[czytaj: ołwersajzowy] o ubraniu: luźny i sprawiający wrażenie za dużego; oversize
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) turyst. zjawisko przesycenia jakiegoś miejsca, destynacji ruchem turystycznym ponad możliwości jego obsługi lub wywołujący dużą uciążliwość dla mieszkańców
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Hiszpanii
Wiktionary
Oviedo (ast. "Uviéu") – miasto w Hiszpanii, historyczna i współczesna stolica Asturii.
Wikipedia
(1.1) Kamilowi Syprzakowi, kołowemu Orlen Wisły Płock, na weekendowym turnieju w hiszpańskim Oviedo rozleciały się buty.
Wiktionary
zaimek
(1.1) stpol. oto, tak też
forma zaimka.
(2.1) ż. od ów
Wiktionary
IPA: ˈɔva, AS: ova
Wiktionary
przysł. owak
Wiktionary
wyrażenie zbiorowego uznania przez tłum poprzez okrzyki, oklaski itp.; owacje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ostentacyjne i publiczne wyrażenie komuś uznania lub czci, w szczególności burzą braw
(1.2) hist. w starożytnym Rzymie: przyznawana przez senat nagroda dla zwycięskiego wodza w postaci uroczystego wjazdu do Rzymu, mająca status niższy niż triumf;
Wiktionary
Owacja (łac. "ovatio") – nagroda przyznawana w starożytnym Rzymie zwycięskiemu wodzowi, hierarchicznie niższa od triumfu.
Owację obchodzono z o wiele mniejszym przepychem, a odbywający ją wódz przechodził przez miasto pieszo bądź też przejeżdżał konno. Ubrany był w ozdobną togę, skromniejszą niż w czasie triumfu, z mirtowym wieńcem na skroni ("corona ovalis"). Towarzyszyli mu fleciści.
Wikipedia
(1.1) […] dokument spotkał się z ciepłym przyjęciem – towarzyszyły mu okrzyki i owacje na stojąco.
(1.1) Wspaniały występ solowy znanego aktora wzbudził owację publiczności.
Wiktionary
IPA: ɔˈvat͡sʲja, AS: ovacʹi ̯a
Wiktionary
przym. owacyjny
przysł. owacyjnie
Wiktionary
(1.1) brawa, aplauz, oklaski, wiwaty
Wiktionary
wyrażenie zbiorowego uznania przez tłum poprzez okrzyki, oklaski itp.; owacje
SJP.pl
książkowo: wyrażający zachwyt, uznanie, podziw; euforyczny, ekstatyczny, frenetyczny, entuzjastyczny
SJP.pl
przedstawiciel gromady stawonogów charakteryzującej się ciałem złożonym z segmentów (głowa, tułów i odwłok)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ent. niewielkie zwierzę, zaliczane do stawonogów, posiadające trzy pary odnóży oraz zazwyczaj dwie pary skrzydeł;
(1.2) daw. gw-pl|Podkarpacie. zazw. w lm. żywy inwentarz domowy
rzeczownik zbiorowy, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) daw. owady (1.1)
Wiktionary
(1.1) Owady są najliczniejszą grupą zwierząt.
Wiktionary
IPA: ˈɔvat, AS: ovat
Wiktionary
rzecz. owady nmos., owadziarka ż., owadziarnia ż.
przym. owadzi
Wiktionary
(1.1) insekt, pot. robak
Wiktionary
zdrobnienie od: owad; owadzik
SJP.pl
zabijający owady; insektobójczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) używany do zabijania owadów
Wiktionary
IPA: ˌɔvadɔˈbujt͡ʃɨ, AS: ovadobui ̯čy
Wiktionary
(1.1) insektobójczy, dezynsekcyjny
Wiktionary
zapylanie kwiatów przez owady; entomogamia, entomofilia
SJP.pl
Owadopylność (entomogamia, entomofilia) – jeden z zoogamicznych sposobów zapylania oznaczający zapylanie kwiatów przez owady przenoszące pyłek.
Owadopylność jest zależnością mutualistyczną, powstała na drodze koewolucji.
Wikipedia
o roślinach: zapylany przez owady
SJP.pl
specjalista w dziedzinie zoologii badającej owady; entomolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) entomolog
Wiktionary
(1.1) Dziadek Karoliny, przedwojenny owadoznawca, badał populacje ciem w Beskidach.
Wiktionary
rzecz. owadoznawstwo n.
:: fż. owadoznawczyni ż.
przym. owadoznawczy
Wiktionary
(1.1) entomolog
Wiktionary
związany z dziedziną zoologii badającą owady; entomologiczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do owadoznawstwa, związany z owadoznawstwem
Wiktionary
(1.1) Jeremiasz pojedzie w lutym na olimpiadę owadoznawczą do Bielska-Białej.
Wiktionary
rzecz. owadoznawca m., owadoznawczyni ż., owadoznawstwo n.
Wiktionary
(1.1) entomologiczny
Wiktionary
specjalistka w dziedzinie zoologii badającej owady; entomolożka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) badaczka owadów
Wiktionary
(1.1) Profesor Michalska była znaną owadoznawczynią, opublikowała kilka opracowań na temat trzmieli.
Wiktionary
rzecz. owadoznawstwo n.
:: fm. owadoznawca m.
przym. owadoznawczy
Wiktionary
(1.1) entomolożka
Wiktionary
dziedzina zoologii badająca owady; entomologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zool. zob. entomologia.
Wiktionary
(1.1) Entomolodzy zajmują się owadoznawstwem.
Wiktionary
IPA: ˌɔvadɔˈznafstfɔ, AS: ovadoznafstfo
Wiktionary
rzecz. owadoznawca m., owadoznawczyni ż.
przym. owadoznawczy
Wiktionary
(1.1) entomologia
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny jastrzębiowatych
SJP.pl
organizm żywiący się owadami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwierzę lub roślina żywiąca się owadami
Wiktionary
IPA: ˌɔvadɔˈʒɛrt͡sa, AS: ovadožerca
Wiktionary
rzecz. owadożer m., owadożerność ż.
przym. owadożerny
Wiktionary
rząd sskaków należący do szczepu łożyskowców
SJP.pl
Owadożerne (Insectivora) – niewielkie ssaki łożyskowe o prymitywnej budowie, żywiące się głównie owadami. Zasiedlają licznie wszystkie kontynenty z wyjątkiem Australii i Antarktydy. Prowadzą podziemny lub naziemny tryb życia.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. sposób odżywiania się organizmów polegający na żywieniu się owadami
Wiktionary
rzecz. owadożerca m., owadożer m., owadożerne nmos.
przym. owadożerny
przysł. owadożernie
Wiktionary
(1.1) entomofagia
Wiktionary
odżywiający się owadami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zool. żywiący się owadami
Wiktionary
(1.1) Gatunki żyjące w Polsce są wyłącznie owadożerne, więc zimą, gdy brakuje pokarmu, zapadają w głęboki sen.
Wiktionary
IPA: ˌɔvadɔˈʒɛrnɨ, AS: ovadožerny
Wiktionary
rzecz. owadożerność ż., owadożerca m.
Wiktionary
gromada stawonogów z podtypu tchawkowców (stanowiąca najliczniejszą grupę zwierząt), występująca we wszystkich środowiskach na całej kuli ziemskiej, mająca ogromne znaczenie w przyrodzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ent. nazwa systematyczna|Insecta|ref=tak., gromada stawonogów;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: owad
Wiktionary
Ow
Wikipedia
(1.1) Zaraz po chrząszczach łuskoskrzydłe stanowią drugą pod względem liczebności grupę owadów.
Wiktionary
rzecz. owad mzw.
Wiktionary
przymiotnik od: owad
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla owada; dotyczący, odnoszący się do owada
Wiktionary
(1.1) Nagle w celi dał się słyszeć owadzi bzyk.
Wiktionary
IPA: ɔˈvad͡ʑi, AS: ovaʒ́i
Wiktionary
rzecz. owad mzw.
Wiktionary
zdrobnienie od: owad; owadek
SJP.pl
zgrubienie od: owad
SJP.pl
potocznie: w inny sposób, inaczej
SJP.pl
przysłówek
(1.1) przest. lub książk. w sposób odmienny, inaczej; oznacza wykonanie czynności lub stan rzeczy różniący się od wcześniej wspomnianego lub oczekiwanego
(1.2) w połączeniu tak czy owak: niezależnie od okoliczności
(1.3) w połączeniu tak i owak: w różnorodny sposób
(1.4) stpol. byle jak, niestarannie
Wiktionary
(1.1) Mnie się wydaje tak, im wydałoby się owak, a losowi jeszcze inaczej….
(1.2) Dźwignęła się z łóżka. Może obrażona. Może przemówiłem jej do rozsądku. Tak czy owak, poczułem żal.
(1.3) Kalkulował i tak, i owak, liczył i przeliczał, lecz korzyści jeszcze nie widział.
(1.3) Tłumaczył się z tego przed ludźmi tak i owak.
Wiktionary
zaim. owędy, ów m., owa ż., owo n., owóż
przym. owaki
przysł. owako, owędy
Wiktionary
(1.1) inaczej, odmiennie; stpol. inak, owako
Wiktionary
potocznie: inny, różny (bez dalszego sprecyzowania różnic)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posiadający cechę przeciwstawioną innej cesze, do której odnosimy słowo taki
Wiktionary
przysł. owak
Wiktionary
(1.1) inny
Wiktionary
krzywa płaska, zamknięta, zbliżona kształtem do elipsy; kształt zbliżony do tej krzywej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. krzywa płaska, zamknięta, kształtem przypominająca elipsę;
(1.2) kontur przypominający tę krzywą
Wiktionary
Owal (z ovum – jajko) – figura posiadająca dwie osie symetrii, wykreślona przez odpowiednie połączenie czterech wycinków łuków o dwóch promieniach. Wycinki łuków są tak dobrane, że zachodzi płynne przejście z jednego promienia krzywizny w drugi. Punkt poruszający się po obwodzie owalu zawsze znajduje się na jednym z dwóch stałych promieni krzywizny – w przeciwieństwie do elipsy, gdzie promień krzywizny ulega ciągłej zmianie.
Wikipedia
IPA: ˈɔval, AS: oval
Wiktionary
rzecz. owalność ż.
przym. owalny
przysł. owalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek organiczny, policykliczny węglowodór aromatyczny;
Wiktionary
Owalen – organiczny związek chemiczny, policykliczny węglowodór aromatyczny, zbudowany z dziesięciu skondensowanych pierścieni benzenowych. Wykazuje podobieństwo do koronenu.
Owalen jest czerwonopomarańczowym związkiem, bardzo słabo rozpuszczalnym w rozpuszczalnikach takich jak benzen, toluen i dichlorometan. Jego roztwory wykazują zjawisko zielonej fluorescencji pod wpływem światła UV.
Wikipedia
(1.1) Owalen jest słabo rozpuszczalny w rozpuszczalnikach organicznych.
Wiktionary
IPA: ɔˈvalɛ̃n, AS: ovalẽn
Wiktionary
dawny układ wsi w formie mocno wydłużonego placu obwiedzionego dwoma drogami obudowanymi domostwami; wieś placowa, oblicówka
SJP.pl
mający kształt owalu, elipsy, podłużny i zaokrąglony; elipsowaty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geom. mający kształt owalu
(1.2) przypominający kształtem owal
Wiktionary
(1.1) Więc najpierw ten mur z owalnymi dziurami, za którym z pewnością ukrywa się Tajemniczy Ogród.
Wiktionary
IPA: ɔˈvalnɨ, AS: ovalny
Wiktionary
rzecz. owal m., owalność ż.
przysł. owalnie
Wiktionary
(1.2) pot. jajowaty
Wiktionary
przypominający kształtem owal
SJP.pl
potocznie: zaimek sygnalizujący zakończenie wyliczania, np. "Nie ten, nie tamten, nie owamten."
SJP.pl
potocznie: zaimek sygnalizujący zakończenie wyliczania, np. "On nigdy nie chce przyjść, bo to, bo tamto, bo owamto."; siamto
SJP.pl
osadzić na statku wanty
SJP.pl
osadzić na statku wanty
SJP.pl
rzadko: obwarowywać
SJP.pl
dawniej: postawić coś jako warunek, poczynić zastrzeżenie
SJP.pl
dawniej: warzyć
SJP.pl
nałożyć podatek VAT
SJP.pl
ssak z rodziny pustorożców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Ovis|ref=tak., zwierzę hodowlane o białej wełnie;
(1.2) zool. samica owcy (1.1)
Wiktionary
Owca ("Ovis") – rodzaj ssaków z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).
Wikipedia
(1.1) Owca Dolly była pierwszym w historii ssakiem, który przyszedł na świat wskutek sklonowania komórek dorosłego osobnika.
Wiktionary
IPA: ˈɔft͡sa, AS: ofca
Wiktionary
rzecz. owczę n., owczarstwo n., owczarz mos., owczarczyk m., owczarka ż., owczarnia ż., owczarek mzw., owczarzenie n.
:: zdrobn. owieczka ż.
czas. owczarzyć ndk.
przym. owczy, owczarski
Wiktionary
sargus owczak - gatunek ryby z rodziny prażmowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. pomocnik owczarza
Wiktionary
(1.1) Owczarz miał do pomocy kilku owczarczyków.
Wiktionary
rzecz. owczarstwo n., owca ż., owieczka ż., owczę n., owczarz m., owczarka ż., owczarnia ż., owczarek m., owczarzenie n.
czas. owczarzyć ndk.
przym. owczy, owczarski
Wiktionary
rasa psów o różnym przeznaczeniu (pasterskie, stróżujące, tropiące etc.), występująca w kilkudziesięciu odmianach, najpopularniejszą z nich jest owczarek niemiecki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. duży, silny pies o różnym przeznaczeniu (pasterski, stróżujący, tropiący itp.), występujący w kilkudziesięciu odmianach
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɔfˈt͡ʃarɛk, AS: ofčarek
Wiktionary
rzecz. owca ż., owieczka ż., owczę n., owczarstwo n., owczarz m., owczarczyk m., owczarka ż., owczarnia ż., owczarzenie n.
czas. owczarzyć ndk.
przym. owczy, owczarski
Wiktionary
(1.1) pies pasterski
Wiktionary
rasa psów o różnym przeznaczeniu (pasterskie, stróżujące, tropiące etc.), występująca w kilkudziesięciu odmianach, najpopularniejszą z nich jest owczarek niemiecki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. żona owczarza
(1.2) przest. pasterka owiec
Wiktionary
Owczarka (niem. "Schafberg", 796 m n.p.m.) – szczyt w Karkonoszach, w obrębie Lasockiego Grzbietu.
Położony jest w południowej części Lasockiego Grzbietu, w bocznym ramieniu, odchodzącym ku północnemu wschodowi od Kopiny, na zachód od ostatnich zabudowań Opawy. Zachodnie zbocza opadają stromo do doliny Srebrnika, wschodnie opadają łagodnie w stronę Opawy. Na południowym zachodzie łączy się z Kopiną, a na północnym wschodzie z Pańską Górą.
Wikipedia
(1.2) Spotkaliśmy schodzącą z hali owczarkę.
Wiktionary
rzecz. owca ż., owczarczyk m., owczarnia ż., owczarek m., owczarstwo n., owczarzenie n., owczę n., owieczka ż.
:: fm. owczarz m.
czas. owczarzyć ndk.
przym. owczy, owczarski
Wiktionary
1. pomieszczenie przeznaczone dla owiec;
2. ośrodek hodowli owiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zootechn. pomieszczenie gospodarskie dla owiec;
(1.2) zootechn. stado owiec stanowiące własność hodowcy
(1.3) zootechn. hodowla owiec
(1.4) bibl. wspólnota kościoła
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Tradycyjnie owczarnia służyła jako miejsce całodobowego pobytu owiec tylko w zimie (…)
(1.4) I będą słuchać głosu mego, i nastanie jedna owczarnia, jeden pasterz.
Wiktionary
rzecz. owczę n., Owczarnia ż., owca ż., owczarstwo n., owczarz m., owczarczyk m., owczarka ż., owczarek m., owczarzenie n., owieczka ż.
czas. owczarzyć ndk.
przym. owczy, owczarski
Wiktionary
dotyczący owczarza, owczarstwa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z owczarstwem lub owczarzem, dotyczący owczarstwa lub owczarza
Wiktionary
rzecz. owczarstwo n., owczarz mos., owca ż., owieczka ż., owczę n., owczarczyk m., owczarka ż., owczarnia ż., owczarek m., owczarzenie n.
czas. owczarzyć ndk.
przym. owczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zootechn. produkcja zwierzęca obejmująca chów i hodowlę owiec
Wiktionary
(1.1) Polskie owczarstwo było kiedyś głównym źródłem mięsa na stołach Polaków.
Wiktionary
rzecz. owca ż., owczarz m., owczarczyk m., owczarka ż., owczarnia ż., owczarek m., owczarzenie n., owczę n., owieczka ż.
czas. owczarzyć ndk.
przym. owczy, owczarski
Wiktionary
pomocnik bacy, młodszy pasterz owiec; juhas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) roln. hodowca owiec
(1.2) roln. osoba wypasająca owce
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po śmierci ojca, przyjaciel jego, owczarz dworski, Szymon Brzost, wziął Klemensa do owczarni i tam go przezimował, dzieląc się z nim swoją strawą.
Wiktionary
rzecz. owca ż., owczarstwo n., owczarczyk m., owczarnia ż., owczarek m., owczarzenie n., owczę n., owieczka ż.
:: fż. owczarka ż.
czas. owczarzyć ndk.
przym. owczy, owczarski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hodowanie owiec, wypasanie owiec
Wiktionary
(1.1) Owczarzenie po halach stało się sensem jego życia.
Wiktionary
rzecz. owca ż., owczarz m., owczarczyk m., owczarka ż., owczarnia ż., owczarek m., owczarstwo n., owczę n., owieczka ż.
czas. owczarzyć ndk.
przym. owczy, owczarski
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) rzad. prowadzić hodowlę owiec
(1.2) rzad. być pasterzem owiec
Wiktionary
(1.2) Do jesieni owczarzyli po beskidzkich łąkach.
Wiktionary
rzecz. owca ż., owczarz m., owczarczyk m., owczarka ż., owczarnia ż., owczarek m., owczarstwo n., owczarzenie n., owczę n., owieczka ż.
przym. owczy, owczarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. sweter z owczej wełny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pasterz
Wiktionary
(1.1) Owczor szeł, a owieczki za nim.
Wiktionary
związany z owcą, dotyczący owcy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z owcami, pochodzący od owcy
Wiktionary
IPA: ˈɔft͡ʃɨ, AS: ofčy
Wiktionary
rzecz. owca ż., owieczka ż., owczę n., owczarstwo n., owczarz m., owczarczyk m., owczarka ż., owczarnia ż., owczarek m., owczarzenie n.
czas. owczarzyć ndk.
przym. owczarski
Wiktionary
1. skóra owcza wraz z wełną;
2. współczujące określenie owcy (biedna, chora itp.)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. młode owcy
Wiktionary
(1.1) Matki rozpoznają głosy owcząt.
Wiktionary
rzecz. owca ż., owczarstwo n., owczarz m., owczarczyk m., owczarka ż., owczarnia ż., owczarek m., owczarzenie n., owieczka ż.
czas. owczarzyć ndk.
przym. owczy, owczarski
Wiktionary
(1.1) jagnię, jagniątko, owieczka
Wiktionary
taki, któremu zmarła żona i został wdowcem
SJP.pl
zostać wdową lub wdowcem, osobą, której zmarł współmałżonek
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany
(1.1) zostać wdowcem lub wdową
Wiktionary
(1.1) Helena owdowiała w 1960.
Wiktionary
rzecz. wdowieństwo n., owdowienie n., wdowa ż., wdowiec mos., wdówka ż.
czas. wdowieć ndk., owdowić dk.
przym. owdowiały
Wiktionary
dawniej: umrzeć, pozostawiając współmałżonka wdowcem lub wdową
SJP.pl
ówdzie;
1. w innym miejscu, gdzieś indziej;
2. dawniej: w owym miejscu, tam, tutaj
SJP.pl
zaimek
(1.1) ówdzie
Wiktionary
(1.1) Tylko przepalone domy zapadały się jeszcze tu i owdzie, wyrzucając w górę węże płomieni i słupy skier.
Wiktionary
(1.1) ówdzie
Wiktionary
forma zaimka.
(1.1) nmos. lm. od: ów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Owe książki leżą na stole.
Wiktionary
IPA: ˈɔvɛ, AS: ove
Wiktionary
[czytaj: ołen] nazwisko obce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zwolennik owenizmu
SJP.pl
[czytaj: ołenizm] teoria polityczna i społeczna walijskiego socjalisty utopijnego, pisarza i działacza Roberta Owena (1771-1858)
SJP.pl
styl pływacki charakteryzujący się pływaniem na boku i przenoszeniem ręki do przodu ponad wodą; overarm
SJP.pl
overlock;
1. maszyna służąca do wykańczania szwów i skracania tkanin, przede wszystkim trykotowych;
2. czynność wykonywana przez maszynę o tej samej nazwie
SJP.pl
Owerlok (z overlock) – rodzaj ściegu krawieckiego służącego do łączenia, zabezpieczania lub ozdobnego wykańczania elementów odzieży i innych wyrobów przemysłu odzieżowego. Niezbędny przy produkcji odzieży wykonanej z materiałów elastycznych, np. dzianin. Nazwa ta również odnosi się do maszyn szwalniczych wykonujących ten ścieg.
Wikipedia
kraina historyczna i region administracyjny w centralnej Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. region w środkowej Francji;
Wiktionary
Owernia ( Auvergne, ; owern. "Auvèrnhe", "Auvèrnha") – region administracyjny w centralnej Francji. Na mocy ustawy z dnia 27 stycznia 2014 roku, która weszła w życie 1 stycznia 2016 roku, został połączony z Rodanem-Alpami, tworząc tym samym nowy region Owernia-Rodan-Alpy.
Wikipedia
(1.1) W tym roku chciałbym zwiedzić Owernię.
Wiktionary
IPA: ɔˈvɛrʲɲja, AS: overʹńi ̯a
Wiktionary
rzecz. Owerniak mos., Owernianka ż., Owerniaczka ż., owerniacki mrz.
przym. owernijski, owerniacki
Wiktionary
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. region administracyjny Francji w jej południowo-wschodniej części, przy granicy ze Szwajcarią i Włochami;
Wiktionary
Owernia-Rodan-Alpy ( Auvergne-Rhône-Alpes,) – region administracyjny Francji. Utworzony na mocy ustawy z dnia 27 stycznia 2014 roku, która weszła w życie 1 stycznia 2016 roku. Powstał poprzez połączenie dwóch wcześniej istniejących regionów – Owernii i Rodanu-Alp. Stolicą nowo powstałego regionu jest Lyon.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Owerniakami albo Owernią, dotyczący Owerniaków albo Owernii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. dialekt owerniacki;
Wiktionary
(1.1) Nie znaczy to, abym był bardzo biegły w mej perygordczyźnie: nie więcej mam w niej ćwiczenia niż w niemieckim i nie troszczę się o to; ot, język sobie jak inne dookoła, w tej czy innej prowincji, poatweński, sentongeński, angomoryński, limuzyński, owerniacki, miętki, rozciągły, niechlujny.
(1.1) Niektóre owerniackie wsie wysyłały część ludzi na długie okresy, a migranci wracali dopiero, gdy im się poszczęściło.
Wiktionary
rzecz. Owernia ż., Owerniak mos., Owernianka ż.
przym. owernijski
Wiktionary
(1.1) owernijski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Owernii; osoba z tej krainy
Wiktionary
(1.1) Właściciel restauracji, jowialny, czerwony na twarzy, skory do żartu Owerniak (…), przyglądał się z uśmieszkiem koncertowi zapełniania żołądków przez swych gości.
(1.1) Ten przebiegły Owerniak rozważał sprawy polityki zagranicznej wyłącznie pod kątem spraw wewnętrznych.
(1.1) W Paryżu Owerniacy pracowali jako woziwodowie, nosiwodowie, tragarze.
(1.1) Jeszcze Suger, piewca zjednoczenia Francji wokół króla, przeciwstawiał „Franków" Owerniakom, opisując wyprawę Ludwika VI przeciwko nim podobnie, jak wojny z wrogami zewnętrznymi (…)
Wiktionary
rzecz. Owernia ż.
:: fż. Owernianka ż., Owerniaczka ż., Owernijka ż.
przym. owerniacki, owernijski
Wiktionary
(1.1) Owernijczyk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Owernii; kobieta z tej krainy
Wiktionary
(1.1) Jakkolwiek Ludwika rodowitą była Owernianką, przedstawiała w sobie wytworny typ piękności, jaki nader rzadko daje się napotykać wśród czerstwych cór owych okolic.
(1.1) – Niepodobna?! — podchwyciła Owernianka, — Otóż ja panu powiadam, że tak jest.
(1.1) Świeży zapach zieleni i stajni unosił się pod olbrzymimi, zielonymi czubami drzew, a ulicą przechodziły powolnym, poważnym krokiem Owernianki (…)
Wiktionary
rzecz. Owernia ż.
:: fm. Owerniak mos.
przym. owerniacki, owernijski
Wiktionary
mieszkaniec Owernii (krainy historycznej i regionu we Francji)
SJP.pl
mieszkanka Owernii (krainy historycznej i regionu we Francji)
SJP.pl
dotyczący Owernii, krainy historycznej i regionu administracyjnego we Francji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Owernią, dotyczący Owernii
Wiktionary
(1.1) Właściciel firmy miał lekki owernijski akcent, ale ważniejszy był ton jego głosu, sprawiający wrażenie, że zwraca się do rozmówcy z czubka jednego z wulkanów tego regionu.
(1.1) Stała rekrutacja nowych członków w Europie i lawinowy nieomal wzrost ilości dóbr zakonnych nadawanych joannitom na terenie całego kontynentu spowodowały konieczność podziału rycerzy na grupy narodowościowo-terytorialne, zwane później „językami”. Powstało ich osiem: prowansalski, owernijski, francuski, włoski, aragońsko-kataloński i wyodrębniony z niego później kastylijsko-portugalski, a także niemiecki i angielski.
(1.1) Ze wszystkich opinii miarkując, nie przestawała być damą, w salonie naśladującą (i jak!) swadę jakiejś swej znajomej farmerki, jakiejś prostej kobiety, uczciwej rzetelnej rubachy owernijskiej czy burgundzkiej.
Wiktionary
rzecz. Owernianka ż., Owerniak mos., Owernia ż., owerniacki mrz.
przym. owerniacki
Wiktionary
(1.1) owerniacki
Wiktionary
overall;
1. rodzaj kombinezonu roboczego, służącego do ochrony ubrań;
2. dres treningowy;
3. strój kobiecy mający fason podobny do kombinezonu o tej samej nazwie
SJP.pl
manewr polegający na przejściu dziobem statku żaglowego przez linię wiatru
SJP.pl
roślina z rodziny srebrnikowatych o pięknych, dużych kwiatach, rosnąca w Afryce; protea królewska
SJP.pl
rodzina roślin drzewiastych z rzędu srebrnikowców, o barwnych kwiatach zebranych w kwiatostany i skórzastych liściach, często srebrzystych na spodniej stronie, występujących wyłącznie na półkuli południowej; srebrnikowate
SJP.pl
o cechach owełkowatych (rodzina roślin drzewiastych); srebrnikowaty
SJP.pl
owełnica lucernianka - drobny owad z rodziny chrząszczy
SJP.pl
Owełnica ("Subcoccinella") – rodzaj chrząszczy z rodziny biedronkowatych i plemienia Epilachnini. Obejmuje dwa opisane gatunki. Występuje w palearktycznej Eurazji.
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = hand. ogólne warunki handlowe
Wiktionary
forma zaimka.
(1.1) mos. M. lm. ów
(1.2) mos. W. lm. ów
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|owiać.
Wiktionary
rzecz. owiewka ż., owiewanie n.
czas. owiać dk., owiewać ndk., wiać ndk.
Wiktionary
1. wiejąc, otoczyć coś dymem, zapachem itp.;
2. spowić coś (mgłą, ale również w znaczeniu przenośnym, np. duchem, tajemnicą);
3. wianiem oczyścić zboże z plew
SJP.pl
chem. pestycyd służący do niszczenia jaj owadów lub roztoczy, które są szkodnikami roślin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środek jajobójczy, unieszkodliwiający jaja przędziorków i owadów
Wiktionary
(1.1) Rozwijające się jaja, ostatnie stadia larwalne, poczwarki i diapauzujące osobniki dorosłe silnie oddziaływują na egzogenne hormony. Nie przepoczwarczają się lecz przedłuża się rozwój larwy, pomnaża się liczba linień. Na jaja działają jak owicydy.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) staroż. liter. starożytny poeta rzymski;
(1.2) imię|polski|m.
Wiktionary
Owidiusz, właśc. Publiusz Owidiusz Nazo ( Publius Ovidius Naso), niekiedy Publiusz Owidiusz Nazon (ur. 20 marca 43 p.n.e. w Sulmonie, zm. 17 lub 18 n.e. w Tomi) – poeta rzymski, często określany mianem najwybitniejszego elegika starożytności. Należał do młodszego pokolenia pisarzy epoki Augusta, uważany jest – obok Wergiliusza i Horacego – za jedną z najważniejszych postaci w dziejach poezji łacińskiej i europejskiej.
Wikipedia
(1.1) Można tę pracę uznać za jeden z powodów wygnania Owidiusza z Rzymu.
(1.1) (…) w zbiorowych kodeksach tak zwanych „Auctores latini”, powstałych w szkołach pod dyktatem magistra, gdzie pośród Katonów, Ezopów i Owidiuszów lub Pseudo-Owidiuszów łatwo się mógł zabłąkać łaciński wiersz autora Polaka.
(1.2) Mijając Owidiusza na schodach, rozmawiała przez komórkę.
Wiktionary
rzecz. Owid m.
przym. Owidiuszowy, owidiański
Wiktionary
(1.1) przest. Owid
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Owidiusza lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. młoda owca, jagnię;
2. przenośnie o ludziach kierowanych przez kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: owca
(1.2) młoda owca
(1.3) rel. członek chrześcijańskiej wspólnoty religijnej
Wiktionary
Owieczka – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim, w gminie Łukowica. Leży nad potokiem Słomka.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Łukowica. W 2025 Owieczka liczyła 330 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Czy ta owieczka nie jest urocza?
(1.3) Potem bardzo wymownie i z wielkim przejęciem się ostrzegał swoje owieczki, aby jako prostaczkowie, ubodzy niby owi ptakowie niebiescy, a zatem mili Bogu, nie słuchali rozmaitych fałszywych mędrców…
Wiktionary
IPA: ɔˈvʲjɛt͡ʃka, AS: ovʹi ̯ečka
Wiktionary
rzecz. owca ż., owczę n., owczarstwo n., owczarz m., owczarczyk m., owczarka ż., owczarnia ż., owczarek m., owczarzenie n.
czas. owczarzyć ndk.
przym. owczy, owczarski
Wiktionary
(1.3) wierny, parafianin
Wiktionary
roślina zbożowa o kwiatostanie w kształcie wiechy z kłosami otulonymi plewami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roln. nazwa systematyczna|Avena|L.|ref=tak., roślina zbożowa należąca do rodziny wiechlinowatych, mających kwiatostan w kształcie wiechy;
(1.2) roln. ziarno owsa (1.1)
Wiktionary
Owies ("Avena" L.) – rodzaj roślin z rodziny wiechlinowatych. Obejmuje 25 gatunków. Rośliny te występują w Europie, Azji i północnej oraz wschodniej Afryce. Kilka gatunków jest uprawianych, głównie owies zwyczajny "A. sativa", do najbardziej uciążliwych chwastów należy owies głuchy "A. fatua".
Wikipedia
(1.1) Ziemia jest tu na ogół piaszczysta i kamienista, zdatna pod uprawę tylko kartofli, żyta, owsa i lnu.
(1.2) Mleko owsiane zwykle robi się z owsa, wody i oleju słonecznikowego, ale można je też wzbogacić wapniem, wanilią i witaminami.
Wiktionary
IPA: ˈɔvʲjɛs, AS: ovʹi ̯es
Wiktionary
rzecz. owsianka ż., owsica ż., owsiak m.
:: zdrobn. owsik m., owiesek m.
przym. owsiany, owsikowy, owsicowy
Wiktionary
zdrobnienie od: owies
SJP.pl
Owiesno (niem. "Habendorf", do XIX w. także "Owesno") – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie dzierżoniowskim, w gminie Dzierżoniów, między wzgórzami Bielawskimi a Niemczańskimi.
W latach 1945–1954 siedziba gminy Owiesno. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.
Wikipedia
w technice: owiewanie, owianie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|owiewać.
Wiktionary
rzecz. owiewka n., owianie n.
czas. owiewać ndk., owiać dk., wiać ndk.
Wiktionary
o wietrze, mgle itp.: wiejąc, otaczać kogoś lub coś
SJP.pl
opływowa osłona używana do zmniejszenia oporu powietrza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) aerodynamiczna osłona w konstrukcji pojazdu lub samolotu;
Wiktionary
Owiewka – wyprofilowana osłona aerodynamiczna stosowana w konstrukcji statków powietrznych (w szczególności podwozia), samochodów wyścigowych, motocykli itp. Celem stosowania owiewki osłaniającej wystające części pojazdu jest zmniejszenie ich oporu aerodynamicznego lub interferencyjnego – np. przy przejściu kadłuba w skrzydło.
Wikipedia
IPA: ɔˈvʲjɛfka, AS: ovʹi ̯efka
Wiktionary
rzecz. owiewanie n., owianie n.
czas. owiewać ndk., wiać ndk., owiać dk.
Wiktionary
rzadko: otaczać wieńcem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. owsiany
Wiktionary
pas tkaniny służący do owijania nóg poniżej kolan
SJP.pl
Owijacz – rodzaj długiego, prostokątnego kawałka płótna, owijanego spiralnie na nodze od kostki do kolana, zakończonego trokami do wiązania.
Zakładane na trzewik i na spodnie owijacze stosowane były jako część umundurowania piechoty i strzelców konnych w wielu krajach, także w Polsce.
Wikipedia
1. pas tkaniny służący do owijania nóg poniżej kolan, używany zwłaszcza przez żołnierzy piechoty przed II wojną światową; owijacz;
2. narzędzie bosmańskie, używane przy motowiązaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) okręcanie
Wiktionary
IPA: ˌɔvʲĩˈjãɲjɛ, AS: ovʹĩi ̯ãńi ̯e
Wiktionary
czas. owijać, owinąć
Wiktionary
zawijać, obwijać, okręcać, okrywać, otulać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. owinąć)
(1.1) otaczać szczelnie, osłaniać dookoła
czasownik zwrotny niedokonany owijać się (dk. owinąć się)
(2.1) okręcać czym samego siebie
(2.2) otaczać co, wijąc się wokół tego
Wiktionary
IPA: ɔˈvʲĩjat͡ɕ, AS: ovʹĩi ̯ać
Wiktionary
rzecz. owijacz m., owijak m., owijarka ż., owijka ż., owijanie n., owinięcie n.
czas. owinąć dk.
Wiktionary
(1.1) okładać, okręcać, otulać, zawijać
(2.1) okręcać się, okrywać się, otulać się, zawijać się
(2.2) obejmować, okrążać, okręcać się, oplatać, otaczać
Wiktionary
1. to, co służy do owinięcia czegoś; osłonka;
2. zabezpieczenie antypoślizgowe umieszczane na rączkach np. rowerów, rakiet tenisowych itp
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś co służy do owinięcia czegoś, osłonka
(1.2) zabezpieczenie antypoślizgowe na kierownicy
Wiktionary
Owijka – taśma owijana wokół kierownicy roweru szosowego, której zadaniem jest zapobiegnięcie ślizganiu się rąk, zapewniając przy tym dobrą kontrolę roweru podczas jazdy.
W kierownicy szosowej nie stosuje się tzw. „rączek” – tak jak w przypadku innych konstrukcji – przez wzgląd na to, iż kolarz podczas jazdy korzysta z całej jej długości, co jest z kolei spowodowane konstrukcją tejże kierownicy.
Wikipedia
czas. owijać
Wiktionary
obwinąć;
1. okręcić coś czymś dookoła, np. w celu ochrony przed czymś; zawinąć;
2. owinąć się:
a) obtoczyć coś dookoła;
b) otulić z każdej strony
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. owijać)
(1.1) dokonany od|owijać.
czasownik zwrotny dokonany owinąć się (ndk. owijać się)
(2.1) dokonany od|owijać się.
Wiktionary
(1.1) Luke uświadamia sobie, że poszycie maszyny kroczącej jest zbyt wytrzymałe, by przebiły je lasery, co oznacza, że będą musieli podlecieć przerażająco blisko, by owinąć nogi maszyn linkami harpunów.
Wiktionary
IPA: ɔˈvʲĩnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: ovʹĩnõńć
Wiktionary
rzecz. owijanie n., owinięcie n.
czas. owijać ndk.
Wiktionary
Ow
Wikipedia
dawniej: obwisać
SJP.pl
zwolennik teorii głoszącej, że w jaju znajduje się miniaturowy osobnik dorosły; owulista
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. wołowy
Wiktionary
(1.1) Owiynzi miynso je zdrowsze jako świński.
Wiktionary
rzecz. owiynzina ż., owiynziok m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. spoż. wołowina
Wiktionary
rzecz. owiynziok m.
przym. owiynzi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. choreogr. trzyczęściowy taniec górali śląskich
Wiktionary
rzecz. owiynzina ż.
przym. owiynzi
Wiktionary
rzadko: opleść dookoła; spowić
SJP.pl
dawniej:
1. powlec, zawlec;
2. ubrać kogoś w coś; wdziać; włożyć coś; oblec;
3. powłóczyć coś
SJP.pl
dawniej:
1. powlekać, zawlekać;
2. ubierać kogoś w coś; wdziewać; wkładać coś, oblekać;
3. włóczyć coś
SJP.pl
forma zaimka.
(1.1) lp. n. zaimka ów
Wiktionary
przysł. owak
Wiktionary
przedrostek
(1.1) jajo
Wiktionary
(1.1) owo- + -logia — owologia
(1.1) owo- + wegetarianizm — owowegetarianizm
Wiktionary
IPA: ˈɔvɔ, AS: ovo
Wiktionary
1. występujący u roślin okrytozalążkowych wytwór zalążni słupka kwiatowego;
2. rezultat działań, wynik, skutek;
3. potocznie, zbiorowo: płody drzew oraz krzewów owocowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. organ rozrodczy roślin, powstający z zalążni, zawierający nasiona;
(1.2) przen. skutek pewnych działań
(1.3) kulin. mięsisty i słodki owoc (1.1) lub owocostan różnych roślin, który można spożywać na surowo
Wiktionary
Ow
Wikipedia
(1.1) Owocem dyni jest nibyjagoda o zróżnicowanym kształcie i wielkości.
(1.2) Owocem naszej ciężkiej pracy nie zawsze są sukcesy.
(1.3) W jego diecie musi być więcej owoców i warzyw.
Wiktionary
IPA: ˈɔvɔt͡s, AS: ovoc
Wiktionary
rzecz. owocnik m., owocnia ż., owocówka ż., owocowanie n., zaowocowanie n., owocowość ż., owocność ż., owocarstwo n.
:: zdrobn. owocek m.
czas. owocować ndk., zaowocować dk.
przym. owocny, owocowy, owocarski
przysł. owocowo, owocnie
Wiktionary
(1.2) rezultat, skutek, plon
Wiktionary
owocanka południówka - owad z rodziny nasionnicowatych, szkodnik roślin uprawnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) naczynie do przechowywania lub podawania owoców, na ogół dekoracyjne
(1.2) kobieta handlująca owocami
Wiktionary
(1.1) Na zewnętrznej ściance owocarki została wygrawerowana grupa rozbawionych ludzi.
(1.2) Jeżeli Babcia sięgnęła po owoce, które, według owocarki, nie były jej „godne”, mówiła: „Ten towar nie dla pani”, zwrot genialny w swojej delikatności, bo i niedyskredytujący handlującego.
Wiktionary
IPA: ˌɔvɔˈt͡sarka, AS: ovocarka
Wiktionary
rzecz. owoc m., owocek m., owocówka ż., owocowość ż., owocność ż., owocowanie n., zaowocowanie n., owocnik m., owocowiec m., owocnica ż.
:: fm. owocarz m.
czas. owocować ndk., zaowocować dk.
przym. owocowy, owocny
przysł. owocnie
Wiktionary
(1.2) owocnica
Wiktionary
1. dawniej: pomieszczenie do przechowywania owoców;
2. sklep z owocami
SJP.pl
dotyczący owocarza, owocarstwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący owocarstwa lub owocarza
Wiktionary
rzecz. owoc mrz., owocówka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hodowla owoców
(1.2) nauka o hodowli owoców
(1.3) handel owocami
Wiktionary
rzecz. owoc mrz., owocówka ż.
Wiktionary
sadownik lub sprzedawca owoców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba hodująca owoce lub nimi handlująca
Wiktionary
rzecz. owoc m., owocek m., owocówka ż., owocowość ż., owocność ż., owocowanie n., zaowocowanie n., owocnik m., owocowiec m.
:: fż. owocarka m.
czas. owocować ndk., zaowocować dk.
przym. owocowy, owocny
przysł. owocnie
Wiktionary
1. występujący u roślin okrytozalążkowych wytwór zalążni słupka kwiatowego;
2. rezultat działań, wynik, skutek;
3. potocznie, zbiorowo: płody drzew oraz krzewów owocowych
SJP.pl
zdrobnienie od: owoc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: owoc
Wiktionary
rzecz. owocówka ż., owocarz mos., owoc mrz., owocarka ż.
czas. zaowocować
Wiktionary
część owocu powstała ze ścianek zalążni słupka kwiatowego lub z płonnych elementów kwiatu; perykarp
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. część owocu, powstająca ze ściany zalążni;
Wiktionary
Owocnia ("perykarp") – część owocu, powstająca ze ściany zalążni (tj. z jednego lub wielu owocolistków). Jeżeli owocnia powstaje z zalążni dolnej jest nazywana ścianą owocu. Owocnia otacza nasiona do czasu osiągnięcia przez nie dojrzałości, a w przypadku owoców beznasiennych (partenokarpicznych) buduje cały owoc.
Wikipedia
(1.1) Orzeszki zawierające 1–3 nasiona, otoczone twardą, zdrewniałą owocnią, rzadziej torebki o owocni skórzastej i pękającej.
Wiktionary
IPA: ɔˈvɔt͡sʲɲa, AS: ovocʹńa
Wiktionary
rzecz. owocówka ż., owoc, owocnik, owocowanie
czas. owocować
przym. owocowy, owocny
przysł. owocnie, owocowo
Wiktionary
(1.1) perykarp
Wiktionary
błonkówka z rodzaju pilarzy składająca jaja w zawiązkach owoców drzew owocowych
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób owocny
Wiktionary
(1.1) Pracował owocnie w wielu instytucjach społecznych
Wiktionary
IPA: ɔˈvɔt͡sʲɲɛ, AS: ovocʹńe
Wiktionary
przym. owocny, owocowy
rzecz. owocówka ż., owocarz mos., owocarka ż., owocnia ż., owoc
czas. owocować, zaowocować
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: owocnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: owocny
SJP.pl
wytwór grzybni grzybów wyższych, nadziemny lub podziemny, zbudowany ze zbitych strzępek tkanki rzekomej; wytwarza zarodniki i służy do rozmnażania się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mykol. zbita część grzybni, występująca u grzybów wyższych, tworząca zarodniki;
Wiktionary
Owocnik, karpofor, sporofor, sporokarp – zbita część grzybni, w której na zewnątrz lub wewnątrz powstają zarodniki płciowe (mejospory). Owocniki występują głównie u grzybów wyższych; workowców i podstawczaków. Ich budowa jest charakterystyczna dla różnych grup grzybów. Wyróżnia się w nich dwa rodzaje grzybni: płonną – hamatecjum, stanowiącą rusztowanie – i zarodnionośną – hymenium (obłocznię), w której wytwarzane są zarodniki.
Wikipedia
(1.1) Owocniki podstawczaków są zbudowane z trzonu i kapelusza.
Wiktionary
IPA: ɔˈvɔt͡sʲɲik, AS: ovocʹńik
Wiktionary
rzecz. owocówka ż., owocarz mos., owoc mrz., owocnia ż., owocarka ż.
przym. owocny, owocowy
czas. zaowocować
Wiktionary
o grzybach: wydawać owocniki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co owocne
Wiktionary
przym. owocny
rzecz. owocówka ż., owocarz mos., owoc mrz., owocarka ż.
czas. zaowocować
Wiktionary
przynoszący zyski, dobry, udany
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) dający rezultaty, przynoszący korzyści
(1.2) przest. rodzący owoce, obfitujący w nie
Wiktionary
(1.1) Ta zaledwie kilkugodzinna sesja była jednak na tyle owocna, że Wexler zdecydował się na dalszą pracę z tą samą ekipą, tyle że w Nowym Jorku.
Wiktionary
IPA: ɔˈvɔt͡snɨ, AS: ovocny
Wiktionary
rzecz. owocarz mos., owoc m., owocnik m., owocnia ż., owocówka ż., owocowanie n., zaowocowanie n., owocność ż., owocarka ż.
czas. owocować, zaowocować
przym. owocowy
przysł. owocowo, owocnie
Wiktionary
(1.1) korzystny, skuteczny
(1.2) współcz. owocowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ogrod. jesienne zbiory owoców
Wiktionary
(1.1) Do owocobrania zatrudniliśmy dwudziestu Ukraińców.
Wiktionary
rodzący owoce, bogaty w owoce
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny bławatnikowatych
SJP.pl
Ow
Wikipedia
rodzący owoce
SJP.pl
dostarczający owoców
SJP.pl
owoc wielokrotny; owoce powstałe z jednego kwiatostanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. owoce z jednego kwiatostanu;
Wiktionary
Owocostan, owoc złożony – owoce powstające z przeobrażenia całych kwiatostanów. W różnych źródłach termin jest różnie ujmowany. W wąskim ujęciu owocostany tworzone są z owoców zrastających się w różnym stopniu z pozostałymi częściami kwiatostanu, takimi jak: dno kwiatowe, okwiat, liście przykwiatowe i oś kwiatostanu. Takie owocostany po dojrzeniu w całości odpadają od rośliny. W zależności od sposobu wykształcenia owocu dzieli się je na:
Wikipedia
IPA: ˌɔvɔˈt͡sɔstãn, AS: ovocostãn
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|owocować.
Wiktionary
Owocowanie to przekształcanie się całej zalążni lub tylko jej części i dna kwiatowego (np. gruszki, jabłka, truskawki) w owoc, natomiast zalążków w nasiona u roślin wyższych, natomiast u roślin niższych wykształcają się w trakcie owocowania różnego typu zarodniki.
Wikipedia
(1.1) Ze względu na to, że po owocowaniu drzewo zamiera waląc się na otoczenie i powodując w nim szkody – rośliny te sadzone są poza tym tylko na odpowiednio rozległych terenach zielonych i w kolekcjach botanicznych.
Wiktionary
czas. zaowocować, owocować ndk.
rzecz. owocówka ż., owocarz mos., owoc mrz., owocnia ż., owocarka ż.
przym. owocny, owocowy
Wiktionary
czasownik
(1.1) rodzić owoce
(1.2) przen. przynosić konsekwencje, rezultaty jakiegoś działania
Wiktionary
(1.2) Takie działania już zaczynają owocować - powiedział reporterowi "Detektywa" jeden z utajnionych specjalistów grupy "Obcy".
Wiktionary
IPA: ˌɔvɔˈt͡sɔvat͡ɕ, AS: ovocovać
Wiktionary
rzecz. owocówka ż., owocarz mos., owocarka ż., owocowanie n., owocnia ż., owoc
przym. owocny, owocowy
przysł. owocnie
czas. zaowocować
Wiktionary
1. statek przystosowany do transportu owoców;
2. część nazwy systematycznej wielu owadów żerujących na owocach, np. przędziorek owocowiec, krasanka owocowiec, pędruś owocowiec;
3. potocznie: ciasto z owocami
SJP.pl
Owocowiec ("Artibeus") – rodzaj ssaków z podrodziny owocnikowców (Stenodermatinae) w obrębie rodziny liścionosowatych (Phyllostomidae).
Wikipedia
cecha czegoś zrobionego z owoców, smakującego lub pachnącego jak owoc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co owocowe
Wiktionary
przym. owocowy
rzecz. owocówka ż., owocarz mos., owoc mrz., owocarka ż.
czas. zaowocować
Wiktionary
1. zrobiony z owoców, np. wino owocowe;
2. wydający jadalne owoce, np. krzew owocowy;
3. powiązany ze sprzedażą i przetwórstwem owoców, np. dział owocowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który jest zrobiony z owoców, smakuje lub pachnie jak owoc
(1.2) dotyczący owoców, związany z owocami
Wiktionary
(1.1) Mamo! Kup mi jakiś sok owocowy!
Wiktionary
IPA: ˌɔvɔˈt͡sɔvɨ, AS: ovocovy
Wiktionary
rzecz. owocarz mos., owoc m., owocnik m., owocnia ż., owocówka ż., owocowanie n., zaowocowanie n., owocowość ż., owocarka ż.
czas. owocować, zaowocować
przym. owocny
przysł. owocowo, owocnie
Wiktionary
nauka o drzewach i krzewach owocowych; pomologia
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny gołębiowatych
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. sposób odżywiania się zwierząt, także człowieka, polegający na żywieniu się owocami
Wiktionary
przym. owocożerny
przysł. owocożernie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) zool. żywiący się owocami
Wiktionary
(1.1) Czy ten dziwny ssak jest mięsożerny, miodożerny, owadożerny, owocożerny, czy trawożerny?
Wiktionary
rzecz. owocożerność ż.
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny gołębiowatych
SJP.pl
komórka jajowa; oocyt
SJP.pl
przestarzałe: właściwy wcześniej wspomnianym czasom; ówczesny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. muszka owocowa
Wiktionary
(1.1) Przez chwilę w półcieniu się kotłowało, wzbijały się kłęby kurzu i wirowały jak roje owocówek nad koszykiem pełnym zgniłych gruszek.
Wiktionary
rzecz. owoc mrz., owocnik m., owocnia ż., owocowanie n., zaowocowanie n., owocowość ż., owocność ż., owocarstwo n.
:: zdrobn. owocek m.
czas. owocować ndk., zaowocować dk.
przym. owocny, owocowy, owocarski
przysł. owocowo, owocnie
Wiktionary
(1.1) muszka owocowa, muszka owocówka
Wiktionary
wewnętrzny płat błony otaczającej płód u kręgowców; amnion
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. jedna z błon płodowych;
Wiktionary
Ow
Wikipedia
IPA: ɔˈvɔdʲɲa, AS: ovodʹńa
Wiktionary
rzecz. bezwodzie n., bezowodniowiec mzw., owodniowiec mzw., owodniowce nmos., woda ż.
przym. owodniowy
Wiktionary
(1.1) amnion
Wiktionary
kręgowiec (gad, ptak i ssak), u którego w rozwoju zarodkowym pojawiają się błony płodowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Amniota|Haeckel|ref=tak., klad obejmujący kręgowce zdolne do rozwoju zarodkowego na lądzie;
Wiktionary
Owodniowce (Amniota) – klad obejmujący kręgowce, mające zdolność rozwoju zarodkowego na lądzie (gady, ptaki i ssaki). Uzyskały ją dzięki wytworzeniu błon płodowych, które tworzą środowisko dla właściwego rozwoju zarodka.
W kladystyce przedstawiane są jako część grupy czworonogich obejmującą zauropsydy i synapsydy, które rozdzieliły się od siebie w karbonie.
Wikipedia
(1.1) Na tablicy przedstawiony został kladogram owodniowców.
Wiktionary
rzecz. owodnia ż.
Wiktionary
kręgowiec (gad, ptak i ssak), u którego w rozwoju zarodkowym pojawiają się błony płodowe
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z owodnią, dotyczący owodni
Wiktionary
rzecz. woda ż., bezwodzie n., owodnia ż.
Wiktionary
proces tworzenia się u człowieka i zwierząt dojrzałej komórki jajowej z pierwotnych komórek płciowych; oogeneza
SJP.pl
proteina występująca głównie w białku jaj
SJP.pl
wegetarianin, którego dieta obejmuje także mleko, produkty mleczne oraz jaja; laktoowowegetarianin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wegetarianin jedzący jajka i przetwory mleczne
Wiktionary
(1.1) Jestem owolaktarianinem od 6. roku życia.
Wiktionary
IPA: ˌɔvɔlaktarʲˈjä̃ɲĩn, AS: ovolaktarʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. owolaktarianizm m.
:: fż. owolaktarianka ż.
przym. owolaktariański
Wiktionary
(1.1) laktoowowegetarianin
Wiktionary
forma wegetarianizmu dopuszczająca spożywanie jaj i produktów mlecznych; laktoowowegetarianizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odmiana wegetarianizmu przyzwalająca na spożycie jajek i przetworów mlecznych;
Wiktionary
IPA: ˌɔvɔlaktarʲˈjä̃ɲism̥, AS: ovolaktarʹi ̯ä̃ńism̦
Wiktionary
rzecz. owolaktarianin m., owolaktarianka ż.
przym. owolaktariański
Wiktionary
(1.1) laktoowowegetarianizm
Wiktionary
kobieta stosująca dietę wyłączającą mięso i ryby, ale dopuszczającą mleko, produkty mleczne i jaja; laktoowowegetarianka
SJP.pl
ornitolog badający ptasie jaja; oolog
SJP.pl
dziedzina ornitologii zajmująca się badaniem jaj ptasich; oologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. dział ornitologii zajmujący się jajami, w szczególności ptasimi – ich budową, ubarwieniem, wielkością, kształtem i zmiennością;
Wiktionary
Ow
Wikipedia
(1.1) oologia
Wiktionary
przyrząd służący do prześwietlania jaj ptactwa domowego celem sprawdzenia ich świeżości lub kontroli zarodka
SJP.pl
Owoskop (ooskop) (łac. "ovum" „jajo” + gr. "skopeín" „patrzeć”) – przyrząd służący do prześwietlania ptasich jak i innych jaj, aby sprawdzić ich świeżość lub rozwój zarodka.
Wikipedia
osoba niejedząca mięsa i ryb, lecz dopuszczająca w swojej diecie jajka
SJP.pl
forma wegetarianizmu dopuszczająca spożywanie jaj
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzad. odmiana weganizmu dopuszczająca spożycie jaj;
Wiktionary
Owowegetarianizm ("ovo" – łac. jajko) – odmiana wegetarianizmu przyzwalająca na spożycie jaj. Owowegetarianie nie spożywają mięsa (w tym mięsa ryb) i przetworów mlecznych, a także innych produktów pochodzących z uboju zwierząt, takich jak żelatyna.
Wikipedia
(1.1) Rzadziej znanymi rodzajami diet eliminujących mięso jest owowegetarianizm oraz laktoowowegetarianizm.
Wiktionary
rzecz. owowegetarianin mos., owowegetarianka ż.
przym. owowegetariański
Wiktionary
→ owowegetarianizm, → owowegetarianin
SJP.pl
przestarzale: otóż (partykuła wprowadzająca nową wypowiedź); owóż
SJP.pl
1. Obóz Wielkiej Polski - organizacja polityczna działająca w latach 1926-33;
2. Organizacja Wyzwolenia Palestyny - palestyńska organizacja polityczna powstała w roku 1964
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński lub nijaki
(1.1) = polit. Organizacja Wyzwolenia Palestyny;
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki
(2.1) = polit. Obóz Wielkiej Polski;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jeszcze raz mógł zginąć w roku 1985, kiedy w odpowiedzi na kolejne zamachy minister obrony Icchak Rabin, po konsultacji z premierem Szimonem Peresem, dał rozkaz zbombardowania tuniskiej kwatery OWP.
Wiktionary
IPA: ɔ‿vu‿ˈpɛ, AS: o‿vu‿pe
Wiktionary
okryć się wrzodami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z owrzodzeniem, dotyczący owrzodzenia
Wiktionary
rzecz. owrzodzenie n.
Wiktionary
okryć się wrzodami
SJP.pl
okryć się wrzodami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. mający wrzody albo pokryty wrzodami
Wiktionary
rzecz. wrzód mrz., wrzodzik mrz.
czas. wrzodzieć ndk.
przym. wrzodowy
Wiktionary
owrzódka konwaliowa - gatunek błonkówki z rodziny pilarzowatych
SJP.pl
rodzaj krzywej
SJP.pl
wykres kształtu kadłuba statku
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = ogólne warunki spedycyjne
Wiktionary
IPA: ɔ‿vu‿ˈɛs, AS: o‿vu‿es
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) należący do Owsiaka
Wiktionary
rzecz. Owsiak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: owsianka
Wiktionary
Owsianeczka – dawny zaścianek. Tereny, na których leżał, znajdują się obecnie na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie miorskim, w sielsowiecie Nowy Pohost.
Wikipedia
rzecz. owsianka ż.
Wiktionary
1. potrawa przygotowana z płatków owsianych;
2. słoma z wymłóconego owsa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. zupa z płatków owsianych na mleku lub wodzie;
(1.2) roln. słoma z owsa używana jako pasza dla zwierząt;
(1.3) icht. zob. słonecznica.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɔfʲˈɕãnka, AS: ofʹśãnka
Wiktionary
rzecz. owies m., owsik mrz./mzw.
przym. owsiany
Wiktionary
→ owies
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący owsa; zrobiony z owsa
Wiktionary
rzecz. owies mrz., owsianka ż., owsik mrz./mzw.
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński owieśny
Wiktionary
choroba przewodu pokarmowego wywoływana przez pasożyty zwane owsikami; enterobioza
SJP.pl
Owsica, enterobioza (łac. "enterobiosis", "oxyuriasis") – inwazyjna choroba pasożytnicza spowodowana przez drobnego nicienia – owsika ludzkiego ("Enterobius vermicularis").
Wikipedia
1. mały pasożyt występujący w jelitach ssaków, głównie u dzieci;
2. inna nazwa niektórych roślin z rodziny traw, m.in.:
a) owies głuchy;
b) owies szorstki;
c) owsik złocisty - konietlica;
d) owsik wyniosły - rajgras wyniosły a. francuski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Enterobius vermicularis|ref=tak., owsik ludzki, nicień pasożytujący w jelicie człowieka;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) zdrobn. od: owies
(2.2) bot. pot. owies szorstki
(2.3) bot. zob. owsik złocisty., konietlica łąkowa
(2.4) bot. zob. owsik wyniosły., rajgras wyniosły
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɔfʲɕik, AS: ofʹśik
Wiktionary
rzecz. owies m., owsianka ż., owsica ż., owsiak m., owiesek m.
przym. owsiany, owsikowy, owsicowy
Wiktionary
(1.1) daw. rupia
(2.1) owiesek
(2.2) owies szorstki
(2.3) konietlica łąkowa
(2.4) rajgras wyniosły
Wiktionary
1. mały pasożyt występujący w jelitach ssaków, głównie u dzieci;
2. inna nazwa niektórych roślin z rodziny traw, m.in.:
a) owies głuchy;
b) owies szorstki;
c) owsik złocisty - konietlica;
d) owsik wyniosły - rajgras wyniosły a. francuski
SJP.pl
1. zgrubienie od: owies;
2. pole obsiane owsem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. roln. ściernisko po owsie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) stpol. całkiem, w ogóle, zupełnie
przymiotnik
(2.1) stpol. całkowity, nieograniczony
(2.3) stpol. zwłaszcza
(2.4) stpol. wszelako
Wiktionary
(1.1) A widząc to biskupowie i lucemiernicy, iż Jezus owszejki już chodzić nie może, bojąc sie, aby na drodze nie umarł, kazali jednemu człowiekowi Szymunowi idąc ze wsi, aby on wziął krzyż Jezusowy.
(1.1) To wszytko w jego moc dał, / Jedno mu drzewo zakazał, / By go owszejki nie ruszał / Ani się na nie pokuszał (…).
Wiktionary
IPA: ɔfˈʃɛjci, AS: ofšei ̯ḱi
Wiktionary
partykuła potwierdzająca wypowiedź rozmówcy; tak
SJP.pl
partykuła
(1.1) odpowiedź twierdząca, potwierdzająca słowa rozmówcy (także na pytanie z partykułą nie)
(1.2) z dodatkowym zdaniem, zaprzeczającym słowom rozmówcy: odpowiedź przecząca
spójnik / partykuła
(2.1) książk. wprowadzenie zdania będącego potwierdzeniem i intensyfikacją zdania poprzedniego
Wiktionary
Owszem – debiutancka płyta zespołu Zmaza.
Wikipedia
(1.1) Wiedziałeś o tym? – Owszem.
(1.1) Nie masz przy sobie ani grosza? – Owszem.
(1.2) Chyba nie pójdziesz tam teraz? – Owszem, pójdę.
(2.1) Nikt mu złego słowa nie powiedział, owszem, nawet go chwalili.
Wiktionary
IPA: ˈɔfʃɛ̃m, AS: ofšẽm
Wiktionary
(1.1-2) tak, dokładnie, dokładnie tak, racja, właśnie, jak najbardziej, naturalnie, oczywiście, rzecz jasna, w rzeczy samej, ano, faktycznie, istotnie, naprawdę, nie inaczej, no, no tak, rzeczywiście, w istocie, przest. zaiste
(2.1) a nawet, ba, co więcej, nawet lepiej, powiem więcej
Wiktionary
uwolnienie dojrzałej komórki jajowej z dojrzałego pęcherzyka jajnikowego do jajowodu lub jamy ciała u kobiet i samic ssaków; jajeczkowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. fizj. proces wytwarzania komórek jajowych u ssaków płci żeńskiej;
Wiktionary
Ow
Wikipedia
(1.1) Z dwunastu sztuk krów, u których stwierdzili mnogą owulację, jedynie trzy krowy urodziły bliźnięta.
(1.1) U kobiet owulacja występuje co ok. 28 dni.
Wiktionary
rzecz. owulowanie n.
czas. owulować
przym. owulacyjny
Wiktionary
(1.1) jajeczkowanie
Wiktionary
dotyczący owulacji, związany z owulacją (np. proces owulacyjny, testy owulacyjne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. związany z owulacją
Wiktionary
(1.1) Kora nadnerczy wydziela zbyt małe ilości estrogenów dla podtrzymania funkcji owulacyjnej jajników.
(1.1) W czasie całego cyklu miesięcznego, tylko w ciągu 36 godzin (tyle trwa faza owulacyjna) może dojść do zapłodnienia.
Wiktionary
rzecz. owulacja ż., owulowanie n.
czas. owulować ndk.
Wiktionary
zwolennik teorii głoszącej, że w jaju zawarty jest miniaturowy osobnik dorosły
SJP.pl
potocznie: owulacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|owulować.
Wiktionary
rzecz. owulacja ż.
czas. owulować ndk.
przym. owulacyjny
Wiktionary
przechodzić (przejść) owulację, czyli jajeczkowanie; jajeczkować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) biol. przechodzić owulację
Wiktionary
rzecz. owulacja ż., owulowanie n.
przym. owulacyjny
Wiktionary
(1.1) jajeczkować
Wiktionary
dawniej: ów (ten, ten właśnie)
SJP.pl
zaimek
(1.1) daw. ów
forma zaimka.
(2.1) daw. nmos. od: ów (= owe)
Wiktionary
(1.1) Kto tedy widział owy kocioł z kaszą / Lub ową izbę – ten łatwo zrozumie, / Jaki gwar powstał w tylu pułków tłumie, …
(2.1) Nuż owy rzezane kabatki, nuż owy pontaliki, nuż owy zawiesiste delijki, jeden drugiemu się równając, nic nie patrząc na stan i na majętności swoje (…)
Wiktionary
IPA: ˈɔvɨ, AS: ovy
Wiktionary
zaim. ów
Wiktionary
przestarzale: otóż (partykuła wprowadzająca nową wypowiedź); owoż
SJP.pl
zaimek przysłowny
(1.1) przest. … rozpoczynający komentarz lub uzupełnienie poprzedniej wypowiedzi
Wiktionary
(1.1) Owóż nie może być inaczej, tylko on ją z rzezi salwował i gdzieś wywiózł.
Wiktionary
IPA: ˈɔvuʃ, AS: ovuš
Wiktionary
przysł. owak
Wiktionary
(1.1) otóż, tak więc, zatem
Wiktionary
inną drogą, tamtędy; zwykle w wyrażeniu "tędy (i) owędy" - tu i tam, różnymi drogami
SJP.pl
zaimek
(1.1) inną drogą, ani tędy, ani tamtędy
Wiktionary
IPA: ɔˈvɛ̃ndɨ, AS: ovẽndy
Wiktionary
zaim. ów
przysł. owak
Wiktionary
przesycać coś dymem; obwędzać
SJP.pl
przesycić coś dymem; obwędzić
SJP.pl
1. brać we władanie, w posiadanie;
2. o uczuciach, namiętnościach: opanowywać kogoś
SJP.pl
1. wziąć we władanie, objąć w posiadanie; zawładnąć, zagarnąć;
2. o uczuciach, namiętnościach: opanować, ogarnąć, zawładnąć
SJP.pl
rzadko: owłaszać się - pokrywać się włosami; uwłaszać się
SJP.pl
rzadko: owłosić się - pokryć się włosami; uwłosić się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) włosy na ciele człowieka lub zwierzęcia
(1.2) włoski na liściach lub innych częściach roślin
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌɔvwɔˈɕɛ̇̃ɲɛ, AS: ovu̯ośė̃ńe
Wiktionary
rzecz. włos m., włosie n., włosy nmos., włoch mrz., włosięta nmos.
przym. owłosiony, włochaty
Wiktionary
pokryty włosami, szczeciną lub rzęskami; owłoszony, uwłoszony, uwłosiony
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który ma włosy, owłosienie
Wiktionary
(1.1) Jacek ma seksownie owłosioną klatę.
Wiktionary
IPA: ˌɔvwɔˈɕɔ̃nɨ, AS: ovu̯ośõny
Wiktionary
rzecz. włosięta nmos., włoch mrz., włos m., owłosienie n., włosek m., włosiennica ż.
przym. włosowy, włosisty, uwłosiony, włochaty
Wiktionary
(1.1) kosmaty, porosły włosami, włosisty
Wiktionary
rzadko: owłosić się - pokryć się włosami; uwłosić się
SJP.pl
pokryty włosami, szczeciną lub rzęskami; owłosiony, uwłoszony, uwłosiony
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, lek przeciwlękowy z grupy benzodiazepin; oksazepam
SJP.pl
środek przeciwkaszlowy
SJP.pl
przeszkoda w jeździectwie; okser
SJP.pl
miasto w Anglii; Oksford
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) zob. Oksford.
Wiktionary
IPA: ˈɔksfɔrt, AS: oksfort
Wiktionary
[czytaj: oksykort] preparat leczniczy zawierający antybiotyk, stosowany w stanach zapalnych skóry, występujących razem z zakażeniem bakteryjnym i w alergiach
SJP.pl
nazwa handlowa antybiotyku zawierającego oksytetracyklinę
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wąski wał zbudowany z piasków i żwirów naniesionych przez wody płynące szczelinami wewnątrzlodowcowymi; esker
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. wał lub silnie wydłużony pagórek, powstały wskutek osadzania piasku i żwiru przez płynące wody polodowcowe;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɔs, AS: os
Wiktionary
przym. ozowy
Wiktionary
materiał światłoczuły uczulony związkami dwuazowymi, wykorzystywany w drukarstwie do kopiowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) druk. wydruk kontrolny publikacji po wykonaniu impozycji składek;
Wiktionary
Ozalid – materiał światłoczuły uczulony związkami dwuazowymi, wykorzystywany w drukarstwie, a dawniej w architekturze i inżynierii do kopiowania. Ma szary kolor (kiedyś fioletowy).
W poligrafii ozalidy oznaczały próbne (robocze) wydruki przeznaczone do sprawdzenia przez klienta, wykonane techniką ozalidową z materiałów światłoczułych (klisz), z których, po akceptacji i wprowadzeniu poprawek, naświetlane były ostateczne formy drukowe (tzw. blachy) do druku offsetowego.
Wikipedia
(1.1) Wykonawca musi dostarczyć wydruk próbny (ozalid kolorowy) oraz proof (cromalin) okładki. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ɔˈzalʲit, AS: ozalʹit
Wiktionary
przym. ozalidowy
Wiktionary
przymiotnik od: ozalid
SJP.pl
ludowy poeta i pieśniarz w krajach azjatyckich; aszyk, akyn, żyrau
SJP.pl
Ozan – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, w departamencie Ain.
Wikipedia
[czytaj: oDZAła albo oZAła] nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ozdabiać.
Wiktionary
IPA: ˌɔzdaˈbʲjä̃ɲɛ, AS: ozdabʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
czas. ozdabiać
rzecz. ozdoba ż.
Wiktionary
czasownik
(1.1) czynić coś ładniejszym lub strojniejszym
czasownik zwrotny niedokonany ozdabiać się (dk. ozdobić się)
(2.1) stroić siebie samego, upiększać się, sprawiać, że wygląda się ładniej
Wiktionary
(1.1) Mają papier, który umieją ozdabiać różnokolorowymi obrazami…
Wiktionary
IPA: ɔzˈdabʲjät͡ɕ, AS: ozdabʹi ̯äć
Wiktionary
rzecz. ozdobność ż., ozdoba, ozdobnik, ozdobienie, ozdabianie
czas. ozdobić, zdobić
przym. ozdobny
Wiktionary
(1.1) przystrajać, dekorować, upiększać
Wiktionary
potocznie: obfotografować
SJP.pl
element zdobniczy obiektu, zwykle niemający wartości użytkowej, natomiast stanowiący o odczuciach estetycznych obserwatora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś, co ozdabia; dodatek upiększający coś
(1.2) coś lub ktoś, z czego można być dumnym
(1.3) daw. gw-pl|Podkarpacie. omasta
Wiktionary
(1.1) To złoto, srebro i ozdoby tej komnaty do kogo należą?
(1.2) Toteż zapraszają ją wszędzie, bo to niemała ozdoba salonu taka figura.
(1.2) Żona uczciwa ozdoba mężowi • I napewniejsza podpora domowi; (…)
Wiktionary
IPA: ɔzˈdɔba, AS: ozdoba
Wiktionary
rzecz. ozdobnik m., ozdabianie n., ozdobienie n., zdobienie n., ozdabiacz m.
:: zdrobn. ozdóbka ż.
czas. ozdabiać ndk., ozdobić dk., przyozdobić dk., zdobić ndk.
przym. ozdobny, zdobny, zdobniczy
przysł. ozdobnie
Wiktionary
(1.1) dekoracja, stroik
(1.2) chluba
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) dokonany od|ozdabiać.
czasownik zwrotny dokonany ozdobić się (ndk. ozdabiać się)
(2.1) upiększyć siebie samego
Wiktionary
(1.1) Makata na ścianie za bufetem była ozdobiona banknotami z całego świata.
Wiktionary
IPA: ɔˈzdɔbʲit͡ɕ, AS: ozdobʹić
Wiktionary
czas. ozdabiać, zdobić
przym. ozdobny
rzecz. ozdoba ż., ozdobnik m., ozdobność ż., zdobienie n.
przysł. ozdobnie
Wiktionary
błonkówka z rodziny mrówkowatych
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób ozdobny
Wiktionary
rzecz. ozdoba ż., ozdobnik mrz., ozdobność ż.
czas. ozdobić
przym. ozdobny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: ozdobnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: ozdobny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. szt. element, który zdobi
(1.2) druk. materiał zecerski służący do otrzymywania ornamentów
(1.3) muz. dźwięki upiększające, dające urozmaicenie, ożywiające, uzupełniające melodię
Wiktionary
Ozdobnik – element melodii wprowadzający dodatkowe dźwięki mające charakter ornamentów.
W dawnych czasach stosowanie ozdobników zależało od smaku i inwencji wykonawcy, lecz z czasem ustalono pewien zasób standardowych ozdobników i zasady ich zapisu. Ozdobniki nie zwiększają czasu trwania taktu i wykonywane są kosztem czasu dźwięku, który ozdabiają, lub dźwięku poprzedzającego.
Wikipedia
IPA: ɔˈzdɔbʲɲik, AS: ozdobʹńik
Wiktionary
rzecz. ozdoba ż., zdobienie n., ozdobienie n.
:: zdrobn. ozdóbka ż.
czas. ozdabiać ndk., zdobić ndk., ozdobić dk.
przym. ozdobny, zdobniczy
przysł. ozdobnie
Wiktionary
(1.1) ornament
(1.3) fiorytura
Wiktionary
przymiotnik od: ozdobnik
SJP.pl
ozdobny charakter czegoś; dekoracyjność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co ozdobne
Wiktionary
rzecz. ozdoba ż., ozdobienie n.
czas. ozdobić dk., ozdabiać ndk.
przym. ozdobny
przysł. ozdobnie
Wiktionary
1. posiadający ozdoby;
2. o wymowie, stylu: obfitujący w przenośnie zwroty retoryczne;
3. będący ozdobą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stanowiący ozdobę; o cechach właściwych ozdobie
(1.2) o wymowie, stylu: obfitujący w przenośnie, zwroty retoryczne
Wiktionary
(1.1) Był to ozdobny ogródek, w którym hodowano aloesy.
Wiktionary
IPA: ɔˈzdɔbnɨ, AS: ozdobny
Wiktionary
rzecz. ozdoba ż., ozdóbka ż., zdobienie n., zdobnictwo n., ozdobność ż., ozdobnik m.
czas. ozdabiać ndk., ozdobić dk., zdobić ndk., przyozdobić dk., przyozdabiać ndk.
przym. zdobniczy, zdobny
przysł. ozdobnie, zdobniczo
Wiktionary
(1.1) dekoracyjny, ornamentowy, zdobny
(1.2) barokowy, kwiecisty, napuszony, pompatyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) powrót do zdrowia, zwalczenie choroby
Wiktionary
rzecz. ozdrowieniec m., zdrowie n.
czas. ozdrowieć dk., zdrowieć ndk.
przysł. zdrowo
Wiktionary
osoba powracająca do zdrowia; uzdrowieniec, rekonwalescent
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. książk. osoba, która wraca do zdrowia po jakiejś chorobie
Wiktionary
Ozdrowieniec – osoba, u której ustąpiły objawy choroby zakaźnej.
Zgodnie z Ustawą o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi z dnia 5 grudnia 2008 określenie "ozdrowieniec" zarezerwowane jest dla osoby, u której ustąpiły objawy choroby zakaźnej. W języku potocznym, jak również według Słownika Języka Polskiego, mianem ozdrowieńca określa się każdą niedawno chorującą osobę czy rekonwalescentów.
Wikipedia
IPA: ˌɔzdrɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛt͡s, AS: ozdrovʹi ̯ė̃ńec
Wiktionary
rzecz. zdrowie n., zdrówko n., zdrowienie n., ozdrowienie n., wyzdrowienie n.
czas. zdrowieć ndk., ozdrowieć dk., wyzdrowieć dk.
przym. zdrowy, ozdrowieńczy
przysł. zdrowo, niezdrowo
wykrz. zdrówko
Wiktionary
(1.1) rekonwalescent
Wiktionary
uzdrowieńczy;
1. odnoszący się do ozdrowieńca, osoby powracającej do zdrowia po długiej chorobie; rekonwalescencyjny;
2. w przenośni: taki, który niesie poprawę; uzdrawiający
SJP.pl
skrót od: odnawialne źródła energii
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = odnawialne źródło energii;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|m.;
(1.2) bibl. Księga Ozeasza;
Wiktionary
Ozeasz ( הוֹשֵׁעַ, „Oszua” skrót od "Jehoszua", "Hoszea", które znaczy: "Jahwe jest zbawieniem") – prorok Starego Testamentu, znany z księgi Ozeasza; syn Beeriego. Jest jednym z dwunastu proroków Biblii, znanych jako tzw. prorocy mniejsi. Według Talmudu był największym prorokiem swojego pokolenia.
Wikipedia
(1.1) Powiedz Ozeaszowi, by zabrał lornetkę.
(1.1) Sprawdzimy, ile razy ten czasownik pojawia się u Ozeasza.
Wiktionary
rzecz. Hoser m./ż.
:: zdrobn. Ozeaszek m.
przym. Ozeaszowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Ozeasz
Wiktionary
rzecz. Ozeasz m.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Ozeasza
Wiktionary
(1.1) W Ozeaszowym nauczaniu zauważyć można wpływy wcześniejszych proroków.
Wiktionary
rzecz. Ozeasz mos.
Wiktionary
mistrz sumo
SJP.pl
1. potocznie: charakterystyczny dla efektów stosowania leków na odchudzanie;
2. → Ozempic
SJP.pl
zanikowy, cuchnący nieżyt nosa
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. szeroko otworzyć
Wiktionary
rzecz. rozwieranie n., rozwarcie n., rozwartość ż.
czas. rozwierać ndk., rozewrzeć dk., gwara. ozewrzyć dk., łozewrzyć dk.
przym. rozwarty
Wiktionary
(1.1) gwara. ozewrzyć, łozewrzyć
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. szeroko otworzyć
Wiktionary
(1.1) Ano kie tak, to nie ma redy, to me jus jedz, ino zeby mi zaś nie było żol długo umierać, to se na brzyzku siednij, ozewrzyj kute, a jo skocem do tobie.
Wiktionary
rzecz. rozwieranie n., rozwarcie n., rozwartość ż.
czas. rozwierać ndk., rozewrzeć dk., gwara. ozewrzić dk., łozewrzyć dk.
przym. rozwarty
Wiktionary
(1.1) gwara. ozewrzić, łozewrzyć
Wiktionary
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = osobowe źródło informacji;
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Ozimka (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Ozimka (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Ozimek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ozimkiem, dotyczący Ozimka
Wiktionary
rzecz. Ozimek mrz.
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
Ozimek (niem. "Malapane") – miasto w Polsce, w województwie opolskim, w powiecie opolskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Ozimek.
Ozimek położony jest nad rzeką Małą Panwią (prawy dopływ Odry), na Równinie Opolskiej, na pograniczu Niziny i Wyżyny Śląskiej, na Górnym Śląsku, w odległości 10 km od kompleksu jezior turawskich. Rozciąga się pomiędzy drogą krajową nr 46 a linią kolejową nr 144.
Wikipedia
zboże ozime (czyli pochodzące z jesiennego siewu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. zboże wysiewane jesienią
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pola okrywały się już ciemnoszmaragdowym puchem ozimin, dobywających się cieniutkimi źdźbłami, co jak mgła przysłaniały zagony z lekka wygięte, podobne do rąk długich, oplatających w miłosnym uścisku pierś ziemi.
Wiktionary
IPA: ˌɔʑĩˈmʲĩna, AS: oźĩmʹĩna
Wiktionary
rzecz. zima ż.
przym. ozimy, oziminny, zimowy
przysł. zimą, zimowo
Wiktionary
(1.1) zboże ozime, pszenica ozima
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) daw. i gwara. przym. od: ozimina
Wiktionary
(1.1) Zasiew oziminny żytem i pszenicą wczas zacząć potrzeba, (…) pilnie pospieszając, aby się za ciepła zboże na zimę zakorzeniło.
Wiktionary
rzecz. ozimina ż.
przym. ozimy
Wiktionary
zboże ozime (czyli pochodzące z jesiennego siewu)
SJP.pl
zdolność rośliny do przetrwania okresu zimowego (po zasianiu jesienią)
SJP.pl
siany na jesień, potrzebujący do rozwoju niskich temperatur
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) roln. przeznaczony do jesiennego siewu, pochodzący z jesiennego siewu
Wiktionary
IPA: ɔˈʑĩmɨ, AS: oźĩmy
Wiktionary
rzecz. ozimina ż., zima ż.
przym. zimowy, oziminny
przysł. zimą, zimowo
Wiktionary
1. śmietka ozimówka - owad z rodziny śmietkowatych, groźny szkodnik zbóż;
2. rolnica ozimówka - gatunek rolnicy występujący w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto rejonowe w obwodzie królewieckim, w Rosji;
(1.2) geogr. adm. miasto zamknięte w rosyjskim obwodzie czelabińskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. oziorski
Wiktionary
(1.1) hist. Darkiejmy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Oziorskiem, dotyczący Oziorska
Wiktionary
rzecz. Oziorsk mrz.
Wiktionary
urządzenie chłodnicze; chłodnik
SJP.pl
chłodnictwo
SJP.pl
maszyna służąca do obniżania temperatury i do wytwarzania sztucznego lodu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. oziębić)
(1.1) obniżać temperaturę
(1.2) przen. sprawiać, że relacje lub uczucia stają się chłodne, mniej serdeczne
czasownik zwrotny niedokonany oziębiać się (dk. oziębić się)
(2.1) stawać się zimniejszym
(2.2) przen. stawać się mniej serdecznym; tracić bliskość emocjonalną
Wiktionary
rzecz. oziębianie n., oziębienie n., oziębłość ż.
przysł. ozięble
przym. oziębły
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|oziębić.
(1.2) fiz. spadek temperatury
(1.3) meteorol. zepsucie się pogody
(1.4) osłabienie relacji między osobami lub instytucjami
Wiktionary
(1.2) W warunkach klimatu umiarkowanego proces oziębienia pośmiertnego trwa zwykle 16-20 godzin.
(1.3) W połowie września nastąpiło oziębienie i właściciele zaczęli grzać.
(1.4) Jakie skutki pociągnęło za sobą oziębienie stosunków pomiędzy obu krajami?
Wiktionary
czas. oziębić dk., oziębiać ndk.
przym. oziębły
przysł. ozięble
rzecz. oziębiacz mrz., oziębialnictwo n., oziębialnik mrz., oziębianie n., oziębiarka ż., oziębłość ż.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. oziębiać)
(1.1) obniżyć temperaturę
(1.2) przen. sprawić, że relacje lub uczucia stają się chłodne, mniej serdeczne
czasownik zwrotny dokonany oziębić się (ndk. oziębiać się)
(2.1) stać się zimniejszym
(2.2) przen. stać się mniej serdecznym; stracić bliskość emocjonalną
Wiktionary
rzecz. oziębienie n., oziębłość ż.
przysł. ozięble
przym. oziębły
Wiktionary
(1.1) ochłodzić, schłodzić
(1.2) ochłodzić, osłabić, zniechęcić
Wiktionary
przysłówek
(1.1) chłodno, bez uczuć
Wiktionary
(1.1) Burmistrz zawsze traktował nas ozięble.
Wiktionary
rzecz. oziębienie n., oziębłość ż.
czas. oziębić dk., oziębiać ndk.
przym. oziębły
Wiktionary
(1.1) oschle
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: ozięble
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: oziębły
SJP.pl
oziębić się;
1. stać się zimniejszym;
2. stać się obojętnym, mniej przyjaznym
SJP.pl
1. dystans wobec kogoś lub czegoś, brak emocjonalnej więzi; oschłość, obojętność, chłód;
2. oziębłość płciowa - zaburzenie występujące głównie u kobiet polegające na niezdolności do przeżywania orgazmu; anorgazmia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zobojętnienie, oschłość, brak żywszych uczuć
(1.2) seks. osłabienie popędu płciowego, hipolibidemia
Wiktionary
(1.1) Jedną z głównych przeszkód do osiągnięcia świętości jest oziębłość duchowa. Jak możemy określić człowieka oziębłego? Oziębły jest taki człowiek, który chciałby służyć Bogu, ale pod warunkiem, że nic go to nie będzie kosztowało (…).
(1.2) Powodem ich rozwodu była oziębłość męża.
(1.2) Wśród czterech tysięcy kobiet w grupie czterdziesto-, pięćdziesięcioletnich, które zaczęły współżyć w dwudziestym ósmym — trzydziestym roku życia, stwierdziłam w sześćdziesięciu ośmiu procentach oziębłość seksualną.
Wiktionary
IPA: ɔˈʑɛ̃mbwɔɕt͡ɕ, AS: oźẽmbu̯ość
Wiktionary
rzecz. oziębienie n.
czas. oziębić dk., oziębiać ndk.
przym. oziębły
przysł. ozięble
Wiktionary
(1.1) niewrażliwość
(1.2) hipolibidemia
Wiktionary
pozbawiony żywszych uczuć, odnoszący się z rezerwą do kogoś lub czegoś, np. oziębłe stosunki, oziębły ton; chłodny, obojętny, oschły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się z rezerwą
(1.2) seks. chłodny
Wiktionary
(1.2) Moja Kasia jest coś ostatnio zbyt oziębła.
Wiktionary
rzecz. oziębienie n., oziębłość ż.
czas. oziębić dk., oziębiać ndk.
przysł. ozięble
Wiktionary
(1.1) bezuczuciowy, niewrażliwy, obojętny, oschły, szorstki
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
1. księżniczka Ozma - postać z serialu animowanego "W krainie czarnoksiężnika Oza";
2. projekt Ozma - pionierski eksperyment SETI z 1960 roku, który miał na celu znalezienie śladów obcych w odległych systemach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od:
1. Obóz Zjednoczenia Narodowego - organizacja polityczna działająca w latach 1937-39; Ozon;
2. Okręgowy Związek Narciarski
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) = osoba z niepełnosprawnością
Wiktionary
członek OZN-u (Ozonu, Obozu Zjednoczenia Narodowego); ozonowiec
SJP.pl
w analizie chemicznej: możliwość oznaczenia daną metodą analityczną określonego składnika w badanym materiale
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. najmniejsze stężenie lub ilość składnika w próbce, przy którym można oznaczyć ten składnik daną metodą
Wiktionary
możliwy do oznaczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|oznaczać.
(1.2) nauk. czynność laboratoryjna prowadząca do określenia parametrów danego preparatu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Średnika używa się w niektórych językach programowania do oznaczania zakończenia poszczególnych instrukcji.
Wiktionary
IPA: ˌɔznaˈt͡ʃãɲɛ, AS: označãńe
Wiktionary
czas. oznaczać
rzecz. oznaka ż.
Wiktionary
czasownik
(1.1) wyrażać określoną treść
(1.2) być oznaką
(1.3) znakować, wyróżniać, robić znak
Wiktionary
(1.1) Wykrzyknik albo trupia czaszka oznaczają niebezpieczeństwo.
(1.2) Woda na Marsie oznacza, że może istnieć tam życie.
(1.2) Brak białka w moczu nie oznacza, że go w ogóle nie wydalamy.
Wiktionary
IPA: ɔzˈnat͡ʃat͡ɕ, AS: označać
Wiktionary
rzecz. odznaka ż., znaczek mrz., znakownik mrz., oznaka ż., oznaczanie n., znak, znaczenie
czas. znaczyć
Wiktionary
(1.1) znaczyć
(1.2) wskazywać, świadczyć
(1.3) znaczyć, znakować, znamionować, cechować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|oznaczyć.
(1.2) etykietka
Wiktionary
rzecz. odznaka ż., oznaka ż.
przym. znakowy
Wiktionary
umowne oznaczenie czegoś; symbol liczbowy lub literowy
SJP.pl
dawniej: wyrazistość, konkretność, jednoznaczność
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mat. o układach równań: taki, którego rozwiązaniem jest dokładnie jedna para liczb;
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. oznaczać)
(1.1) dokonany od|oznaczać.
Wiktionary
(1.1) Stary kocur dokładnie oznaczył swoje terytorium moczem.
(1.1) Gajowy oznaczył farbą drzewa do wycinki.
Wiktionary
IPA: ɔˈznat͡ʃɨt͡ɕ, AS: označyć
Wiktionary
rzecz. oznaka ż., znakownik mrz., znaczek mrz., odznaka ż.
przym. znaczący, znakowy
Wiktionary
informować o czymś oficjalnie lub uroczyście; zawiadamiać, komunikować, oświadczać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. oznajmić)
(1.1) podawać wiadomość w sposób oficjalny, uroczysty lub zdecydowany
Wiktionary
(1.1) Tekst popularnej piosenki ludowej niósł się echem po całym dworcu, wdzierając się we wszystkie kolejowe zakamarki, wnętrza wagonów i budki zawiadowców ruchu, oznajmiając radośnie każdemu pasażerowi, że odtąd spora grupa młodych ludzi nie będzie już miała nic wspólnego z mundurem, bronią i reżimem koszarowym.
Wiktionary
rzecz. oznajmianie n., oznajmienie n.
czas. oznajmić dk., oznajmować ndk.
przym. oznajmujący
Wiktionary
(1.1) donosić, informować, komunikować, ogłaszać, oświadczać, podawać do wiadomości, składać oświadczenie, daw. oznajmować
Wiktionary
poinformować o czymś oficjalnie lub uroczyście; zawiadomić, zakomunikować, oświadczyć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|oznajmić.
(1.2) jęz. równoważnik zdania
Wiktionary
czas. oznajmić, oznajmiać
Wiktionary
poinformować o czymś oficjalnie lub uroczyście; zawiadomić, zakomunikować, oświadczyć
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|oznajmiać.
Wiktionary
(1.1) Około jedenastej, głos trąby oznajmił rozpoczęcie widowiska. Sułtan i Szeherezada zajęli miejsce na dywanie, a reszta zebranych stłoczyła się w jaskini Aladyna (…) Po zakończeniu pierwszej bajki, przeszli jej aktorzy, w uroczystym pochodzie do sali głównej i podniósłszy nad głową ramiona, oddali sułtanowi głęboki salaam. Potem zostawali jako widzowie w sali, która się napełniała zwolna.
(1.1) – Niestety, nie zdał Pan – oznajmił egzaminator beznamiętnym głosem.
Wiktionary
IPA: ɔzˈnajmʲit͡ɕ, AS: oznai ̯mʹić
Wiktionary
rzecz. oznajmienie n.
czas. oznajmiać
Wiktionary
dawniej: oznajmiać; dziś żywe tylko w imiesłowie współczesnym "oznajmujący"
SJP.pl
dawniej: oznajmiać; dziś żywe tylko w imiesłowie współczesnym "oznajmujący"
SJP.pl
1. to, po czym da się poznać jakiś stan lub proces; objaw, przejaw, symptom, sygnał;
2. przedmiot będący symbolem przynależności do jakiejś organizacji lub pełnienia jakiejś funkcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) objaw świadczący o czymś; dowód, znak czegoś
(1.2) przedmiot, który jest symbolem, znakiem czegoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Spóźnianie się nie zawsze jest oznaką braku szacunku.
(1.2) W swojej kwaterze dyrektor włożył bluzę z oznakami sierżanta kanadyjskich komandosów i czerwony beret.
Wiktionary
IPA: ɔzˈnaka, AS: oznaka
Wiktionary
czas. oznaczać ndk., oznaczyć dk., oznakować dk.
rzecz. oznaczanie n., oznaczenie n., odznaka ż.
Wiktionary
(1.1) przejaw, objaw, symptom
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) opatrzenie znakami
(1.2) zbiór znaków dotyczących czegoś
Wiktionary
czas. oznakować dk.
rzecz. znakownik mrz.
przym. znakowy
Wiktionary
coś, po czym poznajemy jakiś stan lub proces
SJP.pl
taki, po którym można poznać jakiś stan lub proces
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ogłaszać z ambony
Wiktionary
gatunek słodkiego, aromatycznego wina
SJP.pl
kopalna mieszanina stałych węglowodorów, powstająca w następstwie odgazowania ropy naftowej; wosk ziemny
SJP.pl
Ozokeryt, dawniej: wosk ziemny – mieszanina stałych wielkocząsteczkowych węglowodorów, głównie "n-" i izoparafinowych. Nazwa została nadana przez Ernsta Friedricha Glockera w 1833 r.
Wikipedia
odmiana tlenu; gaz o charakterystycznym zapachu i błękitnej barwie; silny utleniacz, stosowany do odkażania wody i odświeżania powietrza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. alotropowa odmiana tlenu o trzech atomach;
Wiktionary
Zobacz też: Ozon (ujednoznacznienie).
Ozon (stgr. "ὄζον" [odzon] – pachnący), tritlen lub trójtlen (O3) – alotropowa odmiana tlenu składająca się z trójatomowych cząsteczek.
Posiada silne własności aseptyczne i toksyczne, w związku z czym stosowany jest przy dezynfekcji wody. Naturalnie gromadzi się w stratosferze tworząc warstwę ozonową, która pochłania część promieniowania z zakresu nadfioletu o długości fali między 200 nm a 300 nm dochodzącego ze Słońca do Ziemi.
Wikipedia
IPA: ˈɔzɔ̃n, AS: ozõn
Wiktionary
rzecz. ozonowanie n., ozonizacja ż.
czas. ozonować ndk.
przym. ozonowy
Wiktionary
urządzenie wytwarzające ozon z tlenu pod wpływem mikrowyładowań elektrycznych; ozonizator
SJP.pl
związek organiczny powstały przez przyłączenie cząsteczki ozonu do podwójnego wiązania między atomami węgla; ozonid
SJP.pl
związek organiczny powstały przez przyłączenie cząsteczki ozonu do podwójnego wiązania między atomami węgla; ozonek
SJP.pl
związek organiczny powstały przez przyłączenie cząsteczki ozonu do podwójnego wiązania między atomami węgla; ozonek
SJP.pl
handlowa nazwa środka dezynfekującego i wybielającego
SJP.pl
poddawanie czegoś działaniu ozonu; ozonowanie
SJP.pl
urządzenie wytwarzające ozon z tlenu pod wpływem mikrowyładowań elektrycznych; ozonator
SJP.pl
poddawać coś działaniu ozonu
SJP.pl
poddawać coś działaniu ozonu
SJP.pl
związek organiczny powstały przez przyłączenie cząsteczki ozonu do podwójnego wiązania między atomami węgla; ozonid
SJP.pl
Ozonki – grupa niestabilnych, reaktywnych związków chemicznych powstających pod wpływem ozonu. Mają właściwości utleniające i wybuchowe, rozkładają się w obecności wody.
Wikipedia
metoda określania miejsca podwójnego wiązania w alkenach
SJP.pl
Ozonoliza – technika analityczna ustalania struktury chemicznej węglowodorowej części organicznych związków chemicznych opierająca się na reakcji chemicznej ozonu z tymi związkami i jednocześnie nazwa samej reakcji.
Analiza produktów hydrolizy tworzących się ozonków umożliwia określenie niektórych aspektów budowy organicznych związków chemicznych. Między innymi można tą metodą określić miejsce występowania wiązania podwójnego w alkenach:
Wikipedia
warstwa atmosfery ziemskiej na wysokości od 10 do 50 km nad powierzchnią Ziemi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) warstwa zwiększonej koncentracji ozonu w stratosferze Ziemi;
Wiktionary
Ozonosfera (warstwa ozonowa, powłoka ozonowa) – warstwa zwiększonej koncentracji ozonu w stratosferze. Za obszar jej występowania przyjmuje się wysokości 10–50 lub 20–40 km nad poziomem morza. Najwyższe stężenie ozonu występuje na wysokości około 32 km nad powierzchnią Ziemi. Na tej wysokości stężenie ozonu może wynosić nawet 15 części na milion (0,0015%).
Wikipedia
(1.1) Ozonosfera jest warstwą ochronną bardzo ważną dla życia na Ziemi.
Wiktionary
(1.1) warstwa ozonowa, powłoka ozonowa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. terapia ozonem
Wiktionary
IPA: ɔˈzɔ̃nɔtɛˈrapʲja, AS: ozõnoterapʹi ̯a
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ozonować.
Wiktionary
Ozonowanie – technologia oczyszczania i dezynfekcji z wykorzystaniem ozonu.
Wikipedia
IPA: ˌɔzɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ozõnovãńe
Wiktionary
czas. ozonować
rzecz. ozon m.
przym. ozonowy
Wiktionary
dezynfekować wodę przy użyciu ozonu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) chem. poddawać coś działaniu ozonu
Wiktionary
IPA: ˌɔzɔ̃ˈnɔvat͡ɕ, AS: ozõnovać
Wiktionary
rzecz. ozon m., ozonowanie n., ozonizacja ż.
przym. ozonowy
Wiktionary
członek Ozonu (OZN-u, Obozu Zjednoczenia Narodowego); OZN-owiec
SJP.pl
dotyczący Ozonu (OZN-u); OZN-owski
SJP.pl
dotyczący ozonu, wykonywany przy użyciu ozonu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. związany z ozonem, wykorzystujący ozon
Wiktionary
IPA: ˌɔzɔ̃ˈnɔvɨ, AS: ozõnovy
Wiktionary
rzecz. ozon m., ozonowanie n.
czas. ozonować
Wiktionary
1. języczek, jęzorek;
2. potrawa z języka bydlęcego;
3. gatunek grzyba pasożytującego na dębach
SJP.pl
1. języczek, jęzorek;
2. potrawa z języka bydlęcego;
3. gatunek grzyba pasożytującego na dębach
SJP.pl
mieszkaniec Ozorkowa
SJP.pl
mieszkanka Ozorkowa
SJP.pl
przymiotnik od: Ozorków
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ozorkowem, dotyczący Ozorkowa
Wiktionary
rzecz. Ozorków mrz.
Wiktionary
1. języczek, jęzorek;
2. potrawa z języka bydlęcego;
3. gatunek grzyba pasożytującego na dębach
SJP.pl
Ozorków – miasto nad rzeką Bzurą, w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim. Miasto znajduje się 20 km na północ od Łodzi. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do tzw. „małego” województwa łódzkiego.
Według danych GUS z 31 grudnia 2023 r. miasto miało 18 064 mieszkańców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. gw-pl|Tykocin. kobieta gadatliwa, wygadana
Wiktionary
(1.1) (…) Zarno wszyćko dokumentnie rzeknę, z czego się pokaże la prześwietnego sądu i la zgromadzonego narodu, co jestem niewinowaty a Dominikowa cygan jest baba, pleciuch i ozornica zapowietrzona!
Wiktionary
(1.1) war. jęzornica, jęzorzysta
Wiktionary
Ozorowice (niem. "Sponsberg") – wieś w Polsce w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, w gminie Wisznia Mała. Na północ od miejscowości rozciągają się Wilczyńskie Lasy.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: ozór
SJP.pl
zabytkowa metoda fotograficzna, stosowana do powielania rysunków
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ozurgeti, dotyczący Ozurgeti
Wiktionary
rzecz. Ozurgeti n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w zachodniej Gruzji, stolica regionu Guria;
Wiktionary
Ozurgeti ( ოზურგეთი) – miasto w zachodniej Gruzji, stolica regionu Guria, siedziba gminy Ozurgeti.
Prawa miejskie posiada od 1840 roku. W latach 1934–1989 oficjalna nazwa miasta brzmiała Macharadze, na cześć Filipe Macharadze, gruzińskiego działacza komunistycznego.
Wikipedia
przym. ozurgecki
Wiktionary
(1.1) hist. Macharadze (1934-1989)
Wiktionary
nałożyć na pracodawcę obowiązek płacenia składek ZUS za pracownika
SJP.pl
nakładać na pracodawcę obowiązek płacenia składek ZUS za pracownika
SJP.pl
1. wkładać, nakładać obuwie; wzuwać, obuwać;
2. rzadko o bucie: ubierać, osłaniać nogę
SJP.pl
dawniej: włożyć, nałożyć obuwie; wzuć, obuć
SJP.pl
taki, który się ozwał
SJP.pl
przestarzałe: ozwać się -
a) zwrócić się bezpośrednio do kogoś, zabrać głos;
b) o zwierzętach: wydać głos;
c) dać się słyszeć, rozlec się
SJP.pl
w starożytnym Egipcie: bóg zaświatów i sędzia zmarłych, mąż i brat Izydy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitegip. staroegipski bóg śmierci i odrodzonego życia, wielki sędzia zmarłych;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(2.1) astr. planeta spoza Układu Słonecznego;
Wiktionary
Ozyrys (/oʊˈsaɪrɪs/, z egipskiego wsjr) – w mitologii egipskiej bóg śmierci i odrodzonego życia, Wielki Sędzia zmarłych. Syn bogini Nut i boga Geba, brat Seta, Izydy i Neftydy. Poślubił Izydę, był władcą ziemi, podziemi i krainy umarłych (Pola Jaru). Miał dwóch synów: Anubisa z Neftydą i Horusa z Izydą. Główny ośrodek kultu: Abydos i Busiris.
Wikipedia
IPA: ɔˈzɨrɨs, AS: ozyrys
Wiktionary
przestarzale: zwracać się bezpośrednio do kogoś, zabierać głos
SJP.pl
język (zwłaszcza zwierzęcia); jęzor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. mięso z języka zwierzęcia
(1.2) pot. przen. język człowieka
(1.3) kulin. odpowiednio przyrządzony ozór (1.1) bydlęcy
Wiktionary
Ozór – pojęcie z zakresu technologii żywności, oznaczające język zwierzęcy jako element podrobów. Razem z wszystkimi podrobami zaliczany jest do ubocznych artykułów poubojowych. Nazwą tą określa się także dania przyrządzone z języków zwierzęcych.
Wikipedia
(1.2) Nie lubię tej Maryśki, na mój widok zawsze wywala ozór.
(1.3) Na drugie danie podano ozór w galarecie.
Wiktionary
IPA: ˈɔzur, AS: ozur
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. ozorek m.
przym. ozorkowy
Wiktionary
unaczyniona i unerwiona tkanka łączna otaczająca korzeń zęba; wiąże go ze ścianą zębodołu, tworzy więzadła zęba
SJP.pl
Ozębna, więzadło przyzębne (łac. "periodontium"), desmodont (tj. więzadło przyzębia) – tkanka wypełniająca przestrzeń między cementem korzeniowym a kością wyrostka zębodołowego, łącząca jednocześnie obie struktury.
Zbudowana jest z dwóch typów tkanki łącznej: włóknistej (o układzie regularnym) oraz wiotkiej (bogatej w komórki, naczynia i nerwy).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. dziedzic
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) stpol. ojczym datadef|1424}}
Wiktionary
przestarzałe: mrok, ciemność; ćma
SJP.pl
przestarzałe: czynić coś ciemnym, mrocznym; przyciemniać
SJP.pl
dawniej: uczynić coś ciemnym, mrocznym; przyciemnić, poćmić
SJP.pl
gwarowo: taki, który się oćpał (zjadł za dużo, objadł się)
SJP.pl
oćpać się - pospolicie, gwarowo: zjeść za dużo, objeść się
SJP.pl
bić mocno batem, rózgą itp.
SJP.pl
zbić mocno batem, rózgą itp.; wychłostać, wysmagać
SJP.pl
regionalnie o małym placku z mąki lub tartych kartofli, smażonym na tłuszczu; oładka, ołatka
SJP.pl
regionalnie o małym placku z mąki lub tartych kartofli, smażonym na tłuszczu; oładek, ołatka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. placuszek z tartych ziemniaków i mąki, racuszek
(1.2) kulin. smażony placek drożdżowy z mąki
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: oładek
Wiktionary
(1.1) Na drugie danie podano kotlety z oładkami.
Wiktionary
IPA: ɔˈwatka, AS: ou̯atka
Wiktionary
(1.1) placuszek, racuszek, białystok|oładek., reg. oładzie lm.
Wiktionary
regionalnie o małym placku z mąki lub tartych kartofli, smażonym na tłuszczu; oładek, oładka
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. gmina wiejska w Polsce;
3. miasto na Litwie;
4. rzeka na Śląsku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w południowo-zachodniej Polsce, dopływ Odry;
(1.2) geogr. miasto w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie oławskim;
(1.3) geogr. miasto na Litwie;
Wiktionary
Oława ( Olavia, Ohlau, Olava) – miasto w Polsce, w województwie dolnośląskim, w aglomeracji wrocławskiej, siedziba powiatu oławskiego oraz gminy wiejskiej Oława. Miasto leży nad rzekami Oławą, potocznie zwaną Oławką i Odrą, 27 km na południowy wschód od Wrocławia. Według danych GUS z 1 stycznia 2023 r. Oława liczyła 33 153 mieszkańców (133. miejsce w kraju). Powierzchnia wynosi 27,36 km² (206. miejsce w kraju), natomiast gęstość zaludnienia wynosi 1211,7 osób/1 km² (15. miejsce w województwie).
Wikipedia
(1.1) Płynąc Oławą widzieliśmy z kajaka wilki.
(1.2) Średni przepływ wynosi w Oławie 3,43 m³/s.
Wiktionary
rzecz. oławianin mos., oławianka ż.
przym. oławski
Wiktionary
mieszkaniec Oławy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Oławy
Wiktionary
IPA: ˌɔwaˈvʲjä̃ɲĩn, AS: ou̯avʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Oława ż.
:: fż. oławianka ż.
przym. oławski
Wiktionary
mieszkanka Oławy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Oławy
Wiktionary
IPA: ˌɔwaˈvʲjãnka, AS: ou̯avʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Oława ż.
:: fm. oławianin m.
przym. oławski
Wiktionary
przymiotnik od: Oława
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od Oława
Wiktionary
IPA: ɔˈwafsʲci, AS: ou̯afsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Oława, oławianin, oławianka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. oberiba.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ołdrzychowicami, dotyczący Ołdrzychowic
Wiktionary
rzecz. Ołdrzychowice nmos.
Wiktionary
ukraińskie imię męskie
SJP.pl
oszukać kogoś
SJP.pl
przestarzale: okłamywać
SJP.pl
miasto w Czechach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Czechach;
Wiktionary
Ołomuniec (cz., Olmütz, hanacki "Olomóc" albo "Holomóc", Eburum albo Olomucium) – miasto statutarne na Morawach we wschodniej części Czech, na Obniżeniu Górnomorawskim, u ujścia Młyńskiego Potoku i Bystrzycy do Morawy. Jest stolicą kraju ołomunieckiego, powiatu Ołomuniec, a także archidiecezji Kościoła rzymskokatolickiego i Czechosłowackiego Kościoła Husyckiego oraz eparchii Kościoła Prawosławnego Czech i Słowacji. Stanowi historyczną stolicę Moraw i jest głównym miastem regionu etnograficznego Haná.
Wikipedia
(1.1) Przyjechało kilku filatelistów z Ołomuńca.
Wiktionary
IPA: ˌɔwɔ̃ˈmũɲɛt͡s, AS: ou̯õmũńec
Wiktionary
rzecz. ołomuńczanin mos., ołomuńczanka ż.
przym. ołomuniecki
Wiktionary
przymiotnik od: Ołomuniec
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do czeskiego miasta Ołomuniec
Wiktionary
(1.1) Nie wiadomo, co zaprowadziło Arona Gajera - jak wówczas mawiano - przed kratki sądowe i w konsekwencji do ołomunieckiego kryminału.
Wiktionary
rzecz. Ołomuniec mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w północno-zachodniej Rosji, na terenie Republiki Karelii;
Wiktionary
Ołoniec (ros. Олонец, karelski "Anus" lub "Anuksenlinnu", fiń. "Aunus") – miasto w północno-zachodniej Rosji, na terenie wchodzącej w skład tego państwa Republiki Karelii.
Wikipedia
przym. ołoniecki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ołońcem, dotyczący Ołońca
Wiktionary
rzecz. Ołoniec mrz.
Wiktionary
sól kwasu ołowianego; ołowin
SJP.pl
ołowiany ciężarek zawieszony na lince, do mierzenia głębokości wody; sonda
SJP.pl
Ołowianka (niem. "Bleihof") – wyspa w Gdańsku na rzece Motławie i Kanale na Stępce, położona w dzielnicy Śródmieście.
Wikipedia
niebieski o odcieniu ołowianym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) koloru niebieskiego o odcieniu ołowianym
Wiktionary
szary o odcieniu ołowianym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) koloru szarego o odcieniu ołowianym
Wiktionary
1. zrobiony z ołowiu
2. mający kolor ołowiu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wykonany z ołowiu, związany z ołowiem, dotyczący ołowiu
przymiotnik jakościowy
(2.1) przen. taki, który ma cechy podobne do ołowiu, np. barwę, ciężar
Wiktionary
IPA: ˌɔwɔˈvʲjãnɨ, AS: ou̯ovʹi ̯ãny
Wiktionary
rzecz. ołów m., ołówek m., ołowica ż., ołowiowanie n.
czas. ołowiować ndk.
przym. ołowiowy
Wiktionary
(1.1) ołowiowy
Wiktionary
przewlekłe zatrucie ołowiem; saturnizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zatrucie ołowiem
Wiktionary
Ołowica, saturnizm, plumbizm – zespół objawów rozwijający się wskutek narażenia organizmu na ołów i jego związki. Powoduje osłabienie, bezsenność, brak łaknienia, zaburzenia widzenia i uszkodzenia wewnętrznych narządów ciała (wątroby oraz nerek). Dodatkowo, poprzez wiązanie się z niektórymi enzymami, mogą uszkadzać krwinki czerwone, a także komórki układu nerwowego.
Wikipedia
(1.1) U drukarzy wówczas wystąpiły objawy ołowicy jak: zaparcie, bóle brzucha, spadek masy ciała, osłabienie i drażliwość.
Wiktionary
rzecz. ołów mrz., ołówek mrz.
przym. ołowiany, ołowiawy, ołowicowy, ołowiowy
Wiktionary
(1.1) saturnizm
Wiktionary
sól kwasu ołowianego; ołowian
SJP.pl
obfitujący w ołów; dostarczający ołowiu; zawierający ołów
SJP.pl
wariant metalorytu, polegający na wycinaniu wypukłego reliefu za pomocą rylców drzeworytniczych i dłut w ołowianej płytce
SJP.pl
przymiotnik od: ołów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ołowiem, dotyczący ołowiu; wykonany z ołowiu
Wiktionary
rzecz. ołów mrz., ołówek mrz., ołowica ż., ołowiowanie n.
czas. ołowiować ndk.
przym. ołowiany
Wiktionary
(1.1) ołowiany
Wiktionary
roślina z rodziny zawciągowatych, rosnąca zwykle na niżu na piaszczystych glebach oraz na górskich łąkach
SJP.pl
rodzina roślin okrytonasiennych z rzędu goździkowców; zawciągowate
SJP.pl
Oł
Wikipedia
o cechach ołownicowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
afrykańskie pnącze z rodziny ołownicowatych; plumbago
SJP.pl
Ołownik (niem. "Launingken", 1938–1945 "Sanden") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie węgorzewskim, w gminie Budry.
Do sołectwa Ołownik należą: wieś Ołownik oraz osady Ołownik i Pochwałki.
Przysiółkami wsi Ołownik są Rososze (dawniej Ławniki) i Rożny (dawniej PGR Piotrowo).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. dziadek
Wiktionary
(1.1) war. gw. Górny Śląsk opa, oupa, oupik, upa, staraszek, starek, staroszek, starzik, starziyk, starzyk
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) rzad. rel. związany z ołtarzem; będący częścią wyposażenia ołtarza
Wiktionary
(1.1) ołtarzowy
Wiktionary
1. miejsce składania ofiar religijnych;
2. stół ofiarny przeznaczony do odprawiania mszy w chrześcijaństwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. stół lub podwyższenie, na którym składa się ofiarę bogu lub bóstwu;
(1.2) właśc. nastawa ołtarzowa, dekoracja za ołtarzem (1.1)
Wiktionary
Ołtarz ( altare, "altarium") – miejsce składania ofiar religijnych.
Wikipedia
(1.1) Kapłan w natchnieniu podszedł do ołtarza.
(1.1) Wybrano trzystu spośród pojmanych (…) i złożono ich w dniu id marcowych jako krwawe ofiary na ołtarzu wzniesionym ku czci boskiego Juliusza.
Wiktionary
IPA: ˈɔwtaʃ, AS: ou̯taš
Wiktionary
rzecz. Ołtarz m., Ołtarzew m.
:: zdrobn. ołtarzyk m.
przym. ołtarzowy
Wiktionary
(1.1) gwara. ółtarz, oltarz, óltarz, ontarz
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Ołtarzew – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie warszawskim zachodnim, w gminie Ożarów Mazowiecki. Ma status sołectwa.
Wikipedia
→ Ołtarzew (wieś w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) rel. związany z ołtarzem; będący częścią wyposażenia ołtarza
Wiktionary
rzecz. ołtarz mrz., ołtarzyk mrz.
Wiktionary
(1.1) ołtarny
Wiktionary
1. zdrobnienie od: ołtarz;
2. mały ołtarz lub udekorowana figurka;
3. obraz lub rzeźba noszona w czasie procesji; feretron
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: ołtarz
(1.2) mały ołtarz kościelny
(1.3) figurka lub obraz w mieszkaniu, udekorowany świecami i/lub kwiatami
(1.4) obraz, rzeźba noszona w czasie procesji
Wiktionary
IPA: ɔwˈtaʒɨk, AS: ou̯tažyk
Wiktionary
rzecz. ołtarz m.
przym. ołtarzowy
Wiktionary
(1.4) feretron
Wiktionary
dawniej: obłupić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;
Wiktionary
Ołyka ( Олика) – miasto na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie łuckim, siedziba hromady. W 2022 roku liczyło ok. 3123 mieszkańców.
Wikipedia
przym. ołycki
Wiktionary
1. pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 82 i symbolu Pb, metal wykorzystywany np. do wyrobu rur, amunicji;
2. coś wytworzonego z ołowiu (metalu), zwłaszcza kula, śrut
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Pb i liczbie atomowej 82;
(1.2) peryfr. pocisk wystrzeliwany z broni strzeleckiej
Wiktionary
Ołów (Pb, plumbum) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 82. Należy do metali ciężkich, jest miękki i kowalny, ma też względnie niską temperaturę topnienia. Świeżo cięty jest białawo-niebieski, na powietrzu matowieje do matowej szarości. Ma najwyższą liczbę atomową ze wszystkich stabilnych pierwiastków, kończy trzy szeregi rozpadu cięższych pierwiastków promieniotwórczych.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma ołów?
Wiktionary
IPA: ˈɔwuf, AS: ou̯uf
Wiktionary
rzecz. ołowica ż., ołowian m., ołowin m., ołowianka ż., ołówek m., ołóweczek m.
przym. ołowiowy, ołowiany
Wiktionary
(1.1) symbol. Pb
(1.2) kula, pocisk, śrut
Wiktionary
zdrobnienie od: ołówek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: ołówek
(1.2) mały ołówek
Wiktionary
IPA: ˌɔwuˈvɛt͡ʃɛk, AS: ou̯uveček
Wiktionary
rzecz. ołówek m., ołów m.
przym. ołówkowy
Wiktionary
1. przyrząd do pisania z wkładem grafitowym
2. obrazek narysowany ołówkiem; technika jego wykonania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyrząd służący do pisania, mający rysik z grafitu, można go zmazywać;
Wiktionary
Ołówek – narzędzie do pisania lub rysowania na papierze lub drewnie. Cechuje się czarnym lub ciemnoszarym kolorem pisma oraz możliwością starcia naniesionego za jego pomocą napisu.
Metalowe zakończenie akselbantów noszonych przy współczesnym umundurowaniu jest pozostałością przymocowywanego do nich dawniej kawałka ołowiu, który spełniał rolę ołówka.
Wikipedia
(1.1) Przed wyjściem do szkoły włożył do piórnika ołówek.
Wiktionary
IPA: ɔˈwuvɛk, AS: ou̯uvek
Wiktionary
rzecz. ołów m.
