ogólniak

potocznie: średnia szkoła ogólnokształcąca

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. liceum ogólnokształcące

Wiktionary

Ogólniak ( Gympl) – czeski film komediowy z 2007 r. w reżyserii Tomáša Vorela, na podstawie powieści Tomáša Houški – "Graffiti rules".

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Marta jest po ogólniaku, więc na pewno myśli o jakichś studiach.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɔˈɡulʲɲak, AS: ogulʹńak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ogół m., ogólność ż., ogólnik m., ogólnikowość ż., uogólnianie n., uogólnienie n.

:: zdrobn. ogólniaczek m.

 czas. uogólniać ndk., uogólnić dk.

 przym. ogólny, ogólnikowy

 przysł. ogólnie, ogólnikowo

Wiktionary

ogólnie

przysłówek

 (1.1) powszechnie, w sposób przyjęty przez ogół określonych ludzi lub grupy

 (1.2) w sposób pozbawiony wnikania w szczegóły

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Uczeń złamał ogólnie przyjęte zasady zachowania się na terenie szkoły.

 (1.2) Ogólnie czuje się nieźle, tylko jeszcze czasami boli go blizna po operacji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɔˈɡulʲɲɛ, AS: ogulʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ogół m., ogólność ż., ogólnik m., ogólnikowość ż., ogólniak m., uogólnianie n., uogólnienie n.

 czas. uogólniać ndk., uogólnić dk.

 przym. ogólny, ogólnikowy

 przysł. ogólnikowo, ogółem

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) generalnie

Wiktionary

ogólniej

stopień wyższy od przysłówka: ogólnie

SJP.pl

ogólniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: ogólny

SJP.pl

ogólnik

zdanie wyrażające banalną, znaną wszystkim treść

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) banalna prawda

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ogół mrz., ogólniak mrz., ogólność ż.

 przysł. ogólnie

 przym. ogólny

 czas. uogólnić

Wiktionary

ogólnikowy

→ ogólnik

SJP.pl

Patrz:

ogólnik

ogólnoafrykański

dotyczący całej Afryki

SJP.pl

ogólnoamerykański

dotyczący całej Ameryki

SJP.pl

ogólnoaustriacki

przymiotnik

 (1.1) dotyczący całej Austrii, obejmujący całą Austrię

Wiktionary

ogólnobiologiczny

dotyczący biologii ogólnej, zajmujący się biologią ogólną, np. podejście ogólnobiologiczne

SJP.pl

ogólnobranżowy

dotyczący całej branży

SJP.pl

ogólnochiński

dotyczący całych Chin

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący całych Chin, obejmujący całe Chiny, obowiązujący w całych Chinach

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W Pekinie istnieje nawet parlament dwuizbowy – parlament, który nazywa się Ogólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych.

Wiktionary

ogólnocywilizacyjny

dotyczący całej cywilizacji

SJP.pl

ogólnodostępność

→ ogólnodostępny

SJP.pl

Patrz:

ogólnodostępny

ogólnodostępny

dostępny dla wszystkich

SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dostępny dla wszystkich

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) publiczny

Wiktionary

ogólnoetniczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący całego etnosu

Wiktionary

ogólnoeuropejski

dotyczący całej Europy

SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący całej Europy, obejmujący całą Europę

Wiktionary

ogólnogeograficzny

1. dotyczący geografii ogólnej, zajmujący się geografią ogólną, np. charakter ogólnogeograficzny;
2. mapa ogólnogeograficzna - mapa zawierająca wszystkie główne obiekty powierzchni Ziemi wraz z jej ukształtowaniem, przedstawione z jednakowym względnym stopniem szczegółowości

SJP.pl

ogólnogospodarczy

dotyczący całej gospodarki

SJP.pl

ogólnogrecki

dotyczący całej Grecji, obejmujący wszystkich Greków

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący całej Grecji, obejmujący całą Grecję, obowiązujący w całej Grecji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W latach 1931–1935 startował we wszystkich ogólnogreckich zawodach pływackich.

 (1.1) W zeszłym miesiącu wybory parlamentarne w Grecji wygrał Ogólnogrecki Ruch Socjalistyczny.

 (1.1) Szczególnie rozpowszechnione były trzy systemy: chalkidzki, ateński i joński. Ten ostatni stał się w IV w. przed Chr. ogólnogreckim alfabetem „klasycznym”.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) panhelleński

Wiktionary

ogólnoindyjski

dotyczący całych Indii

SJP.pl

ogólnoitalski

dotyczący całej Italii

SJP.pl

ogólnojęzykoznawczy

dotyczący zagadnień językoznawstwa ogólnego

SJP.pl

ogólnokościelny

dotyczący całego Kościoła, obowiązujący w całym Kościele

SJP.pl

ogólnokrajowy

dotyczący całego kraju

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący całego kraju

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W ogólnokrajowym referendum zwyciężyli konserwatyści.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɔɡulnɔkraˈjɔvɨ, AS: ogulnokrai ̯ovy

Wiktionary

ogólnokształcący

dający wykształcenie ogólne

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) eduk. kształcący w zakresie wiedzy ogólnej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jestem absolwentem Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Wiktionary

ogólnoliteracki

język ogólnoliteracki - język warstw wykształconych używany w całym kraju

SJP.pl

ogólnoludowy

dotyczący całego ludu

SJP.pl

ogólnoludzki

dotyczący wszystkich ludzi

SJP.pl

ogólnoludzkość

→ ogólnoludzki

SJP.pl

Patrz:

ogólnoludzki

ogólnomiejski

dotyczący całego miasta

SJP.pl

ogólnomęski

przymiotnik

 (1.1) charakterystyczny dla ogółu mężczyzn

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dotknięta do żywego ogólnomęską zarozumiałością Celestyna odsunęła się, zmierzyła Hajduka wyniosłym spojrzeniem, które tak często trenowała przed lustrem (na wszelki wypadek…), i powiedziała ozięble: – Cześć, idę do szkoły.

Wiktionary

ogólnonarodowy

dotyczący całego narodu

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący całego narodu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Centrolewica domaga się ogólnonarodowej debaty w sprawie proponowanych zmian w konstytucji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɔɡulnɔ̃narɔˈdɔvɨ, AS: ogulnõnarodovy

Wiktionary

ogólnoniemiecki

dotyczący całych Niemiec

SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący całych Niemiec, obejmujący całe Niemcy

Wiktionary

ogólnookrętowy

obejmujący ogół zagadnień związanych z okrętem

SJP.pl

ogólnopaństwowy

dotyczący całego państwa

SJP.pl

ogólnopolityczny

obejmujący ogół zagadnień politycznych

SJP.pl

ogólnopolski

dotyczący całej Polski

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący całej Polski, obejmujący całą Polskę, obowiązujący w całej Polsce

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ich przełożeni zainterweniowali dopiero wtedy, gdy sprawę nagłośniła ogólnopolska gazeta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɔɡulnɔˈpɔlsʲci, AS: ogulnopolsʹḱi

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) książk. wszechpolski

Wiktionary

ogólnopolskość

→ ogólnopolski

SJP.pl

Patrz:

ogólnopolski

ogólnoprzemysłowy

obejmujący lub dotyczący całego przemysłu, a nie jednej konkretnej branży

SJP.pl

ogólnorosyjski

dotyczący całej Rosji

SJP.pl

ogólnorozwojowy

skupiający się na ogólnym rozwoju organizmu

SJP.pl

ogólnorozwojówka

potocznie: trening ogólnorozwojowy

SJP.pl

ogólnosemicki

wspólny dla wszystkich Semitów

SJP.pl

ogólnospołeczny

dotyczący całego społeczeństwa

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z całym społeczeństwem

 (1.2) związany z ogólnymi zagadnieniami społecznymi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Różne mogą być stany ogólnospołecznego zidiocenia.

 (1.2) Wydawał tygodnik o profilu ogólnospołecznym, udostępniany bezpłatnie na dworcach i przystankach.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. społeczność

 przym. społeczny

 przysł. społecznie, społem

Wiktionary

ogólnospławny

kanalizacja ogólnospławna - kanalizacja, do której spływają wszystkie ścieki z terenu objętego jej zasięgiem

SJP.pl

ogólnosłowacki

przymiotnik

 (1.1) dotyczący całej Słowacji, obejmujący całą Słowację

Wiktionary

ogólnosłowiański

obejmujący całą Słowiańszczyznę, dotyczący wszystkich Słowian

SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który dotyczy wszystkich Słowian, obejmuje całą Słowiańszczyznę, występuje we wszystkich krajach, językach słowiańskich

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Miał też nadzieję, że uda się zorganizować prace nad słownictwem wszystkich języków słowiańskich, które prowadziłyby do zbliżenia językowego Słowian, a nawet powstania ogólnosłowiańskiego języka literackiego.

 (1.1) Poznanie prasłowiańskich podstaw rozwoju kultury polskiej jest oczywiście nie do osiągnięcia w ramach badań ograniczonych do samych tylko rzeczy polskich, ale wymaga koniecznie traktowania porównawczego na tle ogólnosłowiańskim.

