gromada
  • Niewierz – przystanek kolejowy
  • Niewir – wieś na Ukrainie

Wikipedia


niewierzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wierzyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvʲjɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńevʹi ̯ežẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewierząca ż., niewierzący mos.

 ims. niewierzący

Wiktionary


niewierząca

kobieta, która nie wierzy w Boga; ateistka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. kobieta, która nie wyznaje żadnej religii, która nie wierzy w istnienie danego Boga

forma przymiotnika.

 (2.1) ż. lp. od: niewierzący

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) dlaczego również Pan nie nakazuje (…) by wierzący z niewierzącą pozostał w związku małżeńskim?

 (2.1) Jeśli jednak strona niewierząca, w następstwie nieporozumień powstałych z powodu przyjęcia chrześcijaństwa przez drugą stronę, pragnie się oddalić, wtedy strona wierząca nie powinna temu się przeciwstawiać (…).

 (2.1) Jeśli jest ona głęboko wierząca, szansa, iż dziecko będzie także wierzące, wynosi 80%, jeśli jest zdecydowanie niewierząca już tylko 5%.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewierzący m., niewiara ż., niewierzenie n.

 ims. niewierzący

Wiktionary


niewierzący

człowiek, który nie wierzy w Boga; ateista


SJP.pl

imiesłów przymiotnikowy czynny

 (1.1) taki, który nie dowierza, nie wierzy w coś, w prawdziwość czegoś

 (1.2) teol. w kontekście wiary, wyznania: który nie wyznaje żadnej religii, niereligijny

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) osoba bezwyznaniowa; ktoś, kto nie jest wyznawcą żadnej religii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Było wielu entuzjastów wierzących w sukces ośrodka, ale byli też i sceptycy niewierzący w powodzenie tego przedsięwzięcia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvʲjɛˈʒɔ̃nt͡sɨ, AS: ńevʹi ̯ežõncy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewierzenie n.

:: fż. niewierząca ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) sceptyczny

 (2.1) ateista, bezbożnik

Wiktionary


niewieski

→ Niewiesz


SJP.pl

Patrz:

Niewiesz

niewiesz

wieś w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim


SJP.pl

Zobacz też: Niewiesz-Kolonia.

Niewiesz – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Poddębice. Miejscowość położona w odległości ok. 10 km na północny zachód od Poddębic.

Dawniej siedziba istniejącej do 1954 roku oraz w latach 1973–1976 gminy Niewiesz. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Niewiesz. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie sieradzkim.

Wikipedia


niewieszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wieszać.

Wiktionary


niewietrzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wietrzyć.

Wiktionary


niewiezienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wieźć.

Wiktionary


niewieści

podniośle: kobiecy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) przest. kobiecy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Trzy starsze panie, siedząc na ławeczce, rozmawiały o troskach niewieścich.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zniewieściałość ż., niewiasta ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niemęski

Wiktionary


niewieścin

Niewieścin (niem. "Rasmushausen") – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie świeckim, w gminie Pruszcz, 23 km na północny wschód od Bydgoszczy. Według spisu powszechnego z 31 marca 2011 roku wieś liczyła 495 mieszkańców.

W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Niewieścin, po jej zniesieniu w gromadzie Pruszcz. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.

Wikipedia


niewieściuch

potocznie: mężczyzna zniewieściały, który utracił typowo męskie cechy charakteru, a nabrał kobiecych; maminsynek, fajtłapa, baba


SJP.pl


niewinienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|winić.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewiniątko n.

Wiktionary


niewiniątko

o kimś niewinnym, nieśmiałym (albo ironicznie o udającym takiego)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) żart. iron. osoba niewinna

 (1.2) książk. (także. kult.) niczemu niewinne niemowlę

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Narozrabiasz, a potem robisz minę niewiniątka.

 (1.2) Za Heroda wymordowano niewiniątka w Betlejem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewinność ż., niewinienie n., uniewinnianie n., uniewinnienie n.

 czas. uniewinnić dk., uniewinniać ndk.

 przym. niewinny

 przysł. niewinnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) trusia

 (1.2) niemowlę

Wiktionary


niewinkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|winkować.

Wiktionary


niewinnie

przysłówek sposobu

 (1.1) bez winy

 (1.2) z niewinnością, prostotą

 (1.3) bez niedobrych następstw, bez złych intencji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewiniątko n., uniewinnianie n., niewinność ż.

 przym. niewinny

 czas. uniewinniać, uniewinnić

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niesłusznie, niesprawiedliwie, niezasłużenie

 (1.2) skromnie, szczerze

Wiktionary


niewinniej

stopień wyższy od przysłówka: niewinnie


SJP.pl


niewinniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: niewinny


SJP.pl


niewinność

1. brak winy; bycie niewinnym
2. czysta dobroć, bycie cnotliwym, moralnym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co niewinne, nie ma w sobie winy; brak popełnienia przestępstwa, grzechu, określonego błędu

 (1.2) iron. osoba niewinna, nieśmiała, naiwna lub skromna

Wiktionary

Niewinność – singiel Edyty Bartosiewicz. Muzyka i słowa: Edyta Bartosiewicz.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Niechaj cię nie zwiedzie jej udawana niewinność – ona niejedno już widziała.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲĩnːɔɕt͡ɕ, AS: ńevʹĩ•ność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewiniątko n., uniewinnienie n., uniewinnianie n.

 czas. uniewinniać ndk., uniewinnić dk.

 przym. niewinny

 przysł. niewinnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) niewiniątko

Wiktionary


niewinny

1. nieświadomy zła, cnotliwy, moralny, czysty (np. niewinne dzieci)
2. nieszkodliwy, mało ważny, niegroźny (np. niewinny upadek)
3. niewynikający ze złych intencji (np. niewinny żart)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie popełnił czegoś złego; taki, który nie ma winy

 (1.2) taki, który nie zna zła, postępuje czysto, jest nieskalany

 (1.3) taki, który nie ma poważnych konsekwencji

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Niewinny – utwór muzyczny zespołu IRA z 2002 roku
  • Niewinny – powieść Harlana Cobena z 2005 roku
  • Niewinny – powieść Johna Grishama z 2006 roku

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Znowu zamęczyłeś jakieś niewinne stworzenie, byle tylko zadość uczynić ślepemu instynktowi.

 (1.3) Kiedy Gabriela z czysto siostrzanej, niewinnej ciekawości spytała: - Kto mówi? - usłyszała w odpowiedzi: - O, przepraszam.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲĩnːɨ, AS: ńevʹĩ•ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewinność ż., niewiniątko n., uniewinnienie n., uniewinnianie n.

 czas. uniewinniać ndk., uniewinnić dk.

 przysł. niewinnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) czysty, Bogu ducha winien

 (1.2) bezgrzeszny, nieskalany, dziewiczy

 (1.3) niegroźny

Wiktionary


niewinszowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|winszować.

Wiktionary


niewirków

Niewirków – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Miączyn.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Niewirków. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

Wikipedia


niewirowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wirować.

Wiktionary


niewiszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wisieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvʲiˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńevʹišẽńe

Wiktionary


niewitanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|witać.

Wiktionary


niewiwatowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wiwatować.

Wiktionary


niewiędnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|więdnąć.

Wiktionary


niewięzienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|więzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ, AS: ńevʹi ̯ẽũ̯źė̃ńe

Wiktionary


niewięźnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|więznąć.

Wiktionary


niewiński

→ Wińsko


SJP.pl

Patrz:

Wińsko

niewklejenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wkleić.

Wiktionary


niewkraplanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wkraplać.

Wiktionary


niewkroplenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wkroplić.

Wiktionary


niewkurwianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wkurwiać.

Wiktionary


niewkładanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wkładać.

Wiktionary


niewlewanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wlewać.

Wiktionary


niewnikanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wnikać.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zasadą naszego szefa jest niewnikanie w życie osobiste pracowników.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvʲɲiˈkãɲɛ, AS: ńevʹńikãńe

Wiktionary


niewnoszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wnosić.

Wiktionary


niewodniczański

nazwisko


SJP.pl


niewodniki

Niewodniki (niem. "Niewodnik") – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Dąbrowa.

Od 1950 miejscowość należy administracyjnie do województwa opolskiego.

Wikipedia


niewodowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wodować.

Wiktionary


niewodowo

Niewodowo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie łomżyńskim, w gminie Piątnica.

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Jakuba Apostoła w Drozdowie.

Wikipedia


niewodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wodzić.

Wiktionary


niewojowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wojować.

Wiktionary


niewola

1. brak wolności, niepodległości, zależność od przemocy
2. odosobnienie żołnierzy wrogiego wojska w specjalnym obozie; także miejsce tego odosobnienia
3. o zwierzętach: życie nie na swobodzie
4. silne uzależnienie od czegoś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak wolności, suwerenności; zamknięcie

 (1.2) areszt dla żołnierzy drugiej strony podczas wojny

 (1.3) książk. przemożny wpływ

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Upadek caratu w 1917 r. oraz klęska państw centralnych w listopadzie 1918 r. nie oznaczały likwidacji zagrożenia dla odradzającego się po latach niewoli państwa polskiego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvɔla, AS: ńevola

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wola ż., niewolnictwo n., niewolnik m., niewolnica ż., zniewalanie n., zniewolenie n.

 czas. niewolić ndk., zniewolić dk.

 przym. rzad. niewolny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) daw. jeństwo, plen, hist. jasyr

 (1.3) zniewolenie

Wiktionary


niewolić

1. ograniczać lub pozbawiać wolności;
2. zmuszać do posłuszeństwa, uległości


SJP.pl


niewolnica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta będąca własnością innej osoby

 (1.2) kobieta poddająca się czyjejś woli

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pozwalało ono, by bezpłodna żona przyprowadziła mężowi niewolnicę, a syna z takiego związku uznawano wtedy za legalnego dziedzica rodziny z wszelkimi prawami pierworodnego.

 (1.2) Nigdy nie wyjdę za mąż, aby nie stać się niewolnicą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɔlʲˈɲit͡sa, AS: ńevolʹńica

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewola ż., niewolnictwo n., niewolniczość ż., niewolnik mos., zniewalanie n., zniewolenie n.

 czas. zniewalać ndk., zniewolić dk.

 przym. niewolniczy

 przysł. niewolniczo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) poddana

Wiktionary


niewolnictwo

zjawisko społeczne tworzące dwie podstawowe klasy: niewolników i ich właścicieli


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) socjol. system społeczny oparty na pozbawieniu pewnej grupy ludzi wolności i uczynieniu ich czyjąś własnością, zwykle w celu wykorzystywania do przymusowej pracy bez wynagrodzenia;

Wiktionary

Niewolnictwo – zjawisko społeczne, którego istotą jest stosunek zależności, polegający na tym, że pewna grupa ludzi (niewolnicy) stanowi przedmiot własności innych osób, grup ludzi (rodzina, plemię itd.) lub instytucji (państwo, świątynia itp.), mogących nimi swobodnie rozporządzać. Znoszenie niewolnictwa na świecie zapoczątkował w 1794 roku rząd rewolucyjny we Francji, ogłaszając wolność niewolników w koloniach francuskich.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Niewolnictwo w Skandynawii zniesiono w XIV wieku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɔlʲˈɲit͡stfɔ, AS: ńevolʹńictfo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewolnik m., niewolnica ż., niewola ż., zniewalanie n., zniewolenie n.

 czas. zniewalać ndk., niewolić ndk., zniewolić dk.

 przym. niewolniczy

 przysł. niewolniczo

Wiktionary


niewolniczka

rzadko: niewolnica - kobieta pozostająca w całkowitej zależności i władzy swojego właściciela


SJP.pl


niewolniczo

przysłówek

 (1.1) w sposób właściwy niewolnictwu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie odrzucając zatem przeszłości, ani nie naśladując jej niewolniczo, wynajdźmy ten moment, kiedy książka stała najwyżej i, oparłszy się na wzorach uznanego piękna, twórzmy książkę prawdziwie piękną.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewolnictwo n., zniewolenie n., niewolnica ż., niewolnik mos.

 czas. niewolić ndk., zniewalać ndk., zniewolić dk.

 przym. niewolniczy

Wiktionary


niewolniczy

1. dotyczący niewolnictwa, niewolników (np. ustrój niewolniczy, niewolnicza siła robocza)
2. służalczy, uległy
3. wzorujący się całkowicie na kimś lub na czymś; nietwórczy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący niewolnika lub niewolnictwa

 (1.2) wiernie wzorujący się na kimś, na czymś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) brytyjski „Observer" ujawnił, że partię dziecięcych ubranek z bożonarodzeniowej kolekcji firmy w niewolniczych warunkach szyły indyjskie dzieci.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɔlʲˈɲit͡ʃɨ, AS: ńevolʹńičy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewolnik m., niewolnica ż., niewolnictwo n., niewolniczość ż., zniewalanie n., zniewolenie n.

 przysł. niewolniczo

 czas. zniewalać, zniewolić

Wiktionary


niewolnik

1. w ustroju niewolniczym: człowiek pozbawiony wszelkich praw, pozostający we władzy swego właściciela, zwykle wykorzystywany jako siła robocza
2. przenośnie o kimś uzależnionym od czegoś, opętanym jakimś uczuciem
3. dawniej o jeńcu, zakładniku


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba będąca w niewoli

 (1.2) przen. osoba poddająca się czemuś bezwolnie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niewolnik dzisiaj ciężko pracuje.

 (1.1) Jednakże ten, u którego puchar się znajdzie, zostanie niewolnikiem, wy zaś będziecie wolni od winy.

 (1.2) Biedni niewolnicy nikotynizmu zaraz pognali do palarni.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvɔlʲɲik, AS: ńevolʹńik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewola ż., niewolnictwo n., niewolenie n., zniewolenie n.

:: fż. niewolnica ż.

 czas. niewolić ndk., zniewalać ndk., zniewolić dk.

 przym. niewolniczy

 przysł. niewolniczo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przest. lub książk. rab

 (1.2) więzień

Wiktionary


niewomitowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|womitować.

Wiktionary


nieworkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|workować.

Wiktionary


niewołanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wołać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɔˈwãɲɛ, AS: ńevou̯ãńe

Wiktionary


niewożenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wozić.

Wiktionary


niewpadanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wpadać.

Wiktionary


niewpierdalanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wpierdalać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wpierdalanie n.

Wiktionary


niewpisanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wpisać.

Wiktionary


niewpisywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wpisywać.

Wiktionary


niewprawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wprawiać.

Wiktionary


niewprawniej

stopień wyższy od przysłówka: niewprawnie


SJP.pl


niewprawny

przymiotnik

 (1.1) nie mający wprawy

Wiktionary


niewprowadzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wprowadzać.

Wiktionary


niewpędzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wpędzać.

Wiktionary


niewpłynięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wpłynąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛfpwɨ̃ˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńefpu̯ỹńė̃ńće

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewpływanie ndk.

Wiktionary


niewpływanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wpływać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛfpwɨˈvãɲɛ, AS: ńefpu̯yvãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewpłynięcie dk.

Wiktionary


niewracanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wracać.

Wiktionary


niewrażliwość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niewrażliwe; cecha tych, którzy są niewrażliwi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewrażliwy

 przysł. niewrażliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezduszność, nieczułość, oschłość, oziębłość

Wiktionary


niewrażliwy

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony wrażliwości

 (1.2) niepodatny na działanie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewrażliwiec mos., niewrażliwość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieczuły, niereagujący, obojętny

 (1.2) niepodatny, odporny, wytrzymały

Wiktionary


niewrzucanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wrzucać.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. wrzucać

Wiktionary


niewrzucenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wrzucić.

Wiktionary


niewrócenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wrócić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvruˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńevrucẽńe

Wiktionary


niewróżenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wróżyć.

Wiktionary


niewręczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wręczać.

Wiktionary


niewręczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wręczyć.

Wiktionary


niewschodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wschodzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛfsxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńefsχoʒẽńe

Wiktionary


niewsiadanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wsiadać.

Wiktionary


niewskakiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wskakiwać.

Wiktionary


niewskazywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wskazywać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛfskazɨˈvãɲɛ, AS: ńefskazyvãńe

Wiktionary


niewski

nazwisko


SJP.pl


niewskoczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wskoczyć.

Wiktionary


niewsparcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wesprzeć.

Wiktionary


niewspieranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wspierać.

Wiktionary


niewspinanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wspinać.

Wiktionary


niewspomaganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wspomagać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛfspɔ̃maˈɡãɲɛ, AS: ńefspõmagãńe

Wiktionary


niewspominanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wspominać.

Wiktionary


niewspółgranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|współgrać.

Wiktionary


niewspółmiernie

przysłówek sposobu

 (1.1) nieproporcjonalnie; bez porównania

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewspółmierny

 rzecz. niewspółmierność ż.

Wiktionary


niewspółmierność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niewspółmierne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewspółmierny

 przysł. niewspółmiernie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieproporcjonalność

Wiktionary


niewspółmierny

przymiotnik

 (1.1) niedający się porównywać z czym innym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kary były niewspółmierne do zarzutów - argumentował autor kasacji.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewspółmierność ż.

 przysł. niewspółmiernie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieproporcjonalny

Wiktionary


niewspółpracowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|współpracować.

Wiktionary


niewspółrządzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|współrządzić.

Wiktionary


niewspółzamieszkiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|współzamieszkiwać.

Wiktionary


niewspółżycie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|współżyć.

Wiktionary


niewstawanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wstawać.

Wiktionary


niewstrząsanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wstrząsać.

Wiktionary


niewstukanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wstukać.

Wiktionary


niewstukiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wstukiwać.

Wiktionary


niewstąpienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wstąpić.

Wiktionary


niewstępowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wstępować.

Wiktionary


niewsypywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wsypywać.

Wiktionary


niewszczynanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wszczynać.

Wiktionary


niewtajemniczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wtajemniczać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛftajɛ̃mʲɲiˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńeftai ̯ẽmʹńičãńe

Wiktionary


niewtrącanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wtrącać.

Wiktionary


niewtrącenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wtrącić.

Wiktionary


niewtykanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wtykać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛftɨˈkãɲɛ, AS: ńeftykãńe

Wiktionary


niewybaczalny

przymiotnik

 (1.1) taki, którego nie można wybaczyć

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Lekceważenie praktycznych następstw porywczego gadulstwa jest szkodliwe, a na szczeblu rządowym wprost niewybaczalne.

 (1.1) Faktem jest, że Szczuka popełnił jeden wielki, niewybaczalny błąd, zabierając na wspinaczkę nowicjuszy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨbaˈt͡ʃalnɨ, AS: ńevybačalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wybaczenie n., niewybaczalność ż., niewybaczanie n.

Wiktionary


niewybaczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wybaczać.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewybaczalny

Wiktionary


niewybebeszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wybebeszyć.

Wiktionary


niewybicie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wybić.

Wiktionary


niewybieranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wybierać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨbʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńevybʹi ̯erãńe

Wiktionary


niewybredność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niewybredne; cecha tych, którzy są niewybredni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewybredny

 przysł. niewybrednie

Wiktionary


niewybredny

przymiotnik

 (1.1) niebędący wybrednym; nieprzywiązujący wagi do wyboru czegoś; taki, któremu łatwo dogodzić

 (1.2) w złym guście

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewybredność ż.

 przysł. niewybrednie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niegrymaśny, niekapryśny, niewymagający

 (1.2) niewyszukany, prostacki, prymitywny

Wiktionary


niewybrzuszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wybrzuszyć.

Wiktionary


niewybuch

ładunek lub materiał wybuchowy, który po uderzeniu w przeszkodę nie eksplodował, często mylony z niewypałem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wojsk. jakiś obiekt zawierający materiał wybuchowy, który, wbrew oczekiwaniom, po wystrzeleniu i kontakcie z ziemią nie wybuchł;

Wiktionary

Niewybuch – każdy przedmiot zawierający materiał wybuchowy w stanie wolnym, który powinien zdetonować, jednak pomimo stworzenia warunków koniecznych do tego procesu nie doszło do wybuchu.

Podobnym pojęciem jest niewypał, który odnosi się jednak nie do ładunku wybuchowego, lecz do ładunku miotającego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Powiadają, że pod fundamentami tego domu mogą znajdować się niewybuchy z okresu I wojny światowej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. buch mzw./mrz., wybuch mrz., wybuchowiec m., wybuchowość ż., wybuchanie n., wybuchnięcie n.

 czas. wybuchać ndk., wybuchnąć dk., buchać ndk., buchnąć dk.

 przym. wybuchowy, niewybuchły

 przysł. wybuchowo

 wykrz. buch

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewypał

Wiktionary


niewybuchanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wybuchać.

Wiktionary


niewybuchnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wybuchnąć.

Wiktionary


niewybuchły

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie wybuchł, nie eksplodował choć powinien

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewybuch m.

Wiktionary


niewybudowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wybudować.

Wiktionary


niewychodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wychodzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńevyχoʒẽńe

Wiktionary


niewychowywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wychowywać.

Wiktionary


niewychujanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wychujać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wychujanie n.

Wiktionary


niewychwalanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wychwalać.

Wiktionary


niewychwytywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wychwytywać.

Wiktionary


niewychylanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wychylać.

Wiktionary


niewychylenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wychylić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨxɨˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńevyχylẽńe

Wiktionary


niewychynięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wychynąć.

Wiktionary


niewycie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyć.

Wiktionary


niewyciekanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyciekać.

Wiktionary


niewycieranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wycierać.

Wiktionary


niewyciąganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyciągać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨt͡ɕɔ̃ŋˈɡãɲɛ, AS: ńevyćõŋgãńe

Wiktionary


niewyczekiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyczekiwać.

Wiktionary


niewyczerpalny

taki, którego nie da się wyczerpać; niewyczerpany


SJP.pl


niewyczerpany

taki, którego nie da się wyczerpać; niewyczerpalny


SJP.pl


niewyczerpywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyczerpywać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wyczerpywanie n.

Wiktionary


niewyczesywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyczesywać.

Wiktionary


niewydanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wydać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨˈdãɲɛ, AS: ńevydãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewydawanie

Wiktionary


niewydarzeniec

potocznie: osoba nieudolna, niezdarna; nieudacznik, niezguła, niedorajda, niezdara, niezgrabiasz


SJP.pl


niewydarzoność

potocznie: cecha czegoś nieudolnego, nieudanego; nieudolność, nieporadność, niezdarność


SJP.pl


niewydatkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wydatkować.

Wiktionary


niewydawanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wydawać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨdaˈvãɲɛ, AS: ńevydavãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewydanie

Wiktionary


niewydobycie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wydobyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨdɔˈbɨt͡ɕɛ, AS: ńevydobyće

Wiktionary


niewydobywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wydobywać.

Wiktionary


niewydolność

całkowita albo częściowa niezdolność do funkcjonowania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. niezdolność do skutecznego działania

 (1.2) awaria, usterka

 (1.3) nieudolność, brak kompetencji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zmarła z powodu niewydolności oddechowo-krążeniowej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨˈdɔlnɔɕt͡ɕ, AS: ńevydolność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewydolny

 przysł. niewydolnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) niedomoga, uszkodzenie

 (1.3) nieskuteczność

Wiktionary


niewydolny

przymiotnik

 (1.1) niezdolny do prawidłowego działania; mało efektywny

 (1.2) med. niezdolny do spełniania swojej funkcji fizjologicznej

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewydolność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niesprawny

Wiktionary


niewydrukowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wydrukować.

Wiktionary


niewydukanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wydukać.

Wiktionary


niewydymanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wydymać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewydymka ż.

Wiktionary


niewydymka

wulgarnie: kobieta stroniąca od kontaktów seksualnych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wulg. żart. kobieta, która nie chce z nikim współżyć seksualnie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Raz jeden młodziak chciał zobaczyć, jak tam u niej na dole, ale nie chciała pokazać. Cnotka niewydymka się znalazła, zaczął krzyczeć, ale siostry wyzwały go od chamów i żeby się wynosił, bo naślą na niego innych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨˈdɨ̃mka, AS: ńevydỹmka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewydymanie n.

Wiktionary


niewydziedziczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wydziedziczać.

Wiktionary


niewydziedziczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wydziedziczyć.

Wiktionary


niewydzielanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wydzielać.

Wiktionary


niewydziobywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wydziobywać.

Wiktionary


niewydłużanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wydłużać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨdwuˈʒãɲɛ, AS: ńevydu̯užãńe

Wiktionary


niewydłużenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wydłużyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨdwuˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńevydu̯užẽńe

Wiktionary


niewyegzekwowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyegzekwować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨɛɡzɛkfɔˈvãɲɛ, AS: ńevyegzekfovãńe

Wiktionary


niewyemigrowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyemigrować.

Wiktionary


niewyfiletowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyfiletować.

Wiktionary


niewygadanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wygadać.

Wiktionary


niewygadywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wygadywać.

Wiktionary


niewygarbowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wygarbować.

Wiktionary


niewyglądanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyglądać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨɡlɔ̃nˈdãɲɛ, AS: ńevyglõndãńe

Wiktionary


niewygoda

(zwykle w liczbie mnogiej) brak wygody


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dyskomfort wynikający z trudnych oraz uciążliwych warunków życiowych

 (1.2) brak odpowiedniego wyposażenia, który utrudnia wykonywanie jakichś czynności

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niewygodnie

 przym. niewygodny

Wiktionary


niewygodnie

przysłówek

 (1.1) w sposób niewygodny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Siedziałam obok jakiegoś grubego faceta, który zajmował półtora siedzenia, i było mi bardzo niewygodnie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨˈɡɔdʲɲɛ, AS: ńevygodʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewygoda ż.

 przym. niewygodny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niekomfortowo

Wiktionary


niewygodniej

stopień wyższy od przysłówka: niewygodnie


SJP.pl


niewygodniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: niewygodny


SJP.pl


niewygodność

→ niewygodny


SJP.pl

Patrz:

niewygodny

niewygodny

przymiotnik

 (1.1) o odzieży sprawiający uczucie dyskomfortu, uciskający

 (1.2) o narzędziach sprawiający uczucie dyskomfortu, niepasujący

 (1.3) o osobach sprawiający trudności, będący przeszkodą

 (1.4) o sytuacji nieprzyjemny, krępujący

Wiktionary

Przykłady

 (1.3) A jednak przyszedł czas, kiedy Poniatowski stał się dla tych nobliwych osobistości niewygodny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewygoda ż.

 przysł. niewygodnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uciskający, niepasujący

 (1.2) niepasujący

Wiktionary


niewygonienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wygonić.

Wiktionary


niewygooglowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wygooglować.

Wiktionary


niewygranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wygrać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨˈɡrãɲɛ, AS: ńevygrãńe

Wiktionary


niewygrywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wygrywać.

Wiktionary


niewyguglanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyguglać.

Wiktionary


niewygwizdywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wygwizdywać.

Wiktionary


niewygładzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wygładzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨɡwaˈd͡zãɲɛ, AS: ńevygu̯aʒãńe

Wiktionary


niewygłaszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wygłaszać.

Wiktionary


niewyjawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyjawiać.

Wiktionary


niewyjawienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyjawić.

Wiktionary


niewyjaśnialność

brak możliwości wyjaśnienia czegoś


SJP.pl


niewyjaśnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyjaśniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨjäɕˈɲä̃ɲɛ, AS: ńevyi ̯äśńä̃ńe

Wiktionary


niewyjebanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyjebać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨjɛˈbãɲɛ, AS: ńevyi ̯ebãńe

Wiktionary


niewyjeżdżanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyjeżdżać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨjɛʒˈd͡ʒãɲɛ, AS: ńevyi ̯ežǯãńe

Wiktionary


niewyjmowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyjmować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨjmɔˈvãɲɛ, AS: ńevyi ̯movãńe

Wiktionary


niewyjęcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyjąć.

Wiktionary


niewyjście

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyjść.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvɨjɕt͡ɕɛ, AS: ńevyi ̯śće

Wiktionary


niewykazanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wykazać.

Wiktionary


niewykazywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wykazywać.

Wiktionary


niewykluczone

w użyciu przysłówkowym: jest rzeczą prawdopodobną; możliwe, prawdopodobnie


SJP.pl


niewykluczony

przymiotnik

 (1.1) taki, który może zaistnieć, możliwy

Wiktionary


niewykolejenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wykoleić.

Wiktionary


niewykonalnie

przysłówek

 (1.1) w sposób niewykonalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewykonalność ż.

 przym. niewykonalny

Wiktionary


niewykonalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest niewykonalne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Decyzja jest wadliwa, jeżeli "była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały".

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewykonywanie n., niewykonanie n.

 przym. niewykonalny

 przysł. niewykonalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) awykonalność

Wiktionary


niewykonalny

przymiotnik

 (1.1) taki, którego nie da się wykonać, zrobić

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨkɔ̃ˈnalnɨ, AS: ńevykõnalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewykonalność ż.

 przysł. niewykonalnie

Wiktionary


niewykonanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wykonać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨkɔ̃ˈnãɲɛ, AS: ńevykõnãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewykonalność ż.

Wiktionary


niewykonywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wykonywać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨkɔ̃nɨˈvãɲɛ, AS: ńevykõnyvãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewykonalność ż.

Wiktionary


niewykopyrtnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wykopyrtnąć.

Wiktionary


niewykopywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wykopywać.

Wiktionary


niewykorzystanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wykorzystać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewykorzystywanie n.

Wiktionary


niewykorzystywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wykorzystywać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨkɔʒɨstɨˈvãɲɛ, AS: ńevykožystyvãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewykorzystanie

Wiktionary


niewykrywalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest niemożliwe do wykrycia, czego nie można stwierdzić, czy istnieje

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W konsekwencji niewykrywalności plagiatów studenci i nauczyciele akademiccy mają problem z określaniem skali zjawiska.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewykrywalny

Wiktionary


niewykrywalny

przymiotnik

 (1.1) taki, którego nie można wykryć, nie można stwierdzić, czy istnieje

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po ośmiu godzinach we krwi nie ma śladu tej substancji, zaś po 8-12 godzinach jest niewykrywalna nawet w moczu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewykrywalność ż.

Wiktionary


niewykrzaczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wykrzaczać.

Wiktionary


niewykrzaczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wykrzaczyć.

Wiktionary


niewykształcanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wykształcać.

Wiktionary


niewykształcenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wykształcić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨkʃtawˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńevykštau̯cẽńe

Wiktionary


niewykształcony

przymiotnik

 (1.1) niemający wykształcenia

imiesłów

 (2.1) zaprzeczony imiesłów przymiotnikowy bierny od wykształcić

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W rzeczywistości Mary Waszyngton była kobietą kłótliwą, niewykształconą i sprzeciwiała się karierze syna z czystej zazdrości.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨkʃtawˈt͡sɔ̃nɨ, AS: ńevykštau̯cõny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. wykształcony

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) prosty

Wiktionary


niewykucie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wykuć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨˈkut͡ɕɛ, AS: ńevykuće

Wiktionary


niewykukiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wykukiwać.

Wiktionary


niewykwalifikowany

przymiotnik

 (1.1) niemający kwalifikacji, odpowiedniego wykształcenia lub przygotowania

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Najwyższe wskaźniki prób samobójczych przejawiają dzieci ze środowisk robotniczych, zwłaszcza dzieci robotników niewykwalifikowanych, najniższe — dzieci rolników.

Wiktionary


niewykładanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wykładać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨkwaˈdãɲɛ, AS: ńevyku̯adãńe

Wiktionary


niewylegiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wylegiwać.

Wiktionary


niewylesianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wylesiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨlɛˈɕä̃ɲɛ, AS: ńevyleśä̃ńe

Wiktionary


niewylesienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wylesić.

Wiktionary


niewylewanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wylewać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨlɛˈvãɲɛ, AS: ńevylevãńe

Wiktionary


niewyliczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyliczać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨlʲiˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńevylʹičãńe

Wiktionary


niewyliczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyliczyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨlʲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńevylʹičẽńe

Wiktionary


niewylogowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wylogować.

Wiktionary


niewylogowywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wylogowywać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨlɔɡɔvɨˈvãɲɛ, AS: ńevylogovyvãńe

Wiktionary


niewymagający

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie wymaga wiele wysiłku, pracy lub umiejętności; łatwy do wykonania

 (1.2) taki, który nie potrzebuje specjalnych warunków lub dużej opieki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) łatwy, prosty

Wiktionary


niewymaganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wymagać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨ̃maˈɡãɲɛ, AS: ńevỹmagãńe

Wiktionary


niewymawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wymawiać.

Wiktionary


niewymiarowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wymiarować.

Wiktionary


niewymiatanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wymiatać.

Wiktionary


niewymienianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wymieniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨ̃mʲjɛ̇̃ˈɲä̃ɲɛ, AS: ńevỹmʹi ̯ė̃ńä̃ńe

Wiktionary


niewymienność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niewymienne; cecha tych, którzy są niewymienni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewymienny

 przysł. niewymiennie

Wiktionary


niewymierność

cecha liczby niewymiernej


SJP.pl


niewymierny

przymiotnik

 (1.1) niemożliwy do zmierzenia, niedający się wyrazić w liczbach

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. miarka ż.

Wiktionary


niewymijanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wymijać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨ̃mʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńevỹmʹii ̯ä̃ńe

Wiktionary


niewymiotowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wymiotować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨ̃mʲjɔtɔˈvãɲɛ, AS: ńevỹmʹi ̯otovãńe

Wiktionary


niewymowne

pot. żartobliwie o kalesonach, majtkach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) eufem. gacie, majtki, kalesony (garderoba o której „nie wypada mówić”)

forma przymiotnika.

 (2.1) nmos. od: niewymowny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨ̃ˈmɔvnɛ, AS: ńevỹmovne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewymowny

 przysł. niewymownie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ineksprymable

Wiktionary


niewymownie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób niewymowny; w sposób niedający się wymówić, opisać słowami

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ostatni list twój, Juljuszu drogi, mocno mnie zatrwożył, a koniec jego niewymownie zasmucił.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewymowne nmos., niewymowność ż.

 przym. niewymowny, niewymówiony

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewypowiedzianie

Wiktionary


niewymowność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niewymowne; cecha tych, którzy są niewymowni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewymowny

 przysł. niewymownie

Wiktionary


niewymowny

przymiotnik

 (1.1) niemożliwy do wyrażenia za pomocą słów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) Bóg idzie na te niskości, z niewymownej swej litości.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨ̃ˈmɔvnɨ, AS: ńevỹmovny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewymowne nmos., niewymowność ż.

 przym. niewymówiony

 przysł. niewymownie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewypowiedziany, niewysłowiony

Wiktionary


niewymuszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wymuszać.

Wiktionary


niewymyślanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wymyślać.

Wiktionary


niewymyślenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wymyślić.

Wiktionary


niewynajdywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wynajdywać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨ̃najdɨˈvãɲɛ, AS: ńevỹnai ̯dyvãńe

Wiktionary


niewynajmowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wynajmować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨ̃najmɔˈvãɲɛ, AS: ńevỹnai ̯movãńe

Wiktionary


niewynalezienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wynaleźć.

Wiktionary


niewynikanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wynikać.

Wiktionary


niewyniszczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyniszczać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨ̃ɲiʃˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńevỹńiščãńe

Wiktionary


niewyniuchanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyniuchać.

Wiktionary


niewynoszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wynosić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨ̃nɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńevỹnošẽńe

Wiktionary


niewyobrażalnie

przysłówek

 (1.1) książk. w sposób trudny lub niemożliwy do wyobrażenia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W niewyobrażalnie trudnych warunkach mieszka chory ojciec z niepełnosprawną córką.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewyobrażalność ż.

 przym. niewyobrażalny

Wiktionary


niewyobrażalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niewyobrażalne; cecha tych, którzy są niewyobrażalni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewyobrażalny

 przysł. niewyobrażalnie

Wiktionary


niewyobrażalny

przymiotnik

 (1.1) książk. niedający się wyobrazić

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨɔbraˈʒalnɨ, AS: ńevyobražalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewyobrażalność ż.

 przysł. niewyobrażalnie

Wiktionary


niewyobrażanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyobrażać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨɔbraˈʒãɲɛ, AS: ńevyobražãńe

Wiktionary


niewyobrażenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyobrazić.

Wiktionary


niewyodrębnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyodrębniać.

Wiktionary


niewyodrębnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyodrębnić.

Wiktionary


niewyolbrzymianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyolbrzymiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨɔlbʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲɛ, AS: ńevyolbžỹmʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


niewypadanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wypadać.

Wiktionary


niewypadnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wypaść.

Wiktionary


niewypakowywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wypakowywać.

Wiktionary


niewypalanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wypalać.

Wiktionary


niewypalenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wypalić.

Wiktionary


niewyparzony

pospolicie w połączeniach: niewyparzony język, niewyparzona gęba, niewyparzony pysk itp. - o ordynarnym sposobie mówienia lub o człowieku mówiącym w ten sposób


SJP.pl


niewypatroszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wypatroszyć.

Wiktionary


niewypatrywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wypatrywać.

Wiktionary


niewypał

1. amunicja zawierająca ładunek miotający, który po zetknięciu z celem nie eksplodował;
2. brak wystrzału z nabitej broni palnej, pomimo zadziałania mechanizmu spustowego, a także nie wystrzelony w tej sytuacji nabój;
3. potocznie o czymś nieudanym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stara amunicja lub miny, które nie wybuchły

 (1.2) przen. coś, co się komuś nie udało, choć dobrze się zapowiadało

Wiktionary

Niewypał – amunicja w której nie nastąpiło odpalenie ładunku miotającego, mimo stworzenia odpowiednich warunków do tego procesu. Podobnym pojęciem jest niewybuch, który odnosi się jednak nie do ładunku miotającego, lecz do ładunku wybuchowego. Pojęcia niewypału używa się wobec dwóch rodzajów amunicji: wybuchającej z siłą mniejszą od detonacji oraz zapalającej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na starym poligonie można znaleźć jeszcze sporo niewypałów po Rosjanach.

 (1.2) Moja ostatnia randka z Jolką to był straszny niewypał.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvɨpaw, AS: ńevypau̯

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wypał m.

 czas. wypalić dk., wypalać ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewybuch

 (1.2) klapa, blamaż

Wiktionary


niewypełnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wypełniać.

Wiktionary


niewypełnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wypełnić.

Wiktionary


niewypieprzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wypieprzyć.

Wiktionary


niewypierdalanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wypierdalać.

Wiktionary


niewypierdolenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wypierdolić.

Wiktionary


niewypinanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wypinać.

Wiktionary


niewypisanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wypisać.

Wiktionary


niewypisywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wypisywać.

Wiktionary


niewyposażenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyposażyć.

Wiktionary


niewypowiadanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wypowiadać.

Wiktionary


niewypowiedzialny

przestarzałe: niedający się wypowiedzieć


SJP.pl


niewypowiedziany

niedający się opisać, wyrazić; nadzwyczajny (np. niewypowiedziana radość, niewypowiedziany ból)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niemożliwy do wyrażenia za pomocą słów

 (1.2) taki, który nie został powiedziany

Wiktionary

Niewypowiedziany (szw. "I denna stilla natt", dosł. "W cichą noc") – powieść kryminalna szwedzkiej pisarki Mari Jungstedt, opublikowana w 2004 roku. W Polsce książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Bellona w 2010 w tłumaczeniu Magdaleny Landowskiej.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨpɔvʲjɛ̇ˈd͡ʑãnɨ, AS: ńevypovʹi ̯ėʒ́ãny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niewypowiedzianie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewysłowiony

Wiktionary


niewypracowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wypracować.

Wiktionary


niewyprasowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyprasować.

Wiktionary


niewyprawienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyprawić.

Wiktionary


niewyprowadzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyprowadzić.

Wiktionary


niewyprzedzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyprzedzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨpʃɛˈd͡zãɲɛ, AS: ńevypšeʒãńe

Wiktionary


niewyprzedzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyprzedzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨpʃɛˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńevypšeʒẽńe

Wiktionary


niewypuszczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wypuszczać.

Wiktionary


niewypuszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wypuścić.

Wiktionary


niewypłacalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. sytuacja, kiedy dłużnik nie ma możliwości spłaty swoich zobowiązań z posiadanego majątku;

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ministerstwo Finansów chce, aby spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe i banki przejmowały kasy zagrożone niewypłacalnością.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewypłacalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) upadłość, bankructwo, krach, plajta

Wiktionary


niewypłacalny

przymiotnik

 (1.1) ekon. taki, który nie ma możliwości spłaty swoich długów z posiadanego majątku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pod koniec kwietnia Grecja może stać się niewypłacalna.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewypłacalność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) upadły, zbankrutowany

Wiktionary


niewypłacanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wypłacać.

Wiktionary


niewypłaszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wypłaszać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨpwaˈʃãɲɛ, AS: ńevypu̯ašãńe

Wiktionary


niewypłukiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wypłukiwać.

Wiktionary


niewyrabianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyrabiać.

Wiktionary


niewyraźnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób niewyraźny, niezbyt oczywisty

 (1.2) pot. ukazując własny stan jako niezbyt właściwy, co budzi zaniepokojenie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewyraźność ż.

 przym. niewyraźny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) nieswojo

Wiktionary


niewyraźniej

stopień wyższy od przysłówka: niewyraźnie


SJP.pl


niewyraźniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: niewyraźny


SJP.pl


niewyraźność

→ niewyraźny


SJP.pl

Niewyraźność – jeden z błędów logiczno-językowych, którym obciążone są nazwy i wyrażenia przy pomocy nazw niewyraźnych skonstruowane.

Nazwę nazywamy niewyraźną wtedy i tylko wtedy, gdy ze względu na stan wiedzy o jej desygnatach nie potrafimy wskazać na taki zbiór cech, za pomocą których możemy ją jednoznacznie scharakteryzować (czyli, nie potrafimy wskazać na jej treść charakterystyczną).

Wikipedia

Patrz:

niewyraźny

niewyraźny

1. łatwy do zauważenia;
2. łatwy do zrozumienia; oczywisty, jednoznaczny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, któremu brakuje wyrazistości, niezbyt dobrze widzialny, słyszalny lub odczuwalny

 (1.2) niejasno wyrażony, niejasny, niezupełnie nieokreślony, zagmatwany

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niewyraźnego pisma Pauliny zupełnie nie dało się rozczytać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨˈraʑnɨ, AS: ńevyraźny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niewyraźnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) dwuznaczny, nieokreślony, niedookreślony, pytyjski, niezrozumiały, niejasny, mglisty

Wiktionary


niewyrażalne

dający się przedstawić za pomocą słów lub umownych znaków


SJP.pl


niewyrażalny

dający się przedstawić za pomocą słów lub umownych znaków


SJP.pl


niewyrażanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyrażać.

Wiktionary


niewyruszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyruszać.

Wiktionary


niewyrwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyrwać.

Wiktionary


niewyrychtowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyrychtować.

Wiktionary


niewyrzucanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyrzucać.

Wiktionary


niewyrzucenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyrzucić.

Wiktionary


niewyrzyganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyrzygać.

Wiktionary


niewyrzygiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyrzygiwać.

Wiktionary


niewyrzynanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyrzynać.

Wiktionary


niewyrządzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyrządzać.

Wiktionary


niewyróbka

potocznie:
1. niedoróbka, usterka;
2. określenie stanu nie do wytrzymania, nie do zniesienia; nieznośność


SJP.pl


niewyrównywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyrównywać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨruvnɨˈvãɲɛ, AS: ńevyruvnyvãńe

Wiktionary


niewyróżnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyróżniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨruʒʲˈɲä̃ɲɛ, AS: ńevyružʹńä̃ńe

Wiktionary


niewyrżnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyrżnąć.

Wiktionary


niewysiadanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wysiadać.

Wiktionary


niewysiadywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wysiadywać.

Wiktionary


niewyskakiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyskakiwać.

Wiktionary


niewysoki

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie jest wysoki, który jest raczej niski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ukształtowanie wyspy ma charakter nizinny, na południu znajduje się niewysoki płaskowyż.

Wiktionary


niewyspany

przymiotnik jakościowy

 (1.1) taki, który nie spał lub spał zbyt krótko i przez to nie jest wypoczęty

 (1.2) taki, który świadczy o byciu niewyspanym (1.1)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nadzwyczajnie hałasując przemknęła się dorożka wioząca niewyspaną osobę z jakiegoś wczesnego pociągu.

 (1.2) Twarze były blade, oczy niewyspane i niespokojne.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. wyspać się

Wiktionary


niewystarczająco

przysłówek

 (1.1) w sposób niewystarczający, niedostatecznie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wystarczanie n.

 czas. wystarczyć dk., wystarczać ndk.

 przym. niewystarczający

Wiktionary


niewystarczający

forma czasownika.

 (1.1) zaprzeczony imiesłów przymiotnikowy czynny od: wystarczać

przymiotnik

 (2.1) niedostateczny, nieodpowiadający określonym wymaganiom

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mały wąsik pod kulfoniastym nosem poruszył się na boki, a ręka poprawiła błyskawicznie monokl i wygładziła siwiejące baki. Szczupaczyńska dostrzegła, że łysinę zasłaniała pożyczka, finezyjna wprawdzie, lecz dalece niewystarczająca.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niewystarczająco

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) mikry

Wiktionary


niewystarczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wystarczać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨstarˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńevystarčãńe

Wiktionary


niewystawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wystawiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨstaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńevystavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


niewystawienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wystawić.

Wiktionary


niewystrojenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wystroić.

Wiktionary


niewystrzelenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wystrzelić.

Wiktionary


niewystrzeliwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wystrzeliwać.

Wiktionary


niewystąpienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wystąpić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨstɔ̃mˈpʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńevystõmpʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


niewystępowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|występować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨstɛ̃mpɔˈvãɲɛ, AS: ńevystẽmpovãńe

Wiktionary


niewysublimowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wysublimować.

Wiktionary


niewysunięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wysunąć.

Wiktionary


niewysypka

dziecięca miska lub łyżka zapobiegająca swoją budową wysypywaniu się zawartości


SJP.pl


niewysypywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wysypywać.

Wiktionary


niewysyłanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wysyłać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨsɨˈwãɲɛ, AS: ńevysyu̯ãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewysłanie dk.

Wiktionary


niewyszczególnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyszczególnić.

Wiktionary


niewyszeptanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyszeptać.

Wiktionary


niewyszperanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyszperać.

Wiktionary


niewysztafirowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wysztafirować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨʃtafʲirɔˈvãɲɛ, AS: ńevyštafʹirovãńe

Wiktionary


niewyszukany

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony wykwintu, skromny

 (1.2) pejor. pozbawiony dobrego smaku

Wiktionary


niewysłanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wysłać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨˈswãɲɛ, AS: ńevysu̯ãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewysyłanie ndk.

Wiktionary


niewysłowiony

niedający się opisać, wyrazić; nadzwyczajny, niewypowiedziany (np. niewysłowiona radość, niewysłowiona rozkosz)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niemożliwy do wyrażenia za pomocą słów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jego twarz nosiła ślady niewysłowionego bólu, z oczu płynęły łzy, wargi drżały, jakby poruszały się w intymnej rozmowie z Chrystusem prawdziwie obecnym na ołtarzu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨswɔˈvʲjɔ̃nɨ, AS: ńevysu̯ovʹi ̯õny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niewysłowienie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewypowiedziany

Wiktionary


niewysłuchanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wysłuchać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨswuˈxãɲɛ, AS: ńevysu̯uχãńe

Wiktionary


niewytaczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wytaczać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wytaczanie n.

Wiktionary


niewytentegowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wytentegować.

Wiktionary


niewytrzebienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wytrzebić.

Wiktionary


niewytrzymanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wytrzymać.

Wiktionary


niewytrąbienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wytrąbić.

Wiktionary


niewytupywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wytupywać.

Wiktionary


niewytwarzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wytwarzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨtfaˈʒãɲɛ, AS: ńevytfažãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. dk. niewytworzenie

Wiktionary


niewytyczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wytyczać.

Wiktionary


niewytężenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wytężyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨtɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńevytẽũ̯žẽńe

Wiktionary


niewytłumaczalny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) nie dający się wytłumaczyć lub wyjaśnić, niemożliwy do wytłumaczenia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) egzaminowi towarzyszą czasem ogromne emocje, przez które człowiek robi niewytłumaczalne rzeczy.

Wiktionary


niewytłumaczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wytłumaczyć.

Wiktionary


niewyuczalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niewyuczalne; cecha tych, którzy są niewyuczalni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewyuczalny

 przysł. niewyuczalnie

Wiktionary


niewywalenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wywalić.

Wiktionary


niewywczas

(zwykle w liczbie mnogiej) dawniej: niewygoda, trud, znój


SJP.pl


niewywieranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wywierać.

Wiktionary


niewywiercenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wywiercić.

Wiktionary


niewywodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wywodzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨvɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńevyvoʒẽńe

Wiktionary


niewywołanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wywołać.

Wiktionary


niewywoływanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wywoływać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨvɔwɨˈvãɲɛ, AS: ńevyvou̯yvãńe

Wiktionary


niewywyższanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wywyższać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨvɨʃˈːãɲɛ, AS: ńevyvy•šãńe

Wiktionary


niewywłaszczalny

niedający się wywłaszczyć


SJP.pl


niewyzdrowienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyzdrowieć.

Wiktionary


niewyznaczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyznaczać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨznaˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńevyznačãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. wyznaczać

Wiktionary


niewyznaczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyznaczyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨznaˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńevyznačẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. wyznaczać

Wiktionary


niewyznanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyznać.

Wiktionary


niewyznawanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyznawać.

Wiktionary


niewyłamanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyłamać.

Wiktionary


niewyłanianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyłaniać.

Wiktionary


niewyłudzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyłudzić.

Wiktionary


niewyłączanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyłączać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨwɔ̃n͇ˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńevyu̯õṇčãńe

Wiktionary


niewyłączenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyłączyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨwɔ̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńevyu̯õṇčẽńe

Wiktionary


niewyściełanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyściełać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨɕt͡ɕɛˈwãɲɛ, AS: ńevyśćeu̯ãńe

Wiktionary


niewyśnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyśnić.

Wiktionary


niewyśpiewanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyśpiewać.

Wiktionary


niewyśpiewywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyśpiewywać.

Wiktionary


niewyświetlanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyświetlać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨɕfʲjɛˈtlãɲɛ, AS: ńevyśfʹi ̯etlãńe

Wiktionary


niewyżulenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wyżulić.

Wiktionary


niewzbijanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wzbijać.

Wiktionary


niewzbudzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wzbudzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvzbuˈd͡zãɲɛ, AS: ńevzbuʒãńe

Wiktionary


niewzbudzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wzbudzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvzbuˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńevzbuʒẽńe

Wiktionary


niewzdychanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wzdychać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvzdɨˈxãɲɛ, AS: ńevzdyχãńe

Wiktionary


niewzięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wziąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲʑɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńevʹźė̃ńće

Wiktionary


niewzlatywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wzlatywać.

Wiktionary


niewzmacnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wzmacniać.

Wiktionary


niewzniecanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wzniecać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvzʲɲɛˈt͡sãɲɛ, AS: ńevzʹńecãńe

Wiktionary


niewznoszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wznosić.

Wiktionary


niewzrastanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wzrastać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wzrastanie n.

Wiktionary


niewzruszoność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, kto jest niewzruszony

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvzruˈʃɔ̃nɔɕt͡ɕ, AS: ńevzrušõność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewzruszenie n.

 przym. niewzruszony

 przysł. niewzruszenie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) chłód, opanowanie, spokój, obojętność

Wiktionary


niewzruszony

przymiotnik

 (1.1) odporny na wpływy, ataki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewzruszoność n.

 przysł. niewzruszenie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieporuszony, niezachwiany, niezłomny, niezmienny, odporny, twardy, wytrzymały

Wiktionary


niewzywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wzywać.

Wiktionary


niewód

rodzaj sieci rybackiej do łowienia ryb dennych; ceza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ryb. rodzaj dużej sieci rybackiej;

Wiktionary

Niewody w Muzeum Rybołówstwa w Helu

Niewód – ciągniona włokowa sieć rybacka złożona ze stożkowatego worka zwanego matnią oraz dwóch długich "skrzydeł" z tkaniny sieciowej. Skrzydła rozpościerane na kształt półkola kierują ryby do matni. Długość skrzydeł sięga 200–300 m. Niewód stosowany jest do połowów na jeziorach, głównie pod lodem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie będziemy zresztą łapać ryb przed niewodem…

 (1.1) Zostawiwszy stułokciową linę na brzegu, wyjechał w wielkim bacie na morze, wyrzucił prawe skrzydło, macicę, lewe skrzydło niewodu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛvut, AS: ńevut

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) siatka

Wiktionary


niewąchanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wąchać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɔ̃w̃ˈxãɲɛ, AS: ńevõũ̯χãńe

Wiktionary


niewątpienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wątpić.

Wiktionary


niewątpliwie

przysłówek

 (1.1) najprawdopodowniej tak jest (taki jest stan rzeczy lub wyrażający daną opinię jest o tym przekonany)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten młody pianista z Japonii to niewątpliwie wielki talent.

 (1.1) Najbardziej znanym mieszkańcem Asyżu jest niewątpliwie św. Franciszek, przez wielu kojarzony z założycielem zakonu franciszkanów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɔ̃ntˈplʲivʲjɛ, AS: ńevõntplʹivʹi ̯e

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewątpliwość ż.

 przym. niewątpliwy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zapewne

Wiktionary


niewątpliwość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. rzad. cecha tego, co jest niewątpliwe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewątpliwy

 przysł. niewątpliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pewność, brak wątpienia

Wiktionary


niewątpliwszy

rzadki stopień wyższy od przymiotnika: niewątpliwy


SJP.pl


niewątpliwy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie wzbudza żadnych wątpliwości

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jego książka odniosła niewątpliwy sukces.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewątpliwość ż.

 przysł. niewątpliwie

Wiktionary


niewędkarz

rzadko: osoba niebędąca wędkarzem


SJP.pl


niewędkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wędkować.

Wiktionary


niewędrowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wędrować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɛ̃ndrɔˈvãɲɛ, AS: ńevẽndrovãńe

Wiktionary


niewęgłowski

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Cezary Niewęgłowski (1893–1939), oficer
  • Marcin Niewęgłowski (ur. 1988), muzyk
  • Wiesław Niewęgłowski (1941–2023), duchowny

Wikipedia


niewęszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|węszyć.

Wiktionary


niewładanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|władać.

Wiktionary


niewłaściwie

przysłówek

 (1.1) w sposób niewłaściwy, nieprawidłowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Może się zdarzyć, że preferencje wyborców będą niewłaściwie interpretowane.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvwaɕˈt͡ɕivʲjɛ, AS: ńevu̯aśćivʹi ̯e

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewłaściwy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) źle, nieprawidłowo

Wiktionary


niewłaściwość

1. bycie niewłaściwym; niewłaściwe postępowanie, niestosowność
2. w prawie: niewłaściwość sądu - brak kompetencji sądu do rozpatrywania danej sprawy (podobnie niewłaściwość urzędu itp.)


SJP.pl


niewłaściwszy

stopień wyższy od przymiotnika: niewłaściwy


SJP.pl


niewłaściwy

przymiotnik

 (1.1) inny, niż oczekiwano; inny niż powinien być

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kontroler nie zareagował na wysokość podaną przez pilota w stopach oraz niewłaściwe ciśnienie atmosferyczne i nakazał zniżanie (…)

 (1.1) Opublikowanie tych intymnych listów byłoby niewłaściwe.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvwaɕˈt͡ɕivɨ, AS: ńevu̯aśćivy

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niewłaściwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieodpowiedni, nieprawidłowy

Wiktionary


niewłóczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|włóczyć.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. włóczęga ż.

Wiktionary


niewłączalny

dający się włączyć


SJP.pl


niewłączanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|włączać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvwɔ̃n͇ˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńevu̯õṇčãńe

Wiktionary


niewłączenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|włączyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvwɔ̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńevu̯õṇčẽńe

Wiktionary


niezaaferowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaaferować.

Wiktionary


niezaakceptowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaakceptować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaːkt͡sɛptɔˈvãɲɛ, AS: ńez•akceptovãńe

Wiktionary


niezaanektowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaanektować.

Wiktionary


niezaangażowanie

1. zatrudnić kogoś;
2. zaangażować się: wziąć aktywny (głównie emocjonalnie) udział w jakimś działaniu, przedsięwzięciu, pracy, projekcie


SJP.pl


niezaanimowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaanimować.

Wiktionary


niezaaprobowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaaprobować.

Wiktionary


niezaatakowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaatakować.

Wiktionary


niezabarwianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zabarwiać.

Wiktionary


niezabarwienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zabarwić.

Wiktionary


niezabezpieczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zabezpieczać.

Wiktionary


niezabieranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zabierać.

Wiktionary


niezabijanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zabijać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzabʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńezabʹii ̯ä̃ńe

Wiktionary


niezabitowski

nazwisko


SJP.pl


niezablokowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zablokować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzablɔkɔˈvãɲɛ, AS: ńezablokovãńe

Wiktionary


niezabranianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|wzbraniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzabrãˈɲä̃ɲɛ, AS: ńezabrãńä̃ńe

Wiktionary


niezabranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zabrać.

Wiktionary


niezabronienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zabronić.

Wiktionary


niezabrudzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zabrudzić.

Wiktionary


niezabudka

gwarowo o niezapominajce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Brasławszczyzna,Litwa,Wileńszczyzna,Lida,Podole,Lwowszczyzna,Tarnopol,Mazowsze,Świdwin,Bychawa,Dubienko,Stefankowice,Moniatycze,Kopyłów,Obrowiec (powiat hrubieszowski),Jarosławiec,Książnice Wielkie,Mościska. niezapominajka (roślina)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mam ja ogródeczek / Śliczny, choć malutki, / W moim ogródeczku / Rosną niezabudki.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezabudkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezapominajka

Wiktionary


niezabudkowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z niezabudką, dotyczący niezabudki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezabudka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezapominajkowy

Wiktionary


niezabukowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zabukować.

Wiktionary


niezabyszewo

Niezabyszewo (kaszub. Niezabëszewò; niem. "Damsdorf") – wieś kaszubska w Polsce na Pojezierzu Bytowskim położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Bytów. Ma status sołectwa.

Wieś leży nad jeziorem Niezabyszewskim, przy drodze krajowej nr 20 Stargard – Szczecinek – Gdynia. W miejscowości funkcjonuje Ochotnicza Straż Pożarna.

Wikipedia


niezabłądzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zabłądzić.

Wiktionary


niezachodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zachodzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńezaχoʒẽńe

Wiktionary


niezachorowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zachorować.

Wiktionary


niezachowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zachować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaxɔˈvãɲɛ, AS: ńezaχovãńe

Wiktionary


niezachowywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zachowywać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaxɔvɨˈvãɲɛ, AS: ńezaχovyvãńe

Wiktionary


niezachwianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zachwiać.

Wiktionary


niezachwiany

1. spowodować chwianie się kogoś lub czegoś;
2. naruszyć jakiś porządek;
3. osłabić czyjąś pozycję lub czyjeś przekonanie


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie zmienia swoich przekonań, nie daje się zachwiać

 (1.2) taki, który świadczy o niezachwianej (1.1) postawie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezłomny, nieugięty, niewzruszony, niezmienny, rezolutny, stały

 (1.2) niezmienny, stały

Wiktionary


niezachwycanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zachwycać.

Wiktionary


niezachęcanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) niepróbowanie wzbudzenia w kimś chęci do czegoś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Opozycja zarzuciła politykowi niezachęcanie do szczepień.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zachęcanie n.

Wiktionary


niezachłanność

odznaczanie się brakiem zachłanności, nieuleganie uczuciu zachłanności


SJP.pl


niezacienianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zacieniać.

Wiktionary


niezacieśnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zacieśniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzat͡ɕɛ̇ɕˈɲä̃ɲɛ, AS: ńezaćėśńä̃ńe

Wiktionary


niezaciąganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaciągać.

Wiktionary


niezacyganienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zacyganić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzat͡sɨɡãˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńezacygãńė̃ńe

Wiktionary


niezacytowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zacytować.

Wiktionary


niezaczarowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaczarować.

Wiktionary


niezaczekanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaczekać.

Wiktionary


niezaczerwienienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaczerwienić.

Wiktionary


niezaczynanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaczynać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzat͡ʃɨ̃ˈnãɲɛ, AS: ńezačỹnãńe

Wiktionary


niezadanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zadać.

Wiktionary


niezadawanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zadawać.

Wiktionary


niezadecydowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zadecydować.

Wiktionary


niezadedykowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zadedykować.

Wiktionary


niezadowalająco

przysłówek

 (1.1) w sposób niezadowalający

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezadowolenie n., zadowolenie n.

 przym. niezadowalający

Wiktionary


niezadowalający

przymiotnik

 (1.1) niespełniający oczekiwań, niezbyt dobry, pozostawiający wiele do życzenia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Stosowanie tych nowych norm powinno doprowadzić do usunięcia z rynku produktów o niezadowalającej jakości […]

 (1.1) Ponad dziesięć lat po tym, jak wybuchł globalny kryzys, rozwój gospodarczy nadal jest niezadowalający.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzadɔvalaˈjɔ̃nt͡sɨ, AS: ńezadovalai ̯õncy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zadowolenie n.

 czas. zadowalać

 przym. zadowalający

 przysł. niezadowalająco

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niesatysfakcjonujący

Wiktionary


niezadowalanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zadowalać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzadɔvaˈlãɲɛ, AS: ńezadovalãńe

Wiktionary


niezadowolenie

dogodzić, zaspokoić wymagania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) brak zadowolenia; negatywne uczucie będące rezultatem tego, że coś dzieje się niezgodnie z czyimś życzeniem, planem, zamiarem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wzrastające trudności gospodarcze wywoływały niezadowolenie społeczeństwa, objawiane falą strajków i rozwijaniem opozycyjnej działalności podziemnej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńezadovolẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezadowolony

 przysł. niezadowalająco

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedosyt, rozczarowanie, niespełnienie; przest. nieukontentowanie

Wiktionary


niezadowolony

nieusatysfakcjonowany, zawiedziony


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odczuwający niezadowolenie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Byłem bardzo niezadowolony, bo padał deszcz.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzadɔvɔˈlɔ̃nɨ, AS: ńezadovolõny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezadowolenie n.

Wiktionary


niezadzieranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zadzierać.

Wiktionary


niezadziwienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zadziwić.

Wiktionary


niezadzwonienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zadzwonić.

Wiktionary


niezadługo

potocznie: po upływie krótkiego czasu; niedługo, wkrótce, niebawem


SJP.pl


niezafajdanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zafajdać.

Wiktionary


niezagadanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zagadać.

Wiktionary


niezaganianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaganiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaɡãˈɲä̃ɲɛ, AS: ńezagãńä̃ńe

Wiktionary


niezaglądanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaglądać.

Wiktionary


niezagniatanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zagniatać.

Wiktionary


niezagradzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zagradzać.

Wiktionary


niezagranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zagrać.

Wiktionary


niezagrażanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zagrażać.

Wiktionary


niezagrożenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zagrozić.

Wiktionary


niezagustowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zagustować.

Wiktionary


niezagłodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zagłodzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaɡwɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńezagu̯oʒẽńe

Wiktionary


niezainstalowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zainstalować.

Wiktionary


niezainteresowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zainteresować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzajĩntɛrɛsɔˈvãɲɛ, AS: ńezai ̯ĩnteresovãńe

Wiktionary


niezaiwanianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaiwaniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzajivãˈɲä̃ɲɛ, AS: ńezai ̯ivãńä̃ńe

Wiktionary


niezaiwanienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaiwanić.

Wiktionary


niezajaranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zajarać.

Wiktionary


niezajmowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zajmować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzajmɔˈvãɲɛ, AS: ńezai ̯movãńe

Wiktionary


niezajęcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zająć.

Wiktionary


niezajście

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zajść.

Wiktionary


niezakamuflowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zakamuflować.

Wiktionary


niezakasanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zakasać.

Wiktionary


niezakazanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zakazać.

Wiktionary


niezakazywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zakazywać.

Wiktionary


niezakałapućkanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zakałapućkać.

Wiktionary


niezakażanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zakażać.

Wiktionary


niezaklepanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaklepać.

Wiktionary


niezaklinanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaklinać.

Wiktionary


niezakluczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zakluczyć.

Wiktionary


niezakonnik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba nie będąca zakonnikiem, osoba spoza wspólnoty zakonnej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zwykle niezakonnikom nie wolno wchodzić do klauzury.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zakonnik mos.

Wiktionary


niezakopertowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zakopertować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzakɔpɛrtɔˈvãɲɛ, AS: ńezakopertovãńe

Wiktionary


niezakopywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zakopywać.

Wiktionary


niezakorzenienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zakorzenić.

Wiktionary


niezakosztowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zakosztować.

Wiktionary


niezakończenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zakończyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzakɔ̃j̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńezakõĩ ̯ṇčẽńe

Wiktionary


niezakraplanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zakraplać.

Wiktionary


niezakrawanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zakrawać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzakraˈvãɲɛ, AS: ńezakravãńe

Wiktionary


niezakrywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zakrywać.

Wiktionary


niezakręcanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zakręcać.

Wiktionary


niezakurzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zakurzyć.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. wkurzać, wkurzyć

Wiktionary


niezakuwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zakuwać.

Wiktionary


niezakładanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zakładać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzakwaˈdãɲɛ, AS: ńezaku̯adãńe

Wiktionary


niezakłócanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zakłócać.

Wiktionary


niezal

środowiskowo:
1. muzyka niezależna;
2. środowisko osób powiązanych z muzyką niezależną


SJP.pl


niezalecanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zalecać.

Wiktionary


niezalecenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zalecić.

Wiktionary


niezalegalizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zalegalizować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzalɛɡalʲizɔˈvãɲɛ, AS: ńezalegalʹizovãńe

Wiktionary


niezalesianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zalesiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzalɛˈɕä̃ɲɛ, AS: ńezaleśä̃ńe

Wiktionary


niezalesiony

przymiotnik

 (1.1) taki, na którym nie ma lasu

Wiktionary


niezalewanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zalewać.

Wiktionary


niezależenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zależeć.

Wiktionary


niezależnie

przysłówek

 (1.1) bez związku z czymś (sugeruje brak koordynacji i zależności)

 (1.2) bez względu na coś (sugeruje, że jakiś argument nie jest wystarczająco ważny)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wpadli na ten pomysł niezależnie od siebie.

 (1.2) Niezależnie od jego intencji, taki czyn nie może pozostać bez kary.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezależny

 rzecz. niezależność

Wiktionary


niezależność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bycie niezależnym od kogoś lub czegoś

 (1.2) stat. brak wpływu jednego zdarzenia losowego na warunkowe prawdopodobieństwo drugiego;

 (1.3) stat. brak wpływu wartości jednej zmiennej losowej na warunkowy rozkład prawdopodobieństwa drugiej;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Opuściłem rodzinny dom i w końcu poczułem swoją niezależność.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaˈlɛʒnɔɕt͡ɕ, AS: ńezaležność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezależny

 przysł. niezależnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) autonomia, samodzielność, niepodległość, suwerenność, wolność

Wiktionary


niezależny

przymiotnik

 (1.1) samodzielny, niepodporządkowany, niebędący w zależności od nikogo ani niczego

 (1.2) polit. nienależący do żadnej z rywalizujących partii

 (1.3) niepowiązany, niemający ze sobą związku

 (1.4) bezstronny, niezwiązany z żadną z grupą społeczną, niekierujący się jej interesem

 (1.5) polit. o państwach: niebędący pod niczyim zwierzchnictwem, decydujący sam o sobie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Część par decyduje się na wazektomię, by stać się niezależnymi od gumek i tabletek antykoncepcyjnych.

 (1.3) Podane perony odjazdów pociągów mogą ulec zmianie z przyczyn niezależnych od przewoźnika.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaˈlɛʒnɨ, AS: ńezaležny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezależność

 przysł. niezależnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezawisły, samodzielny

 (1.2) bezpartyjny

 (1.3) oddzielny, osobny

 (1.5) niepodległy, samorządny, autonomiczny, wolny, suwerenny

Wiktionary


niezaliczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaliczać.

Wiktionary


niezaliczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) nieujęcie do pewnego zbioru, zbiorowości

 (1.2) nieuznanie wypełnienia pewnych zobowiązań

 (1.3) pot. niezdanie egzaminu, sprawdzianu lub testu

 (1.4) pot. niewykonanie czegoś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Co wpłynęło na niezaliczenie Rosji do grupy państw wysoko rozwiniętych?

 (1.3) Niezaliczenie tego egzaminu w sesji letniej wiąże się z koniecznością powtarzania roku.

 (1.4) Irka przygnębiło niezaliczenie weekendowego wypadu na narty do Szczyrku.

Wiktionary


niezalogowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zalogować.

Wiktionary


niezalowy

→ niezal


SJP.pl

Patrz:

niezal

niezamarzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zamarzać.

Wiktionary


niezamawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zamawiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzãmaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńezãmavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


niezamiatanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zamiatać.

Wiktionary


niezamienianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zamieniać.

Wiktionary


niezamierzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zamierzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzãmʲjɛˈʒãɲɛ, AS: ńezãmʹi ̯ežãńe

Wiktionary


niezamierzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zamierzyć.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezamierzony

Wiktionary


niezamierzony

powziąć zamiar zrobienia czegoś; zaplanować, zamyślić


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) przypadkowy

 (1.2) daw. nieograniczony żadną miarą, żadnym kresem, bez granic

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Oburzyć się na tak obcesowe zachowanie Polaka? Na prowokację tak uproszczoną, że graniczącą z niezamierzonym humorem?

 (1.1) Myślę, że należy wreszcie skończyć z niezamierzonym wyniszczaniem rodzin i zacząć realizować obietnice wyborcze.

 (1.1) Pojawiła się nowa, szokująca teoria na temat genezy AIDS. Epidemia jest niezamierzonym, ubocznym skutkiem masowych szczepień przeciwko paraliżowi dziecięcemu (choroba Heinego-Medina), którym poddano tysiące Afrykańczyków w latach pięćdziesiątych — twierdzi angielski dziennikarz Edward Hopper.

 (1.1) Papież namaścił Karolowingów; Karolowingowie w odpłacie wdzięczności wszystkie korony do niezamierzonych czasów od stolicy apostolskiéj zależnymi uczynili.

 (1.1) Twój rozsądek każe mi mieć w tobie ufność niezamierzoną.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niezamierzenie

 rzecz. niezamierzenie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uboczny, nierozmyślny, nieumyślny, niecelowy

Wiktionary


niezamieszczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zamieszczać.

Wiktionary


niezamieszkanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zamieszkać.

Wiktionary


niezamieszkany

przymiotnik

 (1.1) taki, w którym nikt nie mieszka

 (1.2) taki, na którym nikt nie mieszka

forma czasownika.

 (2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: nie zamieszkać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W niezamieszkanym domu nocami ktoś włączał światło.

 (1.2) Całkowicie niezamieszkane pozostawały obszary na zachód od Missisipi.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. zamieszkać dk., zamieszkiwać ndk.

Wiktionary


niezamieszkały

przymiotnik

 (1.1) nieposiadający mieszkańców

 (1.2) niemieszkający nigdzie

forma czasownika.

 (2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: nie zamieszkać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezamieszkałość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezludny, opuszczony, war. niezamieszkany

Wiktionary


niezamieszkiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zamieszkiwać.

Wiktionary


niezamknięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zamknąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzãˈmʲcɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńezãmʹḱńė̃ńće

Wiktionary


niezamożny

przymiotnik jakościowy

 (1.1) (litota) nie posiadający wiele pieniędzy albo innych własności materialnych; także. świadczący o takim niedostatku

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzãˈmɔʒnɨ, AS: ńezãmožny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezamożność ż.

 przysł. niezamożnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biedny, drobny, niebogaty, niedostatni, niemajętny, niezasobny, ubogi

Wiktionary


niezamykanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zamykać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzãmɨˈkãɲɛ, AS: ńezãmykãńe

Wiktionary


niezamysł

imię męskie


SJP.pl

Niezamysł – staropolskie imię męskie, złożone z trzech członów: "nie-" (negacja),"-za-" i "-mysł" ("myśleć"). Mogło powstać przez negację imienia z członem "Myśli-" lub "-mysł" (np. Myślidar, Bolemysł, Uniemysł) albo zostać utworzone bezpośrednio z czasownika i stanowić raczej przezwisko.

Wikipedia


niezamysłostwo

Niezamysł z małżonką; Niezamysłowie


SJP.pl


niezamysłowie

Niezamysł z małżonką; Niezamysłostwo


SJP.pl


niezamysłowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Niezamysła lub z nim związany


SJP.pl


niezamówienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zamówić.

Wiktionary


niezamężna

mający męża


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taka, która nie ma męża

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) kobieta, która nie wyszła jeszcze za mąż

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) W tej grupie były trzy niezamężne i dwie mężatki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezamężcie n., niezamężność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) panna

Wiktionary


niezamężność

nieposiadanie męża, stan wolny


SJP.pl


niezamężny

przymiotnik

 (1.1) zwykle o kobiecie: nie mająca męża, będąca panną; nie będąca żoną, małżonką

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niezamężne kobiety nadal są narażone na złośliwe uwagi i wścibskie pytania nawet ze strony najbliższej rodziny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzãˈmɛ̃w̃ʒnɨ, AS: ńezãmẽũ̯žny

Wiktionary


niezaniebieszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaniebieścić.

Wiktionary


niezanieczyszczony

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony zanieczyszczeń

Wiktionary


niezaniedbanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaniedbać.

Wiktionary


niezaniedbywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaniedbywać.

Wiktionary


niezanoszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zanosić.

Wiktionary


niezanudzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zanudzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzãnuˈd͡zãɲɛ, AS: ńezãnuʒãńe

Wiktionary


niezanurkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zanurkować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzãnurkɔˈvãɲɛ, AS: ńezãnurkovãńe

Wiktionary


niezanurzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zanurzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzãnuˈʒãɲɛ, AS: ńezãnužãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezanurzenie dk.

Wiktionary


niezanurzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zanurzyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzãnuˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńezãnužẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezanurzanie ndk.

Wiktionary


niezaopatrywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaopatrywać.

Wiktionary


niezaopatrzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaopatrzyć.

Wiktionary


niezapadanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapadać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzapaˈdãɲɛ, AS: ńezapadãńe

Wiktionary


niezapadnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapaść.

Wiktionary


niezapalanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapalać.

Wiktionary


niezapalenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapalić.

Wiktionary


niezapamiętywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapamiętywać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzapãmʲjɛ̃ntɨˈvãɲɛ, AS: ńezapãmʹi ̯ẽntyvãńe

Wiktionary


niezaparkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaparkować.

Wiktionary


niezaparzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaparzać.

Wiktionary


niezapasienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapaść.

Wiktionary


niezapewnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapewniać.

Wiktionary


niezapieczętowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapieczętować.

Wiktionary


niezapieprzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapieprzać.

Wiktionary


niezapieprzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapieprzyć.

Wiktionary


niezapierdalanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapierdalać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzapʲjɛrdaˈlãɲɛ, AS: ńezapʹi ̯erdalãńe

Wiktionary


niezapierdolenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapierdolić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzapʲjɛrdɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńezapʹi ̯erdolẽńe

Wiktionary


niezapinanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapinać.

Wiktionary


niezapisanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapisać.

Wiktionary


niezapisywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapisywać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzapʲisɨˈvãɲɛ, AS: ńezapʹisyvãńe

Wiktionary


niezapobieganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapobiegać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzapɔbʲjɛˈɡãɲɛ, AS: ńezapobʹi ̯egãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezapobiegnięcie dk., niezapobieżenie dk.

Wiktionary


niezapobiegliwość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niezapobiegliwe; cecha tych, którzy są niezapobiegliwi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezapobiegliwy

 przysł. niezapobiegliwie

Wiktionary


niezapobiegnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapobiegnąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzapɔbʲjɛ̇ɟˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńezapobʹi ̯ėǵńė̃ńće

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezapobieganie ndk., niezapobieżenie dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezapobieżenie

Wiktionary


niezapobieżenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapobiec.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzapɔbʲjɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńezapobʹi ̯ežẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezapobieganie ndk., niezapobiegnięcie dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezapobiegnięcie

Wiktionary


niezapoczątkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapoczątkować.

Wiktionary


niezapominajka

roślina zielna strefy umiarkowanej z rodziny szorstkolistnych, zwykle o niebieskich, drobnych kwiatach; niezabudka (regionalnie)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Myosotis|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych;

 (1.2) bot. ogrod. roślina z rodzaju niezapominajka (1.1)

 (1.3) uczn. przen. ściąga

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Moja córka zebrała na łące bukiet niezapominajek.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnajka, AS: ńezapõmʹĩnai ̯ka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezapominka ż., zapominanie n., zapomnienie n., zapominalski m., zapominalska ż.

 czas. zapominać ndk., zapomnieć dk.

 przym. niezapominajkowy, niezapomniany, zapominalski, zapomniany

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) gw. Kresy, Lwów niezabudka, gw. Górny Śląsk żabie oczko

Wiktionary


niezapominajkowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z niezapominajką, dotyczący niezapominajki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezapominajka ż.

 przym. niezapomniany

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezabudkowy

Wiktionary


niezapominanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapominać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnãɲɛ, AS: ńezapõmʹĩnãńe

Wiktionary


niezapomniany

przymiotnik

 (1.1) taki, którego nie można zapomnieć

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Gdzie się podziały tamte prywatki niezapomniane?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezapominajka ż., niezapominka ż.

 przym. niezapominajkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pamiętny, wiekopomny, epokowy, doniosły

Wiktionary


niezapomnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapomnieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzapɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńezapõmʹńė̃ńe

Wiktionary


niezapowiadanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapowiadać.

Wiktionary


niezapowiedzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapowiedzieć.

Wiktionary


niezapraszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapraszać.

Wiktionary


niezaproponowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaproponować.

Wiktionary


niezaprzeczalnie

przysłówek

 (1.1) z pewnością, w sposób nie podlegający dyskusji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Surdut ów niezaprzeczalnie kosztował go niemało pieniędzy…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzapʃɛˈt͡ʃalʲɲɛ, AS: ńezapšečalʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezaprzeczalność

 przym. niezaprzeczalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezsprzecznie

Wiktionary


niezaprzeczalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niezaprzeczalne

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. niezaprzeczanie n.

 przym. niezaprzeczalny

 przysł. niezaprzeczalnie

Wiktionary


niezaprzeczalny

niedający się zaprzeczyć, niebudzący wątpliwości


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, któremu nie można zaprzeczyć, nie budzący wątpliwości

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Rozwój systemów elektronicznej bankowości w Polsce jest faktem niezaprzeczalnym.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezaprzeczalność ż.

 przysł. niezaprzeczalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepodważalny, bezdyskusyjny, bezsporny, bezsprzeczny, ewidentny, jaskrawy, oczywisty, jednoznaczny, namacalny, niedwuznaczny, niezbity, pewny, pozadyskusyjny, zrozumiały sam przez się

Wiktionary


niezaprzeczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaprzeczać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezaprzeczalność ż.

Wiktionary


niezapukanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapukać.

Wiktionary


niezapustowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapustować.

Wiktionary


niezapuszczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapuszczać.

Wiktionary


niezapytanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapytać.

Wiktionary


niezapładnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapładniać.

Wiktionary


niezapłodnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zapłodnić.

Wiktionary


niezarabianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zarabiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaraˈbʲjä̃ɲɛ, AS: ńezarabʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


niezaradność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co niezaradne; cecha tych, którzy są niezaradni

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ona obwiniała go o niezaradność, on ją o nadmierny temperament towarzyski.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezaradny

 przysł. niezaradnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ciapowatość, gapowatość, gapiowatość, kalectwo życiowe, niedołęstwo, nieporadność, nieudacznictwo, niezgulstwo

Wiktionary


niezaradny

przymiotnik

 (1.1) nie potrafiący radzić sobie z czymś

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezaradność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieporadny, nieudolny, niekompetentny, niezdarny, niezręczny

Wiktionary


niezarastanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zarastać.

Wiktionary


niezarażanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zarażać.

Wiktionary


niezarażenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zarazić.

Wiktionary


niezarezerwowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zarezerwować.

Wiktionary


niezarobkowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niezarobkowe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezarobkowy

 przysł. niezarobkowo

Wiktionary


niezarysowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zarysować.

Wiktionary


niezaryzykowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaryzykować.

Wiktionary


niezarzucanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zarzucać.

Wiktionary


niezarządzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zarządzać.

Wiktionary


niezarządzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zarządzić.

Wiktionary


niezasadność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niezasadne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezasadny, nieuzasadniony

 przysł. niezasadnie

Wiktionary


niezasadny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) niemający uzasadnienia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Toruńska prokuratura aresztowała funkcjonariusza, który ukarał mandatem matkę jednego ze śledczych. Sąd uznał, że decyzja o zatrzymaniu była niezasadna.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezasadność ż.

 przym. nieuzasadniony

 przysł. niezasadnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieuzasadniony

Wiktionary


niezasianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zasiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaˈɕä̃ɲɛ, AS: ńezaśä̃ńe

Wiktionary


niezasilanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zasilać.

Wiktionary


niezasmucanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zasmucać.

Wiktionary


niezaspanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaspać.

Wiktionary


niezaspokajanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaspokajać.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zaniedbanie – stosują ją najczęściej osoby dorosłe wobec dzieci. Jest to niezaspokajanie ich podstawowych potrzeb emocjonalnych i fizycznych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., uniespokojenie n.

 czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.

 przym. niespokojny

 przysł. niespokojnie

Wiktionary


niezaspokojenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaspokoić.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Brak/nieobecność partnera. Niezaspokojenie potrzeb seksualnych może wynikać np. z utraty partnera (śmierć, rozstanie), wyjazdu partnera na długi czas (np. do pracy).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.

 czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.

 przym. niespokojny

 przysł. niespokojnie

Wiktionary


niezastanawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zastanawiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzastãnaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńezastãnavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezastanowienie dk.

Wiktionary


niezastanowienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zastanowić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzastãnɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńezastãnovʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezastanawianie ndk.

Wiktionary


niezastawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zastawiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzastaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńezastavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


niezastawienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zastawić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzastaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńezastavʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


niezastosowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zastosować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzastɔsɔˈvãɲɛ, AS: ńezastosovãńe

Wiktionary


niezastrzelenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zastrzelić.

Wiktionary


niezastąpioność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co niezastąpione

Wiktionary


niezastępowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zastępować.

Wiktionary


niezasuwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zasuwać.

Wiktionary


niezasypianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zasypiać.

Wiktionary


niezasypywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zasypywać.

Wiktionary


niezaszantażowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaszantażować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaʃãntaʒɔˈvãɲɛ, AS: ńezašãntažovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zaszantażowanie n.

Wiktionary


niezasłanianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zasłaniać.

Wiktionary


niezasługiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zasługiwać.

Wiktionary


niezasłużenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zasłużyć.

Wiktionary


niezatapialność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niezatapialne; cecha tych, którzy są niezatapialni

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. niezatapianie n., niezatopienie n.

 przym. niezatapialny

 czas. topić

Wiktionary


niezatapialny

przymiotnik

 (1.1) taki, którego nie da się zatopić

 (1.2) publ. przen. o osobie pełniącej jakieś stanowisko długo utrzymujący się na stanowisku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jak mówią w Cunardzie, nowy statek nie jest co prawda niezatapialny, ale zrobiono wszystko, co możliwe, by uczynić go bezpiecznym.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezatapialność ż., zatapialność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) nieusuwalny

Wiktionary


niezatapianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zatapiać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezatapialność ż.

Wiktionary


niezatarty

1. zatuszować coś;
2. pocierając coś, sprawić, by stało się to niewidoczne lub zamazane


SJP.pl


niezatelefonowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zatelefonować.

Wiktionary


niezatkanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zatkać.

Wiktionary


niezatopienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zatopić.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezatapialność ż.

Wiktionary


niezatrudnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zatrudniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzatrudʲˈɲä̃ɲɛ, AS: ńezatrudʹńä̃ńe

Wiktionary


niezatrudniony

przymiotnik

 (1.1) nie mający zatrudnienia; bezrobotny lub nieaktywny zawodowo

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) ktoś, kto nie jest zatrudniony

Wiktionary


niezatrzymanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zatrzymać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaṭʃɨ̃ˈmãɲɛ, AS: ńezaṭšỹmãńe

Wiktionary


niezatrzymywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zatrzymywać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaṭʃɨ̃mɨˈvãɲɛ, AS: ńezaṭšỹmyvãńe

Wiktionary


niezatykanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zatykać.

Wiktionary


niezatytułowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zatytułować.

Wiktionary


niezaufanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaufać.

Wiktionary


niezauważalnie

przysłówek

 (1.1) w sposób niezauważalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezauważalność ż.

 czas. zauważać ndk., zauważyć dk.

 przym. niezauważalny

Wiktionary


niezauważalny

przymiotnik

 (1.1) niedostrzegalny za pomocą wzroku, niewidoczny; taki, który nie daje się zauważyć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezauważalność ż.

 czas. zauważać ndk., zauważyć dk.

 przysł. niezauważalnie

Wiktionary


niezauważanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zauważać.

Wiktionary


niezauważenie

nie zwracając na siebie uwagi; niepostrzeżenie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zauważyć.

Wiktionary


niezawarcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zawrzeć.

Wiktionary


niezawiadamianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zawiadamiać.

Wiktionary


niezawieranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zawierać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzavʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńezavʹi ̯erãńe

Wiktionary


niezawieszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zawieszać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzavʲjɛˈʃãɲɛ, AS: ńezavʹi ̯ešãńe

Wiktionary


niezawieszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zawiesić.

Wiktionary


niezawinięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zawinąć.

Wiktionary


niezawisanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zawisać.

Wiktionary


niezawisłość

niezależność, niepodległość; niezawisłość sędziowska - konstytucyjna zasada wymiaru sprawiedliwości, polegająca na tym, że sędzia przy orzekaniu spraw kieruje się tylko ustawą i swoim wewnętrznym przekonaniem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niezawisłe; cecha tych, którzy są niezawiśli

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) …wszystko w demokratycznym państwie zależy od niezawisłości sędziowskiej. Sąd zawisły to nie jest sąd. Dodał: może użyję zbyt wielkich słów, ale niezawisłości sędziowskiej musimy strzec jak źrenicy oka.

 (1.1) Unijny Trybunał nie podzielił zarzutów sądu w Amsterdamie, który w pytaniach prejudycjalnych podważał niezawisłość wymiaru sprawiedliwości w Rzeczpospolitej.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezawisły

 przysł. niezawiśle

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezależność

Wiktionary


niezawisły

1. niepodlegający komuś lub czemuś;
2. o sądzie lub sędzi: niepodlegający naciskom administracyjnym, kierujący się wyłącznie prawem


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) niepodlegający komuś lub czemuś

 (1.2) o sądzie, sędzi: niepodlegający naciskom administracyjnym, kierujący się wyłącznie prawem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezawisłość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) niezależny, samodzielny

Wiktionary


niezawiązanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zawiązać.

Wiktionary


niezawodnie

przysłówek

 (1.1) w sposób niezawodny, dając stuprocentową pewność

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Rzeczywiście stopy miała drobniutkie, ostro zakończone, jak kopytka, gdyż nogi były od dzieciństwa pokaleczone. W Chinach służy to za dowód wysokiego pochodzenia lub bogactwa i jest najwięcej cenione. Lecz podróżnik, zwiedzający kraj, ukryty przed światem za wielkim murem, omyliłby się niezawodnie, gdyby wszystkie posiadaczki „złotych lilij“ uważał za arystokratki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezawodność ż.

 przym. niezawodny, niezawodnościowy

 czas. zawieść

Wiktionary


niezawodniejszy

rzadki stopień wyższy od przymiotnika: niezawodny; bardziej niezawodny


SJP.pl


niezawodnościowy

przymiotnik

 (1.1) związany z niezawodnością

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezawodność ż., niezawodzenie n.

 przym. niezawodny

 przysł. niezawodnie

Wiktionary


niezawodność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nie zawodzi, na czym lub kim można polegać

 (1.2) techn. cecha systemu poprawnie działającego przez wymagany czas;

Wiktionary

Niezawodność (ang. "reliability") – właściwość obiektu dająca informację o tym, czy pracuje on poprawnie (spełnia wszystkie powierzone mu funkcje i czynności) przez wymagany czas i w określonych warunkach eksploatacji (w danym zespole czynników wymuszających).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ale po Alderaanie i Eskadrze Helix odebrano mu „Majestica” i przeniesiono go ze służby we flocie sektorowej do Eskadry Śmierci ze względu na jego „niezawodność”.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezawodzenie n.

 czas. zawodzić, zawieść

 przym. niezawodny, niezawodnościowy

 przysł. niezawodnie

Wiktionary


niezawodny

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie zawodzi

 (1.2) prawidłowo i bezawaryjnie funkcjonujący

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezawodność ż.

 przysł. niezawodnie

 przym. niezawodnościowy

 czas. zawieść

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pewny, murowany, wypróbowany, godny zaufania, zaufany, solidny

 (1.2) bezawaryjny, solidny

Wiktionary


niezawodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zawodzić.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezawodnościowy

 rzecz. niezawodność ż.

Wiktionary


niezawstydzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zawstydzać.

Wiktionary


niezawładnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zawładnąć.

Wiktionary


niezaćmienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zaćmić.

Wiktionary


niezałatwienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|załatwić.

Wiktionary


niezałożenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|założyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzawɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńezau̯ožẽńe

Wiktionary


niezaśnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zasnąć.

Wiktionary


niezażartowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zażartować.

Wiktionary


niezażądanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zażądać.

Wiktionary


niezbadanie

sprawdzenie stanu fizycznego osoby w celu wykrycia, zdiagnozowania choroby


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zbadać.

Wiktionary


niezbadany

sprawdzenie stanu fizycznego osoby w celu wykrycia, zdiagnozowania choroby


SJP.pl


niezbawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zbawiać.

Wiktionary


niezbawienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zbawić.

Wiktionary


niezbałamucenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zbałamucić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzbawãmuˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńezbau̯ãmucẽńe

Wiktionary


niezbańczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zbańczyć.

Wiktionary


niezbecki

nazwisko


SJP.pl


niezbicie

przysłówek

 (1.1) w sposób niemożliwy do zbicia, podważenia

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezbity

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezspornie, bezsprzecznie, niepodważalnie, niewątpliwie, niezaprzeczalnie, pewnie

Wiktionary


niezbieranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zbierać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzbʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńezbʹi ̯erãńe

Wiktionary


niezbijanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zbijać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzbʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńezbʹii ̯ä̃ńe

Wiktionary


niezbity

nie do obalenia, niedający się podważyć; bezsprzeczny, nieodparty


SJP.pl

przymiotnik odczasownikowy

 (1.1) niemożliwy do zbicia, obalenia, podważenia

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niezbicie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezsporny, bezsprzeczny, pewny, niekwestionowany, nieodparty, niepodważalny, niewątpliwy, niezaprzeczalny, oczywisty, murowany, żelazny

Wiktionary


niezbliżanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zbliżać.

Wiktionary


niezbliżenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zbliżyć.

Wiktionary


niezborność

1. wada wzroku polegająca na nieostrym widzeniu na skutek zniekształcenia rogówki; astygmatyzm
2. brak zborności


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • niezborność, inaczej astygmatyzm, pojęcie stosowane w okulistyce
  • niezborność, inaczej ataksja, pojęcie stosowane w neurologii.

Wikipedia


niezborny

przymiotnik

 (1.1) nie łączący się w harmonijną całość

 (1.2) związany z astygmatyzmem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Obserwuje niezborne ruchy ludzi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzbɔrnɨ, AS: ńezborny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieskładny, niezręczny

 (1.2) astygmatyczny

Wiktionary


niezbożny

przymiotnik

 (1.1) śrpol. i daw. bezbożny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ja obecnie zaczynam zrozumiewać, że niewidzialna władza, która rządziła tym światem, była wielce samolubna i niezbożna.

 (1.1) Lecz jeźlibyś ty napomniał niezbożnego, a nie odwróciłby się od niezbożności swej, i od drogi swej niezbożnej, tedy onci w nieprawości swojej umrze; ale ty duszę swoję wybawisz.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bóg m., bóstwo n., bóstewko n., bożyszcze n., bożyc m., bożnica ż., boskość ż., pobożność ż., ubóstwienie n., ubóstwianie n., przebóstwienie n.

:: fż. bogini ż., boginka ż.

:: zdrobn. bożek m., bożeczek m., bożątko n.

 czas. bożkować, bóstwić, ubóstwić, ubóstwiać

 przym. boski, boży, pobożny, zbożny

 przysł. bosko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezbożny

Wiktionary


niezbrojenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zbroić.

Wiktionary


niezbudowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zbudować.