:: zdrobn. ołóweczek m.
przym. ołówkowy, ołowiany, ołowiowy
Wiktionary
świadczenie pieniężne pracodawcy na rzecz pracownika, którego dziecko uczęszcza do szkoły; kredkowe, piórnikowe
SJP.pl
1. → ołówek;
2. mający kolor grafitu ołówka;
3. mający podłużny, wąski kształt
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do ołówka
(1.2) wykonany ołówkiem
(1.3) przypominający wyglądem lub kształtem ołówek
Wiktionary
IPA: ˌɔwufˈkɔvɨ, AS: ou̯ufkovy
Wiktionary
rzecz. ołówek m., ołóweczek m.
Wiktionary
o niego
SJP.pl
forma ściągnięta
(1.1) książk. o niego
Wiktionary
(1.1) Nie położono też żadnego napisu, aby się oń żaden konsul nie potknął, albo znakomity ród nie zawstydził.
Wiktionary
IPA: ɔ̃ɲ, AS: õń
Wiktionary
1. część maszyny, pojazdu itp., na której osadzone są inne części, obracające się dokoła niej lub wraz z nią
2. prosta będąca centralną linią jakiegoś układu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) centralna linia danego układu
(1.2) przen. główny punkt czegoś; rdzeń, istota czegoś
(1.3) techn. element mechanizmu lub maszyny, służący utrzymaniu w określonym położeniu osadzonych na osi (1.1) wirujących elementów;
(1.4) mat. prosta, na której wyróżniono zwrot i punkt O zwany zerowym oraz ustalono odcinek jednostkowy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.4) Początek układu współrzędnych to punkt przecięcia jego osi.
Wiktionary
IPA: ɔɕ, AS: oś
Wiktionary
rzecz. ośka ż., osiowość ż.
czas. osiować
przym. osiowy
przysł. osiowo
Wiktionary
(1.3) piasta
Wiktionary
krzew z rodziny berberysowatych; mahonia
SJP.pl
roślina z rodziny traw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest ościenne; cecha tych, którzy są ościenni
Wiktionary
przym. ościenny
przysł. ościennie
Wiktionary
sąsiadujący
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) położony po drugiej stronie granicy; taki, który sąsiaduje
Wiktionary
(1.1) W latach po zjednoczeniu Niemiec kanclerz wprowadził Realpolitik, która oznaczała liczne – często tajne – sojusze z państwami ościennymi.
Wiktionary
IPA: ɔˈɕt͡ɕɛ̃nːɨ, AS: ośćẽ•ny
Wiktionary
rzecz. ościenność ż.
Wiktionary
(1.1) sąsiedni
Wiktionary
1. narzędzie - ostre widełki osadzone na drewnianym trzonku - służące do połowu ryb
2. skaza fizyczna lub emocjonalna
SJP.pl
Oścień (inna nazwa: ość) – rodzaj narzędzia w postaci ostrych stalowych widełek osadzonych na drewnianym trzonku, służącego do kłucia ryb przy połowie;
dawniej ościeniem zwano także spiczasty kij (kostur) do popędzania bydła.
Wikipedia
dawniej: ościeże - wewnętrzna powierzchnia otworu okiennego lub drzwiowego; roścież; rozcież
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) daw. zob. na oścież.
Wiktionary
rzecz. ościeże nmos., ościeżnica ż.
przysł. na oścież
Wiktionary
(1.1) roścież, rozcież
Wiktionary
wewnętrzna powierzchnia otworu okiennego lub drzwiowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bud. wewnętrzna powierzchnia otworu okiennego lub drzwiowego;
Wiktionary
Ościeże – powierzchnie poprzeczne do płaszczyzny muru przy otworze okiennym lub drzwiowym. Mogą być to powierzchnie boczne (pionowe), górna (pozioma, ukośna lub w kształcie łuku) zamykająca od góry otwór. Powierzchnia poprzeczna może być prowadzona prostopadle do lica ściany lub ukośnie (glif).
Wikipedia
rzecz. ościeżnica ż.
przysł. oścież
Wiktionary
rama przylegająca do ościeża drzwiowego lub okiennego; futryna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rama okna lub drzwi zamontowana w otworze ściany;
Wiktionary
Ościeżnica – nieruchoma rama osadzona w ościeży, czyli wewnętrznej krawędzi otworu ściany budynku – w otworze okiennym lub drzwiowym. Ościeżnica drzwiowa różni się od okiennej tym, że ma tylko trzy boki: dwa stojaki i nadproże. Czwarty bok tworzy tzw. ślepy próg. Do ościeżnicy montuje się na zawiasach skrzydła drzwiowe, okienne lub bramowe, rzadziej bezpośrednio przeszklenie.
Wikipedia
rzecz. ościeże nmos., oścież
przysł. oścież, na oścież
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co ościste
Wiktionary
przym. ościsty
rzecz. ostka ż., ość ż.
Wiktionary
1. mający wiele rybich ości;
2. o roślinach: pokryty kolcami, plewami; kłujący, kolący;
3. o pieczywie: zawierający ości, plewy itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) icht. o rybie: mająca dużo ości
(1.2) bot. o kłosie: mający dużo ości
Wiktionary
(1.1) Flądra jest bardzo oścista, ale też bardzo smaczna.
Wiktionary
IPA: ɔɕˈt͡ɕistɨ, AS: ośćisty
Wiktionary
rzecz. ość ż., ostka ż., oścień m., ościstość ż.
przym. kościsty
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w anatomii: łącznotkankowa błona otaczająca ścięgno
SJP.pl
o cechach oścowatych (rodzina błonkówek)
SJP.pl
Oścowate (Aphelinidae) – rodzina błonkówek z nadrodziny bleskotek (Chalcidoidea).
Wikipedia
o cechach oścowatych (rodzina błonkówek)
SJP.pl
zdrobnienie od: oś (część urządzenia)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała oś
(1.2) slang. pot. osiedle
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Coraz częściej bywam na starej ośce.
Wiktionary
IPA: ˈɔɕka, AS: ośka
Wiktionary
rzecz. oś ż., osiowość ż.
czas. osiować, wyosiować
przym. osiowy
przysł. osiowo
Wiktionary
(1.2) bloki, dzielnia, rejon, rewir
Wiktionary
1. dawniej: trop, ślad;
2. w łowiectwie: ślad kuny na śniegu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. ślad, trop
(1.2) łow. ślad kuny na śniegu
Wiktionary
(1.1) Pies ruszył po ośladzie a myśliwy za nim.
Wiktionary
rzecz. ślad mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zootechn. młody osioł
Wiktionary
Oś
Wikipedia
(1.1) Oślarzowi kazano wyprowadzić także młode oślaki.
Wiktionary
rzecz. osioł mzw., osiołek mzw., oślarz mos., oślę mzw., oślica ż., oślina ż., oślątko n.
przym. ośli
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. zootechn. mężczyzna pasący osły
Wiktionary
(1.1) Droga na pastwisko zajęła oślarzowi pół godziny.
Wiktionary
rzecz. oślak mzw., osioł mzw., osiołek mzw., oślę mzw., oślica ż., oślina ż., oślątko n.
:: fż. oślarka ż.
przym. ośli
Wiktionary
pozbawiać zdolności widzenia
SJP.pl
pozbawiać zdolności widzenia
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. oślepić)
(1.1) pozbawiać wzroku
(1.2) poprzez silne świecenie czy blask uniemożliwiać patrzenie
(1.3) pozbawiać rozumu, uniemożliwiać panowanie nad sobą
Wiktionary
(1.2) Nagle reflektor rozbłysł światłem o sile ponad siedemnastu tysięcy luksów, całkowicie oślepiając zgromadzonych.
Wiktionary
czas. oślepianie n., oślepić dk., oślepienie n., oślepnąć dk.
przym. oślepiający
przysł. oślepiająco
rzecz. ślep mrz., ślepak mos./mrz./mzw.
Wiktionary
(1.2) razić
(1.3) zaślepiać
Wiktionary
pozbawić zdolności widzenia
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. oślepiać)
(1.1) dokonany od|oślepiać.
Wiktionary
czas. oślepiać
rzecz. ślep mrz., ślepak mos./mrz./mzw.
Wiktionary
stracić wzrok, zdolność widzenia; ociemnieć, zaniewidzieć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. ślepnąć)
(1.1) med. stać się ślepym; przestać widzieć, stracić wzrok
(1.2) przen. przestać coś dostrzegać
Wiktionary
(1.1) Pod koniec życia nasz pies Bruno prawie całkiem już oślepł.
Wiktionary
rzecz. oślepnięcie n., ślepy mos., ślep mrz., ślepak mzw./mos./mrz.
przym. ślepy
czas. oślepiać
Wiktionary
taki, który przestał widzieć; niewidomy
SJP.pl
związany z osłem, charakterystyczny dla osła
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do osła
przymiotnik relacyjny
(2.1) dotyczący osła, określający osła, używany przy ośle
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla osła, mający cechy osła
Wiktionary
IPA: ˈɔɕlʲi, AS: oślʹi
Wiktionary
rzecz. oślarz mos., oślak mzw., oślę n., osioł mos./mzw., osiołek mzw., oślica ż., oślina ż., oślątko n.
Wiktionary
1. samica osła;
2. potocznie: kobieta niezbyt inteligentna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. samica osła
Wiktionary
(1.1) Dam rozkaz osiodłania oślicy, wsiądę na nią i pójdę wraz z królem.
Wiktionary
IPA: ɔɕˈlʲit͡sa, AS: oślʹica
Wiktionary
rzecz. oślarz mos., oślak mzw., osioł mzw., osiołek mzw., oślę n., oślina ż., oślątko n.
przym. ośli
Wiktionary
1. zdrobnienie od: oślica (samica osła);
2. słodkowodny skorupiak
SJP.pl
bezpłodny mieszaniec powstały ze skrzyżowania konia i oślicy; osłomuł
SJP.pl
mięso z osła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. mięso osła
(1.2) pobłażliwie o ośle
Wiktionary
(1.1) Salami produkuje się z ośliny.
(1.2) Aż nareszcie przyszła pora, że oślina pośród jadła z głodu padła.
Wiktionary
IPA: ɔˈɕlʲĩna, AS: oślʹĩna
Wiktionary
rzecz. osiołek mzw., oślarz mos., oślę n., oślak mzw., osioł mzw., oślica ż.
przym. ośli
Wiktionary
(1.2) osiołek
Wiktionary
ślinić, obśliniać;
1. brudzić lub zwilżać śliną;
2. ośliniać się -
a) brudzić się własną śliną;
b) brudzić się wzajemnie swoimi ślinami;
c) potocznie: zbyt otwarcie okazywać ochotę na coś
SJP.pl
obślinić;
1. pobrudzić lub zwilżyć śliną;
2. oślinić się -
a) pobrudzić się własną śliną;
b) pobrudzić się wzajemnie swoimi ślinami;
c) potocznie: zbyt otwarcie okazać ochotę na coś
SJP.pl
obślinić;
1. pobrudzić lub zwilżyć śliną;
2. oślinić się -
a) pobrudzić się własną śliną;
b) pobrudzić się wzajemnie swoimi ślinami;
c) potocznie: zbyt otwarcie okazać ochotę na coś
SJP.pl
zgrubienie od: osioł; pogardliwie o starym lub brzydkim ośle
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. osioł
Wiktionary
(1.1) Do płotu przywiązał swoje oślisko i pomaszerował do tawerny.
Wiktionary
rzecz. osioł mzw.
przym. ośli
Wiktionary
dawniej: spowodować pośliźnięcie się
SJP.pl
oślizgiwać się - zsuwać się po czymś śliskim; obślizgiwać się
SJP.pl
obślizgły, obślizły, oślizgły, oślizły, obślizgnięty (rzadko), obśliźnięty (rzadko), ośliznięty (rzadko); rzadko:
1. śliski na skutek wilgoci;
2. pokryty czymś śliskim i lepkim
SJP.pl
1. mokra, lepka gładkość;
2. właściwość skóry ryb i niektórych płazów, np. węgorza, żaby
SJP.pl
obślizgły, obślizły, oślizły, obślizgnięty (rzadko), obśliźnięty (rzadko), oślizgnięty (rzadko), ośliznięty (rzadko);
1. śliski na skutek wilgoci;
2. pokryty czymś śliskim i lepkim
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o śliskiej, gładkiej i wilgotnej powierzchni
(1.2) przen. budzący obrzydzenie, odrazę
Wiktionary
(1.1) Bo straszna to przecie myśl dla ludzkiego rozumu i nieznośne czucie dla serca matki sierocej, iż jej syn wałęsa się na dnie morza, nie mogąc znaleźć spoczynku, miotany i targany, z miejsca na miejsce przez tajemnicze i straszliwe oceanu potwory, jakoby w duszy szatana wyśnione - przez diabły morskie i rekiny, przez głowonogi ośmiornice, przez gruboskorupe langusty, ohydne kraby, oślizgłe mięczaki, ukwiały i jeżowce.
Wiktionary
(1.2) wstrętny, odrażający
Wiktionary
obślizgły, obślizły, oślizgły, oślizły, obślizgnięty (rzadko), obśliźnięty (rzadko), oślizgnięty (rzadko); rzadko:
1. śliski na skutek wilgoci;
2. pokryty czymś śliskim i lepkim
SJP.pl
obślizgły, obślizły, oślizgły, obślizgnięty (rzadko), obśliźnięty (rzadko), oślizgnięty (rzadko), ośliznięty (rzadko);
1. śliski na skutek wilgoci;
2. pokryty czymś śliskim i lepkim
SJP.pl
pieszczotliwe zdrobnienie od: oślę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. oślę, młode osła
Wiktionary
(1.1) Oślarz delikatnie oczyścił oślątku kopytko.
Wiktionary
rzecz. osiołek mzw., oślak mzw., osioł mzw., oślarz mos., oślica ż., oślę n.
przym. ośli
Wiktionary
(1.1) oślę
Wiktionary
źrebię osła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zool. młode osła
Wiktionary
(1.1) Za oślicą dreptało oślę.
Wiktionary
rzecz. oślarz mos., oślak mzw., osioł mzw., osiołek mzw., oślica ż., oślina ż., oślątko n.
przym. ośli
Wiktionary
(1.1) oślątko
Wiktionary
obśmiać, wyśmiać;
1. wydrwić, ośmieszyć kogoś lub coś;
2. ośmiać się - śmiejąc się, ubawić się
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. roześmiać
Wiktionary
roślina z rodziny astrowatych
SJP.pl
Ośmiał ("Cerinthe") – rodzaj roślin należący do rodziny ogórecznikowatych ("Boraginaceae"). Obejmuje około 10 gatunków. Występują one w Europie (4 gatunki) i basenie Morza Śródziemnego po Kaukaz, Iran i Kazachstan na wschodzie. W Polsce występują w naturze dwa gatunki: ośmiał mniejszy "C. minor" i alpejski "C. glabra". Pierwszy uznany jest za gatunek rodzimy, a drugi występuje tylko jako efemerofit (przejściowo dziczejący z upraw).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ośmielać.
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɛˈlãɲɛ, AS: ośmʹi ̯elãńe
Wiktionary
czas. ośmielać ndk., ośmielić dk., onieśmielać ndk., onieśmielić dk.
rzecz. ośmielenie n., onieśmielanie n., onieśmielenie n., śmiałek mos./mrz.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. ośmielić)
(1.1) niedokonany od|ośmielić.
czasownik zwrotny niedokonany ośmielać się (dk. ośmielić się)
(2.1) niedokonany od|ośmielić się.
Wiktionary
rzecz. ośmielanie n., śmiałek mos./mrz.
czas. ośmielić
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. ośmielać)
(1.1) dodać śmiałości
czasownik zwrotny dokonany ośmielić się (ndk. ośmielać się)
(2.1) stać się śmielszym; nabrać otuchy
(2.2) zdecydować się na zrobienie czegoś
Wiktionary
rzecz. ośmielenie n., ośmielanie n., śmiałek mos./mrz.
czas. ośmielać ndk.
przym. ośmielony
Wiktionary
(1.1) zachęcić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) powodowanie, że ktoś lub coś staje się przedmiotem śmiechu i drwin
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɛˈʃãɲɛ, AS: ośmʹi ̯ešãńe
Wiktionary
rzecz. ośmieszenie n., uśmiech mrz.
czas. ośmieszać ndk., ośmieszyć dk.
Wiktionary
(1.1) kompromitowanie
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. ośmieszyć)
(1.1) czynić przedmiotem śmiechu; wystawiać na pośmiewisko
czasownik zwrotny niedokonany ośmieszać się (dk. ośmieszyć się)
(2.1) wystawiać siebie na pośmiewisko; stawać się przedmiotem śmiechu
Wiktionary
rzecz. ośmieszanie n., uśmiech mrz.
przym. śmieszny
Wiktionary
(1.1) kompromitować, wykpiwać
(2.1) blamować się, błaźnić się, kompromitować się, wygłupiać się
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. ośmieszać)
(1.1) uczynić przedmiotem śmiechu; wystawić na pośmiewisko
czasownik zwrotny dokonany ośmieszyć się (ndk. ośmieszać się)
(2.1) wystawić siebie na pośmiewisko; stać się przedmiotem śmiechu
Wiktionary
rzecz. ośmieszenie n., ośmieszanie n., uśmiech mrz.
przym. śmieszny
Wiktionary
wydrwiwać, ośmieszać kogoś lub coś; obśmiewać
SJP.pl
dawna rosyjska miara pojemności; 32 garnce
SJP.pl
dotyczący ośmiu abonentów
SJP.pl
o utworze scenicznym: mający osiem aktów
SJP.pl
składający się z ośmiu arkuszy
SJP.pl
mający powierzchnię ośmiu arów
SJP.pl
złożony z ośmiu atomów
SJP.pl
składający się z ośmiu barw; ośmiokolorowy
SJP.pl
mający osiem biegów
SJP.pl
mający osiem biegunów
SJP.pl
w informatyce:
1. zawierający osiem bitów;
2. działający w oparciu o rozkazy, dane długości ośmiu bitów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) inform. taki, który zawiera osiem bitów
(1.2) inform. taki, który działa w oparciu o słowa (rozkazy, dane) długości ośmiu bitów
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔbʲiˈtɔvɨ, AS: ośmʹi ̯obʹitovy
Wiktionary
dotyczący ośmioboku, mający osiem boków, ograniczony ośmioma płaszczyznami itp.
SJP.pl
figura geometryczna płaska ograniczona ośmioma liniami prostymi; ośmiokąt
SJP.pl
charakteryzujący się strzeleniem ośmiu bramek
SJP.pl
konkurencja lekkoatletyczna złożona z ośmiu dyscyplin
SJP.pl
mający długość ośmiu cali
SJP.pl
złożony z ośmiu cyfr
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z ośmiu cyfr, mający osiem cyfr
Wiktionary
mający osiem cylindrów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) techn. mający osiem cylindrów
Wiktionary
mający osiem części
SJP.pl
składający się z ośmiu członów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liczący osiem członów, składający się z ośmiu członów
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔt͡ʃwɔ̃ˈnɔvɨ, AS: ośmʹi ̯oču̯õnovy
Wiktionary
składający się z ośmiu dań
SJP.pl
mający osiem dni, trwający osiem dni itp.
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający osiem dni
(1.2) będący w wieku ośmiu dni
Wiktionary
(1.1) Młodzież pojedzie na ośmiodniowy obóz do Okuninki w województwie lubelskim.
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔˈdʲɲɔvɨ, AS: ośmʹi ̯odʹńovy
Wiktionary
mający wartość ośmiu dolarów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający ośmioro drzwi
Wiktionary
(1.1) Na chodniku stał długi, srebrzysty ośmiodrzwiowy samochód z ciemnymi szybami.
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔˈḍʒvʲjɔvɨ, AS: ośmʹi ̯oḍžvʹi ̯ovy
Wiktionary
dzielący się na osiem części
SJP.pl
składający się z ośmiu elementów
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w ośmiu etapach, fazach
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔɛtaˈpɔvɔ, AS: ośmʹi ̯oetapovo
Wiktionary
przym. ośmioetapowy
Wiktionary
(1.1) ośmiofazowo, ośmiostopniowo
Wiktionary
składający się z ośmiu etapów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z ośmiu stopni, etapów
Wiktionary
(1.1) W Jordanowie dobiegł końca ośmioetapowy turniej brydża sportowego o Puchar Burmistrza Miasta.
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔɛtaˈpɔvɨ, AS: ośmʹi ̯oetapovy
Wiktionary
przysł. ośmioetapowo
Wiktionary
(1.1) ośmiostopniowy, ośmiofazowy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w ośmiu fazach, etapach
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔfaˈzɔvɔ, AS: ośmʹi ̯ofazovo
Wiktionary
przym. ośmiofazowy
Wiktionary
(1.1) ośmioetapowo, ośmiostopniowo
Wiktionary
1. składający się z ośmiu faz, etapów;
2. działający w układzie odpowiednich ośmiu prądów przemiennych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z ośmiu stopni, faz, etapów
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔfaˈzɔvɨ, AS: ośmʹi ̯ofazovy
Wiktionary
przysł. ośmiofazowo
Wiktionary
(1.1) ośmiostopniowy, ośmioetapowy
Wiktionary
mający wartość ośmiu franków
SJP.pl
mający osiem funkcji
SJP.pl
mający wartość ośmiu funtów
SJP.pl
trwający osiem godzin
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający osiem godzin
(1.2) będący w wieku ośmiu godzin
Wiktionary
(1.1) Przypomnę, że poprzedni strajk w Bełchatowie – ostrzegawczy, ośmiogodzinny – wiązał się z nierównościami płac w kopalniach i elektrowniach.
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔɡɔˈd͡ʑĩnːɨ, AS: ośmʹi ̯ogoʒ́ĩ•ny
Wiktionary
ważący osiem gramów
SJP.pl
mający wartość ośmiu groszy
SJP.pl
oceniony na osiem gwiazdek
SJP.pl
złożony z ośmiu głosów, skomponowany na osiem głosów, wykonywany przez osiem głosów itp.
SJP.pl
mający osiem głów
SJP.pl
mający powierzchnię ośmiu hektarów
SJP.pl
trwający osiem i pół godziny
SJP.pl
mający osiem lat i pół roku
SJP.pl
liczący osiem i pół miliona czegoś
SJP.pl
mający osiem izb
SJP.pl
mający w składzie osiem jajek
SJP.pl
1. posługujący się ośmioma językami;
2. napisany w ośmiu językach;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się ośmioma językami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posługujący się ośmioma językami
(1.2) napisany w ośmiu językach
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔ̇jɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: ośmʹi ̯ȯi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
mający osiem kanałów
SJP.pl
ważący osiem karatów
SJP.pl
mający osiem kartek
SJP.pl
prowadzony w ośmiu kierunkach
SJP.pl
1. ważący 8 kilogramów;
2. przeznaczony na 8 kilogramów czegoś
SJP.pl
mający długość ośmiu kilometrów, wynoszący osiem kilometrów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma wielkość (długość) ośmiu kilometrów
Wiktionary
potocznie: ośmiokilogramowy
SJP.pl
ktoś, kto ukończył osiem klas
SJP.pl
obejmujący osiem klas, mający osiem klas
SJP.pl
potocznie: szkoła mająca osiem klas
SJP.pl
składający się z ośmiu kolorów; ośmiobarwny
SJP.pl
mający osiem kolumn
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który składa się z ośmiu kolumn
Wiktionary
mający osiem komór
SJP.pl
składający się z ośmiu komórek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma osiem kondygnacji
Wiktionary
1. o pojeździe: zaprzężony w osiem koni;
2. o silniku: mający moc ośmiu koni mechanicznych
SJP.pl
mający osiem kół
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma osiem kół
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔkɔˈwɔvɨ, AS: ośmʹi ̯okou̯ovy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) osiem razy
Wiktionary
(1.1) Raport stwierdzał, że między listopadem a końcem maja „szok systemu” powtarzał się ośmiokrotnie.
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔˈkrɔtʲɲɛ, AS: ośmʹi ̯okrotʹńe
Wiktionary
rzecz. ośmiokrotność ż.
przym. ośmiokrotny
przysł. osiemkroć, ośmiokroć
liczgł. osiemkroć
Wiktionary
(1.1) przest. ośmiokroć, osiemkroć
Wiktionary
powtarzający się osiem razy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odbywający się/powtarzający się osiem razy
(1.2) taki, który osiągnął/zdobył/robił coś osiem razy
(1.3) osiem razy większy bądź mniejszy od czegoś
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔˈkrɔtnɨ, AS: ośmʹi ̯okrotny
Wiktionary
rzecz. ośmiokrotność ż.
przysł. ośmiokrotnie, ośmiokroć, osiemkroć
liczgł. osiemkroć
Wiktionary
cykl ośmiu utworów literackich stworzonych przez jednego autora i odpowiednio powiązanych ze sobą tematycznie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od ośmiokąt
Wiktionary
(1.1) To nie ośmiokąt, lecz tylko mały ośmiokącik.
Wiktionary
rzecz. ośmiokąt m.
przym. ośmiokątny
Wiktionary
wielokąt płaski o ośmiu bokach; ośmiobok, oktagon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. figura geometryczna mająca osiem kątów;
Wiktionary
Ośmiokąt, ośmiobok, oktagon – wielokąt o ośmiu bokach.
Wikipedia
rzecz. ośmiokącik m.
przym. ośmiokątny
przysł. ośmiokątnie
Wiktionary
(1.1) ośmiobok, oktagon
Wiktionary
mający osiem kątów; oktagonalny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma osiem kątów; mający kształt ośmiokąta
Wiktionary
(1.1) Krzyżowcy zamienili ośmiokątny meczet Omara na kościół (…)
Wiktionary
rzecz. ośmiokąt m., ośmiokącik m., ośmiokątność ż.
Wiktionary
(1.1) oktagonalny
Wiktionary
chłopiec ośmioletni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) chłopiec mający osiem lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca osiem lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od ośmiolatka
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔˈlatɛk, AS: ośmʹi ̯olatek
Wiktionary
przym. ośmioletni
rzecz. ośmiolatka ż.
Wiktionary
dziewczynka albo samica zwierząt mająca osiem lat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziewczynka mająca osiem lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca osiem lat
(1.3) eduk. ośmioletnia szkoła podstawowa
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od ośmiolatek
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔˈlatka, AS: ośmʹi ̯olatka
Wiktionary
rzecz. ośmiolatek m.
przym. ośmioletni
Wiktionary
(1.3) ośmioklasówka
Wiktionary
dziewczynka albo samica zwierząt mająca osiem lat
SJP.pl
1. okres ośmiu lat;
2. ósma rocznica czegoś
SJP.pl
1. trwający osiem lat; przypadający za osiem lat;
2. będący w wieku ośmiu lat, mający osiem lat
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający osiem lat
(1.2) trwający osiem lat
Wiktionary
(1.1) Ośmioletni Sylwek był dzieckiem adoptowanym, znalezionym w czasie wojny w lesie.
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔˈlɛtʲɲi, AS: ośmʹi ̯oletʹńi
Wiktionary
rzecz. ośmiolecie n., ośmiolatek m., ośmiolatka ż.
Wiktionary
mający osiem linii
SJP.pl
mający osiem listków
SJP.pl
mający osiem liści
SJP.pl
złożony z ośmiu liter
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który składa się z ośmiu liter
Wiktionary
(1.1) Moje imię jest ośmioliterowe.
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔlʲitɛˈrɔvɨ, AS: ośmʹi ̯olʹiterovy
Wiktionary
mający objętość ośmiu litrów
SJP.pl
mający osiem luf
SJP.pl
ośmiomandatowy okręg wyborczy - okręg, w którym do objęcia jest osiem mandatów poselskich
SJP.pl
mający osiem masztów
SJP.pl
spotkanie rozgrywane z udziałem ośmiu drużyn jednocześnie
SJP.pl
mający długość ośmiu metrów, wynoszący osiem metrów
SJP.pl
mający osiem miejsc
SJP.pl
mający osiem miesięcy, trwający osiem miesięcy itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający osiem miesięcy
(1.2) będący w wieku ośmiu miesięcy
Wiktionary
(1.1) Wyjątek stanowiła Francja, która udzielała Polakom dziesięciu stypendiów ośmiomiesięcznych.
(1.2) Ma na imię Tadeusz i wychowywany jest w polskiej tradycji. Drugi, ośmiomiesięczny, został z dziadkiem, nosi imię japońskie, kimonka i chowany jest z zachowaniem obyczaju japońskiego.
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔ̃mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇t͡ʃnɨ, AS: ośmʹi ̯õmʹi ̯ėśẽṇčny
Wiktionary
liczący osiem miliardów czegoś
SJP.pl
liczący osiem milionów czegoś
SJP.pl
mierzący osiem mil
SJP.pl
trwający osiem minut
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający osiem minut
Wiktionary
zbudowany z ośmiu modułów
SJP.pl
mający powierzchnię ośmiu mórg
SJP.pl
o ręcznej broni palnej: mieszczący w magazynku maksymalnie osiem nabojów; ośmiostrzałowy
SJP.pl
mający osiem nitek
SJP.pl
mający osiem nóg
SJP.pl
mający osiem nóg
SJP.pl
składający się z ośmiu odcinków
SJP.pl
mający osiem oddziałów
SJP.pl
mający osiem odsłon
SJP.pl
mający rozpiętość ośmiu oktaw
SJP.pl
mający osiem osi
SJP.pl
1. składający się z ośmiu osób;
2. przeznaczony dla ośmiu osób
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeznaczony dla ośmiu osób, mogący pomieścić osiem osób
(1.2) złożony z ośmiu osób, wykonywany przez osiem osób
Wiktionary
(1.1) W ośmioosobowym finale znalazło się dwóch szermierzy AZS Bydgoszcz.
(1.2) Wczoraj w Gdyni gościła ośmioosobowa delegacja z Karlskrony.
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔːsɔˈbɔvɨ, AS: ośmʹi ̯•osobovy
Wiktionary
mający osiem par ostrzy
SJP.pl
mający osiem otworów
SJP.pl
1. zgrzewka zawierająca osiem jednostek danego produktu, np. piwa, wody mineralnej;
2. potocznie: wyćwiczone mięśnie brzucha; sześciopak, ABS, six-pack, kaloryfer, kratka, dziesięciopak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hand. paczka zbiorcza po osiem sztuk towaru
Wiktionary
(1.1) Kup ze dwa ośmiopaki taśmy izolacyjnej.
Wiktionary
mający osiem palników
SJP.pl
składający się z ośmiu partii
SJP.pl
składający się z ośmiu pasm
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma osiem pasm
Wiktionary
rzecz. ośmiopasmówka ż.
Wiktionary
mający osiem pięter
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) złożony z parteru i ośmiu wyższych kondygnacji
Wiktionary
(1.1) Z trzech budynków, które są właśnie w trakcie realizacji, dwa będą czterokondygnacyjne, a jeden ośmiopiętrowy.
Wiktionary
złożony z ośmiu pokojów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) z ośmioma pokojami
Wiktionary
mający osiem pokładów
SJP.pl
mający osiem pól
SJP.pl
mający osiem poziomów
SJP.pl
mający osiem połaci dachowych
SJP.pl
stanowiący osiem procent czegoś
SJP.pl
o czymś mającym kształt gwiazdy: mający osiem promieni; ośmioramienny
SJP.pl
mający osiem promili
SJP.pl
mający osiem przewodów elektrycznych
SJP.pl
mający osiem przęseł
SJP.pl
mający osiem pręcików
SJP.pl
1. składający się z ośmiu punktów;
2. mający wymiar ośmiu punktów (np. czcionka)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rozmieszczony na ośmiu płaszczyznach
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔpwaʃt͡ʃɨzˈnɔvɨ, AS: ośmʹi ̯opu̯aščyznovy
Wiktionary
1. mający osiem płatków;
2. dębik ośmiopłatkowy - gatunek z rodziny różowatych, roślina o białych lub biało-żółtych kwiatach składających się z ośmiu płatków
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) bot. mający osiem płatków
Wiktionary
składający się z ośmiu płyt
SJP.pl
dziewczynka wśród ośmioraczków
SJP.pl
dziewczynka wśród ośmioraczków
SJP.pl
ośmioro dzieci z jednej ciąży
SJP.pl
występujący w ośmiu rodzajach, gatunkach, odmianach itp.
SJP.pl
liczebnik wieloraki
(1.1) dotyczący ośmiu typów, rodzajów
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔˈraci, AS: ośmʹi ̯oraḱi
Wiktionary
przysł. ośmiorako
Wiktionary
przysłówek
(1.1) przysł. od przymiotnika → ośmioraki
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔˈrakɔ, AS: ośmʹi ̯orako
Wiktionary
przym. ośmioraki
licz. ośmioraki
Wiktionary
mający osiem ramion, odnóg itp.
SJP.pl
mający osiem rdzeni, np. ośmiordzeniowy procesor
SJP.pl
1. ośmioramienny morski głowonóg;
2. mięso z tego głowonoga;
3. zorganizowana grupa przestępcza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. drapieżny głowonóg o ośmiu ramionach;
(1.2) kulin. danie z ośmiornicy (1.1)
(1.3) przen. mafia lub podobna organizacja przestępcza
Wiktionary
(1.1) Bo straszna to przecie myśl dla ludzkiego rozumu i nieznośne czucie dla serca matki sierocej, iż jej syn wałęsa się na dnie morza, nie mogąc znaleźć spoczynku, miotany i targany, z miejsca na miejsce przez tajemnicze i straszliwe oceanu potwory, jakoby w duszy szatana wyśnione - przez diabły morskie i rekiny, przez głowonogi ośmiornice, przez gruboskorupe langusty, ohydne kraby, oślizgłe mięczaki, ukwiały i jeżowce.
(1.2) Kiedy jest okazja do świętowania, jak zdanie egzaminu czy ukończenie eseju, schodzą, żeby zjeść musakę, okrę, taramosalatę, łatę jagnięcą czy ośmiornicę przy drewnianych, lakierowanych stołach, które wyglądają, jakby przyniesiono je tu prosto ze starego żaglowca.
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔˈrʲɲit͡sa, AS: ośmʹi ̯orʹńica
Wiktionary
rzecz. ośmiornik m.
:: zdrobn. ośmiorniczka ż.
przym. ośmiorniczy
licz. ośmioro
Wiktionary
1. ośmioramienny morski głowonóg;
2. mięso z tego głowonoga;
3. zorganizowana grupa przestępcza
SJP.pl
Oś
Wikipedia
1. mała ośmiornica;
2. potocznie: przyrząd do przepompowywania gazu z butli do cystern
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
liczebnik zbiorowy odpowiadający liczbie 8, używany w odniesieniu do osób różnej płci, dzieci i młodych zwierząt oraz do przedmiotów o nazwie występującej tylko w liczbie mnogiej
SJP.pl
liczebnik zbiorowy
(1.1) …odpowiadający liczbie 8
Wiktionary
(1.1) Ośmioro uczniów z naszej klasy (sześciu chłopców i dwie dziewczynki) zakwalifikowało się do finału konkursu.
Wiktionary
IPA: ɔɕˈmʲjɔrɔ, AS: ośmʹi ̯oro
Wiktionary
rzecz. ósmy mrz., ósemka ż., ośmiornica ż.
przym. ósmy
licz. osiem
Wiktionary
składający się z ośmiu rodzin
SJP.pl
trwający osiem rund
SJP.pl
mający osiem sal
SJP.pl
mający osiem sekcji
SJP.pl
trwający osiem sekund
SJP.pl
składający się z ośmiu sesji
SJP.pl
o serialu: mający osiem sezonów
SJP.pl
mający osiem silników
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który jest wyposażony w osiem silników
Wiktionary
związany z ośmioma skibami, np. pług ośmioskibowy
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w ośmiu etapach, fazach
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔstɔpʲˈɲɔvɔ, AS: ośmʹi ̯ostopʹńovo
Wiktionary
przym. ośmiostopniowy
Wiktionary
(1.1) ośmioetapowo, ośmiofazowo
Wiktionary
1. mający osiem stopni (w jakiejś skali);
2. mający osiem stopni, etapów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z ośmiu stopni, schodków
(1.2) składający się z ośmiu stopni, etapów
Wiktionary
(1.2) Mogą być bardzo różne w zależności od modelu, niektóre wyposażone są w ośmiostopniowy czy siedmiostopniowy system filtracji.
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔstɔpʲˈɲɔvɨ, AS: ośmʹi ̯ostopʹńovy
Wiktionary
przysł. ośmiostopniowo
Wiktionary
(1.2) ośmioetapowy, ośmiofazowy
Wiktionary
wiersz składający się z ośmiu stóp
SJP.pl
składający się z ośmiu stóp
SJP.pl
związany z ośmioma strefami
SJP.pl
składający się z ośmiu strof; ośmiozwrotkowy
SJP.pl
składający się z ośmiu stronic
SJP.pl
mający osiem stron
SJP.pl
mający osiem strun; ośmiostrunowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający osiem strun
Wiktionary
(1.1) Muzyk grał na ośmiostrunnej lutni.
Wiktionary
mający osiem strun; ośmiostrunny
SJP.pl
o ręcznej broni palnej: mieszczący w magazynku maksymalnie osiem nabojów; ośmionabojowy
SJP.pl
złożony z ośmiu sylab (zgłosek); ośmiozgłoskowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liczący osiem sylab, składający się z ośmiu sylab
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔsɨlaˈbɔvɨ, AS: ośmʹi ̯osylabovy
Wiktionary
złożony z ośmiu taktów
SJP.pl
składający się z ośmiu tomów, zawarty w ośmiu tomach
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) składający się z ośmiu tomów, zawarty w ośmiu tomach, wydany w ośmiu tomach
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔtɔ̃ˈmɔvɨ, AS: ośmʹi ̯otõmovy
Wiktionary
ważący osiem ton
SJP.pl
mający osiem torów
SJP.pl
mający osiem tygodni, trwający osiem tygodni itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający osiem tygodni
(1.2) będący w wieku ośmiu tygodni
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ, AS: ośmʹi ̯otygodʹńovy
Wiktionary
górski szczyt o wysokości ponad ośmiu tysięcy metrów nad poziomem morza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) góra o wysokości przekraczającej osiem tysięcy metrów n.p.m.;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) wędk. ryba o wadze przekraczającej osiem kilogramów
Wiktionary
Oś
Wikipedia
(1.1) Polski himalaista zdobył kolejny ośmiotysięcznik.
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔtɨˈɕɛ̃n͇t͡ʃʲɲik, AS: ośmʹi ̯otyśẽṇčʹńik
Wiktionary
przym. ośmiotysięczny
Wiktionary
przymiotnik odliczebnikowy
(1.1) liczący osiem tysięcy
(1.2) będący ostatnim elementem zbioru wielkości ośmiu tysięcy
Wiktionary
(1.1) Blisko ośmiotysięczny tłum górników stawił się przed katowickim urzędem.
(1.2) Przewoźnik zafundowała ośmiotysięcznemu klientowi niezwykłą niespodziankę.
Wiktionary
rzecz. ośmiotysięcznik m.
Wiktionary
(1.1) wielotysięczny
(1.2) enty
Wiktionary
1. ważący 8 uncji;
2. przeznaczony na 8 uncji czegoś
SJP.pl
składający się z ośmiu warstw
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liczący osiem warstw, składający się z ośmiu warstw
Wiktionary
IPA: ˌɔɕmʲjɔvarˈstfɔvɨ, AS: ośmʹi ̯ovarstfovy
Wiktionary
mający moc ośmiu watów
SJP.pl
mający osiem wieków, trwający osiem wieków
SJP.pl
strofa ośmiowierszowa lub utwór ośmiowierszowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. utwór literacki składający się z ośmiu wersów
(1.2) liter. strofa o ośmiu wersach, w której sześć pierwszych rymują naprzemiennie i siódmy z ósmym
Wiktionary
przym. ośmiowierszowy
Wiktionary
(1.1) oktostych
(1.2) oktawa
Wiktionary
składający się z ośmiu wierszy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający osiem wierszy
Wiktionary
rzecz. ośmiowiersz mrz.
Wiktionary
łódź o ośmiu wiosłach
SJP.pl
w chemii: zawierający 8 cząsteczek wody
SJP.pl
składający się z ośmiu wyrazów
SJP.pl
mający osiem atomów węgla w cząsteczce
SJP.pl
obejmujący osiem zakresów
SJP.pl
mający osiem zaworów
SJP.pl
składający się z ośmiu zdań
SJP.pl
rodzaj utworu poetyckiego, w którym każdy wers składa się z ośmiu zgłosek
SJP.pl
Ośmiozgłoskowiec – popularny w polskiej poezji krótki format wiersza sylabicznego: 8-zgłoskowy wers bez średniówki, z akcentem wyrazowym w klauzuli. Podzielony średniówką (4+4, 5+3, 3+5) łatwo staje się formatem wiersza sylabotonicznego. Często jest wiązany w strofy. Ośmiozgłoskowiec występuje w liryce i takich gatunkach, jak fraszka, bajka, ballada, rzadziej zaś w epice i w dramacie. Odgrywa istotną rolę w poezji ludowej i w wierszach dla dzieci.
Wikipedia
złożony z ośmiu zgłosek (sylab); ośmiosylabowy
SJP.pl
składający się z ośmiu znaków
SJP.pl
mający osiem zwrotek; ośmiostrofowy
SJP.pl
mający osiem zębów
SJP.pl
mający osiem zębów
SJP.pl
mający wartość ośmiu złotych
SJP.pl
mający osiem łóżek
SJP.pl
bryła geometryczna ograniczona ośmioma ścianami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. wielościan o ośmiu ścianach
Wiktionary
mający osiem ścian
SJP.pl
mający osiem ścieżek, np. magnetofon ośmiościeżkowy
SJP.pl
mający osiem świec
SJP.pl
o kablu: mający osiem żył
SJP.pl
mieszkaniec Ośna Lubuskiego (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Ośna Lubuskiego (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzadko: pokryć się śniedzią; pośniedzieć
SJP.pl
rzadko: pokryć się śniedzią; pośniedzieć
SJP.pl
krzew lub drzewo z rodziny styrakowatych; halezja
SJP.pl
Ośnieża ("Halesia" J. Ellis ex L.) – rodzaj drzew i krzewów z rodziny styrakowatych. Wyróżniano w jego obrębie (w zależności od ujęcia taksonomicznego) od dwóch do pięciu gatunków. Współcześnie liczba ta redukowana jest do dwóch gatunków występujących tylko we wschodniej części Ameryki Północnej (zaliczany dawniej do tego rodzaju gatunek chiński przeniesiony został do rodzaju "Perkinsiodendron").
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pokrywanie powierzchni śniegiem
Wiktionary
IPA: ˌɔɕɲɛˈʒãɲɛ, AS: ośńežãńe
Wiktionary
rzecz. ośnieżenie n.
czas. ośnieżać ndk., ośnieżyć dk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. ośnieżyć)
(1.1) zob. ośnieżyć.
Wiktionary
(1.1) Armatki ośnieżają stok od rana i może już jutro znów będziemy mogli zjeżdżać.
Wiktionary
IPA: ɔɕˈɲɛʒat͡ɕ, AS: ośńežać
Wiktionary
rzecz. ośnieżanie n., ośnieżenie n.
czas. ośnieżyć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pokrycie powierzchni śniegiem
Wiktionary
IPA: ˌɔɕɲɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ośńežẽńe
Wiktionary
rzecz. ośnieżanie n.
czas. zaśnieżyć, ośnieżyć dk., ośnieżać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. ośnieżać)
(1.1) pokryć śniegiem
Wiktionary
(1.1) Ośnieżyło nam ogród i nie możemy znaleźć zabawek córki.
Wiktionary
IPA: ɔˈɕɲɛʒɨt͡ɕ, AS: ośńežyć
Wiktionary
czas. ośnieżać ndk., śnieżyć ndk., zaśnieżać ndk., zaśnieżyć dk., naśnieżać ndk., naśnieżyć dk., odśnieżać ndk., odśnieżyć dk.
przym. ośnieżony, zaśnieżony
rzecz. ośnieżenie n., ośnieżanie n.
Wiktionary
nóż do drewna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ręczne narzędzie do strugania i korowania drewna,
Wiktionary
Ośnik – ręczne narzędzie do strugania i korowania drewna. Ma dwie rękojeści i stalowe ostrze. Ruch roboczy jest w kierunku do siebie.
Wikipedia
(1.1) W muzeum znajduje się kolekcja starych ośników.
Wiktionary
IPA: ˈɔɕɲik, AS: ośńik
Wiktionary
1. wieś w województwie dolnośląskim;
2. wieś w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie aleksandrowskim;
3. wieś w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim;
4. wieś w województwie pomorskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
obśpiewać;
1. zaśpiewać piosenkę wychwalającą kogoś;
2. zaśpiewać dookoła kogoś lub czegoś;
3. ośpiewać się - nasycić się śpiewaniem
SJP.pl
obśpiewać;
1. zaśpiewać piosenkę wychwalającą kogoś;
2. zaśpiewać dookoła kogoś lub czegoś;
3. ośpiewać się - nasycić się śpiewaniem
SJP.pl
1. śpiewać piosenkę wychwalającą kogoś;
2. śpiewać dookoła kogoś lub czegoś;
3. ośpiewywać się - nasycać się śpiewaniem
SJP.pl
1. środek, centralny punkt czegoś, np. ośrodek nerwowy, ośrodek trzęsienia ziemi; centrum;
2. charakterystyczne miejsce, środowisko, w którym dzieje się coś znaczącego, wokół którego coś się skupia, np. ośrodek przemysłowy, gospodarczy; centrum;
3. instytucja zajmująca się kompleksową działalnością w określonej dziedzinie i na określonym terenie, np. ośrodek hodowlany, rolny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środkowy, centralny punkt czegoś
(1.2) środowisko, okręg, centrum, w którym lub wokół którego coś się skupia
(1.3) instytucja obejmująca zasięgiem działania całokształt spraw związanych z jakąś dziedziną życia na pewnym terenie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Turyn jest ważnym europejskim ośrodkiem produkcji czekolady.
(1.3) Dzięki albańskim jeżom, które zjadły żmije, można było wybudować ośrodek wypoczynkowy w Złotych Piaskach.
Wiktionary
IPA: ɔˈɕrɔdɛk, AS: ośrodek
Wiktionary
przym. ośrodkowy
Wiktionary
(1.1) środek, centrum
(1.2) środek, centrum
(1.3) centrum
Wiktionary
1. taki, który ma cechy ośrodka, np. kompozycja o charakterze ośrodkowym;
2. taki, który skupia się wokół ośrodka, np. ośrodkowy (centralny) układ nerwowy - zasadnicze części układu nerwowego człowieka i wyższych zwierząt: mózg, móżdżek, rdzeń przedłużony i rdzeń kręgowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stanowiący ośrodek czegoś; dotyczący ośrodka
Wiktionary
rzecz. ośrodek mrz.
przysł. ośrodkowo
Wiktionary
(1.1) centralny
Wiktionary
przestarzale: ośrodek
SJP.pl
wewnętrzna część, środek
SJP.pl
Ośródka – typ skamieniałości, będący formą naturalnego odlewu pustych przestrzeni po wytrawionych elementach twardych skamieniałości właściwych lub po częściach miękkich organizmów. Warunkiem powstawania ośródek jest wcześniejsza lityfikacja skały otaczającej skamieniałość. Puste przestrzenie wypełnione mogą być drobnoziarnistym osadem lub, wykrystalizowanymi w tych przestrzeniach, minerałami (np. kalcytem).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|oświadczać.
Wiktionary
IPA: ˌɔɕfʲjaṭˈt͡ʃãɲɛ, AS: ośfʹi ̯aṭčãńe
Wiktionary
czas. oświadczać
rzecz. oświadczenie n.
Wiktionary
1. wypowiadać, oznajmiać coś, zwłaszcza uroczyście lub oficjalnie;
2. oświadczać się - proponować komuś małżeństwo, prosić o rękę
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. oświadczyć)
(1.1) komunikować w podniosły lub formalny sposób
Wiktionary
(1.1) Muzułmańskie wyznanie wiary, tzw. szahadę, brzmi: „(Oświadczam, że) nie ma bóstwa prócz Boga (Allaha) i oświadczam, że Mahomet (Muhammad) jest wysłannikiem Boga”.
(1.1) Oświadczam, że nie byłem w posiadaniu żadnych niejawnych informacji, gdy kupowałem te akcje.
Wiktionary
IPA: ɔɕˈfʲjaṭt͡ʃat͡ɕ, AS: ośfʹi ̯aṭčać
Wiktionary
rzecz. oświadczenie, oświadczanie, oświadczyny
Wiktionary
1. wypowiedzieć, oznajmić coś, zwłaszcza uroczyście lub oficjalnie;
2. oświadczyć się - zaproponować komuś małżeństwo, poprosić o rękę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) oficjalna wypowiedź przedstawiająca czyjś punkt widzenia, stan wiedzy o czymś lub wolę oświadczającego
(1.2) pismo zawierające oświadczenie (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na konferencji prasowej premier wygłosił oświadczenie w sprawie zmian w systemie emerytalnym.
(1.2) Do oferty pracy należy obowiązkowo dołączyć oświadczenia o stanie zdrowia kandydata, niekaralności i zgodzie na przetwarzanie danych osobowych.
Wiktionary
IPA: ˌɔɕfʲjaṭˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ośfʹi ̯aṭčẽńe
Wiktionary
rzecz. oświadczanie n., oświadczyny nmos.
czas. oświadczyć dk., oświadczać ndk.
Wiktionary
(1.1) deklaracja, enuncjacja, komunikat, wypowiedź, wyznanie, zeznanie
(1.2) deklaracja, zeznanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) tradycyjne, oficjalne wyrażenie chęci zawarcia małżeństwa, które zazwyczaj obejmuje zaproszenie do ślubu jednej osoby przez drugą
Wiktionary
rzecz. oświadczenie n.
czas. oświadczyć, świadczyć, oświadczać
przym. oświadczynowy
Wiktionary
1. wypowiedzieć, oznajmić coś, zwłaszcza uroczyście lub oficjalnie;
2. oświadczyć się - zaproponować komuś małżeństwo, poprosić o rękę
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. oświadczać)
(1.1) dokonany od|oświadczać.
Wiktionary
(1.1) - Mam dzisiaj urodziny - oświadczyła. - Rano zjadłam w łóżku urodzinowy tort i zdmuchnęłam świeczki.
Wiktionary
IPA: ɔˈɕfʲjaṭt͡ʃɨt͡ɕ, AS: ośfʹi ̯aṭčyć
Wiktionary
rzecz. oświadczenie n., oświadczyny nmos.
czas. świadczyć
Wiktionary
1. kształcenie społeczeństwa, upowszechnianie wiedzy i kultury;
2. ogół instytucji i ludzi zajmujących się kształceniem i upowszechnianiem wiedzy i kultury
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) proces kształcenia, upowszechnienia wiedzy i kultury w społeczeństwie
(1.2) ogół instytucji i ludzi zajmujących się upowszechnianiem wiedzy i kultury
Wiktionary
Zobacz też: Oświata – ujednoznacznienie.
Oświata – działalność edukacyjna polegająca na upowszechnianiu wykształcenia ogólnego i zawodowego oraz realizowaniu zadań wychowawczych w celu zapewnienia jednostkom wszechstronnego rozwoju i pomyślnej egzystencji, a społeczeństwu więzi kulturalnych łączących jego przeszłość historyczną z teraźniejszością i budową pomyślnej przyszłości. Jest ona realizowana poprzez system oświaty, tj.:
Wikipedia
(1.2) Po zdobyciu licencjatu i magisterium w dziedzinie komunikacji społecznej i performatyki na Uniwersytecie Karoliny Północnej w Chapel Hill pracowała w teatrze, nad produkcją gier wideo i w oświacie.
Wiktionary
IPA: ɔˈɕfʲjata, AS: ośfʹi ̯ata
Wiktionary
przym. oświatowy
Wiktionary
(1.1) edukacja
(1.2) szkolnictwo
Wiktionary
osoba działająca w oświacie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący oświaty
Wiktionary
rzecz. oświata ż., oświatowiec m., oświatówka ż., oświatowość ż.
Wiktionary
skrót od: oświecenie
SJP.pl
skrót w funkcji rzeczownika
(1.1) = kult. oświecenie
skrót w funkcji przymiotnika
(2.1) = oświeceniowy
Wiktionary
rzecz. oświecenie n., Oświecenie n.
przym. oświeceniowy
Wiktionary
(1.1) war. Oświec.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) wysyłający światło
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|oświecać.
Wiktionary
rzecz. Oświecenie n., nieoświecanie n., oświecenie n., oświeciciel m., oświecicielka ż., oświeceniowiec m.
czas. oświecać ndk., oświecić dk.
przym. oświeceniowy, oświecony, oświecicielski
przysł. oświeceniowo
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. oświecić)
(1.1) podn. uświadamiać coś komuś
(1.2) podn. szerzyć oświatę; zwiększać poziom wiedzy i kultury
(1.3) przest. rzucać światło
czasownik zwrotny niedokonany oświecać się (dk. oświecić się)
(2.1) podn. poszerzać swoją wiedzę i kulturę
(2.2) przest. być otaczanym światłem
Wiktionary
rzecz. oświecanie n., oświecenie n., oświetlacz mos./mrz.
Wiktionary
(1.1) informować, uświadamiać
(1.2) nauczać, uczyć
(1.3) oświetlać, iluminować
(2.1) kształcić się
Wiktionary
1. prąd umysłowy panujący w Europie w XVIII w., głoszący kult rozumu i wiedzy;
2. w niektórych religiach: stan umysłu, w którym doznaje on poznania pochodzącego od siły wyższej; iluminacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) filoz. koncepcja uwypuklająca rolę rozumu i wiedzy, dominująca w filozofii europejskiej od końca XVII w.
(1.2) kult. okres w kulturze europejskiej od końca XVII w., związany z dominacją idei oświeceniowych;
(1.3) osiągnięcie świadomości, poznanie prawdy
(1.4) kult. szerzenie wiedzy, osiągnięcie postępu
(1.5) rel. w religiach Wschodu: stan osiągnięty przez wytrwałą medytację;
(1.6) przest. oświata
(1.7) daw. wykształcenie
(1.8) daw. oświetlenie
(1.9) sprawienie, że coś staje się rozświetlone
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W opozycji do oświecenia pojawiła się ideologia konserwatywna.
(1.2) Dynamiczny rozwój literatury rosyjskiej nastąpił w okresie oświecenia pod koniec XVIII w..
(1.3) Według św. Augustyna: wiedzy, o którą na próżno zabiegamy przyrodzonymi władzami naszego umysłu, Bóg udziela duszy drogą oświecenia.
(1.5) Nieco bliższe (choć wciąż niewystarczające) są opisy oświecenia, dokonane przez ludzi, którzy twierdzą, że go doświadczyli.
(1.6) Terminy te nie zostały dotrzymane, ale już w maju wszystkie biura Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego przeprowadzono do nowego gmachu.
(1.9) Nagłe ożywienie krajobrazu spowodowane było oświeceniem stoków przez słońce.
Wiktionary
rzecz. oświecanie n., oświeciciel mos., oświecicielka ż., oświeceniowiec mos., oświeceniowość ż., oświecony mos.
czas. oświecać ndk., oświecać się ndk., oświecić dk.
przym. oświeceniowy, oświecony, świetlny
przysł. oświeceniowo
skr. oświec., Oświec.
Wiktionary
(1.2) war. Oświecenie
(1.4) postęp
(1.5) war. Oświecenie
Wiktionary
pisarz lub uczony żyjący i działający w okresie Oświecenia
SJP.pl
przysłówek
(1.1) rzad. w sposób charakterystyczny dla oświecenia
Wiktionary
rzecz. Oświecenie n., oświecanie n., oświecenie n., oświeciciel mos., oświecicielka ż., oświeceniowiec mos., oświeceniowość ż.
czas. oświecać ndk., oświecać się ndk., oświecić dk.
przym. oświeceniowy, oświecony, oświecicielski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest oświeceniowe; cecha tych, którzy są oświeceniowi
Wiktionary
przym. oświeceniowy
przysł. oświeceniowo
rzecz. oświecenie n., Oświecenie n.
Wiktionary
1. odnoszący się do Oświecenia, okresu w kulturze europejskiej między Barokiem a Romantyzmem;
2. nawiązujący do oświecenia, prądu umysłowego osiemnastowiecznej Europy, głoszącego kult rozumu i wiedzy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) filoz. kult. dotyczący oświecenia, występujący w epoce oświecenia
Wiktionary
(1.1) Berkeley był drugim z „wielkiej trójki” oświeceniowych empiryków brytyjskich.
Wiktionary
rzecz. Oświecenie n., oświecanie n., oświecenie n., oświeciciel mos., oświecicielka ż., oświeceniowiec mos., oświeceniowość ż.
czas. oświecać ndk., oświecać się ndk., oświecić dk.
przym. oświecony, oświecicielski, świetlny
przysł. oświeceniowo
skr. oświec., Oświec.
Wiktionary
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: oświecony; bardziej oświecony
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. oświecać)
(1.1) zob. oświecać.
Wiktionary
(1.1) Gdy do konferujących dołączyła trzecia osoba w pancerzu, wtedy Yathrosa oświeciło.
Wiktionary
rzecz. oświecanie n., oświecenie n., światło n., Oświecenie n.
przym. świetlany, światły, oświeceniowy
przysł. oświeceniowo
Wiktionary
wykształcony, światły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się oświetleniem na planie filmowym
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) urządzenie do oświetlania
Wiktionary
IPA: ɔɕˈfʲjɛtlat͡ʃ, AS: ośfʹi ̯etlač
Wiktionary
rzecz. oświetlenie n., oświetlanie n., światło n., oświetleniowiec m.
czas. oświetlać ndk., oświetlić dk., świecić ndk., oświecać ndk.
przym. oświetleniowy, świetlany, światły
Wiktionary
kobieta oświetlająca scenę w teatrze albo w filmie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|oświetlać.
Wiktionary
IPA: ˌɔɕfʲjɛˈtlãɲɛ, AS: ośfʹi ̯etlãńe
Wiktionary
czas. oświetlać
rzecz. światło n., oświetlacz mrz./mos.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) rzucać, kierować na coś światło
Wiktionary
(1.1) Wszedł do opuszczonego domu i oświetlił ciemny korytarz latarką.
(1.1) Okolicę dworca oświetlała wieczorem tylko jedna latarnia, wszystkie pozostałe były zepsute.
Wiktionary
IPA: ɔɕˈfʲjɛtlat͡ɕ, AS: ośfʹi ̯etlać
Wiktionary
rzecz. świetlik mrz./mzw., światło n., światełko n., oświetlanie n., oświetlenie n., oświetlacz m.
przym. oświetlony, oświetleniowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|oświetlać.
(1.2) system lamp zapewniający światło
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Wzniesiono także drugi szpital i teatr miejski, założono oświetlenie elektryczne ulic, brukowano jezdnie i chodniki.
Wiktionary
IPA: ˌɔɕfʲjɛˈtlɛ̃ɲɛ, AS: ośfʹi ̯etlẽńe
Wiktionary
rzecz. światło n., oświetlacz mrz./mos.
czas. oświetlać, oświetlić
przym. oświetleniowy
Wiktionary
1. specjalista w dziedzinie funkcjonowania urządzeń oświetleniowych;
2. pracownik teatru zajmujący się oświetleniem sceny
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. oświetlać)
(1.1) dokonany od|oświetlać.
Wiktionary
(1.1) Musieliśmy oświetlić sobie drogę pochodniami, aby zejść do jaskini.
Wiktionary
IPA: ɔɕˈfʲjɛtlʲit͡ɕ, AS: ośfʹi ̯etlʹić
Wiktionary
rzecz. świetlik mrz./mzw., oświetlacz m., światełko n., światło n., oświetlenie n.
Wiktionary
jezioro w Polsce
SJP.pl
Oświn "(Jezioro Siedmiu Wysp)" – jezioro położone w północno-wschodniej części Niziny Sępopolskiej, na północny zachód od Węgorzewa w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie węgorzewskim, w gminie Węgorzewo.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w północnej Polsce i w obwodzie królewieckim Rosji, dopływ Łyny;
Wiktionary
miasto w Polsce, w województwie małopolskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce w województwie małopolskim;
(1.2) pot. nazwa hitlerowskiego obozu zagłady Auschwitz-Birkenau zlokalizowanego w mieście Oświęcim (1.1)
Wiktionary
Oś
Wikipedia
(1.1) W tym celu sprzedał niezwłocznie tereny węglowe między Krakowem i Oświęcimiem oraz wszystkie nowo otwarte i w ruch puszczone kopalnie (…)
(1.2) Zapomnieć, że mkną nocami pociągi wiozące lud z kraju do Oświęcimia, polską siłę, którą daje się dobrowolnie Niemcom!
Wiktionary
IPA: ɔɕˈfʲjɛ̇̃ɲt͡ɕĩm, AS: ośfʹi ̯ė̃ńćĩm
Wiktionary
rzecz. oświęcimianin mos., oświęcimianka ż., oświęcimiak mos., oświęcimiaczka ż.
przym. oświęcimski
Wiktionary
(1.2) Auschwitz
Wiktionary
obóz koncentracyjny i zagłady w Oświęcimiu
SJP.pl
więźniarka Oświęcimia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. więźniarka niemieckiego obozu zagłady w Auschwitz
Wiktionary
(1.1) Uczelnia zaprosiła prawdziwą oświęcimiaczkę, panią w bardzo już podeszłym wieku.
Wiktionary
rzecz. Oświęcim mrz., oświęcimianin mos., oświęcimianka ż.
:: fm. oświęcimiak mos.
przym. oświęcimski
Wiktionary
więzień Oświęcimia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. więzień niemieckiego obozu zagłady w Auschwitz
Wiktionary
(1.1) Szkoła zaprosiła na akademię prawdziwego oświęcimiaka, pana w bardzo już podeszłym wieku.
Wiktionary
rzecz. Oświęcim mrz., oświęcimianin mos., oświęcimianka ż.
:: fż. oświęcimiaczka ż.
przym. oświęcimski
Wiktionary
mieszkaniec Oświęcimia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Oświęcimia
(1.2) osoba pochodząca z Oświęcimia, urodzona w Oświęcimiu
Wiktionary
IPA: ˌɔɕfʲjɛ̇̃ɲt͡ɕĩˈmʲjä̃ɲĩn, AS: ośfʹi ̯ė̃ńćĩmʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Oświęcim m., oświęcimiak m.
:: fż. oświęcimianka ż.
przym. oświęcimski
Wiktionary
mieszkanka Oświęcimia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Oświęcimia
(1.2) kobieta pochodząca z Oświęcimia, urodzona w Oświęcimiu
Wiktionary
IPA: ˌɔɕfʲjɛ̇̃ɲt͡ɕĩˈmʲjãnka, AS: ośfʹi ̯ė̃ńćĩmʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Oświęcim m., oświęcimiak m., oświęcimiaczka ż.
:: fm. oświęcimianin m.
przym. oświęcimski
Wiktionary
przymiotnik od: Oświęcim
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Oświęcimiem, dotyczący Oświęcimia
(1.2) związany z obozem zagłady w Oświęcimiu, dotyczący obozu zagłady w Oświęcimiu
Wiktionary
(1.1) Książnica oświęcimska wzbogaciła się o kilkanaście nowych pozycji z dziedziny fantastyki.
(1.1) Kosztowna konserwacja oświęcimskiego witraża jest możliwa dzięki realizacji specjalnego projektu Niemiecko-Polskiej Fundacji Ochrony Kultury i Zabytków".
(1.1) Mrozka dostrzegł obecny przy "selekcji" komendant obozu oświęcimskiego - Obersturmbahnfürer SS Rudolf Höss.
(1.2) Kilku oświęcimskich oprawców schwytano na terenie Niemiec.
Wiktionary
IPA: ˌɔɕfʲjɛ̇̃ɲˈt͡ɕĩmsʲci, AS: ośfʹi ̯ė̃ńćĩmsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Oświęcim mrz., oświęcimianin mos., oświęcimianka ż., oświęcimiak mos., oświęcimiaczka ż.
Wiktionary
część szkieletu kostnego ryby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. mała kość u ryb;
(1.2) bot. ostry, sztywny wyrostek u plewkaewki ziaren kłosa
Wiktionary
(1.1) Zrobiłam dzisiaj dorsza i omal się nie udławiłam ością.
Wiktionary
IPA: ɔɕt͡ɕ, AS: ość
Wiktionary
rzecz. ościstość ż., kość ż., oścień m.
:: zdrobn. ostka ż.
przym. ościsty
Wiktionary
(1.2) ostka, wąs
Wiktionary
o klaczy: taka, która urodziła źrebię; zaźrebiony
SJP.pl
oźrebić się - o klaczy: urodzić, wydać potomstwo; zaźrebić się, wyźrebić się
SJP.pl
partykuła wzmacniająca; zwykle w wyrażeniu: "oż ty"
SJP.pl
partykuła
(1.1) partykuła wzmacniająca następującą po niej wypowiedź
Wiktionary
(1.1) Oż ty idioto!
Wiktionary
stawiać żagle (wciągać je na maszt lub sztag albo rozwijać z rei)
SJP.pl
postawić żagle (wciągnąć je na maszt lub sztag albo rozwinąć z rei); ożaglować
SJP.pl
postawić żagle (wciągnąć je na maszt lub sztag albo rozwinąć z rei); ożaglić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) żegl. określony zespół żagli na statku żaglowym
Wiktionary
Ożaglowanie – wszystkie żagle na statku żaglowym.
Wikipedia
rzecz. żagiel mrz., żagielek mrz., żeglarstwo n.
przym. żeglowny, żeglugowy
Wiktionary
wyposażony w żagle
SJP.pl
postawić żagle (wciągnąć je na maszt lub sztag albo rozwinąć z rei); ożaglić
SJP.pl
roślina z rodziny wargowych o purpurowych albo żółtych kwiatach, mająca właściwości lecznicze
SJP.pl
Ożanka ("Teucrium") – rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych. Obejmuje około 290 gatunków. Rozprzestrzenione są one na całym świecie, głównie w Eurazji, sięgając po Australię i Nową Zelandię, przy czym najbardziej zróżnicowane są w basenie Morza Śródziemnego. W Polsce występuje 5 gatunków.
Wikipedia
1. mieszkaniec Ożarowa;
2. mieszkaniec Ożarowa Mazowieckiego
SJP.pl
1. mieszkanka Ożarowa;
2. mieszkanka Ożarowa Mazowieckiego
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Ożarowice – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, na terenie Małopolski, w powiecie tarnogórskim, w gminie Ożarowice, siedziba gminy.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Ożarowice. W latach 1973–1996, była siedzibą gminy Tąpkowice, w 1977 zmienionej na gmina Ożarowice. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa katowickiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Ożarowice
SJP.pl
przymiotnik od: Ożarów, Ożarów Mazowiecki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ożarowem, dotyczący Ożarowa
Wiktionary
rzecz. Ożarów mrz.
Wiktionary
dawniej, dziś gwarowo: obżarty, najedzony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pijany
Wiktionary
(1.1) Był żeś wczora zaś ożarty, żeś przegroł galoty w karty? (z Internetu)
Wiktionary
rzecz. ożyrok mos.
czas. ożreć się
Wiktionary
miasto w województwie świętokrzyskim
SJP.pl
Ożarów – miasto w województwie świętokrzyskim, w powiecie opatowskim. Siedziba miejsko-wiejskiej gminy Ożarów. Prawa miejskie w latach 1569–1869 i ponownie od 1988. W latach 1975–1998 Ożarów administracyjnie należał do woj. tarnobrzeskiego.
Według danych z 1 stycznia 2018 Ożarów liczył 4594 mieszkańców. Herbem Ożarowa jest herb szlachecki Rawa, którym pieczętował się m.in. ród hrabiów Ożarowskich.
Wikipedia
umacniać konstrukcję odpowiednimi belkami
SJP.pl
zawarcie związku małżeńskiego przez mężczyznę; żeniaczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. reg. zawarcie małżeństwa przez mężczyznę; poślubienie kobiety
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przygotowania do ożenku trwały długo.
Wiktionary
czas. ożenić
rzecz. żona ż.
Wiktionary
(1.1) żeniaczka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ożenić.
Wiktionary
IPA: ˌɔʒɛ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ožẽńė̃ńe
Wiktionary
czas. ożenić
rzecz. żona ż.
Wiktionary
1. dać komuś kobietę za żonę, spowodować, że ktoś zawrze związek małżeński z kobietą;
2. ożenić się - zawrzeć związek małżeński z kobietą
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. żenić)
(1.1) dać komuś kobietę za żonę, spowodować zawarcie związku małżeńskiego z kobietą
(1.2) slang. sprzedać, dealować
czasownik zwrotny dokonany ożenić się (ndk. żenić się)
(2.1) zawrzeć związek małżeński z kobietą
(2.2) kwestion. zawrzeć związek małżeński
Wiktionary
(1.2) Ożenisz mi trochę krylu?
(2.1) Jego rodzice nie byli zadowoleni, gdy ożenił się ze swoją daleką kuzynką.
Wiktionary
IPA: ɔˈʒɛ̃ɲit͡ɕ, AS: ožẽńić
Wiktionary
rzecz. żeniaczka ż., ożenek m., żona ż., ożenienie n., żoncia ż.
Wiktionary
w wyrażeniu: ożeż ty! - wykrzyknienie o charakterze ekspresywnym; oż ty!, o żeż ty!
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) wykrzyknienie o charakterze ekspresyjnym
Wiktionary
(1.1) ożeż ty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kawałek, resztka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
roślina zielna z rodziny astrowatych, bylina światłolubna i ciepłolubna, kwitnąca od lipca do września na suchych murawach, słonecznych wzgórzach i zaroślach; gatunek tej rośliny (ożota zwyczajna) chroniony w Polsce
SJP.pl
Ożota ("Linosyris") – rodzaj roślin wyróżniany w niektórych ujęciach systematycznych w obrębie rodziny astrowatych. Współcześnie klasyfikowany do rodzaju "Galatella" ("Galatella" sect. "Linosyris"), rzadziej do rodzaju aster "Aster" mającego w takim ujęciu szeroki i polifiletyczny charakter.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pijak
Wiktionary
rzecz. ożralica ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pijaczka
Wiktionary
rzecz. ożralec m.
Wiktionary
ożreć się - potocznie: zjeść za dużo; obeżreć się, objeść się, przejeść się
SJP.pl
wieś w województwie mazowieckim, w powiecie przasnyskim
SJP.pl
Ożumiech – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie przasnyskim, w gminie Krzynowłoga Mała. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ostrołęckiego.
Wikipedia
rodzina roślin z rzędu dereniowców, obejmująca około 330 gatunków
SJP.pl
Oż
Wikipedia
o cechach ożwiowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
gwarowo:
1. klapy surduta, kamizelki, sukmany;
2. brzegi rozpięcia u koszuli
SJP.pl
sukulent z rodziny kaktusowatych pochodzący z Ameryki Południowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. drań, nicpoń
Wiktionary
regionalnie: ostrężyna; ostrężnica;
1. krzew z rodziny różowatych, wyróżniający się soczystymi, smacznymi, czarnymi owocami, kształtem przypominającymi nieco maliny; jeżyna fałdowana;
2. owoc tej rośliny; jeżyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg-pl|Kraków., gw-pl|Bukowina. jeżyna (krzew)
(1.2) reg-pl|Kraków., gw-pl|Bukowina. jeżyna (owoc)
Wiktionary
(1.1) Tu i ówdzie rosły krzaki czarnych ożyn.
(1.2) Mama zrobiła konfiturę z ożyn.
Wiktionary
(1.1-2) jeżyna; reg. ostrężyna, dziady, gw. Bukowina ożyniorka
Wiktionary
gwarowo: dożynki
SJP.pl
rodzina roślin jednoliściennych z rzędu wiechlinowców; pałkowate, rogożowate
SJP.pl
o cechach ożypałkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. pijak
Wiktionary
(1.1) W szynku łod rana ożyroki piją sznapsa. → W barze od rana pijacy piją wódkę.
Wiktionary
czas. ożreć się dk.
przym. ożarty
Wiktionary
1. powracać do życia;
2. stawać się istotą żywą
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) powracać do życia
(1.2) stawać się pełnym życia, energii
Wiktionary
rzecz. życie n.
przysł. życiowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest ożywcze
Wiktionary
przym. ożywczy
przysł. ożywczo
Wiktionary
pobudzający do życia, działania
SJP.pl
używany przez straż pożarną i ratownictwo górnicze przyrząd ułatwiający stosowanie sztucznego oddychania
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. ożywić)
(1.1) przywracać do życia
(1.2) pobudzać, wywoływać ożywienie
(1.3) sprawiać, że coś stanie się intensywniejsze
czasownik zwrotny niedokonany ożywiać się
(2.1) stawać się bardziej energicznym
Wiktionary
(1.2) Świat zaczynały właśnie podbijać nowe idee i nowe trendy w sztuce. Nie dotarły jeszcze do Krakowa, ale ożywiały już Paryż i Wiedeń.
(2.1) Nawet matka ożywiała się i stawiała przed Gawriłą karafkę wiśniówki.
Wiktionary
rzecz. ożywianie n., życie n., ożywienie
przym. żywy, ożywiony
czas. żyć
przysł. życiowo, żywcem
Wiktionary
1. uczynić żywym, przywrócić do życia;
2. nadać żywy wygląd czemuś, pobudzić, wywołać ożywienie;
3. ożywić się - nabrać życia; rozruszać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ożywić.
(1.2) podniecenie, poruszenie
Wiktionary
czas. ożywić dk., ożywiać ndk.
rzecz. ożywianie n.
przym. ożywiony
przysł. żywcem
Wiktionary
1. uczynić żywym, przywrócić do życia;
2. nadać żywy wygląd czemuś, pobudzić, wywołać ożywienie;
3. ożywić się - nabrać życia; rozruszać się
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odznaczający się gwałtownością
(1.2) o dużej intensywności
(1.3) z temperamentem pełnym energii
(1.4) obdarzony życiem
(1.5) wprawiony w ruch jakby żywy
Wiktionary
rzecz. ożywianie n., ożywienie n.
czas. ożywiać ndk., ożywić dk.
przym. ożywczy
przysł. ożywczo
Wiktionary
(1.1) burzliwy, gorący, gwałtowny, huczny, namiętny, narwany, rozogniony
(1.2) intensywny
(1.3) aktywny, dziarski, energiczny, żwawy
(1.4) żywy
(1.5) animowany
Wiktionary
1. uczynić żywym, przywrócić do życia;
2. nadać żywy wygląd czemuś, pobudzić, wywołać ożywienie;
3. ożywić się - nabrać życia; rozruszać się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. ożywiać)
(1.1) przywrócić do życia
(1.2) pobudzić, wywołać ożywienie
(1.3) sprawić, że coś stanie się intensywniejsze
czasownik zwrotny dokonany ożywić się (ndk. ożywiać się)
(2.1) stać się bardziej energicznym
Wiktionary
(1.1) Lekarze nie potrafią ożywić zmarłego.
(1.2) Na próżno kapela wygrywała skoczne dryganty, sztajery i menuety, liberia, w białych kosmatych surdutach, niestrudzenie roznosiła słodkie muszkatele i alikanty, a czarujące gospodynie usiłowały ożywić gnuśną zabawę - nuda nie dała się rozproszyć.
Wiktionary
rzecz. ożywianie n., życie n., ożywienie
przym. ożywiony
przysł. życiowo, żywcem
Wiktionary
roślina z rodziny wargowych, stosowana w przemyśle perfumeryjnym i przy produkcji likierów; bazylek
SJP.pl
powrócić do życia, do pełni sił; odżyć; odrodzić się
SJP.pl
1. kij do poprawiania ognia w piecu piekarskim
2. opalone drzewo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) opalone drzewo (np. po pożarze lasu), tląca się głownia
(1.2) rodzaj prymitywnego pogrzebacza, kij do poprawiania ognia w piecu piekarskim
(1.3) zwęglona broń, miecz o częściowo przypalonej głownifakt.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. żec
Wiktionary
dawniej: posmarować żółtą barwą
SJP.pl
jednoroczna roślina z rodziny kapustowatych, występująca na wysypiskach, przydrożach, polach zbóż oraz w miejscach ciepłych o podłożu gliniastym i zasobnym w wapń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ożłopać.
Wiktionary
czas. ożłopać dk.
Wiktionary
taki, który się ożłopał (napił się na dużo lub upił się)
SJP.pl
opić się; ożłopać się - potocznie:
1. napić się za dużo; nażłopać się;
2. upić się; nachlać się, nagrzać się, narąbać się, nawalić się
SJP.pl
litera polskiego alfabetu oznaczająca spółgłoskę "p"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. dwudziesta druga litera polskiego alfabetu;
Wiktionary
P p
P ("pe", minuskuła: p) – szesnasta litera alfabetu łacińskiego, dwudziesta druga litera alfabetu polskiego i oznacza głoskę [].
Wikipedia
(1.1) Powiedz mi wyraz na literę „P”.
Wiktionary
IPA: pɛ, AS: pe
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) {{PJM|P.}}
źródła.
== p (język afrykanerski.) ==
ortografie.
odpowiednik arabski: پ
wymowa.
IPA|p.
znaczenia.
litera
(1.1) p, minuskuła szesnastej litery alfabetu afrykanerskiego
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) majuskuła: P; nazwa litery: pee
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) {{PJM|P.}}
źródła.
== p (język afrykanerski.) ==
ortografie.
odpowiednik arabski: پ
wymowa.
IPA|p.
znaczenia.
litera
(1.1) p, minuskuła szesnastej litery alfabetu afrykanerskiego
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) majuskuła: P; nazwa litery: pee
Wiktionary
skrót
(1.1) praw. przeciwko
Wiktionary
(1.1) Jednocześnie wydaje się celowe to, aby elektroniczne postępowanie upominawcze umożliwiało skierowanie pozwu p-ko podmiotom nie mającym siedziby w Polsce a nadto umożliwienie wyboru waluty pozwu.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma kształt litery P
Wiktionary
skrót od: poczta (czytany jako cały wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = poczta
Wiktionary
1. skrót od: pan, pani, panna (czytany jako cały odmienny wyraz);
2. skrót od: piętro (czytany jako cały, odmienny wyraz);
3. skrót od: punkt (czytany jako cały, odmienny wyraz);
4. skrót od: patrz (czytany jako cały wyraz); pkt
SJP.pl
skrót
(1.1) = punkt
(1.2) = pan
(1.3) = pani
(1.4) = panna
(1.5) = piętro
Wiktionary
(1.2) Znowu czyta powieść, ten rozdział, kiedy, podczas gwiaździstej nocy, p. Rambaud naprawiał zepsutą lalkę małej Joasi, Helena tonęła we łzach bezprzedmiotowego żalu, a Opat Jouve radził, ażeby wyszła za mąż.
Wiktionary
(1.1) pkt
Wiktionary
skrót od: późnogrecki
SJP.pl
skrót od: późnołaciński
SJP.pl
skrót
(1.1) z powinszowaniem
Wiktionary
IPA: ˈpɛ ˈa, AS: pe a
Wiktionary
skrót
(1.1) z pożegnaniem
Wiktionary
IPA: pɛ‿ˈt͡sɛ, AS: pe‿ce
Wiktionary
(1.1) p.p.c., t.t.l.
Wiktionary
skrót od: post Christum (po Chrystusie); n.e.
SJP.pl
skrót od: przed Chrystusem; p.n.e.
SJP.pl
skrót
(1.1) dla powinszowania, złożenia gratulacji, życzeń
Wiktionary
IPA: pɛ‿ˈːf, AS: p•‿ef
Wiktionary
skrót
(1.1) na odwiedziny
Wiktionary
IPA: pɛ‿ːf‿ˈːaw, AS: p•‿e•‿fau̯
Wiktionary
[czytaj: pe-ka-ES] skrót od: prawo karne skarbowe; pks
SJP.pl
skrótowiec, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = praw. prawo karne skarbowe
Wiktionary
P.M.;
1. [czytaj: pi-EM] skrót od: post meridiem (po południu), używany w języku angielskim przy oznaczaniu godziny;
2. skrót od: post mortem (po śmierci);
3. skrót od: pro memoria (dla pamięci, na pamiątkę)
SJP.pl
skrót
(1.1) = pod nazwą
Wiktionary
(1.1) pn.
Wiktionary
skrót od: przed naszą erą (czytany jako całe wyrażenie)
SJP.pl
skrót
(1.1) = przed naszą erą
Wiktionary
(1.1) Syria to jedno z najstarszych państw świata, którego początki sięgają drugiego tysiąclecia p.n.e.
(1.1) Ten filozof urodził się w piątym roku p.n.e.
Wiktionary
IPA: pʃɛd‿ˈnaʃɔ̃w̃ ˈɛrɔ̃w̃, AS: pšed‿našõũ̯ erõũ̯
Wiktionary
(1.1) przed Chr.
Wiktionary
[czytaj: pe-O]
1. skrót od: przysposobienie obronne - przygotowanie obywateli na wypadek zagrożeń takich jak klęski żywiołowe, wojna, realizowane głównie wśród młodzieży jako przedmiot lekcyjny; PO;
2. skrót od: pełniący obowiązki
SJP.pl
skrót
(1.1) = pełniący obowiązki;
Wiktionary
p.o. – skrót używany np. w polityce, biznesie i w wojsku, oznaczający osobę, która zastępuje inną, gdy ta nie może pełnić swoich funkcji (np. w wyniku choroby lub śmierci). Stanowi on skrót słów pełniący obowiązki i pisany jest po nazwisku danej osoby, a przed określeniem funkcji osoby zastępującej).
Wikipedia
(1.1) Wiceprezydent USA George H. W. Bush był p.o. prezydenta w czasie operacji prezydenta Reagana w roku 1985.
Wiktionary
IPA: ˈpɛ ˈɔ, AS: pe o
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) ang. Post Office Box → skrzynka pocztowa
Wiktionary
skrót od: praemissis praemittendis (z łaciny: powiedziawszy na początku, co powiedzieć należało)
SJP.pl
skrót
(1.1) = ekon. stat. punkt procentowy;
Wiktionary
skrót
(1.1) z pożegnaniem
Wiktionary
IPA: pɛ‿pɛ‿ˈt͡sɛ, AS: pe‿pe‿ce
Wiktionary
(1.1) p.c., t.t.l.
Wiktionary
skrót od: poniżej poziomu morza (czytany jako całe wyrażenie)
SJP.pl
skrót
(1.1) = pod poziomem morza, poniżej poziomu morza;
Wiktionary
p.p.m. – skrót używany w geografii do określenia terminu pod poziomem morza lub poniżej poziomu morza, czyli poniżej umownej granicy 0 m, na której znajduje się przyjęty poziom morza. Miejsce poniżej poziomu morza nazywa się depresją.
Wikipedia
(1.1) Najniższy punkt w Polsce położony jest na wysokości 1,8 m p.p.m., niedaleko miejscowości Raczki.
Wiktionary
IPA: ˌpɔt‿pɔˈʑɔ̃mɛ̃m ˈːɔʒa, AS: pot‿poźõmẽ• moža
Wiktionary
skrót
(1.1) = pod poziomem terenu;
Wiktionary
Skrót p.p.t. – pod poziomem terenu używany jest przy określaniu głębokości danego obiektu (punktu) pod powierzchnią Ziemi, przy czym punktem odniesienia jest jego rzut (w kierunku siły grawitacji) na powierzchnię terenu.
Określenia p.p.t. (np. "m p.p.t.") używa się szczególnie w geologii inżynierskiej i geotechnice do określania położenia warstw geologicznych i geotechnicznych, poziomu zwierciadła wód podziemnych, bądź też wgłębnych elementów architektury obiektu budowlanego.
Wikipedia
skrót od: poste restante (sposób wysyłania i odbioru przesyłek pocztowych); PR
SJP.pl
skrót
(1.1) z podziękowaniem
Wiktionary
IPA: pɛ‿ˈːr, AS: p•‿er
Wiktionary
skrót
(1.1) na rewizytę
Wiktionary
IPA: pɛ‿ːr‿ˈfaw, AS: p•‿er‿fau̯
Wiktionary
[czytaj: pe-ES] skrót od: postscriptum - dopisek na końcu listu; PS
SJP.pl
skrót
(1.1) praw. = prosta spółka akcyjna
Wiktionary
skrót (czytany jako całe wyrażenie) łacińskiego: pleno titulo - pełnym tytułem, z zachowaniem odpowiednich tytułów (formuła grzecznościowa używana w języku pisanym)
SJP.pl
skrót
(1.1) = pleno titulo; grzecz. z zachowaniem wszystkich należnych tytułów
Wiktionary
(1.1) Informujemy P.T. klientów, że w dniu dzisiejszym sklep otwarty jest do godziny 14:15.
Wiktionary
IPA: pɛ‿ˈtɛ, AS: pe‿te
Wiktionary
skrót od: pod wezwaniem (czytany jako całe wyrażenie); pw.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) neol. pot. pogardliwe określenie kobiety roszczeniowej, której publiczne zachowanie przynosi wstyd
Wiktionary
(1.1) P0lka z kochankiem doprowadzili do śmierci 3-latka.
Wiktionary
rzecz. Polka ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
poufałe pożegnanie
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) pot. wyraz używany przy pożegnaniu z bliską osobą bądź dzieckiem, a także przez dzieci
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) No to pa, muszę już lecieć.
(1.1) Jestem umówiona do fryzjera. Pa, pa. I pamiętaj, że widzimy się jutro.
Wiktionary
IPA: pa, AS: pa
Wiktionary
(1.1) cześć, na razie, do widzenia
Wiktionary
jednostka pieniężna Tonga, państwa w Oceanii (1 pa'anga = 100 seniti)
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca instrument dęty
Wiktionary
Państwowa Agencja Atomistyki
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Państwowa Agencja Atomistyki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pɛ‿a‿ˈː, AS: pe‿•‿a
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca głośny dźwięk instrumentu lub wystrzał
Wiktionary
(1.1) pam, pamm
Wiktionary
wieś w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim;
Wiktionary
Paary – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Susiec. Kilka gospodarstw wsi leży w woj. podkarpackim.
Wieś jest sołectwem w gminie Susiec. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 550 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Mieszkał w Paarach — wsi oddalonej od Maził o milę. Kierowniczce wydało się nieprawdopodobne, by nauczyciel chciał chodzić sześć kilometrów w jedną i tyleż w drugą stronę.
Wiktionary
przym. paarski
Wiktionary
rzadko: bar, w którym podaje się głównie piwo i zakąski; pub
SJP.pl
historyczna nazwa handlowa leku przeciwbólowego i uspokajającego, zawierającego aminofenazon i allobarbital
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. farm. polski preparat przeciwbólowy, przeciwgorączkowy i uspokajający, produkowany jako jasnożółty proszek, tabletki i czopki
Wiktionary
(1.1) nazwa handlowa: Pabialgin (Pabialgin neo, Pabialgin P)
Wiktionary
nazwa handlowa leku przeciwbakteryjnego stosowanego zewnętrznie w chorobach skóry, zawierającego sulfanilamid
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
forma rzeczownika.
(2.1) lm. D. od Pabiana
Wiktionary
(2.1) Są Pabiany i nie ma Pabian.
Wiktionary
rzecz. Pabiana ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
forma rzeczownika.
(2.1) lp. D. od Pabian
(2.2) lp. B. od Pabian
Wiktionary
(2.1) Jest Pabian i nie ma Pabiana.
(2.2) Widzę Pabiana.
Wiktionary
rzecz. Pabian mos.
Wiktionary
zdrobnienie od: Pabiana (imię żeńskie)
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie łódzkim;
Wiktionary
Pabianice – miasto w województwie łódzkim, siedziba powiatu pabianickiego i gminy wiejskiej Pabianice. Drugie co do liczby mieszkańców miasto aglomeracji łódzkiej. Pabianice należą do Związku Miast Polskich. Pod względem powierzchni miasto znajduje się na 10. pozycji w województwie łódzkim, a 150. w Polsce. Były miastem duchownym kapituły katedralnej krakowskiej w powiecie szadkowskim województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku. Patronem miasta jest św. Maksymilian Maria Kolbe.
Wikipedia
rzecz. pabianiczanin m., pabianiczanka ż.
przym. pabianicki, podpabianicki
Wiktionary
przymiotnik od: Pabianice
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) od Pabianice
Wiktionary
IPA: ˌpabʲjä̃ˈɲit͡sʲci, AS: pabʹi ̯ä̃ńicʹḱi
Wiktionary
rzecz. Pabianice nmos., pabianiczanin mos., pabianiczanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Pabianic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pabianic
(1.2) osoba pochodząca z Pabianic, urodzona w Pabianicach
Wiktionary
(1.1) Sonda uliczna: Czy pabianiczanie znają tabliczkę mnożenia?
Wiktionary
rzecz. Pabianice nmos.
:: fż. pabianiczanka ż.
przym. pabianicki
Wiktionary
mieszkanka Pabianic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pabianic
(1.2) kobieta pochodząca z Pabianic, urodzona w Pabianicach
Wiktionary
rzecz. Pabianice nmos.
:: fm. pabianiczanin m.
przym. pabianicki
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pabiany lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Pabiana (imię żeńskie)
SJP.pl
Pabianka – struga lewy dopływ Dobrzynki o długości 9,21 km i szerokości do 2 m.
Płynie na Wyżynie Łódzkiej, przepływa przez Pabianice. Bierze swój początek jako rów melioracyjny. Duży dopływ wody jest w okolicach ul. Potokowej, []. W centrum miasta uchodzi do Dobrzynki.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pabianka lub z nim związany
SJP.pl
Pabian z żoną; Pabianowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pabiana lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
obce imię męskie
SJP.pl
Pablo – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Montana, w hrabstwie Lake.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. regionalnie: wielki szczur
2. w Polsce międzywojennej: pułk artylerii ciężkiej
SJP.pl
wykrzyknik onomatopeiczny
(1.1) dźwięk. naśladuje krótki dźwięk o jasnej barwie, powstający przy uderzeniu czymś płaskim o coś, upadku miękkiej rzeczy na twardą powierzchnię, rozpłaszczająca się nierzadko po upadku
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dźwięk. bęc
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) reg. ogromny szczur
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(3.1) wojsk. środ. pułk artylerii ciężkiej
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(4.1) D. lm. od paca
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Leci, leci – i naroz pac na ziym.
Wiktionary
rzecz. pacuk mzw., packa ż., pacanie n., paca ż., pacnięcie n.
czas. pacać ndk., pacnąć dk.
Wiktionary
(1.1) bęc
Wiktionary
w budownictwie: ręczne narzędzie murarskie w kształcie gładkiej deseczki z uchwytem, służące do nakładania i rozprowadzania zaprawy; packa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzem. bud. narzędzie murarskie w formie krótkiej deski z rękojeścią do wyrównywania zaprawy na murze
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: pac
forma czasownika.
(3.1) 3. os. lp. ter. od: pacać
Wiktionary
(1.1) Murarz przy pomocy pacy wygładza tynk na ścianie.
Wiktionary
rzecz. pacanie n., pacnięcie n.
:: zdrobn. packa ż.
czas. pacać ndk., pacnąć dk.
wykrz. pac
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
pogardliwie o osobie głupiej, nieinteligentnej, naiwnej lub niemającej szerszych horyzontów myślowych, zainteresowań; dureń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. głupiec
(1.2) reg-pl|Białystok. człowiek niskiego wzrostu
(1.3) gwara., reg-pl|Białystok. mały chłopiec
Wiktionary
(1.1) Co się gapisz, pacanie?!
Wiktionary
zdrobnienie od: pacan, mające jednocześnie charakter pobłażania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) uderzanie packą
forma rzeczownika.
(2.1) Ms. lp.; W. lp. od: pacan
Wiktionary
(1.1) Rozległo się Andrzejowie pacanie za muchami po stole.
Wiktionary
rzecz. pac mzw./mrz., paca ż., packa ż., pacnięcie n.
czas. pacać ndk., pacnąć dk.
wykrz. pac
Wiktionary
mieszkaniec Pacanowa (miasta lub wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Pacanowa (miasta lub wsi w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Pacanów
SJP.pl
pogardliwie o osobie głupiej, nieinteligentnej, naiwnej lub niemającej szerszych horyzontów myślowych, zainteresowań; dureń
SJP.pl
Koziołek Matołek – symbol Pacanowa
Pacanów – miasto w południowej Polsce położone w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Pacanów. Ma status sołectwa.
Siedziba tejże gminy. Stanowi ważny ośrodek usługowy dla rolnictwa. Leży przy skrzyżowaniu drogi krajowej nr 73 (Wiśniówka – Jasło) i drogi krajowej nr 79 (Warszawa – Bytom).
Wikipedia
określenie wykonawcze: łagodnie, spokojnie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) muz. spokojnie, łagodnie
Wiktionary
potocznie, rzadko: uderzać, zwłaszcza czymś o płaskiej, szerokiej powierzchni, np. packą
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. pacnąć)
(1.1) niedokonany od|pacnąć.
Wiktionary
IPA: ˈpat͡sat͡ɕ, AS: pacać
Wiktionary
rzecz. pac mzw./mrz., pacnięcie n., pacanie n., packa ż.
czas. pacnąć dk.
wykrz. pac
Wiktionary
za pozwoleniem, z całym szacunkiem (dla opinii dopiero co wygłoszonej) - zapowiedź wyrażenia zastrzeżeń lub opinii negatywnej
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) C. lp. od: paka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpat͡sɛ, AS: pace
Wiktionary
1. przyrząd do zabijania much
2. w budownictwie: ręczne narzędzie murarskie służące do nakładania i rozprowadzania zaprawy; paca
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: pejsmejker] zawodnik wyznaczający tempo, np. biegu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wykrzyknik, często powtarzany, naśladujący odgłos wybuchu lub stukotu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. woń
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: pacha
Wiktionary
Pach (nazwa historyczna: Niesłuchowo-Pach) – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie makowskim, w gminie Krasnosielc.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa ostrołęckiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Amelinie.
Wikipedia
IPA: pax, AS: paχ
Wiktionary
rzecz. zapach m.
Wiktionary
1. wgłębienie między górną, wewnętrzną częścią ręki a bokiem klatki piersiowej, występujące u ludzi i niektórych ssaków;
2.
a) otwór na ramię w ubraniu;
b) część ubrania znajdująca się w miejscu pachy anatomicznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. wgłębienie pod stawem ramiennym;
(1.2) kraw. wcięcie w górnej części garderoby na wszycie rękawa
Wiktionary
(1.1) Miał łaskotki pod pachami.
Wiktionary
IPA: ˈpaxa, AS: paχa
Wiktionary
rzecz. pachwina ż., paszka ż.
przym. pachowy
Wiktionary
(1.1) dół pachowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) rel. andyjska i inkaska bogini utożsamiana z ziemią i przyrodą;
Wiktionary
Pachamama lub Mama Pacha (kecz. "Matka Ziemia") – inkaska bogini ziemi, zapewniająca żyzność pól i płodność, wyobrażana pod postacią smoczycy, opiekunka siewu i żniw, odpowiedzialna za trzęsienia ziemi. Pachamama uznawana jest za małżonkę boga stwórcy Pacha Kamaqa, a w innej wersji mitu – boga słońca Inti. Za święte zwierzę bogini Pachamamy uznaje się lamę. Podczas chrystianizacji Peru przez Hiszpanów, Pachamama identyfikowana była z Maryją. W ramach kultu Pachamamy składano ofiary z dzieci.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pęcherz
Wiktionary
dawne określenie na kobietę dzierżawiącą od kogoś całe gospodarstwo rolne lub jego część
SJP.pl
przymiotnik od: pachciarz; dotyczący pachciarza lub powiązany w jakiś sposób z pachciarzem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. odnoszący się do pachciarza
Wiktionary
rzecz. pachciarz mos., pacht mrz.
czas. pachtować ndk.
przym. pachtowy
Wiktionary
(1.1) dzierżawczy
Wiktionary
dawniej: proces dzierżawienia od kogoś całego gospodarstwa rolnego lub jego części
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. dzierżawienie
Wiktionary
dawniej: osoba dzierżawiąca od kogoś gospodę, trzodę itp.; arendarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. osoba trzymająca coś w pachcie, dzierżawie
Wiktionary
rzecz. pacht mrz.
czas. pachtować ndk.
przym. pachciarski, pachtowy
Wiktionary
(1.1) dzierżawca
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: paczinko] japoński automat do gier podobny do flippera
SJP.pl
Zobacz też: Pachinko (serial telewizyjny).
Pachinko (jap. パチンコ) – japońska gra automatowa, przypominająca połączenie bilardu i pinballa, ale pozbawiona „łapek” (ang. "flippers").
Wikipedia
tropikalne drzewo afrykańskie z rodziny ślazowatych, np. baobab, durian
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) lwów. nos
Wiktionary
pachnica dębowa - gatunek chrząszcza z rodziny poświętnikowatych; pachnica próchniczka
SJP.pl
perfumy, pachnący kosmetyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. olejek lub perfumy
Wiktionary
Pachnidło: Historia pewnego mordercy (niem. "Das Parfum. Die Geschichte eines Mörders") – powieść niemieckiego pisarza Patricka Süskinda, wydana w 1985 roku. Jej bohater, Jan Baptysta Grenouille, nieślubny syn paryskiej handlarki rybami, obdarzony jest nieprawdopodobnym węchem – postrzega świat wyłącznie przez pryzmat tego zmysłu. Początkowo pomocnik garbarza, potem czeladnik perfumiarski, na skutek obsesyjnej pogoni za idealnym zapachem popełnia szereg morderstw.
Wikipedia
IPA: paxʲˈɲidwɔ, AS: paχʹńidu̯o
Wiktionary
czas. pachnieć, pachnąć
rzecz. zapach
ims. pachnący
przym. pachnący
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pachnieć.
Wiktionary
czas. pachnieć
Wiktionary
wydzielać woń, zapach, który jest zwykle przyjemny, być pełnym przyjemnego zapachu; pachnąć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) wydzielać jakiś zapach, zwykle przyjemny
Wiktionary
(1.1) Nowe mydło pięknie pachnie i ma fantastyczny kolor.
Wiktionary
IPA: ˈpaxʲɲɛ̇t͡ɕ, AS: paχʹńėć
Wiktionary
rzecz. pachnidło n., zapach m., pachnięcie n., pachnienie n.
czas. zapachnieć dk.
przym. pachnący, zapachowy
Wiktionary
(1.1) pachnąć, wonieć
Wiktionary
północnoeuropejski leśny owad z rodziny żukowatych z podrzędu chrząszczy wielożernych, zamieszkujący gnijące pnie drzew, głównie dębów i wierzb; pachnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pachnąć.
Wiktionary
czas. pachnąć, pachnieć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z gromady halogenków, jednowodny heksafluoroglinian sodowo-wapniowy;
Wiktionary
Pachnolit – minerał z gromady halogenków, jednowodny heksafluoroglinian sodowo-wapniowy.
Wikipedia
przym. pachnolitowy
Wiktionary
gatunek jednorocznej rośliny oleistej z rodziny jasnotowatych, hodowany w krajach azjatyckich dla owoców, z których następnie otrzymuje się olej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. gatunek jednorocznej rośliny oleistej z rodziny jasnotowatych
Wiktionary
pełen aromatu, wydzielający przyjemny zapach; aromatyczny, wonny
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od: pachnąć, pachnieć
przymiotnik
(2.1) taki, który wydziela łatwo wyczuwalny zapach, najczęściej przyjemny
(2.2) bot. człon nazwy roślin charakteryzujących się intensywnym zapachem
Wiktionary
(2.1) Róże są bardziej pachnące od fiołków.
(2.1) Ludzie pachnący prażonym bobem, który nosili w zanadrzu, a przy tym wiecznie schrypnięci i spotnieli od gry w morę po rogach ulic i perystylach, nie zasługiwali w jego oczach na miano ludzi.
Wiktionary
IPA: paxˈnɔ̃nt͡sɨ, AS: paχnõncy
Wiktionary
rzecz. pachnidło n.
czas. pachnąć, pachnieć
Wiktionary
(2.1-2) wonny
Wiktionary
wydzielać woń, zapach, który jest zwykle przyjemny, być pełnym przyjemnego zapachu; pachnieć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) książk. wydzielać jakiś zapach, zwykle przyjemny
Wiktionary
(1.1) W pokoju pachnęło miętą.
Wiktionary
IPA: ˈpaxnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: paχnõńć
Wiktionary
ims. pachnący
rzecz. pachnidło n., pachnięcie n.
przym. pachnący
Wiktionary
(1.1) zob. pachnieć.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dawniej: dziewczyna do posług; sługa, służąca, dziewka, gosposia
SJP.pl
zdrobnienie od: pachoł - słupek pełniący rolę ostrzegawczą i ochronną, stawiany na jezdniach lub torowiskach w konkretnym celu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
mały chłopiec nieumiejący jeszcze mówić, niemowlę; pacholęctwo
SJP.pl
1. dawne określenie na chłopca, wyrostka;
2. dawne określenie na chłopca do posług służącego we dworze szlacheckim lub w mniejszych, zamożnych gospodarstwach; giermek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. chłopiec
(1.2) giermek
Wiktionary
(1.1) Na co będą potrzebne – pytało pacholę — / Trójkąty, czworoboki, koła, parabole?
Wiktionary
IPA: paˈxɔlɛ, AS: paχole
Wiktionary
rzecz. pacholęctwo n., pachołek mos./mrz.
przym. pacholęcy
Wiktionary
mały chłopiec nieumiejący jeszcze mówić, niemowlę; pacholątko
SJP.pl
taki, który jest właściwy pacholęciu, należy do pacholęcia lub taki, do którego należą pacholęta; chłopięcy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy pacholęciu, należący do pacholęcia
(1.2) złożony z pacholąt
Wiktionary
rzecz. pacholę n., pacholęctwo n., pachołek mos./mrz.
Wiktionary
(1.1) chłopięcy, szczenięcy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zasady życia mnichów zostały przez Pachomiusza skodyfikowane, przyjmując postać reguły.
Wiktionary
przym. Pachomiuszowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Pachomiusza
Wiktionary
(1.1) Rozmiłował się w Pachomiuszowym sposobie życia.
Wiktionary
rzecz. Pachomiusz mos., Pachomiuszek mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: pacha; powiązany, należący do pachy anatomicznej lub jej okolic
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pachą, dotyczący pachy
Wiktionary
rzecz. pacha ż.
Wiktionary
słupek na pokładzie statku lub nabrzeżu, na który zakłada się cumy; poler
SJP.pl
Pa
Wikipedia
człowiek pełniący jakieś posługi u kogoś lub pomocnik, który służy w magistracie, sądzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek pełniący służbę
(1.2) pogard. człowiek zachowujący się jak sługa
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) przydrożny słupek ostrzegawczy lub ograniczający ruch
(2.2) słupek służący do mocowania cum i szpringów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pachołcy podążali za swoim panem.
(2.1) Wzdłuż zakrętu ustawiono kilka pachołków.
(2.2) Marynarz zdjął cumy z pachołków.
Wiktionary
IPA: paˈxɔwɛk, AS: paχou̯ek
Wiktionary
rzecz. pachoł mos. pacholec mos., zdrobn. pacholik mos., pacholątko mos., pacholę mos.; pacholęctwo n., pacholica ż.
czas. pachołować ndk., pochołczyć ndk.
przym. pachołczy, pacholczy, pacholęcy
przysł. pacholęco
Wiktionary
(1.1) pachoł, sługa, reg. śl. rubinek
(1.2) sługus, służalec, fagas, lokaj, knecht
(2.2) pachoł, poler, knecht
Wiktionary
dawniej:
1. najem, dzierżawa; arenda;
2. opłata za dzierżawę; arenda;
3. to, co dzierżawca osiąga z najmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. dzierżawa, arenda
(1.2) dzierżawne, czynsz
Wiktionary
Pacht – kolonia w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie tureckim, w gminie Kawęczyn.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.
Podczas II wojny światowej, w latach 1941–1942 kolonia była częścią getta wiejskiego Czachulec.
Wikipedia
IPA: paxt, AS: paχt
Wiktionary
rzecz. pachciarz m.
przym. pachciarski, pachtowy
czas. pachtować
Wiktionary
(1.1) dzierżawa; przest. arenda
(1.2) dzierżawne
Wiktionary
1. w gwarze młodzieżowej: kradzież owoców lub warzyw z działek i ogrodów;
2. dawniej:
a) najem, dzierżawa; arenda, pacht;
b) opłata za dzierżawę; arenda, pacht
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Siemoń,Dulsk,Malbork,Chełmża,Kociewie,Grudziądz,Bydgoszcz. reg-pl|Gdańsk. kradzież owoców z cudzego sadu
(1.2) gw-pl|Kociewie. kradzież
Wiktionary
(1.1) chodzić / iść na pachtę
Wiktionary
rzecz. war. pacht mrz.
czas. pachtować
Wiktionary
(1.1) reg-pl|Częstochowa|dziorga., reg-pl|Wielkopolska|harenda., reg-pl|Wielkopolska|harynda., reg-pl|Podlasie, Suwalszczyzna|orenda., reg. szaber
Wiktionary
dawniej: mieć coś w pachcie, dzierżawie; dzierżawić
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) daw. mieć w pachcie
Wiktionary
rzecz. pachciarz mos., pacht mrz.
przym. pachciarski, pachtowy
Wiktionary
(1.1) dzierżawić
Wiktionary
przymiotnik od: pacht; taki, który dotyczy, odnosi się do pachtu, dzierżawy; dzierżawny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. związany z pachtem
Wiktionary
rzecz. pachciarz mos., pacht mrz.
czas. pachtować ndk.
przym. pachciarski
Wiktionary
(1.1) dzierżawny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Pachuta – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Missisipi, w hrabstwie Clarke.
Wikipedia
1. miejsce znajdujące się między dolną, boczną częścią brzucha a wewnętrzną powierzchnią górnej części uda;
2. część liścia znajdująca się między górną stroną nasady tego liścia a jego łodygą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. zagłębienie między dolną (u człowieka) lub tylną (u zwierząt) boczną częścią podbrzusza a wewnętrzną powierzchnią górnej części uda
(1.2) bot. miejsce między górną stroną nasady liścia a łodygą
(1.3) spoż. mięso wieprzowe z pachwiny (1.1)
Wiktionary
Pachwina ( inguen) – obszar ciała u styku między tułowiem a udem. Pachwina znajduje się z przodu ciała, po obu stronach guzka łonowego, gdzie dolna część ściany jamy brzusznej styka się z udem.
Wikipedia
(1.1) Czy zauważyłeś kiedykolwiek przedtem jakiś guz w pachwinie?
(1.2) Kwiatostany wyrastają w pachwinach liści szczytowych.
Wiktionary
IPA: paxˈfʲĩna, AS: paχfʹĩna
Wiktionary
rzecz. pacha ż.
przym. pachwinowy
Wiktionary
przymiotnik od: pachwina; związany z pachwiną, umiejscowiony w pachwinie lub w okolicach pachwiny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pachwiną, dotyczący pachwiny
Wiktionary
(1.1) Ponadto u roztoczy udział w osmoregulacji biorą organy pachwinowe i papille genitalne.
Wiktionary
rzecz. pachwina ż.
Wiktionary
rodzaj dinozaura żyjącego w późnej kredzie
SJP.pl
Pa
Wikipedia
infrarząd roślinożernych dinozaurów ptasiomiednicznych z podrzędu marginocefali
SJP.pl
Pachycefalozaury (Pachycephalosauria) – infrarząd dwunożnych, roślinożernych dinozaurów ptasiomiednicznych z podrzędu marginocefali. Pachycefalozaury miały szeroki zakres występowania geograficznego i były mocno zróżnicowane.
Wikipedia
zgrubienie skóry wynikające z przyrostu tkanki łącznej oraz z brodawkowatego rozrostu naskórka, uznawane za stan przedrakowy
SJP.pl
Pachydermia, inaczej skórzastość (łac. "pachydermia laryngis") – termin opisujący odpowiednik rogowacenia białego błon śluzowych (leukoplakia) z lokalizacją w krtani.
Pachydermia uznawana jest za stan przedrakowy.
Wikipedia
rodzaj dinozaura z grupy prozauropodów; plateozaur
SJP.pl
szarobrunatny gatunek owada zaliczany do rodziny zwójkowatych, zamieszkujący tereny krajów euroazjatyckich i północnoamerykańskich
SJP.pl
gęsta substancja powstała wskutek rozrobienia ciała stałego w płynie; paćka, papka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. paćka.
Wiktionary
substancja o gęstej konsystencji powstała po rozrobieniu jakiegoś ciała stałego w cieczy; paćka, pacia, papka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|paciać.
Wiktionary
czas. paciać ndk.
Wiktionary
potocznie: grzebać w czymś miękkim lub mokrym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) śrpol. i daw. ciemność, mrok, ćma; także zaciemnione, zamglone miejsce
(1.2) śrpol. i daw. ciemna jama, wnęka lub jaskinia
(1.3) daw. gw-pl|Książnice Wielkie, Pożóg, Kocyjanów. tylko w zwrocie „pod paciep”: strona północna
(1.4) daw. gw-pl|Ropczyce. pole usytuowane ku północy
Wiktionary
rzecz. paciepnica ż.
czas. paciepić ndk., zapaciepić dk.
przym. paciepny
przysł. paciepno
Wiktionary
paciepnica ziemniaczana - gatunek motyla z rodziny sówkowatych
SJP.pl
1. modlitwa poranna lub wieczorna
2. dawniej: kręgosłup, krzyż
3. dawna ludowa miara czasu, oznaczająca czas potrzebny na odmówienie modlitwy "ojcze nasz" (ok. 25 sekund)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. zbiór modlitw chrześcijańskich;
(1.2) rel. Modlitwa Pańska (Ojcze nasz)
(1.3) pot. modlitwa (chrześcijańska)
(1.4) daw. kręgosłup
(1.5) pot. miara czasu równa około 25 sekundom
Wiktionary
Pacierz – zbiór modlitw obejmujący zwykle:
Nazwa polska, za pośrednictwem języka czeskiego ( páteř), wywodzi się od pierwszych słów modlitwy po Pater noster.
Wikipedia
IPA: ˈpat͡ɕɛʃ, AS: paćeš
Wiktionary
rzecz. paciorki nmos., pacierzówka ż., zdrobn. paciorek
przym. pacierzowy, paciorkowcowy
Wiktionary
(1.3) modlitwa
(1.4) kręgosłup
Wiktionary
wieś położona w województwie śląskim
SJP.pl
Pacierzów – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Kłomnice.
W latach 1954-1957 wieś była siedzibą władz gromady Pacierzów, po jej zniesieniu w gromadzie Kłomnice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wiośl. przest. łódź mająca za osnowę jeden pacierz (deskę)
Wiktionary
(1.1) Kajak wyeliminował wiosłowe pacierzówki i płaskodenki.
Wiktionary
IPA: ˌpat͡ɕɛˈʒufka, AS: paćežufka
Wiktionary
rzecz. pacierz
Wiktionary
(1.1) kilówka
Wiktionary
[czytaj: paSYfika lub paS-Ifika]
1. model samochodu marki Chrysler;
2. model gitary elektrycznej marki Yamaha
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pat
Wiktionary
rzecz. pat m.
Wiktionary
bylina z rodziny paciorecznikowatych; kanna
SJP.pl
Pa
Wikipedia
o cechach paciorecznikowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
o cechach paciorecznikowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
1. zdrobnienie od: pacierz;
2. kuleczka lub kostka z otworem na nić; koral, koralik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: pacierz, wieczorna modlitwa dziecięca
(1.2) pojedynczy mały koralik nanizany na nitkę lub sznurek, np. w różańcu
(1.3) daw. w liczbie mnogiej jako synonim różańca czy koronki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bartusiu, zmówiłeś już paciorek?
(1.2) Pustelnik robił różańce z paciorków, które przywozili mu ludzie ze wsi.
(1.3) U pasa ojca Jozafata dyndały franciszkańskie paciorki.
Wiktionary
rzecz. pacierz m., paciorkowiec m., paciorki nmos.
przym. paciorkowy, paciorkowcowy
Wiktionary
sznurek z nanizanymi kuleczkami; korale
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) stpol. różaniec
(1.2) nitka z nawleczonymi koralikami
forma rzeczownika.
(2.1) M., D. i W. lm. od: paciorek
Wiktionary
(1.1) Wymówżesz wreszcie te paciorki.
Wiktionary
IPA: paˈt͡ɕɔrʲci, AS: paćorʹḱi
Wiktionary
rzecz. pacierz m., paciorek m., paciorkowiec m.
przym. pacierzowy, paciorkowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
podobny do paciorka, niewielkiej kulki wykonanej z drewna lub z innego materiału, posiadającej otwory na nić lub taki, który przypomina sznur tych kulek; paciorkowy
SJP.pl
wywołany, spowodowany przez działanie paciorkowców lub w jakiś inny sposób powiązany z paciorkowcami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. związany z paciorkowcem
Wiktionary
rzecz. paciorek m., paciorkowiec m., pacierz m.
Wiktionary
1. bakteria chorobotwórcza; streptokok;
2. paciorkowiec zapalenia płuc - bakteria wywołująca m.in. zapalenie płuc, opon mózgowych i opłucnej; pneumokok;
3. rodzaj krzaczkowatego glona; Cystoseira
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) biol. bakteria, która układa się w pary lub łańcuszki
Wiktionary
przym. paciorkowcowy
rzecz. paciorek mrz., paciorki nmos.
Wiktionary
(1.1) streptokok
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
podobny do paciorka, niewielkiej kulki wykonanej z drewna lub z innego materiału, posiadającej otwory na nić lub taki, który przypomina sznur tych kulek; paciorkowaty
SJP.pl
szarobeżowy owad z rzędu muchówek zaliczany do rodziny pryszczarkowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Limanowskie. reg-pl|Kresy południowe,Lwów,Kamieniec Podolski. roln. wieprzek
(1.2) gw-pl|Tuligłowy,Gdów,Bochnia,Ropczyce. tucznik, świnia w okresie tuczenia
(1.3) gw-pl|Pisarzowice. świnia
(1.4) reg-pl|Kresy północne. zob. pacuk.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kręgosłup
Wiktionary
dawniej: cierpliwość
SJP.pl
→ pacjent
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący pacjenta
Wiktionary
rzecz. pacjent mos.
Wiktionary
1. chora osoba zwracająca się o poradę do lekarza, będąca pod opieką lekarza;
2. środowiskowo: pacjent zero - pierwszy nosiciel choroby zakaźnej zidentyfikowany na początku epidemii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej;
Wiktionary
Pacjent – osoba korzystająca ze świadczeń opieki zdrowotnej, niezależnie od tego, czy jest zdrowa, czy chora (definicja Światowej Organizacji Zdrowia). Inna definicja za pacjenta uznaje:
niezależnie, czy jest zdrowy, czy chory.
W prawie polskim definicję pacjenta zawiera m.in. ustawa o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, która reguluje także katalog praw pacjenta oraz zasady dostępu do dokumentacji medycznej.
Wikipedia
(1.1) Konieczne jest uchwalenie Karty Praw Pacjenta, która gwarantowałaby Polakom zakres świadczeń dostępnych w ramach świadczeń publicznych.
(1.1) U tego samego pacjenta mogą występować zarówno epizody prowokowane przez emocje, jak i przez długotrwałe nieruchome stanie.