 (1.1) Jeśli o zmianę Fabiānus na Pabian idzie, odzwierciedla się w niej niewątpliwie ogólnosłowiańska wczesnohistoryczna dążność do zastępowania obcego f przez p, o czym jako o rzeczy tylko możliwej wspomina zresztą dr F.

Wiktionary

ogólnotechniczny

obejmujący ogół zagadnień technicznych

SJP.pl

ogólnotematyczny

obejmujący wiele różnych tematów; wielotematyczny

SJP.pl

ogólnoteoretyczny

obejmujący ogół zagadnień teoretycznych

SJP.pl

ogólnounijny

dotyczący ogółu zagadnień związanych z Unią Europejską

SJP.pl

ogólnouniwersytecki

dotyczący całego uniwersytetu, a nie konkretnego wydziału czy jednostki

SJP.pl

ogólnoustrojowy

dotyczący całego organizmu, np. zaburzenia ogólnoustrojowe

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z całym ustrojem, dotyczący całego ustroju

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przy rozległych oparzeniach ogólnoustrojowy wstrząs może doprowadzić do zgonu.

 (1.1) Leki te mają działanie ogólnoustrojowe.

Wiktionary

ogólnoużytkowy

przymiotnik

 (1.1) przeznaczony do ogólnego użytku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Grzebień pojedynczy posiada wiele ras kur, głównie kury ogólnoużytkowe i śpiewające.

Wiktionary

ogólnozakładowy

dotyczący całego zakładu pracy

SJP.pl

ogólnozawodowy

dotyczący wszystkich zawodów, obejmujący wszystkie zawody

SJP.pl

ogólnozwiązkowy

przymiotnik

 (1.1) obejmujący cały związek

Wiktionary

ogólnoświatowy

dotyczący całego świata

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący całego świata

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) 23 kwietnia jest ogólnoświatowym dniem książki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɔɡulnɔɕfʲjaˈtɔvɨ, AS: ogulnośfʹi ̯atovy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) globalny

Wiktionary

ogólność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co ogólne

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ogół m., ogólnik m., ogólnikowość ż., ogólniak m., uogólnianie n., uogólnienie n.

 czas. uogólniać ndk., uogólnić dk.

 przym. ogólny, ogólnikowy

 przysł. ogólnie, w ogólności, ogólnikowo

Wiktionary

ogólny

1. dotyczący ogółu; powszechny, publiczny;
2. obejmujący całość czegoś, niemający charakteru szczegółowego;
3. powstały z części składowych, łączny, zbiorowy, wspólny

SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) zbierający w całość

 (1.2) nieuwzględniający szczegółów

 (1.3) powszechny, często występujący

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ogólna teoria względności obejmuje nie tylko zakres szczególnej teorii względności, ale uwzględnia także grawitację.

 (1.1) Zgromadzenie Ogólne to jeden z sześciu organów głównych ONZ.

 (1.2) To było bardzo ogólne wprowadzenie do tematu.

 (1.2) Zostały ustalone ogólne warunki sprzedaży.

 (1.3) Panuje wśród nich ogólna zawiść i nieufność.

 (1.3) Odpowiedział mu ogólny śmiech.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɔˈɡulnɨ, AS: ogulny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ogół m., ogólność ż., ogólnik m., ogólnikowość ż., ogólniak m., uogólnianie n., uogólnienie n.

 czas. uogólniać ndk., uogólnić dk.

 przym. ogólnikowy

 przysł. ogólnie, ogólnikowo, ogółem

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) całościowy, generalny, wszechstronny, uniwersalny

 (1.2) ramowy

 (1.3) powszechny

Wiktionary

ogór

zgrubienie od: ogórek; ogóras

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zgrub. od ogórek

 (1.2) uczn. nos

 (1.3) wulg. przen. eufem. penis

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W moim ogrodzie rosną wielkie ogóry, a nie małe ogóreczki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɔɡur, AS: ogur

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ogórki nmos., ogórek mrz., ogórkowa ż., ogórecznik mrz., ogóras mrz., ogóreczek mrz.

 przym. ogórkowy

 przysł. ogórkowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ogórek

 (1.2) kartofel

Wiktionary

ogóras

potoczne zgrubienie od: ogórek; ogór

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zgrub. od ogórek

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Weź sobie babcinego ogórasa, Karolku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ogór mrz., ogóreczek mrz., ogórecznik mrz., ogórek mrz., ogórkowa ż., ogórczak m., ogórkowiec m., ogórecznikowate nmos.

 przym. ogórkowy, ogórecznikowaty, ogórkowaty

 przysł. ogórkowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ogór

Wiktionary

ogórasek

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) ekspr. ogórek

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) niteczki łączymy z paluszkami krabowymi skrojonymi w paseczki, do tego ogórasek w occie w kosteczce (…).

Wiktionary

ogórczany

przestarzale: ogórkowy

SJP.pl

ogóreczek

zdrobnienie od: ogórek

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: ogórek

 (1.2) mały ogórek

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Kup te ogóreczki w słoiku; będą do dekoracji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɔɡuˈrɛt͡ʃɛk, AS: ogureček

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ogórek mrz., ogórkowa ż., ogórecznik mrz., ogór mrz., ogóras mrz.

 przym. ogórkowy

 przysł. ogórkowo

Wiktionary

ogórecznik

lecznicza roślina zielna

SJP.pl

Ogórecznik ("Borago" L.) – rodzaj roślin należący do rodziny ogórecznikowatych. Należy do niego 5 gatunków. Występują one w basenie Morza Śródziemnego. Uprawiany i szeroko rozprzestrzeniony został ogórecznik lekarski "B. officinalis", uprawiany i przejściowo dziczejący (jako efemerofit) także w Polsce. Sadzony jest jako roślina ozdobna, miododajna i olejodajna (z nasion wytwarza się olej z ogórecznika). Kwiaty dodawane są do sałatek, a dawniej roślina wykorzystywana była także jako warzywo liściaste.

Wikipedia

ogórecznikowate

rodzina z klasy dwuliściennych obejmująca około 2000 gatunków roślin zielnych (rzadziej drzew i krzewów) ze strefy umiarkowanej i zwrotnikowej; szorstkolistne

SJP.pl

Ogórecznikowate, szorstkolistne ("Boraginaceae" Juss.) – rodzina roślin zielnych i krzewów z rzędu ogórecznikowców ("Boraginales"). Należy do niej w zależności od ujęcia od blisko 1800 gatunków z 94 rodzajów do ponad 2500 gatunków z 135 rodzajów. Występują one głównie w strefie klimatu umiarkowanego na półkuli północnej, ale obecne są na wszystkich kontynentach od Arktyki po wyspy Subantarktyki.

Wikipedia

ogórecznikowaty

o cechach ogórecznikowatych (rodzina roślin); szorstkolistny

SJP.pl

ogórek

1. roślina warzywna z rodziny dyniowatych o długiej, płożącej się łodydze i szorstkich liściach, z mięsistymi owocami w wydłużonym kształcie, pokrytymi zieloną skórką;
2. owoc tej rośliny
3. gra w karty

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) bot. roln. ogrod. nazwa systematyczna|Cucumis|L.|ref=tak., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych;

 (1.2) spoż. kulin. nazwa systematyczna|Cucumis sativus|L.|ref=tak., owoc ogórka siewnego

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) mot. pot. stary autobus marki San o obłym kształcie

 (2.2) uczn. penis

Wiktionary

Og

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Siew ogórków można wykonać bezpośrednio do gruntu w połowie maja.

 (1.2) Ogórki znajdują zastosowanie w dietach odchudzających, ponieważ pomagają w usuwaniu nadmiaru wody z organizmu.

 (2.1) W moich czasach szkolnych dojeżdżałem pięć kilometrów ogórkiem do podstawówki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɔˈɡurɛk, AS: ogurek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ogórkowa ż., ogórecznik m.

:: zgrub. ogór m., ogóras m., ogórzysko n.

:: zdrobn. ogóreczek m.

 przym. ogórkowy

 przysł. ogórkowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) korniszon

Wiktionary

ogórki

1. roślina warzywna z rodziny dyniowatych o długiej, płożącej się łodydze i szorstkich liściach, z mięsistymi owocami w wydłużonym kształcie, pokrytymi zieloną skórką;
2. owoc tej rośliny
3. gra w karty

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) pot. sezon ogórkowy

forma rzeczownika.

 (2.1) plural|ogórek.

Wiktionary

Ogórki (dodatkowa nazwa w Agurkiai) – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sejneńskim, w gminie Puńsk.

Według Pierwszego Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś Ogórki liczyła 15 domów i 82 mieszkańców (46 kobiet i 36 mężczyzn). Wszyscy mieszkańcy miejscowości zadeklarowali wówczas wyznanie rzymskokatolickie. Jednocześnie większość mieszkańców wsi podała narodowość litewską (81 osób), pozostała jedna osoba zgłosiła narodowość polską.

Wikipedia

Przykłady

 (2.1) Mama kupiła w sklepie ogórki. Zamierza zrobić z nich zupę ogórkową.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ogór mrz., ogórek mrz.