Wiktionary


niezbyt

nie za bardzo; nie nazbyt


SJP.pl

przysłówek

 (1.1) w małym stopniu, tylko trochę

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Łyknął nieco wódki i niezbyt mądrze uśmiechnął się do Tencha.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛzbɨt, AS: ńezbyt

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nie bardzo, niekoniecznie, niespecjalnie, nieszczególnie, nieznacznie, nie za bardzo

Wiktionary


niezbywalność

brak możliwości sprzedaży, zamiany, odstąpienia czegoś


SJP.pl


niezbywalny

przymiotnik

 (1.1) taki, którego nie można odebrać, zabrać, zrzec lub pozbyć się

 (1.2) książk. taki, którego nie można zapomnieć, ominąć, zaniedbać; od którego nie można odstąpić, odejść

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzbɨˈvalnɨ, AS: ńezbyvalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezbywalność ż.

 przysł. niezbywalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewyzbywalny

Wiktionary


niezbędniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: niezbędny


SJP.pl


niezbędnik

komplet przyborów do czegoś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zestaw narzędzi, programów komputerowych etc., potrzebnych do zrobienia czegoś

 (1.2) zbiór najpotrzebniejszych informacji z jakiejś dziedziny

 (1.3) podręczny (turystyczny lub wojskowy) komplet sztućców

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Na końcu rozmówek znajduje się niezbędnik gramatyczny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzbɛ̃ndʲɲik, AS: ńezbẽndʹńik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezbędność ż., niezbędnica ż.

 przym. niezbędny

Wiktionary


niezbędny

bezużyteczny, niepotrzebny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, bez którego nie można przetrwać, normalnie funkcjonować; taki, który jest bardzo potrzebny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tlen jest niezbędny do oddychania komórkowego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzbɛ̃ndnɨ, AS: ńezbẽndny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezbędność ż., niezbędnik m.

 przysł. niezbędnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) konieczny, nieodzowny, niezastąpiony, wymagany, podstawowy, zasadniczy

Wiktionary


niezdanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zdać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzdãɲɛ, AS: ńezdãńe

Wiktionary


niezdara

(r. męski) mężczyzna niezdarny, nieporadny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) lekcew. mężczyzna niezręczny albo niezaradny

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) lekcew. kobieta niezręczna albo niezaradna

Wiktionary

Niezdara – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie tarnogórskim, w gminie Ożarowice.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa katowickiego.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. niezdarność ż.

 przym. niezdarny

 przysł. niezdarnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ciamajda, ciapa, ciućma, ciućmok, fajtłapa, fujara, gamajda, niedojda, niedorajda, niezguła, noga, oferma, ofiara losu; reg. śl. macek; gw. Śląsk Cieszyński mameluk

Wiktionary


niezdarka

niezdarka dziewica - gatunek owada z rodziny pasikonikowatych


SJP.pl


niezdarnie

przysłówek

 (1.1) w sposób niezdarny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Patrzę, jak niezdarnie bierze do ręki gorącą szklankę z herbatą.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezdarność ż., niezdara ż./mos.

 przym. niezdarny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezgrabnie

Wiktionary


niezdarniej

stopień wyższy od przysłówka: niezdarnie


SJP.pl


niezdarniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: niezdarny


SJP.pl


niezdarność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bycie niezdarnym

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezdara ż. m.

 przym. niezdarny

 przysł. niezdarnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieporadność, nieudolność, niezręczność, ofermowatość, indolencja

Wiktionary


niezdarny

przestarzałe:
1. nadający się do czegoś; zręczny, zgrabny;
2. udany


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) charakteryzujący się brakiem zręczności lub sprawności

 (1.2) będący objawem braku zręczności lub sprawności, wykonany nieudolnie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Patrz, jak łazisz, niezdarny ośle!

 (1.2) Amerykanie porównują demokrację do niezdarnej tratwy, na której każdy wiosłuje w inną stronę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzdarnɨ, AS: ńezdarny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezdara ż./m., niezdarność ż.

 przysł. niezdarnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezręczny; gw. Górny Śląsk szpotlawy, zawalaty

 (1.2) nieudolny

Wiktionary


niezdarzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zdarzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzdaˈʒãɲɛ, AS: ńezdažãńe

Wiktionary


niezdarzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zdarzyć.

Wiktionary


niezdarzony

mało udany


SJP.pl


niezdatność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest niezdatne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezdatny

Wiktionary


niezdatny

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie nadaje się do czegoś

 (1.2) przest. nie będący zdolnym do czego

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezdatność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprzydatny

 (1.2) nieporadny, nieudolny, nieumiejętny, niezdolny, niezręczny

Wiktionary


niezdechnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zdechnąć.

Wiktionary


niezdecydowanie

niezdolność podjęcia decyzji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) nieumiejętność podjęcia decyzji

przysłówek

 (2.1) w sposób niezdecydowany

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Z powodu swojego niezdecydowania Amelia została starą panną.

 (2.1) Amerykańskie indeksy zamknęły się wczoraj raczej niezdecydowanie po przecenie z poniedziałku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzdɛt͡sɨdɔˈvãɲɛ, AS: ńezdecydovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezdecydowany

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) bez zdecydowania

Wiktionary


niezdecydowany

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie podjął decyzji, nie wybrał czegoś

 (1.2) wskazujący na brak pewności siebie

 (1.3) wskazujący na brak zajęcia jednoznacznego stanowiska w jakiejś kwestii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezdecydowanie n.

 przysł. niezdecydowanie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wahający się

 (1.2) wahający się, niepewny

Wiktionary


niezdefragmentowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zdefragmentować.

Wiktionary


niezdejmowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zdejmować.

Wiktionary


niezdenerwowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zdenerwować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzdɛ̃nɛrvɔˈvãɲɛ, AS: ńezdẽnervovãńe

Wiktionary


niezdeprecjonowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zdeprecjonować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzdɛprɛt͡sʲjɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ńezdeprecʹi ̯õnovãńe

Wiktionary


niezdewaluowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zdewaluować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzdɛvaluwɔˈvãɲɛ, AS: ńezdevaluu̯ovãńe

Wiktionary


niezdjęcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zdjąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzdʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńezdʹi ̯ė̃ńće

Wiktionary


niezdobienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zdobić.

Wiktionary


niezdobycie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zdobyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzdɔˈbɨt͡ɕɛ, AS: ńezdobyće

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieuzyskanie, niepozyskanie

Wiktionary


niezdobywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zdobywać.

Wiktionary


niezdolaryzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zdolaryzować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzdɔlarɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńezdolaryzovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedolaryzowanie n. ndk.

Wiktionary


niezdolność

1. brak możliwości do wykonania czegoś
2. nienadawanie się do czegoś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak zdolności do zrobienia czegoś, brak umiejętności

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Uzyskałem dzisiaj orzeczenie o niezdolności do pracy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzdɔlnɔɕt͡ɕ, AS: ńezdolność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zdolność ż.

 przym. zdolny, niezdolny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niemożność, niedołęstwo

Wiktionary


niezdolny

przymiotnik

 (1.1) niebędący w stanie; taki, który nie nadaje się; bez predyspozycji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezdolność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedysponowany, nie umiejący, nie potrafiący, nie mogący

Wiktionary


niezdołanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zdołać.

Wiktionary


niezdradzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zdradzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzdraˈd͡zãɲɛ, AS: ńezdraʒãńe

Wiktionary


niezdrapanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zdrapać.

Wiktionary


niezdrapywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zdrapywać.

Wiktionary


niezdrewnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zdrewnieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzdrɛvʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńezdrevʹńė̃ńe

Wiktionary


niezdrowi

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. katar

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Taki móm niezdrowi, fórt mi sie z nosa leje. → Taki mam katar, ciągle mi się z nosa leje.

Wiktionary


niezdrowienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zdrowieć.

Wiktionary


niezdrowo

przysłówek

 (1.1) w sposób niezdrowy; w sposób świadczący o braku zdrowia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niektóre modelki są tak chude, że wyglądają niezdrowo – jakby się głodziły.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezdrowy

 rzecz. ozdrowieniec mos.

Wiktionary


niezdrowszy

rzadki stopień wyższy od przymiotnika: niezdrowy; bardziej niezdrowy


SJP.pl


niezdrowy

przymiotnik

 (1.1) chory lub nie do końca zdrowy

 (1.2) szkodliwy dla zdrowia

 (1.3) niedziałający w sposób prawidłowy

 (1.4) nierozsądny

 (1.5) szkodliwy ze względów moralnych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Spójrz na niego; wygląda, jakby był niezdrowy.

 (1.2) Dlaczego kupujesz keczup z benzoesanem sodu?! Niektórzy mówią, że ten związek jest bardzo niezdrowy!

 (1.3) Od dawna twierdzą, że ten system jest niezdrowy.

 (1.4) Jego niezdrowe podejście do wolnego czasu już wiele razy przysporzyło mu kłopotów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzdrɔvɨ, AS: ńezdrovy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezdrów

 przysł. niezdrowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) chory

 (1.2) niehigieniczny, niebezpieczny (dla zdrowia), szkodliwy (dla zdrowia)

 (1.5) niewłaściwy, szkodliwy (moralnie)

Wiktionary


niezdrzały

przymiotnik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. niedojrzały

Wiktionary


niezdrów

przymiotnik

 (1.1) niezdrowy, chory

Wiktionary

Powiązane:

 przym. zdrów, zdrowy, niezdrowy

 rzecz. zdrowie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezdrowy, chory

Wiktionary


niezdumienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zdumieć.

Wiktionary


niezdyscyplinowanie

zmusić kogoś przestrzegania zasad dyscypliny służbowej; podporządkować


SJP.pl


niezdzieranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zdzierać.

Wiktionary


niezdążenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zdążyć.

Wiktionary


niezebranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zebrać.

Wiktionary


niezelektryzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zelektryzować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzɛlɛktrɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńezelektryzovãńe

Wiktionary


niezemdlenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zemdleć.

Wiktionary


niezerowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie jest równy zeru

 (1.2) mat. o zbiorze: taki, który nie jest pusty

 (1.3) mat. o macierzy: taki, którego co najmniej jeden element nie jest równy zeru

 (1.4) mat. o wektorze: taki, który ma długość różną od zera

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Cząstki obdarzone niezerową masą spoczynkową, jak np. elektrony, poruszają się zawsze z prędkością mniejszą od prędkości światła w próżni, można zatem teoretycznie wyobrazić sobie obserwatora, który by poruszał się szybciej niż one.

Wiktionary


niezeskanowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zeskanować.

Wiktionary


niezeskrobywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zeskrobywać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zeskrobywanie n.

Wiktionary


niezespolenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zespolić.

Wiktionary


niezeszmacenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zeszmacić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzɛʃmaˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńezešmacẽńe

Wiktionary


niezeuroizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zeuroizować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzɛwrɔjizɔˈvãɲɛ, AS: ńezeu̯roi ̯izovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieeuroizowanie n. dk.

Wiktionary


niezewangelizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zewangelizować.

Wiktionary


niezezowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zezować.

Wiktionary


niezezwalanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zezwalać.

Wiktionary


niezezwolenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zezwolić.

Wiktionary


niezgadnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zgadnąć.

Wiktionary


niezgadzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zgadzać.

Wiktionary


niezgaśnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zgasnąć.

Wiktionary


niezginalny

dający się zgiąć


SJP.pl


niezginanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zginać.

Wiktionary


niezginięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zginąć.

Wiktionary


niezgięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zgiąć.

Wiktionary


niezgnojenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zgnoić.

Wiktionary


niezgoda

nazwisko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak zgody, harmonii; istnienie konfliktowych sytuacji; waśnie między kimś

 (1.2) brak przyzwolenia na coś

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Niezgoda – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. trzebnickim, w gminie Żmigród
  • Niezgoda – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. słupeckim, w gminie Słupca
  • Tadeusz Niezgoda – polski naukowiec
  • Piotr Niezgoda – polski ksiądz
  • Tadeusz Niezgoda – polski piłkarz
  • Marceli Niezgoda – polski polityk
  • Jan Niezgoda – polski oficer
  • Joanna Kamirska-Niezgoda – polska malarka
  • Jarosław Niezgoda – polski piłkarz
  • Niezgoda – herb szlachecki
  • Niezgoda – komiks o przygodach Asteriksa i jego przyjaciół
  • Niezgoda – staw w województwie dolnośląskim w kompleksie Stawów Milickich

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Martwi mnie niezgoda, która zapanowała między nimi.

 (1.2) Protesty ekologów są wyrazem niezgody na wycinanie lasów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzɡɔda, AS: ńezgoda

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezgodność ż.

 przym. niezgodny

 przysł. niezgodnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rozdźwięk, dysonans, konflikt

 (1.2) dezaprobata

Wiktionary


niezgodnie

przysłówek

 (1.1) w sposób niezgodny (z czymś)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzɡɔdʲɲɛ, AS: ńezgodʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezgodny

 rzecz. niezgodność ż., niezgoda ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieharmonijnie, niekompatybilnie, przeciwnie, przeciwstawnie, rozbieżnie

Wiktionary


niezgodność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co niezgodne; cecha tych, którzy są niezgodni

Wiktionary

Niezgodność – termin geologiczny określający sposób styku warstw skalnych, oddzielonych od siebie powierzchnią graniczną, mającą równocześnie charakter luki erozyjnej lub luki sedymentacyjnej. Powierzchnia ta odpowiada pewnemu okresowi, który w danym miejscu nie jest reprezentowany przez osady. Warstwy powyżej i poniżej niezgodności mogą mieć inne kąty nachylenia i wtedy niezgodność jest łatwa do rozpoznania w odsłonięciu geologicznym.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Powołanie Komisji Rozjemczej jest obowiązkowe w wypadkach niezgodności Izb co do szczegółów w uchwałach budżetowych.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezgodny

 rzecz. niezgoda ż.

 przysł. niezgodnie

Wiktionary


niezgodny

przymiotnik

 (1.1) kłótliwy, nieustępliwy, żyjący w niezgodzie

 (1.2) świadczący o kłótliwości, nieustępliwości

 (1.3) taki, który powstał w wyniku braku zgody

 (1.4) taki, który jest w sprzeczności z czymś

 (1.5) źle dobrany, niepasujący do czegoś

Wiktionary

Przykłady

 (1.4) Niezgodny z prawem jest zapis, który stanowi, że cena lokalu nie zawiera VAT.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzɡɔdnɨ, AS: ńezgodny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezgoda, niezgodnik, niezgodność

 przysł. niezgodnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kłótliwy, konfliktowy, nieustępliwy, skłócony

 (1.2) naganny

 (1.4) rozbieżny, sprzeczny, niekonsekwentny

 (1.5) nieharmonijny, niekompatybilny, nieodpowiedni, niestosowny, nie na miejscu, nieprzystający, niespójny, przeciwstawny

Wiktionary


niezgodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zgodzić.

Wiktionary


niezgorszy

potocznie: całkiem dobry


SJP.pl


niezgorzej

przysłówek

 (1.1) przest. znośnie, w miarę dobrze

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czuję się cały dzień niezgorzej, ale zawsze dosyć paskudnie.

 (1.1) W szachy gra rzeczywiście niezgorzej.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezgorszy

Wiktionary


niezgraba

(r. męski) człowiek niezgrabny, niezdarny; niedołęga


SJP.pl


niezgrabiasz

potocznie o człowieku niezdarnym


SJP.pl


niezgrabienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zgrabieć.

Wiktionary


niezgrabnie

przysłówek odprzymiotnikowy sposobu

 (1.1) w sposób pozbawiony zręczności; jak niezdara

 (1.2) bez zachowania kształtu czy proporcji, bez wdzięku

 (1.3) powoli i ociężale, bez wdzięku

 (1.4) w sposób nietrafiony, niewłaściwy, bez wdzięku

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezgrabność ż.

 przym. niezgrabny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) byle jak, niedołężnie, nieporadnie, nieudolnie, niezdarnie, niezręcznie

 (1.2) nieforemnie, niekształtnie

 (1.4) niejasno, nietrafnie

Wiktionary


niezgrabniej

stopień wyższy od przysłówka: niezgrabnie


SJP.pl


niezgrabniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: niezgrabny


SJP.pl


niezgrabność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niezgrabne; cecha tych, którzy są niezgrabni

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Początkowe objawy zespołu nerwu międzykostnego przedniego ramienia mogą przybierać postać trudności w wykonywaniu precyzyjnych ruchów, szybkiego męczenia się podczas pisania i ogólnej niezgrabności dłoni.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezgrabny

 przysł. niezgrabnie

Wiktionary


niezgrabny

przymiotnik

 (1.1) który ma nieproporcjonalne kształty, o brzydkiej figurze

 (1.2) niezręczny, charakteryzujący się brakiem zręczności; niezdarny, niewprawny

 (1.3) świadczący o braku zręczności

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Prąd był wartki, woda głęboka, a prom wielki, ciężki i niezgrabny.

 (1.2) Niemowlaki ruszyły w jej kierunku. Niezgrabnie, z wysiłkiem, ale ruszyły.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niezgrabnie

 rzecz. niezgrabność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedźwiedziowaty

 (1.2) nieporadny

Wiktionary


niezgranie

1. zsynchronizować, zharmonizować;
2. w grze karcianej: zmusić do pozbycia się wszystkich kart danego koloru;
3. grając z kimś (zwłaszcza na pieniądze) spowodować jego przegraną; ograć;
4. zgrać się - grając przegrać wszystko;
5. przystosować się do innych w jakimś zespołowym przedsięwzięciu


SJP.pl


niezgromadzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zgromadzić.

Wiktionary


niezgubienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zgubić.

Wiktionary


niezguła

(r. żeński) kobieta, dziewczynka nieporadna; niezdara, niedorajda; także o mężczyźnie, z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) osoba nieporadna

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Powiązane:

 przym. niezgułowaty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) oferma

Wiktionary


niezgułowaty

taki, który jest niezdarny, niezręczny, nieporadny; niedojdowaty, ofermowaty, słoniowaty


SJP.pl


niezgódka

nazwisko


SJP.pl


niezgłaszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zgłaszać.

Wiktionary


niezgłodnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zgłodnieć.

Wiktionary


nieziemski

1. dotyczący codziennego życia człowieka;
2. związany z Ziemią (planetą);
3. związany z ziemią (gruntem, rolą)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niczym niepodobny do tego, co ziemskie

 (1.2) ekspr. daleki od zwykłości

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ziemianin mos., nieziemskość ż.

 przysł. nieziemsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) fantastyczny, nadprzyrodzony

 (1.2) nadzwyczajny, niespotykany, niezwykły, wielki

Wiktionary


nieziemskość

→ nieziemski


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieziemskie; cecha tych, którzy są nieziemscy

Wiktionary

Patrz:

nieziemski

Powiązane:

 przym. nieziemski

 przysł. nieziemsko

Wiktionary


nieziewanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ziewać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ʑɛˈvãɲɛ, AS: ńėźevãńe

Wiktionary


nieziewnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ziewnąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ʑɛvʲˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńėźevʹńė̃ńće

Wiktionary


niezilustrowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zilustrować.

Wiktionary


niezinterpretowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zinterpretować.

Wiktionary


niezinwentaryzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zinwentaryzować.

Wiktionary


nieziszczalny

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie może się ziścić

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Odzyskanie niepodległości wyzwoliło w ówczesnym społeczeństwie polskim falę uniesienia i entuzjazmu. Zrealizowane zostało bowiem nieziszczalne dla wielu poprzednich pokoleń marzenie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieziszczalność ż.

 przysł. nieziszczalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewykonalny, nierealny

Wiktionary


nieziszczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ziszczać.

Wiktionary


nieziszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ziścić.

Wiktionary


niezjadanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zjadać.

Wiktionary


niezjaranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zjarać.

Wiktionary


niezjebanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zjebać.

Wiktionary


niezjednoczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zjednoczyć.

Wiktionary


niezjedzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zjeść.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzʲjɛˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńezʹi ̯eʒẽńe

Wiktionary


niezjeżdżanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zjeżdżać.

Wiktionary


niezlekceważenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zlekceważyć.

Wiktionary


niezlewanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zlewać.

Wiktionary


niezliczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zliczać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzlʲiˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńezlʹičãńe

Wiktionary


niezliczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zliczyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzlʲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńezlʹičẽńe

Wiktionary


niezliczony

przymiotnik

 (1.1) niedający się zliczyć, bardzo liczny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wreszcie, po przezwyciężeniu niezliczonych trudności i przekupieniu wielu państwowych urzędników dolarowymi łapówkami, spełniły się marzenia.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprzebrany, krociowy, niepoliczalny

Wiktionary


niezlinczowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zlinczować.

Wiktionary


niezlituanizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zlituanizować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzlʲituwãɲizɔˈvãɲɛ, AS: ńezlʹituu̯ãńizovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nielituanizowanie dk.

Wiktionary


niezlokalizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zlokalizować.

Wiktionary


niezlustrowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zlustrować.

Wiktionary


niezmarcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zemrzeć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzmarʲt͡ɕɛ, AS: ńezmarʹće

Wiktionary


niezmarmurzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zmarmurzać.

Wiktionary


niezmarnowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zmarnować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzmarnɔˈvãɲɛ, AS: ńezmarnovãńe

Wiktionary


niezmarszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zmarszczyć.

Wiktionary


niezmazalny

niedający się zmazać; niezmazany, niezmazywalny


SJP.pl


niezmazywalny

niedający się zmazać; niezmazany, niezmazalny


SJP.pl


niezmiarkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zmiarkować.

Wiktionary


niezmiarkowate

rodzina owadów z rzędu muchówek


SJP.pl


niezmiarkowaty

o cechach niezmiarkowatych (rodzina owadów)


SJP.pl


niezmiatanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zmiatać.

Wiktionary


niezmielenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zmielić.

Wiktionary


niezmienianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zmieniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzmʲjɛ̇̃ˈɲä̃ɲɛ, AS: ńezmʹi ̯ė̃ńä̃ńe

Wiktionary


niezmienienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zmienić.

Wiktionary


niezmienniczość

nieuleganie zmianie pod wpływem zmiennych warunków


SJP.pl


niezmienniczy

w matematyce: zbiór niezmienniczy - typ zbioru w teorii układów dynamicznych


SJP.pl


niezmiennie

przysłówek

 (1.1) w sposób niezmienny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Moją ulubioną techniką rysunkową jest niezmiennie sangwina.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzmʲjɛ̇̃ɲːɛ, AS: ńezmʹi ̯ė̃•ńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezmienny

 rzecz. niezmienność ż., niezmiennik m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) stale, nieodmiennie

Wiktionary


niezmiennik

1. coś trwałego; wyznacznik;
2. w matematyce: wielkość niezmieniająca swojej wartości przy przekształceniu; inwariant


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) coś co jest trwałe

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Powiązane:

 przysł. niezmiennie

 rzecz. niezmienność ż.

 przym. niezmienny

Wiktionary


niezmienność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co niezmienne

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezmiennik m.

 przym. niezmienny

 przysł. niezmiennie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) stałość

Wiktionary


niezmienny

przymiotnik

 (1.1) taki, który się prędko nie zmienia; w którym nie zachodzą zmiany

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Większość społeczeństwa Rzeczypospolitej, zarówno chłopi, jak i szlachta, mieszkała na wsi, gdzie czas wlókł się powoli, niezmiennym od wieków trybem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzmʲjɛ̃nːɨ, AS: ńezmʹi ̯ẽ•ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezmiennik m., niezmienność ż.

 przysł. niezmiennie

Wiktionary


niezmiernie

przysłówek

 (1.1) w sposób niezmierny; bardzo, wielce, intensywnie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dbałość o estetyczne szczegóły jest niezmiernie potrzebna do właściwej identyfikacji firmy lub regionu na rynku.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezmierny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) szalenie, nadzwyczaj, nad wyraz, wybitnie, niepomiernie, bezgranicznie, ekstremalnie

Wiktionary


niezmierny

ogromny, nieogarniony


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) ogromny, niezwykle intensywny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wiatr zmienił się i wiał teraz z niezmierną siłą od strony morza, niosąc na Caelius, na Esquilinus i na Viminalis fale ognia, głowni i węgli.

 (1.1) Stał w ostrych promieniach słońca patrząc z niezmierną cierpliwością i powtarzając, że matka jego jest umierająca.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niezmiernie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezgraniczny

Wiktionary


niezmierzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zmierzać.

Wiktionary


niezmierzony

niedający się zmierzyć, policzyć; wielki, nieograniczony (np. niezmierzona głębia, niezmierzone bogactwo)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) tak duży, że trudno zmierzyć, określić wielkość

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezbrzeżny, bezkresny, nieogarniony, nieograniczony, nieskończony, niezliczony, niezmierny, olbrzymi

Wiktionary


niezmiękczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zmiękczać.

Wiktionary


niezmniejszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zmniejszać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzmʲɲɛ̇jˈʃãɲɛ, AS: ńezmʹńėi ̯šãńe

Wiktionary


niezmniejszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zmniejszyć.

Wiktionary


niezmogowce

przedstawiciel typu drapieżnych, morskich zwierząt bezkręgowych; priapulid


SJP.pl

Ni

Wikipedia


niezmogowiec

przedstawiciel typu drapieżnych, morskich zwierząt bezkręgowych; priapulid


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. zwierzę, drapieżny bezkręgowiec morski z rodziny niezmogowców, nazwa systematyczna|Priapulida|ref=tak.;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzmɔˈɡɔvʲjɛt͡s, AS: ńezmogovʹi ̯ec

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezmogowce nmos.

 przym. niezmogowcowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) priapuloida, priapulida, gruboryjkowy

Wiktionary


niezmordowany

potocznie: bardzo zmęczony; wypruty, skonany, padnięty, wycięty


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nieulegający zmęczeniu, nieustający w wysiłku lub pracy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niestrudzony

Wiktionary


niezmrużanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zmrużać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzmruˈʒãɲɛ, AS: ńezmružãńe

Wiktionary


niezmrużenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zmrużyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzmruˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńezmružẽńe

Wiktionary


niezmulczowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zmulczować.

Wiktionary


niezmuszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zmuszać.

Wiktionary


niezmykanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zmykać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzmɨˈkãɲɛ, AS: ńezmykãńe

Wiktionary


niezmywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zmywać.

Wiktionary


niezmyślanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zmyślać.

Wiktionary


niezmącony

1. sprawić, aby płyn stał się mętny; zburzyć, zbełtać;
2. wprowadzić zamieszanie; zakłócić;
3. zmącić się - zostać zmąconym


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, którego nic nie zakłóca

Wiktionary


niezmężnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zmężnieć.

Wiktionary


nieznaczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|znaczyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛznaˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeznačẽńe

Wiktionary


nieznacznie

przysłówek

 (1.1) w sposób mało widoczny, niewyraźny, słaby

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Stosując tę dietę, nieznacznie schudłam, ale przede wszystkim poprawiła mi się cera.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈznat͡ʃʲɲɛ, AS: ńeznačʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieznaczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lekko, delikatnie, słabo, subtelnie, niepostrzeżenie, niezauważalnie, trochę

Wiktionary


nieznaczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: nieznaczny


SJP.pl


nieznaczny

przymiotnik

 (1.1) prawie niewidoczny

 (1.2) nie posiadający większego znaczenia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Otóż ja uprzedzam lojalnie, że dziś na obiad mamy nieznaczną ilość ryżu – oświadczyła mama Żakowa i sięgnęła po kromkę chleba z masłem dietetycznym. – Cóż chcecie, wczoraj była wolna sobota.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieznacznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedostrzegalny, niezauważalny

 (1.2) mało znaczący

Wiktionary


nieznajdowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|znajdować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛznajdɔˈvãɲɛ, AS: ńeznai ̯dovãńe

Wiktionary


nieznajoma

kobieta, której się nie zna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta nieznana, obca

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nieznajoma – amerykański film telewizyjny z 1991 roku
  • Nieznajoma – włoski film z 2006 roku w reżyserii Giuseppe Tornatore
  • Nieznajoma – dwuaktowa opera tragiczna Vincenza Belliniego

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nieznajomość ż.

:: fm. nieznajomy m.

 przysł. nieznajomo

 przym. nieznajomy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) reg. śl. nieznómo

Wiktionary


nieznajomość

brak znajomości czegoś, niewiedza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak znajomości czegoś, wiedzy o czymś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jego nieznajomość historii regionu była zauważalna.

Wiktionary


nieznajomy

ktoś, kogo się nie zna


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie jest komuś znany; obcy, nieznany

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) osoba nieznana, obca

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nieznajomy – polski film z 1913
  • Nieznajomy – powieść Harlana Cobena z 2015
  • Nieznajomy – singel Dawida Podsiadło
  • The Stranger
  • Nieznajomi
  • Nieznajomy z Mojave
  • Nieznajomy nad jeziorem

Wikipedia

Przykłady

 (2.1) Nieznajomi postrzygli syna Piasta i nadali mu imię Siemowit.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛznaˈjɔ̃mɨ, AS: ńeznai ̯õmy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieznajomość ż.

:: fż. nieznajoma ż.

 przysł. nieznajomo

Wiktionary


nieznajowa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Polsce w województwie małopolskim, w gminie Sękowa;

Wiktionary

Nieznajowa (j. łemkowski Незнайова) – łemkowska wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Sękowa, nad potokiem Zawoja dopływem Wisłoki.

Wieś królewska starostwa bieckiego w powiecie bieckim województwa krakowskiego w końcu XVI wieku.

Wikipedia


nieznalezienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|znaleźć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛznalɛˈʑɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeznaleźė̃ńe

Wiktionary


nieznalski

nazwisko


SJP.pl


nieznamir

dawne imię męskie


SJP.pl

Nieznamir – staropolskie imię męskie, składające się z członów "nie" "zna" "mir", czyli "nie zna miru (nie zna pokoju)", ale Niezmir może pochodzić od "mir" jak i "miara".

Wikipedia


nieznane

coś nieznanego; niewiadome


SJP.pl


nieznanice

Nieznanice – wieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Kłomnice.

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

Wikipedia


nieznanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|znać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈznãɲɛ, AS: ńeznãńe

Wiktionary


nieznany

przymiotnik

 (1.1) ten, którego się nie zna; niezidentyfikowany

 (1.2) mało znany

Wiktionary

Nieznany – polski film wojenny z 1964 roku w reżyserii Witolda Lesiewicza.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W obwodzie rówieńskim od nieznanej choroby ginie bydło.

 (1.2) (…) Lubowla położona jest zaledwie o krok, o miedzę, o rzut kamieniem i właściwie jest niemal zupełnie Polakom nieznana.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈznãnɨ, AS: ńeznãny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieznane n.

Wiktionary


nieznański

nazwisko


SJP.pl


niezniechęcanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zniechęcać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzʲɲɛxɛ̃nˈt͡sãɲɛ, AS: ńezʹńeχẽncãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezniechęcenie

Wiktionary


niezniechęcenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zniechęcić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzʲɲɛxɛ̃nˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńezʹńeχẽncẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezniechęcanie ndk.

Wiktionary


nieznielubienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|znielubić.

Wiktionary


niezniesienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|znieść.

Wiktionary


nieznieważanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|znieważać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzʲɲɛvaˈʒãɲɛ, AS: ńezʹńevažãńe

Wiktionary


nieznieważenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|znieważyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzʲɲɛvaˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńezʹńevažẽńe

Wiktionary


niezniewolenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zniewolić.

Wiktionary


nieznikanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|znikać.

Wiktionary


niezniszczalny

przymiotnik

 (1.1) taki, którego nie da się zniszczyć

 (1.2) o człowieku: odporny na zmęczenie, niepoddający się przeciwnościom

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Niezniszczalny – amerykański film z 2000
  • Niezniszczalny – powieść Deana Koontza
  • Niezniszczalni (ujednoznacznienie)
  • Niezniszczalne
  • Niezniszczalny Wóz

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzʲɲiʃˈt͡ʃalnɨ, AS: ńezʹńiščalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezniszczalność ż.

 przysł. niezniszczalnie

Wiktionary


niezniszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zniszczyć.

Wiktionary


niezniweczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zniweczyć.

Wiktionary


nieznoszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|znosić.

Wiktionary


nieznośnie

przysłówek

 (1.1) nie do zniesienia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Musieli uciekać, tak nieznośnie silny był zaduch.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieznośny

 rzecz. nieznośność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dotkliwie

Wiktionary


nieznośniej

stopień wyższy od przysłówka: nieznośnie


SJP.pl


nieznośniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: nieznośny


SJP.pl


nieznośność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nieznośne; cecha tych, którzy są nieznośni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. znośność ż.

 przym. nieznośny, znośny

 przysł. nieznośnie, znośnie

Wiktionary


nieznośny

przymiotnik

 (1.1) taki, którego nie da się znieść; bardzo męczący

 (1.2) o człowieku: nieprzyjemny w obejściu, w zachowaniu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ślub wzięli w kościele ewangelickim, żeby w razie czego bez trudu się rozwieść, co przy ślubie rzymskokatolickim byłoby prawie niemożliwe. "Myśl o współżyciu pod przymusem była nam obojgu nieznośna" - pisała Salomea.

 (1.2) W tym samym domu zakupili mieszkanie dla matki Nicolasa, którą przez jakiś czas Dorothy się opiekowała, ale ciągle cała w pretensjach i trochę nieznośna.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈznɔɕnɨ, AS: ńeznośny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieznośność ż.

 przysł. nieznośnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dokuczliwy, nie do zniesienia; gw. Śląsk Cieszyński pieróński

 (1.2) dokuczliwy, męczący, naprzykrzony, uciążliwy, uprzykrzony, utrapiony

Wiktionary


nieznużony

1. sprawić, że ktoś stał się zmęczony; zmęczyć, wyczerpać;
2. wywołać znudzenie, znudzić;
3. znużyć się:
a) zmęczyć się, stracić siły, odczuć wyczerpanie;
b) znudzić się, stać się nudnym


SJP.pl


nieznómo

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. nieznajoma

Wiktionary


niezobaczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zobaczyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzɔbaˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńezobačẽńe

Wiktionary


niezobligowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zobligować.

Wiktionary


niezobowiązanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zobowiązać.

Wiktionary


niezobowiązujący

przymiotnik

 (1.1) niepowodujący zobowiązania, niewiążący

Wiktionary


niezobowiązywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zobowiązywać.

Wiktionary


niezorganizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zorganizować.

Wiktionary


niezorientowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zorientować.

Wiktionary


niezostanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zostać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzɔˈstãɲɛ, AS: ńezostãńe

Wiktionary


niezostawanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zostawać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzɔstaˈvãɲɛ, AS: ńezostavãńe

Wiktionary


niezostawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zostawiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzɔstaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńezostavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


niezostawienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zostawić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzɔstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńezostavʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


niezrażanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zrażać.

Wiktionary


niezrażenie

1. wzbudzić w kimś niechęć, zadziałać odpychająco; zniechęcić, odstręczyć;
2. zrazić się - przestać być zainteresowanym kimś lub czymś, stracić sympatię do kogoś; zniechęcić się


SJP.pl


niezrealizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zrealizować.

Wiktionary


niezreperowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zreperować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzrɛpɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńezreperovãńe

Wiktionary


niezrewaluowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zrewaluować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzrɛvaluwɔˈvãɲɛ, AS: ńezrevaluu̯ovãńe

Wiktionary


niezrezygnowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zrezygnować.

Wiktionary


niezrobienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zrobić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzrɔˈbʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńezrobʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


niezrozumiale

przysłówek

 (1.1) w sposób niezrozumiały

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezrozumienie n., niezrozumiałość ż.

 przym. niezrozumiały

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niejasno, niewyraźnie, zagadkowo, zawile

Wiktionary


niezrozumiały

przymiotnik

 (1.1) niedający się zrozumieć

 (1.2) przen. niedający się zinterpretować, niejasny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wrzawa cichła, podsycana tylko niezrozumiałymi, ochrypłymi krzykami Niemców.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzrɔzũˈmʲjawɨ, AS: ńezrozũmʹi ̯au̯y

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezrozumienie n., niezrozumiałość ż.

 przysł. niezrozumiale

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) niejasny

Wiktionary


niezrozumienie

brak zrozumienia, wyrozumiałości dla kogoś


SJP.pl


niezrujnowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zrujnować.

Wiktionary


niezrywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zrywać.

Wiktionary


niezrzeszony

przymiotnik

 (1.1) nienależący do żadnej organizacji, związku albo stronnictwa

Wiktionary


niezrzucanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zrzucać.

Wiktionary


niezrzucenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zrzucić.

Wiktionary


niezrzynanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zrzynać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzʒɨ̃ˈnãɲɛ, AS: ńezžỹnãńe

Wiktionary


niezrzędzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zrzędzić.

Wiktionary


niezrównaność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niezrównane; cecha tych, którzy są niezrównani

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezrównany

 przysł. niezrównanie

Wiktionary


niezrównany

wyjątkowy, doskonały


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) książk. taki, któremu nie można dorównać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie mogli jednak usnąć i jeszcze długo w noc baraszkowali, śmiejąc się i wydrwiwając spłoszonego doktora, a wynosząc pod niebiosa, piękność i przymioty niezrównane, jego lepszej połowy.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niezrównanie

 rzecz. niezrównaność ż.

Wiktionary


niezrównoważanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zrównoważać.

Wiktionary


niezrównoważenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) brak równowagi, harmonii

Wiktionary


niezrównoważony

przymiotnik

 (1.1) psych. pozbawiony równowagi psychicznej; niepanujący nad sobą

forma czasownika.

 (2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od nie zrównoważyć

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieobliczalny, nieopanowany, zmienny

Wiktionary


niezręcznie

przysłówek

 (1.1) w sposób niezręczny

 (1.2) w sposób niewygodny

 (1.3) w sposób niestosowny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezręczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezdarnie, niezgrabnie

 (1.2) nieporęcznie, niewygodnie

 (1.3) niestosowny

Wiktionary


niezręczniej

stopień wyższy od przysłówka: niezręcznie


SJP.pl


niezręczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: niezręczny


SJP.pl


niezręczność

1. brak zręczności (np. niezręczność ruchów)
2. gafa, wpadka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak wprawy, zręczności lub umiejętności w wykonywaniu jakiejś czynności

 (1.2) sytuacja lub zachowanie powodujące zakłopotanie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jego niezręczność w tańcu była zauważalna.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezręczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieporadność, nieudolność, niezgrabność

 (1.2) zakłopotanie

Wiktionary


niezręczny

przymiotnik

 (1.1) niemający zręczności, także. świadczący o braku zręczności

 (1.2) niemający sprytu, biegłości, znajomości czegoś

 (1.3) który wprowadza w zakłopotanie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ambitny, seksowny, inkluzywny, pełen energii, żywiołowy, buntowniczy, a czasem chaotyczny, niezręczny i przesadnie napakowany, 135-minutowy spektakl odzwierciedlał cechy, które definiują karierę Madonny.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niezręcznie

 rzecz. niezręczność ż.

Wiktionary


niezupełnie

przysłówek

 (1.1) nie całkiem, nie w pełni, nie do końca

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezupełny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) częściowo, niecałkowicie

Wiktionary


niezużywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zużywać.

Wiktionary


niezwabienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zwabić.

Wiktionary


niezwalczony

będący nie do zwalczenia (np. Ogarniała go niezwalczona chęć włóczenia się po nocach.); nieprzeparty


SJP.pl


niezwalnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zwalniać.

Wiktionary


niezwariowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zwariować.

Wiktionary


niezwartość

1. cecha czegoś złożonego z osób, przedmiotów lub elementów nieznajdujących się bardzo blisko siebie;
2. cecha czegoś składającego się z niepasujących do siebie elementów


SJP.pl


niezweryfikowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zweryfikować.

Wiktionary


niezwiastowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zwiastować.

Wiktionary


niezwiedzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zwiedzać.

Wiktionary


niezwiedzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zwiedzić.

Wiktionary


niezwijanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zwijać.

Wiktionary


niezwilżanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zwilżać.

Wiktionary


niezwilżenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zwilżyć.

Wiktionary


niezwinięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zwinąć.

Wiktionary


niezwiązywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|związywać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzvʲjɔ̃w̃zɨˈvãɲɛ, AS: ńezvʹi ̯õũ̯zyvãńe

Wiktionary


niezwiększanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zwiększać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzvʲjɛ̃ŋˈkʃãɲɛ, AS: ńezvʹi ̯ẽŋkšãńe

Wiktionary


niezwlekanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zwlekać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zwlekanie n.

 przysł. niezwłocznie

 przym. niezwłoczny

Wiktionary


niezwodociągowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zwodociągować.

Wiktionary


niezwojowice

Niezwojowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie proszowickim, w gminie Pałecznica.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Wikipedia


niezwolnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zwolnić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzvɔlʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńezvolʹńė̃ńe

Wiktionary


niezwoływanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zwoływać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzvɔwɨˈvãɲɛ, AS: ńezvou̯yvãńe

Wiktionary


niezwracanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zwracać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzvraˈt͡sãɲɛ, AS: ńezvracãńe

Wiktionary


niezwrócenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zwrócić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzvruˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńezvrucẽńe

Wiktionary


niezwyciężenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zwyciężyć.

Wiktionary


niezwyciężony

przymiotnik

 (1.1) taki, którego nie da się zwyciężyć

 (1.2) taki, którego nikt nie zwyciężył

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Niezwyciężony – powieść Stanisława Lema
  • Niezwyciężony (oryg. Invincible) – film fabularny w reżyserii Wernera Herzoga
  • Niezwyciężony (oryg. Undefeated) – film fabularny w reżyserii Johna Leguizamo
  • Niezwyciężony (oryg. Invincible) – serial animowany
  • Niezwyciężony – album muzyczny zespołu Ścianka
  • Niezwyciężony – album muzyczny zespołu TSA Michalski Niekrasz Kapłon
  • Niezwyciężony – gra komputerowa na podst. książki Lema
  • Niezwyciężony – rosyjski film sensacyjny z 2008 roku w reżyserii Olega Pogodina
  • Niezwyciężony – amerykański dramat biograficzny z 2017 roku w reżyserii Davida Gordona Greena
  • Niezwyciężony – piosenka zespołu Armia
  • Invincible

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) […] o społecznym odbiorze przyczyn kapitulacji Kamieńca zadecydował utrwalony stereotyp o niezwyciężonej fortecy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzvɨt͡ɕɛ̃w̃ˈʒɔ̃nɨ, AS: ńezvyćẽũ̯žõny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepokonany

Wiktionary


niezwyczajnie

przysłówek

 (1.1) w sposób niezwyczajny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezwyczajność ż.

Wiktionary


niezwyczajność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niezwyczajne; cecha tych, którzy są niezwyczajni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezwyczajny

 przysł. niezwyczajnie

Wiktionary


niezwyczajny

przymiotnik

 (1.1) niebędący zwyczajnym

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezwyczajność ż.

Wiktionary


niezwykle

przysłówek

 (1.1) w sposób niezwykły, nietypowy

 (1.2) bardzo, silnie, mocno, intensywnie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten piasek jest świetny. Babki, które stawialiśmy, są niezwykle foremne.

 (1.2) Uważam, że dzisiejsza młodzież jest niezwykle inteligentna.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzvɨklɛ, AS: ńezvykle

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezwykły

 rzecz. niezwykłość ż.

Wiktionary


niezwyklej

stopień wyższy od przysłówka: niezwykle


SJP.pl


niezwyklejszy

stopień wyższy od przymiotnika: niezwykły


SJP.pl


niezwykłość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co niezwykłe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezwykły

 przysł. niezwykle

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niesamowitość, szczególność, cudowność, wspaniałość, nadzwyczajność

Wiktionary


niezwykły

przymiotnik

 (1.1) rzadko spotykany, nietypowy

 (1.2) wyróżniający się, wybitny

 (1.3) rewelacyjny

 (1.4) baśniowy, czarodziejski

 (1.5) dziwny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Udało się zaobserwować niezwykłe zjawisko.

 (1.2) To niezwykły człowiek.

 (1.3) Niezwykły pomysł!

 (1.4) Niezwykły świat Orientu to albumowy przewodnik po fascynujących miejscach Azji.

 (1.5) Te obrazy były nazbyt niezwykłe, nie nadawały się do powieszenia w klasztorze.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzvɨkwɨ, AS: ńezvyku̯y

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezwykłość ż.

 przysł. niezwykle

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprawdopodobny, niesamowity, niebywały, niesłychany, niewiarygodny, zadziwiający, zaskakujący, szokujący, niewypowiedziany, niewyrażalny, niepowtarzalny, niespotykany, okazjonalny, rzadki, unikalny, unikatowy, wyjątkowy, specjalny, oryginalny

 (1.2) nietuzinkowy, wybitny, wielki

 (1.3) fenomenalny, nadzwyczajny, niepospolity, nieprzeciętny, niesamowity, niezwyczajny, ponadprzeciętny, rewelacyjny, rzadki, sensacyjny, spektakularny, szczególny, unikalny, wyjątkowy, wulg. zajebisty

 (1.4) czarodziejski, baśniowy, niesamowity, nieziemski, piękny, tajemniczy

 (1.5) osobliwy, dziwaczny, dziwny, ekscentryczny, ekstrawagancki, niekonwencjonalny, nietypowy

Wiktionary


niezwymiarowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zwymiarować.

Wiktionary


niezwymiotowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zwymiotować.

Wiktionary


niezwymyślanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zwymyślać.

Wiktionary


niezwątpienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zwątpić.

Wiktionary


niezwężanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zwężać.

Wiktionary


niezwłocznie

przysłówek

 (1.1) bez zwłoki, natychmiast

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jeśli zadzwonią do mnie ze szpitala, niezwłocznie cię o tym poinformuję.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzvwɔt͡ʃʲɲɛ, AS: ńezvu̯očʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezwlekanie n.

 przym. niezwłoczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezzwłocznie, biegiem, co tchu, migiem, momentalnie, pot. na jednej nodze, natychmiast, natychmiastowo, od razu, pędem, w lot, w mig, w okamgnieniu, pot. w te pędy, z miejsca, z marszu, cito

Wiktionary


niezwłoczny

dawniej: opóźniający, zwlekający


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który powinien nastąpić w jak najkrótszym czasie; taki, którego nie można odłożyć na później

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzvwɔt͡ʃnɨ, AS: ńezvu̯očny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezwlekanie n.

 przysł. niezwłocznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezzwłoczny, natychmiastowy

Wiktionary


niezyskanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zyskać.

Wiktionary


niezzielenienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zzielenieć.

Wiktionary


niezzuwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|zzuwać.

Wiktionary


nieząbkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ząbkować.

Wiktionary


niezłamanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|złamać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzwãˈmãɲɛ, AS: ńezu̯ãmãńe

Wiktionary


niezłocenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|złocić.

Wiktionary


niezłomnie

przysłówek

 (1.1) w sposób niezwyciężony

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bohaterowie ci trwali niezłomnie w obronie Polski.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezłomność ż.

 przym. niezłomny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieugięcie, niezachwianie

Wiktionary


niezłomniej

stopień wyższy od przysłówka: niezłomnie


SJP.pl


niezłomniejszy

rzadki stopień wyższy od przymiotnika: niezłomny; bardziej niezłomny


SJP.pl


niezłomność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, kto jest niezłomny, silny psychicznie, nie poddający się w obliczu trudu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jeśli ktoś organizowałby kiedyś konkurs na miejsce na świecie, które pokazuje niezłomność człowieka, to moim zdaniem mógłby do tej kategorii nominować Bejrut. Rozdzierany wojnami, zamachami i zamieszkami, zawsze się odradza, nie tracąc nic ze swej żywotności, tej nieustannej energii, która każe mu przetrzymywać wszystko.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzwɔ̃mnɔɕt͡ɕ, AS: ńezu̯õmność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezłomny

 przysł. niezłomnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieugiętość, niewzruszoność

Wiktionary


niezłomny

przestarzałe: mogący ulec złamaniu; kruchy; łamliwy


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) taki, którego nie można zwyciężyć

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Niezłomny (ros.: Kommunist) – film radziecki z 1958 w reżyserii Julija Rajzmana
  • Niezłomny (ang.: Forever Strong) – amerykański film z 2008 w reżyserii Ryana Little’a
  • Niezłomny (ang.: Unbroken) – amerykański film z 2014 w reżyserii Angeliny Jolie, ekranizacja powieści Laury Hillenbrand
  • Niezłomny (ang.: Unbroken: A World War II Story of Survival, Resilience and Redemption) – powieść Laury Hillenbrand
  • Unbroken – tytuł albumu Demi Lovato
  • Unbroken – soundtrack z muzyką do filmu z 2014

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wielu niezłomnych bohaterów Polska uhonorowała ostatnimi laty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzwɔ̃mnɨ, AS: ńezu̯õmny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezłomność ż.

 przysł. niezłomnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieugięty, niezachwiany

Wiktionary


niezłomowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|złomować.

Wiktionary


niezłorzeczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|złorzeczyć.

Wiktionary


niezłowienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|złowić.

Wiktionary


niezłożenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|złożyć.

Wiktionary


niezły

przymiotnik relacyjny

 (1.1) mający dość dobry charakter

 (1.2) wyrażający czyjąś dość dobrą opinię o kimś, o czymś

 (1.3) o usposobieniu, nastroju: dość dobry, pogodny

 (1.4) zapowiadający coś pomyślnego

 (1.5) znający się na czymś w dostatecznym stopniu lub dość dobrze coś wykonujący

 (1.6) o organizmie lub jego części: dość sprawnie funkcjonujący

 (1.7) będący dość dobrej jakości, będący w dość dobrym gatunku

 (1.8) właściwy z punktu widzenia czyichś potrzeb lub oczekiwań

 (1.9) o potrawach, napojach: dość smaczny

 (1.10) przynoszący korzyść, zysk

 (1.11) niemały, spory, dosyć duży, mający znaczną w opinii mówiącego właściwość, wielkość lub intensywność

Wiktionary

Przykłady

 (1.11) Złodzieje mają niezły tupet i wyobraźnię, kradną świeżo posadzone rośliny przed kamerami monitoringu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛzwɨ, AS: ńezu̯y

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieźle, źle

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ładny

Wiktionary


niezłączenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|złączyć.

Wiktionary


nieć

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) stpol. kuzyn

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Grzegorz Nieć – polski bibliolog, historyk, polonista
  • Halina Nieć – polska naukowczyni
  • Jerzy Nieć – polski zapaśnik
  • Magdalena Nieć – polska aktorka

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇t͡ɕ, AS: ńėć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieściora

Wiktionary


niećkowiak

nazwisko


SJP.pl


niećmienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ćmić.

Wiktionary


niećpanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ćpać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈt͡ɕpãɲɛ, AS: ńėćpãńe

Wiktionary


niećpnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ćpnąć.

Wiktionary


niećwiczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ćwiczyć.

Wiktionary


niećwierk

niećwierk puklerzówka - gatunek owada z rodziny pasikonikowatych


SJP.pl


niećwierkanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ćwierkać.

Wiktionary


niełachanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|łachać.

Wiktionary


nieład

brak ładu, nieporządek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) brak ładu, uporządkowania

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛwat, AS: ńeu̯at

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezład, nieporządek; książk. stajnia Augiasza, stajnia augiaszowa; pot. bałagan, bajzel, chlew, dziada z babą brakuje, kipisz, kram, pieprznik, śmietnik; przen. pobojowisko; wulg. burdel, burdel na kółkach, pierdolnik, syf

Wiktionary


nieładność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieładne; cecha tych, którzy są nieładni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieładny

 przysł. nieładnie

Wiktionary


nieładny

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie jest ładny; pozbawiony urody

 (1.2) niezgodny z normami obyczajowymi; wywołujący dezaprobatę

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieładność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) brzydki, nieatrakcyjny, nieciekawy, nieurodziwy

 (1.2) nieprawidłowy, nieuprzejmy, niewłaściwy, zły

Wiktionary


nieładowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ładować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwadɔˈvãɲɛ, AS: ńeu̯adovãńe

Wiktionary


niełagodnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|łagodnieć.

Wiktionary


niełagodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|łagodzić.

Wiktionary


niełaknienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|łaknąć.

Wiktionary


niełamanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|łamać.

Wiktionary


niełapanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|łapać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwaˈpãɲɛ, AS: ńeu̯apãńe

Wiktionary


niełaska

brak łaski, względów u kogoś; czyjaś niechęć, nieprzychylność


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak poparcia lub względów ze strony kogoś

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈwaska, AS: ńeu̯aska

Wiktionary


niełatwo

przysłówek

 (1.1) trudno, ciężko, z wysiłkiem, trudem, oporem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niełatwo przychodzą mi te słowa, ale muszę je wam w końcu powiedzieć!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈwatfɔ, AS: ńeu̯atfo

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niełatwy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) trudno, ciężko, nielekko, z wysiłkiem, z trudem, z oporem, z trudnościami

Wiktionary


niełatwość

→ niełatwy


SJP.pl

Patrz:

niełatwy

niełatwy

przymiotnik

 (1.1) trudny, ciężki, wymagający wysiłku, trudu, oporu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Podobno niełatwy był ten test, ale jakoś całej grupie udało się go zdać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈwatfɨ, AS: ńeu̯atfy

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niełatwo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) trudny, ciężki, nielekki

Wiktionary


niełaz

gatunek torbacza z Tasmanii; kuna workowata


SJP.pl

Niełaz ("Dasyurus") – rodzaj ssaków z podrodziny niełazów (Dasyurinae) w obrębie rodziny niełazowatych (Dasyuridae).

Wikipedia


niełazokształtne

rząd australijskich ssaków z nadrzędu torbaczy


SJP.pl

Niełazokształtne (Dasyuromorphia) – rząd australijskich ssaków z infragromady ssaków niższych (Metatheria).

Wikipedia


niełazowate

o cechach niełazowatych (rodzina torbaczy)


SJP.pl

Niełazowate (Dasyuridae) – rodzina ssaków z rzędu niełazokształtnych (Dasyuromorphia), występujących w krainie australijskiej.

Wikipedia


niełazowaty

o cechach niełazowatych (rodzina torbaczy)


SJP.pl


niełaźbienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|łaźbić.

Wiktionary


niełażenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|łazić.

Wiktionary


niełganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|łgać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈwɡãɲɛ, AS: ńeu̯gãńe

Wiktionary


niełkanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|łkać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈwkãɲɛ, AS: ńeu̯kãńe

Wiktionary


niełobzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|łobzować.

Wiktionary


niełojenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|łoić.

Wiktionary


niełowienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|łowić.

Wiktionary


niełudzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|łudzić.

Wiktionary


niełupka

typ jednonasiennego, suchego, niepękającego owocu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. suchy, niepękający, jednonasienny owoc, posiadający skórzastą lub zdrewniałą owocnię otaczającą luźno nasienie;

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Słonecznik ma owoce w postaci niełupek.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈwupka, AS: ńeu̯upka

Wiktionary


niełuszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|łuszczyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯uščẽńe

Wiktionary


niełysienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|łysieć.

Wiktionary


niełzawienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|łzawić.

Wiktionary


niełączenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|łączyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwɔ̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯õṇčẽńe

Wiktionary


nieńcy

naród zaliczany do Samojedów


SJP.pl

Nieńcy ( не́нцы, nazwa własna: ненэць, l. mn. "nienycja", dawniej nazywani Jurak-Samojedami lub Jurakami) – naród uralski zaliczany do Samojedów, zamieszkujący północno-wschodni skrawek Europy i leżące przy nim azjatyckie obszary północno-zachodniej Syberii.

Wikipedia


nieścielenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ścielić.

Wiktionary


nieściemnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ściemniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕt͡ɕɛ̃mʲˈɲä̃ɲɛ, AS: ńėśćẽmʹńä̃ńe

Wiktionary


nieścieralność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieścieralne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieścieralny

 przysł. nieścieralnie

Wiktionary


nieścieranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ścierać.

Wiktionary


nieścieśnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ścieśniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕt͡ɕɛ̇ɕˈɲä̃ɲɛ, AS: ńėśćėśńä̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieścieśnienie

Wiktionary


nieścieśnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ścieśnić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕt͡ɕɛ̇ɕˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńėśćėśńė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieścieśnianie n., nieściśnięcie

Wiktionary


nieściganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ścigać.

Wiktionary


nieścinanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ścinać.

Wiktionary


nieściora

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. kuzynka

 (1.2) stpol. bratanica, siostrzenica

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈɕt͡ɕɔra, AS: ńėśćora

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieć m.

Wiktionary


nieścioruk

nazwisko


SJP.pl


nieściskanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ściskać.

Wiktionary


nieścisłość

1. brak ścisłości; nieprecyzyjność
2. zwykle w liczbie mnogiej: częściowo błędne sformułowania, błędy, usterki polegające na braku ścisłości
3. brak spoistości, gęstości


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieścisłe; cecha tych, którzy są nieściśli

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieścisły

 przysł. nieściśle, ściśle

Wiktionary


nieściągalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieściągalne; cecha tych, którzy są nieściągalni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieściągalny

 przysł. nieściągalnie

Wiktionary


nieściąganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ściągać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕt͡ɕɔ̃ŋˈɡãɲɛ, AS: ńėśćõŋgãńe

Wiktionary


nieściągnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ściągnąć.

Wiktionary


nieściśliwość

Nieściśliwość (zerowa ściśliwość) – właściwość fizyczna pewnej grupy materiałów, które niezależnie od stanu naprężenia zachowują swoją objętość.

Dla tej grupy materiałów moduł ściśliwości jest równy zero co oznacza, że współczynnik Poissona jest równy 0,5.

Wikipedia


nieściśnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ścisnąć.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieścieśnienie n.

Wiktionary


nieśledzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|śledzić.

Wiktionary


nieślinienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|ślinić.

Wiktionary


nieślubna

osoba, którą traktuje się jak żonę, ale z którą nie zawarło się związku małżeńskiego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. żart. kobieta, z którą pozostaje się w nieformalnym związku

forma przymiotnika.

 (2.1) M. lp. ż. od: nieślubny

Wiktionary

Patrz:

ślub

Przykłady

 (1.1) Mamy z moją nieślubną taką niepisaną zasadę, że dajemy sobie prezenty, które nam obojgu sprawią radochę

 (2.1) Kobiety nieuświadomione dawały się łatwo wykorzystywać (w tym seksualnie), powiększając zbiorowość samotnych matek, w dwudziestoleciu międzywojennym zwanych „matkami nieślubnymi".

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈɕlubna, AS: ńėślubna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieślubowanie n., niepoślubienie n.

:: fm. nieślubny m.

 przym. nieślubny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) konkubina

Wiktionary


nieślubny

osoba, którą traktuje się jak męża, ale z którą nie zawarło się związku małżeńskiego


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie jest usankcjonowany ślubem

 (1.2) taki, który nie pochodzi ze związku małżeńskiego

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) pot. żart. mężczyzna, z którym pozostaje się w nieformalnym związku

Wiktionary

Patrz:

ślub

Przykłady

 (1.1) Ponadto stała para ślubna czy nieślubna zwykle ma konkretne plany, dotyczące przyszłości i stabilizacji życia we dwoje, w związku z czym zależy im na możliwie jak najszybszym ukończeniu studiów i stworzeniu sobie własnego domu.

 (1.2) Odpowiadając na postulaty szkoły prawa natury, Józef II wprowadził rozróżnienie na dzieci ślubne i nieślubne (…).

 (2.1) Nagle, gdy już zaczynam się cieszyć, że niedługo wstanę z łóżka, mój nieślubny zaczyna z entuzjazmem stukać w klawiaturę komputera.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieślubność ż.

:: fż. nieślubna ż.

 przysł. nieślubnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pozamałżeński

 (1.2) pozamałżeński, nieprawy, z nieprawego łoża

 (2.1) konkubent, konkubin

Wiktionary


nieśmiałek

ktoś nieśmiały, nadmiernie skromny, zahukany


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nieśmiałek (krasnoludek) – imię krasnoludka z baśni o Królewnie Śnieżce
  • Nieśmiałek – magiczne stworzenie (strażnik drzew) z książki Harry Potter

Wikipedia


nieśmiało

przysłówek

 (1.1) z wahaniem, bez śmiałości czy pewności siebie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wypiła nieśmiało gin z tonikiem, a potem wyjęła papierośnicę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔ, AS: ńėśmʹi ̯au̯o

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. śmiałek mos./mrz., nieśmiałość ż.

 przym. nieśmiały

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wstydliwie, skromnie, lękliwie, płochliwie, niepewnie, bojaźliwie

Wiktionary


nieśmiałość

brak śmiałości, pewności siebie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, kto jest nieśmiały, wstydliwy, nie ma pewności siebie

Wiktionary

Nieśmiałość – stan psychiczny, w którym obecne są pewne charakterystyczne elementy na płaszczyźnie emocjonalnej, motywacyjnej, poznawczej lub behawioralnej, pojawiający się w sytuacji, gdy jednostka jest lub wyobraża sobie bycie ocenianą przez inne osoby. Philip Zimbardo wskazał, że pierwsze pisane użycie słowa "nieśmiałość" odnotowano w wierszu z około roku 1000 p.n.e., gdzie utożsamiano je ze sformułowaniem "łatwy do przestraszenia".

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nieśmiałość jest jednym z najpowszechniejszych problemów psychologicznych na świecie: szacuje się, że na zachodzie 40% populacji cierpi z powodu nieśmiałości.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔɕt͡ɕ, AS: ńėśmʹi ̯au̯ość

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieśmiały

 przysł. nieśmiało

 rzecz. śmiałek mos./mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wstydliwość, pruderyjność, skromność

Wiktionary


nieśmiały

przymiotnik

 (1.1) niemający pewności siebie, wstydliwy

 (1.2) cichy, niepewny, ledwo widoczny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Alicja, chociaż nieśmiała, z początku bardzo serdeczna, także się zmieniła.

 (1.1) Kuternoga był bardziej nieśmiały niżby się zdawało.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈɕmʲjawɨ, AS: ńėśmʹi ̯au̯y

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. śmiałek mos./mrz., nieśmiałość ż., nieśmiałek mos., onieśmielanie n., onieśmielenie n.

 czas. onieśmielać ndk., onieśmielić dk.

 przysł. nieśmiało

Wiktionary


nieśmiecenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|śmiecić.

Wiktionary


nieśmielej

stopień wyższy od przysłówka: nieśmiało


SJP.pl


nieśmielszy

stopień wyższy od przymiotnika: nieśmiały


SJP.pl


nieśmienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|śmieć.

Wiktionary


nieśmierdolenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|śmierdolić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrdɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńėśmʹi ̯erdolẽńe

Wiktionary


nieśmierdzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|śmierdzieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńėśmʹi ̯erʒẽńe

Wiktionary


nieśmiertelnik

1. roślina zielna z rodziny astrowatych (złożonych), rzadziej z szarłatowatych (amarantowatych), o suchych kwiatach, utrzymujących się długo po ścięciu, uprawiana na rabatach, głównie do wyrobu suchych bukietów, dekoracji, wieńców itp.; suchokwiat, suchlin;
2. w wojsku: kawałek blachy z numerami identyfikującymi żołnierza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wojsk. metalowy identyfikator żołnierski noszony na szyi

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W czasie II wojny światowej wprowadzono nowy typ nieśmiertelników, który z niewielkimi zmianami jest na wyposażeniu Sił Zbrojnych USA do dziś.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieśmiertelny mos., nieśmiertelność ż.

 przym. nieśmiertelny

Wiktionary


nieśmiertelność

1. niepodleganie śmierci; życie wieczne
2. trwanie w pamięci ludzkiej, posiadanie nieprzemijającej wartości


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) koncepcja życia przez potencjalnie nieskończenie długi czas;

 (1.2) cecha rzeczy mającej nieprzemijającą wartość

Wiktionary

Nieśmiertelność ( immortalitas) – życie, które nigdy się nie kończy, nieuleganie śmierci. W innych znaczeniach nieśmiertelność może oznaczać też posiadanie nieprzemijalnej wartości lub wieczną obecność i nieuleganie zmianom.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕt͡ɕ, AS: ńėśmʹi ̯ertelność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieśmiertelny m., nieśmiertelnik m., nieśmiertelniczka ż.

 przym. nieśmiertelny

 przysł. nieśmiertelnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) nieprzemijalność

Wiktionary


nieśmiertelny

przymiotnik

 (1.1) wiecznie żywy, żyjący, nieumierający

 (1.2) przen. taki, którego wartość nie przemija

 (1.3) przen. taki, który nie podlega zmianom, który jest stale obecny

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) istota nieśmiertelna (1.1); przen. bóstwo, Bóg

 (2.2) żart. członek Akademii Francuskiej

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nieśmiertelność – pojęcie filozoficzne
  • Nieśmiertelni – perska gwardia
  • Nieśmiertelny – Totila król Ostrogotów
  • Nieśmiertelny – seria filmów pełnometrażowych z Christopherem Lambertem i Seanem Connerym w rolach głównych, oraz pokrewne:
    • Nieśmiertelny (film) – film SF z 1986; tytuł oryginału: Highlander
    • Nieśmiertelny (film 2027) – film SF zaplanowany na 2027 lub 2028 rok; tytuł oryginału: Highlander
    • Nieśmiertelny II – film z 1991; tytuł oryginału: Highlander II: The Quickening lub Highlander II: The Renegade Version; posiada 4 wersje kinowe:
      • Nieśmiertelny 2: Renegat (wersja reżyserska)
      • Nieśmiertelny 2: Nowe życie
      • Nieśmiertelny 2: Special Edition
    • Nieśmiertelny III: Czarnoksiężnik – film SF z 1994; tytuł oryginału: Highlander III: The Sorcerer
    • Nieśmiertelny IV: Ostatnia rozgrywka – film SF z 2000; tytuł oryginału: Highlander: Endgame

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ, AS: ńėśmʹi ̯ertelny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieśmiertelność ż., nieśmiertelnik m., nieśmiertelniczka ż.

 przysł. nieśmiertelnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) wiekopomny, niezapomniany, pamiętny, niezatarty, nieprzemijający

 (1.3) wieczny, nieprzemijający

Wiktionary


nieśmiganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|śmigać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕmʲiˈɡãɲɛ, AS: ńėśmʹigãńe

Wiktionary


nieśniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: nieśny


SJP.pl


nieśnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|śnić.

Wiktionary


nieśnieżenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|śnieżyć.

Wiktionary


nieśność

zdolność składania jaj przez samice ptaków domowych


SJP.pl

Nieśność – zdolność samic drobiu do znoszenia jaj.

W toku hodowli wyselekcjonowano specjalne, przeznaczone do produkcji jaj, rasy drobiu.

Nieśność jest, oprócz cech indywidualnych, zależna od, m.in. rasy drobiu i warunków chowu. Wyspecjalizowane rasy kur niosek znoszą do 300 jaj w ciągu roku, kaczki do 90 jaj, gęsi, a także indyki do najwyżej trzydziestu sztuk.

Wikipedia


nieśny

o samicach ptaków, zwykle domowych: znoszący jaja (np. nieśna kura, indyczka); nośny


SJP.pl


nieśpielak

nazwisko


SJP.pl


nieśpieszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|śpieszyć.

Wiktionary


nieśpiesznie

przysłówek

 (1.1) bez pośpiechu

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieśpieszny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wolno

Wiktionary


nieśpieszno

przysłówek

 (1.1) przest. bez pośpiechu

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieśpieszny

Wiktionary


nieśpieszny

przymiotnik

 (1.1) taki, który się nie spieszy; dziejący się powoli, bez pośpiechu

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieśpiesznie, nieśpieszno

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) leniwy, powolny, wolny, war. niespieszny

Wiktionary


nieśpiewanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|śpiewać.

Wiktionary


nieśplik

małe drzewo lub krzew z rodziny różowatych, o jadalnych owocach, występujące od Himalajów po Malezję; niesplik; miszpelnik; groniweł


SJP.pl


nieśrupanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|śrupać.

Wiktionary


nieświadczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|świadczyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕfʲjaṭˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńėśfʹi ̯aṭčẽńe

Wiktionary


nieświadkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|świadkować.

Wiktionary


nieświadomie

przysłówek

 (1.1) w sposób nieświadomy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nieświadomie uniosłem rękę, by dotknąć świeżego rysunku, na którym zasychała warstewka limfy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕfʲjaˈdɔ̃mʲjɛ, AS: ńėśfʹi ̯adõmʹi ̯e

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieświadomość ż.

 przym. nieświadomy, nieświadom

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezwiednie

Wiktionary


nieświadomość

1. nieznajomość faktów, brak wiedzy, nieuświadamianie sobie czegoś
2. stan utraty przytomności, świadomości działania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak uświadamiania sobie lub wiedzy o czym

 (1.2) psych. med. stan braku świadomości czy przytomności

 (1.3) daw. błąd wynikający z nieznajomości tematu

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • nieświadomość (psychoanaliza)
  • nieświadomość indywidualna
  • nieświadomość zbiorowa
  • nieświadomość (filozofia)

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nieświadomy

 przysł. nieświadomie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ignorancja, niewiedza, nieznajomość

 (1.2) nieprzytomność

Wiktionary


nieświadomy

przymiotnik

 (1.1) nie uświadamiający sobie czegoś, nie wiedzący o czymś

 (1.2) powstający lub istniejący bez czyjejś świadomości

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Podczas II wojny światowej tajemniczy nieznajomy trafia pod opiekę brytyjskich sojuszników, nieświadomych jego niebezpiecznej przeszłości.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieświadomość ż.

 przysł. nieświadomie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieuświadomiony, nie zdający sobie sprawy

 (1.2) bezwiedny, mimowolny, nieuświadomiony, podświadomy

Wiktionary


nieświastowice

Nieświastowice – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wągrowieckim, w gminie Mieścisko. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Wikipedia


nieświecenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|świecić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕfʲjɛˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńėśfʹi ̯ecẽńe

Wiktionary


nieświeski

przymiotnik od: Nieśwież (miasto na Białorusi)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nieświeżem, dotyczący Nieświeża

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nieśwież mrz.

Wiktionary


nieśwież

miasto na Białorusi


SJP.pl

Nieśwież ( Нясвіж, Несвиж) – miasto w obwodzie mińskim, siedziba rejonu nieświeskiego Białorusi.

Miasto magnackie księstwa nieświeskiego położone było w końcu XVIII wieku w powiecie nowogródzkim województwa nowogródzkiego. Prawo magdeburskie nadał król Stefan Batory w 1586 roku na prośbę Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła (Sierotki).

Wikipedia


nieświeży

przymiotnik jakościowy

 (1.1) kulin. taki, który utracił świeżość

 (1.2) o zauważalnych cechach zbyt długiego używania

 (1.3) źle wyglądający

 (1.4) odbierany przez zmysł powonienia jako pozbawiony świeżości

 (1.5) taki, który nie wnosi nic nowego

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieświeżość ż.

 przysł. nieświeżo

 czas. świeżyć

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) czerstwy, stary, twardy

 (1.2) brudny, pognieciony, znoszony

 (1.3) zmęczony, zniszczony

 (1.4) brzydki, cuchnący, nieprzyjemny, śmierdzący

 (1.5) nieaktualny, nienowy, nieoryginalny, oklepany

Wiktionary


nieświganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|świgać.

Wiktionary


nieświszczuk

1. rodzaj gryzoni z rodziny wiewiórkowatych;
2. nieświszczuk czarnoogonowy - gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych; piesek preriowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. inaczej: piesek preriowy;

Wiktionary

Nieświszczuk ("Cynomys") – rodzaj ssaków z podrodziny afrowiórek (Xerinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae). Nieświszczuki zostały po raz pierwszy naukowo opisane w 1805 roku podczas ekspedycji Lewisa i Clarka.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈɕfʲiʃt͡ʃuk, AS: ńėśfʹiščuk

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) piesek preriowy

Wiktionary


nieświętowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|świętować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕfʲjɛ̃ntɔˈvãɲɛ, AS: ńėśfʹi ̯ẽntovãńe

Wiktionary


nieświęty

przymiotnik

 (1.1) nie posiadający cech świętości

Wiktionary


nieświń

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Końskie;

Wiktionary

Nieświń – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Końskie. Ma status sołectwa.

W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Nieświń, po jej zniesieniu w gromadzie Rogów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dojeżdżamy do Nieświnia, możesz zadzwonić do Stasia.

 (1.1) Przenocujemy u ciotki w Nieświniu, a rano wyruszymy w dalsza drogę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieświnianin mos., nieświnianka ż.

 przym. nieświński

Wiktionary


nieść

1. iść, trzymając coś w ręku;
2. przenosić, przesuwać;
3. pociągać za sobą, zwracać w jakimś kierunku;
4. o broni: strzelać;
5. o kurach: składać jaja;
6. nieść się - rozprzestrzeniać się; przemieszczać się; o kurach: znosić jaja


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu, idąc i będąc nim obciążonym

 (1.2) powodować jakieś rezultaty, skutki

 (1.3) transportować coś, powodować przesuwanie się czegoś (także niematerialnego)

czasownik zwrotny niedokonany nieść się (dk. brak)

 (2.1) rozchodzić się, rozprzestrzeniać się

 (2.2) o kurach: składać jaja

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Petroniusz wyszedłszy od cezara kazał się nieść do swego domu na Karynach.

 (1.2) Wprowadzenie euro niesie ze sobą konieczność wymiany oprogramowania w kasach w całym kraju.

 (1.3) Rzeki niosą mnóstwo materiału skalnego z gór.

 (2.1) W górach echo niesie się bardzo daleko.

 (2.2) Kury często niosą się wiosną.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ɕt͡ɕ, AS: ńėść

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosiciel mos., niesienie n., nioska ż., nosidło n., nosidełko n., nośność ż., donoszenie n., noszenie n., przynoszenie n., wynoszenie n., podniesienie n., wzniesienie n., nosze nmos., noszowy mos.

 czas. znosić, donieść dk., nanieść dk., nosić ndk., odnieść dk., podnieść dk., ponieść dk., przenieść dk., przynieść dk., roznieść dk., unieść dk., wynieść dk., zanieść dk., znieść dk.

 przym. nośny, noszowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) taszczyć, tachać, taskać, reg. pozn. taśtać

Wiktionary


nieźle

ujemny pod względem moralnym, negatywny, ujemny; rozgniewany, rozzłoszczony


SJP.pl

przysłówek

 (1.1) w miarę dobrze, całkiem dobrze

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nieźle się tu urządziłaś, jak widzę…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛ̇ʑlɛ, AS: ńėźle

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezły

 przysł. źle

Wiktionary


nieźrzały

przymiotnik

 (1.1) daw. niedojrzały

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Podano wino z nieźrzałych gron.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈʑʒawɨ, AS: ńėźžau̯y

Wiktionary

Powiązane:

 przym. źrzały

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) reg. śl. niezdrzały

Wiktionary


nieżarcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|żreć.

Wiktionary


nieżartowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|żartować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʒartɔˈvãɲɛ, AS: ńežartovãńe

Wiktionary


nieżałowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|żałować.

Wiktionary


nieżeglowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|żeglować.

Wiktionary


nieżegnanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|żegnać.

Wiktionary


nieżelazny

przymiotnik

 (1.1) nie zawierający żelaza

Wiktionary


nieżenienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|żenić.

 (1.2) odczasownikowy od|nie|żenąć.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) postanowiłem wytrwale stać przy postanowieniu nieżenienia się, tym bardziej że od samego początku naszego stosunku najwyraźniej i najformalniej jej to oświadczyłem.

Wiktionary


nieżganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|żgać.

Wiktionary


nieżgnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|żgnąć.

Wiktionary


nieżonaty

mężczyzna, który nie ożenił się; kawaler


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) zwykle o mężczyźnie: niemający żony

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) mężczyzna, który nie ma żony

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Żyje jeszcze jego stary wujek, który koniecznie chce, aby Maciek pozostał nieżonaty, i który wydziedziczyłby go, jeśli on ożeniłby się.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʒɔ̃ˈnatɨ, AS: ńežõnaty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezżenny

Wiktionary


nieżucie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|żuć.

Wiktionary


nieżulenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|żulić.

Wiktionary


nieżwirowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|żwirować.

Wiktionary


nieżychowice

Nieżychowice (do 1950 r. "Szenfeld", niem. "Schönfeld") – wieś w Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie chojnickim, w gminie Chojnice. Ma status sołectwa.

We wsi znajduje się Kościół rzymskokatolicki pw. Trójcy Świętej oraz Szkoła Podstawowa im. Żołnierzy Monte Cassino.

Wikipedia


nieżychówko

Nieżychówko – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie pilskim, w gminie Białośliwie.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.

Wikipedia


nieżycie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|żyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈʒɨt͡ɕɛ, AS: ńežyće

Wiktionary


nieżycik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od nieżyt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieżyt m.

Wiktionary


nieżyciowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieżyciowe; cecha tych, którzy są nieżyciowi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieżyciowy

 przysł. nieżyciowo

Wiktionary


nieżyczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|życzyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʒɨˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńežyčẽńe

Wiktionary


nieżyczliwie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób nieżyczliwy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieżyczliwość ż.

 przym. nieżyczliwy

Wiktionary


nieżyczliwość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest nieżyczliwe; cecha tego, kto jest nieżyczliwy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieżyczliwy

 przysł. nieżyczliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprzychylność

Wiktionary


nieżyczliwy

przymiotnik jakościowy

 (1.1) usposobiony nieprzyjaźnie, nieuprzejmy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niektórzy nieżyczliwi głupcy opowiadali potem, jakobym złapał w locie osę i wrzucił do gardła prześladowcy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieżyczliwość ż.

 przysł. nieżyczliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niechętny, nieprzychylny

Wiktionary


nieżydzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|żydzić.

Wiktionary


nieżydłaczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|żydłaczyć.

Wiktionary


nieżyt

zapalenie błon śluzowych narządu połączone ze wzmożonym wydzielaniem śluzu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pospolite zapalenie błony śluzowej

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛʒɨt, AS: ńežyt

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieżytowy

 rzecz. nieżycik mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przest. katar

Wiktionary


nieżytowy

→ nieżyt


SJP.pl

Patrz:

nieżyt

nieżyw.

skrót od: nieżywotny


SJP.pl


nieżywienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|żywić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńežyvʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


nieżywotność

gramatyczna cecha rzeczowników oznaczających przedmiot lub pojęcie


SJP.pl


nieżywość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nieżywe; cecha tych, którzy są nieżywi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieżywy

Wiktionary


nieżywy

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony życia, martwy

 (1.2) przen. pozbawiony energii

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Po ośmiu godzinach lekcji jestem całkiem nieżywy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈʒɨvɨ, AS: ńežyvy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieżywość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) umarły, zmarły

 (1.2) padnięty, oklapły

Wiktionary


nieżółcenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|żółcić.

Wiktionary


nieżądanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|żądać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʒɔ̃nˈdãɲɛ, AS: ńežõndãńe

Wiktionary


nieżęcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|żąć.

Wiktionary


nieżłobienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|żłobić.

Wiktionary


nieżłobkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nie|żłobkować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʒwɔpkɔˈvãɲɛ, AS: ńežu̯opkovãńe

Wiktionary


nieżłop

nieżłop nakwietny - gatunek owada z rodziny bzygowatych


SJP.pl


nife

centralna część kuli ziemskiej złożona głównie z niklu (Ni) i żelaza (Fe), jądro Ziemi; barysfera


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przest. geofiz. wewnętrzne jądro Ziemi, złożone ze stopu niklu i żelaza

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) jądro wewnętrzne Ziemi

Wiktionary


nifedipina

substancja czynna, lek blokujący kanały wapniowe


SJP.pl


nifesima

dawna nazwa dolnego płaszcza Ziemi


SJP.pl

Nifesima – dawna nazwa dolnej warstwy płaszcza ziemskiego.

Nazwę dla tej warstwy płaszcza wprowadzono, gdyż uważano, że jest ona zbudowana z krzemu ("Si") i magnezu ("Mg") (sima) oraz z pewnych ilości niklu (Ni) i żelaza (Fe) – Ni+Fe+Si+Mg.

Wikipedia


nigdo

zaimek przymiotny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. niejeden, ktoś

Wiktionary


nigdy

przysłówek; tyle co: w żadnym czasie, w żadnej sytuacji, w żadnym razie


SJP.pl

zaimek przysłowny przeczący

 (1.1) w żadnym czasie, momencie, sytuacji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ela nigdy nie była w teatrze.

 (1.1) Nigdy żadne pieniądze nie będą ważniejsze niż człowiek, a kto myśli inaczej ma nierówno pod sufitem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲiɡdɨ, AS: ńigdy

Wiktionary

Powiązane:

 zaim. przenigdy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ani razu, przenigdy, jak świat światem, jak rak świśnie a ryba piśnie, w życiu, na świętego Dygdy, na święty nigdy, w grudniu po południu

Wiktionary


nigdyśmy

potocznie: przysłówek "nigdy" połączony z końcówka czasownikową "-śmy" (np. "Nigdyśmy was nie lubili."


SJP.pl


nigdzie

1. tyle co: w żadnym miejscu
2. tylce co: do żadnego miejsca; donikąd


SJP.pl

przysłówek miejsca

 (1.1) w żadnym miejscu

 (1.2) do żadnego miejsca

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nigdzie nie mogłem kupić tej książki.

 (1.2) Nigdzie dzisiaj nie pójdziesz, będziesz siedzieć w domu i się uczyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲiɟd͡ʑɛ, AS: ńiǵʒ́e

Wiktionary

Powiązane:

 zaim. nikąd

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk nikaj

 (1.2) donikąd

Wiktionary


niger

1. rzeka w Gwinei, Mali, Nigrze, Beninie i Nigerii;
2. państwo w Afryce ze stolicą w Niameju; Republika Nigru;
3. stan w Nigerii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w Afryce ze stolicą w Niameyu;

 (1.2) geogr. hydron. trzecia pod względem długości i powierzchni dorzecza rzeka Afryki (po Nilu i Kongu);

 (1.3) geogr. adm. jeden ze stanów Nigerii;

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Niger to państwo bez dostępu do morza.

 (1.2) Niger wpływa do Zatoki Gwinejskiej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲiɡɛr, AS: ńiger

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nigerczyk mos., Nigerka ż., Nigeria ż.

 przym. nigerski, pronigerski, antynigerski

Wiktionary


nigerczyk

obywatel Nigru


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel Nigru

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈɡɛrt͡ʃɨk, AS: ńigerčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niger mrz.

:: fż. Nigerka ż.

 przym. nigerski, antynigerski

Wiktionary


nigeria

państwo w Afryce ze stolicą w Abudży; Federalna Republika Nigerii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w Afryce ze stolicą w Abudży;

Wiktionary

Nigeria, Federalna Republika Nigerii ( Federal Republic of Nigeria) – państwo w Afryce Zachodniej nad Zatoką Gwinejską, najludniejsze na kontynencie afrykańskim. Nazwa kraju pochodzi od rzeki Niger. Po raz pierwszy pojawiła się w brytyjskiej gazecie The Times w 1897 roku. Państwo sąsiaduje z Beninem, Nigrem, Czadem i Kamerunem. Obecnie członek Unii Afrykańskiej i ECOWAS.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Stolicę Nigerii przeniesiono z Lagos do Abudży w roku 1991.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈɡɛrʲja, AS: ńigerʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nigeryjczyk mos., Nigeryjka ż., Niger mrz.

 przym. nigeryjski, nigerski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Republika Federalna Nigerii

Wiktionary


nigerio

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od Nigeria

Wiktionary


nigerka

obywatelka Nigru


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obywatelka Nigru

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈɡɛrka, AS: ńigerka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niger mrz.

:: fm. Nigerczyk mos.

 przym. nigerski, antynigerski

Wiktionary


nigero-kongijski

przymiotnik

 (1.1) jęz. należący do jednej z największych rodzin językowych Afryki, której nazwa nawiązuje do dorzeczy rzek Nigru i Kongo, choć jej zasięg obejmuje większość Afryki Subsaharyjskiej

Wiktionary


nigerski

przymiotnik od: Niger


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do państwa Niger

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈɡɛrsʲci, AS: ńigersʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nigerka ż., Nigerczyk mos., Niger mrz., Nigeria ż.

 przym. antynigerski

Wiktionary


nigeryjczyk

obywatel Nigerii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel Nigerii

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiɡɛˈrɨjt͡ʃɨk, AS: ńigeryi ̯čyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nigeria ż.

:: fż. Nigeryjka ż.

 przym. nigeryjski

Wiktionary


nigeryjka

obywatelka Nigerii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obywatelka Nigerii

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiɡɛˈrɨjka, AS: ńigeryi ̯ka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nigeria ż.

:: fm. Nigeryjczyk mos.

 przym. nigeryjski

Wiktionary


nigeryjski

związany z Nigerią


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do państwa Nigeria

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nigeryjska flaga jest zielona i biała.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiɡɛˈrɨjsʲci, AS: ńigeryi ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nigeria ż., Nigeryjczyk mos., Nigeryjka ż.

Wiktionary


nigeryt

minerał krystalizujący w układzie trygonalnym, którego złoża odnaleziono w Nigerii w prowincji Kabba; ferronigeryt, nigryt


SJP.pl


night-club

[czytaj: najt-klab] nocny lokal rozrywkowy; klub nocny, night club


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) klub nocny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Władze pozamykały night-cluby i dyskoteki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. night club mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) klub nocny

Wiktionary


nightcore

[czytaj: najtkor] styl muzyczny powstały poprzez przyspieszenie tempa i podwyższenie tonacji utworów muzycznych


SJP.pl

Nightcore – styl muzyczny polegający na edycji utworu muzycznego poprzez podniesienie tonacji i tempa. Nazwa pochodzi od norweskiego duetu muzycznego „Nightcore”, który wydał zmienione wersje utworów trance i eurodance. Nazwa pochodzi od słów "night" (noc) i "core" (rdzeń). "Night" odnosi się do energii i tempa, które często kojarzą się z nocnym życiem, natomiast "core" oznacza esencję, czyli główny, szybki rytm muzyki.

Wikipedia


nightingale

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nightingale – wyspa na południowym Atlantyku.
  • Florence Nightingale – przełożona pielęgniarek angielskich podczas wojny krymskiej
  • – szwedzki zespół rockowy
  • Nightingale – piosenka zespołu Eagles z pierwszej płyty – Eagles
  • Nightingale – wiersz angielskiego poety romantycznego Samuela Taylora Coleridge’a
  • Nightingale – program komputerowy

Wikipedia


nightskating

nocna jazda na rolkach, zwykle organizowana grupowo ulicami miasta


SJP.pl


nigiri

najstarsza i najprostsza forma sushi w postaci uformowanego, owalnego kawałka ryżu z dodatkiem jednego składnika, np. ryby, awokado, omletu japońskiego


SJP.pl


nigromantyk

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) śrpol. czarnoksiężnik

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Opowiadali takież rzeczy czarownicy i nigromantycy, acz tak się gniewał i szalał Montezuma, że ich kazał posadzać do więzienia: a iż się wywikłali snadnie i pouciekali precz, tedy on z wielkiego jadu kazał pozabijać żony ich.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) śrpol. czarnoksiężnik, czarodziejca, czarodziejnik, czarownik

Wiktionary


nigrozyna

syntetyczny czarny barwnik, służący do barwienia tuszów, pasty do butów itp.


SJP.pl


nigrycki

typ nigrycki - typ antropologiczny o wysokim wzroście, smukłej budowie ciała, szerokiej twarzy, bardzo szerokim nosie, czarnej skórze i wełnistych, czarnych włosach


SJP.pl


nigryt

minerał krystalizujący w układzie trygonalnym, którego złoża odnaleziono w Nigerii w prowincji Kabba; ferronigeryt, nigeryt


SJP.pl


nihilista

zwolennik nihilizmu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) filoz. zwolennik nihilizmu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲixʲiˈlʲista, AS: ńiχʹilʹista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nihilizm m.

:: fż. nihilistka ż.

 przym. nihilistyczny

 przysł. nihilistycznie

Wiktionary


nihilistka

→ nihilista


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fż. od: nihilista

Wiktionary

Patrz:

nihilista

Wymowa:

IPA: ˌɲixʲiˈlʲistka, AS: ńiχʹilʹistka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nihilizm m.

:: fm. nihilista m.

 przym. nihilistyczny

 przysł. nihilistycznie

Wiktionary


nihilistycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób nihilistyczny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nihilistyczny

 rzecz. nihilizm m., nihilista m., nihilistka ż.

Wiktionary


nihilistyczny

→ nihilizm


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) właściwy nihiliście lub nihilizmowi

Wiktionary

Patrz:

nihilizm

Powiązane:

 rzecz. nihilizm m., nihilista m., nihilistka ż., nihilizowanie n.

 czas. nihilizować

 przysł. nihilistycznie

Wiktionary


nihilizm

1. postawa odrzucająca wszelkie obowiązujące normy i wartości w życiu społecznym; absolutny sceptycyzm;
2. rosyjski nurt społeczny w drugiej połowie XIX wieku, nieuznający tradycji i obyczajów szlacheckich;
3. w dawnym prawodawstwie: pomniejszanie roli norm prawnych w działalności sądów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) filoz. postawa polegająca na całkowitej relatywizacji ogólnie przyjętych norm i wartości;

Wiktionary

Nihilizm (od nihil – nic) – wieloznaczny termin filozoficzny, którego kluczowym pojęciem jest negacja. Różne formy nihilizmu odpowiadają różnym działom filozofii, takim jak epistemologia, ontologia, aksjologia czy filozofia polityczna.

Rozróżnia się kilka kategorii tego pojęcia:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Postawę zwaną nihilizmem prezentują osoby pozbawione jakiejkolwiek wiary w dokonania ludzkości.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nihilista mos., nihilistka ż.

 przym. nihilistyczny

 przysł. nihilistycznie

Wiktionary


nihilizować

rzadko: negować lub całkowicie relatywizować wszystkie wartości


SJP.pl


nihon

pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 113 (symbol Nh)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Nh i liczbie atomowej 113;

Wiktionary

Nihon (Nh, nihonium) – syntetyczny pierwiastek chemiczny, transuranowiec o liczbie atomowej 113. W układzie okresowym znajduje się w bloku p bezpośrednio pod talem, dlatego bywa nazywany nieoficjalnie eka-talem.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) symbol. Nh; przest. ununtrium; przest. symbol. Uut

Wiktionary


nihongi

najstarszy, po Kojiki, japoński zbiór mitów i podań historycznych


SJP.pl


nijak

tyle co: w żaden sposób


SJP.pl

przysłówek

 (1.1) pot. posp. w żaden sposób

 (1.2) pot. w sposób trudny do określenia, raczej negatywnie

Wiktionary

Nijak – polski zespół muzyczny z nurtu piosenki studenckiej, turystycznej i kabaretowej, powstały w 1978 roku w Łodzi. Jego autorskie piosenki, takie jak: "Żarty", "Zajazd pod Różą", "Piosenka na rozgrzanie", "Nogi" czy "Piwo" po dziś dzień są śpiewane w górach, na rajdach, na obozach, podczas śpiewanek turystycznych, przy ogniskach, w schroniskach czy w chatkach studenckich. W repertuarze grupa ma ponad 150 piosenek turystycznych, kabaretowych, szant i piosenek o miłości.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na środku była dziura i nijak nie dało się jej obejść.

 (1.1) Krzyśkowe opowieści nijak miały się do rzeczywistości.

 (1.2) Czując się nijak, nie wybierałbym się do kina.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲijak, AS: ńii ̯ak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nijakość ż.

 przym. nijaki

 przysł. nijako

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nijako

 (1.2) nijako

Wiktionary


nijaki

1. przeciętny, bezbarwny
2. rodzaj nijaki - jeden z rodzajów gramatycznych


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) niczym niewyróżniający się, niemający żadnych charakterystycznych cech

przymiotnik relacyjny

 (2.1) przest. żaden

 (2.2) gram. rodzaj nijaki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ta zupa ma nijaki smak. Trzeba ją doprawić.

 (2.1) Nie otrzymał od nas nijakiej pomocy.

 (2.2) Rzeczownik „krzesło” ma rodzaj nijaki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈjäci, AS: ńii ̯äḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nijakość ż.

 przysł. nijako, nijak

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezbarwny, bezpłciowy, bez wyrazu

Wiktionary


nijako

przysłówek

 (1.1) pot. w sposób niczym się nie wyróżniający

 (1.2) pot. w sposób trudny do określenia, raczej negatywnie

 (1.3) pot. w sposób kłopotliwy lub wstydliwy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przyjęli nas nijako, na widowni było tylko kilka osób.

 (1.2) Na twoim miejscu, czując się nijako, nie szłabym do kościoła.

 (1.2) Chyba nijako pytać się Ilony, ile zarabia?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nijakość ż.

 przym. nijaki

 przysł. nijak

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezbarwnie, blado, mdło, pospolicie, szaro

 (1.2) niewyraźnie

 (1.3) głupio, nieswojo, niezręcznie

Wiktionary


nijakowski

nazwisko


SJP.pl


nijakość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nijakie, pozbawione cech charakterystycznych lub wyrazistości

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈjakɔɕt͡ɕ, AS: ńii ̯akość

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nijaki

 przysł. nijako, nijak

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezbarwność, bezpłciowość, bylejakość, miałkość, mdłość, przeciętność, tuzinkowość

Wiktionary


nijmegen

[czytaj: NEJmechen] miasto w Holandii


SJP.pl

Nijmegen – miasto we wschodniej Holandii, w prowincji Geldria, w pobliżu granicy z Niemcami, położone nad rzeką Waal w odległości 20 km na południe od Arnhem. Liczy około 160 tys. mieszkańców.