Wiktionary
IPA: ˈpat͡sʲjɛ̃nt, AS: pacʹi ̯ẽnt
Wiktionary
rzecz.
:: fż. pacjentka ż.
przym. pacjencki
Wiktionary
chora kobieta zwracająca się o poradę do lekarza, będąca pod opieką lekarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta pozostająca pod opieką lekarską lub zwracająca się do lekarza o poradę
Wiktionary
(1.1) — Tylko niech pan doktor napisze do Kołobrzegu. — Mogę tylko dopisać, że pacjentka bardzo prosi o miejscowość nadmorską.
Wiktionary
IPA: paˈt͡sʲjɛ̃ntka, AS: pacʹi ̯ẽntka
Wiktionary
rzecz. pacjencja ż.
:: fm. pacjent m.
Wiktionary
(1.1) chora
Wiktionary
środowiskowo: jednostka obliczeniowa równa jednemu rokowi leczenia pacjenta, używana w badaniach klinicznych
SJP.pl
1. przyrząd do zabijania much
2. w budownictwie: ręczne narzędzie murarskie służące do nakładania i rozprowadzania zaprawy; paca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przyrząd do zabijania much
(1.2) rzem. bud. narzędzie do wygładzania materiału murarskiego na ścianie
(1.3) sport. prymitywna drewniana rakieta do nauki gry w tenisa
Wiktionary
(1.1) Celina zrzuciła packą na muchy babciną filiżankę.
(1.2) Pan Janek zaczął packą wygładzać świeży tynk na ścianie.
Wiktionary
IPA: ˈpat͡ska, AS: packa
Wiktionary
rzecz. pac mzw./mrz., paca ż., pacanie n., pacnięcie n.
czas. pacać ndk., pacnąć dk.
wykrz. pac
Wiktionary
(1.1) klapka, łapka
(1.2) paca
Wiktionary
[czytaj: pakraft] mała, przenośna łódź pontonowa
SJP.pl
[czytaj: pakrafting] rekreacja polegająca na pływaniu packraftem
SJP.pl
[czytaj: pakszot] fotografia lub zbiór fotografii umieszczany w ogłoszeniu lub filmie reklamowym
SJP.pl
Packshot – używany w branży reklamowej termin określający przedstawienie produktu za pomocą statycznego lub ruchomego obrazu.
Interaktywne packshoty, tzw. obrotowe, uzyskuje się wykonując sekwencję zdjęć, pokazującą produkt pod różnymi kątami, którą następnie składa się w prezentację. Tego typu packshoty najczęściej używane są w e-commerce.
Wikipedia
potocznie:
1. uderzyć, zwłaszcza czymś o płaskiej, szerokiej powierzchni, np. packą;
2. upaść z charakterystycznym odgłosem; klapnąć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pacnąć.
Wiktionary
czas. pacnąć, pacać
wykrz. pac
rzecz. pac mzw./mrz.
Wiktionary
potocznie:
1. uderzyć, zwłaszcza czymś o płaskiej, szerokiej powierzchni, np. packą;
2. upaść z charakterystycznym odgłosem; klapnąć
SJP.pl
czasownik dokonany (ndk. pacać)
(1.1) pot. uderzyć w coś, zwykle szeroką, płaską powierzchnią
(1.2) pot. upaść miękko z charakterystycznym odgłosem, klapnąć
Wiktionary
(1.1) Bossk parę razy pacnął dłonią o ścianę, by zabić paskudztwo.
Wiktionary
rzecz. pac mzw./mrz., pacnięcie n., pacanie n., packa ż.
czas. pacać ndk.
wykrz. pac
Wiktionary
w budownictwie: ręczne narzędzie murarskie w kształcie gładkiej deseczki z uchwytem, służące do nakładania i rozprowadzania zaprawy; packa
SJP.pl
[czytaj: pakta] zbiór umów lub zobowiązań wobec kogoś
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Supraśl,gubernia augustowska,Litwa,Białoruś,Bujwidze,Łopatowszczyzna,Bartoszyce,Brasławszczyzna. reg-pl|Kresy północne,Wilno. szczur
Wiktionary
(1.1) Przy twoim śmietniku pacuki badziają się.
Wiktionary
rzecz.
:: zgrub. pac mzw.
wykrz. pac
Wiktionary
(1.1) reg-pl|Kresy północne|krysa.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. pacjent
Wiktionary
(1.1) Pewien pacyent, dosyć zresztą zamożny, umarł, jak się to zdarza wielu pacyentom, nie zdążywszy napisać testamentu.
(1.1) Kiedy schodziłem ze schodów, wyszedł z pokoju dawny mój pacyent i zamknął za sobą drzwi starannie na klucz.
Wiktionary
(1.1) pacjent
Wiktionary
symbol pokoju; pacyfka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) znak, symbol pacyfizmu i pokoju;
Wiktionary
Pacyfa – symbol pacyfizmu, znak pokoju. Jego twórcą jest brytyjski projektant Gerald Holtom, który do opracowania symbolu wykorzystał alfabet semaforowy, używany dawniej przez marynarzy: na kole umieścił litery N i D tego alfabetu (ang. "Nuclear Disarmament" – nuklearne rozbrojenie). Czasami spotyka się błędny pogląd, jakoby pierwotnym pomysłodawcą symbolu był lord Bertrand Russell. W latach 60. i 70. XX wieku był zwykle używany przez ruch hippisowski.
Wikipedia
IPA: paˈt͡sɨfa, AS: pacyfa
Wiktionary
rzecz. pacyfizm m., antypacyfizm m., pacyfista m., pacyfistka ż., antypacyfista m., antypacyfistka ż., Pacyfik m., pacyfikacja ż., pacyfikowanie n., spacyfikowanie n.
:: zdrobn. pacyfka ż.
czas. pacyfikować ndk., spacyfikować dk.
przym. pacyfistyczny, pacyficzny, pacyfikacyjny, antypacyfistyczny
przysł. pacyfistycznie, pacyficznie
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny monarek
SJP.pl
charakterystyczny dla Pacyfiku (Oceanu Spokojnego), żyjący w Pacyfiku; typ pacyficzny - odmiana rasy żółtej człowieka (charakterystyczny dla mieszkańców azjatyckiego wybrzeża Oceanu Spokojnego)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zamieszkujący Pacyfik, związany z Pacyfikiem
Wiktionary
rzecz. pacyfka ż., Pacyfik mrz., pacyfa ż.
przym. transpacyficzny
Wiktionary
największy i najgłębszy naturalny zbiornik wodny na Ziemi; Ocean Spokojny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. zob. Ocean Spokojny.
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(2.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
(1.1) Ich celem jest odebranie Japonii wszystkich wysp na Pacyfiku, które zostały przez nią zajęte (…)
(2.1) Grzegorz XVI kanonizował Pacyfika 26 maja 1839.
Wiktionary
IPA: paˈt͡sɨfʲik, AS: pacyfʹik
Wiktionary
rzecz. pacyfa ż., pacyfista mos., pacyfistka ż., pacyfizm mrz., pacyfka ż.
przym. pacyficzny, pacyfistyczny, transpacyficzny
Wiktionary
(1.1) Ocean Spokojny
Wiktionary
brutalne tłumienie wszelkich buntów, powstań narodowych siłą zbrojną oraz prowadzenie polityki terroru wobec ludności okupowanego terytorium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) tłumienie buntu, powstania, strajku itp., zwykle przy użyciu siły zbrojnej;
Wiktionary
Pacyfikacja (od pax „pokój”) – uspokojenie, wprowadzenie pokoju.
Wikipedia
(1.1) Podczas izraelskiej pacyfikacji na Zachodnim Brzegu Jordanu zginął Palestyńczyk, a dwóch zostało rannych.
Wiktionary
IPA: ˌpat͡sɨfʲiˈkat͡sʲja, AS: pacyfʹikacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. pacyfikator m., pacyfista mos., pacyfistka ż., pacyfa ż., pacyfka ż., pacyfizm m.
czas. pacyfikować, spacyfikować
przym. pacyfikacyjny
Wiktionary
związany z pacyfikacją
SJP.pl
osoba, która bierze udział w pacyfikacji, używa siły zbrojnej do stłumienia buntów, powstań narodowych
SJP.pl
Pa
Wikipedia
tyczący się zwolenników pacyfizmu, działający tak, jak zwolennicy pacyfizmu
SJP.pl
bogato zdobiony, zazwyczaj srebrny relikwiarz w kształcie krzyża lub monstrancji w kościele katolickim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. rel. rodzaj relikwiarza lub świętego wizerunku podawany wiernym do uczczenia pocałunkiem w dawnej liturgii łacińskiej;
Wiktionary
Pacyfikał (z łac. "pacificale", od "pacificus" – pokój czyniący) – dawny sprzęt liturgiczny w Kościele katolickim.
Pacyfikał wprowadzono jako namiastkę pocałunku pokoju - przekazywanego wśród duchowieństwa podczas odprawiania mszy - początkowo w formie prostokątnej lub owalnej tabliczki ze stopką, bez relikwii, którą podawano wiernym do ucałowania.
Wikipedia
(1.1) W gablocie muzeum diecezjalnego stały ozdobne pacyfikały.
Wiktionary
brutalnie tłumić bunty, powstania narodowe przy użyciu siły zbrojnej oraz prowadzić politykę terroru wobec ludności okupowanego terytorium
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. spacyfikować)
(1.1) tłumić siłą fizyczną lub zbrojną przejawy buntu, oporu, strajków bądź zamieszek
(1.2) książk. łagodzić konflikty lub wyciszać negatywne emocje i nastroje w określonej zbiorowości
(1.3) przest. skłaniać strony do ugody lub prowadzić negocjacje pokojowe datadef|1704.
Wiktionary
rzecz. pacyfikacja ż., pacyfikator mos., pacyfikowanie n., pacyfista mos., pacyfizm mrz., pacyfa ż., pacyfka ż., spacyfikowanie n.
:: fż. pacyfistka ż.
przym. pacyfikacyjny, pacyfistyczny
czas. spacyfikować dk.
Wiktionary
(1.1) dławić, dusić, likwidować, niszczyć, poskramiać, represjonować, tłumić, ujarzmiać, ukrócać, zaprowadzać porządek, zgniatać
(1.2) gasić, uspokajać, uśmierzać, wyciszać
(1.3) godzić
Wiktionary
zwolennik pacyfizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik pacyfizmu
Wiktionary
rzecz. pacyfizm m., pacyfa ż., pacyfikacja ż., pacyfikowanie n., spacyfikowanie n.
:: fż. pacyfistka ż.
czas. pacyfikować ndk., spacyfikować dk.
przym. pacyfistyczny
Wiktionary
zwolenniczka pacyfizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: pacyfista
Wiktionary
IPA: ˌpat͡sɨˈfʲistka, AS: pacyfʹistka
Wiktionary
rzecz. pacyfizm m., pacyfa ż., pacyfikacja ż., pacyfikowanie n., spacyfikowanie n.
:: fm. pacyfista m.
czas. pacyfikować ndk., spacyfikować dk.
przym. pacyfistyczny
Wiktionary
(1.1) antymilitarystka
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób pacyfistyczny
Wiktionary
rzecz. pacyfa ż., pacyfizm m., pacyfka ż.
przym. pacyfistyczny
Wiktionary
przymiotnik od: pacyfizm; powiązany z pacyfizmem i z jego zwolennikami lub propagujący, głoszący hasła pacyfizmu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący pacyfizmu lub związany z pacyfistami
Wiktionary
(1.1) Troska o cierpienia innych, dążenie do likwidacji głodu na Ziemi, są wyrazem nastawienia pacyfistycznego.
Wiktionary
rzecz. pacyfizm m., pacyfista m., pacyfistka ż., pacyfa ż., pacyfka ż., Pacyfik mrz.
przysł. pacyfistycznie
czas. pacyfikować
Wiktionary
(1.1) pokojowy, antywojenny
Wiktionary
ruch społeczny i polityczny, którego głównym celem jest propagowanie pokoju i potępianie wszelkich działań wojennych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pogląd głoszący pokój i konieczność zaprzestania wojen
Wiktionary
Pa
Wikipedia
rzecz. pacyfista m., pacyfa ż., pacyfikacja ż., pacyfikowanie n., spacyfikowanie n.
:: fż. pacyfistka ż.
czas. pacyfikować ndk., spacyfikować dk.
przym. pacyfistyczny
przysł. pacyfistycznie
Wiktionary
symbol pokoju; pacyfa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od pacyfa
Wiktionary
rzecz. pacyfa ż., pacyfizm m., antypacyfizm m., pacyfista m., pacyfistka ż., antypacyfista m., antypacyfistka ż., Pacyfik m., pacyfikacja ż., pacyfikowanie n., spacyfikowanie n.
czas. pacyfikować ndk., spacyfikować dk.
przym. pacyfistyczny, pacyficzny, pacyfikacyjny, antypacyfistyczny
przysł. pacyfistycznie, pacyficznie
Wiktionary
dawniej:
1. deszczułka z rączką do wygładzania wapna;
2. przenośnie: zaprawa murarska, tynk
SJP.pl
dotyczący pacykarza, pacykowania
SJP.pl
pogardliwe określenie na kiepskiego malarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. murarz-tynkarz
(1.2) pogard. kiepski malarz-artysta
(1.3) środ. teatr. aktor, który niedbale nakłada sobie charakteryzację
Wiktionary
czas. pacykować
Wiktionary
(1.2) malarzyna
Wiktionary
nieumiejętnie lub niedbale malować
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. wypacykować)
(1.1) pot. pejor. malować w nieudolny sposób (artystycznie, dla konserwacji lub dla nadania określonego koloru)
(1.2) przest. nakładać zaprawę na mur, wygładzać zaprawę
czasownik zwrotny niedokonany pacykować się (dk. wypacykować się)
(2.1) pot. pejor. malować się w nieudolny bądź przesadny sposób
Wiktionary
(1.1) Powinna siedzieć tu na dole, powiadam, w tej kuchni teraz, w tej chwili, a nie pacykować szminką gębę we własnym pokoju na górze.
Wiktionary
rzecz. pacykarz m.
Wiktionary
(1.2) tynkować
Wiktionary
gwarowo: gruda błota, gliny, gruzu itp.; pecyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. gruda ziemi, błota, gliny, gruzu
(1.2) pot. głowa
Wiktionary
Pacyna – wieś sołecka (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie gostynińskim, w gminie Pacyna.
Pacyna uzyskała lokację miejską około 1519 roku, zdegradowana przed 1579 rokiem. Prywatne miasto szlacheckie położone było w drugiej połowie XVI wieku w powiecie gąbińskim ziemi gostynińskiej województwa rawskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
IPA: paˈt͡sɨ̃na, AS: pacỹna
Wiktionary
niewielka lalka teatralna nakładana na dłoń i poruszana palcami aktora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teatr. lalka nakładana na dłoń i poruszana palcami;
(1.2) osoba bezwolnie sterowana przez innych
Wiktionary
Pacynka – rodzaj lalki teatralnej nakładanej na dłoń jak rękawiczka i poruszanej palcami aktora-animatora.
Aktor zwykle trzyma rękę w górze nad parawanem. Palce poruszają głowę i ręce lalki. Pacynkę można nałożyć na palce w różny sposób np. głowa na palec wskazujący, kciuk i palec serdeczny obsługują ręce lalki; głowa na dwóch stykających się kciukach, pozostałe palce obu rąk stanowią dłonie pacynki.
Wikipedia
(1.1) Zosia klaskała w ręce uszczęśliwiona widokiem podrygującej pacynki.
(1.2) – A ty wierzysz we wszystko, co mówi tamten handlarz bronią. Jesteś jego pacynką? – wypaliła z grubej rury ciotka Maloste.
Wiktionary
IPA: paˈt͡sɨ̃nka, AS: pacỹnka
Wiktionary
rzecz. pacynkarz mos.
przym. pacynkowy
Wiktionary
przymiotnik od: pacynka; związany, dotyczący pacynek lub wprawiany w ruch tak, jak pacynki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący pacynki
Wiktionary
rzecz. pacynka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Pacyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. zob. paczka.
(1.2) zdrobn. od pak
Wiktionary
rzecz. pak mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|paczyć.
Wiktionary
gwarowo: zrobiony z grubego płótna utkanego z paczesi; zgrzebny
SJP.pl
1. pewna ilość czegoś zapakowana i przewiązana sznurkiem lub czymś podobnym; pakunek;
2. niewielka grupka ludzi zaprzyjaźnionych ze sobą, połączona wspólnymi sprawami, zainteresowaniami;
3. potocznie o prędkości równej stu kilometrom na godzinę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poczt. przesyłka pocztowa nie mieszcząca się lub nie nadająca się do wysłania listem;
(1.2) pot. grupa przyjaciół
(1.3) hand. zawartość małego opakowania
(1.4) spódniczka baletowa;
(1.5) prezent na choinkę
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nadałam paczkę na poczcie.
(1.2) Jak tylko zdam maturę, zbieram moją paczkę i jedziemy na Mazury.
(1.3) Wczoraj kupiłem paczkę gum.
(1.5) Mikołaj przyniósł paczki. W mojej paczce, oprócz rodzynek w czekoladzie, znalazłem orzechy, czekoladę i gitarę.
Wiktionary
IPA: ˈpat͡ʃka, AS: pačka
Wiktionary
rzecz. paczkownia ż., paczkarnia ż., paczkarka ż., paczkowanie n.
:: zdrobn. paczuszka ż.
:: zgrub. paka ż.
czas. rozpakowywać, paczkować ndk., pakować ndk.
przym. paczkowy, paczkowany, opakowaniowy
Wiktionary
(1.2) znajomi, kumple, reg. pozn. eka
(1.3) opakowanie
(1.4) tutu
Wiktionary
urządzenie służące do pakowania czegoś lub dzielenia czegoś na odpowiedniej wielkości części
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urządzenie do pakowania
Wiktionary
rzecz. pakowacz mos., paczka ż.
Wiktionary
pomieszczenie w jakimś przedsiębiorstwie, w którym pakuje oraz składuje się zapakowane towary; paczkownia, pakownia, pakowalnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pomieszczenie, w którym paczki czekają na odbiór
Wiktionary
rzecz. paczkowanie n., paczka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od paczkomat
Wiktionary
rzecz. paczkomat m.
Wiktionary
automatyczna skrytka pocztowa do odbierania i nadawania przesyłek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. automat do nadawania i odbioru paczek;
Wiktionary
(1.1) Poczta Polska chce postawić dwa tysiące paczkomatów.
Wiktionary
rzecz. paczkomacik mrz.
przym. paczkomatowy
Wiktionary
(1.1) automat paczkowy
Wiktionary
potocznie: zbyt liczne występowanie w przestrzeni publicznej paczkomatów
SJP.pl
jednostka oznaczająca rok palenia po jednej paczce (20 sztuk papierosów) dziennie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pakowanie czegoś do pudeł, paczek, toreb itp.
Wiktionary
IPA: ˌpat͡ʃkɔˈvãɲɛ, AS: pačkovãńe
Wiktionary
rzecz. pakowacz mos., zapaczkowanie n., pakowanie n., zapakowanie n., paka ż., paczka ż., paczuszka ż., paczkownia ż., paczkarnia ż.
czas. paczkować ndk., zapaczkować dk., pakować ndk., zapakować dk.
przym. pakowy, paczkowy
Wiktionary
umieszczać odpowiednią ilość jakiegoś towaru w pudełku lub w czymś podobnym, przygotowując go do sprzedaży; pakować w paczki
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) umieszczać coś w paczkach lub w pudełkach
Wiktionary
(1.1) Sami suszyli, mełli i paczkowali koper, majeranek, paprykę, tymianek.
Wiktionary
IPA: pat͡ʃˈkɔvat͡ɕ, AS: pačkovać
Wiktionary
rzecz. pakowacz mos., paczka ż., paczuszka ż., paczkowanie n., paka ż.
przym. paczkowy
Wiktionary
mieszkaniec Paczkowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Paczkowa
Wiktionary
rzecz. Paczków m.
:: fż. paczkowianka ż.
przym. paczkowski
Wiktionary
mieszkanka Paczkowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Paczkowa
Wiktionary
rzecz. Paczków m.
:: fm. paczkowianin m.
przym. paczkowski
Wiktionary
pomieszczenie w jakimś przedsiębiorstwie, w którym pakuje oraz składuje się zapakowane towary; paczkarnia, pakownia, pakowalnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce, w którym paczkuje się różne towary
Wiktionary
rzecz. paczkowanie n., paczka ż., pakowacz mos.
czas. pakować
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Paczków
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Paczkowem, dotyczący Paczkowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pat͡ʃˈkɔfsʲci, AS: pačkofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Paczków mrz., paczkowianin mos., paczkowianka ż.
Wiktionary
taki, który przekazywany jest komuś w paczce lub taki, który zajmuje się paczkami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący paczki
Wiktionary
rzecz. pakowacz mos., paka ż., paczuszka ż., paczkowanie n., paczka ż.
czas. paczkować
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
Pa
Wikipedia
zgrubienie od: paczka
SJP.pl
1. roślina z rodziny wargowych występująca w Afryce i w Azji, uprawiana dla wielobarwnych liści; koleus; pokrzywa amerykańska;
2. olejek otrzymywany z tej rośliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. pot. roślina z gatunku koleus Blumego
(1.2) bot. pot. roślina z gatunku brodziec paczulka (paczulka wonna)
(1.3) olejek eteryczny z liści paczulki wonnej
(1.4) perfumy wytwarzane z olejku z paczula wonna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz.
:: zdrobn. paczulka ż.
przym. paczulowy
Wiktionary
1. pochodząca z Azji południowej roślina o silnym zapachu;
2. perfumy zawierające olejek eteryczny wydzielany przez paczulkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych
Wiktionary
rzecz. paczula ż.
Wiktionary
przymiotnik do: paczula; dotyczący paczuli lub taki, który jest zrobiony, wyprodukowany z paczuli
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący paczuli
Wiktionary
rzecz. paczula ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: paczka; paczuszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. paczuszka.
Wiktionary
rzecz. paczuszka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: paczka; paczusia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: paczka
(1.2) mała paczka
Wiktionary
(1.2) Pod choinką leżała tylko maleńka paczuszka z czerwoną kokardką.
Wiktionary
IPA: paˈt͡ʃuʃka, AS: pačuška
Wiktionary
rzecz. pakowacz mos., paczka ż., paczkowanie n., paczusia ż.
czas. paczkować ndk.
przym. paczkowy
Wiktionary
(1.2) paczusia
Wiktionary
przymiotnik od: paczuszka
SJP.pl
długie wiosło bez okucia, pomocne przy pływaniu po głębokiej wodzie
SJP.pl
Paczyna (niem. "Gross Patschin") – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie gliwickim, w gminie Toszek.
W latach 1954–1972 wieś była siedzibą władz gromady Paczyna. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa katowickiego.
Wikipedia
1. zwykle o wilgoci lub wodzie: wykrzywiać, wyginać coś łukowato;
2. paczyć się - zwykle o przedmiotach drewnianych: zmieniać właściwy kształt, wykrzywiać się, wyginać pod wpływem wilgoci
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Paczółtowice – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Krzeszowice.
Wikipedia
1. wieś w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nowomiejskim;
2. wieś w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Pacławia, związany z Pacławiem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dogoniliśmy ich, gdy zatrzymali się na pacławskim skrzyżowaniu.
Wiktionary
rzecz. Pacław mrz., pacławianin mos., pacławianka ż.
Wiktionary
szybkie przypadnięcie ciałem do powierzchni ziemi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) opadnięcie ciałem do ziemi
(1.2) inform. pot. gamepad, urządzenie sterujące, używane w grach komputerowych
(1.3) inform. podkładka pod mysz komputerową
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pat, AS: pat
Wiktionary
(1.1)
rzecz. padanie n., upadek m., opad m.
czas. padać, upadać, spadać, wypadać, odpadać
przym. upadły
(1.2-3)
rzecz. gamepad m.
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 3 os. lp. ter. od: padać
(1.2) meteorol. krótko o opadach deszczu, śniegu = pada deszcz / śnieg
Wiktionary
Pada – wieś w Estonii, w prowincji Virumaa Zachodnia, w gminie Viru-Nigula.
Wikipedia
IPA: ˈpada, AS: pada
Wiktionary
1. choroba układu nerwowego charakteryzująca się nagłymi napadami drgawek i utratą przytomności; epilepsja;
2. potocznie:
a) awaria, zawieszenie się urządzenia;
b) coś lichego, nietrwałego, bezwartościowego; padaka, tandeta, syf, szajs
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba cechująca się napadami padaczkowymi będącymi efektem przejściowych zaburzeń czynności mózgu, polegających na nadmiernych i gwałtownych, samorzutnych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) W dzieciństwie miewał częste napady padaczki.
(1.1) W nocy ratowałem chłopca z padaczką, który spadł z łóżka. Gdzie był personel?
Wiktionary
IPA: paˈdat͡ʃka, AS: padačka
Wiktionary
przym. padaczkowy, padaczkowaty
Wiktionary
(1.1) epilepsja, kaduk
Wiktionary
taki, który przypomina padaczkę lub taki, który jest zbliżony do objawów padaczki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający padaczkę
Wiktionary
IPA: ˌpadat͡ʃkɔˈvatɨ, AS: padačkovaty
Wiktionary
rzecz. padaczka ż.
przym. padaczkowy
Wiktionary
potocznie o osobie dotkniętej padaczką (epilepsją, chorobą neurologiczną objawiającą się występowaniem napadów drgawkowych)
SJP.pl
będący czymś typowym dla padaczki, charakteryzujący, występujący podczas padaczki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z padaczką (epilepsją)
Wiktionary
(1.1) Wielokrotnie karetki pogotowia ratunkowego wyjeżdżały do osób, które zasłabły, cierpiały na ataki padaczkowe, do pacjentów z cukrzycą, kłopotami z sercem, nadciśnieniem.
Wiktionary
IPA: ˌpadat͡ʃˈkɔvɨ, AS: padačkovy
Wiktionary
rzecz. padaczka ż.
przym. padaczkowaty
Wiktionary
(1.1) epileptyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jedna z asan; skłon do przodu z dłońmi włożonymi pod stopy
Wiktionary
(1.1) skłon rękami do nóg
Wiktionary
beznadzieja, padaczka; potocznie:
1. beznadziejna sytuacja;
2. coś złego, nieudanego; syf, tandeta, szajs, badziewie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) slang. chłam, coś beznadziejnego, coś uważane w powszechnej opinii za beznadziejne
Wiktionary
(1.1) Kiedyś Big Brother był padaką, a teraz ludzie tym żyją, stąd więcej pojebów ze skrzywioną psychiką.
Wiktionary
1. o człowieku: złośliwy, nikczemny, podły;
2. o cechach padalcowatych (rodzina jaszczurek)
SJP.pl
Padalcowate (Anguidae) – rodzina jaszczurek z infrarzędu Diploglossa w rzędzie łuskonośnych (Squamata). Obejmuje formy zarówno wtórnie beznogie, jak i czworonożne, zamieszkujące najrozmaitsze biotopy i strefy klimatyczne. W Europie występuje padalec zwyczajny, żółtopuzik bałkański i padalec peloponeski.
Wikipedia
1. o człowieku: złośliwy, nikczemny, podły;
2. o cechach padalcowatych (rodzina jaszczurek)
SJP.pl
beznoga jaszczurka z rodziny padalcowatych o wąskim, wydłużonym ciele pokrytym lśniącymi, zazwyczaj brunatnymi łuskami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Anguis|ref=tak., rodzaj beznogiej jaszczurki;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(2.1) przen. pot. pogard. osoba podła, której postępowanie wzbudza odrazę
Wiktionary
(2.1) Wścieka się ten padalec, a w dodatku zaczął chyba coś węszyć. Na każde słowo trzeba uważać.
Wiktionary
IPA: paˈdalɛt͡s, AS: padalec
Wiktionary
(1.1) padalec zwyczajny, jaszczurka
(2.1) gad, bydlę, gnida, łajdak, łachudra, łotr, kanalia, menda, plugawiec, skurczybyk, sobaka, swołocz, szubrawiec, szuja
Wiktionary
miasto w Indonezji
SJP.pl
Zo
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|padać.
Wiktionary
IPA: paˈdãɲɛ, AS: padãńe
Wiktionary
rzecz. napadacz mos./mrz., zapadka ż., padlina ż., pad, opad
czas. padać, paść, upadać
wykrz. padnij
przym. zapadkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sf. liter. film. uczeń Jedi w uniwersum „Gwiezdnych wojen”
Wiktionary
IPA: ˈpædəˌwɑn
Wiktionary
przym. padawański
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący padawana
Wiktionary
rzecz. padawan
Wiktionary
1. szybko zmieniać pozycję ze stojącej na leżącą
2. ginąć nagłą śmiercią
3. być zdobywanym przez wroga
4. spadać, zlatywać
5. być wyczerpanym
6. np. o spojrzeniu: trafiać na coś
7. np. o deszczu: spadać na ziemię
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. paść)
(1.1) w sposób gwałtowny zmieniać pozycję z pionowej na poziomą
(1.2) zlatywać, lecieć w dół
(1.3) o terytorium: ulegać przed siłami nieprzyjaciela
(1.4) z podmiotem nieżywotnym nastąpić, wybrać cel, zostać wylosowanym
(1.5) ginąć gwałtowną śmiercią
(1.6) o zwierzętach: zdychać
(1.7) meteorol. o opadach atmosferycznych: opadać na powierzchnię (z podmiotem domyślnym w 3 os. lp rodzaju nijakiego)
(1.8) pot. o bateriach: wyczerpywać się
(1.9) pot. o urządzeniach: psuć się
czasownik przechodni niedokonany (dk. pedzieć)
(2.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. powiadać, opowiadać, mówić
Wiktionary
(1.1) Panna Zuzanna padła zemdlona.
(1.3) Szczecin padł po dość krótkiej obronie.
(1.4) Wygrana padła na 2, 4 oraz 7. Spojrzenie moje padło na Elwirę.
(1.5) Janek Wiśniewski padł.
(1.6) Od wejścia do UE zaczęły mi padać krowy.
(1.7) Znów pada śnieg z deszczem. Wczoraj znów padało.
(2.1) Starka padali, co przed wojną sam mieszkało kupa Niemców. → Babcia mówiła, że przed wojną mieszkało tu dużo Niemców.
Wiktionary
IPA: ˈpadat͡ɕ, AS: padać
Wiktionary
(1.1-9) rzecz. pad m., padałka ż., padlina ż., padło n., padalec m., padanie n., padnięcie n.; czas. paść dk.; przym. padlinowy, padaczkowy, padaczkowaty, padalczy; wykrz. padnij
(2.1) czas. pedzieć dk.
Wiktionary
(1.2) spadać
(1.5) ginąć
(2.1) gw. Śląsk Cieszyński godać, łozprawiać
Wiktionary
rzadko: owoc, który spadł na ziemię; spad
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. owoc, który spadł z drzewa
Wiktionary
(1.1) Nie zapomniano o padałkach, suchych liściach i o „wszelkich nasionach chwastów”.
(1.1) Najlepszy dżem jest robiony z padałek.
Wiktionary
przymiotnik od: Pad (rzeka)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Padem (rzeką we Włoszech)
(1.2) związany z Padanią (krainą we Włoszech)
Wiktionary
rzecz. Pad mrz., Padania ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) jedna z dzielnic Londynu;
(1.2) jedna z podmiejskich dzielnic Sydney;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(2.1) fikcyjny miś z dziecięcej bajki;
Wiktionary
Paddington – dzielnica w środkowym Londynie, położona na terenie gminy City of Westminster, uprzednio posiadająca status dystryktu metropolitalnego ("metropolitan borough"; 1900-1965).
Do XIX wieku obszar ten miał charakter wiejski. Na terenie dzielnicy znajduje się dworzec Paddington, obsługujący połączenia kolejowe w kierunku zachodnim, oraz szpital St Mary's Hospital.
Wikipedia
[czytaj: padok] ogrodzony teren przy torze wyścigowym, po którym oprowadza się konie przed kolejną gonitwą; padok
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
sport zawierający elementy tenisa i squasha
SJP.pl
Padel – sport rakietowy łączący elementy tenisa i squasha, rozgrywany na zamkniętym korcie otoczonym ścianami, najczęściej w grze podwójnej. Do gry używa się rakiet wykonanych z materiałów kompozytowych, bez strun, z charakterystycznymi otworami. Serwis wykonywany jest po koźle, na wysokości nieprzekraczającej pasa.
Wikipedia
zdrobnienie od: padel
SJP.pl
rodzaj ssaka z podrodziny kangurów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Thylogale|Gray|ref=tak., rodzaj ssaka z podrodziny kangurów występującego w Australii, Tasmanii i Nowej Gwinei;
(1.2) zool. ssak z rodzaju pademelon (1.1)
Wiktionary
Pademelon ("Thylogale") – rodzaj ssaków z podrodziny kangurów (Macropodinae) w obrębie rodziny kangurowatych (Macropodidae).
Wikipedia
(1.1) Masa ciała samców pademelona może wynosić nawet 12 kilogramów.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. uniwersyteckie miasto powiatowe w Niemczech, położone we wschodniej części kraju związkowego Nadrenia Północna-Westfalia;
Wiktionary
Paderborn – uniwersyteckie miasto powiatowe w Niemczech, położone we wschodniej części kraju związkowego Nadrenia Północna-Westfalia, w rejencji Detmold, siedziba powiatu Paderborn oraz rzymskokatolickiej archidiecezji. Leży przy źródłach rzeki Pader.
Wikipedia
przym. paderborneński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Paderbornem, dotyczący Paderbornu (miasta w Niemczech)
Wiktionary
(1.1) Do tego układu przystąpił biskup monasterski, Maksymilian Droste-Vischering, trewirski, Jerzy Hommer, paderborneński, Klemens Ledebur i polecali proboszczom błogosławić małżeństwa mieszane bez żądania gwarancji, przepisanych prawem kanonicznym.
(1.1) Nie ograniczył się w swej pracy tylko do diecezji paderborneńskiej, lecz objął nią w miarę możliwości diecezję kolońską i monasterską, a sporadycznie odwiedzał i inne części Niemiec, w których znajdowali się Polacy.
(1.1) A zatem w pierwszej kolejności wymienił on czterech dostojników kościelnych z terenu Saksonii, to jest Reinharda halbersztadzkiego, Henryka paderborneńskiego i Widela mindeńskiego, tudzież opata korbejskiego Erchanberta.
(1.1) Wyraz trzeba poświadczony jest w znaczeniu ofiary pogańskiej u Słowian zachodnich już przez zapiskę z r. 785 w kapitularzu paderborneńskim (…).
Wiktionary
rzecz. Paderborn mrz./n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Padwy (miasta we Włoszech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec miasta Padwy
(1.2) hist. student (absolwent) Uniwersytetu Padewskiego
Wiktionary
(1.1) Padewczycy bardzo kochają swojego patrona.
(1.1) Uger Buzzacarini był padewczykiem, wykształcony na tamtejszym uniwersytecie, został sprowadzony do Polski prawdopodobnie przez (…) Sulisława kanonika krakowskiego.
(1.2) Do grupy tych najwszechstronniej wykształconych pod względem formalnym należą przede wszystkim padewczycy, przebywający w różnych latach, niekiedy równocześnie, w uniwersytecie padewskim.
(1.2) Aby lepiej zrozumieć, na czym ta analogiczność «De optimo senatore» względem dzieła Cycerona miałaby polegać, należy przypomnieć, że jednym z padewczyków współpracujących z Nideckim przy edycji fragmentów był Jan Kochanowski.
(1.2) W roku 1565 szeregi dawnych padewczyków w kancelarii królewskiej u boku Myszkowskiego zasilił przedstawiciel młodszego już pokolenia — Jan Zamoyski, przyszły podkanclerzy, a potem kanclerz i hetman wielki koronny.
Wiktionary
rzecz. Padwa ż., Padewczyk mos.
:: fż. padewka ż.
przym. padewski
Wiktionary
mieszkanka Padwy (miasta we Włoszech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Padwy; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Padwa ż., Padewczyk mos.
:: fm. padewczyk mos.
przym. padewski
Wiktionary
przymiotnik od: Padwa, Padew Narodowa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Padwy, związany z Padwą
Wiktionary
(1.1) Antoni przywiózł padewskich smakołyków.
(1.1) Środowisko padewskie od schyłku XIV w. skupiało grupę bardzo dobrych uczonych prawników: Franciszka Zabarellę, Pawła z Castro, Rafała Fulgosiusa.
Wiktionary
rzecz. Padwa ż., Padewczyk m., padewczyk m., padewka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rozkładające się ciało zdechłego zwierzęcia, będące pożywieniem dla zwierząt padlinożernych i wszystkożernych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwierzęce zwłoki
Wiktionary
Padlina – określenie zwierzęcych zwłok, które przeszły w stan rozpadu gnilnego. Określenia tego nie używa się w stosunku do zwłok ludzkich.
Padlina jest podstawowym pokarmem wielu drapieżników i zwierząt wszystkożernych, takich jak diabły tasmańskie, hieny, kondory i sępy. Padlina to także siedlisko występowania bezkręgowców zaliczanych do nekrofauny.
Wikipedia
(1.1) Przypomnij sobie, cośmy widzieli, jedyna, w ten letni tak piękny poranek: u zakrętu leżała plugawyugawa padlina na ścieżce żwirem zasianej.
Wiktionary
IPA: paˈdlʲĩna, AS: padlʹĩna
Wiktionary
rzecz. padanie n., padnięcie n., padło n.
czas. paść dk., padać ndk., padnąć dk.
przym. padlinowy, padły, padnięty
Wiktionary
(1.1) ścierwo, reg. śl. myrcha
Wiktionary
padliniec pospolity - gatunek chrząszcza z rodziny omarlicowatych
SJP.pl
związany w jakiś sposób z padliną (np. mączka padlinowa), odnoszący się do padliny, rzadziej zwierząt padlinożernych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący padliny
Wiktionary
rzecz. padlina ż.
Wiktionary
zwierzę, którego głównym pożywieniem jest padlina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zool. zwierzę żywiące się padliną
Wiktionary
(1.1) Do znanych padlinożerców należą hieny i sępy.
Wiktionary
IPA: ˌpadlʲĩnɔˈʒɛrt͡sa, AS: padlʹĩnožerca
Wiktionary
przym. padlinożerny
Wiktionary
(1.1) nekrofag, trupojad
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest padlinożerne
Wiktionary
przym. padlinożerny
przysł. padlinożernie
Wiktionary
taki, którego głównym pożywieniem jest padlina
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zool. żywiący się padliną
Wiktionary
(1.1) - To nie są ślady ludzkich zębów - mówili wtedy uczeni. - Albo zostawiły je zwierzęta padlinożerne, albo powstały wskutek wietrzenia, albo praktykowanego gdzieniegdzie całopalenia zwłok.
Wiktionary
IPA: ˌpadlʲĩnɔˈʒɛrnɨ, AS: padlʹĩnožerny
Wiktionary
rzecz. padlinożerność ż., padlinożerstwo n., padlinożerca m.
Wiktionary
(1.1) nekrofagiczny
Wiktionary
1. trupnica padlinówka - gatunek muchówki z rodziny plujkowatych;
2. padlinówka cesarska - gatunek muchówki z rodziny plujkowatych
SJP.pl
osoba grająca w padla
SJP.pl
kobieta grająca w padla
SJP.pl
nazwa handlowa preparatu ziołowego stosowanego wspomagająco przy poprawie krążenia, trawienia lub odporności, zawierającego mieszanki wielu ziół
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. główna rzeka Bangladeszu
Wiktionary
pozycja medytacyjna w jodze; pozycja kwiatu lotosu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jedna z asan, rodzaj siadu skrzyżnego, w którym lewa stopa znajduje się na prawym udzie, a prawa stopa na lewym udzie;
Wiktionary
Padmasana, pozycja lotosu (dewanagari: पद्मासन, trl. "padmāsana") – pozycja stosowana przy medytacji, znana już w starożytnych Indiach. Pozycja lotosu to specyficzny rodzaj siadu skrzyżnego, w którym lewa stopa znajduje się na prawym udzie oraz prawa stopa na lewym udzie. Podeszwy stóp powinny być skierowane do góry, a kręgosłup i plecy – wyprostowane.
Wikipedia
(1.1) pozycja lotosu, lotos
Wiktionary
Padniewko – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie mogileńskim, w gminie Mogilno granicząca od wschodu bezpośrednio z Mogilnem. Wieś jest siedzibą sołectwa "Padniewko", w którego skład wchodzą również miejscowości Baba, Kopczyn i Szerzawy. W podziale na regiony fizycznogeograficzne Padniewko, leży w prowincji Niż Środkowoeuropejski, podprowincji Pojezierza Południowobałtyckie, makroregionie Pojezierze Wielkopolskie i mezoregionie Pojezierze Gnieźnieńskie.
Wikipedia
Padniewo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie mogileńskim, w gminie Mogilno.
Wikipedia
1. rzucić się na ziemię; przewrócić się;
2. zginąć gwałtowną śmiercią;
3. o kraju, mieście: dostać się w ręce nieprzyjaciela;
4. spaść, zlecieć
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) wojsk. komenda wojskowa nakazująca szybkie położenie się na ziemi
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: paść
Wiktionary
IPA: ˈpadʲɲij, AS: padʹńii ̯
Wiktionary
czas. padać ndk.
rzecz. padanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|paść.
Wiktionary
IPA: padʲˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: padʹńė̃ńće
Wiktionary
czas. paść
rzecz. napadacz mos./mrz., zapadka ż., padlina ż.
przym. zapadkowy
Wiktionary
potocznie: skrajnie zmęczony, wyczerpany; zmordowany, skonany, wypruty, wycięty
SJP.pl
ogrodzony teren przy torze wyścigowym, po którym oprowadza się konie przed kolejną gonitwą; paddock
SJP.pl
Padok (ang. "Paddock") – ogrodzony, piaszczysty albo trawiasty plac przeznaczony do wychowu młodych koni oraz do ich rekonwalescencji po przebytych chorobach i urazach. Padoki przy hipodromach i torach wyścigów konnych służą dżokejom do ostatecznego przygotowania się do zawodów przed wyjściem na tor, dosiadania konia i autoprezentacji publiczności, graczom i bukmacherom.
Wikipedia
środowiskowo: próba wymuszenia faulu w piłce nożnej
SJP.pl
padwana, padwan, pawana;
1. pieśń lub piosenka miłosna wywodząca się z renesansowej poezji włoskiej, pojawiająca się w poezji mieszczańskiej w XVI i XVII wieku;
2. taniec dworski pochodzenia włoskiego lub hiszpańskiego, popularny w XVI i XVII wieku; muzyka do tego tańca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. padwan.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
ojciec, najczęściej w odniesieniu do opata, abata, ojca przełożonego w zakonach włoskich
SJP.pl
główny przywódca jednej z włoskich mafii lub ogólniej o fiszy (ważnej osobistości, najczęściej bogatej i wpływowej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) daw. padwan
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) daw. łotr
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpadux, AS: paduχ
Wiktionary
trwałe i twarde drewno sandalinu
SJP.pl
Paduk lub padouk (padauk) – gatunek drewna pozyskiwany z afrykańskiego drzewa gatunku pterokarpus sandałowy ("Pterocarpus sandalinus"). Jest to drewno twarde, trwałe, o rysunku zbliżonym do mahoniu i o charakterystycznym głębokim czerwonawym odcieniu.
Wikipedia
lina biegnąca od szczytu stengi lub bramstengi do burt statku z tyłu za wantami; parduna
SJP.pl
miasto i prowincja we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północno-wschodnich Włoszech;
(1.2) geogr. adm. włoska prowincja położona w regionie Wenecja Euganejska;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) We wrześniu zwiedziliśmy bazylikę w Padwie.
(1.1) Dla wenecjan Padwa była (a może nadal jest?) miastem grzechu.
(1.1) (…) spośród około 1000 polskich studentów, którzy w XVI wieku edukowali się w Padwie, wywodziło się 49 późniejszych biskupów i opatów oraz 38 wojewodów i kasztelanów. Odsetek sięgający niemal 10 procent! Bez jakiejkolwiek przesady można stwierdzić, że Padwa była prawdziwą kuźnią polskich kadr urzędniczych i kościelnych.
Wiktionary
IPA: ˈpadva, AS: padva
Wiktionary
rzecz. Padewczyk mos., padewczyk mos., padewka ż., padwan mrz., padwana ż.
przym. padewski
Wiktionary
padwana, padovana, pawana;
1. pieśń lub piosenka miłosna wywodząca się z renesansowej poezji włoskiej, pojawiająca się w poezji mieszczańskiej w XVI i XVII wieku;
2. taniec dworski pochodzenia włoskiego lub hiszpańskiego, popularny w XVI i XVII wieku; muzyka do tego tańca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) muz. renesansowa pieśń miłosna;
(1.2) choreogr. powolny taniec włoski
Wiktionary
Padwan, padwana (od miasta Padwa), gatunek pieśni lub piosenki miłosnej pojawiający się w poezji mieszczańskiej w XVI i XVII wieku. Zbliżony pod wieloma względami do renesansowej poezji włoskiej. Charakteryzuje się rozmaitością rytmiczną i stroficzną oraz specyficznymi formami wypowiedzi i nastroju. Padwanami nazywano również utwory pokrewne madrygałom.
Wikipedia
rzecz. Padwa ż.
Wiktionary
(1.1) padwana, padovana, paduan
(1.2) padwana, padovana, paduan
Wiktionary
padwan, padovana, pawana;
1. pieśń lub piosenka miłosna wywodząca się z renesansowej poezji włoskiej, pojawiająca się w poezji mieszczańskiej w XVI i XVII wieku;
2. taniec dworski pochodzenia włoskiego lub hiszpańskiego, popularny w XVI i XVII wieku; muzyka do tego tańca
SJP.pl
tytuł dawnych władców tureckich, szachów perskich oraz od okresu międzywojennego najważniejszych osób rządzących Afganistanem; osoba nosząca ten tytuł
SJP.pl
Padyszach (pers. پادشاه, "pâd(e)šâh"; tur. پادشاه, "padişah") – tytuł władcy odpowiadający tytułowi króla lub cesarza, którego nazwa pochodzi od perskiego słowa "pâd(e)šâh" (dosł. „opiekun-król”), opartego na tytule "szach" (czyli król). Był on używany przez kilku monarchów państw islamskich, m.in.:
Wikipedia
miejsce położone nisko, niżej od otaczającego je terenu; nizina; wąwóz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) podn. lub żart. ziemia jako przeciwieństwo nieba, miejsce życia doczesnego
(1.2) daw. dziś książk. teren lub miejsce położone nisko, niżej od otaczającego je terenu
Wiktionary
Padół – podłużna, wklęsła forma terenu o osi, która nie ma spadku zwróconego w jedną stronę, co różni padół od doliny.
Wikipedia
(1.1) (…) do Ciebie wzdychamy jęcząc i płacząc na tym łez padole (…)
Wiktionary
(1.1) ziemia
(1.2) dolina, kotlina, niecka, nizina, rynna, zagłębienie
Wiktionary
ciało martwego zwierzęcia, będące w trakcie rozkładu lub pozostałości po tym ciele w postaci kości; padlina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. zob. padlina.
forma czasownika.
(2.1) 3. os. n. lp. przesz. od paść
(2.2) 3. os. n. lp. przesz. od padnąć
Wiktionary
(1.1) Na wiosnę jedną i drugą chłopi mieli zagarnąć obszar, przechodzący ich siły i możności, pozostawić go pustym, a położywszy się przy nim jak zły pies przy padle, warczeć głucho na widok każdego przechodnia.
Wiktionary
rzecz. padlina ż.
czas. padać ndk., paść dk., padnąć dk.
przym. padły
Wiktionary
taki, który padł
SJP.pl
tradycyjna potrawa hiszpańska z ryżu z szafranem i różnymi dodatkami, np. kawałkami kurczaka, pomidorami, krewetkami itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. jednogarnkowa potrawa z ryżu z szafranem i z dodatkami np. mięsa królika, kurczaka, owoców morza, ślimaków, grzybów, fasoli, pomidorów i innych warzyw, przygotowywana na specjalnej patelni z dwoma uchwytami, specjalność kuchni hiszpańskiej;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Specjalnością tej restauracji jest paella z owocami morza.
Wiktionary
okrycie wierzchnie z kapturem, używane w starożytnym Rzymie
SJP.pl
Pa
Wikipedia
[czytaj: pec] nazwisko
SJP.pl
wykrzyknienie naśladujące odgłos wystrzału lub odgłos przypominający wystrzał; często w wyrażeniu: pif, paf
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Państwowa Fabryka Wagonów
SJP.pl
skrótowiec grupowy, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) = kolej. hist. Państwowa Fabryka Wagonów;
Wiktionary
IPA: pafaˈvaɡ, AS: pafavag
Wiktionary
pracownik Państwowej Fabryki Wagonów oraz osoba związana w jakiś inny sposób z tą fabryką
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Pafos
Wiktionary
IPA: paˈfʲijsʲci, AS: pafʹii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Pafos n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. starożytna kraina w północnej części Azji Mniejszej nad południowym brzegiem Morza Czarnego między Bitynią na zachodzie a Pontem na wschodzie;
Wiktionary
Paflagonia (gr. "Παφλαγονία, Paphlagonίa") – starożytna kraina w północnej części Azji Mniejszej (ob. Turcja) nad południowym brzegiem Morza Czarnego między Bitynią na zachodzie a Pontem na wschodzie. Na południu graniczyła z Frygią (późniejsza Galacja). Według Strabona, geografa greckiego, zachodnią granicą regionu była rzeka Parthenius (ob. Bartın), a wschodnią Halys (ob. Kızılırmak).
Wikipedia
rzecz. Paflagończyk
przym. paflagoński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Paflagonią, dotyczący Paflagonii
Wiktionary
rzecz. Paflagonia ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: Pafnucy (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pafnucka lub z nim związany
SJP.pl
Pafnucy z żoną; Pafnucowie
SJP.pl
Pafnucy z żoną; Pafnucostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pafnucego lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Pafnucy – imię męskie pochodzenia egipskiego, pierwotnie wywodzące się jednak od koptyjskiego "papnute", "paphnuti" – „człowiek Boży, sługa Boży”. Według innego źródła imię ma pochodzenie greckie.
W Polsce imię pozostaje rzadkie. W styczniu 2024 w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych, wykazano 2 mężczyzn o imieniu Pafnucy nadanym jako imię pierwsze oraz 5 mężczyzn noszących imię Pafnucy jako imię drugie.
Wikipedia
(1.1) Nazywam się Pafnucy i jestem stolarzem z Goleszowa.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto na południowo-zachodnim wybrzeżu Cypru;
Wiktionary
Pafos (gr. "Πάφος") – miasto i gmina (gmina miejska) w Republice Cypryjskiej, w dystrykcie Pafos, na południowo-zachodnim wybrzeżu Cypru. Zajmuje obszar o powierzchni 18,09 km², a w 2021 r. było zamieszkiwane przez 37 297 osób, co czyniło je czwartym pod względem liczby ludności miastem kraju. Jeden z dwóch największych i najważniejszych ośrodków turystycznych wyspy (obok Ajia Napy).
Wikipedia
przym. pafijski
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = Polsko-Amerykański Fundusz Przedsiębiorczości
Wiktionary
IPA: pafp, AS: pafp
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. krótkie wiosło z charakterystycznym, owalnym piórem;
2. pogardliwe określenie na osobę nieuczynną, niepomocną, także nielubianą w jakimś otoczeniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. żegl. krótkie wiosło z jednym piórem, służące do wiosłowania bez użycia dulki, np. w kanadyjce
Wiktionary
(1.1) Zawodnik sprawnie wiosłował pagajem.
Wiktionary
IPA: ˈpaɡaj, AS: pagai ̯
Wiktionary
1. taki, którego kształt jest podobny do pióra pagaja; owalny, jajowaty;
2. taki, który jest nieuczynny, niepomocny, nielubiany w jakimś środowisku lub taki, który przypomina taką osobę
SJP.pl
wiosłować pagajami, krótkimi wiosłami z charakterystycznymi, owalnymi piórami
SJP.pl
Polska Agencja Artystyczna; Pagart
SJP.pl
Pagart, właściwie Przedsiębiorstwo Państwowe Polska Agencja Artystyczna „Pagart” – agencja artystyczna powstała w Warszawie 31 grudnia 1956, mająca na celu m.in. promowanie polskich artystów. Początkowo siedziba agencji mieściła się w Warszawie przy ulicy Senatorskiej 13/15, natomiast od 6 lutego 1970 przy warszawskim pl. Zwycięstwa 9.
Wikipedia
związany z Polską Agencją Artystyczną; PAGART-owski
SJP.pl
[czytaj: pedżent] przedstawienie dawnego teatru angielskiego
SJP.pl
skrót od: Polska Agencja Eksportu Drewna; PAGED
SJP.pl
Paged Spółka Akcyjna (akronim od słów "Polska Agencja Eksportu Drewna") – polskie przedsiębiorstwo przemysłu drzewnego z siedzibą w Warszawie, od 10 października 1996 notowane na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie.
Paged powstał w 1931 jako agencja eksportu drewna przy Dyrekcji Naczelnej Lasów Państwowych.
Wikipedia
[czytaj: pejdżmejker] program typu DTP (desktop publishing)
SJP.pl
[czytaj: pejdżer] rodzaj urządzenia elektronicznego do przekazywania wiadomości; beeper; biper
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. elektroniczne urządzenie używane do komunikowania się poprzez krótkie informacje odczytywane z wyświetlacza;
Wiktionary
Pager – aparat abonencki pracujący w sieci przywoławczej, używany do przesyłania drogą radiową krótkich informacji osobie znajdującej się w zasięgu jednego z nadajników połączonych z centralą przywoławczą.
Wikipedia
(1.1) Proszę mu wysłać wiadomość na pager.
Wiktionary
IPA: ˈpɛjd͡ʒɛr, AS: pei ̯ǯer
Wiktionary
(1.1) biper, beeper
Wiktionary
[czytaj: pejdżerowy] przymiotnik od: pager; działający, obsługiwany tak, jak pager lub wysłany za pomocą pagera
SJP.pl
liczba wskazująca numer strony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) druk. miejsce zawierające liczbę wskazującą numer strony lub inne informacje o wydawnictwie (książki, czasopisma itp.);
Wiktionary
Zobacz też: Pagina (artzin).
Pagina (bieżąca, zwykła) ( stronica) – liczba oznaczająca numer stronicy; może być umieszczana u góry (pagina górna) lub u dołu (pagina dolna), pośrodku oraz w układzie lewa – prawa (zazwyczaj po lewej stronie znajduje się na kolumnie parzystej – verso, a po prawej stronie – na kolumnie nieparzystej – recto). Pagina ma za zadanie ułatwić czytelnikowi poruszanie się po tekście publikacji. Wyróżnia się dwa rodzaje paginy:
Wikipedia
IPA: paˈɟĩna, AS: paǵĩna
Wiktionary
rzecz. paginacja ż., paginator mos.
czas. paginować ndk.
Wiktionary
numeracja stron książki, czasopisma itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) numeracja kolejnych stron (czasopisma, książki itp.)
Wiktionary
Pa
Wikipedia
IPA: ˌpaɟĩˈnat͡sʲja, AS: paǵĩnacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. pagina ż.
czas. paginować
Wiktionary
wiersz nad kolumną druku, który zawiera prócz numeru stronicy powtórzenie tytułu dzieła, jego części lub rozdziału, a w encyklopediach i słownikach pierwsze i ostatnie hasło strony; żywa pagina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. osoba numerująca strony publikacji i rękopisów
Wiktionary
rzecz. pagina ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|paginować.
Wiktionary
IPA: ˌpaɟĩnɔˈvãɲɛ, AS: paǵĩnovãńe
Wiktionary
czas. paginować
Wiktionary
numerować, nadawać kolejne numery dokumentowi
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) druk. numerować kolejno strony
Wiktionary
(1.1) Paginuj dokumenty zwykłym, miękkim ołówkiem.
Wiktionary
IPA: ˌpaɟĩˈnɔvat͡ɕ, AS: paǵĩnovać
Wiktionary
rzecz. pagina ż., paginacja ż., paginowanie n.
Wiktionary
(1.1) foliować
Wiktionary
buddyjska budowla sakralna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. azjatycka budowla o wielu kondygnacjach zaznaczonych z zewnątrz wystającymi daszkami
(1.2) rel. świątynia buddyjska o architekturze pagody (1.1)
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Ostre i ścięte piramidy ułożone z warstw czarnych, żółtych, niebieskich; ciemnozielone pagody z jasnymi dachami; wysmukłe wieże, których każdy ganek ma inny kolor, świątynie indyjskie, fortece cyklopów, wielopiętrowe ściany w pasy szafirowe, złote i czerwone.
Wiktionary
IPA: paˈɡɔda, AS: pagoda
Wiktionary
rzecz. pagodyt m.
przym. pagodowy
Wiktionary
odnoszący się do pagody
SJP.pl
minerał, zbita odmiana pirofyllitu; agalmatolit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. agalmatolit.
Wiktionary
rzecz. pagoda ż.
Wiktionary
(1.1) agalmatolit
Wiktionary
patka przyszywana do ubiorów wojskowych, ubiorów cywilnych o kroju sportowym oraz do mundurów harcerskich; naramiennik, szlifa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. pasek materiału naszyty na ramieniu munduru
Wiktionary
IPA: ˈpaɡɔ̃n, AS: pagõn
Wiktionary
(1.1) epolet, galon, naramiennik, naszywka
Wiktionary
patka przyszywana do ubiorów wojskowych, ubiorów cywilnych o kroju sportowym oraz do mundurów harcerskich; naramiennik, szlifa
SJP.pl
ryba z rodziny prażmowatych
SJP.pl
Pagrus – rodzaj morskich ryb z rodziny prażmowatych (Sparidae). Nazwą zwyczajową pagrus określany jest też "Pagrus pagrus".
Wikipedia
paguma chińska - gatunek drapieżnego ssaka z rodziny wiwerowatych; łaskun chiński
SJP.pl
dawna jednostka podziału terytorialnego w plemiennych państwach germańskich z głównym ośrodkiem w postaci grodu; gau
SJP.pl
zgrubienie od: pagórek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zgrub. od: pagórek
(1.2) geogr. wyniosłość typu pagórkowatego o wysokości względnej do 100 m;
(1.3) przen. stos lub wybrzuszenie
Wiktionary
Pagór – wyniosłość typu pagórkowatego większych rozmiarów, o wysokości względnej do 100 m.
Pagóry wyróżniają się w otoczeniu zdecydowanie silniejszym nachyleniem stoku. Wierzchołki pagórów są zazwyczaj okrągłe.
Mniejszą wyniosłością jest pagórek, większą zaś wzgórze.
Wikipedia
(1.2) Wierzchołki pagórów są zazwyczaj okrągłe.
(1.3) W samym środku podwórka wyrósł pagór gratów i starych szmat.
Wiktionary
rzecz. pagóreczek mrz., pagórek mrz., pagórkowatość ż., prapagórek mrz.
przym. pagórkowy, pagórkowaty, górski, górniczy
przysł. pagórkowato, góra
Wiktionary
(1.2) górka, pagórek, wzgórek, wzgórze
(1.3) góra, pagórek, sterta
Wiktionary
pofałdowany, pokryty licznymi pagórkami (np. teren pagórczysty) lub garbaty, wyglądem podobny do pagórka; pagórkowaty, pagórzysty
SJP.pl
niewielki pagórek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: pagórek
(1.2) mały pagórek
Wiktionary
(1.2) Na piaskowych pagóreczkach puściła się macierzanka i zakwitły różowe nieśmiertelniki, jałowiec jak plamaamy tu i owdzie osiadł na piasku a i brzózki wyrastają na niewdzięcznej glebie.
(1.2) Tak samo na kartoflanych Alpach złociły się pagóreczki skwarków, gorących wprawdzie, że podniebienie można sobie było sparzyć, lecz cudnie słonych i nadzwyczaj smakowitych.
Wiktionary
rzecz. pagór mrz., pagórek mrz., pagórkowatość ż., prapagórek mrz.
przym. pagórkowy, pagórkowaty, górski, górniczy
przysł. pagórkowato, góra
Wiktionary
niewysokie wzniesienie terenu o łagodnym stoku; wzgórze, wzgórek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niewielkie wzniesienie, zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu metrów
(1.2) przen. sterta czegoś
Wiktionary
Pagórek – niewielka wyniosłość o wysokości względnej od paru do parudziesięciu metrów, która wyraźnie zarysowuje się w terenie. Pagórki różnią się od otoczenia zdecydowanie silniejszym nachyleniem stoku i każdy z nich wyodrębnia się od pozostałych. Średnica pagórków sięga do kilkuset metrów, a jego wierzchołki są mniej lub bardziej okrągłe.
Wikipedia
(1.1) Pas publicznego traktu przecinał okolicę, ciągnąc się po falistych pagórkach i rozpłaszczonych nizinach.
(1.2) Jeńcy złożyli na placu broń tworząc z niej spory pagórek.
Wiktionary
IPA: paˈɡurɛk, AS: pagurek
Wiktionary
rzecz. pagórkowatość ż., prapagórek mrz.
:: zdrobn. pagóreczek mrz.
:: zgrub. pagór mrz.
przym. pagórkowy, pagórkowaty, górski, górniczy
przysł. pagórkowato, góra
Wiktionary
(1.1) górka, pagór, wzgórze, wzgórek
(1.2) kopiec, stos, sterta, górka
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) będąc pokrytym pagórkami
Wiktionary
(1.1) Obszar ukształtowany pagórkowato przecinają koryta strumieni.
Wiktionary
rzecz. góra ż., pagór mrz., pagórek mrz., pagóreczek mrz., pagórkowatość ż., prapagórek mrz.
przym. pagórkowy, pagórkowaty, górski, górniczy
przysł. góra
Wiktionary
cecha terenu pagórkowatego, pofałdowanego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) posiadanie pagórkowatej powierzchni
Wiktionary
(1.1) W symbolice trójwzgórze oznacza góry, wyżynę lub po prostu pagórkowatość terenu.
Wiktionary
rzecz. pagór mrz., pagórek mrz., pagóreczek mrz., prapagórek mrz.
przym. pagórkowy, pagórkowaty, górski, górniczy
przysł. pagórkowato, góra
Wiktionary
pokryty licznymi pagórkami, wzniesieniami; pagórzysty, pagórzasty, wzgórkowaty, wzgórzysty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nierówny; taki, który jest pokryty pagórkami
Wiktionary
(1.1) Brzegi przeważnie pagórkowate i tylko na niewielkich odcinkach niskie i podmokłe.
Wiktionary
IPA: ˌpaɡurkɔˈvatɨ, AS: pagurkovaty
Wiktionary
rzecz. prapagórek mrz., pagórek m., pagórkowatość ż., pagór m., pagóreczek m.
przym. pagórzysty, pagórzasty, pagórkowy
przysł. pagórkowato
Wiktionary
→ pagórek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z pagórkiem, dotyczący pagórka
Wiktionary
rzecz. pagórkowatość ż., pagóreczek mrz., pagór mrz., prapagórek mrz., pagórek
przym. pagórkowaty
przysł. pagórkowato
Wiktionary
pokryty licznymi pagórkami, wzniesieniami; pagórkowaty, pagórzysty, wzgórkowaty, wzgórzysty
SJP.pl
zgrubienie od: pagórek
SJP.pl
pokryty licznymi pagórkami, wzniesieniami; pagórkowaty, pagórzasty, wzgórkowaty, wzgórzysty
SJP.pl
[czytaj: pah] skrót od: Polska Akcja Humanitarna
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Polska Akcja Humanitarna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na miejscu, w Libanie, PAH nawiązała współpracę z Zakonem Księży Salezjanów, którzy prowadzą szkołę w mieście Fidar na północ od Bejrutu. Celem pomocy było dotarcie do części z 21 tys. uchodźców wewnętrznych przebywających w 79 obozach w regionie Jabail.
Wiktionary
IPA: pax, AS: paχ
Wiktionary
dawny język z grupy języków irańskich zachowany w literaturze i napisach na monetach; pehlewi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
artykuł spożywczy z ciasta oraz owoców albo warzyw, mięsa albo przetworów, spożywany po upieczeniu
SJP.pl
krótki, żartobliwy wiersz w poezji starogreckiej lub grupa, tomik takich wierszy
SJP.pl
Paine – miasto w Chile, położone w południowej części regionu metropolitalnego Santiago. W mieście znajduje się węzeł drogowy-G-46, G-531 i G-548 i stacja węzłowa. Przez miasto przebiega droga panamerykańska Ruta 5.
Wikipedia
[czytaj: pejntbol] gra polegająca na strzelaniu do siebie kulkami z farbą za pomocą specjalnych karabinków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) gra zespołowa, w której zawodnicy pozorują walkę, strzelając do siebie nawzajem z broni pneumatycznej nabojami wypełnionymi farbą;
Wiktionary
Paintball – rodzaj gry zespołowej, polegającej na prowadzeniu pozorowanej walki przy użyciu markerów, urządzeń zbliżonych kształtem i zasadą działania do broni pneumatycznej, które za pomocą sprężonego powietrza lub dwutlenku węgla wyrzucają kulki wypełnione farbą na bazie żelatyny spożywczej. Trafienie przeciwnika, podczas którego kulka rozbija się, pozostawiając kolorowy ślad (nazywany przez graczy splatem) na ciele, masce bądź markerze zawodnika, powoduje jego eliminację z gry.
Wikipedia
(1.1) Podczas zajęć ze „szkoły przetrwania” uczestnicy nauczyli się budować szałas, posługiwać się krzesiwem i rywalizowali w paintballu.
Wiktionary
rzecz. paintballowiec m.
przym. paintballowy
Wiktionary
[czytaj: pejntbolowiec] zawodnik grający w paintball
SJP.pl
→ paintball [czytaj: pejntbolowy]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z baintballem, dotyczący paintballa
Wiktionary
rzecz. paintball m.
Wiktionary
[czytaj: pejntboks] urządzenie dające możliwość wykonywania zdjęć trikowych poprzez wymazywanie lub dorysowywanie poszczególnych elementów na tym zdjęciu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) delikatny, kwiatowo-geometryczny deseń tkaniny o orientalnej, przypuszczalnie perskiej, proweniencji
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W tym sezonie modne są luźne, zwiewne koszule i sukienki – obowiązkowo w paisley.
Wiktionary
(1.1) buta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. mała tarcza używana przez rycerzy konnych
Wiktionary
Paiż, paiża – mała tarcza kawaleryjska, u dołu prostokątna lub zaokrąglona, u góry skośnie ścięta, czasem z wykrojem na oparcie kopii. Używana przez jazdę polską w XVI wieku.
Wikipedia
IPA: ˈpajiʃ, AS: pai ̯iš
Wiktionary
(1.1) war. paiża
Wiktionary
metalowa tarcza do opierania kopii, używana przez polską jazdę w XVI wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. okrągły placek z nadzieniem
Wiktionary
IPA: paj, AS: pai ̯
Wiktionary
(1.1) tarta
Wiktionary
artykuł spożywczy z ciasta oraz owoców albo warzyw, mięsa albo przetworów, spożywany po upieczeniu
SJP.pl
1. potocznie: osoba zachowująca się lub ubrana niepoważnie, dziwacznie; błazen;
2. zabawka o komicznym wyglądzie, zazwyczaj z ruchomymi kończynami zawieszonymi na sznurkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) teatr. komiczna postać w dawnej krotochwili
(1.2) przen. pogard. ktoś zachowujący się niepoważnie, bez godności
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) figurka z drewna lub tektury, o komicznym wyglądzie, zwykle z ruchomymi kończynami poruszanymi za pomocą sznurka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pajace umilali czas wielu władcom.
(1.2) Ale z ciebie pajac!
Wiktionary
IPA: ˈpajat͡s, AS: pai ̯ac
Wiktionary
rzecz. pajacowanie n.
:: zdrobn. pajacyk m.
czas. pajacować ndk.
przym. pajacowaty, pajacowski
Wiktionary
(1.1) arlekin, klaun, błazen, trefniś
(1.2) błazen, trefniś
Wiktionary
potocznie: niepoważne zachowanie, wygłupianie się; pajacowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wygłupianie się, zachowywanie się w sposób niepoważny, błazeński
Wiktionary
rzecz. pajac m., pajacyk m.
czas. pajacować ndk.
przym. pajacowaty, pajacowski
Wiktionary
(1.1) błaznowanie, głupawka
Wiktionary
taki, który przypomina pajaca, błazna lub taki, który zachowuje się jak pajac; błazeński
SJP.pl
wygłupiać się, zachowywać się niepoważnie, zgrywać się; błaznować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) pot. pejor. zachowywać się w sposób nieadekwatny, głupi i ostentacyjny zarazem
Wiktionary
(1.1) Był już trochę podchmielony, więc rzecz jasna, że zaczął pajacować.
Wiktionary
rzecz. pajac mos./mzw., pajacyk mos./mzw.
przym. pajacowaty, pajacowski
Wiktionary
(1.1) wygłupiać się, błaznować; pot. wydurniać się, świrować; stpol. błaźnić
Wiktionary
1. niewielki pajac;
2. rodzaj lekkiego ubranka dla dziecka, będący połączeniem majteczek i bluzeczki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) zdrobn. od: pajac
(1.2) ćwiczenie gimnastyczne wykonywane w podskoku, z wykonaniem rozkroku i klaśnięciem nad głową
(1.3) dziecięce ubranie z połączonych rajtuz i koszulki, rozpinane z przodu
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Bóg sobie zrobił dwa pajacyki.
(1.2) W ramach rozgrzewki zróbcie trzydzieści pajacyków.
(1.3) Rampers, czyli letni pajacyk z krótkimi rękawkami i krótkimi nogawkami to doskonały element garderoby na ciepłe dni.
Wiktionary
IPA: paˈjat͡sɨk, AS: pai ̯acyk
Wiktionary
rzecz. pajac m., pajacowanie n.
czas. pajacować ndk.
przym. pajacowaty, pajacowski
Wiktionary
1. niewielki pajac;
2. rodzaj lekkiego ubranka dla dziecka, będący połączeniem majteczek i bluzeczki
SJP.pl
Zobacz też: pajac.
Pajacyki – aerobowe ćwiczenie fizyczne angażujące różne grupy mięśniowe: mięśnie naramienne, pośladkowe, mięśnie przywodzące i odwodzące w stawie biodrowym, ręce, plecy, nogi. Pajacyki przyspieszają puls, a co za tym idzie – usprawniają dopływ krwi do mięśni, przez co często są stosowane jako element rozgrzewki.
Wikipedia
większy kawałek, większa kromka chleba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. duża kromka chleba
Wiktionary
(1.1) Poszedłem do kuchni: butelkę po oranżadzie napełniłem mlekiem, odkroiłem pajdę razowca, kilka plasterekasterków żółtego sera i kawał boczku.
(1.1) Trzymał w ręku pajdę chleba.
Wiktionary
IPA: ˈpajda, AS: pai ̯da
Wiktionary
rzecz. zdrobn. pajdka
Wiktionary
(1.1) skiba
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
ideał wykształcenia i wychowania greckiego w okresie hellenistycznym
SJP.pl
kromka chleba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. pajda
Wiktionary
IPA: ˈpajtka, AS: pai ̯tka
Wiktionary
rzecz. pajda
Wiktionary
przymiotnik od: pajdocentryzm; związany z pajdocentryzmem, dotyczący pajdocentryzmu lub mający charakter pajdocentryzmu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący pajdocentryzmu
Wiktionary
kierunek w pedagogice polegający na ujmowaniu konkretnych zagadnień związanych ze szkołą i nauczaniem wyłącznie z punktu widzenia dziecka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kierunek w pedagogice pozwalający dziecku na nieskrępowany rozwój własnych zainteresowań
Wiktionary
Pa
Wikipedia
pedokracja;
1. rządy ludzi młodych, niedojrzałych i niedoświadczonych;
2. sprawująca władzę grupa ludzi młodych, niedojrzałych i niedoświadczonych;
3. nadmierne skupianie się na realizacji wszystkich potrzeb dziecka z jednoczesnym zmniejszeniem stawianych im wymagań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. pejor. rządy ludzi bardzo młodych i niedoświadczonych;
(1.2) polit. pejor. grupa ludzi sprawująca pajdokrację (1.1)
(1.3) przen. pedag. uprzywilejowanie potrzeb dzieci z jednoczesnym zmniejszeniem stawianych im wymagań
Wiktionary
Pajdokracja, pedokracja, infantokracja – dosłownie: władza dzieci, z gr. "país („"dziecko”) oraz "kratós" („siła, władza”).
Powyższe terminy mają pozytywne i negatywne znaczenia:
Jednym z rozpoznawalnych wizerunków z tego okresu był plakat Aleksieja Komarowa „Sejm dzieci” z 1923 roku, na którym z mównicy rozmawiają ledwie roczne dzieci, trzymając transparenty z żądaniem zdrowych rodziców i czystych pieluch.
Wikipedia
rzecz. pedokracja ż.
Wiktionary
(1.1) pedokracja, infantokracja
Wiktionary
bardzo młoda, zazwyczaj niedoświadczona osoba, która sprawuje rządy
SJP.pl
bardzo młoda, zazwyczaj niedoświadczona kobieta, która sprawuje rządy
SJP.pl
dział nauki zajmujący się badaniem rozwoju dziecka i opisywaniem zachowań towarzyszących temu rozwojowi
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: padżero] model samochodu marki Mitsubishi
SJP.pl
zwykle w liczbie mnogiej: złociste frędzle u cekinów używane w hafciarstwie; pajetka
SJP.pl
zwykle w liczbie mnogiej: złociste frędzle u cekinów używane w hafciarstwie; pajeta
SJP.pl
Pajewo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Tykocin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Matki Bożej Królowej Męczenników w Radulach lub do parafii Parafia Trójcy Przenajświętszej w Tykocinie.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
racja żywnościowa, najczęściej wojskowa, wydawana w ściśle określonych ilościach i o określonej porze
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. zdawkowa moneta indyjska (100 pajs = 1 rupia indyjska);
2. zdawkowa moneta nepalska (100 pajs = 1 rupia nepalska);
3. zdawkowa moneta pakistańska (100 pajs = 1 rupia pakistańska);
4. zdawkowa moneta bangladeska (100 pajs = 1 taka)
SJP.pl
Pajsa ( paisa) – drobna moneta w Indiach, Nepalu i Pakistanie, stanowiąca 1/100 rupii. W języku hindi, Dari i innych językach, słowo "paisa" często oznacza pieniądze lub gotówkę. Średniowieczne szlaki handlowe, które obejmowały Morze Arabskie między Indiami, regiony arabskich i Afrykę Wschodnią wykorzystywały indyjską i arabską walutę na tych obszarach, gdzie słowo Pesa jako odniesienie do pieniędzy w językach Afryki wschodniej takich jak suahili pochodzi z tego okresu.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kulin. potrawa z podrobów przyrządzanych na kwaśno
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. żyd. pejsy
Wiktionary
(1.1) Moja zrobiła pajszle na obiod.
(1.2) Żydzi noszóm pajszle.
Wiktionary
plemię indiańskie, odgałęzienie Szoszonów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) białystok. pajęczyna
Wiktionary
w krajach bałkańskich członek straży magnata
SJP.pl
członek plemienia indiańskiego; Pajuta
SJP.pl
członek plemienia indiańskiego; Pajuta
SJP.pl
członkini plemienia indiańskiego
SJP.pl
roczna roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych, uprawiana głównie na kaszę; proso japońskie, chwastnica zbożowa
SJP.pl
1. niewielki pająk;
2. ażurowy, promienisty motyw w hafcie i koronkarstwie, kształtem przypominający pająka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: pająk
Wiktionary
Pajączek – najstarszy polski edytor HTML, rozwijany w latach 1996–2013, zdobywca wielu nagród. W 2021 został zaktualizowany, a jego nazwę zmieniono na Pająk V6.
Wikipedia
IPA: paˈjɔ̃n͇t͡ʃɛk, AS: pai ̯õṇček
Wiktionary
rzecz. pajęczak mzw., pająk m., pajęczyca ż., pajęczyna ż., pajęczynka ż.
przym. pająkowaty
Wiktionary
wielkością lub wyglądem zbliżony do pająka, głównie niewielkiego bądź przypominający sieć pajęczą (np. pajączkowaty labirynt)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. drapieżny stawonóg z gromady pajęczaków, mający osiem nóg, gruczoł jadowy i żywiący się głównie owadami; np. tarantula, ptasznik;
2. stroik ludowy wykonany ze słomy i bibuły, wieszany pod sufitem;
3. rodzaj żyrandola;
4. powóz o wysokich kołach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) arachn. ośmionożny pajęczak budujący pajęczyny;
(1.2) folk. rodzaj ludowej ozdoby zawieszanej pod sufitem izby;
(1.3) daw. duży, ozdobny, mocno rozgałęziony żyrandol
(1.4) pot. przen. elektron. układ zmontowany bez użycia płytki drukowanej, poprzez zlutowanie ze sobą wyprowadzeń elementów
(1.5) sport. jeden z przyrządów używanych podczas gry w snookera
(1.6) karc. odmiana pasjansa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Czarne wdowy to najniebezpieczniejsze pająki świata.
(1.2) Swą niewielką izdebkę przyozdobiła pająkami z kolorowej bibułki i słomek.
(1.3) Pod wysokim sklepieniem sali skrzyły się silnym światłem kryształowe pająki.
(1.4) Zlutuj ten układ na pająka, sprawdzimy, czy on w ogóle działa.
Wiktionary
IPA: ˈpajɔ̃ŋk, AS: pai ̯õŋk
Wiktionary
rzecz. pajęczarz m., pajęczarka ż., pajęczyna ż., pajęczynka ż., pajęczak m., pajęczynówka ż., pajęczyca ż., pajęcznica ż., pajęczynowcowate n.
:: zdrobn. pajączek m.
przym. pajęczy, pająkowaty, pająkowy
Wiktionary
1. drapieżny stawonóg z gromady pajęczaków, mający osiem nóg, gruczoł jadowy i żywiący się głównie owadami; np. tarantula, ptasznik;
2. stroik ludowy wykonany ze słomy i bibuły, wieszany pod sufitem;
3. rodzaj żyrandola;
4. powóz o wysokich kołach
SJP.pl
Zobacz też: "Pająki" – amerykański film z 2000 roku.
Pająki (Araneae) – najliczniejszy rząd pajęczaków, należy do niego 50 tys. opisanych gatunków. Są to zwierzęta głównie lądowe, o rozmiarach od 0,5 mm do 12 cm ciała i do ok. 32 cm rozstawu odnóży.
Wikipedia
spawęki pająkokształtne - rząd stawonogów z gromady pajęczaków; tępoodwłokowce
SJP.pl
taki, który kształtem przypomina pająka lub taki, który ma cechy charakterystyczne dla pająków
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający pająka
Wiktionary
(1.1) Polatuje niezgrabnie przy oknie lub nisko nad podłogą rozcapierzając pokracznie swoje długie, pająkowate odnóża.
Wiktionary
IPA: ˌpajɔ̃ŋkɔˈvatɨ, AS: pai ̯õŋkovaty
Wiktionary
rzecz. pająk mzw., pajączek mzw., pajęczyca ż., pajęczyna ż., pajęczynka ż., pajęczarz mos., pajęczarka ż., pajęczak mzw., pajęczynówka ż., pajęcznica ż.
przym. pajęczy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do pająka
przymiotnik relacyjny
(2.1) dotyczący pająka, określający pająka
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla pająka, mający cechy pająka
Wiktionary
rzecz. pająk mrz.
Wiktionary
małe drapieżne zwierzę bezkręgowe, należące do pajęczaków (gromady stawonogów), np. pająk, skorpion
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. zwierzę bezkręgowe z sześcioma nogami i odwłokiem
Wiktionary
(1.1) Pamiętajcie, że przetchlinki mają pajęczaki, wije i owady.
Wiktionary
rzecz. pajączek mzw., pająk mrz., Pajęczak mrz., pajęczaki lm nm., pajęczarka ż., pajęczarz mos., pajęcznica ż., pajęczyca ż., pajęczyna ż., pajęczynka ż., pajęczynówka ż.
przym. pająkowaty, pajęczy
Wiktionary
gromada drapieżnych stawonogów z podtypu szczękoczułkowców (licząca kilkadziesiąt tysięcy gatunków), żyjących głównie na lądzie jako pasożyty lub saprofagi, oddychających płucotchawkami
SJP.pl
Na tę stronę wskazuje „pajęczak”. Zobacz też: miejscowość Pajęczak w woj. dolnośląskim.
Pajęczaki (Arachnida) – gromada stawonogów z podtypu szczękoczułkopodobnych i nadgromady szczękoczułkowców. Obejmuje około 112 tysięcy opisanych gatunków współczesnych, ale ich faktyczna liczba przekraczać może milion. Ponadto znanych jest około 2 tysięcy gatunków wymarłych.
Wikipedia
1. kobieta korzystająca nielegalnie z aparatu radiowego lub telewizyjnego;
2. potocznie o kobiecie okradającej strychy
SJP.pl
dotyczący, tyczący się pajęczarstwa lub właściwy pajęczarzowi, pajęczarce
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pajęczarstwem, dotyczący pajęczarstwa
Wiktionary
(1.1) O ich pajęczarskim procederze głośno było w całej rodzinie.
Wiktionary
rzecz. pajęczarstwo n., pajęczarz mos., pajęczarka ż.
Wiktionary
potocznie o nielegalnym korzystaniu z aparatów telewizyjnych lub radiowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. używanie odbiorników radiowych lub telewizyjnych bez płacenia abonamentu
(1.2) pot. nadawanie transmisji radiowych bez posiadania ustalonych prawem zezwoleń
Wiktionary
(1.1) Oskarżyli dziadków o pajęczarstwo i kazali zapłacić grzywnę.
Wiktionary
rzecz. pajęczarz mos., pajęczyna ż.
przym. pajęczarski
Wiktionary
1. człowiek korzystający z radio lub telewizji bez uiszczania opłat
2. potocznie o złodzieju okradającym strychy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba korzystająca z odbiorników bez płacenia abonamentu
(1.2) pot. osoba kradnąca (nielegalnie pobierająca) energię elektryczną
(1.3) środ. podkradacz prania na strychu
Wiktionary
(1.1) Nowe przepisy uderzą w wieloletnich pajęczarzy.
(1.3) Sąsiedzi zaczaili się i w końcu dorwali tego pajęczarza.
Wiktionary
rzecz. pajęczak mzw., telepajęczarz mos., pająk m., pajęczarstwo n., pajęczyca ż., pajęczyna ż.
przym. pajęczarski, pająkowaty
Wiktionary
przymiotnik od: Pajęczno
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pajęcznem, dotyczący Pajęczna
Wiktionary
rzecz. Pajęczno n., pajęcznianin m., pajęcznianka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Pajęczna (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Pajęczna (miasta w Polsce)
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny szparagowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej, dziś tylko regionalnie: wrzesień, głównie w odniesieniu do dwóch ostatnich tygodni tego miesiąca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. wrzesień
(1.2) stpol. październik
(1.3) stpol. listopad
Wiktionary
(1.1) Za niedługo będzie pajęcznik. Trzeba będzie zbierać wrzosy.
Wiktionary
IPA: paˈjɛ̃n͇t͡ʃʲɲik, AS: pai ̯ẽṇčʹńik
Wiktionary
(1.2) listopad, paździerzeń
(1.3) listopad, październik, wrzesień
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
Pajęczno – miasto w województwie łódzkim, w powiecie pajęczańskim, położone na północnym skraju Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej, w zakolu Warty.
Miasto królewskie w tenucie brzeźnickiej w powiecie radomszczańskim województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku.
Wikipedia
przymiotnik od: pająk; zrobiony, wykonany przez pająka lub w jakiś inny sposób związany z pająkami
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do pająka
przymiotnik relacyjny
(2.1) dotyczący pająka, określający pająka
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla pająka, mający cechy pająka
Wiktionary
(1.1) Pajęcze nici, targane przez wiatr, pękły.
Wiktionary
IPA: paˈjɛ̃n͇t͡ʃɨ, AS: pai ̯ẽṇčy
Wiktionary
rzecz. pajęczak mzw., pająk mzw./mrz., pajęczyca ż., pajęczyna ż., pajęczynka ż.
przym. pająkowaty
Wiktionary
samica pająka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. samica pająka
Wiktionary
(1.1) Kiedy tylko pajęczycy uda się zatopić szczękoczułki w ciele ofiary, zwykle zastyga na pewien czas, do kilku minut, czekając aż ustaną konwulsje..
Wiktionary
IPA: ˌpajɛ̃n͇ˈt͡ʃɨt͡sa, AS: pai ̯ẽṇčyca
Wiktionary
rzecz. pająk m., pajączek m., pajęczak m., pajęczyna ż., pajęczynka ż., pajęczarz m., pajęczarka ż., pajęcznica ż.
przym. pająkowaty, pajęczy
Wiktionary
pojedyncza nić lub siatka takich nici, które zostały wykonane z krzepnącej na powietrzu wydzieliny gruczołów przędnych pająków i niektórych owadów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sieć tkana przez pająka
(1.2) nici z pajęczyny (1.1)
(1.3) pot. przen. rzecz przypominająca pajęczynę (1.1)
(1.4) przen. skryte działanie wielu osób
(1.5) łow. sieć z cienkich nici do łowienia ptaków
(1.6) środ. kradzież bielizny ze strychu
Wiktionary
Pajęczyna (sieć pajęcza, sieć łowna) – struktura przestrzenna wytwarzana przez pająki z nici przędnej, głównie przeznaczona do zdobywania pokarmu.
Wikipedia
(1.1) Po przyjeździe na działkę zauważyłem pajęczyny w domu.
(1.3) U nas w serwerowni jest taka pajęczyna, że sami nie wiemy co jest z czym połączone.
Wiktionary
IPA: ˌpajɛ̃n͇ˈt͡ʃɨ̃na, AS: pai ̯ẽṇčỹna
Wiktionary
rzecz. pająk m., pajączek m., pajęczyca ż., pajęczynówka ż., pajęczak m., pajęczarka ż., pajęczarz m., pajęczyniarz m., pajęczarstwo n., pajęczaki
:: zdrobn. pajęczynka ż.
przym. pajęczynowy, pajęczy, pajęczasty, pajęczynowaty, pająkowaty
przysł. pajęczo
Wiktionary
(1.1) sieć, białystok|pajucina.
(1.3) gmatwanina, kłębowisko, plątanina
Wiktionary
zdrobnienie od: pajęczyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: pajęczyna
(1.2) drobna, cienka pajęczyna
Wiktionary
IPA: ˌpajɛ̃n͇ˈt͡ʃɨ̃nka, AS: pai ̯ẽṇčỹnka
Wiktionary
rzecz. pajęczak mzw., pajęczyna ż., pajęczynówka ż., pająk m., pajączek m., pajęczyca ż.
przym. pajęczynowy, pajęczy, pająkowaty, pajęczynowaty
Wiktionary
przypominający pajęczynę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający pajęczynę, mający cechy pajęczyny
Wiktionary
rzecz. pajęczynowcowate nmos., pajęczyna, pajęczynka
przysł. pajęczynowato
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. mykol. nazwa systematyczna|Botryobasidiaceae|Jülich|ref=tak., rodzina grzybów w rzędzie pieprznikowców;
Wiktionary
Pajęczynowcowate ("Botryobasidiaceae" Jülich) – rodzina grzybów znajdująca się w rzędzie pieprznikowców ("Cantharellales").
Wikipedia
(1.1) Zaobserwowano pajęczynowcowate żyjące na martwym drewnie.
Wiktionary
rzecz. pająk m., pajęczyna ż., pajęczynowiec m.
przym. pajęczynowy, pajęczy, pajęczasty, pajęczynowaty
przysł. pajęczo
Wiktionary
przymiotnik od: pajęczyna; taki, który wygląda jak pajęczyna lub pod jakimiś innymi względami jest jak pajęczyna
SJP.pl
opona mózgowo-rdzeniowa otaczająca mózg
SJP.pl
Pa
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zob. pajszle.
Wiktionary
1. ostatni produkt frakcjonowanej destylacji smoły węglowej
2. wieloletni, dryfujący lód morski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. pak lodowy.
(1.2) zob. pak węglowy.
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: paka
spójnik
(3.1) stpol. tedy, zaś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Za pomocą pakuł oraz paku przeprowadza się również kalfatrowanie, czyli uszczelnianie pokładu statku.
Wiktionary
IPA: pak, AS: pak
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. paczek m.
przym. pakowy
Wiktionary
1. skrzynia do pakowania przedmiotów;
2. duża paczka, duży pakunek;
3. potocznie: areszt, więzienie; ciupa;
4. potocznie: duże, zgrane towarzystwo;
5. potocznie: bagażowa część samochodu ciężarowego;
6. duży gryzoń z tropikalnych lasów Ameryki Południowej i Środkowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od: paczka
(1.2) duża paczka, duże pudełko
(1.3) pot. więzienie
(1.4) pot. mot. naczepa samochodu ciężarowego
(1.5) środ. pot. stówa
(1.6) zool. nazwa systematyczna|Cuniculus paca|ref=tak., gatunek dużego gryzonia;
(1.7) zool. zwierzę z gatunku paka (1.6)
(1.8) jęz. język z grupy sepik-rami, z rodziny języków indopacyficznych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) I pełno ludzi w każdym wagonie, • A w jednym krowy, a w drugim konie, […] • W dziewiątym – same tuczone świnie, • W dziesiątym – kufry, paki i skrzynie […].
(1.3) To jest nielegalne! Chcesz trafić do paki?!
(1.4) Jacek wiózł na pace meble do nowego mieszkania kuzynki.
(1.5) Ej, koleś, wisisz mi dwie paki za przysługę.
Wiktionary
IPA: ˈpaka, AS: paka
Wiktionary
rzecz. paczka ż., paczkowanie n., pakowanie n., spakowanie n., paker m., pakowacz m., pakowarka ż., pakowaczka ż.
czas. paczkować ndk., pakować ndk., spakować dk.
przym. paczkowy, opakowaniowy
Wiktionary
(1.2) pudło
(1.3) pudło, koza, ciupa, pierdel
(1.7) świnka brazylijska
Wiktionary
powstająca na chłodnych morzach pokrywa lodowa tworząca pola spiętrzonego lodu rozdzielone szczelinami wodnymi; pak lodowy
SJP.pl
skład, magazyn na towary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pomieszczenie, w którym przechowywane i pakowane są towary
(1.2) pot. schowek, magazynek
Wiktionary
(1.2) Znaleźliśmy się w długim hallu, ona rozejrzała się i pchnęła jakieś drzwi. Wnętrze, w którym znaleźliśmy się, robiło wrażenie pakamery. Na podłodze leżały szczątki fotela na biegunach, rozwalony zegar ścienny (…)
Wiktionary
IPA: ˌpakãˈmɛra, AS: pakãmera
Wiktionary
rzecz. kamera ż.
:: zdrobn. pakamerka ż.
Wiktionary
(1.1) skład, magazyn
Wiktionary
zdrobnienie od: pakamera; niewielkie pomieszczenie służące do przechowywania towarów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: pakamera
Wiktionary
rzecz. pakamera ż.
Wiktionary
jedyny przedstawiciel gryzoni z rodziny o tej samej nazwie, zasiedlający wilgotne lasy tropikalne na wschodnich terenach południowoamerykańskich wyżyn
SJP.pl
o cechach pakaranowatych (rodzina gryzoni)
SJP.pl
Pa
Wikipedia
o cechach pakaranowatych (rodzina gryzoni)
SJP.pl
osoba zatrudniona przy pakowaniu towarów; pakowacz
SJP.pl
żartobliwe zdrobnienie od: pakt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pakt
Wiktionary
(1.1) To nie pakt, lecz tylko mały pakcik.
Wiktionary
rzecz. pakt m.
Wiktionary
dawny rosyjski okręt łącznikowy
SJP.pl
program komputerowy do zmniejszania wielkości plików poprzez kompresję danych; archiwizator, archiwizer, kompresor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. silnie umięśniony mężczyzna
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. inform. program do kompresji danych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Chodziła z jednym pakerem, ale już poszedł w odstawkę.
(2.1) Używam wciąż pakera ściągniętego w zeszłym roku.
Wiktionary
IPA: ˈpakɛr, AS: paker
Wiktionary
rzecz. paka ż., pakernia ż., pakowacz mos., pakowanie n., paczka ż.
czas. pakować ndk., zapakować dk., spakować dk., pakować się ndk., rozpakować dk., rozpakować się dk., rozpakowywać ndk.
Wiktionary
(1.1) ABS, mięśniak, pakowacz
Wiktionary
potocznie: siłownia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) slang. posp. siłownia
Wiktionary
IPA: paˈkɛrʲɲa, AS: pakerʹńa
Wiktionary
rzecz. pakers mos., pakowanie n., paker mos./mrz.
czas. rozpakowywać, pakować ndk.
przym. napakowany
Wiktionary
(1.1) siłownia
Wiktionary
zespół portowych magazynów lub pojedynczy budynek w dokach wykorzystywany jako taki magazyn
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. od: paka
Wiktionary
IPA: ˈpaci, AS: paḱi
Wiktionary
zdrobnienie od: pakiet
SJP.pl
potocznie: silny, dobrze zbudowany mężczyzna; paker
SJP.pl
1. rzeczy zapakowane oraz zawinięte w papier lub związane czymś;
2. pewna ilość czegoś tworząca zazwyczaj jakiś przedział tematyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kilka rzeczy spakowanych razem
(1.2) inform. jednostka danych przekazywana z komputera źródłowego do docelowego z wykorzystaniem sieci komputerowej, np. internetu;
(1.3) inform. zob. pakiet instalacyjny.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Czy może mi pan pomóc przenieść ten pakiet papierów?
(1.2) Szukam programu, który pozwala śledzić wysyłane pakiety.
Wiktionary
IPA: ˈpacɛt, AS: paḱet
Wiktionary
rzecz. pakietowiec m., pakietówka ż.
:: zdrobn. pakiecik m.
przym. pakietowy
Wiktionary
(1.1) paczka, plik, zawiniątko
(1.2) datagram
Wiktionary
1. tworzyć pakiety z całości jakiegoś ładunku, w celu ułatwienia transportu tego ładunku;
2. prasować złom metalowy w specjalnych prasach, formując pakiety
SJP.pl
kulista lub owalna bakteria tworząca kolonie podobne do sześcianów; sześcianek
SJP.pl
taki, który został podzielony na pakiety
SJP.pl
segregacja jakichś informacji polegająca na umieszczaniu ich w zbiorach tematycznych lub zawierających te same bądź podobne treści
SJP.pl
łączyć w pakiety; pakietować
SJP.pl
państwo w Azji ze stolicą w Islamabadzie; Islamska Republika Pakistanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Azji;
Wiktionary
Pakistan, Islamska Republika Pakistanu ( اسلامی جمہوریۂ پاکستان trl. "Islāmī Jamhūriyat Pākistān", trb. "Islami Dźamhurijat Pakistan"; Islamic Republic of Pakistan) – państwo w południowej części Azji, położone wzdłuż Indusu i liczące ponad 250 milionów mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Większość mieszkańców Pakistanu to muzułmanie.
Wiktionary
IPA: paˈcistãn, AS: paḱistãn
Wiktionary
rzecz. Pakistańczyk mos., Pakistanka ż.
przym. pakistański
Wiktionary
obywatelka Pakistanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Pakistanu
Wiktionary
(1.1) Jakiejś Pakistanki nie przepuszczono przez granicę.
Wiktionary
IPA: ˌpaciˈstãŋka, AS: paḱistãŋka
Wiktionary
rzecz. Pakistan mrz.
:: fm. Pakistańczyk mos.
przym. pakistański
Wiktionary
obywatel Pakistanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Pakistanu
Wiktionary
(1.1) Kobiety będące celem Pakistańczyków często umierały w niewoli lub popełniały samobójstwo, podczas gdy inne próbowały ucieczki do Indii.
Wiktionary
IPA: ˌpaciˈstãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: paḱistãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Pakistan mrz.
:: fż. Pakistanka ż.
przym. pakistański
Wiktionary
związany z Pakistanem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Pakistanem, dotyczący Pakistanu
Wiktionary
(1.1) Wojna indyjsko-pakistańska zakończyła się zdecydowanym zwycięstwem armii indyjskiej, która w ciągu kilkunastu dni rozbiła wojska pakistańskie w Pakistanie Wschodnim.
Wiktionary
IPA: ˌpaciˈstãj̃sʲci, AS: paḱistãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Pakistan mrz., Pakistańczyk mos., Pakistanka ż., pakistańskość ż.
Wiktionary
gruby, najczęściej lniany lub bawełniany materiał wykorzystywany niegdyś jako worek na mąkę lub zboże; pakłak
SJP.pl
spójnik
(1.1) stpol. jeśli, jeżeli
Wiktionary
IPA: ˈpaklʲi, AS: paklʹi
Wiktionary
alkaloid terpenowy stosowany w terapiach nowotworowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) syntetyczny lek przeciwnowotworowy
Wiktionary
Pa
Wikipedia
gatunek klonu
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: paka
Wiktionary
Pako – wieś w Słowenii, w gminie Borovnica. W 2018 roku liczyła 156 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˈpakɔ, AS: pako
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) okrągły beret męski z miękkiej wełnianej tkaniny noszony w Afganistanie i Pakistanie
Wiktionary
Pa
Wikipedia
kawałki warzyw lub grzybów panierowane w mące z soczewicy, słynna potrawa kuchni indyjskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. indyjska przekąska z kawałków warzyw zanurzonych w cieście z besanu i smażonych w głębokim oleju;
Wiktionary
Pakora – popularna przekąska kuchni indyjskiej, zwłaszcza na południu Indii. Kawałki warzyw zanurza się w cieście z besanu i smaży w głębokim oleju. Tradycyjnie pakory są spożywane z herbatą jako przekąska, ale niektóre restauracje podają je również jako przystawkę przed głównym daniem.
Wikipedia
przymiotnik od: Pakość
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odprzymiotnikowy od|Pakość.
Wiktionary
rzecz. Pakość ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) geogr. nazwa kilku wsi w Polsce
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz.
:: fż. Pakosława ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Pakosława – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów "Pako-" ("znów, więcej") i "-sława" ("sława"). Mogło oznaczać "ta, która chce (ma) więcej sławy". W źródłach polskich poświadczone w XIV wieku (1382 rok).
Wikipedia
zdrobnienie od: Pakosław (imię męskie)
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Pakosławice ( Bösdorf, Beuthmannsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Pakosławice. Siedziba gminy Pakosławice.
Wikipedia
przymiotnik od: Pakosławice
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pakosławy lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Pakosław (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pakosławka lub z nim związany
SJP.pl
Pakosław z żoną; Pakosławowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pakosława lub z nim związany
SJP.pl
1. osoba zatrudniona przy pakowaniu towarów; pakarz;
2. potocznie: mężczyzna dobrze zbudowany, często chodzący na siłownię, stosujący zwykle substancje przyspieszające przyrost tkanki mięśniowej; koks, paker
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna, który trudni się pakowaniem;
Wiktionary
Pakowacz – pracownik wykonujący pakowanie lub opakowywanie wyrobu, zabezpieczanie go i przygotowanie do transportu.
Praca ta może być całkowicie ręczna, z użyciem urządzeń lub wspomagana maszynami. Może dotyczyć opakowań jednostkowych, zbiorczych lub transportowych (wysyłkowych).
Wikipedia
rzecz. paczka ż., paka ż., paczuszka ż., paczkowanie n., pakowanie n., zapakowanie n., upakowanie n., spakowanie n., wypakowywanie n., wypakowanie n., paker m., pakerka ż., pakowalnia ż., pakownia ż., paczkownia ż., dopakowywanie n., dopakowanie n., paczkarka ż.
:: fż. pakowaczka ż.
czas. paczkować ndk., pakować ndk., spakować dk., zapakować dk., wypakowywać ndk., wypakować dk., upakować dk., dopakowywać ndk., dopakować dk.
przym. paczkowy, pakowy, pakowalniczy, opakowaniowy
Wiktionary
1. kobieta zatrudniona przy pakowaniu towarów;
2. maszyna służąca do pakowania towarów; pakowarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) maszyna do pakowania towarów
Wiktionary
przym. opakowaniowy
rzecz. pakowacz mos., paka ż.
czas. wypakowywać
Wiktionary
pomieszczenie w jakimś przedsiębiorstwie, w którym pakuje oraz składuje się zapakowane towary; paczkarnia, paczkownia, pakownia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pomieszczenie, w którym pakuje się towary lub paczki
Wiktionary
rzecz. pakowacz mos.
Wiktionary
(1.1) pakownia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) umieszczanie rzeczy razem w paczce, bagażu, plecaku
(1.2) pot. inform. kompresowanie danych
Wiktionary
(1.1) Czynność tę wykonuje się tuż przed pakowaniem, czyli po dokonaniu się wszystkich procesów związanych z produkcją herbaty.
Wiktionary
IPA: ˌpakɔˈvãɲɛ, AS: pakovãńe
Wiktionary
czas. pakować, wypakowywać, rozpakowywać
rzecz. paker mos./mrz., pakowacz mos., opakowanie n., pakunek mrz., spakowanie n., wpakowanie n., paka ż., zapakowanie n., paczkowanie n., pakernia ż.
przym. opakowaniowy, napakowany
Wiktionary
maszyna służąca do pakowania towarów; pakowaczka
SJP.pl
1. układać coś w paczce, walizce albo w innym podobnym przedmiocie lub owijać coś w papier, folię;
2. narażać siebie lub kogoś na kłopotliwą lub nieprzyjemną sytuację;
3. ćwiczyć na siłowni
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) umieszczać rzeczy razem w paczce, bagażu, plecaku
(1.2) pot. slang. wysiłkowo ćwiczyć na siłowni, podnosić ciężary w celu wzmocnienia mięśni
(1.3) pot. (często przenośnie) umieszczać, wsadzać coś gdzieś (najczęściej w dużych ilościach) w sposób szybki, niechlujny
czasownik zwrotny niedokonany pakować się (dk. brak)
(2.1) umieszczać przed podróżą swoje rzeczy w torbach, walizkach itp.
(2.2) pot. włazić, wciskać się, pchać się gdzieś; za wszelką cenę chcieć się dostać / wejść gdzieś; także wtrącać się
Wiktionary
(1.1) Pakuję plecak, zabieram aparat i jadę w góry.
(1.2) Od roku pakuję codziennie rano po pół godziny.
(1.3) W Chinach za takie coś pakują do pierdla.
(1.3) (…) i przyznam, że ona pakuje w siebie niezłą kasę, żeby wyglądać, jak wygląda.
(2.2) Artyści nie powinni pakować się do polityki.
Wiktionary
IPA: paˈkɔvat͡ɕ, AS: pakovać
Wiktionary
rzecz. pakowanie n., pakernia ż., pakers m., pakunek m., upakowanie n., paczka ż., paker mrz./mos.
czas. spakować dk., przypakować dk., zapakować dk., przepakować dk., przepakowywać ndk., dopakować dk., dopakowywać ndk., napakować dk., wypakować dk., wypakowywać ndk.
Wiktionary
(1.1) upychać
(1.2) wyciskać
(2.2) wpychać się, wtryniać się
Wiktionary
pomieszczenie w jakimś przedsiębiorstwie, w którym pakuje oraz składuje się zapakowane towary; paczkarnia, paczkownia, pakowalnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pomieszczenie, w którym pakuje się towary lub paczki
Wiktionary
rzecz. pakowacz mos.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: pakownie
SJP.pl
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: pakowny; bardziej pakowny
SJP.pl
cecha przedmiotu mogącego pomieścić bardzo wiele czegoś
SJP.pl
taki, do którego dużo się zmieści
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pojemny
Wiktionary
(1.1) Torby są pakowne, zmieścisz w nich letnie, wyprzedażowe łupy lub spakujesz się na cały weekend.
Wiktionary
IPA: paˈkɔvnɨ, AS: pakovny
Wiktionary
rzecz. pakowność ż.
Wiktionary
(1.1) pojemny, ładowny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Pakości
SJP.pl
mieszkanka Pakości
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. złośliwość, zły uczynek, dokuczliwość, przykrość
(1.2) daw. złość, coś złego
Wiktionary
Pakość (łac. "Pacossum", niem. "Pakosch") – miasto w Polsce położone nad Notecią w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie inowrocławskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Pakość. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa bydgoskiego.
Wikipedia
(1.1) Mając go za rywala, od tamtej pory czyhał tylko, by wyrządzić mu jakąś dużą pakość.
Wiktionary
rzecz. Pakość ż.
Wiktionary
rodzaj ssaka z rodziny psowatych, podobnego do łasicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Speothos venaticus|Lund|ref=tak., niewielki drapieżny ssak z rodziny psowatych, występujący w środkowej i południowej Ameryce
(1.2) zool. nazwa systematyczna|Speothos|Lund|ref=tak., rodzaj ssaka z rodziny psowatych;
Wiktionary
Pakożer ("Speothos") – rodzaj ssaków z rodziny psowatych (Canidae).
Wikipedia
(1.1) Futro pakożera jest ciemniejsze na ogonie.
Wiktionary
(1.1) pakożer leśny, pies leśny
Wiktionary
członek Stowarzyszenia "PAX", świeckiej organizacji katolickiej; PAX-owiec
SJP.pl
związany ze Stowarzyszeniem "PAX", świecką organizacją katolicką; PAX-owski
SJP.pl
umowa, ugoda, zwłaszcza układ międzynarodowy o charakterze politycznym; * forma mianownika "pakta" przestarzała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. umowa międzynarodowa o charakterze politycznym lub wojskowym
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kiedy Rosja wycofała się z paktu?
(1.1) Ten pakt między rządem a związkami zawodowymi ustanawia fundamenty lepszej przyszłości dla pracujących.
Wiktionary
IPA: pakt, AS: pakt
Wiktionary
rzecz. paktowanie n., pakcik mrz.
czas. paktować ndk.
Wiktionary
(1.1) umowa, porozumienie, układ, traktat, konwencja, ugoda
Wiktionary
Paktofonika (w skrócie PFK) – polski zespół hip-hopowy, założony w 1998 roku w Katowicach przez Piotra „Magika” Łuszcza (znanego z zespołu Kaliber 44), Sebastiana „Rahima” Salberta (byłego członka 3xKlanu), oraz inicjatora pomysłu, Wojciecha „Fokusa” Alszera.
Wikipedia
prowadzić rokowania, negocjacje w sprawie zawarcia pokoju, rozejmu lub w sprawie jakiegoś układu, ugody
SJP.pl
związany z umową, ugodą lub podobnym, zwłaszcza międzynarodowym układem o charakterze politycznym
SJP.pl
1. ostatni produkt frakcjonowanej destylacji smoły węglowej
2. wieloletni, dryfujący lód morski
SJP.pl
twarde, wytrzymałe tworzywo z lnu łączonego z nylonem, służące głównie do wyrobu lin, nici
SJP.pl
Pakulanka – kolonia w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie przysuskim, w gminie Klwów.
Wikipedia
zrobiony z pakuł; pakułowy
SJP.pl
maszyna służąca do przerabiania słomy na pakuły oraz do oczyszczania pakuł ze zdrewniałych części słomy
SJP.pl
tworzenie się zbitych kłębków włosia na sierści niektórych zwierząt, głównie psów, kotów i innych zwierząt domowych
SJP.pl
rzadko: tworzyć zbite kłębki włosia
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: pakunek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: pakunek
Wiktionary
rzecz. pakunek mrz.
Wiktionary
1. jakieś rzeczy spakowane w coś i zawinięte razem; paczka;
2. materiał o odpowiednich własnościach wytrzymałościowych, dobrej odporności chemicznej i cieplnej, używany do uszczelniania; szczeliwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzeczy opakowane razem w papier, folię itp.
(1.2) techn. włókno konopne do uszczelniania połączeń hydraulicznych
Wiktionary
(1.1) Sabri Bekdas w wyniku działań operacyjnych CBA został namierzony podczas spotkania z burmistrzem Włoch w Raszynie, w trakcie którego podczas rozmowy wrzucił urzędnikowi przez okno do samochodu pakunek stanowiący torbę foliową z pieniędzmi.
Wiktionary
IPA: paˈkũnɛk, AS: pakũnek
Wiktionary
rzecz. pakowanie
:: zdrobn. pakuneczek
czas. pakować, rozpakowywać
przym. napakowany
Wiktionary
(1.1) paczka
(1.2) pakuły
Wiktionary
1. jakieś rzeczy spakowane w coś i zawinięte razem; paczka;
2. materiał o odpowiednich własnościach wytrzymałościowych, dobrej odporności chemicznej i cieplnej, używany do uszczelniania; szczeliwo
SJP.pl
nadający się do pakowania, służący do pakowania
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: pakuły; zrobiony z pakuł lub w jakiś inny sposób związany z pakułami
SJP.pl
krótkie, splątane, zazwyczaj lniane lub konopiane włókna, z których potem zostanie wyrobiona gruba przędza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) techn. włókno konopne lub lniane do uszczelniania połączeń hydraulicznych i jako wyściółka tapicerska;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Za pomocą pakuł oraz paku przeprowadza się również kalfatrowanie, czyli uszczelnianie pokładu statku.
Wiktionary
IPA: paˈkuwɨ, AS: pakuu̯y
Wiktionary
rzecz. pakuł m., pakuła ż., Pakuła ż., Pakulina ż., Pakulanka ż.
przym. pakułowy
Wiktionary
(1.1) pakunek
Wiktionary
gruby, najczęściej lniany lub bawełniany materiał wykorzystywany niegdyś jako worek na mąkę lub zboże; paklak
SJP.pl
1. element konstrukcyjny budowli w kształcie słupa wbijany lub formowany w gruncie;
2. słup do przywiązywania czegoś lub ogradzania terenu;
3. zaostrzony drewniany kół, na który wbijano dawniej skazańców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. gruby słup osadzony w gruncie, pełniący zwykle funkcję konstrukcyjną
(1.2) hist. narzędzie kaźni w formie zaostrzonego słupa, na którego wbijano skazańca
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: palić
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pal, AS: pal
Wiktionary
rzecz. palisada ż., palowanie n., palownik m., palikowanie n.
:: zdrobn. palik m., paliczek m.
czas. palować, palikować
przym. palowy, pałeczkowaty
Wiktionary
palowiec;
1. członek lub żołnierz PAL-u (Polskiej Armii Ludowej);
2. członek PAL-u (Polskiej Akademii Literatury)
SJP.pl
1. element konstrukcyjny budowli w kształcie słupa wbijany lub formowany w gruncie;
2. słup do przywiązywania czegoś lub ogradzania terenu;
3. zaostrzony drewniany kół, na który wbijano dawniej skazańców
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. element konstrukcyjny budowli w kształcie słupa wbijany lub formowany w gruncie;
2. słup do przywiązywania czegoś lub ogradzania terenu;
3. zaostrzony drewniany kół, na który wbijano dawniej skazańców
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
starożytny lub wczesnośredniowieczny pałac albo twierdza, zamek, szczególnie z rozbudowanym systemem fortyfikacji; palatium (częściej)
SJP.pl
1. osoba nałogowo paląca tytoń lub podobne używki;
2. pracownik podtrzymujący ogień w piecach hutniczych, kotłach parowych lub systemach ogrzewających
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która pali tytoń, zwykle nałogowo
(1.2) ktoś, kto zawodowo pali w piecu;
(1.3) ogólnie – ten, kto coś spala
(1.4) daw. podpalacz
(1.5) daw. przen. ten, kto jeździ samochodem
Wiktionary
Palacz – pracownik obsługujący palenisko pieca lub kotła. Tradycyjne określenie pracownika obsługującego parowóz na kolei oraz palacza w kotłowniach miejskich i na statkach lub okrętach.
Wikipedia
(1.1) W naszej firmie nie zatrudniamy palaczy, bo dyrektor kaszle od dymu papierosowego.
(1.2) Przez kilka miesięcy pracowałem jako palacz w kotłowni.
Wiktionary
IPA: ˈpalat͡ʃ, AS: palač
Wiktionary
rzecz. palarnia ż., podpalacz m., palnik m.
:: fż. palaczka ż.
czas. palić, rozpalać
przym. palny
Wiktionary
(1.1) palący, fajczarz; reg. śl. kurzok
(1.2) daw. palicz, palarz
(1.5) automobilista
Wiktionary
1. kobieta nałogowo paląca tytoń lub podobne używki;
2. pracowniczka podtrzymująca ogień w piecach hutniczych, kotłach parowych lub systemach ogrzewających
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która pali (np. papierosy, tytoń, opium itp.)
Wiktionary
(1.1) Moja babcia jest nałogową palaczką, potrafi wypalić nawet dwie paczki dziennie.
Wiktionary
IPA: paˈlat͡ʃka, AS: palačka
Wiktionary
czas. palić ndk., rozpalać ndk., rozpalić dk., wypalić dk., wypalać dk., przypalić dk., przypalać ndk., podpalić dk., podpalać ndk.
rzecz. palnik m., palenie n., rozpalenie n., rozpalanie n., wypalenie n., wypalanie n., przypalenie n., przypalanie n., podpalenie n., podpalanie n.
:: fm. palacz m.
przym. palny, palnikowy
Wiktionary
Palade − wieś w Estonii, w prowincji Hiuma, w gminie Pühalepa.
Wikipedia
sławny, znakomity rycerz będący zazwyczaj także ulubieńcem panującego
SJP.pl
Nie mylić z: Palatyn.
Paladyn (łac. "palatinus", wł. "paladino") – wybitny rycerz, wzór cnót rycerskich.
Określeniem tym w literaturze średniowiecznej nazywano niektórych, archetypicznych wojowników, najczęściej 12 parów Karola Wielkiego (stanowiących zarazem jego drużynę przyboczną). Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa "comes palatinus" ("hrabia pałacowy"), oznaczającego zarządcę dworu królewskiego, który zastępował monarchę przy wydawaniu sądów.
Wikipedia
rodzaj obronnego osiedla na palach, budowanego na przybrzeżnych wodach jezior i rzek
SJP.pl
Pa
Wikipedia
język palajski: martwy język z terenów starożytnej Anatolii i terenów graniczących z Azją Mniejszą, zaliczany wraz z językiem luwijskim do grupy języków hetyckich
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dosł. staroż. związany z krainą Pala w Anatolii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język palajski, należący do języków anatolijskich;
Wiktionary
rzecz. Pala ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj krytej lektyki z Dalekiego Wschodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) ozdobna lektyka z dachem i firankami
Wiktionary
Palankin (ben. পালকি) – dawny środek transportu w formie krytej lektyki zaopatrzonej w dach i firanki, używany na Dalekim i Środkowym Wschodzie, w szczególności w Indiach i Chinach. Noszony był przez tragarzy za pomocą drążków. W przypadku długich podróży do obsługi palankinu najmowano trzy zmiany tragarzy – do 12 osób – oraz jednego tragarza do niesienia bagażu.