Wiktionary

ogórkiewicz

nazwisko

SJP.pl

ogórkopodobny

mający niektóre właściwości ogórka, przypominający ogórek

SJP.pl

ogórkowa

potocznie: zupa ogórkowa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. kulin. zupa z kiszonych ogórków, z ziemniakami, zabielana śmietaną;

forma przymiotnika.

 (2.1) ż. od: ogórkowy

Wiktionary

Ogórkowa – polana w Paśmie Jaworzyny Krynickiej w Beskidzie Sądeckim. Znajduje się na wschodnich stokach grzbietu, który po wschodniej stronie Makowica odchodzi od głównej grani Pasma Jaworzyny Krynickiej w kierunku północnym do Ostrej. Stoki z polaną Ogórkową opadają do doliny potoku Sucha Kamionka. Znajduje się w granicach wsi Złotne w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Nawojowa.

Wikipedia

Patrz:

ogórek

Przykłady

 (1.1) Dziś na obiad znowu była odgrzewana ogórkowa, ale na drugie danie mama dała sznycle.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɔɡurˈkɔva, AS: ogurkova

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ogórek m., ogóreczek m., ogór m., ogóras m.

 przym. ogórkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zupa ogórkowa

Wiktionary

ogórkowaty

przypominający kształtem ogórek, podobny do ogórka

SJP.pl

ogórkowo

przysłówek

 (1.1) w sposób ogórkowy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ogór mrz., ogóras mrz., ogóreczek mrz., ogórek mzw./mrz.

Wiktionary

ogórkowonny

mięsichówka ogórkowonna - gatunek grzybów z rodziny twardzioszkowatych

SJP.pl

ogórkowy

→ ogórek

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z ogórkiem, dotyczący ogórka, sporządzony z ogórka

Wiktionary

Patrz:

ogórek

Przykłady

 (1.1) Wolisz zupę ogórkową czy żur?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ogórek m., ogórkowa ż., ogórecznik m., ogór m., ogóras m., ogórzysko n., ogóreczek m., Ogórek mos./ż.

 przysł. ogórkowo

Wiktionary

ogół

zespół przedmiotów, zjawisk tworzących pewną całość

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pewna całość; zbiór zjawisk, przedmiotów

 (1.2) wszyscy mieszkańcy (regionu, kraju)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przeprowadzone badania wykazały, że ponad 10% ogółu pracowników firmy jest narażonych na szkodliwe działanie hałasu.

 (1.2) Wyniki wyborów prezydenckich zostały udostępnione ogółowi społeczeństwa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɔɡuw, AS: oguu̯

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ogólność ż., ogólnik m., ogólnikowość ż., ogólniak m., uogólnianie n., uogólnienie n.

 czas. uogólniać ndk., uogólnić dk.

 przym. ogólny, ogólnikowy

 przysł. ogólnie, ogólnikowo, ogółem

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) suma, całość

 (1.2) społeczność, ludność, społeczeństwo

Wiktionary

ogółem

w całości; w sumie; razem

SJP.pl

przysłówek

 (1.1) uwzględniając całość, wszystkie elementy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ogół mrz.

 przym. ogólny

 przysł. ogólnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) razem, w całości, w sumie

Wiktionary

ogłada

umiejętność odpowiedniego zachowania się

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdolność właściwego zachowania się

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɔɡˈwada, AS: ogu̯ada

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) maniery, dobre maniery, kultura

Wiktionary

ogłapiać

czasownik dokonany

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. obejmować

Wiktionary

ogłaszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ogłaszać.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. ogłaszać

 rzecz. ogłoszenie n.

 przym. ogłoszeniowy, głośnikowy

Wiktionary

ogłaszać

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) podawać do wiadomości

 (1.2) publikować

 (1.3) przest. nadawać komuś godność, tytuł

czasownik zwrotny niedokonany ogłaszać się

 (2.1) podawać do wiadomości informacje o sobie

 (2.2) nadawać sobie godność, tytuł

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sąd Najwyższy różne dziwne rzeczy już ogłaszał.

 (1.3) Niniejszym ogłaszam was mężem i żoną.

 (1.3) W 1541 roku irlandzki parlament ogłosił Henryka VIII królem Irlandii.

 (2.1) Ogłaszam się w lokalnym dzienniku.

 (2.2) Ogłaszam się królem tego królestwa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɔɡˈwaʃat͡ɕ, AS: ogu̯ašać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ogłoszenie n., ogłaszanie n.

 czas. ogłosić dk.

 przym. ogłoszeniowy, głośnikowy, głośny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) obwieszczać, powiadamiać, informować

Wiktionary

ogławiać

1. odcinać koronę drzewa; odgławiać;
2. odcinać kwiat lub koniec głównego pędu rośliny; odgławiać;
3. odcinać liście wraz z nasadą u roślin okopowych

SJP.pl

ogłodek

rodzaj chrząszczy z rodziny kornikowatych, kornik żerujący pod korą drzew liściastych

SJP.pl

ogłodzić

dawniej: narazić kogoś na głód, zmorzyć głodem

SJP.pl

ogłosić

czasownik przechodni dokonany (ndk. ogłaszać)

 (1.1) dokonany od|ogłaszać.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kiedy pokazowo ogłosiłem tutaj odejście ktoś w urzędzie gminy podjął decyzję o równie pokazowej wycince dorodnych drzew na sąsiedniej ulicy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɔˈɡwɔɕit͡ɕ, AS: ogu̯ośić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ogłoszenie n.

 czas. ogłaszać

 przym. ogłoszeniowy, głośnikowy, głośny

Wiktionary

ogłoszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ogłosić.

 (1.2) pisemny komunikat umieszczony w miejscu publicznym lub wiadomość rozpowszechniona przez środki masowego przekazu

Wiktionary

Ogłoszenie – krótka forma wypowiedzi, w której autor ogłasza coś odbiorcy. W ogłoszeniu treść powinna być maksymalnie streszczona, przy czym zawarte powinny być wszelkie niezbędne informacje.

W ogłoszeniu muszą się znaleźć takie informacje jak:

Miejsca, gdzie mogą wystąpić ogłoszenia:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jutro nastąpi ogłoszenie wyroku.

 (1.2) Kilka lat pracowałem w Szwecji. Do pracy przyszedłem "z ogłoszenia".

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɔɡwɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ogu̯ošẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ogłaszanie n.

 czas. ogłosić dk., ogłaszać ndk.

 przym. ogłoszeniowy, głośnikowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) publikacja

 (1.2) anons, inserat

Wiktionary

ogłoszeniodawca

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) podmiot zlecający rozpowszechnianie ogłoszenia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. ogłoszeniodawczyni ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) reklamodawca

Wiktionary

ogłoszeniowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z ogłoszeniem, dotyczący ogłoszenia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ogłoszenie n., ogłaszanie n., głoszenie n., głos m.

 czas. ogłaszać ndk., ogłosić dk., głosić ndk.

 przym. głosowy, głośnikowy

Wiktionary

ogłowie

część rzędu jeździeckiego lub uprzęży nakładana na głowę zwierzęcia, pozwalająca na kierowanie nim; uzda, uździenica, tranzelka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) jeźdz. element uprzęży zakładany na głowę konia;

Wiktionary

Ogłowie (inaczej: "uzda, uździenica", dawniej: "tręzla, tranzla, trenzla, trędzla, tręzelka, tranzelka") – główna część rzędu jeździeckiego lub uprzęży. Jest to, mówiąc ogólnie, uprząż rzemienna na głowę konia (rzadziej osła lub muła) z wędzidłem wkładanym do pyska zwierzęcia (lub bez – ogłowia bezwędzidłowe, np. hackamore, bosal). Głównym zadaniem ogłowia jest utrzymanie kiełzna (lub paska naciskającego na nos w wypadku ogłowi bezwędzidłowych) we właściwym miejscu w pysku konia.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wojciech Orlik ze swoją grupą [...] wykonują bardzo rozbudowane pokazy [...]. Takie elementy jak „balotada” wykonywane są bez ogłowia: koń pozostaje całkowicie wolny i niczym nie skrępowany.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɔˈɡwɔvʲjɛ, AS: ogu̯ovʹi ̯e

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. głowa ż., ogławianie n., ogłowienie n.

 czas. ogławiać, ogłowić

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uzda, tranzelka

Wiktionary

ogłowić

1. odciąć koronę drzewa; odgłowić;
2. odciąć kwiat lub koniec głównego pędu rośliny; odgłowić;
3. odciąć liście wraz z nasadą u roślin okopowych

SJP.pl

ogłuchnąć

stracić słuch

SJP.pl

ogłuchły

taki, który ogłuchł (stracił słuch)

SJP.pl

ogłupiacz

potocznie:
1. coś powodującego osłabienie intelektu, np. telewizor;
2. lek lub narkotyk osłabiający sprawne funkcjonowanie umysłu

SJP.pl

ogłupianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ogłupiać.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Reklamy powodują ogłupianie dzieci.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɔɡwuˈpʲjä̃ɲɛ, AS: ogu̯upʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. głupieć, ogłupiać ndk., ogłupić dk., ogłupieć dk.

 przym. ogłupiały, głupi

 rzecz. głupek m., wygłup mos./mrz.