Miasto uznawane jest za najstarsze w Holandii. Między rokiem 98 a 102 n.e. otrzymało swoją pierwszą oficjalną nazwę Oppidum Batavorum (miasto Batawian) oraz prawa miejskie od cesarza rzymskiego Trajana.

Wikipedia


nijoła

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zadrżała Nijoła, i zwróciwszy głowę, • Padła przed Mildą z krzykiem na kolana.

Wiktionary


nik

Najwyższa Izba Kontroli


SJP.pl

skrótowiec, rzeczownik

 (1.1) = Najwyższa Izba Kontroli;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • NIK – Najwyższa Izba Kontroli
  • Nik – jedna z trzech maskotek mundialu 2002
  • Nik – skrócona forma imienia Mikołaj
  • NIK – Nowosądecka Infrastruktura Komunalna

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲik, AS: ńik

Wiktionary


nika

powstanie ludowe w Konstantynopolu w 532 roku, krwawo stłumione przez Belizariusza (wodza bizantyjskiego) - zginęło ponad 30 tysięcy osób


SJP.pl

Nika – imię żeńskie o dyskusyjnym pochodzeniu. Może pochodzić od greckiego słowa "nike" oznaczającego zwycięstwo lub być zdrobnieniem od takich imion jak: Monika, Dominika, Berenika czy Weronika. ewentualnie od imion Nikola, Nikoleta, Nikolina, Nikodema itd.

Wikipedia


nikab

część hidżabu, zasłona na twarz noszona przez muzułmanki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kult. element stroju noszonego przez część muzułmanek jako zasłona na twarz, odsłaniający wyłącznie oczy;

Wiktionary

Nikab (arab. نِقاب niqāb) – noszona przez muzułmanki jako część hidżabu zasłona na twarz. Istnieją dwie formy nikabu:

Kobiety noszące nikab są określane arabskim wyrazem "munaqqabah" (l. mn. "munaqqabāt").

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Hidżab, nikab i abaja to elementy garderoby noszone przez muzułmanki jedynie poza domem i w towarzystwie mężczyzn nie będących bliskimi krewnymi.

 (1.1) Z kolei niemiecki Bundestag w 2017 roku uchwalił prawo, według którego kobiety pełniące funkcje publiczne nie mogą nosić burek i nikabów w trakcie wykonywania obowiązków służbowych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲikap, AS: ńikap

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nikabowy

Wiktionary


nikaj

przysłówek miejsca

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. nigdzie

 (1.2) góry. nigdzie

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Hej! Muzyka, muzyka! / Góralsko muzyka! / Całych świat obesedł, ni ma taki nikaj! sic.

Wiktionary


nikandra

roślina z rodziny psiankowatych, hodowana w Europie jako roślina ozdobna; wzdętka


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nikandra – rodzaj roślin należący do rodziny psiankowatych (Solanaceae)
  • Nikandra – imię żeńskie pochodzenia greckiego

Wikipedia


nikanor

imię męskie


SJP.pl

Nikanor – imię męskie pochodzenia greckiego, zaczerpnięte z Biblii, z Księgi Machabejskiej. Nikanor był również jednym z pierwszych siedmiu diakonów. Imię jest formą oboczną imienia Nikander, pochodzi od greckiego słowa "nikao" = „zwyciężam”, czyli oznacza "zwycięzca"

Wikipedia


nikaragua

1. państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Managui; Republika Nikaragui;
2. jezioro w Nikaragui (państwie)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w Ameryce Środkowej;

 (1.2) geogr. jezioro w południowej Nikaragui (1.1), największe jezioro w Ameryce Środkowej;

Wiktionary

Nikaragua, Republika Nikaragui (hiszp. "", República de Nicaragua) – państwo w Ameryce Środkowej, położone między Hondurasem na północy a Kostaryką na południu. Na zachodzie na długości 320 km oblewają ją wody Oceanu Spokojnego, a na wschodzie na długości 480 km – wody Morza Karaibskiego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ojciec pewnej mojej znajomej był w Nikaragui i przywiózł stamtąd dwie ładne papugi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲikaraˈɡuwa, AS: ńikaraguu̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikaraguańczyk mos., Nikaraguanka ż.

 przym. nikaraguański

Wiktionary


nikaraguanka

obywatelka Nikaragui


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obywatelka Nikaragui

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲikaraɡuˈwãŋka, AS: ńikaraguu̯ãŋka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikaragua ż.

:: fm. Nikaraguańczyk mos.

 przym. nikaraguański

Wiktionary


nikaraguańczyk

obywatel Nikaragui


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel Nikaragui

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲikaraɡuˈwãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: ńikaraguu̯ãĩ ̯ṇčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikaragua ż.

:: fż. Nikaraguanka ż.

 przym. nikaraguański

Wiktionary


nikaraguański

związany z Nikaraguą


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do państwa Nikaragua

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲikaraɡuˈwãj̃sʲci, AS: ńikaraguu̯ãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikaragua ż., Nikaraguańczyk mos., Nikaraguanka ż.

Wiktionary


nikator

rodzaj małych ptaków śpiewających


SJP.pl


nikczemnica

→ nikczemnik; bezecnica, łotrzyca, łajdaczka


SJP.pl


nikczemniczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta postępująca niegodziwie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikczemność ż.

Wiktionary


nikczemnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób nikczemny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Byłam świadkiem, jak nikczemnie wyrwał dziewczynce smartfona.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikczemnienie n., nikczemnik mos., nikczemność ż.

 czas. nikczemnieć ndk., znikczemnieć dk.

 przym. nikczemny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) haniebnie, niecnie, niegodziwie, podle

Wiktionary


nikczemniej

stopień wyższy od przysłówka: nikczemnie


SJP.pl


nikczemniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: nikczemny


SJP.pl


nikczemnieć

stawać się nikczemnym, łajdakiem; łajdaczeć


SJP.pl


nikczemnik

osoba postępująca w sposób naganny, godny potępienia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś postępujący niegodziwie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Obyśmy nie musieli już zadawać się z tym nikczemnikiem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikczemność ż., nikczemnostka ż., nikczemnienie n.

:: fż. nikczemnica ż.

 czas. nikczemnić

 przym. nikczemny

 przysł. nikczemnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) łotr, łajdak, niegodziwiec, nędznik, szubrawiec

Wiktionary


nikczemność

podły, niecny czyn lub postępowanie; podłość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nikczemne; cecha tych, którzy są nikczemni

 (1.2) nikczemny postępek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikczemnik m., nikczemniczka ż.

 przym. nikczemny

 przysł. nikczemnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) łajdactwo, łotrostwo, niegodziwość, podłość, podstępność

Wiktionary


nikczemny

zasługujący na naganę, potępienie; niecny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) podły, niegodziwy, zły; postępujący źle lub świadczący o złym, niegodziwym postępowaniu

 (1.2) stpol. taki, który nie nadaje się do niczego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dziadek, jak zwykle krewki, dał się unieść fali elokwencji i szeroko komentował nikczemne poczynania cesarza–matkobójcy, na temat którego właśnie niedawno przeprowadził wnikliwe studia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲikˈt͡ʃɛ̃mnɨ, AS: ńikčẽmny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikczemność ż., nikczemnostka ż., nikczemnik mos., nikczemnica ż.

 przysł. nikczemnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) podły, haniebny

Wiktionary


nike

1. skrzydlata bogini zwycięstwa w mitologii greckiej;
2. marka obuwia i odzieży sportowej oraz firma;
3. typ pocisku


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. bogini zwycięstwa;

 (1.2) liter. polska nagroda literacka za książkę roku;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nike – bogini zwycięstwa w mitologii greckiej
    • Nike bezskrzydła
    • Nike z Delos
    • Nike z Olimpii
    • Nike z Samotraki
    • warszawska Nike
    • opolska Nike
    • cieszyńska Nike
  • „Nike” – Nagroda Literacka „Nike”
  • „Nike” – seria wydawnicza Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik”
  • „Nike” – polski zespół filmowy działający w latach 1968–1972
  • „Nike” – czasopismo artystyczne wydawane w latach 1937–1939 w Warszawie

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Rzymską odpowiedniczką Nike była Wiktoria.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikifor mrz., Nikifor mos.

Wiktionary


niketamid

organiczny związek chemiczny, substancja psychoaktywna pobudzająca ośrodkowy układ nerwowy


SJP.pl

Niketamid – organiczny związek chemiczny, substancja psychoaktywna o działaniu stymulującym, stosowana jako lek analeptyczny.

Wikipedia


nikiasz

wódz i polityk ateński w okresie wojny peloponeskiej


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nikiasz (gr. , trl. Nikias) – imię greckie
  • Nikiasz – wódz i polityk ateński (około 470-413 p.n.e.),
  • Nikiasz – malarz, przedstawiciel szkoły attyckiej (druga połowa IV wieku p.n.e.),
  • Nikiasz – garncarz, wsławiony pracami swojego malarza zwanego Malarzem Nikiasza (koniec V wieku p.n.e.),
  • Nikiasz – lekarz króla Pyrrusa (III wiek p.n.e.),
  • Nikiasz z Nicei – biograf (II wiek p.n.e.),
  • Kurcjusz Nikiasz – gramatyk z Kos (I wiek p.n.e.),
  • Nikiasz Soter – król indo-grecki, panujący ok. 90 – ok. 85 p.n.e.

Wikipedia


nikiel

1. pierwiastek chemiczny o symbolu Ni, srebrzystobiały metal, dość twardy, kowalny, trudno topliwy;
2. potocznie: przedmiot niklowany


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Ni i liczbie atomowej 28;

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na równinach abisalnych znajdują się złoża konkrecji polimetalicznych – brył zbudowanych ze związków manganu, niklu, żelaza, kobaltu, miedzi z domieszkami innych metali, będące obiektem zainteresowania ze strony ludzi pod kątem ich gospodarczego wykorzystania.''

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲicɛl, AS: ńiḱel

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niklowanie n., nikielin m., nikielina ż., niklocen m., niklowiec m.

 czas. niklować ndk.

 przym. niklowy

 przysł. niklowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) symbol. Ni

Wiktionary


nikielin

arsenek niklu, miedzianoczerwony minerał o metalicznym połysku; kupfernikiel


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. minerał z gromady arsenków o metalicznym połysku i miedzianoczerwonym kolorze;

Wiktionary

Nikielin ("kupfernickel") – minerał, z gromady arsenków. Należy do minerałów bardzo rzadkich. Współwystępuje z annabergitem i arsenopirytem.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nikielinowy

 rzecz. nikiel mrz., niklowanie n.

Wiktionary


nikielina

stop miedzi i niklu, z domieszką cynku lub manganu, stosowany do wyrobu oporników regulacyjnych oraz do bicia monet


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hutn. stop miedzi i niklu

Wiktionary

Nikielina – stop miedzi (około 54%), z niklem (około 26%) i dodatkiem cynku lub magnezu. Zastosowania:

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nikiel mrz., niklowanie n.

 czas. niklować ndk.

 przym. nikielinowy, niklowany, niklowy

Wiktionary


nikielinowy

przymiotnik

 (1.1) hutn. związany z nikieliną

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niklowanie n., nikielin mrz., nikielina

Wiktionary


nikielkowo

Nikielkowo (nazwa historyczna: Nikiełkowo, dawniej Nickelsdorf) – wieś w Polsce na Warmii położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Barczewo.

Podolsztyńska wieś sołecka, położona między Olsztynem, Wójtowem i Łęgajnami, z kościołem (kościół filialny), boiskiem sportowym oraz dwoma placami zabaw. Zachował się park dworski (odrestaurowany). Powierzchnia sołectwa: 582 ha. Od 2010 r. działa „Stowarzyszenie na rzecz rozwoju wsi Nikilekowo” i Koło Gospodyń Wiejskich

Wikipedia


nikifor

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. szt. dzieło łemkowskiego artysty Nikifora Krynickiego

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nikifor – imię męskie pochodzenia greckiego
  • Nikifor Krynicki – polski malarz-prymitywista
  • Nikifor (Psichludis) – duchowny prawosławny w jurysdykcji Patriarchatu Konstantynopola
  • Nikifor (prawosławny patriarcha Antiochii) – prawosławny Patriarcha Antiochii
  • Nikifor (arcybiskup Cypru) – zwierzchnik Cypryjskiego Kościoła Prawosławnego
  • Nikifor (Kykkotis) – cypryjski biskup prawosławny
  • Nikifor (Baltadgis) – grecki biskup prawosławny służący w jurysdykcji prawosławnego Patriarchatu Jerozolimy
  • Nikifor (Konstandinu) – grecki biskup prawosławny
  • Nikifor (Astaszewski) – rosyjski biskup prawosławny
  • Nikifor (Chotiejew) – rosyjski biskup prawosławny
  • Nikifor (Jefimow) – rosyjski biskup prawosławny
  • Nikifor (Nikolski) – rosyjski biskup prawosławny

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Nicefor m., Nicefora ż., Nikifor m., Nike ż., Nikiforek m.

 przym. Nikiforowy

Wiktionary


nikiforyzm

zajmowanie się czymś bez przygotowania zawodowego; samouctwo, amatorstwo, dyletanctwo


SJP.pl


nikisz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Nikiszowiec

Wiktionary


nikiszowiec

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. dzielnica Katowic;

Wiktionary

Nikiszowiec ( Nickischschacht) – część Katowic, położona w rejonie ulicy Szopienickiej, w dzielnicy Janów-Nikiszowiec, na terenach historycznej gminy Janów, a także zabytkowe osiedle patronackie wybudowane w latach 1908–1919 z inicjatywy koncernu górniczo-hutniczego Georg von Giesches Erben jako osiedle robotnicze dla górników kopalni „Giesche” (od 1946 roku „Wieczorek”).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Którym autobusem dojadę do Nikiszowca?

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk Nikisz

Wiktionary


nikita

obce imię męskie


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Imię męskie spotykane u Słowian wschodnich, którego polskim odpowiednikiem jest Nicetas
  • Nikita – film w reżyserii Luca Bessona
  • Nikita (La Femme Nikita) – serial telewizyjny produkcji kanadyjskiej
  • Nikita – amerykański serial telewizyjny z 2010 roku
  • Nikita (piosenka) – utwór Eltona Johna
  • Nikita – osiedle typu miejskiego na Ukrainie
  • NikitA – ukraiński zespół muzyczny
  • Nikita – jeden z pseudonimów artystycznych Pati Yang
  • Niketas Stethatos – bizantyński mistyk, teolog, mnich
  • Nikita (Ananjew) – rosyjski biskup prawosławny
  • Nikita (Dielektorski) – rosyjski biskup prawosławny
  • Nikita (Dobronrawow) – igumen Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, historyk, znawca prawa kościelnego

Wikipedia


nikitorowicz

nazwisko


SJP.pl


nikkei

japoński indeks giełdowy


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nihon Keizai Shimbun – japońska gazeta poświęcona tematyce ekonomicznej, finansowej, biznesowej.
    • Nikkei 225 – indeks giełdowy wyliczany przez Nihon Keizai Shimbun

Wikipedia


nikki

japoński gatunek literacki


SJP.pl

Nikki – miasto w Beninie, w departamencie Borgou. Położone jest około 380 km na północny zachód od stolicy kraju, Porto-Novo. W spisie ludności z 11 maja 2013 roku liczyło 66 109 mieszkańców[].

Wikipedia


nikla

nikla indyjska - roślina uprawna z rodziny bobowatych


SJP.pl


niklas

nazwisko


SJP.pl

Niklas – kolonia w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Stare Miasto.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.

Wikipedia


niklej

stopień wyższy od przysłówków: nikło, nikle


SJP.pl


niklejszy

stopień wyższy od przymiotnika: nikły


SJP.pl


niklewicz

nazwisko


SJP.pl


niklonośny

obfitujący w nikiel; dostarczający niklu


SJP.pl


niklowanie

pokrywać warstwą niklu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) techn. met. pokrywanie czegoś warstwą niklu

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nikiel m., niklowiec m., niklownia ż., nikielin m., nikielina ż.

 czas. niklować ndk.

 przym. niklowy, niklawy, nikielinowy

Wiktionary


niklować

pokrywać warstwą niklu


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) techn. pokrywać powierzchnię przedmiotów metalowych warstwą niklu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Żaczek stłumił chichot, ciocia Wiesia przygryzła wargi, natomiast pan z PZU milczał, obmierzając ścianę za pomocą niklowanej, składanej miareczki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikiel mrz., niklowanie n., nikielina ż.

 przym. niklowy

Wiktionary


niklowce

każdy pierwiastek z dziesiątej grupy układu okresowego Mendelejewa


SJP.pl

Niklowce

Wikipedia


niklowiec

każdy pierwiastek z dziesiątej grupy układu okresowego Mendelejewa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek należący do dziesiątej grupy układu okresowego;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikiel mrz., niklowanie n.

Wiktionary


niklownia

zakład, w którym nikluje się metale


SJP.pl


niklowo-magnezowy

niklowy i magnezowy


SJP.pl


niklowy

przymiotnik od: nikiel; kwiat niklowy - annabergit (minerał)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) zawierający nikiel, zrobiony z niklu, dotyczący niklu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikiel m., niklowanie n., nikielina ż.

 czas. niklować ndk.

Wiktionary


niknąć

1. stawać się trudnym do zobaczenia lub odnalezienia; znikać;
2. przestawać istnieć lub występować; zanikać;
3. tracić siły i wagę w czasie choroby; mizernieć


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zniknąć)

 (1.1) książk. stawać się niewidocznym; stopniowo przestawać istnieć (w polu widzenia)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jego uśmiech niknął, gdy usłyszał złą wiadomość.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikłość ż., niknięcie n.

 czas. zniknąć dk.

 przym. nikły

 przysł. nikle, nikło

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ginąć, marnieć, rozpraszać się, słabnąć, zanikać, war. znikać

Wiktionary


nikobar

1. Wielki Nikobar - największa wyspa archipelagu Nikobary;
2. Mały Nikobar - jedna z wysp archipelagu Nikobary


SJP.pl


nikobarczyk

gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych; gołąb nikobarski


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Nikobarów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikobary nmos.

:: fż. Nikobarka ż.

 przym. nikobarski

Wiktionary


nikobarka

mieszkanka Nikobarów (wysp)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Nikobarów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikobary nmos.

:: fm. Nikobarczyk mos.

 przym. nikobarski

Wiktionary


nikobarski

przymiotnik od: Nikobary


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nikobarami, dotyczący Nikobarów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikobary nmos., Nikobarczyk mos., Nikobarka ż.

Wiktionary


nikobary

1. archipelag w Zatoce Bengalskiej;
2. Andamany i Nikobary - terytorium związkowe Indii na Oceanie Indyjskim


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. wydłużony południkowo archipelag należący do Indii, położony na Oceanie Indyjskim;

Wiktionary

Nikobary – złożony z 22 wysp, wydłużony południkowo archipelag, należący do Indii. Znajduje się on na Oceanie Indyjskim, między Zatoką Bengalską i Morzem Andamańskim. Od Andamanów oddziela je Kanał Dziesiątego Stopnia. Razem z nimi tworzy terytorium związkowe Andamany i Nikobary.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Nikobarczyk mos., Nikobarka ż.

 przym. nikobarski

Wiktionary


nikodem

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: Nikodema

Wiktionary

Nikodem – imię męskie pochodzenia greckiego, także rzadkie nazwisko. Wywodzi się od słowa oznaczającego „ten, który zwycięża dla ludu” ( Νικόδημος: νίκη „zwycięstwo” + δημος „lud”). To samo znaczenie ma imię Mikołaj. Żeński odpowiednik to Nikodema.

Nikodem jest obecnie najczęściej nadawanym imieniem dla chłopców w Polsce – w pierwszej połowie 2023 roku nadane 3317 razy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Gdy dzień miał się ku zachodowi, Józef z Arymatei przy pomocy Nikodema zdjął ciało z krzyża i pochował w grobie, wykutym w skale.

 (1.1) — Moje panie w tej chwili zejdą, właśnie kończą ubieranie się, może tymczasem zechce pan, drogi panie Nikodemie, obejrzeć inne pokoje na parterze, bo piętro, che, che, jest jeszcze niewidzialne, pojmuje pan, damy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈkɔdɛ̃m, AS: ńikodẽm

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. Nikodemek mos., Nikoś mos., Nikuś mos.

:: fż. Nikodema ż.

 przym. Nikodemowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zdrobn. Nikodemek, Nikoś, Nikuś

Wiktionary


nikodema

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: Nikodem

Wiktionary

Nikodema – imię żeńskie pochodzenia greckiego, żeński odpowiednik imienia Nikodem, które jest złożone z wyrazów "níkē" (gr. „zwycięstwo”) i "dēmos" (gr. „lud”). Imię Nikodema nadawane jest w Polsce co najmniej od 1846 roku, zaś w rodzinach polskich poza ziemiami rdzennie polskimi co najmniej od 1793 roku.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mam na imię Nikodema i jestem strażniczką miejską w Bełchatowie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikodemek mos., Nikoś mos., Nikuś mos.

:: fm. Nikodem mos.

 przym. Nikodemowy

Wiktionary


nikodemek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Nikodem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W tej żółtej czapeczce Nikodemkowi jest nie do twarzy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikodem mos., Nikodema ż., Nikoś mos., Nikuś mos.

 przym. Nikodemowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zdrobn. Nikoś, Nikuś

Wiktionary


nikodeminy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Nikodemy lub z nią związany


SJP.pl


nikodemostwo

Nikodem z małżonką; Nikodemowie


SJP.pl


nikodemowie

Nikodem z małżonką; Nikodemostwo


SJP.pl


nikodemowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Nikodema lub z nim związany


SJP.pl

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. taki, który należy do Nikodema

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Halina zasnęła w Nikodemowym sadzie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikuś mos., Nikoś mos., Nikodem mos., Nikodema ż., Nikodemek mos.

Wiktionary


nikogusieńko

zdrobnienie od: nikogo; nikogusio, nikoguśko, nikogutko, nikoguteńko


SJP.pl


nikogusio

zdrobnienie od: nikogo; nikogutko, nikoguśko, nikogusieńko, nikoguteńko


SJP.pl


nikoguteńko

zdrobnienie od: nikogo; nikogusio, nikoguśko, nikogusieńko, nikogutko


SJP.pl


nikogutko

zdrobnienie od: nikogo; nikogusio, nikoguśko, nikogusieńko, nikoguteńko


SJP.pl


nikoguśko

zdrobnienie od: nikogo; nikogusio, nikogutko, nikogusieńko, nikoguteńko


SJP.pl


nikol

przyrząd optyczny stosowany jako analizator i polaryzator światła, rodzaj pryzmatu; nikoletia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) opt. rodzaj pryzmatycznego polaryzatora;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W tym eksperymencie posłużymy się nikolem.

 (1.1) Największe natężenie światła przechodzącego przez układ nikoli znajdziemy wówczas, gdy płaszczyzny polaryzacji obu nikoli są do siebie równoległe.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲikɔl, AS: ńikol

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nikoletia, pryzmat Nicola

Wiktionary


nikola

przyrząd optyczny stosowany jako analizator i polaryzator światła, rodzaj pryzmatu; nikoletia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nazywała się Nikola i przyjechała na bordowym motorze.

Wiktionary


nikolaizm

łamanie zasad celibatu


SJP.pl

Ni

Wikipedia


nikolas

imię męskie


SJP.pl


nikoleta

imię żeńskie


SJP.pl

Nikoleta, Nikoletta – imię żeńskie pochodzenia włoskiego. Powstało od imienia Nikola, gdyż we Włoszech i Francji "Nicola", "Nicolai" jest imieniem męskim, a jako żeński odpowiednik powstała "Nicolette", "Nicoletta" ze względu na popularne we Włoszech końcówki imion "-etta". Od Nikolety powstało imię Koleta, które jednak posiada w Polsce o wiele dłuższą tradycję niż Nikoleta.

Wikipedia


nikoletia

1. dziko rosnąca roślina kalifornijskich obszarów pustynnych
2. przyrząd optyczny stosowany jako analizator i polaryzator światła, rodzaj pryzmatu; nikol


SJP.pl


nikoletta

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

Wiktionary


nikolski

nazwisko


SJP.pl

Nikolski – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Alaska, w okręgu Aleutians West.

Wikipedia


nikomedia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. staroż. miasto hellenistyczne w Azji Mniejszej, w Bitynii;

Wiktionary

Nikomedia ( Νικομήδεια) – starożytne miasto hellenistyczne w Azji Mniejszej, położone nad Zatoką Ascytyjską będącą częścią Propontydy; założone przez Nikomedesa I w 264 p.n.e. jako stolica Bitynii. Współczesny İzmit.

W czasach rzymskich była to stolica prowincji Bitynia, przez pewien okres swoją rezydencję mieli tu także cesarze rzymscy. W okresie Cesarstwa Bizantyńskiego miasto zostało stolicą temu Optimaton.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dioklecjan i Konstantyn I Wielki rezydowali w Nikomedii w Bitynii.

Wiktionary


nikon

marka aparatów fotograficznych i firma


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) fot. pot. sprzęt marki Nikon

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nikon – japoński producent sprzętu fotograficznego i optycznego
  • Nikon – imię męskie
  • Nikon (Potapczuk) – polski biskup prawosławny
  • Nikon – patriarcha Moskwy
  • Nikon (Bogojawleński) – rosyjski biskup prawosławny
  • Nikon (Fomiczow) – rosyjski biskup prawosławny
  • Nikon (Fomin) – rosyjski biskup prawosławny
  • Nikon (Łysenko) – rosyjski biskup prawosławny
  • Nikon (Mironow) – rosyjski biskup prawosławny
  • Nikon (Pietin) – rosyjski biskup prawosławny
  • Nikon (Purlewski) – rosyjski biskup prawosławny
  • Nikon (Rożdiestwienski) – rosyjski biskup prawosławny

Wikipedia


nikoniuk

nazwisko


SJP.pl


nikopolski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nikopolem, dotyczący Nikopola

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikopol mrz.

Wiktionary


nikornik

rodzaj ptaków z rodziny chwastówkowatych


SJP.pl


nikosia

forma rzeczownika.

 (1.1) D. i B. lp. od: Nikoś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wiosną załatwili Nikosia nad strumieniem.

Wiktionary


nikotyna

alkaloid zawarty w liściach tytoniu, pobudzający w małych dawkach czynność układu nerwowego, podnoszący ciśnienie krwi i przyspieszający czynność serca


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bezbarwny, płynny alkaloid spotykany przede wszystkim w liściach tytoniu;

Wiktionary

Nikotyna – organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów pirydynowych. Naturalnie występuje w liściach i korzeniach tytoniu szlachetnego ("Nicotiana tabacum").

Zbudowana jest z dwóch pierścieni heterocyklicznych, pirydyny i pirolidyny, której atom węgla w pozycji 2 stanowi centrum chiralne (naturalnie występująca nikotyna jest enancjomerem o konfiguracji "S").

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po zgaszeniu papierosa poziom nikotyny we krwi szybko spada.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲikɔˈtɨ̃na, AS: ńikotỹna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikotynizm m., nikotynista m.

 przym. nikotynowy

Wiktionary


nikotynamid

amid kwasu nikotynowego, związek występujący w wielu naturalnych produktach żywnościowych; witamina B3


SJP.pl


nikotynamidoadeninowy

koenzym uczestniczący w procesie oddychania komórkowego, niezbędny czynnik przemiany glukozy w organizmie; NAD


SJP.pl


nikotynia

dawniej: substancja kamforowa dająca przyjemny zapach dymowi tytoniowemu


SJP.pl


nikotynista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzad. uzależniony od nikotyny, palacz papierosów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wszelki umysłowy wysiłek i skupienie staje się prawdziwą torturą i gnuśny, gnijący w śmierdzącym własnym sosie nikotynista śmieje się cynicznie z własnego upadku i myśli sobie: „E, jakoś to będzie. Żyjemy tylko raz. Po co sobie czegoś odmawiać? I tak jest mało przyjemności”.

 (1.1) Nikotynista kupuje tę chwilę za wysoką cenę wszystkich przyszłych nowotworów i udarów, wszystkich duszności, dychawic i płucnych rozedm, kaszlu i żółtawej skóry.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikotyna ż., nikotynizm mrz.

 przym. nikotynowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) palacz, palący, fajczarz; reg. śl. kurzok

Wiktionary


nikotynizm

nałóg palenia, żucia tytoniu lub zażywania tabaki; nikotynomania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) nałóg palenia lub, rzadziej, żucia tytoniu

Wiktionary

Nikotynizm – uzależnienie od nikotyny.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dodatkowo styl życia znacznej grupy badanych (nikotynizm, niski poziom aktywności fizycznej, spożywanie alkoholu) znacząco odbiegał od zaleceń profilaktyki zdrowotnej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikotynista m., nikotyna ż.

 przym. nikotynowy

Wiktionary


nikotynomania

nałóg palenia, żucia tytoniu lub zażywania tabaki; nikotynizm


SJP.pl


nikotynowiec

gatunek rośliny z rodziny bignoniowatych; Radermachera sinica


SJP.pl


nikotynowy

przymiotnik

 (1.1) dotyczący nikotyny, związany z nikotyną

 (1.2) spowodowany przez nikotynę, związany z konsumpcją nikotyny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ta ustawa, podobnie jak tzw. ustawa nikotynowa, jest ustawą bardzo dobrą, i to podkreślają eksperci na całym świecie.

 (1.2) Dieta nikotynowa – głosi ona, że papierosy mają właściwości dietetyczne i sprzyjają zrzucaniu zbędnych kilogramów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲikɔtɨ̃ˈnɔvɨ, AS: ńikotỹnovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikotyna ż., nikotynista m., nikotynistka ż., nikotynizm mrz.

Wiktionary


nikozja

stolica Cypru


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Cypru;

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲiˈkɔzʲja, AS: ńikozʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikozyjczyk mos., nikozyjka ż.

 przym. nikozyjski

Wiktionary


nikozyjczyk

mieszkaniec Nikozji (miasta na Cyprze)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Nikozji

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲikɔˈzɨjt͡ʃɨk, AS: ńikozyi ̯čyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikozja ż.

:: fż. nikozyjka ż.

 przym. nikozyjski

Wiktionary


nikozyjka

mieszkanka Nikozji (miasta na Cyprze)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Nikozji

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲikɔˈzɨjka, AS: ńikozyi ̯ka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikozja ż.

:: fm. nikozyjczyk mos.

 przym. nikozyjski

Wiktionary


nikozyjski

przymiotnik od: Nikozja (stolica Cypru)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do miasta Nikozja

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲikɔˈzɨjsʲci, AS: ńikozyi ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikozja ż., nikozyjczyk mos., nikozyjka ż.

Wiktionary


nikołaj

rosyjskie imię męskie


SJP.pl


nikołajew

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aleksandr Nikołajew (ujednoznacznienie)
  • Aleksiej Nikołajew (ujednoznacznienie)
  • Andrijan Nikołajew (1929–2004) – radziecki pilot wojskowy i kosmonauta
  • Boris Nikołajew (1907–1973) – radziecki polityk
  • Erdne Nikołajew (1898–1966) – kałmucki działacz emigracyjny
  • Igor Nikołajew (ur. 1960) – rosyjski kompozytor
  • Jan Nikołajew (1930–2004) – polski polityk
  • Leonid Nikołajew (ujednoznacznienie)
  • Konstantin Nikołajew (ujednoznacznienie)
  • Michaił Nikołajew (1878–1956) – rosyjski rewolucjonista
  • Nikołaj Nikołajew (1911–1945) – radziecki wojskowy
  • Walentin Nikołajew (1921–2009) – rosyjski piłkarz

Wikipedia


nikołajewicz

nazwisko


SJP.pl


nikołajewsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w południowo-zachodniej Rosji w obwodzie wołgogradzkim, położone nad Wołgą;

 (1.2) geogr. zob. Nikołajewsk nad Amurem.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nikołajewsk – miasto w Rosji w obwodzie wołgogradzkim
  • Nikołajewsk nad Amurem – miasto w Rosji w Kraju Chabarowskim
  • Nikołajewsk – dawna nazwa miasta Bautino (Kazachstan)
  • Nikołajewsk – dawna nazwa miasta Pugaczow w Rosji w obwodzie saratowskim

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nikołajewski

Wiktionary


nikołajewski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nikołajewskiem (w obwodzie wołgogradzkim) lub Nikołajewskiem nad Amurem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikołajewsk mrz.

Wiktionary


nikołajuk

nazwisko


SJP.pl


nikoś

zdrobnienie od: Nikodem (imię męskie); Nikuś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Nikodem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zróbmy Nikosiowi zdjęcie z misiem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikodem mos., Nikodema ż., Nikodemek mos., Nikuś mos.

 przym. Nikodemowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zdrobn. Nikodemek, Nikuś

Wiktionary


niksa

nazwisko


SJP.pl


nikstamalizacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) spoż. proces obróbki ziaren kukurydzy polegający na gotowaniu jej w zasadowej zawiesinie wody wapiennej lub potażu wypłukanego z popiołu drzewnego;

Wiktionary

Nikstamalizacja (lub: nixtamalizacja) – proces kulinarny stosowany od stuleci na terenie Mezoameryki, polegający na specjalnym przygotowaniu masy kukurydzianej przez gotowanie ziaren kukurydzy w zasadowym roztworze (wodzie wapiennej lub potażu). Nazwa pochodzi z języka nahuatl: "nextli" (popiół) i "tamalli" (surowa masa z ugotowanych ziaren kukurydzy).

Wikipedia


nikt

zaimek nieokreślony: żaden człowiek


SJP.pl

zaimek przeczący

 (1.1) żadna osoba

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nikt (powieść)
  • Nikt (zespół muzyczny)
  • Nikt (film 2021)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nikt mnie nie kocha, nikt mnie nie lubi…

 (1.1) – Kto ma ochotę spróbować pierwszy? – Nikt.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲikt, AS: ńikt

Wiktionary

Powiązane:

 zaim. nikąd

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Śląsk Cieszyński żodyn

Wiktionary


niktórędy

dawniej: żadną drogą


SJP.pl


niktże

wzmocniony zaimek przeczący "nikt"


SJP.pl


nikuś

zdrobnienie od: Nikodem (imię męskie); Nikoś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Nikodem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W Stanach Nikusiowi odbiło już totalnie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikodem mos., Nikodema ż., Nikodemek mos., Nikoś mos.

 przym. Nikodemowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zdrobn. Nikodemek, Nikoś

Wiktionary


nikąd

zaimek przeczący

 (1.1) przest. tylko w wyrażeniach przysłówkowych „do nikąd”, „z nikąd”, „od nikąd”

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) myślałaś że dokądś idziesz / nie – już idziesz do nikąd / na drogowskazie nie ma oznaczenia / nikąd to nikąd / a potem / strefa milczenia sic.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nicość ż., nic n.

 zaim. nic, nikt

 przysł. nigdzie

Wiktionary


nikędy

dawniej:
1. nigdzie, w żadnym miejscu;
2. nigdy


SJP.pl


nikłość

→ nikły


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nikłe

Wiktionary

Patrz:

nikły

Powiązane:

 przym. nikły

 przysł. nikle

 czas. niknąć

Wiktionary


nikły

1. słabo widoczny, słyszalny, odczuwalny; niewyraźny, niepokaźny, niewielki;
2. przestarzałe: szybko przemijający, znikający; nietrwały


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) słabo zauważalny; o niewielkim natężeniu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na podeście schodków było ciasno, duszno i mroczno. Ciemność rozjaśniał tylko nikły blask przebijający szparą pod drzwiami.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ponikwa ż., ponikiew ż., nikłość ż.

 przysł. nikle, nikło

 czas. niknąć

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) minimalny, nieznaczny, wątły, znikomy

Wiktionary


nil

krój pisma drukarskiego, odmiana pisma egipskiego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. jedna z najdłuższych rzek na Ziemi, w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu;

 (1.2) geogr. rzeka w Polsce, przepływająca przez miasto Kolbuszowa w województwie podkarpackim;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (2.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Nil (arab. نهر النيل, "Nahr an-Nīl"; ang. "Nile") – najdłuższa rzeka na Ziemi (według niektórych źródeł najdłuższa jest Amazonka i ta wersja pojawia się coraz częściej w nowych opracowaniach) w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu. Płynie na obydwu półkulach; współrzędne źródła: 2°16′55.92″ S, 29°19′52.32″ E, ujście – 31° N. Licząca prawie 3 mln km² powierzchnia dorzecza ustępuje na kontynencie afrykańskim jedynie dorzeczu rzeki Kongo.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wsiedliśmy na parowiec płynący Nilem do Luksoru.

 (2.1) Rodzice świętego Nila byli Grekami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲil, AS: ńil

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nilus m.

:: fż. Nila ż.

 przym. nilowy

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) Nilus m.

Wiktionary


nilfgaardczyk

w uniwersum Wiedźmina: mieszkaniec Cesarstwa Nilfgaardu


SJP.pl


nilfgaardzki

w uniwersum Wiedźmina:
1. związany z Cesarstwem Nilfgaardu;
2. związany z Nilfgaardem (stolicą Cesarstwa Nilfgaardu);
3. dialekt nilfgaardzki - język pochodzący od starszej mowy, używany w Cesarstwie Nilfgaardu;
4. floren nilfgaardzki - waluta obowiązująca w Cesarstwie Nilfgaardu


SJP.pl


nilgau

gatunek antylopy o niebieskoszarej sierści


SJP.pl

Nilgau ("Boselaphus") – rodzaj ssaków kopytnych z podrodziny bawołów (Bovinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).

Wikipedia


nilgiryjski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z górami Nilgiri

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nilgiri n.

Wiktionary


niloci

grupa ludów afrykańskich


SJP.pl

Niloci – grupa ludów afrykańskich, posługujących się językami nilotyckimi (nilockimi). Zamieszkują tereny Sudanu Południowego, południowej i wschodniej Etiopii, Ugandy, Kenii, Tanzanii i wschodnich terenów Demokratycznej Republiki Konga.

Wikipedia


nilometr

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. archit. specjalny szyb połączony z wodami gruntowymi, budowany w starożytnym Egipcie do pomiaru stanu Nilu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nil m.

 przym. nilowy

Wiktionary


nilotyczny

odnoszący się do Nilu, np. krajobraz nilotyczny - krajobraz przedstawiający rozlewiska Nilu, roślinność i ptactwo wodne


SJP.pl


nilowy

→ Nil (rzeka)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z Nilem, dotyczący Nilu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nil mos./mrz.

Wiktionary


nilpotentny

równy zeru, gdy podniesiony do pewnej potęgi


SJP.pl


nils

obce imię męskie


SJP.pl


nilsson

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Anna Q. Nilsson (1888-1974) – szwedzka aktorka
  • Inger Nilsson (ur. 1959) – szwedzka aktorka
  • Gunnar Nilsson (1923-2005) – szwedzki bokser
  • Henrik Nilsson (ur. 1976) – szwedzki kajakarz
  • Bengt Nilsson (1934–2018) – szwedzki lekkoatleta skoku wzwyż
  • Karl Åke Nilsson (ur. 1945) – szwedzki lekkoatleta, oszczepnik
  • Otto Nilsson (1879-1960) – szwedzki lekkoatleta, oszczepnik
  • Jonny Nilsson (1943–2022) – szwedzki łyżwiarz szybki
  • Birgit Nilsson (1918-2005) – szwedzka śpiewaczka operowa
  • Bo Nilsson (1937-2018) – szwedzki kompozytor
  • Christine Nilsson (1843-1921) – szwedzka śpiewaczka operowa
  • Harry Nilsson (1941–1994) – amerykański piosenkarz, kompozytor

Wikipedia


nim

spójnik wyrażający relację czasową łączonych przez siebie zdań, oznaczający późniejsze trwanie zdarzeń opisanych w zdaniu rozpoczynanym przez ten spójnik w stosunku do drugiego zdania; zanim, wpierw niż, wprzód niż


SJP.pl

spójnik

 (1.1) zob. zanim.

zaimek osobowy

 (2.1) zob. on, ono.

rzeczownik

 (3.1) chińska gra dla dwóch osób;

Wiktionary

Nim – stara chińska gra (nazywana tam "Jianshizi", czyli 'gra w zabieranie kamieni') dla dwóch osób z użyciem 15 do 60 pionków.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲĩm, AS: ńĩm

Wiktionary


nimb

1. świetlisty otok wokół głów postaci boskich i świętych, mający zwykle kształt koła, trójkąta, krzyża, czworoboku lub promieni; gloria, aureola;
2. powszechne uznanie czyichś zasług, uroku, sławy, np. nimb męczeństwa; cześć, szacunek, poważanie


SJP.pl

Nimb

Nimb (łac. "nimbus", chmura) – termin stosowany w sztuce na określenie świetlistego otoku wokół głów przedstawianych na obrazie postaci boskich lub świętych; symbolizuje ich duchowe światło. Nimb może mieć kształt koła, czworoboku, krzyża wpisanego w okrąg, trójkąta lub promieni rozchodzących się wokół głowy.

Wikipedia


nimbocumulus

[czytaj: nimbokumulus] rzadko: chmura kłębiasta burzowa; cumulonimbus


SJP.pl


nimbostratus

chmura warstwowa deszczowa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) meteorol. kompleks chmur warstwowych o dużej grubości i wodności, powodujący opady deszczu lub śniegu o charakterze ciągłym;

Wiktionary

Nimbostratus (Ns – chmura warstwowa deszczowa) – chmura w postaci ciemnoszarej jednolitej warstwy, zazwyczaj całkowicie zasłaniającej niebo. Złożona jest z kropel wody oraz kryształków lodu. Jej występowaniu towarzyszą ciągłe opady deszczu lub śniegu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przez ten nimbostratus padało aż do rana.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) chmura warstwowa deszczowa, Ns

Wiktionary


nimbus

chmura deszczowa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) meteorol. chmura deszczowa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zbliżające się nimbusy zwiastowały deszcz.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲĩmbus, AS: ńĩmbus

Wiktionary


nimby

"nim" wraz z cząstką trybu przypuszczającego


SJP.pl

NI

Wikipedia


nimes

miasto we Francji


SJP.pl


nimeś

spójnik "nim" połączony z końcówką czasownikową drugiej osoby "-eś" (np. "Nimeś próg przestąpił, kwiat na ziemi zwiądł.")


SJP.pl


nimfa

1. w mitologii greckiej: boginka mająca postać młodej, pięknej dziewczyny;
2. ostatnie stadium larwalne niektórych owadów i pajęczaków; przynęta wędkarska imitująca takiego owada;
3. ptak z rodziny kakadu o szarym upierzeniu;
4. dawniej: kobieta lekkich obyczajów;
5. atrakcyjna, nierozgarnięta dziewczyna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mit. w mitologii greckiej i rzymskiej boginka mająca postać pięknej, młodej dziewczyny, będąca uosobieniem sił przyrody

 (1.2) zool. ostatnie stadium larwalne niektórych pajęczaków i owadów

 (1.3) ornit. gatunek ptaka z rodziny kakadu

 (1.4) ornit. ptak z gatunku nimf (1.3)

 (1.5) przest. prostytutka

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • nimfa – w mitologii greckiej i rzymskiej każda z istot uosabiających siły żywotne przyrody
  • Nimfa – imię żeńskie
  • nimfa – stadium larwalne niektórych pajęczaków i owadów
  • nimfa – gatunek ptaka z monotypowego rodzaju Nymphicus, z rodziny kakadu
  • nimfa – odmiana złotej rybki
  • nimfa – człon rodzajowy polskiej nazwy gatunkowej ważki z rodzaju Enallagma:
    • nimfa stawowa (Enallagma cyathigerum)
  • nimfa – człon rodzajowy polskich nazw niektórych motyli z rodziny wachlarzykowatych:
    • nimfa grzybienianka (Elophila nymphaeata)
    • nimfa jezioranka (Acentria ephemerella)
    • nimfa osoczanka (Paraponyx stratiotata)
    • nimfa rzęsianka (Cataclysta lemnata)

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈɲĩw̃fa, AS: ńĩũ̯fa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nimfetka ż., nimfeum n.

 przym. nimfowy

Wiktionary


nimfajon

nimfeum;
1. w starożytnej Grecji i Rzymie: grota lub gaj z naturalnym źródłem, poświęcone nimfom;
2. w budownictwie starożytnego Rzymu: budowla studzienna przy źródle, zwykle fontanna lub zamknięcie wodociągu


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • nimfajon (nimfeum) – rodzaj starożytnej fontanny
  • Nimfajon – nimfajon na terenie starożytnej Olimpii
  • Nimfajon – starożytne miasto greckie na Krymie
  • Nimfajon – starożytne miasto greckie w Azji Mniejszej.

Wikipedia


nimfetka

młoda dziewczyna o zbyt wcześnie uaktywnionych zainteresowaniach seksualnych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rozbudzona erotycznie dziewczyna, która wzbudza zainteresowanie seksualne dorosłych mężczyzn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nimfa ż.

Wiktionary


nimfeum

nimfajon;
1. w starożytnej Grecji i Rzymie: grota lub gaj z naturalnym źródłem, poświęcone nimfom;
2. w budownictwie starożytnego Rzymu: budowla studzienna przy źródle, zwykle fontanna lub zamknięcie wodociągu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rel. w starożytnej Grecji gaj lub grota ze źródłem, gdzie czczono bóstwa wodne i nimfy;

 (1.2) archit. w starożytnym Rzymie konstrukcja będąca ozdobnym zamknięciem wodociągu

 (1.3) archit. ogrod. budowla ogrodowa z elementami wodnymi nawiązująca do starożytnych nimfeów (1.1)

 (1.4) archit. rel. wirydarz wodny

Wiktionary

Nimfeum (łac. "nymphaeum" od stgr. νυμφαῖον "nymphaion") – miejsca mające w kulturze starożytnej kilka zróżnicowanych znaczeń.

W starożytnej Grecji określano tak początkowo groty albo gaje z naturalnymi źródłami poświęconymi nimfom i bóstwom wodnym. W późniejszych czasach nazwę tę odnoszono do specjalnych budowli studziennych (w postaci sztucznej groty, altany) bądź pawilonów zlokalizowanych przy źródłach, pełniących publiczne funkcje użytkowe (jak np. nimfeum Enneakrunos na ateńskiej agorze).

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nimfa ż.

Wiktionary


nimfoman

potocznie: erotoman - mężczyzna ze wzmożonym popędem płciowym


SJP.pl


nimfomania

1. nadmierny, chorobliwy, stale utrzymujący się wzmożony popęd płciowy u kobiet;
2. u samic niektórych zwierząt (zwłaszcza u krów i klaczy) chorobliwie często powtarzające się okresy rui - snębica


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. chorobliwie wzmożony popęd płciowy u kobiet;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nimfomania połączona z poszukiwaniem nowych partnerów i podejmowaniem współżycia w każdej, nawet nie sprzyjającej temu okoliczności, bywa wyrazem zakłócenia kontroli impulsów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲĩw̃fɔ̃ˈmãɲja, AS: ńĩũ̯fõmãńi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nimfomanka ż.

 przym. nimfomański

Wiktionary


nimfomanka

kobieta ze wzmożonym popędem płciowym, chora na nimfomanię


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta o chorobliwie nadmiernym popędzie seksualnym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Krycha to nimfomanka, ślini się do każdego faceta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲĩw̃fɔ̃ˈmãnka, AS: ńĩũ̯fõmãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nimfomania ż.

 przym. nimfomański

Wiktionary


nimfomański

związany z nadmiernym popędem seksualnym u kobiet


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) med. dotyczący nimfomanii i nimfomanki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nimfomania ż., nimfomanka ż.

Wiktionary


nimfowy

→ nimfa


SJP.pl

Patrz:

nimfa

nimi

forma zaimka.

 (1.1) zob. oni.

 (1.2) zob. one.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲĩmʲi, AS: ńĩmʹi

Wiktionary


nimitz

[czytaj: nimic] nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Chester Nimitz – amerykański admirał, dowódca Floty Pacyfiku podczas II wojny światowej
  • USS „Nimitz” (CVN-68) – amerykański lotniskowiec z napędem jądrowym nazwany na cześć admirała Nimitza.
  • Lotniskowce typu Nimitz - typ amerykańskich lotniskowców, zapoczątkowany przez USS „Nimitz” (CVN-68)

Wikipedia


nimonik

nazwa wielu żarowytrzymałych stopów niklu z chromem, często z niewielką zawartością żelaza, manganu, krzemu, tytanu itp.; stosowane m.in. do budowy turbin lotniczych i silników spalinowych


SJP.pl


nimułka

mała błonkówka z rodziny pilarzowatych, atakująca krzewy różane


SJP.pl


nin.

skrót

 (1.1) = niniejszy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niniejszy

Wiktionary


nina

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

Wiktionary

Ta strona dotyczy żeńskiego imienia. Zobacz też: CDP w USA.Nina – imię żeńskie o niejasnej etymologii. Prawdopodobnie wywodzi się od imienia mitycznego założyciela Niniwy i imperium asyryjskiego - Ninosa. W piśmiennictwie imię to występuje w formach: "Nina, Nino, Nunia, Nuna i Nonna".

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nina włożyła wtyczkę do gniazdka i zaczęła prasować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲĩna, AS: ńĩna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Antonina ż., Antosia ż.

Wiktionary


nindża

starojapoński mistrz walki, kamuflażu, szpiegowania; ninja


SJP.pl


nineczka

zdrobnienie od: Nina (imię żeńskie)


SJP.pl


ningbo

miasto w Chinach; Ningpo


SJP.pl

Ningbo (chiń. upr. 宁波; chiń. trad. 寧波; pinyin "Níngbō",) – miasto we wschodnich Chinach, jeden z największych portów świata.

Wikipedia


ningpo

miasto w Chinach; Ningbo


SJP.pl


ningsia

region w Chinach; Ningxia


SJP.pl


ningxia

[czytaj: NINKsia] region w Chinach; Ningsia


SJP.pl

Ningxia (wym. []; Region Autonomiczny Ningxia Hui; chin: 宁夏回族自治区; pinyin: "Níngxià Huízú Zìzhìqū") – region autonomiczny w północnych Chinach. Ningxia graniczy z prowincjami: Shaanxi, Gansu oraz z regionem autonomicznym Mongolia Wewnętrzna. Przez jego terytorium przepływa Żółta Rzeka. Większość obszaru ma charakter pustynny lub półpustynny.

Wikipedia


ninhydryna

organiczny związek chemiczny używany do wykrywania i oznaczania aminokwasów


SJP.pl

Ninhydryna, wodzian triketohydrindanu – organiczny związek chemiczny powszechnie używany jako niezwykle czuły wskaźnik chemiczny do wykrywania aminokwasów i amin pierwszorzędowych (tzw. odczynnik Abderhaldena).

Ninhydryna jest umiarkowanie rozpuszczalna w wodzie (1–5 g/dm³ w 20 °C) i alkoholach, słabo rozpuszczalna w eterze. Szkodliwa dla zdrowia.

Wikipedia


ninhydrynowy

→ ninhydryna


SJP.pl

Patrz:

ninhydryna

ninie

imię żeńskie


SJP.pl

przysłówek

 (1.1) daw. teraz, obecnie datadef|XVI|I poł. XIX w.}}

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wstał Pan Chrystus z martwych ninie, […]. Uweselił swój lud mile, […].

 (1.1) Chwała bądź Bogu w Trójcy jedynemu: Ojcu, Synowi, Duchowi Świętemu. Jak od początku była, tak i ninie, I na wiek wieków niechaj zawsze słynie.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niniejszy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) stpol. war. nynie

Wiktionary


niniejszy

1. ten oto właśnie;
2. dawniej: teraźniejszy


SJP.pl

zaimek przymiotny wskazujący lub przymiotnik

 (1.1) książk. ten oto właśnie

 (1.2) daw. teraźniejszy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niniejszy regulamin określa zasady promocji „Daj się oszukać”.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲĩˈɲɛ̇jʃɨ, AS: ńĩńėi ̯šy

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. ninie, niniejszym

 skr. nin.

Wiktionary


niniejszym

1. tak więc, oto;
2. tym oto aktem, wystąpieniem


SJP.pl

przysłówek sposobu

 (1.1) urz. tym oto aktem (pismem, wystąpieniem)

forma przymiotnika.

 (2.1) N., Ms. m. i n., C. lm. od: niniejszy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niniejszym tworzy się Międzynarodowy Trybunał Karny (zwany dalej „Trybunałem”).

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲĩˈɲɛ̇jʃɨ̃m, AS: ńĩńėi ̯šỹm

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niniejszy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) w ten oto sposób

Wiktionary


niniew

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie pleszewskim, w gminie Chocz;

Wiktionary

Niniew (daw. także Niniewo, Nieniewo) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie pleszewskim, w gminie Chocz.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Według źródeł pisanych z 1579 roku Niniew należał do Nieniewskich herbu Nałęcz.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niniewianin mos., niniewianka ż.

 przym. niniewski

Wiktionary


niniewianin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Niniewa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Szereg niniewian posiada baseny na swoich posesjach.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niniew mrz.

:: fż. niniewianka ż.

 przym. niniewski

Wiktionary


niniewianka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Niniewa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na dyskotece Tomek poznał jedną radosną niniewiankę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niniew mrz.

:: fm. niniewianin mos.

 przym. niniewski

Wiktionary


niniewski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Niniewa, związany z Niniewem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kupiłem ten brelok na niniewskiej stacji benzynowej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niniew mrz., niniewianin mos., niniewianka ż.

Wiktionary


ninigi

Ninigi (jap. 瓊瓊杵尊 Ninigi-no Mikoto) – w mitologii japońskiej wnuk bogini słońca Amaterasu, mityczny protoplasta Japończyków i japońskiego rodu cesarskiego. Wyruszył on na archipelag japoński z misją zaprowadzenia porządku.

Postać wnuka Amaterasu łączy niebiańskich bogów z rodem cesarskim, gdyż prawnukiem Ninigi miał być Jimmu, pierwszy cesarz Japonii.

Wikipedia


ninikowo

Ninikowo – wieś sołecka w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w gminie Karnice.

Według danych pod koniec 2004 roku wieś miała 78 mieszkańców.

W latach 1946–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.

Wikipedia


niniwa

1. starożytne miasto, stolica Asyrii.
2. prowincja w Iraku


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) staroż. geogr. dawne miasto w północnej Mezopotamii, nad wschodnim, lewym brzegiem Tygrysu, jedna ze stolic starożytnej Asyrii, współcześnie stanowisko archeologiczne;

 (1.2) geogr. adm. prowincja w Iraku, w północnej części kraju, z ośrodkiem administracyjnym w Mosulu;

Wiktionary

Niniwa (akad. "Ninūa") – starożytne miasto w północnej Mezopotamii, leżące nad wschodnim, lewym brzegiem Tygrysu; jedna ze stolic Asyrii. Obecnie stanowisko archeologiczne "Ninawa" w Iraku, na północny wschód od śródmieścia Mosulu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Było to w dwunastym roku panowania Nabuchodonozora, który królował nad Asyrią w wielkim mieście Niniwie.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niniwski

Wiktionary


niniwski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z Niniwą, dotyczący Niniwy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Znajdujemy więc w książnicy niniwskiej zbiór zaklęć magicznych na wszelkie choroby i wszelkie przygody, napisany w starożytnym języku Akkadów (=Akadyjczyków), ponadto wykłady snów i cudownych zjawisk, traktaty o wróżbach i zaklinaniach, oraz urywki ze zbioru hymnów religijnych.

 (1.1) Poznał król naukę magów chaldejskich i niniwskich, astrologów z Abydos, Sais i Memfis, tajemnice wróżów, mistagogów i epoptów asyryjskich i wróżbitów-jasnowidzów z Baktrii i Persepolis i przekonał się, że ich wiedza jest li tylko ludzką wiedzą.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niniwa ż.

Wiktionary


ninja

[czytaj: nindzia albo nindża] starojapoński mistrz walki, kamuflażu, szpiegowania; nindża


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) japoński wojownik, specjalizujący się w zamachach i szpiegostwie;

Wiktionary

Ninja (jap. 忍者 "ninja"; także: 忍び, "shinobi" lub 忍びの者, "shinobi-no-mono") – tajni agenci lub najemnicy w feudalnej Japonii, którzy specjalizowali się w działaniach specjalnych, wywiadzie, rozpoznaniu, przenikaniu i skrytobójstwach, ale także w walce wręcz i bronią białą. Ich skryte, podstępne metody były sprzeczne z zasadami samurajów, którzy przestrzegali surowych zasad dotyczących honoru i walki (bushidō). Działali od okresu Kamakura do okresu Edo.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈɲĩn͇d͡ʒa, AS: ńĩṇǯa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ninjutsu n., nindża m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nindża

Wiktionary


ninjutsu

[czytaj: nindziutsu] sztuka szpiegowania i kamuflażu oraz zabijania bez śladu, która stanowiła podstawę treningu ninja


SJP.pl

Ni

Wikipedia


ninka

zdrobnienie od: Nina (imię żeńskie)


SJP.pl


ninków

Ninków – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie przysuskim, w gminie Borkowice. Ma status sołectwa.

Prywatna wieś szlachecka, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie radomskim województwa sandomierskiego.

W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Ninków, po jej zniesieniu w gromadzie Borkowice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.

Wikipedia


nintendo

japońska firma zajmująca się rynkiem gier konsolowych, potentat w tejże dziedzinie


SJP.pl

Nintendo Co., Ltd. (jap. 任天堂株式会社 Nintendō Kabushiki-gaisha) – japońskie przedsiębiorstwo założone 23 września 1889 przez Fusajirō Yamauchiego, w celu produkowania kart hanafuda do japońskiej gry o tej samej nazwie. W ciągu kilkudziesięciu lat przedsiębiorstwo zajęło się rynkiem gier konsolowych i stało się jednym z potentatów w tej dziedzinie.

Wikipedia


niob

pierwiastek chemiczny o symbolu Nb


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Nb i liczbie atomowej 41;

Wiktionary

Niob (Nb, niobium) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych układu okresowego. Nazwa pochodzi od Niobe, córki Tantala z mitologii greckiej. W anglosaskiej literaturze dotyczącej metalurgii spotykana jest nazwa "Columbium" z symbolem Cb.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jakie właściwości chemiczne ma niob?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɔp, AS: ńop

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niobit m.

 przym. niobowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) symbol. Nb

Wiktionary


niobe

przenośnie: matka rozpaczająca po stracie dzieci


SJP.pl

Zo

Wikipedia


niobian

sól kwasu niobowego


SJP.pl


niobiany

sól kwasu niobowego


SJP.pl


niobit

minerał, złożony tlenek żelaza, manganu, tantalu i niobu; kolumbit; tantalit


SJP.pl


niobowy

→ niob


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący niobu

Wiktionary

Patrz:

niob

Powiązane:

 rzecz. niob m.

Wiktionary


nios

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) komplet jaj złożonych w tym samym czasie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɔs, AS: ńos

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nioska ż.

 czas. znosić, nosić, znieść

Wiktionary


nioska

kura przeznaczona do znoszenia jajek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. roln. samica ptaka, najczęściej kura, w okresie, kiedy znosi jaja

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nieść ndk.

 rzecz. nios mrz., nosidełko n., nosiciel mos.

Wiktionary


nioskowy

→ nioska


SJP.pl

Patrz:

nioska

niosom

(zwykle w liczbie mnogiej) mikroskopijny pęcherzyk będący składnikiem niektórych kosmetyków, mający na celu przenoszenie substancji odżywczych


SJP.pl


nip

gatunek palmy


SJP.pl

forma rzeczownika.

 (1.1) D. lp. od: nipa

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲip, AS: ńip

Wiktionary


nipa

gatunek palmy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Nypa fruticans|ref=tak., palma o bardzo krótkiej kłodzinie i dużych pierzastych liściach;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲipa, AS: ńipa

Wiktionary


nipagina

rodzaj konserwantu używanego do sporządzania kropli ocznych


SJP.pl


nipaginy

rodzaj konserwantu używanego do sporządzania kropli ocznych


SJP.pl


nippon

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) daw. rzad. Japonia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ich żaglowce często zawijały do portów Nipponu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲipːɔ̃n, AS: ńi•põn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nippońskość ż.

 przym. nippoński

 przysł. nippońsko

Wiktionary


nipponozaur

rodzaj roślinożernego dinozaura z rodziny hadrozaurów


SJP.pl

Nipponozaur ("Nipponosaurus sachalinensis") – roślinożerny dinozaur z rodziny hadrozaurów.

Żył w okresie późnej kredy na terenach Azji. Długość ciała ok. 8 m, wysokość ok. 4 m. Jego szczątki znaleziono w 1936 r. podczas budowy szpitala na należącym wtedy do Japonii Sachalinie.

Wikipedia


nippoński

→ Nippon


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Nipponu, związany z Nipponem

Wiktionary

Patrz:

Nippon

Przykłady

 (1.1) W jego domu wyczuwało się ten charakterystyczny nippoński sposób życia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nippon mrz., nippońskość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) japoński

Wiktionary


nippońskość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzad. cecha tego, co nippońskie; nippoński charakter czegoś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) O nippońskości tych malunków świadczyło właśnie owo proste pociągnięcie pędzla.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nippon m.

 przym. nippoński

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) japońskość

Wiktionary


nippur

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) hist. geogr. starożytne miasto sumeryjskie w południowej Mezopotamii, współcześnie stanowisko archeologiczne w Iraku;

Wiktionary

Nippur (sum. nibru(EN.LÍL)ki; akad. "Nippur, Nippuru") – starożytne miasto w południowej Mezopotamii, pradawna stolica religijna Sumeru i główne miejsce kultu boga Enlila (w świątyni E-kur); obecnie stanowisko archeologiczne "Niffar" położone w prowincji Al-Kadisijja w Iraku, nieco na północ od miasta Afak i ok. 180 km. na południowy zachód od Bagdadu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Z wolna rozprzestrzenili się oni ku północy i stali się twórcami wspomnianej kultury, którą znamy przede wszystkim z wykopalisk w Ur, w Lagash i w Nippur (…)

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Niffar

Wiktionary


nipu

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) książk. literacka utopijna kraina, wyspa, na której panuje miłość, dobro i wzajemny szacunek; symbol prostego, szczęśliwego życia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Powieść starca o Laongu owym utwierdziła mnie w zdaniu, iż wyspa Nipu nie musiała być, nadto oddalona od ziem innych mieszkalnych.

 (1.1) A obecnie obywatele tego kraju stali tu, w tym pięknym pokoju o belkowanym suficie, (…) w hotelu położonym w centrum wspaniałego, starego miasta i przywoływali wyspę Nipu, ów symbol prostego, surowego życia w idealnej, wiejskiej wspólnocie.

 (1.1) …a przy tym powiadano, że sam prezydent (…) prezydentem był tylko dlatego (…), że nikogo innego nie było, któryby się podjął tego urzędu, bo jest na wyspie Nipu bezpłatny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nipuanin m., Nipuanka ż.

 przym. nipuański

Wiktionary


nirvana

amerykański zespół muzyczny założony przez Kurta Cobaina


SJP.pl

Nirvana – amerykański zespół muzyczny, założony przez wokalistę i gitarzystę Kurta Cobaina i basistę Krista Novoselica w Aberdeen w 1987. W ciągu siedmiu lat swojej działalności, grupa zatrudniała kilku perkusistów (najdłużej w zespole grał Dave Grohl, który dołączył w 1990).

Wikipedia


nirwana

1. w religii i filozofii indyjskiej: zanik niewiedzy będącej przyczyną cierpienia;
2. przenośnie: niebyt, zapomnienie, stan błogiego szczęścia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) w buddyzmie: oświecenie, wyzwolenie, cel praktyki buddyjskiej;

Wiktionary

Nirwana (dosłownie "zgaśnięcie)" – wygaśnięcie cierpienia, termin używany w religiach dharmicznych na określenie bardzo zaawansowanego poziomu urzeczywistnienia. Zdarzało się, że niektórzy widzieli w tym stanie całkowitą anihilację świadomości.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲirˈvãna, AS: ńirvãna

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nirwaniczny

Wiktionary


nirwaniczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z nirwaną, dotyczący nirwany

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nirwana ż.

Wiktionary


nisan

pierwszy (lub siódmy) miesiąc kalendarza hebrajskiego


SJP.pl

Nisan (hebr. ניסן, czyt. "nîsān") – nazwa jednego z miesięcy w kalendarzu żydowskim, w kalendarzu gregoriańskim przypadającego na marzec-kwiecień. Nisan jest pierwszym miesiącem żydowskiego kalendarza religijnego i siódmym (w roku przestępnym ósmym) miesiącem żydowskiego kalendarza świeckiego; liczy 30 dni.

Wikipedia


nisei

osoba pochodzenia japońskiego urodzona w USA


SJP.pl

Nisei (jap. 二世 – „drugie pokolenie”) – osoba pochodzenia japońskiego urodzona na terenie Ameryki Północnej (głównie w Stanach Zjednoczonych) lub Ameryki Południowej.

Rodzice Nisei (emigranci z Japonii) są nazywani Issei (jap. 一世 – „pierwsze pokolenie”). Kolejne pokolenia są kolejno numerowane w języku japońskim.

Wikipedia


niska

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Niemczech, we wschodniej części kraju związkowego Saksonia, na terenie Łużyc Górnych;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lp. od Nisko

Wiktionary

Niska ( Niesky, wym., Niska) – miasto w Niemczech, na Łużycach Górnych, we wschodniej części kraju związkowego Saksonia, w okręgu administracyjnym Drezno, w powiecie Görlitz, do 31 lipca 2008 stolica powiatu Niederschlesischer Oberlausitzkreis. Miasto liczy 9526 mieszkańców (2014), a jego powierzchnia wynosi 53,6 km².

Wikipedia

Powiązane:

 przym. niski

Wiktionary


niskawy

potocznie: nieco niski, niedużego wzrostu


SJP.pl


niski

charakteryzujący się niewielkością danej kategorii pojęciowej (np. wzrostu - niski człowiek, dom; wielkości - niskie podatki; wysokości - niskie chmury, niskie stanowisko, niski głos)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) mający mały wymiar w pionie

 (1.2) mały w porównaniu z innymi na skali jakiejś wartości

 (1.3) oceniany ujemnie w sensie moralnym

 (1.4) zawierający się w dolnym przedziale określonego zakresu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nosiła pantofle na niskich obcasach.

 (1.2) Ich zarobki były bardzo niskie.

 (1.3) Kierowały nim niskie pobudki.

 (1.4) Oczekuje w tym roku wzrostu przychodów Grupy w przedziale od wysokich nastu procent do niskich dwudziestu procent, co przewyższy wzrost rynku e-commerce we wszystkich regionach.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲisʲci, AS: ńisʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niskość ż., niż mrz., Niska ż.

 czas. obniżać ndk., obniżyć dk., poniżać ndk., poniżyć dk., zniżać ndk., zniżyć dk.

 przym. niziuchny, niziusieńki, niziuteńki, niziutki, niziuśki, poniższy

 przysł. nisko, niziuteńko, niziutko

 temsłow. nisko-

Wiktionary


nisko

charakteryzujący się niewielkością danej kategorii pojęciowej (np. wzrostu - niski człowiek, dom; wielkości - niskie podatki; wysokości - niskie chmury, niskie stanowisko, niski głos)


SJP.pl

przysłówek

 (1.1) na niedużej wysokości

 (1.2) na niewysokim poziomie bądź pozycji w rankingu, tabeli

Wiktionary

Nisko – miasto w województwie podkarpackim, w powiecie niżańskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Nisko. Położone nad rzeką San, od północnego zachodu graniczące ze Stalową Wolą.

Według danych GUS z 31 grudnia 2024 r. miasto miało 14 310 mieszkańców.

Tereny dookoła Niska pokryte są głównie przez lasy. Nisko jest miastem stosunkowo młodym, znajduje się więc tutaj niewiele zabytków.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dlaczego ten samolot leciał tak nisko?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲiskɔ, AS: ńisko

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niskość ż., niż mrz.

 czas. obniżać ndk., obniżyć dk.

 przym. niski, niziutki, niziuśki, niziuchny, niziuteńki, niziusieńki, poniższy

 przysł. zdrobn. niziutko, niziuteńko

 temsłow. nisko-

Wiktionary


nisko-

temat słowotwórczy

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na niewielką wysokość lub niewysokie położenie tego, co określa drugi człon złożenia

 (1.2) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na małą wartość, zawartość czegoś lub słabe natężenie cechy tego, co określa drugi człon złożenia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niskość ż., niż mrz.

 czas. obniżać ndk., obniżyć dk., poniżać ndk., poniżyć dk., zniżać ndk., zniżyć dk.

 przym. niski, niziuchny, niziusieńki, niziuteńki, niziutki, niziuśki

 przysł. nisko, niziuteńko, niziutko

Wiktionary


niskoalkoholowy

przymiotnik

 (1.1) mający niską zawartość alkoholu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zaprezentowane zostaną również różne produkty: mięsne, mleczarskie, piekarnicze oraz niskoalkoholowe, połączone z degustacją.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiskɔalkɔxɔˈlɔvɨ, AS: ńiskoalkoχolovy

Wiktionary


niskobiałkowy

przymiotnik

 (1.1) mający mały procent zawartości białka, dostarczający organizmowi mało białka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tofu jest bogatym źródłem białka, co miało dawniej szczególne znaczenie w opartej głównie na niskobiałkowym ryżu i pozbawionej mleka kuchni chińskiej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiskɔbʲjawˈkɔvɨ, AS: ńiskobʹi ̯au̯kovy

Wiktionary


niskobudżetowy

wymagający niedużych nakładów finansowych


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, na który przeznaczono niski budżet lub taki, który jego wymaga

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiskɔbuḍʒɛˈtɔvɨ, AS: ńiskobuḍžetovy

Wiktionary


niskocholesterolowy

przymiotnik

 (1.1) biochem. zawierający małą ilość cholesterolu

Wiktionary


niskociśnieniowiec

człowiek mający niskie ciśnienie tętnicze


SJP.pl


niskoczuły

o błonach i materiałach fotograficznych: mający niski stopień reagowania na światło


SJP.pl


niskoczęstotliwościowy

przymiotnik

 (1.1) techn. dotyczący niskich częstotliwości

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiskɔt͡ʃɛ̃w̃stɔtlʲivɔɕˈt͡ɕɔvɨ, AS: ńiskočẽũ̯stotlʹivośćovy

Wiktionary


niskodawkowy

zawierający niską dawkę substancji czynnej


SJP.pl


niskoemisyjność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niskoemisyjne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niskoemisyjny

 przysł. niskoemisyjnie

Wiktionary


niskoemisyjny

cechujący się niską emisją szkodliwych lub niepożądanych substancji


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) powodujący emisję stosunkowo niedużej ilości dwutlenku węgla i/lub innych szkodliwych gazów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) By zapobiec ociepleniu klimatu, trzeba budować niskoemisyjną gospodarkę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiskɔɛ̃mʲiˈsɨjnɨ, AS: ńiskoẽmʹisyi ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niskoemisyjność ż.

Wiktionary


niskoenergetyczny

zużywający niewiele energii


SJP.pl


niskogatunkowy

przymiotnik

 (1.1) taki, który jest w złym gatunku

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pozagatunkowy, pozaklasowy

Wiktionary


niskoglikemiczny

o niskim wpływie na poziom cukru we krwi po spożyciu


SJP.pl


niskointerwencyjny

wymagający minimalnej ingerencji lub interwencji


SJP.pl


niskokaloryczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niskokaloryczne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niskokaloryczny

 przysł. niskokalorycznie

Wiktionary


niskokaloryczny

mający małą wartość kaloryczną; małokaloryczny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) mający/dostarczający małą ilość kalorii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Risotto to propozycja na zdrową, niskokaloryczną, ale bardzo pożywną kolację.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiskɔkalɔˈrɨt͡ʃnɨ, AS: ńiskokaloryčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niskokaloryczność ż.

 przysł. nikokalorycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) małokaloryczny

Wiktionary


niskokosztowy

mający niskie koszty; niedrogi, lowcostowy


SJP.pl


niskokwotowy

dotyczący niskiej kwoty


SJP.pl


niskolotny

rzadko: latający nisko nad ziemią


SJP.pl


niskomarżowy

mający niską marżę


SJP.pl


niskonakładowy

przymiotnik

 (1.1) mający niski, mały nakład

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na całym świecie niskonakładowe, ważne dla rozwoju kultury i nauki pozycje są dotowane.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) małonakładowy

Wiktionary


niskonapięciowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) elektr. odnoszący się do niskiego napięcia; wytwarzający lub przewodzący niskie napięcie, wytrzymujący niskie napięcie

Wiktionary


niskoobrotowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) techn. pracujący na niskich obrotach

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niskoobrotowy silnik zapewnia bardzo cichą pracę.

Wiktionary


niskoodpadowy

w technice: dający, wytwarzający mało odpadów; małoodpadowy


SJP.pl


niskopienny

1. o drzewie: o niskim pniu; niskie;
2. żartobliwie, o kimś: niskiego wzrostu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) o drzewie: mający niski, krótki pień

 (1.2) o lesie, sadzie: składający się z drzew o niskich pniach

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiskɔˈpʲjɛ̃nːɨ, AS: ńiskopʹi ̯ẽ•ny

Wiktionary


niskopodwoziowy

przymiotnik

 (1.1) mający niskie podwozie, odbywający się na niskim podwoziu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiskɔpɔdvɔˈʑɔvɨ, AS: ńiskopodvoźovy

Wiktionary


niskopodłogowiec

autobus lub tramwaj o nisko osadzonej podłodze, ułatwiającej podróżowanie starszym i niepełnosprawnym


SJP.pl


niskopodłogowy

przymiotnik

 (1.1) o autobusie, tramwaju itp: mający podłogę nisko nad ziemią

Wiktionary


niskoporowaty

mający małej wielkości pory


SJP.pl


niskopoziomowy

o niskim poziomie, np. niskopoziomowy język programowania


SJP.pl


niskoprocentowy

zawierający niski procent czegoś


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) zawierający niski odsetek jakiejś substancji, zwłaszcza alkoholu

 (1.2) ekon. nisko oprocentowany

Wiktionary


niskoprofilowy

mający niski profil


SJP.pl


niskoprogowy

mający niski próg


SJP.pl


niskoprzetworzony

o żywności: poddany małej obróbce przemysłowej


SJP.pl


niskopółkowiec

potocznie: produkt tani w porównaniu z innymi produktami tego rodzaju; budżetowiec


SJP.pl


niskopółkowy

tani w porównaniu z innymi produktami tego rodzaju


SJP.pl


niskopączkowy

roślina niskopączkowa - roślina wieloletnia o odnawiających się pączkach w dole pędów, bardzo blisko gleby, np. wrzos zwyczajny, borówka, mech; chamefit


SJP.pl


niskopłatny

źle opłacany, niedostatecznie wynagradzany


SJP.pl


niskorosłość

nienormalnie mały wzrost człowieka; karłowatość, niedobór wzrostu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. niedobór wzrostu;

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) karłowatość

Wiktionary


niskorosły

karłowaty;
1. niski wskutek utraty naturalnej zdolności do wzrostu;
2. mający mniejsze rozmiary niż typowe dla danego rodzaju zwierząt, roślin lub rzeczy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odznaczający się niedoborem wzrostu

Wiktionary


niskosiarkowy

zawierający mało siarki


SJP.pl


niskosodowy

zawierający niską zawartość sodu


SJP.pl


niskosłodzony

zawierający małą ilość cukru


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) o niskiej zawartości cukru

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ma pani jeszcze te niskosłodzone dżemy z Włoch?

Wiktionary


niskotechnologiczny

oparty na prostej, mało zaawansowanej technologii


SJP.pl


niskotemperaturowy

przymiotnik

 (1.1) przym. od niska temperatura; przystosowany do używania w niskich temperaturach, wytrzymujący niskie temperatury

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiskɔtɛ̃mpɛratuˈrɔvɨ, AS: ńiskotẽmperaturovy

Wiktionary


niskotoksyczny

mający niewielką toksyczność


SJP.pl


niskotonowy

głośnik niskotonowy - głośnik odtwarzający niskie (najniższe) dźwięki; subwoofer


SJP.pl


niskotopliwy

przymiotnik

 (1.1) topiący się w niskiej temperaturze, łatwo topliwy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiskɔtɔˈplʲivɨ, AS: ńiskotoplʹivy

Wiktionary


niskotrawiasty

porośnięty niską trawą


SJP.pl


niskotłuszczowy

przymiotnik

 (1.1) kulin. o niskiej zawartości tłuszczu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jadam potrawy niskotłuszczowe, a przy tym wysokobiałkowe i napakowane składnikami odżywczymi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiskɔtwuʃˈt͡ʃɔvɨ, AS: ńiskotu̯uščovy

Wiktionary


niskowejściowy

mający wejście na małej wysokości


SJP.pl


niskowrzący

przymiotnik

 (1.1) techn. wrzący w (stosunkowo) niskiej temperaturze

Wiktionary


niskowydajny

charakteryzujący się małą wydajnością; mało wydajny


SJP.pl


niskozmineralizowany

nasycony składnikami mineralnymi do 500 mg/l


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) charakteryzujący się niską mineralizacją

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na dobry początek najlepsza jest dieta oczyszczająca. Aby przyniosła pożądane efekty musi trwać co najmniej 7 dni. Po pierwsze należy zwrócić uwagę na ilość wypijanych płynów w ciągu całego dnia. Najlepsza jest woda niegazowana i niskozmineralizowana.

Wiktionary


niskościenny

mający niskie ściany


SJP.pl


niskość

→ niski


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest niskie; cecha tych, którzy są niscy

Wiktionary

Patrz:

niski

Powiązane:

 rzecz. niż m., nizina ż.

 przym. niski, niziutki, niziusieńki, niziuteńki, niziuśki, poniższy

 przysł. nisko, niziutko

 temsłow. nisko-

 czas. obniżać

Wiktionary


nissan

marka samochodów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) mot. samochód marki Nissan

 (1.2) produkt marki Nissan

Wiktionary

Nissan (jap. 日産自動車株式会社 – "Nissan Jidōsha Kabushiki-gaisha") – japoński producent samochodów i autobusów z siedzibą w Jokohamie.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W wyniku zderzenia renault zepchnął do rowu nissana i sam stanął w ogniu.

 (1.1) Kierowca jadący nissanem wpadł w poślizg.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nissan mzw.

Wiktionary


nissardzki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Nicei, związany z jej kulturą i tradycjamifakt.

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. dialekt języka oksytańskiego spotykany w okolicach Nicei

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nicejski

Wiktionary


nisz

wgłębienie w skale powstałe naturalnie lub sztucznie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Serbii, nad rzeką Niszawą;

Wiktionary

Nisz (serb. Ниш / Niš, łac. "Naissus") – miasto w Serbii, stolica okręgu niszawskiego i siedziba Miasta Nisz. Leży nad rzeką Niszawą. W 2011 roku liczyło 260 237 mieszkańców.

Trzecie pod względem ludności miasto w kraju.

Uniwersytet w Niszu ma 13 wydziałów i około 26 tys. studentów.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Niszawa ż., niszanin mos., niszanka ż.

 przym. niszański

Wiktionary


nisza

wgłębienie w skale powstałe naturalnie lub sztucznie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) archit. wnęka w ścianie budynku, zwykle będąca ramą architektoniczną dla rzeźby

 (1.2) archit. odrębna część większego pomieszczenia, powstała poprzez załamanie i cofnięcie ściany

 (1.3) geol. zagłębienie w skale

 (1.4) niezajęta i mniejsza część jakiejś dziedziny, postaci przejawu życia

 (1.5) coś względnie małego, co jest nieco niżej położone w obrębie większej powierzchni

Wiktionary

Nisza – wnęka, wgłębienie w fasadzie lub w ścianie wewnątrz budynku przeznaczona do celów zdobniczych, kultowych.

Stawiano w niej posągi, urny albo pozostawiano puste (w okresie manieryzmu). Wgłębienie może być prostokątne lub półokrągłe, górą zamknięte prosto gzymsem, półkolem (konchą) lub niewielkim trójkątnym frontonem. Nisza może być również ujęta w kolumienki lub pilastry.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. niszowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wnęka, przest. nyża

 (1.2) alkowa, kącik, wnęka, zakątek

 (1.3) wnęka, wgłębienie, zagłębienie

 (1.5) ubytek, uchyłek, wgłębienie, zagłębienie

Wiktionary


niszanin

mieszkaniec Niszu


SJP.pl


niszanka

mieszkanka Niszu


SJP.pl


niszawa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w Serbii i Bułgarii mająca źródła w Starej Płaninie i uchodząca do Morawy Południowej;

Wiktionary

Niszawa (serb. i bułg. "Нишава" - "Nišava") – rzeka w Bułgarii i Serbii, o długości 218 km. Źródła na terenie Bułgarii, w Starej Płaninie, uchodzi do Morawy Południowej.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Nisz mrz.

Wiktionary


niszański

przymiotnik od: Nisz


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Niszem, dotyczący Niszu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie wiadomo, ile w tej całej historii jest prawdy, ale faktem pozostaje, że wieści o powstaniu niszańskim, a także o towarzyszących mu niepokojach w innych prowincjach mogły podziałać na wyobraźnię i zachowanie Vasojevicia.

 (1.1) Turcy cofali się, zamierzając stawić czoła wojskom chrześcijańskim w Kotlinie Niszańskiej, ku której zmierzały koncentrujące się oddziały Iszak-beja, Turachan-beja i bejlerbeja Kassima-paszy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nisz mrz., niszanin mos., niszanka ż.

Wiktionary


niszczarka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) urządzenie służące do niszczenia dokumentów;

Wiktionary

Niszczarka – urządzenie służące do niszczenia poufnych dokumentów, najczęściej wykorzystywane do zastosowań biurowych.

Najprostsze konstrukcje mechanizmu niszczącego tną papier wzdłuż jednej krawędzi, w wyniku czego powstają wąskie paski papieru o długości równej długości dokumentu. Bardziej skomplikowane mechanizmy tną papier również w poprzek dokumentu. Zaawansowane konstrukcje poza mechanicznym zniszczeniem stosują również metody chemiczne.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Co on tam robi? Ciągle tylko słychać niszczarkę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niszczycielstwo n., niszczyciel m., niszczycielka ż., niszczenie n., zniszczenie n.

 czas. niszczeć ndk., niszczyć ndk., zniszczyć dk.

 przym. niszczycielski, zniszczony, zniszczalny

 przysł. niszczycielsko

Wiktionary


niszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|niszczyć.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Genetycznie modyfikowane szczepionki przeciwnowotworowe pobudzają układ odpornościowy pacjenta do rozpoznawania i niszczenia komórek nowotworowych, które normalnie pozostają bezkarne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńiščẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zniszczenie n., niszczycielstwo n., niszczyciel mrz./mos., niszczycielka ż., niszczarka ż.

 czas. niszczyć ndk., zniszczyć dk., niszczeć ndk.

 przym. niszczycielski, zniszczony, zniszczalny

 przysł. niszczycielsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dewastowanie, rujnowanie, pustoszenie

Wiktionary


niszczewice

Niszczewice – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie inowrocławskim, w gminie Złotniki Kujawskie.

Wikipedia


niszczeć

czasownik

 (1.1) ulegać zniszczeniu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jedna z największych atrakcji turystycznych Sztokholmu niszczeje i to szybciej, niż sądzono do tej pory.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲiʃt͡ʃɛt͡ɕ, AS: ńiščeć

Wiktionary

Powiązane:

 czas. niszczyć

 rzecz. niszczyciel mrz./mos.

Wiktionary


niszczuka

słodkowodna, drapieżna ryba z Ameryki Północnej


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • niszczuka długonosa
  • niszczuka krokodyla
  • niszczuka krótkonosa
  • niszczuka plamista
  • niszczuka wielka

Wikipedia


niszczyca

rodzaj grzybów z rodziny niszczycowatych


SJP.pl


niszczyce

rodzaj grzybów z rodziny niszczycowatych


SJP.pl

Niszczyce – wieś solecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Bielsk.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.

Wikipedia


niszczyciel

1. ten, kto niszczy, psuje
2. najbardziej uniwersalny okręt wojenny, uzbrojony w działa, torpedy, wyrzutnie rakietowe oraz broń do zwalczania okrętów podwodnych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ten, kto niszczy

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (2.1) mar. wojsk. szybki okręt przystosowany do zwalczania małych jednostek pływających;

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) I stałem się śmiercią, niszczycielem światów.

 (2.1) Niszczyciele z reguły były wyposażone w wyrzutnię torped.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiʃˈt͡ʃɨt͡ɕɛl, AS: ńiščyćel

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niszczycielstwo n., niszczarka ż., niszczenie n., zniszczenie n.

:: fż. niszczycielka

 czas. niszczyć ndk., zniszczyć dk., niszczeć ndk.

 przym. niszczycielski, zniszczony, zniszczalny

 przysł. niszczycielsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) destruktor, dewastator, szkodnik; pot. żart. psuj

 (2.1) kontrtorpedowiec

Wiktionary


niszczycielka

kobieta, która niszczy, psuje


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ta, która niszczy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Trąba nadciągnęła od zachodu, wielka niszczycielka, pozrywała we wsi wszystkie dachy.

 (1.1) Córo Babilonu, niszczycielko, / szczęśliwy, kto ci odpłaci / za zło, jakie nam wyrządziłaś!

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niszczycielstwo n., niszczarka ż., niszczenie n., zniszczenie n.

:: fm. niszczyciel mos.

 czas. niszczyć ndk., zniszczyć dk., niszczeć ndk.

 przym. niszczycielski, zniszczony, zniszczalny

 przysł. niszczycielsko

Wiktionary


niszczycielski

przymiotnik

 (1.1) taki, który niesie zniszczenie, który coś niszczy, wyniszcza

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiʃt͡ʃɨˈt͡ɕɛlsʲci, AS: ńiščyćelsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niszczycielstwo n., niszczyciel mrz./mos., niszczycielka ż., niszczarka ż., niszczenie n., zniszczenie n.

 czas. niszczyć ndk., zniszczyć dk., niszczeć ndk.

 przym. zniszczony, zniszczalny

 przysł. niszczycielsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niszczący

Wiktionary


niszczycowate

o cechach niszczycowatych (rodzina grzybów)


SJP.pl

Niszczycowate ("Gloeophyllaceae" Jülich) – rodzina grzybów należąca do rzędu niszczycowców ("Gloeophyllales").

Wikipedia


niszczycowaty

o cechach niszczycowatych (rodzina grzybów)


SJP.pl


niszczyk

1. rodzaj grzybów z rzędu szczeciniakowców;
2. rodzaj nicieni z rzędu węgorków


SJP.pl


niszczylistka

ogrodnica niszczylistka - gatunek chrząszcza z rodziny poświętnikowatych


SJP.pl


niszczyć

czasownik niedokonany

 (1.1) pozbawiać rzecz jej kształtu bądź funkcji

czasownik zwrotny niedokonany niszczyć się

 (2.1) ulegać destrukcji, szkodliwemu wpływowi czegoś

 (2.2) szkodzić sobie wzajemnie, tępić się nawzajem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niszczysz moją ulubioną lalkę!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲiʃt͡ʃɨt͡ɕ, AS: ńiščyć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niszczycielstwo n., niszczyciel m., niszczycielka ż., niszczarka ż., niszczenie n., zniszczenie n.

 czas. zniszczyć dk., niszczeć ndk.

 przym. niszczycielski, zniszczony, zniszczalny

 przysł. niszczycielsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) psuć, burzyć, demolować, dewastować, łamać, dezelować, niwelować, dezintegrować, destruować, unicestwiać

 (2.1) niszczeć

Wiktionary


niszczyż

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. partacz

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk bazger, ciachrocz, complok, dudra, pyprok

Wiktionary


niszowość

→ niszowy


SJP.pl

Patrz:

niszowy

niszowy

1. skierowany do wąskiej grupy odbiorców, znajdujący się poza głównym nurtem;
2. dotyczący wolnego miejsca na rynku jakichś towarów lub usług


SJP.pl


niszówka

potocznie: coś niszowego


SJP.pl


nit

1. w fizyce: jednostka luminacji źródła światła w układzie SI;
2. w informatyce: jednostka ilości informacji, stosowana w badaniach teoretycznych, równa około 1,443 bita


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. metalowy element łączący w połączeniu nitowanym;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • nit – metalowy element konstrukcyjny
  • nit – jednostka pochodna układu SI
  • nit – element służący do asekuracji we wspinaczce (określany również jako spit)
  • Northern Ireland Trophy – rankingowy turniej snookerowy rozgrywany od 2005
  • Negatywny podatek dochodowy (Negative Income Tax) – system podatkowy z wypłatami dla najniżej zarabiających

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲit, AS: ńit

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nitowanie n., nitownica ż.

 czas. nitować ndk.

 przym. nitowy

Wiktionary


nita

1. w fizyce: jednostka luminacji źródła światła w układzie SI;
2. w informatyce: jednostka ilości informacji, stosowana w badaniach teoretycznych, równa około 1,443 bita


SJP.pl

Nita, właśc. Anita Dudczak – polska piosenkarka, kompozytorka i autorka tekstów.

Wikipedia


nitarka

narzędzie lub maszyna do zakuwania nitów


SJP.pl


nitecki

nazwisko


SJP.pl


niteczka

zdrobnienie od: nitka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: nitka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈtɛt͡ʃka, AS: ńitečka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nitkowanie n., nitka ż., nić ż.

 czas. nitkować

Wiktionary


niteczkowaty

przypominający niteczkę, bardzo cienki


SJP.pl


niteczkowy

→ niteczka


SJP.pl

Patrz:

niteczka

nitek

1. cienki sznureczek służący do szycia, tkania, noszenia czegoś itp.;
2. linia; trasa;
3. dolna część pręcika kwiatowego, podtrzymująca główkę złożoną z pylników


SJP.pl


nitella

glon słodkowodny z grupy ramienic spotykany w płytkich jeziorach i stawach; krynicznik


SJP.pl


niter

osoba spajająca metalowe płyty nitami


SJP.pl


niterka

kobieta spajająca metalowe płyty nitami


SJP.pl


nitinol

stop niklu z tytanem


SJP.pl

Nitinol – stop metaliczny niklu z tytanem, gdzie przybliżony procent atomowy dwóch pierwiastków jest taki sam. Należy do grupy materiałów inteligentnych wykazujących efekt pamięci kształtu. Praktyczne zastosowanie znalazł przy zawartości 53–57% masowego niklu.

Wikipedia


nitinolowy

→ nitinol (stop niklu z tytanem)


SJP.pl


nitka

1. cienki sznureczek służący do szycia, tkania, noszenia czegoś itp.;
2. linia; trasa;
3. dolna część pręcika kwiatowego, podtrzymująca główkę złożoną z pylników


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cienki sznurek używany do szycia itp.

 (1.2) odgałęzienie rury

 (1.3) forma ukształtowania ciała organizmów wielokomórkowych lub kolonii

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • nić
  • nitka dentystyczna
  • nitka grzybni
  • nitka pręcika – część organu płciowy w kwiecie
  • nitka produkcyjna
  • nitka rurociągu
  • nitka przędzy
  • NITKA – radziecki/rosyjski ośrodek doświadczalny lotnictwa morskiego w Nowo-Fiodorowce w rejonie sackim na Krymie
  • Nitka – struga, dopływ Nurca
  • Nitka – potok, dopływ Wirowej
  • Nitka – struga, dopływ Zdziwójki
  • Nitka – potok, dopływ Złotej Nitki

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Babcia miała problem z nawleczeniem igły na nitkę.

 (1.1) Tu wszyję zamek, a niebieską nitkę tuż za nim.

 (1.2) Przez nasz region ma biec jedna z nitek rurociągu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲitka, AS: ńitka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nić ż., nitkowatość ż., nicielnica ż., nitkowanie n.

:: zdrobn. niteczka ż.

 czas. nitkować

 przym. nitkowaty

 przysł. nitkowato

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-3) nić

Wiktionary


nitki

1. cienki sznureczek służący do szycia, tkania, noszenia czegoś itp.;
2. linia; trasa;
3. dolna część pręcika kwiatowego, podtrzymująca główkę złożoną z pylników


SJP.pl

Nitki (niem. "Nittken") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie piskim, w gminie Biała Piska. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.

Wikipedia


nitkiewicz

nazwisko


SJP.pl


nitkoskrzelne

podgromada małży


SJP.pl

Nitkoskrzelne (Pteriomorphia) – klad małży (Bivalvia) klasyfikowany w randze podgromady (lub nadrzędu). Charakteryzują się stosunkowo prymitywną budową: nitkowatymi skrzelami z zagiętymi ku górze płatami oraz rzęskami łączącymi wolno zwisające części płatów, gałęzie nitek skrzelowych nie zrastają się z workiem trzewiowym, płaszcz nie jest zrośnięty brzegami, a otwory syfonalne lub syfony są słabo rozdzielone. Żyją w morzach przytwierdzone do podłoża – trwale lub za pomocą bisiora.