Wikipedia
1. gra polegająca na podbijaniu piłeczki kijem;
2. kij do tej gry; piłatyk, podbijak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) sport. zespołowa gra na punkty z użyciem drewnianego kija i gumowej piłeczki;
(1.2) sport. reg. zespołowa gra na punkty z użyciem drewnianego kija i tzw. kluchy
(1.3) sport. kij służący do grania w palanta (1.1-2)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. obraźliwy zwrot do mężczyzny, który wzbudza lekceważenie lub pogardę
Wiktionary
Palant – zespołowa gra na punkty z użyciem drewnianego kija i piłeczki. Podobne gry to niemiecki Schlagball, rosyjska łapta, fińskie pesäpallo oraz rumuńska oina.
Wikipedia
(2.1) Miałem do wyboru: siedzieć pod bombami jak palant lub walczyć.
Wiktionary
IPA: ˈpalãnt, AS: palãnt
Wiktionary
przym. palantowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk szlagbal
(1.2) kujawy|klucha.
(1.3) podbijak
(2.1) pot. dureń, głąb, głupek, pacan, patafian, skurczybyk; wulg. chuj, dupek, fiut, kutafon
Wiktionary
przymiotnik od: palant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urządzenie do palenia ziaren kawy
Wiktionary
IPA: paˈlarka, AS: palarka
Wiktionary
rzecz. palenie
czas. palić
przym. palny
Wiktionary
1. pomieszczenie lub miejsce przeznaczone do palenia tytoniu;
2. zakład, w którym następuje proces przetwarzania produktów roślinnych przez palenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wydzielone pomieszczenie przeznaczone do palenia papierosów, tytoniu (obok miejsc, w których nie wolno palić)
(1.2) miejsce, w którym robi się/wytwarza coś dzięki procesowi palenia
Wiktionary
Palarnia – według definicji Komisji Zdrowia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej: „wyodrębnione konstrukcyjnie od innych pomieszczeń i ciągów komunikacyjnych pomieszczenie, odpowiednio oznaczone, służące wyłącznie do palenia tytoniu zaopatrzone w wywiewną wentylację mechaniczną lub system filtracyjny w taki sposób, aby dym tytoniowy nie przenikał na zewnątrz”.
Wikipedia
(1.1) Wydaje mi się, że nauczycielki spędzają prawie całe przerwy w palarni.
Wiktionary
IPA: paˈlarʲɲa, AS: palarʹńa
Wiktionary
rzecz. palacz mos., palnik mrz., palenie n.
czas. palić ndk., rozpalać ndk.
przym. palny
Wiktionary
zmiękczanie spółgłoski na skutek wzniesienia środkowej części języka ku podniebieniu twardemu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fonet. zjawisko wymowy polegające na zmiękczaniu spółgłoski, czyli na dodawaniu artykulacji środkowopodniebiennej, pod wpływem sąsiadującej z nią samogłoski;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Dyspalatalizacja ń przed wymienionymi spółgłoskami pociąga za sobą jako zjawisko hiperpoprawne wtórną palatalizację w tej samej pozycji n, np. powińszowanie, lańca, rozłańczać, jutrzeńka.
Wiktionary
czas. palatalizować ndk., spalatalizować dk.
rzecz. palatalizowanie n.
Wiktionary
(1.1) zmiękczenie
Wiktionary
o spółgłosce: ulegać zmiękczaniu na skutek wzniesienia środkowej części języka ku podniebieniu twardemu
SJP.pl
miękkość spółgłosek uzyskana poprzez wzniesienie środkowej części języka ku podniebieniu twardemu
SJP.pl
o spółgłosce: miękki poprzez wzniesienie środkowej części języka ku podniebieniu twardemu
SJP.pl
starożytny lub wczesnośredniowieczny pałac albo twierdza, zamek, szczególnie z rozbudowanym systemem fortyfikacji; palacjum (rzadziej)
SJP.pl
Palatium (wzgórze rzymskie Palatyn) – nazwa używana dla określenia starożytnego lub średniowiecznego głównego budynku zamku (niem. "Palas"), pałacu cesarza, króla lub biskupa. W budynku znajdowały się: sala reprezentacyjna, komnaty władcy i na ogół kaplica zamkowa.
Wikipedia
metoda badań fonetycznych oparta na analizie śladów kontaktów języka z podniebieniem twardym przy wymawianiu głosek; umiejętność robienia i odczytywania palatogramów
SJP.pl
Palatografia ( palatum „podniebienie” + γράφω "gráphō" „piszę”) – metoda badawcza w fonetyce polegająca na badaniu artykulacji dźwięków przez obserwowanie kontaktu podniebienia górnego z językiem podczas artykulacji. Badania przeprowadza się albo metodą tradycyjną, albo elektroniczną – ten dział nosi nazwę elektropalatografii.
Wikipedia
dotyczący palatografii
SJP.pl
wykres przedstawiający zasięg i rodzaj kontaktów górnej powierzchni języka z podniebieniem twardym w czasie wymawiania poszczególnych głosek
SJP.pl
z łaciny: podniebienie (górna część jamy gębowej kręgowców)
SJP.pl
w historii zastępca władcy zarządzający wojskiem; wojewoda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. średniowieczny zarządca dworu królewskiego;
(1.2) hist. namiestnik księcia w średniowiecznej Polsce
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) W okresie wczesnopiastowskim trudno jeszcze o nich mówić, bowiem palatynowie byli bardziej urzędnikami książęcego dworu niż państwa.
Wiktionary
rzecz. palatynat m., Palatyn m.
przym. palatyński, palatynacki
Wiktionary
(1.1) komes pałacowy
Wiktionary
→ Palatynat; palatyński
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Palatynatem, dotyczący Palatynatu
Wiktionary
rzecz. palatyn mos., Palatynat mrz., Palatyn mrz.
Wiktionary
(1.1) palatyński, daw. falcgrafski
Wiktionary
1. urząd, godność palatyna;
2. ziemia, prowincja na dawnych terenach niemieckich podlegająca władzy palatyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w zachodnich Niemczech, położona na zachód od Renu;
Wiktionary
Palatynat ( "Pfalz"), historycznie także Palatynat Reński ("Rheinpfalz") – kraina historyczna w zachodnich Niemczech na zachód od Renu. Obecnie wchodzi w skład kraju związkowego Nadrenia-Palatynat i części Badenii-Wirtembergii (Heidelberg).
Główne miasta: Ludwigshafen am Rhein, Kaiserslautern, Frankenthal (Pfalz), Neustadt an der Weinstraße, Landau in der Pfalz, Heidelberg, Spira, Mannheim, Pirmasens, Zweibrücken.
Wikipedia
(1.1) Bieg wypadków wskazuje jednak, że udzielenie wydatnej pomocy Palatynatowi w ówczesnej sytuacji militarnej, wobec słabości sił badeńskich, spowodowałoby natychmiastowy marsz naprzód stojącego nad Neckarem korpusu wojsk gen. Peuckera i zamiast Palatynatu – Badenia znalazłaby się w ręku wroga.
Wiktionary
przym. palatynacki, palatyński
rzecz. Palatyn mrz.
Wiktionary
(1.1) Palatynat Reński
Wiktionary
szeroki szal (bądź pelerynka), używany przez panie w XVII-XVIII w.
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, izomer sacharozy używany głównie w przemyśle spożywczym; izomaltuloza
SJP.pl
mieszkaniec Palatynu (wzgórza w starożytnym Rzymie)
SJP.pl
1. → Palatyn;
2. → Palatynat; palatynacki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z osobą lub tytułem palatyna, dotyczący palatyna
(1.2) związany z Palatynatem, dotyczący Palatynatu
(1.3) hist. związany z Palatynem, dotyczący Palatynu (wzgórza w Rzymie)
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do palatyna
Wiktionary
(1.2) Co do księstwa Dwóch Mostów, to drogą sukcesji przypadło ono – jak już wspomnieliśmy – Gustawowi Samuelowi Leopoldowi z palatyńskiego rodu Wittelsbachów.
(1.3) Dla mnie same pałace palatyńskie nie byłyby mieszkaniem godnym ciebie, więc chciałbym także, by ci nie brakło niczego z tych ozdób i wygód, do których z dzieciństwa przywykłaś.
Wiktionary
rzecz. palatyn mos., Palatyn mrz., Palatynat mrz.
Wiktionary
(1.2) daw. falcgrafski
Wiktionary
urząd, funkcja palatyna (władcy)
SJP.pl
język urzędowy Palau
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. jedno z wyspiarskich państw położonych w Oceanii;
(1.2) geogr. miejscowość we Włoszech;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(2.1) geogr. rdzenny mieszkaniec Palau (1.1)
Wiktionary
Palau, Republika Palau ( Republic of Palau, Belau, Beluu er a Belau) – wyspiarskie państwo samorządowe, stowarzyszone ze Stanami Zjednoczonymi, położone na Oceanie Spokojnym, w Oceanii oraz w Mikronezji, ok. 1160 km na południe od Guam, ok. 800 km na wschód od Filipin i 3200 km na południe od Tokio. Obejmuje zachodnią część archipelagu Karolinów oraz 4 pojedyncze wyspy koralowe (Sonsorol, Merir, Pulo Anna i Tobi) i atol Helen (łącznie ponad 250 wysp).
Wikipedia
(1.1) Stolicą Palau jest miasto Ngerulmud na wyspie Babelthuap.
(2.1) Tradycyjnymi zajęciami Palau są rybołówstwo oraz uprawa palmy kokosowej i trzciny cukrowej.
Wiktionary
IPA: ˈpalaw, AS: palau̯
Wiktionary
rzecz. Palauańczyk mos., Palauanka ż., palau m.
przym. palauski
Wiktionary
(1.1) ofic. Republika Palau
(2.1) Palauańczyk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Palau
Wiktionary
rzecz. Palau n.
:: fm. Palauańczyk mos.
przym. palauski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Palau
Wiktionary
rzecz. Palau n.
:: fż. Palauanka ż.
przym. palauski
Wiktionary
→ Palau (państwo na Oceanie Spokojnym)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Palau, dotyczący Palau
Wiktionary
rzecz. Palau n., Palauańczyk mos., Palauanka ż.
Wiktionary
wyspa archipelagu filipińskiego
SJP.pl
Pa
Wikipedia
→ Palawan (wyspa archipelagu filipińskiego)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Palawanem, dotyczący Palawanu
Wiktionary
rzecz. Palawan mrz.
Wiktionary
rzadko o nonsensie, bzdurze, głównie w odniesieniu do czyjejś niefortunnej, absurdalnej wypowiedzi
SJP.pl
strzelanina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. strzelanina
Wiktionary
IPA: ˈpalba, AS: palba
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od palcat
Wiktionary
(1.1) To nie palcat, lecz tylko mały palcacik.
Wiktionary
rzecz. palcat m.
Wiktionary
1. dawniej: kij używany do ćwiczeń w szermierce
2. gruby kij
3. krótki, sztywny bacik do poganiania konia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jeźdz. krótki pejcz do dyscyplinowania konia wierzchowego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpalt͡sat, AS: palcat
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. palcacik mrz.
Wiktionary
drewniana, lekko zakrzywiona pałeczka używana do gry na cymbałach lub podobnych instrumentach
SJP.pl
dawniej: bić palcatem (kijem)
SJP.pl
1. dawniej: kij używany do ćwiczeń w szermierce
2. gruby kij
3. krótki, sztywny bacik do poganiania konia
SJP.pl
część buta
SJP.pl
o cechach palcochodnych (ssaków, które stojąc, chodząc lub biegając, nie podpierają się całą powierzchnią stóp lecz używają jedynie pewnych odcinków palców)
SJP.pl
przystosowanie jakiegoś zwierzęcia polegające na przenoszeniu ciężaru ciała podczas chodzenia lub biegania tylko na palcach
SJP.pl
o cechach palcochodnych (ssaków, które stojąc, chodząc lub biegając, nie podpierają się całą powierzchnią stóp lecz używają jedynie pewnych odcinków palców)
SJP.pl
zwierzę, które podczas przemieszczania się przenosi ciężar ciała tylko na palce
SJP.pl
takson obejmujący ogół gadów latających z okresu jurajskiego i kredowego
SJP.pl
gad latający z okresu jurajskiego i kredowego
SJP.pl
mający błony rozpięte między palcami, służące do latania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|palcować.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. palcówka ż., palec mrz.
czas. palcować ndk.
Wiktionary
przypominający kształtem ludzki palec
SJP.pl
1. przebierać, uderzać palcami podczas gry na jakimś instrumencie klawiszowym;
2. brudzić jakąś powierzchnię pozostawiając na niej odciski palców
SJP.pl
rodzaj ssaka z rodziny lotopałankowatych
SJP.pl
Palcownik ("Dactylopsila") – rodzaj ssaków z rodziny lotopałankowatych (Petauridae).
Wikipedia
przymiotnik od: palec
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z palcem, dotyczący palca
Wiktionary
rzecz. paluszek mrz., palec m., palcówka ż.
Wiktionary
wrodzona wada polegająca na zrośnięciu co najmniej dwóch palców dłoni lub stóp; syndaktylia
SJP.pl
1. rybka o długości 8-12 cm;
2. ssak będący jedynym przedstawicielem rodziny o tej samej nazwie, zwierzę wielkości kota, o dużych oczach i głowie, długich palcach, pazurach i ogonie; palczak madagaskarski; aj-aj
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o cechach palczakowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
Palczakowate (Daubentoniidae) – monotypowa rodzina ssaków naczelnych z infrarzędu palczakokształtnych (Chiromyiformes) w podrzędzie lemurowych (Strepsirrhini).
Wikipedia
o cechach palczakowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w kształcie rozstawionych palców
Wiktionary
rzecz. palec m., paluszek m., palczatka ż.
przym. palczasty
Wiktionary
1. taki, który ma palce;
2. taki, który ma kontur dłoni z rozstawionymi palcami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający palce
(1.2) będący w kształcie zbliżonym do dłoni z rozstawionymi palcami
Wiktionary
(1.2) Dziecko - zaczytane - nie drgnęło. Wtedy chwyciła palczasty, ostry liść palmowy i przysunęła się cicho do córki.
Wiktionary
rzecz. palec m., paluszek m., palczatka ż., palcówka ż.
przysł. palczasto
Wiktionary
(1.2) dłoniasty
Wiktionary
roślina z rodziny traw, uprawiana głównie w Afryce i na terenach krajów euroazjatyckich ze względu na zawartość olejków eterycznych; cytronela
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. roślina z rodziny trawy o liściach wąskich, szarozielonych i okrytych włoskami, mająca wiechę złożoną palczasto
Wiktionary
Palczatka ("Cymbopogon" K. P. J. Spreng.) – rodzaj traw z rodziny wiechlinowatych ("Poaceae"). Należą do niego 52 gatunki. Występują na obszarach o klimacie ciepłym w Azji Południowej, Afryce, Ameryce Południowej i Środkowej, południowej części Ameryki Północnej, Australii, na wyspach Oceanu Indyjskiego i Spokojnego, w Europie tylko w Czarnogórze.
Wikipedia
rzecz. palec m.
przym. palczasty
przysł. palczasto
Wiktionary
Palczewice (do 1945 niem. "Palzwitz, przejściowo Przybrzezie") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie sławieńskim, w gminie Darłowo nad jeziorem Kopań.
Wieś jest sołectwem. W Palczewicach znajdują się Park Dworski, będący pozostałością po dworze, świetlica i bezpośrednie dojście do jeziora z niewielką linią brzegową.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Palczowice – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie oświęcimskim, w gminie Zator.
Prywatna wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie śląskim województwa krakowskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zgaga
Wiktionary
zgrubienie od: palcówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od: palcówka
Wiktionary
pieszczotliwie: palcówka (zaspokajanie potrzeb seksualnych poprzez penetrację, pieszczoty przy użyciu palców)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: palcówka
Wiktionary
IPA: ˌpalt͡suˈvɛt͡ʃka, AS: palcuvečka
Wiktionary
1. krótkie ćwiczenie muzyczne dla wyrobienia technicznej biegłości palców;
2. w grach karcianych: wybór jednego z alternatywnych wariantów rozgrywki, podjęty bez żadnych logicznych przesłanek;
3. zaspokajanie potrzeb seksualnych poprzez penetrację, pieszczoty przy użyciu palców;
4. w żargonie wędkarskim: sztuczna muszka wykonana domowym sposobem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. ćwiczenie palców w celu nabrania biegłości w operowaniu nimi podczas gry
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. dokument osobisty z odciskiem palca
(1.3) pot. pobudzanie narządów płciowych palcami
(1.4) jęz. daktylologia
(1.5) spoż. cienka, twarda, podsuszana kiełbasa z mięsa wieprzowego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nauczyciel na każdej lekcji zadaje mi nową palcówkę do nauczenia się.
Wiktionary
IPA: palˈt͡sufka, AS: palcufka
Wiktionary
czas. palcować ndk.
przym. palcowy, palczasty
rzecz. palcowanie n., palec mrz., paluszek mrz.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) M., B. plural|pal.
(1.2) C., Ms. lp. od pała
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpalɛ, AS: pale
Wiktionary
związany z Palearktyką, odnoszący się do Palearktyki, występujący na terenach Palearktyki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. zool. związany z Palearktyką, dotyczący Palearktyki
Wiktionary
rzecz. Palearktyka ż.
Wiktionary
obszar zoogeograficzny obejmujący Europę, północną Afrykę i Azję po Himalaje oraz dział wodny rzek Jangcy i Huang He
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. zool. najrozleglejszy lądowy rejon zoogeograficzny, leżący w obrębie Holarktyki, a obejmujący całą Europę, północną i środkową Azję oraz północną Afrykę
Wiktionary
(1.1) Występuje w całej Palearktyce norniki bure stają się plagaagą upraw roślinnych.
Wiktionary
przym. palearktyczny
Wiktionary
(1.1) kraina palearktyczna
Wiktionary
1. jeden z najczęściej pięciu członków zakańczających dłoń, stopy człowieka lub kończyny u zwierząt;
2. część rękawicy okrywająca palec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) u człowieka i zwierzęcia: jedno z pięciu cienkich zakończeń dłoni lub stopy
(1.2) techn. element maszyny w kształcie sztyftu, który służy do przekazywania ruchu
(1.3) część rękawiczki przykrywająca palce (1.1)
(1.4) daw. kciuk
(1.5) stpol. tyczka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Skaleczyłam się w mały palec podczas krojenia chleba.
(1.3) Jakie śmieszne rękawiczki - każdy palec w innym kolorze.
Wiktionary
IPA: ˈpalɛt͡s, AS: palec
Wiktionary
rzecz. paluch mrz., palcowanie n., palcówka ż., paliczek mrz.
:: zdrobn. paluszek mrz.
:: zgrub. paluch mrz.
czas. palcować ndk.
przym. palcowy, palczasty
przysł. palczasto
Wiktionary
(1.1) daw. parst
(1.4) kciuk
Wiktionary
potocznie: ręczny wózek widłowy do transportu bliskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. ręczny wózek do przewożenia palet wyposażony w podnośnik hydrauliczny;
Wiktionary
rzecz. paleta ż., paletka ż.
Wiktionary
(1.1) wózek paletowy
Wiktionary
rodzaj roślin okrytonasiennych z rodziny krępieniowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
miasto w Indonezji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Indonezji w południowej części Sumatry;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
przym. palembański
Wiktionary
dotyczący Palembangu, miasta w Indonezji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Palembangiem, dotyczący Palembangu
Wiktionary
(1.1) Po palembańskiej konferencji przywódców religijnych Biuro Polityczne KC PKI (= Partai Komunis Indonesia, Komunistyczna Partia Indonezji) wydało oświadczenie wzywające do zaniechania prowokacyjnych akcji, które zagrażają jedności kraju.
(1.1) W skutek jednej z najważniejszych umów ustąpiono wyspę Banka (= Bangka), należącą dotychczas do sułtana palembańskiego, posiadającego najwygodniejsze położenia dla ułatwienia handlu naszego z Chinami uwsp..
Wiktionary
rzecz. Palembang mrz.
Wiktionary
niewielka palma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: palma
(1.2) mała palma
Wiktionary
(1.2) Kobieta codziennie podlewała palemkę posadzoną na wiosnę.
Wiktionary
rzecz. palma ż., palmiarnia ż., palmiczka ż., palmowce lm nm., palmowe lm nm., palmy lm nm.
przym. palmowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) historyczne imię męskie;
Wiktionary
Palemon – imię męskie pochodzenia greckiego, którego patronem jest pustelnik z czasów cesarza Dioklecjana, przyjaciel i mistrz św. Pachomiusza.
Wikipedia
(1.1) Palemon obchodzi imieniny 11 stycznia.
(1.1) Bez wątpienia gusła pogańskie i ustawiczne ogniopalenie były wprowadzone przez Palemona na Żmudź i do Litwy (…)
Wiktionary
rzecz. palemon m.
:: fż. Palemona ż.
przym. Palemonowy
Wiktionary
Palencia – miasto w północnej Hiszpanii, w regionie Kastylia i León, nad rzeką Carrión (dorzecze Duero), ośrodek administracyjny prowincji Palencia. Około 82 tys. mieszkańców (2007).
Ośrodek przemysłowo-handlowy regionu rolniczego głównie za sprawą uprawy zbóż. W mieście istnieje dość rozwinięty przemysł szczególnie: maszynowy, metalowy, włókienniczy i spożywczy. Węzeł kolejowy i drogowy, także ośrodek turystyczny.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) proces spalania, palenia się
(1.2) zwyczaj palenia papierosów, tytoniu
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Palenie zapałek dawało mi zawsze ogromną frajdę.
(1.2) Jedyną rzeczą u babci, która mnie zawsze denerwowała, było jej notoryczne palenie.
Wiktionary
IPA: paˈlɛ̃ɲɛ, AS: palẽńe
Wiktionary
rzecz. paliwo n., palarnia ż., palacz ż., palaczka ż., palnik mrz., palarka ż., palność ż., zapalenie n., palący m., spalanie n., spalenie n., zapałka ż., przypalenie n.
czas. odpalić, odpalać, palić ndk., spalić dk., wypalać ndk., wypalić dk., podpalać ndk., podpalić ndk., zapalać ndk., zapalić ndk.
przym. palny, palący
ims. palący
Wiktionary
(1.1) spalanie
Wiktionary
główna część pieca, przeznaczona do spalania paliwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. część pieca lub urządzenia, w którym pali się ogień
Wiktionary
Palenisko – część pieca lub kotła, w którym odbywa się spalanie paliwa, przystosowana do wielokrotnego użytkowania.
Palenisko zazwyczaj składa się z komory spalania, którą wykłada się najczęściej materiałem odpornym na działanie wysokiej temperatury, np. ceramicznym oraz z rusztu.
Wikipedia
(1.1) Z mapy, którą Tian rozłożył na kolanach i studiował w migotliwym świetle paleniska, wynikało, że ujechali z siedemdziesiąt kilometrów i że przez najbliższe dwieście kilometrów nie ma możliwości zmiany trasy. Trzeba jechać na Agryz i Iżewsk.
Wiktionary
czas. palić, wypalać
przym. palny, paleniskowy
Wiktionary
przymiotnik od: palenisko; będący częścią paleniska lub w jakikolwiek inny sposób odnoszący się do paleniska
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do paleniska, mający związek z paleniskiem
Wiktionary
rzecz. palenisko n.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dieta paleo - dieta oparta na żywności spożywanej przez ludzi pierwotnych: mięsie, warzywach, owocach, orzechach, bez produktów przetworzonych
SJP.pl
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z dawnymi czasami, prehistorią
Wiktionary
IPA: paˈlɛɔ, AS: paleo
Wiktionary
odnoszący się do Metysów zamieszkujących obecnie terytorium obu Ameryk, głównie Ameryki Południowej
SJP.pl
specjalista, naukowiec zajmujący się badaniem budowy i rozwoju człowieka żyjącego w okresie prehistorycznym oraz badaniem przyczyn ewolucji tego człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) antrop. biol. badacz zajmujący się opisaniem ewolucji człowieka
Wiktionary
(1.1) Teraz paleoantropologom z Republiki Południowej Afryki i Szwecji udało się ponownie przesunąć wiek homo sapiens i to aż o 170 tysięcy lat.
Wiktionary
rzecz. paleoantropologia ż.
przym. paleoantropologiczny
Wiktionary
nauka zajmująca się badaniem budowy i rozwoju człowieka żyjącego w okresie prehistorycznym oraz badaniem przyczyn ewolucji tego człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) antrop. biol. nauka o ewolucji człowieka;
Wiktionary
Paleoantropologia (gr. "palaiós" „stary, dawny”; "ánthrōpos" „człowiek”; "lógos" „słowo, nauka”) – dział antropologii zajmujący się zróżnicowaniem kopalnych form przedludzkich i ludzkich oraz ich filogenezą. Wyróżnia się dwie podstawowe gałęzie tej nauki:
Wikipedia
(1.1) Kreacjoniści ignorują dorobek współczesnej paleoantropologii.
Wiktionary
IPA: ˌpalɛɔãntrɔpɔˈlɔɟja, AS: paleoãntropoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. paleoantropolog mos.
przym. paleoantropologiczny
Wiktionary
związany z paleoantropologią, dotyczący, odnoszący się do paleoantropologii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) antrop. biol. związany z paleoantropologią, dotyczący paleoantropologii
Wiktionary
rzecz. paleoantropologia ż., paleoantropolog mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. jeden z okresów geologicznych;
Wiktionary
Paleoarchaik (ang. "Paleoarchean")
Wikipedia
IPA: paˈlɛɔarˈxajik, AS: paleoarχai ̯ik
Wiktionary
osoba zajmująca się teoriami zakładającymi lądowanie na Ziemi w minionych epokach przedstawicieli cywilizacji pozaziemskich; paleoastronautyk
SJP.pl
nauka formułująca hipotezy zakładające lądowanie na Ziemi w minionych epokach przedstawicieli cywilizacji pozaziemskich
SJP.pl
nauka formułująca hipotezy zakładające lądowanie na Ziemi w minionych epokach przedstawicieli cywilizacji pozaziemskich
SJP.pl
Paleoastronautyka, starożytni astronauci – pseudonauka, której przedmiotem zainteresowania jest hipoteza zakładająca, że w prehistorii i starożytności na Ziemi dochodziło do kontaktów między ludźmi a przedstawicielami inteligentnego życia pozaziemskiego (kosmitami). Jej zwolennicy sugerują, że kontakt ten znacząco wpłynął na rozwój ziemskiej kultury, technologii, religii i biologii.
Wikipedia
przedstawiciel prymitywnej grupy istot człowiekowatych, żyjący w okresie plejstocenu na terenach Australii i Nowej Zelandii
SJP.pl
należący do paleoaustralijczyka lub charakterystyczny dla paleoaustralijczyka, właściwy paleoaustralijczykowi
SJP.pl
przedstawiciel ciemnoskórej rasy antropologicznej występującej na terenach północnej Azji
SJP.pl
odnoszący się do przedstawicieli ciemnoskórej rasy antropologicznej występującej na terenach północnej Azji; paleosyberyjski
SJP.pl
specjalista badający rozmieszczenie zwierząt i roślin w różnych okresach geologicznych
SJP.pl
nauka zajmująca się badaniem występowania różnych organizmów na Ziemi w różnych okresach geologicznych oraz omawianiem czynników wpływających na rozmieszczenie tych organizmów
SJP.pl
Paleobiogeografia – nauka zajmująca się rozmieszczeniem organizmów roślinnych i zwierzęcych na Ziemi w minionych epokach geologicznych.
Istnienie zróżnicowania paleobiogeograficznego na Ziemi jest cechą fanerozoiku. W prekambrze właściwie wszystkie taksony miały rozmieszczenie globalne.
Wikipedia
związany z paleobiogeografią, dotyczący, odnoszący się do paleobiogeografii
SJP.pl
specjalista, naukowiec badający zależności między budową organizmów kopalnych, a ich funkcjami, przystosowaniem do środowiska i związkami z innymi organizmami tego okresu geologicznego
SJP.pl
kierunek w paleontologii badający zależności między budową organizmów kopalnych a ich funkcjami, przystosowaniem do środowiska i powiązaniami z innymi organizmami tego okresu geologicznego
SJP.pl
Paleobiologia – nurt w paleontologii zajmujący się biologiczną interpretacją danych paleontologicznych.
Mianem paleobiologii określana też bywa sama paleontologia, gdy zajmuje się zagadnieniami biologicznymi, a nie systematyką.
Wikipedia
związany z paleobiologią, dotyczący, odnoszący się do paleobiologii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. związany z paleobiologią, dotyczący paleobiologii
Wiktionary
rzecz. paleobiologia ż.
Wiktionary
związany z paleobotaniką, dotyczący, odnoszący się do paleobotaniki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z paleobotaniką, dotyczący paleobotaniki
Wiktionary
rzecz. paleobotanika ż., paleobotanik mos.
Wiktionary
specjalista, naukowiec badający skamieniałości roślin występujących niegdyś na Ziemi oraz zajmujący się wyjaśnianiem sposobów przystosowania się tych roślin do środowiska i ich rozwoju
SJP.pl
nauka badająca skamieniałości roślin występujących niegdyś na Ziemi oraz wyjaśniająca sposoby przystosowania się tych roślin do środowiska i ich rozwój; paleofitologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nauka o roślinach kopalnych;
Wiktionary
Paleobotanika – dział paleontologii zajmujący się morfologią porównawczą, anatomią i rozmieszczeniem roślin kopalnych żyjących w minionych epokach geologicznych, których szczątki dotrwały do naszych czasów w postaci skamieniałości nasion, owoców, pyłku, zarodników, liści i fragmentów organów wegetatywnych, np.: pni, korzeni, kory oraz odcisków i ośródek.
Wikipedia
(1.1) Badania prowadzone w Zakładzie Paleobotaniki obejmują historię rozwoju flory i przemiany szaty roślinnej w oparciu o metodę analizy pyłkowej.
Wiktionary
IPA: ˌpalɛɔbɔˈtãɲika, AS: paleobotãńika
Wiktionary
rzecz. paleobotanik m.
przym. paleobotaniczny
Wiktionary
(1.1) paleofitologia
Wiktionary
najstarsza epoka paleogenu i jednocześnie pierwsza epoka starszego trzeciorzędu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. najstarsza epoka paleogenu
(1.2) geol. najniższy oddział paleogenu
Wiktionary
Paleocen (ang. "Paleocene")
Nazwa pochodzi z połączenia słów παλαιός ("palaios" – stary) i καινός ("kainos" – nowy).
Wikipedia
przym. paleoceński
Wiktionary
przymiotnik od: paleocen
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geol. dotyczący paleocenu, związany z paleocenem, występujący lub powstały w paleocenie
Wiktionary
rzecz. paleocen m.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do pierwszych chrześcijan, związany z pierwszymi chrześcijanami
Wiktionary
(1.1) W muzeum we wnętrzu prawej nawy bazyliki konstantyńskiej prezentowane są fragmenty sarkofagów paleochrześcijańskich z przełomu III i IV wieku.
(1.1) Do cyborium z epoki paleochrześcijańskiej zostały dodane dwa ozdobne szczyty z tympanonem ze stiukami z X w., które jeszcze dziś są dobrze zachowane.
Wiktionary
(1.1) starochrześcijański, wczesnochrześcijański
Wiktionary
badacz rozwoju i struktury ludności w różnych epokach
SJP.pl
nauka badająca rozwój ludzkości w różnych epokach i wpływ tej ludzkości na środowisko
SJP.pl
związany z paleodemografią, dotyczący, odnoszący się do paleodemografii
SJP.pl
specjalista w dziedzinie paleoekologii
SJP.pl
kierunek w paleontologii badający zależności między budową oraz funkcjami organizmów kopalnych a przystosowaniem do środowiska i warunkami ekologicznymi ich życia
SJP.pl
Pa
Wikipedia
przymiotnik od: paleoekologia; typowy dla paleoekologii - kierunku w paleontologii badającego zależności między budową oraz funkcjami organizmów kopalnych a przystosowaniem do środowiska i warunkami ekologicznymi ich życia (np. badania paleoekologiczne)
SJP.pl
endemit (roślina lub zwierzę zamieszkujące ograniczony obszar geograficzny, specyficzny dla tego gatunku) z okresu prehistorycznego
SJP.pl
Paleoendemity – gatunki występujące na jednym tylko, ograniczonym w naturalny sposób i zwykle małym obszarze (jak wyspa, góry), które dawniej miały znacznie większy areał występowania. Są zwykle gatunkami wymierającymi[].
Przykładami typowych paleoendemitów są lasy wawrzynolistne oraz dracena właściwa – tzw. „drzewo smocze” ("Dracaena draco"), występujące jedynie na Wyspach Kanaryjskich.
Wikipedia
specjalista w dziedzinie paleoetnologii
SJP.pl
nauka badająca i opisująca stopniową ewolucję człowieka na podstawie jego kopalnych szczątków
SJP.pl
związany z paleoetnologią, dotyczący, odnoszący się do paleoetnologii
SJP.pl
nauka badająca skamieniałości roślin występujących niegdyś na Ziemi oraz wyjaśniająca sposoby przystosowania się tych roślin do środowiska i ich rozwój; paleobotanika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. zob. paleobotanika.
Wiktionary
IPA: ˌpalɛɔfʲitɔˈlɔɟja, AS: paleofʹitoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. paleofitolog m.
przym. paleofitologiczny
Wiktionary
(1.1) paleobotanika
Wiktionary
związany z paleofitologią, dotyczący, odnoszący się do paleofitologii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z paleofitologią, dotyczący paleofitologii
Wiktionary
rzecz. paleofitologia ż.
Wiktionary
(1.1) paleobotaniczny
Wiktionary
związany z paleozoicznym okresem rozwoju świata roślinnego, w którym zaczęły pojawiać się paprocie i paprotniki
SJP.pl
nauka badająca właściwości materii w minionych epokach geologicznych i opisująca zjawiska, które zachodziły niegdyś w tej materii
SJP.pl
nauka badająca właściwości materii w minionych epokach geologicznych i opisująca zjawiska, które zachodziły niegdyś w tej materii
SJP.pl
starszy okres trzeciorzędu, obejmujący paleocen, eocen oraz oligocen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. jeden z okresów geologicznych w kenozoiku;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Paleogen to starszy okres ery kenozoicznej.
Wiktionary
IPA: ˌpalɛˈɔɡɛ̃n, AS: paleogẽn
Wiktionary
przym. paleogeński
Wiktionary
dotyczący, odnoszący się do paleogenu, występujący w okresie paleogenu
SJP.pl
specjalista z zakresu paleogeografii (działu nauki zajmującego się badaniem wcześniejszych okresów geologicznych Ziemi)
SJP.pl
dział nauki zajmujący się badaniem wcześniejszych okresów geologicznych Ziemi
SJP.pl
Paleogeografia – jeden z działów geologii historycznej, zajmujący się rekonstrukcją położenia dawnych lądów, mórz i oceanów na kuli ziemskiej w przeszłości geologicznej.
Wikipedia
związany z paleogeografią, dotyczący, odnoszący się do paleogeografii
SJP.pl
specjalista w dziedzinie paleogeomorfologii
SJP.pl
dział geomorfologii zajmujący się badaniem i rekonstruowaniem rzeźby powierzchni Ziemi w ubiegłych okresach geologicznych
SJP.pl
związany z paleogeomorfologią, dotyczący, odnoszący się do paleogeomorfologii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geol. dotyczący paleogenu, występujący, powstały w paleogenie
Wiktionary
IPA: ˌpalɛɔˈɡɛ̃j̃sʲci, AS: paleogẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. paleogen m.
Wiktionary
o cechach paleognatycznych (infragromada ptaków)
SJP.pl
o cechach paleognatycznych (infragromada ptaków)
SJP.pl
naukowiec, specjalista badający dzieje i rozwój pisma, narzędzi i materiałów piśmiennych
SJP.pl
nauka pomocnicza historii badająca dzieje i rozwój pisma, narzędzi i materiałów piśmiennych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) badanie dziejów pisma i rozwoju narzędzi piśmienniczych;
Wiktionary
Paleografia (gr. παλαιός "palaiós" „stary”, γράφω "graphō" „piszę”) – jedna z nauk pomocniczych historii, zajmująca się badaniem rozwoju pisma w procesie historycznym. Paleografia zajmuje się także badaniem środowiska, w jakim żył i tworzył dany pisarz, jak również rozpoznawaniem skrótów (brachygrafia) i „rozszyfrowywaniem” (odczytywaniem) dawnego pisma np. minuskuła karolińska, tekstura, bastarda, antykwa.
Wikipedia
IPA: ˌpalɛɔˈɡrafʲja, AS: paleografʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. paleograf
przym. paleograficzny
Wiktionary
związany z paleografią, dotyczący, odnoszący się do paleografii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. jęz. związany z odmianą alfabetu fenickiego używaną w starożytności do zapisywania języka hebrajskiego biblijnego;
Wiktionary
(1.1) Pod względem graficznym, specyficzną cechą rękopisów paleohebrajskich jest z reguły pewna staranność zapisu oraz niewielka liczba korekt.
Wiktionary
(1.1) starohebrajski
Wiktionary
klimat, który panował w dawnych epokach geologicznych
SJP.pl
naukowiec, specjalista badający klimat, jaki panował w minionych epokach geologicznych i historycznych
SJP.pl
nauka badająca klimat, jaki panował w minionych epokach geologicznych i historycznych
SJP.pl
Pa
Wikipedia
związany z paleoklimatologią, dotyczący, odnoszący się do paleoklimatologii
SJP.pl
dotyczący, odnoszący się do paleoklimatu
SJP.pl
epoka kamienia łupanego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archeol. epoka w dziejach ludzkości, trwająca od ok. 5-3 mln r. p.n.e. do ok. 10000 r. p.n.e.;
Wiktionary
Paleolit (gr. "παλαιός", "palaiós" 'stary', "λίθος", "líthos" 'kamień'), starsza epoka kamienia, epoka kamienia łupanego – pierwszy okres epoki kamienia, jedna z epok prehistorii, najstarszy i najdłuższy etap w dziejach rozwoju społeczności ludzkiej. Rozpoczyna się z chwilą pojawienia się form przedludzkich zdolnych do wytwarzania prymitywnych narzędzi (otoczaki, pięściaki i rozłupce). W historii geologicznej odpowiada epoce plejstocenu (2,58 mln – 11,7 tys. lat temu) i początkowi holocenu.
Wikipedia
(1.1) Najstarsze odkryte dotąd psie szczątki pochodzą z epoki górnego paleolitu i są datowane na okres 13-17 000 lat p.n.e.
Wiktionary
IPA: ˌpalɛˈɔlʲit, AS: paleolʹit
Wiktionary
przym. paleolityczny
Wiktionary
(1.1) starsza epoka kamienia, epoka kamienia łupanego
Wiktionary
dotyczący, odnoszący się do paleolitu, występujący w okresie paleolitu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) żyjący / mający miejsce w paleolicie lub pochodzący/wywodzący się z niego
Wiktionary
IPA: ˌpalɛɔlʲiˈtɨt͡ʃnɨ, AS: paleolʹityčny
Wiktionary
rzecz. paleolit m.
Wiktionary
specjalista w dziedzinie paleologii
SJP.pl
nauka zajmująca się badaniem dziejów ludzkości w minionych epokach geologicznych na podstawie wykopalisk; archeologia
SJP.pl
związany z paleologią, dotyczący, odnoszący się do paleologii
SJP.pl
specjalista w dziedzinie paleologii
SJP.pl
Dynastia Paleologów (gr. "Παλαιολόγος", l.mn. "Παλαιολόγοι") – ostatnia dynastia władająca Cesarstwem Bizantyjskim, najdłużej ze wszystkich dynastii, przez niemal dwa wieki, od 1259 do 1453 roku.
Wikipedia
związany z paleomagnetyzmem, odnoszący się do paleomagnetyzmu
SJP.pl
nauka o szczątkowym magnetyzmie ziemskim, mająca na celu określanie wieku skał
SJP.pl
nauka zajmująca się badaniem oddziaływań grawitacyjnych w minionych epokach geologicznych i wpływem tych oddziaływań na pozostałe elementy Układu Słonecznego
SJP.pl
Paleomagnetyzm – magnetyczne właściwości każdej skały ziemskiej zawierającej minerały ferromagnetyczne. Także: dział geofizyki badający przeszłość pola geomagnetycznego w skali geologicznej.
W trakcie powstawania skał (wylewnych lub osadowych) utrwala się ziemskie pole magnetyczne istniejące w danym momencie – azymut (deklinacja) i inklinacja bieguna magnetycznego. Magnetyzacja szczątkowa zależy też od natężenia pola magnetycznego w momencie powstawania skały.
Wikipedia
odnoszący się do ludów zamieszkujących niegdyś tereny środkowej i południowej Azji, charakterystyczny dla tych ludów
SJP.pl
skrót od: paleontologia, paleontologiczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót od: paleontologia, paleontologiczny
SJP.pl
naukowiec badający historię życia na Ziemi na podstawie szczątków organizmów roślinnych i zwierzęcych zachowanych w warstwach skorupy ziemskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) biol. naukowiec zajmujący się badaniem organizmów kopalnych
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) specjalistka z zakresu paleontologii
Wiktionary
(1.1) Amerykańscy i rumuńscy paleontolodzy odkryli w Rumunii szczątki nieznanego dotychczas dinozaura, który przypomina mięsożernego welociraptora.
(1.1) Badaniem pradawnych organizmów zajmują się paleontolodzy, genetycy oraz ewolucjoniści.
Wiktionary
IPA: ˌpalɛɔ̃ˈntɔlɔk, AS: paleõntolok
Wiktionary
rzecz. paleontologia ż.
przym. paleontologiczny
Wiktionary
nauka zajmująca się badaniem historii życia na Ziemi w minionych epokach geologicznych na podstawie szczątków organizmów żyjących niegdyś na jej powierzchni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. nauka o organizmach kopalnych;
Wiktionary
Paleontologia (gr. παλαιός "palaiós" „stary”, "ṓn" „istniejący”, λόγος "lógos" „nauka”) – nauka z pogranicza biologii i geologii, zajmująca się organizmami kopalnymi, wyprowadzająca na podstawie skamieniałości i śladów działalności życiowej organizmów wnioski ogólne o życiu w przeszłości. Za pioniera paleontologii uważa się francuskiego uczonego, Gorgesa-Louisa Leclerca, który w XVIII w. wykazał, że skamieniałości to w rzeczywistości szczątki wymarłych organizmów.
Wikipedia
(1.1) Nowy gatunek ptaka sprzed 29 mln lat odkrył pod Rzeszowem tamtejszy pasjonat paleontologii.
Wiktionary
IPA: ˌpalɛɔ̃ntɔˈlɔɟja, AS: paleõntoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. paleontolog mos.
przym. paleontologiczny
Wiktionary
związany z paleontologią, odnoszący się do paleontologii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. związany z paleontologią, dotyczący paleontologii
Wiktionary
rzecz. paleontologia ż., paleontolog mos.
Wiktionary
specjalista z zakresu paleopatologii (działu antropologii powiązanego z patologią, badającego zmiany chorobowe u ludzi żyjących w minionych epokach geologicznych)
SJP.pl
dział antropologii powiązany z patologią, badający zmiany chorobowe u ludzi żyjących w minionych epokach geologicznych
SJP.pl
Paleopatologia – młody dział nauki, powiązany z archeologią, antropologią, paleontologią i medycyną, zajmujący się zmianami chorobowymi dającymi się stwierdzić w badaniach szczątków ludzi, a także innych zwierząt i roślin, pochodzących z populacji pradziejowych, kopalnych i historycznych. Oprócz określenia jednostki chorobowej dostarcza informacji też o jej przyczynie, zmienności i drogach rozprzestrzeniania się. Badania paleopatologiczne wymagają ścisłej współpracy badacza z lekarzami.
Wikipedia
związany z paleopatologią, odnoszący się do paleopatologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. jeden z okresów geologicznych;
Wiktionary
Paleoproterozoik – pierwsza z trzech er proterozoiku, trwała od 2,5 mld do 1,6 mld lat temu. W paleoproterozoiku doszło do stabilizacji kontynentów. Uformował się pierwszy prawdziwy superkontynent, łączący ponad 75% mas lądowych planety: Kolumbia.
Wikipedia
(1.1) Paleoproterozoik to pierwsza z trzech er proterozoiku.
Wiktionary
IPA: paˈlɛɔˌprɔtɛrɔˈzɔjik, AS: paleoproterozoi ̯ik
Wiktionary
system twierdzeń, poglądów zajmujący się omawianiem powstawania i przebiegu procesów psychicznych oraz motywów zachowań ludzi w prehistorii
SJP.pl
związany z paleopsychologią, odnoszący się do paleopsychologii
SJP.pl
specjalista zajmujący się badaniem powstania narodów słowiańskich i ich rozwoju w okresie prehistorycznym
SJP.pl
związany z paleoslawistyką, odnoszący się paleoslawistyki
SJP.pl
nauka zajmująca się badaniem czynników, które w minionych epokach geologicznych przyczyniły się w do ukształtowania języka narodów słowiańskich
SJP.pl
dział paleopatologii zajmujący się badaniem schorzeń uzębienia u ludzi żyjących w minionych epokach geologicznych
SJP.pl
związany z paleostomatologią, odnoszący się do paleostomatologii
SJP.pl
odnoszący się do przedstawicieli ciemnoskórej rasy antropologicznej występującej na terenach północnej Azji; paleoazjatycki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) neol. publ. polit. praw. sędzia powołany z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa przed jej reformą w 2017 roku
Wiktionary
rzecz. sędzia mos./ż.
przym. paleosędziowski
Wiktionary
model telewizji, w którym największy nacisk kładzie się na edukację
SJP.pl
temperatura charakteryzująca minione epoki geologiczne oraz ogół skutków wywołanych przez nią
SJP.pl
zabytek dawnej sztuki drukarskiej; inkunabuł
SJP.pl
przymiotnik od: paleozoik; występujący w okresie paleozoiku lub w jakiś inny sposób związany z paleozoikiem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geol. dotyczący paleozoiku, występujący, powstały w paleozoiku
Wiktionary
IPA: ˌpalɛɔzɔˈjit͡ʃnɨ, AS: paleozoi ̯ičny
Wiktionary
rzecz. paleozoik mrz.
Wiktionary
trzecia era w dziejach Ziemi, dzieląca się na sześć okresów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. era w dziejach Ziemi;
Wiktionary
Paleozoik (z gr. πᾰλαιός – "dawny" i ζωή – "życie") – termin ma dwa znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Paleozoik dzieli się na sześć okresów: kambr, ordowik, sylur, dewon, karbon i perm.
Wiktionary
IPA: ˌpalɛɔˈzɔjik, AS: paleozoi ̯ik
Wiktionary
przym. paleozoiczny
Wiktionary
(1.1) era paleozoiczna
Wiktionary
naukowiec, specjalista zajmujący się badaniem świata fauny w minionych epokach geologicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista zajmujący się badaniem zwierząt, które żyły w minionych epokach geologicznych
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) specjalistka z zakresu paleozoologii
Wiktionary
IPA: ˌpalɛɔzɔˈːlɔk, AS: paleoz•olok
Wiktionary
rzecz. paleozoologia ż.
przym. paleozoologiczny
Wiktionary
nauka zajmująca się badaniem świata fauny w minionych epokach geologicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nauka o zwierzętach kopalnych;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Skoro czytasz książki o dinozaurach, to można powiedzieć, że interesujesz się paleozoologią.
Wiktionary
IPA: ˌpalɛɔzɔːˈlɔɟja, AS: paleoz•oloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. paleozoolog m.
przym. paleozoologiczny
Wiktionary
związany z paleozoologią, odnoszący się do paleozoologii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zool. związany z paleozoologią, dotyczący paleozoologii
Wiktionary
rzecz. paleozoologia ż., paleozoolog mos.
Wiktionary
mieszkaniec Palermo (miasta we Włoszech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Palermo; osoba z tego miasta
Wiktionary
(1.1) Stary dyrektor Teatro Massimo - palermianin od pokoleń - tłumaczył mi kiedyś, dlaczego jego szofer ma jasne oczy. Otóż, babka szofera pochodzi z takiej wioski, którą założył pewien wiking.
(1.1) To jest typowe w Europie Zachodniej, że się siedzi na zewnątrz przy stolikach, rozmawia, patrzy na ludzi, nikt się nie krępuje. Więc usiedliśmy przy takim stoliku, patrząc na defilujące przed nami tłumy palermian, i postanowiliśmy zamówić coś do picia.
(1.1) Dziennik genueński Corriere Mercantille z 24. stycznia donosi z Neapolu bez daty, że jeszcze 9 statków parowych ma być wyprawionych z wojskiem na Sycylię. Zbuntowani palermianie wezwani przez jenerała Saucheo do złożenia broni, mieli odpowiedzieć, iż chcą bój dalej prowadzić uwsp..
Wiktionary
rzecz. Palermo n.
:: fż. palermianka ż.
przym. palermski, palermiański, palermitański
Wiktionary
(1.1) palermitanin (forma bazująca na włoskiej)
Wiktionary
mieszkanka Palermo (miasta we Włoszech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Palermo; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Palermo n.
:: fm. palermianin mos.
przym. palermski, palermiański, palermitański
Wiktionary
→ Palermo; palermski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Palermo, dotyczący Palermo
Wiktionary
(1.1) Zabrali ze sobą swojego przyjaciela i współpracownika z lotnej brygady palermiańskiej policji, Renata Cortesego.
Wiktionary
rzecz. palermitanin mos., Palermo n., palermianin mos., palermianka ż.
przym. palermski, palermitański
Wiktionary
(1.1) palermski, palermitański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) palermianin, mieszkaniec Palermo
Wiktionary
(1.1) Pędził tak, że przyboczni jego oficerowie tracili go czasem z oczu; jeden z nich, palermitanin, przez pięć dni go szukał.
Wiktionary
rzecz. Palermo n., palermianin mos., palermianka
przym. palermski, palermiański, palermitański
Wiktionary
(1.1) palermianin
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Palermo, dotyczący Palermo
Wiktionary
(1.1) Wówczas parlament palermitański ogłosił pospolite ruszenie.
Wiktionary
rzecz. palermitanin mos., Palermo n., palermianin mos., palermianka ż.
przym. palermski, palermiański
Wiktionary
(1.1) palermski, palermiański
Wiktionary
miasto we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto we Włoszech, na Sycylii;
Wiktionary
Palermo ( Palermo, Palermu lub "Paliemmu" w dialekcie palermiańskim, Πάνορμος) – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Sycylia, w prowincji Palermo. Panormos powstało już w starożytności, jako kolonia fenicka. Według danych na rok 2009 gminę zamieszkiwało 657 936 osób, 4140,6 os./km².
Wikipedia
(1.1) Główne zabytki Palermo to pozostałości murów rzymskich, punickiej nekropolii i pałac królewski.
(1.1) W czasach największej świetności w samym tylko Palermo było trzysta meczetów.
(1.1) Ale i renesans Florencji czy Rzymu, albo złote, a rękami niewiernych haftowane arabeski Palerma i Monreale, to także miejsca, w których stosunkowo najłatwiej budzi się coś w rodzaju estetyczno-religijnej ekstazy.
(1.1) Wszędzie kurze są jednakowe, czy w Palermie, czy w Rzymie, czy w Michałowie, czy choćby tutaj, na Brackiej. A ze świata to ja widziałem akurat tyle: kurze i pałace, i hrabiom drzwi otwierałem, i wino nalewałem. Wszędzie jednakowo.
Wiktionary
IPA: paˈlɛrmɔ, AS: palermo
Wiktionary
rzecz. palermianin mos., palermianka ż., palermitanin mos.
przym. palermski, palermiański, palermitański
Wiktionary
→ Palermo; palermiański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Palermo, dotyczący Palermo
Wiktionary
(1.1) Umiał zrzucić z siebie cuchnącą patynę palermskiej biedy i powstrzymać ślinkę cieknącą mu na widok świata, któremu wychodził naprzeciw.
(1.1) Obaj wychowali się w palermskiej dzielnicy Kalsa, kopali z rówieśnikami na ulicy piłkę, których po latach odnaleźli w przeciwnej drużynie, często w rolach miejscowych bossów.
Wiktionary
rzecz. palermitanin mos., Palermo n., palermianin mos., palermianka ż.
przym. palermiański, palermitański
Wiktionary
(1.1) palermiański, palermitański
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Paleski ( Палескі; Полесский; hist. Krystynów, Крысьці́нава) – agromiasteczko na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie łuninieckim, w sielsowiecie Łunin, przy drodze republikańskiej.
Znajduje tu się przystanek kolejowy Chwajeckaje, położony linii Homel – Łuniniec – Żabinka.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. ogół adwokatów; adwokatura;
2. kij do podbijania piłki w niektórych grach;
3. miejsce w starogreckich gimnazjonach, w którym szkolono się w zapasach i w walce na pięści
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. ogół adwokatów
(1.2) hist. początkowo: część gimnazjonu, gdzie ćwiczono zapasy walkę na pięści; później: budynek z otwartym dziedzińcem, łaźniami, szatniami itp.
(1.3) hist. rejenci, notariusze i aplikanci sądowi w dawnej Polsce
(1.4) przest. kancelaria adwokacka
(1.5) przest. zawód adwokata, rejenta, notariusza, aplikanta sądowego
Wiktionary
(1.1) Jestem słynnym adwokatem, / jam palestry chluba. / Gdy masz do czynienia z katem, / to się do mnie udaj!
Wiktionary
IPA: paˈlɛstra, AS: palestra
Wiktionary
rzecz. palestrant
Wiktionary
(1.1,5) adwokatura
Wiktionary
dawniej: prawnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. członek palestry
Wiktionary
IPA: paˈlɛstrãnt, AS: palestrãnt
Wiktionary
rzecz. palestra ż.
Wiktionary
Palestrina – miasto i gmina w środkowych Włoszech, dawne "Praeneste", leżące na zboczu Apeninów, w regionie Lacjum (obecnie Lazio), w prowincji Rzym, 37 km na wschód od Rzymu, z którym w starożytności łączyła je Via Praenestina. Według danych z roku 2004 gminę zamieszkiwało 16 469 osób, 358 os./km².
Wikipedia
kraina historyczna na Bliskim Wschodzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. azjatycka kraina na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego;
(1.2) polit. pot. Autonomia Palestyńska
(1.3) geogr. pot. osiedle biedoty w wałbrzyskiej dzielnicy Sobięcin
(1.4) geogr. toponim, nazwa kilkunastu przysiółków i kolonii wiejskich w Polsce
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) […] udaliśmy się do Palestyny i dwunastego dnia po opuszczeniu Aleksandrii stanęliśmy w Jerozolimie […]
(1.2) Wkrótce władze norweskie przekażą Palestynie 10 milionów dolarów.
Wiktionary
IPA: ˌpalɛˈstɨ̃na, AS: palestỹna
Wiktionary
rzecz. palestynologia ż., Palestyńczyk mos., Palestynka ż.
przym. palestyński
Wiktionary
mieszkanka Palestyny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Palestyny
Wiktionary
IPA: ˌpalɛˈstɨ̃ŋka, AS: palestỹŋka
Wiktionary
rzecz. Palestyna ż.
:: fm. Palestyńczyk mos.
przym. palestyński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) nauk. specjalista w dziedzinie palestynologii
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) nauk. specjalistka w dziedzinie palestynologii
Wiktionary
(1.1) W Rzymie poznał włoskiego palestynologa.
Wiktionary
rzecz. palestynologia ż.
przym. palestynologiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. nauka o Palestynie i ludach ją zamieszkujących
Wiktionary
(1.1) Dzięki badaniom naukowym prowadzonym przez franciszkanów powstała współczesna palestynologia.
Wiktionary
rzecz. palestynolog mos., Palestyna ż.
przym. palestynologiczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z palestynologią
Wiktionary
(1.1) Profesor właśnie wrócił z kongresu palestynologicznego w Rzymie.
Wiktionary
rzecz. palestynolog ż./mos.
Wiktionary
mieszkaniec Palestyny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Palestyny
Wiktionary
(1.1) Dla Palestyńczyków Boże Narodzenie to praktycznie święto narodowe - na jego obchody zjeżdżają się ważni politycy państwowi, ambasadorzy, a tłumy muzułmanów i chrześcijan wypełniają główny plac Betlejem.
Wiktionary
IPA: ˌpalɛˈstɨ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: palestỹĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Palestyna ż.
:: fż. Palestynka ż.
przym. palestyński
Wiktionary
związany z Palestyną
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Palestyną, dotyczący Palestyny lub jej mieszkańców
Wiktionary
(1.1) Szefela była to żyzna, nadmorska nizina palestyńska, ciągnąca się od granicy Galilei ku południowi, słynna z uprawy oliwek i sykomor.
Wiktionary
IPA: ˌpalɛˈstɨ̃j̃sʲci, AS: palestỹĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Palestyna ż., Palestyńczyk mos., Palestynka ż., palestyńskość ż.
Wiktionary
1. płaska, zazwyczaj owalna płytka służąca do rozrabiania farb;
2. duży, bogaty wybór czegoś;
3. platforma służąca do przenoszenia dużych towarów za pomocą specjalnych wózków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) znormalizowana drewniana platforma ułatwiająca przeładunek towarów;
(1.2) pot. towar mieszczący się na palecie (1.1)
(1.3) specjalna owalna deseczka służąca artyście-malarzowi do mieszania farb;
(1.4) hist. kamienna lub drewniana płyta do mieszania kosmetyków
(1.5) szt. zakres kolorów charakterystyczny dla danego artysty-malarza, stylu lub szkoły malarskiej
(1.6) uporządkowany zestaw wybranych kolorów;
(1.7) pot. dostępny duży wybór rodzajów czegoś, np. towarów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: paˈlɛta, AS: paleta
Wiktionary
rzecz. paleciak m., paletowiec m., paletyzacja ż., paletyzator mrz., paletyzowanie n., paletka ż.
przym. paletowy
czas. paletyzować
Wiktionary
1. rodzaj słodkowodnych ryb z rodziny pielęgnicowatych; dyskowiec;
2. potocznie: rakietka do tenisa stołowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: paleta
(1.2) pot. sport. rakietka do gry w tenisa stołowego
(1.3) pot. sport. rakieta do gry w tenisa ziemnego lub badmintona
(1.4) icht. ryba słodkowodna z rodziny pielęgnicowatych;
Wiktionary
IPA: paˈlɛtka, AS: paletka
Wiktionary
rzecz. paleta m., paleciak m.
przym. paletowy, paletkowy
Wiktionary
(1.2) rakietka
(1.3) rakieta
Wiktionary
1. liche, lekkie palto;
2. niewielkie palto przeznaczone zazwyczaj dla dzieci; paltko, palteczko, płaszczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. palto
Wiktionary
(1.1) — Panie doktorze! — wołał żałośnie, schwyciwszy go za połę od paletota — chodź do mojej mamy, moja mama bardzo chora.
(1.1) Ubrany był w siwy modnego kroju paletot, w oku miał szkiełko, w ustach grube cygaro, i z pewną fanfaronadą i pogardą patrzył na swych obecnych towarzyszów […].
Wiktionary
IPA: paˈlɛtɔt, AS: paletot
Wiktionary
rzecz. paltot mrz., palto n., paltocina ż., palton mrz., paltok mrz.
:: zdrobn. paltocik
:: zgrub. paltocisko
przym. paletotowy, paltowy, paltotowy
Wiktionary
(1.1) zob. palto.; daw. paltot
Wiktionary
układać coś na paletach
SJP.pl
przymiotnik od: paleta; związany z paletą, odnoszący się do palety
SJP.pl
proces transportu dużych towarów za pomocą platform unoszonych przez specjalne wózki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hand. układanie towaru na paletach
Wiktionary
IPA: ˌpalɛtɨˈzat͡sʲja, AS: paletyzacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. paleta, paletyzator, paletyzowanie
czas. paletyzować
Wiktionary
(1.1) paletyzowanie
Wiktionary
urządzenie do automatycznego pakowania pudełek i zgrzewek butelkowych na paletach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie do układania towaru na paletach
Wiktionary
IPA: ˌpalɛtɨˈzatɔr, AS: paletyzator
Wiktionary
rzecz. paleta, paletyzacja, paletyzowanie
czas. paletyzować
Wiktionary
urządzenie używane do przenoszenia dużych towarów z jakiegoś miejsca na specjalne platformy transportowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) układanie towaru na paletach
Wiktionary
IPA: ˌpalɛtɨzɔˈvãɲɛ, AS: paletyzovãńe
Wiktionary
rzecz. paleta, paletyzacja, paletyzator
czas. paletyzować
Wiktionary
(1.1) paletyzacja
Wiktionary
segregować, układać coś w grupki (palety), z których każda zawiera rzeczy o podobnych właściwościach, cechach
SJP.pl
czasownik
(1.1) układać towar na paletach
Wiktionary
IPA: ˌpalɛtɨˈzɔvat͡ɕ, AS: paletyzovać
Wiktionary
rzecz. paleta, paletyzacja, paletyzowanie, paletyzator
Wiktionary
Paleśnica – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Zakliczyn.
Wikipedia
część windy okrętowej w kształcie bębna, na którą nawijane są liny lub łańcuchy kotwiczne
SJP.pl
jeden z języków średnioindyjskich, spokrewniony z sanskrytem; język palijski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) jęz. martwy język średnioindyjski z grupy indoaryjskiej języków indoeuropejskich, mający duże podobieństwo do języka wedyjskiego i sanskrytu klasycznego, jeden z prakrytów używany w tekstach buddyjskich
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lp. ter. od: palić
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od: pal
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpalʲi, AS: palʹi
Wiktionary
przym. palijski
Wiktionary
(1.1) palijski
Wiktionary
ryba z rodziny łososiowatych
SJP.pl
1. środek lub zabieg przynoszący ulgę, łagodzący objawy choroby, ale nie leczący jej
2. przenośnie: środek mało skuteczny; półśrodek
SJP.pl
1. przynoszący chwilową ulgę, ale nie leczący; uśmierzający, łagodzący
2. przenośnie: mający charakter półśrodka; mało skuteczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) uśmierzający ból lub łagodzący objawy choroby, lecz nieusuwający jej przyczyn
Wiktionary
rzecz. paliatyw m.
przysł. paliatywnie
Wiktionary
regionalnie: duża pałka, laska
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
jedna z kości palców kończyny górnej lub dolnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. mała kość palców dłoni;
(1.2) anat. mała kość palców stopy;
(1.3) zdrobn. pal, palik
Wiktionary
IPA: paˈlʲit͡ʃɛk, AS: palʹiček
Wiktionary
(1.1) rzecz. palec m., paluszek m.
(1.2) rzecz. pal m., palik m.
Wiktionary
przymiotnik od: paliczek; odnoszący się paliczka lub układu paliczków - kości palców kończyny górnej lub dolnej
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z paliczkiem, dotyczący paliczka
Wiktionary
rzecz. paliczek m.
Wiktionary
język palijski - jeden z języków średnioindyjskich, spokrewniony z sanskrytem; pali
SJP.pl
mały, cienki pal; mikropal, minipal, kołek, tyczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mały, cienki pal
Wiktionary
IPA: ˈpalʲik, AS: palʹik
Wiktionary
rzecz. pal m., paliczek mrz., palisada ż.
czas. palikować
przym. palikowy
Wiktionary
(1.1) kołek, tyczka
Wiktionary
stolica Mikronezji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Mikronezji;
Wiktionary
Palikir – stolica Sfederowanych Stanów Mikronezji od 1989, położona na wyspie Pohnpei. Ludność: 6674 mieszkańców (2010). Ośrodek usługowy i turystyczny; na północny wschód od miasta – port lotniczy, na południe – College of Micronesia.
Wikipedia
IPA: paˈlʲicir, AS: palʹiḱir
Wiktionary
rzecz. palikirczyk mos., palikirka ż.
przym. palikirski
Wiktionary
mieszkaniec Palikiru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Palikiru
Wiktionary
IPA: ˌpalʲiˈcirt͡ʃɨk, AS: palʹiḱirčyk
Wiktionary
rzecz. Palikir mrz.
:: fż. palikirka ż.
przym. palikirski
Wiktionary
mieszkanka Palikiru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Palikiru
Wiktionary
IPA: ˌpalʲiˈcirka, AS: palʹiḱirka
Wiktionary
rzecz. Palikir mrz.
:: fm. palikirczyk mos.
przym. palikirski
Wiktionary
dotyczący Palikiru, stolicy Mikronezji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Palikir
Wiktionary
IPA: ˌpalʲiˈcirsʲci, AS: palʹiḱirsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Palikir mrz., palikirczyk mos., palikirka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|palikować.
Wiktionary
IPA: ˌpalʲikɔˈvãɲɛ, AS: palʹikovãńe
Wiktionary
czas. palikować
rzecz. pal mrz.
Wiktionary
1. osadzać w gruncie paliki w celu ogrodzenia jakiegoś terenu lub przygotowania jakiegoś obszaru do uprawy roślin tyczkowych;
2. przywiązywać coś do palika
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) podwiązywać rośliny uprawne (np. pomidory) do palika
(1.2) uwiązywać zwierzę na pastwisku do palika
Wiktionary
IPA: ˌpalʲiˈkɔvat͡ɕ, AS: palʹikovać
Wiktionary
rzecz. pal m., palik m., palikowanie n., palowanie n.
czas. palować
przym. palowy, palikowy
Wiktionary
taki, który został zbudowany z palików lub przy pomocy palików
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z palikiem, dotyczący palika
Wiktionary
rzecz. palik m.
czas. palikować
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Zo
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. med. objaw chorobowy polegający na mimowolnym powtarzaniu własnych słów, lub sylab;
Wiktionary
Palilalia – objaw chorobowy polegający na mimowolnym powtarzaniu własnych słów lub sylab. Jest to tik, występujący m.in. u osób z zespołem Tourette’a, zespołem Aspergera i autyzmem.
Wikipedia
(1.1) Mój chrześniak cierpi na palilalię.
Wiktionary
antyczna trzysylabowa stopa wierszowa; antybakchej, antybakch, palimbakchej
SJP.pl
rękopis na pergaminie, z którego usunięto tekst pierwotny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. rękopis spisany na używanym już wcześniej materiale piśmienniczym, z którego usunięto poprzedni tekst;
(1.2) med. częściowy lub całkowity zanik pamięci w wyniku upojenia alkoholowego;
(1.3) przen. wieloznaczna wypowiedź, o wielowarstwowej semantyce
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zmieniając twardość promieni, utrwaliwszy wyjęty z odlewu szczątek, zdobyli na koniec zawiły palimpsest — rodzaj bezładnej gmatwaniny liter i małych krążków, być może pieczątek.
(1.2) Jednym z podstawowych objawów zatrucia alkoholem są palimpsesty alkoholowe, potocznie nazywane utratą świadomości, czy tak zwanym „urwanym filmem”.
(1.3) Inni porównywają te dni do apokryfów, wsuniętych potajemnie między rozdziały wielkiej księgi roku, do palimpsestów, skrycie włączonych pomiędzy jej stronice, albo do tych białych nie zadrukowanych kartek, na których oczy, naczytane do syta i pełne treści, broczyć mogą obrazami i gubić kolory na tych pustych stronicach, coraz bladziej i bladziej, ażeby wypocząć na ich nicości, zanim wciągnięte zostaną w labirynty nowych przygód i rozdziałów.
Wiktionary
IPA: paˈlʲĩmpsɛst, AS: palʹĩmpsest
Wiktionary
rzecz. palimpsestowość ż.
przym. palimpsestowy
Wiktionary
(1.1) codex rescriptus
Wiktionary
wyraz, wyrażenie lub zdanie brzmiące tak samo przy czytaniu od lewej strony do prawej, jak i odwrotnie, np. kajak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz lub zdanie brzmiące tak samo przy czytaniu od lewej strony do prawej, jak i odwrotnie (np. kajak, zaraz);
Wiktionary
Palindrom (gr. "παλίνδρομος", "palindromos" – biegnący na powrót, "palindromeo" – biegnę z powrotem) – wyrażenie brzmiące tak samo czytane od lewej do prawej i od prawej do lewej. Przykładem palindromu jest: "Kobyła ma mały bok". Współcześnie palindromy pełnią funkcję gry słownej. Prawdopodobnie tak było również i w przeszłości, choć pewne znaleziska sugerują, że palindromy mogły też mieć znaczenie magiczne.
Wikipedia
(1.1) Palindromy to takie wyrazy lub całe zdania, które czytane wspak są takie same.
Wiktionary
IPA: paˈlʲĩndrɔ̃m, AS: palʹĩndrõm
Wiktionary
przym. palindromiczny
Wiktionary
(1.1) echosłowo (echozdanie), słowo lustrzane (zdanie lustrzane)
Wiktionary
przymiotnik od: palingeneza (np. magma palingenetyczna, cechy palingenetyczne)
SJP.pl
1. według teorii Haeckla: występowanie u zarodka cech odpowiadających kolejnym etapom rozwoju rodowego;
2. w filozofii: teoria wiecznych powrotów, reinkarnacja;
3. proces zachodzący w głębi skorupy ziemskiej prowadzący do nagromadzenia wtórnej magmy; anateksis
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
węgierska wytrawna wódka owocowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. rodzaj węgierskiej wódki z owoców;
Wiktionary
utwór literacki, w którym autor odwołuje swoje stanowisko wyrażone uprzednio w innym utworze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. liter. utwór literacki, którego autor, w formie satyrycznej, odwołuje swoje uprzednio wyrażone poglądy;
Wiktionary
Palinodia (gr. παλινωδία = odwołanie) – znana od starożytności forma artystyczna, w której autor odwołuje swój pogląd przedstawiony we wcześniejszym utworze. Oba utwory łączy formalne podobieństwo.
Nazwa pochodzi od utworu żyjącego na przełomie VII i VI wieku p.n.e. greckiego poety Stezychora. Poemat ten jest odwołaniem wcześniejszych słów poety piętnujących cudzołóstwo Heleny Trojańskiej. Trzy wersy "Palinodii" umieszczone zostały w dialogu Platona "Fajdros":
Wikipedia
IPA: ˌpalʲĩˈnɔdʲja, AS: palʹĩnodʹi ̯a
Wiktionary
naukowiec, specjalista zajmujący się badaniem ziaren pyłku i zarodników roślin
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D., B. lp. od: palinolog
Wiktionary
IPA: ˌpalʲĩnɔˈlɔɡa, AS: palʹĩnologa
Wiktionary
dział botaniki zajmujący się badaniem ziaren pyłku i zarodników roślin; palynologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nauka o pyłkach oraz zarodnikach roślin
Wiktionary
Palinologia ( "palýnein" ‘przyprószyć’, ‘sypać’, λόγος "logos" ‘nauka’) – dział botaniki, której przedmiotem badań jest pyłek roślin nasiennych, zarodniki mszaków, paprotników i grzybów oraz niektóre inne obiekty, określane łączną nazwą palinomorf. Głównymi celami palinologii są:
Wikipedia
IPA: ˌpalʲĩnɔˈlɔɟja, AS: palʹĩnoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. palinolog m.
przym. palinologiczny
Wiktionary
związany z palinologią, odnoszący się do palinologii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) bot. związany z palinologią, dotyczący palinologii
Wiktionary
rzecz. palinologia ż., palinolog mos.
Wiktionary
1. tradycyjny wyścig konny w strojach historycznych, odbywający się w niektórych miastach włoskich;
2. samochód typu Fiat Palio Weekend
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) rel. społ. tradycyjny festyn na cześć Matki Boskiej z procesją i wyścigiem konnym odbywający się w Sienie i innych miastach Toskanii;
Wiktionary
dawniej: w kolorze słomy; jasnożółty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. mający kolor słomy; jasnożółty
Wiktionary
IPA: paˈlʲjɔvɨ, AS: palʹi ̯ovy
Wiktionary
(1.1) jasnożółty
Wiktionary
1. ogrodzenie z grubych, ostro zakończonych pali; ostrokół, częstokół
2. rząd pali wbitych dla podtrzymania mostu lub umocnienia zbocza, skarpy itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. wojsk. obronne ogrodzenie z pali, często zaostrzonych
Wiktionary
Palisada, częstokół – element dawnego budownictwa obronnego w postaci ogrodzenia składającego się z drewnianych, zazwyczaj ostro zakończonych pali, wbitych jeden przy drugim, prosto lub ukośnie w ziemię spełniający rolę struktury zaporowej, defensywnej.
Wikipedia
przym. palisadowy
rzecz. pal mrz., palik mrz., palowanie n.
Wiktionary
(1.1) ostrokół, częstokół
Wiktionary
zbliżony do palisady, zbudowany tak, jak palisada (np. palisadowaty układ komórek) lub pełniący rolę podobną do roli palisady
SJP.pl
tworzyć, budować palisady w celu umocnienia elementów dużych konstrukcji lub zabezpieczenia stromych zboczy gór
SJP.pl
przymiotnik od: palisada; taki, który pod względem ułożenia własnych elementów przypomina układ palików w palisadzie lub taki, który jest w jakiś inny sposób związany z palisadą
SJP.pl
drewno wielu gatunków drzew tropikalnych z rodzaju dalbergia; mebel wykonany z tego drewna
SJP.pl
Palisander – drewno drzew tropikalnych z rodzaju dalbergia (kostrączyna) "Dalbergia".
Wikipedia
wykonany z palisandru (np. meble palisandrowe)
SJP.pl
Palit Microsystems, (HK) Ltd – dostawca, producent i dystrybutor akceleratorów graficznych opartych na układach Nvidia dla komputerów PC, założony w roku 1988, z siedzibą główną w Hongkongu. Swoje fabryki posiada w Chinach; ma także swój oddział na Tajwanie i europejski oddział na terenie Niemiec.
Wikipedia
w starożytnym Rzymie rodzaj wierzchniego okrycia męskiego, prostokątny płat tkaniny wełnianej, dowolnie drapowany i upinany na ramieniu fibulą; pallium
SJP.pl
element stroju liturgicznego w postaci białej, wełnianej taśmy z sześcioma krzyżykami wyszytymi czarnym jedwabiem, będący oznaką władzy arcybiskupiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. element liturgicznego stroju metropolity;
Wiktionary
Paliusz (łac. "pallium", "płaszcz") – element stroju liturgicznego katolickich metropolitów, noszony na ramionach pas z białej wełny.
Wikipedia
(1.1) Benedykt XVI od dnia inauguracji swojego pontyfikatu do 29 czerwca 2008 używał w liturgii paliusza zbliżonego formą do paliuszy wschodnich.
Wiktionary
zdrobnienie od: paliwo
SJP.pl
najczęściej płynna substancja używana do napędzania silników i maszyn lub używana do rozpalania i podtrzymywania ognia w piecach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) substancja palna używana do napędzania silników i maszyn lub do palenia w piecach;
Wiktionary
Paliwo – substancja wydzielająca przy intensywnym utlenianiu (spalaniu) duże ilości ciepła. Energia uzyskana ze spalania paliwa wykorzystywana jest przez:
Najważniejszą cechą paliw jest ich ciepło spalania i wartość opałowa.
Wikipedia
(1.1) Paliwo tak poszło w górę, że nie stać mnie na dojazd do pracy.
Wiktionary
IPA: paˈlʲivɔ, AS: palʹivo
Wiktionary
rzecz. palność ż., palenie n.
:: zdrobn. paliwko n.
:: zgrub. paliwsko n.
czas. odpalać, palić ndk., palić się ndk.
przym. paliwowy, palny
Wiktionary
stopień pochłaniania paliwa podczas pracy silników lub maszyn
SJP.pl
zużywający dużo paliwa; paliwożerny, paliwożerczy
SJP.pl
dawniej:
1. człowiek lekkomyślny, nieodpowiedzialny;
2. człowiek nerwowy, porywczy;
3. oszust, kłamca; łgarz, blagier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. człowiek lekkomyślny, nieodpowiedzialny
(1.2) daw. człowiek nerwowy, skłonny do gniewu
(1.3) daw. człowiek mający skłonność do opowiadania kłamstw
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) pędziwiatr, trzpiot
(1.2) narwaniec, postrzeleniec; przest. gwałtownik, raptus
(1.3) kłamca, kłamczuch, bajczarz, łgarz, picer; pot. bajerant; książk. blagier
Wiktionary
związany z przetwarzaniem paliwa na energię elektryczną (np. przemysł paliwoenergetyczny); paliwowo-energetyczny (częściej)
SJP.pl
licznik wskazujący ilość paliwa w jakimś zbiorniku; paliwowskaz
SJP.pl
taki, który podczas swojej pracy zużywa niewielkie ilości paliwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zużywający relatywnie mało paliwa do pracy
Wiktionary
(1.1) Wzrośnie zapotrzebowanie na maszyny paliwooszczędne i ekologiczne.
Wiktionary
IPA: ˌpalʲivɔːʃˈt͡ʃɛ̃ndnɨ, AS: palʹiv•oščẽndny
Wiktionary
związany z przetwarzaniem paliwa na energię elektryczną (np. przemysł paliwowo-energetyczny); paliwoenergetyczny (rzadziej)
SJP.pl
licznik wskazujący ilość paliwa w jakimś zbiorniku; paliwomierz
SJP.pl
przymiotnik od: paliwo; związany z paliwem, odnoszący się do paliwa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z paliwem
Wiktionary
(1.1) Bank specjalizuje się w obsłudze sektora paliwowego, jednak pełnił również funkcje uniwersalnej instytucji finansowej.
Wiktionary
IPA: ˌpalʲiˈvɔvɨ, AS: palʹivovy
Wiktionary
rzecz. paliwo n.
czas. odpalać
Wiktionary
rzadko: zużywający dużo paliwa; paliwożerny, paliwochłonny
SJP.pl
potocznie: cecha tego, co zużywa wiele paliwa
SJP.pl
zużywający dużo paliwa; paliwochłonny, paliwożerczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zużywający relatywnie dużo paliwa do pracy
Wiktionary
(1.1) Firma skasowała wtedy paliwożerny (30 litrów benzyny na "setkę") i wiekowy wehikuł.
Wiktionary
IPA: ˌpalʲivɔˈʒɛrnɨ, AS: palʹivožerny
Wiktionary
1. podtrzymywać ogień
2. oświetlać
3. niszczyć ogniem
4. wypalać, prażyć
5. wdychać dym np. cygara
6. piec, parzyć
7. wywoływać pieczenie
8. palić się:
a) płonąć
b) świecić
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) niszczyć coś za pomocą ognia
(1.2) wdychać dym tytoniowy z papierosa, fajki itp.; czynić to nałogowo
(1.3) o silniku spalinowym, pojeździe z takim silnikiem: zużywać jakąś ilość paliwa
(1.4) utrzymywać coś świecącym
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) dorzucać drewno, węgiel i inne materiały łatwopalne do ognia, aby podtrzymać płomień
(2.2) pot. parzyć, piec (wywoływać ból na ciele)
czasownik zwrotny niedokonany palić się (dk. brak)
(3.1) ulegać działaniu ognia, niszczeć pod wpływem ognia
(3.2) dawać światło, ciepło, dym, płonąc lub żarząc się
(3.3) być opanowanym przez jakieś silne, gwałtowne uczucie
(3.4) odczuwać do kogoś silny pociąg seksualny
(3.5) mieć na coś wielką ochotę
Wiktionary
Palić (cyr. Палић, węg. "Palics") – miasto w Serbii, w Wojwodinie, w okręgu północnobackim, w mieście Subotica. Leży w regionie Baczka, przy granicy z Węgrami, nad jeziorem Palić. W 2011 roku liczyło 7771 mieszkańców.
Miasto stanowi ośrodek ruchu turystycznego ze względu na swoje położenie nad jeziorem. Centralnym punktem miasta jest secesyjny "Wielki Park", w którym mieści się m.in. ogród zoologiczny.
Wikipedia
(1.2) — Czy ma pan ogień? — Nie, nie palę.
(1.3) Ten samochód pali 7 litrów benzyny na sto kilometrów.
(1.4) Nie pal światła, już zrobiło się jasno.
(2.1) Od lat nie palimy w tym starym piecu.
(2.2) Kieliszek wódki palił go w gardło.
(3.1) Widzi czarne osmalone smugi tam, gdzie tłuszcz palił się niczym węgiel.
Wiktionary
IPA: ˈpalʲit͡ɕ, AS: palʹić
Wiktionary
rzecz. palenie n., palący m., paląca ż., paliwo n., palarnia ż., palacz m., palaczka ż., palenisko n., palarka ż., palnik mrz., dopalacz mrz., niedopał mrz., niedopałek m., niedopałka ż., napaleniec mos., opalacz mrz./mos., opalarka ż., opalarnia ż., opalenizna ż., podpalacz mos., podpalaczka ż., przepalanka ż., przypalenizna ż., spalarka ż., spalarnia ż., spalenisko n., spalenizna ż., spalinowiec mrz., spaliny nmos., upał mrz., wypalacz mos., wypalanka ż., wypalenisko n., zapalacz mrz./mos., zapalarka ż., zapaleniec mos., zapalnica ż., zapalniczka ż., zapalnik mrz., zapalność ż., zapałka ż., zapał mrz., dopalenie n., dopalanie n., nadpalenie n., nadpalanie n., napalenie n., napalanie n., odpalenie n., odpalanie n., opalenie n., opalanie n., podopalanie n., podpalenie n., podpalanie n., ponadpalanie n., ponapalanie n., poopalanie n., popalenie n., popalanie n., poprzepalanie n., porozpalanie n., powypalanie n., pozapalanie n., przepalenie n., przepalanie n., przypalenie n., przypalanie n., rozpalenie n., rozpalanie n., spalenie n., spalanie n., upalenie n., upalanie n., wypalenie n., wypalanie n., zapalanie n., zapalenie n.
czas. dopalić dk., dopalać ndk., nadpalić dk., nadpalać ndk., napalić dk., napalać ndk., odpalić dk., odpalać ndk., opalić dk., opalać ndk., podopalać dk., podpalić dk., podpalać ndk., ponadpalać dk., ponapalać dk., poopalać dk., popalić dk., popalać ndk., poprzepalać dk., porozpalać dk., powypalać dk., pozapalać dk., przepalić dk., przepalać ndk., przypalić dk., przypalać ndk., rozpalić dk., rozpalać ndk., spalić dk., spalać ndk., upalić dk., upalać ndk., wypalić dk., wypalać ndk., zapalić dk., zapalać ndk.
przym. palący, palny, napalony, niepalny, palony, podpalany, pozapalny, rozpalony, spaleniowy, spalinowy, spalony, upalny, wypalany, wypaleniskowy, zapalnie, zapalny, zapalony
Wiktionary
(1.1) spalać
(1.2) ćmić; slang. jarać, kopcić, fajczyć; białystok|śląsk|kurzyć.; gw. Górny Śląsk bakać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
podwójny, prasowany, zwykle czworokątny kawałek lnianego płótna, którym przykrywa się hostię i patenę na kielichu w czasie mszy; palla
SJP.pl
Pa
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. wierzchnie okrycie kobiece w starożytnym Rzymie;
2. podwójny, prasowany, zwykle czworokątny kawałek lnianego płótna, którym przykrywa się hostię i patenę na kielichu w czasie mszy; palka
SJP.pl
pierwiastek chemiczny, niklowiec, srebrzystobiały metal szlachetny (symbol Pd)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Pd i liczbie atomowej 46;
Wiktionary
Pallad (Pd, palladium) – pierwiastek chemiczny z grupy niklowców w układzie okresowym, należący do triady platynowców lekkich.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma pallad?
Wiktionary
IPA: ˈpalːat, AS: pa•lat
Wiktionary
rzecz. palladianista mos., palladianizm mrz.
przym. palladowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Pd
Wiktionary
mit. gr. prastara bogini władców i ich pałaców mieszczących się na akropolach miast; Pallas; Atena; Pallas Atena
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) architekt, przedstawiciel palladianizmu
Wiktionary
(1.1) Nową rezydencję zaprojektował znakomity palladianista, architekt królewski, Tylman z Gameren, Holender z pochodzenia.
Wiktionary
IPA: ˌpalːadʲjä̃ˈɲista, AS: pa•ladʹi ̯ä̃ńista
Wiktionary
rzecz. palladianizm m., pallad m., palladion m., Pallas ż.
przym. palladiański, palladowy
Wiktionary
osiemnastowieczny nurt w architekturze europejskiej nawiązujący do wzorców architektury z okresu klasycyzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. klasycyzujący styl w architekturze zapoczątkowany przez włoskiego artystę Andrea Palladio i oparty na jego koncepcjach;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
IPA: ˌpalːaˈdʲjä̃ɲism̥, AS: pa•ladʹi ̯ä̃ńism̦
Wiktionary
rzecz. palladianista m., pallad m., palladion m., Pallas ż.
przym. palladiański, palladowy
Wiktionary
1. przymiotnik od: Palladio;
2. przymiotnik od: palladianizm; związany z palladianizmem, charakterystyczny dla palladianizmu
SJP.pl
dawniej: talizman, amulet o magicznej mocy, chroniący przed złem; palladium
SJP.pl
Palladion (stgr. παλλάδιον palládion, łac. "palladium") – w mitologii greckiej i rzymskiej magiczny posążek Ateny o przydomku Pallas.
Według mitu palladion miał być przez Zeusa zrzucony z Olimpu Dardanosowi lub jego potomkowi Ilosowi – założycielowi Troi. Ponieważ według wierzeń Troi nie można było zdobyć, dopóki palladion będzie się znajdował w tamtejszej świątyni Ateny, Diomedes z Odyseuszem (w innej wersji Demofont) nocą wykradli święty posążek.
Wikipedia
dawniej: talizman, amulet o magicznej mocy, chroniący przed złem; palladion
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|palladować.
Wiktionary
rzecz. niepalladowanie n.
czas. palladować ndk.
Wiktionary
→ pallad
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. jubil. met. dotyczący palladu, związany z palladem, wykonany z palladu, zawierający pallad
Wiktionary
rzecz. pallad m., palladianista mos., palladianizm mrz.
Wiktionary
1. w mitologii greckiej: prastara bogini władców i ich pałaców mieszczących się na akropolach miast; Pallada; Atena; Pallas Atena;
2. jedna z asteroid
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
meteoryt, rodzaj syderolitu
SJP.pl
rodzaj mszaków z rzędu plechowatych
SJP.pl
rodzina mszaków z rzędu plechowatych
SJP.pl
w starożytnym Rzymie rodzaj wierzchniego okrycia męskiego, prostokątny płat tkaniny wełnianej, dowolnie drapowany i upinany na ramieniu fibulą; palium
SJP.pl
członek zakonu pallotynów, zakonu męskiego prowadzącego działalność misyjną i duszpasterską; palotyn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zakonnik ze Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego;
Wiktionary
(1.1) Formacja zakonna u pallotynów dzieli się na: wstępną, podstawową i stałą.
Wiktionary
rzecz. pallotynka ż.
przym. pallotyński
Wiktionary
zakon męski założony w XIX wieku we Włoszech, prowadzący działalność misyjną i duszpasterską, kształcący zaangażowany w życie Kościoła laikat; palotyni
SJP.pl
Pallotyni, właściwie "Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego" (łac. "Societas Apostolatus Catholici" – "SAC") – katolicka wspólnota księży i braci, założona przez św. Wincentego Pallottiego w 1. połowie XIX wieku. Pallotyni charakteryzują się licznymi dziełami duszpasterskimi i misyjnymi na wszystkich kontynentach oraz promowaniem współpracy z ludźmi świeckimi.
Wikipedia
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Apostolstwa Katolickiego, zajmującego się działalnością misyjną i duszpasterską, odpowiednika zakonu pallotynów; palotynka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. zakonnica z katolickiego Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Apostolstwa Katolickiego;
Wiktionary
(1.1) Tegoroczne rekolekcje odbyły się w Gnieźnie na początku Wielkiego Postu w domu sióstr pallotynek.
Wiktionary
rzecz. pallotyn mos.
przym. pallotyński
Wiktionary
zakon żeński założony w XIX wieku we Włoszech, prowadzący działalność misyjną i duszpasterską, kształcący zaangażowany w życie Kościoła laikat, odpowiednik zakonu pallotynów; palotynki
SJP.pl
Siostry Pallotynki (właściwie Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Apostolstwa Katolickiego, skrót: SAC) – żeńskie katolickie zgromadzenie zakonne założone przez św. Wincentego Pallottiego, a sprowadzone do Polski przez ks. Alojzego Majewskiego w 1934. Dewiza zgromadzenia brzmi: "Dla nieskończonej Chwały Bożej".
Wikipedia
odnoszący się do członka zakonu pallotynów lub pallotynek, charakterystyczny dla tych zakonów; palotyński
SJP.pl
jednostka długości w amerykańskim i angielskim systemie miar
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: palma
Wiktionary
Palm – określenie palmtopa pracującego pod kontrolą systemu operacyjnego Palm OS.
Pierwotnie określenie Palm stosowano tylko do urządzeń wyprodukowanych przez firmę Palm lub 3com. Jednymi z większych producentów urządzeń z Palm OS były także firmy Handspring, Sony i Tapwave, których produkty również określało się mianem Palmów. Handspring w 2004 roku został wykupiony przez Palm (wówczas „palmOne”). Sony w 2004 roku, a Tapwave w 2005 roku zaprzestało produkcji urządzeń z Palm OS.
Wikipedia
IPA: palm, AS: palm
Wiktionary
1. drzewo tropikalne;
2. gałązka przystrojona kwiatami, święcona w kościele katolickim w Palmową Niedzielę;
3. zwycięstwo, pierwszeństwo; pierwsze miejsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Arecaceae|ref=tak., roślina drzewiasta z rodziny arekowatych z gładkim pniem i charakterystycznym pióropuszem liści na szczycie;
(1.2) rel. zwykle zdobiona gałązka lub ich pęk poświęcana w Niedzielę Palmową;
(1.3) przen. zwycięstwo, pierwszeństwo w czymś
(1.4) iron. przen. szaleństwo, zwariowanie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na plażaaży rosną palmy kokosowe.
(1.2) Na stołach stały (…) laleczki gipsowe i cukrowe, przedstawiające pasterki z pasterzami, cyganów prowadzących niedźwiedzie, i świętych, trzymających w ręku pozłacane palmy.
Wiktionary
IPA: ˈpalma, AS: palma
Wiktionary
rzecz. palmiarnia ż., palmiczka ż., palmowce lm nm., palmowe lm nm., palmy lm nm.
:: zdrobn. palemka ż.
przym. palmowy
Wiktionary
skamieniały pień palmowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z miejscowością El Palmar de Troya, dotyczący tej miejscowości
(1.2) związany z palmarianizmem, dotyczący palmarianizmu
Wiktionary
rzecz. palmarianizm m., palmarianin m., palmarianka ż.
Wiktionary
gruby, szeroki rzemień, który służył w dawnych szkołach do bicia uczniów po dłoni
SJP.pl
[czytaj: palmbuk] rzadko: minikomputer wielkości dłoni z ciekłokrystalicznym ekranem dotykowym; palmtop
SJP.pl
ornament z rozchodzących się promieniście płatków, przypominający kielich kwiatu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. szt. dekoracyjny motyw w kształcie ułożonego wachlarzowo liścia palmy;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
niewielki ornament z rozchodzących się promieniście płatków, przypominający kielich kwiatu
SJP.pl
dotyczący, odnoszący się do palmetki, mający formę palmetki
SJP.pl
dotyczący palmety, mający formę palmety (np. ornament palmetowy)
SJP.pl
oszklone, utrzymujące wilgoć i odpowiednią temperaturę pomieszczenie, w którym hoduje się palmy lub inne rośliny egzotyczne; palmiera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogrod. szklarnia, w której uprawia się tropikalne rośliny osiągające duże rozmiary, przede wszystkim palmy;
Wiktionary
Palmiarnia – rodzaj wysokiej szklarni przystosowanej do uprawy i eksponowania w strefie klimatu umiarkowanego palm. W szerszym znaczeniu określa się tym mianem wszelkie duże szklarnie, w których uprawiane są i eksponowane rośliny osiągające duże rozmiary i pochodzące z krajów tropikalnych. Palmiarnie budowane są w ogrodach botanicznych, w parkach, dawniej także w parkach przypałacowych, a mogą być także samodzielnymi jednostkami budowanymi i zarządzanymi przez miasta.
Wikipedia
(1.1) Zwiedzając palmiarnię widzieliśmy też te duże akwaria.
Wiktionary
IPA: palˈmʲjarʲɲa, AS: palmʹi ̯arʹńa
Wiktionary
rzecz. palmy nmos., palmowe nmos., palmowce nmos., palmiczka ż., palma ż., palemka ż.
przym. palmowy
Wiktionary
niewielka palma bez pnia, o charakterystycznych, wachlarzowatych liściach; karłatka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Chamaerops humilis|L.|ref=tak., wiecznie zielona roślina z rodziny arekowatych;
Wiktionary
(1.1) Elipsoidalne owoce palmiczki są niejadalne.
Wiktionary
rzecz. palmowe nmos., palma ż., palemka ż., palmiarnia ż., palmowce lm nm., palmy lm nm.
przym. palmowy
Wiktionary
(1.1) karłatka niska, karłatka, chamerops niski
Wiktionary
oszklone, utrzymujące wilgoć i odpowiednią temperaturę pomieszczenie, w którym hoduje się palmy lub inne rośliny egzotyczne; palmiarnia
SJP.pl
1. starożytne miasto w Syrii; Palmyra;
2. miasto w Kolumbii;
3. miasto w Wenezueli;
4. miasto na Kubie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Palmira (miasto w Syrii; Palmyra); palmyreński, palmyrski
SJP.pl
1. starożytne miasto w Syrii; Palmyra;
2. miasto w Kolumbii;
3. miasto w Wenezueli;
4. miasto na Kubie
SJP.pl
przymiotnik od: Palmiry
SJP.pl
podwarszawska wieś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś położona w województwie mazowieckim, której okolice były miejscem kaźni Polaków podczas okupacji niemieckiej;
Wiktionary
Zobacz też: Palmiry (zniesiona osada leśna).
Palmiry – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie nowodworskim, w gminie Czosnów. Leży w Kotlinie Warszawskiej.
Wikipedia
(1.1) W dniach 20 i 21 czerwca 1940 w Palmirach koło Warszawy Niemcy rozstrzelali kilkaset osób. Byli wśród nich prawnicy, publicyści, przemysłowcy, ludzie ze świata sztuki, oficerowie.
Wiktionary
przym. palmirski
Wiktionary
kwas palmitowy: biała nieprzezroczysta lub półprzezroczysta substancja występująca w olejach i tłuszczach roślinnych oraz zwierzęcych, używana do produkcji mydła; kwas palmitynowy, palmityna (częściej)
SJP.pl
biała nieprzezroczysta lub półprzezroczysta substancja występująca w olejach i tłuszczach roślinnych oraz zwierzęcych, używana do produkcji mydła; kwas palmitowy (rzadziej), kwas palmitynowy
SJP.pl
Nie mylić z: alkaloidem palmatyną.
Palmityna, olej palmitynowy, – organiczny związek chemiczny z grupy trójglicerydów, triester glicerolu i kwasu palmitynowego.
Wikipedia
kwas palmitynowy: biała nieprzezroczysta lub półprzezroczysta substancja występująca w olejach i tłuszczach roślinnych oraz zwierzęcych, używana do produkcji mydła; kwas palmitowy (rzadziej), palmityna
SJP.pl
palmtop z funkcją telefonu komórkowego
SJP.pl
gatunek padlinożernego ptaka z rodziny jastrzębiowatych; rakama
SJP.pl
Palmojad, rakama ("Gypohierax angolensis") – gatunek dużego ptaka z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae), jedyny przedstawiciel rodzaju Gypohierax. Występuje na terenie Afryki Subsaharyjskiej.
Wikipedia
[czytaj: palmoliw] marka wyrobów kosmetycznych
SJP.pl
Pa
Wikipedia
rodzina roślin drzewiastych występująca głównie w strefie międzyzwrotnikowej i podzwrotnikowej; palmy, arekowate
SJP.pl
o cechach palmowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
1. rząd roślin z klasy jednoliściennych;
2. rodzina ptaków, do której należy kilkanaście gatunków z rzędu wróblowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Arecales|Bromhead|ref=tak., rząd roślin zaliczanych do jednoliściennych;
Wiktionary
(1.1) Liście palmowców są dłoniasto lub pierzasto złożone.
Wiktionary
rzecz. palmowe nmos., palmiczka ż., palemka ż., palma ż., palmiarnia ż., palmy lm nm.
przym. palmowy
Wiktionary
(1.1) arekowce
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Arecidae|Takht.|ref=tak., podklasa roślin należących do klasy jednoliściennych
Wiktionary
(1.1) Kwiaty palmowych zazwyczaj są wiatropylne.
Wiktionary
rzecz. palma ż., palemka ż., palmiarnia ż., palmiczka ż., palmowce lm nm., palmy lm nm.
przym. palmowy
Wiktionary
(1.1) arekowe
Wiktionary
1. gatunek niewielkiego ptaka z rzędu wróblowych;
2. przedstawiciel rzędu roślin jednoliściennych
SJP.pl
Palmowiec ("Dulus dominicus") – gatunek małego ptaka, będący jedynym przedstawicielem rodziny palmowców (Dulidae) w rzędzie wróblowych (Passeriformes). Przez niektórych autorów bywał włączany do rodziny jemiołuszek (Bombycillidae). Występuje endemicznie na wyspie Haiti i pobliskich małych wysepkach. Nie wyróżnia się podgatunków.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: palma, przypominający palmę, charakterystyczny dla palmy lub w jakiś inny sposób związany z palmą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z palmy
(1.2) wykonany z drewna lub innej części palmy
(1.3) będący częścią palmy
Wiktionary
IPA: palˈmɔvɨ, AS: palmovy
Wiktionary
rzecz. palmy nmos., palmowe nmos., palmiczka ż., palmowce nmos., palma ż., palemka ż., palmiarnia ż.
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny bławatnikowatych
SJP.pl
minikomputer wielkości dłoni z ciekłokrystalicznym ekranem dotykowym; palmbook
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. komputer kieszonkowy, który mieści się w dłoni;
Wiktionary
Palmtop (komputer podręczny, ang. "personal digital assistant", "PDA") – zminiaturyzowany komputer mieszczący się w dłoni lub kieszeni. Wyposażony w miniaturową klawiaturę fizyczną, albo wyświetlaną na ekranie lub w oprogramowanie do rozpoznawania pisma ręcznego.
Wikipedia
(1.1) Ładowarka samochodowa jest idealnym rozwiązaniem dla osób, które często podróżują ze swoim palmtopem. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˈpalm̥tɔp, AS: palm̦top
Wiktionary
(1.1) PDA
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Arecaceae|ref=tak., rodzina roślin zaliczana do jednoliściennych;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: palma
Wiktionary
(1.1) Specyficzny pień palm nazywany jest kłodziną.
Wiktionary
rzecz. palemka ż., palma ż., palmiarnia ż., palmiczka ż., palmowce lm nm., palmowe lm nm.
przym. palmowy
Wiktionary
(1.1) arekowate
Wiktionary
1. starożytne miasto w Syrii; Palmira;
2. atol na Pacyfiku;
3. nazwa wielu miejscowości i gmin w USA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Syrii, w północnej części Pustyni Syryjskiej;
(1.2) geogr. niewielki atol w północnej części Oceanu Spokojnego, położony na południe od Hawajów;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1)
rzecz. palmyreńczyk mos., palmyrenka ż.
przym. palmyreński
(1.2)
przym. palmyrański
Wiktionary
(1.1) war. Palmira
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Palmyrą, dotyczący Palmyry (terytorium Stanów Zjednoczonych)
Wiktionary
rzecz. Palmyra ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Palmyra (miasto w Syrii; Palmira); palmireński, palmyrski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Palmyrą, dotyczący Palmyry
Wiktionary
rzecz. Palmyra ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Palmyra (miasto w Syrii; Palmira); palmyreński, palmireński
SJP.pl
urządzenie lub część jakiegoś większego urządzenia, służące do wytwarzania niewielkiego płomienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie wytwarzające płomień, służące do spawania metali
(1.2) część kuchenki gazowej, w której wytwarza się płomień, na której stawia się naczynia do gotowania
(1.3) każda inna część urządzenia wytwarzająca płomień
(1.4) pot. element grzewczy kuchenki elektrycznej
(1.5) przen. pot. głowa
Wiktionary
Palnik jest urządzeniem technicznym, przeznaczonym do wytwarzania wysokich temperatur poprzez spalanie gazu, względnie innego paliwa.
Paliwo jest mieszane przed lub wewnątrz dyszy, która służy do odpowiedniego ukierunkowania mieszanki zasilającej. Spalanie następuje w otaczającym powietrzu (np. palnik Bunsena) lub czystym tlenie (np. palnik acetylenowo-tlenowy).
Wikipedia
(1.2) Zapaliłam palnik i postawiłam czajnik na małym ogniu.
Wiktionary
IPA: ˈpalʲɲik, AS: palʹńik
Wiktionary
rzecz. zapalarka ż., palenie n., palarnia ż., palacz m., palaczka ż., rozpalanie n., palenia n., spalenie n., spalanie n., popalenie n., popalanie n., podpalanie n., podpalenie n., upalanie n., upalenie n.
czas. odpalić, rozpalać, palić ndk., spalić dk., spalać ndk., popalić dk., popalać ndk., podpalić dk., podpalać ndk., upalać ndk., upalić dk.
przym. palny, palnikowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|palnąć.
Wiktionary
czas. palnąć
Wiktionary
cecha jakiejś substancji będącej w stanie się zapalić, poddającej się procesowi palenia lub spalania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest palne; cecha tych, którzy są palni
Wiktionary
Palność – zdolność materiału do podtrzymywania ognia.
Wartość palności jest oznaczana jako współczynnik OI (ang. "Oxygen Index"), który wyraża procentową zawartość tlenu w mieszance z azotem niezbędną do podtrzymania palenia się materiału, którego temperatura w chwili zapłonu wynosiła 20 °C.
Wikipedia
rzecz. paliwo n., paliwko n., palenie n.
czas. odpalić, palić ndk.
przym. palny
przysł. palnie
Wiktionary
taki, który jest w stanie się zapalić, poddać procesowi palenia lub spalania
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeznaczony do palenia lub spalania
(1.2) taki, który jest w stanie się zapalić
(1.3) o broni: miotający pociskiem na skutek spalania ładunku
Wiktionary
(1.1) Wskutek użycia materiału palnego zniszczono wiele starych, drewnianych domków.
(1.3) Oddał trzy strzały z broni palnej.
Wiktionary
IPA: ˈpalnɨ, AS: palny
Wiktionary
rzecz. palący m., paląca ż., paliwo n., palarnia ż., palacz m., palaczka ż., palnik m., palenisko n., niedopałek m., palenie n., zapalniczka ż., spaliny nmos., palarka ż., zapalenie n., palność ż.
czas. palić ndk., rozpalać, dopalać ndk., dopalić dk., napalać się ndk., napalić się dk., napalić dk., odpalać ndk., odpalić dk., opalać ndk., opalić dk., przypalać ndk., przypalić dk., wypalać ndk., wypalić dk., zapalać ndk., zapalić dk.
przym. palący, niepalny, zapalony
Wiktionary
potocznie:
1. uderzyć, ugodzić, walnąć;
2. zrobić, powiedzieć coś lekkomyślnego, nierozważnego, bez namysłu; chlapnąć;
3. strzelić z broni palnej
SJP.pl
czasownik nieprzechodni
(1.1) pot. uderzyć
(1.2) pot. powiedzieć coś bez sensu
(1.3) pot. wystrzelić z broni
Wiktionary
(1.1) Jak ja cię palnę w mordę, to zobaczysz!
(1.2) Ale palnąłem głupotę!
(1.3) Ale żeś palnął z tej bazooki!
Wiktionary
IPA: ˈpalnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: palnõńć
Wiktionary
rzecz. palnięcie n.
Wiktionary
(1.1) uderzyć, strzelić, walnąć, wulg. pieprznąć, wulg. jebnąć, wulg. pierdolnąć, wulg. piznąć, rypnąć
(1.3) strzelić
Wiktionary
odrzucona tylna część ciała wieloszczeta, zawierająca jaja i plemniki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gatunek jadalnej ryby z rodziny ostrobokowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o maści konia: jasnobrązowy o żółtawym odcieniu; izabelowaty
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. granulowana substancja, która po połączeniu z cyrkonem tworzy bardzo trwały materiał wykorzystywany w budownictwie;
2. sposób specyficznego przyprawiania nalewek spirytusowych, polegający na zapaleniu trunku i późniejszym jego zgaszeniu cukrem
SJP.pl
1. granulowana substancja, która po połączeniu z cyrkonem tworzy bardzo trwały materiał wykorzystywany w budownictwie;
2. sposób specyficznego przyprawiania nalewek spirytusowych, polegający na zapaleniu trunku i późniejszym jego zgaszeniu cukrem
SJP.pl
cecha czegoś, co jest palone (wyprażone w wysokiej temperaturze)
SJP.pl
wyprażony w wysokiej temperaturze
SJP.pl
członek zakonu pallotynów, zakonu męskiego prowadzącego działalność misyjną i duszpasterską; pallotyn
SJP.pl
zakon męski założony w XIX wieku we Włoszech, prowadzący działalność misyjną i duszpasterską, kształcący zaangażowany w życie Kościoła laikat; pallotyni
SJP.pl
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Apostolstwa Katolickiego, zajmującego się działalnością misyjną i duszpasterską, odpowiednika zakonu pallotynów; pallotynka
SJP.pl
zakon żeński założony w XIX wieku we Włoszech, prowadzący działalność misyjną i duszpasterską, kształcący zaangażowany w życie Kościoła laikat, odpowiednik zakonu pallotynów; pallotynki
SJP.pl
odnoszący się do członka zakonu palotynów lub palotynek, charakterystyczny dla tych zakonów; pallotyński
SJP.pl
system, układ pali wbitych w grunt, których celem jest umacnianie go i tworzenie obszaru pod budowę jakiegoś obiektu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|palować.
Wiktionary
Palowanie – jedna z grup robót fundamentowych polegająca na osadzaniu w gruncie przy użyciu odpowiednich technologii stałych pali.
W procesie palowania można wyróżnić fazy:
Wikipedia
czas. palikować, palować ndk.
rzecz. pal mrz., palisada ż.
Wiktionary
1. tworzyć system drewnianych pali na jakimś terenie w celu przygotowania tego terenu pod budowę;
2. przytwierdzać coś do pala utwierdzonego w gruncie
SJP.pl
dawna opłata uiszczana za miejsce przy brzegu przeznaczone do cumowania statku
SJP.pl
Palowe ("funtcoll") – cło od towarów i statków cumujących w portach, pobierane przez władze miast pruskich (Elbląg, Gdańsk). Ściągano je na potrzeby Hanzy od połowy XIV wieku, w XV wieku częściowo na rzecz państwa krzyżackiego, a po wojnie trzydziestoletniej - skarbów miejskich. Od końca XVI wieku część palowego zasilała skarb Rzeczypospolitej.
Wikipedia
Palowice (niem. "Pallowitz") – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie rybnickim, w gminie Czerwionka-Leszczyny. Wieś leży historycznie na Górnym Śląsku.
W latach 1954-1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Palowice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.
Wikipedia
PAL-owiec;
1. członek lub żołnierz PAL-u (Polskiej Armii Ludowej);
2. członek PAL-u (Polskiej Akademii Literatury)
SJP.pl
maszyna budowlana używana do wiercenia w gruncie otworów o znacznej średnicy i osadzania w nich pali
SJP.pl
wytwórca pali
SJP.pl
przymiotnik od: PAL (Polska Armia Ludowa); PAL-owski
SJP.pl
przymiotnik od: pal; taki, którego elementami składowymi są pale, taki, który zbudowany jest z pali lub taki, który w jakiś inny sposób może wykorzystywać pale
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z palem, dotyczący pala
Wiktionary
rzecz. pal m.
czas. palikować
Wiktionary
metoda diagnostyki medycznej polegająca na badaniu dotykiem; obmacywanie
SJP.pl
Palpacja ( palpatio), inaczej omacywanie – metoda diagnostyki medycznej, która polega na takim macaniu palcami (badanie dotykiem), aby wyczuć rozmiar, kształt, twardość lub położenie określonej struktury anatomicznej. Palpacja jest używana przez lekarzy w badaniu narządów, głównie klatki piersiowej i brzucha, a także do oceny tętna.
Wikipedia
związany z palpacją
SJP.pl
zbyt silne i szybkie bicie serca spowodowane stanami nerwicowymi, zaburzeniami rytmu serca lub innymi wadami serca; kołatanie serca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zbyt szybkie bicie serca;
Wiktionary
Palpitacja, kołatanie serca – objaw podmiotowy polegający na nieprzyjemnym odczuciu silnej, przyspieszonej lub nieprawidłowej akcji serca. Chociaż jest objawem chorobowym, może występować także u osób zdrowych. Jest jednym z najczęstszych powodów zgłaszania się pacjentów do kardiologa. Kołatanie serca rzadko jest objawem groźnej choroby.
Wikipedia
czas. palpitować ndk.
Wiktionary
(1.1) kołatanie serca
Wiktionary
niewielkie palto przeznaczone zazwyczaj dla dzieci; paletko, paltko, płaszczyk
SJP.pl
niewielkie palto przeznaczone zazwyczaj dla dzieci; paletko, palteczko, płaszczyk
SJP.pl
ciepłe, wierzchnie ubranie, zwykle używane jako płaszcz zimowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ciepłe okrycie wierzchnie do noszenia głównie zimą
Wiktionary
(1.1) I tak prędko po kolei odrywali się od stołu, rzucali nie dokończony obiad, kiwali głowami nie mając czasu na inne pożegnania i wybiegali ubierając się już w palta na schodach, i lecieli do fabryk, porywani tymi świstami, co jak kanonada rozlegały się nad miastem i zwoływały do pracy.
Wiktionary
IPA: ˈpaltɔ, AS: palto
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. paltko n., palteczko n.
Wiktionary
zdrobnienie od: paltot; stare, liche palto
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od paltot
Wiktionary
rzecz. paltot m., paletot mrz.
Wiktionary
stare, liche palto; paltocik
SJP.pl
dawne określenie na palto, ciepłe, wierzchnie ubranie, zwykle używane jako płaszcz zimowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. palto
Wiktionary
(1.1) Julia poszła otworzyć drzwi i po chwili wprowadziła do pokoju grubego pana w paltocie, ściskającego oburącz wypchaną teczkę.
Wiktionary
IPA: ˈpaltɔt, AS: paltot
Wiktionary
rzecz. paletot mrz., paltocik
Wiktionary
typ wiatraka, w którym zasadniczą częścią są obracane wiatrem śmigi (skrzydła napędowe) poruszające urządzenia do mielenia ziarna
SJP.pl
Paltrak – typ wiatraka, w którym zasadniczą częścią są obracane wiatrem (skrzydła napędowe) poruszające urządzenia do mielenia ziarna. Paltrak (podobnie jak koźlak) obracany jest w całości wraz z maszynami na kierunek wiatru, są jednak solidniej osadzone na torze jezdnym i rolkach umieszczonych w pierścieniu.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miejscowość w Rumunii, w okręgu Suczawa
Wiktionary
Paltynosa ( Păltinoasa) – wieś w Rumunii, w okręgu Suczawa, w gminie Paltynosa. W 2011 roku liczyła 2509 mieszkańców.
Wikipedia
1. duży palec u nogi;
2. zgrubienie od: palec;
3. potocznie: pendrive; pendrak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) anat. duży palec u nogi;
(1.2) zgrub. od: palec
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Państwo i Kościół od stuleci wkładają w życie dwojga ludzi swoje brudne paluchy.
Wiktionary
IPA: ˈpalux, AS: paluχ
Wiktionary
rzecz. palec m.
:: zdrobn. paluszek m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. rodzaj udrapowanych firanek nad sceną
2. w starożytnym Rzymie: płaszcz wojskowy noszony przez cesarza i naczelnego wodza; paludamentum
SJP.pl
w starożytnym Rzymie: płaszcz wojskowy noszony przez cesarza i naczelnego wodza; paludament
SJP.pl
Pa
Wikipedia
akwaterrarium bądź terrarium do hodowli zwierząt bagiennych lub pochodzących z deszczowego lasu tropikalnego, takich jak płazy i żółwie błotne
SJP.pl
Paludarium – rodzaj akwaterrarium bądź terrarium o wysokiej wilgotności powietrza, przeznaczonego do hodowli roślin i zwierząt bagiennych lub pochodzących z deszczowego lasu tropikalnego – głównie płazów lub żółwi błotnych. Nazwa "paludarium" pochodzi od łacińskich słów "palus" (bagno, moczary) i "arium" (zamknięty pojemnik).
Wikipedia
hydrolog badający bagna
SJP.pl
nauka o ewolucji i tworzeniu się bagien; bagnoznawstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. nauka o bagnach;
Wiktionary
Paludologia (łac. "palus", "paludis" „bagno” i gr. "logos" „nauka”), hydrologia bagien – nauka wchodząca w skład hydrologii. Interesuje się bagnem, jego związkami z otaczającym go środowiskiem, bada procesy wymiany wody pomiędzy nimi. Zajmuje się bilansem wodnym bagna, kształtowaniem się odpływu z tegoż bagna, jego ustrojem cieplnym, parowaniem zeń, określa reguły rządzące tworzeniem się bagiennej sieci hydrograficznej.
Wikipedia
IPA: ˌpaludɔˈlɔɟja, AS: paludoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. paludolog m.
przym. paludologiczny
Wiktionary
dotyczący paludologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. nazwa własna bagna, mokradła lub innego terenu podmokłego
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. zdrobnienie od: palec; niewielki, zazwyczaj najmniejszy palec u rąk i u nóg lub ogólnie o jakimkolwiek palcu, który jest mały;
2. rodzaj ciastka w kształcie chudej, długiej pałeczki;
3. potocznie o standardowej baterii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: palec
(1.2) pot. elektr. mała cylindryczna bateria typu AA lub AAA
(1.3) kulin. przekąska z cienkiego wypieku, zwykle z solą;
(1.4) kulin. panierowane rybne filety w małych, podłużnych porcjach;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wystarczy mu podać mały paluszek, a złapie za całą rękę!
Wiktionary
rzecz. palec m., paluch m., paliczek m., palusznik m., palcówka ż.
przym. palcowy, paluszkowy, palczasty
przysł. palczasto
Wiktionary
1. zdrobnienie od: palec; niewielki, zazwyczaj najmniejszy palec u rąk i u nóg lub ogólnie o jakimkolwiek palcu, który jest mały;
2. rodzaj ciastka w kształcie chudej, długiej pałeczki;
3. potocznie o standardowej baterii
SJP.pl
Zobacz też: paluszki – rodzaj przekąski.
Paluszki (nazwa historyczna: Do Paluszka) – przysiółek wsi Kasina Wielka w Polsce, położony w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim, w gminie Mszana Dolna.
W latach 1975–1998 przysiółek administracyjnie należał do województwa nowosądeckiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ paluszek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z paluszkiem, dotyczący paluszka
Wiktionary
rzecz. paluszek m.
Wiktionary
roślina z rodziny traw
SJP.pl
Pa
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
dział botaniki zajmujący się badaniem ziaren pyłku i zarodników roślin; palinologia
SJP.pl
1. niecierpliwa, pilna np. sprawa
2. kobieta cierpiąca na nikotynizm
3. np. przyprawa wywołująca ostrość w ustach
SJP.pl
osoba nałogowo paląca tytoń; palacz
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od czasownika palić
przymiotnik
(2.1) książk. przen. pilny, naglący, niecierpiący zwłoki
(2.2) książk. przen. dojmujący, dotkliwy
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(3.1) osoba paląca papierosy
Wiktionary
(2.1) Rząd zdecydował się rozwiązać palącą kwestię bezrobocia.