Wiktionary

ogłupić

czasownik przechodni dokonany (ndk. ogłupiać)

 (1.1) dokonany od|ogłupiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɔɡˈwupʲit͡ɕ, AS: ogu̯upʹić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ogłupianie n., wygłup mos./mrz.

 przym. głupi

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk zbamoncić

Wiktionary

ogłuszacz

urządzenie do ogłuszania, np. paralizator, taser

SJP.pl

ogłuszający

taki, który przytłacza hałasem, masą dźwięków

SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) brzmiący bardzo głośno

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Trafiony popielniczką, kineskop implodował z ogłuszającym hukiem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɔɡwuʃaˈjɔ̃nt͡sɨ, AS: ogu̯ušai ̯õncy

Wiktionary

Powiązane:

 czas. ogłuszać

Wiktionary

ogłuszać

1. pozbawiać słuchu, powodować głuchotę;
2. przytłaczać hałasem, uniemożliwiać słyszenie innych dźwięków;
3. oszałamiać, pozbawiać przytomności;
4. ogłuszać się - wprowadzać się w stan zamroczenia; oszałamiać się

SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. ogłuszyć)

 (1.1) czynić głuchym; upośledzać słuch

 (1.2) uderzając, pozbawiać przytomności

 (1.3) przen. wywierać duże wrażenie

czasownik zwrotny niedokonany ogłuszać się (dk. ogłuszyć się)

 (2.1) pozbawiać siebie zdolności słyszenia

 (2.2) uderzeniem pozbawiać się przytomności

 (2.3) być ogłuszanym

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ogłuszenie n., głuchy mos., ogłuszanie n., głuchota ż.

 przym. głuchy, ogłuszający

 czas. ogłuszyć

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) głuszyć, oszałamiać, oszołamiać, zamraczać

 (1.3) oszałamiać, oszołamiać

Wiktionary

ogłuszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ogłuszyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɔɡwuˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ogu̯ušẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. ogłuszyć dk., ogłuszać ndk.

 rzecz. ogłuszanie n.

Wiktionary

ogłuszyć

1. pozbawić słuchu, spowodować głuchotę;
2. przytłoczyć hałasem, uniemożliwić słyszenie innych dźwięków;
3. oszołomić, pozbawić przytomności;
4. ogłuszyć się - wprowadzić się w stan zamroczenia; oszołomić się

SJP.pl

czasownik przechodni dokonany (ndk. ogłuszać)

 (1.1) uczynić głuchym; upośledzić słuch

 (1.2) uderzeniem pozbawić przytomności

 (1.3) przen. wywrzeć duże wrażenie

czasownik zwrotny dokonany ogłuszyć się (ndk. ogłuszać się)

 (2.1) pozbawić siebie zdolności słyszenia

 (2.2) uderzeniem pozbawić się przytomności

 (2.3) zostać ogłuszonym

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɔˈɡwuʃɨt͡ɕ, AS: ogu̯ušyć

Wiktionary

Powiązane:

 przym. głuchy

 przysł. głucho

 rzecz. głusza ż., głuchość ż., głuchota ż., głuchy mos., ogłuszenie n.

 czas. ogłuszać ndk.

Wiktionary

oh

wyraz wyrażający zachwyt, radość, zdziwienie, przestrach; och

SJP.pl

wykrzyknik

 (1.1) = rzad. och

Wiktionary

Oh – wspólny singel Ciary i Ludacrisa, pochodzący z debiutanckiego albumu wokalistki, "Goodies".

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɔx, AS: oχ

Wiktionary

ohajtać

ochajtać, ochajtnąć, ohajtnąć;
1. regionalnie: doprowadzić coś z grubsza do ładu; ogarnąć;
2. potocznie: ohajtać się - ożenić się, zawrzeć związek małżeński

SJP.pl

ohajtnąć

ochajtać, ohajtać, ochajtnąć;
1. regionalnie: doprowadzić coś z grubsza do ładu; ogarnąć;
2. potocznie: ohajtnąć się - ożenić się, zawrzeć związek małżeński

SJP.pl

ohamowywać

rzadko: wstrzymywać, opanowywać, zahamowywać

SJP.pl

ohap

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. szkoła organizowana przez Ochotnicze Hufce Pracy umożliwiająca zdobycie podstawowego wykształcenia i zawodu;

 (1.2) pot. wakacyjny obóz zarobkowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pewnie nie masz nawet zawodówki, tylko jesteś po ohapie, że piszesz takie rzeczy. (z Internetu)

 (1.2) Sam kiedyś miałem przyjemność pracowania na ohapie we Wrocku w rozlewni wina. (z Internetu)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɔxap, AS: oχap

Wiktionary

ohapowiec

członek OHP (Ochotniczych Hufców Pracy)

SJP.pl

ohar

ptak z rzędu blaszkodziobych, o czarno-biało-rudym upierzeniu, zakładający gniazda w norach; kaczka norowa, podgorzelec

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Tadorna tadorna|ref=tak., wędrowny, eurazjatycki ptak wodny;

Wiktionary

Ohar, podgorzelec, kaczka norowa ("Tadorna tadorna") – gatunek średniego, przeważnie wędrownego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Nie jest zagrożony wyginięciem.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈɔxar, AS: oχar

Wiktionary

ohel

rodzaj grobowca na cmentarzach żydowskich

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) etn. rel. nagrobna kaplica żydowska nad grobem cadyka

Wiktionary

Ohel (hebr. אֹהֶל "namiot") – niewielki żydowski grobowiec murowany lub drewniany, najczęściej kształtu prostopadłościanu, zwykle z drzwiami, a czasem również okienkami, o dachu półkolistym lub dwuspadowym. Pierwotnie ohele ograniczały się do wspartego na czterech filarach daszku ustawionego nad nagrobkiem. Ohele wznosi się nad grobami wybitnych rabinów lub cadyków oraz ich męskich potomków.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Abraham Mojżesz Kalisz pochowany jest w ohelu na cmentarzu żydowskim.

Wiktionary

ohio

[czytaj: ohajo]
1. stan w USA;
2. rzeka w USA

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. stan w środkowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych ze stolicą w Columbus;

 (1.2) geogr. toponim, nazwa kilkudziesięciu miejscowości, gmin i hrabstw w Stanach Zjednoczonych

rzeczownik, rodzaj nijaki lub żeński, nazwa własna

 (2.1) geogr. rzeka w USA przepływająca przez Ohio (1.1);

Wiktionary

Ohio () – stan w północno-wschodniej części Stanów Zjednoczonych, nad jeziorem Erie. Ohio pod względem powierzchni jest stosunkowo małe, ale z populacją ponad 11,6 miliona mieszkańców znajduje się w dziesiątce najgęściej zaludnionych stanów USA. Z Ohio pochodziło siedmiu prezydentów USA, dzięki czemu stan zyskał sobie przydomek „matki współczesnych prezydentów”.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W Ohio znajduje się wiele zakładów przemysłu lotniczego (…)

 (2.1) Ohio jest lewym dopływem rzeki Missisipi.

 (2.1) Już zmierzchało, gdy Elżbieta, rozpaczą wiedziona, cudownym sposobem przeprawiła się przez rzekę Ohio.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɔˈxajɔ, AS: oχai ̯o

Wiktionary

Powiązane:

 przym. ohioski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) stan Ohio

 (2.1) rzeka Ohio

Wiktionary

ohioski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) daw. lub rzad. związany z Ohio, dotyczący Ohio

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kuryer Ohioski sic.– tytuł gazety środowisk polonijnych w Ohio wydawanej w Toledo, w latach 1901-1909.

 (1.1) Podnoszę kapelusz wysoko przed delegacją nowojorską, michigańską, ohioską, z dalekiego Massachusetts i Connecticut. Chłopcy aż się patrzy, a małżonki ich wszystkie stateczne i ładne, a niektóre nawet niezwykle piękne.

 (1.1) Ohioski adwokat oświadczył, że przyjmuje podane mu warunki, żąda tylko potwierdzenia przez ambasadę amerykańską pobytu Anny Urmini w Paryżu, poczem (= po czym) natychmiast wyjedzie do Europy.

 (1.1) Dopiero były prezes Związku W. L. Petrykowski przyjechał do Cleveland we wrześniu 1923 r. i zreorganizował na nowo okręg ohioski.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ohio n./m./ż.

Wiktionary

ohm

jednostka oporności elektrycznej; om

SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• błędna (zapożyczona z języka niemieckiego) pisownia nazwy om, jednostki miary rezystancji
• aam – dawna niemiecka i holenderska jednostka miary objętości
• Ohm – rzeka w Niemczech, dopływ Lahn
• Homberg (Ohm) – miasto w Niemczech
• Georg Ohm (1789–1854) – fizyk niemiecki
• Martin Ohm (1792–1872) – niemiecki matematyk
• Ohm – nazwa angielskiej marki wysokiej klasy sprzętu nagłośnieniowego
• (24750) Ohm – planetoida

Wikipedia

oho

wykrzyknik wyrażający podziw lub też stwierdzenie negatywnego faktu

SJP.pl

wykrzyknik

 (1.1) …wzmacniający wypowiedź, wyrażający zachwyt, zdziwienie, zaskoczenie, uznanie itp.