Wikipedia


nitkoskrzelny

o cechach nitkoskrzelnych (podgromada małży)


SJP.pl


nitkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) techn. włók. odczasownikowy od|nitkować. (przędzę)

 (1.2) stomat. odczasownikowy od|nitkować. (zęby)

 (1.3) kosmet. odczasownikowy od|nitkować. (depilować)

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) W pierwszych dniach nitkowania zębów może pojawić się krwawienie dziąseł. (z Internetu)

 (1.3) Nitkowanie to bardzo skuteczny azjatycki sposób depilacji. (z Internetu)

 (1.3) Wprowadzenie nitkowania do oferty zabiegów może przynieść wiele korzyści makijażystom, salonom kosmetycznym, fryzjerskim lub ośrodkom SPA. (z Internetu)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲitkɔˈvãɲɛ, AS: ńitkovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nić ż., nitka ż., niteczka ż., nitkowatość ż., nitki nmos., nitkowiec m.

 czas. nitkować

 przym. nitkowaty, nitkowy

 przysł. nitkowato

Wiktionary


nitkowato

przysłówek

 (1.1) kształtem przypominając nitkę

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Często pojawiają się niebiesko-białe zmętnienia skóry, czasem skóra strzępi się nitkowato.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲitkɔˈvatɔ, AS: ńitkovato

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nić, nitka, nitkowanie, nitkowatość

 przym. nitkowaty

 czas. nitkować

Wiktionary


nitkowatość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzymiotnikowy od|nitkowaty.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nitkowatość miękiszu pieczywa, zwana powszechnie chorobą ziemniaczaną chleba, jest dość często występującą wadą pieczywa przynoszącą wymierne szkody piekarzom oraz konsumentom.

 (1.1) Czerwona nitkowatość traw jest poważną chorobą kostrzew, wiechliny łąkowej oraz życicy trwałej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲitkɔˈvatɔɕt͡ɕ, AS: ńitkovatość

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nicielnica ż., nić ż., nitka ż., nitkowanie n.

 czas. nitkować ndk.

 przym. nitkowaty

 przysł. nitkowato

Wiktionary


nitkowaty

cienki i wydłużony na kształt nitki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który kształtem przypomina nitkę

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przy powolnym wyciąganiu zgniłej larwy z komórki przy pomocy zapałki lub wykałaczki tworzy się kilkucentymetrowa nitkowata, ciągliwa masa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲitkɔˈvatɨ, AS: ńitkovaty

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nić ż., nitka ż., nitkowatość ż., nicielnica ż., nitkowanie n.

 czas. nitkować ndk.

 przym. nitkowy

 przysł. nitkowato

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niteczkowaty, kapilarny, włoskowaty

Wiktionary


nitkować

1. skręcać przędzę w nić;
2. depilować przy użyciu bawełnianej nici


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. wynitkować)

 (1.1) techn. włók. skręcać przędzę w nić, splatać nitkę z włókien

 (1.2) stomat. usuwać resztki jedzenia z przestrzeni międzyzębowych za pomocą nici dentystycznej

 (1.3) kosmet. wykonywać depilację za pomocą bawełnianej nici

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Dentysta kazał mi nitkować zęby po każdym posiłku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲitˈkɔvat͡ɕ, AS: ńitkovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nitkowanie n., wynitkowanie n., nić ż., nitka ż., niteczka ż., nitkowatość ż., nitki nmos., nitkowiec m., nicień m.

 czas. wynitkować dk.

 przym. nitkowaty, nitkowy, niciany, niciowaty

 przysł. nitkowato

Wiktionary


nitkowce

typ bardzo długich, wodnych bezkręgowców; drucieńce, nitnikowce, włośniaki


SJP.pl


nitkowość

→ nitkowy


SJP.pl

Patrz:

nitkowy

nitkowski

nazwisko


SJP.pl


nitkowy

→ nitka


SJP.pl

Patrz:

nitka

nitnik

słodkowodne zwierzę z rodziny nitnikowców


SJP.pl


nitnikowce

typ bardzo długich, wodnych bezkręgowców; drucieńce, nitkowce, włośniaki


SJP.pl

Nitnikowce (Nematomorpha), nitkowce, drucieńce (Gordiacea) – typ zwierząt, bardzo długich, wodnych bezkręgowców, wcześniej klasyfikowanych jako gromada typu obleńce, do których są podobne. Są uważane za grupę siostrzaną nicieni (Nematoda). Larwy prowadzą pasożytniczy tryb życia.

Wikipedia


nitnikowiec

bezkręgowiec o wydłużonym ciele, którego larwy pasożytują w ciele stawonogów, głównie owadów; włośniak, drucieniec, nitkowiec


SJP.pl


nitomierz

miernik luminancji promieniowania


SJP.pl

Nitomierz – przyrząd pomiarowy służący do pomiaru luminancji powierzchni świecących bądź oświetlonych.

Wikipedia


niton

dawna nazwa radonu, pierwiastka chemicznego


SJP.pl

Niton – wieś w Anglii, na wyspie Wight. Leży 13 km na południe od miasta Newport i 131 km na południowy zachód od Londynu. W 2001 miejscowość liczyła 1142 mieszkańców.

Wikipedia


nitonakrętka

Ni

Wikipedia


nitotrzpień

specjalistyczny element złączny umożliwiający tworzenie trwałych połączeń gwintowanych w materiałach o niewielkiej grubości


SJP.pl


nitowaczka

→ nitowacz


SJP.pl

Patrz:

nitowacz

nitowanie

łączyć metalowe elementy za pomocą nitów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nitować.

 (1.2) efekt połączenia nitami

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nit m., ponitowanie n.

 czas. nitować ndk., ponitować dk.

 przym. nitowy

Wiktionary


nitować

łączyć metalowe elementy za pomocą nitów


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. zanitować)

 (1.1) techn. łączyć elementy za pomocą nitów

 (1.2) daw. lutować

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nit mrz., nitowanie n., nitownica ż.

Wiktionary


nitownica

urządzenie do zakuwania nitów; nitarka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) maszyna do nitowania

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nit mrz.

 czas. nitować

 przym. nitowy

Wiktionary


nitownik

pracownik wykonujący spojenia za pomocą nitów


SJP.pl


nitowy

przymiotnik od: nit (metalowy łącznik)


SJP.pl


nitpiker

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) slang. osoba czepiająca się nieistotnych szczegółów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Marek ciągle zadaje niewygodne pytania na forach i blogach internetowych. Czepia się szczegółów. Jest klasycznym nitpikerem.

 (1.1) Konrad bawi się w nitpikera. Pyta o jakże kluczowy enzym w prawidłowym odżywianiu jak Bromeleina na forum dietetycznym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲitˈpʲikɛr, AS: ńitpʹiker

Wiktionary


nitra

1. popularny rozpuszczalnik będący mieszaniną octanów propylu, butylu i pentylu;
2. dawna taśma filmowa, której głównym składnikiem jest łatwopalna nitroceluloza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na Słowacji położone na zachodzie kraju nad rzeką Nitrą (1.2);

 (1.2) geogr. rzeka w środkowej Słowacji, w dorzeczu Dunaju, uchodzi do Wagu;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nitra – miasto na Słowacji
  • Księstwo nitrzańskie - średniowieczne księstwo na terenie Słowacji
  • Nitra (powiat Nitra) – powiat na Słowacji
  • Nitra – region na Słowacji
  • Nitra – rzeka na Słowacji
  • Nitra – stacja kolejowa w Nitrze, na Słowacji
  • Nitra – planetoida o numerze katalogowym 9543
  • FC Nitra – słowacki klub piłkarski z siedzibą w Nitrze
  • HK Nitra – słowacki klub hokejowy z siedzibą w Nitrze

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈɲi.tra

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nitrzanin mos., nitrzanka ż.

 przym. nitrzański

Wiktionary


nitragina

nawóz bakteryjny z żywymi bakteriami brodawkowymi, stosowany do szczepienia roślin motylkowych


SJP.pl

Ni

Wikipedia


nitras

nazwisko


SJP.pl


nitrator

1. naczynie, w którym następuje reakcja nitrowania;
2. przyrząd rozprowadzający nawozy azotanowe w glebie


SJP.pl


nitratyn

minerał, azotan sodu; nitronatryt, saletra sodowa, saletra chilijska


SJP.pl


nitrazepam

pochodna benzodiazepiny, lek nasenny i uspokajający, działający na ośrodkowy układ nerwowy


SJP.pl

Nitrazepam (łac. "Nitrazepamum") (ATC: N05 CD02) – lek nasenny i uspokajający, pochodna benzodiazepiny.

Skutkami ubocznymi działania leku mogą być m.in. brak koncentracji, problemy z pamięcią, poczucie zmęczenia, koszmarne sny.

Nitrazepam działa na ośrodki limbiczne i podwzgórze. Zwiększa powinowactwo kwasu γ-aminomasłowego do receptora GABA-A.

Wikipedia


nitria

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. rel. starożytny ośrodek monastyczny w północnym Egipcie;

Wiktionary

Nitria – starożytne centrum monastyczne w północnym Egipcie, na zachód od Delty Nilu.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nitryjski

Wiktionary


nitribitt

nazwisko


SJP.pl


nitro

1. popularny rozpuszczalnik będący mieszaniną octanów propylu, butylu i pentylu;
2. dawna taśma filmowa, której głównym składnikiem jest łatwopalna nitroceluloza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) mot. podtlenek azotu stosowany w celu zwiększenia mocy silnika spalinowego

 (1.2) taśma filmowa, składająca się głównie z nitrocelulozy

 (1.3) pot. lakier lub farba nitrocelulozowa

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nitro – miasto w stanie Wirginia Zachodnia, w hrabstwie Fayette
  • nitro – podtlenek azotu stosowany w motoryzacji celem zwiększania mocy silnika spalinowego
  • nitro – potoczna nazwa rozpuszczalnika nitro
  • nitro – przedrostek w nazwie związku chemicznego posiadającego grupę nitrową, np. nitrometan
  • Nitro – niemiecka stacja telewizyjna
  • Nitro – pseudonim Sergiusza Górskiego

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈɲitrɔ, AS: ńitro

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) NOS

Wiktionary


nitroalizaryna

krystaliczny związek organiczny, barwnik otrzymywany dawniej z korzenia marzanny farbiarskiej obecnie syntetycznie; błękit alizarynowy


SJP.pl


nitroalkan

związek nitrowy używany jako środek antykorozyjny, rozpuszczalnik i składnik paliw rakietowych; nitroparafina


SJP.pl


nitrobenzen

związek organiczny otrzymywany z benzenu pod wpływem działania kwasu azotowego i siarkowego; silnie trujący, o zapachu gorzkich migdałów; nitrobenzol


SJP.pl

Nitrobenzen – organiczny związek chemiczny, najprostszy aromatyczny związek nitrowy, pochodna benzenu. Stosowany do produkcji aniliny.

Wikipedia


nitrobenzol

związek organiczny otrzymywany z benzenu pod wpływem działania kwasu azotowego i siarkowego; silnie trujący, o zapachu gorzkich migdałów; nitrobenzen


SJP.pl


nitroceluloza

mieszanina estrów kwasu azotowego i celulozy; nitroksylina


SJP.pl

Nitroceluloza – mieszanina estrów celulozy i kwasu azotowego. Do każdej reszty glukozowej dołączone są grupy –NO2 (od jednej do trzech, w zależności od stopnia estryfikacji), pochodzące od kwasu azotowego. Fragmenty zawierające w pełni zestryfikowane reszty cukrowe opisuje wzór [C6H7O2(ONO2)3]n (triazotan celulozy). Maksymalna zawartość azotu w nitrocelulozie wynosi teoretycznie 14,14% (w praktyce zwykle mniej).

Wikipedia


nitrocelulozowy

zawierający nitrocelulozę; nitroksylowy


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z nitrocelulozą, zawierający nitrocelulozę

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nitroceluloza ż.

Wiktionary


nitrofenol

fenol, którego cząsteczki zawierają jedną lub więcej grup nitrowych


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • (o-nitrofenol)
  • (m-nitrofenol)
  • 4-Nitrofenol (p-nitrofenol)

Wikipedia


nitrofil

roślina preferująca siedliska szczególnie bogate w przyswajalne związki azotowe, rosnąca najczęściej na wysypiskach śmieci, żyznych glebach leśnych, polach uprawnych, np. pokrzywa zwyczajna; roślina nitrofilna; nitrofit


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekol. organizm azotolubny

Wiktionary


nitrofilny

o roślinach: bytujący i najlepiej rozwijający się w podłożu bogatym w związki azotu


SJP.pl


nitrofit

roślina preferująca siedliska szczególnie bogate w przyswajalne związki azotowe, rosnąca najczęściej na wysypiskach śmieci, żyznych glebach leśnych, polach uprawnych, np. pokrzywa zwyczajna; roślina nitrofilna, nitrofil


SJP.pl


nitrofob

roślina znajdująca optymalne warunki do życia w środowisku ubogim w związki azotu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. roślina preferująca gleby ubogie w związki azotowe

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do nitrofobów zaliczamy łubin.

Wiktionary


nitrofoska

wieloskładnikowy nawóz mineralny


SJP.pl

Nitrofoska – wieloskładnikowy nawóz mineralny typu NPK zawierający azot, fosfor i potas w postaci przyswajalnej przez rośliny.

Otrzymywany jest ten nawóz zwykle przez zmieszanie nitrofosu z solami potasowymi, najczęściej solą potasową jest chlorek potasu.

W Polsce nitrofoska nie jest produkowana.

Wikipedia


nitrofural

pochodna nitrofuranu, substancja lecznicza o działaniu bakteriostatycznym, a w większych stężeniach bakteriobójczym


SJP.pl


nitrofurazon

nazwa handlowa leku przeciwbakteryjnego zawierającego nitrofural


SJP.pl


nitrogenaza

enzym bakteryjny pobudzający przemianę azotu na amoniak


SJP.pl

Nitrogenaza – enzym bakteryjny związany z asymilacją azotu. Jest to białko złożone zawierające centrum żelazowo-siarkowe i molibden, rzadziej wanad. Jest zbudowana z dwóch typów jednostek białkowych. Jednostka większa, tzw. białko FeMo, składa się z 4 łańcuchów polipeptydowych w układzie α2β2 i zawiera kofaktor FeMo (z atomami żelaza i molibdenu). Po jej przeciwnych stronach przyłączone są 2 mniejsze białka żelazowe.

Wikipedia


nitrogenium

łacińska nazwa azotu (pierwiastka chemicznego)


SJP.pl


nitrogliceryna

ester kwasu azotowego i gliceryny; silna substancja wybuchowa; stosowana też jako lek na serce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. oleista, wybuchowa ciecz o wzorze sumarycznym wzór chemiczny|C3H5N3O9., używana głównie w produkcji dynamitu oraz jako lek rozszerzający naczynia krwionośne;

Wiktionary

Nitrogliceryna, – organiczny związek chemiczny z grupy azotanów, ester kwasu azotowego i glicerolu, stosowany jako bardzo wrażliwy na uderzenia i inne bodźce materiał wybuchowy oraz lek z grupy nitratów, rozszerzający naczynia krwionośne (głównie żylne) podawany w ostrych napadach choroby niedokrwiennej serca w celu przerwania bólu wieńcowego. Wbrew nazwie potocznej nitrogliceryna jest estrem, a nie związkiem nitrowym (nie zawiera ugrupowań).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nitrogliceryna powoduje spadek ciśnienia tętniczego, nawet znaczny, gdy chory np. stoi.

 (1.1) Z tego powodu produkcja nitrogliceryny należy do najniebezpieczniejszych procesów technologicznych w przemyśle chemicznym.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nitroglicerynowy

Wiktionary


nitroglicerynowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) chem. związany z nitrogliceryną, dotyczący nitrogliceryny, zawierający nitroglicerynę

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nitrogliceryna ż.

Wiktionary


nitroglikol

Nitroglikol (diazotan glikolu etylenowego), (CH2ONO2)2 – organiczny związek chemiczny z grupy nitroestrów, pochodna glikolu etylenowego. Stosowany jako kruszący materiał wybuchowy.

Właściwości fizyczne, chemiczne i wybuchowe.

W stanie czystym i w temperaturze pokojowej jest to oleista, bezbarwna, klarowna ciecz o gęstości 1,49 g/cm3. Rozpuszcza się w większości rozpuszczalników organicznych oprócz tetrachlorometanu (CCl4) i benzyny.

Wikipedia


nitroguanidyna

Nitroguanidyna – organiczny związek chemiczny o właściwościach wybuchowych z grupy nitroamin. Biała substancja krystaliczna. W czasie II wojny światowej była wykorzystywana jako składnik prochów nitroglicerynowych bezbłyskowych i małoerozyjnych.

Wikipedia


nitrokalit

Nitrokalit (nitryt, niter, saletra indyjska, saletra potasowa) – minerał z gromady azotanów.

Nazwa nawiązuje do składu chemicznego minerału; łac. "nitrogenium" = azot, "kalium" = potas; określenie saletra pochodzi z łac. "sal petrae" = sól skalna.

Wikipedia


nitrokrezol

związek chemiczny używany w ochronie sadów zamiast karboliny


SJP.pl


nitroksylina

mieszanina estrów kwasu azotowego i celulozy; nitroceluloza


SJP.pl


nitroksylowy

zawierający nitrocelulozę; nitrocelulozowy


SJP.pl


nitrolak

marka lakierów nitrocelulozowych


SJP.pl


nitroleum

odmiana linoleum, do którego produkcji używa się nitrocelulozy z dodatkiem żywicy


SJP.pl


nitromannit

związek chemiczny mający właściwości wybuchowe


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) chem. organiczny, wybuchowy składnik spłonek detonujących stosowany również w lecznictwie;

Wiktionary

Nitromannit, heksaazotan mannitolu, – organiczny związek chemiczny, ester kwasu azotowego i mannitu.

Materiał wybuchowy o prędkości detonacji 8260 m/s przy gęstości 1,73 g/cm³.

W temperaturze pokojowej jest to biała substancja krystaliczna o właściwościach wybuchowych, stosowana do wyrobu spłonek detonujących oraz w lecznictwie – ma działanie wazodylatacyjne, powoduje zwiotczenie ścian naczyń krwionośnych.

Wikipedia


nitronatryt

minerał, azotan sodu; nitratyn, saletra sodowa, saletra chilijska


SJP.pl


nitroniowy

jon nitroniowy - kation w nitrozie


SJP.pl


nitroparafina

związek nitrowy używany jako środek antykorozyjny, rozpuszczalnik i składnik paliw rakietowych; nitroalkan


SJP.pl


nitropolitura

rodzaj lakieru nitrocelulozowego


SJP.pl


nitroprusydek

nieorganiczna sól stosowana m.in. do wykrywania siarki w związkach organicznych


SJP.pl


nitrotoluen

pochodna toluenu, której cząsteczki zawierają jedną lub kilka grup nitrowych


SJP.pl


nitrować

tworzyć związek nitrowy (zawierający grupę nitrową -NO2)


SJP.pl


nitrowy

grupa nitrowa - grupa składająca się z jednego atomu azotu i dwóch atomów tlenu


SJP.pl


nitroza

roztwór tlenków azotu w stężonym kwasie siarkowym, zawierający jako główny składnik kwas nitrozylosiarkowy; żrąca, trująca ciecz bezbarwna lub żółtawa, o ostrym, duszącym zapachu; stosowana do produkcji materiałów wybuchowych oraz barwników


SJP.pl


nitrozamina

pochodna aminy powstająca w reakcji amin z azotynami; nitrozoamina


SJP.pl


nitrozaminy

pochodna aminy powstająca w reakcji amin z azotynami; nitrozoamina


SJP.pl


nitrozoamina

pochodna aminy powstająca w reakcji amin z azotynami; nitrozamina


SJP.pl


nitrozować

przeprowadzać reakcję prowadzącą do otrzymania nitrozozwiązków


SJP.pl


nitrozozwiązek

związek chemiczny zawierający grupę nitrozową –NO; związek nitrozowy


SJP.pl


nitrozwiązek

związek organiczny zawierający grupę nitrową (jedną lub więcej) w cząsteczce; związek nitrowy


SJP.pl


nitrozwiązki

związek organiczny zawierający grupę nitrową (jedną lub więcej) w cząsteczce; związek nitrowy


SJP.pl

Nitrozwiązki – organiczne związki chemiczne zawierające grupę nitrową -NO2, w której atom azotu jest bezpośrednio połączony z atomem węgla.

Wikipedia


nitryfikacja

utlenianie amoniaku do azotanów(III) oraz utlenianie azotanów(III) do azotanów(V)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. utlenienie amoniaku do azotynów i azotynów do azotanów przeprowadzany przez bakterie nitryfikacyjne;

Wiktionary

Nitryfikacja – proces utleniania amoniaku i soli amonowych do azotynów i azotanów prowadzony przez bakterie nitryfikacyjne.

Azotany powstałe w tym procesie mogą zostać przyswojone przez rośliny lub ulegać akumulacji, czego efektem może być powstanie złóż saletry.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Synantropizacja (dawniej i dziś) polegała na przekształcaniu genotypów zwierząt i roślin, świadomej lub przypadkowej eliminacji jednych ekosystemów czy gatunków i wprowadzaniu innych oraz na przekształcaniu siedlisk mechanicznym (w trakcie uprawy roli) i chemicznym (poprzez wypalanie, zanieczyszczenia, nitryfikację).

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nitryfikować ndk., znitryfikować dk.

 przym. nitryfikacyjny

Wiktionary


nitryfikacyjny

związany z nitryfikacją


SJP.pl


nitryjski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nitrią, dotyczący Nitrii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nitria ż.

Wiktionary


nitryl

trujący związek organiczny, pochodna cyjanowodoru


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. związek organiczny zawierający grupę nitrylową −C≡N;

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nitrylowy

Wiktionary


nitryle

trujący związek organiczny, pochodna cyjanowodoru


SJP.pl

Nitryle – organiczne związki chemiczne zawierające grupę nitrylową, pochodne cyjanowodoru, o wzorze ogólnym #PATRZ.

Acetonitryl i benzonitryl stosowane są jako rozpuszczalniki, a akrylonitryl jako monomer do otrzymywania poliakrylonitrylu.

Wikipedia


nitrylowy

→ nitryl


SJP.pl

Patrz:

nitryl

nitryt

azotan potasu - pokłady w Indiach, na Cejlonie i w Chile; saletra potasowa


SJP.pl


nitrytowy

→ nitryt


SJP.pl

Patrz:

nitryt

nitrzanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Nitry

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nitra ż.

:: fż. nitrzanka ż.

 przym. nitrzański

Wiktionary


nitrzanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Nitry

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nitra ż.

:: fm. nitrzanin mos.

 przym. nitrzański

Wiktionary


nitrzański

→ Nitra (miasto na Słowacji)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nitrą, dotyczący Nitry (miasta lub rzeki)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nitra ż., nitrzanin mos., nitrzanka ż.

Wiktionary


nitsch

[czytaj: nicz] nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Maksymilian Nitsch (1843, Kraków – 1890, Kraków), polski architekt, przedstawiciel historyzmu
    • [[Roman Nitsch|Roman [Franciszek Henryk] Nitsch]] (1873, Podchybie – 1943, Warszawa), polski lekarz, serolog i bakteriolog
    • [[Kazimierz Nitsch|Kazimierz [Ignacy] Nitsch]] (1874, Kraków – 1958, Kraków), polski językoznawca slawista, historyk języka polskiego, dialektolog
  • Matthias Nitsch, albo: Mathias „Bubi” Nitsch (ur. 1908), spiskoniemiecki taternik, przewodnik i ratownik
  • Hermann Nitsch (1938–2022), austriacki artysta eksperymentalny, performer, malarz
  • Krzysztof Nitsch (1948, Zabrze), rzeźbiarz i medalier polski
  • Herbert Nitsch (ur. 1970), austriacki nurek freedivingowy
  • Paul Nitsch (1548-1609), wrocławski złotnik doby renesansu
  • Nitsche
  • Nietzsche
  • Nicz
  • Nycz

Wikipedia


niuans

(zwykle w liczbie mnogiej) drobiazgowa, szczegółowa różnica


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) drobna, subtelna różnica, ledwo dostrzegalna zmiana; odcień

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲuwãw̃s, AS: ńuu̯ãũ̯s

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niuansowanie n.

:: zdrobn. niuansik m.

 czas. zniuansować, niuansować ndk.

 przym. niuansowy

Wiktionary


niuansik

zdrobnienie od: niuans


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: niuans

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zniuansowanie n., niuansowanie n., niuans

 przym. niuansowy

 czas. niuansować, zniuansować

Wiktionary


niuansowanie

we włókiennictwie: korygowanie odcienia barwnika przez dodanie małej ilości innych barwników


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|niuansować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲuwãw̃sɔˈvãɲɛ, AS: ńuu̯ãũ̯sovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niuansowy

 rzecz. zniuansowanie n., niuans, niuansik

 czas. niuansować, zniuansować

Wiktionary


niuansować

wychwytywać i ukazywać subtelne, słabo dostrzegalne różnice między podobnymi rzeczami, zjawiskami itp.


SJP.pl

czasownik

 (1.1) ukazywać / wydobywać subtelne, ledwie dostrzegalne szczegóły / różnice

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲuwãw̃ˈsɔvat͡ɕ, AS: ńuu̯ãũ̯sovać

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niuansowy

 rzecz. zniuansowanie n., niuans, niuansik, niuansowanie

 czas. zniuansować

Wiktionary


niuansowość

możliwość dostrzeżenia subtelnych różnic


SJP.pl


niuansowy

zawierający niuanse, dotyczący subtelnych różnic


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) polegający na niuansach

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niuans mrz., niuansik mrz., niuansowanie n., zniuansowanie n.

 czas. niuansować ndk., zniuansować dk.

Wiktionary


niuch

1. potocznie: powonienie, nos
2. potocznie: wyczucie, intuicja
3. przestarzale: szczypta tabaki; dziś częściej jako jednorazowa porcja narkotyku


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) szczypta tabaki; jednorazowe użycie tabaki

 (1.2) żart. zmysł powonienia

 (1.3) pot. szybkie rozpoznanie czegoś instynktem

Wiktionary

Niuch (ang. "Snuff") – 39. powieść Terry'ego Pratchetta z serii "Świat Dysku". Książka jest kolejną częścią przygód o Straży Miejskiej Ankh-Morpork.

Powieść w polskim tłumaczeniu Piotra W. Cholewy ukazała się 10 kwietnia 2012 roku nakładem wydawnictwa Prószyński i S-ka.

Wikipedia

Powiązane:

 czas. niuchać

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) powonienie, nos

 (1.3) instynkt, nos, wyczucie, szósty zmysł

Wiktionary


niuchanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|niuchać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲuˈxãɲɛ, AS: ńuχãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. niuchać ndk.

Wiktionary


niuchać

1. wciągać w nos, np. tabakę; potocznie: pociągać nosem, wąchać, węszyć;
2. pot. szperać, tropić, węszyć


SJP.pl

czasownik niedokonany (dk. wyniuchać)

 (1.1) pot. wąchać, węszyć

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲuxat͡ɕ, AS: ńuχać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niuchanie n., wyniuchanie n., niuchacz m., niuch m.

 czas. wyniuchać dk.

Wiktionary


niue

1. wyspa na Oceanie Spokojnym;
2. terytorium stowarzyszone z Nową Zelandią, na wyspie o tej samej nazwie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. polinezyjska wyspa w Oceanii

 (1.2) geogr. polit. państwo na wyspie Niue (1.1) ze stolicą w Alofi;

 (1.3) grupa etniczna rdzennych mieszkańców Niue (1.1);

Wiktionary

(ang. wym. []) – terytorium stowarzyszone Nowej Zelandii, położone na wyspie koralowej na Oceanie Spokojnym w Polinezji. Nazwa pochodzi od dwóch słów: "niu" („palma kokosowa”) oraz "e" („oglądać, patrzeć”).

Położona jest ok. 2400 km na północny wschód od Nowej Zelandii, w trójkącie utworzonym przez Wyspy Cooka, Tonga oraz Samoa.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Miasto położone jest na zachodnim wybrzeżu wyspy Niue, nad zatoką Alofi, w miejscu, gdzie znajduje się jedyna przerwa w rafie koralowej otaczającej wyspę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲuwɛ, AS: ńuu̯e

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niue, Niueńczyk mos., Niuenka ż.

 przym. niueński

Wiktionary


niuejdżowski

→ New Age; newage'owy, newage'owski


SJP.pl


niueński

→ Niue (terytorium)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Niue, dotyczący Niue

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niue n., Niueńczyk mos., Niuenka ż.

Wiktionary


niuhempszyr

amerykańska rasa kur ogólnoużytkowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. jedna z ras kur;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲuˈxɛ̃mpʃɨr, AS: ńuχẽmpšyr

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. New Hampshire mrz., new hampshire n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) new hampshire

Wiktionary


niuhempszyry

rasa kur


SJP.pl


niukża

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, w obwodzie czytyjskim i amurskim; prawy dopływ Olokmy;

Wiktionary

Niukża (ros. Нюкжа) – rzeka w Rosji, w obwodzie czytyjskim i amurskim; prawy dopływ Olokmy. Długość 583 km; powierzchnia dorzecza 32 100 km²; średni roczny przepływ przy ujściu 310 m³/s.

Źródła na wschodnim krańcu gór Olokmiński Stanowik; w górnym biegu płynie w kierunku północno-wschodnim; liczne progi; w dolnym biegu w kierunku północno-zachodnim wzdłuż Pasma Stanowego.

Wikipedia


niulakita

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. wyspa należąca do państwa Tuvalu;

Wiktionary

Niulakita – najmniejsza wyspa koralowa (dystrykt, okręg) Tuvalu. W 2002 roku na wyspie mieszkało 35 osób. Europejczycy odkryli atol 29 sierpnia 1595 roku. Ponowne odkrycie wyspy nastąpiło 6 listopada 1821 roku. Wówczas Niulakitę zlokalizował statek dowodzony przez George'a Barretta.

Wikipedia


niunia

niuńka;
1. potocznie: atrakcyjna dziewczyna; dziunia, dziuńka, dżaga, lacha, laska, cizia, lachon;
2. pieszczotliwie o ukochanej; niuńcia, niusia, niuniusia, niunieczka;
3. potocznie: osoba niezaradna, bardzo nieśmiała


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) lekcew. osoba, zwykle kobieta, nieporadna, zawstydzona

 (1.2) pieszcz. pot. dziecko, dziewczynka

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Niunia, chodź do mnie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲü̃ɲa, AS: ńü̃ńa

Wiktionary


niuniaczek

pieszczotliwie o ukochanym; niuniek, niuniuś


SJP.pl


niunieczka

pieszczotliwie o ukochanej; niunia, niuńka, niuńcia, niuniusia, niusia


SJP.pl


niuniek

niunia;
1. potocznie: atrakcyjna dziewczyna; dziunia, dziuńka, dżaga, lacha, laska, cizia, lachon;
2. pieszczotliwie o ukochanej; niuńcia, niusia, niuniusia, niunieczka;
3. potocznie: osoba niezaradna, bardzo nieśmiała


SJP.pl


niuniusia

pieszczotliwie o ukochanym; niuniek, niuniaczek


SJP.pl


niuniuś

pieszczotliwie o ukochanym; niuniek, niuniaczek


SJP.pl


nius

news;
1. potocznie: sensacyjna wiadomość z ostatniej chwili;
2. środowiskowo: wiadomość w internetowej grupie dyskusyjnej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) świeża wiadomość

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲus, AS: ńus

Wiktionary


niusia

zdrobnienie od: Anna (imię żeńskie)


SJP.pl


niutao

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. wyspa należąca do państwa Tuvalu;

Wiktionary

Niutao – wyspa koralowa należąca do archipelagu Tuvalu, o powierzchni ok. 2,53 km². Znajdują się na niej dwie osady – Teava i Kulia. W 2012 roku na wyspie mieszkało 606 osób[]. Europejczycy odkryli atol w 1825 roku.

Na Niutao znajduje się szkoła podstawowa (Webley Primary School) i przedszkole (Niutao Pre-School) (stan na 2014 rok).

Wikipedia


niuton

jednostka siły w Układzie SI; newton


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. jednostka siły w układzie SI;

Wiktionary

\right]

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈɲutɔ̃n, AS: ńutõn

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) symbol. N

Wiktionary


niutonometr

fizyka: jednostka momentu siły


SJP.pl

\right]

Wikipedia


niutonowski

taki jak u Newtona, wywodzący się z praw mechaniki Newtona; newtonowski


SJP.pl


niuńcia

niuńka;
1. potocznie: atrakcyjna dziewczyna; dziunia, dziuńka, dżaga, lacha, laska, cizia, lachon;
2. pieszczotliwie o ukochanej; niunia, niusia, niuniusia, niunieczka


SJP.pl


niuńka

niunia;
1. potocznie: atrakcyjna dziewczyna; dziunia, dziuńka, dżaga, lacha, laska, cizia, lachon;
2. pieszczotliwie o ukochanej; niuńcia, niusia, niuniusia, niunieczka;
3. potocznie: osoba niezaradna, bardzo nieśmiała


SJP.pl


niva

model samochodu marki Łada


SJP.pl

Niva (do 1949 "Hartmanice") – gmina w Czechach, w powiecie Prościejów, w kraju ołomunieckim. Według danych z dnia 1 stycznia 2012 liczyła 322 mieszkańców.

Położona jest na wyżynie drahańskiej, na zachód od Prościejowa.

Wikipedia


nivea

marka kosmetyków


SJP.pl

Ni

Wikipedia


niven

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Larry Niven – amerykański pisarz science-fiction.
  • Niven (ang. Niven Township) – gmina w stanie Arkansas, w hrabstwie Cleveland
  • Niven (ang. Niven Township) – gmina w stanie Arkansas, w hrabstwie Jefferson

Wikipedia


nivôse

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) nazwa czwartego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

Wiktionary

Nivôse (z łac. "nivosus" = 'śnieżny') – czwarty miesiąc we francuskim kalendarzu rewolucyjnym, pierwszy miesiąc zimy. Trwał od 21 grudnia do 19 stycznia.

Wikipedia


niwa

1. poetycko: pole, ziemia uprawna;
2. przenośnie: zakres czyjejś działalności;
3. ser podobny do rokfora, produkowany przede wszystkim w Czechach i Słowacji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. pole uprawne

 (1.2) podn. zakres, sfera jakiejś lub czyjejś działalności

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Niwa – zniesiona część miasta Koniecpol
  • Niwa – część miasta Nowy Targ
  • Niwa – część miasta Sławków
  • Niwa – wieś w powiecie kłodzkim, w gminie Szczytna
  • Niwa – część wsi Hosznia Ordynacka w powiecie biłgorajskim, w gminie Goraj
  • Niwa – część wsi Ladeniska w powiecie chełmskim, w gminie Dorohusk
  • Niwa – wieś w powiecie puławskim, w gminie Baranów
  • Niwa – część wsi Nawóz w powiecie zamojskim, w gminie Nielisz
  • Niwa – część wsi Udrycze-Koniec w powiecie zamojskim, w gminie Stary Zamość
  • Niwa – część wsi Przybyszyce w powiecie brzezińskim, w gminie Jeżów
  • Niwa – część wsi Poręby w powiecie opoczyńskim, w gminie Poświętne
  • Niwa – część wsi Poświętne w powiecie opoczyńskim, w gminie Poświętne

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Szła ścieżynką, szła przez niwę, / zapłakała oczki siwe.

 (1.2) Oto może mały, ale jakże znamienny fakt z ekumenicznej niwy u naszych zachodnich sąsiadów.

 (1.2) Zmniejszyliśmy bezrobocie o jedną trzecią, mamy plan, żeby przez cztery lata zmniejszyć je o 500 tys. osób – tak SLD promowało wczoraj swoje dokonania i zamierzenia na niwie bezrobocia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲiva, AS: ńiva

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) rola, łan

Wiktionary


niwacja

erozyjne działanie śniegu poprzez naprzemienne topnienie i zamarzanie


SJP.pl


niwalny

1. odnoszący się do obszarów pokrytych wiecznym śniegiem (np. klimat niwalny, piętro niwalne);
2. organizm niwalny - roślina lub zwierzę żyjące na śniegu; organizm hiemalny, organizm naśnieżny, kriobiont


SJP.pl


niwchijski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Niwchami, dotyczący Niwchów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język niwchijski;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niwcha mos., Niwchijka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przest. giliacki

 (2.1) giliacki

Wiktionary


niwecznik

dawniej: białko osocza wytwarzane przez limfocyty, posiadające zdolność rozpoznania antygenu; immunoglobulina, antyciało, przeciwciało


SJP.pl


niweczyć

niszczyć coś doszczętnie; udaremniać, unicestwiać


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. zniweczyć)

 (1.1) pozbawiać wartości, obracać wniwecz

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niweczenie n.

 przysł. niwecz, wniwecz

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) anulować, cofać, osłabiać, przekreślać, psuć, rujnować, udaremniać, unicestwiać

Wiktionary


niwelacja

1. w technice: wyrównanie jakiejś powierzchni;
2. ustalanie wysokości punktów w terenie za pomocą pomiarów geodezyjnych;
3. likwidowanie różnic


SJP.pl

Ni

Wikipedia


niwelacyjny

związany z niwelacją


SJP.pl


niwelator

leweller; członek radykalnego angielskiego ugrupowania głoszącego w XVIIw ideę powszechnej równości obywateli


SJP.pl

Ni

Wikipedia


niweleta

prosta o żądanym spadku, która łączy na profilu podłużnym punkty projektowanego dna rowu lub spadku wyrobiska


SJP.pl

Niweleta – linia łącząca punkty wysokościowe, wyznaczające projektowany profil budowli, np. korony drogi lub nasypu, dna rowu.

Wikipedia


niwelistyczny

→ niwelizm


SJP.pl

Patrz:

niwelizm

niwelować

1. w technice: wyrównywać powierzchnię terenu do jednego poziomu; zrównywać, plantować;
2. ustalać wysokość punktów w terenie za pomocą pomiarów geodezyjnych;
3. książkowo: usuwać różnice, np. prawne, kulturowe


SJP.pl

czasownik przechodni

 (1.1) łagodzić skutki czegoś

 (1.2) zrównywać dwa różne elementy

Wiktionary


niwerneński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z Niwernią, dotyczący Niwernii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niwernia ż.

Wiktionary


niwernia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. geogr. daw. lub rzad. kraina historyczna w środkowej Francji, ze stolicą w Nevers

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niwerneński

Wiktionary


niwica

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Niwica – wieś w woj. lubuskim, w pow. gorzowskim, w gminie Deszczno
  • Niwica – wieś w woj. lubuskim, w pow. żarskim, w gminie Trzebiel
  • Niwica – dawna gmina
  • Niwica – dawna gromada

Wikipedia


niwicki

nazwisko


SJP.pl


niwiska

przymiotnik od: Niwiska


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Niwiska – wieś w woj. lubuskim, w pow. zielonogórskim, w gminie Nowogród Bobrzański
  • Niwiska – wieś w woj. łódzkim, w pow. wieruszowskim, w gminie Galewice
  • Niwiska – wieś w woj. podkarpackim, w pow. kolbuszowskim, w gminie Niwiska
  • Niwiska – gromada w powiecie kolbuszowskim
  • Niwiska – gromada w powiecie zielonogórskim
  • Niwiska – nazwa wsi Hurcze w latach 1977–1981

Wikipedia


niwiski

przymiotnik od: Niwiska


SJP.pl

Niwiski dawniej też Niwiska – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie siedleckim, w gminie Mokobody.

Na terenie wsi utworzono dwa sołectwa "Niwiski I" i "Niwiski II".

Wikipedia


niwiński

nazwisko


SJP.pl

Niwiński – polskie nazwisko.

Wikipedia


niwka

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Niwka – część miasta Busko-Zdrój
  • Niwka – część miasta Puszczykowo
  • Niwka – część miasta Sosnowiec
  • Niwka – część wsi Przypisówka w woj. lubelskim, w pow. lubartowskim, w gminie Firlej
  • Niwka – część wsi Wola Blizocka w woj. lubelskim, w pow. libartowskim, w gminie Jeziorzany
  • Niwka – część wsi Olszowiec-Kolonia w woj. lubelskim, w pow. lubelskim, w gminie Bychawa
  • Niwka – część wsi Nasutów w woj. lubelskim, w pow. lubelskim, w gminie Niemce
  • Niwka – część wsi Stary Bazanów w woj. lubelskim, w pow.ryckim, w gminie Ryki
  • Niwka – część wsi Bębnów w woj. łódzkim, w pow. wieluńskim, w gminie Konopnica
  • Niwka – część wsi Czernichów w woj. małopolskim, w pow. krakowskim, w gminie Czernichów
  • Niwka – część wsi Wołowice w woj. małopolskim, w pow. krakowskim, w gminie Czernichów
  • Niwka – część wsi Stronie w woj. małopolskim, w pow. limanowskim, w gminie Łukowica

Wikipedia


niwkowo

Niwkowo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie łomżyńskim, w gminie Wizna. Leży nad Narwią.

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Jana Chrzciciela w Wiznie.

Wikipedia


niwnica

Ni

Wikipedia


niwnice

Niwnice ( Kunzendorf unter dem Walde) – duża, uprzemysłowiona wieś sołecka w Polsce w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Lwówek Śląski.

Wikipedia


nix

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna

 (1.1) astr. jeden z księżyców Plutona;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nix – księżyc Plutona
  • Nix – wieloplatformowy zarządca pakietów dla systemów Uniksopodobnych
  • Kelpie – w folklorze celtyckim nadnaturalny wodny koń
  • Nyks – w mitologii greckiej bogini nocy, córka Chaosu
  • Garth Nix – australijski pisarz literatury fantasy

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nix nie posiada atmosfery.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiks, AS: ńiks

Wiktionary


nixon

nazwisko, np. Richard Nixon (1913-1994), polityk amerykański, w latach 1969-1974 prezydent Stanów Zjednoczonych


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Richard Nixon – 37. prezydent USA
  • Agnes Nixon – amerykańska producentka telewizyjna
  • Amy Nixon – kanadyjska curlerka
  • Cynthia Nixon – amerykańska aktorka
  • Erica Nixon – australijska lekkoatletka
  • Gilbert Edward James Nixon – brytyjski entomolog
  • Greg Nixon – amerykański lekkoatleta
  • Gunnar Nixon – amerykański lekkoatleta
  • Guy Nixon – brytyjski narciarz
  • Jay Nixon – amerykański polityk
  • Kimberley Nixon – brytyjska aktorka
  • Lewis Nixon – amerykański wojskowy

Wikipedia


nixtamalizacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zob. nikstamalizacja.

Wiktionary


niy

partykuła

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński. nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niy aś sie, że mosz ujka w Rajchu.

Wiktionary


niydziela

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. niedziela

Wiktionary


niydźwiydź

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zool. nazwa systematyczna|Ursus|Linnaeus|ref=tak., niedźwiedź

Wiktionary


niz.

skrót od: nizina (czytany jako cały, odmienny wyraz)


SJP.pl


nizam

tytuł muzułmańskich władców


SJP.pl

Nizam – w dawnych Indiach tytuł władców niektórych państw muzułmańskich, zwłaszcza Hajdarabadu i Ahmadnagaru. W węższym sensie odnosi się do władców Hajdarabadu z dynastii założonej na początku XVIII w. przez Asafa Dżaha.

Wikipedia


nizaryta

członek radykalnego ugrupowania religijnego muzułmańskich ismailitów; asasyn


SJP.pl


nizarytka

→ nizaryta; asasynka


SJP.pl


nizać

nawlekać coś na nitkę, sznurek itp.; ścibić; ścibać


SJP.pl


nizielski

nazwisko


SJP.pl


nizieński

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Kazimierz Nizieński (1892-1952) – oficer Wojska Polskiego
  • Bogusław Nizieński (1928-2025) – prawnik, sędzia

Wikipedia


nizina

1. forma ukształtowania terenu, obszar leżący na wysokości od 0 do 300 m n.p.m.;
2. nisko położone miejsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geogr. obszar leżący na wysokości od 0 do 200 m n.p.m.

Wiktionary

Nizina – równinna lub prawie równinna wielka forma ukształtowania terenu, obszar leżący na wysokości od 0 do 300 m n.p.m.

Niziny stanowią 1/3 powierzchni wszystkich kontynentów. Rozległe obszary nizinne noszą nazwę niżu. Na mapie hipsometrycznej oznaczone są jasnozielonym kolorem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przed nami rozciągała się rozległa nizina.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈʑĩna, AS: ńiźĩna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niskość ż., niż

 przym. nizinny, poniższy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niż

Wiktionary


nizinka

zdrobnienie od: nizina


SJP.pl


nizinny

1. związany z niziną, mający cechy niziny;
2. żyjący, uprawiany na nizinie


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący niziny; położony w nizinie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ukształtowanie wyspy ma charakter nizinny, na południu znajduje się niewysoki płaskowyż.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈʑĩnːɨ, AS: ńiźĩ•ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nizina ż.

Wiktionary


nizioł

nazwisko


SJP.pl

Nizioł właśc. Tomasz Niziński (ur. 21 stycznia 1984 w Krakowie) znany również jako Niziek – polski raper. Członek zespołów Syndykat i Szajka oraz kolektywu Ciemna Strefa. Muzyk współpracował ponadto m.in. z takimi wykonawcami jak: Dudek P56, Egon, Kali, Lukasyno, NON Koneksja oraz Popek.

Wikipedia


niziołek

1. niewysoka istota ze świata fantasy;
2. niski człowiek; knypek, karypel


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) fant. liter. istota niskiego wzrostu charakteryzująca się krępą budową ciała i dużymi stopami

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) pogard. niski osobnik

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Grzegorz Niziołek – polski teatrolog, literaturoznawca i nauczyciel akademicki
  • Karol Niziołek – polski wioślarz
  • Urszula Niziołek-Janiak – polska działaczka społeczna i samorządowa‎
  • Hobbici, niziołki – jedna z inteligentnych ras ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W kolejnej części powieści na niziołków będzie czyhać wielka pajęczyca.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈʑɔwɛk, AS: ńiźou̯ek

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niziołkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) halfling, hobbit

 (2.1) karzełek, liliput

Wiktionary


niziołkowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do niziołka, związany z niziołkiem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pod dębem znajdował się niziołkowy domek.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niziołek mos./mzw.

Wiktionary


niziurski

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Edmund Niziurski (1925–2013) – polski prozaik i publicysta, autor Księgi urwisów i Sposobu na Alcybiadesa.
  • Mirosław Niziurski (1932–2015) – polski kompozytor, profesor sztuk muzycznych, rektor Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Kielcach.

Wikipedia


niziusieńki

zdrobnienie od: niski


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: niski

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiʑüˈɕɛ̇̃ɲci, AS: ńiźüśė̃ńḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niskość

 przym. niski, niziuchny, niziuśki, niziuteńki, niziutki

 przysł. nisko, niziuteńko, niziutko

 temsłow. nisko-

Wiktionary


niziuteńki

zdrobnienie od: niski


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: niski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dom jest niziuteńki i ledwo wystaje zza kamiennej "fortecy" - to także zostało zaplanowane.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiʑuˈtɛ̃ɲci, AS: ńiźutẽńḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niskość

 przym. niski, niziuchny, niziusieńki, niziuśki, niziutki

 przysł. nisko, niziuteńko, niziutko

 temsłow. nisko-

Wiktionary


niziutki

zdrobnienie od: niski


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) zdrobn. od: niski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Z ostatniej ławki wstaje niziutki chłopczyk i mówi, że jest obecny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈʑutʲci, AS: ńiźutʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niskość

 przym. niski, niziuchny, niziusieńki, niziuśki, niziuteńki

 przysł. nisko, niziuteńko, niziutko

 temsłow. nisko-

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niziuśki

Wiktionary


niziuśki

zdrobnienie od: niski


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: niski

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈʑüɕci, AS: ńiźüśḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niskość

 przym. niski, niziuchny, niziusieńki, niziuteńki, niziutki

 przysł. nisko, niziuteńko, niziutko

 temsłow. nisko-

Wiktionary


niziński

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Kazimierz Niziński (1894-?), oficer artylerii Wojska Polskiego
  • Stanisław Niziński (1848-1932), duchowny rzymskokatolicki
  • Zbigniew Niziński (1900-1975), piłkarz

Wikipedia


nizyna

policykliczny peptyd używany jako dodatek przy produkcji serów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. wielopierścieniowy peptyd wytwarzany przez bakterię mlekową nazwa systematyczna|Lactococcus lactis|ref=tak., mający właściwości antybakteryjne, używany jako konserwant;

Wiktionary

Nizyna – policykliczny peptyd składający się z 34 aminokwasów. Nizyna wytwarzana jest w procesie fermentacji przez bakterie kwasu mlekowego "Lactococcus lactis". Zalicza się do bakteriocyn, jest antybiotykiem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W Polsce środkiem przedłużającym trwałość serów topionych jest nizyna.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈzɨ̃na, AS: ńizỹna

Wiktionary


nią

forma zaimka.

 (1.1) B. lp. od: ona

 (1.2) N. lp. od: ona

Wiktionary


nić

1. bardzo cienki sznureczek służący do szycia, tkania itp.;
2. cienkie włókno powstałe z wydzieliny z gruczołów pająków lub poczwarek motyli


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cienkie włókno używane np. do szycia

 (1.2) długi, cienki obiekt przypominający nić (1.1)

 (1.3) zob. nici.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • nić Ariadny
  • nić dentystyczna
  • nić krawiecka
  • nić pajęcza
  • nić – forma ukształtowania ciała organizmów wielokomórkowych lub kolonii – nić grzybni, trychom, filament
  • Nić – francusko-belgijsko-tunezyjski film z 2009
  • Nić – indyjski film z 2006
  • Nić – polski film animowany z 1987
  • nitka

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Łatałam dziurę w ubraniu, ale pękła mi nić i musiałam zaczynać od początku.

 (1.1) Proces tworzenia ściegu wiąże się z warunkami pracy nici szwalnej, gdyż ciągłe podnoszenie wydajności maszyn i ich szybkości powoduje, że nić jest najsłabszym i najbardziej zawodnym elementem procesu […]

 (1.2) W cząsteczce DNA zasady cytozyny, znajdujące się na jednej nici, tworzą wiązania chemiczne z zasadami guaniny na przeciwległej nici.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲit͡ɕ, AS: ńić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nitkowanie n., nitkowatość ż., nicień m., nicielnica ż., nici nmos.

:: zdrobn. nitka ż., niteczka ż.

 czas. nitkować ndk.

 przym. niciany, nitkowaty, nitkowy, nicieniowy

 przysł. nitkowato

Wiktionary


niźli

przestarzałe: przyimek lub spójnik przyłączający wyrażenie określające podstawę porównania; niż, aniżeli, niżeli


SJP.pl

spójnik

 (1.1) daw. niż

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Milsze to Bogu niźli bawół, / niż cielec, co ma już rogi i racice.

Wiktionary


niźliby

"niźli" połączone z "by", partykułą trybu przypuszczającego


SJP.pl


niż

1. rozległa nizina;
2. przenośnie: najniższy stan, poziom czegoś;
3. obszar niskiego ciśnienia atmosferycznego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) meteorol. ośrodek niskiego ciśnienia atmosferycznego;

 (1.2) obszar, punkt, chwila, w którym jakaś wielkość osiąga małą wartość

 (1.3) geogr. nizina obejmująca rozległe obszary;

spójnik

 (2.1) …używany przy porównaniach, służący do wyrażenia, że dana cecha opisująca wyrażenia przed i za spójnikiem silniej występuje w zwrocie przed spójnikiem; służący do podkreślania różnic między takimi wyrażeniami

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • niż (geografia) – rozległy obszar nizinny
  • niż baryczny – obszar obniżonego ciśnienia atmosferycznego
  • Niż (Ukraina) – kraina na Ukrainie, w dolnym biegu Dniepru

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Obecnie nad krajem panuje niż z centrum nad Zatoką Gdańską.

 (1.3) Grab jest w Polsce pospolity na całym niżu.

 (2.1) Jego mieszkanie jest większe niż twoje.

 (2.1) Wolę pomarańcze niż banany.

 (2.1) Dzisiaj jest inaczej niż wtedy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiʃ, AS: ńiš

Wiktionary

Powiązane:

 (1.1-3)

 rzecz. nizina ż., niziołek mos./mzw.

 przym. niżowy, niski

 przysł. niżowo, nisko

 czas. obniżać ndk., obniżyć dk.

 sp. aniżeli

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) cyklon; skr. N

 (1.2) minimum

 (1.3) nizina

 (2.1) w niektórych sytuacjach od

Wiktionary


niża

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. nizina

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲiʒa, AS: ńiža

Wiktionary


niżanin

mieszkaniec Niska


SJP.pl


niżanka

mieszkanka Niska


SJP.pl


niżankowice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Niżankowice – wieś w Polsce, w województwie łódzkim, w powiecie pajęczańskim, w gminie Działoszyn
  • Niżankowice – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie starosamborskim
  • Niżankowice – dawna gmina
  • Niżankowice – stacja kolejowa

Wikipedia


niżański

przymiotnik od: Nisko (dawniejsze Niżsko); niski


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Niska, związany z Niskiem, pochodzący z Niska

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do incydentu doszło w ub. tygodniu podczas lekcji wychowania fizycznego w szkole w Kurzynie Średniej (pow. niżański).

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈʒãj̃sʲci, AS: ńižãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nisko n., niżanin m., niżanka ż.

Wiktionary


niżbik

muchówka z rodziny łowikowatych


SJP.pl


niżby

"niż" (spójnik) połączone z "by", partykułą trybu przypuszczającego


SJP.pl


niżej

stopień wyższy od przysłówka: nisko


SJP.pl


niżeli

przyimek lub spójnik przyłączający wyrażenie określające podstawę porównania; niż, niźli, aniżeli


SJP.pl

spójnik

 (1.1) książk. …wprowadzający człon porównania, uwydatniający, że cecha lub stan w zdaniu nadrzędnym występuje w większym stopniu; niż, aniżeli, od

 (1.2) przest. …uwydatniający stosunek przeciwstawny, wprowadzający treść odrzucaną, pomijaną lub uznaną za mniej pożądaną na rzecz elementu nadrzędnego; a nie, zamiast

 (1.3) daw. …wprowadzający zdanie podrzędne określające czynność późniejszą w stosunku do zdarzenia głównego lub wyznaczający kres jego trwania; zanim, nim

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Krawiec Kujawski miał przy sobie więcej gotówki, niżeli sędzia widział w ciągu całego roku…

 (1.1) Minuta kontemplacji więcej tu zdziałać może niżeli tysiąc — co mówię — milion prac „naukowych”!

 (1.1) Zaprawdę powiadam wam: Nie powstał z tych, którzy się z niewiast rodzą, większy nad Jana Chrzciciela; ale który jest najmniejszym w królestwie niebieskiem, większy jest, niżeli on.

 (1.2) Wolałabym prostą szlachciankę, co by mi poczciwie kądziel przędła, a uczyniła go szczęśliwym i spokojnym, niżeli te niemieckie czupiradła…

 (1.2) Niech raczej zgłuchnie ten gwar giełdowy // I te rozprawy ekonomiczne — // Niżeli pacierz nasz Chrystusowy // I nasze swojskie śpiewy uliczne.

 (1.3) Należało pośpiesznie strzelać, ażeby pierwej pozbawić go sił, niżeli on, srożąc się, usypie sobie stos ziemi…

 (1.3) Albowiem niżeli będzie umiało to dziecię wołać: Ojcze mój i matko moja, lud króla Assyryjskiego pobierze bogactwa Damaszku…

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niż, aniżeli, niźli, od, niżeliby, niżby, aniżeliby, niźliby

 (1.2) a nie, zamiast

 (1.3) zanim, nim

Wiktionary


niżeliby

"niżeli" połączone z "by", partykułą trybu przypuszczającego


SJP.pl


niżli

dawniej: przyimek lub spójnik przyłączający wyrażenie określające podstawę porównania; niż, aniżeli, niżeli, niźli


SJP.pl


niżliby

"niżli" połączone z "by", partykułą trybu przypuszczającego


SJP.pl


niżniekamsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, nad Kamą;

Wiktionary

Niżniekamsk ( Нижнекамск) – miasto w Rosji (Tatarstan), nad Kamą. Liczy około 240 tys. mieszkańców (2020). Pierwsza zabudowa pojawiła się na początku lat 60. jako osiedle robotnicze dla załogi powstającej fabryki. Ogólny plan miasta zaczęto opracowywać w 1958 r. W 1961 r. rozpoczęto budowę miasta.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. niżniekamski

Wiktionary


niżniekamski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Niżniekamskiem, dotyczący Niżniekamska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niżniekamsk mrz.

Wiktionary


niżniewartowsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto wydzielone i port nad Obem położone w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie tiumeńskim;

Wiktionary

Niżniewartowsk (ros. Нижневартовск) – miasto, port nad Obem położone w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie tiumeńskim, w Chatny-Mansyjskim Okręgu Autonomicznym – Jugrze. Niżniewartowsk stanowi ośrodek administracyjny Rejonu Niżniewartowskiego, sam jednak w skład tego rejonu nie wchodzi, stanowiąc miasto wydzielone Chanty-Mansyjskiego OA – Jugry.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. niżniewartowski

Wiktionary


niżniewartowski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Niżniewartowskiem, dotyczący Niżniewartowska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niżniewartowsk mrz.

Wiktionary


niżnik

nazwisko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) karc. figura w kartach niemieckich i polskich odpowiadająca waletowi;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Figury były wymalowane tak niechlujnie, że odróżnienie panny od niżnika możliwe było tylko dzięki temu, że niżnik siedział na koniu.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dupek, walet, jopek

Wiktionary


niżnonowogrodzki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Niżnym Nowogrodem, dotyczący Niżnego Nowogrodu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niżny Nowogród m.

Wiktionary


niżnotagilski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Niżnym Tagiłem, dotyczący Niżnego Tagiłu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niżny Tagił mrz.

Wiktionary


niżny

dawniej: nisko położony, dolny, nizinny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) rzad. geogr. dolny, leżący poniżej

 (1.2) daw. nizinny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dolny

Wiktionary


niżowiec

dawniej: mieszkaniec obszaru nad Dnieprem; Zaporożec


SJP.pl


niżowy

1. przymiotnik od: niż (rozległa nizina), np. buczyna niżowa;
2. przymiotnik od: niż (obszar niskiego ciśnienia atmosferycznego), np. układ niżowy;
3. rzadko: przymiotnik od: niż (przenośnie: najniższy stan, poziom czegoś)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) geogr. biol. odnoszący się do niżu, mający związek z niżem

 (1.2) meteorol. odnoszący się do niżu barycznego, mający związek z niżem barycznym

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niż mrz., niżówka ż.

 przysł. niżowo

Wiktionary


niższość

mniejsze znaczenie lub wartość kogoś lub czegoś wobec innej osoby lub rzeczy


SJP.pl


niższy

stopień wyższy od przymiotnika: niski


SJP.pl


niżyński

nazwisko


SJP.pl

Niżyński (oryg. "Nijinsky") – film biograficzny z 1980 roku w reżyserii Herberta Rossa. Scenariusz do filmu powstał na podstawie pamiętników Wacława Niżyńskiego oraz książki jego żony Romoli de Pulszky "Life of Nijinsky".

Wikipedia


niżówka

okres niskich stanów wody w rzece, wywołany zmniejszonym zasilaniem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hydrol. okresowe obniżenie stanów wody w ciekach powierzchniowych;

Wiktionary

Niżówka – okresowe obniżenie stanów wody w ciekach powierzchniowych (rzeki, strumienie), poniżej umownie przyjętych wartości granicznych. Powstaje na skutek niedoboru zasilania atmosferycznego, zmagazynowania wody w pokrywie śnieżnej, a także przerwania zasilania podziemnego w wyniku przemarznięcia podłoża i zlodzenia części przekroju poprzecznego rzeki.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W województwie śląskim nie brakuje niżówek w okresach letnich.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niż mrz.

 przym. niżowy

 przysł. niżowo

Wiktionary


niżówkowy

→ niżówka


SJP.pl

Patrz:

niżówka

njaja

hinduistyczna szkoła filozoficzna, zajmująca się głównie zagadnieniami logiki i epistemologii


SJP.pl

Nj

Wikipedia


nkjp

skrótowiec

 (1.1) jęz. = Narodowy Korpus Języka Polskiego;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɛ̃n ka jɔt pɛ, AS: ẽn ka i ̯ot pe

Wiktionary


nkol

skrót od: Narodowy Komitet Olimpijski


SJP.pl


nkwd

skrót od: ros. Narodnyj Komisariat Wnutriennych Dieł, Ludowy Komisariat Spraw Wewnętrznych, policja polityczna i organ administracji państwowej w Rosji sowieckiej (od 1917) i Związku Radzieckim (1934-46)


SJP.pl

skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego

 (1.1) = Ludowy Komisariat Spraw Wewnętrznych ZSRR;

Wiktionary

NKWD ZSRR ( НКВД СССР), Ludowy Komisariat Spraw Wewnętrznych ZSRR ( Народный комиссариат внутренних дел СССР, trb. "Narodnyj komissariat wnutriennich dieł SSSR",) – centralny organ państwowy (ministerstwo) wchodzący w skład Rady Komisarzy Ludowych – rządu ZSRR, istniejący pod tą nazwą w latach 1917–1946. Główne narzędzie terroru w okresie stalinizmu

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bitwa została stoczona 18 sierpnia 1945 r. przez 1 szwadron 5 Brygady Wileńskiej, pod dowództwem por. Zygmunta Błażejewicza „Zygmunta” i oddział ppor. Władysława Łukasiuka „Młota” z oddziałami NKWD, UB i LWP, pacyfikującymi tereny Podlasia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɛ̃ŋ‿ka‿vu‿ˈdɛ, AS: ẽŋ‿ka‿vu‿de

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. enkawudzista mos., enkawudzistka ż., NKWD-zista mos., NKWD-zistka ż.

 przym. enkawudowski, NKWD-owski

Wiktionary


nkwd-owski

→ NKWD; enkawudowski


SJP.pl


nkwd-zista

pracownik NKWD; enkawudysta, enkawudzista


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. funkcjonariusz NKWD

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przyszło po nią dwóch NKWD-zistów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. NKWD n.

:: fż. NKWD-zistka ż.

 przym. enkawudowski

 skr. NKWD

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. enkawudzista

Wiktionary


nkwd-zistka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. funkcjonariuszka NKWD

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przesłuchiwała ją młoda NKWD-zistka z ukraińskim akcentem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. NKWD n.

:: fm. NKWD-zista m.

 przym. enkawudowski

 skr. NKWD

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. enkawudzistka

Wiktionary


nlb.

skrót od: nieliczbowany


SJP.pl

skrót

 (1.1) = nieliczbowany

Wiktionary


nlp

skrótowiec

 (1.1) = farm. med. niesteroidowe leki przeciwzapalne / niesteroidowy lek przeciwzapalny

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • przetwarzanie języka naturalnego (
  • programowanie neurolingwistyczne (ang. )
  • niesteroidowe leki przeciwzapalne

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W przypadku bólu związanego z endometriozą najczęstszym pierwszym elementem terapii farmakologicznej są niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLP), a działanie ich polega na blokowaniu syntezy prostaglandyn.

Wiktionary


nlpz

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) = farm. niesteroidowy lek przeciwzapalny;

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) NSLPZ

Wiktionary


nm

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • nm – nanometr, podwielokrotność metra.
  • nM – nanomol, podwielokrotność mola.
  • Nm – niutonometr, jednostka momentu obrotowego i momentu siły.
  • NM (ang. nautical mile) – mila morska.
  • NM – Nowy Meksyk, stan w USA.
  • Nm3 – normalny metr sześcienny gazu. Liczba metrów sześciennych jakie zająłby gaz w warunkach normalnych.
  • NM1, NM2, NM3 – klasy męskich ligowych rozgrywek koszykarskich we Francji.

Wikipedia


nm.-os.

skrót od: niemęskoosobowy


SJP.pl


nmp

skrót od: Najświętsza Maria Panna


SJP.pl

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) = rel. Najświętsza Maryja Panna

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki

 (2.1) = chem. N-metylopirolidon

skrótowiec

 (3.1) = środ. nie mam pytań

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • N-Metylopirolidon
  • Najświętsza Maria Panna

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kościół pw. NMP Królowej Polski oraz dom zakonny Salwatorianów w Bielsku-Białej wywodzą się z pierwszej placówkaacówki salwatoriańskiej w tym mieście.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɛ̃n‿ɛ̃m‿ˈpɛ, AS: ẽn‿ẽm‿pe

Wiktionary


nmt

skrót od: Nordic Mobil Telephone - analogowy system telefonii komórkowej


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nordic Mobile Telephone
  • N-metylotryptamina – psychodeliczna substancja psychoaktywna
  • Networked Media Tank – „NMT” to skrót używany dla opisu klasy sieciowych odtwarzaczy multimedialnych.
  • Numeryczny model terenu – „NMT” to skrót używany dla opisu wysokości topograficznej powierzchni terenu w zapisie cyfrowym.

Wikipedia


nn

1. numery (skrót czytany jako cały odmienny wyraz);
2.skrót od łacińskiego: nomen nescio lub non notus; nieznany, o nieustalonej tożsamości; N.N.


SJP.pl

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński lub męski

 (1.1) osoba o niezidentyfikowanej tożsamości

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nn (statek 1840)
  • Nn (statek 1842)
  • N.N. – określenie osoby, której tożsamości nie ustalono
  • nn – kod języka nynorsk według standardu ISO 639-1

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɛ̃n‿ˈɛ̃n, AS: ẽn‿ẽn

Wiktionary


nn.

skrót od: następne


SJP.pl


nnkt

skrótowiec, rzeczownik

 (1.1) = niezbędny nienasycony kwas tłuszczowy / niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Olej z awokado jest surowcem bogatym w NNKT, fosfolipidy, fitosterole i witaminy A, D, E oraz te z grupy B.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɛ̃n‿ɛ̃ŋ‿ka‿ˈtɛ, AS: ẽn‿ẽŋ‿ka‿te

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) witamina F

Wiktionary


nnw

skrótowiec

 (1.1) = finans. następstwa nieszczęśliwych wypadków

 (1.2) = geogr. północno-północno-zachodni

Wiktionary


no

1. partykuła o wielu funkcjach w zdaniu;
2. japoński spektakl teatralno-operowy z XIV i XV w., składający się z dialogów, muzyki i tańca


SJP.pl

partykuła

 (1.1) pot. …oznaczająca przytaknięcie

 (1.2) pot. …oznaczająca przyzwolenie

 (1.3) pot. …oznaczająca ponaglenie

 (1.4) pot. …oznaczająca zakłopotanie

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • No – symbol chemiczny pierwiastka nobel
  • .no – domena internetowa przypisana do Norwegii
  • No – jezioro w Sudanie
  • No – duńskie miasto w gminie Ringkøbing
  • nō (jap. 能), również nōgaku (jap. 能楽) – jeden z głównych gatunków teatru japońskiego
  • kod ISO języka norweskiego
  • の (no) – jedna z sylab w japońskim piśmie hiragana
  • No – piosenka z szóstego albumu studyjnego Shakiry, Fijación oral vol. 1
  • No – piosenka z debiutanckiego albumu Temptation niemieckiej grupy Monrose
  • No – piosenka z debiutanckiego albumu Dawida Podsiadły, Comfort and Happiness
  • No – piosenka z drugiego albumu Meghan Trainor, Thank You
  • No, także Full of Hate – pierwszy album grupy The Berzerker

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) – I jak, oblałeś ten egzamin? – No. Poprawka we wrześniu.

 (1.2) – Tato, tato, mogę kupić sobie lizaka? – No dobrze, masz tu pieniądze, idź i kup sobie.

 (1.3) No odpal, stary wraku! Rany, kiedy będzie mnie stać na porządny samochód?

 (1.4) – I jak poszło? – No… lepiej nie pytaj.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔ, AS: no

Wiktionary

Powiązane:

 temsłow. -no

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) tak; pot. nom, mhm

Wiktionary


no-life

[czytaj: nołlajf] środowiskowo: osoba spędzająca bardzo dużo czasu w świecie wirtualnym; nolife


SJP.pl


noachid

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) potomek Noego

 (1.2) osoba żyjąca według siedmiu praw Noego

Wiktionary


noah

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Noah – indonezyjski zespół pop-rockowy
  • – amerykański malarz
  • Noe (ang. Noah) – postać biblijna
  • Noah – luksemburski książę z dynastii Burbon-Parmeńskiej
  • Noah – angielski odpowiednik imienia Noe

Wikipedia


nob

wieś pojawiająca się w Księdze Sędziów Starego Testamentu


SJP.pl

No

Wikipedia


nobel

1. złota moneta angielska bita w XIV i XV wieku;
2. potocznie: Nagroda Nobla; Nobel


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu No i liczbie atomowej 102;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) hist. monet. numizm. złota moneta angielska z XIV-XV wieku;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (3.1) pot. nagroda Nobla

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alfred Nobel – fundator Nagrody Nobla
  • Anna Nobel-Nobielska – polska charakteryzator filmowa
  • nobel – złota moneta angielska bita w XIV i XV wieku.
  • nobel – pierwiastek chemiczny z grupy aktynowców
  • Nobel – wieś na Ukrainie

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jakie właściwości chemiczne ma nobel?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔbɛl, AS: nobel

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nobel m., noblista m., noblistka ż.

 przym. noblowski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) symbol. No

 (3.1) nagroda Nobla, Nobel

Wiktionary


nobelit

francuski przemysłowy materiał wybuchowy


SJP.pl

Nobelit – francuski przemysłowy materiał wybuchowy, mieszanina 60% azotanu sodu, 20% nitrogliceryny, 14% nitrozwiązków aromatycznych, 4,4% stałych materiałów pędnych i 1,6% nitrocelulozy.

Wikipedia


nobelium

z łaciny: nobel (pierwiastek chemiczny)


SJP.pl


nobil

1. w starożytnym Rzymie: członek najwyższej warstwy społeczeństwa;
2. w średniowieczu i czasach nowożytnych: osoba szlacheckiego, rycerskiego pochodzenia; szlachcic


SJP.pl


nobile

1. w starożytnym Rzymie: członek najwyższej warstwy społeczeństwa;
2. w średniowieczu i czasach nowożytnych: osoba szlacheckiego, rycerskiego pochodzenia; szlachcic


SJP.pl


nobilitacja

1. nadanie szlachectwa osobie z innego stanu społecznego;
2. zaliczenie kogoś do grona osób ważnych, uprzywilejowanych, podwyższenie statusu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. nadanie szlachectwa;

 (1.2) książk. podniesienie znaczenia, rangi kogoś lub czegoś; umieszczenie wyżej w jakiejś hierarchii

Wiktionary

Nobilitacja (z łac.), poza popularnym znaczeniem słownikowym – uszlachcenie, czyli przejście do stanu szlacheckiego osoby (szlachectwo osobiste) lub osoby i jej rodziny (szlachectwo dziedziczne), niemających dotąd tytułu szlacheckiego. Nobilitacji dokonywała osoba panująca, panujący nadawał także danej rodzinie herb. Często uszlachceniu towarzyszyła też adopcja do istniejącego rodu heraldycznego.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnɔbʲilʲiˈtat͡sʲja, AS: nobʹilʹitacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nobilitować, nobilitować się

 przym. nobliwy, nobilitacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uszlachcenie

 (1.2) wywyższenie, wyróżnienie

Wiktionary


nobilitacyjny

→ nobilitacja


SJP.pl

Patrz:

nobilitacja

nobilitas

rzymskie uosobienie szlachectwa


SJP.pl

No

Wikipedia


nobilitować

1. podnosić (podnieść) znaczenie czegoś
2. nadawać (nadać) szlachectwo


SJP.pl


nobilny

przymiotnik

 (1.1) daw. rzad. podniosły

 (1.2) daw. rzad. o człowieku: szlachetny, lubiany

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Odczyty, koncerty, artykuły i referaty miały przeważnie charakter nobilnych przemówień.

 (1.2) Starszy, nobilny nauczyciel martwił się nad filiżanką parującej czarnej kawy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈbʲilnɨ, AS: nobʹilny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nobil mos.

 czas. nobilitować dk. a. ndk.

Wiktionary


nobis

nazwisko


SJP.pl


noblista

laureat Nagrody Nobla


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która otrzymała Nagrodę Nobla

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈblʲista, AS: noblʹista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nobel m., nobel m.

:: fż. noblistka ż.

 przym. noblowski

Wiktionary


noblistka

→ noblista


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, która otrzymała Nagrodę Nobla

Wiktionary

Patrz:

noblista

Przykłady

 (1.1) W 1997 r. ukazał się we Lwowie pierwszy tomik poezji noblistki Wisławy Szymborskiej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈblʲistka, AS: noblʹistka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nobel mzw., nobel mrz./mzw.

:: fm. noblista mos.

 przym. noblowski

Wiktionary


nobliwiej

stopień wyższy od przysłówka: nobliwie


SJP.pl


nobliwość

wytworność, elegancja, szlachetność


SJP.pl


nobliwszy

stopień wyższy od przymiotnika: nobliwy


SJP.pl


nobliwy

szlachetny, wytworny, dystyngowany, elegancki


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) książk. odznaczający się elegancją i dystyngowaniem; także. świadczący o takich cechach

 (1.2) książk. o np. uczelniach: powszechnie szanowany i uważany za prestiżowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) A jednak przyszedł czas, kiedy Poniatowski stał się dla tych nobliwych osobistości niewygodny. Zerwano z nim kontakty towarzyskie i utrudniano życie. Wszystkiemu winien był skandal obyczajowy.

 (1.2) Neony znakomitych marek sąsiadowały z kutymi w mosiądzu tablicami nobliwych kancelarii prawnych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈblʲivɨ, AS: noblʹivy

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nobliwie

 rzecz. nobilitacja ż., nobliwość ż.

 czas. nobilitować ndk.

 przym. nobilitacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dystyngowany, szacowny, dostojny

 (1.2) prestiżowy

Wiktionary


noblowski

taki jak u Nobla, właściwy Noblowi, charakterystyczny dla Nobla itp.


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący nagrody Nobla

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jutro o godz. 11 Komitet Noblowski przy norweskim parlamencie Stortingu ogłosi nazwisko lub nazwę laureata tegorocznej pokojowej Nagrody Nobla.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nobel m., nobel mzw./mrz.

Wiktionary


noc

1. czas od zachodu do wschodu słońca
2. środ. nocna zmiana w pracy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) okres od zmierzchu do świtu;

Wiktionary

Noc – część doby, w czasie której Słońce znajduje się poniżej linii horyzontu. Można też ją określić jako okres od zmierzchu do świtu. Zjawisko to występuje na planetach krążących wokół gwiazd – czyli ich satelitach, w tym również na Ziemi. Przeciwnym pojęciem jest dzień.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W nocy dobrze jest przytulić się do ukochanej osoby.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔt͡s, AS: noc

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocek mzw., nocnik mrz., nocny mrz., nocnica ż., nocowanie n., przenocowanie n., zanocowanie n.

:: zdrobn. nocka ż.

 czas. nocować ndk., przenocować dk., zanocować dk.

 przym. nocny, noclegowy, północny

 przysł. nocą, nocami

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zdrobn. nocka

Wiktionary


nocami

przysłówek czasu

 (1.1) wielokrotnie i za każdym razem w nocy, podczas różnych nocy

forma rzeczownika.

 (2.1) zob. noc.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Postaram się nocami nadrobić zaległe lektury.

 (1.1) Grzegorz widuje ją tylko nocami – i to nie za często.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocki nmos., nocny mrz., nocka ż., noc ż., nocowanie n.

 czas. nocować ndk.

 przym. nocny

 przysł. nocą

Wiktionary


noce

forma rzeczownika.

 (1.1) M., B. i W. lm. od: noc

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔt͡sɛ, AS: noce

Wiktionary


nocebo

negatywny efekt zdrowotny wywołany przez negatywne oczekiwania pacjenta wobec leczenia lub substancji, nawet jeśli są one obojętne; przeciwieństwo placebo


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) farm. negatywne, niepożądane objawy przyjmowania placebo;

Wiktionary

Nocebo (łac. „będę szkodzić”) – niepożądane objawy przyjmowania placebo. Dolegliwości te (na przykład nudności, wymioty, ból głowy, senność, bezsenność, drętwienie, świąd, tachykardia, biegunka, wysypka, obrzęk) są najczęściej wywołane przez negatywne nastawienie pacjenta do terapii lub reakcją np. na nieakceptowany przez niego wygląd leku. Po raz pierwszy terminu "reakcja nocebo" użył Walter Kennedy w 1961 roku. Niektórzy badacze uważają, że śmierć w wyniku magii voodoo może być takim przypadkiem.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔˈt͡sɛbɔ, AS: nocebo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. placebo

Wiktionary


nocek

nietoperz z rodziny mroczków


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Myotis|Kaup|ref=tak., ssak latający, nietoperz prowadzący nocny tryb życia;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: nocka

Wiktionary

Nocek ("Myotis") – rodzaj ssaków z podrodziny nocków (Myotinae) w obrębie rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kilku nockom udało się jednak dostać do wnętrza groty.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocowanie n., nocny mrz., nocki nmos., noc ż., nocka ż.

 przym. nocny

 czas. nocować

Wiktionary


nochal

potocznie: wielki, niezgrabny nos; nosisko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) pot. zgrub. nos

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nos mos./mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nosisko, kinol

Wiktionary


nochaty

rubasznie, potocznie: odznaczający się dużym, niezgrabnym nosem; nosaty


SJP.pl


nochowo

Nochowo – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Śrem.

Wikipedia


nocja

dawniej: wiadomość, pojęcie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. pojęcie, wiadomość

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔt͡sʲja, AS: nocʹi ̯a

Wiktionary


nocka

1. ekspresywnie: noc;
2. potocznie: praca na nocną zmianę


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: noc

 (1.2) pot. nocna zmiana w pracy, nocny dyżur

 (1.3) pot. nocowanie

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: nocek

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Och, jaka przyjemna, ciepła nocka.

 (1.2) Zadzwoń do mnie później, bo właśnie wróciłem z nocki i muszę się przespać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔt͡ska, AS: nocka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. północ ż., nocki nmos., noc ż., nocek mzw., nocnik mrz., nocny mrz., nocnica ż., nocowanie n., przenocowanie n., zanocowanie n., nocniczek mrz.

 czas. nocować ndk., przenocować dk., zanocować dk.

 przym. nocny, północny

 przysł. nocą, nocami

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) noc

 (1.2) nocna zmiana

 (1.3) nocowanie

Wiktionary


nocki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Myotinae|Tate|ref=tak., podrodzina latających ssaków z rodziny mroczkowatych;

forma rzeczownika.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: nocek

 (2.2) D. lp. oraz M., B. i W. lm. od: nocka

Wiktionary

Nocki (Myotinae) – podrodzina ssaków z rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Różne gatunki nocków występują na terenie Europy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noc ż., nocek mrz., nocka ż., nocny mrz.

 przysł. nocami, nocą

 przym. nocny

Wiktionary


nocleg

1. wypoczynek nocny poza stałym miejscem zamieszkania, w podróży;
2. miejsce gdzie można przenocować


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) spanie nocą poza miejscem zamieszkania

 (1.2) miejsce nocnego wypoczynku poza domem

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • miejsce nocnego wypoczynku poza domem – baza noclegowa
  • Nocleg – polski film psychologiczny z 1973 roku

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przyjęli nas na nocleg w jakimś kibucu pod Tel Awiwem.

 (1.2) Szukaliście noclegu w Murzasichlu?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noclegowicz m., noclegowiczka ż., noclegownia ż.

 przym. noclegowy

 czas. noclegować

Wiktionary


noclegodawca

osoba lub firma zapewniająca noclegi


SJP.pl


noclegować

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) przest. spędzać gdzieś noc

 (1.2) przest. przyjmować na nocleg

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocleg mrz., noclegownia ż.

Wiktionary


noclegowicz

człowiek nocujący u kogoś lub gdzieś poza miejscem zamieszkania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba mająca nocleg poza domem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Babcia Honorata przyjmowała noclegowiczów w miesiącach letnich.

 (1.1) Nie zapomniał o noclegowiczach i przygotował dla nich strawę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocleg m., noclegownia ż.

:: fż. noclegowiczka ż.

 przym. noclegowy

Wiktionary


noclegowiczka

kobieta nocująca u kogoś lub gdzieś poza miejscem zamieszkania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca nocleg poza domem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Któraś noclegowiczka zostawiła swoje buty na kaloryferze.

 (1.1) Zajęła się noclegowiczkami ze Śląska, odprowadzając je do pokoi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocleg m., noclegownia ż.

:: fm. noclegowicz m.

 przym. noclegowy

Wiktionary


noclegowisko

miejsce nocnego odpoczynku ludzi i niektórych zwierząt


SJP.pl


noclegownia

miejsce przeznaczone na nocleg dla ludzi przebywających poza domem lub osób bezdomnych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) miejsce urządzone na nocleg – zwykle dla osób bezdomnych lub ofiar klęsk żywiołowych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po utracie mieszkania wylądowałem na bruku, więc z konieczności śpię teraz w noclegowni.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔt͡slɛˈɡɔvʲɲa, AS: noclegovʹńa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocleg mrz., noclegowicz mos., noclegowiczka ż., noclegowisko n., noclegowanie n., noclegowość ż.

 czas. noclegować ndk.

 przym. noclegowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dom noclegowy

Wiktionary


noclegowy

przymiotnik od: nocleg


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z noclegiem, dotyczący noclegu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔt͡slɛˈɡɔvɨ, AS: noclegovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noc ż., nocleg m., noclegownia ż., noclegowicz m., noclegowiczka ż., nocowanie n., przenocowanie n.

 czas. nocować ndk., przenocować dk.

Wiktionary


nocnica

1. roślina z rodziny nocnicowatych;
2. motyl nocny z rodziny sówek;
3. dawniej: lunatyczka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. wszetecznica

Wiktionary

Nocnica – postać demoniczna z zakresu demonologii słowiańskiej, wywodząca się z wierzeń przedchrześcijańskich, określana jako pośmiertna forma egzystencji ludzkiej duszy. Wskutek licznych przeobrażeń, jakie zaszły w demonologii ludowej, zazwyczaj utożsamiano ją ze zmorą. Wzmiankę o nocnicach znajdziemy m.in. w trzynastowiecznym "Katalogu magii" Brata Rudolfa, kazaniu polskiego husyty z XV wieku, czy też w "Czarownicy powołanej" z wieku XVII.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nocnik mos./mrz., północnica ż., nocowanie n., nocka ż., noc ż.

 czas. nocować

Wiktionary


nocnicowate

rodzina roślin zielnych z rzędu goździkowców; dziwaczkowate


SJP.pl

No

Wikipedia


nocnicowaty

o cechach nocnicowatych (rodzina roślin)


SJP.pl


nocniczek

zdrobnienie od: nocnik


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: nocnik

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔt͡sʲˈɲit͡ʃɛk, AS: nocʹńiček

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noc m., nocka ż., nocnik m., nocny mrz.

 czas. nocować

 przym. nocny

Wiktionary


nocnicówka

gatunek motyla nocnego; sówka


SJP.pl


nocnicówki

gatunek motyla nocnego; sówka


SJP.pl


nocnik

naczynie do oddawania moczu i kału, używane zwłaszcza przez małe dzieci


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) naczynie do wypróżniania się, używane zwłaszcza przez małe dzieci;

 (1.2) daw. pot. nocleg

 (1.3) daw. nocowanie koni na pastwisku

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) daw. ktoś, kto włóczy się po nocy

Wiktionary

Nocnik – zbiornik trzymany zwyczajowo pod łóżkiem, używany zazwyczaj jako urynał. Nocniki są często ceramiczne i mają pokrywki. Inne materiały to tworzywa sztuczne, miedź, srebro, porcelana (bourdaloue), szkło (Kuttrolf), nocniki drewniane w kształcie rur wykorzystywane w Turkmenistanie. Szczególną formę nocników są tzw. "Bourdaloue" wykorzystywane przez kobiety. Nocniki te były bogato zdobione, czasami z napisem "Au

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɔt͡sʲɲik, AS: nocʹńik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocny mrz., nocka ż., noc ż., nocowanie n., zanocowanie n., przenocowanie n., nocnica ż.

:: zdrobn. nocniczek m.

 czas. nocować ndk., zanocować dk., przenocować dk.

 przym. nocny, nocnikowy

 przysł. nocą

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przest. urynał; gw. Śląsk Cieszyński noczniok, gw. Górny Śląsk topek

Wiktionary


nocnikowy

→ nocnik


SJP.pl

Patrz:

nocnik

nocny

dotyczący nocy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z nocą – mający miejsce w nocy, żyjący w nocy, pracujący w nocy, przeznaczony do użycia w nocy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) pot. autobus, tramwaj lub pociąg, który jeździ linią dostępną tylko w nocy

 (2.2) pot. sklep otwarty w nocy (niekoniecznie całodobowy), najczęściej sprzedający alkohol

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sowa jest zwierzęciem nocnym, które w dzień śpi.

 (2.1) Często muszę wracać z pracy nocnymi.

 (2.2) Kupiłam masło i chleb w nocnym na Panewnickiej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔt͡snɨ, AS: nocny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocowanka ż., nocki nmos., noc ż., nocek mzw., nocnik mrz., północ ż., nocowanie n., nocka ż., nocniczek mrz.

 czas. nocować ndk., przenocować dk., zanocować dk.

 przym. północny

 przysł. nocą, nocami

Wiktionary


nocobieg

rodzaj ptaków z rodziny żwirowcowatych


SJP.pl


nocolot

nocolot wielki, nocolot szary - amerykańskie gatunki ptaków z rzędu nocolotowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. ptak z rodziny nocolotów, występujący w Ameryce Centralnej i tropikalnej części Ameryki Południowej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nocolot poluje na drobne zwierzęta.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocolotowe lm nm., nocoloty lm nm.

Wiktionary


nocolotowe

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Nyctibiiformes|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;

Wiktionary

Nocolotowe (Nyctibiiformes) – nowo wyróżniony rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych (Neognathae).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Rząd nocolotowych jest nowo wyróżniony.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocolot mzw., nocoloty lm nm.

Wiktionary


nocolubek

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Nyctophilus|Leach|ref=tak., rodzaj nietoperzy z podrodziny mroczków;

 (1.2) zool. nietoperz z rodzaju nocolubków (1.1)

Wiktionary

Nocolubek ("Nyctophilus") – rodzaj ssaków z podrodziny mroczków (Vespertilioninae) w obrębie rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Różne gatunki nocolubków występują w Australii, Indonezji i na Papui-Nowej Gwinei.

 (1.2) Nagle złapany do siatki nocolubek zaczął trzepotać skrzydłami.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocolubki lm nm.

Wiktionary


nocolubki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Nyctophilini|Peters|ref=tak., plemię nietoperzy z podrodziny mroczków;

forma rzeczownika.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: nocolubek

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kapturouszka zalicza się do nocolubków.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocolubek mzw.

Wiktionary


nocowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) spędzanie gdzieś nocy, zazwyczaj w obcym miejscu

 (1.2) przyjmowanie kogoś na noc

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocowanka ż., noc ż., nocka ż., nocek mzw., nocnik mrz., nocny mrz., nocnica ż., przenocowanie n., zanocowanie n.

 czas. nocować ndk., przenocować dk., zanocować dk.

 przym. nocny, noclegowy

 przysł. nocą, nocami

Wiktionary


nocowanka

potocznie: impreza dla dzieci w domu jednego z nich, połączona z nocowaniem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. spotkanie towarzyskie dzieci połączone z nocowaniem u jednego z nich

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jaś idzie dziś do Kazia na nocowankę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocny mrz., nocowanie n., noc ż.

 przym. nocny

 czas. nocować ndk.

Wiktionary


nocowanko

zdrobnienie od: nocowanie


SJP.pl


nocować

1. spać gdzieś przez noc;
2. przyjmować kogoś na noc


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przenocować, zanocować)

 (1.1) spędzać gdzieś noc, najczęściej w obcym miejscu

czasownik przechodni niedokonany (dk. przenocować)

 (2.1) dawać komuś spać u siebie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie, nie ma mowy żebyś nocowała dzisiaj u koleżanki.

 (1.1) Nie możemy nocować pod gołym niebem, bo w nocy pewnie będzie padał deszcz.

 (2.1) Zapraszasz kogoś do siebie, nocujesz go, zapewniasz mu wyżywienie, oprowadzasz po Krakowie, a potem jest wymiana i ten ktoś zaprasza Cię do siebie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈt͡sɔvat͡ɕ, AS: nocovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocowanka ż., noc ż., nocka ż., nocek mzw., nocnik mrz., nocny mrz., nocnica ż., nocowanie n., przenocowanie n., zanocowanie n., nocniczek mrz.

 czas. przenocować dk., zanocować dk.

 przym. nocny, noclegowy

 przysł. nocą, nocami

Wiktionary


nocoń

nazwisko


SJP.pl


nocoświetlik

wiciowiec wchodzący w skład planktonu morskiego, mający zdolność świecenia w ciemności


SJP.pl


noculak

nazwisko


SJP.pl


nocuń

nazwisko


SJP.pl


nocyceptor

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) receptor bólowy

Wiktionary

Nocyceptor – wysokoprogowy receptor czuciowy obwodowego układu somatosensorycznego, zdolny do transdukcji i kodowania bodźców szkodliwych, czyli rzeczywiście lub potencjalnie uszkadzających tkanki. W neurofizjologii określenie to jest często stosowane także w odniesieniu do całego pierwotnego neuronu czuciowego wyposażonego w takie zakończenie receptorowe.

Wikipedia


noczniok

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. nocnik

Wiktionary


nocą

przysłówek czasu

 (1.1) wtedy, gdy trwa noc

forma rzeczownika.

 (2.1) N. lp. od: noc

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nocą świecą gwiazdy.

 (1.1) Uważa się, że polują nocą, ale widuje się je również za dnia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔt͡sɔ̃w̃, AS: nocõũ̯

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocki nmos., noc ż., nocka ż., nocnik m., nocny m., nocowanie n.

 czas. nocować ndk., zanocować dk., przenocować dk.

 przym. nocny

 przysł. nocami

Wiktionary


node

[czytaj: nołd] komputer wyposażony w kartę sieciową i stanowiący element sieci podobnych komputerów


SJP.pl


nodoida

krzywa stosowana przy analizie niestabilności materii nukleonowej


SJP.pl


nodozaur

rodzaj dinozaura ptasiomiednicznego z grupy ankylozaurów


SJP.pl

Nodozaur ("Nodosaurus") – rodzaj ankylozaura z rodziny nodozaurów (Nodosauridae).

Wikipedia


nodozaury

rodzaj dinozaura ptasiomiednicznego z grupy ankylozaurów


SJP.pl

Nodozaury ("Nodosauridae") – rodzina dinozaurów z grupy ankylozaurów.

Były to duże (długość ciała do 7 m, ciężar do ok. 3 t), czworonożne, roślinożerne dinozaury ptasiomiedniczne ("Ornithischia"). Żyły od środkowej jury do późnej kredy na terenach współczesnych Europy, Ameryki Północnej, Azji, Australii oraz Antarktydy.

Wikipedia


nodula

owalny lub nieregularny w kształcie twór, spotykany głównie w meteorytach żelaznych


SJP.pl


nodulacja

proces tworzenia się brodawek korzeniowych lub łodygowych u roślin na skutek infekcji bakterii brodawkowych; brodawkowanie


SJP.pl


nodus

część kielicha mszalnego


SJP.pl


nodzyński

nazwisko


SJP.pl


noe

postać biblijna, budowniczy arki, na której schronienie przed potopem znalazł on, jego rodzina i po jednej parze ze wszystkich gatunków zwierząt


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) bibl. postać starotestamentowa, budowniczy arki w czasach potopu;

 (1.2) rzad. imię|polski|m.;

Wiktionary

Noe ( ‏נוח‎ "Noaḥ", ‏نوح‎ "Nūḥ", w tłumaczeniu na pol. znaczy: „odpoczynek; pocieszenie”) – postać w religiach abrahamowych, syn Lameka i dziewiąty potomek w linii od Adama przez Seta, patriarcha, człowiek prawy i sprawiedliwy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ze zwierząt czystych i nieczystych, z ptactwa i ze wszystkiego, co pełza po ziemi, po dwie sztuki, samiec i samica, weszły do Noego, do arki, tak jak mu Bóg rozkazał.

 (1.2) Homilię wygłosił ojciec Noe z klasztoru w Jarosławiu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔɛ, AS: noe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noachida mos.

 przym. noachicki

Wiktionary


noel

anglosaskie imię męskie


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Noel – miasto w stanie Missouri, w hrabstwie McDonald
  • Desmond Noel – grenadyjski piłkarz
  • Evan Noel – brytyjski gracz w rackets
  • Nerlens Noel – amerykański koszykarz
  • Paul Noel – amerykański koszykarz
  • Noel Redding (1945–2003) – brytyjski basista, członek The Jimi Hendrix Experience
  • Noel Pagan – amerykański piosenkarz
  • Noël
  • NOEL

Wikipedia


noemat

przedmiot dany w akcie świadomościowym, czyli noezie


SJP.pl

Noemat (gr. "νόημα") − treść myśli, w przeciwieństwie do aktu myślowego, czyli noezy.

Wikipedia


noematyczny

→ noemat


SJP.pl

Patrz:

noemat

noematyka

metoda badawcza Pisma Świętego, analizująca sens dosłowny i symboliczny zapisów biblijnych; teoria sensów


SJP.pl


noemi

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

Wiktionary

No

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W dniu, kiedy wykupisz pole z rąk Noemi – dodał Booz – weźmiesz również i Rut Moabitkę, żonę zmarłego, aby utrwalić jego imię na jego dziedzictwie.