Wiktionary
IPA: paˈlɔ̃nt͡sɨ, AS: palõncy
Wiktionary
rzecz. palenie n., paląca ż.
czas. palić ndk.
przym. palny
Wiktionary
(3.1) palacz; reg. śl. kurzok
Wiktionary
1. wykrzyknik naśladujący głośny dźwięk instrumentu lub wystrzał;
2. wykrzyknik naśladujący nucenie; mmm
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca głośny dźwięk instrumentu lub wystrzał
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) paam, pamm
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== pam (język walijski.) ==
wymowa.
IPA|pam.
znaczenia.
przysłówek
(1.1) dlaczego
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== pam (język walijski.) ==
wymowa.
IPA|pam.
znaczenia.
przysłówek
(1.1) dlaczego
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
(1.1) paam, pamm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) posp. żart. rel. Pan Bóg
Wiktionary
(1.1) To uczucie kiedy dostrzegasz, że skazywanie ludzi na śmierć w imię pambuka, donoszenie i nienawiść są częścią religii.
(1.1) Tak dziś wiało od rana, że pachołki zamiast - jak pambuk przykazał - grzecznie stać, turlały się radośnie wzdłuż chodników, wzbudzając niepokój stojących w pobliskich korkach kierowców.
(1.1) Wszystkich pambuków wymyślili ludzie.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Pamela – imię żeńskie pochodzenia literackiego, wymyślone przez XVI-wiecznego poetę Philipa Sidneya na użytek poematu "Arkadia" w 1590 roku. W 1740 roku Samuel Richardson uczynił osobę o tym imieniu tytułową bohaterką powieści "Pamela, czyli Cnota nagrodzona". Powieść tę sparodiował szybko Henry Fielding, pisząc swój debiut literacki "An Apology for the Life of Mrs. Shamela Andrews", przyczyniając się do upowszechnienia imienia Pamela.
Wikipedia
IPA: pãˈmɛla, AS: pãmela
Wiktionary
rodzaj bojki ratowniczej
SJP.pl
a) dawniej: walet trefl
b) rodzaj gry w karty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. karc. rodzaj karty do gry; walet treflowy;
(1.2) daw. karc. dama atutowa w grze w mariasza
(1.3) daw. karc. rodzaj gry w karty;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpãw̃fʲil, AS: pãũ̯fʹil
Wiktionary
a) dawniej: walet trefl
b) rodzaj gry w karty
SJP.pl
starożytna kraina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. kraina w Azji Mniejszej i późniejsza prowincja rzymska;
Wiktionary
Pamfilia, Pamfylia, Pamphylia (gr. Παμφυλία Pamphylía), dawniej Mopsopia – w starożytności kraina w południowej Azji Mniejszej, pomiędzy Licją i Cylicją, od północy granicząca z Pizydią. W kierunku południkowym rozciągająca się od Morza Śródziemnego do gór Taurus (obecnie obszar tureckiej prowincji Antalya).
Wikipedia
(1.1) Biblia mówi nam, że apostołowie mówili w językach Partów, Medów, Elamitów, Kapadocjan, mieszkańców Pontu, Mezopotamii, Judei, Azji, Rzymu, Krety, Egiptu, Pamfilii, Frygii i Libii.
Wiktionary
przym. pamfilijski
Wiktionary
(1.1) war. Pamfylia, Mopsopia
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pamfilią, dotyczący Pamfilii
Wiktionary
rzecz. Pamfilia ż.
Wiktionary
1. osoba amatorsko pisząca pamflety, utwory publicystyczne lub literackie ośmieszające i krytykujące określone osoby, grupy społeczne lub instytucje polityczne;
2. osoba lubiąca czytać pamflety
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pamflet
Wiktionary
(1.1) To nie pamflet, lecz tylko marny pamflecik.
Wiktionary
rzecz. pamflet m.
Wiktionary
autor piszący pamflety
SJP.pl
utwór publicystyczny lub literacki ośmieszający i krytykujący określone osoby, grupy społeczne, instytucje polityczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. satyryczny utwór publicystyczny lub literacki mający na celu zdemaskowanie, ośmieszenie i poniżenie osoby, grupy, środowiska społecznego lub instytucji
Wiktionary
Pamflet – utwór publicystyczny lub literacki, nierzadko anonimowy, zmierzający do zdemaskowania, ośmieszenia i poniżenia osoby, środowiska społecznego, instytucji. Posługuje się ekspresywną retoryką, przejaskrawieniami w sformułowaniach, elementami satyrycznymi.
Wikipedia
IPA: ˈpãw̃flɛt, AS: pãũ̯flet
Wiktionary
rzecz. pamflecista m., pamflecistka ż., pamflecik mrz.
przym. pamfletowy
Wiktionary
łańcuch górski w Azji Centralnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rozległy region górski w Azji Środkowej stanowiący węzeł orograficzny, od którego rozchodzą się pasma Hindukusz, Karakorum, Kunlun i inne;
(1.2) geogr. hydron. rzeka we wschodnim Tadżykistanie i w północno-zachodnim Afganistanie;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Wyższe rejony Pamiru pokryte są śniegiem przez cały rok.
(1.2) Z jeziora wypływa rzeka Pamir, która dalej stanowi granicę afgańsko-tadżycką.
Wiktionary
IPA: ˈpãmʲir, AS: pãmʹir
Wiktionary
rzecz. Pamiry nmos., Pamirczyk mos., Pamirka ż., pamirski mrz.
przym. pamirski
Wiktionary
(1.1) rzad. Pamiry
Wiktionary
przymiotnik od: Pamir (góry w Azji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pamirem, dotyczący Pamiru
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język pamirski
Wiktionary
rzecz. Pamir mrz., Pamiry nmos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) rzad. geogr. łańcuch górski w Azji Centralnej;
Wiktionary
rzecz. Pamir mrz., Pamirczyk mos., Pamirka ż., pamirski mrz.
przym. pamirski
Wiktionary
(1.1) Pamir
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński. pamiętać
Wiktionary
zdrobnienie od: pamiątka
SJP.pl
1. przedmiot mający przypominać jakąś osobę, miejsce lub zdarzenie;
2. zapamiętany obraz przeszłości, pamięć o kimś lub o czymś, wspomnienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) drobny przedmiot lub znak przypominający jakieś zdarzenie, miejsce albo osobę
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Z każdych zagranicznych wakacji przywozimy mnóstwo pamiątek.
(1.1) Spójrz, ta blizna to pamiątka po operacji.
Wiktionary
IPA: pãˈmʲjɔ̃ntka, AS: pãmʹi ̯õntka
Wiktionary
rzecz. pamiątkarstwo n., pamięć ż., pamiętnik m., pamiętnikarstwo n., pamiętnikarz m., Pamiątka ż., pamiętanie n., zapamiętanie n., pamięciówka ż., pamiętliwość ż., upamiętnianie n., upamiętnienie n.
czas. pamiętać ndk., zapamiętać dk., upamiętniać ndk., upamiętnić dk.
przym. pamięciowy, pamiątkowy, pamiętliwy, pamiętny
przysł. pamiątkowo, pamięciowo, pamiętliwie
Wiktionary
przymiotnik od: pamiątkarstwo; związany z pamiątkarstwem, dotyczący, podobny do pamiątkarstwa
SJP.pl
produkcja przedmiotów sprzedawanych potem jako pamiątki
SJP.pl
wytwórca lub sprzedawca pamiątek
SJP.pl
Pamiątkowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Szamotuły.
Wikipedia
1. przymiotnik od: pamiątka; podobny lub taki, jak pamiątka, charakterystyczny dla pamiątki;
2. przypominający coś, co się już wydarzyło, mający przywołać myśli o kimś lub o czymś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który jest pamiątką, pozostałością po czymś lub po kimś
(1.2) taki, który został wykonany, aby upamiętniać coś lub kogoś
Wiktionary
(1.1) Uczestnicy biegu narciarskiego otrzymali pamiątkowe dyplomy.
(1.2) O dawnym gmachu muzeum informuje tablica pamiątkowa przy obelisku.
(1.2) (…) na miejscu egzekucji społeczeństwo miasta wzniosło symboliczną mogiłę opatrzoną krzyżem i pamiątkową tablicą.
(1.2) Wielu z górali postanowiło upamiętnić spotkanie z niepospolitym gościem pamiątkową fotką.
Wiktionary
IPA: ˌpãmʲjɔ̃ntˈkɔvɨ, AS: pãmʹi ̯õntkovy
Wiktionary
rzecz. pamiątka ż., pamięć ż., pamiątkarstwo n., pamiętnik mrz.
Wiktionary
studia badające rolę pamięci w kulturze i społeczeństwie; memory studies
SJP.pl
umiejętność szybkiego zapamiętywania, kojarzenia pewnych faktów, łatwość w przywoływaniu w pamięci tego, co już było; pamiętliwość
SJP.pl
przymiotnik od: pamięć; doskonalący pamięć, łatwo zapamiętywany lub w jakiś inny sposób powiązany z pamięcią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z pamięcią
Wiktionary
IPA: ˌpãmʲjɛ̇̃ɲˈt͡ɕɔvɨ, AS: pãmʹi ̯ė̃ńćovy
Wiktionary
rzecz. pamięć ż., pamiętnik m., pamiętniczek m., pamiątka ż., pamięciówka ż.
czas. pamiętać
przym. pamiętliwy
przysł. pamięciowo
Wiktionary
o oprogramowaniu, programach komputerowych: wykorzystujący znaczne zasoby pamięci komputerowej
SJP.pl
zgrubienie od: pamięciówka
SJP.pl
potocznie: tekst, który należy opanować pamięciowo, wykuć, zawierający np. liczne definicje, nazwy własne, daty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. wiedza do opanowania na pamięć
Wiktionary
rzecz. pamiątka ż., pamięć ż., pamiętanie n., zapamiętanie n., spamiętanie n.
czas. pamiętać ndk., zapamiętać dk., spamiętać dk.
przym. pamiętny, pamięciowy
przysł. pamięciowo, pamiętnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pamiętać.
Wiktionary
IPA: ˌpãmʲjɛ̃nˈtãɲɛ, AS: pãmʹi ̯ẽntãńe
Wiktionary
czas. pamiętać
rzecz. pamiątka ż., pamięciówka ż.
Wiktionary
1. mieć zdolność do przyswajania, przechowywania w mózgu i odtwarzania w jakichś okolicznościach tego, co już było;
2. wykazywać się troską o coś lub o kogoś, myśleć o czymś, o kimś;
3. mieć żal do kogoś, żywić urazę do kogoś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) przechowywać informacje w pamięci i potrafić je odtwarzać
(1.2) (o przedmiotach) pochodzić z dawnych czasów
(1.3) dbać, troszczyć się o kogoś lub o coś
(1.4) mieć żal, odczuwać urazę
Wiktionary
(1.1) Moja terapeutka mówiła, że to wyparcie – psychologiczny szacher-macher mózgu, który sobie nie życzy pamiętać o rzeczach niemiłych.
(1.2) Moneta odnaleziona przez archeologów pamięta czasy Bolesława Chrobrego.
Wiktionary
IPA: pãˈmʲjɛ̃ntat͡ɕ, AS: pãmʹi ̯ẽntać
Wiktionary
rzecz. pamięć ż., pamiątka ż., pamiętnik m., pamiętniczek m., pamiętanie n., pamięciówka ż.
przym. pamięciowy, pamiętny, pamiętliwy
czas. zapamiętać dk., zapamiętywać ndk., popamiętać dk.
Wiktionary
(1.3) myśleć
Wiktionary
umiejętność szybkiego zapamiętywania, kojarzenia pewnych faktów, łatwość w przywoływaniu w pamięci tego, co już było; pamięciowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest pamiętliwe; cecha tych, którzy są pamiętliwi
Wiktionary
przym. pamiętliwy
przysł. pamiętliwie
rzecz. pamiątka ż., pamiętniczek mrz., pamięć ż.
Wiktionary
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: pamiętliwy; bardziej pamiętliwy
SJP.pl
1. pamiętający długo doznane krzywdy, przykrości itp.;
2. dawniej:
a) dbający o kogoś, o coś; troskliwy, dbały, pieczołowity;
b) mający dobrą pamięć
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pamiętający długo urazy, doznane krzywdy, przykrości itp.
Wiktionary
(1.1) (…) Ale dodaje też, że prezydent jest politykiem pamiętliwym, potrafi czekać.
Wiktionary
rzecz. pamiętliwość ż., pamiątka ż., pamięć ż.
przym. pamięciowy
czas. pamiętać
Wiktionary
zdrobnienie od: pamiętnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pamiętnik
Wiktionary
IPA: ˌpãmʲjɛ̃ntʲˈɲit͡ʃɛk, AS: pãmʹi ̯ẽntʹńiček
Wiktionary
rzecz. pamiętnik m., pamięć ż., pamiętliwość ż.
czas. pamiętać
przym. pamiętnikowy, pamięciowy
Wiktionary
przymiotnik od: pamiętniczek; mający postać niewielkiego pamiętnika, powiązany z pamiętniczkiem
SJP.pl
przysłówek
(1.1) od pamiętny
Wiktionary
rzecz. pamięć ż., pamięciówka ż., pamiętność ż.
Wiktionary
przestarzały stopień wyższy od przysłówka: pamiętnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: pamiętny
SJP.pl
1. mały album, zeszyt do wpisywania komuś na pamiątkę rymowanek, wierszy;
2. notatki regularnie prowadzone przez kogoś, zawierające informacje o bieżących wydarzeniach;
3. utwór literacki, w którym autor przedstawia wydarzenia, w których sam brał udział, zazwyczaj interpretując je i opisując towarzyszące im uczucia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wspomnienia spisywane przez kogoś, zwykle na własne potrzeby
(1.2) eduk. albumik do umieszczania wierszy, aforyzmów, pamiątkowych wpisów itp., zwykle używany przez dzieci w wieku szkolnym
(1.3) liter. utwór literacki opisujący wydarzenia z życia bohatera, opierający się na jego wspomnieniach i przeżyciach
Wiktionary
Pamiętnik – gatunek literatury stosowanej, relacja prozatorska o zdarzeniach, których autor był uczestnikiem bądź naocznym świadkiem. Pamiętnik (w przeciwieństwie do dziennika) opowiada o zdarzeniach z pewnego dystansu czasowego, w związku z czym kształtuje się dwupłaszczyznowość narracji: autor pamiętnika opowiadać może nie tylko o tym, jak zdarzenia przebiegały, lecz może ujawniać również swoje stanowisko wobec nich w chwili pisania.
Wikipedia
rzecz. pamiętnikarstwo n., pamiętnikarz m., pamiętnikarka ż., pamiątka ż., pamiętniczek m., pamięć ż.
czas. pamiętać ndk., zapamiętać dk.
przym. pamiętnikarski, pamiątkowy, pamięciowy
Wiktionary
(1.1) przest. memuar, książk. raptularz
(1.2) daw. sztambuch
Wiktionary
kobieta pisząca pamiętniki lub zajmująca się pamiętnikarstwem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta prowadząca pamiętnik
Wiktionary
rzecz. pamiętnik mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: pamiętnikarstwo; odnoszący się do pamiętnikarstwa, związany z pamiętnikarstwem, charakterystyczny dla pamiętnikarstwa
SJP.pl
1. dział piśmiennictwa obejmujący pamiętniki, dzienniki i diariusze;
2. pisanie pamiętników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sztuka pisania pamiętników
Wiktionary
rzecz. pamiętnik mrz., pamiątka ż.
Wiktionary
osoba pisząca pamiętniki lub zajmująca się pamiętnikarstwem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba prowadząca pamiętnik
Wiktionary
rzecz. pamiętnik mrz., pamiątka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: pamiętnik; mający charakter pamiętnika, odnoszący się do pamiętnika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest pamiętne; cecha tych, którzy są pamiętni
Wiktionary
przym. pamiętny
przysł. pamiętnie
Wiktionary
1. ważny, godny pamięci, taki, który się długo pamięta;
2. pamiętający o kimś lub o czymś, troszczący się o coś lub o kogoś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który długo się pamięta; godny zapamiętania; zapadający w pamięć
(1.2) daw. taki, który przechowuje w pamięci
(1.3) daw. taki, który troszczy się
Wiktionary
(1.1) W ten pamiętny dla wielu wtorek, około godz. 15.00 pojawiła się chmura burzowa, która pozostawiła po sobie 12 ofiar śmiertelnych i wielkie spustoszenie.
Wiktionary
rzecz. pamięć ż., pamiętność ż., pamięciówka ż., pamiątka ż.
czas. pamiętać
Wiktionary
(1.1) niezapomniany
(1.2) pomny
(1.3) pieczołowity, troskliwy
Wiktionary
1. zdolność umysłu do zachowywania wrażeń, przeżyć, utrwalania informacji
2. pamiętanie, wspominanie
3. urządzenie przechowujące informacje, stosowane głównie w komputerach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdolność umysłu do zapamiętywania – przechowywania wspomnień, informacji itp.;
(1.2) fakt zachowania informacji, możliwość przypominania sobie – indywidualnie albo w umyśle i kulturze zbiorowości
(1.3) techn. zdolność niektórych materiałów do powracania do utraconego, pierwotnego kształtu
(1.4) inform. podzespół lub urządzenie przechowujące dane;
Wiktionary
Pamięć – zdolność do rejestrowania i ponownego przywoływania wrażeń zmysłowych, skojarzeń, informacji, występująca u ludzi, niektórych zwierząt i w komputerach. W każdym z tych przypadków proces zapamiętywania ma całkowicie inne podłoże fizyczne oraz podlega badaniom naukowym na podstawie różnych zestawów pojęć.
Wikipedia
(1.1) Spotkanie pozostało w mojej pamięci jako miłe wspomnienie.
(1.2) Pamięć minionych wydarzeń jest potrzebna, by dokonać bilansu życiowego.
(1.4) Mój pecet ma 3 GB pamięci operacyjnej.
Wiktionary
IPA: ˈpãmʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ, AS: pãmʹi ̯ė̃ńć
Wiktionary
rzecz. pamiątka ż., pamiętnik m., pamięciówka ż., pamiętliwość ż., pamiętniczek m., niepamięć ż.
czas. pamiętać ndk., zapamiętać dk., zapamiętywać ndk., upamiętniać ndk., popamiętać dk.
przym. pamiętny, pamięciowy, pamiętliwy, pamiątkowy
przysł. pamiętnie, pamięciowo, pamiętliwie, na pamięć, z pamięci
Wiktionary
(1.1) pamiętanie
(1.2) pamiętanie, wspomnienie
(1.3) pamięć kształtu
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca głośny dźwięk instrumentu lub wystrzał
Wiktionary
(1.1) pam, paam
Wiktionary
rozległa, trawiasta równina stepowa w Ameryce Południowej; pampas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. południowoamerykański step
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. pampasowy
Wiktionary
rozległa, trawiasta równina stepowa w Ameryce Południowej; pampa
SJP.pl
gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych; wilk grzywiasty
SJP.pl
Pampasowiec ("Chrysocyon") – rodzaj ssaków z rodziny psowatych (Canidae).
Wikipedia
1. → pampas;
2. trawa pampasowa - rodzaj roślin z rodziny traw; gynerium, kortaderia, okolcz srebrzysty;
3. nibylis pampasowy - gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych; lis pampasowy, lisoszakal, aguraszi, lis Azary;
4. ocelot pampasowy - gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych; kot pampasowy, kolokolo;
5. sarniak pampasowy - gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny jeleniowatych; jeleń pampasowy;
6. tukotuko pampasowy - gatunek gryzonia z rodziny tukotukowatych
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) charakterystyczny dla pampasów, mający cechy lub właściwości przypisywane pampasom
przymiotnik relacyjny
(2.1) odnoszący się do pampasów, mający związek z pampasami
Wiktionary
(1.1) Naszym oczom ukazał się krajobraz pampasowy.
Wiktionary
rzecz. pampasowiec mzw., pampasy nmos., pampa ż.
Wiktionary
stepy Ameryki Południowej; pampa; rzadziej: pampas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) geogr. równinne stepy o klimacie umiarkowanym w Ameryce Południowej;
Wiktionary
(1.1) Do fauny pampasów należą m.in. kapibary i lisoszakale.
Wiktionary
przym. pampasowy
Wiktionary
miasto w północnej Hiszpanii, stolica regionu Navarra; Pamplona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północnej Hiszpanii, stolica prowincji Nawarra;
Wiktionary
Pampeluna ( Pamplona, Iruña lub Iruñea) – miasto w północnej Hiszpanii (193 tys. mieszkańców), stolica prowincji Nawarra. Miasto jest położone na wysokości 449 m n.p.m., nad rzekami Arga, Sadar i Elorz, w odległości 87 km od San Sebastián, 434 km od Barcelony oraz 411 km od Madrytu.
Wikipedia
(1.1) Wylądujemy na lotnisku w Pampelunie.
Wiktionary
rzecz. pampeluńczyk mos., pampelunka ż.
przym. pampeluński
Wiktionary
mieszkanka Pampeluny (miasta w Hiszpanii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pampeluny; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Pampeluna ż.
:: fm. pampeluńczyk mos.
przym. pampeluński
Wiktionary
mieszkaniec Pampeluny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pampeluny; osoba z tego miasta
Wiktionary
(1.1) W 2003 r., po dwóch miesiącach w śpiączce, zmarł Fermín Etxeberria, pampeluńczyk, który upadł podczas biegu i uderzył głową w bruk.
(1.1) – Miasto, które znasz, zniknie. Cicha, spokojna Pampeluna odejdzie w niebyt. Nastanie istny szał – ostrzegają mnie pampeluńczycy dwa dni przed najsłynniejszą fiestą świata.
Wiktionary
rzecz. Pampeluna ż.
:: fż. pampelunka ż.
przym. pampeluński
Wiktionary
→ Pampeluna (miasto w Hiszpanii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pampeluną, dotyczący Pampeluny
Wiktionary
(1.1) Śmierć Sancho III i podział ziem państwa pomiędzy jego synów oznaczały de facto koniec istnienia rozległego władztwa pampeluńskiego.
Wiktionary
rzecz. Pampeluna ż., pampeluńczyk mos., pampelunka ż.
Wiktionary
regionalnie: pajac
SJP.pl
zdrobniale o pamperze (niegdyś, dziś tylko gwarowo lub żartobliwie o osobie zachowującej się niepoważnie, śmiesznie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Poznań. rysunek lub zabawka przedstawiająca małego ludzika
Wiktionary
(1.1) W dzieciństwie często bawiłem się pamperkami.
(1.1) Narysuj mi jakiegoś ładnego pamperka.
Wiktionary
chłodny i porywisty wiatr wiejący z południa w kierunku północnej części Argentyny i Urugwaju
SJP.pl
Pa
Wikipedia
pot. ktoś młody, o niewielkim doświadczeniu zawodowym, ale pełen ambicji i przekonany o swej nieomylności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) lekcew. niedoświadczony pracownik
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pot. jednorazowa pielucha
Wiktionary
(1.1) Bogu ducha winne pampersy zarobią najmniej.
(2.1) Zużyte pampersy walają się przy śmietniku.
Wiktionary
zdrobnienie od: pampers
SJP.pl
potocznie: zakładać pieluchę jednorazową
SJP.pl
pot. ktoś młody, o niewielkim doświadczeniu zawodowym, ale pełen ambicji i przekonany o swej nieomylności
SJP.pl
miasto w północnej Hiszpanii, stolica regionu Navarra; Pampeluna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj pączka z mąki pszennej smażonego na tłuszczu; racuch, parowaniec
SJP.pl
zdrobnienie od: pampuch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rolnik, chłop
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk bamber, bauer
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Pa
Wikipedia
1. mężczyzna;
2. władca czegoś;
3. nauczyciel szkolny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna
(1.2) zwrot grzecznościowy w stosunku do mężczyzny; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty
(1.3) z czasownikiem w drugiej osobie zwrot nieco mniej bezpośredni niż „ty”, lecz raczej nieuprzejmy
(1.4) feudał lub właściciel ziemski, również magnat; władca
(1.5) pracodawca dla służby
(1.6) właściciel niewolników
(1.7) właściciel psa
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: pana
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Marek, jakiś pan do ciebie!
(1.2) Niech pan usiądzie.
(1.2) Czy mógłby pan podpisać się jeszcze w tym miejscu?
(1.3) Mógłbyś się pan pośpieszyć, nie widzisz pan, że ludzie czekają w kolejce?!
(1.3) Pośpiesz się pan, nie widzisz (pan), że ludzie czekają w kolejce?!
(1.4) W niektórych krajach pan feudalny miał tzw. „prawo pierwszej nocy”.
Wiktionary
IPA: pãn, AS: pãn
Wiktionary
rzecz. paniczyk mos., panieństwo n., panowanie n., Pan mos., panicz mos., pani ż., panna ż., państwo n.
czas. panować ndk.
przym. pański, Pański
Wiktionary
(1.1) mężczyzna, facet
(1.2) stpol. acan, asan, waszmość, asindziej, gospodzin; reg. śl. panaczek
Wiktionary
→ PAN (Polska Akademia Nauk); panowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z PAN-em, dotyczący PAN-u
Wiktionary
skr. PAN
przym. panowski
Wiktionary
(1.1) panowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk., gw-pl|Poznań., także środ. sport. przebita opona
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. od: pan
zaimek dzierżawczyfakt.
(3.1) twój lub jego w formie grzecznościowej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(3.1) Pana pies się odnalazł.
Wiktionary
IPA: ˈpãna, AS: pãna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. bogini i uosobienie leczenia za pomocą panaceum; córka Asklepiosa i Epione oraz siostra Higiei, Iaso, Ajgle, Akeso, Podalejriosa i Machaona;
(1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 2878, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1980 r.;
(1.3) geogr. jednostka osadnicza w stanie Floryda w USA;
Wiktionary
Panacea – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Floryda, w hrabstwie Wakulla.
Wikipedia
(1.2) Panacea porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza.
Wiktionary
IPA: ˌpãnaˈt͡sɛa, AS: pãnacea
Wiktionary
rzecz. panaceum n.
Wiktionary
(1.1) Panakeja
Wiktionary
środek leczniczy, który leczy wszystkie choroby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. lek (środek) na wszystko; superlekarstwo
(1.2) książk. przen. środek na wszystkie dolegliwości, kłopoty i trudności
Wiktionary
Panaceum (łac. "panacea", gr. πανάκεια "panákeia", od "pan" „wszystko” i "ákos" „lekarstwo”) – domniemany środek leczniczy przeciw wszystkim chorobom, poszukiwany przez alchemików, spotykany w legendach i mitach. Rolę panaceum przypisywano m.in. teriakowi.
Wikipedia
(1.1) Fałszywy znachor przekonywał, że jego lek to panaceum.
Wiktionary
IPA: ˌpãnaˈt͡sɛwũm, AS: pãnaceu̯ũm
Wiktionary
rzecz. Panacea ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pan
Wiktionary
nazwa handlowa leku przeciwbólowego i przeciwgorączkowego, zawierającego paracetamol; Apap, Acenol
SJP.pl
zwolennik, osoba należąca do ruchu politycznego zapoczątkowanego wśród Murzynów amerykańskich, podkreślającego głównie konieczność ich politycznego współdziałania
SJP.pl
ruch polityczny zapoczątkowany wśród Murzynów amerykańskich, podkreślający głównie konieczność ich politycznego współdziałania
SJP.pl
Pa
Wikipedia
1. przymiotnik od: panafrykanizm; związany z ideami panafrykanizmu, odnoszący się do panafrykanizmu;
2. odnoszący się do całej Afryki
SJP.pl
ozdoba noszona przez duchownych prawosławnych, wyglądem przypominająca kolczyk z owalną, bogato zdobioną ramką okalającą wizerunek jednego z męczenników
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ramka okalająca wizerunek jednego z męczenników, będąca częścią panagii (ozdoby noszonej przez duchownych prawosławnych, wyglądem przypominającej kolczyk)
SJP.pl
gatunek reliktowej byliny z rodziny araliowatych, której korzeń używany jest w lecznictwie i kosmetyce; ginseng, gin-seng, żeń-szeń
SJP.pl
obejmujący swym zasięgiem wszystkie tereny Albanii, odnoszący się do wszystkich terenów Albanii
SJP.pl
1. letni, jasny kapelusz wyplatany z włókien palmy rosnącej w Południowej Ameryce; także kapelusz słomkowy o tym kształcie
2. tkanina naśladująca plecionkę tych kapeluszy; rodzaj splotu stosowanego w tych kapeluszach
SJP.pl
1. letni, jasny kapelusz wyplatany z włókien palmy rosnącej w Południowej Ameryce; także kapelusz słomkowy o tym kształcie
2. tkanina naśladująca plecionkę tych kapeluszy; rodzaj splotu stosowanego w tych kapeluszach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odzież. pleciony kapelusz produkowany pierwotnie w Ekwadorze;
(1.2) pot. włók. tkanina półwełniana o splocie panamowym
(1.3) przest. wielka afera
Wiktionary
Panama, Republika Panamy ( Panamá, República de Panamá) – państwo w Ameryce Centralnej, położone na Przesmyku Panamskim, łączącym Amerykę Północną i Południową, pomiędzy Morzem Karaibskim na północy a Oceanem Spokojnym na południu. Graniczy z Kostaryką na zachodzie i Kolumbią na wschodzie. Powierzchnia kraju wynosi 75 420 km², a liczba ludności – 4 571 189 (2025). Stolicą i największym miastem jest miasto Panama.
Wikipedia
(1.1) W pięknej panamie Dawid wyglądał jak jakiś właściciel kasyna.
Wiktionary
rzecz. panamczyk mos., Panamczyk mos., Panama ż.
przym. panamowy
Wiktionary
(1.1) kapelusz panama
Wiktionary
statek, którego wielkość wraz z ładunkiem pozwala na przepłynięcie przez system śluz Kanału Panamskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) mors. największy statek jaki może przepłynąć przez Kanał Panamski;
Wiktionary
rzecz. Panama ż.
Wiktionary
(1.1) panamax
Wiktionary
mieszkaniec Panamy (miasta)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Panamy (stolicy państwa Panama)
Wiktionary
IPA: pãˈnãmt͡ʃɨk, AS: pãnãmčyk
Wiktionary
rzecz. Panama ż., panama ż., Panamczyk m., Panamka ż.
:: fż. panamka ż.
przym. panamski
Wiktionary
organizacja międzynarodowa zrzeszająca wszystkie (poza Kubą) państwa Ameryki Łacińskiej, USA i Kanadę; Unia Panamerykańska (w latach 1910-48), Organizacja Państw Amerykańskich (od 1948 r.)
SJP.pl
zwolennik doktryny politycznej głoszącej jedność, wspólnotę krajów kontynentu amerykańskiego pod przewodnictwem Stanów Zjednoczonych
SJP.pl
doktryna polityczna głosząca jedność, wspólnotę krajów kontynentu amerykańskiego pod przewodnictwem Stanów Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. doktryna polityczna wzywająca do zjednoczenia krajów obu Ameryk pod wodzą Stanów Zjednoczonych
Wiktionary
Panamerykanizm (gr. πᾶν- "pân-" „wszech-” + Ameryka) – idea i ruch polityczny postulujące zbliżenie i współpracę państw Ameryki Północnej i Południowej, odmiana pannacjonalizmu.
Panamerykanizm został zainicjowany w pierwszej połowie XIX w. w Ameryce Łacińskiej, odrodził się w końcu XIX wieku w USA; w XX wieku modyfikował cele i formy działania (polityka dobrego sąsiedztwa, Sojusz dla Postępu); od 1948 jest realizowany m.in,przez OPA.
Wikipedia
rzecz. panamerykański
przym. panamerykański
Wiktionary
przymiotnik od: panamerykanizm; charakterystyczny dla panamerykanizmu, odnoszący się do panamerykanizmu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. odnoszący się do całej Ameryki, zarówno Ameryki Północnej, jak i Ameryki Południowej
(1.2) związany z ideą panamerykanizmu
Wiktionary
(1.1) Caudillo ma aspiracje regionalne, a nawet panamerykańskie, chce przywrócić świetność boliwijskiej ojczyźnie, być przywódcą stada.
(1.1) Wczoraj panamerykańskie organizacje medyczne podawały, że zginęło od 50 do stu tysięcy osób.
Wiktionary
rzecz. panamerykanizm mrz.
Wiktionary
letni, jasny kapelusz wyplatany z włókien palmy rosnącej w Południowej Ameryce; panama
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Panamy (stolicy państwa Panama)
(1.2) rodzaj kapelusza damskiego
Wiktionary
IPA: pãˈnãmka, AS: pãnãmka
Wiktionary
rzecz. Panama, Panamczyk, Panamka, panamczyk
przym. panamski
Wiktionary
→ panama
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący panamy
Wiktionary
(1.1) Regularny splot panamowy (jeśli grubość wątku i osnowy są takie same) daje na tkaninie efekt szachownicy.
Wiktionary
rzecz. panama ż.
Wiktionary
związany z Panamą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Panama
(1.2) odnoszący się do miasta Panama
Wiktionary
IPA: pãˈnãmsʲci, AS: pãnãmsʹḱi
Wiktionary
rzecz. panamka ż., panamczyk mos., Panamka, Panamczyk, Panama
Wiktionary
zwolennik ruchu politycznego głoszącego potrzebę pojednania się wszystkich krajów ludów arabskich
SJP.pl
ruch polityczny głoszący potrzebę pojednania się wszystkich krajów ludów arabskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. doktryna głosząca zjednoczenie wszystkich ludów arabskojęzycznych;
Wiktionary
Panarabizm (z gr. "pan" = „wszystko” + „Arabowie”) – doktryna polityczna głosząca zjednoczenie wszystkich ludów arabskojęzycznych. Jego początki wiążą się z rozwojem arabskiego nacjonalizmu w XIX wieku. Ruch ten przyczynił się do powstania w 1945 roku Ligi Państw Arabskich.
Wikipedia
IPA: ˌpãnaˈrabʲism̥, AS: pãnarabʹism̦
Wiktionary
rzecz. panarabista m., Arabia ż.
przym. panarabski
Wiktionary
przymiotnik od: panarabizm; charakterystyczny dla panarabizmu, odnoszący się do panarabizmu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z panarabizmem, głoszący zjednoczenie ludów arabskich
Wiktionary
(1.1) W 1958 roku wojskowi obalili monarchię, a w 1968 roku władzę przejęła panarabska partia Baas.
Wiktionary
IPA: ˌpãnaˈrapsʲci, AS: pãnarapsʹḱi
Wiktionary
rzecz. panarabizm m., Arabia ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: panasonik] marka elektroniki użytkowej i firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) techn. urządzenie (magnetowid, telewizor, itp.) marki Panasonic
Wiktionary
Pa
Wikipedia
w starożytnych Atenach: obchodzone co cztery lata, najstarsze i największe święto ku czci bogini Ateny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) hist. święto ku czci Ateny;
Wiktionary
Panatenaje (gr. Παναθήναια "Panathḗnaia") – święto upamiętniające narodziny bogini Ateny, obchodzone w starożytnych Atenach w miesiącu "hekatombaion". Początkowo było świętem chłopskim; Pizystrat uczynił je naczelną uroczystością ateńską w VI w. p.n.e. Święto obchodzono co roku jako Małe Panatenaje, a co cztery lata, w trzecim roku każdej olimpiady, jako szczególnie uroczyste Wielkie Panatenaje. Święto przedstawione jest na fryzie w świątyni Partenon.
Wikipedia
(1.1) Wszelako najciekawsze i najbardziej znamienne dla Panatenajów były zawody w biegu czwórek z tzw. apobatami.
Wiktionary
IPA: ˌpãnatɛ̃ˈnajɛ, AS: pãnatẽnai ̯e
Wiktionary
przym. panatenajski
Wiktionary
1. igrzyska panatenajskie (Panatenaje)
2. amfora panatenajska - napełniona oliwą, służyła jako puchar dla zwycięzcy igrzysk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Panatenajami, dotyczący Panatenajów
Wiktionary
rzecz. Panatenaje nmos.
Wiktionary
[czytaj: panafinajKOS lub panafiNAJkos] klub sportowy z Aten (stolicy Grecji)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z doktryną, ruchem politycznym głoszącym potrzebę pojednania się wszystkich krajów azjatyckich
SJP.pl
przekonanie bądź swoistego rodzaju wyobrażenie roślin jako ludzi i ludzi jako roślin, przekonanie o roślinności ciał i cielesności roślin
SJP.pl
tworzenie jedności, całości z elementów o podobnych cechach, szczególnie w odniesieniu do kultury, pochodzenia (np. panbratowanie społeczeństwa)
SJP.pl
ręczna broń przeciwpancerna, stosowana przez wojsko niemieckie w czasie drugiej wojny światowej; panzerfaust
SJP.pl
pojazd pancerny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. wojsk. pojazd pancerny
(1.2) środ. wojsk. pociąg pancerny
(1.3) pot. rodzaj bransoletki
Wiktionary
(1.1) Na stacji kolejowej Kalinkowicze dowódca baterii zaimprowizował „pancerkę”, sadowiąc jedno z dział na platformaatformie kolejowej.
(1.3) W prezencie dostała bransoletkę pancerkę.
Wiktionary
(1.2) pancernik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od pancerniak
Wiktionary
rzecz. pancerniak m.
Wiktionary
potocznie: żołnierz walczący w opancerzonym pojeździe bojowym; pancernik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. wojsk. żołnierz wojsk pancernych
Wiktionary
IPA: pãnˈt͡sɛrʲɲak, AS: pãncerʹńak
Wiktionary
rzecz. pancernik m., pancerz m., pancerzownica ż., opancerzenie n., opancerzanie n., pancerny m.
:: zdrobn. pancerniaczek m.
czas. opancerzyć, opancerzać
przym. pancerny, opancerzony
Wiktionary
odnoszący się do zadań żołnierza wojsk pancernych, sprzętu używanego przez takiego żołnierza podczas zadań lub ogólnie powiązany z takim żołnierzem
SJP.pl
1. ssak z rodziny szczerbaków o grzbiecie pokrytym pancerzem rogowo-kostnym;
2. opancerzony okręt wojenny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. niewielki ssak o pancerzu złożonym z ruchomych tarczek;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) mar. wojsk. silnie opancerzony okręt, wyposażony w działa bardzo dużego kalibru;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Pancerniki żyją głównie w Ameryce.
(2.1) Po wojnie znaczenie pancerników spadło na rzecz lotniskowców.
Wiktionary
IPA: pãnˈt͡sɛrʲɲik, AS: pãncerʹńik
Wiktionary
rzecz. pancerny mos., pancerz, pancerzyk, pancerniak, pancerzownica
przym. pancerny
Wiktionary
(1.1) peba, tatusja, żółwiec
(2.1) okręt liniowy, drednot
Wiktionary
o cechach pancernikowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
Pancernikowate (Dasypodidae) – rodzina ssaków łożyskowych z rzędu pancernikowców (Cingulata). Wyróżnia się najczęściej 7 gatunków, aczkolwiek istnieją rozbieżności w pracach różnych autorów. Tułów okrywa pancerz złożony z płyty ramiennej, płyty miednicznej i kilku ruchomych pasów pomiędzy nimi. Raczej owadożerne bądź wszystkożerne, wiodą najczęściej samotny tryb życia. Występuje opóźniona implantacja oraz poliembrionia, z jednego zarodka powstaje od 2 do 8 identycznych zarodków.
Wikipedia
o cechach pancernikowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
przedstawiciel rzędu lądowych ssaków łożyskowych z podgromady żyworodnych
SJP.pl
Pa
Wikipedia
przedstawiciel rzędu lądowych ssaków łożyskowych z podgromady żyworodnych
SJP.pl
pokryty pancerzem, czymś twardym jak pancerz lub przeznaczony na pancerze; pancerzowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma pancerz
(1.2) wojsk. związany z wojskami pancernymi
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) wojsk. żołnierz wojsk pancernych
(2.2) hist. żołnierz noszący pancerz
Wiktionary
IPA: pãnˈt͡sɛrnɨ, AS: pãncerny
Wiktionary
rzecz. pancerz m., pancerzyk m., pancernik m., pancerniak m., opancerzanie n., opancerzenie n., pancerzownica ż.
czas. opacerzać ndk., opancerzyć dk.
przym. pancerzowy, pancerniacki
Wiktionary
(1.1) opancerzony
Wiktionary
1. fragment zbroi rycerskiej pokryty żelaznymi płytami chroniącymi przed obrażeniami powodowanymi poprzez uderzenia podczas walk;
2. twarda płyta chroniąca jakąś część czegoś;
3. twarda okrywa ciał niektórych zwierząt;
4. postawa kogoś, kto bez względu na zaistniałą sytuację nie chce pokazywać swoich uczuć lub angażować się w jakieś sprawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zool. u niektórych zwierząt: fragment twardej skóry lub innej powierzchni chroniący narządy wewnętrzne przed uszkodzeniem mechanicznym;
(1.2) ubranie o cesze pancerza (1.1)
(1.3) wojsk. metalowa powłoka wokół pojazdu, okrętu chroniąca jego załogę przed zagrożeniem; metalowa powłoka chroniąca dowolny przedmiot przed zniszczeniem mechanicznym
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Niechcący nadepnąłem jakiegoś żuka, ale miał gruby pancerz i uciekł.
(1.2) Gdy do konferujących dołączyła trzecia osoba w pancerzu, wtedy Yathrosa oświeciło.
(1.3) Pantera naśladowała to proste i bardzo skuteczne rozwiązanie, lecz jej pancerz był grubszy, a działo potężniejsze.
Wiktionary
IPA: ˈpãnt͡sɛʃ, AS: pãnceš
Wiktionary
rzecz. pancernik m., pancerniak m., pancerzownica ż.
:: zdrobn. pancerzyk m.
przym. pancerny
Wiktionary
(1.3) osłona
Wiktionary
największa gromada skorupiaków
SJP.pl
Pancerzowce, skorupiaki wyższe (Malacostraca) – gromada najwyżej uorganizowanych skorupiaków (Crustacea).
Wikipedia
1. niewielki owad z rodziny prusakowatych, występujący w pobliżu siedlisk człowieka;
2. niewielki wóz opancerzony;
3. skorupiak wyższy; przedstawiciel podgromady skorupiaków obejmujacej m.in. raki i kraby
SJP.pl
lekka broń przeciwpancerna używana przez piechotę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. ręczna broń przeciwpancerna
Wiktionary
(1.1) W krzakach zaczaił się żołnierz z pancerzownicą.
Wiktionary
IPA: ˌpãnt͡sɛʒɔvʲˈɲit͡sa, AS: pãncežovʹńica
Wiktionary
rzecz. pancerny mos., pancerz, pancerniak, pancernik
przym. pancerny
Wiktionary
pokryty pancerzem, czymś twardym jak pancerz lub przeznaczony na pancerze; pancerny
SJP.pl
niewielki pancerz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: pancerz
Wiktionary
rzecz. pancerz m., pancernik mrz./mzw.
przym. pancerny
Wiktionary
wiciowiec pancerzykowaty: jeden z kilku gatunków planktonu roślinnego wód stałych, którego rozwojowi towarzyszy wydzielanie chlorofilu
SJP.pl
dojrzewający boczek wieprzowy
SJP.pl
() – dojrzewający boczek wieprzowy pochodzący z Włoch. Podobny produkt występuje w kuchni chorwackiej oraz korsykańskiej.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: panKREston] wyjaśnienie uniwersalne, zwykle zbyt uproszczone, mające pasować do każdej sytuacji
SJP.pl
możliwość reakcji jakichś substancji, przedmiotów lub części ciała istoty żywej na różne odcienie, barwy; barwoczułość
SJP.pl
reagujący na różne odcienie, barwy; barwoczuły
SJP.pl
zmiana degeneracyjna komórek, występująca u kobiet po menopauzie, charakteryzująca się wytworzeniem nietypowych, zazwyczaj walcowatych kształtów tych komórek
SJP.pl
odnoszący się do długotrwałości jakiegoś zjawiska dotyczącego ogółu, większej liczby ludzi, zwierząt lub roślin (np. zjawisko panchroniczne)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. punk, mężczyzna należący do subkultury punk
Wiktionary
IPA: ˈpãnt͡sur, AS: pãncur
Wiktionary
czas. pancurzyć
przym. pancurski
rzecz. pancura
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. punkówa, kobieta należąca do subkultury punk
Wiktionary
IPA: pãnˈt͡sura, AS: pãncura
Wiktionary
czas. pancurzyć
przym. pancurski
rzecz. pancur
Wiktionary
łyżwy wyścigowe o długich i cienkich ostrzach, używane przez sportowców uprawiających łyżwiarstwo szybkie
SJP.pl
łyżwa wyścigowa o długim i cienkim ostrzu; panczen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. łyżwa o długim, cienkim ostrzu, przeznaczona do jazdy szybkiej na lodzie
Wiktionary
IPA: pãn͇ˈt͡ʃɛ̃na, AS: pãṇčẽna
Wiktionary
rzecz. panczenista m., panczenistka ż.
Wiktionary
(1.1) pot. wyścigówka
Wiktionary
sportsmen uprawiający łyżwiarstwo szybkie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. łyżwiarz jeżdżący na panczenach, uprawiający łyżwiarstwo szybkie
Wiktionary
IPA: ˌpãn͇t͡ʃɛ̃ˈɲista, AS: pãṇčẽńista
Wiktionary
rzecz. panczena ż.
:: fż. panczenistka
Wiktionary
(1.1) łyżwiarz szybki
Wiktionary
sportsmenka uprawiająca łyżwiarstwo szybkie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. forma żeńska od: panczenista
Wiktionary
IPA: ˌpãn͇t͡ʃɛ̃ˈɲistka, AS: pãṇčẽńistka
Wiktionary
rzecz. panczenista, panczena
Wiktionary
najwyższy, lamaicki dostojnik duchowny w Tybecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. duchowny tybetański, najwyższy obok dalajlamy;
Wiktionary
Panczenlama (tyb.: པན་ཆེན་བླ་མ, Wylie: "pan-chen bla-ma", ZWPY: "Bainqên Lama") – duchowny buddyjski, uważany za drugiego w hierarchii przywódcę duchowego buddyjskiej szkoły Gelugpa.
Obecny XI Panczenlama (Gendun Czokji Nima) (ur. 1989) został porwany i uwięziony przez władze Chin. Zgodnie z tradycją jest on odpowiedzialny za odnalezienie i intronizację kolejnego dalajlamy – duchowego i politycznego przywódcy Tybetu. Rząd chiński oficjalnie wyznaczył swojego kandydata na panczenlamę.
Wikipedia
odnoszący się do łyżwiarstwa szybkiego, związany z łyżwiarstwem szybkim lub łyżwami przeznaczonymi do uprawiania tego łyżwiarstwa
SJP.pl
łyżwy wyścigowe o długich i cienkich ostrzach, używane przez sportowców uprawiających łyżwiarstwo szybkie
SJP.pl
ssak z rodziny niedźwiedziowatych występujący w 2 gatunkach:
a) panda wielka - zwierzę wielkości niedźwiedzia żyjące w lasach bambusowych, mające gęstą, czarno-białą sierść; niedźwiedź bambusowy;
b) panda mała - zwierzę prowadzące nocny, nadrzewny tryb życia, o rdzawym lub rdzawobrązowym ubarwieniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. panda mała
(1.2) zool. panda wielka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpãnda, AS: pãnda
Wiktionary
drzewo, krzew lub pnącze z rodziny pandanowatych, z klasy jednoliściennych; pandanowiec, pochutnik
SJP.pl
Pandan, pochutnik, pandanowiec ("Pandanus") – rodzaj roślin z rodziny pandanowatych obejmujący ok. 700 gatunków, występujących w tropikach Afryki, Azji, Australii i Polinezji. W wielu obszarach rośliny te współdominują z palmami w lasach.
Owoce i nasiona wielu gatunków są jadalne. część przedstawicieli rodzaju uprawianych jest jako rośliny ozdobne, w strefach umiarkowanych jako rośliny doniczkowe.
Wikipedia
o cechach pandanowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
Pandanowate, pochutnikowate ("Pandanaceae") – rodzina roślin krzewiastych, drzewiastych i pnączy należąca do rzędu pandanowców. Przedstawiciele reprezentujący pięć rodzajów z ok. 885 gatunkami (z czego 650 w rodzaju pandan) występują w strefie tropikalnej od zachodniej Afryki, poprzez południową Azję do wysp Oceanii. Rosną zwykle w lasach wilgotnych i na wybrzeżach.
Wikipedia
o cechach pandanowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
drzewo, krzew lub pnącze z rodziny pandanowatych, z klasy jednoliściennych; pandan, pochutnik
SJP.pl
pięciu synów Pandu opisanych w Mahabharacie
SJP.pl
Pandawowie (dewanagari पाण्डव) – pięciu opisanych w Mahabharacie synów Pandu (dewanagari पांडु) i jego dwóch żon (Kunti i Madri):
Trzech pierwszych było synami Kunti, dwóch pozostałych było bliźniakami zrodzonymi z Madri.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba wyznająca pandeizm
Wiktionary
IPA: ˌpãndɛˈjista, AS: pãndei ̯ista
Wiktionary
rzecz. pandeizm mrz.
:: fż. pandeistka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. filoz. poglądy teologiczne i filozoficzne lub przekonania religijne utożsamiające Boga ze światem;
Wiktionary
Pandeizm (gr. "pan" i łac. "deus") – kombinacja panteizmu i deizmu. Są to poglądy teologiczne i filozoficzne lub przekonania religijne utożsamiające Boga ze światem, pogląd religijny zakładający istnienie jakiejś nieokreślonej dokładnie duchowej siły sprawczej, która stworzyła świat materialny i prawa nim rządzące, jednak nie ingeruje ona obecnie bezpośrednio w jego działanie. Według deistów istnienie tej siły sprawczej wyjaśnia racjonalną strukturę świata i stałość praw fizyki.
Wikipedia
IPA: pãnˈdɛjism̥, AS: pãndei ̯ism̦
Wiktionary
rzecz. pandeista m., pandeistka ż.
Wiktionary
część kodeksu napisanego przez Justyniana na podstawie pism prawników rzymskich; pandekty, digesta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) hist. praw. dział Kodeksu Justyniana
Wiktionary
rzecz. war. pandekty lm nm.
Wiktionary
(1.1) digesta
Wiktionary
część kodeksu napisanego przez Justyniana na podstawie pism prawników rzymskich; pandekta, digesta
SJP.pl
1. rodzaj epidemii obejmującej swym zasięgiem bardzo duże obszary;
2. pokój, wzajemny sojusz i zgoda wszystkich narodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. globalna epidemia, obejmująca duże obszary (kraj, kontynent lub cały świat)
(1.2) książk. idealny sojusz wszystkich narodów egzystujących w pokoju i zgodzie
Wiktionary
Pandemia (gr. "pan" „wszyscy”, "demos" „lud”) – nazwa epidemii o szczególnie dużych rozmiarach, na dużym obszarze, obejmującej kraje, a nawet kontynenty.
Wikipedia
(1.1) Światu grozi pandemia ptasiej grypy.
Wiktionary
IPA: pãnˈdɛ̃mʲja, AS: pãndẽmʹi ̯a
Wiktionary
przym. pandemiczny
Wiktionary
1. związany z pandemią - epidemią obejmująca swym zasięgiem bardzo duże obszary; pandemijny;
2. związany z bardzo częstym występowaniem i bardzo szybkim rozpowszechnianiem się jakiegoś negatywnego zjawiska, np. rozmiary pandemiczne
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z pandemią; mający charakter pandemii
Wiktionary
(1.1) W obecnej pandemicznej sytuacji ponowne otwarcie ogrodu zoologicznego jest całkowicie niemożliwe.
Wiktionary
rzecz. pandemia ż.
Wiktionary
związany z pandemią - epidemią obejmująca swym zasięgiem bardzo duże obszary; pandemiczny
SJP.pl
sytuacja wywołana pandemią COVID-19 oraz zbyt intensywnymi, uciążliwymi działaniami mającymi na celu jej ograniczenie; covidoza, kowidoza
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pandemonium, dotyczący pandemonium
Wiktionary
rzecz. pandemonium n.
Wiktionary
1. królestwo władcy piekieł i demonów
2. pot. o miejscu, gdzie panuje straszny chaos, zgiełk; piekło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. przerażająca sytuacja, wydarzenie, miejsce
(1.2) książk. królestwo władcy piekieł i demonów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Istne pandemonium z kolei wybuchło, kiedy w oknie budynku pojawił się sam Kaka…
Wiktionary
IPA: ˌpãndɛ̃ˈmɔ̃ɲũm, AS: pãndẽmõńũm
Wiktionary
przym. pandemoniczny
przysł. pandemonicznie
Wiktionary
(1.1) chaos, zamieszanie
(1.2) piekło
Wiktionary
przymiotnik: pandeterminizm; typowy, charakterystyczny dla pandeterminizmu, koncepcji filozoficznej zakładającej uwarunkowanie wszystkich zjawisk od przyczyn stworzonych przez ogół społeczności, większą liczbę ludzi lub zjawisk powiązanych ze sobą w określony sposób (np. pogląd pandeterministyczny), związany z taką koncepcją
SJP.pl
koncepcja filozoficzna zakładająca uwarunkowanie wszystkich zjawisk od przyczyn stworzonych przez ogół społeczności, większą liczbę ludzi lub zjawisk powiązanych ze sobą w określony sposób
SJP.pl
zespół cech kilku dialektów (regionalnych odmian języka) spotykanych na większym obszarze
SJP.pl
styl w muzyce wykorzystujący swobodny dobór dźwięków szeregu diatonicznego i odrzucający tradycyjny podział na konsonanse i dysonanse
SJP.pl
tytuł nadawany w Indiach uczonym braminom oraz założycielom sekt religijnych; osoba nosząca ten tytuł
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. pandka ruda - niewielki ssak południowoazjatycki; panda mała;
2. zdrobnienie od: panda
SJP.pl
o cechach pandkowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
Pandkowate, pandowate, pandy (Ailuridae) – rodzina ssaków z podrzędu psokształtnych (Caniformia) w obrębie rzędu drapieżnych (Carnivora), klasyfikowana do niedawna jako podrodzina pandowatych (Ailurinae) w obrębie rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae), a wcześniej do szopowatych. Do rodziny zaliczana jest obecnie tylko pandka ruda oraz spokrewnione z nią gatunki wymarłe.
Wikipedia
o cechach pandkowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
starogrecki, trójstrunowy instrument muzyczny o wąskiej szyjce należący do grupy chordofonów szarpanych; pandura (rzadziej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. pierwsza kobieta na Ziemi, zesłana przez Zeusa jako kara dla ludzi, otworzywszy swój prezent ślubny otrzymany od bogów, uwolnić miała wszelkie nieszczęścia nękające odtąd ludzkość;
(1.2) astr. jeden z księżyców Saturna;
(1.3) astr. planetoida o numerze 53 z głównego pasa asteroid;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Kiedy uruchomiliśmy tę rubrykę w naszym czasopiśmie, poczuliśmy się trochę winni, jak Pandora po otwarciu swojej puszki.
Wiktionary
IPA: pãnˈdɔra, AS: pãndora
Wiktionary
rzecz. pandora ż.
Wiktionary
1. o cechach pandowatych (rodzina ssaków);
2. kirysek pandowaty - gatunek ryby akwariowej
SJP.pl
zbrojny sługa dawnych magnatów węgierskich i chorwackich, a w okresie wczesnego oświecenia także żołnierz nieregularnych formacji piechoty węgierskiej, chorwackiej lub tureckiej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
starogrecki, trójstrunowy instrument muzyczny o wąskiej szyjce należący do grupy chordofonów szarpanych; pandora (częściej)
SJP.pl
instrument muzyczny, chordofon szarpany, odmiana mandoli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. zob. mandora.
Wiktionary
(1.1) mandola, mandora
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. wojsk. związany z pandurami, dotyczący pandurów
Wiktionary
(1.1) Ukazami cesarzowej Elżbiety Piotrowny z 1752 i 1753 r. utworzono Nową Serbię, zwaną również Słowianoserbią, na której terytorium zaczęto formować husarskie i pandurskie pułki.
Wiktionary
rzecz. pandur mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w północno-wschodnim Afganistanie i w południowym Tadżykistanie;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) U stóp gór Hindukuszu Pandż zatacza łuk na północ.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. jednostka administracyjna w Afganistanie;
Wiktionary
(1.1) Duża mapa Pandższiru wisi na ścianie.
Wiktionary
przym. pandższirski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pandższirem, dotyczący Pandższiru
Wiktionary
rzecz. Pandższir mrz.
Wiktionary
ironiczne określenie na mężczyznę mającego zbyt wysokie mniemanie o sobie, pochlebiającego sobie, wywyższającego się, zarozumiałego; panek
SJP.pl
[czytaj: panir] rodzaj domowego twarogu wytwarzanego ze świeżego sera krowiego zakwaszanego sokiem z cytryny lub limonki, wykorzystywany szeroko w kuchni indyjskiej
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób panegiryczny
Wiktionary
rzecz. panegiryzm mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: panegiryk; mający charakter panegiryku, odnoszący się do panegiryku, jego cech charakterystycznych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący panegiryku
Wiktionary
rzecz. panegiryk m., panegiryzm mrz.
Wiktionary
uroczysty tekst pochwalny, sławiący konkretną osobę, czyn; utwór często pełen przesadzonego zachwytu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. uroczysty tekst pochwalny, sławiący konkretną osobę, czyn;
Wiktionary
Panegiryk – gatunek literatury stosowanej, uroczysty tekst pochwalny (mowa, wiersz, list, toast, itp.) sławiący jakąś osobę, czyn, wydarzenie; pełen przesadnego zachwytu, często o charakterze pochlebczym. W starożytnej Grecji nazwą tą określano również mowy wygłaszane na pogrzebach wybitnych osobistości, wodzów i polityków, sławiące ich zasługi obywatelskie i patriotyczne.
Wikipedia
(1.1) Kałużyńskiemu co prawda zdarzało się pisać chwalebne panegiryki pod adresem sztuki doby komunizmu, ale po latach potrafił przyznać się do błędu, czego nie można powiedzieć o wielu jego młodszy kolegach.
Wiktionary
IPA: ˌpãnɛˈɟirɨk, AS: pãneǵiryk
Wiktionary
rzecz. panegirysta m., panegirystka ż., panegirzysta m., panegirzystka ż., panegiryzm m., panegiryzowanie n.
czas. panegiryzować ndk.
przym. panegiryczny
Wiktionary
1. osoba przesadnie wychwalająca coś lub kogoś
2. autor panegiryków; panegirzysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. autor panegiryków
(1.2) osoba przesadnie wychwalająca kogoś lub coś
Wiktionary
(1.2) Mijający rok nie był, jak chcą kreatywni panegiryści, nieustannym pasmem sukcesów prezydenckiej ekipy, ale nie był też ciągiem błędów i pomyłek
Wiktionary
rzecz. panegiryk mrz., panegiryzm mrz.
Wiktionary
→ panegirysta; panegirzystka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta przesadnie wychwalająca kogoś lub coś
Wiktionary
rzecz. panegiryk mrz., panegiryzm mrz.
Wiktionary
przesadne schlebianie komuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przesadne wychwalanie kogoś lub czegoś, bezkrytyczna wypowiedź o charakterze pochlebstwa
(1.2) liter. zespół cech charakterystycznych dla literackich panegiryków
Wiktionary
(1.2) Jednak prawione komplementy w istocie ukrywają szyderstwo, panegiryzm jest udawany, uniżoność nieautentyczna – oda okazuje się więc persyflażem, wypowiedzią, którą należy odczytywać jako ugrzecznioną kpinę.
Wiktionary
rzecz. panegiryk m., panegirysta m., panegirystka ż., panegirzysta m., panegirzystka ż., panegiryzowanie n.
czas. panegiryzować ndk.
przym. panegiryczny
przysł. panegirycznie
Wiktionary
przesadnie schlebiać komuś, wychwalać jakiś czyn, zdarzenie lub ideę
SJP.pl
1. osoba przesadnie wychwalająca coś lub kogoś
2. autor panegiryków; panegirysta
SJP.pl
ironiczne określenie na mężczyznę mającego zbyt wysokie mniemanie o sobie, pochlebiającego sobie, wywyższającego się, zarozumiałego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) iron. pan
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpãnɛk, AS: pãnek
Wiktionary
czas. panować
Wiktionary
rodzaj aksamitu
SJP.pl
Panekla (panécla) – rodzaj aksamitu, który posiada włókienną okrywę i jest przeplatany dodatkami z barwnej przędzy, bądź złotymi lub srebrnymi nitkami.
Wikipedia
1. płaski kawałek drewna, z którego tworzy się większą powierzchnię;
2. przednia część urządzenia, na której znajduje się system przyrządów sterowniczych;
3. publiczna dyskusja, podczas której następuje wymiana poglądów;
4. ankieta polegająca na zadawaniu identycznych pytań tej samej grupie ludzi co pewien czas;
5. rodzaj wymiennego pakietu czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. płaski, modułowy element konstrukcyjny
(1.2) bud. ozdobna płyta z tworzywa lub kompozytu pokrywająca powierzchnię
(1.3) techn. tablica z elementami sterowniczymi, gniazdami
(1.4) publiczna dyskusja z udziałem wielu dyskutantów, przedstawicieli z różnych środowisk
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpãnɛl, AS: pãnel
Wiktionary
rzecz. panelista m., panelistka ż., panelowość ż.
:: zdrobn. panelik m.
przym. panelowy
przysł. panelowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od panel
Wiktionary
rzecz. panel m., panelista mos.
Wiktionary
osoba biorąca udział w panelu - publicznej dyskusji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba biorąca udział w panelu dyskusyjnym jako członek zespołu ekspertów lub specjalistów
Wiktionary
rzecz. panel m., panelik m., panelowość ż., panelizacja ż., panelówka ż.
:: fż. panelistka ż.
czas. panelować ndk.
przym. panelowy
przysł. panelowo
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta biorąca udział w panelu dyskusyjnym jako członek zespołu ekspertów lub specjalistów
Wiktionary
rzecz. panel mrz., panelista mos.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób panelowy
Wiktionary
rzecz. panel mrz., panelista mos.
Wiktionary
przymiotnik od: panel; taki, którego część stanowią panele, odnoszący się do paneli
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z panelem
Wiktionary
rzecz. panel mrz., panelista mos.
Wiktionary
potocznie: piła panelowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urządzenie do przycinania desek drewnianych do żądanego rozmiaru
Wiktionary
rzecz. panelista mos.
Wiktionary
rodzaj endoskopu używanego do diagnostyki dwunastnicy, żołądka i przełyku
SJP.pl
badanie endoskopowe górnego odcinka przewodu pokarmowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wziernikowanie górnego odcinka przewodu pokarmowego;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Towarzyszące panendoskopii znieczulenie ogólne może spowodować udar mózgu.
Wiktionary
(1.1) gastrofiberoskopia, gastroskopia
Wiktionary
dotyczący panenteizmu
SJP.pl
pogląd religijny i filozoficzny, łączący panteizm z teizmem poprzez uznanie istnienia przyrody w bóstwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. rel. pogląd, że świat istnieje w Bogu, ale Bóg nie ogranicza się do świata i wykracza poza niego
Wiktionary
Panenteizm ( "pán en theós" – wszystko w Bogu) – pogląd religijno-filozoficzny, który wyznaje połączenie teizmu z panteizmem. Termin wprowadzony został w 1828 roku przez schellingianistę Krausego, który nazwał swą filozofię „All-in-Gott-Lehre”.
W teizmie Bóg zachowuje osobową odrębność od świata, w panteizmie zaś immanentnie istnieje w świecie. Aby połączyć ze sobą te dwa poglądy, panenteiści wskazują na element łączący obie tezy: Bóg zawiera w sobie cały świat, ale świat go nie wyczerpuje.
Wikipedia
przymiotnik od: panerotyzm; odnoszący się do panerotyzmu, jego cech charakterystycznych
SJP.pl
miłość o silnym podłożu zmysłowym, odnosząca się do większej liczby ludzi, dotycząca jakiejś grupy społecznej
SJP.pl
czcionka drukarska charakteryzująca się identyczną grubością linii pionowych i poziomych
SJP.pl
zwolennik koncepcji dążącej do zjednoczenia krajów kontynentu europejskiego pod względem politycznym oraz ekonomicznym
SJP.pl
koncepcja dążąca do zjednoczenia krajów kontynentu europejskiego pod względem politycznym oraz ekonomicznym
SJP.pl
przymiotnik od: paneuropeizm; związany z paneuropeizmem, odnoszący się do głównych założeń paneuropeizmu, charakterystyczny dla paneuropeizmu
SJP.pl
część łożyska ślizgowego; panewka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. daw. spore, płytkie naczynie metalowe, w postaci misy, patelni lub kociołka, służące do gotowania, smażenia, warzenia itp.;
(1.2) techn. zob. panewka.
Wiktionary
Panew – rodzaj patelni; płytkie metalowe naczynie o dość dużej powierzchni, mające zastosowanie w sztuce kulinarnej do pieczenia, smażenia lub gotowania.
Stosowane także w warzelniach soli (np. Ciechocinek, Læsø) do stężania solanki przez odparowywanie w stanie wrzenia w celu otrzymania soli warzonej.
Wikipedia
IPA: ˈpãnɛf, AS: pãnef
Wiktionary
rzecz. panewka ż., Panewniki lm nm.
Wiktionary
(1.1) panwia, żelaźnik, żeleźnik
Wiktionary
1. część łożyska ślizgowego; panew;
2. owalne lub okrągłe zagłębienie w kości, tworzące część stawu, w której znajduje się główka innej kości; acetabulum;
3. w dawnej broni palnej: zagłębienie na proch w górnej części lufy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. wojsk. hist. zagłębienie na proch strzelniczy potrzebny do wystrzelenia pocisku z lufy dawnej broni palnej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kiedy Rafał wyjrzał, wszyscy trzej z konia opatrywali rękę kolegi. Trwało to chwilę, bo oto zdjęli z plecyeców karabiny, podsypali prochu na panewki i mieli razem huknąć ponownie w wywalone okno.
Wiktionary
rzecz. panew ż.
przym. panewkowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Panewnik, związany z Panewnikami
Wiktionary
(1.1) Jadąc Panewnicką, dojedziecie na Stare Panewniki.
(1.1) Przez Lasy Panewnickie przebiega Szlak Dwudziestopięciolecia PTTK.
Wiktionary
rzecz. Panewniki nmos., panewniczanin m., panewniczanka ż.
przym. podpanewnicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Panewnik
Wiktionary
(1.1) Na dworcu w Katowicach panewniczanie wsiadają do dwunastki albo do czterdzieści osiem.
Wiktionary
rzecz. Panewniki nmos.
:: fż. panewniczanka ż.
przym. panewnicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Panewnik
Wiktionary
(1.1) Proboszcz z ambony strofował panewniczanki.
Wiktionary
rzecz. Panewniki lm nm.
:: fm. panewniczanin m.
przym. panewnicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. część dzielnicy Katowic;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) audio|Pl-po nowym roku pojedziemy z dzieciakami zobaczyć szopkę do Panewnik.ogg. Po Nowym Roku pojedziemy z dzieciakami zobaczyć szopkę do Panewnik.
Wiktionary
rzecz. panewniczanin mos., panewniczanka ż., panew ż.
przym. panewnicki, podpanewnicki
Wiktionary
(1.1) hist. Panewnik
Wiktionary
najwyższa karta w mariaszu (dawnej grze rosyjskiej, podobnej do eukera, w Polsce popularnej w okresie wczesnego romantyzmu)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
chorobliwy lęk przed wszystkim
SJP.pl
1. gatunek słodkowodnej ryby z rzędu sumokształtnych, poławiany gospodarczo i hodowany w celach konsumpcyjnych, sprowadzany do Europy w dużych ilościach z wietnamskich hodowli, w Polsce sprzedawany w postaci mrożonych filetów;
2. ryba z rodziny ostrobokowatych, występująca na Oceanie Indyjskim, Pacyfiku oraz Atlantyku, rzadziej spotykana w wodach słonawych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. ryba z gatunku nazwa systematyczna|Megalaspis cordyla|ref=tak.;
(1.2) icht. sum rekini;
(1.3) icht. ryba z rodzaju nazwa systematyczna|Pangasius|ref=tak., określana jako sum panga;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpãŋɡa, AS: pãŋga
Wiktionary
(1.2) sum rekini
(1.3) sum panga
Wiktionary
według teorii Wegenera: wielki kontynent, który w mezozoiku rozpadł się na mniejsze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geol. superkontynent, który powstał w permie i rozpadł się w jurze;
Wiktionary
Pangea (gr. "Pangea" – Wszechziemia) – superkontynent istniejący na Ziemi w okresie pomiędzy 300 a 180 milionów lat temu.
Wikipedia
(1.1) W okresie jurajskim Pangea rozpadła się na dwie części: północną, Laurazję, i południową, Gondwanę.
Wiktionary
IPA: pãŋˈɡɛa, AS: pãŋgea
Wiktionary
materialna cząsteczka powstająca w każdej komórce organizmu, reprezentująca jej właściwości i przenoszona z obiegiem krwi do komórek rozrodczych, którą opisuje koncepcja dziedziczności Hugona de Vriesa
SJP.pl
teoria dziedziczności zakładająca istnienie specyficznych ciałek pośredniczących w procesie dziedziczenia, którymi są gemule według Karola Darwina lub pangeny według Hugona de Viresa
SJP.pl
Pangeneza (gr. "pan" 'wszech' i "génesis" 'narodzenie, pochodzenie') – hipoteza w biologii rozwoju zaproponowana przez Hipokratesa, a wykorzystywana przez Karola Darwina do wytłumaczenia uznawanej przez siebie zasady dziedziczenia cech nabytych. Zakładała ona, że komórki wszystkich narządów i tkanek wytwarzają drobniutkie kopie lub zaczątki (gemmule), następnie wydzielane do krwiobiegu i transportowane do gruczołów płciowych, gdzie następowało na ich bazie formowanie gamet.
Wikipedia
zwolennik systemu poglądów głoszącego potrzebę zjednania wszystkich narodów germańskich
SJP.pl
zwolenniczka systemu poglądów głoszącego potrzebę zjednania wszystkich narodów germańskich
SJP.pl
niemiecki system poglądów głoszący potrzebę pojednania wszystkich ludów germańskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. nacjonalistyczna doktryna polityczna postulująca zjednoczenie wszystkich ludów germańskich;
Wiktionary
Pangermanizm ( Pangermanismus, Alldeutschtum) – nacjonalistyczna idea i ruch polityczny, powstałe na przełomie XIX i XX wieku, stawiający sobie za cel zjednoczenie w jednym państwie wszystkich ludów pochodzenia germańskiego. Pod koniec XIX w. stała się częścią niemieckiego ekspansjonizmu.
Wikipedia
dotyczący pangermanizmu
SJP.pl
obłędny optymista, którego optymizm przynosi niekończące się nieszczęścia, będący częstą postacią w utworach antycznych i nowożytnych
SJP.pl
ssak należący do rodziny łuskowców, żyjący w wilgotnych lasach Azji i Afryki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. pot. łuskowiec
Wiktionary
(1.1) Trop padł na łuskowce, drobne ssaki zwane też pangolinami, pośród których wiele gatunków jest zagrożonych z powodu masowego odławiania.
Wiktionary
IPA: pãŋˈɡɔlʲĩn, AS: pãŋgolʹĩn
Wiktionary
(1.1) łuskowiec
Wiktionary
zdanie w zadaniu logicznym, łamigłówce zawierające wszystkie litery alfabetu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. zdanie, w którym zostały użyte wszystkie litery alfabetu;
Wiktionary
Pangram (gr. "pan gramma" – każda litera) – krótkie zdanie zawierające wszystkie litery alfabetu danego języka. Może stanowić zabawę słowną, często jest jednak również wykorzystywane do sprawdzania poprawności danych tekstowych, poprawności wyświetlania lub drukowania znaków itp. Szczególnie dopracowane pangramy zawierają każdą literę tylko w jednym wystąpieniu.
Wikipedia
IPA: ˈpãŋɡrãm, AS: pãŋgrãm
Wiktionary
instrument muzyczny z grupy instrumentów mechanicznych składający się z większości instrumentów orkiestrowych, mogący imitować koncerty grane przez orkiestrę
SJP.pl
osoba popierająca nowogrecki ruch polityczny i społeczny dążący do zjednoczenia wszystkich Greków rozproszonych w granicach dawnego cesarstwa bizantyjskiego
SJP.pl
nowogrecki ruch polityczny i społeczny dążący do zjednoczenia wszystkich Greków rozproszonych w granicach dawnego cesarstwa bizantyjskiego
SJP.pl
Panhellenizm – idea zjednoczenia Greków w granicach cesarstwa bizantyjskiego.
W XIX/XX wieku nacjonalistyczny ruch nowogrecki dążący do zjednoczenia Greków na ziemiach dawnego Cesarstwa Bizantyjskiego. Niepodległa Wielka Grecja miała objąć Tesalię, Epir, Macedonię, Wyspy Egejskie (z Kretą i Cyprem) oraz wybrzeże Azji Mniejszej.
Wikipedia
przymiotnik od: panhellenizm; związany z panhellenizmem, odnoszący się do głównych założeń panhellenizimu, charakterystyczny dla panhellenizmu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący wszystkich Greków, obejmujący wszystkich Greków
(1.2) dotyczący panhellenizmu, związany z panhellenizmem
Wiktionary
(1.1) Sława wyroczni delfickiej była tak wielka, że jej przepowiednie miały znaczący wpływ na religię, politykę i prawa starożytnej Grecji, a Delfy stały się panhelleńskim sanktuarium.
Wiktionary
rzecz. panhellenista mos., panhellenizm mrz., helleński mrz.
przym. helleński
Wiktionary
1. kobieta;
2. forma grzecznościowa (pani Kowalska, proszę pani itd.);
3. kobieta sprawująca władzę; władczyni;
4. kobieta stojąca na czele domu, rodziny; gospodyni;
5. środowiskowo: nauczycielka, zwłaszcza wychowawczyni młodszych dzieci;
6. bogaczka;
7. dawniej: właścicielka dóbr ziemskich, magnatka, arystokratka;
8. dawniej, dziś żartobliwie: żona, małżonka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwrot grzecznościowy w stosunku do kobiety; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty
(1.2) władczyni
(1.3) pracodawczyni dla służby
(1.4) bogini
(1.5) środ. uczn. nauczycielka, zwłaszcza wychowawczyni
(1.6) właścicielka psa
zaimek dzierżawczy
(2.1) grzecznościowy zwrot twoje / jej względem kobiety
Wiktionary
Pani – miesięcznik dla kobiet wydawany w Polsce przez Wydawnictwo Bauer.
Wikipedia
(1.1) Niech pani usiądzie.
(2.1) Pani kalosze są mokre
Wiktionary
IPA: ˈpãɲi, AS: pãńi
Wiktionary
rzecz. panieństwo n., paniusia ż., panowanie, pan, Pan, panicz, panna, państwo
:: zdrobn. pańcia ż.
czas. panować
przym. pański, panin, Pański, paniny
Wiktionary
(1.1) kobieta
Wiktionary
przymiotnik od: paniberyzm; związany z paniberyzmem, odnoszący się do głównych założeń paniberyzmu, charakterystyczny dla paniberyzmu
SJP.pl
osoba popierająca koncepcję dążącą do zjednoczenia wszystkich ludów wywodzących się z terenów Półwyspu Iberyjskiego
SJP.pl
kobieta popierająca koncepcję dążącą do zjednoczenia wszystkich ludów wywodzących się z terenów Półwyspu Iberyjskiego
SJP.pl
koncepcja wspólnego rozwoju całego Półwyspu Iberyjskiego bez podziału na regiony i państwa; iberyzm
SJP.pl
prawosławne nabożeństwo żałobne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. prawosławne nabożeństwo żałobne;
Wiktionary
Panichida lub panachida ( паннихида z grec.: παννυχίς, πανυχίς, παννυχίδης – „całonocna”) – w Kościołach chrześcijańskich obrządku wschodniego nabożeństwo żałobne, śpiewany odpowiednik łacińskiego requiem, przy obchodach szczególnych rocznic i wydarzeń, dnia urodzenia, na dzień imienin, oraz na okazję modlitwy za zmarłego w dniu jego pogrzebu, w trzeci, dziewiąty i czterdziesty dzień po śmierci i w kolejne rocznice. Jest odprawiane w cerkwi (przy panichidniku) lub nad grobem.
Wikipedia
(1.1) Obok wywołanych w każdym przez tę śmierć domysłów o przesunięciach i możliwych zmianach w hierarchii służbowej, które mogły nastąpić na skutek tej śmierci, sam fakt śmierci dobrego znajomego wywołał u wszystkich, którzy się o niej dowiedzieli, jak zwykle uczucie radości, że umarł on, a nie ja (…) Dobrzy zaś znajomi, tak zwani przyjaciele Iwana Iljicza, mimo woli pomyśleli przy tym także, iż teraz muszą zadość uczynić bardzo nudnym obowiązkom tego, co wypada, i pojechać na panichidę oraz z kondolencyjną wizytą u wdowy.
Wiktionary
IPA: ˌpãɲiˈxʲida, AS: pãńiχʹida
Wiktionary
(1.1) panahida
Wiktionary
1. ironiczne określenie na młodego eleganckiego mężczyznę przyzwyczajonego do wygodnego życia;
2. niedorosły syn w zamożnej rodzinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. niepełnoletni syn w szlacheckiej, zamożnej rodzinie
(1.2) iron. mężczyzna młody, elegancki, żyjący wygodnie
Wiktionary
(1.1) Nasz panicz zawsze jada śniadania o godzinie ósmej.
Wiktionary
IPA: ˈpãɲit͡ʃ, AS: pãńič
Wiktionary
rzecz. pan m., pani ż., panna ż., panienka ż., paniusia ż., państwo mos., panisko n., panowanie n.
:: zdrobn. paniczyk m.
czas. panować, opanować
przym. paniczowski, pański, Pański
przysł. pańsko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: panicz
Wiktionary
taki, któremu towarzyszy panika, wywołujący panikę, popłoch
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który cechuje się paniką
Wiktionary
(1.1) W niedzielę szef służby zdrowia miasta wezwał społeczeństwo do powstrzymania się od panicznego wykupywania leków na przeziębienie, których nie potrzebują i wystąpił z apelem do mieszkańców, by „nie popadali w przesadę”.
Wiktionary
rzecz. panika ż., panikarz m., panikara ż., paniczność ż., panikowanie n., spanikowanie n.
czas. panikować ndk., spanikować dk.
przysł. panicznie
Wiktionary
→ panicz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący panicza
Wiktionary
rzecz. panicz m., paniczyk m.
Wiktionary
zdrobnienie o odcieniu pejoratywnym od: panicz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. wytworny młody mężczyzna z bogatej rodziny
(1.2) pogard. młody dandys nieskory do pracy
Wiktionary
(1.1) Pewien młodziutki paniczyk z powyższej kategorji przybył właśnie w ubiegły poniedziałek i zgłosił się do znanego przyjaciela młodego higlifu z listem rekomendacyjnym od swego sąsiada.
Wiktionary
rzecz. pan mos., panicz mos., panieństwo n., panna ż.
przym. paniczowski, Pański
Wiktionary
przystosowany, przyzwyczajony do wygody, wygodnego życia, bogactwa lub taki, który uważa się za lepszego, ważniejszego od innych
SJP.pl
zdrobnienie od: panienka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: panienka
Wiktionary
IPA: ˌpãɲɛ̃ˈnɛt͡ʃka, AS: pãńẽnečka
Wiktionary
rzecz. panienka
Wiktionary
1. bardzo młoda zazwyczaj sympatyczna dziewczyna, lubiana przez otoczenie, szanowana;
2. eufemistyczne określenie na prostytutkę;
3. potoczna nazwa grzyba o nazwie muchomor rdzawobrązowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) młoda dziewczyna
(1.2) eufem. o prostytutce
(1.3) daw. córka chlebodawców
Wiktionary
Panienka – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie jarocińskim, w gminie Jaraczewo, na zachodnim krańcu Ozu Mieszkowskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.
Wikipedia
(1.1) Szczerze mówiąc, znał ciekawsze zajęcia niż prowadzenie podobnych rozmów z ledwie od ziemi odrosłymi panienkami.
Wiktionary
IPA: pãˈɲɛ̃nka, AS: pãńẽnka
Wiktionary
rzecz. panieństwo n., Panna ż., panicz m., panna ż.; zdrobn. panieneczka ż., paniusia ż.
Wiktionary
(1.2) zob. prostytutka.
Wiktionary
z wyglądu lub z zachowania przypominający panienkę, mający cechy podobne do panienki
SJP.pl
jajko z mąką i bułką tartą, stosowane do obtaczania przed smażeniem mięs, ryb i jarzyn; panierka
SJP.pl
Panier (IPA:), rogówka – rodzaj stelaża noszonego w XVIII wieku w celu zwiększenia szerokości sukni, a składającego się z 3-8 obręczy najczęściej wykonanych z fiszbinu, rzadziej z wikliny, cienkiej stali czy pikowanego włosia; również suknia opierająca się na takim stelażu.
Wikipedia
jajko z mąką i bułką tartą, stosowane do obtaczania przed smażeniem mięs, ryb i jarzyn; panier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. mieszanina produktów do obtaczania smażonego mięsa, ryb, warzyw lub grzybów
(1.2) kulin. chrupiąca powłoka na panierowanej potrawie
Wiktionary
(1.1) Przygotowanie panierki zajęło mi kilka minut.
(1.2) Babcine panierki są zawsze takie chrupiące.
Wiktionary
rzecz. panier mrz., panierowanie n.
czas. panierować ndk.
przym. panierowany
Wiktionary
(1.1) panier
(1.2) panier
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. obtaczanie mięsa, ryb, grzybów lub warzyw w panierce;
Wiktionary
Panierowanie – w sztuce kulinarnej obtaczanie w panierce produktu przeznaczonego do smażenia.
Tradycyjna panierka składa się z substancji wiążącej (rozmącone jajko albo mleko) i mąki lub bułki tartej. Najczęściej stosuje się następujące kompozycje:
W skład panieru może dodatkowo wchodzić utarty twardy ser.
Wikipedia
IPA: ˌpãɲɛrɔˈvãɲɛ, AS: pãńerovãńe
Wiktionary
rzecz. panier m., panierka ż.
czas. panierować ndk.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) obtoczony panierką
Wiktionary
rzecz. panierka ż.
czas. panierować
Wiktionary
przygotowywać mięso, ryby lub warzywa do smażenia poprzez obtaczanie ich w jajku z mąką i bułką tartą
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) kulin. obtaczać mięso, rybę, grzyby lub warzywa w panierce
Wiktionary
rzecz. panier m., panierka ż., panierowanie n.
przym. panierowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. panierka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nabierać cech właściwych panom (arystokratom, bogaczom)
SJP.pl
należący do panny, charakterystyczny dla panny, jej zachowań, postępowań
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do panny, będący jej własnością
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z panną, dotyczący panny
przymiotnik jakościowy
(3.1) taki, jak u panny
(3.2) przest. dziewiczy
Wiktionary
(2.1) W latach panieńskich chodziłam z ojcem na spacery nad Olzę.
Wiktionary
rzecz. pannica ż., panna ż., panieństwo n., Panna ż.
przym. Pański
Wiktionary
ogół cech charakterystycznych dla panny, zachowanie, postępowanie charakterystyczne dla panny, kobiety
SJP.pl
1. stan cywilny kobiety niezamężnej; nieposiadanie męża, niezamężność;
2. dziewictwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bycie panną
(1.2) daw. dziewictwo
Wiktionary
(1.2) Porodziła Go w radości, w panieństwa Swego całości: / Wydała kwiat z Siebie, którego początek jest w niebie.
Wiktionary
czas. panować ndk., opanować dk.
rzecz. panna ż., pan mos., pani ż., panicz mos., paniczyk mos., panienka ż., paniusia ż., Panna ż., pannica ż., pannisko n., pannuńcia ż., pannusia ż.
przym. panieński, pański, Pański
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Panieńszczyzna – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubelskim, w gminie Jastków.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Jastków. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 1630 mieszkańców.
Wikipedia
1. uczucie nagłego strachu, lęku przed kimś lub przed czymś, ogarniające zwykle większą grupę ludzi lub zwierząt;
2. nerwowy pośpiech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nagły, nierzadko bezpodstawny strach, przerażenie (często dotyczy grup ludzi, tłumu)
Wiktionary
Panika – pojęcie psychologiczne określające uczucie nagłego lęku o skrajnie wysokim nasileniu.
Uczucie paniki jest jednym z komponentów napadu paniki - objawu psychopatologicznego, który obserwuje się m.in. w przebiegu zaburzeń lękowych, zaburzeń afektywnych, niekiedy zaburzeń psychotycznych i innych.
Wikipedia
(1.1) Wybuch spowodował panikę wśród publiczności obecnej na defiladzie.
(1.1) Niemogący nadążyć wyli i wrzeszczeli w panice.
Wiktionary
IPA: ˈpãɲika, AS: pãńika
Wiktionary
rzecz. Pan mos., panikarz mos., panikara ż., panikarka ż., panikowanie n.
czas. panikować ndk., spanikować dk.
przym. paniczny, panikarski, spanikowany
przysł. panicznie, panikarsko
Wiktionary
(1.1) popłoch
Wiktionary
kobieta łatwo wpadająca w panikę, często ogarniana przez nagłe uczucie lęku przed kimś lub przed czymś; panikarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: panikarz
Wiktionary
IPA: ˌpãɲiˈkara, AS: pãńikara
Wiktionary
rzecz. panika ż., panikarz m., panikarstwo n.
:: zdrobn. panikarka ż.
przym. panikarski, paniczny
czas. panikować ndk., spanikować dk.
Wiktionary
kobieta łatwo wpadająca w panikę, często ogarniana przez nagłe uczucie lęku przed kimś lub przed czymś; panikara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. panikara
Wiktionary
rzecz. panikara ż., panika ż.
czas. panikować
Wiktionary
taki, który wywołuje panikę lub taki, któremu towarzyszy panika
SJP.pl
ogół skutków wywołanych przez panikę, uczucie lęku przed kimś lub przed czymś lub nerwowy pośpiech
SJP.pl
osoba łatwo wpadająca w panikę, często ogarniana przez nagłe uczucie lęku przed kimś lub przed czymś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba łatwo wpadająca w panikę
Wiktionary
przym. paniczny
rzecz. panikara ż., panika ż.
czas. panikować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|panikować.
Wiktionary
czas. panikować
rzecz. spanikowanie n., panika ż.
przym. paniczny
Wiktionary
wpadać w panikę, być ogarnianym przez uczucie nagłego strachu, lęku przed kimś lub przed czymś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) wpadać w panikę
Wiktionary
(1.1) Nie panikuj tak! To tylko mała drzazga.
Wiktionary
rzecz. panika ż., panikarz m., panikarka ż., panikara ż., panikarstwo n., panikowanie n.
przym. panikarski, paniczny, spanikowany
czas. spanikować dk.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) rzad. przest. należący do pani
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. pani ż.
przym. paniny
Wiktionary
(1.1) paniny
Wiktionary
rodzaj więzi ponadplemiennej jednoczący wszystkie ludy indiańskie
SJP.pl
Pa
Wikipedia
obejmujący swym zasięgiem wszystkie tereny Indii, odnoszący się do wszystkich terenów Indii i ludzi zamieszkujących te tereny, wywodzących się z tych terenów
SJP.pl
przymiotnik (potoczny) od: pani
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik (potoczny) od: pani
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) należący do pani
Wiktionary
rzecz. pani ż.
przym. panin
Wiktionary
(1.1) rzad. panin
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geogr. miasto w Indiach
Wiktionary
Panipat (hindi: पानीपत) – miasto w Indiach, w stanie Hariana. W 2001 miasto to zamieszkiwało 261 665 osób.
W mieście rozwinęło się rzemiosło, a także przemysł włókienniczy oraz spożywczy.
Wikipedia
zgrubienie od: pan; poufale lub z politowaniem o panu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub nijaki
(1.1) ekspr. pan
(1.2) pot. osoba majętna
Wiktionary
rzecz. panicz mos.
przym. Pański
Wiktionary
zwolennik poglądu religijnego i politycznego głoszącego potrzebę politycznego i kulturalnego zjednoczenia wszystkich wyznawców islamu
SJP.pl
przymiotnik od: panislamizm; związany z panislamizmem, odnoszący się do głównych założeń panislamizmu, charakterystyczny dla panislamizmu; panislamski
SJP.pl
pogląd religijny i polityczny głoszący potrzebę politycznego i kulturalnego zjednoczenia wszystkich wyznawców islamu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. doktryna religijno-polityczna, która głosi potrzebę zjednoczenia wszystkich wyznawców islamu;
Wiktionary
Panislamizm (z gr. "pan" = 'wszystko' + 'islam') – doktryna religijno-polityczna głosząca potrzebę zjednoczenia wszystkich wyznawców islamu i wyzwolenia się spod wpływów europejskich. Koncepcja ta powstała na Bliskim Wschodzie w XIX w. Za twórcę panislamizmu uważa się Dżamala ad-Din al-Afghaniego.
Wikipedia
(1.1) Jako czynnik konsolidujący wykorzystywano ideę panislamizmu w walce o niepodległość (np. w Algierii) i nadal się ją wykorzystuje, czego przykładem są fundamentalistyczne grupy islamskie walczące w indonezyjskiej prowincji Aceh (…).
(1.1) Ich konsekwencją było narodzenie się panislamizmu, pojmującego islam już nie jako obejmującą wszystkie sfery życia kulturę, ale jako religię, stanowiącą wyróżnik tożsamości narodowej wszystkich muzułmanów.
Wiktionary
rzecz. panislamista m.
przym. panislamski
Wiktionary
przymiotnik od: panislamizm; związany z panislamizmem, odnoszący się do głównych założeń panislamizmu, charakterystyczny dla panislamizmu; panislamistyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący całego świata islamu
(1.2) rel. polit. związany z panislamizmem
Wiktionary
rzecz. panislamizm m.
przym. panislamistyczny
Wiktionary
(1.2) panislamistyczny
Wiktionary
potoczne określenie na kobietę, zazwyczaj ładną, podobającą się innym
SJP.pl
potoczne określenie na kobietę, zazwyczaj mało inteligentną i pretensjonalną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lekcew. kobieta, zwykle młoda
Wiktionary
(1.1) Nasza wychowawczyni zachowuje się na lekcji jak jakaś paniusia z innego świata.
Wiktionary
rzecz. panieństwo n., pani ż., pańcia ż., panienka ż., panicz mos., panna ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. panienka
Wiktionary
(1.1) Lepsze jest wineczko jako woda, / lepszo jest paniynka jako wdowa.
Wiktionary
przestarzałe zdrobnienie od: paniątko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od pan, paniątko
Wiktionary
1. ironicznie określenie na małą, niegrzeczną dziewczynę;
2. niemowlę lub małe dziecko o bardzo delikatnej urodzie, a także dziecko pełniące szczególną rolę w rodzinie lub w jakimś innym otoczeniu
SJP.pl
1. dawniej: młody syn wielkiego, możnego pana; młody panicz;
2. (tylko w liczbie mnogiej) w dawnej Polsce szlacheckiej: możni panowie, magnaci
SJP.pl
1. przedstawiciel subkultury młodzieżowej; punk, punkowiec, pankowiec;
2. wykonawca, twórca punk rocka; pankowiec, punk, punkowiec, pankrockowiec, punkrockowiec
SJP.pl
potocznie: naleśnik
SJP.pl
ironiczne określenie na mężczyznę mającego zbyt wysokie mniemanie o sobie, pochlebiającego sobie, wywyższającego się, zarozumiałego
SJP.pl
Panki – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie kłobuckim, w gminie Panki. Miejscowość jest siedzibą gminy Panki.
Miejsce jednej z potyczek powstania styczniowego 26 lutego 1863 roku.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Pankiewicz – nazwisko polskie (ros. i ukr. "Панкевич", wym. ros. "Pankiewicz", ukr. "Pankewycz") występujące w Polsce, na Białorusi i Ukrainie oraz w Rosji. W Polsce na początku lat 90. nosiło je 3157 osób.
W 2016 w Niemczech w książkach telefonicznych nazwisko "Pankiewicz" występowało 28 razy, natomiast "Pankevich" 2 razy.
Wikipedia
płynny materiał wybuchowy i łatwopalny używany jako dodatek do mieszanek paliwowych rakiet
SJP.pl
Pa
Wikipedia
japońska grubo kruszona bułka tarta z białego chleba, używana jako panierka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. rodzaj panierki ze zmielonego na proszek suchego pieczywa, niekiedy z przyprawami; półprodukt pochodzący z kuchni japońskiej
Wiktionary
utopijna, dziewiętnastowieczna, angielska doktryna społeczna, upatrująca w organizowaniu spółdzielni drogę do rozwiązania konfliktów społecznych i obalenia ustroju kapitalistycznego; kooperatyzm, integralizm spółdzielczy
SJP.pl
ironicznie: mający zbyt wysokie mniemanie o sobie, wywyższający się, zarozumiały
SJP.pl
1. przedstawiciel subkultury młodzieżowej; punkowiec, punk, pank;
2. wykonawca, twórca punk rocka; pank, punk, punkowiec, pankrockowiec, punkrockowiec
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. przymiotnik od: pank; charakterystyczny dla panków, zachowujący, ubierający się tak, jak pank; punkowy;
2. odnoszący się do punk rocku, typowy, charakterystyczny dla punk rocku; punkowy, pankrockowy, punkrockowy
SJP.pl
zdrobnienie od: Pankracy (imię męskie)
SJP.pl
rodzaj starożytnej, olimpijskiej walki będącej połączeniem zapasów z boksem; pankration
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. hist. staroż. połączenie boksu i zapasów
Wiktionary
rzecz. Pankracy mos.
Wiktionary
rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych
SJP.pl
Pa
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pankracka lub z nim związany
SJP.pl
Pankracy z żoną; Pankracowie
SJP.pl
Pankracy z żoną; Pankracostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pankracego lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
(1.2) pot. nazwa programu telewizyjnego dla dzieci pt. „Piątek z Pankracym” lub „Okienko Pankracego”;
Wiktionary
Pankracy – imię męskie pochodzenia greckiego. Oznacza „wszechmocny”, a powstało przez złożenie παν ("pan" – „wszystko, wszech-”) i κρατος ("kratos" – „moc, siła”). W chrześcijaństwie prawosławnym imię to używane jest jako przydomek Chrystusa; posiada ono również swojego świętego patrona. Pankracy imieniny obchodzi 3 kwietnia i 12 maja.
Wikipedia
(1.1) 12 maja przypadają imieniny Pankracego.
(1.2) Lubiłeś oglądać Pankracego?
Wiktionary
IPA: pãŋˈkrat͡sɨ, AS: pãŋkracy
Wiktionary
rzecz. pankracjon mrz., pankration mrz.
przym. przest. gwara. Pankracowy
Wiktionary
zdrobnienie od: Pankracy (imię męskie)
SJP.pl
rodzaj starożytnej, olimpijskiej walki będącej połączeniem zapasów z boksem; pankracjon
SJP.pl
Pa
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. rzadki nowotwór trzustki występujący poniżej 14 roku życia, o małej złośliwości
Wiktionary
jednostka anatomiczna i czynnościowa trzustki złożona z pęcherzyka wydzielniczego i przewodu wyprowadzającego
SJP.pl
preparat otrzymywany ze świeżej trzustki wieprzowej lub wołowej, stosowany w lecznictwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. leczniczy wyciąg ze zwierzęcej trzustki
Wiktionary
peptydowy hormon przewodu pokarmowego zbudowany z 33 reszt aminokwasowych, wydzielany przez błonę śluzową dwunastnicy; cholecystokinina
SJP.pl
[czytaj: pankrokowiec] wykonawca, twórca punk rocka; pank, pankowiec, punk, punkowiec, punkrockowiec
SJP.pl
[czytaj: pankrokowy] przymiotnik od: pank rock (punk rock, punkrock, punk); odnoszący się do pank rocka, charakterystyczny dla pank rocka; punkrockowy, punkowy, pankowy
SJP.pl
w gwarze młodzieżowej: dziewczyna będąca punkiem lub ubierająca się podobnie do punków; punkówa, punkówna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) członkini subkultury punk
Wiktionary
(1.1) Pamiętaj też, aby samej poeksperymentować, by uzyskać niepowtarzalny wygląd. Widziałaś kiedykolwiek dwie identyczne pankówy?
Wiktionary
rzecz. punk m., punkówa ż.
:: fm. punk m., punkowiec m.
przym. punkowy, punkowski
Wiktionary
(1.1) punkówa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wet. wysoce zaraźliwa, wirusowa choroba kotowatych przebiegająca z objawami zapalenia układu pokarmowego i leukopenią;
Wiktionary
IPA: ˌpãnlɛwkɔˈpɛ̃ɲa, AS: pãnleu̯kopẽńa
Wiktionary
(1.1) zakaźne zapalenie jelit kotów, tyfus koci, nosówka kotów, agranulocytoza
Wiktionary
przymiotnik od: panlogizm; związany z panlogizmem, odnoszący się do głównych założeń panlogizmu, charakterystyczny dla panlogizmu
SJP.pl
koncepcja filozoficzna utożsamiająca prawa istnienia z prawami rozumu, głoszona przez G.W. Hegla
SJP.pl
Panlogizm (gr. πᾶν, "pan" – wszystko; λογιζμος, "logidzos" – rozumowanie, rozum) – filozoficzna doktryna G.W.F. Hegla, głosząca tożsamość bytu i myślenia.
„Panlogizm” jest idealistyczną teorią rozwoju przyrody i społeczeństwa. Stanowi etap logicznego rozwoju myśli, a poszczególne zjawiska i zdarzenia są koniecznymi momentami tego rozwoju (przyrody i dziejów ludzkich) w procesie realizowania się absolutu. Władysław Tatarkiewicz pisze o "panlogizmie" Hegla:
Wikipedia
swobodne, zazwyczaj przypadkowe kojarzenie się roślin lub zwierząt zapładniających się krzyżowo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. przypadkowe, krzyżowe i swobodne kojarzenie się osobników jednej populacji
Wiktionary
Panmiksja – krzyżowanie losowe.
Swobodne rozmnażanie się w obrębie danej zbiorowości.
Oznacza to kojarzenie się z równym prawdopodobieństwem osobników z każdej części danej populacji.
Wikipedia
odnoszący się do idei zjednoczenia wszystkich wyznawców islamu
SJP.pl
1. niezamężna kobieta
2. dziewczyna, narzeczona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która nigdy nie była mężatką, dawniej tytuł grzecznościowy dla takiej kobiety (obecnie: pani)
(1.2) dziewczyna, młoda kobieta
(1.3) stpol. dziewica
(1.4) pot. sympatia, partnerka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Danusia była panną i dlatego mogła wyjść za Zbyszka.
(1.2) Śliczne córki nauczyciela śpiewały do wtóru ojcowskim skrzypkom. Starszej, Pelagii, przelotnej sympatii (bo czołową adresatką „tęsknot” gimnazjalistów była panna Olimpia Drwęska, o iście olimpijskiej urodzie), wpisał 19-letni Janek w imionnik dwa wiersze „Bądź silną i mężną”, „Bądź Polką”.
(1.4) Przyszedł na imprezę ze swoją panną.
Wiktionary
IPA: ˈpãnːa, AS: pã•na
Wiktionary
rzecz. panicz mos., pan mos., pani ż., paniczyk mos., panieństwo n., Panna ż.
:: zdrobn. panienka ż., paniusia ż., pannusia ż.
::: przest. reg. pannuńcia ż.
:: zgrub. pannisko n., pannica ż.
przym. panieński, pański, Pański
Wiktionary
(1.1) wolna, niewiasta; gw. Śląsk Cieszyński swobodno
(1.2) niewiasta, dziewoja; gw. Śląsk Cieszyński swobodno
(1.4) dziewczyna, partnerka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. odmiana nacjonalizmu dążąca do zjednoczenia wszystkich blisko związanych kulturowo, na ogół sąsiadujących narodów i grup etnicznych;
Wiktionary
Pannacjonalizm – odmiana ideologii nacjonalistycznej, dążąca do budowy dużych jednostek państwowych, łączących w sobie wszystkie blisko związane kulturowo, na ogół sąsiadujące narody i grupy etniczne. Podstawą do zjednoczenia jest wspólnota kulturowa („rodzina kultur”). Często ma postać ruchów dążących do dołączenia do państwa narodowego fragmentów terytorium państwa sąsiednich, zamieszkałych przez odpowiednie mniejszości etniczne, będące częścią narodu posiadającego owo państwo.
Wikipedia
(1.1) Począwszy od XIX w. kluczową rolę w procesach kształtowania mapy świata odgrywają panideologia i pannacjonalizm.
Wiktionary
[czytaj: paNO] dekoracyjnie obramowana płaszczyzna ścienna, wypełniona malowidłem lub płaskorzeźbą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szt. wklęsłość lub wypukłość na ścianie pokryta ozdobnym reliefem lub malowidłem i ozdobnie obramowana
Wiktionary
Panneau (fr. płaszczyzna) – każda płaszczyzna dekoracyjna lub dekorowana o kształcie pola prostokątnego, utworzona w efekcie architektonicznego podziału płaszczyzny ściany.
Element jest charakterystyczny dla okresu baroku i rokoka. Dekoracja może być wykonana dowolną techniką (płaskorzeźba, malowidło, tkanina itp.) na każdej powierzchni, np. ściany, sufitu, boazerii, płaszczyzny mebli itp.
Wikipedia
IPA: pãˈnɔ, AS: pãno
Wiktionary
pannisko; ekspresywnie:
1. dorastająca dziewczyna;
2. niezamężna kobieta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wyrośnięta dziewczyna
Wiktionary
(1.1) Na trzepaku siedziała pannica i majdała nogami.
Wiktionary
rzecz. panieństwo n., panna ż., Panna ż.
przym. panieński
Wiktionary
pannica; ekspresywnie:
1. dorastająca dziewczyna;
2. niezamężna kobieta
SJP.pl
1. ostrożeń pannoński - roślina z rodziny astrowatych;
2. chaber pannoński - roślina z rodziny astrowatych;
3. pszonak pannoński - roślina z rodziny ciborowatych;
4. krwawnik pannoński - roślina z rodziny astrowatych;
5. groszek pannoński - roślina z rodziny bobowatych;
6. koniczyna pannońska - roślina z rodziny bobowatych
SJP.pl
1. strzępy chmur poniżej chmury opadowej warstwowo-deszczowej;
2. zapalenie rogówki, w wyniku którego tworzy się unaczyniona tkanka łączna; występuje zwykle w jagliczym zapaleniu spojówek
SJP.pl
Pannus ("pan") (łac. kawał sukna, płat, łachman, gruby płaszcz) – strzępy chmur(y) "Stratus fractus" lub "Cumulus fractus", występujące poniżej podstawy chmury opadowej. Mogą tworzyć ciągłą, ciemną i poszarpaną warstwę niskich chmur, niekiedy przylegającą do chmury znajdującej się powyżej, często przysłaniając ją. Są zwiastunami zmiany pogody. Mogą występować przed, podczas i po opadzie. Zazwyczaj towarzyszą chmurom "Altostratus", "Nimbostratus", "Cumulus" i "Cumulonimbus".
Wikipedia
z politowaniem o panu, chłopcu
SJP.pl
futro baranie z krótkim włosem
SJP.pl
[czytaj: panofski] nazwisko
SJP.pl
ropne zapalenie całej gałki ocznej
SJP.pl
cyfrowa kamera panoramiczna wykorzystywana do tworzenia wirtualnych panoram i zdjęć przedstawianych potem jako trójwymiarowe
SJP.pl
dawna prowincja rzymska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) staroż. geogr. prowincja rzymska położona między Sawą a Dunajem;
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „Pannonia”. Zobacz też: Pannonia – marka węgierskich motocykli.
Panonia ( Pannonia) – w starożytności prowincja rzymska położona między Sawą a Dunajem (dzisiejsze tereny zachodnich Węgier, wschodniej Austrii, północnej Chorwacji, Słowenii oraz północno-zachodniej Serbii).
Wikipedia
IPA: pãˈnɔ̃ɲja, AS: pãnõńi ̯a
Wiktionary
przym. panoński
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: Panonia
Wiktionary
panoplium;
1. pełne uzbrojenie greckich żołnierzy w czasach starożytnych oraz rycerzy w Średniowieczu;
2. motyw zdobniczy, którego elementami są miecze, sztylety, części uzbrojenia i sztandary
SJP.pl
panoplia;
1. pełne uzbrojenie greckich żołnierzy w czasach starożytnych oraz rycerzy w Średniowieczu;
2. motyw zdobniczy, którego elementami są miecze, sztylety, części uzbrojenia i sztandary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) motyw dekoracyjno-symboliczny złożony najczęściej z elementów uzbrojenia, sztandarów i proporców
Wiktionary
Panoplium ("armatura", "spolia hostium", z greckiego πανοπλíα) – motyw dekoracyjno-symboliczny złożony najczęściej z broni białej i uzbrojenia ochronnego (tarcz, mieczy, zbroi, hełmów, często stylizowanych na spartańskie) i ułożonych w płaszczyźnie pionowej, symetrycznie wokół tarczy z herbem właściciela.
Wikipedia
rodzaj dinozaura z rodziny nodozaurów
SJP.pl
Pa
Wikipedia
[czytaj: panoptikum] panoptikum;
1. zbiór osobliwości lub wystawa rzeczy osobliwych;
2. muzeum, w którym eksponatami są woskowe figury przedstawiające zazwyczaj jakieś sławne osoby
SJP.pl
osobliwy, niezwykły; panoptykalny
SJP.pl
panopticum;
1. zbiór osobliwości lub wystawa rzeczy osobliwych;
2. muzeum, w którym eksponatami są woskowe figury przedstawiające zazwyczaj jakieś sławne osoby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. muzeum lub wystawa, która zawiera zbiór osobliwości
(1.2) książk. muzeum, w którym eksponatami są woskowe figury przedstawiające sławne osoby; gabinet figur woskowych
(1.3) książk. zbiór osobliwych rzeczy, osób, pojęć itp.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
osobliwy, niezwykły; panoptikalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niezwykły, dziwny
Wiktionary
model więzienia i sposobu nadzoru, zaprojektowany przez angielskiego prawnika i filozofa Jeremy'ego Benthama oraz jego brata Samuela
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
tkanina jedwabna, półjedwabna lub bawełniana
SJP.pl
1. rozległy widok jakiegoś krajobrazu, oglądany zwykle z miejsca położonego wyżej;
2. rysunek przedstawiający taki widok, duże malowidło rozpięte na wewnętrznej ścianie okrągłego budynku;
3. budynek, w którym znajduje się tego typu malowidło;
4. obszerne przedstawienie jakiegoś zagadnienia w utworze literackim lub jakiegoś zdarzenia w filmie, animacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rozległy, szeroki widok
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wokół rozciągała się piękna panorama górska.
Wiktionary
IPA: ˌpãnɔˈrãma, AS: pãnorãma
Wiktionary
rzecz. panoramiczność ż.
przym. panoramiczny
przysł. panoramicznie
Wiktionary
(1.1) widok
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób panoramiczny
Wiktionary
rzecz. panorama ż.
przym. panoramiczny
Wiktionary
wrażenie przestrzenności, rozległości wyświetlanego, pokazywanego obrazu, cecha charakterystyczna dla panoram
SJP.pl
1. przedstawiony za pomocą panoramy, stwarzający wrażenie panoramy; panoramowy;
2. o filmie, animacji: wyświetlany na szerokim ekranie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ukazuje panoramę, pełen obraz czegoś
Wiktionary
(1.1) Przed zabiegiem należy wykonać rentgen panoramiczny zębów.
Wiktionary
IPA: ˌpãnɔrãˈmʲit͡ʃnɨ, AS: pãnorãmʹičny
Wiktionary
rzecz. panorama ż., panoramiczność ż.
przysł. panoramicznie
Wiktionary
(1.1) szeroki, rozległy, pełny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: panorama
Wiktionary
tworzyć panoramę, uzyskiwać wrażenie przestrzenności, rozległości wyświetlanego albo pokazywanego obrazu
SJP.pl
przedstawiony za pomocą panoramy, stwarzający wrażenie panoramy; panoramiczny
SJP.pl
przymiotnik od: panora
SJP.pl
dawny rycerz służebny, głównie z Małopolski
SJP.pl
Pa
Wikipedia
panoszyć się - rządzić się, wynosić się nad innych, nadużywać władzy; przenośnie: występować w dużej ilości, panować, szerzyć się
SJP.pl
okres, w którym panujący sprawuje władzę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) władza
(1.2) okres władzy danego monarchy
Wiktionary
Panowanie – władza sprawowana przez osobę (monarchę) w państwie o ustroju monarchicznym; również okres sprawowania rządów przez panującego.
Wikipedia
(1.1) Według Platona Atlantyda była ogromną wyspą (większą niż Libia i Azja razem wzięte) na Oceanie Atlantyckim, lecz jej panowanie rozciągało się poza Słupy Herkulesa na obszar śródziemnomorski aż po Egipt i Etrurię (w Italii).
(1.2) Było to w dwunastym roku panowania Nabuchodonozora, który królował nad Asyrią w wielkim mieście Niniwie.
Wiktionary
IPA: ˌpãnɔˈvãɲɛ, AS: pãnovãńe
Wiktionary
czas. panować, opanować
rzecz. panicz m., pan m., pani ż., państwo n.
przym. Pański, opanowany
Wiktionary
1. królować, być władcą
2. rządzić czymś
3. kontrolować coś
4. górować nad czymś (np. "Ruiny zamku panowały nad miastem.")
5. występować w określonym czasie (np. "Panował straszny upał.")
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zapanować)
(1.1) być panem, władcą kraju, królestwa
(1.2) być panem, przywódcą czegoś
(1.3) podporządkowywać coś sobie, mieć władzę nad czymś
(1.4) występować, pojawiać się
(1.5) pot. określać kogoś mianem pana, podczas gdy ta osoba nie widzi takiej potrzeby
Wiktionary
(1.1) Nakłońcie ucha, wy, co nad wieloma panujecie / i chlubicie się mnogością narodów, / bo od Pana otrzymaliście władzę, / od Najwyższego panowanie
(1.3) Nie umiesz panować nad nerwami.
(1.4) Po wizycie Laury w naszym domu panował radosny nastrój.
Wiktionary
IPA: pãˈnɔvat͡ɕ, AS: pãnovać
Wiktionary
rzecz. panowanie n., panicz mos., pan mos., pani ż., państwo n., panek mos., panieństwo n.
czas. zapanować dk., opanować dk., opanowywać ndk.
przym. pański, opanowany, Pański
Wiktionary
(1.1) władać, rządzić, królować
(1.2) przewodzić
Wiktionary
Panowice – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Trzciel.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
Kościół filialny parafii w Brójcach pw. Najświętszej Maryi Panny Rokitniańskiej.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z Polską Akademią Nauk; PAN-owski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z PAN-em, dotyczący PAN-u
Wiktionary
(1.1) Wicestarosta Rafał Kwiatkowski wyjaśnił, że takim miejscem są tzw. pola panowskie w Jabłonnie.
Wiktionary
skr. PAN
przym. PAN-owski
Wiktionary
(1.1) PAN-owski
Wiktionary
przymiotnik od: Panonia (starożytna prowincja rzymska)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Panonią, dotyczący Panonii
Wiktionary
rzecz. Panonia ż.
Wiktionary
ogólny, powszechny patriotyzm pojęty jako cecha łącząca osoby, najczęściej tej samej narodowości lub o podobnych przekonaniach
SJP.pl
przymiotnik od: panpoetyzm; charakterystyczny, typowy dla panpoetyzmu, kierunku artystycznego nawiązującego do niektórych założeń futuryzmu i kubizmu, szukającego inspiracji wśród subkultur lub większych skupisk społeczności, nawiązujący do założeń tego kierunku (np. sztuka panpoetycka) lub jakoś inaczej z nim związany
SJP.pl
kierunek artystyczny nawiązujący do niektórych założeń futuryzmu i kubizmu, szukający inspiracji wśród subkultur lub większych skupisk społeczności
SJP.pl
dotyczący panpsychizmu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) filoz. związany z panpsychizmem
Wiktionary
rzecz. panpsychizm m.
Wiktionary
pogląd charakterystyczny dla filozofii renesansowej, według którego wszystkie istniejące obiekty obdarzone są właściwościami psychicznymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. pogląd, który głosi, iż wszystkie obiekty materialne obdarzone są właściwościami psychicznymi
Wiktionary
Pa
Wikipedia
przym. panpsychiczny
Wiktionary
osoba odczuwająca seksualny lub emocjonalny pociąg do osób niezależnie od ich płci lub tożsamości płciowej
SJP.pl
kobieta odczuwająca seksualny lub emocjonalny pociąg do osób niezależnie od ich płci lub tożsamości płciowej
SJP.pl
1. seksualny lub emocjonalny pociąg do osób niezależnie od ich płci lub tożsamości płciowej; panseksualność, omniseksualizm, omniseksualność;
2. postrzeganie wszelkich zjawisk życia w kategoriach seksualnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. seks. postrzeganie wszelkich zjawisk w świecie przez pryzmat seksualny;
(1.2) seks. pociąg do osób niezależnie od ich płci, bądź tożsamości płciowej
Wiktionary
Nie mylić z: panseksualność.
Panseksualizm – pogląd, według którego głównym motorem ludzkiego działania jest popęd seksualny, każde działanie można wytłumaczyć motywami seksualnymi. Obecnie teoria ta nie znajduje potwierdzenia. Zarzut panseksualizmu często stawiany jest psychoanalizie, ze względu na twierdzenie Freuda o fundamentalnym znaczeniu libido (choć Freud rozumiał libido szerzej niż jedynie popęd seksualny i się od takiego podejścia odżegnywał).
Wikipedia
rzecz. seks mrz., panseksualista mos., panseksualistka ż., panseksualność ż.
przym. panseksualny
przysł. panseksualnie
Wiktionary
seksualny lub emocjonalny pociąg do osób niezależnie od ich płci lub tożsamości płciowej; panseksualizm, omniseksualizm, omniseksualność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) seks. pociąg do osób niezależnie od ich płci, bądź tożsamości płciowej;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
rzecz. panseksualizm m., seks mrz.
przym. panseksualny
przysł. panseksualnie
Wiktionary
dotyczący panseksualizmu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) psych. dotyczący panseksualizmu
Wiktionary
(1.1) W Wiedniu Zygmunt Freud szkicował już zresztą swoją panseksualną wizję świata.
Wiktionary
rzecz. seks mrz., panseksualizm mrz., panseksualność ż.
Wiktionary
zwolennik ruchu politycznego opartego na idei zjednoczenia wszystkich ludów słowiańskich
SJP.pl
zwolenniczka ruchu politycznego opartego na idei zjednoczenia wszystkich ludów słowiańskich
SJP.pl
odnoszący się do panslawizmu lub panslawisty; pansłowiański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) polit. związany z panslawizmem, dotyczący panslawizmu
Wiktionary
rzecz. panslawizm mrz., panslawista mos., panslawistka ż.