 (1.2) …akcentujący, podkreślający dostrzeżenie, stwierdzenie, uświadomienie sobie jakiegoś faktu, z reguły negatywnie ocenianego

Wiktionary

OHO – słoweńska grupa artystyczna, skupiająca poetów i plastyków, działająca w latach 1966–1971, której nazwa wywodzi się od połączenia słoweńskich słów oko i ucho ("oko" i "uho"). Grupa propagowała poezję konkretną.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) oho ho!, ho, ho!

Wiktionary

ohoho

wykrzyknienie wyrażające podziw i zaskoczenie mówiącego; oho ho

SJP.pl

ohp

Ochotnicze Hufce Pracy, organizacja działająca od 1958, zajmująca się organizacją nauki zawodu i pracy dla młodzieży

SJP.pl

skrótowiec

 (1.1) = Ochotnicze Hufce Pracy

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Ochotnicze Hufce Pracy
• Fregaty typu Oliver Hazard Perry

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɔ‿xa‿ˈpɛ, AS: o‿χa‿pe

Wiktionary

ohrza

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. lewy dopływ Łaby, przepływa przez Bawarię (Niemcy) oraz Czechy;

Wiktionary

Ohrza (cz. "Ohře", niem. "Eger", celt. "Agara") – rzeka w Niemczech (Bawaria) i Czechach (kraj karlowarski, kraj ustecki), długości 304,6 km oraz powierzchni zlewni 5 613,7 km², lewy dopływ Łaby.

Źródła na górze Schneeberg w Smreczanach w Bawarii.

Przepływa przez następujące miasta: Loket, Cheb, Karlowe Wary, Klášterec nad Ohří, Kynšperk nad Ohří, Budyně nad Ohří, Bohušovice nad Ohří, Pomezí nad Ohří, Kadaň, Žatec, Louny, Terezin i Litoměřice, w których wpada do Łaby.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Poohrze n.

Wiktionary

ohyda

coś obrzydliwego, nieestetycznego, budzącego obrzydzenie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. coś ohydnego, brzydkiego, wzbudzającego wstręt, obrzydzenie

 (1.2) książk. cecha czegoś ohydnego, brzydkiego, wzbudzającego wstręt

 (1.3) daw. wstyd, sromota, niesława

 (1.4) daw. człowiek ohydny, zakała, wyrodek, wyrzutek

 (1.5) gwara. coś ogromnego, kolos (o człowieku lub koniu)

 (1.6) gwara. tłum, hurma, gromada

Wiktionary

Ohyda – drugi album zespołu Lady Pank, wydany w 1984 roku nakładem wydawnictwa Savitor.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przecież brukselka to ohyda! Jak można to w ogóle jeść?

 (1.3) Sowizdrzał, powiedzą, przed dworem ohyda!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɔˈxɨda, AS: oχyda

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ohydztwo n., daw. ohydność, daw. ochydność, daw. ohydliwość n., daw. ochydliwość n., daw. ohydnica ż., daw. ohydzanie n., daw. ohydzenie n.

 przym. ohydnie, ohydny, daw. ochydny, daw. ohydliwy, daw. ohisny

 przysł. ohydnie, daw. ochydnie, daw. ohydliwie, daw. ochydliwie, daw. ohydno

 czas. daw. ohydzić, stpol. ohidzić, daw. ochydzić, daw. ohydzać, daw. ochydzać, daw. ohydzieć, daw. ochydnąć, daw. ohydzić się, daw. ohydzać się

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-6) daw. ochyda, gwara. hydota, stpol. hyd, stpol. hydanie

Wiktionary

ohydnie

przysłówek

 (1.1) w sposób ohydny; wstrętnie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ocaleli leżeli tłocznie we wszystkich salkach i korytarzach lazaretu, gnijąc żywcem i cuchnąc ohydnie, a doktor Koleśników dokonał amputacji dziesiątków rąk, nóg i nosów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɔˈxɨdʲɲɛ, AS: oχydʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. ohydny

 rzecz. ohyda ż., ohydność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) obrzydliwie, potwornie, wstrętnie

Wiktionary

ohydniej

stopień wyższy od przysłówka: ohydnie

SJP.pl

ohydniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: ohydny

SJP.pl

ohydność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest ohydne; cecha tych, którzy są ohydni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. ohydny

 przysł. ohydnie

 rzecz. ohyda ż.

Wiktionary

ohydny

obrzydliwy, budzący wstręt

SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) obrzydliwy, budzący wstręt

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Byłem już spokojny, jak po zażyciu jakiegoś ohydnego lekarstwa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɔˈxɨdnɨ, AS: oχydny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ohyda ż., ohydztwo n., ohydność ż.

 czas. zohydzić dk.

 przysł. ohydnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) obrzydliwy, wstrętny, odrażający, paskudny, szkaradny, potworny, parszywy, odpychający

Wiktionary

ohydztwo

coś lub ktoś budzący odrazę

SJP.pl

oidium

1. komórka o charakterze zarodnika, powstająca przez podział strzępek niektórych grzybów pasożytniczych (mączniaków);
2. choroba roślin (m.in. winorośli, pomidorów) wywołana przez grzyba - mączniaka prawdziwego

SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Oidium – rodzaj grzybów
• oidium – rodzaj zarodników u grzybów

Wikipedia

oidp

skrót od: o ile dobrze pamiętam; AFAIR (afair)

SJP.pl

skrótowiec

 (1.1) = o ile dobrze pamiętam

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) OIDP jestem tam zbanowany na trzy miesiące.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɔ‿i‿dɛ‿ˈpɛ, AS: o‿i‿de‿pe

Wiktionary

oinochoe

w starożytnej Grecji: naczynie ceramiczne lub metalowe o formie zbliżonej do dzbana, służące do czerpania i rozlewania wina; ojnoche

SJP.pl

oiom

[czytaj: ojom] potocznie: oddział intensywnej opieki medycznej

SJP.pl

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) = med. oddział intensywnej opieki medycznej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po wypadku leżałem na OIOM-ie trzy dni pod respiratorem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɔjɔ̃m, AS: oi ̯õm

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) OIT

Wiktionary

oireachtas

Oireachtas (IPA:) – dwuizbowy parlament Irlandii, jej najwyższe ciało ustawodawcze, niekiedy określany mianem "Oireachtas Éireann" (Parlament Irlandii). W skład Oireachtas wchodzą Prezydent Irlandii (irl. "Uachtarán na hÉireann") oraz dwie izby (irl. "Tithe An Oireachtais", ang. "Houses of the Oireachtas"): Dáil Éireann (Izba Reprezentantów) i Seanad Éireann (Senat). Dáil Éireann, wybierana w wyborach bezpośrednich, jest najważniejszą izbą Oireachtas. Parlament ma swoją siedzibę w Leinster House.

Wikipedia

oirt

skrót od: Organisation Internationale de Radiodiffusion et Télévision - Międzynarodowa Organizacja Radia i Telewizji

SJP.pl

oise

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w Belgii i północnej Francji, prawy dopływ Sekwany;

 (1.2) geogr. geogr. departament w północnej Francji;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Oise – departament we Francji
• Oise – rzeka w Belgii i Francji

Wikipedia

oit

skrót od:
1. Ośrodek Informacji Technicznej;
2. Ośrodek Informacji Turystycznej;
3. oddział intensywnej terapii; OIOM

SJP.pl

skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego

 (1.1) med. oddział intensywnej terapii

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɔ‿i‿ˈtɛ, AS: o‿i‿te

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) OIOM

Wiktionary

oj

potocznie:
1. wykrzyknik wyrażający różne stany emocjonalne, np. podziw, bezradność, przestrach, zagrożenie, zdziwienie, zaskoczenie itp., często wzmacniający wypowiedź; oj, ojoj, ojojoj, ojej, ojejej, ojejku, joj, jej, jejciu, jejku;
2. wykrzyknik wyrażający ostrzeżenie, pogróżkę lub reprymendę; ejże

SJP.pl

wykrzyknik

 (1.1) …wyrażający spontaniczną reakcję, zaskoczenie

 (1.2) …wyrażający napomnienie, reprymendę albo pogróżkę

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɔj, AS: oi ̯

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ojoj, ojojoj, ojej, ojejej, ojejku, joj, jej, jejciu, jejku

 (1.2) ejże, hola

Wiktionary

ojcaszek

ekspresywnie: ojciec; ojczulo, ojcuś, ojczulek, ojczunio, ojczuś, ojczyk

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. o ojcu

 (1.2) pieszcz. lub żart. o zakonniku mającym święcenia kapłańskie, przede wszystkim starszym wiekiem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Chodzi! chodzi! synulku!… pójdziemy na wesele twojego ojcaszka!