Wiktionary


noetherowski

[czytaj: nyterowski] charakterystyczny dla Emmy Noether


SJP.pl


noetyczny

rozumowy, dający się pojąć rozumem


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z noetyką, dotyczący poznania intelektualnego

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noetyka ż.

Wiktionary


noetyka

teoria poznania


SJP.pl

No

Wikipedia


noeza

1. intencjonalny akt świadomości w fenomenologii Edmunda Husserla;
2. u Platona: czysta myśl, dzięki której człowiek poznaje idee


SJP.pl

Noeza ( νόησις, "noesis"), zwana także intelekcją lub intuicją intelektualną to w znaczeniu ogólnym: bezpośredni wgląd w stan rzeczy.

Wikipedia


noga

1. kończyna dolna człowieka; kończyna zwierzęcia;
2. stopa;
3. podpora sprzętu, przyrządu;
4. potocznie o kimś nieudolnym; niedołęga, ofiara;
5. potocznie o piłce nożnej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) anat. kończyna dolna człowieka lub jedna z kończyn czworonoga;

 (1.2) element budowy mebla

 (1.3) pot. piłka nożna

 (1.4) pot. człowiek słaby w danej dziedzinie, nieuzdolniony w danym kierunku lub nieznający się na czymś

 (1.5) pot. stopa

 (1.6) stpol. stopa zwierzęcia

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • noga – kończyna miedniczna kręgowców (u ludzi nazywana kończyną dolną), a u zwierząt czworonożnych również kończyna piersiowa;
  • noga – inne określenie stopy, czyli końcowej części nogi;
  • noga – brzuszna część ciała mięczaków;
  • noga (łac. pes, w l.mn. pedes) – parzyste odnóże na pierścieniach tułowia owadów dorosłych, a u wielu larw także na odwłoku (nogi odwłokowe);
  • noga – wspornik wielu mebli;
  • pejoratywne określenie osoby mało zorientowanej w pewnej dziedzinie – np. noga z matematyki.
  • Artur Noga
  • Marian Noga (ujednoznacznienie)
  • Robert Noga
  • noga pelikana (Aporrhais pespelecani) – gatunek mięczaka.
  • noga wykroczna
  • noga zakroczna

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pierwszej niedzieli po tym wypadku pomyślałam, że prędzej czy później odkryto by u mnie pierścień, będąc więc w kościele udałam, że znalazłam go pod nogami, i pokazałam mojej matce, która orzekła, że jest to bez wątpienia kawałek szkła, oprawny w tombak; zaleciła mi jednak, abym go schowała do kieszeni.

 (1.2) Jedna noga krzesła była wyłamana.

 (1.3) Mamo, mogę po lekcjach zagrać w nogę?

 (1.4) Jestem noga z matmy, kompletnie nic nie umiem!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔɡa, AS: noga

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nogawica ż., nogawka ż.

:: zdrobn. nóżka ż.

:: zgrub. nożysko

 przym. nożny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kończyna, reg. gira, łapa, kulas, gica; białystok|syra.

Wiktionary


nogacki

nazwisko


SJP.pl


nogaj

przedstawiciel ludu tureckiego zamieszkującego tereny Kaukazu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. członek ludu tureckiego zamieszkującego północny Kaukaz, zwłaszcza Dagestan, Karaczajo-Czerkiesję i Kraj Stawropolski, wywodzącego się od koczowniczych plemięemion Złotej Ordy

 (1.2) hist. potężny emir (bejlerbej) z XIII wieku, praprawnuk Czyngis-chana, przywódca zachodniego ułusu Złotej Ordy, od którego nazwiska powstał etnonim ludu nogajskiego

Wiktionary

No

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nogajski

 rzecz. nogajski mrz.

Wiktionary


nogajka

przedstawicielka ludu tureckiego zamieszkującego tereny Kaukazu


SJP.pl


nogajowie

lud zamieszkujący tereny Kaukazu


SJP.pl

Nogajowie (przest. nagaj, Tatarzy nogajscy, także krymscy Tatarzy stepowi, własna nazwa – ногай [noˈɣaj]) – lud turecki, zamieszkujący Kaukaz Północny, południowe Powołże i Półwysep Krymski.

Wikipedia


nogajski

dotyczący Nogajów (ludu kaukaskiego), właściwy Nogajom


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) etn. odnoszący się do ludu Nogajów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język z grupy turkijskiej, którym posługują się Nogajowie;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nogaj mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) język nogajski, nogajszczyzna; kod ISO 639-3, kod ISO 639-2: nog

Wiktionary


nogal

ptak z rzędu kuraków


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. ptak z rodziny nazwa systematyczna|Megapodiidae|ref=tak.;

Wiktionary

Nogal – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nowy Meksyk, w hrabstwie Lincoln.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɔɡal, AS: nogal

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noga

Wiktionary


nogalski

nazwisko


SJP.pl


nogat

rzeka w Polsce


SJP.pl

Nogat – rzeka będąca wschodnim ramieniem ujściowym Wisły, oddzielona od drugiego z ramion, Leniwki, śluzą w Białej Górze. Żeglowna na całej długości. Uchodzi licznymi odnogami do Zalewu Wiślanego, tworząc niewielką deltę.

Długość rzeki wynosi 62 km, a powierzchnia jej dorzecza 1330 km².

Wikipedia


nogaweczka

zdrobnienie od: nogawka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: nogawka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔɡaˈvɛt͡ʃka, AS: nogavečka

Wiktionary


nogawica

część spodni okrywająca jedną nogę; nogawka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. część spodni okrywająca nogę

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔɡaˈvʲit͡sa, AS: nogavʹica

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noga ż., nogawice

 przym. nożny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nogawka

Wiktionary


nogawice

część spodni okrywająca jedną nogę; nogawka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) stpol. spodnie

forma rzeczownika.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: nogawica

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔɡaˈvʲit͡sɛ, AS: nogavʹice

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nogawica ż., nogawka ż.

Wiktionary


nogawka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kraw. część spodni okrywająca nogę

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Więc powiedz mi, jak twoim zdaniem czułby się twój mąż wiedząc, że siedzisz tutaj ze mną… wsuwając swoją stopę tak wysoko w moją nogawkę, że możesz policzyć drobne w moim portfelu?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈɡafka, AS: nogafka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noga ż., nogawice

 przym. nożny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) daw. nogawica

Wiktionary


nogawkowy

→ nogawka


SJP.pl

Patrz:

nogawka

nogi

1. kończyna dolna człowieka; kończyna zwierzęcia;
2. stopa;
3. podpora sprzętu, przyrządu;
4. potocznie o kimś nieudolnym; niedołęga, ofiara;
5. potocznie o piłce nożnej


SJP.pl

forma rzeczownika.

 (1.1) plural|noga.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) reg-pl|Poznań. szkiejty, sztelugi

Wiktionary


nogietek

roślina ozdobna z rodziny astrowatych, o długich, lancetowatych liściach, hodowana często w ogródkach; nagietek


SJP.pl


nogieć

dawniej: nikczemnik, nicpoń, ladaco, hultaj


SJP.pl


nogińsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, nad Klaźmą;

Wiktionary

Nogińsk ( Ногинск) – miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, nad Klaźmą (dopływ Oki). Stolica rejonu bogorodskiego. Około 103,9 tys. mieszkańców (2020).

Prawa miejskie od 1781 roku, poprzednie nazwy: Rogoża (do 1506), Stary Rogoski Jam (1506–1781), Bogorodsk (1781–1930). Obecna nazwa miasta upamiętnia rewolucjonistę Wiktora Nogina (1878–1924). W latach 1781–1929 Bogorodsk (w źródłach polskich także Bogorodzk) był stolicą powiatu (ujezdu) bogorodskiego.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nogiński

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Rogoża (do 1506 r.), Stary Rogoski Jam (1506-1781), Bogorodzk lub Bogorodsk (1781-1930)

Wiktionary


nogiński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nogińskiem, dotyczący Nogińska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nogińsk mrz.

Wiktionary


nogogłaszczek

odnóże pajęczaka; nogogłaszczka


SJP.pl


nogogłaszczka

odnóże pajęczaka; nogogłaszczka


SJP.pl


nogogłaszczki

odnóże pajęczaka; nogogłaszczka


SJP.pl

No

Wikipedia


nogogłaszczkowce

pajęczak charakteryzujący się wydłużonymi, cieniutkimi odnóżami; spawęk


SJP.pl


nogogłaszczkowiec

pajęczak charakteryzujący się wydłużonymi, cieniutkimi odnóżami; spawęk


SJP.pl


nogolotka

rodzaj płazów bezogonowych z rodziny żab latających


SJP.pl


nogolotkowate

rodzina płazów bezogonowych; żaby latające


SJP.pl

Nogolotkowate, żaby latające (Rhacophoridae) – rodzina płazów z rzędu płazów bezogonowych (Anura).

Wikipedia


nogomyjka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) niecka do dezyznfekcji stóp, np. na pływalni

Wiktionary


nogoprządka

przedstawiciel rzędu owadów uskrzydlonych


SJP.pl


nogoprządki

rząd owadów obejmujący około 300 gatunków


SJP.pl

Nogoprządki (Embiidina syn. Embioptera syn. Embiodea) – rząd owadów liczący około 300 gatunków.

Nogoprządki są owadami małymi lub średniej wielkości prowadzącymi nocny tryb życia. Wyraźny dymorfizm płciowy. Samce są drapieżne i najczęściej posiadają dwie pary skrzydeł. Samice są roślinożerne i bezskrzydłe. Owady obu płci mają gruczoły przędne na końcach przednich nóg.

Wikipedia


nogopłetwe

rząd ryb obejmujący około 300 gatunków drapieżnych ryb strefy dennej; żabnicokształtne


SJP.pl


nogopłetwy

o cechach nogopłetwych (rząd ryb)


SJP.pl


nogować

rzadko, środowiskowo: iść pieszo, biec, uciekać


SJP.pl


nogowczyce

Nogowczyce (nazwa historyczna: Nogawczyce, dodatkowa nazwa w j. niem. Nogowschütz) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie strzeleckim, w gminie Ujazd.

Wikipedia


nohaj

jeden z wodzów Złotej Ordy; Nogaj


SJP.pl


nohajec

przestarzałe: Tatar z hordy koczującej nad Morzem Azowskim


SJP.pl


nohajski

→ Nohaj


SJP.pl

Patrz:

Nohaj

nohant

[czytaj: noĄ] wieś we Francji


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nohant-Vic – miejscowość we Francji, w Regionie Centralnym-Dolinie Loary, w departamencie Indre, upamiętniona romansem Fryderyka Chopina i George Sand
  • Nohant-en-Goût – miejscowość we Francji, w Regionie Centralnym-Dolinie Loary, w departamencie Cher
  • Nohant-en-Graçay – miejscowość we Francji, w Regionie Centralnym-Dolinie Loary, w departamencie Cher

Wikipedia


noir

[czytaj: nłar]
1. film noir - gatunek amerykańskich filmów gangsterskich z lat 40. XX wieku; czarny film, czarne kino, kino noir;
2. powieść noir - gatunek literacki zaliczany do nurtu powieści kryminalnej; czarny kryminał


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) film. liter. związany z tematyką kryminalną, ukazujący cynicznych bohaterów i pesymistyczny obraz społeczeństwa

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • powieść noir
  • film noir
    • neo-noir
  • Glacier Noir – lodowiec w Alpach
  • Noir – serial anime
  • Noir – album zespołu B.A.P

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) „Marcowe fiołki” Philipa Kerra to kolejny na polskim rynku kryminał noir, którego akcja rozgrywa się w okresie międzywojennym.

Wiktionary


noise

[czytaj: nojz] typ hałaśliwej industrialnej muzyki elektronicznej


SJP.pl

Zobacz też: Noise (album).

Noise (z ang. „szum, hałas”) – niejednoznaczny termin odnoszony do pewnych odmian muzyki elektronicznej oraz tworzonej z użyciem instrumentów analogowych, w tym stricte rockowej (zwykle w zestawieniach: noise rock, noise pop).

Wikipedia


noisette

[czytaj: nuaZET]
1. mały, okrągły kawałek polędwicy, smażony na maśle;
2. kuleczka wielkości orzecha laskowego, wycięta z ziemniaków


SJP.pl

Noisette – koncertowy album grupy Soft Machine nagrany w styczniu 1970 r. i wydany w 2000 r.

Wikipedia


nojek

nazwisko


SJP.pl


nojem

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. czynsz

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Trzeba mi zapłacić nojem za drugi półrocze.

Wiktionary


noji

nazwisko


SJP.pl


nojszewski

nazwisko


SJP.pl


nojym

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. czynsz

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Trzeba mi zapłacić nojym za drugi półrocze.

Wiktionary


nojść

czasownik przechodni dokonany

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. znaleźć

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Naszołech wielkiego grzyba.

Wiktionary


nok

wolny koniec poziomych albo ukośnych drzewc omasztowania, np. bomu, bukszprytu, rei


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) żegl. wolny koniec poziomych drzewc w omasztowaniu żaglowca;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • nok – wolny koniec poziomych drzewc w omasztowaniu jednostki żaglowej
  • Nok – kultura ludu zamieszkującego niegdyś tereny dzisiejszej środkowej Nigerii
  • NOK (niem. Nord-Ostsee-Kanal) – Kanał Kiloński, kanał morski łączący Bałtyk z Morzem Północnym
  • NOK – oznaczenie waluty korony norweskiej
  • NOK – Narodowa Organizacja Kobiet, zał. w 1918
  • NOK – najwyższy organ kontroli
  • Nok – potok, dopływ Słopniczanki
  • Noc
  • Nock
  • Nokk

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔk, AS: nok

Wiktionary


nokaut

[czytaj nokałt] w sportach walki:
a) cios eliminujący rywala z dalszej walki; knock-out; knockout
b) nokaut techniczny - zakończenie walki przez sędziego i uznanie zawodnika za pokonanego z powodu odniesionych obrażeń zagrażających zdrowiu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sport. w sportach walki: cios powalający przeciwnika i uniemożliwiający dalszy pojedynek;

Wiktionary

Nokaut (ang. "knockout", skr. "KO") – w niektórych sportach walki, takich jak boks, kickboxing, boks tajski, niezdolność do podjęcia dalszej walki w określonym czasie, zwykle dziesięciu sekund, odliczanych przez sędziego ringowego. Najczęściej powstaje z powodu utraty przytomności, zamroczenia, wyczerpania, bądź kontuzji. Nokautem nazywa się również (przepisową lub nieprzepisową) akcję zawodnika (np. powalenie), która skutkuje wspomnianą niezdolnością u przeciwnika.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pojedynek bokserów zakończył się nokautem w 5 rundzie.

 (1.1) Nie doszło do nokautu, ale rywal wstał trochę zamroczony.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nokautowanie n., znokautowanie n.

 czas. nokautować ndk., znokautować dk.

 przym. nokautowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) knock-out

Wiktionary


nokautowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) sport. cios powalający przeciwnika i uniemożliwiający dalszy pojedynek

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kilka razy nokautowanie przeciwnika zapewniło bokserowi szybkie zwycięstwo.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nokaut mrz., znokautowanie n.

 czas. nokautować ndk., znokautować

 przym. nokautowy

Wiktionary


nokautować

1. w boksie: zadawać nokaut, cios wykluczający przeciwnika z dalszej walki;
2. w przenośni: odnosić niekwestionowane, wysokie zwycięstwo; powalać, bić na głowę


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. znokautować)

 (1.1) sport. uniemożliwiać rywalowi dalszą walkę poprzez zadanie unieszkodliwiającego ciosu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W szeregu walk nokautował rywala jednego po drugim.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nokaut mrz., nokautowanie n., znokautowanie n.

 czas. znokautować dk.

 przym. nokautowy

Wiktionary


nokautowy

→ nokaut


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z nokautem, dotyczący nokautu

Wiktionary

Patrz:

nokaut

Powiązane:

 rzecz. nokaut mrz., nokautowanie n., znokautowanie n.

 czas. nokautować ndk., znokautować dk.

Wiktionary


nokdaun

[czytaj: nokdałn] w sportach walki: cios powalający rywala na deski ringu, ale niekończący walki; knock-down; knockdown


SJP.pl

No

Wikipedia


nokia

marka telefonów i firma


SJP.pl

No

Wikipedia


noks

jednostka natężenia oświetlenia; jedna dziesięciotysięczna luksa


SJP.pl


noktambuliczka

lunatyczka


SJP.pl


noktambulik

lunatyk


SJP.pl


noktambulistka

→ noktambulista


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) lunatyczka, somnambuliczka

Wiktionary

Patrz:

noktambulista

Powiązane:

 rzecz. noktambulizm m., noktambuliczka ż.

:: fm. noktambulista m., noktambulik m.

 przym. noktambuliczny

 przysł. noktambulicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) noktambuliczka, lunatyczka, somnambuliczka

Wiktionary


noktambulizm

wykonywanie różnych czynności we śnie; somnambulizm, lunatyzm


SJP.pl


noktowidz

osoba oglądająca coś w nocy, w ciemnościach


SJP.pl


noktowizja

technika dająca możliwości dokładnego widzenia w ciemności dzięki promieniowaniu podczerwonemu


SJP.pl


noktowizor

urządzenie dająca możliwość dokładnego widzenia w ciemności dzięki przetwarzaniu promieniowania podczerwonego w obraz widzialny dla obserwatora


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) urządzenie umożliwiające widzenie w ciemności;

Wiktionary

Zasugerowano, aby "Celownik noktowizyjny"

Noktowizor – urządzenie umożliwiające widzenie w półmroku (potrzebuje on niewielkiego natężenia światła do działania). Jest ono wykorzystywane przez wojsko lub oddziały paramilitarne, służby wywiadowcze, a także przez myśliwych do obserwacji otoczenia w nocy lub przy znikomym oświetleniu (np. w jaskiniach oraz ciemnych pomieszczeniach). Dzięki noktowizorom żołnierze są w stanie dostrzec swoich przeciwników bez używania dodatkowych źródeł światła.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Noktowizory zwykle wykorzystują promienie podczerwone.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔktɔˈvʲizɔr, AS: noktovʹizor

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noktowizja ż.

 przym. noktowizyjny

Wiktionary


noktowizyjny

przymiotnik od: noktowizja, noktowizor


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z noktowizją, dotyczący noktowizji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dodatkowo wóz wyposażono m. w kamery termo- i noktowizyjne, ułatwiające manewrowanie w ciemności, silnej mgle lub dymie (a więc bardzo pomocne podczas akcji w tunelach czy podziemnych parkingach).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noktowizja ż., noktowizor m.

Wiktionary


nokturia

wzmożone wydalanie moczu w nocy wskutek niewydolności serca lub nerek; nykturia


SJP.pl


nokturn

1. wolny utwór muzyczny z kontrastującą szybką częścią środkową, zwykle na fortepian, rozpowszechniony w XIX w.
2. obraz przedstawiający nocny krajobraz
3. utwór poetycki odnoszący się do nocy, jej opisu, nocnych rozmyślań itp.


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. instrumentalna forma muzyczna inspirowana nastrojem nocy;

 (1.2) szt. dzieło malarskie przedstawiające postacie, pejzaż w nocnej scenerii;

 (1.3) liter. utwór liryczny o refleksyjnej tematyce, opisujący nocne rozmyślania lub nastrojowe nocne krajobrazy

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • nokturn (muzyka) – forma muzyczna;
  • nokturn (malarstwo) – obraz przedstawiający scenę nocną, zwłaszcza w przyrodzie;
  • nokturn (literatura) – utwór liryczny o tematyce refleksyjnej, opisujący nocne rozmyślania lub nastrojowe krajobrazy nocne;
  • nokturn (liturgia) – w kościele rzymskokatolickim część Jutrzni w układzie sprzed reformy liturgicznej po Soborze watykańskim II;
  • połunoszcznica – nabożeństwo kościołów prawosławnych i katolickich kościołów wschodnich, sprawowane w nocy (gr. Mesonitktikon, inaczej „Nabożeństwo środka nocy”).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kompozytor pisał nokturny i mazurki.

 (1.1) Pianista wykonał jeden z regulaminowych nokturnów oraz fantazję.

 (1.2) Średniowiecze i renesans właściwie nie znały nokturnu, który trudno było umieścić w ówczesnym nurcie malarstwa religijnego.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nokturnowy

Wiktionary


nokturnowy

mający cechy nokturnu, przepełniony tajemniczością i niepokojem


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z nokturnem, dotyczący nokturnu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Luministyczne efekty eksponował w wielu scenach nokturnowych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nokturn mrz.

Wiktionary


nol

rzadki skrót od: Niezidentyfikowany Obiekt Latający; UFO (częściej)


SJP.pl

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) = niezidentyfikowany obiekt latający

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • NOL – Niezidentyfikowany obiekt latający (ang. UFO)
  • NOL – album bluesowego zespołu Breakout

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) UFO

Wiktionary


nolepa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przypiecek

Wiktionary


noleźne

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. znaleźne

Wiktionary


nolife

[czytaj: nołlajf] środowiskowo: osoba spędzająca bardzo dużo czasu w świecie wirtualnym; no-life


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) slang. człowiek o aktywności ograniczonej do kilku czynności, aspołeczny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tak naprawdę to są zwykłymi nolifami, którzy żyją w wirtualnym świecie i nie mają przyjaciół w realu. (z Internetu)

 (1.1) OK, jestem nolifem, nie byłem poza domem od 4 dni. (z Internetu)

 (1.1) Nie bądź nolifem! Od czasu do czasu wyjdź się zabawić zamiast kolejny dzień wandalizować Wikisłownik.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nołlajfić

Wiktionary


nolina

rodzaj roślin z rodziny szparagowatych


SJP.pl

No

Wikipedia


nolte

[czytaj: NOLti] nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Claudia Nolte – niemiecka polityk
  • Ernst Nolte – niemiecki historyk
  • Laura Nolte – niemiecka bobsleistka
  • Nick Nolte – amerykański aktor i producent filmowy

Wikipedia


nom

jednostka administracyjna w starożytnym Egipcie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. jednostka podziału administracyjnego w starożytnym i wczesnośredniowiecznym Egipcie

partykuła

 (2.1) slang. …oznaczająca przytaknięcie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na czele nomu stał urzędnik zwany strategiem, który jednak zatracił całkowicie funkcje wojskowe związane z tą nazwą.

 (2.1) – Wybierasz się dziś na koncert? – Nom, idę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔ̃m, AS: nõm

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nomarcha mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) no, mhm; neutr. tak

Wiktionary


nom.

skrót od: nominatiwus (przypadek); Nom.


SJP.pl


nomad

dawniej, dziś uznawane za niepoprawne: człowiek prowadzący wędrowny tryb życia, przenoszący się z miejsca na miejsce razem ze swoim pasterskim plemieniem lub samotnie; nomada


SJP.pl

Nomad – polska grupa muzyczna wykonująca death metal, powstała 1994 roku w Opocznie. Do 2007 roku zespół wydał cztery albumy studyjne, które zostały pozytywnie ocenione zarówno przez publiczność jak i krytyków muzycznych. Formacji przewodzą wokalista Waldemar „Bleyzabel” Twardowski oraz gitarzysta Patryk „Patrick” Sztyber, który pozostaje jednym członkiem oryginalnego składu.

Wikipedia


nomada

1. członek ludu, plemienia prowadzącego wędrowny tryb życia; koczownik
2. przenośnie o kimś kto często zmienia miejsce zamieszkania, pobytu; tułacz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. członek grupy ludzi nieposiadającej stałego miejsca zamieszkania, przemieszczającej się z miejsca na miejsce;

 (1.2) kult. człowiek zmieniający miejsca zamieszkania

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • nomada (koczownik) – członek grupy ludzi nieposiadającej stałego miejsca zamieszkania
  • Nomada (koczownica) – rodzaj pszczół
  • Nomada – singel Katarzyny Nosowskiej

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔ̃ˈmada, AS: nõmada

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nomad mos., nomadyzm n., nomadyzowanie n.

:: fż. nomadka ż.

 czas. nomadyzować ndk.

 przym. nomadyczny, nomadzki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) koczownik, wędrowiec, nomad

 (1.2) nomad

Wiktionary


nomadka

→ nomada, → nomad


SJP.pl

Patrz:

nomada, → nomad

nomadyczność

→ nomadyczny


SJP.pl

Patrz:

nomadyczny

nomadyczny

1. przenoszący się z miejsca na miejsce; wędrowny, koczowniczy;
2. telefonia nomadyczna - system łączności pośredni między telefonią stacjonarną a komórkową, bezprzewodowa telefonia stacjonarna działająca w obrębie ustalonej strefy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z nomadyzmem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nomadyzm m., nomada m.

Wiktionary


nomadyzm

tryb życia polegający na ciągłym przenoszeniu się z miejsca na miejsce, charakterystyczny dla pasterskich i łowieckich ludów Afryki, Azji, Australii, Ameryki Południowej; koczownictwo


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zob. koczownictwo.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nomada m.

 przym. nomadyczny

Wiktionary


nomarcha

naczelnik nomu w starożytnym Egipcie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. zarządzający nomem w starożytnym Egipcie

Wiktionary

Nie mylić z: Monarcha.

Nomarcha (z "nomarches, nomorchos" od "nomos" - pastwisko, okręg, prowincja; egip. "adż-mer" lub "heka-hut") – w starożytnym Egipcie wyższy urzędnik i zarządca nomów, kierował pracą niższych urzędników, do jego obowiązków należało składanie przed królem szczegółowych raportów o stanie zasobów państwowych. Kariera nomarchy była uzależniona od łaski władcy. (gr. "nom", egip. "sepat").

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na tę wieść nomarchowie, szlachta, wojsko, lud i cudzoziemcy szaleli z radości, ale święty stan kapłański tym gorliwiej obchodził żałobę po zmarłym faraonie.

 (1.1) Stojący na czele nomów nomarchowie uniezależniali się od faraonów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nom mrz.

 partyk. nom

Wiktionary


nomen

nazwa czegoś; używane w takich połączeniach jak: nomen apellativum (nazwa pospolita), nomen proprium (nazwa własna), nomen nescio (nazwa nieznana), nomen omen (imię jest wróżbą, stanowi znak) itd.


SJP.pl


nomenklator

niewolnik w starożytnym Rzymie stale towarzyszący swemu panu


SJP.pl


nomenklatura

1. całość terminów danej dziedziny nauki, techniki itp.; nazewnictwo, mianownictwo;
2. stanowiska publiczne z mianowania politycznego;
3. urzędnicy państwowi z mianowania politycznego, których kwalifikacje nie są najważniejsze, a liczy się przynależność partyjna


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • nomenklatura (nazewnictwo)
  • nomenklatura (polityka) – system obsadzania stanowisk kierowniczych w krajach bloku wschodniego oparty na rekomendacji partii komunistycznej
  • nomenklatura chemiczna
  • nomenklatura botaniczna
  • nomenklatura zoologiczna
  • nomenclator – niewolnik zajmujący się identyfikacją osób w starożytnym Rzymie i średniowieczny urzędnik

Wikipedia


nomenklaturowy

dotyczący nomenklatury


SJP.pl


nomiki

No

Wikipedia


nominacja

1. nadawanie nazw przedmiotom, zjawiskom, czynnościom itp.;
2. powołanie na stanowisko, mianowanie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) oficjalne powołanie na stanowisko, szczególnie na wysoki urząd państwowy; także. dokument stwierdzający powołanie

 (1.2) zgłoszenie kandydatury do nagrody lub stanowiska

 (1.3) jęz. nadawanie nazw przedmiotom, zjawiskom itp.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • nominacja – zgłoszenie kandydatury (np. w konkursie)
  • nominacja – mianowanie, oficjalne powołanie na stanowisko
  • „Nominacja” – powieść rosyjskiego pisarza Aleksandra Beka

Wikipedia

Powiązane:

 czas. nominować ndk.

 rzecz. nominowanie n.

 przym. nominacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) kandydatura

Wiktionary


nominacyjny

związany z nominacją


SJP.pl


nominale

forma rzeczownika.

 (1.1) Ms., W. lp. od: nominał

Wiktionary


nominalistka

→ nominalista


SJP.pl

Patrz:

nominalista

nominalistyczny

dotyczący nominalizmu, nominalistów


SJP.pl


nominalizacja

w językoznawstwie: przekształcenie czasownika opisującego zachodzący proces w rzeczownik i nadanie mu materialnych cech, np. mieć słabą pamięć, mieć problem, potrzebować pomocy


SJP.pl


nominalizm

1. doktryna filozoficzna w średniowiecznym sporze o uniwersalia, według której nie istnieją przedmioty i pojęcia ogólne, a pojęcia abstrakcyjne są tylko nazwami niemającymi odpowiedników w rzeczywistości;
2. w ekonomii: zasada spłaty zobowiązania pieniężnego w kwocie ustalonej pierwotnie, bez uwzględnienia zmiany siły nabywczej pieniądza


SJP.pl

No

Wikipedia


nominalizować

w językoznawstwie: przekształcać (przekształcić) czasownik opisujący zachodzący proces w rzeczownik i nadawać (nadać) mu materialne cechy, np. mieć słabą pamięć, mieć problem, potrzebować pomocy


SJP.pl


nominalność

→ nominalny


SJP.pl

Patrz:

nominalny

nominalny

1. istniejący wyłącznie z nazwy; imienny, tytularny, nazwowy;
2. związany z wartościami wielkości fizycznych typowymi dla danego urządzenia, przyrządu itp.; znamionowy;
3. cena nominalna - cena ustalona oficjalnie;
4. w ekonomii: wartość (cena) nominalna - wartość emisyjna papierów wartościowych, znaczków itp.;
5. płaca nominalna - kwota pieniężna będąca wynagrodzeniem za pracę;
6. w językoznawstwie:
a) grupa nominalna (imienna) - struktura w składni, której centralnym członem jest rzeczownik lub zaimek rzeczowny; fraza nominalna;
b) zdanie, wyrażenie nominalne - zdanie, wyrażenie bez łącznika w części orzeczeniowej


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) istniejący tylko z nazwy dla pełnienia danej funkcji, lecz niekoniecznie realnie ją wykonujący

 (1.2) ekon. wyrażony wartością przypisaną czemuś, ale niekoniecznie zgodną ze stanem rzeczy

 (1.3) techn. odnoszący się do wartości wielkości fizycznych charakterystycznych dla danego urządzenia

 (1.4) jęz. związany z częścią mowy odmieniającą się przez przypadki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nominał mrz.

 przysł. nominalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) formalny, tytularny

 (1.3) znamionowy

 (1.4) imienny

Wiktionary


nominant

1. osoba lub instytucja zgłaszająca kogoś lub coś do jakiejś nagrody;
2. osoba lub instytucja zgłoszona do jakiejś nagrody; nominat;
3. osoba powołana na jakieś stanowisko lub urząd; nominat


SJP.pl


nominanta

1. osoba lub instytucja zgłaszająca kogoś lub coś do jakiejś nagrody;
2. osoba lub instytucja zgłoszona do jakiejś nagrody; nominat;
3. osoba powołana na jakieś stanowisko lub urząd; nominat


SJP.pl


nominantka

→ nominant


SJP.pl

Patrz:

nominant

nominat

nominant;
1. osoba lub instytucja zgłoszona do jakiejś nagrody;
2. osoba powołana na jakieś stanowisko lub urząd


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba nominowana na urząd

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na lipcowej konwencji republikanów w Detroit nominatem został Reagan, który zaproponował Busha, jako kandydata na wiceprezydenta.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nominowanie n.

:: fż. nominatka ż.

 czas. nominować ndk.

 przym. nominacyjny

Wiktionary


nominativus

nominatyw, nominatiwus, mianownik; w językoznawstwie:
1. pierwszy przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: kto? co?, którego podstawową funkcją składniową jest funkcja podmiotu;
2. forma wyrazowa tego przypadka


SJP.pl


nominatiwus

nominatyw, nominatiwus, mianownik; w językoznawstwie:
1. pierwszy przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: kto? co?, którego podstawową funkcją składniową jest funkcja podmiotu;
2. forma wyrazowa tego przypadka


SJP.pl


nominatka

kobieta powołana na jakieś stanowisko


SJP.pl


nominatyw

nominativus, nominatiwus, mianownik; w językoznawstwie:
1. pierwszy przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: kto? co?, którego podstawową funkcją składniową jest funkcja podmiotu;
2. forma wyrazowa tego przypadka


SJP.pl


nominał

1. wartość wyszczególniona na danym papierze wartościowym, monecie, znaczku pocztowym itp.;
2. w poligrafii: katalogowa cena egzemplarza książki, wydrukowana zwykle na ostatniej stronie okładki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekon. wartość wyszczególniona na danym papierze wartościowym, monecie, znaczku pocztowym itp.

 (1.2) poligr. katalogowa cena egzemplarza książki, wydrukowana zwykle na ostatniej stronie okładki

Wiktionary

Nominał – nadawana przez emitenta wartość środka pieniężnego, papieru wartościowego, bonu pieniężnego, znaczka pocztowego itp..

Nominał środka pieniężnego zwykle widnieje na rewersie monety, a na banknotach zamieszczany jest na obu jego stronach.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔ̃ˈmʲĩnaw, AS: nõmʹĩnau̯

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nominalny

 przysł. nominalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wartość nominalna, cena nominalna

Wiktionary


nominałowy

→ nominał


SJP.pl

Patrz:

nominał

nominowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nominować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔ̃mʲĩnɔˈvãɲɛ, AS: nõmʹĩnovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nominować ndk./dk.

 rzecz. nominacja

Wiktionary


nominować

1. przedstawić, przedstawiać kogoś do jakiejś nagrody; wytypować (wytypowywać), wyróżnić (wyróżniać);
2. wyznaczyć, wyznaczać kogoś na jakieś stanowisko; desygnować, mianować, obwołać (obwoływać), powołać (powoływać)


SJP.pl

czasownik

 (1.1) oficjalnie powołać kogoś na stanowisko

 (1.2) zgłosić kogoś do listy kandydujących do nagrody

 (1.3) zaproponować publicznie komuś uczestniczenie w zabawie / wyzwaniu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Prezydent nominował swoich doradców.

 (1.2) Akademia Filmowa nominowała Russella Crowe do Oscara.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔ̃mʲĩˈnɔvat͡ɕ, AS: nõmʹĩnovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nominat mos., nominacja ż., nominowanie n.

 przym. nominacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) powołać

 (1.2) zgłosić

Wiktionary


nomofobia

chorobliwy lęk przed brakiem dostępu do urządzeń mobilnych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) psych. neol. chorobliwy strach przed brakiem dostępu do telefonu komórkowego;

Wiktionary

Nomofobia (z ang. "nomophobia", od "no mobile phone phobia") – potoczne określenie lęku lub silnego dyskomfortu psychicznego związanego z brakiem możliwości korzystania z telefonu komórkowego lub smartfonu oraz z utratą łączności z Internetem. W literaturze opisuje się ją jako lęk przed utratą kontaktu ze smartfonem i siecią oraz związany z tym niepokój, napięcie i unikanie sytuacji, w których korzystanie z urządzenia byłoby niemożliwe.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kolega Dawida cierpi na nomofobię.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔ̃mɔˈfɔbʲja, AS: nõmofobʹi ̯a

Wiktionary


nomogeneza

teoria ewolucji, wg której ewolucja nie polega na przypadkowej zmienności organizmu, lecz jest z góry określona dziedzicznością i jej prawami


SJP.pl

Nomogeneza – jeden z wariantów teorii ewolucji biologicznej, według którego proces ten nie polega na przypadkowej zmienności organizmów, tylko jest odgórnie określony różnymi prawami dziedziczności.

Wikipedia


nomografia

Nomografia – dział matematyki stosowanej zajmujący się teorią i konstruowaniem nomogramów dla poszczególnych równań lub układów równań algebraicznych.

Rozwój elektronicznej techniki obliczeniowej (kalkulatory, komputery) spowodował, że nomografia straciła na znaczeniu.

Wikipedia


nomogram

wykres umożliwiający szybkie wykonywanie przybliżonych obliczeń


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mat. wykres pozwalający na szybkie wyznaczenie przybliżonej wartości funkcji na podstawie przecięcia się kreślonych linii z jego osiami;

Wiktionary

Nomogram – wykres umożliwiający szybkie, proste i przybliżone wyznaczenie (bez obliczania) wartości dowolnej zmiennej z równania:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Parowanie terenowe było wyznaczane za pomocą wielu formuł empirycznych i nomogramów wprowadzonych przez różnych autorów i adaptowanych do warunków polskich […]

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔ̃ˈmɔɡrãm, AS: nõmogrãm

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nomografia ż.

 przym. nomograficzny

Wiktionary


nomokanon

Nomokanon ( Νομοκανών), także Nomokanon Czternastu Rozdziałów – bizantyjski zbiór przepisów prawa kościelnego, który ukształtował podstawę prawa kanonicznego w Kościołach prawosławnych. Odegrał też pewną rolę przy formowaniu prawa kanonicznego Kościoła katolickiego. Powstawał między VI a IX wiekiem, a ostateczną formę przyjął w roku 883. Był podstawą dla Księgi kormczej w słowiańskich Kościołach prawosławnych.

Wikipedia


nomokracja

rządy w poszanowaniu prawa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) polit. ustrój polityczny opierający się na respektowaniu prawa

Wiktionary

Nomokracja – sposób rządzenia, w którym naczelną wartością jest przestrzeganie prawa.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Naczelną wartością w nomokracji jest poszanowanie prawa.

Wiktionary


nomolog

filozof badający prawa, które rządzą światem realnym, rzeczywistym


SJP.pl


nomologia

w filozofii: nauka zajmująca się światem realnym


SJP.pl


nomologiczny

odnoszący się do nauki o ogólnych prawach fizyki i logiki


SJP.pl


nomos

1. tradycyjna melodia w muzyce starogreckiej;
2. jednostka podziału terytorialnego Grecji


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • nomos – dawna jednostka podziału administracyjnego Grecji
  • nom – jednostka podziału administracyjnego Egiptu
  • nomos – gatunek greckiej liryki chóralnej
  • nomos – w języku greckim prawo, w brzmieniu oryginalnym termin stosuje się do szeregu greckich i późniejszych pojęć filozoficznych i socjologicznych dotyczących ładu i prawa społecznego lub kosmiczneg...
  • Nomos – grecka personifikacja prawa
  • Nomos: Kwartalnik Religioznawczy – pismo religioznawcze

Wikipedia


nomotetyczny

zajmujący się formułowaniem praw nauki


SJP.pl


non-iron

[czytaj: nonajron] niewymagający prasowania; nonajron


SJP.pl


non-ironowy

→ non-iron [czytaj: nonajronowy]; nonajronowy


SJP.pl


non-profit

przymiotnik

 (1.1) praw. ekon. działający nie dla zysku;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Stowarzyszenie Wikimedia Polska jest na podstawie odrębnej umowy (załącznik 2.) jedynym oficjalnym partnerem na terenie Polski amerykańskiej Wikimedia Foundation, organizacji non-profit zarejestrowanej w stanie Floryda Stanów Zjednoczonych Ameryki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔ̃n‿ˈprɔfʲit, AS: nõn‿profʹit

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedochodowy

Wiktionary


nona

1. interwał muzyczny złożony z oktawy i sekundy;
2. pora dnia, w podziale mnichów zakonnych, odpowiadająca godz. 14-15;
3. część modlitwy brewiarzowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. odległość między dźwiękami złożona z oktawy i sekundy;

 (1.2) rel. część oficjum kościelnego odmawiana dawniej o godzinie dziewiątej według rachuby rzymskiej

Wiktionary

Nona – interwał złożony utworzony z oktawy oraz odpowiedniej sekundy (sekundy małej, zwiększonej itp.) zawarty między kolejnymi dziewięcioma stopniami skali muzycznej. W szeregu zasadniczym naturalnie występuje nona mała i wielka. Zastosowanie znaków chromatycznych pozwala zmienić jej rozmiar.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɔ̃na, AS: nõna

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nonowy

 rzecz. nony nmos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) interwał

Wiktionary


nonagilion

liczba 10 podniesiona do potęgi 540.


SJP.pl


nonajron

materiał lub ubranie nie wymagające prasowania; non-iron


SJP.pl


nonan

dziewiąty węglowodór nasycony w szeregu homologicznym alkanów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. alkan dziewięciowęglowy

Wiktionary

Nonan, – organiczny związek chemiczny z szeregu homologicznego alkanów. Jest bezbarwną cieczą o charakterystycznym zapachu, praktycznie nierozpuszczalną w wodzie, o gęstości 0,72 g/cm³.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nony nmos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wzór sumaryczny: C₉H₂₀

Wiktionary


nonanowy

→ nonan


SJP.pl

Patrz:

nonan

nonen

dziewiąty węglowodór w szeregu homologicznym alkanów, z podwójnym wiązaniem między atomami węgla


SJP.pl


nonet

1. zespół muzyczny złożony z dziewięciu wykonawców;
2. utwór na taki zespół


SJP.pl

Nonet ("łac. nonus – dziewiąty, ang. nonet, fr. nonet, niem. Nonett, wł. nonetto") – dwuznaczne pojęcie muzyczne:

Nonet uważany jest za najliczniejszy zespół kameralny zdolny do swobodnego występowania bez dyrygenta.

Wikipedia


noni

wiecznie zielony krzew z rodziny marzanowatych, o wysokości 3-7 metrów, pospolity na wyspach Polinezji Francuskiej; morwa indyjska


SJP.pl


noniewicz

nazwisko


SJP.pl


noniliard

liczba wynosząca 10^57; nonyliard


SJP.pl

rzeczownik liczebnikowy, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mat. liczba równa 10⁵⁷ w tzw. długiej skali (stosowanej w Polsce i większości Europy kontynentalnej)

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zapis cyfrowy: 100000000000000000000000000000000000000000000000000000000

Wiktionary


nonilion

liczba wyrażona jedynką z 54 zerami; nonylion


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mat. liczba naturalna równa 10⁵⁴ w systemie długiej skali (stosowanym w większości Europy kontynentalnej)

 (1.2) mat. liczba naturalna równa 10³⁰ w systemie krótkiej skali (stosowanym w USA i Wielkiej Brytanii)

Wiktionary

Nonilion, nonylion, nowentylion – liczba 1054, czyli jedynka i 54 zera w zapisie dziesiętnym.

W krajach stosujących tzw. krótką skalę (głównie kraje anglojęzyczne) nonilion oznacza 1030, czyli kwintylion w pozostałych krajach.

W układzie SI mnożnikowi 1054 nie odpowiada żaden przedrostek jednostki miary.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1-2) war. nonylion

 (1.1) 1 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000

 (1.2) 1 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000

Wiktionary


nonius

rasa gorącokrwistych koni


SJP.pl

No

Wikipedia


noniusz

dodatkowa podziałka na suwaku lub ruchomej części przyrządu pomiarowego, umożliwiająca odczytanie ułamkowej części wartości podziałki głównej; wernier


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. metrol. dodatkowa, pomocnicza podziałka używana w precyzyjnych przyrządach pomiarowych, która umożliwia dokładniejszy, ułamkowy odczyt niż podstawowa skala

Wiktionary

No

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) wernier

Wiktionary


noniuszowy

→ noniusz


SJP.pl

Patrz:

noniusz

nonkognitywizm

pogląd etyczny zakładający nieistnienie obiektywnych wartości etycznych i moralnych, uznający je za wynikające z jednostkowego bądź zbiorowego przeświadczenia; akognitywizm, antykognitywizm


SJP.pl


nonkonformista

1. osoba sprzeciwiająca się bezkrytycznemu uleganiu obowiązującym normom i poglądom; niekonformista;
2. w Anglii: wyznawca innego wyznania niż anglikańskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ten, kto nie zgadza się z powszechnie panującymi opiniami i wyraża jawnie swój sprzeciw wobec nich

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔ̃ŋkɔ̃nfɔrˈmʲista, AS: nõŋkõnformʹista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nonkonformizm m.

:: fż. nonkonformistka ż.

 przym. nonkonformistyczny

 przysł. nonkonformistycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niekonformista, kontestator, buntownik

Wiktionary


nonkonformistka

→ nonkonformista


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fż. od: nonkonformista

Wiktionary

Patrz:

nonkonformista

Przykłady

 (1.1) Agnieszka jest nonkonformistką, zawsze walczy o prawdę i sprawiedliwość społeczną.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔ̃ŋkɔ̃nfɔrˈmʲistka, AS: nõŋkõnformʹistka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nonkonformizm m.

:: fm. nonkonformista m.

 przym. nonkonformistyczny

 przysł. nonkonformistycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niekonformistka, kontestatorka, buntowniczka

Wiktionary


nonkonformistyczny

1. skłonny do nonkonformizmu;
2. związany z protestantami angielskimi nienależącymi do anglikańskiego Kościoła państwowego


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który sprzeciwia się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zastanawiam się, czy widzi pan jakąś poetycką formułę protestu dla dzisiejszego studenta-komandosa, a więc osoby nonkonformistycznej, potrafiącej poświęcić cząstkę siebie na rzecz poważnych wartości.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nonkonformizm m., nonkonformista m., nonkonformistka ż.

 przysł. nonkonformistycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezkompromisowy, kontestacyjny, buntowniczy, pryncypialny

Wiktionary


nonkonformizm

1. niezgadzanie się z ogólnie panującymi poglądami, normami; nieuznawanie jakichś poglądów;
2. w Anglii: niepodporządkowanie się Kościołowi Anglikańskiemu; ogół nieanglikańskich wyznań protestanckich


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) socjol. psych. postawa sprzeciwu wobec zasad, norm i opinii obowiązujących w danym środowisku;

Wiktionary

Nonkonformizm – postawa krytyczna wobec zasad, zachowań i norm społecznych, grupowych, przeciwstawiająca im własny system wartości, ale nie w negatywny sposób. Potocznie rozumiany nonkonformizm cechuje te jednostki, które nie poddają się społecznej presji i żyją w zgodzie z własnymi przekonaniami opartymi na refleksji. Nonkonformizm ma na celu wyrażenie oporu i spowodowanie rozpatrzenia danej koncepcji na kilku płaszczyznach.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W głębi duszy była wciąż, pomimo społecznego awansu, studentką akademii sztuk pięknych, która wybrała nonkonformizm i studia bez perspektyw, młodą dziką dziewczyną, która wolała miesiącami żywić się makaronem, niż znosić jarzmo rodzinnego domu (…)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nonkonformista m., nonkonformistka ż.

 przym. nonkonformistyczny

 przysł. nonkonformistycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) buntowniczość, kontestowanie, bezkompromisowość, pryncypialność

Wiktionary


nonkonformiści

1. osoba sprzeciwiająca się bezkrytycznemu uleganiu obowiązującym normom i poglądom; niekonformista;
2. w Anglii: wyznawca innego wyznania niż anglikańskie


SJP.pl


nonna

imię żeńskie


SJP.pl

Nonna – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające „dziewiąta” (dziewiąte dziecko w rodzinie) (analogicznie do Oktawia – „ósma”). Patronką tego imienia jest św. Nonna, matka św. Grzegorza z Nazjanzu.

Wikipedia


nonogram

łamigłówka polegająca na odtworzeniu rysunku poprzez zaczernienie odpowiednich pól pokratkowanego diagramu, na podstawie podanych informacji liczbowych; malowane liczbami


SJP.pl


nonowy

przymiotnik od: nona; akord nonowy - akord harmoniczny składający się z prymy, tercji, kwinty, septymy i nony


SJP.pl


nonparel

stopień czcionki równy sześciu punktom typograficznym (2,256 mm)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) typogr. druk. w systemie miar typograficznych Didota stopień pisma odpowiadający sześciu punktom (2,2554 mm)

Wiktionary

Nonparel (fr. "nonpareil" – niezrównany) – stopień pisma o wielkości 6 punktów typograficznych (2,256 mm) w systemie Didota.

Po raz pierwszy pismo 6-punktowe zostało zastosowane w druku w XVI wieku. Ze względu na to, że uzyskanie wówczas tak małej czcionki było bardzo trudne, pismo to nazwano "nonpareil", czyli niezrównane.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Gazeta zamieściła sprostowanie na przedostatniej stronie, napisane nonparelem, wśród ogłoszeń, których i tak nikt nie czyta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔ̃nˈparɛl, AS: nõnparel

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nonparelowy

Wiktionary


nonplusultra

czcionka o wysokości 2 punktów


SJP.pl


nonproliferacja

nierozpowszechnianie, nierozprzestrzenianie (zwłaszcza broni nuklearnej); nieproliferacja


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzad. polit. nierozprzestrzenianie i zaprzestanie produkcji broni nuklearnej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Żyjemy od kilku ładnych dziesięcioleci z dogmatem nonproliferacji - ale co nam to dało? Właśnie: "nowe" mocarstwa jądrowe to wyłącznie zamordystany, albo wrogie, albo nieprzewidywalne...

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. nieproliferacja

Wiktionary


nonsens

coś pozbawione sensu, logiki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zupełny brak sensu, niedorzeczność;

 (1.2) powiedzenie lub postępek niemające sensu

Wiktionary

Nonsens (łac. "non" przeczenie i "sensus" ‘(u)czucie; rozumienie; znaczenie’) – dany układ wyrazów języka J jest w nim nonsensem, gdy nie jest spójny syntaktycznie, tj. jest ciągiem wyrażeń zbudowanym niezgodnie z regułami syntaktycznymi tego języka. Jako taki nonsens stanowi defekt syntaktyczny wypowiedzi.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Te wybory to kompletny nonsens i głupota.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔ̃w̃sɛ̃w̃s, AS: nõũ̯sẽũ̯s

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nonsensowność ż.

 przym. nonsensowny

 przysł. nonsensownie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nonsensowność, bezsens, bezsensowność, absurd, absurdalność, niedorzeczność; pot. bzdura, bzdurność

Wiktionary


nonsensopedia

humorystyczna witryna internetowa tworzona przez użytkowników globalnej sieci


SJP.pl

Nonsensopedia – polska encyklopedia internetowa powstała w 2005 roku. Celem serwisu jest publikacja humorystycznych artykułów dotyczących wielu dziedzin, w tym życia codziennego. Na Nonsensopedii dostępne są również wiadomości w satyryczny sposób komentujące wydarzenia ze świata. Nonsensopedia tworzona jest w języku polskim.

Wikipedia


nonsensowność

coś absurdalnego, niemającego sensu


SJP.pl


nonsensowny

niemający sensu; bezsensowny


SJP.pl


nonszalancja

niedbały, swobodny, bezceremonialny sposób zachowania się; lekceważący stosunek do otoczenia; dezynwoltura


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bezceremonialne, niedbałe zachowywanie się połączone z lekceważącym stosunkiem do ludzi i przyjętych norm

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nonszalancki

 przysł. nonszalancko

Wiktionary


nonszalancki

odznaczający się nonszalancją, wyrażający lekceważący stosunek do otoczenia; protekcjonalny, wyniosły, arogancki


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) książk. świadczący o czyjejś nonszalancji, traktujący innych lekceważąco

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) O twoim wyjątkowo nonszalanckim zachowaniu gadali jeszcze przez tydzień.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nonszalancja ż.

 przysł. nonszalancko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezceremonialny

Wiktionary


nonszalancko

przysłówek

 (1.1) w sposób lekceważący

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Znowu zachowywałeś się względem rady nonszalancko.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nonszalancja ż.

 przym. nonszalancki

Wiktionary


nonszalanckość

→ nonszalancki


SJP.pl

Patrz:

nonszalancki

nonteistyczny

przymiotnik

 (1.1) nie afirmujący ani też nie negujący istnienia Boga

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Za religie nonteistyczne najczęściej uważa się:buddyzm i dżinizm, a także taoizm i konfucjanizm.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔ̃ntɛjiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: nõntei ̯istyčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nonteizm m.

Wiktionary


nonteizm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) doktryna religijna, która ani nie uznaje, ani też nie zaprzecza istnieniu Boga;

Wiktionary

No

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔ̃nˈtɛjism̥, AS: nõntei ̯ism̦

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nonteistyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieteizm

Wiktionary


nontronit

minerał, uwodniony glinokrzemian żelaza; produkt wietrzenia zasadowych skał magmowych bogatych w żelazo


SJP.pl

Nontronit, montmorillonit żelazowy – minerał z grupy minerałów ilastych. Należy do grupy minerałów pospolitych i szeroko rozpowszechnionych.

Nazwa pochodzi od miejscowości Nontron we Francji.

Wikipedia


nonwiolencyjny

nieużywający przemocy w walce politycznej


SJP.pl


nony

w starożytnym kalendarzu rzymskim: dziewiąty dzień przed idami; w marcu, maju i październiku - siódmy dzień miesiąca, w pozostałych - piąty


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) hist. ósmy dzień przed idami w kalendarzu rzymskim;

Wiktionary

No

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɔ̃nɨ, AS: nõny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nona ż., nonan m.

Wiktionary


nonyliard

liczba wynosząca 10^57; noniliard


SJP.pl


nonylion

liczba wyrażona jedynką z 54 zerami; nonilion


SJP.pl


nonyn

ósmy z rzędu homologicznego alkinów


SJP.pl

Nonyn – organiczny związek chemiczny, węglowodór nienasycony z grupy alkinów.

Wikipedia


noob

[czytaj: nub] środowiskowo: osoba niepotrafiąca grać w gry komputerowe; lamer


SJP.pl


noobie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) slang. nowicjusz w grze internetowej lub awatar nowicjusza

Wiktionary


nooo

partykuła "no" o przedłużonej artykulacji


SJP.pl


noosfera

sfera działalności ludzkiego rozumu i techniki


SJP.pl

Noosfera – koncepcja filozoficzna opracowana i spopularyzowana przez biogeochemika Władimira Wiernadskiego oraz filozofa i jezuickiego księdza Pierre’a Teilharda de Chardina. Wiernadski zdefiniował noosferę jako nowy stan biosfery i opisał ją jako planetarną „sferę rozumu”. Noosfera reprezentuje najwyższy etap rozwoju biosfery, czyli etap racjonalnej działalności ludzkości.

Wikipedia


nootrop

lek lub suplement poprawiający percepcję, pamięć i koncentrację; nootropik, lek nootropowy


SJP.pl


nootropik

lek lub suplement poprawiający percepcję, pamięć i koncentrację; nootrop, lek nootropowy


SJP.pl


nootropowy

odnoszący się do funkcji poznawczych ośrodkowego układu nerwowego, np. leki nootropowe - leki stymulujące mózg w zakresie zapamiętywania i czynności intelektualnych


SJP.pl


nop

skrót od: Narodowe Odrodzenie Polski - polska partia polityczna


SJP.pl

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) = med. niepożądany odczyn poszczepienny

 (1.2) = polit. Narodowe Odrodzenie Polski

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Narodowe Odrodzenie Polski
  • Niepożądane odczyny poszczepienne

Wikipedia


nopal

czerwiec amerykański, gatunek opuncji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) spoż. mięsista łodyga różnych gatunków opuncji używana jako produkt spożywczy, tradycyjny składnik z kuchni meksykańskiej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To, co je się tutaj każdego dnia to tortille kukurydziane, zawsze świeże, pachnące i ciepłe, tortille z czarną fasolą (wychodzi świetna pasta z czarnej fasoli, chili i cebulki), ryżem, nopalami z kolendrą i salsą.

Wiktionary


nopalea

roślina z rodziny kaktusowatych, pochodząca z Ameryki Środkowej, o zielonych, soczystych pędach i czerwonych kwiatach


SJP.pl


nopalksoczja

roślina o kwiatach czerwonych lub różowych otwartych we dnie, dawniej zaliczana do epifilum


SJP.pl


nora

1. podziemna kryjówka zwierzęcia; jama, dziura;
2. pot. o lichym mieszkaniu lub brudnym lokalu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zool. podziemne schronienie zwierząt

 (1.2) pot. pejor. obskurne, podejrzane, zaniedbane mieszkanie lub lokal

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nora – zdrobnienie polskiego imienia Eleonora
  • Nora – imię żeńskie
  • nora – kryjówka zwierzęca
  • Nora – zespół muzyczny
  • Nora – utwór literacki Henrika Ibsena
  • Nora – dom państwa Weasleyów w serii książek „Harry Potter”
  • Nora – album muzyczny kwartetu Zbigniewa Seiferta
  • Nora – kolonia fenicka na Sardynii
  • Nora – średniowieczne miasto z czasów sułtanatu Ifat na terenach Etiopii
  • Nora – miejscowość w Szwecji, w regionie Örebro
  • Gmina Nora – gmina w Szwecji, w regionie Örebro
  • Nora – wieś w stanie Illinois, w hrabstwie Jo Daviess

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zimorodki gniazdują w norze wygrzebanej w urwisku.

 (1.1) Pod starym dębem zauważyliśmy lisią norę.

 (1.2) Gdzie ja mam gości zapraszać? Do tej nory?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔra, AS: nora

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nornica ż., nornik m., norowiec m.

:: zdrobn. norka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) jama

Wiktionary


noradrenalina

neurohormon sterujący przekaźnictwem międzysynaptycznym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. prekursor adrenaliny wydzielany przez rdzeń nadnerczy;

Wiktionary

Noradrenalina ("norepinefryna, skrót: NA"; łac. "Norepinephrinum") – organiczny związek chemiczny z grupy katecholamin. Neuroprzekaźnik wydzielany w części rdzeniowej nadnerczy oraz w miejscu sinawym, zwykle razem z adrenaliną.

Noradrenalina – w ogólności – mobilizuje mózg i ciało do działania. Jej wydzielanie jest najniższe podczas snu. W stanie czuwania jej stężenie zwiększa się o 180%.

Wikipedia


noradrenalino

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: noradrenalina

Wiktionary


norbercik

zdrobnienie od: Norbert (imię męskie)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m. zdrobn. od Norbert

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Norberciku, pomóż babci wnieść sprawunki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norbert mos., norbertanin mos., norbertanka ż.

 przym. Norbertowy

Wiktionary


norberciny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Norberty lub z nią związany


SJP.pl


norbert

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Norbert – imię męskie pochodzenia starogermańskiego. Wywodzi się od słów "nord" – tj. północ i "beraht" – czyli błyszczeć, jaśnieć. Całość znaczy więc „ten, który dokonuje wielkich czynów na północy”, „sławny mąż z północy”.

Po raz pierwszy wystąpiło w języku polskim w 1216, później w 1455. Imię częstsze na Śląsku, zyskuje na popularności od lat 70. XX wieku.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kupiłem Norbertowi nowe rękawiczki.

 (1.1) Daliśmy Norbertowi wolną rękę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔrbɛrt, AS: norbert

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norbertanin m., norbertanka ż., Norbertówna ż.

:: zdrobn. Norbercik m.

 przym. Norbertowy, norbertański, ponorbertański

Wiktionary


norberta

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: Norbert

Wiktionary

Norberta – żeński odpowiednik starogermańskiego imienia Norbert.

Imię to w Polsce nadawane jest rzadko. W styczniu 2024 w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych, wykazano 25 kobiet o imieniu Norberta nadanym jako imię pierwsze oraz 30 kobiet noszących imię Norberta jako imię drugie. Dla porównania, najczęściej nadane jako żeńskie imię pierwsze – Anna, nosi 1072616 osób.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. norbertanin mos.

:: fm. Norbert m.

Wiktionary


norbertanie

zakon rzymskokatolicki założony przez św. Norberta z Xanten; premonstratensi


SJP.pl

Norbertanie (Premonstratensi) – zakon rzymskokatolicki założony w 1120 przez św. Norberta z Xanten w miejscowości Prémontré koło Laon we Francji. Oparty jest na regule św. Augustyna.

Zakon norbertanów w XIV wieku obejmował 655 opactw i probostw. Obecnie w świecie jest około 1450 zakonników w 51 domach. Zakon wydał 10 świętych i 4 błogosławionych. Wśród błogosławionych jest też polska norbertanka, Bronisława z Krakowa. Pierwsi premonstratensi przybyli do Polski w 1126 roku.

Wikipedia


norbertanin

członek zgromadzenia zakonnego kanoników regularnych, założonego w 1121 roku we francuskiej miejscowości Prémontré; premonstratens, premonstrant


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. zakonnik z zakonu założonego przez św. Norberta z Xanten;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kiedyś norbertanie posiadali w Polsce kilka klasztorów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norbert m., Norberta ż.

:: fż. norbertanka ż.

 przym. norbertański, ponorbertański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) premonstratens

Wiktionary


norbertanka

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Kanoniczek Regularnych Zakonu Premonstratensów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. zakonnica należąca do katolickiego Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Regularnych Zakonu Premonstratensów;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zaraz za klasztorem norbertanek zaczynają się tereny należące do sąsiedniego sołectwa.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norbert m., norbertanin m., Norbercik mos.

 przym. Norbertowy, norbertański, ponorbertański

Wiktionary


norbertanki

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Kanoniczek Regularnych Zakonu Premonstratensów


SJP.pl

Norbertanki, właściwie Zgromadzenie Sióstr Kanoniczek Regularnych Zakonu Premonstratensów – katolicki żeński zakon kontemplacyjny, założony w 1120 roku przez świętego Norberta von Gennep z Xanten w Niemczech. Do Polski sprowadzony został w 1162 roku, kiedy to na Zwierzyńcu w Krakowie założono pierwszy klasztor. W 1193 Celestyn III przyjął nowo zorganizowany klasztor norbertanek w Strzelnie pw. "Najświętszej Marii Panny", pod opiekę Stolicy Apostolskiej.

Wikipedia


norbertański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z norbertanami lub norbertankami, dotyczący norbertanów lub norbertanek

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do norbertanów lub norbertanek, będący ich własnością

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Znalazł schronienie w klasztorze norbertańskim.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norbert m., norbertanin m., norbertanka m.

 przym. ponorbertański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) premonstrateński

 (2.1) premonstrateński

Wiktionary


norbertostwo

Norbert z małżonką; Norbertowie


SJP.pl


norbertowie

Norbert z małżonką; Norbertostwo


SJP.pl


norbertowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Norberta lub z nim związany


SJP.pl

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. taki, który należy do Norberta

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie parkuj przy Norbertowej posesji!

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norbert mos., Norbercik mos., norbertanka ż.

Wiktionary


norbi

polski wykonawca muzyczny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m., zdrobn. od Norbert

Wiktionary

Norbi, właśc. Norbert Dudziuk (ur. 2 maja 1972 w Ostródzie) – polski piosenkarz oraz prezenter telewizyjny i radiowy.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Norbert

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zdrobn. Norbercik, Norbuś

Wiktionary


norbid

tworzywo pod względem twardości niewiele ustępujące diamentowi, które otrzymuje się przez stopienie związków boru z węglem


SJP.pl


norblin

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Ludzie:
    • Jan Piotr Norblin – malarz
    • Aleksander Jan Konstanty Norblin – syn malarza Jana Piotra, brat Louisa
    • Wincenty Norblin – syn Aleksandra Jana Konstantego, wnuk malarza Jana Piotra,
    • Ludwik Norblin – syn Wincentego, wnuk Aleksandra Jana Konstantego, prawnuk malarza Jana Piotra Norblina
    • Sebastian Norblin – malarz, syn Jana Piotra, brat Louisa
    • Louis Pierre Martin Norblin – wiolonczelista, syn Jana Piotra, brat Sébastiena
    • Stefan Norblin (1892-1952) – polski artysta plastyk, malarz, ilustrator i plakacista
  • Pozostałe:
    • Norblin, Bracia Buch i T. Werner – przedsiębiorstwo w Warszawie

Wikipedia


nord

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) muz. instrument muzyczny marki Nord

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nord – departament
  • Nord – duńska baza wojskowa i stacja naukowa na Grenlandii
  • Nord – departament
  • Nord – dzielnica Darmstadt
  • Nord – okręg administracyjny (niem. Stadtbezirk) w Bremerhaven, w kraju związkowym Brema
  • Nord – okręg administracyjny (niem. Stadtbezirk) w Bremie, w kraju związkowym Brema
  • Nord – okręg administracyjny w Hanowerze, w kraju związkowym Dolna Saksonia
  • Nord-Holland – okręg administracyjny Kassel
  • Nord-West – okręg administracyjny Frankfurtu nad Menem
  • Nord – jednostka osadnicza w stanie Kalifornia, w hrabstwie Butte
  • Christiane Nord (ur. 1943) – niemiecka badaczka przekładu
  • Kathleen Nord (ur. 1965) – pływaczka wschodnioniemiecka

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na scenie klawiszowiec otoczony był kilkoma czerwonymi nordami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔrt, AS: nort

Wiktionary


nord-pas-de-calais

[czytaj: nor pa dö kaLE] dawny region administracyjny Francji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. dawny francuski region administracyjny, zniesiony w 2015 roku

Wiktionary

Nord-Pas-de-Calais – region administracyjny Francji (1982–2015), położony w północnej części kraju, którego ośrodkiem administracyjnym był Lille. Graniczył z Belgią oraz regionem Pikardia.

W 1999 r. miejskie wieże strażnicze beffroi z północnej Francji wspólnie z belgijskimi (Flandria i Walonia) zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Wikipedia


nord.

skrót

 (1.1) = nordycki

Wiktionary


norda

silny wiatr wiejący od północy; wiatr północny, wiatr nordowy


SJP.pl

Norda – kaszubskie określenie "Północy", równocześnie jeden z 5 regionów Kaszub, historycznie obejmujący współczesne powiaty pucki, wejherowski i fragmenty lęborskiego. Kaszubi dziś zamieszkują głównie jego wschodnią i centralną część. Obszar ten wyróżnia się również językowo na tle innych regionów Kaszub – dominuje tu północna kaszubszczyzna z ruchomym akcentowaniem i licznymi archaizmami.

Wikipedia


nordea

skandynawska grupa bankowo-ubezpieczeniowa


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nordea Bank – międzynarodowa grupa kapitałowo-bankowa
  • Nordea Bank Polska – były polski oddział Nordea Bank
  • Nordea Nordic Light Open – kobiecy turniej tenisowy

Wikipedia


nordicowy

→ nordic walking [czytaj: nordikowy]


SJP.pl


nordowy

północny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) mar. północny, wiejący z północy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Uciekliśmy z pokładu, bo zaczął wiać lodowaty wiatr nordowy.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) północny

Wiktionary


nordycki

północnoeuropejski, skandynawski; nordyczny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) książk. północnoeuropejski;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kraje nordyckie to trzy kraje skandynawskie (Dania, Norwegia i Szwecja) oraz Islandia i Finlandia.

 (1.1) Estonia również ostatnio zaczęła wyraźnie przedstawiać się jako kraj nordycki, mając bardzo silne kulturowe, językowe i etniczne związki z Finlandią oraz związki kulturowe ze Szwecją, jednakże nie należy ona jeszcze do Rady Nordyckiej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔrˈdɨt͡sʲci, AS: nordycʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. staronordycki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nordyczny; skr. nord.

Wiktionary


nordyckość

→ nordycki


SJP.pl

Patrz:

nordycki

nordyczka

przedstawicielka rasy nordyckiej


SJP.pl


nordyczny

północnoeuropejski; nordycki


SJP.pl


nordyjski

dawniej: nordyczny, północnoeuropejski


SJP.pl


nordyk

człowiek rasy nordyckiej


SJP.pl


norefedryna

stymulująca substancja psychoaktywna


SJP.pl


norek

1. niewielki ssak drapieżny o wydłużonym ciele, krótkich nogach i małej głowie;
2. zdrobnienie od: nora


SJP.pl

forma rzeczownika.

 (1.1) D. lm. od: norka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔrɛk, AS: norek

Wiktionary


norfolczyk

mieszkaniec Norfolku (miasta)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec wyspy Norfolk, australijskiego terytorium zależnego

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norfolk mrz.

:: fż. Norfolka ż.

 przym. norfolski

Wiktionary


norfolk

1. hrabstwo w Anglii;
2. wyspa na Oceanie Spokojnym;
3. zamorskie terytorium Australii; Terytorium Wyspy Norfolk;
4. miasto w Stanach Zjednoczonych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wyspa w Oceanii;

 (1.2) geogr. adm. australijskie terytorium zależne obejmujące wyspę Norfolk (1.1) i dwie mniejsze wyspy

 (1.3) geogr. miasto w St. Zj., w Wirginii, nad zatoką Chesapeake;

 (1.4) geogr. hrabstwo we wschodniej Anglii;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Norfolk – hrabstwo w Anglii
  • Norfolk – miasto w Kanadzie, w prowincji Ontario
  • Norfolk – terytorium zamorskie Australii
  • Norfolk – największa baza Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych na wschodnim wybrzeżu USA
  • Norfolk – miasto w stanie Connecticut, w hrabstwie Litchfield
  • Norfolk – miasto w stanie Massachusetts, w hrabstwie Norfolk
  • Norfolk – miasto w stanie Nebraska, w hrabstwie Madison
  • Norfolk – jednostka osadnicza w stanie Nowy Jork, w hrabstwie St. Lawrence
  • Norfolk – miasto w stanie Nowy Jork, w hrabstwie St. Lawrence
  • Norfolk – miasto w stanie Wirginia
  • Norfolk (ang. Norfolk Town) – gmina w stanie Connecticut, w hrabstwie Litchfield
  • Norfolk (ang. Norfolk Town) – gmina w stanie Massachusetts, w hrabstwie Norfolk

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɔrfɔlk, AS: norfolk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norfolczyk mos., Norfolka ż.

 przym. norfolski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) ofic. Terytorium Wyspy Norfolk

Wiktionary


norfolka

mieszkanka Norfolku (miasta)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka wyspy Norfolk, australijskiego terytorium zależnego

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norfolk ż.

:: fm. Norfolczyk mos.

 przym. norfolski

Wiktionary


norfolski

→ Norfolk


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Norfolkiem, dotyczący Norfolku (terytorium podległemu Australii)

 (1.2) związany z Norfolkiem, hrabstwem w Anglii

Wiktionary

Patrz:

Norfolk

Powiązane:

 rzecz. Norfolk mrz., Norfolczyk mos., Norfolka ż.

Wiktionary


nori

jadalne wodorosty używane zwykle do przygotowywania sushi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kulin. suszone wodorosty używane jako dodatek do potraw oraz – w formie arkuszy – do przygotowywania sushi;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nori − krasnolud, jeden z bohaterów Hobbita
  • Nori − japońskie imię żeńskie
  • nori − gatunek wodorostu, używanego do produkcji sushi

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Sushi przyrządzam sama i oprócz wodorostów nori i ryżu (posmarowanego wasabi i kiszonym imbirem) używam – jako nadzienia – marynowanego tofu, awokado, papryki, ogórka i gruszki.

Wiktionary


noria

urządzenie do przenoszenia ładunków złożone z łańcuchowo osadzonych czerpaków


SJP.pl

Noria ( ‏ناعورة‎ "nā‘ūra") – urządzenie służące do podnoszenia wód dla nawadniania pól uprawnych.

Wikipedia


noriker

koń norycki - stara rasa koni pociągowych, pochodząca od ciężkich koni sprowadzonych przez Rzymian do prowincji Noricum; koń norycki


SJP.pl

No

Wikipedia


norito

recytacje rytualne, formuły modlitewne i zaklęcia w japońskim kulcie sinto; najstarszy zabytek języka japońskiego


SJP.pl

Norito (jap. 祝詞) – sintoistyczne teksty rytualne, zawierające najstarsze japońskie modlitwy i zaklęcia.

Teksty były przekazywane ustnie od początków I tysiąclecia, w pełni ukształtowały się w VII–VIII wieku, zaś spisane zostały w X wieku w kodeksie "Engishiki" (jap. 延喜式) (27 norito) oraz innych zabytkach. Norito wygłaszane były na dworze cesarskim podczas uroczystości religijnych.

Wikipedia


norka

1. niewielki ssak drapieżny o wydłużonym ciele, krótkich nogach i małej głowie;
2. zdrobnienie od: nora


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: nora

 (1.2) mała nora

 (1.3) zool. zwierzę z każdego z dwóch gatunków z rodziny łasicowatych: norka europejska lub norka amerykańska;

 (1.4) zob. norki.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • norka europejska, nurka. Gatunek chroniony w Polsce.
  • norka amerykańska, wizon. Oprócz dziko żyjących występują również jako zwierzęta hodowlane (na fermach)
  • nora

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Myszka wykopała sporą norkę i tam pierwszy raz powiła.

 (1.3) Trzymał norki w małych klatkach z drucianym podłożem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nora ż., nornik mzw., nornica ż., norowanie n., norowiec mzw., norki lm nm.

 czas. norować ndk.

 przym. norkowy, norowy

Wiktionary


norki

1. niewielki ssak drapieżny o wydłużonym ciele, krótkich nogach i małej głowie;
2. zdrobnienie od: nora


SJP.pl

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (1.1) M., B., i W. plural|norka.

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (2.1) futro z norek

Wiktionary

Norki ([]) – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie oleckim, w gminie Wieliczki.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa suwalskiego.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nora ż., norka ż., nornik m., nornica ż., norowiec m., norowanie n.

 czas. norować ndk.

 przym. norowy, norkowy

Wiktionary


norkowy

→ norka


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) charakterystyczny dla norki; dotyczący, odnoszący się do norki

 (1.2) pot. wykonany z futra norek

Wiktionary

Patrz:

norka

Powiązane:

 rzecz. norki nmos., norka ż.

Wiktionary


norkros

narzędzie ogrodnicze do spulchniania ziemi między rzędami roślin


SJP.pl


norm

forma rzeczownika.

 (1.1) D. lp. od: norma

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔrm, AS: norm

Wiktionary


norma

1. ustalona, obowiązująca zasada; przepis, wzór, reguła, kanon;
2. ilość, długość, granica czegoś wymagana lub obowiązująca w jakimś zakresie;
3. w drukarstwie: tytuł na dolnym marginesie pierwszej kolumny wszystkich arkuszy drukarskich książki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ogólnie przyjęta zasada

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • norma – w psychologii to konstrukt naukowy wyznaczający granice normalnych zachowań człowieka
  • norma – w technice to dokument będący wynikiem normalizacji i standaryzujący jak najszerzej pojętą działalność badawczą, technologiczną, produkcyjną, usługową
  • w matematyce to:
    • norma – w algebrze liniowej i analizie matematycznej funkcja z przestrzeni liniowej w zbiór [0, +\infty) spełniająca określone warunki
    • norma – w teorii grup przekrój normalizatorów wszystkich podgrup dla danej grupy
    • norma – w teorii sterowania to norma stosowana w algorytmach sterowania
  • norma – w aksjologii to powinność określonego zachowania się (pojęcie bardzo bliskie pojęciu wartości)
  • Norma – dwuaktowa opera tragiczna z tekstem Felice Romaniego i muzyką Vincenzo Belliniego
  • Norma – imię żeńskie stworzone przez Felice Romaniego, librecistę Normy Belliniego, dla tytułowej bohaterki tej opery
  • Norma – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, w prowincji Latina
  • Norma− historyczna część Katowic
  • w filozofii normy moralne

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) To, co ona ostatnio wyprawia, przekracza już wszelkie normy!

 (1.2) Akord z premią stwarza dodatkowe bodźce do wykonania i przekroczenia normy.

 (1.3) Te wibracje zdecydowanie przekraczają bezpieczną normę.

 (1.4) Polska Norma PN-EN 50379 omawia wymagania dotyczące przyrządów pomiarowych przeznaczonych do mierzenia stężeń gazów i innych parametrów spalania.

 (1.5) Nagrywanie szefa i przez szefa to norma.

 (1.6) Normy przestrzeni X są równoważne, jeśli metryki przez nie generowane są równoważne.

 (1.7) Norma dla danej grupy to przecięcie normalizatorów wszystkich jej podgrup.

 (1.8) W jednym pierścieniu Euklidesa może istnieć wiele różnych norm.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔrma, AS: norma

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. normatywistyka ż., normatyw m., normatywność ż., normalność ż., unormowanie n., normowanie n., normalizowanie n., znormalizowanie n., anormalność ż., normalizacja ż., normatywizm mrz., normatywista m., normatywizacja ż.

 czas. normować ndk., unormować dk., normalizować ndk., znormalizować dk., normatyzować ndk., znormatyzować dk.

 przym. normowy, normatywny, normatywistyczny, normalny

 przysł. normalnie, normatywnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.4) standard

Wiktionary


normalia

niewielkie znormalizowane elementy składowe maszyn i urządzeń


SJP.pl


normalizacja

1. doprowadzenie czegoś do stanu normalnego, ustabilizowanego, uporządkowanego; ujednolicenie;
2. wprowadzanie norm działania lub wykonywania czegoś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) opracowanie i wprowadzenie norm w zakresie danych czynności

 (1.2) doprowadzenie czegoś do normalnego stanu

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • normalizacja (statystyka)
  • normalizacja (psychometria)
  • normalizacja (technika)
  • normalizacja (socjolingwistyka)
  • normalizacja bazy danych
  • normalizacja tekstu
  • normalizacja wektora
  • standaryzacja

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. znormalizowanie n., normalizowanie n., norma ż., normalność ż., unormowanie n.

 czas. normować, normalizować ndk., unormować dk.

 przym. normalizacyjny, normalny, normatywny

 przysł. normalizacyjnie, normalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) unormowanie, standaryzacja

Wiktionary


normalizacyjny

→ normalizacja


SJP.pl

Patrz:

normalizacja

normalizator

specjalista w zakresie opracowywania norm technicznych w określonej dziedzinie; specjalista w dziedzinie normalizacji


SJP.pl


normalizatorka

specjalistka w zakresie opracowywania norm technicznych w określonej dziedzinie; specjalistka w dziedzinie normalizacji


SJP.pl


normalizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|normalizować.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. znormalizowanie n., norma ż., normalizacja ż.

 czas. normować, normalizować ndk.

Wiktionary


normalizować

1. wprowadzać jednolite normy; normować
2. czynić zgodnym z normą
3. doprowadzać do prawidłowego stanu; regulować, normować
4. normalizować się - powracać do prawidłowego stanu; normować się


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. znormalizować)

 (1.1) opracowywać oraz wprowadzać jednolite normy w danej dziedzinie

 (1.2) doprowadzać do normalnego stanu

czasownik zwrotny niedokonany normalizować się (dk. znormalizować się)

 (2.1) powracać do normalnego stanu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. znormalizowanie n., norma ż., normalizacja ż., normalizowanie n.

 czas. normować, znormalizować dk.

 przym. normalizacyjny, normalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) regulować, ujednolicać, standaryzować

 (1.2) normować, porządkować, regulować

 (2.1) normalnieć, normować się, stabilizować się

Wiktionary


normalizujący

1. wprowadzać jednolite normy; normować
2. czynić zgodnym z normą
3. doprowadzać do prawidłowego stanu; regulować, normować
4. normalizować się - powracać do prawidłowego stanu; normować się


SJP.pl

Patrz:

normalizować

normalka

potocznie: zjawisko, sytuacja, zachowanie itp. nietypowe lub niewłaściwe, ale traktowane jako normalne z powodu częstego występowania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. sytuacja, zjawisko, zachowanie oraz inna okoliczność, które są nietypowe lub też niewłaściwe, lecz ze względu na częste występowanie traktuje się je jako normalne

Wiktionary


normalki

forma rzeczownika.

 (1.1) D. lp. oraz M., B. i W. lm. od: normalka

Wiktionary


normalna

prosta prostopadła do stycznej w punkcie styczności


SJP.pl

Normalna do krzywej w punkcie – prosta przechodząca przez ten punkt i prostopadła do stycznej do krzywej w tym punkcie.

Wikipedia


normalnie

przysłówek

 (1.1) w sposób normalny, standardowo

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Normalnie odbijają się od osłony kokpitu, choć chętnie zagłębiłyby się w twoim kombinezonie i bebechach, by wydostać się po drugiej stronie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. normalność ż., norma ż., normalizacja ż., anormalność ż.

 przym. normalny, normatywny

 czas. normować

Wiktionary


normalniej

stopień wyższy od przysłówka: normalnie


SJP.pl


normalniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: normalny


SJP.pl


normalnotorowy

przystosowany do jazdy po torach kolejowych o szerokości przyjętej w państwach europejskich


SJP.pl


normalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co normalne; brak dziwactw

 (1.2) chem. stężenie normalne

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • normalnych zachowań człowieka: norma (psychologia) i norma seksualna
  • normalności roztworu
  • wektora normalnego
  • podgrupy normalnej
  • przestrzeni normalnej
  • rozkładu normalnego
  • normatywność
  • nienormatywność

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Z wszystkich rzeczy, które utraciłem, najbardziej brakuje mi mojej normalności.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norma ż., anormalność ż., normalizacja ż.

 przym. normalny, normatywny

 przysł. normalnie

 czas. normować

Wiktionary


normalny

potocznie: bilet bez zniżki, bilet pełnopłatny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) zgodny z normą, uchodzący za taki, jaki powinien być

 (1.2) najczęściej spotykany, typowy

 (1.3) zdrowy psychicznie i fizycznie

 (1.4) o bilecie pełnopłatny

 (1.5) chem. odnoszący się do stężenia normalnego, określający stężenie normalne

Wiktionary

Normalny (tytuł oryg. "Normal") – amerykańska tragikomedia filmowa z 2003 roku, powstała na podstawie sztuki telewizyjnej "Looking for Normal" Jane Anderson.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie przejmuj się, to normalne objawy przy śwince, za dwa dni przejdą.

 (1.2) Normalny człowiek zrobiłby także ten sam błąd.

 (1.3) Nie jestem z kamienia, bo jestem normalnym facetem z krwi i kości.

 (1.4) Kup trzy bilety, dwa normalne i jeden ulgowy.

 (1.5) W doświadczeniu wykorzystano 2-normalny roztwór kwasu siarkowego i jednonormalny kwasu azotowego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔrˈmalnɨ, AS: normalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norma ż., normalność ż., normalizacja ż., normowanie n., normalnienie n.

 czas. normalizować, normować, normalnieć ndk.

 przysł. normalnie

 przym. normatywny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) odpowiedni, prawidłowy, poprawny, przepisowy, właściwy, wzorcowy, według przepisu

 (1.2) zwyczajny, zwykły, konwencjonalny, oklepany, przeciętny, sztampowy, tradycyjny

 (1.3) poczytalny, zdrowy na ciele i umyśle

 (1.4) zwykły

 (1.5) miar. val/dm³

Wiktionary


normals

potocznie:
1. osoba nieodbiegająca stylem życia i zachowaniem od norm społecznych;
2. osoba nosząca skromną i prostą odzież, niepochodzącą z drogich sklepów; normcore, normcorowiec


SJP.pl


norman

potomek zromanizowanych wikingów osiadłych od X wieku w północnej Francji


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Norman – imię męskie
  • Norman – wyspa należąca do Brytyjskich Wysp Dziewiczych
  • Norman – miejscowość w stanie Arkansas, w hrabstwie Montgomery
  • Norman – wieś w stanie Nebraska, w hrabstwie Kearney
  • Norman – miejscowość w stanie Karolina Północna, w hrabstwie Richmond
  • Norman – miasto w stanie Oklahoma, w hrabstwie Cleveland
  • Norman (ang. Norman Township) – gmina w stanie Illinois, w hrabstwie Grundy
  • Norman (ang. Norman Township) – gmina w stanie Michigan, w hrabstwie Manistee
  • Norman (ang. Norman Township) – gmina w stanie Minnesota, w hrabstwie Pine
  • Norman (ang. Norman Township) – gmina w stanie Minnesota, w hrabstwie Yellow Medicine
  • Norman (ang. Norman Township) – gmina w stanie Missouri, w hrabstwie Dent
  • Norman (ang. Norman Township) – gmina w stanie Dakota Północna, w hrabstwie Traill

Wikipedia


normand

Normand - nazwisko rodziny znanych francuskich konstruktorów okrętów, działających w XIX wieku. Najbardziej znaczącymi przedstawicielami rodziny byli:

Wikipedia


normandczyk

mieszkaniec Normandii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna z Normandii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Normandia ż., Normand mos., normand mzw., normandzki mrz.

:: fż. Normandka ż.

 przym. normandzki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) daw. lub rzad. Normand

Wiktionary


normandia

1. kraina historyczna we Francji;
2. Dolna Normandia - region administracyjny we Francji;
3. Górna Normandia - region administracyjny we Francji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. geogr. kraina historyczna w północnej Francji;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Normandia – miasto i gmina w stanie Roraima
  • Normandia – kraina historyczno-geograficzna
  • Normandia – region administracyjny
  • Normandia-Niemen – Pułk Lotnictwa Myśliwskiego
  • Dolna Normandia
  • Górna Normandia
  • Księstwo Normandii – państwo istniejące w latach 911–1204 na terenie dzisiejszej Francji
  • Normandie

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Desant w Normandii był największą operacją morską w Europie w czasie II wojny światowej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔrˈmãndʲja, AS: normãndʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Normandczyk m., Normandka ż., normand m., normandzki mrz.

 przym. normandzki

Wiktionary


normandka

mieszkanka Normandii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta z Normandii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Normandia ż., normand mzw., normandzki mrz.

:: fm. Normandczyk mos.. Normand mos.

 przym. normandzki

Wiktionary


normandzki

przymiotnik od: Normandia


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Normandią, dotyczący Normandii, pochodzący z Normandii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język normandzki;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Normandia ż., Normandczyk mos., Normandka ż.

Wiktionary


normanka

potomkini zromanizowanych wikingów osiadłych od X wieku w północnej Francji


SJP.pl


normanowie

potomkowie zromanizowanych wikingów osiadłych od X wieku w północnej Francji


SJP.pl

Normanowie ( Normans/"Normanz", liczba mnoga od "Normant," fr. współcz. "Normand", starofrankoński "Northman", staronordycki "Norðmaðr", zlatynizowane w IX wieku jako "Nortmannus", "Normannus", lub "Nordmannus" "człowiek północy, wiking") – potomkowie zromanizowanych najemników z północy, osiadłych w północnej części Królestwa Zachodnich Franków, od nich nazwanej Normandią.

Wikipedia


normatryzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|normatryzować.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. normatryzować ndk.

Wiktionary


normatyw

wskaźnik norm, według których ma być wykonana jakaś praca; norma


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wskaźnik norm, według których ma być wykonana jakaś praca

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. normowanie n., normatywista m., normatywizm m., normatywistyka ż., normatywność ż., normatywizacja ż., norma ż.

 czas. normować, normatywizować ndk., znormatywizować dk.

 przym. normatywny

Wiktionary


normatywista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) jęz. osoba zajmująca się nakreślaniem norm lub zaleceń językowych;

 (1.2) praw. zwolennik normatywizmu prawniczego;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zalecenia normatywistów spotykają się często z krytyką profesjonalnych językoznawców.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. normatyw mrz., normatywizm m., normatywistyka ż., normatywizacja ż., norma ż.

:: fż. normatywistka ż.

 czas. normatywizować ndk., znormatywizować dk.

 przym. normatywny, normatywistyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) preskryptywista

Wiktionary


normatywistka

→ normatywista


SJP.pl

Patrz:

normatywista

normatywistyczny

→ normatywizm


SJP.pl

Patrz:

normatywizm

normatywistyka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. dyscyplina zajmująca się normatywnością w języku

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. normatyw mrz., normatywista m., normatywizm ż., normatywność ż., normatywizacja ż., norma ż.

 czas. normatywizować ndk., znormatywizować dk.

 przym. normatywny, normatywistyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kultura języka

Wiktionary


normatywizacja

ustalanie dla czegoś normy, ujmowanie czegoś w normy; normatywizowanie


SJP.pl


normatywizacyjny

związany z normatywizacją


SJP.pl


normatywizm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) liter. dążność do formułowania sztywnych prawideł i przepisów obowiązujących twórcę, typowa dla tradycyjnej poetyki;

 (1.2) jęz. dążność do nakreślania norm lub zaleceń językowych z zamiarem wywarcia wpływu na użytkowników języka, aby trzymali się proponowanych środków;

 (1.3) praw. kierunek w nauce prawa uznający za jej przedmiot opracowanie idealnych norm prawa;

Wiktionary

Normatywizm – kierunek w filozofii prawa, będący kontynuacją pozytywizmu prawniczego. W prawie, zdaniem normatywistów, znaczną rolę odgrywać ma hierarchia, kształtująca system norm prawa, czyli pozytywność prawa. Państwo zaś jest ponad empirycznym bytem jednostek.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. normowanie n., normatyw mrz., normatywista m., normatywistyka ż., normatywność ż., normatywizacja ż., norma ż.

 czas. normatywizować ndk., znormatywizować dk.

 przym. normatywny, normatywistyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) preskryptywizm

Wiktionary


normatywizować

ustalać dla czegoś normę, ujmować coś w normy


SJP.pl


normatywność

→ normatywny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co normatywne;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • normatywność (filozofia) - dotyczący norm i obowiązywania, przeciwstawiana faktyczności;
  • normatywność – zgodność tekstu z normą językową
  • normatywność – podejście wartościujące właściwe dla gramatyki preskryptywnej
  • normalność
  • nienormatywność
  • normatywizm (ujednoznacznienie)

Wikipedia

Patrz:

normatywny

Powiązane:

 rzecz. normatywistyka ż., normatywizm mrz., normatyw m., norma ż.

 przym. normatywny

 przysł. normatywnie

 czas. normować

Wiktionary


normatywny

1. ustalający, stosujący, zawierający normy, przepisy, reguły, np. akty normatywne;
2. podlegający normom, zgodny z normą, określony normą, np. normatywny czas pracy


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) określający obowiązujące normy

 (1.2) zgodny z przyjętymi normami

 (1.3) jęz. określający zewnętrzne normy bądź zalecenia językowe

 (1.4) jęz. zgodny z unormowaną postacią danego języka

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Pojęcie akceptowalności należy odróżnić od normatywnych koncepcji dopuszczalności (…).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. normatyw mrz., normowanie n., normatywizm m., normatywista m., normatywistyka ż., normatywność ż., normatywizacja ż., norma ż., normalizacja ż., normalność ż.

 czas. normować ndk., unormować dk., normatywizować ndk., znormatywizować dk., normalnieć ndk., znormalnieć dk.

 przym. normatywistyczny, normalizacyjny, normalny

 przysł. normalnie, normatywnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) preskryptywny

 (1.3) preskryptywny

Wiktionary


normański

dotyczący Normanów, charakterystyczny dla Normanów


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Normanami, dotyczący Normanów

Wiktionary


normcore

[czytaj: normkor] uniseksowy styl w modzie, charakteryzujący się niewyszukanymi, zwyczajnymi strojami


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) trend w modzie polegający na ubieraniu się w sposób zwyczajny/normalny i bezpretensjonalny, określany często jako trend na bycie poza trendem

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) osoba ubierająca się w sposób przypominający trend normcore (1.1)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niektórzy normcore nazywają nawet antystylem i manifestem autentyczności.

Wiktionary


normcorowiec

[czytaj: normkorowiec] osoba nosząca skromną i prostą odzież, niepochodzącą z drogich sklepów; normcore, normals


SJP.pl


normicki

→ normik


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) slang. dotyczący normików (normalnych ludzi)

Wiktionary

Patrz:

normik

normictwo

potocznie:
1. bycie normikiem;
2. ogół normików


SJP.pl


normik

potocznie: osoba przeciętna, niewyróżniająca się


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) slang. pejor. normalny człowiek niewyróżniający się niczym

Wiktionary


normista

osoba opracowująca i kontrolująca normy technologiczne


SJP.pl


normistka

→ normista


SJP.pl

Patrz:

normista

normit

handlowa nazwa dawnego środka hamującego łaknienie, stosowanego w kuracji odchudzającej


SJP.pl


normo

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: norma

Wiktionary


normobaria

tlenoterapia prowadzona w komorach pod ciśnieniem atmosferycznym


SJP.pl

Normobaria – tlenoterapia prowadzona w komorach pod ciśnieniem atmosferycznym, czyli między hiperbarią a hipobarią.

Nazwa „normobaria” jest również stosowana jako określenie terapii w komorach umiarkowanie hiperbarycznych (nadciśnieniowych), mild hyperbaric oxygen therapy, w atmosferze ze zwiększonym udziałem tlenu i z podwyższonym nieco (a nie normalnym) ciśnieniem atmosferycznym: 1266–1317 hPa, która była też badana na myszach i szczurach.

Wikipedia


normobaryczny

→ normobaria


SJP.pl

Patrz:

normobaria

normocyt

ciałko czerwone krwi (krwinka czerwona) mające prawidłowe rozmiary; erytrocyt


SJP.pl


normodawca

w aksjologii: osoba narzucająca określone normy postępowania


SJP.pl


normograf

szablon do opisywania rysunków technicznych


SJP.pl


normogran

nazwa handlowa produktu ziołowego stosowanego pomocniczo przy zaburzeniach trawienia, zaparciach i odchudzaniu, zawierającego mieszankę surowców roślinnych


SJP.pl


normokapnia

prawidłowa zawartość dwutlenku węgla we krwi; normokarbia


SJP.pl


normokarbia

prawidłowa zawartość dwutlenku węgla we krwi; normokapnia


SJP.pl


normoksemia

prawidłowa prężność tlenu we krwi


SJP.pl

Normoksemia – termin medyczny, określający prawidłowe ciśnienia parcjalnego (PaO2) tlenu w krwi tętniczej, wyznaczone w trakcie gazometrii.

Norma ta wynosi 70–116mm Hg (9,2–15,5 kPa).

Wikipedia


normoksja

prawidłowy poziom tlenu w tkankach organizmu


SJP.pl


normotermia

prawidłowa temperatura ciała


SJP.pl


normotwórca

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która ustanawia normy, prawidła, wytyczne itp.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. normotwórstwo n., normotwórczość ż.

 przym. normotwórczy

 przysł. normotwórczo

Wiktionary


normotwórczość

cecha czegoś tworzącego normę, ustalającego reguły, przepisy; normatywność


SJP.pl


normotwórczy

tworzący normę, ustalający reguły, przepisy; normatywny


SJP.pl


normotwórstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rzad. ustanawianie norm, prawideł, wytycznych itp.