Wiktionary
ruch polityczny oparty na idei zjednoczenia wszystkich ludów słowiańskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. ruch ideowy dążący do zjednoczenia Słowian bazujący na jedności kulturowo-językowej narodów słowiańskich;
Wiktionary
Panslawizm ( παν- "pan-" „wszech-” + Slavi „Słowianie”) – ruch kulturalno-polityczny o różnorodnym zabarwieniu politycznym, powstały w Czechach na początku XIX wieku, dążący do wyzwolenia, a następnie zjednoczenia politycznego, gospodarczego i kulturalnego Słowian. Pierwotnie termin ten był stosowany dla określenia językowej i kulturalnej wspólnoty narodów słowiańskich. W XIX wieku panslawizm znalazł wielu zwolenników w krajach zamieszkiwanych przez Słowian.
Wikipedia
IPA: pãw̃ˈslavʲism̥, AS: pãũ̯slavʹism̦
Wiktionary
rzecz. panslawista m., panslawistka ż.
przym. panslawistyczny, pansłowiański
Wiktionary
ruch filozoficzno-religijny zmierzający do osiągnięcia wiedzy uniwersalnej, zapoczątkowany w Niemczech w XVI w.
SJP.pl
Pansofia (gr. „wszechmądrość, wszechwiedza” od "pan" „wszystko” i "sophia" „mądrość, wiedza”) – ruch filozoficzno-religijny odnoszący się do osiągnięcia wiedzy uniwersalnej. W kontekście pedagogicznym powiązany z Janem Ámosem Komeńskim.
Wikipedia
posiadający, prezentujący pełną wiedzę o świecie, wynikający z takiej wiedzy (np. pansoficzne pochodzenie) lub stwarzający możliwość jej nabycia
SJP.pl
pogląd filozoficzny głoszący, że istnieją tylko rzeczy, konkrety, które można w jakiś sposób poczuć, zobaczyć oraz negujący samodzielne istnienie zdarzeń, stosunków; konkretyzm, reizm
SJP.pl
koncepcja powstania życia na ziemi, według której cząstki żywej materii przedostały się na ziemię wraz promieniowaniem świetlnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. koncepcja rozprzestrzeniania się "zarodników" życia we wszechświecie;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
teoria głosząca powstanie życia na Ziemi za sprawą mikroorganizmów pochodzących z meteorytów
SJP.pl
odnoszący się do panslawizmu lub panslawisty; panslawistyczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) obejmujący wszystkie kraje słowiańskie
(1.2) związany z panslawizmem
(1.3) jęz. związany z językiem międzysłowiańskim
Wiktionary
rzecz. słowianizm mrz., Słowianin mos., Słowianka ż., słowiańszczyzna ż., Słowiańszczyzna ż., słowiańskość ż., panslawizm mrz.
przym. słowiański, późnosłowiański, wczesnosłowiański, zachodniosłowiański, wschodniosłowiański, południowosłowiański, północnosłowiański
Wiktionary
(1.1) wszechsłowiański, ogólnosłowiański
(1.2) panslawistyczny
(1.3) międzysłowiański
Wiktionary
nieznający miary w korzystaniu z uciech, rubaszny, bezceremonialny (od bohatera fantastyczno-satyrycznej epopei "Gargantua i Pantagruel" F. Rebelais'go)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. swobodnie i beztrosko korzystający z uciech i okazji życia
Wiktionary
rzecz. pantagruelizm ż.
Wiktionary
(1.1) rubaszny, beztroski
Wiktionary
postawa charakteryzująca się używaniem życia, żywiołowym, spontanicznym zachowaniem i rubasznym humorem (od bohatera fantastyczno-satyrycznej epopei "Gargantua i Pantagruel" F. Rebelais'go)
SJP.pl
średniowieczny instrument muzyczny będący swoistego rodzaju połączeniem fortepianu z cymbałami; pantalon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Pantaleon – imię męskie pochodzenia greckiego ( Πανταλέων). Wywodzi się ze złożenia słów παντα oznaczającego "wszystko" i λέων oznaczającego "lew". Według innej wersji Παντελεήμων (Pantelejmon) - „najmiłościwszy”.
Wikipedia
(1.1) Rozgniewanemu Pantaleonowi wypadł sekator z ręki.
Wiktionary
rzecz. pantaleon mrz.
Wiktionary
średniowieczny instrument muzyczny będący połączeniem fortepianu i ksylofonu
SJP.pl
średniowieczny instrument muzyczny będący swoistego rodzaju połączeniem fortepianu z cymbałami; pantaleon
SJP.pl
groteskowa farsa, błaznowanie, bufonada, zazwyczaj kiepskie przedstawienie komiczne, rodzaj burleski
SJP.pl
jedna z najstarszych postaci z commedia dell'arte, przedstawiana jako starzec, kochliwy i zrzędny kupiec weneckiego pochodzenia; pantalon
SJP.pl
Pa
Wikipedia
rodzaj bardzo szerokich spodni
SJP.pl
żartobliwe określenie na portki lub spodnie, najczęściej szerokie, poszerzane lub niezgrabne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) bielizna z długimi nogawkami
Wiktionary
Pantalony (z fr. "pantalon") – spodnie, także mundurowe w wojsku, m.in. polskim w pierwszej połowie XIX wieku. W innym znaczeniu to bielizna przykrywająca nogi, noszona przez kobiety, dziewczęta i bardzo młodych chłopców w końcu pierwszej połowy XIX wieku.
Wikipedia
Pantalowice – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przeworskim, w gminie Kańczuga. Ma status sołectwa.
Wikipedia
udomowiony ptak z rzędu kuraków, o białym, szarym lub niebieskawym upierzeniu w jasne cętki; perliczka, perlica
SJP.pl
tylko w wyrażeniu: zbić (zbijać) kogoś z pantałyku - pozbawić (pozbawiać) kogoś pewności siebie, wprawić (wprawiać) w zakłopotanie; zbić (zbijać) kogoś z tropu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tylko w zwrocie zbić z pantałyku
Wiktionary
IPA: pãnˈtawɨk, AS: pãntau̯yk
Wiktionary
osoba głosząca poglądy utożsamiające Boga z przyrodą i zachodzącymi w niej zjawiskami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba wyznająca panteizm
Wiktionary
IPA: ˌpãntɛˈjista, AS: pãntei ̯ista
Wiktionary
rzecz. panteizm m.
:: fż. panteistka ż.
przym. panteistyczny
Wiktionary
kobieta głosząca poglądy utożsamiające Boga z przyrodą i zachodzącymi w niej zjawiskami
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: panteista
Wiktionary
przymiotnik od: panteizm; związany z panteizmem, odnoszący się do głównych założeń panteizmu, charakterystyczny dla panteizmu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy panteizmowi
Wiktionary
rzecz. panteizm mrz., panteista mos.
Wiktionary
pogląd filozoficzny i religijny utożsamiający Boga z przyrodą i zachodzącymi w niej zjawiskami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. rel. pogląd, że Bogiem jest wszechświat, ubóstwienie natury;
Wiktionary
Panteizm (z gr. "pan" „wszystko”, "theos" „Bóg”) – pogląd religijno-filozoficzny (niekiedy teologiczny) utożsamiający świat z Bogiem lub absolutem. Neguje istnienie boga osobowego, głosi zaś przenikanie absolutu we wszystkie substancje jakie istnieją. Panteizm często łączył się z ideami rozumnego rozwoju wszechświata, jedności, wieczności oraz żywości świata materialnego.
Wikipedia
IPA: pãnˈtɛjism̥, AS: pãntei ̯ism̦
Wiktionary
rzecz. panteista m., panteistka ż.
przym. panteistyczny
przysł. panteistycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przełożonym szkoły katechetycznej wybrano Pantena z Aleksandrii.
Wiktionary
alkohol polihydroksylowy, składnik leków i kosmetyków
SJP.pl
Pantenol, dekspantenol – organiczny związek chemiczny z grupy alkoholi polihydroksylowych, analog kwasu pantotenowego, jedna z substancji stanowiących witaminę B5. Dekspantenol (izomer) ulega w organizmie przemianie do kwasu pantotenowego.
Wikipedia
1. grecka i rzymska świątynia, w której czczono wszystkie bóstwa;
2. ogół bóstw powiązanych z sobą w system zależności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) staroż. archit. w starożytnej Grecji i Rzymie świątynia poświęcona wszystkim bogom;
(1.2) ogół bogów jakiejś religii;
(1.3) archit. budynek lub budowla, w której spoczywają zwłoki lub pomniki wielkich ludzi
(1.4) przen. ogół najwybitniejszych przedstawicieli narodu albo jakiejś dziedziny sztuki
Wiktionary
Panteon (gr. "pantheon": "pan" – wszystek + "theos" – bóg) to:
Panteony były popularne zwłaszcza w okresie cesarstwa rzymskiego. Najbardziej znanym zabytkiem tego okresu jest Panteon w Rzymie.
W XVI wieku zaczęto naśladować zabytki rzymskie. Wzorując się na Panteonie, budowano w formie rotundy mauzolea, a nawet pawilony ogrodowe.
Wikipedia
(1.2) Posągi Buddy w odróżnieniu od bodhisattwów i innych postaci panteonu buddyjskiego rzeźbiono w prostych szatach, bez żadnych ozdób i klejnotów.
Wiktionary
IPA: pãnˈtɛɔ̃n, AS: pãnteõn
Wiktionary
ssak z rodziny kotowatych (Panthera pardus); lampart, leopard
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. lampart
(1.2) pot. wojsk. czołg niemiecki;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na brzegach tych wąwozów widywali wielkie małpy, a niekiedy lwy i pantery, które gnieździły się w jaskiniach skalnych.
(1.1) Byłżeby to jaguar lub ocelot, zwierzęta dzikie i okrutne jak lampart albo pantera?
(1.2) Pantera naśladowała to proste i bardzo skuteczne rozwiązanie, lecz jej pancerz był grubszy, a działo potężniejsze.
Wiktionary
IPA: pãnˈtɛra, AS: pãntera
Wiktionary
(1.1) rzecz. panterka
Wiktionary
(1.1) lampart, leopard, rysiec; gw. Górny Śląsk pantyra
Wiktionary
1. młoda pantera;
2. popularny w wojsku rodzaj wierzchniego okrycia w charakterystyczne brązowawe i zielonkawe plamy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: pantera
(1.2) deseń w plamaamy, przypominający kolorem i układem wzór na skórze pantery
(1.3) środ. wojsk. okrycie wierzchnie (wiatrówka, skafander lub bluza) w kolorze ciemnozielonym w żółtobrunatne plamaamy
Wiktionary
Panterka ("Chromileptes altivelis") – gatunek ryby okoniokształtnej z rodziny strzępielowatych (Serranidae), jedyny przedstawiciel rodzaju "Chromileptes". Bywa prezentowana w dużych akwariach morskich.
Wikipedia
IPA: pãnˈtɛrka, AS: pãnterka
Wiktionary
rzecz. pantera
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: pantera
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) fant. człowiek, którego jedną z form jest pantera
Wiktionary
IPA: ˌpãntɛˈrɔwak, AS: pãnterou̯ak
Wiktionary
związany niegdyś z całą narodowością niemiecką, krzyżacką, łączący wszystkie osoby tej narodowości, dotyczący ich
SJP.pl
sposób organizacji społeczeństwa, w którym wszyscy jednocześnie sprawują najważniejsze urzędy, obecnie uważany za utopię
SJP.pl
nazwa handlowa środka odkażającego stosowanego do dezynfekcji wody, ran i powierzchni
SJP.pl
Pantodonty ("Pantodonta") – podrząd lub rząd wymarłych ssaków łożyskowych.
Znane były od paleocenu (zamieszkiwały wtedy Azję i Amerykę Północną. Jeden zaś wczesny rodzaj, "Alcidedorbignya", odnaleziony został w Ameryce Południowej. O ile w paleocenie dorastały rozmiarów dzisiejszego kota, o tyle w eocenie rozwinęły się z nich roślinożercy wielkości krowy, największe lądowe stworzenia tamtych czasów. Wymarły nagle w środkowym eocenie.
Wikipedia
zwierzę wszystkożerne
SJP.pl
1. lekkie obuwie bez cholewek;
2. ironicznie o mężu ulegającym we wszystkim żonie; pantoflarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) reg. rodzaj obuwia noszonego w domu
(1.2) obuw. rodzaj lekkiego, płytkiego, wsuwanego buta
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) rzad. pot. zob. pantoflarz.
Wiktionary
(1.2) Do sukienki włożę niebieskie pantofle.
Wiktionary
IPA: pãnˈtɔfɛl, AS: pãntofel
Wiktionary
rzecz. pantoflarz mos., pantoflarstwo n.
:: zdrobn. pantofelek m.
przym. pantoflarski, pantoflowy
Wiktionary
1. zdrobnienie od: pantofel;
2. pierwotniak, mikroskopijne żyjątko o wydłużonym ciele pokrytym rzęskami, przypominające kształtem pantofelek (bucik)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: pantofel
(1.2) mały pantofel
(1.3) etui w kształcie małego pantofla
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Paramecium caudatum|Ehrenb.|ref=tak., gatunek pierwotniaka należący do typu orzęsków;
(2.2) zool. jednokomórkowiec z gatunku pantofelek (2.1)
Wiktionary
Pantofelek ("Paramecium caudatum"), pantofelek ogoniasty – protist zwierzęcy (pierwotniak) należący do typu orzęsków (Ciliata) z podgromady równorzęsych.
Wikipedia
(1.2) Kopciuszek zgubił pantofelka na schodach zamku.
(2.2) Ciało pantofelka przypomina kształtem podeszwę pantofla, stąd jego nazwa.
Wiktionary
rzecz. pantofel m., pantofelnik m., pantoflarstwo n., pantoflarz m.
przym. pantofelkowy, pantoflarski, pantoflowy
Wiktionary
(2.1) pantofelek ogoniasty
(2.2) pantofelek ogoniasty
Wiktionary
1. zdrobnienie od: pantofel;
2. pierwotniak, mikroskopijne żyjątko o wydłużonym ciele pokrytym rzęskami, przypominające kształtem pantofelek (bucik)
SJP.pl
Pantofelki ("Paramecium") – rodzaj „protistów zwierzęcych” (Pierwotniaki) należące do typu orzęsków (Ciliata) z podgromady równorzęsych.
Protisty należące do tego rodzaju mają kształt wydłużony, cygarowaty, owalny lub pantofelkowaty. Osiągają rozmiar od 120 μm do 350 μm. Ciało z zewnątrz pokryte jest rzędami rzęsek oraz wyposażone w tzw. trichocysty. Rzęski pokrywające ciało służą do poruszania się i zdobywania pokarmu. Ciało otacza żywa osłona zwana pellikulą.
Wikipedia
przymiotnik od: pantofelek; odnoszący się do pantofelka, typowy, charakterystyczny dla pantofelka
SJP.pl
jednoroczna bylina lub niski krzew o charakterystycznych niewielkich i owalnych kwiatach, najczęściej w kolorze pomarańczowym; pantoflik, kalceolaria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina ozdobna o dużych, barwnych, wargowych kwiatach
Wiktionary
Pa
Wikipedia
rzecz. pantofel m., pantofelek m., pantoflarz m.
Wiktionary
przymiotnik od: pantoflarstwo; związany z pantoflarstwem, odnoszący się do pantoflarstwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z wyrobem pantofli
Wiktionary
rzecz. pantofel mzw./mos./mrz.
Wiktionary
1. zawód pantoflarza, proces wyrabiania miękkiego domowego obuwia bez cholewek;
2. ironicznie o zachowaniu mężczyzny ulegającego we wszystkim żonie
SJP.pl
1. osoba trudniąca się wyrabianiem miękkiego domowego obuwia bez cholewek;
2. ironicznie o mężu ulegającym we wszystkim żonie; pantofel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna potulny, ulegający kobiecie
Wiktionary
(1.1) Pantoflarz to jedno z określeń, których my faceci delikatnie mówiąc nie lubimy. Kojarzy się nam ze słabością, uległością, brakiem własnego zdania i indywidualności.
Wiktionary
IPA: pãnˈtɔflaʃ, AS: pãntoflaš
Wiktionary
rzecz. pantofel m., pantofelek m., pantoflarstwo n., pantofelnik mrz.
przym. pantoflarski, pantoflowy
Wiktionary
1. lekkie obuwie bez cholewek;
2. ironicznie o mężu ulegającym we wszystkim żonie; pantoflarz
SJP.pl
Pantofle (z wł. "pantofole" lub z fr. "pantoufle") – pierwotnie miękki, wygodny i komfortowy rodzaj obuwia przeznaczony do użycia w domu (kapcie, bambosze). Współcześnie pojęcie utożsamiane zazwyczaj z eleganckimi wyjściowymi półbutami.
Wikipedia
jednoroczna bylina lub niski krzew o charakterystycznych niewielkich i owalnych kwiatach, najczęściej w kolorze pomarańczowym; pantofelnik, kalceolaria
SJP.pl
zgrubienie od: pantofel
SJP.pl
1. przymiotnik od: pantofel; będący częścią pantofla (np. podeszwa pantoflowa), charakterystyczny dla tego typu obuwia, związany z nim;
2. rozprzestrzeniany ustnie w sposób plotkarski (np. wiadomość pantoflowa) lub związany z plotkarstwem (np. poczta pantoflowa)
SJP.pl
1. przyrząd kreślarski do powiększania lub zmniejszania rysunków
2. nożycowy odbierak prądu na tramwajach i lokomotywach elektrycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyrząd kreślarski do wykonywania powiększeń lub pomniejszeń;
(1.2) przyrząd służący do pobierania prądu z napowietrznej sieci trakcyjnej przez pojazdy szynowe;
(1.3) urządzenie służące do mocowania silnika przyczepnego na małych jachtach żaglowych;
(1.4) rozbudowany przyrząd pełniący rolę wieszaka w nowoczesnych szafach.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pãnˈtɔɡraf, AS: pãntograf
Wiktionary
przym. pantografowy
Wiktionary
(1.2) odbierak prądu
Wiktionary
zmienianie skali rysunku, mapy lub podobnych obrazów przy pomocy pantografu
SJP.pl
dotyczący pantografu
SJP.pl
silny środek do znieczuleń miejscowych lub odkażania przyrządów lekarskich
SJP.pl
motyw zdobniczy ukazujący Chrystusa jako sędziego siedzącego na potrójnej tęczy z otwartą księgą w ręku; Pantokrator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ikonogr. malarski sposób przedstawienia Chrystusa jako wszechwładcy i sędziego wszechrzeczy – z Biblią i gestem błogosławieństwa;
Wiktionary
Pantokrator ("Wszechwładca", "Pan wszystkiego", gr. Παντοκρατωρ) – w ikonografii przedstawienie Jezusa Chrystusa jako władcy i sędziego Wszechświata.
Wikipedia
IPA: ˌpãntɔˈkratɔr, AS: pãntokrator
Wiktionary
rzecz. Pantokrator m., pantokracja ż.
Wiktionary
prototyp teodolitu, rodzaj przyrządu pomiarowego używanego niegdyś do pomiarów kątów poziomych i pionowych na określonym obszarze
SJP.pl
Pantometr – rodzaj przyrządu pomiarowego, który służy do geodezyjnych pomiarów kątów na określonym obszarze Ziemi.
Pantometr składa się z dwóch walców, na których znajduje się podziałka oraz przeziernik. Te walce są do siebie styczne oraz mogą one się obracać wokół wspólnej osi obrotu.
Wikipedia
widowisko sceniczne, w którym treść przekazywana jest przez aktorów bez użycia słów, a jedynie za pomocą gestów i mimiki; pantomina, mimodram, mimodrama
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teatr. widowisko sceniczne, w którym treść przekazywana jest tylko za pomocą ruchu;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Taniec dawał jej elegancję ruchów, poruszała się wyraziście, jak w pantomimie.
Wiktionary
IPA: ˌpãntɔ̃ˈmʲĩma, AS: pãntõmʹĩma
Wiktionary
rzecz. pantomimik mos., pantomimista m., pantomimistka ż.
przym. pantomimiczny
przysł. pantomimicznie
Wiktionary
(1.1) mimodram
Wiktionary
pantomimowy;
1. → pantomima;
2. przekazujący informacje za pomocą gestów i mimiki, bez użycia słów
SJP.pl
sztuka przedstawiania pantomim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) teatr. aktor mimiczny
Wiktionary
rzecz. pantomima ż., pantomimika ż., pantomimista mos.
przym. pantomimiczny
przysł. pantomimicznie
Wiktionary
(1.1) pantomimista, mim, mimik
Wiktionary
sztuka przedstawiania pantomim
SJP.pl
osoba wystawiająca pantomimy lub grająca w pantomimach; pantomimik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) teatr. aktor występujący w pantomimie
Wiktionary
(1.1) Na występy pantomimistów ludzie wcale nie walą drzwiami i oknami.
Wiktionary
rzecz. pantomima ż., pantomimika ż., pantomimik mos.
przym. pantomimiczny
przysł. pantomimicznie
Wiktionary
(1.1) pantomimik, mim, mimik
Wiktionary
kobieta wystawiająca pantomimy lub grająca w pantomimach
SJP.pl
pantomimiczny;
1. → pantomima;
2. przekazujący informacje za pomocą gestów i mimiki, bez użycia słów
SJP.pl
widowisko sceniczne, w którym treść przekazywana jest przez aktorów bez użycia słów, a jedynie za pomocą gestów i mimiki; pantomima, mimodram, mimodrama
SJP.pl
aparat rentgenowski do wykonywania panoramicznych zdjęć zębów, szczęki i żuchwy (pantomogramów)
SJP.pl
metoda badania radiologicznego, umożliwiającego ocenę stanu zdrowia całego uzębienia
SJP.pl
zdjęcie panoramiczne ukazujące całą szczękę i żuchwę jednocześnie
SJP.pl
Pantomogram, zdjęcie pantomograficzne (zbitka wyrazowa "panorama" + "tomogram") – zdjęcie rentgenowskie struktur zakrzywionych szczęki i żuchwy, do wykonania którego używany jest pantomograf. Często nazywane potocznie zdjęciem panoramicznym.
Ortopantomogram (skrót OPG) to pantomogram wykonany w projekcji ortoradialnej, co oznacza, że promień padający na kliszę przechodzi przez każdy ząb prostopadle do krzywizny wyrostka zębodołowego w tym miejscu.
Wikipedia
założenie naukowe, według którego powstanie nowego gatunku organizmów może zachodzić jednocześnie w wielu miejscach o bardzo podobnych warunkach środowiska
SJP.pl
nazwa handlowa leku przeciwbólowego stosowanego przy silnym bólu, zawierającego mieszankę alkaloidów opium (głównie morfinę, kodeinę, tebainę i papawerynę); Omnopon
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, lek z grupy inhibitorów pompy protonowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. farm. organiczny związek chemiczny, lek gastryczny z grupy inhibitorów pompy protonowej;
Wiktionary
Pantoprazol ( pantoprazolum) – organiczny związek chemiczny, lek z grupy inhibitorów pompy protonowej, zmniejszający wydzielanie do światła żołądka jonów wodorowych. Jest stosowany głównie w terapii choroby wrzodowej, także w terapii choroby refluksowej.
Wikipedia
uniwersalny aparat elektryczny do zabiegów lekarskich i kosmetycznych
SJP.pl
taki, który zawiera witaminę z grupy witamin B, taki, którego głównym składnikiem jest ta witamina
SJP.pl
ogół pojęć i zasad opisujących teatr, jego zadania, formę i rolę we współczesnym świecie
SJP.pl
zadanie szaradziarskie polegające na wpisywaniu kolejnych liter odgadniętych słów w pola połączone ze sobą linią
SJP.pl
Pantropa (z greckiego pan=wszech + tropos=zwrot) – rodzaj diagramowego zadania szaradziarskiego.
Diagram pantropy składa się z pól, do których wpisuje się odgadywane wyrazy odgadywane na podstawie definicji. Wyrazy te są wpisywane w wyznaczone pogrubionymi krawędziami lub wskazane odcinkami linii łamanej ciągi kratek. Rozwiązanie pantropy odczytuje się najczęściej rzędami w oznaczonych kratkach.
Wikipedia
utwór liryczny wywodzący się z malajskiej poezji ludowej; pantun
SJP.pl
Pantum ("pantun") – powstała w XV w. malajska forma wiersza, zbudowana ze strof czterowersowych, rymowanych (z układem rymów "abab" lub "abba") bądź nierymowanych, w której każdy 2. i 4. wers jednej strofy powtarza się jako wers 1. i 3. strofy następnej. Wiersz kończy się wraz z kolejną zwrotką albo następuje powrót do wersów 1. i 3. pierwszej strofy (jedynych dotąd nieużytych) i umieszczenie ich jako 2. i 4. (lub 4. i 2.) w ostatniej strofie.
Wikipedia
utwór liryczny wywodzący się z malajskiej poezji ludowej; pantum
SJP.pl
Pantun – utwór liryczny wywodzący się z poezji malajskiej. Ma postać czterowersu. Charakterystyczne dla pantunów jest to, że dwa pierwsze wersy ukazują pewien obraz (czasem sytuację), natomiast dwa kolejne stanowią refleksję luźno skojarzoną z tym obrazem. Treść refleksji może być sentencją filozoficzną, moralistyczną lub przybiera lżejszą formę aforyzmu miłosnego bądź sielankowego.
Wikipedia
przymiotnik od: panturkizm; związany z panturkizmem, odnoszący się do głównych założeń panturkizmu, charakterystyczny dla panturkizmu
SJP.pl
osoba popierająca ideologię głoszącą jedność etniczną wszystkich ludów tureckich i dążącą do ich integracji kulturalnej i politycznej
SJP.pl
ideologia głosząca jedność etniczną wszystkich ludów tureckich i dążąca do ich integracji kulturalnej i politycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. nacjonalistyczna ideologia i doktryna polityczna głosząca jedność etniczną ludów tureckich i konieczność ich integracji kulturalnej i politycznej;
Wiktionary
Panturkizm – doktryna powstała na początku XX wieku w Turcji, głosząca jedność etniczną ludów tureckich i konieczność ich integracji kulturalnej i politycznej, od Cieśniny Bosfor do gór Ałtaju. Nadano jej miano "Wielki Turan". Obowiązywała jako oficjalna doktryna państwa tureckiego za rządów młodoturków.
Wikipedia
rzecz. turecki mrz., Turcja ż., Turek m., Turczyn m., Turczynka ż., tureckość ż., panturkista m., panturkistka ż., turczenie n., sturczenie n., protureckość ż., antytureckość ż., pantureckość ż.
czas. turczyć ndk., sturczyć dk.
przym. turecki, proturecki, antyturecki, panturecki
Wiktionary
poroże wschodnioazjatyckich jeleni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zool. nazwa systematyczna|Panthera pardus|Linnaeus|ref=tak., pantera
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
władczyni, kobieta sprawująca władzę nad kimś lub nad czymś
SJP.pl
władca, osoba sprawująca władzę nad kimś lub nad czymś
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przestarzałe: panew
SJP.pl
[czytaj: pancer] potocznie: niemiecki czołg Panzerkampfwagen z okresu II wojny światowej
SJP.pl
[czytaj: pancerfałst] ręczna broń przeciwpancerna, stosowana przez wojsko niemieckie w czasie drugiej wojny światowej; pancerfaust
SJP.pl
Panzerfaust – niemiecki bezodrzutowy granatnik przeciwpancerny jednorazowego użytku z okresu II wojny światowej.
Wikipedia
masowe występowanie i szybkie rozprzestrzenianie się zakaźnej lub inwazyjnej choroby zwierząt; panzootia
SJP.pl
masowe występowanie i szybkie rozprzestrzenianie się zakaźnej lub inwazyjnej choroby zwierząt; panzoocja
SJP.pl
Paolo – srebrna moneta o wartości grosza wprowadzona przez papieża Pawła III, przedstawiająca postać apostoła Pawła.
W okresie późniejszym nazwa "paolo" została rozciągnięta na wszystkie grosze papieskie, zwane też giulio, o wartości ⅓ testona.
Do 1859 r. "paolo" bito w Toskanii. Było wówczas warte: 40 quattrino, ⅔ liry lub formula_1 francescone.
Wikipedia
1. materiał nasączony najczęściej smołą i posypany piaskiem, używany do krycia dachów i izolacji;
2. potocznie: gęba, morda
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: papa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== pap (język afrykanerski.) ==
wymowa.
IPA3|pɑːp.
audio|LL-Q14196 (afr)-Oesjaar-pap.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) kulin. owsianka
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
IPA: pap, AS: pap
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== pap (język afrykanerski.) ==
wymowa.
IPA3|pɑːp.
audio|LL-Q14196 (afr)-Oesjaar-pap.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) kulin. owsianka
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== pap (język afrykanerski.) ==
wymowa.
IPA3|pɑːp.
audio|LL-Q14196 (afr)-Oesjaar-pap.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) kulin. owsianka
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
→ PAP (Polska Agencja Prasowa); papowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z PAP-em, dotyczący PAP-u
Wiktionary
rzecz. PAP m.
przym. papowski
skr. PAP
Wiktionary
(1.1) papowski
Wiktionary
przestarzale: tata, tatuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. książk. tata
(1.2) pot. papież
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) materiał budowlany stosowany do wykonywania izolacji fundamentów, posadzek, ścian piwnic i pokryć dachowych;
(2.2) pot. obraź. twarz
(2.3) pot. często obraź. usta
Wiktionary
Papa – materiał budowlany stosowany do wykonywania przeciwwilgociowych i przeciwwodnych izolacji elementów budowli (izolacje fundamentów, posadzek, ścian piwnicznych i pokryć dachowych). Wytwarza się go przez pokrycie i/lub nasączenie masą asfaltową lub smołową osnowy z włókna szklanego lub poliestrowego albo tektury (tak zwana papa tradycyjna).
Wikipedia
(1.1) Mój papa zakazał mi się z nim spotykać.
(2.1) Dach tego domu jest pokryty papą.
(2.1) Nie drzyj papy! - takim hasłem reklamuje się firma GadEx.
(2.3) Zamknij papę!
(2.3) Na samą myśl o tym papa mi się śmieje.
Wiktionary
IPA: ˈpapa, AS: papa
Wiktionary
(1.1)
rzecz.
:: zdrobn. papcio m.
(2.1)
przym. papowy
Wiktionary
(2.3) gęba, jadaczka, japa, morda
Wiktionary
kardynał, który w wyniku konklawe może zostać wybrany na papieża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. publ. nieoficjalne określenie osób uważanych przez watykanistów za ewentualnych kandydatów na stanowisko papieża;
Wiktionary
Papabile (z wł. "godny pozycji papieża; możliwy, prawdopodobny następca papieża"; lm. "papabili") – nieoficjalne określenie osób uważanych przez watykanistów za ewentualnych kandydatów na stanowisko papieża. Wyraz ten jest neologizmem i pochodzi od nieistniejącego czasownika "papare" oznaczającego "czynić kogoś papieżem".
Wikipedia
IPA: ˌpapaˈbʲilɛ, AS: papabʹile
Wiktionary
męska futrzana czapka kaukaska z nausznikami; papaszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odzież. męska futrzana czapka używana przez Kozaków, mieszkańców Kaukazu i Azji Środkowej;
Wiktionary
Papacha (od tur. "papak") – męskie nakrycie głowy popularne wśród narodów Kaukazu i Azji Środkowej oraz Kozaków.
Tradycyjnie wykonana z owczej wełny lub niedźwiedziego futra. W zależności od regionu występuje w różnych rozmiarach i kształtach (m.in. z dnem półkolistym oraz płaskim).
Wikipedia
(1.1) Dziadek w dzieciństwie zbierał papachy, które gubili na drogach bolszewicy uciekający spod Warszawy.
Wiktionary
zbieractwo przedmiotów powiązanych z Janem Pawłem II
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ornit. papuga
Wiktionary
gwałtowny wiatr północny, wiejący wzdłuż wybrzeża Pacyfiku Ameryki Środkowej (w tym w zatoce Papagayo)
SJP.pl
żartobliwie o kokiecie, osobie starającej się spodobać i wzbudzić zainteresowanie kobiet, często przez natarczywe zaczepki
SJP.pl
białko enzymatyczne otrzymywane z owoców papai, mogące rozdzielać przy udziale wody inne białka; papainaza
SJP.pl
Papaina (EC 3.4.22.2) – enzym z podklasy proteaz o niskiej specyficzności substratowej (proteoliza zachodzi niezależnie od tego jakie aminokwasy sąsiadują z wiązaniem peptydowym) otrzymywany z mleczka zielonych owoców i liści melonowca właściwego (od którego łacińskiej nazwy gatunkowej pochodzi nazwa papainy).
Wikipedia
białko enzymatyczne otrzymywane z owoców papai, mogące rozdzielać przy udziale wody inne białka; papaina
SJP.pl
wysoka bylina o pokroju drzewiastym, uprawiana w krajach tropikalnych ze względu na jadalne, żółtopomarańczowe owoce przypominające melony; melonowiec, drzewo melonowe; także owoc tej rośliny
SJP.pl
wysoka bylina o pokroju drzewiastym, uprawiana w krajach tropikalnych ze względu na jadalne, żółtopomarańczowe owoce przypominające melony; melonowiec, drzewo melonowe; także owoc tej rośliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. zob. melonowiec właściwy.
(1.2) uczn. gaduła, papla
Wiktionary
IPA: paˈpaja, AS: papai ̯a
Wiktionary
o cechach charakterystycznych dla papajowatych, typowy dla papajowatych
SJP.pl
o cechach charakterystycznych dla papajowatych, typowy dla papajowatych
SJP.pl
żołnierz gwardii papieskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) żołnierz gwardii papieskiej
Wiktionary
skonstruowany specjalnie dla papieża Jana Pawła II samochód o kuloodpornych szybach i wzmocnionym nadwoziu, służący do przejazdów ulicami wśród tłumów; papamobile
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. papamobile.
Wiktionary
skonstruowany specjalnie dla papieża Jana Pawła II samochód o kuloodpornych szybach i wzmocnionym nadwoziu, służący do przejazdów ulicami wśród tłumów; papamobil
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) samochód z platformaatformą, przeszkloną lub odkrytą, służący do wożenia papieża podczas oficjalnych wizyt państwowych;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
IPA: ˌpapãmɔˈbʲilɛ, AS: papãmobʹile
Wiktionary
(1.1) papamobil
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|papać.
(1.2) żart. pokarm, jedzenie
Wiktionary
[czytaj: paparac-c-i] zawodowy fotograf skandali; paparazzo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) publ. pejor. fotoreporter szukający skandalicznych, sensacyjnych tematów, próbujący zrobić kompromitujące zdjęcia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Aktorka uskarżała się, że prześladuje ją natrętny paparazzi.
Wiktionary
(1.1) paparazzo
Wiktionary
zawodowy fotograf skandali; paparazzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zob. paparazzi.
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Aktorka uskarżała się, że prześladuje ją natrętny paparazzo.
Wiktionary
1. potocznie: osoba niestarannie wykonująca swoje obowiązki; partacz, niezguła;
2. pejoratywnie: paparazzo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pejor. fotograf (paparazzo) zajmujący się śledzeniem i fotografowaniem znanych osób
Wiktionary
(1.1) Zdarza się, że sportowiec ma kontrakt z Nike, a tu nagle paparuchy sfotografują delikwenta na randce z tajemniczą brunetką i robi się rwetes [...].
(1.1) I trudno, żeby Kim pozowała paparuchowi na ulicy ze swoimi siostrami.
Wiktionary
(1.1) paparazzo, paparazzi
Wiktionary
męska futrzana czapka kaukaska z nausznikami; papacha
SJP.pl
[czytaj: papataczi] tropikalna choroba, której typowe objawy to wysoka gorączka oraz częste wymioty; pappataci
SJP.pl
drożdżowe ciastko z cynamonem i rodzynkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. słodki wypiek z ciasta półfrancuskiego, w kształcie okrągłej, spiralnie zwiniętej muszli, zazwyczaj z rodzynkami i cynamonem
Wiktionary
(1.1) ślimak
Wiktionary
żartobliwie: pożegnanie
SJP.pl
alkaloid występujący w opium, stosowany w lecznictwie jako środek przeciwskurczowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. med. alkaloidowy składnik opium;
Wiktionary
Papaweryna (od łac. "Papaver" – mak, ATC: A 03 AD 01) – alkaloid izochinolinowy występujący w opium. Jest trzecim alkaloidem opium pod względem działania i klasyfikuje się za kodeiną i morfiną.
Nazwa międzynarodowa: "papaverini hydrochloridum"
Nazwa handlowa (w Polsce): "Papaverinum hydrochloricum"
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. miękki, wygodny but do chodzenia po domu; łapeć, papuć, kapeć, kapuć (rzadko);
2. potocznie: stary, przechodzony but
SJP.pl
przestarzale, zdrobniale o ojcu; papunio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: papa
(1.2) przest. pieszcz. tata
Wiktionary
(1.2) Niech się papcio nie irytuje.
Wiktionary
rzecz. papa mos., papo mos.
Wiktionary
zdrobnienie od: papka
SJP.pl
gatunek rośliny z rodziny rutowatych; lima kaffir, limonka kaffir
SJP.pl
Papeda ("Citrus hystrix" DC.) – gatunek rośliny z rodziny rutowatych ("Ruteceae"). Pochodzi z Azji Południowo-Wschodniej. Owoce nazywane bywają potocznie „limonkami kaffir”, a liście – „liśćmi kaffiru” („liśćmi kaffir”, „liśćmi limonki kaffir”).
Wikipedia
stolica Polinezji Francuskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Polinezji Francuskiej, położona na wyspie Tahiti wchodzącej w skład Wysp Towarzystwa;
Wiktionary
Papeete (wymowa: /papeʔete/) – stolica i największe miasto Polinezji Francuskiej, położona na wyspie Tahiti wchodzącej w skład Wysp Towarzystwa.
Miasto zostało założone w 1890 i zamieszkuje je ok. 26 tys. osób (stan na 2005 rok), a cała aglomeracja liczy ponad 120 tys. osób. Dominującą religią jest protestantyzm (55%) oraz katolicyzm. Klimat jest tropikalny. Intensywne deszcze występują od października do maja. Średnia temperatura w styczniu +27 °C, w lipcu +25 °C.
Wikipedia
masa papierowa służąca do wyrabiania przedmiotów pustych wewnątrz, które mają być z założenia lekkie i tanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Cieszanów,Skałat. reg-pl|Kresy południowe. gruba tektura
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. płyta pilśniowafakt.
(1.3) daw. papierowa masa używana do tworzenia pustych w środku przedmiotów
Wiktionary
przym. papeldeklowy
Wiktionary
tania książka w estetycznej, miękkiej okładce
SJP.pl
[czytaj: pejperblank] notatnik lub terminarz z efektowną okładką i starannie wykonanym wnętrzem, inspirowany tradycyjną sztuką Bliskiego Wschodu; paperblanks
SJP.pl
[czytaj: pejperblanks] notatnik lub terminarz z efektowną okładką i starannie wykonanym wnętrzem, inspirowany tradycyjną sztuką Bliskiego Wschodu; paperblank
SJP.pl
komplet kopert i papierów listowych używanych do korespondencji
SJP.pl
przymiotnik od: papeteria; odnoszący się do papeterii, związany z papeterią
SJP.pl
1. miękki, wygodny but do chodzenia po domu; łapeć, papuć, kapeć, kapuć (rzadko);
2. potocznie: stary, przechodzony but
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. również reg. pozn. zwykle w lm. papcie pantofle domowe, kapcie
(1.2) gw-pl|Poznań. stary but
(1.3) gw-pl|Poznań. but
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. papcioszek m.
przym. papciowy
Wiktionary
(1.1) kapeć
Wiktionary
gwóźdź o szerokiej płaskiej główce, używany do przybijania papy dachowej
SJP.pl
język kreolski, używany w regionie Karaibów, głównie na wyspach Aruba, Curacao i Bonaire, uznawany za mieszankę języków iberyjskich i angielskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. język kreolski holenderskich wysp karaibskich, powstały na bazie portugalskiego i hiszpańskiego;
Wiktionary
(1.1) papiamentu, papiamen, papiamencki
Wiktionary
miejsce, zakład, w którym następuje proces produkcji i pakowania papy
SJP.pl
osoba, której zajęcie polega na obkładaniu dachów papą, naprawieniu papy oraz jej wyrabianiu i pakowaniu
SJP.pl
1. materiał wytwarzany z włókien roślinnych służący różnym celom; także: arkusz takiego materiału
2. potocznie (zwykle w liczbie mnogiej): różnego rodzaju pisma, dokumenty, świadectwa, podania itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wyrób z celulozy w postaci arkusza, zwykle przeznaczony do zapisywania informacji;
(1.2) pot. biur. księg. urz. dokument
Wiktionary
Papier (z gr. πάπυρος (pápyros), łac. "carta papirea") – spilśniona na sicie masa włóknista pochodzenia organicznego o gramaturze od 28 do 200 g/m². Wytwarzany poprzez ułożenie na sicie włókien. Papier jest wytwarzany w formie arkuszy lub wstęgi nawijanej w zwoje. Po uformowaniu masy na sicie jest odwadniany, prasowany, suszony i gładzony w podzielonych etapach ciągłego procesu wytwarzania.
Wikipedia
(1.1) Ryza papieru, którą wręczył mi gość, zaskoczyła mnie bardziej, niż jego zdziwił widok mojego ciała sauté. Mimo to wzięłam pakunek w ręce, a on poklepał mnie po pośladkach i mruknął: – Takie dupsko to rozumiem!
(1.2) Student zapomniał dołączyć do papierów odpisu matury.
Wiktionary
IPA: ˈpapʲjɛr, AS: papʹi ̯er
Wiktionary
rzecz. papiernia ż., papiernictwo n., papiernica ż., papiernik m., papieros m., papierośnica ż.
:: zdrobn. papierek m.
:: zgrub. papierzysko n.
przym. papierowy, papierkowy, papierniczy, papierośniczy
przysł. papierkowo
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk papiór
(1.2) dokument
Wiktionary
niewielki kawałek papieru, najczęściej kolorowego i odpowiednio umacnianego, pełniącego rolę opakowania cukierków i innych podobnych produktów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: papier
(1.2) mały kawałek papieru
(1.3) pogard. dokument, pismo urzędowe
Wiktionary
Papierek (nazwa oboczna: Siemkowice) – niezamieszkana osada leśna w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie pajęczańskim, w gminie Siemkowice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
(1.3) Małżeństwo to fikcja i tylko urzędowy papierek. (…) Miłość jest bezinteresowna i nie potrzebuje formalności.
Wiktionary
IPA: paˈpʲjɛrɛk, AS: papʹi ̯erek
Wiktionary
rzecz. papier mrz., papiernia ż., papiernictwo n., papiernik mos.
przym. papierkowy, papierowy
Wiktionary
(1.2) gw. Górny Śląsk papiórek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. papierologia.
Wiktionary
(1.1) Ale nakarmienie, ubranie i utrzymanie w stanie gotowości bojowej załogi tak masywnej jednostki wymaga ogromnej papierkologii.
Wiktionary
rzecz. war. papierologia ż.
przym. papierkologiczny
Wiktionary
potoczne określenie oznaczające biurokratyczną manię sprzątania i gromadzenia dokumentów, pism
SJP.pl
przypominający mały kawałek papieru
SJP.pl
potoczne określenie oznaczające ogół obowiązków oraz spraw związanych z wypełnianiem pism urzędniczych i innych dokumentów
SJP.pl
taki, który jest powiązany z czynnościami tyczącymi się pism urzędowych i innych dokumentów
SJP.pl
budynek lub zespół budynków, w których następuje proces produkcji i pakowania papieru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zakład wytwarzający papier
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. papier mrz., papiernictwo n., papierek mrz., papieros mzw./mrz.
przym. papierniczy, papierowy
Wiktionary
zespół urządzeń mechanicznych produkujących wstęgi papieru z masy papierniczej
SJP.pl
Papiernica – rodzaj maszyny służący do wytwarzania wstęg papieru z masy papierniczej. Papiernica składa się z kilkunastu różnych zespołów urządzeń, które wykonują kolejne fazy procesu technologicznego wytwarzania papieru:
Wikipedia
sektor przemysłu zajmujący się produkcją papieru, tektury i innych tworzyw wykonanych z masy papierniczej
SJP.pl
dotyczący papiernictwa (np. przemysł papierniczy, produkcja papiernicza)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący sprzedaży papieru
(1.2) dotyczący produkcji papieru
Wiktionary
(1.1) Kupiłem zeszyt w sklepie papierniczym.
(1.2) W tym regionie dominuje przemysł papierniczy.
Wiktionary
IPA: ˌpapʲjɛrʲˈɲit͡ʃɨ, AS: papʹi ̯erʹńičy
Wiktionary
rzecz. papiernia ż., papier, papiernictwo, papiernik
przym. papierowy
Wiktionary
osoba zajmująca się produkcją papieru lub nadzorująca proces produkcji papieru
SJP.pl
zgrubienie od: papieros
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zgrub. od zob. papieros.
Wiktionary
(1.1) Mój mąż pali papierochy w domu, śmierdzi jak na melinie.
(1.1) Zgaś w końcu tego papierocha!
Wiktionary
IPA: paˈpʲjɛrɔx, AS: papʹi ̯eroχ
Wiktionary
rzecz. papierosik mzw., papierośnik mos., papier mrz., papiernia ż., papierosisko n., papieros mrz., papierosek mrz., papierośnica ż.
przym. papierosowy, papierośniczy, papierowy
Wiktionary
(1.1) papierosisko
Wiktionary
zgrubienie od: papieros
SJP.pl
taki, który pochłania olbrzymie ilości papieru
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który daje papier; taki, z którego pozyskuje się papier
Wiktionary
żartobliwie: sporządzanie wielkiej liczby dokumentów w urzędach lub przedsiębiorstwach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żart. opracowywanie i przechowywanie przesadnej ilości dokumentów w urzędach i instytucjach
Wiktionary
(1.1) – Co jest najgorsze w zawodzie bibliotekarza? – Papierologia. Ja, mimo mojego stażu, do dziś nie mogę pojąć, dlaczego mam pisać plan pracy na każdy kwartał!
Wiktionary
rzecz. papierkologia ż.
Wiktionary
(1.1) papierkologia
Wiktionary
przymiotnik od: papieroplastyka; związany z papieroplastyką lub mający cechy papieroplastyki
SJP.pl
technika plastycznego formowania przedmiotów z papieru, które potem mają służyć najczęściej celom dekoracyjnym lub użytkowym
SJP.pl
Pa
Wikipedia
1. drobno posiekany tytoń owinięty w bibułkę, służący do palenia poprzez wciąganie dymu;
2. papieros elektroniczny - urządzenie do wdychania oparów płynu z małym stężeniem nikotyny, przypominające papierosa; e-papieros
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) wyrób tytoniowy w postaci cienkiej papierowej rurki długości kilku centymetrów wypełnionej zmielonym tytoniem;
Wiktionary
Papieros – wyrób tytoniowy składający się z rurki z cienkiej bibułki (gilzy) o średnicy do 1 cm i długości do 12 cm (zwykle 8,5 cm), wewnątrz której znajduje się mieszanka tytoniowa zawierająca spreparowane liście różnych odmian tytoniu.
Podczas palenia papierosa zawarta w dymie papierosowym nikotyna dostaje się do krwi i wywiera swoje działanie na organizm palacza. Oprócz nikotyny dym tytoniowy zawiera tysiące innych szkodliwych, rakotwórczych substancji chemicznych.
Wikipedia
(1.1) Od dwóch lat palę papierosy.
(1.1) Policjanci znaleźli ponad 100 kartonów nielegalnych papierosów.
(1.1) Kolega poczęstował mnie papierosem.
(1.1) W zamkniętym oddziale papieros jest pieniądzem.
Wiktionary
IPA: paˈpʲjɛrɔs, AS: papʹi ̯eros
Wiktionary
rzecz. papier mrz., papiernia ż., papierośnica ż.
:: zdrobn. papierosek mrz.
:: zgrub. papierosisko n., papieroch m.
przym. papierosowy, papierośniczy, papierowy
Wiktionary
(1.1) pot. szlug, kopeć, fajek; reg. śl. cygareta, reg. pozn. ćmik, reg. pozn. szpet
Wiktionary
zdrobnienie od: papieros; papierosik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: papieros
Wiktionary
(1.1) Papierosy. — Papieroski? A skąd papieroski? Machlojki? Handelek? — Nie. Palę skręty. Skręty z przydziałowej machorki. — A z czego skręty? — naciskał kapitan. — Z gazet. Ze starych gazet. Z marginesów, żeby było mniej druku. O, proszę!
Wiktionary
rzecz. papierosik mzw., papierośnik mos., papierosisko n., papieroch mzw., papieros m., papierośnica ż.
przym. papierosowy, papierośniczy
Wiktionary
zdrobnienie od: papieros; papierosek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ekspr. zdrobn. od: papieros
Wiktionary
(1.1) — Siadaj pan, panie Janku — mówił. — Może papierosika? — Wyciągnął paczkę z kieszeni.
(1.1) Zapasy wyczerpywały się i psuły, zimno dokuczało, jęczeli chorzy, płakały dzieci [...], a poczciwy maszynista ćmił swego papierosika siedząc na stopniach maszyny [...].
Wiktionary
rzecz. papieros mzw., papier mrz., papiernia ż., papierośnica ż.
:: zdrobn. papierosek mzw.
:: zgrub. papierosisko n., papieroch mzw.
przym. papierosowy, papierośniczy, papierowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. papierosek
Wiktionary
zgrubienie od: papieros
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. od zob. papieros.
Wiktionary
(1.1) Żona rzucała papierosiska już kilkakrotnie.
Wiktionary
rzecz. papierosik mzw., papierośnik mos., papier mrz., papiernia ż., papieroch mrz., papieros mrz., papierosek mrz., papierośnica ż.
przym. papierosowy, papierośniczy, papierowy
Wiktionary
(1.1) papieroch
Wiktionary
zdrobnienie od: papieros; papierosik
SJP.pl
przymiotnik od: papieros
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący papierosa
Wiktionary
(1.1) Cały pokój był ogarnięty przez dym papierosowy.
Wiktionary
IPA: ˌpapʲjɛrɔˈsɔvɨ, AS: papʹi ̯erosovy
Wiktionary
rzecz. papierosik mzw., papierośnik mos., papieros, papieroch, papierosek, papierosisko, papierośnica
przym. papierośniczy
Wiktionary
1. drobno posiekany tytoń owinięty w bibułkę, służący do palenia poprzez wciąganie dymu;
2. papieros elektroniczny - urządzenie do wdychania oparów płynu z małym stężeniem nikotyny, przypominające papierosa; e-papieros
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) daw. cuk. opakowywać w papier grudy cukru
(1.2) daw. bud. tapetować; oklejać ściany tapetą
Wiktionary
(1.1) Następnie cukier wystawia się z suszarni, poddaje rewizji, poczem papieruje się i sznuruje.
(1.2) Oprócz tego różnemi czasy tak za rządów ks. proboszcza W. Czyżewskiego [...] plebaniaebanję papierowano wewnątrz, malowano wewnątrz i zewnątrz, wyposażono w potrzebne meble, sprzęty, naczynia kuchenne…
(1.2) Wykonuje roboty nowe i stare, reperujemy domy, obijamy werandy, budujemy garaże, robimy cementowe roboty, przerabiamy „store fronts”, malujemy, dekorujemy i papierujemy, także rachujemy na roboty od Rządu.
Wiktionary
(1.2) tapetować
Wiktionary
cecha przypisywana czemuś, co pozbawione jest realizmu, nieprawdziwość, nienaturalność
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. zrobiony z papieru
2. przypominający papier, mający cechy papieru
3. istniejący tylko na papierze, nierealny
4. sztuczny, nieprawdziwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonany z papieru
(1.2) przen. cienki lub blady, jakby wykonany z papieru
(1.3) istniejący tylko na papierze lub w piśmie
Wiktionary
(1.1) Dziecko dostało trochę cukierków w papierowej torebce.
(1.3) Nie chcę już słuchać o tym papierowym bohaterze.
Wiktionary
IPA: ˌpapʲjɛˈrɔvɨ, AS: papʹi ̯erovy
Wiktionary
rzecz. papierosik mzw., papierośnik mos., papierosisko n., papieroch mzw., papierówka ż., papier m., papierek m., papierzysko, papierowość ż., papiernia ż., papieros m.
przym. papierniczy, papierośniczy
przysł. papierowo
Wiktionary
płaskie, najczęściej prostokątne lub owalne etui, służące do przechowywania papierosów i podobnych wyrobów tytoniowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mały, elegancki pojemnik do trzymania papierosów.
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Generał wyjął papierośnicę i poczęstował pułkownika papierosem.
Wiktionary
IPA: ˌpapʲjɛrɔɕˈɲit͡sa, AS: papʹi ̯erośńica
Wiktionary
rzecz. papierosik mzw., papierośnik mos., papieros, papierosek, papierosisko, papieroch, papier
przym. papierosowy, papierośniczy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z produkcją papierosów
Wiktionary
(1.1) To uderzało nie tylko przemysł spirytusowy czy papierośniczy w Polsce, ale w system podatkowy, bo oni żadnych podatków nie płacili.
Wiktionary
rzecz. papierosik mzw., papier mrz., papiernia ż., papieroch mrz., papieros mrz., papierosek mrz., papierosisko n., papierośnica ż., papierośnik mos.
przym. papierosowy, papierowy, e-papierośniczy
Wiktionary
1. potocznie: palacz papierosów;
2. rzadko: osoba pracująca zawodowo przy wyrobie papierosów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. osoba paląca papierosy
(1.2) rzad. osoba zatrudniona w przemyśle papierośniczym
Wiktionary
(1.1) Niech portier rozgoni tych papierośników spod naszych okien!
Wiktionary
rzecz. papier mrz., papiernia ż., papieroch mrz., papieros mrz., papierosek mrz., papierosisko n., papierośnica ż.
przym. papierosowy, papierośniczy, papierowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przestarzale: papierowy
SJP.pl
zgrubienie od: papier
SJP.pl
1. odmiana jabłoni;
2. owoc jabłoni;
3. drewno niektórych drzew przeznaczone do wyrobu papieru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. ogrod. wczesna odmiana uprawna jabłoni domowej o białawych lub bladożółtych owocach;
(1.2) ogrod. spoż. białawe lub bladożółte jabłko o cienkiej skórce, owoc papierówki (1.1)
(1.3) techn. leśn. odpady z tartaku lub pocięte w drobniejsze kawałki drewno, surowiec do produkcji celulozy albo płyt wiórowych
(1.4) syst. bot. nazwa systematyczna|Broussonetia|L’Hér. ex Vent.|ref=tak., rodzaj roślin drzewiastych z rodziny morwowatych rosnących w Azji; jeden z gatunków tych roślin (brusonecja chińska, nazwa systematyczna|Broussonetia papyrifera|ref=tak.) stanowi surowiec do wyrobu papieru
(1.5) bot. roślina z rodzaju papierówka (1.4)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Trzeba podeprzeć gałęzie papierówki, bo się złamią pod ciężarem tylu owoców.
(1.2) Jak te papierówki pięknie pachną! Aż ślinka cieknie.
Wiktionary
rzecz. papier mrz.
przym. papierowy
Wiktionary
(1.2) gw. Górny Śląsk augustka
(1.4) brusonecja
Wiktionary
przymiotnik od: papierówka; związany z papierówką, papierówkami
SJP.pl
przymiotnik od: papież; związany z papieżem, odnoszący się do papieża, jego zadań, funkcji i otoczenia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z papieżem lub papiestwem, dotyczący papieża lub papiestwa
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla papieża lub papiestwa
Wiktionary
(1.1) Owo rzymskie przyciąganie trwa nieustannie, trwa do dziś, a zostało jeszcze spotęgowane wyniesieniem Polaka na tron papieski.
(1.1) Bóg jeden wie, ileż trosk wypełnia papieskie serce każdego dnia.
Wiktionary
IPA: paˈpʲjɛsʲci, AS: papʹi ̯esʹḱi
Wiktionary
rzecz. papista mos., papież mos., papieżyca ż., papiestwo n.
czas. papieżować ndk.
Wiktionary
urząd, kompetencje papieża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. urząd papieża, forma rządów papieża
(1.2) rel. okres sprawowania władzy przez papieża
(1.3) rel. polit. państwo kościelne
Wiktionary
Papiestwo – instytucja najwyższej władzy w Kościele katolickim, sprawowana przez papieża, skupiającego scentralizowaną i absolutną władzę typu monarchicznego, tzw. prymat, sprawowaną bezpośrednio lub przez aparat administracyjny w postaci Kurii Rzymskiej, zajmującej się sprawami państwowymi Watykanu i sprawami religijnymi Kościoła.
Wikipedia
(1.3) Wpływy papiestwa nie sięgały jednak do Petersburga.
Wiktionary
rzecz. papież mos., papieżyca ż.
przym. papieski
czas. papieżować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Poznań. zob. papeć.
Wiktionary
1. tytuł biskupa rzymskiego, najwyższego zwierzchnika kościoła rzymskokatolickiego używany od VI w.
2. osoba nosząca ten tytuł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. biskup i patriarcha Rzymu, głowa Kościoła katolickiego oraz państwa Watykan;
(1.2) rel. koptyjski patriarcha Aleksandrii, głowa Kościoła koptyjskiego
(1.3) rel. prawosławny patriarcha Aleksandrii
(1.4) jedna z kart tarota;
Wiktionary
Papież (Ojciec Święty, łac. "summus pontifex", od starożytnego "pontifex maximus;" wł. "papa", gr. "πάπας" ("papas"); forma funkcjonująca w języku polskim pochodzi od czeskiego "papež") – biskup Rzymu, prymas Italii, zwierzchnik Kościoła katolickiego, głowa Stolicy Apostolskiej oraz suweren Państwa Miasta Watykan.
Wikipedia
(1.1) Niedzielnym rankiem papież pobłogosławił z okna pielgrzymów na placu św. Piotra.
Wiktionary
IPA: ˈpapʲjɛʃ, AS: papʹi ̯eš
Wiktionary
rzecz. papiestwo n., Papieże nmos., papieżnik m.
:: fż. papieżyca ż.
przym. papieski
czas. papieżować
Wiktionary
(1.1) biskup rzymski, ojciec święty, skr. PP
(1.4) arcykapłan
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. zob. papista.
Wiktionary
rzecz. papież mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) społ. przesadne uwielbienie osoby papieża, ocierająca się o dziwactwo lub obsesję
Wiktionary
(1.1) Na świecie, choć reakcje po śmierci Jana Pawła II były mniej emocjonalne niż w Polsce, także trudno nie zauważyć swoistej papieżomanii, i to nawet w środowiskach, które jeszcze niedawno trudno było określić przychylnymi Ojcu Świętemu.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) daw. sprawować władzę papieską
Wiktionary
(1.1) Landon papieżował na początku X wieku.
Wiktionary
rzecz. papista mos., papież mos., papieżyca ż., papiestwo n.
przym. papieski
Wiktionary
określenie na kobietę mogącą sprawować urząd papieża, w obecnych czasach niedopuszczalny dla niej ze względu na prawa Kościoła katolickiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) legendarna kobieta wyświęcona na papieża
Wiktionary
Papieżyca (Arcykapłanka) – karta tarota należąca do Wielkich Arkanów, oznaczana numerem 2 (II).
Inne nazwy: Kapłanka, Hierofantka, Junona, Czarownica, Kapłanka Srebrnej Gwiazdy.
Wikipedia
(1.1) Wizerunek papieżycy w średniowieczu pojawił się na kartach tarota.
Wiktionary
rzecz. papista mos., papież mos., papiestwo n.
czas. papieżować ndk.
przym. papieski
Wiktionary
(1.1) papieżnica
Wiktionary
linie papilarne: linie na skórze dłoni i stóp mające trwały i u każdego odmienny układ, co wykorzystywane jest do identyfikacji przestępców
SJP.pl
[czytaj: papijon] rasa psów będąca odmianą rasy spaniela kontynentalnego miniaturowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) kynol. rasa długowłosych psów;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od papilot
Wiktionary
(1.1) To nie papilot, lecz tylko mały papilocik.
Wiktionary
rzecz. papilot m.
Wiktionary
1. kawałek zwiniętego papieru lub szmatki, używany do zakręcania loków;
2. pasma włosów zakręcone na te materiały
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kosmet. podłużny wałek, najczęściej wykonany z papieru, na którego środkową część zakręca się kosmyk włosów, a następnie zawiązuje wokół
(1.2) kosmet. pasmo włosów zakręcone na taki papilot (1.1)
Wiktionary
IPA: paˈpʲilɔt, AS: papʹilot
Wiktionary
rzecz. papilocik mrz.
Wiktionary
niewielki papilot
SJP.pl
niewielki papilot
SJP.pl
układanie włosów lub sierści przy użyciu papilotów
SJP.pl
1. kawałek zwiniętego papieru lub szmatki, używany do zakręcania loków;
2. pasma włosów zakręcone na te materiały
SJP.pl
[czytaj: papę] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. gwóźdź do papy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk papyngel
Wiktionary
specjalista, naukowiec zajmujący się odczytywaniem, przetwarzaniem, interpretacją starożytnych tekstów zapisanych na papirusach; papirusolog
SJP.pl
nauka zajmująca się odczytywaniem, przetwarzaniem, interpretacją starożytnych tekstów zapisanych na papirusach, ale także na innych materiałach pisarskich, np. pergaminie, skorupach glinianych; papirusologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka, która zajmuje się badaniem i odczytywaniem rękopisów;
Wiktionary
Papirologia ( papyrus „papirus”, gr. pápyros) – nauka zajmująca się badaniem i odczytywaniem rękopisów (zwłaszcza greckich, rzadziej łacińskich, zwykle sporządzonych na papirusie).
Wikipedia
rzecz. papirolog m., papirolożka ż.
przym. papirologiczny
Wiktionary
dotyczący papirologii; papirusologiczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z papirologią albo papirologiem, dotyczący papirologii albo papirologa
Wiktionary
rzecz. papirologia ż., papirolog mos.
Wiktionary
1. roślina bagienna, w starożytności uprawiana dla włókna, z którego wyrabiano materiał pisarski; cibora papirusowa
2. materiał pisarski wyrabiany ze sklejonych na krzyż włókien papirusu
3. zapisany zwój takiego materiału
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Cyperus papyrus|L.|ref=tak., cibora papirusowa, gatunek roślin należący do rodziny ciborowatych, pochodzący z Afryki, głównie z Egiptu;
(1.2) materiał pisarski, wyrabiany z włókien papirusu (1.1);
(1.3) zwój lub dokument spisany na papirusie (1.2)
Wiktionary
Papirus ( pápyros → papyrus) – materiał pisarski otrzymywany z tzw. trzciny papirusowej, czyli cibory papirusowej ("Cyperus papyrus"), rosnącej na bagnistych terenach strefy podzwrotnikowej. Długość jej łodyg dochodzi do 3 metrów. Roślina ta niegdyś powszechnie występowała m.in. w delcie Nilu, gdzie obecnie jest rzadko spotykana.
Wikipedia
(1.1) Nad Nilem rosną papirusy i trzciny.
(1.2) Dokumenty te spisano na papirusie.
(1.3) W Aleksandrii istniał doskonały księgozbiór, liczący tysiące papirusów.
Wiktionary
IPA: paˈpʲirus, AS: papʹirus
Wiktionary
przym. papirusowy
Wiktionary
specjalista, naukowiec zajmujący się odczytywaniem, przetwarzaniem, interpretacją starożytnych tekstów zapisanych na papirusach; papirolog
SJP.pl
nauka zajmująca się odczytywaniem, przetwarzaniem, interpretacją starożytnych tekstów zapisanych na papirusach, ale także na innych materiałach pisarskich; papirologia
SJP.pl
dotyczący papirusologii; papirologiczny
SJP.pl
przymiotnik od: papirus; odnoszący się do papirusu, zrobiony, wykonany z papirusu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonany z papirusu
Wiktionary
(1.1) Największa ilość znalezisk papirusowych pochodzi z Egiptu.
Wiktionary
rzecz. papirus m.
Wiktionary
(1.1) z papirusu
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. gorliwy zwolennik papieża;
2. u protestantów: pogardliwe określenie katolika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zagorzale popierająca papieża
(1.2) pogard. w środowisku protestanckim katolik
Wiktionary
(1.2) Matka się gniewa, że podajesz rękę temu papiście.
Wiktionary
rzecz. papież mos., papizm m.
:: fż. papistka ż.
przym. papistowski, papieski
czas. papieżować
Wiktionary
(1.2) katol
Wiktionary
zagorzała zwolenniczka papieża, jego poczynań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwolenniczka papizmu
Wiktionary
rzecz. papista mos.
Wiktionary
system rządów papieża i jego najbliższych współpracowników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) system rządów sprawowanych przez papieży
Wiktionary
Papizm (od fr. "pape", papież, i łac. "papa", ojciec, biskup) – określenie postawy zwolennika działań i postanowień (również pozareligijnych) papiestwa.
Pojęcie to powstało w XVI wieku, w czasach rozłamu w europejskim Kościele na luteranizm i katolicyzm. Protestanci nazywali papistami (w pejoratywnym znaczeniu) wszystkich katolików, zarzucając im przedkładanie politycznych interesów papieża nad interesy własnego kraju.
Wikipedia
rzecz. papista mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. papier
Wiktionary
rzecz. papiórek mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. papierek
Wiktionary
rzecz. papiór mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
gęsta substancja powstała wskutek rozrobienia ciała stałego w płynie; pacia, paćka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) półpłynna, miękka, gęsta masa
Wiktionary
(1.1) Na śniadanie dostaliśmy gęstą, kleistą papkę przygotowaną z mąki kukurydzianej.
Wiktionary
IPA: ˈpapka, AS: papka
Wiktionary
przym. papkowaty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
z wyglądu taki jak papka lub podobny do papki, mający konsystencję papki
SJP.pl
potocznie: osoba nadmiernie rozmowna, często wyjawiająca tajemnice; paplacz, pleciuga, pleciuch, plociuch, gaduła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski albo żeński
(1.1) ktoś, kto mówi dużo i niepotrzebnie
(1.2) ktoś, kto nie potrafi dochować tajemnicy
Wiktionary
(1.1) Powiadają, że kobiety mają długie języki, ale to bajki, mój panie, niejeden mężczyzna większy papla niż dziesięć kobiet.
Wiktionary
IPA: ˈpapla, AS: papla
Wiktionary
rzecz. paplanina ż., paplanie n., paplacz m.
czas. paplać ndk., wypaplać dk.
Wiktionary
(1.1) gaduła, pleciuch, pleciuga
Wiktionary
potocznie: osoba nadmiernie rozmowna, często wyjawiająca tajemnice; papla, pleciuga, pleciuch, plociuch, gaduła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|paplać.
Wiktionary
IPA: paˈplãɲɛ, AS: paplãńe
Wiktionary
czas. paplać ndk., wypaplać dk.
rzecz. paplanina ż., papla ż., paplacz m., wypaplanie n.
Wiktionary
(1.1) gadanie
Wiktionary
beztreściowe mówienie, niepoważna rozmowa nieprowadząca nigdzie, niewyjaśniająca nic, podczas której rozmówcy niekiedy wymieniają się plotkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. rozwlekłe mówienie o nieważnych rzeczach, często bez wewnętrznego ładu, często bez związku z reakcją otoczenia
Wiktionary
(1.1) Nudzi mnie ta bezsensowna paplanina.
Wiktionary
IPA: ˌpaplãˈɲĩna, AS: paplãńĩna
Wiktionary
czas. paplać
rzecz. paplanie n., papla
Wiktionary
(1.1) gadanina, gadka, gadka szmatka, klituś-bajduś, ecie-pecie
Wiktionary
1. mówić dużo i bez potrzeby, gadać, pleść;
2. powtarzać coś bez zastanowienia, przenosić niesprawdzone wieści; plotkować
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) pot. mówić dużo i bez sensu lub o mało istotnych sprawach
Wiktionary
(1.1) Przychodziła do mnie i godzinami paplała o bzdurach.
Wiktionary
IPA: ˈpaplat͡ɕ, AS: paplać
Wiktionary
rzecz. papla m./ż., paplanie n., paplanina ż.
Wiktionary
(1.1) bajdurzyć, gadać, pleść, nawijać, trajkotać; reg. śl. faflać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. plotkarz
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) gw-pl|Górny Śląsk. plotkarka
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk drzistok, drzistoń, fulok, klachocz, klekot, klyta, melikot, paplok, pierdoła; gw. Śląsk Cieszyński leja
(2.1) gw. Górny Śląsk drzistula, fyrtula, klachula, klachulino, klapaczka, klebetnica, klekotka, klyta, melikot, tyrtula, tyrtulino, tyrtyna; gw. Śląsk Cieszyński fulandryna, klebetnica, lejana
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. tato, tatuś
forma rzeczownika.
(2.1) W. lp. od: papa
Wiktionary
(1.1) Prosiłam, by papo obudził mnie przed siódmą.
Wiktionary
IPA: ˈpapɔ, AS: papo
Wiktionary
rzecz. papa mos., papcio mos.
Wiktionary
(1.1) papa, papcio, tata, tato, tatunio, tatuś
Wiktionary
potocznie o osobie pracującej w PAP-ie (Polskiej Agencji Prasowej)
SJP.pl
1. wieś w województwie zachodniopomorskim, w powiecie wałeckim;
2. Papowo Biskupie - wieś w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie chełmińskim;
3. Papowo Toruńskie - wieś w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w gminie Wałcz;
(1.2) geogr. zob. Papowo Biskupie.
(1.3) geogr. zob. Papowo Toruńskie.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. papowski
Wiktionary
przymiotnik od: PAP (Polska Agencja Prasowa); PAP-owski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z PAP-em, dotyczący PAP-u
(1.2) związany z Papowem, dotyczący Papowa
Wiktionary
(1.1)
rzecz. PAP m.
przym. PAP-owski
(1.2)
rzecz. Papowo n., papowianin m., papowianka ż.
Wiktionary
(1.1) PAP-owski
Wiktionary
przymiotnik od: papa; odnoszący się do papy, procesu produkcji papy lub zrobiony z papy, obłożony papą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący papy
Wiktionary
duży, bardzo szeroki, płaski makaron, pochodzący z regionu Toskanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. włoski makaron w kształcie długich, płaskich pasków, podobny do tagliatelle, lecz szerszy
Wiktionary
Nie mylić z: singlem rapera Belmondawga.
Pappardelle (z toskańskiego "pappare" lub z prowansalskiego "papard") – rodzaj makaronu jajecznego podobnego do tagliatelle, ale o znacznie większej szerokości. Czasem uważany za rodzaj lasagne.
Podczas gdy tagliatelle są formą makaronu pochodzącą z Emilii-Romanii, to pappardelle należą do typowej tradycji toskańskiej.
Wikipedia
[czytaj: pappataczi] tropikalna choroba, której typowe objawy to wysoka gorączka oraz częste wymioty; papataci
SJP.pl
Pa
Wikipedia
nieprzyjemna, brudna robota nieprzynosząca zazwyczaj większych korzyści, papranie się, babranie się w czymś
SJP.pl
1. brudzić, zanieczyszczać coś czymś, babrać, walać coś;
2. robić, wykonywać coś niedbale, niechlujnie, bez zastanowienia
SJP.pl
niewielka część, cząsteczka czegoś najczęściej nieokreślonego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) drobina jakiegoś materiału o nieokreślonej formie
(1.2) wędk. sztuczna przynęta wędkarska, gumowy wabik
Wiktionary
(1.1) Na wodzie unosiły się paprochy, piana i kawałki kory.
(1.2) Małe pstrągi atakowały paprochy w kolorze seledynowym.
Wiktionary
rzecz. paproszek m.
Wiktionary
(1.1) drobina
(1.2) twister, wabik
Wiktionary
roślina o charakterystycznych, pierzastych liściach z kupkami zarodni na spodniej stronie, rosnąca w lasach, a dziś także uprawiana w doniczkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Polypodiaceae|ref=tak., klasa roślin w kladzie monilofitów licząca około 10 000 gatunków;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: paproć
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) W latach 90. XX wieku i w wieku XXI, głównie dzięki analizom genomów chloroplastowych, poznane zostały relacje pokrewieństwa w obrębie paproci istotnie zmieniające dotychczasową systematykę tej grupy roślin.
Wiktionary
rzecz. paproć ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Paprotnia; paprocki
SJP.pl
o cechach paprociowatych (rodzina paproci)
SJP.pl
o cechach paprociowatych (rodzina paproci)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. przypominający paproć, mający cechy paproci
Wiktionary
rzecz. paproć, paprotka, paprotnik
Wiktionary
niegdyś imponujących rozmiarów, dziś niewielka roślina rozmnażająca się poprzez wytwarzanie zarodników; paprotnik
SJP.pl
→ paproć
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z paprocią, dotyczący paproci
Wiktionary
rzecz. paprotnik mrz., paprotka ż., paproć ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Paprotnia; paprocieński
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) dial. ktoś, kto psuje wszystko, za co się weźmie
Wiktionary
(1.1) Z niego to taki paprok.
Wiktionary
czas. paprać ndk., spaprać dk.
rzecz. spapranie n.
Wiktionary
(1.1) partacz
Wiktionary
niewielki paproch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: paproch
Wiktionary
rzecz. paproch m.
Wiktionary
(1.1) paproch
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. gatunek paproci występujący w lasach o wilgotnym, skalnym podłożu, dziś także uprawiany w doniczkach;
2. potocznie o każdej roślinie z wyglądu przypominającej paproć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: paproć
(1.2) mała paproć, zwłaszcza doniczkowa
(1.3) przen. iron. kobieta, która pełni jakąś funkcję lub jest członkiem jakiegoś gremium z powodów pozamerytorycznych
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.2) Kiedy wszakże wracała, usłyszała głosy Julczynych przyjaciół, dobiegające już z kuchennych rewirów, wobec czego odstawiła paprotkę i podkradła się na palcach, żeby poobserwować tego wspaniałego Tolka.
Wiktionary
IPA: paˈprɔtka, AS: paprotka
Wiktionary
rzecz. paprotkowce nmos., paprotkowate nmos., paproć ż., paprotnik m.
przym. paprotkowy, paprociowy, paprotnikowy, paprociowaty
Wiktionary
o cechach paprotkowatych (rodzina paproci)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Polypodiaceae|ref=tak., rodzina roślin należąca do klasy paproci;
Wiktionary
Paprotkowate ("Polypodiaceae" Bercht. & J. Presl) – rodzina roślin należąca do klasy paproci. Zalicza się do niej ok. 1000 gatunków, zgrupowanych w 50 rodzajach.
Wikipedia
(1.1) Do paprotkowców zalicza się m.in. paprotkowate.
Wiktionary
rzecz. paproć ż., paprotka ż.
przym. paprotkowy, paprotnikowy
Wiktionary
o cechach paprotkowatych (rodzina paproci)
SJP.pl
1. przedstawiciel rzędu paproci;
2. tarcznik paprotkowiec - niewielki owad z rzędu pluskwiaków, będący szkodnikiem paproci, małych drzew i krzewów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Polypodiales|Link|ref=tak., rząd roślin z klasy paproci szeroko rozprzestrzenionych na różnych kontynentach;
Wiktionary
Paprotkowce ("Polypodiales" Link) – rząd paproci szeroko rozprzestrzenionych na różnych kontynentach.
Wikipedia
(1.1) Gametofity paprotkowców są zielone i zwykle kształtu sercowatego.
Wiktionary
rzecz. paproć ż., paprotka ż.
Wiktionary
1. przedstawiciel rzędu paproci;
2. tarcznik paprotkowiec - niewielki owad z rzędu pluskwiaków, będący szkodnikiem paproci, małych drzew i krzewów
SJP.pl
→ paprotka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z paprotką, dotyczący paprotki
Wiktionary
rzecz. paproć ż., paprotnik mrz., paprotka ż., paprotkowate lm nm.
Wiktionary
1. nazwa wielu miejscowości w Polsce;
2. szczyt w Beskidzie Małym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce porośnięte paprocią
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) paprocina
Wiktionary
rodzaj paproci z rodziny paprotnicowatych
SJP.pl
Paprotnica ("Cystopteris" Bernh.) – rodzaj paproci należących do rodziny paprotnicowatych. Obejmuje 20 gatunków szeroko rozprzestrzenionych na świecie, rzadziej rosnących w strefie tropikalnej. Do polskiej flory należą cztery gatunki rodzime: paprotnica górska "C. montana", królewska "C. alpina", krucha "C. fragilis" i sudecka "C. sudetica", jeden mieszaniec – paprotnica Christa "C. ×christii" oraz jeden gatunek przejściowo dziczejący (efemerofit) – paprotnica żyworodna "C. bulbifera".
Wikipedia
niegdyś imponujących rozmiarów, dziś niewielka roślina rozmnażająca się poprzez wytwarzanie zarodników; paprociowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Polystichum|Roth|ref=tak., rodzaj roślin należący do rodziny nerecznicowatych;
(1.2) bot. wieloletnia bylina z pierzastymi liśćmi, występująca w strefie umiarkowanej i subarktycznej półkuli północnej
Wiktionary
Pa
Wikipedia
rzecz. paproć ż., paprotka ż., paprotniki lm nm.
przym. paprociowaty, paprociowy, paprotkowy, paprotnikowy
Wiktionary
niegdyś imponujących rozmiarów, dziś niewielka roślina rozmnażająca się poprzez wytwarzanie zarodników; paprociowiec
SJP.pl
Pa
Wikipedia
rodzina paprotników
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z paprotnikiem, dotyczący paprotnika
Wiktionary
rzecz. paproć ż., paprotkowate nmos., paprotka ż., paprotnik mrz.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina o charakterystycznych, pierzastych liściach z kupkami zarodni na spodniej stronie, rosnąca w lasach, a dziś także uprawiana w doniczkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Polypodiopsida|ref=tak., klasa roślin z kladu monilofitów;
(1.2) bot. roślina z klasy paproci (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Paprocie rosną najczęściej w cienistych lasach.
Wiktionary
IPA: ˈpaprɔt͡ɕ, AS: paproć
Wiktionary
rzecz. paprocie lm nm., paprotnik mrz., paprotniki lm nm.
:: zdrobn. paprotka ż.
przym. paprociowaty, paprociowy, paprotkowy, paprotnikowy
Wiktionary
niewielka papryka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: papryka
(1.2) mała papryka
Wiktionary
IPA: paˈprɨt͡ʃka, AS: papryčka
Wiktionary
rzecz. papryka ż., paprykarz m.
czas. paprykować, popaprykować
przym. paprykowy
Wiktionary
1. roślina warzywna o nieregularnych okrągłych lub wydłużonych owocach barwy czerwonej, żółtej, zielonej lub pomarańczowej;
2. owoc tej rośliny, z którego po ususzeniu i sproszkowaniu można otrzymać przyprawę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. roln. gatunek rośliny uprawnej o owocach spożywane jako warzywo lub przyprawa;
(1.2) spoż. jarzyna z owocu papryki (1.1);
(1.3) spoż. czerwona, sypka przyprawa sporządzona z owocu papryki (1.1)
Wiktionary
Papryka, pieprzowiec ("Capsicum" L.) – rodzaj roślin z rodziny psiankowatych. Obejmuje 37 gatunków. Rośliny te pochodzą z Ameryki Środkowej i Południowej z terenów między północnym Meksykiem i północną Argentyną. Współcześnie są szeroko rozprzestrzenione w uprawie na całym świecie, a jako zdziczałe spotykane są w strefie międzyzwrotnikowej i w ciepłym klimacie umiarkowanym.
Wikipedia
(1.1) Papryka pochodzi z Ameryki.
(1.2) Lubię nadziewane mięsem owoce papryki.
(1.3) Tę sałatkę trzeba przyprawić i dodać trochę papryki.
Wiktionary
IPA: ˈpaprɨka, AS: papryka
Wiktionary
rzecz. papryczka ż., paprykarz m., paprykowiec m.
przym. paprykowy
Wiktionary
(1.1) pieprzowiec
Wiktionary
1. tradycyjna potrawa kuchni węgierskiej z mięsa przyprawionego dużą ilością papryki, niekiedy z dodatkiem śmietany;
2. paprykarz szczeciński - zmielone mięso rybie z ryżem, cebulą, koncentratem pomidorowym i różnymi przyprawami, sprzedawane w puszkach konserwowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. tradycyjna potrawa kuchni węgierskiej z cielęciny, drobiu lub ryb, przyprawionych dużą ilością papryki;
Wiktionary
Paprykarz ( paprikás) – tradycyjna potrawa kuchni węgierskiej, przyrządzana z mięsa i papryki, niekiedy z dodatkiem śmietany (według części opinii jest to podstawowy wyróżnik paprykarza).
Występuje w wielu wariantach, w zależności od rodzaju użytego mięsa:
Wikipedia
IPA: ˈpaprɨkaʃ, AS: paprykaš
Wiktionary
rzecz. papryka ż., papryczka ż., paprykowiec mrz.
przym. paprykowy
Wiktionary
przymiotnik od: paprykarz; zrobiony z paprykarza lub z dodatkiem paprykarza, smakujący, pachnący tak, jak paprykarz
SJP.pl
przyprawiać jakąś potrawę wysuszoną i sproszkowaną papryką, nadając jej przez to pikantny albo słodkawy posmak
SJP.pl
→ papryka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z papryką, dotyczący papryki, zawierający paprykę, mający smak papryki
Wiktionary
rzecz. papryczka ż., papryka ż., paprykarz mrz.
Wiktionary
nalewka z papryczki chili ze skórką cytryny
SJP.pl
dawniej:
1. otwór w żarnach, gdzie wsypuje się ziarno;
2. żelazo pod kamieniem młyńskim
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. piaszczyste miejsce, w którym grzebią się i kąpią ptaki kurowate;
2. gniazdo kuropatwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) łow. ornit. piaszczyste miejsce kąpieli kurowatych
(1.2) łow. ornit. gniazdo kuropatw
Wiktionary
(1.1) Jarząbek tarza się w paprzysku.
(1.2) Z paprzyska wymknęły się małe kuropatwy.
Wiktionary
rzecz. papranie n., papranina ż.
czas. paprać ndk.
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = Polska Agencja Promocji Turystyki
Wiktionary
IPA: ˌpɛ‿a‿pɛ‿ˈtɛ, AS: pe‿a‿pe‿te
Wiktionary
pieszczotliwie: jedzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. żart. jedzenie, pożywienie (zwykle u małych dzieci nieumiejących mówić)
Wiktionary
IPA: ˈpapu, AS: papu
Wiktionary
czas. papusiać
Wiktionary
(1.1) zob. jedzenie.
Wiktionary
1. prowincja Indonezji na wyspie Nowa Gwinea;
2. zatoka u południowych wybrzeży Papui-Nowej Gwinei;
3. brytyjskie, a później australijskie terytorium zależne, obecnie część Papui-Nowej Gwinei
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
obywatelka Papui-Nowej Gwinei
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Papui-Nowej Gwinei
Wiktionary
IPA: ˌpapuˈwãŋka, AS: papuu̯ãŋka
Wiktionary
rzecz. Papua ż.
:: fm. Papuańczyk
przym. papuański, papuaski
Wiktionary
rdzenny mieszkaniec Papui
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) autochtoniczny mieszkaniec Nowej Gwinei;
Wiktionary
rzecz. Papua ż.
:: fż. Papuaska ż.
przym. papuaski, papuański
Wiktionary
dotyczący Papuasów, charakterystyczny dla Papuasów
SJP.pl
dotyczący Papuasów, charakterystyczny dla Papuasów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Papuasami, dotyczący Papuasów
Wiktionary
rzecz. Papuańczyk mos., Papuanka ż., Papuas mos., Papuaska ż.
przym. papuański
Wiktionary
obywatel Papui-Nowej Gwinei
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Papui-Nowej Gwinei
Wiktionary
IPA: ˌpapuˈwãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: papuu̯ãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Papua ż.
:: fż. Papuanka
przym. papuański, papuaski
Wiktionary
przymiotnik od: Papua, Papua-Nowa Gwinea
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do państwa Papua-Nowa Gwinea
(1.2) odnoszący się do Papui (prowincji Indonezji)
Wiktionary
(1.1) Więcej dziś w Polsce egzotycznych gatunków - na tegorocznej wystawie wzrok przyciągały wspaniałe żako afrykańskie, słowiki chińskie, bea papuańskie.
Wiktionary
IPA: ˌpapuˈwãj̃sʲci, AS: papuu̯ãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Papuańczyk mos., Papuanka ż., Papuas mos., Papuaska ż.
przym. papuaski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kulin. potrawa grecka z połówek bakłażana nadziewanych mielonym mięsem i zapiekanych z beszamelem
Wiktionary
(1.1) Wczoraj zrobiłam mężowi na kolację papucaki.
Wiktionary
IPA: ˌpapuˈt͡saci, AS: papucaḱi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od papuć
(1.2) mały papuć
Wiktionary
(1.1) Jasiu, chodź, włożymy papuciki, bo ciągnie od werandy.
Wiktionary
rzecz. papuć mrz., paputek mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Krajna. fuszer, partacz, brakorób; osoba wykonująca swoją pracę byle jak
(1.2) przest. pogard. gw-pl|Poznań. niezdara; partacz
Wiktionary
(1.2) war. gw. Poznań papudrok
Wiktionary
1. egzotyczny ptak charakteryzujący się barwnym upierzeniem i specyficznym hakowato zakrzywionym dziobem;
2. obraźliwe bądź żartobliwe określenie na osobę powtarzającą coś bezmyślnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Psittaciformes|Wagler|ref=tak., rząd ptaków tropikalnych;
(1.2) ornit. ptak z podrodziny papug (1.1)
(1.3) przen. ktoś, kto powtarza czyjeś słowa lub gesty
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) więz. adwokat
(2.2) gw-pl|Warszawa. stróż nocny
(2.3) środ. bileter w kinie
Wiktionary
(1.2) Widzieliśmy w zoo przepiękne papugi.
(1.3) Mamo, a Józek to papuga! On mnie przedrzeźnia!
(2.1) Bronił mnie taki jeden papuga, ale nie dał rady.
Wiktionary
IPA: paˈpuɡa, AS: papuga
Wiktionary
rzecz. papugowanie n., papugowate lm nm., papugowe lm nm.
:: zdrobn. papużka ż.
czas. papugować ndk.
przym. papuzi, papuziowy
Wiktionary
(1.2) gw. Górny Śląsk papagaj
(2.1) kauzyperda
Wiktionary
pomieszczenie dla papug
SJP.pl
1. egzotyczny ptak charakteryzujący się barwnym upierzeniem i specyficznym hakowato zakrzywionym dziobem;
2. obraźliwe bądź żartobliwe określenie na osobę powtarzającą coś bezmyślnie
SJP.pl
treron papugodzioby, kłowacz papugodzioby - gatunki ptaków
SJP.pl
ryba z rzędu okoniokształtnych, u której zrośnięte zęby tworzą charakterystyczny dziób, występująca wśród raf koralowych
SJP.pl
rodzina morskich ryb z rzędu okoniokształtnych; skarusowate
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. naśladowanie kogoś lub czegoś w sposób bezkrytyczny i bezmyślny
Wiktionary
IPA: ˌpapuɡɔˈvãɲɛ, AS: papugovãńe
Wiktionary
czas. papugować ndk.
rzecz. papugowate nmos., papuga ż., papużka ż.
Wiktionary
(1.1) pot. małpowanie; neutr. naśladowanie, imitowanie
Wiktionary
rodzina ptaków z rzędu papugowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Psittacidae|Aplin|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu papugowych;
Wiktionary
Papugowate (Psittacidae) – rodzina ptaków z rzędu papugowych (Psittaciformes).
Wikipedia
(1.1) Najliczniej papugowate występują w Ameryce Południowej i Australii.
Wiktionary
rzecz. papuga ż., papugowanie n., papugowe lm nm., papużka ż.
czas. papugować ndk.
przym. papuzi, papuziowy
Wiktionary
1. podobny do papugi;
2. o głosie: nieprzyjemny, skrzeczący;
3. egzotyczny, przesadny, krzykliwy;
4. naśladujący kogoś lub coś, powtarzający za kimś lub czymś;
5. o cechach papugowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
potocznie: bezkrytycznie, ślepo naśladować; małpować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. spapugować)
(1.1) pot. naśladować kogoś bezkrytycznie
Wiktionary
rzecz. papużka ż., papugowe nmos., papugowate nmos., papuga ż., papugowanie n.
Wiktionary
(1.1) małpować
Wiktionary
rząd ptaków neognatycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Psittaciformes|Wagler|ref=tak., rząd ptaków o masywnych i hakowato zakończonych dziobach;
Wiktionary
Papugowe (Psittaciformes), potocznie papugi – rząd ptaków z podgromady Neornithes. Najliczniejsze w Ameryce Południowej i Australii.
Wikipedia
(1.1) Do rzędu papugowych zalicza się m.in. kakaduowate.
Wiktionary
czas. papugować ndk.
przym. papuzi, papuziowy
rzecz. papuga ż., papugowate lm nm.
Wiktionary
forma przymiotnika.
(1.1) M. i W. mos. lm. od: papugowy
Wiktionary
przestarzale, zdrobniale o ojcu; papcio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|papusiać.
Wiktionary
czas. papusiać ndk.
Wiktionary
1. w mowie dziecięcej: jeść lub pić, popijać;
2. brudzić się, najczęściej przygotowując jakiś posiłek będący papką
SJP.pl
czasownik
(1.1) pieszcz. jeść papu
Wiktionary
rzecz. papu n., papusianie n.
Wiktionary
(zwykle w liczbie mnogiej) wiązka wysuszonych liści tytoniowych
SJP.pl
Miejsca upamiętniające poetkę w Gorzowie Wielkopolskim
Papusza, właśc. Bronisława Wajs (Wajss) z domu Zielińska (ur. 17 sierpnia 1908 w Sitańcu, zm. 8 lutego 1987 w Inowrocławiu) – polska poetka wywodząca się z romskiej grupy etnicznej Polska Roma, pisząca w języku romskim.
Wikipedia
niewielki papuć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od papuć
(1.2) mały papuć
Wiktionary
(1.2) Basiu, włóż paputki, bo ciągnie od sieni.
Wiktionary
rzecz. papuć mrz., papucik mrz.
Wiktionary
niewielki papuć
SJP.pl
przymiotnik od: papuga; odnoszący się do papugi, typowy, charakterystyczny dla papugi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla papugi; dotyczący, odnoszący się do papugi
Wiktionary
IPA: paˈpuʑi, AS: papuźi
Wiktionary
rzecz. papuzica ż., papugowe nmos., papugowate nmos., papuga ż., papużka ż.
Wiktionary
wirusowa choroba odzwierzęca objawiająca się zapaleniem płuc, przenoszona przez ptaki (głównie papugi); choroba papuzia; ornitoza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. odzwierzęca choroba zakaźna, wywoływana przez drobnoustrój Chlamydia psittaci;
(1.2) ornit. zob. nazwa systematyczna|Coracopsis vasa|ref=tak., papuzica duża;
Wiktionary
(1.1) Papuzicą człowiek zaraża się zwykle od ptactwa domowego wskutek wdychania cząsteczek zawierających drobiny wysuszonego kału.
(1.2) W okresie godowym papuzica traci część upierzenia na głowie.
Wiktionary
rzecz. papuga ż.
przym. papuzi
Wiktionary
(1.1) ornitoza, choroba papuzia, choroba ptasia
(1.2) papuzica duża
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny astryldowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. miękki, wygodny but do chodzenia po domu; łapeć, papeć, kapeć, kapuć (rzadko);
2. potocznie: stary, przechodzony but
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) pot. zob. kapeć.
(1.2) gw-pl|Poznań. zob. but.
Wiktionary
IPA: ˈpaput͡ɕ, AS: papuć
Wiktionary
rzecz. papucik mrz., paputek mrz.
Wiktionary
(1.1) kapeć, papeć
(1.2) but, reg. pozn. papeć
Wiktionary
potocznie: mający dużo tkanki tłuszczowej; pulchny, okrągły
SJP.pl
papużak afrykański - gatunek ryby z rodziny strzępielowatych
SJP.pl
mała papuga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: papuga
(1.2) mała papuga
Wiktionary
(1.2) (…) na białych atłasach i koronkach leżała papużka nieżywa, z czerwonemi skrzydłami, z szarym czubem nad głową, z garbatym dziobem, żałośnie opadłym na pierś puszystą.
Wiktionary
IPA: paˈpuʃka, AS: papuška
Wiktionary
rzecz. papugowate nmos., papuga ż., papugowanie nmos.
czas. papugować ndk.
przym. papuzi
Wiktionary
(1.1) papuga
Wiktionary
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(1.1) D. lp. oraz M., D. i W. lm. od: papa
forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.
(2.1) D. lp. od: papa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. gwóźdź do papy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk papiok
Wiktionary
dawniej: papirus
SJP.pl
Papyrus – antykwy krój, opracowany w 1982 roku, przez grafika Chrisa Costello. Charakterystycznym elementem tego fonta są linie przypominające pociągnięcia pędzelka po papirusie. Pociągnięcia pędzla są symulowane przez różną grubość linii, a pisanie po papirusie wyszczerbienia na brzegach glifów.
Wikipedia
[czytaj: paPE] nazwisko
SJP.pl
1. członek brytyjskiej Izby Lordów,
2. członek parlamentu we Francji 1814-1848,
3. w średniowieczu: jeden z wasali podległych seniorowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. członek brytyjskiej izby wyższej parlamentu (Izby Lordów)
(1.2) hist. członek francuskiej izby wyższej parlamentu w latach 1814–1848
(1.3) hist. w średniowieczu członek grupy równorzędnych wasali, którzy mieli ten sam status w hierarchii feudalnej i podlegali wspólnemu seniorowi, często pełniąc role doradcze lub sądownicze
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) daw. upalne, duszne powietrze
(2.2) daw. opary
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: par, AS: par
Wiktionary
przym. parowski
Wiktionary
skrót od:
1. paragraf; parag.;
2. parafia; paraf.;
3. parafialny; paraf.
SJP.pl
skrót
(1.1) = praw. paragraf
(1.2) = kośc. parafia
Wiktionary
(1.1) Par. 5 ust. 1 pkt 2 wchodzi w życie z dniem 30 października 1937 r.
(1.2) Gwara koronna, o ile zbadać mogłem, występuje [...] w powiecie białostockim w parafiach: bierezowskiej (w. Bierezowa, Bobrówka i inne pobl.); dolistowskiej (w. Jaćwież mały, Jaćwież wielki i inne pobl.); jesionowskiej (we wszystkich wsiach), przytem, jak to słyszałem z ust wiarygodnych, gwara ta występuje jeszcze w wielu wsiach par. goniadzkiej i knyszyńskiej.
Wiktionary
(1.1) symbol. §
Wiktionary
1. substancja gazowa;
2. drobna moneta jugosłowiańska;
3. dawna moneta w Turcji;
4. dwie sztuki czegoś stanowiące komplet;
5. dwie osoby bliskie sobie;
6. dwoje zwierząt (samiec i samica);
7. przestarzałe: tchnienie, dech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dwie osoby, darzące się uczuciem
(1.2) dwie osoby występujące wspólnie, np. w grze, w tańcu
(1.3) dwa przedmioty stanowiące komplet
(1.4) określenie niektórych przedmiotów, składających się z dwóch takich samych części
(1.5) drugi przedmiot lub osoba z występujących po dwa
(1.6) dwoje ludzi lub zwierząt
(1.7) fiz. woda w stanie gazowym;
(1.8) pot. woda w stanie zawiesiny kropel w powietrzu
(1.9) monet. dawna moneta turecka i jugosłowiańska;
(1.10) daw. gwara. więz. gotówka
forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.
(2.1) D. i B. lp. od: par
forma czasownika.
(3.1) 3. os. lp., ter. od: parać się
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ania i Jarek od pewnego czasu są parą.
(1.2) Na korcie trwa rozgrywka par mieszanych.
(1.3) Kupiłem żonie dwie pary butów.
(1.4) Jaś wziął parę sanek i poszedł sobie pozjeżdżać.
(1.5) Po praniu zawsze zostaje mi skarpeta bez pary.
(1.5) Chwyć swoją parę za rękę.
(1.7) Po ogrzaniu wody powstaje bezbarwna para.
(1.8) Nad czajnikiem unoszą się kłęby pary.
(1.9) Sprzedawca wydał mi 50 par reszty.
(3.1) Ewa para się sportem wyczynowym.
Wiktionary
IPA: ˈpara, AS: para
Wiktionary
(1.1-6)
rzecz. parzenie n., parowanie n., sparowanie n.
:: zdrobn. parka ż., pareczka ż.
czas. parzyć się ndk., parować ndk., sparować dk.
przym. parzysty
przysł. parzyście
(1.7-8)
rzecz. opar m., parownik m., parowiec m., parnik m., parówka ż., parowanie n., wyparowywanie n., wyparowanie n., odparowywanie n., odparowanie n., zaparzanie n., zaparzenie n., zaparowywanie n., zaparowanie n., wyparka ż., parowacz m.
czas. parować ndk., wyparowywać ndk., wyparować dk., odparowywać ndk., odparować dk., parzyć, zaparzać ndk., zaparzyć dk., zaparowywać ndk., zaparować dk.
przym. parowy, parny, parowcowy, parówkowy
przysł. parno
Wiktionary
(1.1) dwoje, dwójka, dwóch, dwie
(1.2) debel
(1.3) komplet
(1.8) opary, mgła
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający: niby, prawie, podobny do tego, co jest określane drugą częścią złożenia
(1.2) chem. określenie wzajemnego położenia dwóch podstawników sześcioczłonowego pierścienia aromatycznego w pozycjach 1 i 4;
(1.3) chem. określenie stopnia polimeryzacji niektóry prostych aldehydów;
Wiktionary
(1.2) Nazwa ksylen obejmuje wszystkie izomery ksylenu: orto-, meta- i para-.
Wiktionary
IPA: ˈpara, AS: para
Wiktionary
(1.2) p-
Wiktionary
instytucja finansowa świadcząca usługi podobne do usług bankowych, np. SKOK, NFI
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) publ. ekon. instytucja finansowa, niebędąca bankiem, działająca jednak w sposób do niego podobny;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Szpitale masowo zadłużają się w parabankach. Wprawdzie odsetki są wysokie, ale u nich pożyczki dostają od ręki.
Wiktionary
przym. parabankowy
Wiktionary
część utworu literackiego, w której autor zwraca się do widzów lub czytelników bezpośrednio lub poprzez wystąpienie chóru i jego przewodnika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. część utworu literackiego, zwykle sztuki, w której autor zwraca się do odbiorców z dygresją o treści niezwiązanej z akcją utworu, wykorzystując didaskalia bądź którąś z postaci scenicznych
Wiktionary
Parabaza (gr. παράβασις, "parabasis", przejście obok) – element budowy komedii starogreckiej, w którym to następuje zawieszenie akcji, a chór zwraca się bezpośrednio do widzów, odnosząc się w satyryczny sposób do aktualnych wydarzeń politycznych i społecznych. W szerszym znaczeniu parabaza to każda forma apelu autora dzieła literackiego wystosowana bezpośrednio do jego odbiorców.
Wikipedia
IPA: ˌparaˈbaza, AS: parabaza
Wiktionary
potocznie: niemiecki pistolet samopowtarzalny opracowany przez Georga Lugera na przełomie XIX i XX w.; Parabellum, Luger
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. zob. parabellum.
Wiktionary
(1.1) (…) uwierała mnie w brzuch parabelka zatknięta za pasek spodni.
Wiktionary
1. niemiecki pistolet samopowtarzalny opracowany przez Georga Lugera na przełomie XIX i XX w.; Parabelka, Luger;
2. niemiecki karabin maszynowy używany na sterowcach i samolotach w czasie I wojny światowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. wojsk. krótki niemiecki pistolet samopowtarzalny;
(1.2) wojsk. nabój pistoletowy o kalibrze 9 mm, najpopularniejszy w wojsku i policji;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Oficer obszedł dół i nie wypuszczając parabellum z dłoni zbliżał się do chłopców.
(1.2) Naboje 9mm Major to tradycyjne naboje 9 mm Parabellum, ładowane znacznie mocniejszym ładunkiem prochowym w celu uzyskania tzw. faktora o wartości ponad 160.
Wiktionary
(1.1) pistolet Borchardta, luger, parabelka
(1.2) nabój 9 mm NATO, luger, 9x19 mm
Wiktionary
organiczny związek chemiczny używany jako środek konserwujący w kosmetykach, lekach i żywności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek organiczny z grupy estrów stosowany jako konserwant w kosmetykach i żywności;
Wiktionary
(1.1) Mechanizm przeciwbakteryjnego działania parabenów nie został do końca wyjaśniony.
Wiktionary
IPA: paˈrabɛ̃n, AS: parabẽn
Wiktionary
przym. parabenowy
Wiktionary
→ paraben
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z parabenem, dotyczący parabenu
Wiktionary
rzecz. paraben
Wiktionary
przymiotnik od: parabioza; odnoszący się do parabiozy, typowy, charakterystyczny dla parabiozy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z parabiozą
Wiktionary
rzecz. parabioza ż.
Wiktionary
zespolenie chirurgiczne dwóch zwierząt, u których dla celów doświadczalnych wytwarza się wspólny układ krążenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. zespolenie układów krążenia dwóch zwierząt;
Wiktionary
Parabioza (gr. "pará" 'poza (czym); (tuż) obok; mimo' i "bios" 'życie') – u owadów społecznych korzystanie z tego samego gniazda, a czasami nawet z tych samych śladów zapachowych, przez kolonie różnych gatunków, które jednakże trzymają osobno swe potomstwo.
Wikipedia
przym. parabiotyczny
Wiktionary
1. krzywa, której punkty są jednakowo oddalone od ustalonego punktu - ogniska i ustalonej prostej - kierownicy;
2. przenośnie o czymś przypominającym swoim kształtem taką krzywą;
3. krótkie opowiadanie moralno-dydaktyczne; przypowieść
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mat. zbiór punktów równo odległych od pewnej prostej (kierownicy paraboli) i pewnego punktu (ogniska paraboli) nieleżącego na tej prostej;
(1.2) liter. przypowieść, alegoria;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Parabola jest krzywą stożkową.
(1.2) Parabola stosowana jest często w homiletyce i literaturze parenetycznej.
Wiktionary
IPA: ˌparaˈbɔla, AS: parabola
Wiktionary
rzecz. paraboloida ż.
czas. parabolizować ndk.
przym. paraboliczny
przysł. parabolicznie
Wiktionary
1. cecha wykresu funkcji kwadratowej, charakterystyczne zakrzywienie prostej w układzie współrzędnych;
2. alegoryczność
SJP.pl
1. charakterystyczny dla paraboli, przypowieści; alegoryczny;
2. przypominający parabolę, łukowato zakrzywiony
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z parabolą, dotyczący paraboli
(1.2) taki, który ma kształt paraboli
przymiotnik jakościowy
(2.1) liter. szt. mający charakter paraboli, przypowieści
Wiktionary
IPA: ˌparabɔˈlʲit͡ʃnɨ, AS: parabolʹičny
Wiktionary
rzecz. parabola ż., parabolka ż.
przysł. parabolicznie
Wiktionary
(2.1) alegoryczny
Wiktionary
nadawanie czemuś stałego umownego sensu przenośnego, charakterystycznego dla alegorii; alegoryzacja
SJP.pl
nadawać utworowi literackiemu cechy paraboli - opowieści moralno-dydaktycznej; alegoryzować, metaforyzować
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: parabola
Wiktionary
parabola przedstawiona za pomocą wykresu funkcji w układzie współrzędnych
SJP.pl
powierzchnia powstająca poprzez obrót paraboli dookoła jej osi
SJP.pl
Paraboloida – nieograniczona powierzchnia drugiego stopnia, powstała przez przesuwanie paraboli po innej paraboli, leżącej w prostopadłej płaszczyźnie i mającej równoległą oś symetrii.
Wyróżnia się dwa typy paraboloid, zależnie od wzajemnego skierowania tworzących parabol:
Wikipedia
sprawdzanie danego impulsu nerwowego i zastępowanie go innym, podobnie przebiegającym przez układ nerwowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zastępowanie jednej aktywności inną bez kończenia poprzedniej
Wiktionary
Paracelsus, właśc. Phillippus Aureolus Theophrastus Bombastus von Hohenheim (ur. 11 listopada lub 17 grudnia 1493 w Einsiedeln, Szwajcaria, zm. 24 września 1541 w Salzburgu, obecnie Austria) – lekarz i przyrodnik, zwany ojcem medycyny nowożytnej. Pionier jatrochemii.
Wikipedia
zabieg rozcięcia błony bębenkowej w uchu, wykonywany w celu otwarcia drogi odpływu gromadzącej się ropy w ostrym ropnym zapaleniu ucha środkowego
SJP.pl
Paracenteza – nakłucie jamy otrzewnej u pacjenta z wodobrzuszem.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny stosowany w lekach przeciwbólowych i przeciwgorączkowych; acetaminofen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. lek o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym;
Wiktionary
Paracetamol, acetaminofen ( paracetamolum) – organiczny związek chemiczny, hydroksylowa pochodna acetanilidu, stosowany jako lek o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. W handlu znajduje się od 1955. W Polsce stał się popularny w latach 90. XX wieku, wypierając z rynku aminofenazon, powszechnie wówczas używany lek przeciwgorączkowy.
Wikipedia
(1.1) U chorych z niewydolnością nerek sprzężony paracetamol kumuluje się we krwi.
Wiktionary
IPA: ˌparat͡sɛˈtãmɔl, AS: paracetãmol
Wiktionary
(1.1) acetaminofen, tylenol, apap
Wiktionary
wielkość charakteryzująca ciecze, zależna od napięcia powierzchniowego, gęstości i masy cząsteczkowej cieczy oraz od wilgotności powietrza, w którym znajduje się ciecz
SJP.pl
Pa
Wikipedia
anachronizm polegający na umieszczeniu jakiegoś faktu w epoce późniejszej niż ta, do której ten fakt należał
SJP.pl
1. uroczysta ceremonia
2. w sporcie efektowna zasłona ciała, piłki, bramki etc.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) efektowny przemarsz z udziałem wielu osób;
(1.2) wojsk. uroczysty przegląd wojsk połączony z defiladą;
(1.3) sport. w szermierce, boksie: odparcie ciosu lub uderzenie w odpowiedzi na cios przeciwnika
(1.4) sport. w piłce nożnej, ręcznej i hokeju: obrona bramki gdy bramkarz rzuca się całym ciałem w bok w celu złapania lub odbicia piłki
(1.5) jeźdz. w ujeżdżeniu: zatrzymanie i zebranie konia;
(1.6) hist. teatr. pierwotnie krótka scenka grana dawniej za darmo na zewnątrz jarmarcznej budy, aby przyciągnąć widzów;
(1.7) karc. w brydżu: rodzaj manewru rozgrywkowego, polegający na wyimpasowaniu honoru atutowego, przy braku kart w kolorze impasu, przez podegranie kolorem bocznym;
(1.8) choreogr. w tangu argentyńskim: zatrzymanie ruchu partnerki przez postawienie swojej stopy blisko stopy partnerki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: paˈrada, AS: parada
Wiktionary
rzecz. paradowanie n., paradier mzw.
czas. paradować ndk.
przym. paradny
przysł. paradnie
Wiktionary
(1.2) rewia
Wiktionary
choroba przyzębia, prowadząca do stopniowego rozchwiania i wypadania zębów; paradontoza; przyzębica; parodontoza (uwaga: ta forma uważana często za niepoprawną)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) hipol. koń okazowy
Wiktionary
(1.1) W naszej stadninie mamy same paradiery.
Wiktionary
rzecz. parada ż.
czas. paradować ndk.
przysł. paradnie
przym. paradny
Wiktionary
rzadko: kobieta lub dziewczyna wystrojona, odświętnie ubrana; strojnisia, elegantka
SJP.pl
przysłówek
(1.1) odświętnie, uroczyście, reprezentacyjnie, z przepychem
(1.2) przest. zabawnie, śmiesznie
(1.3) daw. świetnie, wybornie, doskonale, wyśmienicie
Wiktionary
Paradnie ( Парадні; Парадни) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie miorskim, w sielsowiecie Jazno.
Dawniej używane nazwy – Paradniewo, Poradnie.
Wikipedia
(1.1) Wchodzisz na salę, której pilnuje szwajcar ubrany paradnie.(…) Może też postawiono go tam dla zamykania drzwi. Jeśli tak, zgoda, ale po cóż znowu ten ubiór paradny?
(1.2) Paradnie żeś się spisał, nie ma co!
Wiktionary
rzecz. parada ż., paradność ż., odczas. paradowanie n.; paradier mzw., paradnik mzw.
czas. paradować ndk.
przym. paradny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: paradnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: paradny
SJP.pl
1. cecha czegoś, co wywołuje śmiech; śmieszność, wesołość;
2. cecha charakteryzująca coś uroczystego, ważnego; odświętność
SJP.pl
1. wywołujący śmiech, wesołość; śmieszny, wesoły;
2. stosowany podczas wielkiej uroczystości; odświętny, uroczysty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) uroczysty, odświętny, galowy, reprezentacyjny, strojny, wspaniały
(1.2) przest. śmieszny, zabawny, pocieszny; (iron.) wyborny, świetny
Wiktionary
(1.1) W tym rzadko odwiedzanym, paradnym pokoju panował od czasu zniknięcia ojca wzorowy porządek.
(1.1) Ile razy wstępował w te progi wysokie, tracił zupełnie zwykłą pewność siebie, z nieśmiałością prawie stąpał po paradnych kobiercach…
(1.2) – Paradna jesteś – zaśmiał się – podniecasz się jakimiś głupstwami.
(1.2) Czy po to się wychodzi za mąż, aby ciągle mówić o innym mężczyźnie? – Paradne! czy ma ciągle mówić o mężu?
(1.2) Zdarzenie doprawdy paradne!
Wiktionary
rzecz. parada ż., paradier mzw., paradność ż., odczas. paradowanie n.
czas. paradować ndk.
przysł. paradnie
Wiktionary
(1.1) ceremonialny, strojny, okazały
(1.2) (iron.) znakomity, doskonały
Wiktionary
1. zaskakujące twierdzenie sprzeczne z przyjętą powszechnie opinią; sytuacja pozornie niemożliwa, w której współistnieją dwa wykluczające się fakty;
2. rozumowanie logiczne, pozornie oczywiste, prowadzące z powodu pewnych nieścisłości logicznych do wyniku sprzecznego z założeniem lub udowadniające jednocześnie dwie sprzeczne tezy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zaskakujące twierdzenie sprzeczne z przyjętą powszechnie opinią
(1.2) rozumowanie logiczne, pozornie oczywiste, prowadzące z powodu pewnych nieścisłości logicznych do wyniku sprzecznego z założeniem lub udowadniające jednocześnie dwie sprzeczne tezy
Wiktionary
Paradoks (gr. παράδοξος – „nieoczekiwany, nieprawdopodobny, zadziwiający”) – twierdzenie bądź sytuacja logiczna, prowadzące do wniosków zaskakujących lub sprzecznych z pewnymi oczekiwaniami; w potocznym rozumieniu, można powiedzieć: "sprzecznych z intuicją".
Wikipedia
(1.1) Brzmi to jak paradoks, ale tak jest w istocie: wieczność miłości mieści się w jej krótkotrwałości.
(1.2) Z powodu karnizmu większość społeczeństwa tkwi w mentalnym paradoksie: unikamy konfrontacji z cierpieniem zwierząt, ale jednocześnie czerpiemy przyjemność z ich spożywania.
Wiktionary
IPA: paˈradɔks, AS: paradoks
Wiktionary
rzecz. parodoksograf m., paradoksografia ż., paradoksalność ż.
przym. paradoksalny
przysł. paradoksalnie
Wiktionary
(1.1) absurd, niedorzeczność
(1.2) sprzeczność, antynomia
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób paradoksalny
Wiktionary
(1.1) W wyniku referendum został odwołany - prawo demokracji. Ale paradoksalnie wójt miał przestać pracować dla gminy w czasie, gdy z powodzeniem finalizował kilka najważniejszych inwestycji.
Wiktionary
rzecz. paradoksalność ż., paradoks mrz.
przym. paradoksalny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: paradoksalnie
SJP.pl
cecha charakteryzująca niedorzeczność, coś, co jest pozornie prawdziwe lub zawiera elementy sprzeczne ze sobą; absurdalność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest paradoksalne
Wiktionary
rzecz. paradoks mrz.
przym. paradoksalny
przysł. paradoksalnie
Wiktionary
pozornie prawdziwy lub zawierający elementy sprzeczne ze sobą; niedorzeczny, absurdalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sprzeczny z tym, co jest lub wydaje się oczywiste, będący paradoksem lub mający cechy paradoksu, osobliwy, absurdalny
Wiktionary
IPA: ˌparadɔˈksalnɨ, AS: paradoksalny
Wiktionary
rzecz. paradoks m., paradoksalność ż.
przysł. paradoksalnie
Wiktionary
autor antyczny zajmujący się opisywaniem zdarzeń, miejsc oraz rzeczy niezwykłych, niesamowitych i uznawanych za cuda
SJP.pl
opisywanie przez antycznych autorów zdarzeń, miejsc oraz rzeczy niezwykłych, niesamowitych i uznawanych za cuda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) antyczny gatunek literacki, którego tematem są cuda, osobliwości przyrody i tajemnicze zjawiska
Wiktionary
Paradoksografia (gr. παράδοξος "parádoxos" – dziwny, osobliwy; γράφω "grapho" – piszę) – antyczny gatunek literacki.
Piśmiennictwo zaliczane do tego gatunku podejmowało tematykę cudownych i niewytłumaczalnych zjawisk, niezwykłych zdarzeń i tajemniczych osobliwości przyrody.
Wikipedia
rzecz. paradoks mrz.
Wiktionary
potocznie: nadmierne posługiwanie się paradoksami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. mania posługiwania się paradoksami
Wiktionary
film mający cechy dokumentu, ale nie w pełni udokumentowany, dopuszczający interpretację własną reżysera; film paradokumentalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) film. telew. film fabularny zrealizowany w konwencji filmu dokumentalnego, zwykle oparty na faktach;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Ale element fikcji jest równie istotny, bo chciałem dać do zrozumienia, że mamy do czynienia z opowieścią wymyśloną, a nie paradokumentem.
Wiktionary
rzecz. paradokumentalizm n., paradokumentalność ż., paradokumentarność ż.
przym. paradokumentalny, paradokumentarny
przysł. paradokumentalnie, paradokumentarnie
Wiktionary
nadawanie filmom, tekstom itp. charakteru dokumentalnego
SJP.pl
mający charakter dokumentu, filmu dokumentalnego, ale mający jednocześnie nieznacznie zmieniony sens, przebieg lub formę; paradokumentarny
SJP.pl
mający charakter dokumentu, filmu dokumentalnego, ale mający jednocześnie nieznacznie zmieniony sens, przebieg lub formę; paradokumentalny
SJP.pl
stomatolog zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób przyzębia
SJP.pl
dział stomatologii zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób przyzębia
SJP.pl
przymiotnik od: paradontologia; związany z paradontologią, odnoszący się do paradontologii
SJP.pl
choroba przyzębia; parodontopatia
SJP.pl
choroba przyzębia, prowadząca do stopniowego rozchwiania i wypadania zębów; paradentoza; przyzębica; parodontoza (uwaga: ta forma uważana często za niepoprawną)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. choroba infekcyjna tkanek otaczajacych ząb, zapalenie przyzębia
Wiktionary
(1.1) paradentoza, parodontoza, paradontopatia, parodontopatio, periodontopatia, przyzębica
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|paradować.