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ojciec mos., ojczulek mos., ojcowizna ż., ojcostwo n., ojczym mos., ojcowanie n.

 czas. ojcować ndk.

 przym. ojcowski, ojcowy, ojczyźniany

 skr. o.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ojczulek, tatulek, tatusiek

Wiktionary

ojce

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) przest. rodzice

 (1.2) przest. przodkowie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ojciec mos., ojczyc mos., ojczyzna ż.

:: zdrobn. ojczyk mos.

Wiktionary

ojcewo

Ojcewo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ostrołęckim, w gminie Troszyn.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Wawrzyńca w Kleczkowie.

Wikipedia

ojciec

1. mężczyzna, który ma własne dziecko lub dzieci; rodzic; tata;
2. w niektórych zakonach: tytuł używany w stosunku do zakonnika po święceniach;
3. ten, kto coś stworzył, wynalazł, zainicjował; autor, wynalazca, prekursor;
4. poufale o własnym mężu albo o starszym mężczyźnie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna mający własne dziecko (w stosunku do tego dziecka);

 (1.2) biol. samiec mający potomstwo

 (1.3) założyciel, pierwszy przedstawiciel;

 (1.4) rel. forma tytularna zakonników, rzadziej księży;

 (1.5) zob. ojcowie. → przodkowie

 (1.6) zob. ojce.

Wiktionary

Ojciec – mężczyzna, który znajduje się w relacji pokrewieństwa z dzieckiem. Pokrewieństwo to może być oparte na tym, że uczestniczy on w wychowaniu dziecka albo że je począł; jest to jedna z podstawowych relacji w rodzinie. Antropologia uznaje "ojcostwo społeczne" ("pater") i "ojcostwo genetyczne" ("genitor").

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Matka i ojciec są najważniejszymi osobami w życiu dziecka.

 (1.2) Nasz burek jest ojcem połowy psów we wsi.

 (1.3) Wojciecha Bogusławskiego uważa się za ojca teatru polskiego.

 (1.4) Ojciec przełożony odprawił mszę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɔjt͡ɕɛt͡s, AS: oi ̯ćec

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ojciec mos., ojcowizna ż., ojcostwo n., ojczym m., ojczyzna ż., Ojców mrz., ojcowanie n.

:: zdrobn. ojczulek mos.

 czas. ojcować ndk.

 przym. ojcowski, ojcowy, ojczyźniany

 skr. o.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. tato, tata; przest. rodzic, rodziciel; daw. lub gwara. ociec; slang. stary

 (1.3) twórca, inicjator

 (1.4) brat

Wiktionary

ojcobójca

zabójca własnego ojca

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. zabójca własnego ojca

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ojcobójca na ławie oskarżonych. Pobił ojca na śmierć, bo wpadł w furię.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ojcobójstwo n.

:: fż. ojcobójczyni ż.

 przym. ojcobójczy

Wiktionary

ojcobójczy

związany z zabiciem własnego ojca

SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący ojcobójcy lub ojcobójstwa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ojcobójca mos., ojcobójczyni ż., ojcobójstwo n.

Wiktionary

ojcobójczyni

zabójczyni własnego ojca

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zabójczyni własnego ojca

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ojcobójstwo n.

:: fm. ojcobójca mos.

 przym. ojcobójczy

Wiktionary

ojcobójstwo

zabójstwo własnego ojca

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zabójstwo własnego ojca

Wiktionary

Ojcobójstwo – czyn przestępny skutkujący śmiercią ojca sprawcy.

W prawie rzymskim ojcobójstwo było zagrożone poena cullei. Karę tę przejęły regulacje prawa miejskiego miast średniowiecznej Europy.

Obecnie w polskim prawie karnym ojcobójstwo nie jest odrębnym typem czynu zabronionego.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. ojcobójca mos., ojcobójczyni ż.

 przym. ojcobójczy

Wiktionary

ojcojebca

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wulg. mężczyzna penertujący analnie własnego ojca

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten ojcojebca gwałci swojego ojca!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɔjt͡sɔˈjɛpt͡sa, AS: oi ̯coi ̯epca

Wiktionary

ojcostwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) bycie ojcem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɔjˈt͡sɔstfɔ, AS: oi ̯costfo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ojciec mos., ojciec m., ojczym m., ojcowizna ż., ojczyzna ż., ojczulek mos., ojcaszek mos.

 czas. ojcować ndk.

 przym. ojcowski

Wiktionary

ojcować

potocznie:
1. troszczyć się o kogoś jak ojciec lub mu go zastępować;
2. patronować czemuś

SJP.pl

ojcowianin

mieszkaniec Ojcowa

SJP.pl

ojcowianka

mieszkanka Ojcowa

SJP.pl

ojcowie

1. mężczyzna, który ma własne dziecko lub dzieci; rodzic; tata;
2. w niektórych zakonach: tytuł używany w stosunku do zakonnika po święceniach;
3. ten, kto coś stworzył, wynalazł, zainicjował; autor, wynalazca, prekursor;
4. poufale o własnym mężu albo o starszym mężczyźnie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) podn. przodkowie

 (1.2) przest. rodzice

forma rzeczownika.

 (2.1) plural|ojciec.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• nazwa relacji w rodzinie → ojciec, ojczym
• Ojcowie założyciele
• Ojcowie Kościoła
• Ojcowie apostolscy
• ojcowie integracji europejskiej
• Nasi ojcowie pracują – wiersze Stefana Themersona
• Ojcowie i dzieci – powieść Iwana Turgieniewa
• Ojcowie – serial telewizyjny
• Ojców – miejscowość
• ojciec

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na tej ziemi żyli i umierali nasi ojcowie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɔjˈt͡sɔvʲjɛ, AS: oi ̯covʹi ̯e

Wiktionary

Powiązane:

 (1.1) ojciec mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dziadowie, przodkowie, antenaci

Wiktionary

ojcowizna

otrzymywany w spadku majątek, najczęściej ojca, przekazywany najstarszemu synowi lub całej jego rodzinie; patrymonium

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ziemia, majątek odziedziczone po ojcu lub należące do jednej rodziny od wielu lat

Wiktionary

Ojcowizna (do 1921 "Komisarzówka") – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie wyszkowskim, w gminie Brańszczyk. Ma status sołectwa. Leży przy drodze krajowej nr 8.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Jana Chrzciciela w Brańszczyku.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Z biedy musiał ojcowiznę sprzedać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ojciec mos., ojciec m., ojczyzna ż., ojcostwo n., ojczulek mos., ojcaszek mos.

 przym. ojcowski, ojczyźniany

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przest. ojczyzna

Wiktionary

ojcowski

dotyczący ojca, charakterystyczny dla ojca

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący ojca

 (1.2) geogr. związany z Ojcowem, dotyczący Ojcowa

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do ojca

przymiotnik jakościowy

 (3.1) właściwy ojcu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Śliczne córki nauczyciela śpiewały do wtóru ojcowskim skrzypkom. Starszej, Pelagii, przelotnej sympatii (bo czołową adresatką „tęsknot” gimnazjalistów była panna Olimpia Drwęska, o iście olimpijskiej urodzie), wpisał 19-letni Janek w imionnik dwa wiersze „Bądź silną i mężną”, „Bądź Polką”.

 (3.1) Bossk nie powinien był pozwolić, by ten jeden pokaz ojcowskiej dumy zamącił mu w głowie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɔjˈt͡sɔfsʲci, AS: oi ̯cofsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ojciec mos., ojciec m., ojczulek m., ojcostwo n., ojcowizna ż., ojczyzna ż., Ojców m., ojcaszek mos.

 przym. ojcowy, ojczyźniany

 przysł. po ojcowsku

Wiktionary

ojcowskość

→ ojcowski

SJP.pl

Patrz:

ojcowski

ojcowy

należący do ojca

SJP.pl

ojcuś

ekspresywnie: ojciec; ojcaszek, ojczulo, ojczulek, ojczunio, ojczuś, ojczyk

SJP.pl

ojczenasz

potocznie: modlitwa zaczynająca się od słów "Ojcze nasz"; Modlitwa Pańska, ojczenaszek

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. modlitwa chrześcijan zaczynająca się od słów „Ojcze nasz”

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jako pokutę odmówiłem pięć ojczenaszów i pięć zdrowasiek.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɔjˈt͡ʃɛ̃naʃ, AS: oi ̯čẽnaš

Wiktionary

ojczenaszek

potocznie: modlitwa zaczynająca się od słów "Ojcze nasz"; Modlitwa Pańska, ojczenasz

SJP.pl

ojczulek

1. ekspresywnie: ojciec; ojcaszek, ojcuś, ojczulo, ojczunio, ojczuś, ojczyk;
2. pieszczotliwie: starszy mężczyzna;
3. pobłażliwie lub lekceważąco o księdzu rzymsko-katolickim; księżulo, księżulko, księżulek, księżunio

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. pieszcz. o ojcu

 (1.2) pieszcz. lub żart. o zakonniku mającym święcenia kapłańskie, przede wszystkim starszym wiekiem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Latem mój ojczulek siadywał na werandzie.