 (1.2) praw. prawotwórstwo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. normotwórca m., normotwórczość ż.

 przym. normotwórczy

 przysł. normotwórczo

Wiktionary


normowalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest normowalne; cecha tych, którzy są normowalni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. normowalny

 przysł. normowalnie

Wiktionary


normowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|normować.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. unormowanie n., norma ż., normatyw m., normatywizm m.

 czas. normować ndk.

 przym. normowy, normatywny, normalny

Wiktionary


normować

1. wprowadzać jednolite normy; normalizować
2. doprowadzać do prawidłowego stanu; regulować, normalizować
3. normować się - powracać do prawidłowego stanu; normalizować się


SJP.pl

czasownik niedokonany (dk. unormować)

 (1.1) ustalać normy

czasownik zwrotny niedokonany normować się (dk. unormować się)

 (2.1) wracać do normalnego, pożądanego stanu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔrˈmɔvat͡ɕ, AS: normovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norma ż., normatyw m., normatywność ż., normalność ż., unormowanie n., normowanie n., normalizowanie n., znormalizowanie n., anormalność ż., normalizacja ż.

 czas. unormować dk., normalizować ndk., znormalizować dk.

 przym. normowy, normatywny, normalny

 przysł. normalnie, normatywnie

Wiktionary


normowy

→ norma


SJP.pl

Patrz:

norma

norna

(zwykle w lm - norny) mitologia germańska: każda z bogiń przeznaczenia panujących nad losem ludzi i bogów


SJP.pl


nornica

gryzoń z rodziny nornikowatych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zool. drobny, pospolity gryzoń półkuli północnej, prowadzący głównie nocny tryb życia

Wiktionary

Nornica ("Clethrionomys") – rodzaj ssaków z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nornica zamieszkuje prawie wszystkie typy lasów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔrʲˈɲit͡sa, AS: norʹńica

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nora ż., norka ż., norki nmos.

Wiktionary


nornicowy

→ nornica


SJP.pl

Patrz:

nornica

nornik

mały ssak z rzędu gryzoni


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. niewielki eurazjatycki gryzoń z podrodziny karczowników

 (1.2) kynol. pies myśliwski wypłaszający zwierzęta z nor

Wiktionary

Nornik, norniczek ("Microtus") – rodzaj gryzoni z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Niewielkie norniki nie zapadają w sen zimowy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norki nmos., norka ż., nora ż., norniczek mzw.

Wiktionary


norniki

mały ssak z rzędu gryzoni


SJP.pl


nornikowate

podrodzina gryzoni z rodziny chomikowatych; karczowniki


SJP.pl


nornikowaty

o cechach nornikowatych (podrodzina gryzoni)


SJP.pl


norosz

norosz ziemny - gatunek pająka z rodziny lejkowcowatych


SJP.pl


norowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|norować.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. norować ndk.

 rzecz. norka ż., norki nmos.

Wiktionary


norowaty

potocznie:
1. o przejeździe, korytarzu itp.: wąski i długi;
2. o mieszkaniu: lichy, nędzny;
3. o lokalu, hotelu itp.: brudny i podejrzany


SJP.pl


norować

o psach (nornikach): wywabiać z nory zwierzynę (np. lisa, borsuka)


SJP.pl


norowiec

w gwarze myśliwskiej: pies używany do polowań na zwierzynę przebywającą w norach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) kynol. pies z grupy ras terierów i psów myśliwskich, które uczestniczyły w polowaniach na zwierzęta przebywające w norze i miały za zadanie wypłoszenie ich z nory

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jako norowców używa się jamniki i teriery.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈrɔvʲjɛt͡s, AS: norovʹi ̯ec

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nora ż., norka ż., norki nmos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nornik

Wiktionary


norowirus

wirus powodujący ostre zapalenie żołądkowo-jelitowe


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) mikrobiol. med. wirus ssRNA z grupy kaliciwirusów wywołujący wirusowe zakażenie przewodu pokarmowego;

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) NoV

Wiktionary


norowy

1. żółw norowy - gatunek gada z rodziny żółwi lądowych, żyjący w długich norach;
2. kaczka norowa - ptak z rzędu blaszkodziobych, o czarno-biało-rudym upierzeniu, zakładający gniazda w norach; ohar, podgorzelec


SJP.pl


norris

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Norris (Dakota Południowa)
  • Norris (Illinois)
  • Norris (Karolina Południowa)
  • Norris (Tennessee)
  • gmina Norris (Dakota Południowa)
  • Aaron Norris (ur. 1951) – amerykański reżyser, producent i aktor filmowy, brat Chucka Norrisa
  • Chuck Norris (1940–2026) – amerykański aktor, mistrz sztuk walki
  • Dean Norris (ur. 1963) – amerykański aktor filmowy i telewizyjny
  • Stefan Norris (1894–1979) – polski i rumuński scenograf filmowy i teatralny, tłumacz

Wikipedia


north

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • North – miejscowość w stanie Karolina Południowa, w hrabstwie Orangeburg
  • North (ang. North Township) – gmina w stanie Indiana, w hrabstwie Lake
  • North (ang. North Township) – gmina w stanie Indiana, w hrabstwie Marshall
  • North (ang. North Township) – gmina w stanie Kansas, w hrabstwie Labette
  • North (ang. North Township) – gmina w stanie Kansas, w hrabstwie Woodson
  • North (ang. North Township) – gmina w stanie Minnesota, w hrabstwie Pennington
  • North (ang. North Township) – gmina w stanie Missouri, w hrabstwie Dade
  • North (ang. North Township) – gmina w stanie Ohio, w hrabstwie Harrison
  • North – dzielnica Hongkongu
  • Douglass North – amerykański ekonomista, laureat Nagrody Nobla
  • Frederick North – brytyjski polityk
  • North (grupa muzyczna)

Wikipedia


nortumbria

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. średniowieczne królestwo anglosaskie;

Wiktionary

Nortumbria ( Norþanhymbra, Regnum Northanhymbrorum) – średniowieczne królestwo anglosaskie, położone na terenie obecnej północnej Anglii i południowo-wschodniej Szkocji. Powstało po zjednoczeniu dwóch królestw: Bernicji i Deiry, do których następnie dołączono drobniejsze państwa celtyckie.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W dziesiątym wieku Nortumbrię włączono w skład Anglii.

 (1.1) Na początku IX wieku na tronie Nortumbrii zasiadał Eardwulf, który jednak w 806 roku został obalony i wygnany.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔrˈtũmbrʲja, AS: nortũmbrʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nortumbryjski

Wiktionary


nortumbryjski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nortumbrią, dotyczący Nortumbrii, pochodzący z Nortumbrii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wzorce nortumbryjskiej władzy królewskiej w VIII wieku były odmienne od wcześniejszych: zamiast dominacji jednej dynastii, miała miejsce nieustanna rywalizacja różnych athelingów, którzy mieli problemy z zapewnieniem sukcesji swym potomkom.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nortumbria ż.

Wiktionary


norw.

skrót od: norweski


SJP.pl

skrót

 (1.1) = norweski

Wiktionary


norweg

1. koń rasy norweskiej;
2. kot rasy norweskiej leśnej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek narodowości norweskiej, obywatel Norwegii, mieszkaniec Norwegii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wielu Norwegów mieszka w Szwecji.

 (1.1) Podobno statystyczny Norweg należy do kilkunastu organizacji pozarządowych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔrvɛk, AS: norvek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norwegia ż., norweski mrz., norweskość ż.

:: fż. Norweżka ż.

 przym. norweski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) daw. Norwerczyk

Wiktionary


norwegia

państwo w Europie ze stolicą w Oslo; Królestwo Norwegii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w Europie ze stolicą w Oslo;

Wiktionary

No

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W Norwegii cena energii elektrycznej wynosi około 45 øre za kilowat.

 (1.1) Norwegia jest krajem europejskim, leżącym w Skandynawii.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔrˈvɛɟja, AS: norveǵi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norweski mrz., Norweg mos.

:: fż. Norweżka ż.

 przym. norweski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nazwa oficjalna: Królestwo Norwegii

Wiktionary


norwegizacja

narzucanie komuś lub przyjmowanie przez kogoś norweskiego języka i obyczajów


SJP.pl


norweski

związany z Norwegią


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do państwa Norwegia lub Norwegów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język urzędowy Norwegii;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Norwescy piłkarze po raz kolejny wygrali z Danią.

 (2.1) W Norwegii mówi się po norwesku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔrˈvɛsʲci, AS: norvesʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norwegia ż., Norweg mos., Norweżka ż., norweskość ż.

Wiktionary


norweskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem norweskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem norweskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku norweskim

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔrˈvɛskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: norveskoi ̯ẽũ̯zyčny

Wiktionary


norweskość

→ norweski


SJP.pl

Patrz:

norweski

norweżka

obywatelka Norwegii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta lub dziewczyna narodowości norweskiej lub obywatelka Norwegii

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔrˈvɛʃka, AS: norveška

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norweski mrz., Norwegia ż.

:: fm. Norweg mos.

 przym. norweski

Wiktionary


norwich

Norwich (//) – miasto i dystrykt niemetropolitalny we wschodniej Anglii. Ośrodek administracyjny hrabstwa Norfolk, położone przy ujściu rzeki Wensum do rzeki Yare.

Wikipedia


norwidiana

wszystko, co dotyczy życia i twórczości Norwida


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) liter. autografy i dokumenty dotyczące Cypriana Kamila Norwida

 (1.2) druk. księg. wydawnictwa związane z Cyprianem Kamilem Norwidem i jego twórczością

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Profesorowi udało się zebrać sporą liczbę norwidianów.

 (1.2) W księgarni muzealnej kupisz ostatnie norwidiana.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norwidowskość ż., norwidysta m., norwidystyka ż.

 przym. norwidowski, Norwidowski

 przysł. norwidowsko

Wiktionary


norwidolog

badacz, znawca twórczości Cypriana Kamila Norwida


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) liter. literaturoznawca badający twórczość i życie Cypriana Kamila Norwida

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Księgarnia uniwersytecka prowadzi sprzedaż dzieł wybitnych norwidologów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norwidowskość ż., norwidologia ż.

:: fż. norwidolożka ż.

Wiktionary


norwidologia

badania nad twórczością Norwida


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) liter. nauka o życiu i twórczości Cypriana Kamila Norwida

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Michalina wykłada norwidologię na uniwersytecie w Poznaniu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norwidolog mos.

 przym. norwidologiczny

Wiktionary


norwidolożka

→ norwidolog


SJP.pl

Patrz:

norwidolog

norwidowski

dotyczący twórczości Cypriana Kamila Norwida


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) liter. dotyczący życia i twórczości Cypriana Kamila Norwida, charakterystyczny, typowy dla Norwida lub jego twórczości, taki jak u Norwida

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W jego twórczości odnajdujemy liczne odwołania do norwidowskiej profetyki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norwidiana lm nm., norwidowskość ż., norwidysta m., norwidystyka ż.

 przym. Norwidowski

 przysł. norwidowsko

Wiktionary


norwidowskość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest związane albo przypomina twórczość Cypriana Kamila Norwida

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norwidolog mos., norwidiana lm nm., norwidysta m., norwidystyka ż.

 przym. norwidowski, Norwidowski

Wiktionary


norwidysta

znawca twórczości Norwida


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) liter. znawca twórczości Cypriana Kamila Norwida

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Profesor za wszelką cenę chciał z nas zrobić norwidystów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norwidiana lm nm., norwidowskość ż., norwidystyka ż.

:: fż. norwidystka ż.

 przym. norwidowski, Norwidowski

Wiktionary


norwidystka

→ norwidysta


SJP.pl

Patrz:

norwidysta

norwidystyka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) liter. badania nad twórczością Cypriana Kamila Norwida

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pod koniec życia literaturoznawca poświecił się całkowicie norwidystyce.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norwidiana lm nm., norwidowskość ż., norwidysta m.

 przym. Norwidowski, norwidowski

Wiktionary


norychta

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. warsztat

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk warstat, werksztela

Wiktionary


norycki

koń norycki - stara rasa koni pociągowych, pochodząca od ciężkich koni sprowadzonych przez Rzymian do prowincji Noricum; noriker


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Noricum, dotyczący Noricum

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Noricum n.

 przym. noryjski

Wiktionary


noryjski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z Noricum, dotyczący Noricum

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Noricum n.

 przym. norycki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) norycki

Wiktionary


noryk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. drugi wiek późnego triasu, trwający 216,5 – 203,6 milionów lat temu;

Wiktionary

Noryk – w stratygrafii piętro górnego triasu w eratemie mezozoicznym, trwające w zależności od przyjmowanego podziału triasu od około 13 milionów lat do prawie 19 mln lat. Dokładny czas jego trwania jest przedmiotem sporów. Do 2012 roku Międzynarodowa Komisja Stratygrafii przyjmowała, że noryk rozpoczął się 216,5 ± 2,0 mln lat temu a zakończył 203,6 ± 1,5 mln lat temu; w roku 2013 Komisja poprawiła datowanie na ok. 227–208,5 mln lat temu. Młodsze piętro od karniku, a starsze od retyku.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɔrɨk, AS: noryk

Wiktionary


norylsk

miasto w Federacji Rosyjskiej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Kraju Krasnojarskim Federacji Rosyjskiej, leżące poza kołem podbiegunowym;

Wiktionary

No

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Występował później na deskach scen w Norylsku (daleko na północy Rosji), dagestańskiej Machaczkale, nadwołżańskim Stalingradzie, Leningradzie i Moskwie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔrɨlsk, AS: norylsk

Wiktionary

Powiązane:

 przym. norylski

Wiktionary


norylski

→ Norylsk


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Norylskiem

Wiktionary

Patrz:

Norylsk

Przykłady

 (1.1) Relacja B. Skargi dotyczyła przede wszystkim liczącego około 5 tys. osób norylskiego obozu kobiecego, który od jednego z czterech męskich specłagrów oddzielony był ogrodzeniem z drutu kolczastego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norylsk mrz.

Wiktionary


norymberczyk

mieszkaniec Norymbergi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Norymbergi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norymberga ż.

:: fż. norymberka ż.

 przym. norymberski

Wiktionary


norymberga

miasto w Niemczech


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Niemczech, położone we Frankonii, w kraju związkowym Bawaria;

 (1.2) geogr. adm. powiat w kraju związkowym Bawaria

Wiktionary

No

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnɔrɨ̃mˈbɛrɡa, AS: norỹmberga

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norymberczyk mos., norymberka ż., norymberszczyzna ż.

 przym. norymberski

Wiktionary


norymberka

mieszkanka Norymbergi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Norymbergi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norymberga ż.

:: fm. norymberczyk mos.

 przym. norymberski

Wiktionary


norymberski

przymiotnik od: Norymberga


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Norymbergą, dotyczący Norymbergi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zostaje drugie skojarzenie, nie wiem, czy lepsze. Z dziewicą norymberską. No, z tą żelazną panną, w której zamykano heretyków i podejrzanych o czary.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norymberszczyzna ż., Norymberga ż., norymberczyk mos., norymberka ż.

Wiktionary


norymberszczyzna

dawniej: drobne przedmioty domowego użytku, drobna galanteria wyrabiana w Norymberdze; towary norymberskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. towary z Norymbergi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norymberga ż., norymberczyk mos., norymberka ż.

 przym. norymberski

Wiktionary


noryt

magmowa skała głębinowa


SJP.pl

Noryt – magmowa skała głębinowa, należąca do grupy skał zasadowych, odmiana gabra. W składzie mineralnym przeważają kryształy plagioklazów oraz piroksenów rombowych (hipersten), poza tym występują niewielkie ilości oliwinu i hornblendy. Barwa ciemnozielona lub czarna. Zalega w prekambryjskich skałach podłoża północno-wschodniej Polski.

Wikipedia


norzyca

choroba konia objawiająca się trudną do zagojenia raną, powstająca wskutek używania nieodpowiedniego siodła lub uprzęży


SJP.pl

Norzyca ( Но́рыца; Норица) – wieś na Białorusi, w rejonie postawskim obwodu witebskiego, około 32 km na wschód od Postaw.

Wikipedia


norzyny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Nory lub z nią związany


SJP.pl


norówka

głazek norówka - gatunek chrząszcza z rodziny kusakowatych


SJP.pl


nos

1. narząd powonienia;
2. wysunięta, zwężona część czegoś, dziób


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) anat. część twarzy powyżej ust, między oczami, narząd zmysłu węchu, część układu oddechowego, również u zwierząt;

 (1.2) koniec buta

 (1.3) dziób samolotu

 (1.4) stpol. dziób

 (1.5) środ. kosmet. zob. perfumiarz.

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) białystok. alkoholik

Wiktionary

No

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mały wąsik pod kulfoniastym nosem poruszył się na boki, a ręka poprawiła błyskawicznie monokl i wygładziła siwiejące baki. Szczupaczyńska dostrzegła, że łysinę zasłaniała pożyczka, finezyjna wprawdzie, lecz dalece niewystarczająca.

 (1.2) Te stare buty mają nosy zadarte do góry.

 (1.3) Na nosie bombowca umieszczono działko.

 (1.1) – Jedyną osobą zdolną stworzyć kompozycję zapachową jest perfumiarz w branży zwany Nosem – objaśnia pani w białym laboratoryjnym kitlu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔs, AS: nos

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosówka ż., nosacz m., Nosal m., e-nos m., nosowanie n., nosowość ż., nosacizna ż.

:: zdrobn. nosek m., noseczek m.

:: zgrub. nochal m., nosisko n.

 czas. nosować ndk.

 przym. nosowy, nosówkowy, nosaty, przynosowy, beznosy

 przysł. nosowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) środ.; gw-pl|Grudziądz. kinol, żart. kichawa; reg. pozn. kliber, kluber, kluka; lwów|pachniarz.

 (1.3) dziób

 (1.5) kompozytor zapachowy / zapachów, perfumiarz

Wiktionary


nosacizna

bakteryjna choroba zwierząt hodowlanych rzadziej domowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wet. przewlekła, zakaźna i zaraźliwa choroba zwierząt nieparzystokopytnych;

Wiktionary

Nosacizna ( Malleus, glanders) – przewlekła zakaźna i zaraźliwa choroba zwierząt nieparzystokopytnych wywołana przez pałeczkę nosacizny (G-, tlenowa). Nosacizna jest najczęściej chorobą koni. Mogą też zachorować kotowate i mięsożerne. Może też być niebezpieczną zoonozą dla ludzi. []

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pałeczki nosacizny wnikają do organizmu głównie poprzez przewód pokarmowy, dodatkowo mogą wnikać przez skórę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosacz m., nos mos./mrz.

Wiktionary


nosacz

1. roślinożerna małpa wąskonosa z grupy koczkodanów; nosal;
2. człowiek mający wielki nos; nosal


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. osoba z wielkim nosem

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zool. nazwa systematyczna|Nasalis larvatus|Wurmb|ref=tak., wielkonosa małpa występująca na Borneo;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wczoraj jakiś nosacz pytał się o Gerarda.

 (2.1) Memy z nosaczami zaczęły pojawiać się w 2007 roku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nos mrz., nosacizna ż.

 przym. nosaty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nosal

 (2.1) nosacz sundajski, nosacz trąbowy

Wiktionary


nosal

1. roślinożerna małpa wąskonosa z grupy koczkodanów; nosacz;
2. człowiek mający wielki nos; nosacz;
3. część hełmu otwartego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. część szyszaka zakrywająca nos

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nosal – szczyt w Tatrach Zachodnich
  • nosal – część hełmu
  • Marcin Nosal – polski dyplomata

Wikipedia


nosalewice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nosalewice – wieś w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Przedbórz
  • Nosalewice – osada leśna w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Przedbórz
  • Nosalewice – gromada

Wikipedia


nosalewo

Nosalewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Pniewy.

Wieś szlachecka Nosaliewo położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego.

W sąsiedztwie wsi przebiega granica Sierakowskiego Parku Krajobrazowego oraz nieczynna linia kolejowa Szamotuły–Międzychód.

Wikipedia


nosalin

Nosalin – (niem. Nitzlin) wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie sławieńskim, w gminie Postomino.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.

Wikipedia


nosarzewski

nazwisko


SJP.pl


nosatka

rozszczepka nosatka - gatunek motyla z rodziny mrocznicowatych


SJP.pl


nosaty

posiadający charakterystyczny nos


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) mający wielki nos

 (1.2) pot. środ. chory na nosaciznę

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nos mrz., nosacz mzw., nosatka ż.

 przym. nosowy, przynosowy

Wiktionary


nosean

minerał, glinokrzemian sodu


SJP.pl

Nosean – minerał należący do gromady krzemianów. Należy do grupy skaleniowców.

Występuje prawie wyłącznie w młodych skałach wylewnych. Bardzo dobrze wykształcone kryształy można znaleźć nad Laacher See w górach Eifel w porwakach zawierających m.in. sanidyn.

Wikipedia


noseczek

zdrobnienie od: nosek


SJP.pl


nosek

zdrobnienie od: nos


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: nos

 (1.2) mały nos

 (1.3) przen. pot. skrzydlaty owoc klonu

 (1.4) obuw. część buta, która okrywa palce

Wiktionary

Nosek – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie działdowskim, w gminie Lidzbark. Miejscowość jest położona w odległości ok. 150 m od granicy województwa.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa ciechanowskiego.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɔsɛk, AS: nosek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nos m., noseczek m., nosunio m., nochal m., nanośnik mrz.

 przym. nosowy, przynosowy

 przysł. nosowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) noseczek m., nosunio m.

Wiktionary


nosema

pierwotniak z podtypu sporowców pełzakowatych


SJP.pl


nosemoza

zaraźliwa choroba przewodu pokarmowego pszczół dorosłych, wywoływana przez pierwotniaki z rodzaju nosema; nozemoza


SJP.pl

Nosemoza (choroba sporowcowa, "nosemosis apium") – choroba zaraźliwa pszczół dorosłych wywołana przez sporowce (mikrosporydia) z rodzaju "Nosema": "Nosema apis" lub "Nosema ceranae", które atakują komórki nabłonka jelita środkowego, skutkiem czego jest niedożywienie i osłabienie chorych osobników.Infekcja uszkadza jelito środkowe pszczoły, powodując martwicę tkanki jelitowej. Utrudnia to pszczołom trawienie pokarmu i wchłanianie składników odżywczych. Najgroźniejsza dla robotnic i trutni.

Wikipedia


nosewicz

nazwisko


SJP.pl


nosferatu

1. imię wampira, tytułowego bohatera filmów "Nosferatu wampir" i "Nosferatu - symfonia grozy"; odpowiednik wampira Draculi;
2. nazwa wampira lub ich klanu w grach RPG


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) icht. nazwa systematyczna|Nosferatu|ref., rodzaj ryb z rodziny pielęgnicowatych

 (1.2) icht. ryba z rodzaju nosferatu (1.1)

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nosferatu – symfonia grozy – film grozy z 1922
  • Nosferatu wampir – film grozy z 1979
  • Nosferatu – film grozy z 2024
  • Nosferatu – klan wampirów w Świecie Mroku
  • Nosferatu – klan wampirów w Nowym Świecie Mroku
  • Nosferatu – album muzyczny zespołu XIII. Století
  • Nosferatu – internetowy singel grupy Samhein Witch Killaz
  • Nosferatu – brytyjski zespół grający gotycki rock

Wikipedia


nosiciel

osobnik zdrowy, wyleczony z zakaźnej choroby, w którego organizmie znajdują się zarazki chorobotwórcze, nieszkodliwe dla niego samego, ale mogące zakazić otoczenie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. organizm zawierający bakterie, wirusy lub w inny sposób dotknięty chorobą, sam nie cierpiący z powodu jej objawów, lecz mogący nią zarażać;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten narkoman jest nosicielem wirusa HIV.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈɕit͡ɕɛl, AS: nośićel

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesienie n., noszenie n., znoszenie n., przenoszenie n., nosicielstwo n., nosze nmos. lm., nośność ż., przenośność ż., noszowy m., nioska ż.

:: fż. nosicielka ż.

 czas. nieść ndk., nosić ndk., znosić ndk., przenosić ndk., przenieść dk.

 przym. nośny, przenośny, noszowy

 przysł. nośnie, przenośnie

Wiktionary


nosicielka

kobieta będąca osobnikiem zdrowym, wyleczonym z zakaźnej choroby, w którego organizmie znajdują się zarazki chorobotwórcze, nieszkodliwe dla niego samego, ale mogące zakazić otoczenie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: nosiciel

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Córka kobiety będącej nosicielką hemofilii może być nosicielką lub może być zdrowa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔɕiˈt͡ɕɛlka, AS: nośićelka

Wiktionary

Powiązane:

 zob. nosiciel.

Wiktionary


nosicielstwo

bycie nosicielem zarazków


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) stan posiadania w organizmie patogenów, które nie powodują objawów chorobowych

Wiktionary

No

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nosiciel mos.

Wiktionary


nosicz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) tragarz górski

Wiktionary

Nosicz (słow. "nosič") – tatrzański tragarz charakterystyczny dla słowackiej części Tatr. Jest to osoba dostarczająca do schronisk górskich wszystko, co jest potrzebne do ich funkcjonowania, na przykład paliwo, wodę, jedzenie. Ładunki nosiczów ważą 60–80 kg, zarówno w lecie, jak i zimie. W drodze powrotnej natomiast znoszą oni w dół śmieci ze schronisk.

Wikipedia


nosidełka

zdrobnienie od: nosidło


SJP.pl


nosidełko

zdrobnienie od: nosidło


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rodzaj plecaka lub torby służących do noszenia małego dziecka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Oczywiście, nosidełko nie jest wskazane jedynie w pierwszych miesiącach po porodzie czy wyłącznie w okresie niemowlęcym.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosidło n., nosze nmos., noszowy m., nioska ż., niesienie n., noszenie n.

 czas. nieść ndk., nosić ndk.

 przym. noszowy

Wiktionary


nosidła

przyrząd do noszenia wiader z wodą; koromysło


SJP.pl


nosidło

przyrząd do noszenia wiader z wodą; koromysło


SJP.pl

Nosidło (ang. Frame Carry) – konkurencja zawodów siłaczy.

Zadaniem zawodnika jest przeniesienie w obu dłoniach ciężaru, na określonym dystansie, w jak najkrótszym czasie. Zawodnik może wielokrotnie opuszczać ciężar na podłoże.

Nosidło ma formę otaczającej zawodnika ramy. Masa wynosi najczęściej od 320 kg do 400 kg, długość trasy do 20 m.

Wikipedia


nosidłowy

→ nosidło


SJP.pl

Patrz:

nosidło

nosigrosz

dawniej: woreczek na pieniądze; kabza, kiesa, sakiewka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. woreczek do noszenia i przechowywania pieniędzy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) współcz. kiesa, portmonetka, sakiewka

Wiktionary


nosio

pieszczotliwie: nos


SJP.pl


nosisko

pospolicie: wielki, niezgrabny nos; kinol


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zgrub. nos

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nos mos./mrz.

Wiktionary


nosisław

imię męskie


SJP.pl


nosiwo

materiał transportowany przez przenośnik


SJP.pl

Nosiwo – ładunek transportowany za pomocą urządzeń transportu bliskiego, takich jak np. przenośniki taśmowe czy kubełkowe, wciągniki, cięgniki.

Wikipedia


nosiwoda

dawny zawód polegający na dostarczaniu wody


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ten, kto nosi wodę w wiadrach

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔɕiˈvɔda, AS: nośivoda

Wiktionary


nosić

1. chodzić długo lub wielokrotnie z czymś w ręku, na plecach itp.; dźwigać
2. mieć coś przy sobie
3. chodzić w czymś (ubraniu)
4. odznaczać się czymś
5. nosić się:
a) ubierać się wg jakiejś mody
b) o ubiorze: być noszonym
c) zachowywać się


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) fizycznie trzymając zmieniać położenie zewnętrznego obiektu

 (1.2) o ubraniu, okularach, znakach, itd mieć na sobie

czasownik zwrotny niedokonany nosić się (dk. brak)

 (2.1) ubierać się w jakiś sposób

 (2.2) być noszonym (1.2) jako ubranie

 (2.3) poruszać się, zachowywać się w jakiś sposób

 (2.4) dążyć do czegoś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bagażowy cały dzień nosi ciężkie walizki.

 (1.2) Zuzanna od dziecka nosi okulary.

 (1.2) W starożytnym Egipcie brody noszone były tylko przez najwyższych rangą mieszkańców. Faraonowie nosili fałszywe brody z drewna lub metalu, doczepiane do podbródka, co było symbolem władzy najwyższej.

 (2.1) Nosił się z cudzoziemska, który strój z podróży odbywanych wraz z Bogusławem przywiózł […]

 (2.2) Ten płaszcz dobrze się nosi.

 (2.3) Latem nosił się zając zamaszyście – brakło mu tylko, że tak powiem, fajki w zębach i czapki na ucho.

 (2.4) Wyznawał teraz koledze, iż tam w Krakowie nosił się z myślą o samobójstwie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔɕit͡ɕ, AS: nośić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosze nmos., nosiciel m., donosiciel m., donoszenie n., noszenie n., przynoszenie n., wynoszenie n., nios mrz., podniesienie n., nośnik mrz., nosiłki nmos., wzniesienie n., noszowy mos., nosidełko n., nanośnik mrz.

 czas. znosić, wznosić, nieść ndk., przenosić ndk., unosić ndk., donieść dk.

 przym. donośny, noszowy

Wiktionary


nosiłki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) przyrząd ułatwiający noszenie czegoś

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈɕiwʲci, AS: nośiu̯ʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosze nmos., noszenie n., noszowy m.

 czas. nosić ndk.

 przym. noszowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nosze

Wiktionary


noskowicz

nazwisko


SJP.pl


noskowski

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adam Noskowski (zm. 1647) – polski szlachcic
  • Andrzej Noskowski (1492–1567) – rzymskokatolicki duchowny, biskup
  • Florian Noskowski vel Trąbski (XVI w.) – polski szlacic
  • Hieronim Noskowski (XVI w.) – polski żołnierz
  • (1832–1881) – polski wydawca
  • Jerzy Noskowski (1925–2023) – polski inżynier górnik
  • Łukasz Noskowski (1475–1532) – rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego
  • Tadeusz Noskowski (1976-1932) – polski malarz i pedagog
  • Witold Noskowski (1873–1939) – polski dziennikarz, krytyk literacki, teatralny i muzyczny
  • Władysław Noskowski (1841–1881) – polski przyrodnik, dziennikarz, literat
  • Władysław Noskowski (1892–1969) – polski dziennikarz, krytyk muzyczny, konsul honorowy RP w Australii, Nowej Zelandii i Samoa Zachodnim
  • Zygmunt Noskowski (1846–1909) – polski kompozytor, dyrygent i pedagog

Wikipedia


noskowy

1. → nosek;
2. wydłużony i zwykle szpiczasty na końcu


SJP.pl


nosoczub

rozdaj ptaków z rzędu wróblowych


SJP.pl


nosogardziel

część nosowa gardła; jama nosowo-gardłowa, nosogardło


SJP.pl


nosogardło

część nosowa gardła; jama nosowo-gardłowa, nosogardziel


SJP.pl


nosogardłowy

→ nosogardło


SJP.pl

Patrz:

nosogardło

nosogeografia

nauka badająca rozmieszczenie chorób ludzi i zwierząt na różnych obszarach geograficznych i czynniki związane z ich rozprzestrzenianiem się; nozogeografia


SJP.pl


nosologia

nauka zajmująca się klasyfikacją chorób i ich opisem; nozologia


SJP.pl


nosorogi

1. legwan nosorogi - gatunek jaszczurki z rodziny legwanów;
2. żmija nosoroga - gatunek jadowitego węża z rodziny żmijowatych


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) mający w miejscu nosa róg

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W wodzie brodziły nosorogie dinozaury.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosorożcowate lm nm., nosorożec mzw.

 przym. nosorożcowy

Wiktionary


nosorożce

rodzina dużych ssaków z rzędu nieparzystokopytnych; nosorożcowate


SJP.pl

Nosorożce (Rhinocerotinae) – podrodzina ssaków kopytnych z rodziny nosorożcowatych (Rhinocerotidae).

Wikipedia


nosorożcowate

rodzina dużych ssaków z rzędu nieparzystokopytnych; nosorożce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Rhinocerotidae|Gray|ref=tak., rodzina dużych ssaków z rzędu nieparzystokopytnych;

Wiktionary

No

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ciała nosorożcowatych są masywne i ciężkie, okryte grubą skórą.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosorożec mzw.

 przym. nosorogi, nosorożcowy

Wiktionary


nosorożcowaty

o cechach nosorożcowatych (rodzina ssaków)


SJP.pl


nosorożcowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z nosorożcem, dotyczący nosorożca, właściwy nosorożcowi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Stare czaszki słoniowe, nosorożcowe, woliera z krzyczącymi papużkami, trzcinowy dach, tysiące kwiatów, palmy, susza, upał i cień pod mangowcami, no i zimne piwo z lodu - to jest Namanga.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosorożec mrz., nosorożcowate n. lm.

 przym. nosorogi

Wiktionary


nosorożec

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Rhinoceros|ref=tak., duży ssak z rzędu nieparzystokopytnych;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nosorożce zamieszkują sawanny Afryki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔsɔˈrɔʒɛt͡s, AS: nosorožec

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosorożcowate lm nm.

 przym. nosorogi, nosorożcowy

Wiktionary


nosorożyca

samica nosorożca


SJP.pl


nosowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. cecha artykulacyjna dźwięków mowy polegająca na tym, że część powietrza podczas artykulacji przechodzi przez jamę nosową, ponieważ podniebienie miękkie jest opuszczone

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Najwięcej przykładów z nosowością zachowaną w postaci odrębnej głoski nosowej znajdujemy w najbardziej na południe wysuniętym obszarze Macedonii, czyli na terenie gwar soluńskich, kosturskich i korczańskich.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nos mrz.

 przym. nosowy, przynosowy

Wiktionary


nosowski

nazwisko


SJP.pl


nosowy

przymiotnik od: nos (zwykle w znaczeniu: narząd powonienia), np. przegroda nosowa


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) anat. związany z nosem, dotyczący nosa

 (1.2) fonet. o głosce, przy wymawianiu której część lub całość wydychanego powietrza przechodzi przez jamę nosową

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈsɔvɨ, AS: nosovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nanośnik mrz., nos m., nochal m., nosisko n., nosek mrz., nosowość ż.

 przym. nosaty, nosówkowy, przynosowy

Wiktionary


nosościski

przestarzale, żartobliwie: binokle, okulary


SJP.pl


nospa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kamienny chodnik pod strzechą domu

Wiktionary


nostalgia

1. tęsknota za krajem ojczystym;
2. tęsknota za czymś, co minęło; melancholia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) tęsknota, zwłaszcza za krajem ojczystym

Wiktionary

Nostalgia (gr. νóστος, "powrót do domu", i ἄλγος, "ból") – doskwierająca tęsknota za ojczyzną (krajem ojczystym), a także tęsknota za czymś przeszłym, co utrwaliło się w pamięci.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔˈstalʲɟja, AS: nostalʹǵi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nostalgiczność ż.

 przym. nostalgiczny

 przysł. nostalgicznie

Wiktionary


nostalgiczka

kobieta cierpiąca na nostalgię, tęskniąca za czymś utraconym


SJP.pl


nostalgicznie

przysłówek

 (1.1) w sposób nostalgiczny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten pierwszy bal w swoim życiu przeżyją na pewno radośnie choć może trochę nostalgicznie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔstalʲˈɟit͡ʃʲɲɛ, AS: nostalʹǵičʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nostalgia ż., nostalgiczność ż.

 przym. nostalgiczny

Wiktionary


nostalgiczność

→ nostalgiczny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nostalgiczne; cecha tych, którzy są nostalgiczni

Wiktionary

Patrz:

nostalgiczny

Powiązane:

 rzecz. nostalgia ż.

 przym. nostalgiczny

 przysł. nostalgicznie

Wiktionary


nostalgiczny

dotyczący nostalgii, wyrażający tęsknotę za ojczyzną, za czymś, co zapadło w pamięć lub co sobie wyobrażono


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) książk. taki, który wyraża, odczuwa lub wzbudza nostalgię; jest pełen tęsknoty

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Październik, jak żaden inny miesiąc, jest wyjątkowo nostalgiczny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔstalʲˈɟit͡ʃnɨ, AS: nostalʹǵičny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nostalgia ż., nostalgiczność ż.

 przysł. nostalgicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) melancholijny, tęskny

Wiktionary


nostalgik

osoba cierpiąca na nostalgię, tęskniąca za czymś utraconym, np. ojczyzną, minionymi czasami itp.


SJP.pl


nostradamus

przenośnie: prorok, którego przepowiednie są niejasne, wykrętne


SJP.pl

Nostradamus ( Michel de Nostredame; ur. 14 grudnia 1503 w Saint-Remy, zm. 2 lipca 1566 w Salon-de-Provence) – francuski aptekarz, astrolog i autor proroctw, okultysta, mistyk, kabalista, badacz wiedzy tajemnej, doradca królowej Francji, Katarzyny Medycejskiej.

Wikipedia


nostro

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) bank. rachunek naszego banku utrzymywany w obcym banku do celów rozliczeniowych

Wiktionary


nostryfikacja

uznanie zagranicznego dyplomu, tytułu lub stopnia naukowego albo zawodowego za równoważny z krajowym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) urz. uznanie zagranicznego dyplomu, tytułu lub stopnia naukowego za równoważny z jego odpowiednikiem w danym kraju;

Wiktionary

należy dopracować:

"przedstawiono sytuację tylko z perspektywy – ". Pomóż poprawić.

Nostryfikacja (łac. noster – nasz, facere – czynić) – procedura uznawania ważności stopni naukowych, tytułów zawodowych oraz innych dyplomów i świadectw uzyskanych w innych krajach, przeprowadzana przez odpowiednie krajowe jednostki, np. kuratoria oświaty lub rady wydziałów uczelni wyższych, uprawnionych do nadawania analogicznego stopnia naukowego w tym kraju, który „uznaje stopień za własny”.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Skończyłem prawo, uzyskałem nostryfikację dyplomu w Cambridge i wróciłem, by otworzyć przewód doktorski o uwzględnieniu prawa Unii Europejskiej w polskiej rzeczywistości.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nostryfikant m.

 czas. nostryfikować dk./ndk.

 przym. nostryfikacyjny

Wiktionary


nostryfikacyjny

przymiotnik od: nostryfikacja


SJP.pl


nostryfikant

osoba, która uzyskała uznanie swojego zagranicznego dyplomu, tytułu lub stopnia naukowego albo zawodowego za równoważny z krajowym


SJP.pl


nostryfikować

dokonywać uznania zagranicznego dyplomu lub świadectwa za równoważne z krajowym


SJP.pl

czasownik przechodni dwuaspektowy

 (1.1) urz. uznać lub uznawać zagraniczny dyplom, tytuł lub stopień naukowy za równoważny z jego odpowiednikiem w danym kraju

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nostryfikowała wprawdzie dyplom lekarski, ale pracowała jako sprzątaczka.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nostryfikacja ż., nostryfikant m.

 przym. nostryfikacyjny

Wiktionary


nostrzyk

roślina zielna o przyjemnym zapachu i żółtych kwiatach, stosowana w stanach zapalnych skóry, do produkcji kosmetyków, a dawniej jako przynęta na ryby


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Melilotus|ref=tak|Mill.., rodzaj miododajnych roślin z rodziny bobowatych;

Wiktionary

Nostrzyk ("Melilotus") – rodzaj roślin z rodziny bobowatych (motylkowatych) "Fabaceae". Należą do niego 23 gatunki. Występują na wszystkich kontynentach Starego Świata, jako introdukowane rosną też na innych kontynentach. Nazwa naukowa nawiązuje do jednej z grup roślin w starożytnej taksonomii ludowej opisywanych jako lotos, czy dokładniej „miodowy lotos”.

Wikipedia


nosy

forma rzeczownika.

 (1.1) plural|nos.

Wiktionary

Nosy – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim, w gminie Tarczyn.

Wieś szlachecka Nossy położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie tarczyńskim ziemi warszawskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɔsɨ, AS: nosy

Wiktionary


noszczyk

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bartłomiej Noszczyk (ur. 1965) – polski chirurg, nauczyciel akademicki, doktor habilitowany nauk medycznych
  • Wojciech Noszczyk (ur. 1935) – profesor nauk medycznych, chirurg

Wikipedia


nosze

przyrząd, składający się zwykle z dwóch drążków połączonych płótnem, przeznaczony do przenoszenia chorych, rannych lub zmarłych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) med. sprzęt do ręcznego przenoszenia chorych lub rannych;

Wiktionary

No

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Drugi ratownik przecisnął się obok Brodziaka i w chwili, gdy końcówka noszy znalazła się przy drzwiach, zwolnił jakiś zaczep i podobny stelaż z kółkami opadł na dół, stabilizując wózek.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosiciel mos., noszenie n., przenoszenie n., niesienie n., przeniesienie n., nosidło n., nosidełko n., noszowy m., nośnik m., nosiłki m., nośność ż., znoszenie n., zniesienie n.

 czas. nosić ndk., przenosić ndk., nieść ndk., przenieść dk., znosić ndk., znieść dk.

 przym. noszowy, nośny

Wiktionary


noszenie

1. chodzić długo lub wielokrotnie z czymś w ręku, na plecach itp.; dźwigać
2. mieć coś przy sobie
3. chodzić w czymś (ubraniu)
4. odznaczać się czymś
5. nosić się:
a) ubierać się wg jakiejś mody
b) o ubiorze: być noszonym
c) zachowywać się


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nosić.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mama i babcia padały z nóg, od noszenia go bolały je ramiona i wykrzywiały się kręgosłupy, oczy zamykały się z niewyspania – a ono wrzeszczało.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: nošẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. wznosić, znosić, nosić ndk., nieść ndk., donosić ndk., donieść dk., wynosić ndk., wynieść dk., przynosić ndk., przynieść dk.

 rzecz. nosiciel mos., zaniesienie n., noszowy mos., nosze nmos., nosiłki nmos., nosidło, nosidełko, donosiciel, donoszenie, wynoszenie, przynoszenie

 przym. noszowy

Wiktionary


noszki

rzadko: małe nosze


SJP.pl


noszowa

→ nosze


SJP.pl

Patrz:

nosze

noszowice

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. gmina w Czechach;

Wiktionary

Noszowice (cz. Nošovice, niem. Noschowitz) – wieś gminna na Śląsku Cieszyńskim w Czechach, w kraju morawsko-śląskim (powiat Frydek-Mistek).

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. noszowiczanin m., noszowiczanka ż.

 przym. noszowicki

Wiktionary


noszowicki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z gminą Noszowice, dotyczący gminy Noszowice

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Noszowice nmos.

Wiktionary


noszowy

→ nosze


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z noszami, dotyczący noszy

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) sanitariusz, ratownik wyznaczony do noszy

Wiktionary

Patrz:

nosze

Powiązane:

 rzecz. nosiciel mos., nosze nmos., noszenie n., przenoszenie n., niesienie n., przeniesienie n., nosidło n., nosidełko n., nośnik m., nosiłki m., nośność ż., znoszenie n., zniesienie n.

 czas. nosić ndk., przenosić ndk., nieść ndk., przenieść dk., znosić ndk., znieść dk.

 przym. nośny

Wiktionary


nosówka

1. zakaźna, niebezpieczna, często śmiertelna choroba wirusowa zwierząt, głównie psów;
2. samogłoska nosowa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wet. groźna choroba zakaźna psów;

 (1.2) jęz. samogłoska nosowa

 (1.3) wet. zob. nosówka kotów., panleukopenia

Wiktionary

Nosówka ( Febris catarrhalis et nervosa canum lub Febris catarrhalis infectiosa canum; distemper) – wysoce zakaźna, wirusowa choroba psowatych, z komplikacjami w postaci wtórnych zakażeń bakteryjnych. Występuje powszechnie na całym świecie. Należy, wraz z parwowirozą, do najgroźniejszych chorób zakaźnych psów. Zachorowanie może nastąpić u psów w każdym wieku, najczęściej występuje u szczeniąt w wieku 2–5 miesięcy. Cechuje się wysoką śmiertelnością i ciężkim przebiegiem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jeśli pies zdechnie na nosówkę, to nie wolno kupować następnego przez pół roku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈsufka, AS: nosufka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nos m.

 przym. nosówkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) samogłoska nosowa

Wiktionary


nosówkowy

przymiotnik od: nosówka


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) jęz. związany z nosówkami, dotyczący nosówek (samogłoski nosowej)

 (1.2) wet. związany z nosówką, dotyczący nosówki (choroby)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosówka ż., nos mrz.

 przym. nosowy, przynosowy

Wiktionary


not

1. oficjalne pismo urzędowe, zwłaszcza pismo rządu jednego państwa do drugiego;
2. ocena;
3. krótki artykuł, wzmianka w prasie;
4. przypis; objaśnienie; uwaga na marginesie


SJP.pl

skrótowiec

 (1.1) = Naczelna Organizacja Techniczna;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • NOT – skrót Naczelnej Organizacji Technicznej
  • NOT – skrót oznaczający Nordic Optical Telescope
  • NOT – polski zespół rockowy założony w 1999 roku
  • NOT – album grupy NOT

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔt, AS: not

Wiktionary


not-owski

→ NOT (Naczelna Organizacja Techniczna); notowski


SJP.pl


nota

1. oficjalne pismo urzędowe, zwłaszcza pismo rządu jednego państwa do drugiego;
2. ocena;
3. krótki artykuł, wzmianka w prasie;
4. przypis; objaśnienie; uwaga na marginesie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) eduk. ocena czyjejś pracy, postępów w nauce itp.

 (1.2) adm. oficjalne pismo urzędowe, w szczególności międzyrządowe

 (1.3) uwaga zapisana na marginesie tekstu

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • nota dyplomatyczna: oficjalne pismo międzyrządowezobacz też: memorandum, aide-mémoire
  • ocena wyników w nauce, w sporcie, opinia o czyjejś pracy
  • w piśmiennictwie: uwagi zapisane na marginesie tekstuzobacz też: glosa, didaskalia, addenda
  • nota redakcyjna: redakcyjny komentarz do publikowanego tekstu.
  • nota księgowa: uniwersalny dowód księgowy służący dokumentowaniu transakcji dla których nie przewidziano odrębnych formularzy
    • nota odsetkowa: żądanie zapłaty odsetek
    • nota obciążeniowa: żądanie zapłaty za dostarczone produkty
  • nota sygnalizacyjna: informacja o nieprawidłowościach stwierdzonych podczas kontroli skarbowej
  • nota dłużna: rodzaj papierów wartościowych w USA
  • nota: dokument kościelny (w tym noty doktrynalne)

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɔta, AS: nota

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. notatka ż., notka ż., notatnik mrz.

 czas. notować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) komentarz, uwaga

Wiktionary


notabene

tyle co: w dodatku, do tego; nawiasem mówiąc, prawdę mówiąc


SJP.pl

partykuła

 (1.1) nawiasem mówiąc, zresztą, poza tym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) …i w końcu, kiedy wszyscy powoli traciliśmy już nadzieję, a poszukiwania miały być odwołane, szeregowy Gregory Stavicky – którego notabene ojciec kupował kiedyś bułki w polskiej piekarni na Milwaukee Avenue w Chicago – odnalazł na głębokości dwóch stóp swojego kolegi, pod piachem – upragniony mikrofon…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔtaˈbɛ̃nɛ, AS: notabẽne

Wiktionary


notabl

1. znakomitość; osoba powszechnie znana i szanowana;
2. doradca królewski w dawnej Francji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba obdarzana szacunkiem

Wiktionary


notacja

zbiór jakichś symboli


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pewien ściśle określony sposób zapisu

 (1.2) zbiór znaków notacji (1.1)

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • notacja polska
  • notacja Łukasiewicza
  • notacja węgierska
  • notacja muzyczna
  • notacja szachowa
  • notacja naukowa
  • notacja strzałkowa
  • notacja dużego O (notacja Landaua)
  • notacja RPN
  • notacja BNF
  • notacja BPMN
  • Notacja Barkera

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔˈtat͡sʲja, AS: notacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. notatnik mrz., notatka ż., notka ż.

Wiktionary


notacyjny

→ notacja


SJP.pl

Patrz:

notacja

notar

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. notariusz

Wiktionary

NOTAR (skrót od ang. nazwy "NO TAil Rotor" – "bez wirnika ogonowego") – system równoważenia momentu reakcyjnego (oporowego) pochodzącego od wirnika nośnego śmigłowców, opracowany przez McDonnell Douglas Helicopter Systems.

Celem systemu jest zastąpienie wirnika ogonowego śmigłowców, co znacząco wpływa na zmniejszenie hałasu i bezpieczeństwo użytkowania tych statków powietrznych.

Wikipedia


notarialny

odnoszący się do notariusza, notariatu


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do notariusza lub notariatu, związany z notariuszem lub notariatem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Za dokonanie czynności notarialnej niewymienionej w przepisach poprzedzających maksymalna stawka wynosi 200 zł.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. notariat m., notariusz m.

 przysł. notarialnie

Wiktionary


notariat

notariuszostwo;
1. zawód, urząd notariusza;
2. biuro, kancelaria notariusza;
3. budynek, w którym znajduje się biuro, kancelaria notariusza;
4. zbiorowo: notariusze


SJP.pl

Notariat – instytucja pomocy prawnej, która ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa obrotu prawnego i jego zgodności z obowiązującym prawem. Notariusze dokonują czynności notarialnych w sprawach prawnych, którym strony są obowiązane lub pragną nadać formę notarialną, m.in. sporządzają akty prawne, są świadkami składania podpisów i sporządzania dokumentów. Forma notariatu opartego na 2. modelach: łacińskim i anglosaskim, jest różnorodna w różnych państwach.

Wikipedia


notariusz

1. urzędnik legitymujący się wykształceniem prawniczym, powołany do sporządzania aktów prawnych, np. umów kupna-sprzedaży, darowizn, uwierzytelniania i poświadczania dokumentów, sporządzania testamentów, przyjmowania dokumentów na przechowanie itp.; rejent;
2. w dawnej Polsce: urzędnik dokonujący wpisów i wypisów z ksiąg sądowych, kierujący kancelarią królewską i archiwum; rejent, regent;
3. w dawnej Polsce: sekretarz kanclerza i podkanclerza; rejent, regent;
4. w dawnych miastach polskich: urzędnik (pisarz) kancelarii miejskiej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) praw. urzędnik sporządzający akty prawne na żądanie stron

 (1.2) hist. urzędnik w dawnej Polsce kierujący kancelarią królewską i archiwum

 (1.3) hist. urzędnik kancelarii miejskiej w dawnej Polsce

Wiktionary

Notariusz (etym. łac. "notarius", pisarz, stenograf, dawniej w Polsce "rejent") – zawód zaufania publicznego wykonywany przez osobę upoważnioną przez władzę państwową do stwierdzania pewnych faktów, mających znaczenie prawne (np. własnoręczności podpisów, zgodności odpisów, daty czynności itp.) oraz współdziałania przy sporządzaniu pewnych aktów prawnych (np. umowy sprzedaży, darowizny, aktu poświadczenia dziedziczenia itp.).

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. notariat mrz.

:: fż. notariuszka ż.

 przym. notarialny, notariuszowski

 przysł. notarialnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rejent; gw. Górny Śląsk notar

 (1.2) regent

Wiktionary


notariuszka

→ notariusz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. urzędniczka sporządzająca akty prawne na żądanie stron

Wiktionary

Patrz:

notariusz

Powiązane:

 rzecz. notariusz mos.

Wiktionary


notariuszostwo

notariat;
1. zawód, urząd notariusza;
2. biuro, kancelaria notariusza;
3. budynek, w którym znajduje się biuro, kancelaria notariusza


SJP.pl


notariuszowski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z notariuszem, dotyczący notariusza

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. notariusz mos.

Wiktionary


notatka

1. krótki tekst; zapisek, uwaga;
2. krótka wiadomość w prasie, wzmianka;
3. kartka z krótkim zapisanym tekstem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) krótki tekst, mający na celu przypomnienie jakiejś informacji

 (1.2) robocze, odręczne zapiski, np. z wykładów, z pracy koncepcyjnej

 (1.3) kartka zawierająca notatkę (1.1-2)

Wiktionary

No

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na marginesie książki były dziwne notatki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈtatka, AS: notatka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. notes m., notesik m., notatnik m., notatniczek m., nota ż., notowanie n., zanotowanie n., notacja ż., wynotowanie n., odnotowanie n., notka ż.

 czas. notować ndk., zanotować dk., wynotować dk., odnotować dk.

 przym. notatkowy, notacyjny

Wiktionary


notatki

1. krótki tekst; zapisek, uwaga;
2. krótka wiadomość w prasie, wzmianka;
3. kartka z krótkim zapisanym tekstem


SJP.pl


notatkowy

→ notatka


SJP.pl

Patrz:

notatka

notatniczek

zdrobnienie od: notatnik


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od notatnik

 (1.2) mały notatnik

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔtatʲˈɲit͡ʃɛk, AS: notatʹńiček

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. notatnik m., notatka ż., notka ż.

 czas. notować ndk.

Wiktionary


notatnik

1. zeszyt do notatek;
2. forma literacka zawierająca wrażenia i przemyślenia autora spisane w postaci luźnych notatek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zeszyt do zapisków

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czy widzieliście gdzieś mój notatnik?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈtatʲɲik, AS: notatʹńik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nota ż., notes m., notesik m., notatka ż., notowanie n., zanotowanie n., wynotowywanie n., wynotowanie n., notacja ż., odnotowywanie n., odnotowanie n.

:: zdrobn. notatniczek m.

 czas. notować ndk., zanotować dk., wynotowywać ndk., wynotować dk., odnotowywać ndk., odnotować dk.

 przym. notacyjny, notatkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) notes, kajet, daw. raptularz; reg. śl. spisewnik

Wiktionary


notatnikowy

→ notatnik


SJP.pl

Patrz:

notatnik

note

[czytaj: nołt] model samochodu marki Nissan


SJP.pl

Note ( ノート zapis stylizowany note) – japoński serwis internetowy, który rozpowszechnia teksty, zdjęcia, ilustracje, muzykę i filmy. Został uruchomiony w kwietniu 2014 roku. Hasłem przewodnim serwisu jest „Twórz, łącz, dostarczaj”. Jest również używany jako oficjalna strona internetowa wielu firm i osób prywatnych.

Wikipedia


notebook

[czytaj: nołtbuk] przenośny komputer osobisty, mniejszy od laptopa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) niewielki komputer przenośny, składany jak książka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na komunię teraz kupuje się notebooki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔdbuk, AS: nodbuk

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) laptop

Wiktionary


notebookowy

→ notebook [czytaj: nołtbukowy]


SJP.pl


notecki

przymiotnik od: Noteć


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Notecią, dotyczący Noteci

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Noteć ż.

Wiktionary


notes

mały zeszyt na zapiski, notatki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) plik zszytych kartek papieru, zwykle w sztywnej oprawie, który służy do zapisywania osobistych notatek;

Wiktionary

Na

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɔtɛs, AS: notes

Wiktionary

Powiązane:

 czas. notować ndk.

 rzecz. notatnik m., notatka ż.

:: zdrobn. notesik

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zeszyt, kajet, notatnik

Wiktionary


notesik

zdrobnienie od: notes


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od notes

 (1.2) mały notes

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Woźna zapisała nasze nazwiska w swoim notesiku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈtɛɕik, AS: noteśik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. notka ż., notes m., notatka ż., notatnik m.

 czas. notować ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) notes, notatnik, kajet

Wiktionary


noteć

1. rzeka w Polsce;
2. koszykarski zespół z Inowrocławia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w północno-zachodniej Polsce, prawy dopływ Warty;

Wiktionary

Noteć ( Netze) – rzeka o długości 391 km w Polsce. Największy dopływ Warty. Powierzchnia dorzecza wynosi 17,300 km². Siódma pod względem długości i szósta pod względem powierzchni dorzecza rzeka Polski.

Noteć przepływa przez trzy województwa: kujawsko-pomorskie, wielkopolskie oraz lubuskie.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Noteć jest siódmą pod względem długości rzeką w Polsce.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔtɛt͡ɕ, AS: noteć

Wiktionary

Powiązane:

 przym. notecki, nadnotecki

Wiktionary


notis

pisemne powiadomienie o gotowości statku do przyjęcia ładunku lub do jego wyładowania


SJP.pl


notka

zdrobnienie od: nota


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) krótki tekst z uwagami lub dodatkowymi informacjami

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Notki-psotki niosły plotkaotki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔtka, AS: notka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. notes m., notesik m., notatnik m., notatniczek m., nota ż., notowanie n., zanotowanie n., notacja ż., wynotowanie n., odnotowanie n., notatka ż.

 czas. notować ndk., zanotować dk., wynotować dk., odnotować dk.

 przym. notatkowy, notacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dopisek, komentarz, uwaga

Wiktionary


notofagus

drzewo lub krzew z rodziny bukowatych; bukan


SJP.pl


notogea

jeden z obszarów zoogeograficznych, traktowany jako królestwo lub państwo świata zwierzęcego, obejmujący Australię z Tasmanią, Nową Gwineę, Nową Zelandię oraz wyspy Polinezji


SJP.pl


notokaktus

roślina z rodziny kaktusowatych, występująca w stepowych rejonach Ameryki Południowej


SJP.pl

Notokaktus ("Parodia" syn. "Notocactus") – rodzaj roślin z rodziny kaktusowatych. Rodzaj obejmuje 15 gatunków występujących w Brazylii i Argentynie. W Polsce niektóre gatunki są uprawiane jako rośliny doniczkowe.

Wikipedia


notoryczność

→ notoryczny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co notoryczne; cecha tych, którzy są notoryczni

Wiktionary

Patrz:

notoryczny

Powiązane:

 przym. notoryczny

Wiktionary


notoryczny

1. stale postępujący w niewłaściwy sposób;
2. o zjawiskach negatywnych: ciągle się powtarzający


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pejor. powszechnie znany

 (1.2) nieustanny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Notoryczny złodziej został zarejestrowany przez kamerę.

 (1.2) Ilekroć rozmawiam z Sylwestrem, wiem, że nie mogę mu zaufać, gdyż jest on notorycznym kłamcą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔtɔˈrɨt͡ʃnɨ, AS: notoryčny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. notorycznie

 rzecz. notoryczność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) osławiony

 (1.2) stały, ciągły, systematyczny, permanentny

Wiktionary


notoryjność

w prawie: cecha pewnej okoliczności przesądzająca o tym, że jest ona znana i w związku z tym udowadnianie jej jest zbędne


SJP.pl

Notoryjność (z łac. "notorius" „znany” od "nosco" „znam”) – w prawie procesowym cecha pewnej okoliczności, która przesądza o tym, że okoliczność ta jest znana i w związku z tym udowadnianie jej jest zbędne. Nie wyklucza to jednak przeprowadzania dowodu przeciwnego.

Wikipedia


notoryjny

w prawie: ciągle się powtarzający, powszechnie znany


SJP.pl


notos

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitgr. bóg i uosobienie wiatru południowego, utożsamiany z rzymskim Austerem;

Wiktionary

Notos (także Notus; gr. Νότος Nótos ‘południe’ (strona świata), łac. Notus ‘wiatr południowy’, Auster ‘wiatr południowy’, ‘południe’) – w mitologii greckiej bóg i uosobienie wiatru południowego, utożsamiany z rzymskim Austerem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Notos uosabiał silny, gorący i wilgotny wiatr, niosący deszcze i mgły, wiejący z południa.

 (1.1) Kult Notosa był rozpowszechniony wśród żeglarzy i rolników.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔtɔs, AS: notos

Wiktionary

Powiązane:

 przym. Notosowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Auster, Notus

Wiktionary


nototenia

ryba okoniokształtna z rodziny nototeniowatych, występująca w wodach antarktycznych; nototenia marmurkowa


SJP.pl


nototeniowate

rodzina morskich ryb z rzędu okoniokształtnych


SJP.pl

Nototeniowate (Nototheniidae) – rodzina morskich ryb okoniokształtnych.

Wikipedia


notoungulat

wymarły ssak kopytny


SJP.pl


notoungulaty

rząd pierwotnych ssaków kopytnych, o krótkich kończynach, opierających się na środkowym palcu, żyjących od paleocenu do plejstocenu, głównie w Ameryce Południowej


SJP.pl

Notoungulaty (Notoungulata) – wymarły rząd prymitywnych ssaków kopytnych.

Pozycja filogenetyczna notoungulatów budziła wiele kontrowersji. Sugerowano ich pokrewieństwo m.in. z Afrotheria i szczerbakami. Badania sekwencji kopalnego kolagenu sugerują, że notoungulaty są najbliżej spokrewnione z litopternami, a ich najbliżsi żyjący obecnie krewni to nieparzystokopytne.

Wikipedia


notowanie

1. zapisywać coś dla pamięci;
2. rejestrować istniejący stan rzeczy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|notować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔtɔˈvãɲɛ, AS: notovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. notować

 rzecz. notatka ż., notka ż., notatnik mrz.

Wiktionary


notowany

1. zapisywać coś dla pamięci;
2. rejestrować istniejący stan rzeczy


SJP.pl


notować

1. zapisywać coś dla pamięci;
2. rejestrować istniejący stan rzeczy


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) zapisywać wykład, czyjąś wypowiedź

 (1.2) być notowanym (1.1) zwykle w kartotekach

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Uczeń pilnie notuje to co mówi wykładowca.

 (1.2) Ten mężczyzna był wielokrotnie notowany przez funkcjonariusza policji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈtɔvat͡ɕ, AS: notovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nota ż., notka ż., notatka ż., notatnik m., notatniczek m., notes m., notesik m., notowanie n.

 czas. zanotować dk., wynotować dk., wynotowywać ndk., odnotować dk., odnotowywać ndk.

 ims. notowany

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zapisywać

 (1.2) spisywać

Wiktionary


notowski

przymiotnik od: NOT (Naczelna Organizacja Techniczna); NOT-owski


SJP.pl


nottingham

[czytaj: NOtingam] miasto w Anglii


SJP.pl

Nottingham – miasto ("city") i dystrykt ("unitary authority") w środkowej Anglii, w hrabstwie Nottinghamshire, położone nad rzeką Trent. Leży 73,2 km na północny wschód od miasta Birmingham i 177,3 km na północny zachód od Londynu. W samym mieście żyje 336 990 mieszkańców, a w otaczającej je konurbacji – 666 358 (2001). Nottingham jest wspomniana w Domesday Book (1086) jako "Snoting(e)ham/quin".

Wikipedia


nottinghamczyk

[czytaj: notingemczyk] mieszkaniec Nottinghamu


SJP.pl


nottinghamka

[czytaj: notingemka] mieszkanka Nottinghamu


SJP.pl


nottinghamski

→ Nottingham [czytaj: notingemski]


SJP.pl


notus

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitrzym. zob. Auster.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Notus – w mitologii rzymskiej bóg i uosobienie wiatru południowego i południowej strony świata
  • Notus – miasto w USA, w stanie Idaho, w hrabstwie Canyon
  • Notus Finanse (dawniej Dom Kredytowy Notus)

Wikipedia

Powiązane:

 przym. Notusowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Auster, Notos

Wiktionary


notyfikacja

1. oficjalne zawiadomienie, podanie do wiadomości ważnego faktu, postanowienia itp., zwłaszcza w stosunkach dyplomatycznych;
2. powiadomienie wystawcy lub indosanta weksla lub czeku o odmowie zapłaty przez trasata


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) powiadomienie generowane automatycznie przez strony, programy, komunikatory internetowe czy aplikacje mobilne

Wiktionary


notyfikacyjny

związany z notyfikacją


SJP.pl


notyfikować

oficjalnie powiadamiać (powiadomić) o ważnym fakcie lub decyzji, zwłaszcza w stosunkach dyplomatycznych


SJP.pl

czasownik

 (1.1) powiadamiać

Wiktionary


noumen

noumenon; w filozofii:
1. według Platona: istota rzeczy poznawalna tylko za pomocą rozumu, a nie obserwacji;
2. według Kanta: rzecz sama w sobie, byt rzeczywisty, ale niepoznawalny


SJP.pl


noumenalny

→ noumen [czytaj: nomenalny]


SJP.pl


noumenon

noumen; w filozofii:
1. według Platona: istota rzeczy poznawalna tylko za pomocą rozumu, a nie obserwacji;
2. według Kanta: rzecz sama w sobie, byt rzeczywisty, ale niepoznawalny


SJP.pl


nouruz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) irańskie święto nowego roku i wiosny obchodzone w dzień równonocy wiosennej;

Wiktionary

Nouruz ( ‏نوروز‎, czyli „nowy dzień”; wersje w innych językach zapisywane jako "Nevruz", "Newroz", "Navruz", "Nowruz", "Naurız", "Nooruz", "Novruz", "Navrez") – tradycyjne irańskie święto nowego roku, obchodzone w dniu równonocy wiosennej, od 2010 obchodzone na arenie międzynarodowej (ang. International Nowruz Day).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɔwrus, AS: nou̯rus

Wiktionary


nous

pojęcie starożytnej filozofii greckiej; rozumna, pierwsza przyczyna istnienia rzeczywistości


SJP.pl

Nous (gr. "νοῦς") – słowo pochodzące z greki, w dosłownym znaczeniu "duch", "rozsądek", "intelekt", "rozum", w znaczeniu przenośnym:

U Arystotelesa nous rozdzielony jest na część aktywną i część pasywną, aspekt przyczynowości i aspekt wiedzy.

Heraklit najwcześniej myślał o rozumie: „Człowiek posiada subtelniejszy organ poznawczy”

Wikipedia


novak

nazwisko


SJP.pl


novalis

Novalis, właściwie Georg Philipp Friedrich Freiherr von Hardenberg (ur. 2 maja 1772 w Oberwiederstedt, niedaleko Hettstedt w Saksonii, zm. 25 marca 1801 w Weißenfels) – niemiecki poeta i prozaik, jeden z najważniejszych przedstawicieli okresu wczesnego romantyzmu w Niemczech.

Wikipedia


novara

Novara – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Piemontu, w prowincji Novara, położone w północno-zachodniej części kraju, na zachód od Mediolanu. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 101 921 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 989,5 os./km².

Miasto istnieje od starożytności, a od IV wieku jest siedzibą biskupstwa.

Wikipedia


novartis

międzynarodowa firma farmaceutyczna


SJP.pl

Novartis AG – szwajcarskie przedsiębiorstwo farmaceutyczne, powstało w 1996 roku w wyniku fuzji spółek Ciba-Geigy i Sandoz. Jego siedziba znajduje się w Bazylei.

W Polsce Novartis AG działa przez spółkę zależną Novartis Poland Sp. z o.o. pod takimi markami jak: Novartis, Lek, Sandoz, Alcon, Hexal, Ciba Vision oraz Nestle Nutrition. Posiada dwa zakłady produkcyjne: w Strykowie i Warszawie.

Wikipedia


novell

Novell, Inc. – amerykańskie przedsiębiorstwo specjalizujące się w sieciowych systemach operacyjnych takich jak NetWare i SUSE Linux.

Wikipedia


novelletta

noweleta;
1. muzyka: niewielki utwór instrumentalny, przeważnie na fortepian, o luźno połączonych tematach;
2. rzadko: niedługi utwór literacki o charakterze noweli


SJP.pl


novellowski

→ Novell


SJP.pl

Patrz:

Novell

novial

Novial (nowial) – język pomocniczy opracowany w 1928 roku przez duńskiego lingwistę Ottona Jespersena i zaprezentowany w książce "An International Language". Był próbą pogodzenia cech schematycznych i naturalistycznych w językach sztucznych. W latach 1930, 1934 i 1948 był kilkakrotnie modyfikowany.

Wikipedia


novum

coś nowego, niedawno wprowadzonego; nowość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) coś nowego, nowość

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nowość

Wiktionary


now

skrót od: Narodowa Organizacja Wojskowa


SJP.pl

skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju żeńskiego

 (1.1) = Narodowa Organizacja Wojskowa

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • NOW – Narodowa Organizacja Wojskowa,
  • Now – moszaw w Izraelu, położony w Samorządzie Regionu Golan, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu,
  • Now – osiedle typu miejskiego w Tadżykistanie (wilajet sogdyjski) ; 14 300 mieszkańców (2008),
  • Now – album studyjny zespołu Black Uhuru,
  • Now – album studyjny Ten Years After,
  • Now – album studyjny Shani Twain,
  • NOW – album studyjny Girugamesh
  • NOW – jeden z wariantów tytułu kanadyjskiego magazynu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W Ogrodzonej koło Cieszyna mogą spoczywać żołnierze NOW, która działała na terenie od Wadowic po Cieszyn.

Wiktionary


nowa

potocznie: kobieta nowa, początkująca w jakimś zawodzie


SJP.pl

forma przymiotnika.

 (1.1) M. i W. ż. lp. od: nowy

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) astr. układ podwójny gwiazd prowadzący na skutek ich oddziaływań do wybuchu

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nowa – wieś w województwie dolnośląskim, w powiecie bolesławieckim, w gminie Bolesławiec
  • Nowa – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie brasławskim
  • Niezależna Oficyna Wydawnicza NOWA – wydawnictwo drugiego obiegu, założone przez Mirosława Chojeckiego; od 1989 działała legalnie jako „superNOWA”
  • Nowa – serial tv
  • Nowa klasyczna (z łac. Nova) – gwiazda zmienna; zob. także supernowa
  • Nowa TV – polska stacja telewizyjna
  • Nova

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nowiusieńki, nowiuteńki, nowiutki, nowiuśki, nowy

 rzecz. nowy mos., nówka ż.

Wiktionary


nowacja

1. zawarcie nowej wersji umowy;
2. dawniej: innowacja


SJP.pl

Nowacja ( novatio, odnowienie) – instytucja prawa zobowiązań, czynność prawna prowadząca do umorzenia istniejącego zobowiązania poprzez zastąpienie go nowym stosunkiem obligacyjnym.

Na skutek nowacji dłużnik zobowiązuje się względem wierzyciela za jego zgodą spełnić inne świadczenie niż to, do którego był dotychczas zobowiązany, ewentualnie świadczyć wprawdzie to samo świadczenie, lecz z innej podstawy prawnej. W obu tych przypadkach istniejący dług wygasa.

Wikipedia


nowacki

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aleksander Nowacki (ur. 1944) – piosenkarz i kompozytor
  • Alfred Nowacki (1896-1945) – fabrykant, działacz konspiracyjny.
  • Dariusz Nowacki (ur. 1965) – krytyk literacki
  • Henryk Józef Nowacki (ur. 1946) – arcybiskup
  • Janusz Nowacki (ur. 1958) – entomolog
  • Jerzy Nowacki (ur. 1947) – matematyk
  • Jerzy Nowacki (1894-1974) – polski polityk i dyplomata
  • Kazimierz Nowacki (1928-1996) – historyk sztuki
  • Krzysztof Nowacki (ur. 1986) – żużlowiec
  • Marcin Nowacki (ur. 1981) – polski piłkarz, pomocnik
  • Paweł Nowacki (1905-1979) – polski automatyk i elektrotechnik
  • Piotr Nowacki (ur. 1979) − polski rysownik komiksowy

Wikipedia


nowacyjny

→ nowacja


SJP.pl

Patrz:

nowacja

nowaczek

nazwisko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od nowak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowak m., Nowak mrz.

Wiktionary


nowaczewski

nazwisko


SJP.pl


nowaczyk

nazwisko


SJP.pl


nowaczyzna

wieś w Polsce


SJP.pl

Nowaczyzna (niem. "Neumannsruh") – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Łukta w historycznym regionie Prus Górnych. Na wschód od miejscowości znajduje się jezioro Marąg.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa olsztyńskiego.

Wikipedia


nowaczyński

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adolf Nowaczyński (ur. 1876, zm. 1944) – polski pisarz, dramaturg, satyryk, poeta, działacz polityczny i społeczny
  • Wincenty Nowaczyński (ur. 1883, zm. 1940) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego

Wikipedia


nowak

jedno z najczęściej występujących wśród Polaków nazwisk


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. nowicjusz

 (1.2) daw. ktoś nowy w danym środowisku

Wiktionary

Nowak (forma żeńska: Nowak, Nowakowa, Nowakówna, liczba mnoga: Nowakowie) – najpopularniejsze nazwisko w Polsce. Według bazy PESEL 20 stycznia 2026 nazwisko to nosiło 99 738 Polek i 98 387 Polaków. Łącznie nazwisko to nosiło 198 125 obywateli Polski.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nowicjusz m., nowość ż., nowina ż., nowinka ż.

:: zdrobn. nowaczek m.

 przym. nowy, nowiowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nowicjusz

 (1.2) przybysz

Wiktionary


nowakiewicz

nazwisko


SJP.pl


nowakowski

nazwisko


SJP.pl

No

Wikipedia


nowakowy

taki jak u Nowaka, charakterystyczny dla Nowaka


SJP.pl


nowalgina

nazwa handlowa leku przeciwbólowego i przeciwgorączkowego, zawierającego metamizol; Pyralgina


SJP.pl


nowalia

młode warzywo ukazujące się po raz pierwszy w danym roku; nowalijka


SJP.pl


nowalijka

młode warzywo ukazujące się po raz pierwszy w danym roku; nowalia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) młode warzywo pojawiające się po raz pierwszy w sezonie

Wiktionary

Nowalijka – młode warzywo ukazujące się po raz pierwszy w sprzedaży w nowym sezonie wiosną. Do nowalijek zalicza się między innymi::

Polskie nowalijki szklarniowe są dostępne w handlu od marca do maja, zaś polskie nowalijki rosnące na polu trafiają do klientów dopiero na przełomie maja i czerwca.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnɔvaˈlʲijka, AS: novalʹii ̯ka

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowy, nowiowy

 rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nowina ż., nowy mos., nówka ż.

Wiktionary


nowalijkowy

→ nowalijka


SJP.pl

Patrz:

nowalijka

nowara

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alojzy Nowara – polski nauczyciel, radny miejski i działacz społeczny
  • Henryk Nowara – polski bokser i trener, olimpijczyk
  • Józef Nowara – polski szablista i trener, olimpijczyk
  • Lesław Nowara – polski poeta, aforysta i prawnik
  • Marian Nowara – polski piłkarz

Wikipedia


nowator

człowiek wprowadzający coś nowego w jakiejś dziedzinie; innowator


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wprowadzający jakąś nowość, coś nowego w określonej dziedzinie

Wiktionary

Nowator, właściwie Paweł Lipski (ur. 3 maja 1985 w Opocznie), znany również jako Nowi i NWTR – polski raper, piosenkarz, muzyk, kompozytor i autor tekstów. Absolwent szkoły muzycznej I stopnia w klasie fortepianu. Członek formacji TeOeR. Prowadzi także solową działalność artystyczną. Przez znaczny okres kariery utożsamiany ze sceną muzyki hip-hopowej, równolegle tworzy pod własnym nazwiskiem w stylistyce popowej.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔˈvatɔr, AS: novator

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowatorstwo n., nowatorszczyzna ż.

:: fż. nowatorka ż.

 przym. nowatorski, nowiowy

 przysł. nowatorsko, nowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) innowator, nowinkarz, pionier

Wiktionary


nowatorka

kobieta wprowadzająca coś nowego w jakiejś dziedzinie; innowatorka


SJP.pl


nowatorski

nowo wprowadzony, odkrywczy, nietradycyjny


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) wprowadzający coś nowego w jakiejś dziedzinie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nowość ż., nówka ż., nowy mos., nowator m., nowatorka ż., nowatorstwo n., nowatorskość ż.

 przysł. nowatorsko, nowo

 przym. nowy, nowiowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) innowacyjny, niekonwencjonalny, nietradycyjny, odkrywczy, oryginalny, pionierski, rewolucyjny, śmiały, świeży

Wiktionary


nowatorskość

→ nowatorski


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nowatorskie; cecha tych, którzy są nowatorscy

Wiktionary

Patrz:

nowatorski

Powiązane:

 przym. nowatorski, nowiowy

 przysł. nowatorsko

 rzecz. nów mrz., Nowak mrz.

Wiktionary


nowatorstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wprowadzanie czegoś nowego

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nówka ż., nowy mos., nowość ż., nowator m., nowatorka ż., nowatorszczyzna ż.

 przym. nowatorski, nowy

 przysł. nowatorsko, nowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) awangarda, antytradycjonalizm, innowacja, unowocześnienie, awangardowość, innowacyjność, pionierstwo

Wiktionary


nowatorzyć

środowiskowo: wprowadzać innowacje; działać po nowatorsku


SJP.pl


nowe

książkowo: to, co nowe, postępowe


SJP.pl

rzeczownik, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;

Wiktionary

Nowe ( Neuenburg) – miasto w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie świeckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Nowe.

Nowe uzyskało lokację miejską przed 1280 rokiem, zdegradowane po 1310 roku, ponowne nadanie praw miejskich w 1350 roku. Według danych GUS z 1 stycznia 2025 r. Nowe liczyło 5364 mieszkańców.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɔvɛ, AS: nove

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowski

Wiktionary


nowek

nazwisko


SJP.pl

Nowek – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Łopuszno. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Wikipedia


nowela

1. krótki utwór beletrystyczny;
2. ustawa, która częściowo zmienia obowiązującą ustawę


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) liter. krótki utwór literacki pisany prozą i mający prostą zwięzłej fabule

 (1.2) praw. ustawa częściowo zmieniająca albo uzupełniająca obowiązującą ustawę

Wiktionary

Nowela (wł. "novella" – nowość) – krótki utwór literacki, pisany prozą, charakteryzujący się jednowątkową fabułą wyraźnie zarysowaną i skondensowaną akcją główną, mocno udramatyzowaną, która zmierza do punktu kulminacyjnego (puenty). Jest to jedna z odmian epiki, specyficzne, opowiadania.

Wikipedia


noweleta

noveletta;
1. muzyka: niewielki utwór instrumentalny, przeważnie na fortepian, o luźno połączonych tematach;
2. rzadko: niedługi utwór literacki o charakterze noweli


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. utwór (najczęściej fortepianowy) o luźnej kompozycji, złożony z szeregu niezależnych tematów o wspólnym rytmie;

 (1.2) liter. rzad. krótka nowela

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Noweleta (…), wprowadzona do muzyki przez Schumanna[,] jest czemś w rodzaju noweli literackiej, romantyzm muzyczny bowiem często czerpał natchnienie z literatury.

 (1.2) Niektóre rozdziały w „Rzeczach drobnych" — są to miniaturowe nowelety, lub wyrwane jakby fragmenty powieści.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. noweletka ż.

Wiktionary


noweletka

zdrobnienie od: noweleta


SJP.pl


nowelista

pisarz tworzący nowele, krótkie utwory beletrystyczne


SJP.pl


nowelistka

→ nowelista


SJP.pl

Patrz:

nowelista

nowelistyczny

odnoszący się do noweli, nowelistyki, nowelisty


SJP.pl


nowelizacja

1. częściowa zmiana obowiązujących ustaw, przepisów, zarządzeń;
2. adaptacja filmu na powieść


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. ustawa zmieniająca poprzednią ustawę

 (1.2) praw. przyjęcie nowej lub odnowionej ustawy;

Wiktionary

Nowelizacja (z novella „nowość” od novellae (constitutiones, leges) „nowe (statuty, prawa)” od novellus „nowy; młody; świeży” z novus „nowy”), pot. "nowela" – częściowa zmiana obowiązującego aktu prawodawczego przez inny akt normatywny tej samej albo wyższej mocy prawnej, później wydany.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) W 2011 r. powstał komitet inicjatywy ustawodawczej, który zaproponował zmianę zasady naliczania janosikowego, czyli nowelizację ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowelizator mos., nowelizowanie n.

 czas. nowelizować ndk., znowelizować dk.

 przym. nowelizacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nowela

 (1.2) nowela

Wiktionary


nowelizacyjny

związany z nowelizacją


SJP.pl


nowelizator

ten, kto przeprowadza nowelizację przepisów prawnych


SJP.pl


nowelizatorka

kobieta, która przeprowadza nowelizację przepisów prawnych


SJP.pl


nowelizować

czasownik przechodni niedokonany (dk. znowelizować)

 (1.1) praw. wprowadzać zmiany lub poprawki do przepisów prawnych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowelizacja ż., nowelizowanie n.

 przym. nowelizacyjny

 czas. znowelizować

Wiktionary


nowelka

zdrobnienie od: nowela


SJP.pl


nowellia

rodzaj mszaków z rzędu meszkowców


SJP.pl


nowember

dawniej: listopad


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. listopad

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kto tego nie wie, będzie mi może przyganiał, żem to w nowembrze chciał mnichem zostawać, a w decembrze do stanu małżeńskiego się zabieram.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈvɛ̃mbɛr, AS: novẽmber

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowembrowy

Wiktionary


nowembrowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) daw. listopadowy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowember m.

Wiktionary


nowenna

w liturgii katolickiej: rozłożone na dziewięć okresów (zwykle dni) nabożeństwo poprzedzające większe święto lub uroczystości


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. w katolicyzmie praktyka dewocyjna polegająca na powtarzaniu dziewięciokrotnie, w tych samych odstępach czasu, zwykle przed większymi uroczystościami kościelnymi, specjalnej modlitwy lub modlitw;

Wiktionary

Nowenna (od novem – dziewięć) – cykliczne nabożeństwo paraliturgiczne w Kościołach chrześcijańskich lub prywatna modlitwa, zanoszona do Boga lub świętych przez dziewięć kolejnych dni, miesięcy lub lat. Nowenny są dozwolone, a nawet zalecane przez władze kościelne, ale wciąż nie mają właściwego i w pełni ustalonego miejsca w liturgii Kościoła.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Lora odmawia nowennę pompejańską.

 (1.1) Wieczorem po nowennie przystroimy kaplicę.

Wiktionary


nowennowy

→ nowenna


SJP.pl

Patrz:

nowenna

nowi

forma przymiotnika.

 (1.1) M. i W. mos. lm. od: nowy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔvʲi, AS: novʹi

Wiktionary


nowianin

mieszkaniec Nowego (miasta w Polsce)


SJP.pl


nowianka

mieszkanka Nowego (miasta w Polsce)


SJP.pl

Nowianka ( Навіянка, "Nawijanka"; Новиянка, "Nowijanka") – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie werenowskim, w sielsowiecie Pirogańce, w pobliżu granicy Litwą.

W XIX w. folwark. W dwudziestoleciu międzywojennym majątek ziemski i zaścianek leżące w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie lidzkim, do 11 kwietnia 1929 w gminie Siedliszcze, następnie w gminie Werenów. Po II wojnie światowej w granicach Związku Radzieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Wikipedia


nowica

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nowica – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. oleśnickim, w gminie Dobroszyce
  • Nowica – wieś w woj. małopolskim, w pow. gorlickim, w gminie Uście Gorlickie
  • Nowica – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. braniewskim, w gminie Wilczęta
  • Nowica – dawna gmina
  • Nowica – dawna gromada
  • Nowica – wieś w rejonie kałuskim obwodu iwanofrankowskiego
  • Nowica – hromada terytorialna w rejonie kałuskim obwodzie iwanofrankiwski

Wikipedia


nowicjacik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od nowicjat

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowicjat m.

Wiktionary


nowicjacki

przymiotnik

 (1.1) związany z nowicjatem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W klasztorach nowicjackich ściśle przestrzegane są reguły zakonne.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nowicjusz, nowicjuszka, nowicjat

 przym. nowiowy

Wiktionary


nowicjat

1. przygotowanie kandydatów do zakonu, okres próby w zakonie; probacja;
2. pomieszczenie dla kandydatów do zakonu odbywających próbę


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. okres próbny kandydata do zakonu;

 (1.2) rel. część klasztoru przeznaczona dla odbywających nowicjat (1.1)

 (1.3) rel. grupa zakonników wspólnie odbywająca nowicjat (1.1)

Wiktionary

Nowicjat (łac. "novitiatum") – nie dłuższy niż dwuletni okres rozpoczynający życie we wspólnocie zakonnej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Masseo odbył nowicjat w Miejskiej Górce.

 (1.2) Osobom postronnym nie wolno wchodzić na nowicjat bez zgody magistra.

 (1.3) Było upalnie i cały nowicjat pojechał nad wodę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈvʲit͡sʲjat, AS: novʹicʹi ̯at

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nowicjusz m., nowicjuszka ż., nowicjacik mrz.

 przym. nowicjacki, nowiowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) probacja

Wiktionary


nowicjusz

1. człowiek początkujący w jakiejś dziedzinie;
2. kandydat do zakonu w okresie nowicjatu; probant


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. człowiek nieposiadający doświadczenia, początkujący w jakimś zawodzie

 (1.2) rel. kandydat do zakonu, odbywający w nim nowicjat

Wiktionary

Nowicjusz – w Kościele katolickim osoba odbywająca nowicjat w zakonie, czyli przygotowująca się do złożenia stosownych ślubów, poddająca się procesom: sprawdzenia swojego powołania i formacji duchowej.

Nowicjuszem nazywa się również osobę nową w jakimś środowisku lub początkującą w jakimś zawodzie.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie wiedział, gdzie włożyć ręce, był nowicjuszem.

 (1.2) W chórze było tak zimno, że nowicjusze dzwonili zębami.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowicjuszostwo n., nowicjat m.

:: fż. nowicjuszka ż.

 przym. nowicjuszowski, nowicjacki, nowiowy

 przysł. nowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. żółtodziób, daw. nowak

Wiktionary


nowicjuszka

1. kobieta początkująca w jakiejś dziedzinie;
2. kandydatka do zakonu w okresie nowicjatu; probantka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. kobieta nie posiadająca doświadczenia

 (1.2) rel. kandydatka do zakonu, odbywająca w nim nowicjat

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie chcieli jej wpuścić na stok, była jeszcze nowicjuszką.

 (1.2) Na spotkanie z ojcem świętym przybyły wszystkie postulantki i nowicjuszki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowicjat m., nowicjuszostwo n.

:: fm. nowicjusz m.

 przym. nowicjacki, nowicjuszowski, nowiowy

 przysł. nowo

Wiktionary


nowicki

nazwisko, m.in. Andrzej Nowicki (1953-2000) - polski gitarzysta basowy, grał w zespole Perfect


SJP.pl

Nowicki (forma żeńska: Nowicka; liczba mnoga: Nowiccy) – polskie nazwisko, pochodzące od przydomka "„nowy”". Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiło je 46379 osób.

Wikipedia


nowiczok

domniemany rosyjski środek bojowy o działaniu paralityczno-drgawkowym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wojsk. rodzaj broni chemicznej;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) – Nikt nie podrzucił ci nowiczoka do samochodu – zastrzegł.

Wiktionary


nowik

jednokomórkowy glon słodkowodny z rodziny sprężnic, mikroskopijnej wielkości; klosterium


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Grzegorz Nowik – historyk
  • Nowik (glon) – Closterium – rodzaj z rodziny desmidii
  • Nowik (ssaki) – rodzaj gryzoni z rodziny chomikowatych
  • „Nowik” – rosyjski krążownik
  • „Nowik” – rosyjski/radziecki niszczyciel
  • Nowik – potocznie o ulicy Nowy Świat w Warszawie
  • Nowik – osada w woj. dolnośląskim, w pow. trzebnickim, w gminie Żmigród
  • Nowik – przysiółek wsi Potok Mały w woj. świętokrzyskim, w pow. jędrzejowskim, w gminie Jędrzejów

Wikipedia


nowina

nowa wiadomość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nowa wiadomość

 (1.2) przest. to, co się zdarza pierwszy raz

 (1.3) daw. grunt wzięty świeżo pod uprawę

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • nowina:
  • Nowina – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. ząbkowickim, w gminie Ziębice
  • Nowina – część wsi Zaczopki w woj. lubelskim, w pow. bialskim, w gminie Rokitno
  • Nowina – część wsi Siemierz w woj. lubelskim, w pow. tomaszowskim, w gminie Rachanie
  • Nowina – część wsi Facimiech w woj. małopolskim, w pow. krakowskim, w gminie Skawina
  • Nowina – część wsi Pozowice w woj. małopolskim, w pow. krakowskim, w gminie Skawina
  • Nowina – część wsi Wielkie Drogi w woj. małopolskim, w pow. krakowskim, w gminie Skawina
  • Nowina – część wsi Poręba Wielka w woj. małopolskim, w pow. limanowskim, w gminie Niedźwiedź
  • Nowina – część wsi Grzmucin w woj. mazowieckim, w pow. radomskim, w gminie Gózd
  • Nowina – część wsi Nowa Wieś w woj. mazowieckim, w pow. sochaczewskim, w gminie Rybno
  • Nowina – osada w woj. pomorskim, w pow. słupskim, w gminie Potęgowo
  • Nowina – część wsi Istebna w woj. śląskim, w pow. cieszyńskim, w gminie Istebna

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔˈvʲĩna, AS: novʹĩna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowość ż., nowalijka ż., nowicjusz mos., nowicjuszka ż., nówka ż.

:: zdrobn. nowinka ż.

 przym. nowy, nowiowy

 przysł. nowo

 temsłow. nowo-

 czas. ponawiać ndk., ponowić dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nowinka, news, wieść

Wiktionary


nowinecki

przymiotnik od: Nowinka


SJP.pl


nowiniarski

→ nowiniarz


SJP.pl

Patrz:

nowiniarz

nowinka

1. wiadomość, często o charakterze plotki;
2. nowo wprowadzona rzecz; nowy prąd, kierunek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mało ważna, błaha wiadomość, nowina, często o charakterze plotkaotki

 (1.2) rzecz nowa, świeżo wprowadzona

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nowinka – wieś w woj. podlaskim, w pow. augustowskim, w gminie Nowinka
  • Nowinka – osada leśna w woj. podlaskim, w pow. augustowskim, w |gminie Nowinka
  • Nowinka – część wsi Ogrodniki w woj. podlaskim, w pow. hajnowskim, w gminie Narew
  • Nowinka – część wsi Mikłaszewo w woj. podlaskim, w pow. hajnowskim, w gminie Narewka
  • Nowinka – wieś w woj. podlaskim, w pow. sokólskim, w gminie Dąbrowa Białostocka
  • Nowinka – wieś w woj. podlaskim, w pow. sokólskim, w gminie Korycin
  • Nowinka – wieś w woj. podlaskim, w pow. sokólskim, w gminie Sidra
  • Nowinka – kolonia kolonii Miejskie Nowiny w woj. podlaskim, w pow. sokólskim, w gminie Sokółka
  • Nowinka – wieś w woj. podlaskim, w pow. sokólskim, w gminie Szudziałowo
  • Nowinka – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. elbląskim, w gminie Tolkmicko
  • Nowinka – wieś w obwodzie grodzieńskim, w rejonie mostowskim, w sielsowiecie Mosty, nad Niemnem
  • Nowinka – dawna okolica szlachecka i zaścianek w obwodzie grodzieńskim, w rejonie smorgońskim, w sielsowiecie Krewo.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔˈvʲĩnka, AS: novʹĩnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nowak mos., nowina ż., nowinkarz m., nowinkarstwo n., nowość ż., nówka ż., nowy mos.

 przym. nowinkarski, nowy, nowiowy

 przysł. nowo

Wiktionary


nowinkarski

→ nowinkarstwo


SJP.pl

Patrz:

nowinkarstwo

nowinkarstwo

1. wprowadzanie nowych rzeczy, prądów, koncepcji;
2. zamiłowanie do nowinek, gonienie za nowościami, zwłaszcza gadżetami technicznymi;
3. dawniej: zbieranie i powtarzanie zasłyszanych wiadomości, nowinek; plotkarstwo


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wprowadzanie nowych rzeczy, prądów, kierunków

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowinka ż.