Wiktionary
rzecz. parada ż.
czas. paradować ndk.
przym. paradny
przym. paradnie
przysł. paradnie
Wiktionary
(1.1) defilowanie
Wiktionary
1. uczestniczyć w paradzie, pochodzie;
2. chodzić, poruszać się, popisując się swoim wyglądem, towarzystwem lub posiadaniem
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) uczestniczyć w paradzie nie jako widz, tylko maszerując
(1.2) pot. przesadnie obnosić się, popisywać się
Wiktionary
(1.1) Natomiast Chilijczycy potraktowali mistrzostwa z wielką pompą – konie i jeźdźcy paradowali, jak gdybyśmy byli na dworze królowej angielskiej sto lat temu.
(1.2) Czy może być coś bardziej oburzającego niż te wspaniałe stroje, w których paradujesz po mieście?.
Wiktionary
rzecz. parada ż., paradowanie n., paradier mzw.
przym. paradny
przysł. paradnie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ostra, bakteryjna choroba zakaźna wywołana przez jedną z trzech rodzajów pałeczki salmonelli; paratyfus; dur rzekomy
SJP.pl
1. przyjęty sposób widzenia rzeczywistości w danej dziedzinie, doktrynie itp.
2. w językoznawstwie: zespół form deklinacyjnych lub koniugacyjnych właściwy danemu typowi wyrazów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. zbiór pojęć i teorii tworzących podstawy danej nauki;
(1.2) jęz. system form odmieniającego się wyrazu;
Wiktionary
Paradygmat (gr. παράδειγμα "parádeigma" „przykład, wzór”) – zbiór pojęć i teorii tworzących podstawy danej nauki; znaczenie to wprowadził filozof Thomas Kuhn w książce "Struktura rewolucji naukowych" (ang. "The Structure of Scientific Revolutions") z 1962 roku.
Wikipedia
IPA: ˌparaˈdɨɡmat, AS: paradygmat
Wiktionary
rzecz. paradygmatyka ż., paradygmatyzm m.
przym. paradygmatyczny
Wiktionary
(1.2) model, wzorzec
Wiktionary
wzorcowy, przykładowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący paradygmatu, właściwy paradygmatowi
Wiktionary
(1.1) Wszelkie błędy w deklinacji czy koniugacji wskazują na eksponowanie przez Białoszewskiego relacji paradygmatycznych, konsekwencji w stosowaniu zasad językowych.
Wiktionary
IPA: ˌparadɨɡmaˈtɨt͡ʃnɨ, AS: paradygmatyčny
Wiktionary
rzecz. paradygmat m.
Wiktionary
w językoznawstwie: dział fleksji obejmujący podział form wyrazowych między wyrazy
SJP.pl
przymiotnik od miejscowości: Paradyż
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Paradyża, związany z Paradyżem
(1.2) odnoszący się do Paradyza, związany z Paradyzem
Wiktionary
(1.1) Studiuję w paradyskim seminarium duchownym.
Wiktionary
rzecz. Paradyż m., paradyżanin mos., paradyżanka ż., Paradyz mrz.
Wiktionary
paradyż;
1. przestarzale: najwyższa kondygnacja w teatrze, na której znajdują się najtańsze miejsca;
2. dawniej: pióro rajskiego ptaka, które służyło jako ozdoba kapeluszy i fryzur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. teatr. najwyższy balkon w teatrze;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Licealiści jak zwykle rozsiedli się na paradyzie.
Wiktionary
(1.1) jaskółka, raik
Wiktionary
paradyz;
1. przestarzale: najwyższa kondygnacja w teatrze, na której znajdują się najtańsze miejsca;
2. dawniej: pióro rajskiego ptaka, które służyło jako ozdoba kapeluszy i fryzur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. teatr. najwyższy balkon w teatrze;
(1.2) daw. raj, miejsce błogości
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Biedota jak zwykle rozsiadła się na paradyżu.
(1.2) Mokradła stanowiły paradyż dla licznego ptactwa.
Wiktionary
(1.1) jaskółka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Paradyża
Wiktionary
(1.1) Jak nazywa się sławny na cały świat paradyżanin?
Wiktionary
rzecz. Paradyż m.
:: fż. paradyżanka ż.
przym. paradyski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Paradyża
Wiktionary
(1.1) W konkursie zwyciężyła paradyżanka Julia Bobrek.
Wiktionary
rzecz. Paradyż m.
:: fm. paradyżanin m.
przym. paradyski
Wiktionary
obszar powierzchni ziemi zamieszkiwany przez ludzi jedynie przez jakiś czas; subekumena
SJP.pl
przymiotnik od: paraekumena; odnoszący się do paraekumeny, typowy, charakterystyczny dla paraekumeny
SJP.pl
par.; skrót od:
1. parafia;
2. parafialny
SJP.pl
podpis w skróconej formie; parafka
SJP.pl
Parafa (z fr. "paraphe", z gr. "paragraphos" „(znak) dopisany obok”) – znak graficzny w postaci inicjałów jego autora. Parafę odróżnia się od skrótu podpisu, tj. podpisu składanego z pominięciem niektórych liter. Parafa nie jest pojęciem zdefiniowanym w polskim prawie, choć istnieje w orzecznictwie.
Wikipedia
przymiotnik od: parafarmaceutyk; odnoszący się do parafarmaceutyku, wyprodukowany, zrobiony z parafarmaceutyku, taki, którego częścią jest parafarmaceutyk lub coś zrobione z parafarmaceutyku
SJP.pl
środek zbliżony w swych właściwościach do właściwego lekarstwa, działający zwykle łagodnie leczniczo lub profilaktycznie, wytworzony najczęściej z surowców naturalnych; paralek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. med. środek leczniczy lub zapobiegawczy o bardziej łagodnym działaniu od farmaceutyku, dostępny bez recepty lekarskiej
Wiktionary
(1.1) Od czasu gdy apteki straciły monopol na sprzedaż parafarmaceutyków, niemal wszystkie sieci handlowe, stacje benzynowe i nawet najmniejsze sklepy postanowiły uszczknąć z tego tortu jak najwięcej dla siebie.
Wiktionary
przym. parafarmaceutyczny
Wiktionary
(1.1) paralek
Wiktionary
zaburzenie mowy, w którym chory używa słów o podobnym brzmieniu zamiast właściwych
SJP.pl
Parafazja – zaburzenie mowy polegające na zachowaniu zdolności płynnego mówienia przy równoczesnym przekręcaniu wyrazów lub używaniu niewłaściwych. Występuje przy uszkodzeniu (ognisko udaru niedokrwiennego, choroba Alzheimera) struktur kory mózgowej odpowiedzialnych za mowę: ośrodka Wernickego (dysfazja sensoryczna) i obszaru kory mózgowej położonego peryferycznie od niego (dysfazja sensoryczna transkorowa).
Wikipedia
1. rzeczy osobiste; akcesoria, wyposażenie;
2. dawniej: majątek osobisty mężatki
SJP.pl
1. najmniejsza jednostka administracyjna w Kościele chrześcijańskim, w której najwyższe urzędy sprawuje proboszcz;
2. ogół parafian, ludzi należących do parafii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kośc. najmniejsza jednostka podziału administracyjnego w niektórych wspólnotach chrześcijańskich, wspólnota eucharystyczna kierowana przez proboszcza;
(1.2) ogół mieszkańców parafii (1.1)
Wiktionary
Parafia (z łac. "parochia, paroecia"), "probostwo" – podstawowa jednostka organizacyjna Kościoła katolickiego i innych wyznań chrześcijańskich. Według koncepcji teologicznych to określona wspólnota wiernych. Zwierzchnikiem parafii jest proboszcz, któremu mogą pomagać inni księża wikariusze oraz kapelani czy rezydenci. Centralnym ośrodkiem życia parafii jest kościół parafialny (farny).
Wikipedia
(1.1) W maju w naszej parafii odbędzie się uroczystość pierwszej komunii świętej.
(1.2) Cała parafia przyszła na mszę z udziałem arcybiskupa.
Wiktionary
IPA: paˈrafʲja, AS: parafʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. parafianin m., parafianka ż., parafiada ż., parafiańszczyzna ż., parafiaństwo n., parafianizm m.
:: zdrobn. parafijka ż.
przym. parafialny, parafiański, wewnątrzparafialny
przysł. parafiańsko
Wiktionary
(1.1) daw. parochia
(1.2) parafianie
Wiktionary
parafijna impreza kulturalna i sportowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kult. rel. środ. impreza publiczna, często o charakterze sportowym, kulturalnym, itp., organizowana przez parafię
Wiktionary
(1.1) Na niedzielnej parafiadzie wystąpił miejscowy zespół folklorystyczny.
(1.1) Nasi parafianie każdego roku organizują parafiadę, która gromadzi tłumy bielszczan.
Wiktionary
rzecz. parafia ż., parafianin m., parafianka ż., parafianizm m., parafiańszczyzna ż., parafiaństwo n., parafijka ż.
przym. parafialny, parafiański
Wiktionary
przymiotnik od: parafia; odnoszący się do parafii, związany z parafią, należący do parafii, będący własnością parafii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) kośc. związany z parafią, należący do parafii
Wiktionary
(1.1) Nie wiedziałem, że w naszym kościele parafialnym jest figura św. Antoniego.
(1.1) Pochowaliśmy babcię na cmentarzu parafialnym przy Sienkiewicza.
Wiktionary
rzecz. parafia ż., parafijka ż., parafianin m., parafianka ż., parafiada ż., parafiańszczyzna ż., parafiaństwo n., parafianizm m.
przym. parafiański, wewnątrzparafialny
przysł. parafiańsko
Wiktionary
członek parafii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kośc. członek wspólnoty parafialnej
(1.2) przest. pogard. mężczyzna ze wsi, bez ogłady, wykształcenia, zacofany
Wiktionary
(1.1) Parafianie zebrali się na niedzielnej mszy.
(1.1) Zdaniem niektórych parafian postąpiono nierozważnie, stawiając kościół na tak grząskim gruncie.
Wiktionary
IPA: ˌparaˈfʲjä̃ɲĩn, AS: parafʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. parafia ż.
:: fż. parafianka ż.
przym. parafialny, parafiański
Wiktionary
(1.1) daw. parochianin
(1.2) ograniczony; pot. zacofaniec
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zaściankowość
Wiktionary
rzecz. parafijka ż., parafiaństwo n., parafianka ż., parafiada ż., parafia ż.
przym. parafialny, parafiański
Wiktionary
(1.1) parafiańszczyzna
Wiktionary
1. członkini parafii;
2. przestarzałe określenie na kobietę bez ogłady, wykształcenia, zacofaną, ograniczoną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kośc. członkini wspólnoty parafialnej
(1.2) przest. pogard. kobieta zacofana, ograniczona, bez ogłady i wykształcenia
Wiktionary
Parafianka – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie puławskim, w gminie Żyrzyn.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do ówczesnego województwa lubelskiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Żyrzyn. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 221 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Ksiądz martwił się o los jednej ze swoich parafianek.
Wiktionary
IPA: ˌparaˈfʲjãnka, AS: parafʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. parafia ż., parafijka ż., parafiada ż., parafiańszczyzna ż., parafiaństwo n., parafianizm m.
:: fm. parafianin m.
przym. parafialny, parafiański
przysł. parafiańsko
Wiktionary
(1.2) wieśniaczka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przestarzale: nieumiejący się zachować lub niewykształcony, zacofany, ograniczony w jakiś sposób
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przest. wynikający z parafiaństwa, zacofania, braku wykształcenia i ogłady
Wiktionary
(1.1) Bo na razie u panny obyczaje iście parafiańskie, ale i z tym się człek rozważny upora.
Wiktionary
rzecz. parafiańszczyzna ż., parafiaństwo n., parafianizm m., parafia ż., parafijka ż., parafianin m., parafianka ż., parafiada ż.
przym. parafialny
przysł. parafiańsko
Wiktionary
(1.1) parafialny, prowincjonalny, kruchciany, zaściankowy, ograniczony, zacofany
Wiktionary
ogłada, nieumiejętność zachowania się w pewnych sytuacjach lub brak wykształcenia, zacofanie, ograniczenie, głupota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. ogół cech właściwych parafianom; zaściankowość
(1.2) przest. ogół ludzi o takich cechach
Wiktionary
(1.1) Dość mam już tego parafiaństwa sąsiadów.
Wiktionary
rzecz. parafia ż., parafijka ż., parafianin m., parafianka ż., parafiada ż., parafiańszczyzna ż., parafianizm m.
przym. parafiański, parafialny
przysł. parafiańsko
Wiktionary
(1.1) parafiańszczyzna, parafianizm, zaściankowość
Wiktionary
ogół negatywnych cech przypisywanych mieszkańcom obszarów opóźnionych w rozwoju cywilizacyjnym i kulturalnym; prowincjonalizm, zaściankowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zaściankowość
Wiktionary
rzecz. parafijka ż., parafiaństwo n., parafianka ż., parafiada ż., parafia ż.
przym. parafialny, parafiański
Wiktionary
(1.1) parafianizm
Wiktionary
zdrobnienie od: parafia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żart. o małej parafii
Wiktionary
(1.1) Kurialiści skrupulatnie ujęli w spisie wszystkie, nawet najmniejsze parafijki.
(1.1) Ksiądz dziekan uważa, że w naszej parafijce nie ma zbyt wiele roboty.
Wiktionary
rzecz. parafia ż., parafianin m., parafianka ż., parafiada ż., parafiańszczyzna ż., parafiaństwo n., parafianizm m.
przym. parafialny, parafiański, wewnątrzparafialny
przysł. parafiańsko
Wiktionary
takson parafiletyczny - takson obejmujący tylko część potomków ostatniego wspólnego przodka; grupa parafiletyczna
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. obejmujący tylko część potomków wspólnego przodka
Wiktionary
(1.1) Taksonem parafiletycznym są też zielenice, bo nie obejmują roślin lądowych, czy gady, bo nie obejmują ptaków.
Wiktionary
rzecz. parafiletyczność ż.
Wiktionary
zaburzenie lub zboczenie seksualne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) seks. med. zboczenie lub zaburzenie seksualne
Wiktionary
Na
Wikipedia
uwięźnięcie żołędzia prącia w pierścieniu otworu napletka, prowadzące do upośledzenia krążenia i obrzęku tej części
SJP.pl
substancja o barwie od białej do żółtej otrzymywana z gazu parafinowego albo syntetycznie, stosowana do otrzymywania sztucznej wazeliny, do produkcji m.in. kremów, świec, smarów, do zabezpieczania serów i innych produktów spożywczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. bezbarwna, bezwonna substancja z grupy węglowodorów nasyconych, nierozpuszczalna w wodzie, biała i woskowata w stanie stałym, łatwopalna w stanie ciekłym, stosowana w przemyśle (np. do wyrobu świec), kosmetyce i laboratoriach;
Wiktionary
Parafina (z łac. "parum affinis", niskie powinowactwo) – mieszanina stałych alkanów, zawierających od 16 do 48 atomów węgla w cząsteczce, wydzielana między innymi z ciężkich frakcji ropy naftowej o temperaturze wrzenia ponad 350 °C lub z frakcji smół wytlewnych z węgla brunatnego.
Wikipedia
(1.1) W zniczach powszechnie stosuje się parafinę z frakcji ropy naftowej. Taka parafina jest tania i łatwo ją pozyskać.
Wiktionary
rzecz. parafinowanie n.
czas. parafinować ndk.
przym. parafinowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: parafinoterapia; odnoszący się do parafinoterapii, typowy, charakterystyczny dla parafinoterapii
SJP.pl
metoda leczenia reumatyzmu, stosująca specjalne okłady z odpowiednio rozgrzanej parafiny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|parafinować.
Wiktionary
rzecz. parafina ż.
Wiktionary
1. nakładać na coś parafinę, powlekać coś parafiną w celu zabezpieczenia przed zniszczeniem lub zepsuciem;
2. stosować parafinoterapię, poddawać coś lub kogoś leczeniu rozgrzanymi warstwami parafiny
SJP.pl
→ parafina
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z parafiną, dotyczący parafiny
(1.2) zrobiony z parafiny, zawierający parafinę
Wiktionary
rzecz. parafina ż.
Wiktionary
podpis w skróconej formie; parafa
SJP.pl
nieprawidłowa modulacja głosu
SJP.pl
osoba występująca niegdyś w Parafonii lub innym satyrycznym kabarecie radiowym, którego główna idea była zaczerpnięta z Parafonii
SJP.pl
biała, stała masa wykorzystywana głównie do produkcji tworzyw sztucznych; poliformaldehyd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ofic. praw. opatrzenie urzędowego pisma podpisem w formie parafy
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Oficjalne parafowanie kompletnych tekstów obu umów miało miejsce w Moskwie w dniu 4 kwietnia 2006 roku.
Wiktionary
rzecz. parafa ż., parafka ż.
Wiktionary
1. podpisywać się (podpisać się) parafą (parafką);
2. podpisywać (podpisać) uzgodniony tekst umowy (zwykle międzynarodowej);
3. zabezpieczać (zabezpieczyć) dokumenty poprzez numerację ich kart i przeciągnięcie przez nie sznurka, przytwierdzanego na ostatniej stronie
SJP.pl
swobodna przeróbka utworu literackiego, zachowująca jednak rozpoznawalne podobieństwo do pierwowzoru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. wyrażenie tej samej treści innymi środkami wyrazowymi
(1.2) liter. przeróbka tekstu literackiego rozwijająca lub modyfikująca treść pierwowzoru;
(1.3) muz. utwór stanowiący fantazję na tematy z innych utworów muzycznych
Wiktionary
Parafraza (gr. παράφρασις "paráphrasis" „omówienie; opowiadanie”) – swobodna przeróbka tekstu lub tłumaczenia, która rozwija lub modyfikuje treść oryginału, zachowując jednak jego zasadniczy sens. Przeciwieństwo metafrazy – literalnego przekazu słowo w słowo. Parafraza jest czytelna tylko wtedy, gdy odwołuje się do dzieła powszechnie znanego.
Wikipedia
(1.2) Czytelność parafrazy zależy od znajomości dzieła, do którego stanowi odwołanie.
(1.3) Niektóre współczesne melodie pieśni kościelnych stanowią parafrazy melodii chorału gregoriańskiego.
Wiktionary
rzecz. parafrazista mos., parafrazowanie n.
czas. parafrazować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. osoba tworząca parafrazy
Wiktionary
rzecz. parafraza ż., parafrazowanie n.
czas. parafrazować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wyrażanie tej samej treści w inny sposób
Wiktionary
(1.1) Umiejętność parafrazowania stanowi istotną część kompetencji językowych.
Wiktionary
rzecz. parafraza ż., parafrazista mos.
czas. parafrazować ndk.
Wiktionary
1. dokonywać parafrazy utworu literackiego, tekstu, utworu muzycznego
2. w językoznawstwie: wyrażać tę samą treść innymi środkami językowymi
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. sparafrazować)
(1.1) wyrażać tę samą treść innymi słowami, w innej formie; przekształcać wypowiedź, zachowując jej sens
Wiktionary
rzecz. parafrazista mos., parafrazowanie n., parafraza ż.
Wiktionary
(1.1) przeformułowywać
Wiktionary
choroba psychiczna, odmiana schizofrenii paranoidalnej
SJP.pl
Zo
Wikipedia
dotyczący parafrenii
SJP.pl
skrót od: paragraf; par.
SJP.pl
przymiotnik od: parageneza; odnoszący się do paragenezy, typowy, charakterystyczny dla paragenezy
SJP.pl
1. zmieniony przebieg rozwoju zarodka przez doświadczalną zmianę warunków, w których ten rozwój zachodzi;
2. współwystępowanie wielu różnych minerałów lub skał na określonym terenie
SJP.pl
Parageneza – genetyczny, wzajemny związek minerałów w jednym zespole.
Minerały występują w skorupie ziemskiej w pewnych naturalnych zespołach. Taki zespół łączy w sobie minerały, które wydzielały się ze wspólnego środowiska (równocześnie lub po sobie), wobec tego charakteryzują się wspólnym pochodzeniem.
Wikipedia
osoba latająca na paraglajcie (paralotni); paralotniarz
SJP.pl
potocznie: paralotnia; paraglajt, glajd, glajt, paraglide, parapent
SJP.pl
latanie na paralotni; paralotniarstwo, paragliding
SJP.pl
potocznie: paralotnia; paraglajd, glajd, glajt, paraglide, parapent
SJP.pl
[czytaj: paRAglajd] rodzaj otwartego spadochronu, używanego w celach rekreacyjno-sportowych; paralotnia, paraglajd, paraglajt, glajd, glajt
SJP.pl
[czytaj: paraglajding] latanie na paralotni; paralotniarstwo, paraglajding
SJP.pl
gnejs będący wynikiem przeobrażenia się skały osadowej na znacznej głębokości
SJP.pl
Paragnejs – skała metamorficzna (odmiana gnejsu) o składzie granitu, powstała z przeobrażenia facji amfibolitowej (relatywnie średnie ciśnienie i temperatury) skał osadowych – piaskowców, zlepieńców, szarogłazów, arkoz, rzadziej mułowców, a także kwaśnych skał wulkanicznych – porfirów oraz ich tufów.
Wikipedia
wyraz, którego końcówka jest połączona z głoską lub sylabą, zazwyczaj w celu określenia lub poprawy brzmienia formy obocznej, przyimkowej
SJP.pl
1. kwitek kasowy potwierdzający zakup towaru
2. przestarzale: współzawodnictwo, rywalizacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) księg. dokument, najczęściej kwit z bloczka kasowego, świadczący o zapłacie za zakupiony towar
(1.2) daw. współzawodnictwo, emulacja; porównanie z kimś
Wiktionary
Paragon – dokument potwierdzający dokonanie zakupu. Przez sprzedawców posiadających kasy fiskalne wydawany jest paragon fiskalny, zawierający m.in. dane sprzedawcy, informacje o cenie produktu oraz naliczonym podatku od towarów i usług (VAT); w Polsce powinien być wydawany przez takiego sprzedawcę przy każdej transakcji bez potrzeby dodatkowych starań ze strony klienta.
Wikipedia
(1.1) Nie dostałem paragonu w sklepie.
Wiktionary
IPA: paˈraɡɔ̃n, AS: paragõn
Wiktionary
rzecz. zdrobn. paragonik m.
przym. paragonowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od paragon
Wiktionary
rzecz. paragon m.
przym. paragonowy
Wiktionary
rzadki minerał z rodziny łyszczyków; glinokrzemian sodu i gliny
SJP.pl
Paragonit – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy mik. Należy do grupy minerałów bardzo pospolitych i szeroko rozpowszechnionych.
Nazwa pochodzi od gr. "paragein" = wprowadzać w błąd; przez długi czas był błędnie uważany za odmianę talku.
Wikipedia
→ paragon
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z paragonem, dotyczący paragonu
Wiktionary
rzecz. paragon m., paragonik m.
Wiktionary
1. przepis prawny stanowiący część jakiegoś kodeksu, ustawy, zarządzenia lub podobnego dokumentu;
2. fragment tekstu stanowiący pewną całość, opatrzony zwykle odpowiednim numerem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) podstawowa jednostka redakcyjna tekstu prawnego (z wyjątkiem ustaw nieokreślanych mianem kodeksów), oznaczana w tekście symbolem §;
(1.2) pot. znak paragrafu (1.1) §
Wiktionary
Paragraf paragraf
Paragraf – podstawowa jednostka redakcyjna tekstu prawnego, oznaczana w tekście symbolem §. Paragrafy można dzielić na ustępy, ustępy na punkty, punkty na litery, a litery na tiret. W ustawie określanej jako kodeks paragrafy występują zamiast ustępów i dzielą się tak jak ustępy (na punkty, litery i tiret). Jeśli w danym akcie prawnym paragrafy pełnią funkcję podstawowej jednostki redakcyjnej, są numerowane w sposób ciągły w całym akcie prawnym.
Wikipedia
(1.1) Paragraf 1. Albania jest republiką parlamentarną.
(1.1) Moja siostra boi się, że rząd zniesie paragraf osiemdziesiąt dziewięć.
Wiktionary
IPA: paˈraɡraf, AS: paragraf
Wiktionary
przym. paragrafowy
Wiktionary
(1.1) §
Wiktionary
specyficzne zaburzenie umiejętności pisania polegające na pisaniu słów o podobnym brzmieniu zamiast właściwych
SJP.pl
statek, którego nośność została zwiększona zgodnie dopuszczonym prawem konstrukcyjnym; statek paragrafowy
SJP.pl
gra książkowa polegająca na czytaniu opisów i dokonywaniu wyborów, z których każdy odsyła do danego paragrafu w książce; gra paragrafowa, gamebook
SJP.pl
zmiana znaczenia wyrazu przez zmianę litery, dokonana dla efektu humorystycznego, np. dalszy pomyślny rozbój
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zmiana znaczenia wyrazu przez niewielką modyfikację jego postaci dla efektu humorystycznego
Wiktionary
Paragram – gra słów wykorzystująca podobieństwo brzmieniowe wyrazów, polegająca na zmianie znaczenia wyrazu za pomocą zmiany sposobu zapisu; zwykle o zabarwieniu humorystycznym, np. "Nie rzucim ziemi, skąd nasz root" (u administratorów sieci); "półkownik" (film, który ze względów cenzuralnych przeleżał się na półce), "Raczek movie" (tytuł audycji Tomasza Raczka poświęconemu kinu w Radiu Nowy Świat).
Wikipedia
1. rzeka w Ameryce Południowej;
2. państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Asunción; Republika Paragwaju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Ameryce Południowej;
(1.2) geogr. hydron. rzeka w Ameryce Południowej, w środkowej części kontynentu; stanowi największy dopływ Parany
(1.3) geogr. część wsi Tuczna w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim;
Wiktionary
Paragwaj, Republika Paragwaju (hiszp. "", República del Paraguay, Paraguái, Paraguái Tavakuairetã) – państwo śródlądowe w Ameryce Południowej, sąsiadujące z Argentyną, Boliwią i Brazylią.
Wikipedia
(1.1) Podróżując przez Paragwaj, zebrał sporą kolekcję motyli.
(1.2) Na terenie Argentyny rzeka Paragwaj wpada do Parany, stanowiąc jej największy dopływ.
(1.3) Ciotka Dawida miała pole w Paragwaju.
Wiktionary
IPA: paˈraɡvaj, AS: paragvai ̯
Wiktionary
rzecz. Paragwajczyk mos., Paragwajka ż.
przym. paragwajski
(1.3)
rzecz. paragwajanin mos., paragwajanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec miejscowości Paragwaj
Wiktionary
rzecz. Paragwaj mrz.
:: fż. paragwajanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka miejscowości Paragwaj
Wiktionary
rzecz. Paragwaj mrz.
:: fm. paragwajanin mos.
przym. paragwajski
Wiktionary
obywatel Paragwaju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Paragwaju
Wiktionary
IPA: ˌparaˈɡvajt͡ʃɨk, AS: paragvai ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Paragwaj mrz.
:: fż. Paragwajka ż.
przym. paragwajski
Wiktionary
obywatelka Paragwaju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Paragwaju
Wiktionary
IPA: ˌparaˈɡvajka, AS: paragvai ̯ka
Wiktionary
rzecz. Paragwaj mrz.
:: fm. Paragwajczyk mos.
przym. paragwajski
Wiktionary
związany z Paragwajem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Paragwaj
Wiktionary
(1.1) Potentaci przemytu broni czynni są po stronie paragwajskiej, w granicznej Bahii Negra.
Wiktionary
IPA: ˌparaˈɡvajsʲci, AS: paragvai ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Paragwaj m., Paragwajczyk m., Paragwajka ż., paragwajanka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: paraheliotropizm; mający charakter paraheliotropizmu, odnoszący się do paraheliotropizmu, jego cech charakterystycznych lub podobny do paraheliotropizmu
SJP.pl
zjawisko obracania się części roślin w kierunku miejsca, w którym promienie słoneczne docierają w najmniejszych ilościach
SJP.pl
hormon odpowiadający za regulację hormonalną gospodarki wapniowo-fosforanowej w organizmie; parathormon, paratyreoidyna
SJP.pl
igrzyska, w których udział biorą sportowcy niepełnosprawni; igrzyska paraolimpijskie, paraolimpiada
SJP.pl
roślinożerny dinozaur z rodziny hadrozaurów; jaszczur maczugowaty, baktrozaur
SJP.pl
kajakarstwo uprawiane przez osoby z niepełnosprawnościami
SJP.pl
osoba z niepełnosprawnością uprawiająca kajakarstwo
SJP.pl
wada wymowy polegająca na zamianie głosek "k" i "ki" na "t" i "ti" (np. kura - tura)
SJP.pl
patologiczne, niepełne rogowacenie naskórka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. patologiczne rogowacenie polegające na obecności jąder komórkowych w keratynocytach warstwy rogowej naskórka, gdzie fizjologicznie komórki są pozbawione jąder komórkowych;
Wiktionary
Parakeratoza (łac. "parakeratosis") – patologiczne rogowacenie polegające na obecności jąder komórkowych w keratynocytach warstwy rogowej naskórka, gdzie fizjologicznie komórki są pozbawione jąder komórkowych. Jest to związane ze skróceniem czasu przejścia keratynocytu (ang. turnover time) z warstwy podstawnej naskórka do warstwy rogowej.
Wikipedia
(1.1) Parakeratoza pojawia się na przykład przy łuszczycy.
Wiktionary
IPA: ˌparakɛraˈtɔza, AS: parakeratoza
Wiktionary
rzadko: osoba broniąca, pocieszająca kogoś; obrońca, pocieszyciel, rzecznik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rel. tytuł, przydomek Ducha Świętego;
Wiktionary
Paraklet (gr. "παρακλητος" 'obok wezwany') – termin techniczny, stosowany w sądownictwie wobec osoby wspomagającej, wezwanej do pomocy prawnej oskarżonego w procesie, obrońca, adwokat. "Parakletos" występował i przemawiał w imieniu oskarżonego.
Wikipedia
(1.1) Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Parakleta da wam, aby z wami był na zawsze.
Wiktionary
(1.1) Duch Święty
Wiktionary
jedna z wielu pochodnych morfiny
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, stosowany jako herbicyd
SJP.pl
Parakwat (nazwa systematyczna: dichlorek 1,1’-dimetylo-4,4’-bipirydyniowy) – organiczny związek chemiczny, stosowany na masową skalę jako herbicyd.
Jest to czwartorzędowa sól amoniowa, najprostszy wiologen ("N,N"'-dialkilowa pochodna bipirydyny). Łatwo ulega redukcji do rodnikojonu, będącego prekursorem rodników nadtlenkowych, reagujących następnie z nienasyconymi lipidami błon komórkowych.
Wikipedia
1. w astronomii: kątowa zmiana położenia ciała niebieskiego na sferze niebieskiej zaszła w wyniku zmiany położenia obserwatora, odwrotnie proporcjonalna do odległości danego ciała, używana jako miara odległości;
2. w metrologii: pozorne przesunięcie wskazówki przyrządu mierniczego względem kreski podziałki, spowodowane patrzeniem nieprostopadłym do powierzchni podziałki;
3. w fotografii: niepokrywanie się obrazu widocznego przez celownik aparatu fotograficznego z obrazem tworzonym przez obiektyw
SJP.pl
Paralaksa (z gr. παράλλαξις) – efekt niezgodności różnych obrazów tego samego obiektu obserwowanych z różnych kierunków. W szczególności paralaksa odnosi się do jednoczesnego obserwowania obiektów leżących w różnych odległościach od obserwatora lub urządzenia obserwującego, a objawia się tym, że obiekty te na obu obrazach są oddalone od siebie o odmienną odległość kątową lub też nachodzą na siebie na tych obrazach w odmiennym stopniu.
Wikipedia
1. → paralaksa;
2. trójkąt paralaktyczny - sferyczny kąt na sklepieniu niebieskim, którego wierzchołkami są: biegun nieba, zenit i badane ciało niebieskie
SJP.pl
specyficzne zaburzenie mowy polegające na myleniu wyrazów podobnie brzmiących
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. objaw chorobowy polegający na mimowolnym myleniu wyrazów podobnie brzmiących
Wiktionary
(1.1) Mój kuzyn cierpi na paralalię.
Wiktionary
IPA: ˌparaˈlalʲja, AS: paralalʹi ̯a
Wiktionary
ciekły polimer aldehydu octowego
SJP.pl
Paraldehyd – organiczny związek chemiczny, trimer aldehydu octowego, cykliczny eter. Po raz pierwszy został otrzymany przez Aleksandra Butlerowa w 1861 roku.
Powstaje w wyniku polimeryzacji aldehydu octowego pod wpływem kwasu siarkowego. Miesza się z wodą i rozpuszczalnikami organicznymi. Dawniej używany był jako środek uspokajający. Obecnie jest stosowany m.in. do produkcji barwników oraz jako rozpuszczalnik.
Wikipedia
środek zbliżony w swych właściwościach do właściwego lekarstwa, działający zwykle łagodnie leczniczo lub profilaktycznie, wytworzony najczęściej z surowców naturalnych; parafarmaceutyk
SJP.pl
zaburzenie mowy polegające na błędnym odczytywaniu wyrazów lub na zastępowaniu ich podczas czytania innymi podobnie brzmiącymi wyrazami
SJP.pl
Pa
Wikipedia
zestawienie cech analogicznych w rzeczach porównywalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cechy podobne, analogiczne
(1.2) zestawienie cech podobnych, analogicznych
Wiktionary
rzecz. paralelizm m., paralelność ż.
przysł. paralelnie
przym. paralelny
Wiktionary
1. jednoczesne występowanie, odbywanie się czegoś; jednoczesność, równoległość;
2. podobieństwo treści, kompozycji lub składni kilku części utworu, zdań lub wersów;
3. paralelizm psychofizyczny - harmonijne współistnienie duszy i ciała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) równoczesne pojawianie się, występowanie dwóch lub więcej elementów podobnych do siebie w jakichś aspektach
(1.2) liter. tożsamość lub zbieżność określonych elementów utworu literackiego pod względem treściowym, kompozycyjnym, składniowym itd.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Biblia obfituje w paralelizmy składniowe.
Wiktionary
rzecz. paralelność ż., paralela ż.
przysł. paralelnie
przym. paralelny
Wiktionary
dawne zdrobnienie od: paralela (druga klasa w szkole o tym samym programie nauczania)
SJP.pl
jednoczesne trwanie, występowanie czegoś z czymś innym, takim samym lub pod pewnym względem podobnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest paralelne
Wiktionary
rzecz. paralelizm m., paralela ż.
przym. paralelny
przysł. paralelnie
Wiktionary
jednocześnie zachodzący z czymś innym, takim samym lub pod pewnym względem podobnym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający, zachodzący jednocześnie z czymś innym
Wiktionary
(1.1) To wydarzenie było paralelne ze spaleniem tego budynku.
Wiktionary
IPA: ˌparaˈlɛlnɨ, AS: paralelny
Wiktionary
rzecz. paralelność ż., paralela ż., paralelizm mrz.
przysł. paralelnie
Wiktionary
(1.1) równorzędny, równoległy, analogiczny, równoczesny
Wiktionary
potocznie: igrzyska paralimpijskie (paraigrzyska)
SJP.pl
uczestnik igrzysk paralimpijskich
SJP.pl
uczestniczka igrzysk paralimpijskich
SJP.pl
igrzyska paralimpijskie - zawody sportowe dla osób z niepełnosprawnością fizyczną
SJP.pl
uzupełnienia, dodatki lub poprawki do jakiegoś tekstu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) książk. liter. teksty stanowiące późniejsze dodatki do tekstu głownego;
(1.2) bibl. starotestamentowe Księgi Kronik; ;
Wiktionary
Paralipomena ( παραλειπόμενα "paraleipómena", dosł. „rzeczy pominięte”) – teksty lub fragmenty tekstów, będące albo uzupełnieniami, albo dodatkami do innych tekstów (zwykle rozpraw bądź utworów literackich), które pierwotnie zostały opuszczone, a w danej publikacji są uwzględnione, np. w postaci suplementu.
Wikipedia
(1.1) Nie przekreślił ani jednego słowa z tego, co był przedtem napisał […]; przeciwnie nawet, w wydanych pod sam koniec życia paralipomenach poematu Batrachomyomachia wyszydza w wierszach smutną zaprawionych ironią, patryotyczne złudzenia, którym sam chwilowo a mimo woli ulegał.
Wiktionary
chwyt polegający na napomknieniu o przedmiocie w sposób szczególnie zwracający na niego uwagę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. figura retoryczna polegająca na zwróceniu uwagi na przedmiot wypowiedzi poprzez zapowiedź pominięcia go lub stwierdzenie, że nie jest on warty uwagi;
Wiktionary
(1.1) Murasaki Shikibu […] często posługuje się niedopowiedzeniami, niedomówieniami, aluzjami, paralipsami czy antycypacjami, pomijając pewne informacje lub jedynie zapowiadając je, tak aby móc wyjaśnić później.
Wiktionary
podobny, zbliżony do literatury, ale pod pewnymi względami różny od literatury, jej funkcji, formy
SJP.pl
1. kobieta dotknięta paraliżem;
2. obraźliwe określenie na kobietę niezdarną, niezręczną, poruszającą się niezgrabnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. kobieta sparaliżowana
(1.2) obraź. o kobiecie niezgrabnie się poruszającej
Wiktionary
rzecz. paraliż m.
:: fm. paralityk m.
czas. paraliżować ndk.
przym. paralityczny
Wiktionary
przymiotnik od: paraliż; odnoszący się do paraliżu, związany w jakiś sposób z paraliżem, podobny do paraliżu, będący wynikiem wystąpienia paraliżu
SJP.pl
1. osoba dotknięta paraliżem;
2. obraźliwe określenie na osobę niezdarną, niezręczną, poruszającą się niezgrabnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. ktoś sparaliżowany
(1.2) obraź. o kimś niezgrabnie się poruszającym
Wiktionary
(1.1) Marek ewangelista opisuje uzdrowienie paralityka w Kafarnaum.
Wiktionary
rzecz. paraliż m., paraliżowanie n., sparaliżowanie n.
:: fż. paralityczka ż.
czas. paraliżować ndk., sparaliżować dk.
przym. paralityczny
Wiktionary
niewielkie urządzenie wytwarzające prąd elektryczny, służące do paraliżowania i obezwładniania przeciwnika; elektroszoker
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektr. niewielkie urządzenie wytwarzające prąd elektryczny, służące do paraliżowania i obezwładniania przeciwnika
Wiktionary
Pa
Wikipedia
rzecz. paraliżowanie n., sparaliżowanie n., paralityczka ż., paralityk mos.
czas. paraliżować ndk., sparaliżować dk.
przym. paralityczny
przysł. paralitycznie
Wiktionary
1. utrata zdolności ruchowej spowodowana uszkodzeniem ośrodkowego lub obwodowego układu nerwowego;
2. niezdolność do działania lub funkcjonowania, zanik aktywności, niemoc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) utrata możliwości ruchu spowodowana uszkodzeniem układu nerwowego
(1.2) przen. niemożność działania
Wiktionary
(1.1) Wtedy jedna strona twarzy wykrzywia się. To nie paraliż, to po prostu porażenie nerwu twarzowego. Ta choroba wywołana jest deficytem wapnia w organizmie.
(1.2) Zgłoszeń było podobno tak wiele, że ich liczba groziła paraliżem policji, więc państwo wykazało się sprawnością legislacyjną i szybciutka nowela ustawy już obowiązuje.
Wiktionary
IPA: paˈralʲiʃ, AS: paralʹiš
Wiktionary
rzecz. paralityk mos., paralityczka ż., paraliżowanie n., sparaliżowanie n.
czas. paraliżować ndk., sparaliżować dk.
przym. paralityczny
przysł. paralitycznie
Wiktionary
(1.1) porażenie, bezwład, bezwładność
Wiktionary
1. powodować, wywoływać paraliż, porażać;
2. hamować czyjąś działalność, powodować wewnętrzny chaos w czymś, krzyżować plany
SJP.pl
czasownik
(1.1) utrudniać swobodne funkcjonowanie czegoś
Wiktionary
rzecz. paraliż m., paraliżowanie n., sparaliżowanie n., paralityczka ż., paralityk mos., paralizator mrz.
czas. sparaliżować dk.
Wiktionary
żartobliwie zdrobnienie od: paraliż
SJP.pl
przymiotnik od: paralogizm; będący wynikiem paralogizmu, błędnego rozumowania prowadzącego do fałszywego wniosku, związany z paralogizmem, odnoszący się do paralogizmu lub jego skutków
SJP.pl
błędne rozumowanie prowadzące do fałszywego wniosku
SJP.pl
Paralogizm (z gr. "paralogismós" od "parálogos" 'niespodziewany, nierozsądny' od "para-" 'obok' i "logos" 'mowa, słowo, wypowiedź') – błędne rozumowanie prowadzące do fałszywego wniosku. Jest to wnioskowanie niepoprawne, w którym błąd popełniono nieświadomie albo bez zamiaru wprowadzenia kogoś w błąd. Termin ten odnosi się przede wszystkim do błędnych sylogizmów. Od paralogizmu odróżnia się sofizmat, błąd rozumowania popełniony świadomie.
Wikipedia
rodzaj żywicy syntetycznej w postaci stałej, używanej jako spoiwo, utrwalacz lub impregnator
SJP.pl
rodzaj otwartego spadochronu, używanego w celach rekreacyjno-sportowych; glajd, paraglide, paraglajd, paraglajt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. rodzaj lotni o miękkim płacie nośnym, w formie zbliżonej do spadochronu
Wiktionary
Paralotnia, zwana też "glajtem" ( paraglide) lub "parapentem" – rodzaj szybowca o miękkim płacie nośnym (miękkopłat). Wywodzi się w prostej linii od tzw. spadochronów szybujących, od których odróżnia się dużo większą doskonałością i sterownością. Używana jest głównie do celów rekreacyjnych i sportowych (paralotniarstwo).
Wikipedia
(1.1) Latanie na paralotni daje poczucie bycia ptakiem, ale nie należy zapominać, że wszystkie gatunki ptaków wykorzystujących termikę, starannie omijają chmury.
Wiktionary
IPA: ˌparaˈlɔtʲɲa, AS: paralotʹńa
Wiktionary
rzecz. paralotniarstwo n., paralotniarz m., paralotniarka ż.
przym. paralotniowy, paralotniarski
Wiktionary
(1.1) glajt, parapent
Wiktionary
→ paralotniarstwo, → paralotniarz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przym. od paralotniarstwo
Wiktionary
(1.1) Marzę o zimowej turystyce w Tatrach, i o ski-touringu (wyobrażam sobie kompletnie puste Beskidy i spokojny marsz na nartach w zimie od schroniska do schroniska w pustce i spokoju). Mam również niezłomny zamiar zrobić kurs paralotniarski - ale to już trochę offtopic…
Wiktionary
IPA: ˌparalɔtʲˈɲarsʲci, AS: paralotʹńarsʹḱi
Wiktionary
rzecz. paralotniarstwo n., paralotnia ż., paralotniarz m., paralotniarka ż.
przym. paralotniowy
Wiktionary
latanie na paralotni; paraglajding, paragliding
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sport.sport i forma rekreacji polegająca na lataniu przy użyciu paralotni:
Wiktionary
Paralotniarstwo – sport i forma rekreacji polegająca na lataniu przy użyciu paralotni. Jest jednym z najpopularniejszych (szczególnie w Europie i Ameryce Południowej) sportów lotniczych. Paralotniarstwo jest często mylone z lotniarstwem. Zasadniczą różnicą jest brak sztywnych elementów konstrukcyjnych w paralotni.
Wikipedia
IPA: ˌparalɔtʲˈɲarstfɔ, AS: paralotʹńarstfo
Wiktionary
rzecz. paralotnia ż., paralotniarz m., paralotniarka ż.
przym. paralotniarski, paralotniowy
Wiktionary
osoba uprawiająca paralotniarstwo, latająca na paralotni; paraglajciarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek uprawiający paralotniarstwo
Wiktionary
rzecz. paralotnia ż., paralotniarstwo n.
przym. paralotniarski, paralotniowy
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z paralotnią, dotyczący paralotni
Wiktionary
rzecz. paralotnia ż., paralotniarz m., paralotniarka ż., paralotniarstwo n.
przym. paralotniarski
przysł. paralotniarsko
Wiktionary
przymiotnik od: paramagnetyzm; odnoszący się do paramagnetyzmu, ulegający paramagnetyzmowi, typowy, charakterystyczny dla paramagnetyzmu
SJP.pl
ciało, wewnątrz którego powstaje słabe oddziaływanie magnetyczne, w wyniku którego ciało to magnesuje się w kierunku zgodnym z kierunkiem magnesowania pola oddziałującego na nie
SJP.pl
zjawisko powstawania słabych oddziaływań magnetycznych wewnątrz jakiegoś ciała, w wyniku którego ciało magnesuje się w kierunku zgodnym z kierunkiem magnesowania pola oddziałującego na to ciało
SJP.pl
Paramagnetyzm – zjawisko magnesowania się makroskopowego ciała w zewnętrznym polu magnetycznym w kierunku zgodnym z kierunkiem pola zewnętrznego. Substancje wykazujące takie własności to paramagnetyki. Są one przyciągane przez magnes, jednak znacznie słabiej niż ferromagnetyki. W niezbyt niskich temperaturach oraz dla niezbyt silnych pól magnetycznych paramagnetyki wykazują liniową zależność namagnesowania od pola zewnętrznego, co wyraża wzór:
Wikipedia
mieszkaniec Paramaribo (stolicy Surinamu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Paramaribo
Wiktionary
IPA: ˌparãmaˈrʲipt͡ʃɨk, AS: parãmarʹipčyk
Wiktionary
rzecz. Paramaribo n.
:: fż. paramaribka ż.
przym. paramaribski
Wiktionary
mieszkanka Paramaribo (stolicy Surinamu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Paramaribo
Wiktionary
IPA: ˌparãmaˈrʲipka, AS: parãmarʹipka
Wiktionary
rzecz. Paramaribo
:: fm. paramaribczyk mos.
przym. paramaribski
Wiktionary
stolica Surinamu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto, stolica Surinamu;
(1.2) geogr. adm. dystrykt Surinamu, w północnej części kraju, obejmujący miasto Paramaribo (1.1);
Wiktionary
Paramaribo, nazywane także Parbo – stolica Surinamu, położona nad rzeką Surinam, na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego.
W 2002 roku zabytkowe centrum Paramaribo zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Wikipedia
IPA: ˌparãmaˈrʲibɔ, AS: parãmarʹibo
Wiktionary
rzecz. paramaribczyk m., paramaribka ż.
przym. paramaribski
Wiktionary
przymiotnik od: Paramaribo (stolica Surinamu)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Paramaribo
Wiktionary
IPA: ˌparãmaˈrʲipsʲci, AS: parãmarʹipsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Paramaribo n., paramaribczyk m., paramaribka ż.
Wiktionary
metody leczenia schorzeń sposobami nieuznawanymi przez oficjalną medycynę; medycyna alternatywna, medycyna niekonwencjonalna
SJP.pl
przymiotnik od: paramedycyna; odnoszący się do paramedycyny, typowy, charakterystyczny dla paramedycyny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z paramedycyną, dotyczący paramedycyny
Wiktionary
rzecz. paramedycyna ż., paramedyk m.
przysł. paramedycznie
Wiktionary
1. osoba zajmująca się paramedycyną - leczeniem chorób metodami nieuznawanymi przez oficjalną medycynę; uzdrawiacz;
2. osoba należąca do personelu medycznego, wykonująca czynności nie wymagające kwalifikacji wyższych niż podstawowe w opiece nad chorymi, np. sanitariusz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. szata liturgiczna;
2. dawne określenie na ogół sprzętów kościelnych
SJP.pl
1. wielkość występująca we wzorach i wyrażeniach matematycznych, która w zależności od rozpatrywanego przypadku może być stałą lub zmienną;
2. wielkość, osiągi dla danego procesu, urządzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. mat. fiz. wielkość charakteryzująca właściwości czegoś (np. równania, rozkładu, urządzenia, procesu technologicznego, materiału, itp.)
(1.2) inform. wartość lub zmienna przekazywana do podprogramu podczas jego wywoływania, pozwalająca na sterowanie jego zachowaniem lub uzyskanie jego wyników;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dobór optymalnych parametrów procesu ma decydujący wpływ na jakość uzyskanego materiału.
(1.1) W równaniu ax^2+bx+c=0 liczba rozwiązań zależy od parametrów a,b,c.
Wiktionary
IPA: paˈrãmɛtr̥, AS: parãmetr̦
Wiktionary
rzecz. parametryzacja ż.
czas. ndk. parametryzować, dk. sparametryzować
przym. parametryczny
Wiktionary
przymiotnik od: parametr; charakteryzujący parametr, związany z parametrem, odnoszący się do parametru
SJP.pl
zastępowanie wartości uproszczonymi parametrami w modelach komputerowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mat. fiz. techn. określenie czegoś za pomocą parametrów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. parametr mrz.
czas. parametryzować
Wiktionary
zastępować wartości uproszczonymi parametrami w modelach komputerowych
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. sparametryzować)
(1.1) charakteryzować, opisując za pomocą pewnych wyrażanych liczbowo wartości
Wiktionary
(1.1) My normalnie ruch parametryzujemy czasem — tj. położenie jest funkcją czasu, jednego parametru, a więc mogę np. powiedzieć, gdzie w kolejnych chwilach znajduje się spadające jabłko albo przemieszczający się samochód.
Wiktionary
IPA: ˌparãmɛtrɨˈzɔvat͡ɕ, AS: parãmetryzovać
Wiktionary
rzecz. parametr mrz., parametryzacja ż.
czas. sparametryzowac dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest paramilitarne
Wiktionary
przym. paramilitarny
przysł. paramilitarnie
Wiktionary
funkcjonujący na sposób zbliżony do wojskowego
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zorganizowany na wzór wojskowy
Wiktionary
IPA: ˌparãmʲilʲiˈtarnɨ, AS: parãmʹilʹitarny
Wiktionary
rzecz. paramilitarność ż., paramilitaryzacja ż.
Wiktionary
tworzenie i funkcjonowanie oddziałów lub organizacji mających charakter wojskowy, ale formalnie nie wchodzących w skład sił wojskowych
SJP.pl
zaburzenie psychiczne polegające na braku związku między przeżyciami a ekspresją uczuć, np. nieadekwatne reakcje mimiczne
SJP.pl
w buddyzmie: praktyka lub cnota pozwalająca na osiągnięcie oświecenia i przejście do nirwany
SJP.pl
Paramita (skt. pāramitā पारमिता; chiń. boluomi(duo) 婆羅蜜(多); kor. paramil(t'a) 바라밀(타); jap. harami(ta); wiet. ba-la-mật(-đa)) czyli „przekroczenie", „wyjście poza", „osiągnięcie drugiego brzegu": w buddyzmie praktyka bądź cnota pozwalająca na osiągnięcie oświecenia i przejście do nirwany.
Wikipedia
zaburzenia w odtwarzaniu pamięci polegające na przyjmowaniu nowych zjawisk i sytuacji jako znanych lub pojawianiu się fałszywych wspomnień, w których zdarzenia zmyślone mieszają się z prawdziwymi
SJP.pl
formacja roślinna na płaskowyżach północnych Andów
SJP.pl
Pa
Wikipedia
proces, podczas którego w wyniku zmiany budowy wewnętrznej minerału bez zmiany jego postaci zewnętrznej i składu chemicznego powstaje nowy twór krystaliczny
SJP.pl
Paramorfoza – rodzaj pseudomorfozy utworzonej przez odmianę polimorficzną tej samej substancji chemicznej, bardziej trwałą w danych warunkach. Substancja zachowuje swój dotychczasowy kształt i skład chemiczny, lecz zmienia swoją budowę wewnętrzną.
Wikipedia
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca głośną rytmiczną muzykę
Wiktionary
substancja zapasowa pierwotniaków zaliczanych do rzędu Euglenida, zbliżona budową do skrobi
SJP.pl
Paramylon – polisacharyd występujący jako substancja zapasowa w komórkach euglenin. Jest polimerem złożonym z reszt glukozy połączonych wiązaniem β 1-3 glikozydowym. Kształt ziaren jest silnie zróżnicowany u poszczególnych gatunków i może być wykorzystywany do określenia przynależności taksonomicznej euglenin. W syntezę polisacharydu zaangażowane są zarówno chloroplasty, jak i mitochondria, a ziarna powstają w systemie błon pomiędzy tymi organellami.
Wikipedia
utwór pocieszający potencjalnych odbiorców w pewnych kwestiach lub zawierający wezwanie do odpowiedniego postępowania, zazwyczaj moralnie wartościowego, dobrego
SJP.pl
Paramythia ( παραμυθία „zachęta, łagodne upomnienie; pocieszenie, ukojenie”) – gatunek literacki obejmujący utwory, które zawierają napomnienie oraz pouczenie moralne, a także słowa zachęty i otuchy. Utwór ten pozostaje w ścisłym związku z takimi gatunkami literatury dydaktycznej, jak przypowieść czy apolog, jako że on również opiera się na jakiejś przykładowej historii.
Wikipedia
1. dawniej: łączyć, kojarzyć coś z czymś;
2. parać się - zajmować się czymś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Ameryce Południowej; płynie przez terytorium Brazylii, Paragwaju i Argentyny;
(1.2) geogr. adm. stan położony na południu Brazylii;
(1.3) geogr. miasto we wschodniej Argentynie, na lewym brzegu rzeki Parany (1.2);
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na terenie Argentyny rzeka Paragwaj wpada do Parany, stanowiąc jej największy dopływ.
Wiktionary
rzecz. Parańczyk mos., Paranka ż.
przym. parański
Wiktionary
coś podobnego do nauki, zawierającego elementy charakterystyczne dla nauki, ale nie będące nauką w rozumowaniu naukowców, zazwyczaj ze względu na elementy, których nie można w doświadczalny sposób dowieść, potwierdzić; quasi-nauka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziedzina wiedzy przypominająca pod pewnymi względami naukę, lecz nieuznawana przez naukowców;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Rzecz w tym, że wszystkie te modne dziś programy (…) to mieszanina komercji, plotkarstwootkarstwa, pseudoinformacji, paranauki, astrologii i wszelakich dziwactw.
Wiktionary
rzecz. paranaukowość ż.
przym. paranaukowy
przysł. paranaukowo
Wiktionary
(1.1) pseudonauka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
tradycyjny długi płaszcz noszony przez kobiety z ludu w Afganistanie, Tadżykistanie i Uzbekistanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) długi płaszcz zakrywający całe ciało, noszony przez kobiety w islamie
Wiktionary
jedna z komórek budujących gruczoły wewnętrzne
SJP.pl
maczeta malajska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|parać.
Wiktionary
czas. parać ndk.
Wiktionary
1. kobieta chora na paranoję, dotknięta paranoją;
2. potoczne, czasem także żartobliwe określenie na kobietę szaloną, nieliczącą się z niebezpieczeństwami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. kobieta cierpiąca na paranoję
(1.2) przen. pot. kobieta zachowująca się niedorzecznie i obsesyjnie
Wiktionary
rzecz. paranoja ż.
:: fm. paranoik m.
przym. paranoiczny, paranoidalny
przysł. paranoicznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób paranoiczny
Wiktionary
rzecz. paranoik m., paranoiczka ż., paranoja ż.
przym. paranoiczny, paranoidalny
Wiktionary
→ paranoja; paranoidalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. psych. związany z paranoją, charakterystyczny dla paranoi
(1.2) przen. niedorzeczny i obłędny
Wiktionary
rzecz. paranoja ż., paranoik m., paranoiczka ż.
przym. paranoidalny
przysł. paranoicznie
Wiktionary
(1.2) paranoidalny, niedorzeczny, absurdalny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób paranoidalny, podobny jak w paranoi
Wiktionary
(1.1) Emocjonalna potrzeba przystosowania sprawia, że osoba łyka bezmyślnie naukę i ślepo i paranoidalnie w nią wierzy…
Wiktionary
rzecz. paranoidalność ż.
przym. paranoidalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co paranoidalne
Wiktionary
przym. paranoidalny
przysł. paranoidalnie
Wiktionary
→ paranoja; paranoiczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. psych. mający pewne cechy paranoi, podobny do paranoi
(1.2) przen. niedorzeczny, absurdalny
Wiktionary
(1.1) Faktycznie okazało się, że Peter cierpi na schizofrenię paranoidalną, na którą był już leczony w USA, Danii i trzech szwedzkich szpitalach.
Wiktionary
IPA: ˌparãnɔjiˈdalnɨ, AS: parãnoi ̯idalny
Wiktionary
rzecz. paranoja ż., paranoik m., paranoiczka ż., paranoidalność ż.
przym. paranoiczny
przysł. paranoicznie, paranoidalnie
Wiktionary
(1.2) paranoiczny
Wiktionary
1. osoba chora na paranoję, dotknięta paranoją;
2. potocznie: szaleniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. chory cierpiący na paranoję
(1.2) przen. pot. człowiek zachowujący się niedorzecznie i obsesyjnie
Wiktionary
rzecz. paranoja ż.
:: fż. paranoiczka ż.
przym. paranoiczny, paranoidalny
przysł. paranoicznie
Wiktionary
(1.2) szaleniec
Wiktionary
1. choroba psychiczna charakteryzująca się silnie rozbudowanymi i spójnymi urojeniami; obłęd;
2. potocznie: coś niedorzecznego, pozbawionego sensu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. choroba psychiczna charakteryzująca się występowaniem urojeń o różnym podłożu;
(1.2) przen. pot. sytuacja absurdalna, niedorzeczna
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Zdaniem psychologów, Ola jest o krok od paranoi - przestaje bowiem rozróżniać fikcję od faktów i żyje w pełnym zła świecie, który sama sobie wykreowała.
Wiktionary
rzecz. paranoik m., paranoiczka ż.
przym. paranoiczny, paranoidalny
przysł. paranoicznie
Wiktionary
(1.1) obłęd, obsesja
(1.2) obłęd, absurd, niedorzeczność, nonsens
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zjawisko paranormalne lub przedmiot związany z parapsychologiąfakt.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co paranormalne
Wiktionary
przym. paranormalny
przysł. paranormalnie
Wiktionary
trudny lub niemożliwy do wytłumaczenia, sprzeczny z powszechnie przyjętymi prawami, zasadami
SJP.pl
1. książkowo: związek rodzinny oparty na pokrewieństwie lub powinowactwie; koligacja;
2. krewni i powinowaci należący do jednego, tego samego rodu
SJP.pl
zdanie wtrącone wyjaśniające lub uzupełniające kontekst przez dodanie jakiegoś szczegółu; parenteza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. wtrącenie, wyjaśnienie, uzupełnienie ujęte w treści w nawiasie;
Wiktionary
przym. parantetyczny
Wiktionary
(1.1) parenteza
Wiktionary
rodzaj dinozaura z infrarzędu stegozaurów
SJP.pl
Pa
Wikipedia
dwunożna, kopalna i najprawdopodobniej roślinożerna małpa człekokształtna zaliczana do australopiteków
SJP.pl
Parantrop ("Paranthropus") – wymarły rodzaj ssaków naczelnych z podrodziny Homininae w obrębie podrodziny człowiekowatych (Hominidae); były masywniejsze od australopiteków, sklasyfikowane jako archaiczny typ człowiekowatych. Prawdopodobnie stanowiły boczną gałąź, nie prowadzącą do linii "Homo". Pomimo że miały większą twarz, szczęki i zęby, ich mózg i ciało były tylko nieznacznie większe od pozostałych australopiteków. Były przystosowane do spożywania twardej żywności roślinnej.
Wikipedia
olimpiada, w której udział biorą sportowcy niepełnosprawni; paraigrzyska
SJP.pl
osoba niepełnosprawna, biorąca udział w paraolimpiadzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. zawodnik startujący na paraolimpiadzie
Wiktionary
IPA: ˌparaɔlʲĩmˈpʲijt͡ʃɨk, AS: paraolʹĩmpʹii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. paraolimpiada ż.
:: fż. paraolimpijka ż.
przym. paraolimpijski, olimpijski
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z paraolimpiadą, dotyczący paraolimpiady
Wiktionary
(1.1) Są zawodnicy, którzy potrafią wygrywać na zawodach zarówno paraolimpijskich, jak i olimpijskich.
Wiktionary
IPA: ˌparaɔlʲĩmˈpʲijsʲci, AS: paraolʹĩmpʹii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. paraolimpiada ż., paraolimpijczyk m., paraolimpijka ż.
przym. olimpijski
Wiktionary
częściowe porażenie mięśni ruchowych; niedowład
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zob. niedowład poprzeczny.;
Wiktionary
Parapareza – niedowład (poprzeczny) obu kończyn dolnych o charakterze spastycznym lub wiotkim. Spowodowany jest najczęściej uszkodzeniem rdzenia kręgowego.
Wikipedia
państwo nieuznawane; quasi-państwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) państwo nieuznawane przez inne państwa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od parapet
Wiktionary
(1.1) To nie parapet, lecz tylko mały parapecik.
Wiktionary
rzecz. parapet m.
Wiktionary
przestarzale: paralotnia; paraglajt, paraglajd, glajt, glajd, paraglide
SJP.pl
1. odpowiednio obrobiony kawałek deski, blachy, kamienia itp., umieszczony poziomo poniżej okna wewnątrz lub na zewnątrz pomieszczenia; podokiennik;
2. część okopu, nasyp ziemny chroniący przed pociskami nieprzyjaciela, stanowiący również podparcie obsługiwanej broni; przedpiersie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fragment deski lub innego tworzywa umieszczony poziomo tuż pod oknem na zewnątrz lub wewnątrz pomieszczenia
(1.2) hist. archit. wojsk. w fortyfikacjach: mur lub nasyp, biegnący szczytem wałów od strony zewnętrznej, osłaniający chodnik straży
Wiktionary
Parapet – poziome wykończenie ściany pod oknem.
Wikipedia
(1.1) Moja mama lubi stawiać doniczki z kwiatkami na parapecie.
Wiktionary
IPA: paˈrapɛt, AS: parapet
Wiktionary
rzecz. parapetówa ż., parapetówka ż.
:: zdrobn. parapecik m.
przym. parapetowy
Wiktionary
(1.1) podokiennik; reg. śl. fynsterbret
(1.2) przedpiersie, nadwałek
Wiktionary
→ parapet
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z parapetem, dotyczący parapetu
Wiktionary
rzecz. parapet m., parapetówka ż.
Wiktionary
potocznie: przyjęcie z alkoholem organizowane z okazji wprowadzenia się do nowego mieszkania; parapetówka, zasiedliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od parapetówka
Wiktionary
(1.1) Postanowiliśmy urządzić parapetówę w piątek.
Wiktionary
IPA: ˌparapɛˈtuva, AS: parapetuva
Wiktionary
rzecz. parapet mrz., parapetówka ż.
Wiktionary
potocznie: przyjęcie z alkoholem organizowane z okazji wprowadzenia się do nowego mieszkania; parapetówa, zasiedliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. impreza z okazji wprowadzenia się do nowego domu/mieszkania
Wiktionary
(1.1) Idziemy na parapetówkę do Kowalskich i nie wiemy, co im kupić na nowe mieszkanie.
Wiktionary
IPA: ˌparapɛˈtufka, AS: parapetufka
Wiktionary
rzecz. parapet m., parapetówa ż.
przym. parapetowy
Wiktionary
(1.1) parapetówa, osiedliny, zasiedliny
Wiktionary
kopalna małpa wąskonosa
SJP.pl
symetryczne porażenie dwóch kończyn, najczęściej dolnych, spowodowane uszkodzeniem rdzenia kręgowego na różnych poziomach lub uszkodzeniem mózgu; porażenie dwukończynowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. porażenie dwóch kończyn spowodowane urazem rdzenia kręgowego na różnych poziomach lub mózgu;
Wiktionary
Paraplegia – upośledzenie funkcji motorycznych i/lub czuciowych kończyn dolnych w wyniku urazu rdzenia kręgowego na odcinku piersiowym, lędźwiowym lub też krzyżowym kręgosłupa człowieka.
Wikipedia
IPA: ˌparaˈplɛɟja, AS: parapleǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. paraplegik m., paraplegiczka ż.
przym. paraplegiczny
Wiktionary
(1.1) porażenie poprzeczne
Wiktionary
kobieta dotknięta porażeniem obu kończyn dolnych spowodowanym uszkodzeniem rdzenia kręgowego na różnych poziomach lub uszkodzeniem mózgu
SJP.pl
przymiotnik od: paraplegia; podobny do porażenia obu kończyn dolnych, charakteryzujący takie porażenie lub w jakiś inny sposób z nim związany
SJP.pl
osoba z porażeniem obu kończyn dolnych (dwukończynowym)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. człowiek cierpiący na paraplegię
Wiktionary
rzecz. paraplegia ż.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. od: paraplegia
Wiktionary
w ekonomii: obciążenie fiskalne w nieopodatkowanej postaci, zbliżone pod względem formy i celu poboru do podatku
SJP.pl
1. urządzenie rehabilitacyjne pomagające utrzymać stabilną pozycję stojącą;
2. narząd ruchu większości przedstawicieli pierścienic prowadzących przydenny tryb życia w morzach lub oceanach; pranóże
SJP.pl
Zobacz też: "Parapodium" – rodzaj roślin z rodziny toinowatych.
Parapodium, przynóże, pranóże – parzysty, boczny, umięśniony wyrostek występujący na każdym segmencie tułowiowym u wieloszczetów. Pełni funkcje lokomotoryczne, a u niektórych gatunków również zmysłowe lub oddechowe. Parapodia są zwykle dwugałęziste (wyróżnia się gałąź grzbietową oraz brzuszną) i dodatkowo zaopatrzone w pęczki chitynowych szczecinek (a niekiedy także w wąski czuciowe).
Wikipedia
taki, który jest powiązany ze zdolnościami psychicznymi i nie został w pełni wyjaśniony przez naukę
SJP.pl
specjalista z dziedziny psychologii, zajmujący się badaniem zjawisk psychicznych, których charakter nie został jeszcze w pełni wyjaśniony przez naukę
SJP.pl
dziedzina psychologii zajmująca się badaniem zjawisk psychicznych, których charakter nie został jeszcze w pełni wyjaśniony przez naukę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziedzina badań zajmująca się zjawiskami psychicznymi, których charakter nie został jeszcze w pełni wyjaśniony przez naukę;
Wiktionary
Parapsychologia ( παρα- – „przy”, „obok”, „poza czymś”) – dziedzina pseudonauki lub paranauki badająca rzekome zjawiska psychiczne, wywołane przez siły, zdające się posiadać charakter inteligentny lub przez nieznane moce utajone w umyśle ludzkim, która zajmuje się zjawiskami paranormalnymi.
Wikipedia
IPA: ˌparapsɨxɔˈlɔɟja, AS: parapsyχoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. parapsycholog mos.
przym. parapsychologiczny
Wiktionary
przymiotnik od: parapsychologia; odnoszący się do badań nad zjawiskami psychicznymi, które nie zostały w pełni wyjaśnione przez naukę, związany z tymi badaniami lub nauką zajmującą się takimi badaniami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) psych. związany z parapsychologią, dotyczący parapsychologii
Wiktionary
rzecz. parapsychologia ż., parapsycholog mos. / ż.
Wiktionary
zbliżony charakterem do religijnego
SJP.pl
gleba uboga w składniki mineralne, które w wyniku nadmiernej eksploatacji zostały wypłukane
SJP.pl
staroperska, a później także starogrecka miara wyrażająca odległość między poszczególnymi punktami w terenie; mila perska, parasanga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. zob. parasanga.
Wiktionary
staroperska, a później także starogrecka miara wyrażająca odległość między poszczególnymi punktami w terenie; mila perska, parasang
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) metrol. miar. starożytna perska miara odległości, przejęta także przez starożytnych Greków, u Herodota odpowiadała 30 stadionom (ok. 5,5 km);
Wiktionary
Parasanga lub parasang – starożytna perska miara odległości, która została także przejęta przez starożytnych Greków.
Wikipedia
1. garderoba aktorów;
2. boczne skrzydła dobudowane do sceny, które służyły za przejścia na orchestrę w starożytnym teatrze greckim
SJP.pl
ujęcie bądź fotografia słońca lub rzadziej księżyca z pierścieniowatymi rozbłyskami
SJP.pl
odnoszący się do jednostronnych, wyobrażonych relacji odbiorcy mediów (np. widz, słuchacz, internauta) z osobami publicznymi, celebrytami, influencerami lub postaciami fikcyjnymi; paraspołeczny
SJP.pl
1. osłona z tkaniny rozpiętej na składanych drutach przymocowanych do pręta, chroniąca przed deszczem lub słońcem;
2. w lotnictwie: jednopłat, którego płat nośny umieszczony jest nad kadłubem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyrząd składający się z laski i czaszy, używany do ochrony przed deszczem
(1.2) przyrząd jak parasol (1.1) do ochrony przed słońcem
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) środ. dla tarnobrzeżan i okolicznych mieszkańców: mieszkaniec lewego brzegu Wisły, szczególnie Sandomierza;
Wiktionary
Parasol (wł. "parasole" – dosłownie „słońcochron”) – przedmiot chroniący przed deszczem, słońcem lub śniegiem. Składa się z dwóch części: rączki oraz usztywnionego kawałka materiału, najczęściej o kształcie wielokąta foremnego.
Wikipedia
(1.1) Chyba będzie padać, weź parasol.
(1.2) Usiądźmy pod tym parasolem.
Wiktionary
IPA: paˈrasɔl, AS: parasol
Wiktionary
rzecz. parasolka ż., parasolnik m., parasolnictwo n.
przym. parasolowy, parasolkowy, parasolowaty, parasolniczy
Wiktionary
(1.1) parasol przeciwdeszczowy; gw. Górny Śląsk paryzol
(1.2) parasol przeciwsłoneczny; gw. Górny Śląsk paryzol
Wiktionary
osoba zajmująca się robieniem lub naprawianiem parasoli i parasolek; parasolnik
SJP.pl
zdrobnienie od: parasolka
SJP.pl
parasol damski, zwykle mniejszy od męskiego i ozdobny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mały, rozkładany parasol dla kobiet
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie wzięłam parasolki i zaskoczył mnie deszcz.
Wiktionary
IPA: ˌparaˈsɔlka, AS: parasolka
Wiktionary
rzecz. parasol, parasolnik, parasolnictwo
przym. parasolkowy, parasolowy, parasolowaty, parasolniczy
Wiktionary
(1.1) parasol
Wiktionary
podobny do parasolki, przypominający parasolkę lub jej część, charakterystyczny dla parasolki lub jej przeznaczenia
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z parasolką, dotyczący parasolki
Wiktionary
rzecz. parasol mos./mrz., parasolka ż.
Wiktionary
rzemiosło, którym trudnią się osoby robiące lub naprawiające parasole i parasolki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z parasolnictwem, dotyczący parasolnictwa
Wiktionary
rzecz. parasolnictwo n., parasol mos./mrz.
Wiktionary
osoba zajmująca się robieniem lub naprawianiem parasoli i parasolek; parasolarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przedmiot służący do przechowywania parasoli
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba zajmująca się wyrobem parasoli
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(3.1) mykol. czubajka kania
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ten parasolnik właśnie sam się przewrócił.
(2.1) Parasolnik jest w tych czasach zawodem wymarłym.
Wiktionary
rzecz. parasol mrz., parasolka ż., parasolnictwo n.
przym. parasolowy, parasolkowy, parasolowaty, parasolniczy
Wiktionary
podobny do parasola, przypominający parasol lub jego część, charakterystyczny dla parasola bądź jego przeznaczenia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający parasol, mający kształt parasola
Wiktionary
rzecz. parasolnik mos./mrz., parasol, parasolka, parasoleczka
przysł. parasolowato
Wiktionary
→ parasol
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący parasola
Wiktionary
rzecz. parasol mrz., parasolka ż., parasolnik mos./mrz.
Wiktionary
zaburzenie snu
SJP.pl
Parasomnia – grupa zaburzeń, polegających na występowaniu w trakcie snu lub przy wybudzaniu się nieprawidłowych bądź niepożądanych zachowań. Nazwa "parasomnia" wywodzi się ze zbitki grecko-łacińskiej: "para" (odbiegający od) i "somnus" (sen).
Do parasomnii zalicza się somnambulizm, lęki nocne, koszmary senne, bruksizm.
Wikipedia
ogół zaburzeń snu o mniej (np. mówienie przez sen, koszmary nocne) lub bardziej (lunatyzm) zaawansowanym przebiegu wynikającym ze stopnia niedoczynności lub nadczynności części autonomicznego układu nerwowego
SJP.pl
sport uprawiany przez osoby z niepełnosprawnościami
SJP.pl
odnoszący się do jednostronnych, wyobrażonych relacji odbiorcy mediów (np. widz, słuchacz, internauta) z osobami publicznymi, celebrytami, influencerami lub postaciami fikcyjnymi; parasocjalny
SJP.pl
przejściowy paraliż części ciała lub powierzchni skóry
SJP.pl
stanowiący część autonomicznego układu nerwowego działającego zazwyczaj przeciwstawnie w stosunku do układu współczulnego nazywanego na przemian sympatycznym
SJP.pl
przeznaczony na leczenie schorzeń układu nerwowego przywspółczulnego, używany w leczeniu tych schorzeń albo charakterystyczny dla tych schorzeń
SJP.pl
wzmożona czynność przywspółczulnego układu nerwowego; wagotonia
SJP.pl
odznaczający się przewagą układu nerwowego przywspółczulnego nad układem nerwowym współczulnym
SJP.pl
fragment Pięcioksięgu odczytywany w synagodze podczas świąt, dni postu, początku nowego miesiąca księżycowego oraz w szabat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. więz. kubeł (rzadziej beczka lub kadź) w celi więziennej, służące do załatwiania potrzeb fizjologicznych i przetrzymywania innych nieczystości
(1.2) środ. więz. rzad. zawartość paraszy (1.1);
Wiktionary
Parasza, Parashat HaShavua z hebrajskiego: פָּרָשַׁת הַשָּׁבוּעַ, inaczej parsza – fragment Pięcioksięgu, czytany w synagodze z okazji świąt, postów i początków nowego miesiąca księżycowego – Rosz Chodesz, a także w każdy poniedziałek, czwartek oraz dwukrotnie w szabat. Rano, w ostatni dzień tygodnia, odczytuje się całą "Paraszę" przeznaczoną na dany tydzień, zaś po południu i w pozostałe dni czyta się jedynie jej fragmenty.
Wikipedia
(1.1) ''Podłoga, jak zwykle była zagnojona, powietrze duszne, po korytarzu rozchodził się odrażający odór z wychodków i obrzydliwych »paraszy«.
(1.1) Dla mnie więzienie było szkołą charakteru. Należało z godnością znosić towarzystwo kryminalistów, pokpiwać sobie z podłego jedzenia […]. Trudniej było przyzwyczaić się do smrodu paraszy.
(1.1) U góry, w rogu było małe, cały czas otwarte okienko, pod nim parasza — beczka na mocz… Igor, jedyny Polak w tym gronie, miał najgorsze miejsce, przy tej ciągle przepełnionej beczce.
(1.3) Masoreci babilońscy podzielili Torę pierwotnie na 53, potem 54 parsze — jedna parsza (parasza) na każdy szabat w roku.
Wiktionary
(1.1) środ. więz. kibel
(1.3) rzad. parsza
Wiktionary
szybowiec mający nienapędzany wirnik zamiast stałych płatów; wiroszybowiec
SJP.pl
w starożytnym Egipcie: osoba zajmująca się przygotowywaniem zwłok do balsamowania
SJP.pl
w językoznawstwie: układ zdań współrzędnie złożonych
SJP.pl
Parataksa (z gr. "parataxis" „postawienie obok siebie”) – współrzędne połączenie kilku zdań w jedno złożone. Jest charakterystyczna dla języka mówionego, występuje również w języku osób o ubogiej edukacji. Zastosowanie parataksy bądź hipotaksy jest cechą stylistyczną, a nie gramatyczną; nie istnieją treści, które mogą wystąpić jedynie w konstrukcji parataktycznej bądź hipotaktycznej.
Wikipedia
przymiotnik od: parataksa; typowy, charakterystyczny dla układu zdań współrzędnie złożonych, odnoszący się do takiego układu
SJP.pl
mający charakter podobny do widowiska, przedstawienia teatralnego, bardzo zbliżony do takiego widowiska
SJP.pl
stan parateliczny - jeden ze stanów będących źródłem wzorców motywacji w teorii odwracania kierunku Michaela Aptera
SJP.pl
hormon odpowiadający za regulację hormonalną gospodarki wapniowo-fosforanowej w organizmie; parahormon, paratyreoidyna
SJP.pl
Pa
Wikipedia
niewielki walcowaty pojemnik, wykorzystywany niegdyś do przechowywania wysterylizowanych strzykawek i igieł lekarskich
SJP.pl
mogący wywołać paratyfus, stwarzający zagrożenie zachorowania na paratyfus
SJP.pl
ostra, bakteryjna choroba zakaźna wywołana przez jedną z trzech rodzajów pałeczki salmonelli; paradur; dur rzekomy
SJP.pl
brak związku między uczuciami a ich ekspresją
SJP.pl
Paratymia (z gr. παρα, "para" – „przy”, „obok”, „poza czymś”, θυμός, "thymós" – "duch", "nastrój") - objaw psychopatologiczny polegający na niezgodności między przeżywaną lub wyrażaną emocją a sytuacją lub kontekstem, np. osoba dotknięta paratymią może śmiać się w trakcie pogrzebu lub okazywać zupełną obojętność w sytuacji powszechnie odbieranej jako radosna.
Wikipedia
okaz określonego gatunku roślin lub zwierząt, uznany przez badacza opisującego po raz pierwszy dany gatunek za okaz nietypowy
SJP.pl
Paratyp – typ nomenklatoryczny, okaz wykorzystywany przez autora przy opisie nowego gatunku, niebędący holotypem. Paratypy pozwalają lepiej wyrazić sposób pojmowania nowego gatunku przez jego autora.
Wikipedia
hormon odpowiadający za regulację hormonalną gospodarki wapniowo-fosforanowej w organizmie; parathormon, parahormon
SJP.pl
1. przenośna, niewysoka, składana ścianka do zasłaniania czegoś lub oddzielania części pomieszczenia od reszty;
2. rzecz lub ciąg rzeczy zasłaniających coś;
3. osoba, rzecz lub zasada, którą ktoś posługuje się w celu ukrycia prawdy, rzeczywistych powodów działań;
4. trał ochronny zabezpieczający płynący okręt przed minami kontaktowymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rozstawialna segmentowa ścianka wydzielająca część pomieszczenia;
(1.2) przen. osoba, rzecz lub zasada, którą się ktoś posługuje dla zachowania pozorów w celu ukrycia swoich rzeczywistych interesów, spraw
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: paˈravãn, AS: paravãn
Wiktionary
(1.2) kamuflaż
Wiktionary
mały parawan
SJP.pl
ogradzanie się parawanem na plaży
SJP.pl
ustawianie licznych parawanów na plażach
SJP.pl
jedna z odmian wodoru cząsteczkowego, w którym kierunki obrotu dwóch protonów są do siebie przeciwne
SJP.pl
rodzaj dinozaura kaczodziobego z rodziny hadrozaurów
SJP.pl
Pa
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. ozdobny sztylet z czasów starożytnego Rzymu noszony do celów reprezentacyjnych i ceremonialnych, reprezentujący status społeczny właściciela;
Wiktionary
Parazonium (z gr. παραζώνιον od παραζώνη – pas) – rodzaj ozdobnego sztyletu rzymskiego służącego głównie celom reprezentacyjnym i ceremonialnym.
Wikipedia
przedstawiciel wymarłego podrzędu wczesnych gadów naczelnych o budowie przypominającej krokodyle; fitozaur
SJP.pl
wymarły podrząd wczesnych gadów naczelnych o budowie przypominającej krokodyle; fitozaury
SJP.pl
przestrzeń parazwarta - przestrzeń Hausdorffa o tej własności, że w każde jej pokrycie otwarte można wpisać pokrycie lokalnie skończone
SJP.pl
dawniej: pasożyt (organizm roślinny lub zwierzęcy żyjący wewnątrz lub na zewnątrz organizmu - jego kosztem)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) daw. organizm żyjący cudzym kosztem
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) daw. człowiek żyjący z cudzej pracy
Wiktionary
IPA: paˈrazɨt, AS: parazyt
Wiktionary
rzecz. parazytyzm m., parazyta m.
Wiktionary
(1.1) pasożyt
(2.1) parazyta, pasożyt, naciągacz
Wiktionary
ogół zwierząt pasożytniczych występujących na danym obszarze, zazwyczaj będącym wnętrzem organizmu innych zwierząt
SJP.pl
naukowiec, specjalista zajmujący się badaniem organizmów prowadzących pasożytniczy tryb życia oraz opisywaniem zjawisk pasożytnictwa w przyrodzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. specjalista w dziedzinie parazytologii
Wiktionary
(1.1) Była w owym czasie jedynym parazytologiem w polskich ogrodach zoologicznych.
Wiktionary
rzecz. parazytologia ż.
przym. parazytologiczny
Wiktionary
nauka zajmująca się organizmami prowadzącymi pasożytniczy tryb życia oraz zjawiskiem pasożytnictwa w przyrodzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. dział biologii zajmujący się pasożytami;
Wiktionary
Parazytologia ( παράσιτος "parásitos" „współbiesiadnik, pieczeniarz” oraz λόγος "lógos" „nauka”) – nauka zajmująca się badaniem pasożytów i pasożytnictwa w przyrodzie.
Biorąc pod uwagę umiejscowienie pasożyta w systematyce, dzieli się ją na poddziały, np.:
Biorąc pod uwagę charakter żywiciela, dzieli się ją na:
Wikipedia
IPA: ˌparazɨtɔˈlɔɟja, AS: parazytoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. parazytolog m.
przym. parazytologiczny
Wiktionary
przymiotnik od: parazytologia; odnoszący się do nauki badającej organizmy prowadzące pasożytniczy tryb życia oraz zjawiska pasożytnictwa w przyrodzie, związany z tą nauką
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący parazytologii
Wiktionary
rzecz. parazytologia ż., parazytolog m.
Wiktionary
schorzenie ludzi i zwierząt wywołane przez pasożyty zwierzęce, głównie pierwotniaki, płazińce i nicienie; choroba pasożytnicza (inwazyjna)
SJP.pl
schorzenie ludzi i zwierząt wywołane przez pasożyty zwierzęce, głównie pierwotniaki, płazińce i nicienie; choroba pasożytnicza (inwazyjna)
SJP.pl
bytowanie pasożyta w organizmie swego żywiciela, polegające na wykorzystywaniu organizmu żywicielskiego jako środowiska życia i źródło zdobywania pokarmu; pasożytnictwo
SJP.pl
rzeka i stan w Brazylii
SJP.pl
Paraíba ([]) – jeden z 26 stanów Brazylii, położony w Regionie Północno-Wschodnim, na najdalej wysuniętym na wschód krańcu Ameryki Południowej. Od zachodu graniczy ze stanem Ceará, od północy ze stanem Rio Grande do Norte, na wschodzie jest Ocean Atlantycki, a od południa stan Pernambuco.
Wikipedia
1. dawniej: łączyć, kojarzyć coś z czymś;
2. parać się - zajmować się czymś
SJP.pl
łupek krystaliczny powstały w wyniku procesu przeobrażania się skały osadowej
SJP.pl
→ Parana
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Paraną, dotyczący Parany (miasta, rzeki lub stanu)
Wiktionary
rzecz. Parana ż., Parańczyk, mos., Paranka ż.
Wiktionary
wyodrębniony kawałek gruntu w celach rolniczych lub pod zabudowę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) działka gruntu utworzona poprzez wydzielenie jej z większego obszaru
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. rozparcelowanie n., parcelowanie n., parcelacja, parcelant
czas. parcelować, rozparcelować
Wiktionary
ustalony podział gruntu na mniejsze części, parcele
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) podział gruntu w celu jego sprzedaży lub nadania komuś;
Wiktionary
Parcelacja – dokonanie podziału większych posiadłości ziemskich (latyfundium, folwark, wspólnota gminna) na mniejsze działki (parcele) i oddanie ich w użytkowanie indywidualnym gospodarstwom w drodze sprzedaży; także unormowany ustawą podział większych gospodarstw rolnych poprzez sprzedaż bądź nadanie.
Wikipedia
IPA: ˌpart͡sɛˈlat͡sʲja, AS: parcelacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. parcela ż., parcelka ż., parcelant m., parcelówka ż., parcelowanie n., rozparcelowywanie n., rozparcelowanie n.
czas. parcelować ndk., rozparcelowywać ndk., rozparcelować dk.
przym. parcelowy, parcelancki
Wiktionary
związany z parcelacją
SJP.pl
1. nabywca parceli;
2. osoba dzieląca grunt na parcele
SJP.pl
1. kobieta będąca nabywczynią parceli;
2. kobieta dokonująca parcelacji, dzieląca grunt na parcele
SJP.pl
parcela zajmująca niewielką powierzchnię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dzielenie ziemi, lasu na mniejsze działki, tzw. parcele
Wiktionary
rzecz. rozparcelowywanie n., rozparcelowanie n., parcela ż., parcelka ż., parcelacja ż., parcelant m., parcelówka ż.
czas. parcelować ndk., rozparcelowywać ndk., rozparcelować dk.
przym. parcelowy, parcelancki
Wiktionary
(1.1) rozparcelowywanie
Wiktionary
dzielić grunt na mniejsze części, parcele
SJP.pl
przymiotnik od: parcela; podzielony na parcele, znajdujący się w obrębie jakiejś parceli, odnoszący się do jakiejś parceli
SJP.pl
1. grzybicza choroba skóry;
2. żółtawy strup wywołany tą chorobą;
3. grzybicza choroba roślin, objawiająca się plamami i naroślami;
4. plama lub narośl wywołana tą chorobą;
5. warstwa czegoś niechcianego na jakiejś powierzchni;
6. potocznie: stary, zużyty samochód; grat;
7. pogardliwie: Żyd; gudłaj, pejsowaty, Żydzisko, Mosiek (mosiek)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. grzybicza choroba owłosionej skóry głowy;
(1.2) biol. grzybicza choroba roślin
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przest. obraź. Żyd, żyd
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: parx, AS: parχ
Wiktionary
rzecz. parszywiec mos., parszywość ż.
czas. parszywieć ndk., sparszywieć dk.
przym. parchaty, parszywy
przysł. parszywie
Wiktionary
(1) strupień, grzybica
(2.1) łapserdak
Wiktionary
parchowaty;
1. taki, którego skóra jest pokryta żółtawymi strupami; parszywy;
2. pokryty w części naroślami i plamami; parszywy;
3. nieprzyjemny, oceniany negatywnie; parszywy;
4. nędzny, podły, lichy; parszywy;
5. pogardliwie: żydowski
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
parchaty;
1. taki, którego skóra jest pokryta żółtawymi strupami; parszywy;
2. pokryty w części naroślami i plamami; parszywy;
3. nieprzyjemny, oceniany negatywnie; parszywy;
4. nędzny, podły, lichy; parszywy;
5. pogardliwie: żydowski
SJP.pl
1. wieś w Polsce;
2. osada leśna w Polsce
SJP.pl
Parchowo, dodatkowa nazwa w języku kaszubskim Parchòwò (niem. Parchau) – wieś w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Parchowo. Duża kaszubska wieś, na zachodnim skraju Pojezierza Kaszubskiego, o charakterze letniskowym.
Wikipedia
przymiotnik od: Parchowo
SJP.pl
1. płótno zgrzebne, siermięga;
2. ubranie, zwłaszcza spódnica z takiego płótna;
3. dawne określenie człowieka chodzącego w parciaku;
4. rodzaj złotej monety z czasów średniowiecznych lub nowożytnych
SJP.pl
ubiór noszony przez ludność białoruską i ukraińską, podobny do grubego żupana z lekkimi fałdami z tyłu
SJP.pl
ubiór noszony przez ludność białoruską i ukraińską, podobny do grubego żupana z lekkimi fałdami z tyłu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. odzież. spodnie z parcianego płótna
Wiktionary
(1.1) Ospale snuły się po zagrodach dziewki do obór zdążające ze skopcami; chłopi w parciankach łazili koło stajen, na ziąb listopadowy nie bacząc.
Wiktionary
przym. parciany
rzecz. part mrz., parcianka ż.
Wiktionary
zrobiony z partu; zgrzebny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zrobiony z partu, z grubego płótna konopnego lub lnianego
Wiktionary
rzecz. part mrz., parcianki ż.
Wiktionary
nacisk, napór mający w różnych przypadkach różne przyczyny, które mogą być skurczem mięśni lub wynikiem działania na jakieś ciało siły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeć.
(1.2) med. fizj. uczucie wewnętrznego nacisku na organy, zwykle związane z oddawaniem moczu i stolca
(1.3) fiz. siła oddziałująca na powierzchnię zanurzonego ciała;
Wiktionary
(1.1) W mgnieniu oka zepchnięto rajtarów na płot, który zwalił się z trzaskiem pod parciem zadów końskich […]
Wiktionary
IPA: ˈparʲt͡ɕɛ, AS: parʹće
Wiktionary
rzecz. opora ż., zapora ż., podparcie n., oparcie n., zaparcie n., poparcie n., wyparcie n.
czas. przeć
Wiktionary
rozpadać, rozlatywać się, niszczeć ze starości
SJP.pl
wynik podzielenia czegoś na części, odłączenia czegoś od całości; cząstkowość
SJP.pl
książkowo: nieobejmujący całości, związany tylko z częścią; cząstkowy, częściowy, niecałkowity, niezupełny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) cząstkowy
(1.2) daw. stronniczy
Wiktionary
IPA: parˈt͡sʲjalnɨ, AS: parcʹi ̯alny
Wiktionary
[czytaj: parKUR] teren jeździeckiego konkursu skoków przez przeszkody; parkur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jeźdz. plac z przeszkodami, na którym trenuje się konie
Wiktionary
(1.1) parkur
Wiktionary
mały park
SJP.pl
drzewo lub krzew z rodziny rutowatych, występujące w Ameryce Północnej i Meksyku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Ptelea|ref=tak., rodzaj drzew i krzewów z rodziny rutowatych;
Wiktionary
Parczelina ("Ptelea" L.) – rodzaj roślin z rodziny rutowatych. Obejmuje we współczesnych ujęciach trzy gatunki, ale w przeszłości wyróżniano ich w obrębie rodzaju 11 do ponad 60 (przyczyną była duża zmienność gatunku parczelina trójlistkowa "P. trifoliata"). Rośliny te występują we wschodniej Kanadzie, w Stanach Zjednoczonych (z wyjątkiem północno-zachodniej ich części) oraz w północnym i środkowym Meksyku. Rosną w lasach i kanionach.
Wikipedia
(1.1) W krajach klimatu umiarkowanego parczelina sadzona jest jako krzew ozdobny.
Wiktionary
IPA: ˌpart͡ʃɛˈlʲĩna, AS: parčelʹĩna
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
Parczew – miasto położone na obszarze Równiny Parczewskiej, w województwie lubelskim, w powiecie parczewskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Parczew. Według danych GUS z 31 grudnia 2022 r. Parczew liczył 10 298 mieszkańców.
Historycznie Parczew położony jest na skraju Małopolski, początkowo należał do ziemi sandomierskiej, a następnie do ziemi lubelskiej. Alternatywnie używano nazwy "Parczów".
Wikipedia
mieszkaniec Parczewa
SJP.pl
mieszkanka Parczewa
SJP.pl
przymiotnik od: Parczew
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Parczewem, dotyczący Parczewa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Parczew mrz., parczewianin m., parczewianka ż.
Wiktionary
Parczów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie opoczyńskim, w gminie Białaczów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Jana Chrzciciela w Białaczowie.
Wikipedia
osłanianie kobiet muzułmańskich przed oczami obcych
SJP.pl
Parda – ("hindi", dosł. zasłona, welon) – praktyka, której celem jest zasłanianie kobiet przed obcymi. Funkcje zasłony mogą pełnić ubiory, ale też wysokie ogrodzenia, kotary wewnątrz domu. Praktyka ta, została zapoczątkowana w Indiach przez muzułmanów, później przyjęta przez różne grupy hinduskie.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
dawniej: przebaczenie, darowanie winy; na wojnie: darowanie życia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. przebaczenie, darowanie
wykrzyknik
(2.1) pot. przepraszam
Wiktionary
pardon – niemieckie czasopismo satyryczne. Ukazywało się po raz pierwszy w latach 1962–1982 (jako miesięcznik); ponownie na rynku od kwietnia 2004. Aktualnie ukazuje się jako dwumiesięcznik, publikowany przez wydawnictwo Rübe Verlag.
Wikipedia
(1.1) Krzyczy Moskal: — Pardon wołaj! / To ciebie ocalę! — / A Sowiński pierś mu przebił! / — Ot pardon, Moskale!
(1.1) Kapitan Ryków wcale nie prosił pardonu; / Zebrawszy koło siebie pół batalionu, / Krzyknął: za broń!
(2.1) Pardon! Zaraz to pozbieram.
Wiktionary
czas. pardonować ndk.
rzecz. pardonowanie n.
przysł. bez pardonu
Wiktionary
dawniej:
1. przebaczać, darować winy, ułaskawiać;
2. darować komuś życie, nie zabijać, oszczędzać;
3. potocznie: przepraszać, żałować za coś, usprawiedliwiać, tłumaczyć się;
4. pardonować się - prosić o pardon, poddawać się
SJP.pl
miasto w Czechach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Czechach;
Wiktionary
( Pardubitz) – miasto statutarne w środkowej części Czech, w Kotlinie Pardubickiej, u zbiegu rzek Chrudimki i Łaby. Jest stolicą kraju pardubickiego oraz powiatu Pardubice. Na początku 2024 roku, z liczbą mieszkańców wynoszącą ponad 92 tys., Pardubice zajmowały dziewiąte miejsce pod względem liczby ludności w Czechach.
Wikipedia
IPA: ˌparduˈbʲit͡sɛ, AS: pardubʹice
Wiktionary
rzecz. pardubiczanin mos., pardubiczanka ż.
przym. pardubicki
Wiktionary
przymiotnik od: Pardubice
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z miastem Pardubice, dotyczący miasta Pardubice
Wiktionary
rzecz. Pardubice nmos., pardubiczanin mos., pardubiczanka ż.
przym. hradubicki
Wiktionary
mieszkaniec Pardubic
SJP.pl
mieszkanka Pardubic
SJP.pl
lina biegnąca od szczytu stengi lub bramstengi do burt statku z tyłu za wantami; paduna
SJP.pl
łowny ptak roślinożerny z rodziny głuszców, charakteryzujący się krótkimi skrzydłami i nogami oraz solidnym mocnym dziobem, zamieszkujący mszary i tundry północnej Europy, Azji i Ameryki, w Polsce chroniony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. ptak z jednego z gatunków rodzaju nazwa systematyczna|Lagopus|ref=tak.;
Wiktionary
(1.1) W Szkocji pardwy zamieszkują wrzosowiska.
Wiktionary
IPA: ˈpardva, AS: pardva
Wiktionary
rzecz. pardwię n.
przym. pardwi
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący, odnoszący się do pardwy (o ptaku)
(1.2) charakterystyczny dla pardwy, mający cechy pardwy
Wiktionary
rzecz. pardwa ż., pardwię n.
Wiktionary
młode pardwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ornit. pisklę pardwy
Wiktionary
(1.1) W gnieździe czekały na matkę trzy pardwięta.
Wiktionary
rzecz. pardwa ż.
przym. pardwi
Wiktionary
w literaturoznawstwie:
1. figura stylistyczna, odmiana paronomazji polegająca na zestawieniu słów różniących się jedną głoską lub przestawionym porządkiem sylab, np. ani brzask, ani blask;
2. zestawienie wyrazów, z których pierwszy kończy się tą samą sylabą, jaką zaczyna się wyraz następny, np. skrzywdzona natura raka
SJP.pl
zdrobnienie od: parka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: para, parka
Wiktionary
IPA: paˈrɛt͡ʃka, AS: parečka
Wiktionary
rzecz. para, parka
Wiktionary
przedstawiciel drapieżnych stawonogów z gromady wijów, występujący w ok. 2800 gatunkach, m.in. skolopendra, drewniak, przetarcznik
SJP.pl
zjawisko postrzegania znanego obrazu, wizerunku (np. twarzy, oczu) w przypadkowym układzie kształtów i elementów graficznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. błąd poznawczy polegający na dopatrywaniu się znanych kształtów w przypadkowych szczegółach;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
przym. pareidoliczny
przysł. pareidolicznie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pareidolią, dotyczący pereidolii
Wiktionary
rzecz. pareidolia ż.
Wiktionary
niewielki gad kopalny, którego głównym pożywieniem były paprotniki i niskie krzewy
SJP.pl
Pa
Wikipedia
dawniej: przysłowie, sentencja, maksyma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. przysłowie, sentencja
Wiktionary
Pa
Wikipedia
IPA: paˈrɛ̃mʲja, AS: parẽmʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. paremiografia, paremiograf, paremiologia, paremiolog
przym. paremiczny, paremiograficzny, paremiologiczny
Wiktionary
(1.1) przysłowie, sentencja
Wiktionary
specjalista zajmujący się gromadzeniem i opracowywaniem paremii (przysłów, porzekadeł, maksym itp.); paremiolog
SJP.pl
nauka zajmująca się gromadzeniem i opracowywaniem paremii (przysłów, porzekadeł, maksym itp.); paremiologia
SJP.pl
przymiotnik od: paremiografia; odnoszący się do działu leksykografii zajmującego się zbieraniem przysłów, ich wyjaśnianiem, szukaniem genezy i głębszym opracowywaniem, związany z tym działem; paremiologiczny
SJP.pl
specjalista zajmujący się gromadzeniem i opracowywaniem paremii (przysłów, porzekadeł, maksym itp.); paremiograf
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) naukowiec zajmujący się paremiologią - badający przysłowia i ich pochodzenie
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) kobieta paremiolog (1.1)
Wiktionary
(1.1) Swoją wiedzę czerpiemy głównie z Księgi przysłów, przypowieści i wyrażeń przysłowiowych polskich, wydanej w XIX w. przez wspaniałego paremiologa, Samuela Adalberga.
Wiktionary
rzecz. paremiologia ż., paremia ż.
Wiktionary
(2.1) pot. paremiolożka
Wiktionary
nauka zajmująca się badaniem paremii (przysłów, porzekadeł, maksym itp.); paremiografia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. liter. nauka o przysłowiach zajmująca się ich pochodzeniem, znaczeniem oraz porównywaniem ich wersji w różnych językach;
Wiktionary
Paremiologia – dyscyplina zajmująca się badaniem paremii. Pod względem obszaru zainteresowań paremiologia pokrywa się częściowo z frazeologią, ale w odróżnieniu od niej bada również swoiste właściwości folklorowe i literackie paremii (np. ich specyfikę gatunkową).
Wikipedia
IPA: ˌparɛ̃mʲjɔˈlɔɟja, AS: parẽmʹi ̯oloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. paremia ż., paremiolog mos.
przym. paremiologiczny
Wiktionary
(1.1) przysłowioznawstwo
Wiktionary
przymiotnik od: paremiografia; odnoszący się do działu leksykografii zajmującego się zbieraniem przysłów, ich wyjaśnianiem, szukaniem genezy i głębszym opracowywaniem, związany z tym działem; paremiograficzny
SJP.pl
1. jeden z rodzajów tkanek stałych występujących u roślin, złożony z żywych komórek, w których dokonują się zasadnicze procesy biologiczne; tkanka parenchymatyczna, miękisz;
2. komórki różnokształtne wypełniające przestrzeń między powłoką ciała a narządami u niektórych grup zwierząt
SJP.pl
Parenchyma może oznaczać:
Wikipedia
przymiotnik od: parenchyma; odnoszący się do jednego z rodzajów tkanek stałych występujących u roślin lub związany z grupą komórek wypełniających przestrzeń między powłoką ciała a narządami u niektórych grup zwierząt
SJP.pl
jedno ze stadiów rozwoju gąbki niewapiennej, w czasie którego gąbka ta w postaci larwalnej porusza się w wodzie dzięki ruchom wici aż opadnie na dno i przekształci się w formę dorosłą
SJP.pl
Pa
Wikipedia
przymiotnik od parenetyka; pouczający, zachęcający , charakterystyczny dla literatury, której zadaniem jest pouczanie i prezentowanie jakichś postaw, wzorców
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający charakter moralizatorski, rozpowszechniający wzorce osobowe
Wiktionary
rzecz. pareneza ż., parenetyka ż.
przysł. parenetycznie
Wiktionary
literatura pouczająca, przedstawiająca jakieś postawy i czasami zachęcająca do przyjmowania tych postaw; literatura parenetyczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. ogół literatury parenetycznej, moralizatorskiej
Wiktionary
(1.1) Renesansowa parenetyka wyparła na pewien czas klasyczną gałąź parenetyki średniowiecznej — hagiografię.
Wiktionary
przym. parenetyczny
Wiktionary
1. opowiadanie o treści moralizatorskiej;
2. oparty na antycznym pojęciu cnoty wzorzec postępowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) opowiadanie o treści moralizatorskiej
Wiktionary
Pareneza (gr. "paraínesis" – "zachęcanie") – inaczej porada, napominanie, pouczenie, przedstawienie wzorca osobowego w tekście. W poezji termin "pareneza", czyli poezja parenetyczna, jest to twórczość o charakterze dydaktycznym (publicystycznym i moralizatorskim). []. Liczne przykłady parenezy można znaleźć w twórczości Wacława Potockiego.
Wikipedia
przym. parenetyczny
Wiktionary
rzymskie święto ku czci przodków
SJP.pl
Parentalia – rzymskie święto ku czci zmarłych przodków, obchodzone 13-21 lutego.
W tych dniach Rzymianie odwiedzali groby swoich przodków na cmentarzach znajdujących się za miastem. Zanosili im kwiaty, mleko i wino, karmiąc ich w ten sposób, aby nie szkodzili żyjącym.
Wikipedia
przestarzałe: parantela
SJP.pl
odbywający się z pominięciem jelit; pozajelitowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. zob. pozajelitowy.
Wiktionary
zdanie wtrącone wyjaśniające lub uzupełniające kontekst przez dodanie jakiegoś szczegółu; paranteza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. zdanie nawiasowe, stanowiące wtrącenie, mające za zadanie wyjaśnić lub uzupełnić kontekst jakiejś wypowiedzi poprzez dodanie pewnego szczegółu;
Wiktionary
Parenteza, paranteza, zdanie parantetyczne (gr. παρένθεσις "parénthesis" – wstawienie) – środek stylistyczny, zdanie wtrącone w nawias, uzupełniające wypowiedź, niekoniecznie powiązane kontekstowo z całością tekstu.
Wikipedia
przym. parentetyczny
Wiktionary
wychowywanie i opieka nad dziećmi; rodzicielstwo
SJP.pl
odwrócenie ról w rodzinie, gdy dziecko przejmuje obowiązki lub funkcje rodzica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. socjol. zjawisko psychosocjologiczne polegające na odwróceniu ról w rodzinie, gdy dziecko pełni rolę opiekuna, partnera i powiernika wobec swojego rodzica lub rodzeństwa;
Wiktionary
Parentyfikacja (także: odwrócenie ról, inwersja ról, „niewidzialne dzieci”, „dorosłe dzieci”, „dzielne dzieci”, „dzieci rodzicielskie”, „karmienie się dziećmi”) – zjawisko psychosocjologiczne polegające na odwróceniu ról w rodzinie, w wyniku czego dziecko pełni rolę opiekuna, partnera i powiernika w stosunku do swych rodziców, bądź rodzeństwa, przy czym zadania oraz obciążenia przypadające na dziecko są z reguły nieadekwatne do jego poziomu rozwoju i możliwości emocjonalnych.
Wikipedia
1. kawałek materiału, z którego można upiąć sukienkę, spódnicę itp.;
2. ubranie upięte z takiego kawałka materiału
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) etn. kawałek kolorowej tkaniny, rodzaj spódnicy noszonej przez kobiety lub mężczyzn na Tahiti;
(1.2) prostokątna, kwadratowa lub trójkątna chusta z cienkiej tkaniny noszona jako część damskiego stroju plażowyażowego, zawiązywana zwykle na biodrach i noszona jako spódnica lub zawiązywana na szyi i noszona jako sukienka
Wiktionary
Pareo – tradycyjna spódnica noszona przez kobiety na Tahiti, zbliżona do malajskiego saronga. Obecnie oznacza prostokątną, kwadratową lub trójkątną chustę z cienkiej tkaniny, noszoną jako część damskiego stroju plażowego i zawiązywaną zwykle na biodrze. Pareo można także nosić owinięte wokół górnej części ciała tak, aby trzymało się na piersiach lub owinąć róg wokół ramienia lub szyi.
Wikipedia
pośledniej wartości utwory autora, twórczość uboczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) liter. ogół ubocznej, drobnej twórczości danego autora, niezaliczana do jego twórczości podstawowej;
Wiktionary
Parerga (liczba mnoga, jako taka częściej występująca, od słowa parergon grec. πάρεργον) – określenie dzieł ubocznych, mało znanych, pozostających poza głównym nurtem twórczej działalności artysty, pisarza, kartografa, itd. Często bywają to dzieła uzupełniające cudzą twórczość lub świadczące o własnych talentach w innej dziedzinie (dziś nazwalibyśmy to wielozawodowością).
Wikipedia
IPA: paˈrɛrɡa, AS: parerga
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) drobne dzieło z twórczości danego autora, niezaliczana do jego twórczości podstawowej
Wiktionary
przykre wrażenie w postaci drętwienia, mrowienia, bólu, charakterystyczne w uszkodzeniach nerwów obwodowych; czucie opaczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. przykre wrażenie czuciowe, zwykle odbierane jako mrowienie, drętwienie lub zmiany temperatury skóry, będące objawem uszkodzeniem układu nerwowego;
Wiktionary
Parestezja ("paraesthesia"), inaczej czucie opaczne – przykre wrażenie, najczęściej mrowienie, drętwienie lub zmiany temperatury skóry (uczucie silnego gorąca lub zimna) bądź też „przebiegnięcia prądu”.
Parestezje występują najczęściej w przypadku uszkodzeń nerwów obwodowych, mogą jednak być objawem uszkodzenia centralnego układu nerwowego.
Wikipedia
(1.1) czucie opaczne
Wiktionary
nazwisko, np. Vilfredo Pareto (1848 - 1923), włoski ekonomista i socjolog, twórca zasady 80/20, według której 20% przyczyn powoduje 80% skutków (istnieje wiele innych sformułowań)
SJP.pl
Pareto – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Piemont, w prowincji Alessandria.
Według danych na styczeń 2010 gminę zamieszkiwało 629 osób przy gęstości zaludnienia 15,4 os./1 km².
Wikipedia
upośledzenie ruchowe, niedowład
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. niedowład kończyn lub grup mięśni
Wiktionary
(1.1) niedowład
Wiktionary
szczera, otwarta wypowiedź lub wyznanie; parrezja
SJP.pl
Parezja albo parrezja (grec. παρρησία [παν = wszystko + ρησις / ρημα = mówienie / mowa] znaczy dosłownie „mówić wszystko”) – wolna, otwarta, szczera i jasna wypowiedź. Dotyczy aktu mówienia: jest wyrażeniem siebie w jakimś konkretnym zakresie. Jest wyrazem przekonania o prawdzie lub wierze mówiącego. Chrześcijańskie wyznanie wiary w Boga Ojca to przykład parezji jako świadectwa wiary religijnej.
Wikipedia
[czytaj: parFE]
1. mrożony deser na bazie śmietany i żółtek;
2. wysokie szklane naczynie, w którym zwykle podaje się ten deser
SJP.pl
Parfait (fr. "krem mrożony", wym.) – deser podawany zazwyczaj w wysokim kielichu.
Sporządza się go z masy mleczno-jajecznej wymieszanej z bitą śmietaną oraz dodatkami aromatycznymi, takimi jak kawa, czekolada, przecier owocowy itp.
Wikipedia
polowanie na zwierzynę ze sforą psów, w czasie którego ściga się zwierzę konno tak długo, aż padnie ze zmęczenia
SJP.pl
zjawisko optyczne w postaci jednego lub kilku mniejszych jasnych, białawych pierścieni występujących z boku Słońca, powstających poprzez rozpraszanie się promieni świetlnych na znajdujących się w atmosferze kryształkach lodu; słońce poboczne, pozorne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) meteorol. słońce poboczne;
Wiktionary
1. w Indiach: człowiek z najniższej grupy społecznej
2. człowiek żyjący w nędzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) w Indiach: człowiek należący do jednej z najniższych kast lub będący poza systemem kastowym;
(1.2) człowiek uważany w jakiejś grupie za gorszego, pogardzany
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) dalit
(1.2) wyrzutek
Wiktionary
stanowiący jedną z partii górnej części czaszki, związany w jakiś sposób z tą partią; ciemieniowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: paRInias] przylądek w Ameryce Południowej
SJP.pl
1. rodzaj dużego ogrodu z alejkami spacerowymi;
2. zespół sprzętu transportowego lub produkcyjnego danego przedsiębiorstwa;
3. tabor wojskowo-techniczny;
4. park wiatrowy - turbiny wiatrowe wraz z infrastrukturą; farma wiatrowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) turyst. ogrod. duży miejski, rekreacyjny zadrzewiony teren zielony z wytyczonymi alejkami;
(1.2) ogół urządzeń, pojazdów w zakładzie
Wiktionary
Park – teren rekreacyjny, przeważnie z dużą ilością roślin, w tym często zadrzewiony. W miastach ma charakter dużego, swobodnie ukształtowanego ogrodu z alejami spacerowymi. W Polsce 9249 parków jest objętych ochroną prawną poprzez wpisanie ich do rejestru zabytków lub rejestru pomników przyrody. Łącznie zajmują obszar 50354,65 ha.
Wikipedia
(1.1) W niedzielę byliśmy w parku całą rodziną.
(1.2) Za miastem otwarto nowy park technologiczny.
Wiktionary
IPA: park, AS: park
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. parczek m.
przym. parkowy, przyparkowy, wokółparkowy
Wiktionary
miejsce będące jednocześnie parkiem i ogrodem
SJP.pl
1. zdrobniale o narzeczonych, sympatyzujących ze sobą itp.;
2. potocznie o dwojgu dzieciach (synku i córce);
3. zdrobniale o dwojgu ptakach, zwierzętach;
4. mała para;
5. puchowa kurtka z kapturem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od para (dwa obiekty)
(1.2) rzad. zdrobn. od para (woda w stanie gazowym)
(1.3) tradycyjna eskimoska długa puchowa kurtka z kapturem
(1.4) mitrzym. każda z trzech bogiń, personifikacji przeznaczenia: Nona, Decima i Morta;
Wiktionary
Parka – dłuższa kurtka wypełniona naturalnym lub syntetycznym puchem, z wyściełanym futrem kapturem.
Wikipedia
IPA: ˈparka, AS: parka
Wiktionary
(1.1)
rzecz. para, pareczka
rzecz. parnik m.
Wiktionary
1. ogrodzenie wykonywane z różnych materiałów, najczęściej z drewna;
2. jeden z pary ochraniaczy na nogi zakładanych w czasie meczu przez bramkarzy hokejowych, zawodników krykieta lub osoby uprawiające inne tego typu sporty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ogrodzenie drewniane złożone z desek, sztachet, drągów (dylów);
(1.2) sport. osłona na nogach bramkarza hokejowego
(1.4) lwów. kołnierzyk
(1.5) daw. gwara. więz. boczna kieszeń
Wiktionary
IPA: ˈparkãn, AS: parkãn
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. parkanik m.
Wiktionary
(1.1) płot, reg. pargan, blanka
Wiktionary
parkan niewielkich rozmiarów
SJP.pl
o niektórych zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy; parzyć się
SJP.pl
marka wiecznych piór i firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. wieczne pióro marki Parker
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Muszę w końcu dokupić tłoczek do mojego parkera, bo denerwuje mnie ciągłe wymienianie naboi.
(1.1) Naboje do parkera są dłuższe niż do pelikana.
Wiktionary
IPA: ˈparkɛr, AS: parker
Wiktionary
wytwarzać powłokę ochronną w postaci warstwy fosforanów na powierzchni metali, zabezpieczając ją w ten sposób przed uszkodzeniami mechanicznymi lub tworząc powłokę zmniejszającą tarcie i będącą dobrym podkładem pod farby i lakiery; fosforanować, fosfatyzować, bonderyzować
SJP.pl
reakcja prowadząca do otrzymania srebra ze stopu rudy srebronośnej z ołowiem
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) lm. zob. park.
Wiktionary
Pa
Wikipedia
1. kobieta zawodowo zajmująca się pokrywaniem podłóg parkietem lub wykładzinami;
2. potocznie: kobieta lubiąca tańczyć;
3. obrabiarka do obróbki deszczułek posadzkowych; deszczułkarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) maszyna do wyrobu klepek podłogowych
Wiktionary
rzecz. parkiet mrz.
Wiktionary
zakład, w którym wykonywane są wykładziny i materiały do budowy parkietu
SJP.pl
zajęcie parkieciarza
SJP.pl
1. osoba zawodowo zajmująca się pokrywaniem podłóg parkietem lub wykładzinami;
2. potoczne określenie na osobę lubiącą tańczyć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzemieślnik budowlany, który zajmuje się układaniem parkietów i innych podłóg
Wiktionary
Parkieciarz – rzemieślnik wykonujący prace związane z montażem podłóg drewnianych, takie jak:
Parkieciarz może realizować swoją działalność w formie świadczenia pracy najemnej w przedsiębiorstwie lub indywidualnej działalności rzemieślniczej.
Działalność parkieciarzy ujęta jest w statucie "Stowarzyszenia Parkieciarze Polscy", które powstało
Wikipedia
rzecz. parkiet mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od parkiet
Wiktionary
(1.1) To nie parkiet, lecz tylko mały parkiecik.
Wiktionary
rzecz. parkiet m.