 (1.2) Stary jak świat ojczulek swoim dobrotliwym spojrzeniem skruszył niejedno serce.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ojciec mos., ojciec mos., ojcowizna ż., ojcostwo n., ojczym m., ojcowanie n., ojcaszek mos.

 czas. ojcować ndk.

 przym. ojcowski, ojcowy, ojczyźniany

 skr. o.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) tatulek, tatusiek

Wiktionary

ojczulo

ekspresywnie: ojciec; ojcaszek, ojcuś, ojczulek, ojczunio, ojczuś, ojczyk

SJP.pl

ojczunio

ekspresywnie: ojciec; ojcaszek, ojcuś, ojczulek, ojczulo, ojczuś, ojczyk

SJP.pl

ojczuś

ekspresywnie: ojciec; ojcaszek, ojczulo, ojczulek, ojczunio, ojcuś, ojczyk

SJP.pl

ojczyc

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) stpol. rzeczywisty i prawny syn swego ojca, dziedzic rodowego gniazda

 (1.2) stpol. rodak, rodowity syn swej ziemi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Braci doma jakoś zastałem obu […], a gdym się oznajmił, że tej ziemi ojczycem jestem i u cesarzam sługiwał, wzięto mnie do stołu poczestnie i ugaszczano.

 (1.2) […] Jednemu przybłędzie niepoczciwemu, który się tu zwlókł nie wiedzieć skąd, ojczycem tutejszym nie będąc, musiał czoło stawić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɔjt͡ʃɨt͡s, AS: oi ̯čyc

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ojce

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ojczycz, ojcowic, oćcic

 (1.2) syn ojczyzny; familiant, krajan, swojak, współrodak, ziomek

Wiktionary

ojczyk

ekspresywnie: ojciec; ojcaszek, ojcuś, ojczulek, ojczunio, ojczuś, ojczulo

SJP.pl

ojczym

mąż matki w stosunku do dzieci z jej poprzedniego małżeństwa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) praw. mąż matki, który nie jest ojcem biologicznym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po śmierci ojca, moja matka ponownie wyszła za mąż. Mój ojczym jest dla mnie bardzo miły.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɔjt͡ʃɨ̃m, AS: oi ̯čỹm

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ojciec m., ojcostwo n., ojczulek mos., ojcaszek mos., Ojciec mos.

 przym. ojczyźniany

Wiktionary

ojczymostwo

bycie dla kogoś ojczymem

SJP.pl

ojczymowski

→ ojczym

SJP.pl

Patrz:

ojczym

ojczysko

zgrubienie od: ojciec; pieszczotliwie lub żartobliwie o ojcu

SJP.pl

ojczysty

przymiotnik

 (1.1) dotyczący ojczyzny, charakteryzujący ojczyznę, wywodzący się z ojczyzny

 (1.2) daw. dotyczący ojca, charakteryzujący ojca, wywodzący się od ojca, spokrewniony przez ojca

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɔjˈt͡ʃɨstɨ, AS: oi ̯čysty

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ojczyzna

 przym. ojczyźniany

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) krajowy, narodowy

 (1.2) ojcowski

Wiktionary

ojczyzna

1. kraj, w którym ktoś się urodził i który jest krajem jego rodaków;
2. miejsce, z którym ktoś jest głęboko związany

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kraj, w którym ktoś się urodził;

 (1.2) daw. miejsce urodzenia

 (1.3) przest. ojcowizna

 (1.4) przest. reg. genitalia męskie

Wiktionary

Ojczyzna – termin o dwojakim znaczeniu, odnoszącym się do przestrzeni istotnej dla pojedynczego człowieka (jednostki) bądź zbiorowości (narodu), wyznaczone zwłaszcza miejscem urodzenia tych osób, ich zamieszkiwaniem przez istotną część życia, czy miejscem pochodzenia ich przodków bądź rodziny.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po wielu latach emigracji powrócił do ojczyzny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɔjˈt͡ʃɨzna, AS: oi ̯čyzna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ojczyźniak mos., Ojciec mos., praojczyzna ż., ojcowizna ż., ojciec, ojcostwo, ojce

 przym. ojczysty, ojczyźniany, ojcowski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) macierz

 (1.2) przest. oćczyzna

Wiktionary

ojczyźniak

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. środ. polit. narodowiec

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ojczyzna

 przym. ojczyźniany

Wiktionary

ojczyźniany

przymiotnik

 (1.1) związany z ojczyzną, dotyczący ojczyzny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wojna. Traktowali ją po trosze jak zabawę, trochę jak święty ojczyźniany obowiązek, czasem jak okrutne jarzmo, które zbyt wcześnie spętało ich młode życie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɔjt͡ʃɨʑˈɲãnɨ, AS: oi ̯čyźńãny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ojczyźniak mos., Ojciec mos., ojciec m., ojczyzna ż., ojcowizna ż., ojczym m., ojczulek m., ojcaszek mos.

 czas. ojcować ndk.

 przym. ojczysty, ojczyznowy, ojcowy, ojcowski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rzad. ojczyznowy

Wiktionary

ojców

1. mężczyzna, który ma własne dziecko lub dzieci; rodzic; tata;
2. w niektórych zakonach: tytuł używany w stosunku do zakonnika po święceniach;
3. ten, kto coś stworzył, wynalazł, zainicjował; autor, wynalazca, prekursor;
4. poufale o własnym mężu albo o starszym mężczyźnie

SJP.pl

Ojców – wieś w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Skała, na terenie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej, w Dolinie Prądnika, na Szlaku Orlich Gniazd.

W Królestwie Polskim istniała gmina Ojców. W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Ojców, po jej zniesieniu w gromadzie Skała. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie krakowskim.

Wikipedia

ojebać

wulgarnie:
1. oszukać;
2. okraść;
3. zjeść łapczywie;
4. ostrzyc na łyso

SJP.pl

ojebywać

wulgarnie:
1. karcić, ganić kogoś; opierdalać, opieprzać, opierniczać, ochrzaniać, opierdzielać;
2. okradać; opierdalać, opierdzielać;
3. oszukiwać

SJP.pl

ojedwabiać

rzadko: owijać, omotywać jedwabiem

SJP.pl

ojej

potocznie: wykrzyknik wyrażający różne stany emocjonalne, np. podziw, bezradność, przestrach, zagrożenie, zdziwienie, zaskoczenie itp., często wzmacniający wypowiedź; oj, ojoj, ojojoj, ojeju, ojejej, ojejku, joj, jej, jejciu, jejku

SJP.pl

wykrzyknik

 (1.1) …wyrażający zniecierpliwienie, przestrach, podziw, często wzmacniający wypowiedź

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ojej! Jak ty wyszczuplałaś!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɔˈjɛ̇j, AS: oi ̯ėi ̯

Wiktionary

ojeja

potocznie: wykrzyknik wyrażający różne stany emocjonalne, np. podziw, bezradność, przestrach, zagrożenie, zdziwienie, zaskoczenie itp., często wzmacniający wypowiedź; ojeju, ojejej, ojejku, joj, jej, jejciu, jejku

SJP.pl

ojejciu

potocznie: wykrzyknik wyrażający różne stany emocjonalne, np. podziw, bezradność, przestrach, zagrożenie, zdziwienie, zaskoczenie itp., często wzmacniający wypowiedź; oj, ojoj, ojojoj, ojej, ojejej, ojejku, joj, jej, ojeju, jejku, jejciu

SJP.pl

ojejej

potocznie: wykrzyknik wyrażający różne stany emocjonalne, np. podziw, bezradność, przestrach, zagrożenie, zdziwienie, zaskoczenie itp., często wzmacniający wypowiedź; oj, ojoj, ojojoj, ojej, ojeju, ojejku, joj, jej, jejciu, jejku

SJP.pl

wykrzyknik

 (1.1) …wyrażający zniecierpliwienie, przestrach, podziw, często wzmacniający wypowiedź

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) oj, ojoj, ojojoj, ojej, ojejku, joj, jej, jejciu, jejku

Wiktionary

ojejku

wykrzyknik wyrażający zdziwienie, zakłopotanie, przestrach

SJP.pl

wykrzyknik

 (1.1) …wyrażający zdziwienie, przestrach, zakłopotanie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) oj, ojoj, ojojoj, ojej, ojejej, joj, jej, jejciu, jejku

Wiktionary

ojeju

potocznie: wykrzyknik wyrażający różne stany emocjonalne, np. podziw, bezradność, przestrach, zagrożenie, zdziwienie, zaskoczenie itp., często wzmacniający wypowiedź; oj, ojoj, ojojoj, ojej, ojejej, ojejku, joj, jej, jejciu, jejku

SJP.pl

ojejuniu

potocznie: wykrzyknik wyrażający różne stany emocjonalne, np. podziw, bezradność, przestrach, zagrożenie, zdziwienie, zaskoczenie itp., często wzmacniający wypowiedź; oj, ojoj, ojojoj, ojej, ojejej, ojejku, joj, jej, jejciu, ojeju, jejusiu, jejuniu, ojejusiu

SJP.pl

ojejusiu

potocznie: wykrzyknik wyrażający różne stany emocjonalne, np. podziw, bezradność, przestrach, zagrożenie, zdziwienie, zaskoczenie itp., często wzmacniający wypowiedź; oj, ojoj, ojojoj, ojej, ojejej, ojejku, joj, jej, jejciu, ojeju, jejusiu, ojejuniu, jejuniu