Wiktionary


nowinkarz

1. osoba z zamiłowaniem zbierająca i szerząca usłyszane wiadomości, nowiny;
2. osoba chętnie przyjmująca i wprowadzająca rzeczy nowe, szczególnie nowe prądy, kierunki


SJP.pl


nowinkowy

→ nowinka


SJP.pl

Patrz:

nowinka

nowiny

nowa wiadomość


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nowiny – część miasta Lublin
  • Nowiny – część miasta Niemcza
  • Nowiny – część miasta Węgrów
  • Nowiny – wieś w pow. wrocławskim, w gminie Kobierzyce
  • Nowiny – część wsi Piskorczyn w pow. rypińskim, w gminie Brzuze
  • Nowiny – wieś w pow. włocławskim, w gminie Chodecz
  • Nowiny – część wsi Dobrzelewice w pow. włocławskim, w gminie Kowal
  • Nowiny – część wsi Czajno w pow. włocławskim, w gminie Lubraniec
  • Nowiny – osada w pow. żnińskim, w gminie Żnin
  • Nowiny – osada leśna w pow. żnińskim, w gminie Żnin
  • Nowiny – kolonia wsi Szóstka w pow. bialskim, w gminie Drelów
  • Nowiny – wieś w pow. chełmskim, w gminie Chełm

Wikipedia


nowiowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z nowiem, dotyczący nowiu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Warto zapoznać się z poniższą listą i wreszcie poczuć pełen nowiowy potencjał.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nów m., nowy mos., nowość ż., nowina ż., nowinka ż., nówka ż., odnawianie n., odnowienie n., wznawianie n., wznowienie n., nowicjusz m., nowicjuszka ż., nowicjat m., ponawianie n., ponowienie n., Nowak m., nowak m., Nowaki nmos., nowalijka ż., nowator m., renowatorka ż., renowacja ż., odnawialność ż., nowatorskość ż., nowacja ż., Nowaczewo n., Nowaczkowo n., Nowaczyzna ż.

 czas. odnawiać ndk., odnowić dk., wznawiać ndk., wznowić dk., ponawiać ndk., ponowić dk.

 przym. nowy, nowiutki, nowiusieńki, nowicjacki, renowacyjny, nowatorski, odnawialny

 przysł. nowo, na nowo, nowatorsko

Wiktionary


nowiuchny

zdrobnienie od: nowy; nowiusi, nowiuśki, nowiutki, nowiuteńki, nowiusieńki


SJP.pl


nowiusi

zdrobnienie od: nowy; nowiutki, nowiuśki, nowiuchny, nowiuteńki, nowiusieńki


SJP.pl


nowiusieńki

zdrobnienie od: nowy; nowiusi, nowiuśki, nowiuchny, nowiuteńki, nowiutki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pot. pieszcz. zdrobn. od: nowiuśki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ledwo co położony, nowiusieńki asfalt został częściowo zerwany.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvʲjüˈɕɛ̇̃ɲci, AS: novʹi ̯üśė̃ńḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nówka, nowy, nowa

 przym. nowiuchny, nowiuteńki, nowiutki, nowiuśki, nowy, nowiowy

Wiktionary


nowiuteńki

zdrobnienie od: nowy; nowiusi, nowiuśki, nowiuchny, nowiutki, nowiusieńki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: nowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Problemem był dach biblioteki, co prawda nowiuteńki, ale jak się okazało wadliwy, bo przeciekający.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvʲjuˈtɛ̃ɲci, AS: novʹi ̯utẽńḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nówka, nowy, nowa

 przym. nowiuchny, nowiusieńki, nowiutki, nowiuśki, nowy

Wiktionary


nowiutki

zdrobnienie od: nowy; nowiusi, nowiuśki, nowiuchny, nowiuteńki, nowiusieńki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nowy, świeżo kupiony lub zrobiony, nie używany

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przed domem stał nowiutki Mercedes.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈvʲjutʲci, AS: novʹi ̯utʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nówka, nowy, nowa

 przym. nowiuchny, nowiusieńki, nowiuteńki, nowiuśki, nowy, nowiowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nowy, świeży, świeżutki, najnowszy, prosto spod igły

Wiktionary


nowiuśki

zdrobnienie od: nowy; nowiusi, nowiutki, nowiuchny, nowiuteńki, nowiusieńki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: nowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Rok temu nie miał prawa jazdy, a dziś już jeździ nowiuśkim autem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈvʲjüɕci, AS: novʹi ̯üśḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nówka ż., nowy m., nowa ż.

 przym. nowiuchny, nowiusieńki, nowiuteńki, nowiutki, nowy

Wiktionary


nowizna

coś nowego, wcześniej niewykonywanego, pierwszyzna


SJP.pl

Nowizna (niem. "Neudorf (Eule)") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie dzierżoniowskim, w gminie Dzierżoniów.

Wikipedia


nowiński

→ Nowiny (wieś w Polsce)


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bronisław Nowiński (zm. 1922) – polski szlachcic, burmistrz Leżajska
  • Krzysztof Nowiński (1938–2007) – polski archeolog, dziennikarz, publicysta
  • Marian Nowiński (1897–1977) – polski botanik, rolnik, leśnik
  • Marian Nowiński (1944–2017) – polski malarz i grafik
  • Ryszard Nowiński – polski hokeista
  • Stanisław Nowiński – polski technik agronom, poseł
  • Tadeusz Nowiński (1900–?) – major kawalerii Wojska Polskiego, oficer Oddziału II Sztabu Głównego
  • Tomasz Nowina-Nowiński (zm. 1830) – prepozyt generalny miechowski, przełożony bożogrobców polskich
  • Wiesław Nowiński – polski naukowiec, profesor
  • Wojciech Nowiński (1948–2019) – polski piłkarz ręczny, trener piłki ręcznej, komentator sportowy

Wikipedia


nowo

przysłówek

 (1.1) niedawno, tyle co

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Michał mieszka w tym nowo wybudowanym bloku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔvɔ, AS: novo

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowy, nowatorski, nowiowy

 rzecz. nów mrz., nowość ż., nowicjusz m., nowicjuszka ż., nowatorstwo n., nowator m., nowatorka ż., nowinka ż., nowina ż., nowy mos., nówka ż.

 czas. wznowić

Wiktionary


nowoangielski

1. aster nowoangielski - roślina ozdobna z rodziny astrowatych; aster amerykański, marcinek nowoangielski;
2. bojowiec nowoangielski - rasa kur o długich nogach


SJP.pl


nowoatoński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nowym Atonem, dotyczący Nowego Atonu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Aton mrz.

Wiktionary


nowobabiloński

państwo nowobabilońskie - starożytne państwo na Bliskim Wschodzie ze stolicą w Babilonie


SJP.pl


nowobelgijski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Nowej Belgii, związany z Nową Belgią

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Belgia ż.

Wiktionary


nowobilski

nazwisko


SJP.pl


nowobogacka

kobieta, która dorobiła się majątku niekoniecznie ciężką pracą, lecz wykorzystując koneksje, układy, starająca się naśladować zamożne warstwy społeczeństwa; nuworyszka; parweniuszka


SJP.pl


nowobogacki

tyczący się ludzi niedawno wzbogaconych niekoniecznie ciężką pracą, nuworyszy i ich charakterystycznego braku kultury, dobrego smaku (np. nowobogacki przepych, nowobogacki bankier); parweniuszowski; nuworyszowski


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pejor. od niedawna wzbogacony i ostentacyjnie to ukazujący

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) pejor. osoba, która niedawno się wzbogaciła, a wciąż niemająca dobrego smaku, obycia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowobogactwo n., nowobogackość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dorobkiewiczowski

 (2.1) dorobkiewicz, nuworysz, parweniusz

Wiktionary


nowobogackość

zarabianie dużych sum pieniężnych niekoniecznie ciężką pracą, lecz wykorzystując koneksje, układy, zyski i skutki będące efektem takich działań; parweniuszostwo, nuworyszostwo, nowobogactwo


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nowobogackie; cecha tych, którzy są nowobogaccy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowobogacki

 przysł. nowobogacko

 rzecz. nowobogacki mos.

Wiktionary


nowobogactwo

zarabianie dużych sum pieniężnych niekoniecznie ciężką pracą, lecz wykorzystując koneksje, układy, zyski i skutki będące efektem takich działań; parweniuszostwo, nuworyszostwo, nowobogackość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. lekcew. przejawy nagłego wzbogacenia się, nadmierne demonstrowanie stanu majątkowego, zwykle w sposób pozbawiony gustu i klasy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W jego domu pełno jest oznak nowobogactwa: złote klamki, sztukateria na sufitach i łuki Karwowskiego.

 (1.1) Nie lubię Krzyśka za jego nowobogactwo. Popisuje się nowymi samochodami, złotym zegarkiem, a słoma mu z butów wystaje.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowobogacki

 rzecz. nowobogacki mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dorobkiewiczostwo, parweniuszostwo, nuworyszostwo

Wiktionary


nowobrzeski

przymiotnik od: Nowe Brzesko


SJP.pl


nowobrzeszczanin

mieszkaniec Nowego Brzeska (miasta w Polsce)


SJP.pl


nowobrzeszczanka

mieszkanka Nowego Brzeska (miasta w Polsce)


SJP.pl


nowobrzeźnicki

przymiotnik od: Nowa Brzeźnica


SJP.pl


nowobytomianin

mieszkaniec Nowego Bytomia


SJP.pl


nowobytomianka

mieszkanka Nowego Bytomia


SJP.pl


nowobytomski

przymiotnik od: Nowy Bytom


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Nowego Bytomia, związany z Nowym Bytomiem

przymiotnik jakościowy

 (2.1) charakterystyczny dla Nowego Bytomia lub nowobytomian, mający cechy lub właściwości przypisywane Nowemu Bytomiowi lub nowobytomianom

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zajęcia odbędą się w Nowobytomskim Domu Kultury.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Bytom mrz., nowobytomianin mos., nowobytomianka ż.

Wiktionary


nowochrzczeniec

członek protestanckiej grupy wyznaniowej praktykującej chrzest osób dorosłych, a nie dzieci; anabaptysta


SJP.pl


nowochrzczeńcy

członek protestanckiej grupy wyznaniowej praktykującej chrzest osób dorosłych, a nie dzieci; anabaptysta


SJP.pl


nowochrześcijanin

nowo narodzonym chrześcijanin


SJP.pl


nowocień

nazwisko


SJP.pl


nowoczerkask

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w południowej Rosji, w obwodzie rostowskim;

Wiktionary

Nowoczerkask ( Новочеркасск) – miasto w południowej Rosji, w obwodzie rostowskim, nad Aksajem (dopływ Donu). Około 168 tys. mieszkańców (2020).

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nowoczerkaski

Wiktionary


nowoczerkaski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nowoczerkaskiem, dotyczący Nowoczerkaska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowoczerkask mrz.

Wiktionary


nowoczesność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nowoczesne

Wiktionary

Nowoczesność (ang. "modernity", fr. "modernité") – w filozofii postawa zakładająca prymat rozumu jako transcendentalnej normy społecznej. Okresem rozkwitu idei związanych z nowoczesnością jest okres oświecenia. Powstanie postmodernizmu (po-nowoczesność) wiązane jest z klęską lub odrzuceniem projektu nowoczesności.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nowoczesny, nienowoczesny

 rzecz. unowocześnienie n., nów mrz.

Wiktionary


nowoczesny

przymiotnik

 (1.1) charakterystyczny dla nowych czasów, współczesny

 (1.2) postępowy, niezacofany

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten architekt zaprojektował wiele nowoczesnych budynków.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈt͡ʃɛsnɨ, AS: novočesny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nów mrz., unowocześnienie n., nowoczesność ż., ponowoczesność ż.

 czas. unowocześniać

 przysł. nowocześnie

Wiktionary


nowocześniej

stopień wyższy od przysłówka: nowocześnie


SJP.pl


nowocześniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: nowoczesny


SJP.pl


nowodelhijski

→ Nowe Delhi [czytaj: nowodelijski]; delhijski


SJP.pl


nowodruk

Nowodruk – odbitka wykonana z oryginalnych form drukowych na zlecenie poczty lub instytucji niepocztowej, dla celów pamiątkowych, dokumentacyjnych, handlowych. Nowodruki mogą powstawać po zakończeniu druku znaczków lub całostek do użytku pocztowego.

Wikipedia


nowoduninowski

→ Nowy Duninów (wieś w Polsce)


SJP.pl


nowodworski

1. przymiotnik od: Nowy Dwór;
2. przymiotnik od: Nowy Dwór Mazowiecki; nowodworskomazowiecki;
3. przymiotnik od: Nowy Dwór Gdański; nowodworskogdański


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) przym. od Nowodwór, Nowy Dwór, Nowy Dwór Gdański, Nowy Dwór Mazowiecki

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adam Nowodworski (1572—1634) — biskup kamieniecki, przemyski oraz poznański
  • Bartłomiej Nowodworski (1552—1625) — kawaler maltański, fundator gimnazjum w Krakowie
  • Cezary Nowodworski ps. Głóg (1916—1944) — kapitan, skoczek cichociemny
  • Franciszek Nowodworski (1859—1924) — adwokat, sędzia, polityk, publicysta i działacz społeczny
  • Jan Nowodworski (zm. przed 1638) – kasztelan raciąski, poseł
  • Jan Nowodworski (1837-1893) – historyk, nauczyciel, publicysta
  • Jan Edward Nowodworski (1876-1954) – adwokat, poseł
  • Leon Nowodworski (1889—1941) — adwokat, radca prawny banków, dziekan Rady Adwokackiej
  • Michał Nowodworski (1831—1896) — biskup płocki, wydawca, publicysta
  • Stanisław Nowodworski (1873—1931) — prawnik, polityk, działacz społeczny, minister
  • Witold Nowodworski (1907—1978) — historyk, bibliotekarz, wicedyrektor Biblioteki KUL w Lublinie

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Nowodwór m., Nowy Dwór m., Nowodworzanin m., Nowodworzanka ż.

Wiktionary


nowodworskogdański

przymiotnik od: Nowy Dwór Gdański; nowodworski


SJP.pl


nowodworskomazowiecki

przymiotnik od: Nowy Dwór Mazowiecki; nowodworski


SJP.pl


nowodworzanin

mieszkaniec Nowego Dworu


SJP.pl


nowodworzanka

mieszkanka Nowego Dworu


SJP.pl

Nowodworzanka – część miasta Nowego Dworu Mazowieckiego (SIMC 0921208), w województwie mazowieckim, w powiecie nowodworskim. Leży w południowej części Nowego Dworu, na południe od głównej linii kolejowej i stacji PKP. Od zachodu graniczy z Kępą Nowodworską.

Wikipedia


nowodwór

nazwa kilku wsi w Polsce


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nowodwór – wieś w woj. lubelskim, w pow. lubartowskim, w gminie Lubartów
  • Nowodwór – wieś w woj. lubelskim, w pow. ryckim, w gminie Nowodwór
  • Nowodwór – wieś w woj. mazowieckim, w pow. mińskim, w gminie Siennica
  • Nowodwór – gromada w powiecie lubartowskim
  • Nowodwór – gromada w powiecie ryckim
  • Nowodwór-Kolonia

Wikipedia


nowodębianin

mieszkaniec Nowej Dęby (miasta w Polsce)


SJP.pl


nowodębianka

mieszkanka Nowej Dęby (miasta w Polsce)


SJP.pl


nowodębski

przymiotnik od: Nowa Dęba


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nową Dębą, dotyczący Nowej Dęby

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Dęba ż.

Wiktionary


nowofalowiec

reżyser filmu nowoczesnego, tzw. nowej fali


SJP.pl


nowofalowy

1. związany z nowym, innowacyjnym podejściem, przełamujący dotychczasowe normy lub tradycje; awangardowy;
2. związany z Nową Falą - nurtem w poezji polskiej i kinie francuskim


SJP.pl


nowofundland

pies z rasy pochodzącej z Nowej Fundlandii; nowofundlandczyk; wodołaz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) kynol. rasa psa wyhodowana na Nowej Fundlandii w Kanadzie;

Wiktionary

Nowofundland – rasa psa zaliczana do grupy molosów w typie górskim, wyhodowana na Nowej Fundlandii w Kanadzie – stąd jej nazwa. Początkowo użytkowana była przez rybaków jako pies pociągowy, a współcześnie jako pies-towarzysz i pies ratowniczy. Potocznie nazywany jest wodołazem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Psy nowofundlandy uratowały wielu tonących ludzi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowofundlandczyk mzw., Nowa Fundlandia ż., Nowofundlandczyk mos., Nowofundlandka ż.

 przym. nowofundlandzki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nowofundlandczyk, wodołaz

Wiktionary


nowofundlandczyk

pies z rasy pochodzącej z Nowej Fundlandii; nowofundland; wodołaz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) kynol. rasa psa wyhodowana na Nowej Fundlandii w Kanadzie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sąsiadka często chodzi ze swoim nowofundlandczykiem nad zalew.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Fundlandia ż., nowofundland mzw., Nowofundlandczyk mos., Nowofundlandka ż.

 przym. nowofundlandzki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nowofundland, wodołaz

Wiktionary


nowofundlandka

mieszkanka Nowej Fundlandii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Nowej Fundlandii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Fundlandia ż.

:: fm. Nowofundlandczyk mos.

 przym. nowofundlandzki

Wiktionary


nowofundlandzki

przymiotnik od: Nowa Fundlandia


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nową Fundlandią, dotyczący Nowej Fundlandii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przelatują bowiem przez pięć stref czasowych (w sumie jest siedem: strefa jukońska, pacyficzna, górska, centralna, wschodnia, atlantycka, nowofundlandzka).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowofundlandczyk mzw., nowofundland mzw., Nowa Fundlandia ż., Nowofundlandczyk mos., Nowofundlandka ż.

Wiktionary


nowogard

miasto w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;

Wiktionary

Nowogard ( Naugard) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Nowogard, położone na Pobrzeżu Szczecińskim, na wschodnim skraju Puszczy Goleniowskiej, nad Jeziorem Nowogardzkim, przy drodze ekspresowej S6 i linii kolejowej Szczecin – Kołobrzeg. Siedziba tutejszego dekanatu.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔˈvɔɡart, AS: novogart

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowogardzki

Wiktionary


nowogardzianin

mieszkaniec Nowogardu


SJP.pl


nowogardzianka

mieszkanka Nowogardu


SJP.pl


nowogardzki

przymiotnik od: Nowogard


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nowogardem, dotyczący Nowogardu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowogard mrz.

Wiktionary


nowogrecki

związany z Grecją współczesną, nowożytną


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Grecją nowożytną, dotyczący Grecji nowożytnej

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. współczesny język grecki używany powszechnie w Grecji i na Cyprze;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈɡrɛt͡sʲci, AS: novogrecʹḱi

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) język nowogrecki, grecki nowożytny, greka nowożytna, demotyk, demotyka

Wiktionary


nowogrodzianin

mieszkaniec Nowogrodu


SJP.pl


nowogrodzianka

mieszkanka Nowogrodu


SJP.pl


nowogrodziec

miasto w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;

Wiktionary

Nowogrodziec (tuż po wojnie "Nowimburk", niem. "Naumburg am Queis") – miasto leżące na Śląsku (Dolnym Śląsku), w województwie dolnośląskim, w powiecie bolesławieckim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Nowogrodziec. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. jeleniogórskiego.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈɡrɔd͡ʑɛt͡s, AS: novogroʒ́ec

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowogrodziecki

Wiktionary


nowogrodziecki

→ Nowogrodziec


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nowogrodźcem, dotyczący Nowogrodźca

Wiktionary

Patrz:

Nowogrodziec

Powiązane:

 rzecz. Nowogrodziec mrz.

Wiktionary


nowogrodzki

przymiotnik od: Nowogród


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z Nowogrodem, dotyczący Nowogrodu

 (1.2) związany z Nowogrodem Wielkim, dotyczący Nowogrodu Wielkiego

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈɡrɔt͡sʲci, AS: novogrocʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowogród m., Nowogródek m.

 przym. nowogródzki

Wiktionary


nowogrodźczanin

mieszkaniec Nowogrodźca (miasta w Polsce)


SJP.pl


nowogrodźczanka

mieszkanka Nowogrodźca (miasta w Polsce)


SJP.pl


nowogród

1. Nowogród, Nowogród Bobrzański - miasta w Polsce;
2. Nowogród Wielki, Niżni Nowogród - miasta w Rosji;
3. Nowogród Siewierski, Nowogród Wołyński - miasta na Ukrainie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce, na Podlasiu;

 (1.2) geogr. toponim, nazwa kilku wsi w Polsce

 (1.3) geogr. zob. Nowogród Wielki.

Wiktionary

Nowogród – miasto w woj. podlaskim, w powiecie łomżyńskim, nad Narwią, ok. 15 km od Łomży. Jest siedzibą gminy miejsko-wiejskiej Nowogród. Nowogród położony jest na skarpie, naprzeciwko ujścia Pisy do Narwi. Rzeki te stanowią szlaki spływów kajakowych, łącząc dorzecze Wisły z Wielkimi Jeziorami Mazurskimi.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔˈvɔɡrut, AS: novogrut

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowogródek m.

 przym. nowogrodzki, nowogródzki

Wiktionary


nowogródczanin

mieszkaniec Nowogródka


SJP.pl


nowogródczanka

mieszkanka Nowogródka


SJP.pl


nowogródczyzna

region nowogródzki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. region wokół Nowogródka, obejmujący w przybliżeniu obszar dawnego województwa nowogródzkiego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Odbudowana na Wileńszczyźnie i Nowogródczyźnie konspiracja działała skutecznie do połowy 1945 r., kiedy została sprawnie ewakuowana na tereny Polski centralnej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowogródek mrz.

 przym. nowogródzki

Wiktionary


nowogródecki

przymiotnik od: Nowogródek (miasto na Białorusi); nowogródzki


SJP.pl


nowogródek

1. miasto na Białorusi (dawniej na Litwie);
2. Nowogródek Pomorski - wieś w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. osada w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim, w gminie Czernikowo

 (1.2) geogr. miasto na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim;

Wiktionary

Nowogródek ( Навагрудак, "Nawahrudak"; lit. Naugardukas; Новогрудок, "Nowogrudok") – miasto na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, na Wysoczyźnie Nowogródzkiej, siedziba administracyjna rejonu nowogródzkiego. W 2018 roku liczyło ok. 29,4 tys. mieszkańców.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jak daleko jest z Nowogródka do Torunia?

 (1.2) Podczas wielkiej wojny Napoleona z Rosją w 1812 do Nowogródka powróciły polskie wojska.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowogródzki, nowogrodzki

 rzecz. Nowogród mrz., Nowogródczyzna ż.

Wiktionary


nowogródzki

przymiotnik od: Nowogródek (miasto na Białorusi); nowogródecki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z Nowogródkiem, dotyczący Nowogródka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈɡrut͡sʲci, AS: novogrucʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowogródek m., Nowogród m., Nowogródczyzna ż.

 przym. nowogrodzki

Wiktionary


nowogwinejczyk

mieszkaniec Nowej Gwinei


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Nowej Gwinei

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Gwinea ż.

:: fż. Nowogwinejka ż.

 przym. nowogwinejski

Wiktionary


nowogwinejka

gatunek średniej wielkości ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Nowej Gwinei

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Gwinea ż.

:: fm. Nowogwinejczyk mos.

 przym. nowogwinejski

Wiktionary


nowogwinejski

przymiotnik od: Nowa Gwinea


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nową Gwineą, dotyczący Nowej Gwinei, pochodzący z Nowej Gwinei

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Gwinea ż., Nowogwinejczyk mos., Nowogwinejka ż.

Wiktionary


nowogórski

przymiotnik od: Nowa Góra


SJP.pl


nowohebrajski

urzędowy język Izraela odtworzony w XX wieku z hebrajskiego


SJP.pl


nowohebrydzki

przymiotnik od: Nowe Hebrydy


SJP.pl


nowohucianin

mieszkaniec Nowej Huty


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Nowej Huty

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Huta ż., nowohuciak m.

:: fż. nowohucianka ż.

 przym. nowohucki, nowohuciański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. nowohuciak

Wiktionary


nowohucianka

mieszkanka Nowej Huty


SJP.pl


nowohucki

przymiotnik od: Nowa Huta


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nową Hutą, dotyczący Nowej Huty

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Huta ż., nowohucianin mos., nowohucianka ż.

Wiktionary


nowohumanistka

→ nowohumanista


SJP.pl

Patrz:

nowohumanista

nowohumanistyczny

→ nowohumanizm


SJP.pl

Patrz:

nowohumanizm

nowojaworowsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;

Wiktionary

Nowojaworowsk (ukr. Новояворівськ – Nowojaworiwśk) – miasto na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie jaworowskim, na Płaskowyżu Tarnogrodzkim, siedziba hromady Nowojaworowsk. Liczy 31 366 mieszkańców (2022). Założone w roku 1965.

W mieście urodził się Ihor Mihałewśkyj, piłkarz występujący m.in. w Karpatach Lwów, GKS Bełchatów i Motorze Lublin.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nowojaworowski

Wiktionary


nowojaworowski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Nowojaworowska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowojaworowsk m.

Wiktionary


nowojiczyński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nowym Jiczynem, dotyczący Nowego Jiczyna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Jiczyn mrz.

Wiktionary


nowojorczaneczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: Nowojorczanka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowojorczanka ż.

Wiktionary


nowojorczanin

mieszkaniec Nowego Jorku (miasta); Nowojorczyk


SJP.pl


nowojorczanka

mieszkanka Nowego Jorku (miasta); Nowojorka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Nowego Jorku (miasta)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔjɔrˈt͡ʃãnka, AS: novoi ̯orčãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Jork m., Nowojorczyk m., Nowojorczanka ż.

:: fm. nowojorczyk m.

 przym. nowojorski

Wiktionary


nowojorczyk

mieszkaniec Nowego Jorku (miasta); Nowojorczanin


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Nowego Jorku (miasta)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Istnieje stereotyp, że nowojorczycy nie przepadają za mieszkańcami New Jersey.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈjɔrt͡ʃɨk, AS: novoi ̯orčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Jork m., Nowojorczyk m., Nowojorczanka ż.

:: fż. nowojorczanka ż.

 przym. nowojorski

Wiktionary


nowojorka

mieszkanka Nowego Jorku (miasta); Nowojorczanka


SJP.pl


nowojorski

przymiotnik od: Nowy Jork


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Nowego Jorku, związany z Nowym Jorkiem, pochodzący z Nowego Jorku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jest spółką notowaną na giełdach: londyńskiej i nowojorskiej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈjɔrsʲci, AS: novoi ̯orsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Jork m., nowojorczyk mos., nowojorczanka ż., Nowojorczyk m., Nowojorczanka ż.

Wiktionary


nowojorskość

→ nowojorski


SJP.pl

Patrz:

nowojorski

nowojowice

Nowojowice ( Haltauf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Żórawina.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.

Wikipedia


nowojowiec

Nowojowiec (niem. "Nowojowitz", w latach 1934-1945 "Neuenwalde") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Wielbark.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

Wikipedia


nowok

nazwisko


SJP.pl


nowokaina

związek organiczny, silny środek miejscowo znieczulający, stosowany głównie w chirurgii, stomatologii i ginekologii; polokaina; prokaina


SJP.pl


nowokainowy

→ nowokaina


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) chem. związany z nowokainą, dotyczący nowokainy

Wiktionary

Patrz:

nowokaina

Powiązane:

 rzecz. nowokaina ż.

Wiktionary


nowokajetanówka

wieś w Polsce


SJP.pl

Nowokajetanówka – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Dubienka.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.

Wieś stanowi sołectwo gminy Dubienka. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 19 mieszkańców i była piętnastą co do wielkości miejscowością gminy.

Wikipedia


nowokaledonka

mieszkanka Nowej Kaledonii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Nowej Kaledonii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Kaledonia ż.

:: fm. Nowokaledończyk mos.

 przym. nowokaledoński

Wiktionary


nowokaledończyk

mieszkaniec Nowej Kaledonii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Nowej Kaledonii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Kaledonia ż.

:: fż. Nowokaledonka ż.

 przym. nowokaledoński

Wiktionary


nowokaledoński

przymiotnik od: Nowa Kaledonia


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z Nową Kaledonią, dotyczący Nowej Kaledonii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Kaledonia ż., Nowokaledończyk mos., Nowokaledonka ż.

Wiktionary


nowokarczemski

przymiotnik od: Nowa Karczma


SJP.pl


nowokawęczyński

przymiotnik od: Nowy Kawęczyn


SJP.pl


nowokolno

Nowokolno – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Janów. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Jerzego w Janowie.

Wikipedia


nowokonstantan

stop oporowy miedzi i manganu z domieszką glinu i żelaza, wykorzystywany do wyrobu rezystorów pomiarowych; inmet


SJP.pl


nowokorczynianin

mieszkaniec Nowego Korczyna


SJP.pl


nowokorczynianka

mieszkanka Nowego Korczyna


SJP.pl


nowokorczyński

przymiotnik od: Nowy Korczyn


SJP.pl


nowokrytyczny

opierający się na myślach krytycyzmu Kanta; neokantowski


SJP.pl


nowokubańsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, nad rzeką Kubań;

Wiktionary

Nowokubańsk (ros. Новокубанск) – miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, nad rzeką Kubań. Liczy 34 600 mieszkańców (2005). Nowokubańsk został założony w 1867 r. przez rosyjskich żołnierzy-weteranów wojny kaukaskiej. W latach 1942–1943 znajdował się pod okupacją hitlerowską. Po II wojnie światowej szybki rozwój, prawa miejskie od 1966 r. Przemysł spożywczy, w tym winiarski.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nowokubański

Wiktionary


nowokubański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nowokubańskiem, dotyczący Nowokubańska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowokubańsk mrz.

Wiktionary


nowokuźnieck

miasto w Federacji Rosyjskiej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej, w obwodzie kemerowskim, nad Tomem;

Wiktionary

Nowokuźnieck ( Новокузнецк, szor. "Aba-Tura", Aba-Tura, ałt. "Aba-Tura") – miasto w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej, w obwodzie kemerowskim, nad Tomem (dopływ Obu).

Wikipedia

Powiązane:

 przym. kuźniecki, nowokuźniecki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hist. Stalińsk (1932-1961)

Wiktionary


nowokuźniecki

przymiotnik od: Nowokuźnieck, miasta w azjatyckiej części Rosji


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Nowokuźniecka, związany z Nowokuźnieckiem, pochodzący z Nowokuźniecka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowokuźnieck mrz.

Wiktionary


nowolak

handlowa nazwa żywic fenolowo‑formaldehydowych


SJP.pl


nowolipie

jurydyka Zakonu Sióstr Brygidek, założona na początku XVII wieku


SJP.pl

Nowolipie – jurydyka założona na początku XVII wieku, należąca do Zakonu Sióstr Brygidek. Znajdowała się na obecnym Muranowie, w dzielnicy Śródmieście w Warszawie.

Wikipedia


nowolipki

1. osiedle w Warszawie;
2. osiedle w Gdańsku


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nowolipki – osiedle w Gdańsku, w dzielnicach Piecki-Migowo, Suchanino i Siedlce
  • Nowolipki – obszar Miejskiego Systemu Informacji w Warszawie, w dzielnicy Wola
  • Nowolipki – ulica w Warszawie, w dzielnicach Śródmieście i Wola

Wikipedia


nowolipsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie pleszewskim, w gminie Chocz;

Wiktionary

Nowolipsk – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie pleszewskim, w gminie Chocz.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.

Wieś położona jest na terenie Puszczy Pyzderskiej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wieś Nowolipsk leży na terenie Puszczy Pyzdrskiej.

 (1.1) Znalazł żonę w Nowolipsku pod Choczem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowolipszczanin mos., nowolipszczanka ż.

 przym. nowolipski

Wiktionary


nowolipski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Nowolipska, związany z Nowolipskiem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zbieramy grzyby w nowolipskim lesie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowolipsk mrz., nowolipszczanin mos., nowolipszczanka ż.

Wiktionary


nowolipszczanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Nowolipska

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kilku nowolipszczan dojeżdża do pracy pekaesem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowolipsk mrz.

:: fż. nowolipszczanka ż.

 przym. nowolipski

Wiktionary


nowolipszczanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Nowolipska

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na przystanku koło remizy wsiadły dwie nowolipszczanki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowolipsk mrz.

:: fm. nowolipszczanin mos.

 przym. nowolipski

Wiktionary


nowomarchijski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nową Marchią, dotyczący Nowej Marchii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Marchia ż.

Wiktionary


nowomałopolski

dotyczący nowej, teraźniejszej Małopolski (bez Małopolski Wschodniej)


SJP.pl


nowomeksykański

→ Nowy Meksyk (stan w USA)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nowym Meksykiem, dotyczący Nowego Meksyku

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Meksyk mrz.

Wiktionary


nowomiastecki

przymiotnik od: Nowe Miasteczko


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nowym Miasteczkiem, dotyczący Nowego Miasteczka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowe Miasteczko n.

Wiktionary


nowomiejski

przymiotnik od: Nowe Miasto


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący nowej dzielnicy miasta albo Nowego Miasta – miejscowości lub dzielnicy miejskiej o takiej nazwie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowe Miasto n.

Wiktionary


nowomieszczanin

1. mieszkaniec Nowego Miasta;
2. mieszkaniec Nowego Miasta Lubawskiego;
3. mieszkaniec Nowego Miasta nad Pilicą


SJP.pl


nowomieszczanka

1. mieszkanka Nowego Miasta;
2. mieszkanka Nowego Miasta Lubawskiego;
3. mieszkanka Nowego Miasta nad Pilicą


SJP.pl


nowomodniej

stopień wyższy od przysłówka: nowomodnie


SJP.pl


nowomodny

zrobiony według najnowszej mody


SJP.pl


nowomorawski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nową Morawą, dotyczący Nowej Morawy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Morawa ż.

Wiktionary


nowomowa

język władzy totalitarnej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) język władzy i kontrolowanych przez nią środków przekazu w państwach totalitarnych;

Wiktionary

No

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Termin „nowomowa” stworzył George Orwell.

 (1.1) Powiedzieć wręcz można, że nowomowa to bezwzględny triumf zideologizowanej formy nad treścią.

Wiktionary


nowomowny

okazjonalizm: należący do nowomowy - języka komunistycznej propagandy


SJP.pl


nowonabywczyni

kobieta, która świeżo nabyła coś; nowa właścicielka


SJP.pl


nowonarodzony

przymiotnik

 (1.1) rel. nowo narodzony (wyłącznie o Jezusie jako dziecięciu)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noworodek

Wiktionary


nowonikołajewsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. Nowosybirsk (nazwa syberyjskiego miasta między 1904 a 1926 rokiem)

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowonikołajewski

Wiktionary


nowonikołajewski

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Nowonikołajewska albo pochodzący z Nowonikołajewska, związany z Nowonikołajewskiem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowonikołajewsk mrz.

Wiktionary


nowoorleanka

mieszkanka Nowego Orleanu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Nowego Orleanu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Orlean mrz.

:: fm. nowoorleańczyk mos.

 przym. nowoorleański

Wiktionary


nowoorleańczyk

mieszkaniec Nowego Orleanu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Nowego Orleanu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Orlean mrz.

:: fż. nowoorleanka ż.

 przym. nowoorleański

Wiktionary


nowoorleański

przymiotnik od: Nowy Orlean


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z Nowym Orleanem, dotyczący Nowego Orleanu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowoorleańczyk mos., Orlean mrz., nowoorleanka ż.

 przym. orleański

Wiktionary


nowoostrowianin

mieszkaniec Nowych Ostrowów


SJP.pl


nowoostrowianka

mieszkanka Nowych Ostrowów


SJP.pl


nowoostrowski

przymiotnik od: Nowe Ostrowy


SJP.pl


nowoperski

język nowoperski - język perski używany od IX wieku


SJP.pl


nowopiekucianin

mieszkaniec Nowych Piekut


SJP.pl


nowopiekucianka

mieszkanka Nowych Piekut


SJP.pl


nowopiekucki

przymiotnik od: Nowe Piekuty


SJP.pl


nowopitagorejczyk

zwolennik nowopitagoreizmu (aleksandryjskiego kierunku filozoficznego)


SJP.pl


nowoplatończyk

zwolennik, przedstawiciel jednego z ostatnich wielkich systemów filozoficznych starożytności, nawiązującego do filozofii Platona; neoplatonik, neoplatończyk


SJP.pl


nowopolski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Polski w nowej sytuacji politycznej, związany z Polską w nowej sytuacji politycznej

 (1.2) odnoszący się do Nowopola, związany z Nowopolem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W latach międzywojennych wprowadzono nowopolski system miar.

 (1.2) Torbę znaleziono na jednym z nowopolskich przystanków.

Wiktionary

Powiązane:

 (1.2)

 rzecz. Nowopole n., nowopolanin mos., nowopolanka ż.

Wiktionary


nowopłetwe

podgromada ryb promieniopłetwych


SJP.pl

Nowopłetwe (Neopterygii) – podgromada ryb promieniopłetwych obejmująca większość współcześnie żyjących gatunków ryb.

Wikipedia


noworocznik

dawniej: pismo periodyczne wychodzące raz do roku; almanach, kalendarz


SJP.pl


noworoczny

przymiotnik

 (1.1) związany z dniem Nowego Roku

 (1.2) związany z rozpoczynającym się rokiem kalendarzowym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Korzystam z okazji i pozwalam sobie przesłać Panu Redaktorowi Życzenia Świąteczne i Noworoczne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈrɔt͡ʃnɨ, AS: novoročny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Rok mrz., noworoczność ż., noworocznik mrz.

 przysł. noworocznie

Wiktionary


noworodek

dziecko od urodzenia do ukończenia 4 tygodni życia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) człowiek lub zwierzę tuż po przyjściu na świat;

Wiktionary

Noworodek – dziecko od urodzenia do ukończenia 4 tygodni (28 dni).

Okres noworodkowy jest czasem, w którym następuje pełne przystosowanie dziecka do zmienionych warunków po urodzeniu. U noworodków donoszonych okres ten wynosi 28 dni, u wcześniaków może ulec wydłużeniu.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈrɔdɛk, AS: novorodek

Wiktionary

Powiązane:

 przym. noworodkowy, nowonarodzony

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) neonatus

Wiktionary


noworodkowy

→ noworodek


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący noworodka

Wiktionary

Patrz:

noworodek

Powiązane:

 rzecz. noworodek mzw.

Wiktionary


noworosja

1. kraina historyczna na terenie dzisiejszej południowo-wschodniej Ukrainy, Mołdawii, separatystycznego Naddniestrza oraz południowo-zachodniej Rosji;
2. Federacyjna Republika Noworosji - konfederacja dwóch samozwańczych republik ludowych: Donieckiej i Ługańskiej w latach 2014-2015


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. kraina historyczna nad brzegami Morza Czarnego, ciągnąca się od Dniestru po Doniec, wyłoniła się jako nowa gubernia stworzona z ziem zabranych przez Rosję Turcji w XVIII w.;

 (1.2) geogr. polit. teren separatystycznych okręgów wschodniej Ukrainy będących przedmiotem roszczeń i działań militarnych prowadzonych przez Rosję

Wiktionary

No

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Noworosyjsk m., Noworosjanin m., Noworosjanka ż.

 przym. noworosyjski

Wiktionary


noworosyjsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto portowe w Kraju Krasnodarskim, w Rosji, nad Morzem Czarnym;

Wiktionary

Noworosyjsk (ros. Новороссийск, "Noworossijsk") – miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, jeden z głównych portów Morza Czarnego.

W mieście jest stacja kolejowa Noworosyjsk.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Noworosja ż., Noworosjanin m., Noworosjanka ż.

 przym. noworosyjski

Wiktionary


noworosyjski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Noworosją, dotyczący Noworosji

 (1.2) związany z Noworosyjskiem, dotyczący Noworosyjska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Noworosja ż., Noworosyjsk m., Noworosjanin m., Noworosjanka ż.

Wiktionary


noworozdolski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Nowego Rozdołu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Rozdół m.

Wiktionary


noworudzianin

mieszkaniec Nowej Rudy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Nowej Rudy

Wiktionary

Noworudzianin – lokalny tygodnik społeczno-kulturalny, ukazujący się od 9 listopada 2011 r. do 27 marca 2020 r. na terenie trzech gmin: miasta Nowa Ruda, gminy Nowa Ruda oraz miasta i gminy Radków.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ten zagajnik należy do bogatego noworudzianina.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Ruda ż.

:: fż. noworudzianka ż.

 przym. noworudzki

Wiktionary


noworudzianka

mieszkanka Nowej Rudy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Nowej Rudy

 (1.2) kobieta pochodząca z Nowej Rudy, urodzona w Nowej Rudzie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na wykład stawiły się młode noworudzianki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Ruda ż.

:: fm. noworudzianin m.

 przym. noworudzki

Wiktionary


noworudzki

przymiotnik od: Nowa Ruda


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Nowej Rudy, związany z Nową Rudą

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Rozpoznasz noworudzki herb?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Ruda ż., noworudzianin mos., noworudzianka ż.

Wiktionary


noworyta

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Andrzej Noworyta – polski inżynier chemii
  • Czesława Noworyta – polska tenisistka stołowa
  • Eugeniusz Noworyta – polski dyplomata i polityk
  • Łucja Noworyta – polska lekkoatletka
  • Przemysław Noworyta – polski łyżwiarz figurowy

Wikipedia


nowosad

nazwisko


SJP.pl


nowosadzki

przymiotnik od: Nowosady


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nowym Sadem, dotyczący Nowego Sadu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Drugiej serbizacji chorwackiej ortografii państwo dokonuje w 1954 roku w Umowie Nowosadzkiej, w wyniku której wydano w 1960 roku tzw. »Nowosadski pravopis«, likwidujący dotychczasowe różnice na rzecz przyjęcia ortografii serbskiej (…)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Sad mrz.

Wiktionary


nowosarzynianin

mieszkaniec Nowej Sarzyny (miasta w Polsce)


SJP.pl


nowosarzynianka

mieszkanka Nowej Sarzyny (miasta w Polsce)


SJP.pl


nowosarzyński

przymiotnik od: Nowa Sarzyna


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nową Sarzyną, dotyczący Nowej Sarzyny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Sarzyna ż.

Wiktionary


nowosiedlice

Nowosiedlice (niem. "Neudorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Dobroszyce.

Wikipedia


nowosiedliny

Nowosiedliny – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie łomżyńskim, w gminie Miastkowo.

Wikipedia


nowosielski

nazwisko


SJP.pl


nowosilcow

Nikołaj N. Nowosilcow (1768-1838), hrabia, polityk rosyjski


SJP.pl


nowoskalmierzycki

przymiotnik od: Nowe Skalmierzyce


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nowymi Skalmierzycami, dotyczący Nowych Skalmierzyc

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowe Skalmierzyce nmos.

Wiktionary


nowoskalmierzyczanin

mieszkaniec Nowych Skalmierzyc


SJP.pl


nowoskalmierzyczanka

mieszkanka Nowych Skalmierzyc


SJP.pl


nowosolanin

mieszkaniec Nowej Soli


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Nowej Soli

 (1.2) osoba pochodząca z Nowej Soli, urodzona w Nowej Soli

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niemcy aresztowali nowosolanina, który wczoraj miał stanąć przed sądem za oszustwo na ponad milion zł.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Sól ż.

:: fż. nowosolanka ż.

 przym. nowosolski

Wiktionary


nowosolanka

mieszkanka Nowej Soli


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Nowej Soli

 (1.2) kobieta pochodząca z Nowej Soli, urodzona w Nowej Soli

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Sól ż.

:: fm. nowosolanin m.

 przym. nowosolski

Wiktionary


nowosolna

dzielnica Łodzi


SJP.pl

Nowosolna – osiedle administracyjne (jednostka pomocnicza gminy) we wschodniej części Łodzi, w dzielnicy Widzew, obejmujące dawną podłódzką wieś o tej samej nazwie. W Nowosolnej znajduje się siedziba gminy Nowosolna, w której skład Nowosolna jednak od 1988 r. nie wchodzi.

Wikipedia


nowosolski

przymiotnik od: Nowa Sól


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nową Solą, dotyczący Nowej Soli

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Sól ż., nowosolanin m., nowosolanka ż.

Wiktionary


nowostawianin

mieszkaniec Nowego Stawu (miasta w Polsce)


SJP.pl


nowostawianka

mieszkanka Nowego Stawu (miasta w Polsce)


SJP.pl


nowostawski

przymiotnik od: Nowy Staw


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nowym Stawem, dotyczący Nowego Stawu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Staw mrz.

Wiktionary


nowostka

ciekawostka, nowinka


SJP.pl


nowosuski

przymiotnik od: Nowa Sucha


SJP.pl


nowosybirsk

miasto w Rosji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Rosji położone na środkowej Syberii, nad Obem;

Wiktionary

Nowosybirsk ( Новосибирск, "Nowosibirsk"; w latach 1904–1925 Nowonikołajewsk) – miasto w azjatyckiej części Rosji, na Syberii, nad rzeką Ob. Trzecie co do liczby mieszkańców (1 620 162) miasto rosyjskie po Moskwie i Petersburgu. Nowosybirsk jest uważany za nieoficjalną stolicę Syberii.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nowosybirsk jest największym miastem na Syberii.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈsɨbʲirsk, AS: novosybʹirsk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowosybirszczanin mos., nowosybirszczanka ż.

 przym. nowosybirski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hist. Nowonikołajewsk (1904-1925)

Wiktionary


nowosybirski

przymiotnik od: Nowosybirsk


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Nowosybirska, pochodzący z Nowosybirska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowosybirszczanin mos., nowosybirszczanka ż., Nowosybirsk mrz.

Wiktionary


nowosybirszczanin

mieszkaniec Nowosybirska


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Nowosybirska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowosybirsk mrz.

:: fż. nowosybirszczanka ż.

 przym. nowosybirski

Wiktionary


nowosybirszczanka

mieszkanka Nowosybirska


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Nowosybirska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowosybirsk mrz.

:: fm. nowosybirszczanin mos.

 przym. nowosybirski

Wiktionary


nowoszachtyńsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w południowej części europejskiej Rosji, w obwodzie rostowskim;

Wiktionary

Nowoszachtyńsk ( Новошахтинск) – miasto w południowej Rosji, w obwodzie rostowskim. Miasto zamieszkuje ok. 106,5 tys. mieszkańców (2020).

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nowoszachtyński

Wiktionary


nowoszachtyński

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Nowoszachtyńska, związany z Nowoszachtyńskiem, pochodzący z Nowoszachtyńska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowoszachtyńsk mrz.

Wiktionary


nowoszkocki

przymiotnik od: Nowa Szkocja (prowincja i półwysep w Kanadzie)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nową Szkocją, dotyczący Nowej Szkocji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ok. 1870 załoga jednego z nowoszkockich barków zabiła kapitana i jego rodzinę, sterników, kucharza oraz cieślę, po czym opuściła statek.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Szkocja ż.

Wiktionary


nowoszyce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nowoszyce – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. oleśnickim, w gminie Oleśnica
  • Nowoszyce – kolonia w woj. dolnośląskim, w pow. zgorzeleckim, w gminie Sulików
  • Nowoszyce – wieś w rejonie drohobyckim należącym do obwodu lwowskiego
  • Nowoszyce – przystanek kolejowy w ww. wsi
  • Nowoszyce – majątek ziemski i dwór we wsi Nowołuczki

Wikipedia


nowosądecczyzna

region nowosądecki; Nowosądeckie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. okolice Nowego Sącza

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔsɔ̃ndɛt͡sˈt͡ʃɨzna, AS: novosõndecčyzna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Sącz m., Nowosądeckie n., Nowosądeczanin m., Nowosądeczanka ż., nowosądeczanin m., nowosądeczanka ż.

 przym. nowosądecki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Nowosądeckie

Wiktionary


nowosądecki

przymiotnik od: Nowy Sącz, Nowosądeckie (Nowosądecczyzna)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) przym. od Nowy Sącz

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tę tablicę ufundowali mleczarze z całego województwa nowosądeckiego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔsɔ̃nˈdɛt͡sʲci, AS: novosõndecʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Sącz, nowosądeczanin, nowosądeczanka, Nowosądecczyzna, Nowosądeczanin, Nowosądeczanka

Wiktionary


nowosądeckie

przymiotnik od: Nowy Sącz, Nowosądeckie (Nowosądecczyzna)


SJP.pl


nowosądeczanin

mieszkaniec Nowego Sącza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Nowego Sącza

 (1.2) osoba pochodząca z Nowego Sącza, urodzona w Nowym Sączu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔsɔ̃ndɛˈt͡ʃãɲĩn, AS: novosõndečãńĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Sącz m., Nowosądecczyzna ż., Nowosądeckie n., Nowosądeczanin m., Nowosądeczanka ż.

:: fż. nowosądeczanka ż.

 przym. nowosądecki

Wiktionary


nowosądeczanka

mieszkanka Nowego Sącza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Nowego Sącza

 (1.2) kobieta pochodząca z Nowego Sącza, urodzona w Nowym Sączu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔsɔ̃ndɛˈt͡ʃãnka, AS: novosõndečãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Sącz m., Nowosądecczyzna ż., Nowosądeckie n., Nowosądeczanin m., Nowosądeczanka ż.

:: fm. nowosądeczanin m.

 przym. nowosądecki

Wiktionary


nowosłupianin

mieszkaniec Nowej Słupi


SJP.pl


nowosłupianka

mieszkanka Nowej Słupi (miasta w Polsce)


SJP.pl


nowosłupski

przymiotnik od: Nowa Słupia


SJP.pl


nowotaniec

Nowotaniec – wieś w Polsce, w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Bukowsko. Ma status sołectwa. Leży na Pogórzu Bukowskim nad potokiem Pielnica. W 2011 wieś zamieszkiwały 423 osoby.

Nowotaniec uzyskał lokację miejską w 1444 roku, zdegradowany w 1918 roku.

Wikipedia


nowotarski

→ Nowy Targ


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Nowego Targu, związany z Nowym Targiem, pochodzący z Nowego Targu

Wiktionary

Patrz:

Nowy Targ

Przykłady

 (1.1) Na kilka lat przed wojną powstało nowotarskie lotnisko.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈtarsʲci, AS: novotarsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Targ mrz., nowotarżanin mos., nowotarżanka ż.

Wiktionary


nowotarżanin

mieszkaniec Nowego Targu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Nowego Targu

 (1.2) osoba pochodząca z Nowego Targu, urodzona w Nowym Targu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nowotarżanin aresztowany za stalking, groźby i pozbawienie wolności kobiety

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Targ m.

:: fż. nowotarżanka ż.

 przym. nowotarski

Wiktionary


nowotarżanka

mieszkanka Nowego Targu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Nowego Targu

 (1.2) kobieta pochodząca z Nowego Targu, urodzona w Nowym Targu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Spośród nastolatek w gronie półfinalistek znalazła się nowotarżanka - […] z I LO.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Targ m.

:: fm. nowotarżanin m.

 przym. nowotarski

Wiktionary


nowotczyński

nazwisko


SJP.pl


nowotestamentalny

dotyczący Nowego Testamentu, zapisany w Nowym Testamencie, właściwy Nowemu Testamentowi; nowotestamentowy


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Nowego Testamentu, związany z Nowym Testamentem, zaczerpnięty z Nowego Testamentu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mateusz należy do ksiąg nowotestamentalnych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Testament m.

 przym. nowotestamentowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nowotestamentowy

Wiktionary


nowotestamentowo

przysłówek

 (1.1) właściwie dla Nowego Testamentu

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowotestamentowy

Wiktionary


nowotestamentowy

dotyczący Nowego Testamentu, zapisany w Nowym Testamencie, właściwy Nowemu Testamentowi; nowotestamentalny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nowym Testamentem, dotyczący Nowego Testamentu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) również nowotestamentowy Bóg dopuszcza ofiarę z człowieka.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Testament m.

 przym. nowotestamentalny

 przysł. nowotestamentowo

Wiktionary


nowotka

nazwisko


SJP.pl


nowotko

nazwisko


SJP.pl


nowotnik

nazwisko


SJP.pl


nowotny

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Albin Nowotny
  • Jens Nowotny
  • Walter Nowotny
  • Wojciech Nowotny
  • Antonín Novotný (Nowotny)
  • Novotný

Wikipedia


nowotomyski

przymiotnik od: Nowy Tomyśl


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) przym. od Nowy Tomyśl

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Burmistrz zagroził, że wraz z całą radą złoży mandat. – Jeżeli już nic się nie da zmienić, to postaramy się, żeby być gdziekolwiek, byle nie w powiecie nowotomyskim – dodał.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔtɔ̃ˈmɨsʲci, AS: novotõmysʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Tomyśl mrz., nowotomyślanin mos., nowotomyślanka ż.

Wiktionary


nowotomyślanin

mieszkaniec Nowego Tomyśla


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Nowego Tomyśla

 (1.2) osoba pochodząca z Nowego Tomyśla, urodzona w Nowym Tomyślu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔtɔ̃mɨɕˈlãɲĩn, AS: novotõmyślãńĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Tomyśl mrz.

:: fż. nowotomyślanka ż.

 przym. nowotomyski

Wiktionary


nowotomyślanka

mieszkanka Nowego Tomyśla


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Nowego Tomyśla

 (1.2) kobieta pochodząca z Nowego Tomyśla, urodzona w Nowym Tomyślu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔtɔ̃mɨɕˈlãnka, AS: novotõmyślãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Tomyśl mrz.

:: fm. nowotomyślanin mos.

 przym. nowotomyski

Wiktionary


nowotworowość

w medycynie: cecha czegoś, co jest skutkiem lub objawem nowotworu


SJP.pl


nowotworowy

przymiotnik

 (1.1) związany z nowotworem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Genetycznie modyfikowane szczepionki przeciwnowotworowe pobudzają układ odpornościowy pacjenta do rozpoznawania i niszczenia komórek nowotworowych, które normalnie pozostają bezkarne.

 (1.1) Opisywane w badania obrazowe zmiany mają charakter nowotworowy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔtfɔˈrɔvɨ, AS: novotforovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowotwór m.

 przym. nienowotworowy, przeciwnowotworowy, paranowotworowy, antynowotorowy

 przysł. nowotworowo

Wiktionary


nowotworzeć

o komórce organizmu: zmieniać się na poziomie DNA, prowadząc do powstania nowotworu; poddawać się procesowi karcynogenezy


SJP.pl


nowotwór

niekontrolowany, chorobliwy rozrost tkanki ustroju, niepodporządkowany prawidłowym czynnościom organizmu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. choroba rozrostowa ludzi, zwierząt i roślin polegająca na niekontrolowanej proliferacji komórek wywodzących się z danej tkanki;

 (1.2) jęz. neologizm, zwykle taki oceniany negatywnie

Wiktionary

No

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bywają nowotwory łagodne oraz złośliwe.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈvɔtfur, AS: novotfur

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowotworzenie n.

 przym. nowotworowy

 przysł. nowotworowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) guz, rak

Wiktionary


nowotyski

przymiotnik od: Nowe Tychy


SJP.pl


nowourengojski

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Nowego Urengoju albo pochodzący z Nowego Urengoju, związany z Nowym Urengojem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Urengoj mrz.

Wiktionary


nowowarpieński

przymiotnik od: Nowe Warpno


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nowym Warpnem, dotyczący Nowym Warpnem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowe Warpno n.

Wiktionary


nowowarpnianin

mieszkaniec Nowego Warpna (miasta w Polsce)


SJP.pl


nowowarpnianka

mieszkanka Nowego Warpna (miasta w Polsce)


SJP.pl


nowowieczny

rzadko: właściwy nowym czasom; nowożytny, współczesny


SJP.pl


nowowiejski

przymiotnik od: Nowa Wieś


SJP.pl


nowowierca

1. wyznawca nowej, zwłaszcza niechrześcijańskiej religii;
2. dawniej: osoba przyjmująca nową wiarę lub taka, która niedawno zaangażowała się w głoszenie jakiejś idei; neofita


SJP.pl


nowowiśnicki

przymiotnik od: Nowy Wiśnicz


SJP.pl


nowowiśniczanin

mieszkaniec Nowego Wiśnicza (miasta w Polsce); Wiśniczanin


SJP.pl


nowowiśniczanka

mieszkanka Nowego Wiśnicza (miasta w Polsce); Wiśniczanka


SJP.pl


nowowolski

1. przymiotnik od: Nowa Wola (nazwa wielu wsi w Polsce);
2. przymiotnik od: Nowowola (wieś w Polsce)


SJP.pl


nowowołyńsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;

Wiktionary

Nowowołyńsk (ukr. Нововолинськ) – miasto położone w zachodniej części Ukrainy, w rejonie włodzimierskim obwodu wołyńskiego. Leży przy drodze P15. Ośrodek wydobycia węgla kamiennego w Lwowsko-Wołyńskim Zagłębiu Węglowym. Zostało założone w 1951, prawa miejskie uzyskało w 1957 r.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nowowołyński

Wiktionary


nowowólecki

przymiotnik od: Nowa Wólka (wieś w Polsce)


SJP.pl


nowozelandczyk

mieszkaniec Nowej Zelandii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel Nowej Zelandii

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔzɛˈlãnṭt͡ʃɨk, AS: novozelãnṭčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Zelandia ż.

:: fż. Nowozelandka ż.

 przym. nowozelandzki

Wiktionary


nowozelandka

mieszkanka Nowej Zelandii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obywatelka Nowej Zelandii

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔzɛˈlãntka, AS: novozelãntka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Zelandia ż.

:: fm. Nowozelandczyk mos.

 przym. nowozelandzki

Wiktionary


nowozelandzki

dotyczący Nowej Zelandii


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do państwa Nowa Zelandia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Rozwiązanie nowozelandzkie polega na przyjmowaniu przez rząd i publicznym ogłaszaniu średniookresowego wskaźnika przewidywanej inflacji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔzɛˈlãnt͡sʲci, AS: novozelãncʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Zelandia ż., Nowozelandczyk mos., Nowozelandka ż.

Wiktionary


nowoznacznik

przestarzale: neosemantyzm - wyraz już istniejący, który uzyskał nowe, dodatkowe znaczenie; neologizm semantyczny


SJP.pl


nowoładoski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nową Ładogą, dotyczący Nowej Ładogi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Ładoga ż.

Wiktionary


nowołoskoniec

Nowołoskoniec – wieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie obornickim, w gminie Oborniki.

W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Nowołoskoniec, po jej zniesieniu w gromadzie Oborniki-Północ. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Wikipedia


nowoświatowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nowym Światem, dotyczący Nowego Świata lub Nowego Światu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Świat m.

Wiktionary


nowość

1. innowacja, coś nowego, co dopiero weszło do użytku;
2. cecha tego, co nowe;
3. dzieło literackie lub naukowe dopiero co wystawione lub wydane


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha czegoś nowego

 (1.2) coś nowego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jedyną zaletą tego samochodu jest jego nowość, nie podoba mi się ani design, ani kolor.

 (1.2) Ten telefon to nowość na rynku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔvɔɕt͡ɕ, AS: novość

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nowak mos., nowinka ż., nowatorstwo n., nowator m., nowatorka ż., odnawianie n., odnowienie n., nowina ż., nowy mos., nówka ż.

 przym. nowy, nowatorski, nowiowy

 przysł. nowo, nowatorsko

 czas. wznowić, odnawiać ndk., odnowić dk.

Wiktionary


nowożeniec

mężczyzna bezpośrednio lub niedługo po ślubie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna świeżo po ślubie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈʒɛ̃ɲɛt͡s, AS: novožẽńec

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowożeńcy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pan młody

Wiktionary


nowożeńcy

mężczyzna bezpośrednio lub niedługo po ślubie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) para małżeńska bezpośrednio lub krótko po ślubie

forma rzeczownika.

 (2.1) plural|nowożeniec.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nowożeńcy – film z 2003 r.
  • Nowożeńcy – film z 2007 r.
  • Nowożeńcy – dawny teleturniej, nadawany w TVP od roku 1995

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zaraz po ceremonii zawiozłem nowożeńców do fotografa.

 (1.1) Zdążyliście złożyć nowożeńcom życzenia?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowożeniec mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) państwo młodzi

Wiktionary


nowożmigrodzianin

mieszkaniec Nowego Żmigrodu


SJP.pl


nowożmigrodzianka

mieszkanka Nowego Żmigrodu


SJP.pl


nowożmigrodzki

przymiotnik od: Nowy Żmigród


SJP.pl


nowożytnik

historyk badający czasy nowożytne; znawca historii nowożytnej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. historyk badający okres nowożytności

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Profesor uważany jest za dobrego nowożytnika.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowożytność ż.

 przym. nowożytny

Wiktionary


nowożytność

epoka trwająca od końca średniowiecza po dzień dzisiejszy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. okres w dziejach ludzkości następujący po średniowieczu;

Wiktionary

No

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Podział na starożytność, średniowiecze i nowożytność znajduje zastosowanie przede wszystkim w historii Europy, choć jest wykorzystywany także w badaniach nad krajami pozaeuropejskimi, szczególnie w opracowaniach syntetycznych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowożytnik mos.

 przym. nowożytny, wczesnonowożytny

Wiktionary


nowożytny

odnoszący się do epoki nowożytnej, trwającej od końca średniowiecza (koniec XV wieku) po dzień dzisiejszy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) od: nowożytność: należący do nowożytności, określający nowożytność, używany w związku z nowożytnością

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pozytywizm jest szczególnie typową postawą nowożytnego okresu. Ale nie tylko on. Nowożytny jest racjonalista Descartes z racji swej metody i apriorysta Kant z racji epistemologicznego nastawienia swej filozofii.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈʒɨtnɨ, AS: novožytny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowożytnik mos., nowożytność, ponowożytność, postnowożytność

 przym. ponowożytny, postnowożytny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nowoczesny, współczesny

Wiktionary


nowrot

nazwisko


SJP.pl


nowski

→ Nowe (miasto)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nowem, dotyczący Nowego

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowe n.

Wiktionary


nowszy

stopień wyższy od przymiotnika: nowy


SJP.pl


nowus

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) środ. rel. pogard. głównie w środowisku tradycjonalistów katolickich: msza święta w porządku promulgowanym w roku 1969 przez papieża Pawła VI

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Następnie został poruszony temat rozwoju liturgii tradycyjnej, która gdzieniegdzie w pełni zastępuje nowusy.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowusowy

Wiktionary


nowy

1. niedawno nabyty; świeżo powstały;
2. zajmujący miejsce poprzedniego;
3. o ludziach: spotykany po raz pierwszy;
4. niedawno wprowadzony; odkryty, współczesny;
5. kolejny, dalszy;
6. gł. o roślinach: świeżo wyrosły; tegoroczny, młody


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) istniejący od niedawna

 (1.2) taki, który pojawił się na miejscu poprzedniego

 (1.3) kolejny

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) osoba, która dopiero od niedawna należy do danego środowiska

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nowy – polska komedia obyczajowa z 1969 roku.
  • Nowy – amerykańska komedia z 2002 roku.
  • Nowy – osiedle na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie baranowickim, w sielsowiecie Nowa Mysz

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dość nowym słowem w polszczyźnie jest „marketing”.

 (1.2) Nasza nowa nauczycielka fizyki zawsze spóźnia się na lekcje.

 (1.3) Do nowego wydania naszej gazety dołączamy płytę CD.

 (2.1) Uczniowie niemile potraktowali nowego, wlewając mu atrament do tornistra.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔvɨ, AS: novy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nów mrz., nowak mos., nowa ż., nowość ż., nówka ż., nowina ż., nowinka ż., nowalijka ż., nowatorstwo n., odnowienie n., odnawianie n.

 czas. wznowić, ponawiać, odnawiać ndk., odnowić dk.

 przym. nowiuchny, nowiusieńki, nowiuteńki, nowiutki, nowiuśki, nowatorski, odnawialny, nowiowy

 przysł. nowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) świeży

Wiktionary


nowęcin

Nowęcin (kaszb. "Nowi Dwór", niem. "Neuhof") – wieś w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim, w gminie Wicko, około 3 kilometry na południowy wschód od Łeby, nad jeziorem Sarbsko.

Wikipedia


noys

jednostka hałaśliwości


SJP.pl


nozdrzaki

rząd dużych ssaków żyworodnych z infragromady łożyskowców; syreny, brzegowce


SJP.pl


nozdrze

jeden z dwóch otworów nosa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) anat. jeden z dwóch otworów nosa

 (1.2) anat. część nosa osłaniająca jedno z nozdrzy (1.1)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔzḍʒɛ, AS: nozḍže

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nozdrzowy

Wiktionary


nozdrzec

wieś w Polsce


SJP.pl

Nozdrzec – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie brzozowskim, w gminie Nozdrzec. Ma status sołectwa.

Wieś leży na Pogórzu Dynowskim, na lewym brzegu Sanu przy ujściu Baryczki.

Miejscowość jest siedzibą gminy Nozdrzec oraz rzymskokatolickiej parafii św. Stanisława Biskupa, należącej do dekanatu Dynów w archidiecezji przemyskiej.

Wikipedia


nozdrzecki

przymiotnik od: Nozdrzec


SJP.pl


nozdrzowy

przymiotnik od: nozdrze


SJP.pl


nozemoza

zaraźliwa choroba przewodu pokarmowego pszczół dorosłych, wywoływana przez pierwotniaki z rodzaju nosema; nosemoza


SJP.pl


nozofobia

chorobliwy lęk przed chorobą


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) psych. chorobliwy, natrętny lęk przed zachorowaniem na określoną chorobę;

Wiktionary

Nozofobia (gr. "nosos" – choroba, "phóbos" – strach) – chorobliwy lęk przed zachorowaniem. Symptomami jej są trudne do zidentyfikowania bóle, mdłości, nagłe wahania poziomu energii. Badania zwykle nie wykazują żadnych faktycznych patologii, a domniemane symptomy odczuwalne są raczej jako wspomnienia rzeczywiście przebytych fizycznych traumatyzmów.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Lęk przed zachorowaniem – lub nozofobia – jest lękiem atawistycznym, podobnie jak strach przed śmiercią i szaleństwem.

Wiktionary


nozogeografia

nauka badająca rozmieszczenie chorób ludzi i zwierząt na różnych obszarach geograficznych i czynniki związane z ich rozprzestrzenianiem się; nosogeografia


SJP.pl


nozolog

specjalista w zakresie klasyfikowania chorób


SJP.pl


nozologia

nauka zajmująca się klasyfikacją chorób i ich opisem; nosologia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. med. nauka zajmująca się klasyfikowaniem i opisem chorób;

Wiktionary

Nozologia ( νόσος, "nosos", „choroba” + λόγος, "logos", „nauka”) – dziedzina wiedzy medycznej, zajmująca się podziałem (klasyfikacją) chorób i ich opisem. Główny podział klasyfikacji chorób opiera się na ich etiologii, patogenezie oraz objawach chorobowych.

Wikipedia


nozologiczny

→ nozologia


SJP.pl

Patrz:

nozologia

nołlajfienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nołlajfić.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nołlajfić

Wiktionary


nołlajfić

czasownik niedokonany

 (1.1) slang. poświęcać większość czasu jednej czynności zaniedbując kontakty towarzyskie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ileż można nołlajfić przed komputerem, i to tak dzień w dzień?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔwˈlajfʲit͡ɕ, AS: nou̯lai ̯fʹić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nołlajfienie n., nolife

Wiktionary


nołnejm

potocznie:
1. produkt niemarkowy lub mało znanej marki;
2. osoba, o której nikt nie słyszał


SJP.pl


nośca

dawniej: nosiciel - osoba nosząca, roznosząca, przenosząca coś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) stpol. zarządca, zawiadowca

Wiktionary


nośnia

element urządzenia transportowego, na którym spoczywa przenoszony materiał


SJP.pl


nośniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: nośny


SJP.pl


nośnik

1. urządzenie transportowe;
2. coś co wyraża wartości, zawiera treści charakterystyczne dla czegoś;
3. materiał przeznaczony do przechowywania, utrwalania jakichś danych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) coś, co przekazuje, przechowuje, propaguje jakąś treść, informację, ważne wartości

 (1.2) techn. urządzenie transportujące coś

 (1.3) coś, po czym lub w czym coś przepływa, jest przenoszone lub na czym coś się osadza

 (1.4) chem. substancja dodawana do roztworu w celu wydzielenia z niego innej substancji

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • fala nośna
  • nośniki ładunku
  • nośniki oddziaływań
  • nośnik danych
  • nośnik magnetyczny
  • nośnik funkcji
  • nośnik miary
  • nośnik reklamy
  • nośnik narzędzi
  • medium transmisyjne

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Taśmy do streamerów stanowią zdecydowanie najtańszy nośnik pod względem kosztów przechowywania 1 MB danych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔɕɲik, AS: nośńik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noszowy mos., nosze

 czas. nosić, przenosić

 przym. noszowy, nośny

Wiktionary


nośnikowy

→ nośnik


SJP.pl

Patrz:

nośnik

nośność

1. maksymalne dopuszczalne obciążenie;
2. cecha tego, co jest nośne


SJP.pl

Nośność – możliwość przejęcia przez materiał, złącze lub konstrukcję obciążeń zewnętrznych. W wytrzymałości materiałów, pojęcie używane także dla określenia parametrów dopuszczalnego obciążenia (nośność wiaduktu lub mostu).

Określenie używane jest również w kontekście:

Wikipedia


nośny

przeznaczony do tego, żeby coś dźwigać, żeby być obciążonym; znoszący duże obciążenie


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) techn. dający możliwość przejęcia przez materiał lub konstrukcję obciążeń zewnętrznych

 (1.2) przeznaczony do przenoszenia daleko

 (1.3) mający duży zasięg; docierający daleko

 (1.4) pot. taki, który jest zrozumiały dla odbiorcy

 (1.5) zdolny do znoszenia jaj

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W tym budynku konstrukcję nośną stropu stanowi ruszt.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosiciel mos., noszowy mos., nosze nmos., nośnik mrz., nośność ż.

 czas. znosić, nieść ndk., znieść dk.

 przym. noszowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) podporowy

 (1.2) dalekonośny

 (1.4) przekonujący, przekonywający, wyrazisty, zrozumiały

 (1.5) nieśny

Wiktionary


nośpłat

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) reg. pozn. handlarz szmatami, starzyzną

 (1.2) reg. pozn. oberwaniec

Wiktionary


noż

wzmocnione "no", np. Noż kurde!


SJP.pl

partykuła

 (1.1) pot. ekspr. …wyrażająca zniecierpliwienie, irytację itp.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Noż kurde, znowu mi opiekunka odmówiła opieki w sobotę w ostatniej chwili.

Wiktionary


nożewo

Nożewo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ostrołęckim, w gminie Olszewo-Borki.

Leży na prawym brzegu Narwi przy drodze krajowej nr 61.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii NMP Królowej Polski w Olszewie-Borkach.

Wikipedia


nożice

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. nożyce

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk szyry

Wiktionary


nożny

1. związany z nogą, nogami (np. gruczoł nożny);
2. wprawiany w ruch nogą, nogami (np. napęd nożny)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący nóg, związany z nogami

 (1.2) o narzędziach, przyrządach: uruchamiany za pomocą nogi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nóżęta nmos., nożęta nmos., odnóże n., nózia ż., noga ż., nóżka ż., nożysko n., nogawica ż., nogawka ż.

Wiktionary


nożoodporny

odporny na przecięcie lub przebicie nożem


SJP.pl


nożowaty

przypominający nóż, mający właściwości noża


SJP.pl


nożowce

osoba używająca w bójkach i napadach noża; nożownik


SJP.pl


nożowiec

osoba używająca w bójkach i napadach noża; nożownik


SJP.pl


nożowisko

część niektórych maszyn tnących, do której przytwierdzone są ostrza


SJP.pl


nożownictwo

1. proceder nożownika; bandytyzm;
2. rzemiosło wyrabiania noży


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rzem. wytwórstwo noży

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nożownik mos., nóż mrz.

Wiktionary


nożowniczka

→ nożownik


SJP.pl

Patrz:

nożownik

nożowniczy

przymiotnik

 (1.1) dotyczący nożownictwa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nożownik mos., nóż mrz.

Wiktionary


nożownik

1. rzemieślnik produkujący noże i inne narzędzia tnące;
2. bandyta posługujący się nożem przy napadzie; nożowiec


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. rzem. rzemieślnik produkujący noże

 (1.2) krym. przestępca posługujący się nożem

 (1.3) człowiek walczący przy pomocy noża

Wiktionary

Zobacz też: Nożownik (film).

Nożownik – w dawnych czasach rzemieślnik na podgrodziu zajmujący się wytwarzaniem noży. Dziś – określenie hobbysty lub rzemieślnika zawodowo zajmującego się powyższym. Cech nożowników jest wymieniany jako jeden z ponad sześćdziesięciu cechów obecnych w Poznaniu w XVI w.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Tasaki wielkie roboty krakowskich nożowników, na palec grube, gniótł między wskazującym a średnim i kruszył w kawały.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nóż mrz., nożyk mrz., nożyczki nmos., nożownictwo n., nożyce nmos.

:: fż. nożowniczka ż.

 przym. nożowniczy, nożowy

Wiktionary


nożowy

→ nóż


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z nożem, dotyczący noża

Wiktionary

Patrz:

nóż

Powiązane:

 rzecz. nóż m., nożownik mos., nożyk mrz.

Wiktionary


nożoząb

ssak drapieżny z epok plioceńskiej i plejstoceńskiej, mający olbrzymie kły


SJP.pl


nożołopatka

narzędzie łączące nóż i łopatkę


SJP.pl


nożyce

1. ręczne narzędzie do cięcia, złożone z dwóch zwierających się ostrzy;
2. maszyna do cięcia przy użyciu zwierających się noży;
3. ćwiczenie gimnastyczne, polegające na naśladowaniu wyprostowanymi nogami ruchu nożyc;
4. nożycowate zakończenie odnóży u niektórych skorupiaków; szczypce, kleszcze


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) narzędzie w postaci dwóch ruchomych ostrzy umieszczonych na wspólnej osi, służące do cięcia papieru, roślin i innych mniej twardych substancji;

 (1.2) sport. ćwiczenie gimnastyczne polegające na wymachu nóg, leżąc na plecyecach

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • nożyczki – narzędzie do cięcia cienkich materiałów
  • nożyce ręczne – narzędzie do cięcia blachy
  • nożyce cenowe – zjawisko ekonomiczne
  • papier, kamień, nożyce – gra towarzyska
  • Nożyce – jezioro w Polsce
  • Nożyczki – film prod. USA z 1991 r.
  • nożyczki chirurgiczne – narzędzie chirurgiczne
  • nożyce wiertnicze – narzędzie używane w wiertnictwie
  • nożyce – nazwa przewrotki

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ogrodnik przyciął krzaki nożycami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈʒɨt͡sɛ, AS: nožyce

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nóż mrz.

:: zdrobn. nożyczki lm nm.

 przym. nożycowy

 przysł. nożycowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk nożice, szyry

Wiktionary


nożycowaty

przypominający kształtem otwarte nożyce


SJP.pl


nożycowy

→ nożyce


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z nożycami, dotyczący nożyc

Wiktionary

Patrz:

nożyce

Powiązane:

 rzecz. nożyce nmos., nożyczki nmos., nożyk mrz.

Wiktionary


nożyczki

narzędzie służące do przecinania m.in. papieru, posiadające dwa ostrza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) małe nożyce;

Wiktionary

Nożyczki, nożyce – narzędzie służące do ręcznego przecinania i rozcinania różnych materiałów przy użyciu małej siły.

Nożyczki zostały wynalezione prawdopodobnie około XV w. p.n.e. w Egipcie, ale współczesną konstrukcję wprowadzili Rzymianie ok. 100 p.n.e.[]

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie baw się nożyczkami w ten sposób, bo zrobisz sobie krzywdę!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈʒɨt͡ʃʲci, AS: nožyčʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nożyce nmos., nóż m., nożownik m., noga ż., nożyk mrz.

 przym. nożycowy, nożyczkowy

 przysł. nożycowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nożyce; gw. Górny Śląsk szczyrki

Wiktionary


nożyczkowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z nożyczkami, dotyczący nożyczek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nożyczki nmos.

Wiktionary


nożyczyn

Nożyczyn – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie mogileńskim, w gminie Jeziora Wielkie.

Wikipedia


nożycówka

nożycówka pospolita - gatunek błonkówki z rodziny miesierkowatych


SJP.pl

Nożycówka ("Chelostoma") – rodzaj owadów z rodziny miesierkowatych (Megachilidae) z rzędu błonkoskrzydłych. W Polsce stwierdzono 6 gatunków, wszystkie to samotnice z jednym pokoleniem w roku. Pszczoły te są słabo owłosione, samice zbierają pyłek w szczoteczkę na spodzie odwłoka. Większość gatunków jest wyspecjalizowana pokarmowo. Charakterystyczną cechą rodzaju jest wydłużone, walcowate ciało.

Wikipedia


nożyk

zdrobnienie od: nóż


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: nóż; mały nóż

 (1.2) pot. ostrze wkładane do maszynki do mięsa, golarki itp.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Podaj mi nożyk do owoców.

 (1.2) Muszę wymienić nożyki w maszynce do mięsa, bo mocno się stępiły.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔʒɨk, AS: nožyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nóż mrz., nożownik mos., nożyce nmos., nożyczki nmos.

 przym. nożowy, nożycowy, nożykowy

Wiktionary


nożykowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z nożykiem, dotyczący nożyka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nożyk m.

Wiktionary


nożyna

z politowaniem: noga, nóżka


SJP.pl


nożynko

Zobacz też: Nożynko w innych znaczeniach tej nazwy.

Nożynko (kaszub. Nożënkò; niem. "Klein Nossin") – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Czarna Dąbrówka. Leży nad rzeką Skotawą. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa słupskiego.

Wikipedia


nożysko

1. zgrubienie od: noga;
2. zgrubienie od: nóż


SJP.pl


nożówka

1. niedźwiedziówka nożówka - gatunek motyla;
2. wycinka nożówka - gatunek motyla;
3. rybka akwariowa


SJP.pl

Nożówka ("Alfaro cultratus)" – gatunek słodkowodnej ryby z rodziny piękniczkowatych (Poeciliidae).

Wikipedia


nożęta

pieszczotliwie: małe nóżki; nóżęta


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) książk. pieszcz. nogi dzieci

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Drobne piąstki i nosek, a nawet bose pokurczone nożęta, tuliły się całą swoją słabą siłą do matczynego łona, jakgdyby usiłując wejść tu w jakąś bezpieczną kryjówkę i schronić się przed życiem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noga ż., nożysko n., nóżka ż., nóżęta lm nm.

 przym. nożny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nóżki; war. nóżęta

Wiktionary


np

1. symbol neptunu, pierwiastka chemicznego;
2. symbol nepera, jednostka używanej do wyrażania wzmocnienia lub tłumienia mocy elektrycznej, natężenia prądu itp.


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Np – symbol pierwiastka neptun
  • Np – symbol logarytmicznej jednostki miary neper
  • np. – skrót od „na przykład”
  • .np – domena internetowa
  • np. – skrót używany w grach wieloosobowych od słów no problem (pol. nie ma problemu)
  • NP

Wikipedia


np.

skrót od: na przykład, czytany jako całe wyrażenie


SJP.pl

skrót

 (1.1) = na przykład

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wiele pojazdów ma cztery koła, np. autobusy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: na‿ˈpʃɨkwat, AS: na‿pšyku̯at

Wiktionary


npc

skrótowiec

 (1.1) med. choroba Niemanna-Picka typu C;

 (1.2) inform. problem NP-zupełny;

 (1.3) w grach RPG: bohater niebędący graczem;

 (1.4) slang. pejor. osoba nudna, szara, postrzegana jako taka bez charakteru i własnych poglądów

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • W informatyce – Problem NP-zupełny – problem zupełny w klasie NP.
  • W grach fabularnych i komputerowych skrót odnoszący się do bohatera niezależnego.
  • National Provincial Championship – nowozelandzkie mistrzostwa prowincji w rugby union

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɛ̃n‿pɛ‿ˈt͡sɛ, AS: ẽn‿pe‿ce

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) rzad. BN

 (1.3-4) pot. enpek, enpecet

Wiktionary


npd

skrót od: Nationaldemokratische Partei Deutschlands - Narodowo-Demokratyczna Partia Niemiec


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Narcystyczne zaburzenie osobowości
  • Nationaldemokratische Partei Deutschlands – Narodowodemokratyczna Partia Niemiec – niemiecka partia polityczna
  • Nouveau parti démocratique – Nowa Partia Demokratyczna – kanadyjska partia polityczna
  • Nowy Przekład Dynamiczny – polski przekład Biblii
  • NPD Group

Wikipedia


npś

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) = polit. społ. nowy porządek świata;

Wiktionary


nq

skrótowiec

 (1.1) posp. slang. zdrobn. narka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) No to nq! Spadam już.

Wiktionary


nr

numer (skrót czytany jako cały wyraz)


SJP.pl

skrót

 (1.1) = numer

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Publiczne Gimnazjum nr 1 w Warszawie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnũmɛr, AS: nũmer

Wiktionary


nra

skrót od: Naczelna Rada Adwokacka


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Naczelna Rada Aptekarska
  • Naczelna Rada Adwokacka
  • National Rifle Association (Wielka Brytania) - organizacja strzelectwa sportowego w Wielkiej Brytanii założona w 1859 r
  • National Rifle Association of America () – pozarządowa organizacja amerykańska
  • National Recovery Administration () – działająca w latach 1933-35 instytucja rządu Franklina Delano Roosevelta, implementująca Nowy Ład

Wikipedia


nrb

skrótowiec

 (1.1) = numer rachunku bankowego

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Numer Rachunku Bankowego
  • Numer Rozliczeniowy Banku

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) NRB nie zawiera liter, kropek, przecinków, myślników ani innych znaków.

 (1.1) NRB składa się z 26 cyfr.

Wiktionary


nrd

[czytaj: e-ner-DE] skrót od: Niemiecka Republika Demokratyczna


SJP.pl

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki lub żeński, nazwa własna

 (1.1) = hist. geogr. polit. Niemiecka Republika Demokratyczna

 (1.2) reprezentacja NRD (1.1)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Berlin Zachodni był enklawą na obszarze NRD.

 (1.2) Chłopaki zaciągnęli go do kina, potem Pawełek zdobył bilety na recital Ewy Demarczyk, a potem był mecz hokejowy Polska – NRD, na który poszli całą gromadą i na przemian to wrzeszczeli, to dęli w trąbki, dopingując swojaków.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɛ̃n‿ɛr‿ˈdɛ, AS: ẽn‿er‿de

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. NRD-owiec m., enerdowiec m.

 przym. NRD-owski, enerdowski

Wiktionary


nrd-owiec

obywatel NRD; enerdowiec


SJP.pl


nrd-owski

→ NRD (Niemiecka Republika Demokratyczna); enerdowski, dedeerowski, dederowski, DDR-owski


SJP.pl


nrem

numer (skrót czytany jako cały wyraz)


SJP.pl


nrf

[czytaj: en-er-EF] skrót od: Niemiecka Republika Federalna


SJP.pl

skrótowiec

 (1.1) = Niemiecka Republika Federalna

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Niemiecka Republika Federalna – oficjalna nazwa Niemiec Zachodnich, stosowana w Polsce do traktatu pomiędzy RFN a PRL w 1970 roku
  • NATO Response Force – Siły Odpowiedzi NATO
  • National Retail Federation – stowarzyszenie handlu detalicznego

Wikipedia


nrf-owiec

potocznie: obywatel NRF (Niemieckiej Republiki Federalnej); enerefowiec


SJP.pl


nrf-owski

→ NRF (Niemiecka Republika Federalna); enerefowski


SJP.pl


nrt

[czytaj: en-er-TE] skrót angielskiego: Netto Register Tonnage - symbol użytkowej pojemności wnętrza kadłuba statku wodnego (tzw. tonaż netto)


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • tona rejestrowa netto
  • nikotynowa terapia zastępcza
  • Port lotniczy Tokio-Narita

Wikipedia


ns

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Narodowy socjalizm – ustrój polityczny III Rzeszy
  • Nederlandse Spoorwegen – koleje holenderskie
  • Nasz System – system licytacji brydżowej
  • Nuclear Ship – statek o napędzie atomowym (zobacz też skróty przed imionami statków)
  • Najświętszy Sakrament – sakrament eucharystii
  • Neuroshima – gra RPG
  • Nowy Sącz – miasto w województwie małopolskim

Wikipedia


nsa

1. skrót od: Naczelny Sąd Administracyjny, polska instytucja państwowa;
2. skrót od: National Security Agency, amerykańska wewnętrzna agencja wywiadowcza


SJP.pl

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) = Naczelny Sąd Administracyjny;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Naczelny Sąd Administracyjny
  • National Security Agency

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɛ̃n‿ɛs‿ˈa, AS: ẽn‿es‿a

Wiktionary


nsdap

skrót od: Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei - Narodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotnicza, niemiecka partia faszystowska


SJP.pl


nsdap-owiec

członek NSDAP


SJP.pl


nsi

skrótowiec w funkcji rzeczownika

 (1.1) = Narodowa Strategia Integracji

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɛ̃n‿ɛs‿ˈi, AS: ẽn‿es‿i

Wiktionary


nspj

skrótowiec

 (1.1) rel. = Najświętszego Serca Pana Jezusa

 (1.2) hist. polit. = Niemiecka Socjalistyczna Partia Jedności

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • NSPJ – Niemiecka Socjalistyczna Partia Jedności
  • NSPJ – Najświętsze Serce Pana Jezusa

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kurs przedmałżeński odbędzie się w Parafii NSPJ w Chorzowie-Batorym.

Wiktionary


nsz

Narodowe Siły Zbrojne, konspiracyjna organizacja wojskowa powstała w Polsce 20 IX 1942 r.


SJP.pl

skrótowiec

 (1.1) = hist. wojsk. Narodowe Siły Zbrojne;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czy mieliśmy tylko kazaniami i wodą święconą zwalczać organizatorów masowych mordów, opryszków z NSZ i pogrobowców reżimu Berezy?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɛ̃n‿ɛz‿ˈːɛt, AS: ẽn‿e•‿zet

Wiktionary


nsz-owiec

członek Narodowych Sił Zbrojnych, konspiracyjnej organizacji wojskowej okresu II wojny światowej


SJP.pl


nsz-owski

→ NSZ


SJP.pl

Patrz:

NSZ

nszz

skrót od: Niezależny Samorządny Związek Zawodowy


SJP.pl

skrótowiec

 (1.1) = Niezależny Samorządny Związek Zawodowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) WZD Regionu Śląsko-Dąbrowskiego NSZZ „Solidarność”

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɛ̃n‿ɛz‿ːɛd‿ˈzɛt, AS: ẽn‿e•‿zed‿zet

Wiktionary


nt

Nowy Testament; N.T. (skrót pisany z kropkami lub bez, czytany jako całe, odmienne wyrażenie)


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • NT (ang. near threatened) – skrót gatunku bliskiego zagrożenia w Czerwonej Księdze IUCN
  • NT (ang. Newfoundland Time) – czas nowofundlandzki
  • NT – Nowy Testament
  • Microsoft Windows NT
  • nukleotydy
  • neurotensyna
  • nadciśnienie tętnicze
  • Nit (jednostka luminancji)

Wikipedia


nt.

skrót od: na temat


SJP.pl

skrót

 (1.1) = na temat

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Szczegółowe informacje nt. powyższych działań wraz z formularzem zgłoszeniowym zostaną zamieszczone w późniejszych terminach.

Wiktionary


ntfs

skrót od: New Technology File System, w informatyce: system plików w systemach Microsoft Windows


SJP.pl

NT

Wikipedia


ntg

skrótowiec

 (1.1) = slang. Nie Ta Grupa (dyskusyjna)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po cholerę dajesz ogłoszenie na grupie, która jest ntg w stosunku do twojego ogłoszenia?

 (1.1) Gdyby post był bardzo NTG, prosiłbym o przekierowanie na odpowiednią grupę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɛ̃n‿tɛ‿ˈɟɛ, AS: ẽn‿te‿ǵe

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewłaściwie/mylnie skierowany

Wiktionary


ntsc

skrót od: National Television System Committee, amerykański oraz japoński system kodowania obrazu telewizyjnego


SJP.pl

NTSC – amerykański system transmisji telewizji analogowej. Nazwa pochodzi od pierwszych liter nazwy organu, który zatwierdził system – National Television System Committee (pol. „Narodowy Komitet ds. Systemu Telewizyjnego”).

NTSC jest systemem stosowanym w większości krajów Ameryki Północnej, Środkowej, Południowej i Azji.

Wikipedia


nu

1. wykrzyknik zakazujący czegoś, najczęściej powtórzony dwu- lub trzykrotnie, zwykle używany w rozmowach z dziećmi (np. Nu, nu! Nie wolno, nie dotykaj!);
2. regionalne: wykrzyknik zachęcający, przynaglający do działania, aktywności (np. Nu, dawaj, idziemy!)


SJP.pl

wykrzyknik

 (1.1) wykrzyknik zakazujący czegoś, najczęściej powtórzony

 (1.2) = gwara. no

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nu, AS: nu

Wiktionary


nuakszott

stolica Mauretanii; Nawakszut


SJP.pl


nuba

język, którym mówią rdzenni mieszkańcy Nubii; język nubijski


SJP.pl


nubia

kraina historyczna w Afryce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie;

Wiktionary

Zobacz też: Nubia Technology – chiński producent urządzeń mobilnych.

Nubia (nub. Nobīn, ‏النُوبَة‎) – kraina historyczna w północno-wschodniej Afryce obejmująca środkowy bieg Nilu pomiędzy Asuanem a Chartumem (między VI a I kataraktą), obecnie na terenie południowego Egiptu i północnego Sudanu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jeszcze na studiach udało się jej wyjechać na wyprawę badawczą do Nubii.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnubʲja, AS: nubʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nubijka ż., Nubijczyk mos.

 przym. nubijski

Wiktionary


nubijczycy

mieszkaniec Nubii


SJP.pl

Nubijczycy – lud afrykański zamieszkujący w starożytności rejony od I do V katarakty na Nilu, czyli rejon zwany przez Egipcjan Nubią.

Starożytni Nubijczycy kilkakrotnie podbili Egipt w różnych okresach dziejów tego państwa. Nubia przyjęła chrześcijaństwo w III wieku n.e., jako jedno z pierwszych państw na świecie. Państwo to, ze stolicą w Dongoli, przetrwało do wczesnego średniowiecza, gdy zostało podbite przez Arabów. Ten podbój położył kres istnieniu Nubijczyków jako narodu.

Wikipedia


nubijczyk

mieszkaniec Nubii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Nubii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nubia ż.

:: fż. Nubijka ż.

 przym. nubijski

Wiktionary


nubijka

mieszkanka Nubii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Nubii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nubia ż.

:: fm. Nubijczyk mos.

 przym. nubijski

Wiktionary


nubijski

przymiotnik od: Nubia


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nubią, dotyczący Nubii, pochodzący z Nubii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na wystawie znalazły się ozdoby nubijskie i saharyjskie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nubia ż., Nubijczyk mos., Nubijka ż.

Wiktionary


nubiologia

nauka badająca dzieje i kulturę Nubii


SJP.pl

Nubiologia zwana inaczej archeologią Sudanu – nauka będąca częścią archeologii zajmująca się kulturą materialną oraz dziejami Nubii, krainy historycznej znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie między VI a I kataraktą. Twórcą terminu był Kazimierz Michałowski (1901–1981). Nubiologia jest nauką interdyscyplinarną dotyczącą szeroko pojętych dziejów i kultury Nubii, Etiopii i Koptów.

Wikipedia


nubiologiczny

związany z nauką badającą dzieje i kulturę Nubii


SJP.pl


nubira

model samochodu marki Daewoo


SJP.pl


nubuk

skóra, głównie cielęca, używana do produkcji obuwia i galanterii skórzanej


SJP.pl

Nubuk – wyprawiona miękka skóra wykończona od strony lica po jego uprzednim oszlifowaniu polerującym. Jest ona najczęściej pochodzenia bydlęcego, cielęcego lub wieprzowego. Garbowana metodą chromową (w odróżnieniu od zamszu garbowanego metodą tłuszczową). Surowcem na nubuk mogą być tylko skóry o niewielkim uszkodzeniu lica.

Wikipedia


nubukowy

→ nubuk


SJP.pl

Patrz:

nubuk

nucellus

część zalążka rośliny zaopatrująca przedrośle w substancje zapasowe; ośrodek


SJP.pl


nucenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nucić.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nucić

Wiktionary


nuci

forma czasownika.

 (1.1) 3 os. lp. ter. od nucić

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nuci – gmina w okręgu Ilfov w Rumunii
  • Nuci – wieś w Rumunii, w okręgu Ilfov, w gminie Nuci
  • Nuci – wieś w Rumunii, w okręgu Călărași, w gminie Vasilați

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnut͡ɕi, AS: nući

Wiktionary


nucić

1. śpiewać cicho lub śpiewać jakąś melodię bez użycia słów;
2. poetycko:
a) o ptakach: wydawać melodyjne odgłosy;
b) o owadach: brzęczeć


SJP.pl

czasownik

 (1.1) śpiewać półgłosem lub bez słów

 (1.2) poet. śpiewać (o ptakach)

 (1.3) poet. brzęczeć (o owadach)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zbyszek cicho nucił Ewie kołysankę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnut͡ɕit͡ɕ, AS: nućić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nucenie n.

 czas. zanucić dk.

Wiktionary


nuckowski

nazwisko


SJP.pl


nucleus

[czytaj: nukleus] u roślin kwiatowych: wewnętrzna część zalążka otoczona osłonkami


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • nucleus (łac.) – jądro komórkowe
  • Nucleus – brytyjski zespół jazzowo-progresywny, założony w 1969 roku przez Iana Carra
  • Nucleus – album Sonny’ego Rollinsa z 1975
  • Nucleus – drugi studyjny album szwedzkiej grupy Anekdoten z 1995
  • Nucleus – album Deeds of Flesh z 2020
  • Nucleus – system operacyjny dla komputerów Mera 300

Wikipedia


nucza

cedzidło; filtr o działaniu okresowym, otwarty lub zamknięty zbiornik z dnem sitowym


SJP.pl


nuda

1. nieprzyjemne samopoczucie spowodowane bezczynnością, brakiem wrażeń, monotonią życia;
2. coś nudnego, nieciekawego;
3. nudny mężczyzna, chłopak; nudziarz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stan, gdy jest nudno, gdy nie dzieje się nic ciekawego;

Wiktionary

Nuda – negatywny stan emocjonalny, polegający na uczuciu wewnętrznej pustki, zwykle spowodowany jednostajnością, brakiem zmiany otoczenia, brakiem bodźców, a czasami chorobą.

Nuda to stan obojętności i braku zainteresowania. Jest traktowana jako odmiana frustracji lub stresu. Czasami może doprowadzić do innych stanów emocjonalnych, jak np. agresji.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ale nuda! Gdyby tylko przyszedł Janek, może wtedy byłoby ciekawiej.