SJP.pl

ojek

ciężki, skórzany but z cholewką sięgającą do połowy łydek, noszony przez przedstawicieli niektórych subkultur młodzieżowych; ojka

SJP.pl

ojerzyce

Oj

Wikipedia

ojgen

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Eugeniusz

Wiktionary

ojka

ciężki, skórzany but z cholewką sięgającą do połowy łydek, noszony przez przedstawicieli niektórych subkultur młodzieżowych; ojka

SJP.pl

ojki

ciężki, skórzany but z cholewką sięgającą do połowy łydek, noszony przez przedstawicieli niektórych subkultur młodzieżowych; ojka

SJP.pl

ojkofob

osoba odczuwająca niechęć, nienawiść do własnego narodu

SJP.pl

ojkofobia

niechęć, nienawiść do własnego narodu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) filoz. psych. odrzucanie rodzimej kultury i apologia obcych systemów wartości;

Wiktionary

Ojkofobia, także "oikofobia" ( οἶκος + φόβος „strach przed domem, rodziną”) – termin wprowadzony przez konserwatywnego intelektualistę Rogera Scrutona oznaczający odrzucenie (od rezerwy do nienawiści) rodzimej kultury i apologię innych systemów wartości. Scruton używał terminu „ojkofobia” jako przeciwieństwa ksenofobii. Ojkofobia jest związana z ksenofilią, czyli bezkrytycznością otwartością i sympatią do tego, co obce.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jako skrajną formę ojkofobii uważa się nienawiść do rodziny.

Wiktionary

ojkofobiczny

→ ojkofobia

SJP.pl

Patrz:

ojkofobia

ojkofobka

→ ojkofob

SJP.pl

Patrz:

ojkofob

ojkonim

w toponomastyce: nazwa obiektu zamieszkałego przez ludzi, np. wieś, miasto, osiedle, osada, przysiółek, kolonia

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. nazwa własna terenu lub obiektu zamieszkałego;

Wiktionary

Ojkonim (grec. "oikos" - dom, mieszkanie, gospodarstwo), nazwy miejscowe – nazwy wszelkich osad ludzkich: miast, wsi, przysiółków. Niekiedy przez ten termin rozumie się nazwy geograficzne w ogóle. Klasyfikacja nazw miejscowych może się opierać na różnych kryteriach.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. ojkonimia ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nazwa miejscowa

Wiktionary

ojkonimia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. dział onomastyki obejmujący badanie nazw osad

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ojkonim mrz.

Wiktionary

ojla

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. guz, siniak

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. ornit. sowa

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. przen. sekutnica

Wiktionary

ojmiakon

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. wieś w rosyjskiej Jakucji, w ułusie ojmiakońskim nad Indygirką;

Wiktionary

Ojmiakon ( Оймякон, Өймөкөөн) – wieś (ros. село, trb. sieło) w rosyjskiej Jakucji (wschodnia Syberia), w ułusie ojmiakońskim nad Indygirką. Miejscowość liczy 521 mieszkańców (2001). Ojmiakon jest najzimniejszą stale zamieszkałą wioską na świecie.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. ojmiakoński

Wiktionary

ojmiakoński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Ojmiakonem, dotyczący Ojmiakonu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ojmiakon mrz.

Wiktionary

ojnoche

w starożytnej Grecji: naczynie ceramiczne lub metalowe o formie zbliżonej do dzbana, służące do czerpania i rozlewania wina; oinochoe

SJP.pl

ojnolog

specjalista w dziedzinie nauki o produkcji, pielęgnacji i rodzajach wina; enolog, winoznawca

SJP.pl

ojnologia

nauka o produkcji, pielęgnacji i rodzajach wina; enologia, winoznawstwo

SJP.pl

ojnologiczny

→ ojnologia; enologiczny, winoznawczy

SJP.pl

ojnomancja

wróżenie ze strużki rozlewanego wina

SJP.pl

ojoj

potocznie: wykrzyknik wyrażający różne stany emocjonalne, np. podziw, bezradność, przestrach, zagrożenie, zdziwienie, zaskoczenie itp., często wzmacniający wypowiedź; oj, ojeju, ojojoj, ojej, ojejej, ojejku, joj, jej, jejciu, jejku

SJP.pl

wykrzyknik

 (1.1) …wyrażający spontaniczną reakcję, zaskoczenie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) oj, ojojoj, ojej, ojejej, ojejku, joj, jej, jejciu, jejku

Wiktionary

ojojoj

potocznie: wykrzyknik wyrażający różne stany emocjonalne, np. podziw, bezradność, przestrach, zagrożenie, zdziwienie, zaskoczenie itp., często wzmacniający wypowiedź; oj, ojoj, ojeju, ojej, ojejej, ojejku, joj, jej, jejciu, jejku

SJP.pl

wykrzyknik

 (1.1) …wyrażający spontaniczną reakcję, zaskoczenie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) oj, ojoj, ojej, ojejej, ojejku, joj, jej, jejciu, jejku

Wiktionary

ojra

wykrzyknik będący przyśpiewką w tańcu

SJP.pl

ojracki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Ojratami, dotyczący Ojratów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język ojracki;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ojrat mos.. Ojratka ż.

Wiktionary

ojratka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. przedstawicielka najbardziej na zachód wysuniętej grupy Mongołów;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ojracki mrz.

:: fm. Ojrat mos.

 przym. ojracki

Wiktionary

ojropa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Europa

Wiktionary

ojrzanów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Ojrzanów – wieś w woj. łódzkim, w pow. tomaszowskim, w gminie Ujazd
• Ojrzanów – wieś w woj. mazowieckim, w pow. grodziskim, w gminie Żabia Wola
• Ojrzanów – gromada

Wikipedia

ojrzeń

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Ojrzeń – wieś w woj. łódzkim, w pow. radomszczańskim, w gminie Gidle
• Ojrzeń – wieś w woj. mazowieckim, w pow. ciechanowskim, w gminie Ojrzeń
• Ojrzeń – dawna gromada

Wikipedia

ojrzeński

przymiotnik od: Ojrzeń

SJP.pl

ojrzyński

nazwisko

SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Antoni Ojrzyński
• Grzegorz Ojrzyński
• Leszek Ojrzyński
• Mateusz Ojrzyński

Wikipedia

ojstrach

nazwisko

SJP.pl

ojsławice

Ojsławice (dawniej Wojsławice) – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie włoszczowskim, w gminie Radków. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

We wsi znajdują się dwie kapliczki: figurowa z wizerunkiem Matki Boskiej (w małym parku) i domkowa pod wezwaniem św. Antoniego (na łuku przy drodze), a także sklep.

Wikipedia

ojć

wykrzyknik oznaczający zaskoczenie czymś negatywnym; ajć, ups

SJP.pl

ok

1. pętla sieci
2. kropla tłuszczu na powierzchni zupy
3. coś, co przypomina kształtem gałkę oczną
4. w żeglarstwie: pętla na końcu liny
5. oczko - gra karciana; także 21 punktów zdobytych w tej grze

SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pot. w porządku, dobry

przysłówek

 (2.1) pot. w porządku, dobrze

wykrzyknik

 (3.1) pot. oznaczający zgodę

forma rzeczownika.

 (4.1) D. lm. od oko (w znaczeniu oka w sieci rybackiej, oka na rosole lub oka cyklonu)

Wiktionary

OK

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɔ‿ˈkɛj, AS: o‿kei ̯

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1, 2.1, 3.1) OK

Wiktionary

ok.

skrót od: około (czytany jako cały wyraz)

SJP.pl

skrót

 (1.1) = około

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ta książka ma ok. 100 (= stu) stron.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɔˈkɔwɔ, AS: okou̯o

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) około

Wiktionary

oka

narząd wzroku

SJP.pl

forma rzeczownika.

 (1.1) zob. oko.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Oggau am Neusiedler See
• Oka – miejscowość
• Oka – rzeka, lewy dopływ Angary
• Oka – rzeka, dopływ Omu
• Oka – rzeka, prawy dopływ Wołgi
• Oka – piosenka 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki
• Oka – marka Łady
• Oka – fachowa nazwa dziur w serze żółtym
• Oka (Ohka) – japoński samolot-pocisk samobójczy

Wikipedia

Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

źródła.

== oka (język baskijski.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik

 (1.1) wymiotowanie, wymioty

 (1.2) wymioty, wymiociny

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

źródła.

== oka (język baskijski.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik

 (1.1) wymiotowanie, wymioty

 (1.2) wymioty, wymiociny

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

 (1.1) okada, goitika, gonbito

 (1.2) okada, goitika, gonbito

Wiktionary

okablowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|okablować.

 (1.2) system kabli w budynku lub urządzeniu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɔkablɔˈvãɲɛ, AS: okablovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kabel m., kabelek m., kablowanie n., okablowywanie n.

 czas. kablować, okablować, okablowywać, zakablować, podkablować

 przym. kablowy

Wiktionary