 (1.1) Na próżno kapela wygrywała skoczne dryganty, sztajery i menuety, liberia, w białych kosmatych surdutach, niestrudzenie roznosiła słodkie muszkatele i alikanty, a czarujące gospodynie usiłowały ożywić gnuśną zabawę - nuda nie dała się rozproszyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnuda, AS: nuda

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudziarka ż., nudziarz m., nudziara ż., znudzenie n., nudności nmos.

 przym. nudny, nudnawy

 przysł. nudno, nudnie

 czas. znudzić, nudzić ndk., przynudzać ndk., zanudzać ndk., zanudzić dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) znudzenie

Wiktionary


nude

[czytaj: njud] o kolorze: cielisty


SJP.pl

Nude – album koncepcyjny brytyjskiej grupy Camel wydany w 1981 roku. Opowiada o Hiroo Onodzie, japońskim żołnierzu porzuconym na wyspie podczas II wojny światowej, który nie wie, że wojna się skończyła. Tekst piosenek napisała głównie Susan Hoover, z wyjątkiem "Please Come Home", którego twórcą jest Andrew Latimer. "Nude" jest ostatnią płytą na której zagrał Andy Ward.

Wikipedia


nudelkula

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wałek do ciasta

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) A jo ci powiedziała, że mosz od jutra szlaban i już zaś nudelkula pójdzie w ruch. (Duet Karo: Żoneczka)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudelzupa ż., nudle lm nm.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wałek do ciasta

Wiktionary


nudelzupa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rosół z makaronem

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. zupa z makaronem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudle lm nm., nudelkula ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nudlowo zupa

Wiktionary


nudes

środowiskowo: nagie lub półnagie zdjęcie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdjęcie przedstawiające nagą osobę

Wiktionary


nudla

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. kawałek makaronu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Fater, nudla mocie na pysku!

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudle nmos.

Wiktionary


nudle

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. gw-pl|Poznań. kulin. makaron (najczęściej domowej roboty)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Lubia rosół z nudlami.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudelzupa ż., nudelkula ż., nudla ż.

Wiktionary


nudnawo

przysłówek sposobu

 (1.1) trochę nudno; niezbyt interesująco

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na wykładzie zrobiło się nudnawo.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nudnawy

 rzecz. nudziarka ż.

Wiktionary


nudnawy

trochę nudny; przynudnawy


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) trochę nudny, nudzący

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Rządowi pozostaje więc żmudne i nudnawe dla szerszej publiczności „dyscyplinowanie koalicji”.

 (1.1) Ożywiała nudnawe kolumny „Przeglądu Tygodniowego”, a później dogorywającego „Życia Literackiego”.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nudˈnavɨ, AS: nudnavy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nuda ż., nudzenie n., nudziara ż., nudziarka ż., nudziarstwo n., nudziarz mos., nudności lm nm., nudność ż.

 czas. nudzić ndk., nudzić się ndk., znudzić dk., znudzić się dk., przynudzać ndk., przynudzić dk., zanudzać ndk., zanudzać się ndk., zanudzić ndk., zanudzić się ndk.

 przym. nudny, nudziarski

 przysł. nudnawo, nudno

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przynudnawy

Wiktionary


nudnie

przysłówek

 (1.1) zob. nudno.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nuda ż., nudzenie n., nudziarz m., nudność ż.

 czas. znudzić, nudzić ndk.

 przym. nudny

 przysł. nudno

Wiktionary


nudniej

stopień wyższy od przysłówków: nudno, nudnie


SJP.pl


nudniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: nudny


SJP.pl


nudno

przysłówek

 (1.1) w sposób nudny, nieciekawie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Każdy kto latał, wie, jak to jest. Czuje się trzy wymiary. Na ziemi jest nudniej: chodzimy tylko w lewo, w prawo albo prosto. Zawsze marzyło mi się, by latanie było bardziej popularne.

 (1.1) Moim zdaniem z roku na rok jest niestety coraz nudniej, coraz gorszy program itp.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudziarka ż., nuda ż., nudziarz m., nudziara ż., nudzenie n., zanudzanie n., przynudzanie n., nudziarstwo n., nudności nmos.

 czas. znudzić, nudzić ndk., zanudzać ndk., zanudzić dk., przynudzać ndk.

 przym. nudny, nudziarski, nudnawy

 przysł. nudnie

Wiktionary


nudności

cecha czegoś nudnego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) med. mdłości, stan poprzedzający wymioty

forma rzeczownika.

 (2.1) D., C., Ms., W. lp. od: nudność

Wiktionary

Nudności ( ναυτεία, łac. "nausea", "vomitus", ang. "nausea") – nieprzyjemne, niebolesne, subiektywne odczucie silnej potrzeby zwymiotowania. Mogą mu towarzyszyć: ślinotok, tachykardia, zblednięcie skóry i potliwość. Nudności zazwyczaj poprzedzają wymioty i odruchy wymiotne, chociaż mogą występować niezależnie.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Surowa fasola zawiera lektyny, które mogą wywołać wymioty, nudności i rozwolnienie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudziarka ż., nudność ż., nuda ż., nudzenie n., przynudzanie n.

 czas. znudzić, nudzić ndk., zanudzić dk., zanudzać ndk., wynudzić dk., przynudzać ndk.

 przym. nudny, nudnawy

 przysł. nudno

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mdłości

Wiktionary


nudność

cecha czegoś nudnego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nudne; cecha tych, którzy są nudni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nudny, nudnawy

 przysł. nudnie

 rzecz. nudziarka ż., nudności nmos., nudziara ż.

Wiktionary


nudny

nie budzący zainteresowania


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) wywołujący nudę, niebudzący zainteresowania, powodujący apatię i zmęczenie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wykład był tak nudny, że część słuchaczy opuściła salę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnudnɨ, AS: nudny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudziarka ż., nuda ż., nudność ż., nudziarz mos., nudności nmos.

 czas. nudzić ndk., znudzić dk., zanudzać ndk., zanudzić dk.

 przym. nudziarski, nudnawy

 przysł. nudno, nudnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieciekawy, nieinteresujący, nużący, pot. drętwy, pot. nudziarski

Wiktionary


nudy

nudna kobieta, dziewczyna; nudziara


SJP.pl


nudysta

osoba przebywająca na zewnątrz nago


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba przebywająca towarzysko na zewnątrz nago dla kontaktu z naturą

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nudyści twierdzą, że nago lepiej się czują na łonie natury.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nuˈdɨsta, AS: nudysta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudyzm m., denudacja ż.

:: fż. nudystka ż.

 przym. nudystyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) naturysta

Wiktionary


nudystka

→ nudysta


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fż. od: nudysta

Wiktionary

Patrz:

nudysta

Przykłady

 (1.1) Anka i Magda są nudystkami i jeżdżą co roku do Chałup.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nuˈdɨstka, AS: nudystka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudyzm m.

:: fm. nudysta m.

 przym. nudystyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) naturystka

Wiktionary


nudystyczny

→ nudyzm; naturystyczny


SJP.pl


nudyzm

przebywanie nago na powietrzu dla pełnego kontaktu z naturą


SJP.pl


nudzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nudzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nuˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: nuʒẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nudzić, znudzić

 przysł. nudno, nudnie

 rzecz. nudziarz m., nudności nmos., nudziarka ż.

 przym. nudziarski, nudnawy

Wiktionary


nudziak

kosmetyk o cielistym kolorze


SJP.pl


nudziakowy

przymiotnik

 (1.1) pot. środ. w kolorze cielistym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Paznokcie nudziakowe to świetna baza do letnich stylizacji.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudziak mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) cielisty, nude

Wiktionary


nudziara

kobieta nudna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: nudziarz

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nuˈd͡ʑara, AS: nuʒ́ara

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudziarka ż., nudziarz, nuda, nudziarstwo, nudność

 przym. nudziarski, nudnawy

 przysł. nudno

Wiktionary


nudziarka

→ nudziarz; nudziara


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) lekcew. kobieta zanudzająca towarzystwo

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ona jest straszną nudziarką, jak zacznie ględzić, to uśpi ci całe towarzycho.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nuda ż., nudzenie n., nudziara ż., nudziarstwo n., nudziarz mos., nudności lm nm., nudność ż.

 czas. nudzić ndk., nudzić się ndk., znudzić dk., znudzić się dk., przynudzać ndk., przynudzić dk., zanudzać ndk., zanudzać się ndk., zanudzić ndk., zanudzić się ndk.

 przym. nudnawy, nudziarski, nudny

 przysł. nudnawo, nudno

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lekcew. nudziara

Wiktionary


nudziarski

dotyczący nudziarza; nudny, nudzący


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z nudziarstwem, dotyczący nudziarstwa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudziarka ż., nudziarstwo n., nudziarz m., nudziara ż., nudzenie n., zanudzenie n., znudzenie n.

 przysł. nudno

 przym. nudny, nudnawy

Wiktionary


nudziarstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zajęcie nudziarza

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nudnawy, nudziarski

 przysł. nudno

 rzecz. nudziarz mos., nudziarka ż., nudziara ż.

Wiktionary


nudziarz

mężczyzna nudny; tetryk; zrzęda


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek zanudzający innych, nudny człowiek, zrzęda

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudziarka ż., nuda ż., nudziara ż., nudzenie n., zanudzanie n., przynudzanie n., nudziarstwo n.

 czas. znudzić, nudzić ndk., zanudzać ndk., zanudzić dk., przynudzać ndk.

 przym. nudny, nudziarski, nudnawy

 przysł. nudno, nudnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. maruda, nuda; reg. bałaguła

Wiktionary


nudzić

1. opowiadać o czymś nieciekawym; przynudzać;
2. powodować, że coś staje się nudne;
3. pot. prosić o coś, nalegać na coś dłuższy czas;
4. nudzić się:
a) nie mieć zajęcia, męczyć się z tego powodu;
b) stawać się nudnym


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) powodować nudę

czasownik zwrotny niedokonany nudzić się (dk. brak)

 (2.1) odczuwać nudę

 (2.2) stpol. prowincj. niepokoić

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnud͡ʑit͡ɕ, AS: nuʒ́ić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudziarka ż., nuda ż., nudzenie n., nudziarz m., nudności nmos., znudzenie n.

 czas. zanudzać dk., znudzić dk.

 przym. nudny, nudnawy

 przysł. nudno, nudnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zanudzać, męczyć; reg. śl. ciurczeć

Wiktionary


nufcio

zdrobnienie od: Onufry (imię męskie)


SJP.pl


nufel

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. smoczek

Wiktionary


nugat

ciasteczko nadziewane masą orzechową


SJP.pl

Nu

Wikipedia


nugatowy

→ nugat


SJP.pl

Patrz:

nugat

nugget

bryłka metalu, zwłaszcza szlachetnego, znaleziona w piasku, mule itp.; samorodek, rodzimek


SJP.pl


nuggets

[czytaj: nagets] kawałek pieczonego kurczaka w panierce; nugget


SJP.pl


nugla

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. gw-pl|Śląsk Cieszyński. makaron

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nudla

Wiktionary


nui

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. wyspa należąca do państwa Tuvalu;

Wiktionary

Nui – atol należący do archipelagu Tuvalu. W 2002 roku na atolu mieszkało 548 osób. Atol odkrył hiszpański podróżnik Álvaro de Mendaña de Neyra 16 stycznia 1568 roku.

Na Nui znajduje się szkoła podstawowa (Valpuna Primary School) i przedszkole (Punavani Pre-School) (stan na 2014 rok).

Wikipedia


nujcja

roślina z rodziny gązewnikowatych; tropikalny półpasożyt drzew i krzewów


SJP.pl

Nu

Wikipedia


nukijczyk

mieszkaniec Nuuk (stolicy Grenlandii)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Nuuku

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nuˈcijt͡ʃɨk, AS: nuḱii ̯čyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nuuk

:: fż. nukijka ż.

 przym. nukijski

Wiktionary


nukijka

mieszkanka Nuuk (stolicy Grenlandii)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Nuuku

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nuˈcijka, AS: nuḱii ̯ka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nuuk mrz.

:: fm. nukijczyk mos.

 przym. nukijski

Wiktionary


nukijski

przymiotnik od: Nuuk (stolica Grenlandii)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nuukiem, dotyczący Nuuku (stolicy Grenlandii)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nuuk mrz., nukijczyk mos., nukijka ż.

Wiktionary


nuklearność

→ nuklearny


SJP.pl

Patrz:

nuklearny

nuklearny

1. związany z bronią jądrową;
2. związany z jądrem atomowym; jądrowy


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) fiz. dotyczący jądra atomu

 (1.2) wojsk. dotyczący broni działającej na zasadzie rozszczepienia jądra atomu

 (1.3) wojsk. dotyczący konfliktu zbrojnego z użyciem broni nuklearnej (1.2)

Wiktionary

Przykłady

 (1.3) Zwłaszcza konflikt sueski spotęgował świadomość zagrożenia zagładą nuklearną.

 (1.3) Kiedy terroryści zaatakowali Bliski Wschód i Amerykę Północną, całemu światu groził śmiertelny konflikt nuklearny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nuklid mrz., nukleon m., nukleonika ż., nuklearyzacja ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) jądrowy

Wiktionary


nukleaza

enzym katalizujący rozkład kwasów nukleinowych na nukleotydy; nukleinaza


SJP.pl


nukleazy

enzym katalizujący rozkład kwasów nukleinowych na nukleotydy; nukleinaza


SJP.pl

Nukleazy – enzymy przecinające wiązania fosfodiestrowe w kwasach nukleinowych. Wykazują różne stopnie specyficzności wobec substratu, mogą działać wyłącznie na jeden rodzaj kwasu nukleinowego (np. rybonukleazy, deoksyrybonukleazy), również niewybiórczo na oba z nich. Ich szczególnym przypadkiem są restryktazy, wykazujące wysoką specyficzność dla określonej sekwencji nukleotydów w DNA, przecinające nić wyłącznie w tym miejscu lub w jego pobliżu.

Wikipedia


nukleina

dawna nazwa kwasu nukleinowego


SJP.pl


nukleinaza

enzym katalizujący rozkład kwasów nukleinowych na nukleotydy; nukleaza


SJP.pl


nukleinazy

enzym katalizujący rozkład kwasów nukleinowych na nukleotydy; nukleaza


SJP.pl


nukleofil

odczynnik, który w reakcji organicznej oddaje swoją parę elektronów w celu utworzenia nowego wiązania z atomem węgla należącym do innej cząsteczki


SJP.pl

Nu

Wikipedia


nukleoid

u organizmów prokariotycznych (tj. nie posiadających jąder komórkowych) obszar cytoplazmy zawierający genofor stanowiący odpowiednik jądra komórkowego; prokarion


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. gęsty obszar DNA w komórce prokariotycznej, który nie jest oddzielony od cytoplazmy

 (1.2) biol. rdzeń peroksysomu

Wiktionary

Nukleoid ("prokarion") – obszar cytoplazmy komórek prokariotycznych, w którym znajduje się kolista nić kwasu deoksyrybonukleinowego (DNA) w postaci genoforu. Jej odpowiednikiem u eukariontów jest jądro komórkowe, które dodatkowo otoczone jest błoną jądrową.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) genofor, prokarion

Wiktionary


nukleolus

twór wewnątrz jądra komórkowego, w którym zachodzi intensywna synteza RNA; jąderko


SJP.pl


nukleon

wspólna nazwa składników jądra atomowego: protonu i neutronu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. proton lub neutron;

 (1.2) fiz. w szerszym znaczeniu: barion złożony tylko z kwarków górnych i dolnych

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nuklearny

 rzecz. nuklid mrz.

Wiktionary


nukleonik

specjalista w dziedzinie nukleoniki


SJP.pl


nukleonika

nauka o procesach jądrowych i technologii jądrowej


SJP.pl


nukleonowy

→ nukleon


SJP.pl

Patrz:

nukleon

nukleoplazma

płyn tworzący środowisko wewnętrzne jądra komórkowego; kariolimfa


SJP.pl

Nu

Wikipedia


nukleoproteid

białko złożone, zawierające jako grupę prostetyczną cząsteczkę kwasu nukleinowego (DNA, RNA), występujące w cytoplazmie, jądrze komórkowym, chromosomach, rybosomach, a także w wirusach


SJP.pl


nukleoproteidy

białko złożone, zawierające jako grupę prostetyczną cząsteczkę kwasu nukleinowego (DNA, RNA), występujące w cytoplazmie, jądrze komórkowym, chromosomach, rybosomach, a także w wirusach


SJP.pl


nukleoproteinowy

→ nukleoproteina


SJP.pl

Patrz:

nukleoproteina

nukleosom

odcinek DNA o długości około 200 par zasad, jednostka strukturalna chromatyny


SJP.pl

Nukleosom – jednostka strukturalna chromatyny składająca się z odcinka DNA o długości ok. 200 par zasad, z których 146 nawiniętych jest na 8 histonów rdzeniowych (po dwa histony H2A, H2B, H3 i H4 - tzw. oktamer histonowy) i tworzy tzw. cząstkę rdzeniową lub rdzeń nukleosomu.

Wikipedia


nukleosynteza

1. w biologii: proces biosyntezy nukleotydów z ostatecznym wytworzeniem w komórkach kwasów nukleinowych: DNA i RNA;
2. w fizyce: reakcje jądrowe powodujące powstanie nowych jąder atomowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) astr. chem. fiz. proces powstawania jąder atomowych pierwiastków chemicznych z protonów i neutronów, zachodzący w warunkach wysokich temperatur i ciśnień

Wiktionary

Nukleosynteza – proces, w którym powstają nowe jądra atomowe w wyniku łączenia się nukleonów, czyli protonów i neutronów, lub istniejących już jąder atomowych i nukleonów. Obecny skład izotopowy Wszechświata jest głównie skutkiem naturalnej nukleosyntezy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nasze ciała budują pierwiastki powstałe w wyniku nukleosyntezy gwiazdowej.

Wiktionary


nukleotyd

podstawowy składnik budulcowy kwasów nukleinowych (DNA i RNA)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. organiczny związek chemiczny, podstawowy składnik strukturalny kwasu nukleinowego

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnuklɛˈɔtɨt, AS: nukleotyt

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nukleotydowy

 rzecz. nuklid mrz.

Wiktionary


nukleotydaza

enzym rozkładający nukleotydy na nukleozydy i kwas fosforowy


SJP.pl


nukleotydazy

enzym rozkładający nukleotydy na nukleozydy i kwas fosforowy


SJP.pl


nukleotydy

podstawowy składnik budulcowy kwasów nukleinowych (DNA i RNA)


SJP.pl

Nukleotydy – organiczne związki chemiczne z grupy estrów fosforanowych; są estrami nukleozydów i kwasu fosforowego (5'-fosforany nukleozydów).

Nukleotydy stanowią podstawowe składniki kwasów nukleinowych (DNA i RNA) oraz innych polinukleotydów, odgrywają też znaczącą rolę w metabolizmie i przekazywaniu sygnałów w komórce:

Wikipedia


nukleozyd

glikozyd złożony z zasady azotowej: purynowej (adenina lub guanina) lub zasady pirymidynowej (cytozyna, tymina lub uracyl) oraz części cukrowej w postaci pentozy (ryboza lub dezoksyryboza), stanowiący część kwasu nukleinowego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. związek chemiczny składający się z cukru i zasady azotowej, połączonych wiązaniem glikozydowym; podstawowa jednostka tworząca nukleotydy; główny budulec kwasów nukleinowych

Wiktionary


nukleozydaza

enzym z grupy hydrolaz


SJP.pl


nukleozydazy

enzym z grupy hydrolaz


SJP.pl


nukleozydowy

→ nukleozyd


SJP.pl

Patrz:

nukleozyd

nukleozydy

glikozyd złożony z zasady azotowej: purynowej (adenina lub guanina) lub zasady pirymidynowej (cytozyna, tymina lub uracyl) oraz części cukrowej w postaci pentozy (ryboza lub dezoksyryboza), stanowiący część kwasu nukleinowego


SJP.pl

Nukleozydy – organiczne związki chemiczne zbudowane z zasady azotowej połączonej wiązaniem β-"N"-glikozydowym z pentozami (rybozą, deoksyrybozą lub rybitolem).

W zależności od rodzaju zasady azotowej wyróżnia się (wytłuszczeniem oznaczono):

Jeśli w skład nukleozydu wchodzi cukier deoksyryboza, nazwy odpowiednich nukleozydów należy poprzedzić przedrostkiem "deoksy", np.

Wikipedia


nuklid

jądro atomowe o określonym składzie protonów i neutronów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. jądro atomu o określonej liczbie nukleonów;

Wiktionary

Nuklid – termin dwuznaczny:

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nukleon m., nukleonika ż., nuklearyzacja ż., nukleofil m., nukleosom m., nukleacja ż., nukleozydy m., nukleotyd m.

 przym. nuklearny

Wiktionary


nuku'alofa

rzeczownik, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Tonga;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnukuwaˈlɔfa, AS: nukuu̯alofa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nukualofańczyk, nukualofanka

 przym. nukualofański

Wiktionary


nukualofa

stolica Tonga


SJP.pl


nukualofanka

mieszkanka Nukualofy (stolicy Tonga)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Nuku'alofy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnukuwalɔˈfãŋka, AS: nukuu̯alofãŋka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nuku'alofa ż.

:: fm. nukualofańczyk mos.

 przym. nukualofański

Wiktionary


nukualofańczyk

mieszkaniec Nukualofy (stolicy Tonga)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Nuku’alofy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnukuwalɔˈfãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: nukuu̯alofãĩ ̯ṇčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nuku'alofa ż., Nuku’alofa

:: fż. nukualofanka ż.

 przym. nukualofański

Wiktionary


nukualofański

przymiotnik od: Nukualofa (stolica i główny port Tonga); nukualofski


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do miasta Nuku'alofa

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnukuwalɔˈfãj̃sʲci, AS: nukuu̯alofãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nukualofańczyk mos., nukualofanka ż., Nuku'alofa ż.

Wiktionary


nukualofski

przymiotnik od: Nukualofa (stolica i główny port Tonga); nukualofański


SJP.pl


nukufetau

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. atol należący do państwa Tuvalu;

Wiktionary

Nukufetau – atol należący to archipelagu Tuvalu o powierzchni lądowej 3 km².

Atol położony jest 106 km na północny zachód od Funafuti. Liczy 35 koralowych wysp (zwanych "motu"), ułożonych w kształt prostokąta wokół laguny o powierzchni około 13 × 7 km. Według spisu z 2012 roku atol zamieszkuje 536 ludzi. Większość osób przebywa na wyspie Savave (południowo-zachodnia część Nukufetau), na której znajdują się dwie wioski: Aulotu (331 osób) i Maneapa (191 osób)[].

Wikipedia


nukulaelae

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. wyspa należąca do państwa Tuvalu;

Wiktionary

Nukulaelae – atol należący do archipelagu Tuvalu o powierzchni lądowej ok. 1,82 km². Składa się z co najmniej 15 wysp. Na jednej z nich, Fangaua, znajduje się osada Pepesala, w której mieszka 247 osób[].

Na atolu znajduje się jedna szkoła podstawowa (Faikimua Primary School) i jedno przedszkole (Ulukoloa Pre-School) (stan na 2014 rok).

Wikipedia


nukunonu

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. atol koralowy w archipelagu Tokelau, stanowiący jednostkę administracyjną Tokelau, będącego nowozelandzkim terytorium zależnym;

Wiktionary

Nu

Wikipedia


nukus

miasto w Uzbekistanie, stolica Karakałpacji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w zachodnim Uzbekistanie, na prawym brzegu Amu-darii, na zachodnim skraju pustyni Kyzył-kum;

Wiktionary

Nu

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nukuski

Wiktionary


nukuski

→ Nukus (miasto w Uzbekistanie)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nukusem, dotyczący Nukusu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nukus mrz.

Wiktionary


nul

liczba określona symbolem 0; zero, nic


SJP.pl


nula

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż. zdrobn. Anula

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nieraz wspominam, jak Nula przeczytała w gazecie o psie, co to spadł z balkonu i zabił Bogu ducha winnego przechodnia.

 (1.1) Zawieziemy Nulę na stację do Drogomyśla.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Anusia ż., Ania ż., Anula ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Anula

Wiktionary


nulifikacja

rzadko: unieważnienie, skasowanie; nullifikacja


SJP.pl


nulka

1. znak graficzny używany najczęściej przy rysowaniu wykresów funkcji signum oraz mantysy;
2. rodzaj cyrkla do kreślenia okręgów o bardzo małych średnicach; zerownik


SJP.pl

Nulka – znak graficzny przypominający okrąg (często dla większej czytelności pogrubiony) umieszczany na wykresach funkcji. Najczęściej służy do zaznaczania punktów nienależących do wykresu funkcji, początku półprostej, punktów nieciągłości oraz otwartych końców przedziałów; rzadziej innych punktów osobliwych funkcji.

Wikipedia


null

[czytaj: nul] znak sterujący o wartości liczbowej 0, informujący o braku informacji, dostępny w systemach kodowania znaków oraz głównych językach programowania


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • literał pusty
  • null – znacznik w języku SQL
  • null (lub NUL) – znak sterujący o wartości liczbowej 0
  • /dev/null

Wikipedia


nullifikacja

rzadko: unieważnienie, skasowanie; nulifikacja


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zerowanie

Wiktionary

Nullifikacja – zabieg chirurgiczny wykonywany na zlecenie, polegający na usunięciu narządów płciowych, układu moczowego czasami również sutków oraz pępka[]. Osoby które poddały się zabiegowi określa się terminem "Nullo".

Wikipedia


nullo

Nullo, właściwie Patrycjusz Kochanowski (ur. 14 maja 1982 w Wałbrzychu), znany również jako Nullizmatyk – polski raper i producent muzyczny. Znany jest przede wszystkim z występów w grupie hip-hopowej Trzeci Wymiar. Nullo prowadzi także solową działalność artystyczną. W 2018 roku wydano płytę autorskiego projektu Nullizmatyka łączącego rap i śpiew Nulla w akompaniamencie żywych instrumentów i sampli pt. "Live Session".

Wikipedia


nullofobia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) psych. paniczny lęk przed odrzuceniem

Wiktionary


nulo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zero

Wiktionary


num.

skrót od: numizmatyka, numizmatyczny


SJP.pl


numea

stolica Nowej Kaledonii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. stolica Nowej Kaledonii, terytorium zależnego Francji;

Wiktionary

Nu

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. numeanin mos., numeanka ż.

 przym. numeański

Wiktionary


numeanin

mieszkaniec Numei


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Numei

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnũmɛˈãɲĩn, AS: nũmeãńĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Numea ż.

:: fż. numeanka ż.

 przym. numeański

Wiktionary


numeanka

mieszkanka Numei


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Numei

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnũmɛˈãnka, AS: nũmeãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Numea ż.

:: fm. numeanin mos.

 przym. numeański

Wiktionary


numeański

przymiotnik od: Numea


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Numeą, dotyczący Numei

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Numea ż., numeanin mos., numeanka ż.

Wiktionary


numen

w religii starożytnego Rzymu: tajemnicza, bezpostaciowa i nadprzyrodzona siła panująca w świecie


SJP.pl

Numen (łac. potęga bóstwa; wyrocznia, l.mn. numina) – w religii starorzymskiej tajemnicza, bezpostaciowa i nadprzyrodzona siła panująca w świecie. Istotą religii był przede wszystkim osobisty stosunek zaufania do numenu. Postawę religijną określała zależność od numenu. W czasach cesarstwa nabrał cech osobowych, np. Pales jako numen życia pasterskiego

Wikipedia


numenariusz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) astrol. prognoza numerologiczna

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnũmɛ̃ˈnarʲjuʃ, AS: nũmẽnarʹi ̯uš

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numer mrz.

Wiktionary


numer

1. liczba umieszczona na czymś
2. rzecz, rzadziej człowiek, oznaczona kolejną liczbą
3. kolejne wydanie czasopisma, gazety, egzemplarz
4. część programu artystycznego
5. pot. chytry, zaskakujący występek
6. pokój hotelowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) liczba naturalna, która identyfikuje jakiś element ze zbioru

 (1.2) pozycja w programie (zwykle w cyrku)

 (1.3) egzemplarz czasopisma z daną datą

 (1.4) identyfikator zawierający, między innymi, cyfry;

 (1.5) przen. żart, przekręt, oszustwo

 (1.6) pot. gagatek

Wiktionary

Numer – oznaczenie przedmiotu, wyrobu, pojazdu, pozycji na liście itp., np. numer rejestracyjny pojazdu, numer telefonu z numerem kierunkowym, numer użytkownika komunikatora internetowego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zawodnik startuje z numerem ósmym.

 (1.1) Nasz kandydat znajduje się na liście numer osiem.

 (1.2) Końcowy numer akrobaty wzbudził westchnienie podziwu na widowni.

 (1.3) Czy wyszedł już marcowy numer „Miesięcznika Wikipedysty”?

 (1.4) Jaki był numer rejestracyjny tego samochodu?

 (1.5) Za taki numer pójdziesz siedzieć!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnũmɛr, AS: nũmer

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numeracja ż., denumeracja ż., numeratura ż., numerant m., numerantka ż., numerator m., numerariusz m., numerowanie n., ponumerowanie n.

:: zdrobn. numerek m., numereczek m.

 czas. numerować ndk., ponumerować dk.

 przym. numerowy, numeryczny, numerowany, ponumerowany, numeracyjny

 przysł. numerycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) liczba, pozycja, miejsce; skr. nr

 (1.3) wydanie

Wiktionary


numeracja

oznaczenie czegoś numerem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) system oznaczania czegoś numerem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pismo wychodziło drukowane identyczną czcionką, z identyczną winietą i zachowaniem ciągłości numeracji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnũmɛˈrat͡sʲja, AS: nũmeracʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numeryk m., ponumerowanie n., numer, numerowanie, numerek

 przym. numeracyjny, numerowy, numeryczny

 czas. numerować

Wiktionary


numeracyjny

→ numeracja


SJP.pl

Patrz:

numeracja

numerant

potocznie: osoba robiąca kawały


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek, który wykręca numery

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numer mrz., numerek mrz.

Wiktionary


numerantka

→ numerant


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta robiąca kawały

Wiktionary

Patrz:

numerant

numerariusz

członek Opus Dei żyjący w celibacie i w pełnej dyspozycyjności wobec organizacji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) członek Opus Dei, który żyje w celibacie;

Wiktionary

Nu

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnũmɛˈrarʲjuʃ, AS: nũmerarʹi ̯uš

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numer m., supernumerariusz m., supernumeraria ż.

:: fż. numeraria ż.

Wiktionary


numerariuszka

→ numerariusz


SJP.pl

Patrz:

numerariusz

numerator

1. narzędzie do numerowania;
2. urządzenie sygnalizacyjne przesyłające numer pomieszczenia, budynku itp., będącego miejscem nadania wezwania


SJP.pl


numeratywny

związany z numeracją - oznaczeniem kolejności przy użyciu numerów; numeracyjny


SJP.pl


numerek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: numer

 (1.2) zawieszka lub breloczek z umieszczonym na nim numerem

 (1.3) pot. przen. seks. stosunek seksualny, zwłaszcza szybki lub z prostytutką

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Za zgubiony numerek do szatni należy zapłacić karę w wysokości 10 zł.

 (1.3) Jacek zaliczył wczoraj dwa numerki po dyskotece w remizie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nũˈmɛrɛk, AS: nũmerek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numer m., numeracja ż., numerowanie n., numerator m., numerant m., numerantka ż., ponumerowanie n., numeryk mos.

 przym. numerowy, numeryczny

 czas. numerować ndk.

Wiktionary


numeri

w metryce antycznej: stopy dłuższe niż trzyzgłoskowe


SJP.pl


numerkomat

automat do przydzielania numerków oczekującym w kolejce; kolejkomat


SJP.pl


numerkowy

→ numerek


SJP.pl

Patrz:

numerek

numerolog

specjalista w zakresie numerologii


SJP.pl


numerologia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ezot. pseudonauka badająca rzekome profetyczne właściwości i symbolikę liczb oraz ich wpływ na koleje losu;

Wiktionary

Te

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na przykład przywiązywanie szczególnego znaczenia do liczb (numerologia) może mieć istotny wpływ na postępowanie człowieka. Niektórzy ludzie ujawniają głębokie przeświadczenie, że liczby nie tylko symbolizują pewne pojęcia, przedmioty, względnie osoby, ale mogą kształtować, w pewnej mierze, losy ludzi lub umożliwiają odkrycie przyszłego biegu zdarzeń.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numerolog mos., numerowanie n., ponumerowanie n.

 przym. numerologiczny, numeryczny

 przysł. numerologiczne

Wiktionary


numerologiczny

dotyczący numerologii


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z numerologią, dotyczący numerologii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Patrzyłam, jak szybko wykonuje numerologiczne obliczenia na kartce.

 (1.1) Osoby z tej grupy numerologicznej najlepiej sprawdzają się jako adwokaci, sędziowie, osoby na wysokich stanowiskach - w świecie biznesu, polityki, medycyny.

 (1.1) To najbardziej tajemnicza liczba wśród całej wibracji numerologicznej.

 (1.1) Rok 2008 jest nie tylko numerologiczną jedynką, która oznacza nowe początki, czy Rokiem Szczura, symbolizującym w chińskim horoskopie odnowę.

 (1.1) Maciej Stolarczyk – mocna numerologiczna 8. wróży mu powodzenie, sukces, sławę. Może zrobić światową karierę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numerologia ż., numerolog mos.

Wiktionary


numerolożka

→ numerolog


SJP.pl

Patrz:

numerolog

numerowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|numerować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnũmɛrɔˈvãɲɛ, AS: nũmerovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. numerować ndk.

 rzecz. numeryk mos., ponumerowanie n., numeracja, numer, numerek, numerologia

 przym. numeryczny

Wiktionary


numerować

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) nadawać czemuś kolejne numery, oznaczać coś numerami

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ekspedycja sporządzająca siatkę pomiarową przyjęła dla każdego szczytu w Karakorum symbol K, a następnie wierzchołki numerowano od zachodu w kierunku wschodnim.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnũmɛˈrɔvat͡ɕ, AS: nũmerovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numerowy mos., numer m., numerek m., numeracja ż., numerowanie n., ponumerowanie n., numeryk m.

 przym. numeryczny, numerowy

Wiktionary


numerowy

przymiotnik od: numer


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z numerem, dotyczący numeru

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) przest. osoba odpłatnie nosząca bagaż pasażerom kolejowym

 (2.2) przest. służący w hotelu

Wiktionary

Przykłady

 (2.2) Przez dziedziniec zajazdu jak strzała przemknął numerowy, siejąc po drodze świeże deszczułki, które przywiązywał do kluczy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numer mrz.

:: fż. numerowa ż.

 czas. numerować

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) bagażowy, tragarz

 (2.2) pokojowy

Wiktionary


numeryczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest numeryczne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. numeryczny

 przysł. numerycznie

Wiktionary


numeryczny

w matematyce:
1. wyrażony za pomocą liczb; liczbowy;
2. numeryczne metody - stosowane w wielu dziedzinach matematyki metody opisu zagadnień, zjawisk, procesów za pomocą rozwiązań liczbowych


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) składający się z liczb lub cyfr

 (1.2) operujący na przybliżonych wartościach liczbowych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) – Proszę wprowadzić kod na klawiaturze numerycznej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnũmɛˈrɨt͡ʃnɨ, AS: nũmeryčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numeryczność ż., numeryk m., ponumerowanie n., numeracja ż., numer, numerek, numerologia, numerowanie

 czas. numerować

 przysł. numerycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) cyfrowy, liczbowy

Wiktionary


numeryk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mat. specjalista w zakresie metod numerycznych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numer m., numerek m., numeracja ż., numerator m., numerowanie n.

 czas. numerować ndk.

 przym. numeryczny

Wiktionary


numida

mieszkaniec Numidii (starożytnej krainy w Afryce Północnej); Numidyjczyk


SJP.pl


numidia

starożytna kraina w Afryce Północnej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. geogr. historyczne królestwo Berberów w północnej Afryce, obejmujące tereny dzisiejszej Algierii i części Tunezji;

 (1.2) hist. geogr. prowincja rzymska

Wiktionary

Nu

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W którym wieku Numidia została zajęta przez legiony rzymskie?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nũˈmʲidʲja, AS: nũmʹidʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Numidyjczyk mos., Numida mos., Numidyjka ż.

 przym. numidyjski

Wiktionary


numidyjczyk

mieszkaniec Numidii (starożytnej krainy w Afryce Północnej); Numida


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Numidii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Numidia ż., Numida mos.

:: fż. Numidyjka ż.

 przym. numidyjski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Numida mos.

Wiktionary


numidyjka

mieszkanka Numidii (starożytnej krainy w Afryce Północnej)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Numidii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Numidia ż.

:: fm. Numidyjczyk mos., Numida mos.

 przym. numidyjski

Wiktionary


numidyjski

przymiotnik od: Numidia (kraj starożytny)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z Numidią, dotyczący Numidii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Numidia ż., Numidyjczyk mos., Numida mos., Numidyjka ż.

Wiktionary


numinalny

przymiotnik

 (1.1) dotyczący numinosum

Wiktionary


numitor

Numitor – w mitologii rzymskiej król latyńskiego miasta Alba Longa, syn Prokasa, ojciec Rei Sylwii, dziad Romulusa i Remusa.

Pozbawiony władzy przez swego brata Amuliusa, odzyskał ją przy pomocy wnuków Romulusa i Remusa.

Wikipedia


numizm.

skrót od: numizmatyka, numizmatyczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)


SJP.pl


numizmat

dawna moneta lub medal mające wartość zabytkową


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) dawna moneta lub medal o wartości zabytkowej, będące przedmiotem badań albo kolekcjonowania

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kolekcję własnych numizmatów przekazała do muzeum para prezydencka.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numizmatyk mos., numizmatyka ż.

 przym. numizmatyczny

Wiktionary


numizmatyczka

1. kolekcjonerka monet, medali mających wartość zabytkową; zbieraczka numizmatów;
2. znawczyni numizmatów, specjalistka badająca i opisująca dawne monety i medale


SJP.pl


numizmatyczny

→ numizmat


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z numizmatyką

Wiktionary

Patrz:

numizmat

Przykłady

 (1.1) Pan Leon rozwijał swoje zainteresowania numizmatyczne we wczesnej młodości.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numizmat mrz., numizmatyk mrz., numizmatyka ż.

Wiktionary


numizmatyk

1. kolekcjoner monet, medali mających wartość zabytkową; zbieracz numizmatów;
2. znawca numizmatów, specjalista badający i opisujący dawne monety i medale


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista w dziedzinie numizmatyki, naukowy badacz historycznych monet

 (1.2) zbieracz numizmatów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Katalog monet rzymskiej prowincji w Hiszpanii opracował numizmatyk z uniwersytetu w Saragossie we współpracy z muzealnikami z Barcelony.

 (1.2) Wymieniłem się monetami z tym starszym numizmatykiem z Katowic.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numizmat mrz., numizmatyka ż.

:: fż. numizmatyczka ż.

 przym. numizmatyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rzad. numolog

Wiktionary


numizmatyka

nauka zajmująca się badaniem, opisem i klasyfikacją numizmatów (dawne monety lub medale mające wartość zabytkową)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. hist. nauka pomocnicza historii zajmująca się badaniem, opisem i klasyfikowaniem monet i medali;

 (1.2) kolekcjonowanie numizmatów

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: numizmatyk

Wiktionary

Numizmatyka (łac. "numismatica" z νομισματική) – nauka pomocnicza historii zajmująca się badaniem, opisem i systematyzowaniem numizmatów, w tym: monet, banknotów oraz innych znaków pieniężnych, pod względem historycznym, estetycznym i technicznym.

Termin ten pochodzi od greckiego "nomisma", co pierwotnie było nazwą bizantyjskiego złotego solida.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Domenę numizmatyki stanowią kolekcjonowanie i klasyfikowanie monet oraz artefaktów medalierskich.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numizmat mrz., numizmatyk mos.

 przym. numizmatyczny

Wiktionary


numulit

wymarły pierwotniak z gromady otwornic, żyjący od okresu kredowego do oligocenu


SJP.pl


numulityczny

→ numulit


SJP.pl

Patrz:

numulit

nuna

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geol. najstarszy znany superkontynent, który w proterozoiku łączył większość lądów Ziemi;

 (1.2) geogr. wieś w polsce, w województwie mazowieckim, w gminie Nasielsk;

Wiktionary

}|-

Nuna – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie nowodworskim, w gminie Nasielsk.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) Kolumbia

Wiktionary


nunatak

skała wystająca z lodowca


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. wzniesienie wystające nad powierzchnię lodowca lub lądolodu i zewsząd otoczone przez pokrywę lodową;

Wiktionary

Nu

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nũˈnatak, AS: nũnatak

Wiktionary


nunavut

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;

Wiktionary

Nu

Wikipedia


nunchaku

[czytaj: nunczaku] broń, cep z dwóch kawałków drewna połączonych łańcuchem; nunczaku, nunczako


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rodzaj broni przypominającej cep;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nũn͇ˈt͡ʃaku, AS: nũṇčaku

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nunczaku, nunczako

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nunczaku, nunczako

Wiktionary


nuncjatorski

→ nuncjatura, → nuncjusz


SJP.pl

Patrz:

nuncjatura, → nuncjusz

nuncjatura

1. przedstawicielstwo dyplomatyczne Watykanu przy rządzie jakiegoś państwa;
2. urząd nuncjusza; okres sprawowania urzędu przez nuncjusza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kośc. dyplomatyczne przedstawicielstwo papieża

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nawiązanie stosunków dyplomatycznych niejako wyprzedziło odrodzenie niepodległego państwa polskiego, ponieważ papież Benedykt XV za zgodą władz niemieckich zdecydował otwarcie namiastki nuncjatury w Warszawie już 15 kwietnia 1918 r.

 (1.1) Wielebni oo. dominikanie wezwali naszych ojców do kurii biskupiej, a nawet do nuncjatury apostolskiej, uważając wspomniany cud za bajeczkę (…)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnũnt͡sʲjaˈtura, AS: nũncʹi ̯atura

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nuncjusz m.

Wiktionary


nuncjusz

stały przedstawiciel dyplomatyczny Watykanu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) dyplomatyczny przedstawiciel Watykanu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnũnt͡sʲjuʃ, AS: nũncʹi ̯uš

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nuncjatura ż.

Wiktionary


nunczako

broń, cep z dwóch kawałków drewna połączonych łańcuchem; nunczaku, nunchaku


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zob. nunchaku.

Wiktionary

Nu

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nũn͇ˈt͡ʃakɔ, AS: nũṇčako

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nunchaku, nunczaku

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nunchaku, nunczaku

Wiktionary


nunczaku

broń, cep z dwóch kawałków drewna połączonych łańcuchem; nunczako, nunchaku


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zob. nunchaku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nũn͇ˈt͡ʃaku, AS: nũṇčaku

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nunchaku, nunczako

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nunchaku, nunczako

Wiktionary


nuoxi

ogólna nazwa chińskich przedstawień obrzędowych z tancerzami w maskach


SJP.pl


nupcjalny

dawniej: odnoszący się do wesela, ślubu; weselny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) przest. dotyczący wesela czy ślubu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nupturient mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) weselny

Wiktionary


nupel

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Poznań, Górny Śląsk. smoczek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. nuplik, nupelek

 czas. nuplać, ponuplać

Wiktionary


nupelflasza

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. dziecięca butelka ze smoczkiem

Wiktionary


nupturient

1. osoba zgłaszająca w urzędzie zamiar zawarcia małżeństwa;
2. dawniej: narzeczony


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. ktoś planowaćanujący ożenek

Wiktionary

Nupturient (łac. "nupturiens", dop. "nupturientis") – w prawie rzymskim, stąd także w prawie kanonicznym oraz rodzinnym osoba mająca zawrzeć związek małżeński.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. nupturientka ż.

 przym. nupcjalny

Wiktionary


nupturientka

→ nupturient


SJP.pl

Patrz:

nupturient

nur

1. całkowite zanurzenie się w wodzie
2. ptak wodny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. ptak wodny zamieszkujący Amerykę Północną i północną część Europy;

 (1.2) skok do wody

Wiktionary

Nur – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ostrowskim, w gminie Nur.

Nur leży na prawym brzegu Bugu. Siedziba gminy Nur. Dawniej miasto; uzyskał lokację miejską przed 1425 rokiem, zdegradowany w 1870 roku.

Miasto królewskie Korony Królestwa Polskiego, w drugiej połowie XVI wieku położone było w powiecie nurskim ziemi nurskiej województwa mazowieckiego. Miejsce obrad sejmików ziemskich ziemi nurskiej od XVI wieku do pierwszej połowy XVIII wieku.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Dał nura do jeziora i tyle go widzieliśmy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nur, AS: nur

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nurzanie n., nurzec m., zanurkowanie n., nurkowanie n., nurek m., nury lm nm.

 czas. nurkować ndk., zanurkować dk.

 przym. nurkowy, nurowy

Wiktionary


nur-sułtan

dawna nazwa stolicy Kazachstanu


SJP.pl


nurag

stożkowata wieża wzniesiona nad kamiennym ołtarzem, budowana na Sardynii przez Nuragijczyków


SJP.pl

Nurag – stożkowata wieża wzniesiona nad kamiennym ołtarzem budowane na Sardynii przez Nuragijczyków. Najstarsze datowane są na XV wiek p.n.e. Najwyższe z odkrytych wież osiągały nawet 20 metrów wysokości.

Wieża zbudowana jest z kamieni ułożonych bez użycia zaprawy. Na zewnętrznej powierzchni znajduje się wiele wypustek i małych okien. Nuragi były budowane na wzniesieniach, często powstawały przy nich wioski, które korzystały z nuragów jako fortyfikacji obronnych.

Wikipedia


nuraghi

rodzaj budowli z epoki brązu


SJP.pl


nuragijski

cywilizacja nuragijska - starożytna cywilizacja zamieszkująca tereny położone w dzisiejszych Włoszech


SJP.pl


nurcik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od nurt

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie nurt, lecz tylko mały nurcik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nurt m.

Wiktionary


nurczyński

nazwisko


SJP.pl


nurecki

przymiotnik od: Nurek (miasto w Tadżykistanie)


SJP.pl


nurek

1. osoba nurkująca zawodowo;
2. środowiskowo: piłkarz próbujący wymusić faul;
3. lekceważąco: nurek śmietnikowy - przeszukiwacz śmietników


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek uprawiający nurkowanie zawodowo lub w celach sportowych

 (1.2) środ. slang. drobny dostawca złomu do punktu skupu; najczęściej w celu zdobycia pieniędzy na alkohol

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) skok w wodę

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (3.1) ornit. nazwa systematyczna|Cerorhinca monocerata|ref=tak., ptak z rodziny alk;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nurek – osoba uprawiająca nurkowanie
  • „Nurek” (I) – okręt-baza dla nurków Marynarki Wojennej II RP
  • ORP „Nurek” (II) – okręt-baza dla nurków Marynarki Wojennej II RP
  • Nurek – ptak z rodziny alk
  • Nurek – wł. Norak, miasto w Tadżykistanie
    • Zapora Nurecka – zapora wodna w Tadżykistanie
  • Nurek – osada wsi Rędziny w woj. łódzkim, w pow. radomszczańskim, w gminie Żytno

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Co wyłowili rzymscy nurkowie ze starożytnych kanałów?

 (1.2) Nurek regularnie zabiera puszki ze ścieżki rowerowej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnurɛk, AS: nurek

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nurkować

 rzecz. nur m., nurzec mzw., nurkowanie n., zanurkowanie n., nurzanie n., wynurzenie n.

 przym. nurkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (3.1) alka rogata

Wiktionary


nuristan

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. kraina w północno-wschodnim Afganistanie, przy granicy z Pakistanem;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nuˈrʲistãn, AS: nurʹistãn

Wiktionary


nurka

norka europejska


SJP.pl


nurki

1. osoba nurkująca zawodowo;
2. środowiskowo: piłkarz próbujący wymusić faul;
3. lekceważąco: nurek śmietnikowy - przeszukiwacz śmietników


SJP.pl


nurkiewicz

nazwisko


SJP.pl


nurkowanie

1. całkowicie zanurzać się w wodzie;
2. schylać się nisko, kryjąc się;
3. o samolocie: lecieć po stromym torze w stronę ziemi;
4. środowiskowo: upadać teatralnie, symulując faul


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nurkować.

 (1.2) skakanie do wody

 (1.3) pływanie pod wodą;

 (1.4) przen. szybkie chowanie się w czymś

 (1.5) o samolotach, ptakach szybki lot w dół

Wiktionary

Nurkowanie – przebywanie pod wodą przy wykorzystaniu odpowiedniego sprzętu lub na tzw. zatrzymanym oddechu ("freediving"), w celach rekreacyjnych, sportowych, naukowych, technicznych, ratunkowych lub militarnych. Nurkowanie z akwalungiem (ang. "scuba diving") oraz nurkowanie na zatrzymanym oddechu jest zaliczane do sportów ekstremalnych.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnurkɔˈvãɲɛ, AS: nurkovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nurkować ndk., zanurkować dk.

 rzecz. nurek mrz./mos., nur m., zanurkowanie n.

Wiktionary


nurkować

1. całkowicie zanurzać się w wodzie;
2. schylać się nisko, kryjąc się;
3. o samolocie: lecieć po stromym torze w stronę ziemi;
4. środowiskowo: upadać teatralnie, symulując faul


SJP.pl

czasownik nieprzechodni

 (1.1) pływać pod powierzchnią wody

 (1.2) przen. pot. wchodzić pod coś chowając się

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dziś na basenie dzieci uczyły się nurkować.

 (1.1) Widzę nurkujące co chwilę tracze nurogęsi, tracze długodziobe i bielaczki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nurˈkɔvat͡ɕ, AS: nurkovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nurek m., nur m., nurzec mzw., nurkowanie n., zanurkowanie n., nurzanie n.

 czas. zanurkować ndk.

 przym. nurkowy

Wiktionary


nurkowiec

samolot bombowy o konstrukcji przystosowanej do zrzucania bomb podczas lotu nurkowego


SJP.pl


nurkowisko

miejsce do nurkowania


SJP.pl


nurkowski

nazwisko


SJP.pl


nurkowy

1. związany z nurkiem lub z nurkowaniem, np. lot nurkowy;
2. dotyczący nurki


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z nurkiem i nurkowaniem, dotyczący nurka i nurkowania

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nurek m., nur m., nurzaniec m., nurkowanie n., zanurkowanie n., nurzanie n., zanurzanie n., zanurzenie n., wynurzanie n., wynurzenie n.

 czas. nurkować ndk., zanurkować dk., nurzać ndk., zanurzać ndk., zanurzyć dk., wynurzać ndk., wynurzyć dk.

Wiktionary


nurmi

Nurmi – polska organizacja ruchu oporu działająca w południowej Francji, w okresie od września 1941 roku do połowy 1942 roku, zorganizowana przez por. Teodora Dzierzgowskiego. Siatka dywersyjno-szpiegowska była podległa wywiadowi brytyjskiemu a jej głównym celem była głównie działalność wywiadowcza oraz organizowanie punktów odbioru zrzutów. Nurmi została rozbita przez francuską policję w połowie 1942 roku, przy czym znaczna część jej członków została aresztowana.

Wikipedia


nurniczek

rodzaj ptaków z rodziny alk


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. mały ptak morski z rodziny alk, z rodzajów nazwa systematyczna|Aethia|ref=tak. i nazwa systematyczna|Ptychoramphus|ref=tak.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nurʲˈɲit͡ʃɛk, AS: nurʹńiček

Wiktionary


nurnik

1. ptak nadmorski z rodziny alk;
2. rodzaj tłoka w pompach wodnych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Cepphus|ref=tak., morski ptak z rodziny alk;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • ptaka z rodziny alk, np.:
    • nurnik zwyczajny
    • nurnik aleucki
  • tłok nurnikowy

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnurʲɲik, AS: nurʹńik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nurzec mzw.

Wiktionary


nurogęś

ptak wodny, gatunek tracza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Mergus merganser|ref=tak., tracz nurogęś, gatunek dużego wodnego ptaka z rodziny kaczkowatych, grupy traczy;

Wiktionary

Nurogęś, tracz nurogęś ("Mergus merganser") – gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae), zamieszkujący Eurazję i Amerykę Północną. Nie jest zagrożony.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nuˈrɔɡɛ̃w̃ɕ, AS: nurogẽũ̯ś

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) tracz nurogęś

Wiktionary


nurowate

monotypowy rząd ptaków neognatycznych; nury


SJP.pl


nurowaty

o cechach nurowatych (rząd ptaków)


SJP.pl


nurowski

nazwisko


SJP.pl


nursa

potocznie: pielęgniarka


SJP.pl


nurse

[czytaj: ners] angielska niania lub pielęgniarka


SJP.pl

Nurse – debiutancki album studyjny Therapy? wydany przez A&M Records. Nagrywany w większości w Loco Studio w Caerleon, z wyjątkiem utworu „Gone”, zarejestrowanego w Annamoe. Słyszalne jest na nim odejście zespołu od noise punkowego brzmienia na rzecz bardziej industrialnego. Album został doceniony przez krytyków i osiągnął pozycję 38 w UK Albums Chart.

Wikipedia


nursja

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Umbria, w prowincji Perugia;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Św. Benedykt urodził się około 480 roku w apenińskiej miejscowości Nursja, położonej na północ od Rzymu.

 (1.1) Mówię, że mam kłopot z imieniem „Norcia”, która po polsku nazywa się „Nursja”. Trochę jak z borgo i „grodem”. Mówię, że kiedy opowiadam o trzęsieniu w Nursji, to jest to tak, jak gdyby miasto runęło w jakiejś uczonej baśni, w teologicznym traktacie, w łacińskich czasach, nie dzisiaj.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nursyjski

Wiktionary


nurski

przymiotnik od: Nur (wieś w województwie mazowieckim)


SJP.pl


nurt

1. linia wyznaczająca największą prędkość przepływu wody w rzece; bieg rzeki;
2. tendencje w sztuce, filozofii itp.


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hydrol. strumień wody w rzece na jej środku, który płynie szybciej niż reszta

 (1.2) tendencje w sztuce, filozofii itp.

 (1.3) ciąg wydarzeń

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • nurt rzeki
  • tendencja, dążność w literaturze, sztuce, nauce np. Neorealizm, Minimalizm (sztuki plastyczne), Deformatyzm; prąd
  • Nurt. Pismo poświęcone kulturze polskiej – miesięcznik wydawany od marca 1943 do maja 1944 w Warszawie
  • Nurt – miesięcznik wydawany od roku 1965 do 1990 w Poznaniu
  • Nowy Nurt – ogólnopolski dwutygodnik literacki
  • Nurt – polska grupa muzyczna
  • Nurt – debiutancki album grupy muzycznej Nurt
  • Nurt – opowieści biograficzne Wacława Berenta z 1934
  • Nurt – grupa artystyczna działająca w Krakowie
  • Nurt – robotniczy zespół amatorski powstały w 1952 r. w Nowej Hucie
  • Nurt – pseudonim mjr Eugeniusza Kaszyńskiego (1909-1976)
  • NURT – Ogólnopolski Niezależny Przegląd Form Dokumentalnych

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Czółno płynęło spokojnie, niesione z nurtem strumienia.

 (1.2) Tworzył w nurcie poezji metafizycznej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nurt, AS: nurt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nurcik mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) prąd

 (1.2) kierunek, prąd, tendencja, trend

 (1.3) bieg, przebieg

Wiktionary


nurtować

1. o odczuciach, doznaniach: przenikać kogoś na wskroś;
2. o chorobach: dawać się odczuwać, nie ujawniając się na zewnątrz


SJP.pl


nurtowy

→ nurt


SJP.pl

Patrz:

nurt

nurtujący

1. o odczuciach, doznaniach: przenikać kogoś na wskroś;
2. o chorobach: dawać się odczuwać, nie ujawniając się na zewnątrz


SJP.pl


nurty

1. linia wyznaczająca największą prędkość przepływu wody w rzece; bieg rzeki;
2. tendencje w sztuce, filozofii itp.


SJP.pl


nury

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Gaviiformes|Sharpe|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;

 (1.2) syst. ornit. nazwa systematyczna|Gaviidae|J.A. Allen|ref=tak., rodzina ptaków z rodzaju nurów (1.1)

forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: nur

Wiktionary

Zobacz też: Nury – wieś w woj. mazowieckim.

Nury – monotypowy rząd (Gaviiformes) i rodzina (Gaviidae) ptaków z infragromady ptaków neognatycznych (Neognathae).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ptaki z rzędu nurów ciężko startują do lotu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nur mzw.

Wiktionary


nurzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|nurzać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nurzec m., nur m., nurek m., zanurzanie n., wynurzanie n., zanurzenie n., wynurzenie n., nurkowanie n., zanurkowanie n.

 czas. nurzać ndk., zanurzać ndk., zanurzyć dk., wynurzać ndk., wynurzyć dk., nurkować ndk., zanurkować dk.

 przym. nurkowy

Wiktionary


nurzaniec

1. jeden z dwóch gatunków europejskich płazów podobnych do żab;
2. roślina wodna z rodziny żabiściekowatych, często hodowana jako roślina akwariowa; walisneria


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • nurzaniec (Pelodytes), płaz z rodziny nurzańcowatych
  • nurzaniec (Vallisneria), rodzaj roślin z rodziny żabiściekowatych

Wikipedia


nurzać

1. zagłębiać coś w jakimś płynie lub w czymś sypkim;
2. nurzać się -
a) zagłębiać się w wodzie lub czymś sypkim;
b) potocznie: pławić się w zbytkach, luksusach


SJP.pl


nurzec

nurzec mały - gatunek ptaka z rodziny burzykowatych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. ptak z rodziny nazwa systematyczna|Pelecanoididae|ref=tak.;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nurzec – rzeka we wschodniej Polsce i na Białorusi, prawy dopływ Bugu
  • Nurzec – wieś w woj. podlaskim, w pow. bielskim, w gminie Boćki
  • Nurzec – wieś w woj. podlaskim, w pow. siemiatyckim, w gminie Nurzec-Stacja
  • Nurzec – stacja kolejowa we wsi Nurzec-Stacja, w woj. podlaskim
  • Nurzec – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1952 -1954 w woj. białostockim
  • Nurzec – gromada w powiecie bielskim
  • Nurzec – gromada w powiecie siemiatyckim
  • Nowy Nurzec – przystanek kolejowy
  • Nurzec-Stacja
  • Nurzec-Kisielewo
  • Nurzec-Kolonia
  • nurce – rodzina ptaków

Wikipedia

Powiązane:

 czas. nurkować

 rzecz. nurzanie n., nur, nurzyk, nurnik, nurek

Wiktionary


nurzec-stacja

osada w Polsce


SJP.pl

Nurzec-Stacja – osada w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Nurzec-Stacja.

Miejscowość jest siedzibą gminy Nurzec-Stacja, rzymskokatolickiej parafii Matki Bożej Częstochowskiej. Natomiast prawosławni mieszkańcy wsi należą do parafii św. Dymitra w Żerczycach.

Wikipedia


nurzecki

przymiotnik od: Nurzec, Nurzec Stacja


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nurcem, dotyczący Nurca

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nurzec mrz.

Wiktionary


nurzybób

wodna bylina z rodziny grzybieniowatych, o dużych silnie pachnących kwiatach koloru białego, różowego lub żółtego; lotus, nelumbo, nurzykłąb, lotos


SJP.pl


nurzyk

ptak nadmorski z rodziny alk wyglądem przypominający małego pingwina


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Uria|ref=tak., ptak morski gnieżdżący się na skalistych północnych wybrzeżach;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnuʒɨk, AS: nužyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nurzec mzw.

Wiktionary


nurzykłąb

wodna bylina z rodziny grzybieniowatych, o dużych silnie pachnących kwiatach koloru białego, różowego lub żółtego; lotos, nelumbo, nurzybób


SJP.pl


nurzypląs

rodzaj mchów z rodziny nurzypląsowatych


SJP.pl


nurzypląsowate

rodzina mchów


SJP.pl


nurzyński

nazwisko


SJP.pl


nusajryta

wyznawca prądu religijnego, jednego z odłamów islamu; alawita


SJP.pl


nusajrytka

→ nusajryta


SJP.pl

Patrz:

nusajryta

nusbaum

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nusbaum – gmina w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, w powiecie Eifel Bitburg-Prüm
  • Hilary Nussbaum (1820–1895) – polski publicysta, historyk i działacz społeczny
  • Henryk Nusbaum (1849–1937) – polski lekarz neurolog
  • Jan Nusbaum (1881–1927) – polski architekt, oficer wojskowy, sportowiec
  • Józef Nusbaum-Hilarowicz (1859–1917) – polski zoolog
  • Rozalia Nusbaum-Hilarowicz (1859–1933) – polska przyrodnik
  • Czesław Nusbaum (1887–1965) – polski publicysta, poseł na Sejm Wileński
  • Tadeusz Hilarowicz (1887–1958) – polski profesor prawa administracyjnego, wykładowca akademicki, działacz społeczny i polityczny
  • Henryk Hilarowicz (1890–1941) – polski chirurg
  • Nußbaum

Wikipedia


nut

rowek w drewnie, w który wchodzi wypustka drugiego elementu w miejscu spojenia


SJP.pl

Nut (egip. noc) — w mitologii egipskiej bogini nieba należąca do Wielkiej Enneady. Nut była dzieckiem Szu, boga powietrza oraz Tefnut uosabiającej wilgoć. Za męża oraz brata Nut Egipcjanie uznawali Geba, reprezentującego Ziemię. Taka personifikacja odróżnia mitologię egipską od wielu innych, gdzie niebo kojarzono z pierwiastkiem męskim, a ziemię z żeńskim, np. Uranos i Gaja u Greków.

Wikipedia


nuta

1. znak graficzny określający wysokość i wartość rytmiczną dźwięku;
2. ton (np. śpiewać na jednej nucie);
3. odcień, zabarwienie;
4. potocznie: melodia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. znak graficzny oznaczający długość trwania dźwięku, a po umieszczeniu na pięciolinii także jego wysokość

 (1.2) przen. delikatne wrażenie zmysłowe: dźwięku, smaku lub zapachu

 (1.3) slang. utwór muzyczny

 (1.4) zob. nuty.

Wiktionary

Nuta (od nota, znak) – znak graficzny dźwięku muzycznego, określający jego wysokość i czas trwania.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Grasz w tym miejscu fałszywie. Spójrz jaka to nuta!

 (1.2) W jego pytaniu wyczułam nutę ironii.

 (1.2) Lubię dezodoranty z nutą piżma.

 (1.3) Zaczepista nuta, stary!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnuta, AS: nuta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nuty nmos., nutnik m.

:: zdrobn. nutka ż.

 przym. nutowy

Wiktionary


nutacja

wahadłowe zmiany nachylenia osi obrotu ciała względem nieruchomej osi przechodzącej przez środek obrotu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. zjawisko drgania osi obrotu ciała poddanego precesji;

 (1.2) bot. ruch roślin powodowany przez nierówny wzrost ich boków powodujący ich wygięcie

Wiktionary

Nu

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nutacyjny

Wiktionary


nutacyjny

związany z nutacją


SJP.pl


nutella

marka kremów orzechowo-czekoladowych firmy Ferrero


SJP.pl

Nutella – krem cukrowo-tłuszczowy z dodatkiem orzechów laskowych i kakao produkcji włoskiej firmy Ferrero. Jest wykorzystywany do kanapek, ciastek, ciast (w tym tortów) i wielu innych słodkich wyrobów spożywczych.

Światowy Dzień Nutelli jest obchodzony 5 lutego.

Wikipedia


nutka

zdrobnienie od: nuta


SJP.pl


nutnik

1. pulpit, statyw do nut;
2. zeszyt do zapisywania nut


SJP.pl


nutowy

1. przymiotnik od: nuta, np. zapis nutowy;
2. rzadko: przymiotnik od: nut


SJP.pl


nutraceutyk

składnik w produkcie spożywczym, któremu przypisuje się działanie odżywcze i zdrowotne


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) składnik odżywczy żywności, któremu przypisuje się działanie lecznicze

Wiktionary


nutria

ssak z rzędu gryzoni


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zool. zwierzę futerkowe z gatunku nutria amerykańska (nazwa systematyczna|Myocastor coypus|ref=tak.), prowadzące ziemno-wodny tryb życia;

 (1.2) skóra nutrii (1.1) po wyprawieniu

Wiktionary

Nutria ("Myocastor") – rodzaj ssaka z podrodziny kolczaków (Echimyinae) w obrębie rodziny kolczakowatych (Echimyidae).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnutrʲja, AS: nutrʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nutriowy

Wiktionary


nutriceramid

ceramid będący składnikiem odżywczym szamponu


SJP.pl


nutrie

futro z nutrii


SJP.pl


nutrient

składnik pokarmowy niezbędny do prawidłowego rozwoju organizmu; substancja odżywcza


SJP.pl


nutriety

futro ze skór owczych, o strzyżonym i prostowanym włosie, farbowanych na brązowo


SJP.pl


nutrigenetyczny

→ nutrigenetyka


SJP.pl

Patrz:

nutrigenetyka

nutrigenetyka

nauka badająca zależności między genetycznymi predyspozycjami a odżywianiem człowieka


SJP.pl


nutrigenomiczny

→ nutrigenomika


SJP.pl

Patrz:

nutrigenomika

nutrigenomika

Nutrigenomika – dział nauki zajmujący się badaniem wpływu składników żywności na regulację ekspresji genów, które mogą warunkować m.in. występowanie stanu zdrowia lub choroby. Jednym z celów nutrigenomiki jest opracowanie indywidualnej diety zmniejszającej ryzyko wystąpienia choroby i poprawiającej stan zdrowia poszczególnych osób i społeczeństw. Termin nutrigenomika często jest mylony z terminem nutrigenetyka.

Wikipedia


nutrikosmetyk

preparat do stosowania wewnętrznego, poprawiający kondycję włosów, skóry i paznokci


SJP.pl


nutriowate

rodzina ssaków z rzędu gryzoni


SJP.pl


nutriowaty

o cechach nutriowatych (rodzina ssaków)


SJP.pl


nutriowy

→ nutria


SJP.pl

Patrz:

nutria

nutritarianizm

dieta opierająca się na produktach zawierających najwięcej błonnika, witamin, minerałów i antyoksydantów na jedną kilokalorię


SJP.pl


nutritariański

związany z dietą opierającą się na produktach zawierających najwięcej błonnika, witamin, minerałów i antyoksydantów na jedną kilokalorię


SJP.pl


nuty

zapis utworu muzycznego; partytura


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) zapis nutowy melodii

 (1.2) zeszyt z nutami (1.1)

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) D. lp.; M., B. i W. lm. od: nuta

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Zgubiłem gdzieś nuty do etiudy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnutɨ, AS: nuty

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nuta ż., nutnik m., nutka ż.

 przym. nutowy

Wiktionary


nuuk

stolica Grenlandii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto, stolica Grenlandii;

 (1.2) geogr. adm. prowincja w Danii, na Grenlandii

Wiktionary

Nu

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nukijczyk mos., nukijka ż.

 przym. nukijski

Wiktionary


nuworysz

człowiek, który dorobił się majątku niekoniecznie ciężką pracą, lecz wykorzystując koneksje, układy, starający się naśladować zamożne warstwy społeczeństwa; dorobkiewicz; parweniusz; nowobogacki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. lekcew. albo pogard. osoba, która dorobiła się majątku lub pozycji społecznej, ale nie jest akceptowana przez nowe środowisko

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W pierwszej klasie jacyś nuworysze z chłopskimi twarzami, ubrani w wykwintne garnitury, czarne płaszcze do kolan, koszule, teraz poszarzałe, poplamione podczas długiej podróży.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nuˈvɔrɨʃ, AS: nuvoryš

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nuworyszostwo n.

:: fż. nuworyszka ż.

 przym. nuworyszowski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dorobkiewicz, parweniusz, nowobogacki

Wiktionary


nuworyszka

kobieta, która dorobiła się majątku niekoniecznie ciężką pracą, lecz wykorzystując koneksje, układy, starająca się naśladować zamożne warstwy społeczeństwa; nowobogacka; parweniuszka


SJP.pl


nuworyszostwo

nowobogackość


SJP.pl


nuworyszowski

przymiotnik od: nuworysz (np. nuworyszowski przepych, nuworyszowski styl życia); parweniuszowski; nowobogacki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący nuworysza

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nuworysz mos.

Wiktionary


nuż

przestarzałe:
1. wykrzyknik komunikujący, że coś się nagle, nieoczekiwanie i zarazem w sposób gwałtowny zaczyna, np.: A pies nuż skakać; nuże;
2. wykrzyknik wyrażający ponaglenie do szybszego wykonywania czynności, np.: Nuż na wroga!; dalej, jazda, a nuże; często łączy się z bezokolicznikiem lub z formą trybu rozkazującego; nuże;
3. wyrażenie, którego używa mówiący, gdy ma nadzieję, że stanie się to, o czym mowa; a nuż


SJP.pl

wyraz o charakterze ekspresywnym

 (1.1) daw. oznaczający, że coś się nagle, nieoczekiwanie i zarazem w sposób gwałtowny zaczyna

 (1.2) nadający wypowiedzi odcień obawy, czasem nadziei

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) A miała przy chałupie czarnego psiaka, co się Kruczek wabił. Nuż go okładać kijem.

 (1.1) Leszek na dąb; nuż po pniu skakać jak dzięciołek.

 (1.2) A nuż trafię na jakiego łotra, który mię okradnie i na koszu osadzi… trzeba być ostrożnym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nuʃ, AS: nuš

Wiktionary


nuża

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. nudność

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnuʒa, AS: nuža

Wiktionary


nużby

wyraz nuż, którego używa mówiący, gdy ma nadzieję, że stanie się to, o czym mowa, podkreślony partykułą przypuszczającą -by


SJP.pl


nuże

nuż; przestarzałe:
1. wykrzyknik komunikujący, że coś się nagle, nieoczekiwanie i zarazem w sposób gwałtowny zaczyna, np.: A pies nuże skakać;
2. wykrzyknik wyrażający ponaglenie do szybszego wykonywania czynności, np.: Nuże na wroga!; dalej, jazda, a nuże; często łączy się z bezokolicznikiem lub z formą trybu rozkazującego


SJP.pl


nużeniec

roztocz, pasożyt torebek włosowych i gruczołów łojowych ssaków


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. med. pasożytnicze roztocze z rodzaju nazwa systematyczna|Demodex|ref=tak.

Wiktionary

Nu

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nużyca ż., nużeńce nmos.

 przym. nużeńcowy

 czas. nużyć

Wiktionary


nużewko

Nużewko – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ciechanowskim, w gminie Ciechanów.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Nużewko. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.

Wikipedia


nużewo

Nużewo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ciechanowskim, w gminie Ciechanów.

Do 1954 roku istniała gmina Nużewo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.

We wsi znajduje się zrujnowany dwór drewniany otoczony parkiem. Przez wieś przepływa rzeka Łydynia – dopływ Wkry.

Wikipedia


nużeńcowate

rodzina stawonogów z podgromady roztoczy


SJP.pl


nużeńcowaty

o cechach nużeńcowatych (rodzina stawonogów)


SJP.pl


nużyca

demodekoza; choroba pasożytnicza koni


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wet. choroba skóry wywoływana przez nużeńce mogąca dotykać wiele gatunków zwierząt;

Wiktionary

Nużyca, demodekoza (łac. "demodecosis") – choroba skóry wywoływana przez pasożyty z rodzaju nużeńców ("Demodicidae"). Może atakować wiele gatunków zwierząt.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nużeniec m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) demodekoza, demodekoza

Wiktionary


nużyć

1. sprawiać, że ktoś staje się zmęczony; męczyć, wyczerpywać;
2. wywoływać znudzenie, nudzić;
3. nużyć się:
a) męczyć się, tracić siły, odczuwać wyczerpanie;
b) nudzić się, być, stawać się nudnym


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. znużyć)

 (1.1) wywoływać znudzenie lub wyczerpanie swoją jednostajnością

czasownik zwrotny niedokonany nużyć się (dk. znużyć się)

 (2.1) odczuwać zmęczenie, ulegać stopniowemu wyczerpaniu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nużenie n., nużeniec mzw., znużenie n.

 czas. znużyć dk.

 przym. nużący

 przysł. nużąco

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) męczyć, nudzić, zamęczać

 (2.1) męczyć się, nudzić się

Wiktionary


nużąco

przysłówek

 (1.1) w sposób nużący

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nużyć

 przym. nużący

Wiktionary


nużący

taki, który nuży (się); męczący, nudny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) wywołujący znużenie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nużenie n., znużenie n.

 czas. nużyć ndk., znużyć dk.

 przysł. nużąco

Wiktionary


nvidia

amerykańskie przedsiębiorstwo


SJP.pl

Nv

Wikipedia


nw

ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków kierowców i pasażerów


SJP.pl

skrótowiec

 (1.1) = slang. nie wiem

 (1.2) = kolej. nastawnia wykonawcza

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • NW – skrót od niemieckiego kraju związkowego Nadrenia Północna-Westfalia (niem. Nordrhein-Westfalen)
  • NW – potoczne określenie umowy ubezpieczenia, której przedmiotem są następstwa nieszczęśliwych wypadków (stąd skrót), jakim w okresie ubezpieczenia uległ ubezpieczony.
  • NW – skrót od ang. North-West, oznacza kierunek północno-zachodni
  • skrót od Northwest – jednej z ćwiartek Waszyngtonu
  • NW – kanton Nidwalden w Szwajcarii (oznaczenie kodowe ISO 3166-2)

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) nwm

Wiktionary


nw.

skrót od: niżej wymieniony


SJP.pl

skrót

 (1.1) = niżej wymieniony

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niżej wymieniony

Wiktionary


nwd

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) = mat. największy wspólny dzielnik

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɛ̃n‿vu‿ˈdɛ, AS: ẽn‿vu‿de

Wiktionary


nww

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) = mat. najmniejsza wspólna wielokrotność

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɛ̃n‿vu‿ˈvu, AS: ẽn‿vu‿vu

Wiktionary


nwza

skrót od: nadzwyczajne walne zgromadzenie akcjonariuszy


SJP.pl


nwż

skrótowiec

 (1.1) slang. inform. nieważne

Wiktionary


nx

NX

Wikipedia


ny

nazwa jednej z liter alfabetu greckiego; ni


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ni, nazwa trzynastej litery alfabetu greckiego, ν;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • NY – amerykański skrót oznaczający „New York”, stan w USA lub miasto Nowy Jork
  • ny albo ni – litera alfabetu greckiego
  • dwuznak ny
  • (73450) 2002 NY19 – tymczasowe oznaczenie planetoidy odkrytej w 2002
  • (73464) 2002 NY54 – tymczasowe oznaczenie planetoidy odkrytej w 2002

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲi, AS: ńi

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ni

Wiktionary


nyanja

[czytaj: njandża] język z rodziny bantu używany w Malawi, Zambii i Mozambiku


SJP.pl


nycz

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bronisław Lubicz-Nycz – polski aktor, nauczyciel, żołnierz podziemia
  • Danuta Nycz – polska saneczkarka, srebrna medalistka Mistrzostw Świata w Saneczkarstwie w 1962
  • Kazimierz Nycz – biskup rzymskokatolicki, kardynał
  • Kazimierz Nycz – polski polityk, samorządowiec, prezydent Przemyśla, poseł na Sejm
  • Leszek Lubicz-Nycz – polski szermierz, oficer, olimpijczyk
  • Michał Nycz – polski historyk skarbowości
  • Ryszard Nycz – polski teoretyk i historyk literatury
  • Wacław Nycz – polski pilot w lotnictwie sportowy i cywilnym
  • Władysław Nycz – polski żołnierz, harcerz, działacz kombatancki
  • Władysław Jan Nycz – pilot wojskowy, kapitan lotnictwa Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii
  • Nycz – herb szlachecki

Wikipedia


nyczek

nazwisko


SJP.pl


nyga

gwarowo: komar


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) reg-pl|Poznań. komar

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Jerzy Nyga (1931–2017) – polski duchowny rzymskokatolicki
  • Roman Nyga (1938–2021) – polski artysta malarz

Wikipedia


nygus

1. potocznie o leniu, człowieku unikającym pracy;
2. tytuł władców krain etiopskich od czasów państwa Aksum


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. osoba bardzo leniwa, unikająca pracy

 (1.2) gwara. więz. cwel

Wiktionary

Nygus, negus ( ነጋሲ, "nəgus" „król”; gyyz ንጉሥ, "nəguś") – historyczny i polityczny tytuł władców krain Etiopii w okresie monarchii. Jeden z najstarszych feudalnych tytułów etiopskich, bowiem był w użyciu już w V–I wieku p.n.e. od czasów państwa Aksum, został następnie przejęty przez chrześcijańskich władców Etiopii i był używany do czasów współczesnych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ten nygus Antek znowu nie poszedł do pracy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nygusostwo n.

:: fż. nyguska ż.

 przym. nygusowski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) leń, obibok, wałkoń, próżniak

 (1.2) gwara. więz. cwel, parówa

Wiktionary


nyguska

→ nygus


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Poznań. ostatnia w środku dnia msza święta

Wiktionary

Patrz:

nygus

Powiązane:

 rzecz. nygus mos.

Wiktionary


nygusować

potocznie: spędzać bezczynnie czas; leniuchować, próżnować, wałkonić się


SJP.pl


nyk

nazwisko


SJP.pl

Nyk — chłodny wiatr typu bora, występujący na Alasce. Wieje z kierunku wschodniego i południowo-wschodniego.

Wikipedia


nykiel

nazwisko


SJP.pl

Nykiel – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Wierzbinek, na prawym brzegu Noteci. Częścią integralną wsi jest miejscowość Pogorzała.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego. W roku 2011 liczyła (jako miejscowość statystyczna wraz ze wsiami Ciepłowo i Teodorowo) 266 mieszkańców, w tym 131 kobiet i 135 mężczyzn. Przez miejscowość przebiega nitka rurociągu „Przyjaźń”.

Wikipedia


nyks

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. bogini i uosobienie nocy;

Wiktionary

Nyks ( Νύξ Nýx – noc, Nox – noc) – w mitologii greckiej bogini i uosobienie nocy (ciemności nocnej).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nyks uchodziła za córkę Chaosu i matkę Hemery, Nemezis, Lyssy, Apate, Filotes, Gerasa, Momosa, Morosa, Hypnosa i Tanatosa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɨks, AS: nyks

Wiktionary

Powiązane:

 temsłow. nykt-

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rzad. Noc

Wiktionary


nyktalopia

upośledzenie widzenia o zmroku spowodowane nieprawidłową czynnością pręcików w siatkówce oka; ślepota zmierzchowa, potocznie: kurza ślepota


SJP.pl


nyktofobia

chorobliwy lęk przed ciemnością


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. psych. chorobliwy strach przed ciemnością;

Wiktionary

Nyktofobia (pochodzi od gr. "nyktós" – noc i "phóbos" – strach) – jedna z odmian fobii. Jest nią niczym nieuzasadniony, patologiczny lęk przed ciemnością. Piśmiennictwo odnotowało kilka przypadków tej fobii.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnɨktɔˈfɔbʲja, AS: nyktofobʹi ̯a

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) skotofobia, achluofobia

Wiktionary


nykturia

wzmożone wydalanie moczu w nocy wskutek niewydolności serca lub nerek; nokturia


SJP.pl

Nykturia, nokturia ( νυκτουρία, łac. "nycturia") – oddawanie moczu w porze nocnej (więcej niż jeden raz).

Nykturia jest częstym objawem niewydolności serca, przerostu prostaty, endometriozy, niektórych chorób nerek (głównie zapalenie dróg moczowych), występuje również w niewyrównanej cukrzycy, po niektórych lekach (np. diuretykach) a czasem bywa skutkiem nadmiernego spożycia płynów przed snem (np. kawy). Za normę uważa się maksymalnie jednorazowe oddawanie moczu w ciągu nocy.

Wikipedia


nyktynastia

Ny

Wikipedia


nylon

1. wytrzymałe, elastyczne włókno syntetyczne, wyprodukowane przez amerykańskich i angielskich naukowców (NY - New York, Lon - London);
2. materiał z tego włókna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) włók. tkanina syntetyczna o dużej wytrzymałości, stosowana głównie do wyrobu spadochronów i pończoch;

 (1.2) nylony → pot. para pończoch wykonana z nylonu (1.1)

Wiktionary

Ny

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nylon wynaleziono w 1938 r.

 (1.2) Zosia znalazła na strychu stare nylony swojej babci.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɨlɔ̃n, AS: nylõn

Wiktionary

Powiązane:

 (1.1) przym. nylonowy

Wiktionary


nylonowy

wykonany z nylonu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) zrobiony, wyprodukowany z nylonu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) My, młodzież, upychaliśmy do plecaków wykładany z magazynu sprzęt: wiązki haków, różańce karabinków, liny stalowe i nylonowe, pętle, młotki, termosy, śpiwory i maszynki do gotowania.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɨlɔ̃ˈnɔvɨ, AS: nylõnovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nylon m.

Wiktionary


nylony

pończochy nylonowe


SJP.pl

Nylony – wytrzymałe i wodoodporne tkaniny wytwarzane z nylonu. W handlu przy nazwie tkaniny występują dodatkowe oznaczenia opisujące liczbę włókien na 1 cal2. Większa liczba włókien przekłada się na większą wytrzymałość tkaniny.

Wikipedia


nyman

nazwisko


SJP.pl


nynać

potocznie: spać; lulać


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. spać

Wiktionary


nynie

dawniej: teraz, obecnie; ninie


SJP.pl


nynorsk

jeden z dwóch (obok bokmal) oficjalnych standardów zapisu języka norweskiego, wywodzący się z landsmal; język nowonorweski


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. jeden z dwóch oficjalnych języków używanych w Norwegii; dosł. „nowonorweski”;

Wiktionary

Ny

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W norweskiej telewizji mówią przeważnie w nynorsk, choć nie zawsze.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɨ̃nɔrsk, AS: nỹnorsk

Wiktionary


nyny

czasownik niedokonany

 (1.1) pot. żart. spać

rzeczownik

 (2.1) gw-pl|Poznań. żart. spanie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɨ̃nɨ, AS: nỹny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lulu

Wiktionary


nypel

środowiskowo:
1. rodzaj złączki hydraulicznej z gwintem zewnętrznym;
2. specjalna nakrętka łącząca obręcz ze szprychą roweru


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. rurka gwintowana zewnętrznie z dwóch stron, używana jako złączka w połączeniach rurowych;

 (1.2) techn. tulejka mosiężna z przewężeniem z jednej strony i gwintowanym wewnętrznie kołnierzem z drugiej, łącząca obręcz koła roweru ze szprychą;

Wiktionary

Ny

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Jak już wcześniej wspomniałem, wybrałem znakomity rower górski Gary Fisher Montare. Dostałem także wielką torbę części zapasowych: łańcuch, szprychy, nyple, ogumienie — wszystko niepotrzebnie.

Wiktionary


nyplowy

→ nypel


SJP.pl

Patrz:

nypel

nyra

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) reg. pozn. skąpiec

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nyrol

Wiktionary


nyrol

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) reg. pozn. skąpiec

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nyra

Wiktionary


nysa

marka samochodów dostawczych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mot. samochód marki Nysa

Wiktionary

(d

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Szwagier rozwoził kiedyś nysą towar do sklepów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɨsa, AS: nysa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nysa ż.

:: zdrobn. nyska ż.

 przym. nyski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nyska

Wiktionary


nysanin

mieszkaniec Nysy (miasta w Polsce); Nysianin


SJP.pl


nysanka

mieszkanka Nysy (miasta w Polsce); Nysianka


SJP.pl


nyse

ang. New York Stock Exchange (Nowojorska Giełda Papierów Wartościowych)


SJP.pl


nysianin

mieszkaniec Nysy (miasta w Polsce); Nysanin


SJP.pl


nysianka

mieszkanka Nysy (miasta w Polsce); Nysanka


SJP.pl


nyska

związany z Nysą, miastem w województwie opolskim


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. mot. samochód marki Nysa

forma przymiotnika.

 (2.1) ż. od: nyski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) I w jednym, i drugim miejscu świadkowie widzieli milicyjną nyskę, więc być może ktoś od nas maczał w tym palce.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nysa ż., nysa ż.

 przym. nyski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nysa

Wiktionary


nyski

związany z Nysą, miastem w województwie opolskim


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Nysą, dotyczący Nysy

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) plural|nyska.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nysa ż., nysa ż., nysanin mos., nysanka ż., nysianin mos., nysianka ż., nyska ż.

Wiktionary


nyssa

drzewo liściaste (5 gatunków) o drobnych, zielonkawobiałych kwiatach i owocu - wydłużonym pestkowcu, uprawiane jako ozdobne (np. nyssa błotna), a niektóre gatunki dla jadalnych owoców lub użytkowego drewna


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nyssa – starożytna nazwa Nevşehir w Kapadocji (Turcja)
  • Nyssa – starożytne miasto w Karii na terenie współczesnej Turcji
  • Nyssa – stolica historycznej diecezji w Cesarstwie Rzymskim, w prowincji Kapadocja
  • Nyssa – miasto w stanie Oregon, w hrabstwie Malheur
  • Nyssa – naukowa nazwa roślin z rodzaju błotnia z rodziny dereniowatych

Wikipedia


nystagmus

mimowolne, poziome drganie gałek ocznych


SJP.pl


nystatyna

organiczny związek chemiczny, antybiotyk o działaniu przeciwgrzybiczym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. farm. lek o działaniu przeciwgrzybiczym,

Wiktionary

Nystatyna – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, antybiotyk polienowy o działaniu przeciwgrzybiczym, wyodrębniony z hodowli promieniowców "Streptomyces noursei". Nystatyna działa przez wiązanie się z błonami komórkowymi, zwiększa się przepuszczalność między innymi dla K+, co prowadzi do zaburzeń metabolicznych w komórkach grzybów i ich śmierci.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nystatyna jest stosowana w leczeniu zakażeń grzybiczych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɨstaˈtɨ̃na, AS: nystatỹna

Wiktionary


nyszka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Agnieszka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Aga, gw. Górny Śląsk Agnys

Wiktionary


nywka

wypryśnięcie na skutek uderzenia kamienia w pewnym miejscu na płaszczyźnie


SJP.pl


nyć

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) gw-pl|Drohobycz,Piadzie. mizernieć

 (1.2) daw. niknąć, ginąć

wykrzyknik

 (2.1) gw-pl|Konin. …używany przy przywoływaniu świn

przysłówek

 (3.1) gw-pl|Kamieniec Podolski. twarzą do ziemi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) gw. Drohobycz Nył, nył, aż wreszcie umarł.

 (3.1) gw. Kamieniec Podolski Położył się nyć.

Wiktionary


nyśka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Agnieszka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (gwara.) Nyśka, biglujesz mi ta westa? → Agnieszko, prasujesz mi tę kamizelkę czy nie?

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk Agnys, Nyszka

Wiktionary


nyża

dawniej, dziś regionalnie: nisza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) archit. wnęka, nisza

 (1.2) geol. sport. w alpinistyce: większe zagłębienie w terenie skalistym;

Wiktionary

Nyża – we wspinaczce słowo to oznacza zagłębienie w skalistym terenie, mające co najmniej takie rozmiary, by mógł w nim zmieścić się człowiek, przynajmniej w pozycji zgiętej. Dawniej używano słowa nisza, obecnie wyszło już ono z użycia. Większe od nyży jest schronisko. Granica między nimi jest umowna, i czasami trudno określić, czy zagłębienie jest nyżą, czy schroniskiem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ściany katakumb tworzą swego rodzaju plasterastry składające się z podłużnych nyż.

 (1.2) Niektóre nyże mają swoją nazwę, np. Schron pod Twardymi Spadami w Twardych Spadach w Tatrach.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nyżowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nisza

 (1.2) nisza

Wiktionary


nyżowy

przymiotnik od: nyża


SJP.pl


nz

skrót od: Nowa Zelandia


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Novozymes
  • NZ – kod przypisany Nowej Zelandii według standardu ISO 3166-1 alfa-2
  • .nz – domena internetowa Nowej Zelandii
  • kod linii IATA dla Air New Zealand

Wikipedia


nzk

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) = med. nagłe zatrzymanie krążenia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) U każdego człowieka z rozpoznanym NZK, niezależnie od przyczyny, należy rozpocząć uciskanie klatki piersiowej.

Wiktionary


nzoz

[czytaj: enzoz] skrót od: Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej


SJP.pl


nzp

skrótowiec

 (1.1) = najczęściej zadawane pytania

Wiktionary


nzs

Niezależne Zrzeszenie Studentów, organizacja studencka działająca od IX 1980


SJP.pl


nzw

skrótowiec

 (1.1) = hist. wojsk. Narodowe Zjednoczenie Wojskowe;

Wiktionary


nzw.

skrót od: nadzwyczajny (w połączeniu z prof.)


SJP.pl


nów

faza Księżyca


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) astr. faza Księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez Słońce w taki sposób, że z Ziemi widać wyłącznie jego zacienioną część;

Wiktionary

Nów – w astronomii, jedna z faz Księżyca, w której Księżyc znajduje się między Słońcem a Ziemią, czyli jest w koniunkcji ze Słońcem patrząc z Ziemi. W tej pozycji cała strona Księżyca widoczna z Ziemi jest w cieniu, wobec czego Księżyc nie jest widoczny gołym okiem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Podczas nowiu jest bardzo ciemno.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nuf, AS: nuf

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowy mos., nowość ż., nowina ż., nowinka ż., nówka ż., odnawianie n., odnowienie n., wznawianie n., wznowienie n., nowicjusz m., nowicjuszka ż., nowicjat m., ponawianie n., ponowienie n., Nowak m., nowak m., Nowaki nmos., nowalijka ż., nowator m., renowatorka ż., renowacja ż., odnawialność ż., nowatorskość ż., nowacja ż., Nowaczewo n., Nowaczkowo n., Nowaczyzna ż., przednówek m., nowoczesność ż., ponowoczesność ż.

 czas. odnawiać ndk., odnowić dk., wznawiać ndk., wznowić dk., ponawiać ndk., ponowić dk.

 przym. nowiowy, nowy, nowiutki, nowiusieńki, nowicjacki, renowacyjny, nowatorski, odnawialny, nowoczesny, ponowoczesny, przednówkowy

 przysł. nowo, na nowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) reg. śl. ponowa

Wiktionary


nówka

potocznie:
1. coś nowego, nieużywanego;
2. osoba nowa w jakimś środowisku lub zawodzie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. o przedmiotach: coś nowego, nieużywanego

Wiktionary

Nówka – dawny zaścianek na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie święciańskim, w gminie Święciany.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Muszę kupić samochód, ale chyba mnie nie stać na nówkę z salonu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnufka, AS: nufka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nowy m., nowa ż., nowość ż., nowina ż., nowinka ż., nowalijka ż., nowatorstwo n., odnowienie n., odnawianie n.

 czas. ponawiać, odnawiać ndk., odnowić dk.

 przym. nowy, nowiuchny, nowiusieńki, nowiuteńki, nowiutki, nowiuśki, nowatorski, nowiowy

 przysł. nowo

Wiktionary


nózia

pieszczotliwe zdrobnienie od: noga (kończyna, podpora); nóżka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pieszcz. noga

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W Edwarda pokazałam szefowi nózię / i zaraz stulił buzię.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noga ż.

:: zdrobn. nóżka ż.

 przym. nożny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nóżka

Wiktionary


nóńść

czasownik dokonany

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. znaleźć

Wiktionary


nóż

narzędzie składające się z ostrza na trzonku, służące do krojenia, cięcia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) krótkie i ostre narzędzie ręczne do krojenia lub cięcia;

 (1.2) tnąca lub skrawająca powierzchnia różnych narzędzi mechanicznych

Wiktionary

Nóż – narzędzie do krojenia, cięcia itp., składające się przeważnie z metalowej głowni osadzonej w rękojeści drewnianej, metalowej lub z tworzywa sztucznego; używany też jako broń.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Marek pokroił nożem chleb na kromki.

 (1.2) W strugu trzeba wymienić tępy nóż na nowy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nuʃ, AS: nuš

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nożownik mos., nożyce lm nm., nożyczki lm nm., nożownictwo n.

:: zdrobn. nożyk mrz.

:: zgrub. nożysko n.

 przym. nożowy, nożowniczy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) slang. kosa; reg. pozn. hajtok

Wiktionary


nóżka

zdrobnienie od: noga (kończyna, podpora); nózia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. noga

 (1.2) mała noga

 (1.3) niewielka podpora, np. roweru, motocykla

 (1.4) elektron. jedna z końcówek (wyprowadzeń) elementu elektronicznego, np. układu scalonego

 (1.5) pot. trzon grzyba

 (1.6) druk. dolna część czcionki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nóżka mnie boli, mamusiu.

 (1.2) Malutka czerwona rączka z palcami grubości zapałki z niespodziewaną siłą ułapiła palec Cesi, a cienkie nóżki, oswobodzone z pieluch, wykonały kilka energicznych kopniaków.

 (1.4) Ten układ ma dwadzieścia nóżek.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnuʃka, AS: nuška

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nóżęta nmos., nożęta nmos., nózia ż., noga ż., odnóże n.

 przym. beznóżkowy, nożny

Wiktionary


nóżki

zdrobnienie od: noga (kończyna, podpora); nózia


SJP.pl


nóżkowaty

mający lub przypominający nóżki


SJP.pl