Wiktionary
1. fragment podłogi pokryty kawałkami specjalnych deseczek, którego najczęstszą funkcją poza użytkową w mieszkaniach jest pełnienie roli miejsca do tańczenia lub uprawiania niektórych sportów;
2. kratka z listewek używana jako zabezpieczenie dużych powierzchniowo przedmiotów przed wyginaniem się na skutek działania wilgoci;
3. rodzaj impregnatu;
4. giełda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) drewniane klepki na podłogi
(1.2) podłoga z drewnianych klepek
(1.3) miejsce w restauracji lub kawiarni przeznaczone do tańca
(1.4) sala, w której odbywa się sesja giełdy papierów wartościowych
(1.5) część sali sportowej przeznaczona do gry w piłkę
(1.6) kratka z listewek przytwierdzana do odwrocia obrazu malowanego na desce dla zabezpieczenia jej przed paczeniem się
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈparʲcɛt, AS: parʹḱet
Wiktionary
rzecz. parkieciarz m., parkieciarka ż., parkieciarnia ż., parkietówka ż., parkiecik mrz.
czas. parkietować
przym. parkietowy
Wiktionary
pokrycie płaszczyzny wielokątami przylegającymi i niezachodzącymi na siebie, np. parkietaż Penrose'a
SJP.pl
Parkietaż, kafelkowanie lub "tesselacja" – pokrycie płaszczyzny wielokątami przylegającymi i nie zachodzącymi na siebie. Można rozpatrywać parkietaże części płaszczyzny oraz powierzchni, które nie są płaskie (np. parkietaże sfery, np. kopuła geodezyjna). Można także badać parkietaże przestrzeni trójwymiarowej i przestrzeni wymiarów wyższych. Nie jest konieczne ograniczanie się do przestrzeni euklidesowych. W praktyce (parkietaż chodnika na zdjęciu) elementy parkietażu nie muszą być wielokątami.
Wikipedia
zabieg zabezpieczania obrazu drewnianego parkietem
SJP.pl
zabezpieczać obraz drewniany przed zniszczeniem, pokrywając go warstwą parkietu
SJP.pl
przymiotnik od: parkiet; taki, którego część stanowi parkiet, pokryty parkietem lub taki, z którego można wykonać parkiet
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący parkietu
Wiktionary
rzecz. parkiet mrz.
Wiktionary
1. fragment podłogi pokryty kawałkami specjalnych deseczek, którego najczęstszą funkcją poza użytkową w mieszkaniach jest pełnienie roli miejsca do tańczenia lub uprawiania niektórych sportów;
2. kratka z listewek używana jako zabezpieczenie dużych powierzchniowo przedmiotów przed wyginaniem się na skutek działania wilgoci;
3. rodzaj impregnatu;
4. giełda
SJP.pl
placek angielski
SJP.pl
Pa
Wikipedia
miejsce postoju pojazdów mechanicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) plac lub budynek przeznaczony do odstawiania (parkowania) pojazdów mechanicznych;
Wiktionary
Parking – wyznaczone miejsce służące do odstawiania (parkowania) pojazdów. W innych definicjach zakres jest ograniczony do pojazdów mechanicznych lub nawet do samochodów. W zależności od formy budowlanej można wyróżnić parkingi terenowe oraz mające formę budynków parkingi piętrowe – garaże wielokondygnacyjne, natomiast ze względu na poziom posadowienia można je podzielić na podziemne i naziemne.
Wikipedia
(1.1) Przez dziesięć minut musiałem szukać miejsca na parkingu.
Wiktionary
IPA: ˈparʲcĩŋk, AS: parʹḱĩŋk
Wiktionary
rzecz. parkowanie n., parkingowy mos.
czas. parkować ndk.
przym. parkingowy, wokółparkingowy, przyparkingowy
Wiktionary
potocznie: budynek lub obiekt przeznaczony głównie do parkowania samochodów
SJP.pl
przymiotnik od: parking, np. opłata parkingowa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z parkingiem, odnoszący się do parkingu
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba, która pilnuje pojazdy na parkingu i pobiera za to opłaty
Wiktionary
IPA: ˌparʲcĩŋˈɡɔvɨ, AS: parʹḱĩŋgovy
Wiktionary
rzecz. parking m., parkowanie n.
czas. parkować ndk.
przym. przyparkingowy
Wiktionary
zbytnie nagromadzenie miejsc parkingowych na jakimś terenie
SJP.pl
środowiskowo: przewrócenie się na stojącym motocyklu
SJP.pl
potocznie: choroba Parkinsona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. choroba Parkinsona
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: parʲˈcĩw̃sɔ̃n, AS: parʹḱĩũ̯sõn
Wiktionary
rzecz. parkinsonik mos., parkinsonizm m.
Wiktionary
osoba dotknięta chorobą Parkinsona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. osoba cierpiąca na chorobę Parkinsona
Wiktionary
rzecz. Parkinson, parkinson, parkinsonizm
Wiktionary
choroba układu nerwowego, objawiająca się drżeniem kończyn i częściowymi zaburzeniami mowy; choroba Parkinsona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. zespół neurologiczny charakteryzujący się drżeniami, bradykinezją, sztywnością mięśni i trudnościami w utrzymaniu prawidłowej postawy ciała, obecny w chorobie Parkinsona i innych chorobach neurodegeneracyjnych;
Wiktionary
Parkinsonizm – zespół neurologiczny znamienny dla uszkodzeń układu pozapiramidowego, zwłaszcza istoty czarnej i gałki bladej, charakteryzujący się objawami:
Wikipedia
rzecz. parkinson mzw., parkinsonik mos.
Wiktionary
autobus wożący pasażerów do parków miejskich
SJP.pl
o zającach, królikach itp.: parkocić się - przejawiać, zaspokajać popęd płciowy
SJP.pl
rodzaj grzybów z rodziny borowikowatych
SJP.pl
urządzenie ustawiane w obszarach płatnego parkowania, do którego kierowca wrzuca pieniądze za czas postoju; parkometr
SJP.pl
Parkomat – urządzenie techniczne służące do wnoszenia opłat za parkowanie.
Wikipedia
przymiotnik od: parkomat; przeznaczony do użytkowania systemu urządzeń pobierających opłaty za parkowanie, związany z takim systemem lub pojedynczym urządzeniem tego systemu; parkometrowy
SJP.pl
urządzenie ustawiane w obszarach płatnego parkowania, do którego kierowca wrzuca pieniądze za czas postoju; parkomat
SJP.pl
Parkometr (parkować + gr. "metreín" – mierzyć) – urządzenie, które po wrzuceniu odpowiednich monet odmierza czas postoju bezpośrednio obok tego urządzenia zaparkowanego pojazdu.
Parkometr został wymyślony i opatentowany przez Carla C. Magee z Oklahoma City, Oklahoma. Pierwsza nazwa – „coin controlled parking meter” użyta 13 maja 1935.
Wikipedia
przymiotnik od: parkometr; przeznaczony do użytkowania systemu urządzeń pobierających opłaty za parkowanie, związany z takim systemem lub pojedynczym urządzeniem tego systemu; parkomatowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
okres godowy zajęcy
SJP.pl
1. wydawać bulgoczący odgłos charakterystyczny dla wrzącej wody lub innej cieczy; perkotać, pyrkotać;
2. uczestniczyć w kopulacji, kopulować
SJP.pl
okres godowy zajęcy
SJP.pl
[czytaj: parkur] sport wyczynowy polegający na pokonywaniu przeszkód w biegu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. sztuka pokonywania przeszkód w możliwie efektywny sposób, w szczególności przez bieg, skoki, czy obroty;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
[czytaj: parkurowiec] osoba uprawiająca parkour
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mot. zatrzymywanie pojazdu na postoju, parkingu lub w innym przeznaczonym do tego miejscu
Wiktionary
IPA: ˌparkɔˈvãɲɛ, AS: parkovãńe
Wiktionary
rzecz. zaparkowanie n., parking m., parkingowy m.
czas. parkować ndk., zaparkować dk.
przym. parkingowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. pieszcz. żart. parkowanie
Wiktionary
ustawiać pojazdy w miejscach przeznaczonych na postój tych pojazdów
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. brak)
(1.1) zostawiać pojazd na parkingu, miejscu przeznaczonym do zatrzymania pojazdu lub innym wolnym miejscu
Wiktionary
(1.1) Zawsze parkuję jak najbliżej domu.
Wiktionary
IPA: parˈkɔvat͡ɕ, AS: parkovać
Wiktionary
rzecz. parking mrz., parkingowy mos., parkowanie n., zaparkowanie n.
przym. parkingowy
Wiktionary
(1.1) stać
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: park
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący parku, związany z parkiem, charakterystyczny dla parku
Wiktionary
(1.1) Gdyby Lubomirski odbudował zespół pałacowo-parkowy i postawił tu, jak zamierzał, nowoczesny hotel, spałbym na pieniądzach.
Wiktionary
rzecz. park mrz.
przym. przyparkowy
Wiktionary
amatorska impreza biegowa w parku
SJP.pl
Parkrun (zapis stylizowany: parkrun) – cotygodniowe bezpłatne biegi z pomiarem czasu na dystansie 5 km, organizowane regularnie w ponad 1900 miejscach w 21 państwach.
Wikipedia
teren jeździeckiego konkursu skoków przez przeszkody; parcours
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jeźdz. plac z porozstawianymi przeszkodami, na którym odbywają się jeździeckie zawody w skokach;
Wiktionary
"Zobacz też: Parcour i Parkour."
Parkur – ogrodzony plac na świeżym powietrzu lub w hali, na którym ustawia się kilka lub kilkanaście przeszkód, które koń i jeździec muszą pokonać w określonej kolejności i czasie, z jak najmniejszą liczbą zrzutek i przypadków nieposłuszeństwa konia. Rozróżnia się parkur ćwiczebny i konkursowy.
Wikipedia
IPA: ˈparkur, AS: parkur
Wiktionary
(1.1) tor konkursowy, parcours
Wiktionary
[czytaj: parkłej] szeroka szosa dla ruchu kołowego, biegnąca przez park, las, podgórze itp.
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. naczelny organ władzy państwowej sprawujący funkcję ustawodawczą oraz posiadający prawo do kontrolowania innych organów władzy w państwie;
2. budynek będący główną siedzibą tego organu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. w systemach demokratycznych najwyższy organ ustawodawczy;
(1.2) gmach, w którym obraduje parlament (1.1)
(1.3) hist. w dawnej Francji sądy królewskie, ustanowione w XIII wieku przez Ludwika IX;
Wiktionary
Parlament – najwyższy organ przedstawicielski, a jednocześnie zasadniczy organ władzy ustawodawczej w państwach demokratycznych. W systemach opartych na oświeceniowym trójpodziale władzy jest jednym z trzech pionów władzy państwowej i w żaden sposób nie jest ważniejszy od dwóch pozostałych. W systemach parlamentarno-gabinetowych (np. współczesna Polska) parlament jest najwyższym organem władzy państwowej.
Wikipedia
(1.1) Polski parlament składa się z dwóch Izb: sejmu i senatu.
Wiktionary
IPA: parˈlãmɛ̃nt, AS: parlãmẽnt
Wiktionary
rzecz. parlamentarzysta mos., parlamentarzystka ż., parlamentariusz mos., parlamentaryzm mrz.
przym. parlamentarny, wewnątrzparlamentarny
przysł. parlamentarnie
Wiktionary
osoba wysłana do nieprzyjaciela w celu prowadzenia z nim rokowań dotyczących przerwania konfliktu; parlamentarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. posłaniec wysyłany przez walczące strony w celu negocjacji;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Ale zanim zjawi się ich parlamentariusz, gruppenfuehrer Wolf zdąży posłać na śmierć jeszcze kilkuset tych ogłupiałych szczeniaków - odezwał się Kloss.
Wiktionary
rzecz. parlament m., parlamentarzysta m., parlamentarzystka ż., parlamentaryzm m.
przym. parlamentarny, wewnątrzparlamentarny
przysł. parlamentarnie
Wiktionary
kobieta wysłana do nieprzyjaciela w celu prowadzenia z nim rokowań dotyczących przerwania konfliktu
SJP.pl
przysłówek
(1.1) zgodnie z zasadami parlamentaryzmu i obyczajami panującymi w parlamencie
(1.2) przen. zgodnie z dobrymi obyczajami, w sposób przyzwoity i cenzuralny
Wiktionary
rzecz. parlament m., parlamentarzysta m., parlamentarzystka ż., parlamentariusz m., parlamentaryzm m.
przym. parlamentarny
Wiktionary
(1.2) przyzwoicie, kulturalnie, cenzuralnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: parlamentarnie
SJP.pl
1. przymiotnik od: parlament; charakterystyczny dla parlamentu, właściwy parlamentowi, jego kompetencjom, odnoszący się do parlamentu;
2. zgodny z dobrymi obyczajami, ogólnie przyjętymi normami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. dotyczący parlamentu, związany z parlamentem
(1.2) zgodny z dobrymi obyczajami
Wiktionary
(1.1) Węgry są demokracją parlamentarną.
Wiktionary
IPA: ˌparlãmɛ̃nˈtarnɨ, AS: parlãmẽntarny
Wiktionary
rzecz. parlament m., parlamentariusz m., parlamentariuszka ż., parlamentarzysta m., parlamentarzystka ż., parlamentaryzm m., parlamentowanie n.
czas. parlamentować ndk.
przysł. parlamentarnie
Wiktionary
przymiotnik: parlamentaryzm; taki, którego część stanowi system rządów i kompetencje parlamentu, odnoszący się do tego systemu
SJP.pl
system rządów sprawowanych przez parlament wraz z kompetencjami tego organu władzy państwowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. system rządów z parlamentem mającym władzę ustawodawczą i sprawującym ją nad rządem;
Wiktionary
Parlamentaryzm – system rządów parlamentarnych, tj. rządów, opierających się na parlamencie, jako na podstawowym czynniku władzy państwowej.
Przedstawiciele większości w parlamencie obejmują władzę i tworzą rząd. Mniejszość parlamentarna pozostaje w opozycji aż do chwili, kiedy przez nowe wybory uda jej się uzyskać większość dla swego programu i przejąć władzę w swe ręce. Istnienie większości i mniejszości, obozu rządowego i opozycji, jest formalnym warunkiem parlamentaryzmu.
Wikipedia
(1.1) Po I wojnie światowej miało miejsce odrodzenie parlamentaryzmu polskiego.
Wiktionary
rzecz. parlament mrz., parlamentariusz mos., parlamentariuszka ż., parlamentarzysta mos., parlamentarzystka ż., parlamentowanie n.
czas. parlamentować ndk.
przysł. parlamentarnie
przym. parlamentarny
Wiktionary
osoba wysłana do nieprzyjaciela w celu prowadzenia z nim rokowań dotyczących przerwania konfliktu; parlamentariusz
SJP.pl
osoba wchodząca w skład parlamentu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek parlamentu
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) To vox populi – zwłaszcza w medialnym wydaniu – wciąż pyta prezydentów, premierów, ministrów, parlamentarzystów, jak długo jeszcze będziemy czekali, zanim wreszcie rozwiążą się wszystkie polskie problemy?
Wiktionary
IPA: ˌparlãmɛ̃ntaˈʒɨsta, AS: parlãmẽntažysta
Wiktionary
rzecz. parlament mrz., parlamentariusz mos., parlamentowanie n., parlamentarność ż.
:: fż. parlamentarzystka ż.
czas. parlamentować ndk.
przym. parlamentarny
przysł. parlamentarnie
Wiktionary
(1.1) deputowany
Wiktionary
kobieta wchodząca w skład parlamentu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) członkini parlamentu
Wiktionary
rzecz. parlament mrz., parlamentariusz mos., parlamentaryzm mrz., parlamentarzysta mos.
przysł. parlamentarnie
przym. parlamentarny
Wiktionary
prowadzić rokowania, negocjacje, występować jako parlamentariusz, parlamentariuszka, reprezentować parlament w ważniejszych sprawach
SJP.pl
określenie wykonawcze: śpiewać w sposób zbliżony do mowy, deklamacji; parlante
SJP.pl
potocznie: śpiewać w sposób zbliżony do mowy, deklamacji; stosować parlando
SJP.pl
określenie wykonawcze: śpiewać w sposób zbliżony do mowy, deklamacji; parlando
SJP.pl
pokój w klasztorze do rozmów z osobami z zewnątrz, zwłaszcza świeckimi; rozmównica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) archit. rel. pomieszczenie w klasztorze do prowadzenia rozmów z gośćmi;
Wiktionary
Parlatorium, rozmównica – pomieszczenie w klasztorze, przeznaczone do prowadzenia rozmów z gośćmi.
Wikipedia
(1.1) A tu znowu, nim do parlatorium wyszła przeorysza, nim przestraszoną zdołaliśmy ubłagać i nakłonić, aby drzwi klauzury otworzyć kazała, truchlałem na każdy szmer u furty.
Wiktionary
(1.1) rozmównica
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) żart. mówić po francusku
Wiktionary
rzecz. parlanie n.
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca rozmowę, zwłaszcza błahą
Wiktionary
zastępca mistrza budowniczego w czasach średniowiecznych
SJP.pl
Parler – serwis społecznościowy udostępniający usługę mikroblogowania, uruchomiony w sierpniu 2018. Parler reklamuje się jako bezstronna i zapewniająca wolność słowa alternatywa dla głównych sieci społecznościowych, takich jak Twitter i Facebook. W listopadzie 2020 serwis miał około 4 mln aktywnych użytkowników i łącznie ponad 10 mln użytkowników.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Parlino ( Parlin) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, w gminie Stara Dąbrowa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wieś przy drodze wojewódzkiej nr 106 Rzewnowo – Stargard – Pyrzyce, 6,5 km na północny zachód od Starej Dąbrowy (siedziby gminy) i 12,5 km na północny wschód od Stargardu (siedziby powiatu).
Wikipedia
ulepszony i zmodyfikowany fonograf
SJP.pl
1. miasto we Włoszech;
2. miasto w USA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. niewielka tarcza rzymskiego piechura lub kawalerzysty
Wiktionary
Parma – miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, w prowincji Parma. 174 tys. mieszkańców (2004). Stolica prowincji. Została założona w 183 p.n.e., jako kolonia rzymska. W latach 1545–1860 Parma była stolicą Księstwa Parmy rządzonego przez dynastię Farnese, a następnie Burbonów.
Wikipedia
IPA: ˈparma, AS: parma
Wiktionary
Parmenides z Elei (ok. 540 - 470 p.n.e.), filozof grecki
SJP.pl
Parmenides z Elei (gr. Παρμενίδης ὁ Ἐλεάτης "Parmenides ho Eleates", ur. ok. 540 p.n.e., zm. ok. 470 p.n.e.) – grecki filozof, twórca szkoły elejskiej w Elei, wedle tradycji – słuchacz Ksenofanesa.
Wikipedia
mieszkanka Parmy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Parmy
Wiktionary
rzecz. Parma ż.
:: fm. parmeńczyk mos.
przym. parmeński, parmezański, parmezanowy
Wiktionary
rodzaj twardego sera używanego po utarciu jako przyprawa do potraw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. włoski twardy ser podpuszczkowy, dojrzewający kilka lat, utarty dodawany do potraw jako przyprawa;
Wiktionary
Parmezan (wł. "Parmigiano Reggiano") – ser twardy typu podpuszczkowego, wytwarzany z krowiego mleka, leżakujący w solance.
Wikipedia
IPA: parˈmɛzãn, AS: parmezãn
Wiktionary
rzecz. Parma ż.
przym. parmezanowy, parmezański, parmeński
Wiktionary
(1.1) ser parmezański
Wiktionary
→ parmezan
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z parmezanem, dotyczący parmezanu; zawierający parmezan; mający smak parmezanu
Wiktionary
(1.1) Podano tace z przystawkami: placuszekacuszkami parmezanowymi z odrobiną delikatnego sera burrata, obłożonymi cienkimi plasterekasterkami pomidora (…)
Wiktionary
rzecz. parmezan mrz., Parma ż., parmeńczyk mos., parmenka ż.
przym. parmeński, parmezański
Wiktionary
przymiotnik od: parmezan
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. parmeński, dotyczący Parmy, miasta we Włoszech (dziś tylko w wyrażeniu ser parmezański)
Wiktionary
(1.1) Pomiędzy wojskami austriackimi, które przeciw Piemontczykom walczyły, wyliczają dzienniki 4 000 żołnierzy parmezańskich, których księżna Parmy w posiłku dostarczyła uwsp..
(1.1) 26. lutego: Ponieważ parmezańscy powstańcy starali się uwieść do buntu wierne rządowi gminy Piacenzy i zbliżyli się ku tej twierdzy, przeto dowódca tejże wysłał naprzeciw nim oddział piechoty i pluton huzarów uwsp..
Wiktionary
rzecz. Parma ż., parmeńczyk mos., parmenka ż., parmezan mrz.
przym. parmeński, parmezanowy
Wiktionary
(1.1) współcz. parmeński
Wiktionary
mieszkaniec Parmy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Parmy
Wiktionary
rzecz. Parma ż.
:: fż. parmenka ż.
przym. parmeński, parmezański, parmezanowy
Wiktionary
przymiotnik od: Parma
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Parmą, dotyczący Parmy
Wiktionary
rzecz. Parma ż., parmeńczyk mos., parmenka ż., parmezan mrz.
przym. parmezanowy, parmezański
Wiktionary
Parmigianino (właśc. Girolamo Francesco Maria Mazzola) (ur. 11 stycznia 1503, zm. 24 sierpnia 1540) – włoski malarz, rytownik manierystyczny. Jego przydomek artystyczny pochodzi od miejsca urodzenia (Parma). Charakterystyczne dla jego malarstwa wydłużenie postaci, wyszukany wdzięk i odrzucenie postulatów realizmu stały się cechami typowymi dla wielu malarzy doby manieryzmu.
Wikipedia
elita literacka, zwłaszcza w odniesieniu do poetów
SJP.pl
Zo
Wikipedia
1. zwolennik lub przedstawiciel parnasizmu;
2. członek Parnasu, francuskiej grupy poetyckiej
SJP.pl
1. zwolenniczka lub przedstawicielka parnasizmu;
2. członkini Parnasu, francuskiej grupy poetyckiej
SJP.pl
przymiotnik od: parnasizm; odnoszący się do dziewiętnastowiecznego kierunku w poezji francuskiej, przybliżającego obiektywizm i opisującego wszechstronną wiedzę, typowy, charakterystyczny dla tego kierunku; parnasistyczny
SJP.pl
przymiotnik od: parnasizm; odnoszący się do dziewiętnastowiecznego kierunku w poezji francuskiej, przybliżającego obiektywizm i opisującego wszechstronną wiedzę, typowy, charakterystyczny dla tego kierunku; parnasistowski
SJP.pl
dziewiętnastowieczny kierunek w poezji francuskiej przybliżający obiektywizm i opisujący wszechstronną wiedzę
SJP.pl
Pa
Wikipedia
przymiotnik od: Parnas
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Parnasem, dotyczący Parnasu
Wiktionary
rzecz. Parnas mrz., parnas mrz., parnasista mos., parnasistka ż., parnasizm mrz.
przym. parnasowy, parnasistyczny, parnasistowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowej Estonii, położone nad Morzem Bałtyckim;
(1.2) geogr. rzeka w Estonii uchodząca do Zatoki Ryskiej;
Wiktionary
Parnawa ( Pärnu, Pernau, Пярну) – za czasów ZSRR i obecnie; za czasów Imperium Rosyjskiego "Пернов", Pērnava) – miasto w południowej Estonii, port morski nad Zatoką Parnawską (część Zatoki Ryskiej we wschodniej części Morza Bałtyckiego), stolica prowincji Pärnu. Liczba mieszkańców wynosi (2025) 52,8 tys.. Przez Parnawę przepływa rzeka o tej samej nazwie.
Wikipedia
rzecz. parnawianin mos., parnawianka ż.
przym. parnawski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Parnawą, dotyczący Parnawy (rzeki lub miasta)
Wiktionary
rzecz. Parnawa ż.
Wiktionary
miejsce na kąpiele w parze
SJP.pl
urządzenie do parowania ziemniaków i pasz zwierzęcych; parnik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: parno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: parny; bardziej parny
SJP.pl
urządzenie do parowania ziemniaków i pasz zwierzęcych; parnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. kocioł z paleniskiem do gotowania na parze karmy dla zwierząt hodowlanych (ziemniaków, śruty, buraków itp.)
(1.2) bot. nazwa systematyczna|Disporum|Salisb.|ref=tak., rodzaj roślin azjatyckich z rodziny zimowitowatych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈparʲɲik, AS: parʹńik
Wiktionary
rzecz. parownica ż., para ż., parka ż., parowiec m., parowanie n., parówka ż.
czas. parować ndk., wyparować dk., odparować dk., sparować dk.
przym. parowy, parnikowy
Wiktionary
przymiotnik od: parnik; działający na zasadzie podobnej do parnika, urządzenia do parowania ziemniaków i pasz zwierzęcych, przeznaczony na obróbkę w takim urządzeniu, charakterystyczny dla takiego urządzenia lub w jakiś inny sposób z nim związany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z parnikiem
Wiktionary
rzecz. parnik mrz.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) wilgotno i gorąco
Wiktionary
(1.1) Ale w tym pokoju jest parno. Otwórzmy okna.
Wiktionary
IPA: ˈparnɔ, AS: parno
Wiktionary
rzecz. parność ż., para ż., parowiec mzw./mrz.
przym. parny
Wiktionary
(1.1) duszno
Wiktionary
roślina najlepiej i najszybciej rozwijająca się w środowisku wilgotnym, w którym stężenie pary wodnej jest wysokie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wilgotność najczęściej połączona z wysoką temperaturą oraz brakiem ruchów mas powietrza; duszność
SJP.pl
charakteryzujący się wysoką temperaturą, dużą wilgotnością oraz bezwietrznością, typowy dla takiego stanu; duszny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gorący i wilgotny, duszny
(1.2) daw. parowy
Wiktionary
(1.1) Było wciąż gorąco, powietrze parne, a muzyka marimby brzmiała jakby spod wody.
Wiktionary
IPA: ˈparnɨ, AS: parny
Wiktionary
rzecz. parność ż., para ż., parowiec mzw./mrz.
przysł. parno
Wiktionary
(1.1) duszny
Wiktionary
zgrubienie od: parobek
SJP.pl
obraźliwe określenie na osobę niewykształconą, nieumiejącą się zachować, prostaka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zgrub. parobek
Wiktionary
(1.1) Ten krępy, silny parobas troszczył się o Romka, przynosił mu kawę i smakołyki wyłudzone od gospodyń, a podczas bójek odgradzał go pięściami od kolegów, wyciągał spod stosu ciał i rzucał na górną pryczę.
Wiktionary
rzecz. parobek m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od parobczak
Wiktionary
rzecz. parobczak m.
Wiktionary
młody, zazwyczaj jeszcze niedoświadczony robotnik rolny lub sługa, pracujący niegdyś w gospodarstwach bogatych chłopów i w folwarkach; parobeczek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) młody parobek pomagający w gospodarstwie wiejskim
(1.2) młody, zdrowy chłopak wiejski
Wiktionary
IPA: paˈrɔpt͡ʃak, AS: paropčak
Wiktionary
rzecz. parobek m.
:: zdrobn. parobczaczek m.
przym. parobczański
Wiktionary
odnoszący się do parobka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący parobka
Wiktionary
rzecz. parobek m., parobczak m.
przym. parobkowy
Wiktionary
(1.1) parobkowy, daw. parobczany
Wiktionary
młody, zazwyczaj jeszcze niedoświadczony robotnik rolny lub sługa, pracujący niegdyś w gospodarstwach bogatych chłopów i w folwarkach; parobczak
SJP.pl
robotnik rolny lub sługa, pracujący niegdyś w gospodarstwach bogatych chłopów i w folwarkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. najemny pracownik rolny;
(1.2) pogard. pachołek, sługus
(1.3) daw. obecnie gwara. kawaler, młodzieniec
Wiktionary
Parobek – stały lub sezonowy robotnik najemny pracujący w folwarku lub gospodarstwie bogatego chłopa, też służący w karczmie lub majątku dworskim.
Wikipedia
(1.1) Kilku naszych parobków pobiegło zaraz do pożaru.
(1.2) Nawet nie zauważyłeś, jak zrobił z ciebie swojego parobka.
Wiktionary
rzecz. parobczak mos., parobkowanie n.
:: zdrobn. parobeczek mos.
:: zgrub. parobas mos.
czas. parobkować ndk.
przym. parobkowy, parobczański
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk haśnik
Wiktionary
przymiotnik od: parobek; należący do robotnika rolnego lub sługi, pracującego niegdyś w gospodarstwach bogatych chłopów i w folwarkach, odnoszący się do tej osoby, związany z nią
SJP.pl
mający długość paru centymetrów; kilkocentymetrowy, kilkucentymetrowy
SJP.pl
pleban
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. daw. proboszcz (zwłaszcza obrządku prawosławnego lub grekokatolickiego)
Wiktionary
parafia, zwłaszcza greckokatolicka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. kośc. parafia
Wiktionary
IPA: paˈrɔxʲja, AS: paroχʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) parafia
Wiktionary
przymiotnik od: parochia; należący do parafii greckokatolickiej, wchodzący w jej skład lub w jakiś inny sposób z nią związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. parafia
Wiktionary
IPA: ˌparɔˈxʲija, AS: paroχʹii ̯a
Wiktionary
pojedyncza rura wchodząca w skład sieci rurociągów, w którym przesyła się parę wodną pod wysokim ciśnieniem
SJP.pl
parocja perska - gatunek drzewa z rodziny oczarowatych
SJP.pl
1. wypowiedź, scena lub przedstawienie będące ośmieszającym naśladownictwem jakiegoś dzieła, osoby lub zachowań;
2. coś, co jest nieudolnym naśladowaniem czegoś, coś, co daje niezamierzone efekty komiczne, ośmieszające autora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) celowa przeróbka czyjegoś utworu (książki, filmu, muzyki itp., także stylu) lub zachowania, gestów, służąca ośmieszeniu oryginału lub będąca żartem z niego;
Wiktionary
Parodia (gr. παρῳδία "parōidía" od παρά "pará" „poza (czym); obok; mimo” i ᾠδή "ōidḗ" – „pieśń”) – odmiana parafrazy, która spełnia funkcję humorystyczną (rodzaj zabawy literackiej) bądź satyryczną (używana jako element polemiki).
Wikipedia
(1.1) Ten film jest parodią „Gwiezdnych Wojen”.
(1.1) (…) oczywiście może się zdarzyć, że to się skończy znowu po polskiemu, czyli dobry pomysł zostanie powyginany tak, że będzie przypominał swoją parodię.
Wiktionary
IPA: paˈrɔdʲja, AS: parodʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. parodysta m., parodystka ż.
czas. parodiować ndk., sparodiować dk.
przym. parodiowy, parodystyczny
przysł. parodystycznie
Wiktionary
(1.1) burleska, trawestacja
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) plural|parodia.
Wiktionary
IPA: paˈrɔdʲjɛ, AS: parodʹi ̯e
Wiktionary
1. tworzyć scenę lub przedstawienie będące ośmieszającym naśladownictwem jakiegoś dzieła, osoby lub czyichś zachowań;
2. żartobliwie lub złośliwie naśladować kogoś
SJP.pl
czasownik
(1.1) dokonywać parodii czegoś
Wiktionary
rzecz. parodia ż.
przym. parodystyczny
Wiktionary
cecha czegoś będącego parodią; parodystyczność
SJP.pl
przymiotnik od: parodia; stwarzający efekt parodii, przedstawiony za pomocą parodii, odnoszący się w jakiś sposób do parodii; parodyjny
SJP.pl
mający parę dni, trwający parę dni itp.; parudniowy
SJP.pl
dziedzina stomatologii zajmująca się chorobami przyzębia; periodontologia
SJP.pl
choroba przyzębia; paradontopatia
SJP.pl
choroba przyzębia, prowadząca do stopniowego rozchwiania i wypadania zębów (forma nieakceptowana w polszczyźnie przez wiele osób, gdyż pierwszy człon słowa to greckie "para", znaczące "przy" (zębie)); paradontoza; paradentoza; przyzębica
SJP.pl
1. pierwsza pieśń chóru następująca po prologu, pojawiająca się w sztukach starogreckich;
2. przejście prowadzące na scenę w starożytnych budynkach teatrów greckich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) teatr. początkowa pieśń chóralna w dramacie starogreckim
(1.2) teatr. wejście na scenę w teatrze starogreckim
Wiktionary
Parodos – w teatrze greckim pieśń wejściowa chóru.
Nazywano tak również boczne przejście dla chóru (i widzów pierwszych rzędów), znajdujące się pomiędzy frontową ścianą skene przylegającą do orchestry a theatronem.
Wikipedia
przymiotnik od: parodia; stwarzający efekt parodii, przedstawiony za pomocą parodii, odnoszący się w jakiś sposób do parodii; parodiowy
SJP.pl
osoba pisząca parodie lub występująca w parodiach, które są jednocześnie przedstawieniami scenicznymi
SJP.pl
kobieta pisząca parodie lub występująca w parodiach, które są jednocześnie przedstawieniami scenicznymi
SJP.pl
cecha czegoś będącego parodią; parodiowość
SJP.pl
przymiotnik od: parodystyka; odnoszący się do sztuki parodiowania i pisania parodii, związany z tą sztuką
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z parodią, dotyczący parodii
Wiktionary
rzecz. parodia ż.
czas. parodiować
Wiktionary
(1.1) parodiowy
Wiktionary
sztuka parodiowania
SJP.pl
torpeda parogazowa - typ torpedy z napędem śrubowym
SJP.pl
trwający parę godzin
SJP.pl
a) będący wielkości paru hektarów;
b) posiadający parę hektarów ziemi (np. rolnik parohektarowy)
SJP.pl
warstwa w ścianie lub stropie przeciwdziałająca przenikaniu pary wodnej z pomieszczenia do zewnętrznych warstw przegrody
SJP.pl
Pa
Wikipedia
1. ważący parę kilogramów;
2. przeznaczony na parę kilogramów czegoś
SJP.pl
mający długość paru kilometrów, wynoszący parę kilometrów
SJP.pl
dorożka zaprzężona w dwójkę koni
SJP.pl
taki, który został zaprzężony w parę koni, przeznaczony do zaprzężenia w parę tych zwierząt
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) o pojazdach: taki, który jest zaprzęgany do pary koni
Wiktionary
(1.1) dwukonny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) kilkakrotnie, kilkukrotnie
Wiktionary
przym. parokrotny
przysł. parokroć
Wiktionary
(1.1) przest. parokroć, kilkakroć
Wiktionary
a) powtarzający się parę razy;
b) parę razy większy od czegoś porównywanego
SJP.pl
parę, kilka razy; kilkakroć
SJP.pl
przysłówek liczebnikowy
(1.1) przest. parę razy
Wiktionary
przym. parokrotny
przysł. parokrotnie
Wiktionary
(1.1) kilkakroć, parokrotnie
Wiktionary
wyraz mający akcent na przedostatniej sylabie; paroksytonon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fonet. akcent na przedostatniej sylabie wyrazu;
(1.2) fonet. wyraz mający akcent na przedostatniej sylabie
Wiktionary
Paroksyton, paroksytonon (gr. "paroksýtonon") – wyraz lub zestrój akcentowy akcentowany paroksytonicznie, czyli taki, którego akcent pada na przedostatnią sylabę. W języku polskim większość wyrazów jest zaliczana do paroksytonów.
Wikipedia
rzecz. paroksytonon mrz., paroksytoniczność ż., paroksytoneza ż., paroksytonizm mrz., paroksytonizowanie n.
czas. paroksytonizować ndk.
przym. paroksytoniczny, paroksytonizowany, paroksytonizujący
przysł. paroksytonicznie
Wiktionary
(1.1) paroksytonon, akcent paroksytoniczny
(1.2) paroksytonon
Wiktionary
akcentowanie przedostatniej sylaby wyrazu; paroksytonizm (rzadko)
SJP.pl
padanie akcentu na przedostatnią sylabę wyrazu; akcentowanie przedostatniej sylaby
SJP.pl
dotyczący paroksytonu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fonet. charakteryzujący się akcentowaniem wyrazów na przedostatniej sylabie, mający akcent na przedostatniej sylabie
Wiktionary
rzecz. paroksyton mrz., paroksytonon mrz., paroksytoniczność ż., paroksytoneza ż., paroksytonizm mrz., paroksytonizowanie n.
czas. paroksytonizować ndk.
przym. paroksytonizowany, paroksytonizujący
przysł. paroksytonicznie
Wiktionary
rzadko: akcentowanie przedostatniej sylaby wyrazu; paroksytoneza (częściej)
SJP.pl
akcentować przedostatnią sylabę wyrazu; przesuwać (akcent) na przedostatnią sylabę
SJP.pl
wyraz mający akcent na przedostatniej sylabie; paroksyton
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fonet. zob. paroksyton.
Wiktionary
rzecz. paroksyton mrz., paroksytoniczność ż., paroksytoneza ż., paroksytonizm mrz., paroksytonizowanie n.
czas. paroksytonizować ndk.
przym. paroksytoniczny, paroksytonizowany, paroksytonizujący
przysł. paroksytonicznie
Wiktionary
1. atak, nagłe wystąpienie lub zaostrzenie się objawów chorobowych
2. gwałtowny, bardzo silny przejaw jakichś przeżyć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. nasilenie się choroby
(1.2) przen. napad żalu, gniewu lub śmiechu
(1.3) geol. stan aktywności wulkanu
Wiktionary
(1.2) Śmierć Stalina spowodowała falę propagandowej histerii oraz kolejny realny paroksyzm jego kultu.
Wiktionary
przym. paroksyzmowy
Wiktionary
(1.1) atak
(1.2) przejaw
Wiktionary
przymiotnik od: paroksyzm; przypominający atak, nagłe wystąpienie lub zaostrzenie się objawów chorobowych, typowy dla tego ataku, odnoszący się do niego
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z paroksyzmem, dotyczący paroksyzmu
Wiktionary
rzecz. paroksyzm mrz.
Wiktionary
przestarzale:
a) słowo honoru
b) umówione, tajne hasło wojskowe
c) podwojenie stawki w grze karcianej, oznaczane przez załamanie rogu karty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. wojsk. rozpoznawcze, tajne hasło
(1.2) daw. słowo honoru
(1.3) daw. podwojenie stawki po wygranej, oznaczane przez załamanie karty lub zgięcie jej rogu
(1.4) daw. karta zaginana w parolu (1.3)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈparɔl, AS: parol
Wiktionary
dziecko mające parę lat, liczące sobie parę lat; kilkulatek
SJP.pl
dziecko mające parę lat, liczące sobie parę lat; kilkulatek
SJP.pl
dziecko mające parę lat, liczące sobie parę lat; kilkulatek
SJP.pl
okres paru lat
SJP.pl
kilkuletni, kilkoletni;
1. trwający parę lat; przypadający za parę lat;
2. będący w wieku paru lat, mający parę lat
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kilka lat
(1.2) trwający kilka lata
Wiktionary
(1.1) Przecież paroletniego dzieciaka wpuszczą za darmo.
(1.2) Podczas paroletnich starań wysłaliśmy dziesiątki próśb i petycji.
Wiktionary
kilkuletnia roślina krzewiasta z rodziny bodziszkowatych, występująca we wszystkich strefach klimatycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Zygophyllum|ref=tak., dzika roślina pustynna
Wiktionary
Pa
Wikipedia
o cechach parolistowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
Parolistowate ("Zygophyllaceae" R.Br.) – rodzina roślin okrytonasiennych z grupy różowych. Obejmuje 22–24 rodzaje z 255–325 gatunkami. Występują one głównie na obszarach tropikalnych i subtropikalnych, często na terenach pustynnych i półpustynnych. Liczne gatunki rosną na glebach słonych. W Polsce przejściowo zawlekani bywają przedstawiciele rodzajów parolist i buzdyganek.
Wikipedia
o cechach parolistowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
zwalniać, zwolnić na parol
SJP.pl
mający długość paru metrów, wynoszący parę metrów
SJP.pl
urządzenie pomiarowe montowane w różnych punktach rurociągów gazowych, używane do mierzenia natężenia przepływu gazu w tych rurociągach
SJP.pl
mający parę miesięcy, trwający parę miesięcy itp.; parumiesięczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający kilka miesięcy
(1.2) będący w wieku kilku miesięcy
Wiktionary
(1.2) pot. Na wersalce leżało paromiesięczne śpiące bobo.
Wiktionary
(1.1) kilkumiesięczny
(1.2) kilkumiesięczny
Wiktionary
liczący parę milionów czegoś
SJP.pl
trwający parę minut
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający parę minut
Wiktionary
a) będący wielkości paru mórg (morgów);
b) posiadający parę mórg (morgów) ziemi, np. rolnik paromorgowy
SJP.pl
wyraz kojarzący się z innym wyrazem ze względu na wspólność rdzenia lub podobieństwo brzmienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz kojarzący się z innym ze względu na podobieństwo brzmienia, ale odmienny pod względem znaczeniowym;
Wiktionary
Paronim (fr. z gr. παρά, "para" „obok, mimo”; όνυμα, "onoma" „imię”) – wyraz kojarzący się z innym ze względu na podobieństwo brzmienia, ale odmienny pod względem znaczeniowym. Paronimy bywają mylone w szybkich, spontanicznych konwersacjach, choć zjawisko paronimii bywa też wykorzystywane w celach artystycznych.
Wikipedia
IPA: paˈrɔ̃ɲĩm, AS: parõńĩm
Wiktionary
rzecz. paronimia ż.
przym. paronimiczny
Wiktionary
błędne kojarzenie, mylenie jakiegoś wyrazu z innym wyrazem ze względu na wspólność rdzenia lub podobieństwo brzmienia
SJP.pl
przymiotnik od: paronimia; wywołujący błędne kojarzenie, mylenie jakiegoś wyrazu z innym podobnym wyrazem, odnoszący się do takiej pomyłki, związany z nią
SJP.pl
figura stylistyczna polegająca na zestawieniu podobnie brzmiących wyrazów o innym znaczeniu; annominacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. liter. zestawienie wyrazów podobnie brzmiących o różnych znaczeniach;
Wiktionary
Paronomazja (gr. παρονομασία "paronomasía" – „lekko zmieniona nazwa”), adnominatio – figura retoryczna, fonetyczny środek stylistyczny, polegający na zestawieniu podobnie brzmiących słów (często homofonów i homonimów) celem osiągnięcia efektu stylistycznego.
Wikipedia
(1.1) annominacja
Wiktionary
1. w medycynie: ropne zapalenie tkanki podskórnej palca ręki oraz stopy; zanokcica;
2. rodzaj roślin z rodziny goździkowatych, występujący w około 110 gatunkach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
składający się z paru osób; kilkuosobowy, kilkoosobowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. pasmo górskie w Afganistanie, przedłużenie zachodniej części Hindukuszu;
Wiktionary
(1.1) książk. Paropamisady; współcz. Safed Koh, Safid Kuh
Wiktionary
złożony z paru pokojów
SJP.pl
stanowiący parę procent czegoś; kilkuprocentowy
SJP.pl
Paros ( Πάρος) – wyspa na Morzu Egejskim, w archipelagu Cyklady, o powierzchni 165 km².
Liczy około 9600 mieszkańców (2002). W jej centrum wznosi się wysoki na 771 m "Profitis Ilias" ("Marpessa"), na którego południowym zboczu, niedaleko klasztoru Hagios Minas, znajduje się kamieniołom słynnego marmuru paryjskiego. Na Paros urodził się poeta Archiloch. 1,5 km na południe od Paros leży mała wyspa Andiparos. Paros jest dziś lubianą wyspą turystyczną.
Wikipedia
trwający parę sekund
SJP.pl
trwający paręset lat, mający paręset lat; parusetletni
SJP.pl
zaburzenie węchu polegające na wyczuwaniu zapachów nieistniejących lub odmiennych od tych rzeczywistych
SJP.pl
zdrobnienie od: parostatek
SJP.pl
statek, do którego napędzania wykorzystuje się silniki parowe; parowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. zob. parowiec.
Wiktionary
(1.1) Popłynęliśmy parostatkiem w dół Missisipi.
Wiktionary
IPA: ˌparɔˈstatɛk, AS: parostatek
Wiktionary
(1.1) parowiec, statek parowy
Wiktionary
zwykle w lm - parostki: poroże samca sarny
SJP.pl
1. mający parę stopni (w jakiejś skali);
2. mający parę stopni, etapów
SJP.pl
godność, kompetencje członka brytyjskiej Izby Lordów lub niegdyś parlamentarzysty francuskiego
SJP.pl
nieprzepuszczający pary wodnej lub wilgotnego powietrza, niedostępny dla tych mieszanin, odizolowany od działania tych mieszanin
SJP.pl
składający się z paru tomów, zawarty w paru tomach
SJP.pl
a) ważący parę ton;
b) mieszczący parę ton czegoś;
c) mogący unieść parę ton
SJP.pl
trwający parę tygodni, mający parę tygodni; parutygodniowy
SJP.pl
liczący parę tysięcy czegoś; parutysięczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zob. parów.
forma przymiotnika.
(2.1) ż. zob. parowy.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. aparat do oziębiania środowiska; parownik;
2. osoba zajmująca się zawodowo obsługiwaniem urządzeń parowych wykorzystywanych zazwyczaj do napędzania czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie pełniące funkcję wymiennika ciepła
Wiktionary
(1.1) parownik
Wiktionary
kobieta zajmująca się zawodowo obsługiwaniem urządzeń parowych wykorzystywanych zazwyczaj do napędzania czegoś; parowniczka
SJP.pl
1. zmieniać stan skupienia ze stałego lub ciekłego w gazowy, przechodzić lub przemieniać coś w stan gazowy;
2. odpierać, blokować cios zadany przez przeciwnika;
3. dobierać do pary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|parować.
(1.2) fiz. zmiana stanu skupienia substancji z fazy ciekłej na fazę gazową
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.2) Morze Martwe wysycha na skutek wzmożonego parowania.
Wiktionary
IPA: ˌparɔˈvãɲɛ, AS: parovãńe
Wiktionary
rzecz. para ż., parnik m., parowiec mzw./mrz.
czas. parować ndk., odparować dk., wyparować dk.
przym. parowy
Wiktionary
(1.2) ewaporacja
Wiktionary
rodzaj dużej kluski (pączków, pyz) z ciasta drożdżowego; pampuch
SJP.pl
maszyna do gotowania na parze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. naczynie lub urządzenie służące do gotowania na parze;
Wiktionary
Parowar – rodzaj urządzenia kuchennego, wykonanego z tworzywa sztucznego, ceramiki lub metalu, gdzie metodą obróbki żywności jest zastosowanie pary powstałej w dolnym naczyniu dzięki gotującej się wodzie. Parowar składa się z kilku naczyń nałożonych na siebie, co umożliwia przygotowywanie w jednym czasie różnych rodzajów żywności. W parowarze można przyrządzić warzywa, mięso, owoce morza i ryż. Wyróżnia się kilka rodzajów parowarów:
Wikipedia
IPA: paˈrɔvar, AS: parovar
Wiktionary
rzecz. parowarka ż.
Wiktionary
(1.1) parowarka
Wiktionary
1. zmieniać stan skupienia ze stałego lub ciekłego w gazowy, przechodzić lub przemieniać coś w stan gazowy;
2. odpierać, blokować cios zadany przez przeciwnika;
3. dobierać do pary
SJP.pl
czasownik
(1.1) wydzielać parę wodną
(1.2) łączyć w pary
(1.3) poddawać działaniu pary
czasownik zwrotny parować się
(2.1) łączyć się samemu w pary
Wiktionary
(1.1) Dziewczyna, wciąż trąc stłuczony o drabinę łokieć, skwapliwie sięgnęła po parujący dzban z przyprawionym korzeniami piwem.
Wiktionary
IPA: paˈrɔvat͡ɕ, AS: parovać
Wiktionary
rzecz. para ż., parówka ż., parowanie n., wyparowanie n., parownica ż., parownik m., parnik m., parowiec mzw./mrz.
czas. wyparować, wyparowywać, sparować
przym. parowy, parny
Wiktionary
→ parowiec
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z parowcem, dotyczący parowca
Wiktionary
rzecz. parowiec m.
Wiktionary
statek, do którego napędzania wykorzystuje się silniki parowe; parostatek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) przest. statek z napędem parowym;
Wiktionary
Parowiec – statek lub okręt o napędzie parowym, napędzany tłokową maszyną parową (SS) lub turbiną parową (TSS).
Wikipedia
rzecz. parownica ż., para ż., parnik m., parowanie n.
czas. parować ndk.
przym. parowy, parny, parowcowy
przysł. parno
Wiktionary
(1.1) parostatek, statek parowy
Wiktionary
trwający parę wieków, mający parę wieków; paruwiekowy
SJP.pl
niewielki tomik wierszy, w skład którego wchodzą najczęściej krótkie fraszki, limeryki lub wierszowane opowiadania
SJP.pl
składający się z paru wierszy
SJP.pl
niewielkie naczynie laboratoryjne używane do stężania roztworów lub ich odparowywania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. naczynie laboratoryjne w kształcie czaszy służące najczęściej do odparowywania i zatężania roztworów;
(1.2) urządzenie do rozprostowywania odzieży wyposażone w generator strumienia pary
Wiktionary
Parownica – naczynie laboratoryjne w kształcie czaszy służące najczęściej do odparowywania i zatężania roztworów. Wykonywane są zazwyczaj z porcelany, szkła, kwarcu lub metali szlachetnych (np. z platyny). Często zaopatrzone są w dziobek ułatwiający przelewanie.
Wikipedia
rzecz. para ż., parówka ż., parowanie n., wyparowanie n., zaparowanie n., parownik m., parnik m., parowiec mzw./mrz.
czas. parować ndk., wyparować dk., wyparowywać ndk., sparować dk., zaparować dk.
przym. parowy, parny
Wiktionary
(1.2) steamer
Wiktionary
kobieta zajmująca się zawodowo obsługiwaniem urządzeń parowych wykorzystywanych zazwyczaj do napędzania czegoś; parowaczka
SJP.pl
aparat do oziębiania środowiska; parowacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. rodzaj wymiennika ciepła, w którym jeden z czynników roboczych ulega odparowaniu;
(1.2) zootechn. urządzenie do przygotowywania paszy dla zwierząt hodowlanych przez obróbkę gorącą parą wodną
Wiktionary
Parownik (lub parowacz) – rodzaj wymiennika ciepła, w którym jeden z czynników roboczych ulega odparowaniu.
W parowniku chłodni dla stabilnej pracy układu zawsze jest wymagane nieduże przegrzanie czynnika chłodniczego. Wynosi ono najczęściej ok. 60 do 70% różnicy pomiędzy temperaturą w pomieszczeniu a temperaturą odparowania. A zatem przy temperaturze odparowania –8 °C i temperaturze w komorze 0 °C przegrzanie czynnika powinno wynosić ok. 5 K.
Wikipedia
czas. parować
rzecz. parownica ż.
Wiktionary
(1.1) parowacz
Wiktionary
niewielki parowóz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. parowóz
Wiktionary
rzecz. parowóz mrz., parowozownia ż.
przym. parowozowy
Wiktionary
w kolejnictwie: jednostka drogi (kilometr trasy przejechany przez jeden parowóz)
SJP.pl
wydzielony teren lub pomieszczenie, będące miejscem napraw parowozów oraz miejscem ich dłuższych postojów, jeżeli nie są w trasie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kolej. zespół pomieszczeń, warsztatów oraz torów przystosowanych do obsługi technicznej i napraw parowozów;
Wiktionary
Parowozownia (potocznie: "szopa", "depo") – baza, zakład eksploatacji, zajezdnia lokomotyw parowych; zespół pomieszczeń i warsztatów oraz torów przeznaczonych do przechowywania i obsługiwania technicznego parowozów.
Wikipedia
(1.1) Za oknem pociągu mignęła nam tylko katowicka parowozownia.
Wiktionary
rzecz. parowóz mrz., parowozik mrz.
przym. parowozowy
Wiktionary
przymiotnik od: parowóz; przeznaczony dla parowozów i czynności, jakie należy przy nich wykonywać, odnoszący się do parowozu, związany z parowozem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) kolej. związany z parowozem, dotyczący parowozu
Wiktionary
rzecz. parowóz mrz., parowozik mrz., parowozownia ż.
Wiktionary
1. poruszający się dzięki parze wodnej, napędzany przez parę wodną (np. maszyna parowa);
2. przestarzale: stanowiący parę
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z parą, dotyczący pary lub par
(1.2) zasilany parą, wykorzystujący parę do działania
forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.
(2.1) B. i W. lm. od: zob. parów.
Wiktionary
Parowy (dawniej: niem. "Heinen") – kolonia w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie sztumskim, w gminie Sztum przy drodze wojewódzkiej nr 607.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
Wikipedia
IPA: paˈrɔvɨ, AS: parovy
Wiktionary
rzecz. para ż., parówka ż., parnik m., parowanie n., parowiec mzw./mrz.
czas. parować ndk.
Wiktionary
lokomotywa z silnikiem parowym; także pociąg ciągnięty przez taką lokomotywę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kolej. lokomotywa, której napęd stanowi silnik parowy
Wiktionary
(1.1) Podróż parowozem ciągle dostarcza wielu wrażeń i przypomina początki kolejnictwa.
Wiktionary
IPA: paˈrɔvus, AS: parovus
Wiktionary
rzecz. parowozownia ż.
:: zdrobn. parowozik m.
przym. parowozowy
Wiktionary
(1.1) lokomotywa parowa; żart. ciuchcia
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości;
Wiktionary
IPA: parp, AS: parp
Wiktionary
gatunek ryby z rodziny śledziowatych; aloza parposz
SJP.pl
Parposz, aloza parposz ("Alosa fallax") – gatunek anadromicznej ryby z rodziny śledziowatych (Clupeidae).
Wikipedia
roczny narybek, głównie łososia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
szczera, otwarta wypowiedź lub wyznanie; parezja
SJP.pl
wyznawca monoteistycznego odłamu staroirańskiej religii rozpowszechnionej przez indiańskich Persów i opartej na kulcie boga dobra i światła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) członek tradycyjnej społeczności zaratustriańskiej zamieszkującej głównie Indie;
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Parsanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) członkini tradycyjnej społeczności zaratustriańskiej zamieszkującej głównie Indie;
Wiktionary
(1.1) Cóż dopiero, gdy obok tych elegantów, ujrzałem siedzące w powozach, a wbrew etykiecie wschodniej nie zakryte woalem, piękne Parsanki, o cerze białej, rysach pociągłych, a ujmujących, o wielkich i wyrazistych czarnych oczach, którym długie rzęsy uroku dodawały.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Pars mos.
Wiktionary
astronomiczna jednostka długości równa ok. 3,262 roku świetlnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. miar. jednostka długości w astronomii, odległość, przy której paralaksa roczna jest równa 1 sekundzie łuku;
Wiktionary
Parsek – jednostka odległości używana w astronomii. Jest to odległość, dla której kąt paralaksy (równy połowie kąta całkowitej rocznej zmiany) położenia Ziemi widzianej prostopadle do płaszczyzny orbity wynosi 1 sekundę łuku. Parsek można równoważnie opisać jako odległość, z jakiej połowa wielkiej osi orbity ziemskiej (czyli 1 au) jest widoczna jako łuk (na firmamencie obserwującego) o długości 1 sekundy kątowej.
Wikipedia
(1.1) Odległości astronomiczne mierzone są w okolicy Układu Słonecznego w parsekach (lub latach świetlnych), pomiędzy zgrupowaniami gwiazd w Galaktyce – w kiloparsekach, a między galaktykami w Grupie Lokalnej – w megaparsekach.
Wiktionary
(1.1) skr. pc, daw. ps
Wiktionary
program dokonujący analizy danych wejściowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. program komputerowy wykonujący analizę składniową;
Wiktionary
IPA: ˈparsɛr, AS: parser
Wiktionary
rzecz. parsowanie n., sparsowanie n.
czas. parsować ndk., sparsować dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Sir Parsifal, Percival – według legend arturiańskich, jeden z towarzyszy króla Artura i jego rycerzy Okrągłego Stołu. Podobnie jak oni, poszukiwał Świętego Graala. Parsifal zakochał się w żonie króla Artura. Postać ta jest wzorem odwagi; jej pierwowzorem jest prawdopodobnie wojownik Peredur występujący u boku Artura najwcześniej, bo już w podaniach walijskich.
Wikipedia
(1.1) Lohengrin, główny bohater niemieckiej poezji z końca XIII w., był synem Parsifala i kolejnym, po swym ojcu, strażnikiem zamku Świętego Graala.
Wiktionary
IPA: parˈsʲifal, AS: parsʹifal
Wiktionary
regionalnie: dół w ziemi do przechowywania ziemniaków
SJP.pl
odgłos wydawany przez konie, powstały poprzez nagłe i silne wypuszczenie powietrza nozdrzami
SJP.pl
odgłos wydawany przez konie, powstały poprzez nagłe i silne wypuszczenie powietrza nozdrzami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gwałtownie wydmuchanie powietrza lub wyplucie wody
Wiktionary
czas. parsknąć
Wiktionary
1. gwałtownie wydmuchiwać powietrze nozdrzami lub wargami, wydając charakterystyczny odgłos; prychać;
2. potocznie o pojeździe, silniku, urządzeniu: wydawać charakterystyczny dźwięk przypominający odgłos, który towarzyszy wydmuchiwaniu powietrza nozdrzami lub wargami; prychać;
3. potocznie: mówić coś opryskliwie, ze złością; fuknąć, prychać;
4. potocznie: sykać, trzaskać, skwierczeć
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. parsknąć)
(1.1) prychać
(1.2) kichać
(1.4) pot. śmiać się
Wiktionary
1. gwałtownie wydmuchać powietrze nozdrzami lub wargami, wydając charakterystyczny odgłos; prychnąć;
2. potocznie o pojeździe, silniku, urządzeniu: wydać charakterystyczny dźwięk przypominający odgłos, który towarzyszy wydmuchiwaniu powietrza nozdrzami lub wargami; prychnąć;
3. potocznie: powiedzieć coś opryskliwie, ze złością; fuknąć, prychnąć;
4. potocznie: syknąć, trzasnąć, zaskwierczeć
SJP.pl
1. gwałtownie wydmuchać powietrze nozdrzami lub wargami, wydając charakterystyczny odgłos; prychnąć;
2. potocznie o pojeździe, silniku, urządzeniu: wydać charakterystyczny dźwięk przypominający odgłos, który towarzyszy wydmuchiwaniu powietrza nozdrzami lub wargami; prychnąć;
3. potocznie: powiedzieć coś opryskliwie, ze złością; fuknąć, prychnąć;
4. potocznie: syknąć, trzasnąć, zaskwierczeć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. parskać)
(1.1) dokonany od|parskać.
Wiktionary
(1.1) Słysząc sprośny żart, chciał zrobić oburzoną minę, ale nie wytrzymał i parsknął śmiechem.
Wiktionary
rzecz. parsknięcie n., parskanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) inform. dokonywanie analizy składniowej ciągu znaków w celu ustalenia jej struktury;
Wiktionary
(1.1) Polega wówczas na wczytywaniu ustalonej liczby symboli terminalnych przed zadecydowaniem, której reguły parsowania użyć.
Wiktionary
rzecz. parser mrz., sparsowanie n.
czas. parsować ndk., sparsować dk.
Wiktionary
w informatyce: analizować ciąg znaków w celu ustalenia jego struktury
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. sparsować)
(1.1) inform. dokonywać analizy składniowej ciągu znaków w celu ustalenia jego struktury i dalszego przetwarzania;
Wiktionary
(1.1) Przeglądarka parsuje dokument w języku HTML i po przetworzeniu wyświetla go w formie czytelnej dla użytkownika.
Wiktionary
rzecz. parser mrz., parsowanie n., sparsowanie n.
czas. sparsować dk.
Wiktionary
Parsowo (do 1945 r. niem.: "Parsow") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Biesiekierz.
Według danych z 31 grudnia 2005 r. wieś miała 304 mieszkańców.
Parsowo to miejscowość o charakterze turystycznym. Pobliski zabytkowy kościół. []
Wikipedia
portret typowy dla malarstwa ruskiego od końca XVI do początku XVIII w., początkowo malowany na drewnie, zbliżony techniką do ikon
SJP.pl
Parsuna (od łac. "persona") – nazwa portretów świeckich malowanych w Rosji od końca XVI do początków XVIII wieku
Parsuny wywodzą się z malarstwa ikonowego, korzystając z jego schematów przedstawieniowych i technik. W XVII w. pojawiły się bardziej realistyczne ujęcia postaci i tła, co wiązało się z oddziaływaniem z Rzeczypospolitej wzorców portretu sarmackiego. Terminem parsun określano także portrety ukraińskie oraz białoruskie.
Wikipedia
monoteistyczny odłam zaratusztrianizmu, wyznawany głównie w Indiach
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
pokrywać się parchem, brunatnymi strupami charakterystycznymi dla parchu; parszywieć
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Parszkowo (kaszb. "Parszkòwò" lub też "Pôrszkòwò", "Parzkòwò", niem. "Parschkau", dawniej "Parchowo", "Parskowo") – osada kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Krokowa. W najbliższej okolicy (na północy) znajdują się rezerwaty przyrody "Moroszka Bielawskiego Błota" i "Woskownica Bielawskiego Błota".
Wikipedia
Parszowice (niem. "Porschwitz") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lubińskim, w gminie Ścinawa. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.
We wsi był przystanek kolejowy Parszowice.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) od: parszywy
Wiktionary
(1.1) Tymczasem chodził od drzwi do drzwi, wciąż obijając sobie pięści o mur biurokracji i czując się coraz parszywiej, zupełnie jak żebrak.
Wiktionary
IPA: parˈʃɨvʲjɛ, AS: paršyvʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. parszywiec m., parch mos./mrz.
czas. parszywieć ndk.
przym. parszywy
Wiktionary
osoba parszywa, zła podła, czasami także dokuczliwa, złośliwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obraź. człowiek podły
Wiktionary
IPA: parˈʃɨvʲjɛt͡s, AS: paršyvʹi ̯ec
Wiktionary
czas. parszywieć ndk.
przym. parszywy
przysł. parszywie
rzecz. parch mos./mrz.
Wiktionary
(1.1) bydlę, gnida, łajdak, łotr, łachudra, kanalia, menda, padalec, plugawiec, skurczybyk, sobaka, swołocz, szuja, szubrawiec
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: parszywie
SJP.pl
1. stawać się osobą parszywą, złą, podłą, czasami także dokuczliwą, złośliwą;
2. pokrywać się parchem, brunatnymi strupami charakterystycznymi dla parchu; parszeć
SJP.pl
→ parszywy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest parszywe; cecha tych, którzy są parszywi
Wiktionary
rzecz. parch m.
przym. parszywy
przysł. parszywie
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: parszywy; bardziej parszywy
SJP.pl
1. okryty parchami, mający parchy;
2. nędzny; podły; lichy; zły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. podły, zły, nędzny
Wiktionary
(1.1) Co za parszywy tchórz!
Wiktionary
IPA: parˈʃɨvɨ, AS: paršyvy
Wiktionary
rzecz. parszywiec m., parch mos./mrz.
czas. parszywieć ndk.
przysł. parszywie
Wiktionary
(1.1) odrażający, obrzydliwy, ohydny, podły, nędzny, szkaradny, szubrawy
(1.2) parchaty
Wiktionary
Parszów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie starachowickim, w gminie Wąchock. Ma status sołectwa.
Był wsią biskupstwa krakowskiego w województwie sandomierskim w ostatniej ćwierci XVI wieku.
W latach 1954–1972 wieś był siedzibą gromady Parszów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
dotyczący Parsęty, rzeki na Pobrzeżu Bałtyckim
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Parsętą, dotyczący Parsęty
Wiktionary
rzecz. Parsęta ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w województwie zachodniopomorskim;
Wiktionary
Parsęta (dawniej "Prośnica", Persante) – rzeka Pobrzeży Południowobałtyckich, w północno-zachodniej Polsce, w woj. zachodniopomorskim, o długości 139 km.
Dorzecze Parsęty obejmuje obszar 3151 km².
Głównym dopływem rzeki (prawym) jest Radew, która uchodzi do Parsęty w Karlinie.
Wikipedia
(1.1) Do Parsęty uchodzi rzeka Radew.
Wiktionary
IPA: parˈsɛ̃nta, AS: parsẽnta
Wiktionary
rzecz. Parsęcko n.
przym. parsęcki
Wiktionary
(1.1) Prośnica
Wiktionary
1. grube płótno konopne lub lniane;
2. taśma pleciona ze szpagatu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. mieszkaniec starożytnej Partii
Wiktionary
(1.1) Plutarch twierdzi, że Part imieniem Promaxatres zabił Krassusa, Dion zaś przytacza sugestię, jakoby został on w rzeczywistości zabity przez własnych ludzi (…)
(1.1) Na razie wystarczało im, że zginęły setki Hindusów, a żaden Part.
Wiktionary
rzecz. partyjski mrz., Partia ż.
przym. partyjski
Wiktionary
skrót od: partykuła
SJP.pl
partaczy; potocznie:
1. wykonany nieumiejętnie, niedokładnie, niestarannie;
2. wykonujący swoją pracę nieumiejętnie, niedokładnie, niestarannie
SJP.pl
coś, co zostało wykonane niestarannie, nieudolnie; partanina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) coś źle zrobione
Wiktionary
rzecz. partacz mos., partaczka ż.
czas. partaczyć, spartaczyć
Wiktionary
osoba robiąca coś źle, nieudolnie; fuszer, knociarz, patałach, brakorób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. kiepski pracownik (zwłaszcza rzemieślnik), wykonujący niefachowo, niedbale, niechlujnie swoją pracę
(1.2) daw. w średniowieczu rzemieślnik wykonujący pracę ubocznie i nielegalnie jako niezrzeszony w istniejącym cechu;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Ten fryzjer partacz zrobił mi schodki z tyłu głowy.
Wiktionary
IPA: ˈpartat͡ʃ, AS: partač
Wiktionary
rzecz. partactwo n., partanina ż.
:: fż. partaczka ż.
czas. partaczyć ndk., spartaczyć dk.
przym. partacki
przysł. partacko
Wiktionary
(1.1) brakorób, chałturnik, brakoróbca, fuszer, niedbaluch, tandeciarz; gw. Górny Śląsk bazger, ciachrocz, complok, dudra, pyprok; gw. Śląsk Cieszyński niszczyż
(1.2) szturarz, przeszkodnik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|partaczyć.
Wiktionary
czas. partaczyć, spartaczyć
Wiktionary
kobieta robiąca coś źle, nieudolnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta partacząca coś
Wiktionary
rzecz. partactwo n., partanina ż.
:: fm. partacz m.
czas. partaczyć ndk., spartaczyć dk.
przym. partacki
przysł. partacko
Wiktionary
robić coś źle, nieudolnie, wykonywać coś niezgodnie ze wcześniej przyjętym planem, czego skutkiem są późniejsze straty; partolić
SJP.pl
robić coś źle, nieudolnie, wykonywać coś niezgodnie ze wcześniej przyjętym planem, czego skutkiem są późniejsze straty; partolić
SJP.pl
czasownik
(1.1) robić coś byle jak, nieudolnie, źle
Wiktionary
(1.1) Był tak nieudolny, że partaczył każdą robotę.
Wiktionary
IPA: parˈtat͡ʃɨt͡ɕ, AS: partačyć
Wiktionary
czas. spartaczyć
rzecz. partaczenie n., partaczka ż., partacz, partanina, partactwo
przym. partacki
przysł. partacko
Wiktionary
(1.1) fuszerować, knocić, partolić
Wiktionary
1. słabo płatne zajęcie, praca;
2. coś, co zostało wykonane niestarannie, nieudolnie; partactwo
SJP.pl
zdrobnienie od: partanina
SJP.pl
pieśni pisane przeznaczone dla chórów dziewczęcych niegdyś istniejących w starożytnej Grecji
SJP.pl
przymiotnik od: partenogeneza; przypominający rozwój zarodka z jaja, które nie zostało zapłodnione, charakterystyczny dla tego procesu, odnoszący się do niego
SJP.pl
rozwój zarodka z jaja niezapłodnionego; dzieworództwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. rozmnażanie z niezapłodnionej komórki jajowej;
Wiktionary
Partenogeneza (z greckiego "παρθενος", „dziewica” oraz "γενεσις" „narodziny”), dzieworództwo – odmiana rozmnażania traktowana najczęściej jako płciowa (z powodu udziału gamety) pomimo braku zapłodnienia, polegająca na rozwoju osobników potomnych z komórki jajowej bez udziału plemnika. W botanice jest rodzajem apomiksji, utraty zdolności do rozmnażania płciowego – amfimiksji.
Wikipedia
rzecz. partenogeniczność ż.
przym. patenogeniczny, partenogenetyczny
przysł. partenogenicznie, partenogenetycznie
Wiktionary
(1.1) dzieworództwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co partenogeniczne
Wiktionary
rzecz. partenogeneza ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z partenogenezą, dotyczący partenogenezy
Wiktionary
wytwarzanie przez roślinę owoców pozbawionych nasion w sposób naturalny (np. u bananowca) bądź wywoływane sztucznie u roślin uprawnych
SJP.pl
Pa
Wikipedia
przymiotnik od: partenokarpia; charakterystyczny dla pozbawionych nasion owoców wytwarzanych przez rośliny, odnoszący się do tych owoców lub procesu ich wytwarzania
SJP.pl
Nie mylić z: Panteon.
Partenon (gr. Παρθενών, "Parthenṓn") – świątynia poświęcona Atenie Partenos (pol. Atenie Dziewicy) na akropolu ateńskim, wzniesiona w połowie V w. p.n.e. według planów Iktinosa i Kallikratesa pod nadzorem Fidiasza, który wykonał również elementy rzeźbiarskie.
Wikipedia
1. najniższa kondygnacja naziemna
2. w sporcie: pozycja zapaśnicza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kondygnacja budynku położona tuż nad ziemią
(1.2) niskie położenie ciała – w sporcie, tańcu itp.
(1.3) najniższa i położona najbliżej pałacu reprezentacyjna część ogrodu francuskiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Moja babcia mieszka na parterze.
Wiktionary
IPA: ˈpartɛr, AS: parter
Wiktionary
rzecz. parterówka ż., parterak m., parterowość ż.
przym. parterowy
Wiktionary
potocznie: dom parterowy
SJP.pl
przymiotnik od: parter; znajdujący się na parterze, mający, składający się tylko z jednego poziomu lub w jakiś inny sposób związany z parterem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nie mający pięter
(1.2) znajdujący się na parterze
(1.3) znajdujący się na parterze widowni
(1.4) ogrod. rosnący na parterze kwiatowym
Wiktionary
(1.1) Wokół zabudowa miejska, domy przeważnie parterowe, ze zdobionymi obramowaniami okien i firaneczkami nadokiennymi.
Wiktionary
IPA: ˌpartɛˈrɔvɨ, AS: parterovy
Wiktionary
rzecz. parter
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) budynek posiadający jedną kondygnację tuż nad ziemią
Wiktionary
rzecz. parter mrz.
Wiktionary
dawniej:
1. nuty, partytura; partesy;
2. grzeczność, łaskawość;
3. księga z zapisanymi odrębnie partiami głosów kompozycji; księga głosowa
SJP.pl
dawniej: nuty, partytura; partes
SJP.pl
[czytaj: parteNEZ] francuska rasa bydła
SJP.pl
1. część stanowiąca kawałek jakiejś całości;
2. część zawodów, gry sportowej lub towarzyskiej; runda;
3. organizacja polityczna mająca własny program i dążąca do jego realizacji;
4. odpowiedni kandydat lub kandydatka do małżeństwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. partia polityczna.
(1.2) przest. stronnictwo, ugrupowanie, grupa osób powiązanych ze sobą w jakiś sposób
(1.3) hand. określona ilość czegoś dostarczanego, wysyłanego, itp., zwykle towarów; określona ilość jakiejś produkcji wytworzonej na fabryce, w przedsiębiorstwie
(1.4) muz. fragment utworu przeznaczony do wykonywania przez odpowiednią grupę instrumentów, wykonawców
(1.5) przest. kandydat na męża; kandydatka na żonę
(1.6) szach. karc. w niektórych grach: rozgrywka, mecz
(1.7) pot. hist. Polska Zjednoczona Partia Robotnicza (PZPR)
(1.8) hist. daw. oddział partyzancki, nieregularny oddział zbrojny;
(1.9) hist. daw. doraźnie zorganizowany oddział jazdy z okresu I Rzeczypospolitej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nigdy nie należałem do żadnej partii.
(1.3) Do sklepu dotarła nowa partia towarów.
(1.4) Bardzo mi się podobała partia tego wysokiego aktora.
(1.5) Proponuję państwu małżeństwo ich córka z moim synem: on jest dla niej świetną partią.
(1.6) Z sześciu partii wygraliśmy tylko jedną.
(1.7) Miał trudności z otrzymaniem talonu na malucha, chociaż należał do partii.
(1.8) Partie powstańcze w 1863 roku były znacznie gorzej uzbrojone i wyszkolone niż regularne wojska rosyjskie.
(1.9) Dowódcą partii sformowanej z kilku chorągwi był regimentarz mianowany przez hetmana.
Wiktionary
IPA: ˈpartʲja, AS: partʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. partyjniak m., partyjniactwo n., partyzant m., partyzantka ż.
:: zdrobn. partyjka
przym. partyjny, bezpartyjny, wewnątrzpartyjny, partyjniacki, partyzancki, ponadpartyjny
czas. upartyjnić
Wiktionary
(1.1) ugrupowanie, stronnictwo
(1.2) grupa
(1.3) seria
(1.4) rola
(1.8) oddział
Wiktionary
[czytaj: partic-ipium] w językoznawstwie: imiesłów
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) M., B. i W. lm. od: partia
Wiktionary
IPA: ˈpartʲjɛ, AS: partʹi ̯e
Wiktionary
potocznie: rządy partii politycznych
SJP.pl
utwór muzyczny złożony z kilku kontrastujących ze sobą części o charakterze tanecznym, biesiadnym; suita
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek
(1.1) muz. z podziałem na głosy
Wiktionary
1. współuczestnik w jakimś przedsięwzięciu, współrozmówca albo pomocnik w grze, doradca;
2. osoba, którą można traktować jak równą sobie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) współuczestnik w grze, rozmowie, zabawie lub przedsięwzięciu
(1.2) osoba, którą traktuje się jak równą sobie
(1.3) osoba, z którą pozostaje się w związku (hetero- lub homoseksualnym)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Napuszył się cały i tanecznym krokiem ruszył w kierunku samicy, która stała spokojnie, czekając z zainteresowaniem na popis potencjalnego partnera.
Wiktionary
IPA: ˈpartnɛr, AS: partner
Wiktionary
rzecz. partnerstwo n., partnerowanie n.
:: fż. partnerka ż.
czas. partnerować ndk.
przym. partnerski
przysł. partnersko, po partnersku
Wiktionary
1. współuczestniczka w jakimś przedsięwzięciu, współrozmówczyni albo pomocniczka w grze, doradczyni;
2. kobieta, którą można traktować jak równą sobie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: partner
(1.2) kobieta w związku
Wiktionary
IPA: partˈnɛrka, AS: partnerka
Wiktionary
rzecz. partnerstwo n., partnerowanie n.
:: fm. partner mos.
czas. partnerować ndk.
przym. partnerski
przysł. partnersko, po partnersku
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|partnerować.
Wiktionary
rzecz. partner m., partnerka ż., partnerstwo n., partnerskość ż.
czas. partnerować ndk.
przym. partnerski
przysł. po partnersku, partnersko
Wiktionary
być partnerem kogoś, być przy kimś pomagając mu, towarzyszyć komuś, dotrzymywać komuś towarzystwa
SJP.pl
odnoszący się do bycia partnerem, przedsięwzięć podejmowanych przez partnerów lub czynności wykonywanych przy partnerze, charakterystyczny, typowy dla partnerów, partnerstwa
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) oparty na partnerstwie
Wiktionary
(1.1) Mnie i siostrę zawsze łączyły bliskie stosunki, ale z powodu różnicy wieku była dla mnie kimś bardziej jak ciocia, chociaż w ciągu ostatnich kilku lat nasza relacja zmieniła się i stała się bardziej partnerska.
Wiktionary
rzecz. partnerstwo n., partner m., partnerka ż., partnerowanie n.
czas. partnerować
przysł. partnersko, po partnersku
Wiktionary
bycie partnerem kogoś, towarzyszenie komuś, dotrzymywanie komuś towarzystwa, współuczestnictwo w czymś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) równe traktowanie siebie nawzajem, bycie partnerami
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie było między mną a rodzicami partnerstwa, nie zwierzałam się im.
(1.1) Jesteśmy partnerami i to wymaga partnerstwa w życiu. Nie mogę sobie wyobrazić, że mój mąż pracuje po dziesięć godzin dziennie.
Wiktionary
rzecz. partner m., partnerka ż., partnerowanie n.
przym. partnerski
przysł. partnersko, po partnersku
Wiktionary
robić coś źle, nieudolnie, wykonywać coś niezgodnie ze wcześniej przyjętym planem, czego skutkiem są późniejsze straty; partaczyć
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) robić coś źle
Wiktionary
cząstka elementarna będąca składnikiem hadronów (mezonów i barionów)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik
(1.1) organizator partyjny, sekretarz grupy partyjnej
Wiktionary
mieszkańcy starożytnej prowincji Partia
SJP.pl
(r. męski) osoba robiąca coś źle, nieudolnie; partacz
SJP.pl
impreza, zabawa, przyjęcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. przyjęcie towarzyskie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dziś nie mogę, idę na party.
Wiktionary
IPA: ˈpartɨ, AS: party
Wiktionary
(1.1) impreza, przyjęcie, biba, bibka
Wiktionary
1. pewna część, wyróżniony fragment komputerowego dysku twardego;
2. dawniej: partytura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) inform. wydzielona część dysku fizycznego umożliwiająca utworzenie dysku logicznego;
Wiktionary
Partycja – wydzielony logiczny obszar dysku twardego, który może być sformatowany przez system operacyjny w odpowiednim systemie plików. Niekiedy określenie partycja odnosi się do wydzielonego zasobu innego niż dysk na przykład partycja jako wydzielony logiczny komputer (PR/SM) lub partycjonowanie przełączników Fiber Channel lub ESCON Director.
Wikipedia
rzecz. partycjonowanie n.
Wiktionary
w informatyce: dzielić (dysk twardy) na partycje
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
branie w czymś udziału; udział, uczestnictwo
SJP.pl
Partycypacja (z łaciny "particeps" - biorący udział, z ang. "participation" – uczestniczenie) – uczestnictwo, udział jednostek w większej grupie, formacji, projekcie czy instytucji.
Pojęcie związane z sektorem pracy (partycypacja pracownicza, udział w zarządzaniu przedsiębiorstwem, udział w procedurach decyzyjnych) oraz z teoriami demokracji (udział ludności w podejmowaniu decyzji politycznych i ekonomicznych, współpraca między instytucjami a społeczeństwem, podział władzy).
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który polega na udziale we wspólnym przedsięwzięciu zarówno ponosząc koszty, jak i czerpiąc zyski
Wiktionary
rzecz. partycypowanie n., partycypant m., partycypantka ż.
czas. partycypować ndk.
przysł. partycypacyjnie
Wiktionary
osoba ponosząca wspólnie z kimś koszty jakiegoś przedsięwzięcia lub mająca udział w zyskach płynących z jakiegoś przedsięwzięcia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) uczestniczenie we wspólnym przedsięwzięciu, najczęściej gospodarczym
Wiktionary
rzecz. partycypacja ż., partycypant m.
czas. partycypować ndk.
przym. partycypacyjny
Wiktionary
(1.1) uczestniczenie
Wiktionary
współdzielić koszty albo zyski; uczestniczyć
SJP.pl
zdrobnienie od: partyjka
SJP.pl
1. krótka partia, część zawodów, gry sportowej lub towarzyskiej;
2. niewielka partia, organizacja polityczna, w skład której wchodzi niewiele członków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: partia
(1.2) lekceważąco o partii politycznej
(1.3) mała partia, rozgrywka w jakąś grę towarzyską
Wiktionary
IPA: parˈtɨjka, AS: partyi ̯ka
Wiktionary
rzecz. partyjny mos., partia ż., partyjeczka ż., partyjniak m., partyjniaczka ż., partyjność ż., bezpartyjność ż., bezpartyjny mos.
czas. upartyjnić, upartyjniać, odpartyjnić, odpartyjniać
przym. partyjny, partyjniacki, bezpartyjny
Wiktionary
(1.1) partyjeczka
Wiktionary
członkini partii
SJP.pl
pejoratywnie: kierowanie się wyłącznie interesem własnej partii; partyjnictwo
SJP.pl
osoba należąca do partii komunistycznej; partyjnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) lekcew. albo pogard. działacz partyjny
Wiktionary
(1.1) Twoje zdrowie, Rudolf! – Naczelnik wzniósł kieliszek w górę. Partyjniak zrobił to samo.
Wiktionary
rzecz. partyjny mos., partyjność ż., partyjka ż., partia ż.
przym. partyjny
Wiktionary
pejoratywnie: kierowanie się wyłącznie interesem własnej partii; partyjniactwo
SJP.pl
osoba należąca do partii komunistycznej; partyjniak
SJP.pl
podzielność na partie, części lub powiązanie z organizacją polityczną, programem takiej organizacji i jej obowiązkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przynależność do partii
(1.2) cecha tego, co partyjne
(1.3) zależność od partii
Wiktionary
rzecz. partia ż., partyjka ż., partyjny m., partyjniak m.
przym. partyjny
Wiktionary
związany z partią, dotyczący partii, należący do partii (np. działacz partyjny, dyscyplina partyjna)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z partią polityczną, dotyczący partii politycznej
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przed 1989 r.: członek rządzącej partii komunistycznej
Wiktionary
(1.1) Był zbyt wysoko postawionym dygnitarzem partyjnym szczebla wojewódzkiego i gmina to nie był jego poziom.
(2.1) Informacje czerpał z radia francuskiego i telefonów od partyjnych przyjaciół.
Wiktionary
IPA: parˈtɨjnɨ, AS: partyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. partia ż., partyjka ż., partyjniactwo n., partyjniak m., partyjniaczka ż., upartyjnianie n., upartyjnienie n., partyjność ż.
czas. upartyjnić, upartyjniać ndk., upartyjniać dk.
przym. partyjniacki
przysł. partyjnie
Wiktionary
(2.1) pot. partyjniak
Wiktionary
przymiotnik od: Partia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Partami lub Partią, dotyczący Partów lub Partii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język partyjski;
Wiktionary
(1.1) Po drodze rozstawię konie partyjskie i w każdy dzień wolny będę przy tobie, póki powrotu sobie nie wyproszę.
Wiktionary
rzecz. Part mos., Partia ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. duża pajda
Wiktionary
Partyka – nazwisko używane w Polsce.
Na początku lat 90. XX wieku nosiło je w Polsce 6925 pełnoletnich osób. Najwięcej w dawnym woj. tarnobrzeskim (947 osób), katowickim (481 osób) i wrocławskim (353 osoby).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co partykularne
Wiktionary
przym. partykularny
przysł. partykularnie
Wiktionary
1. taki, który charakteryzuje się partykularyzmem - postawą cechującą się preferowaniem spraw dotyczących wybranej grupy społecznej lub regionu z pominięciem spraw ogółu; aspołeczny;
2. ograniczony do pewnej części kraju, dążący do uniezależnienia od centrum kraju; prowincjonalny, miejscowy, regionalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający na względzie korzyść własnego środowiska, regionu itp., a nie ogółu
Wiktionary
rzecz. partykularność ż.
Wiktionary
osoba dbająca o własne interesy lub interesy swojego środowiska z pominięciem interesów ogółu
SJP.pl
taki, który dotyczy partykularysty, uwzględnia tylko swój własny interes, dba o własne interesy z pominięciem interesów ogółu
SJP.pl
rzadko: dbanie o interesy własne, swojego środowiska itp., z pominięciem interesów ogółu
SJP.pl
postawa cechująca się preferowaniem spraw własnych, dotyczących wybranej grupy społecznej lub regionu z pominięciem spraw ogółu
SJP.pl
Partykularyzm – stanowisko, zgodnie z którym ośrodki władzy i administracji nie uwzględniają całokształtu interesów określonego społeczeństwa czy państwa, ignorując potrzebę jego harmonijnego rozwoju gospodarczego lub kulturalnego, dbając jedynie o interesy własne, najczęściej własnej grupy interesu. Stronnicze decyzje podejmowane są wówczas na korzyść pewnych regionów kraju lub określonych grup społecznych, a pozostałe regiony są spychane na dalszy plan.
Wikipedia
1. nadawać czemuś cechy partykularyzmu;
2. rzadko: myśleć, działać w duchu partykularyzmu;
3. rzadko: myśleć, działać w duchu zaściankowości, prowincjonalizmu
SJP.pl
lekceważąco: miejscowość bez od uczelni, szkół lub innych tego typu placówek, będąca także częściowo odcięta od spraw i problemów własnych mieszkańców
SJP.pl
w językoznawstwie:
1. nieodmienna część mowy pełniąca pomocniczą rolę w zdaniu, polegającą na modyfikacji sensu wyrazu lub wypowiedzi, np. no, niech, bądź, by;
2. partykuła wzmacniająca - partykuła, która wzmacnia znaczenie innego wyrazu, wyrażenia lub zdania, np. -że (po samogłoskach: -ż)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gram. nieodmienna i niesamodzielna część mowy wyrażająca, uwydatniająca pytanie, rozkaz, zaprzeczenie, życzenie, np. bym, byście, -li, -ż, -że, nie, czy, niech;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Odróżnienie partykuły od innych części mowy może czasem sprawiać trudność.
Wiktionary
IPA: ˌpartɨˈkuwa, AS: partykuu̯a
Wiktionary
przym. partykułowy
Wiktionary
przymiotnik od: partykuła; związany z partykułą, mający partykułę, charakterystyczny, typowy dla tej nieodmiennej części mowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) gram. związany z partykułą
Wiktionary
(1.1) Partykułowe i zaimkowe funktory pytajne rzadko występują w swej „czystej” postaci.
Wiktionary
IPA: ˌpartɨkuˈwɔvɨ, AS: partykuu̯ovy
Wiktionary
rzecz. partykuła ż., partykułowość ż.
przysł. partykułowo
Wiktionary
1. szczegółowy spis nut dla zespołowego utworu muzycznego
2. teatr. egzemplarz sztuki teatralnej z naniesionymi uwagami reżysera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. szczegółowy zapis nutowy całości utworu muzycznego z założenia przeznaczony do wykonywania przez wiele instrumentów, uporządkowanych według powszechnie przyjętej kolejności jedna partia pod drugą;
(1.2) teatr. egzemplarz sztuki teatralnej, opatrzony komentarzami reżysera lub inscenizatora odnośnie wystawienia dzieła
(1.3) film. zapis filmu z użyciem obrazów i tekstu, uwzględniający długości całości i poszczególnych ujęć, ustawień kamery, postaci i scenografii, warstwę słowną, muzyczną, efektów akustycznych, specjalnych itp., sporządzany m.in. w celach naukowo-badawczych, dydaktycznych i szkoleniowych
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) W partyturach widzi się porządek. U góry strony zapisywane są partie instrumentów o wysokim brzmieniu, niżej tych o niższym, aż do najniższych.
Wiktionary
IPA: ˌpartɨˈtura, AS: partytura
Wiktionary
przym. partyturowy
Wiktionary
(1.1) daw. partycja, skr. part.
(1.2) partytura teatralna
(1.3) partytura filmowa
Wiktionary
przymiotnik od: partytura; będący szczegółowy spisem nut dla zespołowego utworu muzycznego lub egzemplarzem sztuki teatralnej z naniesionymi uwagami reżysera
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. przym. od partytura
(1.2) teatr. przym. od partytura
(1.3) film. przym. od partytura
Wiktionary
IPA: ˌpartɨtuˈrɔvɨ, AS: partyturovy
Wiktionary
rzecz. partytura ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gram. przypadek określający część czegoś (pytania: kogo? czego?); w języku fińskim również po liczebnikach
Wiktionary
dopełniacz partytywny: dopełniacz wskazujący na część całości; dopełniacz cząstkowy, częściowy
SJP.pl
broń biała mająca postać trzymetrowego drzewca, na którym osadzono szeroki i obosieczny grot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. wojsk. broń drzewcowa o długim, zwężonym, obosiecznym grocie z bocznymi rozgałęzieniami, używana jako broń piechoty w zachodniej Europie od XV wieku, później, od XVII w. jako broń straży i oznaka oficerów piechoty;
Wiktionary
Partyzana – broń drzewcowa o obosiecznym grocie, mającym u nasady dwa rozgałęzienia o kształcie skrzydeł lub półksiężyca[]. W XVII wieku przekształciła się w typ broni znany jako szponton.
Używana na zachodzie Europy w XV wieku jako broń bojowa piechoty, w XVII wieku stała się bronią paradną: oznaką godności oficerskiej oraz bronią straży pałacowych.
Wikipedia
IPA: ˌpartɨˈzãna, AS: partyzãna
Wiktionary
rzecz. partyzant m., partyzantka ż.
przym. partyzancki
przysł. partyzancko
Wiktionary
(1.1) bardyzana, kapralski kij
Wiktionary
osoba walcząca w partyzantce
SJP.pl
Partyzanci (z fr. "partisans") – nieregularna formacja zbrojna działająca w ramach ruchu oporu, warunkowo zaliczana do sił zbrojnych danego państwa.
Wikipedia
1. związany z partyzantami lub partyzantką (np. oddział partyzancki);
2. potocznie: działający samowolnie i nieprofesjonalnie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z partyzantką i partyzantami
przymiotnik jakościowy
(2.1) działający samowolnie, nielegalnie lub nieprofesjonalnie
Wiktionary
(1.1) Pod pseudonimem „Meteor” walczył w kilku oddziałach partyzanckich.
(2.1) W światku reklamy nielegalnie rozklejane plakaty określa się mianem marketingu partyzanckiego…
Wiktionary
IPA: ˌpartɨˈzãnt͡sʲci, AS: partyzãncʹḱi
Wiktionary
rzecz. partyzana ż., partia ż., partyzant m., partyzantka ż.
przysł. po partyzancku
Wiktionary
osoba walcząca w partyzantce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. uczestnik konspiracyjnej walki zbrojnej na tyłach nieprzyjaciela; żołnierz oddziału partyzanckiego
(1.2) hist. żołnierz walczący w wojnie podjazdowej
(1.3) hist. polit. członek nieformalnej frakcji wewnątrz PZPR, której liderem był Mieczysław Moczar;
Wiktionary
(1.1) Francuscy spadochroniarze już w zeszłym roku powstrzymali ofensywę partyzantów na Ndżamenę, także teraz francuskie śmigłowce wspierały czadyjską armię w walkach z rebeliantami.
Wiktionary
IPA: parˈtɨzãnt, AS: partyzãnt
Wiktionary
rzecz. partia ż., partyzantka ż., partyzana ż.
przym. partyzancki
przysł. partyzancko
Wiktionary
1. zbrojna walka przeciwko okupantowi prowadzona nieregularnie, poprzez podjazdowe ataki, dywersję itp.
2. oddziały partyzanckie
3. pot. kobieta partyzant
4. pot. działalność prowadzona na własną rękę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. forma walki zbrojnej z ukrycia
(1.2) przen. niezorganizowana działalność prowadzona na własną rękę
(1.3) oddziały partyzantów
(1.4) kobieta partyzant
(1.5) daw. kobieta opowiadająca się za czym
Wiktionary
rzecz. partyzana ż., partyzant mos., partia ż.
przym. partyzancki
Wiktionary
(1.1) wojna partyzancka
(1.3) chłopcy z lasu
(1.5) stronniczka, zwolenniczka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
mający parę dni, trwający parę dni itp.; parodniowy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mający parę miesięcy, trwający parę miesięcy itp.; paromiesięczny
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) muz. częsty wypełniacz w piosenkach
Wiktionary
trwający paręset lat, mający paręset lat; parosetletni
SJP.pl
mający długość paruset metrów, wynoszący paręset metrów
SJP.pl
składający się z paruset stronic
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liczący paręset stron, składający się z paruset stron
Wiktionary
(1.1) Nie miała szans na wydanie i nigdy nie wyszła przygotowana przeze mnie w owych latach parusetstronicowa książka o albańskim stalinizmie.
Wiktionary
IPA: ˌparusɛtstrɔ̃ɲiˈt͡sɔvɨ, AS: parusetstrõńicovy
Wiktionary
(1.1) kilkusetstronicowy
Wiktionary
Paruszewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie słupeckim, w gminie Strzałkowo.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Paruszowice (niem. "Baumgarten")– wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie kluczborskim, w gminie Byczyna.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.
Wikipedia
trwający parę tygodni, mający parę tygodni; parotygodniowy
SJP.pl
liczący parę tysięcy czegoś; parotysięczny
SJP.pl
trwający parę wieków, mający parę wieków; parowiekowy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
według Nowego Testamentu: powtórne przyjście Chrystusa na świat przed Sądem Ostatecznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. w chrześcijaństwie: ponowne przyjście Chrystusa na świat,
(1.2) hist. oficjalna wizyta władcy w świecie hellenistycznym w okresie III w. p.n.e. - II w. n.e.
Wiktionary
Paruzja, Dzień Pański, Drugie przyjście (z gr. παρουσία, obecność, przyjście, pojawienie się) – według Nowego Testamentu zapowiadany przez proroków powrót Chrystusa na świat w chwale pod koniec dziejów, jako triumfatora nad złem, wskrzesiciela umarłych i sędziego świata. Jej źródłami biblijnymi są wypowiedzi Jezusa w ewangeliach (głównie Mt 24, Mk 13 i Łk 21), komentarze św. Pawła z Tarsu i Apokalipsa św. Jana.
Wikipedia
IPA: paˈruzʲja, AS: paruzʹi ̯a
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. pierwsza klasa w szkołach pijarskich
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) rel. w tradycji żydowskiej – neutralny, nie będący pożywieniem ani mięsnym, ani mlecznym
Wiktionary
(1.1) Wszystkie produkty parwe można łączyć i z mięsem, i z mlekiem.
Wiktionary
człowiek, który dorobił się majątku niekoniecznie ciężką pracą, lecz wykorzystując koneksje, układy, starający się naśladować zamożne warstwy społeczeństwa; dorobkiewicz; nuworysz; nowobogacki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. pejor. osoba, która dostała się do wyższych sfer i nieudolnie próbuje je naśladować
Wiktionary
IPA: parˈvɛ̃ɲuʃ, AS: parvẽńuš
Wiktionary
rzecz. parweniuszostwo n.
:: fż. parweniuszka ż.
przym. parweniuszowski
Wiktionary
(1.1) dorobkiewicz, nowobogacki, nuworysz
Wiktionary
kobieta, która dorobiła się majątku niekoniecznie ciężką pracą, lecz wykorzystując koneksje, układy, starająca się naśladować zamożne warstwy społeczeństwa; nuworyszka; nowobogacka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. pejor. kobieta, która dostała się do wyższych sfer i nieudolnie próbuje je naśladować
Wiktionary
rzecz. parweniusz mos.
Wiktionary
zarabianie dużych sum pieniężnych niekoniecznie ciężką pracą, lecz wykorzystując koneksje, układy, zyski i skutki będące efektem takich działań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. pejor. cecha osób, które dostały się do wyższych sfer i nieudolnie próbują je naśladować
Wiktionary
rzecz. parweniusz mos.
Wiktionary
przymiotnik od: parweniusz (np. parweniuszowskie maniery, parweniuszowski charakter); nowobogacki; nuworyszowski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nowobogacki, nuworyszowski
Wiktionary
(1.1) Opuściła Warszawę, która, jak stwierdziła, wydawała jej się parweniuszowska i jesienią mieszkała już w skromnej stancji na Łyczakowskiej.
Wiktionary
IPA: ˌparvɛ̃ɲuˈʃɔfsʲci, AS: parvẽńušofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. parweniusz m.
Wiktionary
zakaźna choroba bakteryjna psów i kotów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wet. zakaźna choroba psów wywoływana przez parwowirusa psiego;
Wiktionary
(1.1) Przyjmuje się, że psy dorosłe przechodzą parwowirozę w zasadzie bezobjawowo.
Wiktionary
przymiotnik od: Paros (grecka wyspa na Morzu Egejskim oraz największe miasto na tej wyspie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Paros, dotyczący Paros
Wiktionary
rzecz. Paros
Wiktionary
mit. gr. jeden z bohaterów Iliady, syn Hekuby i króla Troi, Priama; Aleksander
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. królewicz trojański, syn Priama i Hekuby, sędzia w sporze o jabłko niezgody, ukochany Heleny;
(1.2) rzad. imię|polski|m.;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) astr. planetoida o numerze katalogowym 3317;
(2.2) geogr. wieś w województwie warmińsko-mazurskim;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Uprowadzenie Heleny przez Parysa było przyczyną wojny trojańskiej.
Wiktionary
IPA: ˈparɨs, AS: parys
Wiktionary
rzecz. Parzysz m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Paryż (stolica Francji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Paryżem, dotyczący Paryża
Wiktionary
(1.1) Kiedy powróciłam z matką do Włocławka w paryskim kostiumie i nancejskim kapeluszu, pogodzona z Goncourtami i z szarością Luwru, byłam obywatelką świata.
(1.1) Staje się jasne, że celów klimatycznego porozumienia paryskiego, do którego zobowiązały się niemal wszystkie rządy, nie da się osiągnąć bez ograniczenia spożycia produktów pochodzenia zwierzęcego.
Wiktionary
IPA: paˈrɨsʲci, AS: parysʹḱi
Wiktionary
rzecz. Paryż mrz., paryżanin mos., paryżanka ż., Paryżewo n.
przym. podparyski
przysł. parysko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób paryski, po parysko
Wiktionary
(1.1) Chyba po raz pierwszy Anglicy wyzbyli się snobistycznej powściągliwości i oto pokazywali Londyn nowoczesny, pogodny, barwny, hej, niemalże parysko roześmiany.
Wiktionary
rzecz. Paryż mrz.
przym. paryski
Wiktionary
przymiotnik od: Parysów; charakterystyczny dla Parysowa, odnoszący się w jakiś sposób do tej miejscowości i gminy
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Parysa lub z nim związany
SJP.pl
1. wieś w Polsce;
2. osiedle w Warszawie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od parytet
Wiktionary
rzecz. parytet m.
Wiktionary
1. ekon. stosunek wymienny (np. walut)
2. parytet złota - zawartość czystego złota w jednost. wymiennej stanowiąca podstawę kursu
3. praw. zrównanie ze sobą różnych podmiotów
4. społ. zrównanie warunków życia, dochodów pewnych grup ludności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zasada równości proporcji dwóch lub więcej wielkości, określana prawnie a priori;
Wiktionary
Parytet (łac. "paritas" – równość) – zasada równości proporcji dwóch lub więcej wielkości, określana prawnie "a priori".
Wikipedia
IPA: paˈrɨtɛt, AS: parytet
Wiktionary
przym. parytetowy
rzecz. parytecik mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: parytet; charakterystyczny dla parytetu, wyznaczający parytet lub w jakiś inny sposób związany z parytetem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. parasol
Wiktionary
stolica Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica i największe miasto Francji, położone nad Sekwaną, w północnej części kraju;
(1.2) geogr. miejscowość w Polsce w województwie opolskim;
(1.3) geogr. miejscowość w Polsce w województwie kujawsko-pomorskim;
(1.4) geogr. przysiółek w Polsce w województwie małopolskim;
Wiktionary
Paryż ( Paris,) – stolica i najludniejsze miasto Francji, a także departament (nr 75), w regionie Île-de-France. Położone jest w północnej części kraju, w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną. Stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju.
Wikipedia
(1.1) Internet jest obecnie przestrzenią kwitnącej aktywności artystycznej, przy której oblężony przez artystów Paryż przełomu XIX i XX w. wygląda jak prowincjonalny grajdoł.
Wiktionary
IPA: ˈparɨʃ, AS: paryš
Wiktionary
rzecz. paryżanin m., paryżanka ż., Paryżewo n.
przym. paryski, podparyski
przysł. parysko
Wiktionary
mieszkaniec Paryża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Paryża
Wiktionary
(1.1) Codziennie z usług miejskich środków transportu korzysta 7 milionów paryżan.
Wiktionary
IPA: ˌparɨˈʒãɲĩn, AS: paryžãńĩn
Wiktionary
rzecz. Paryż mrz.
:: fż. paryżanka ż.
przym. paryski
Wiktionary
1. dawna długa igła używana przez modystki przy robieniu kapeluszy;
2. bezkontaktowa odmiana rugby;
3. odmiana gruszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Paryża
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Paryżanki podobno zajadają się kasztanami, żabami i ślimakami.
Wiktionary
IPA: ˌparɨˈʒãnka, AS: paryžãnka
Wiktionary
rzecz. Paryż mrz.
:: fm. paryżanin mos.
przym. paryski
Wiktionary
ekspresywnie: Paryż
SJP.pl
Pa
Wikipedia
pracownik masarni zajmujący się parzeniem wędlin
SJP.pl
pomieszczenie do wstępnej obróbki drewnianych belek, w którym znajduje się system urządzeń wytwarzających gorącą parę, pod której działaniem uzyskuje się wymaganą barwę drewna
SJP.pl
wytwarzający gorącą parę
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) służący do wytwarzania gorącej pary
Wiktionary
rzecz. naparzanie n., naparzanka ż., naparzenie n., odparzelina ż., odparzanie n., odparzenie n., oparzelina ż., oparzelisko n., oparzelizna ż., oparzelnik mrz., oparzanie n., oparzenie n., oparzeniówka ż., para ż., parzelnia ż., parzenie n., parzonka ż., parzydełko n., parzydełkowiec mzw., parzydło n., ponaparzanie n., poodparzanie n., poparzenie n., poparzeniec mos., poparzony mos., powyparzanie n., rozparzacz mos., rozparzanie n., rozparzenie n., rozparzeniec mos., sparzanie n., sparzelizna ż., sparzenie n., wyparzacz mrz., wyparzanie n., wyparzarka ż., wyparzenie n., zaparzacz mrz., zaparzaczka ż., zaparzanie n., zaparzenie n.
czas. naparzać ndk., naparzyć dk., odparzać ndk., odparzyć dk., oparzać ndk., oparzyć dk., parzyć ndk., ponaparzać dk., poodparzać dk., powyparzać dk., poparzyć dk., rozparzać ndk., rozparzyć dk., sparzać ndk., sparzyć dk., wyparzać ndk., wyparzyć dk., zaparzać ndk., zaparzyć dk.
przym. parzydełkowy, oparzelinowy, oparzeniowy, poparzony
przysł. parząco
Wiktionary
1. jednobarwny lub kolorowy ozdobny haft na sukiennych spodniach góralskich
2. drewniana rzeźbiona forma w kształcie serca służąca do wyciskania serów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. charakterystyczne haftowane zdobienie ludowych góralskich spodni;
Wiktionary
Parzenica – struga wypływająca z Jeziora Wielewskiego i uchodząca do rzeki Niechwaszcz w południowym regionie Kaszub zwanym Zaborami. Struga przepływa przez następujące jeziora: Głuchówko, Swatki, Blewiec, Łazy oraz Skąpe.
Parzenica stanowi szlak spływów kajakowych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|parzyć.
Wiktionary
IPA: paˈʒɛ̃ɲɛ, AS: pažẽńe
Wiktionary
czas. parzyć, zaparzać
rzecz. poparzenie n., parzydełko, parzydło
przym. parzelniczy, parzydełkowy
Wiktionary
rodzaj roślin z rodziny parzeplinowatych; gunnera, gunera
SJP.pl
o cechach parzeplinowatych, charakterystyczny dla parzeplinowatych
SJP.pl
Pa
Wikipedia
o cechach parzeplinowatych, charakterystyczny dla parzeplinowatych
SJP.pl
Parzno – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie bełchatowskim, w gminie Kluki, 8 km na północny zachód od Bełchatowa.
Wikipedia
gotowana trawa z otrębami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który się parzy na parze
Wiktionary
przym. sparzony, zaparzony
Wiktionary
1. zmielona kawa zalana wrzątkiem; fusiara, kawa po turecku
2. w gwarze poznańskiej - zupa z kapusty gotowanej na słodko; kapuśniak
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. potrawa z duszonej słodkiej kapusty z dodatkiem kartofli
2. kapusta faszerowana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. kapuśniak (zupa)
(1.2) gw-pl|Poznań. włoska kapusta ugotowana na słodko
Wiktionary
rzecz. pazibroda ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
u różnych zwierząt (np. jamochłonów) narząd wydzielający paraliżującą substancję
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sensu stricto: zool. organellum obronne wewnątrz komórki parzydełkowej w postaci kapsułki (banieczki) z nawiniętą nicią, występujące u zwierząt z typu parzydełkowców (Cnidaria)
(1.2) zool. wyspecjalizowana komórka występująca u zwierząt z typu parzydełkowców (Cnidaria), służąca do obrony i ataku
(1.3) zool. specyficzny organ zaczepno-obronny u zwierząt z typu parzydełkowców (Cnidaria); aparat parzący
(1.4) zdrobn. od parzydło
Wiktionary
rzecz. parzydło n., parzenie n., parzydełkowiec mzw.
czas. parzyć ndk., poparzyć dk.
przym. parzący, parzydełkotwórczy, parzydełkowy, parzelniczy
Wiktionary
(1.1) knidocysta
(1.2) knidocyt, komórka parzydełkowa
(1.3) knida
Wiktionary
typ wodnych, dwuwarstwowych zwierząt tkankowych o promienistej symetrii ciała
SJP.pl
Pa
Wikipedia
wodne zwierzę bezkręgowe, którego jednym ze sposobów obrony i zdobywania pożywienia jest paraliżowanie ofiary przy pomocy parzydełka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. przedstawiciel typu parzydełkowców, tj. wodnych organizmów posiadających specjalne komórki parzące służące do obrony i zdobywania pokarmu
Wiktionary
rzecz. parzydełko n.
przym. parzelniczy, parzydełkowy
Wiktionary
przymiotnik od: parzydełko; spełniający funkcję parzydełka, wyglądający jak parzydełko, przypominający je lub w jakiś inny sposób z nim związany
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z parzydełkiem, dotyczący parzydełka, wyglądający jak parzydełko, przypominający je lub spełniający jego funkcję
Wiktionary
rzecz. naparzanie n., naparzanka ż., naparzenie n., odparzelina ż., odparzanie n., odparzenie n., oparzelina ż., oparzelisko n., oparzelizna ż., oparzelnik mrz., oparzanie n., oparzenie n., oparzeniówka ż., para ż., parzelnia ż., parzenie n., parzonka ż., parzydełko n., parzydełkowiec mzw., parzydło n., ponaparzanie n., poodparzanie n., poparzenie n., poparzeniec mos., poparzony mos., powyparzanie n., rozparzacz mos., rozparzanie n., rozparzenie n., rozparzeniec mos., sparzanie n., sparzelizna ż., sparzenie n., wyparzacz mrz., wyparzanie n., wyparzarka ż., wyparzenie n., zaparzacz mrz., zaparzaczka ż., zaparzanie n., zaparzenie n.
czas. naparzać ndk., naparzyć dk., odparzać ndk., odparzyć dk., oparzać ndk., oparzyć dk., parzyć ndk., ponaparzać dk., poodparzać dk., powyparzać dk., poparzyć dk., rozparzać ndk., rozparzyć dk., sparzać ndk., sparzyć dk., wyparzać ndk., wyparzyć dk., zaparzać ndk., zaparzyć dk.
przym. parzelniczy, oparzelinowy, oparzeniowy, poparzony
przysł. parząco
Wiktionary
wieloletnia roślina zielna o pierzastych liściach i kremowych lub pomarańczowych kwiatach zebranych w pęki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bot. trująca roślina z rodziny różowatych
Wiktionary
Pa
Wikipedia
przym. parzelniczy, parzydełkowy
rzecz. parzenie n., parzydełko n.
Wiktionary
żartobliwie o kiepskim kucharzu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogardliwie o kucharzu
Wiktionary
IPA: paˈʒɨɡnat, AS: pažygnat
Wiktionary
Parzynów ( Hedwigsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrzeszowskim, w gminie Kobyla Góra.
W latach 1954–1958 wieś była siedzibą władz gromady Parzynów, po jej zniesieniu w gromadzie Kobylagóra.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.
Wikipedia
łyżwiarz startujący w konkursie jazdy parami
SJP.pl
o cechach charakterystycznych dla parzystoczłonowych, typowy dla parzystoczłonowych
SJP.pl
cecha charakteryzująca głównie skąposzczety z rzędu parzystoczłonowych, odznaczająca się budową z kilku członów, których liczba jest parzysta
SJP.pl
o cechach charakterystycznych dla parzystoczłonowych, typowy dla parzystoczłonowych
SJP.pl
rząd ssaków łożyskowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Artiodactyla|Owen|ref=tak., rząd ssaków łożyskowych, posiadających dwa wyraźnie większe palce – trzeci i czwarty – zakończone racicami;
forma przymiotnika.
(2.1) plural|parzystokopytny.
Wiktionary
Parzystokopytne (Artiodactyla) – rząd ssaków łożyskowych z nadrzędu Laurasiatheria w obrębie magnordo Boreoeutheria, posiadających (oprócz waleni) dwa wyraźnie większe palce – trzeci i czwarty – zakończone racicami.
Wikipedia
(1.1) W warunkach naturalnych parzystokopytne stanowią bazę pokarmową ssaków drapieżnych.
Wiktionary
przym. parzystokopytny
Wiktionary
o cechach charakterystycznych dla parzystokopytnych, typowy dla parzystokopytnych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zool. mający parzystą liczbę palców zwieńczonych kopytami
Wiktionary
IPA: paˈʒɨstɔkɔˈpɨtnɨ, AS: pažystokopytny
Wiktionary
rzecz. parzystokopytne nmos.
Wiktionary
z wyglądu przypominający liście grochodrzewu pospolicie nazywanego akacją, charakterystyczny dla liści tego drzewa
SJP.pl
podzielność przez dwa, występowanie w liczbie parzystej, parami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mat. cecha liczb całkowitych, podzielnych przez dwa bez reszty;
(1.2) mat. cecha funkcji zachowujących symetrię względem znaku argumentu;
(1.3) mat. cecha permutacji, której liczba inwersji jest parzysta;
(1.4) fiz. własność zmiany znaku funkcji falowej lub pola kwantowego przy zmianie znaku jednego z jej argumentów;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jedną z cech liczb jest parzystość.
Wiktionary
IPA: paˈʒɨstɔɕt͡ɕ, AS: pažystość
Wiktionary
przym. parzysty
przysł. parzysto, parzyście
Wiktionary
1. podzielny przez dwa
2. występujący parami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który występuje w parze
(1.2) mat. podzielny przez dwa;
(1.3) mat. o funkcji: symetryczny względem zmiany znaku argumentu;
(1.4) mat. o permutacji: mający parzystą (1.2) liczbę inwersji
Wiktionary
(1.2) Rzuca na ślepo kilkoma żetonami i na ogół trafia. Jeżeli żeton spadnie na - powiedzmy - "dwadzieścia dwa czerwone", obstawia albo parzyste, albo czerwone.
Wiktionary
IPA: paˈʒɨstɨ, AS: pažysty
Wiktionary
rzecz. parzystość ż., para ż.
przysł. parzysto, parzyście
Wiktionary
(1.4) dodatni
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wywoływać ból swoim gorącem; piec, palić;
2. wywoływać ból i podrażnienie skóry jak przy dotknięciu czymś gorącym;
3. myć produkty spożywcze w gorącej wodzie;
4. zalewać wrzątkiem, aby otrzymać napój;
5. parzyć się - łączyć się w pary na czas godów
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaparzyć)
(1.1) być odczuwanym jako gorące
(1.2) kulin. poddawać coś działaniu wrzątku lub gorącej wody
(1.3) kulin. otrzymywać napar po zalaniu wrzątkiem, zalewać coś wrzątkiem
czasownik przechodni niedokonany (dk. poparzyć)
(2.1) podrażniać skórę podobnie jak coś gorącego
czasownik zwrotny niedokonany parzyć się
(3.1) odczuwać ból po dotknięciu czegoś gorącego
(3.2) o zwierzętach: łączyć się w pary w okresie godowym, kopulować
(3.3) o ziołach, herbacie: podlegać parzeniu
Wiktionary
(1.1) Każdy w dzieciństwie sprawdził, że ogień parzy.
(1.2) Według tego przepisu szynkę należy parzyć przez półtorej godziny w temperaturze ok. 80°C.
(1.3) Parzę sobie herbatę, zrobić ci też?
(2.1) Pokrzywy parzą przy dotknięciu.
(3.1) Jestem niezdarą, bo często parzę się żelazkiem.
(3.2) Te ohydne pawiany, parzą się na oczach zwiedzających zoo!
(3.3) W moim kubku parzą się ziółka.
Wiktionary
IPA: ˈpaʒɨt͡ɕ, AS: pažyć
Wiktionary
rzecz. parzydełko n., sparzenie n., oparzenie n., oparzelizna ż., oparzelisko n., naparzanie n., zaparzanie n., zaparzaczka ż., para ż., parzelnia ż., parzenie n.
czas. naparzać ndk., naparzyć dk., odparzać ndk., odparzyć dk., oparzać ndk., oparzyć dk., ponaparzać dk., poodparzać dk., powyparzać dk., poparzyć dk., rozparzać ndk., rozparzyć dk., sparzać ndk., sparzyć dk., wyparzać ndk., wyparzyć dk., zaparzać ndk., zaparzyć dk.
przym. parzelniczy, parzydełkowy, oparzelinowy, oparzeniowy, poparzony
przysł. parząco
Wiktionary
1. powodując pieczenie, ból;
2. wywołując podrażnienie skóry;
3. wywołując nieprzyjemne wspomnienia, odczucia
SJP.pl
rodzaj mchów z rodziny parzęchlinowatych
SJP.pl
rodzina mchów
SJP.pl
nazwa kilku miejscowości w Polsce
SJP.pl
Pa
Wikipedia
mieszkaniec Parzęczewa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Parzęczewa (miasta w Polsce)
SJP.pl
Parzęczewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie grodziskim, w gminie Kamieniec. Około 4 km na południe od wsi przepływa Północny Kanał Obry.
Wikipedia
przymiotnik od: Parzęczew
SJP.pl
dolina przekształcona z wąwozu, charakteryzująca się płaskim dnem i stromymi zboczami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. wąska, płaskodenna dolina o niezbyt stromych, najczęściej porośniętych zboczach;
Wiktionary
Parów – rodzaj małej, suchej doliny o płaskim dnie i nachylonych zboczach. Powstaje poprzez przeobrażenie wąwozu podczas erozji. Wypełnia się wodą po intensywnych deszczach. Od wąwozu różni się mniej stromymi zboczami pokrytymi roślinnością.
Słowa "arroyo", używanego również we współczesnym języku angielskim na określenie parowu, użyli po raz pierwszy Hiszpanie w roku 775, w odniesieniu do koryta rzecznego.
Wikipedia
(1.1) Nad głowami małych podróżników przelatywały ciągle z jednego brzegu parowu na drugi tukany o purpurowych głowach, niebieskich piersiach i żółtych skrzydłach (…)
(1.1) Jednak łagodne i wdzięczne zakręty łąki zwężały się coraz, aż ustąpiły miejsca wąskiej rozpadlinie, a ścieżki w głąb parowu prowadzące zaczęły piąć się po stokach gór; to nagie, skaliste, ostrymi rozpęknięciami poprzerywane i kolczystą wikliną zjeżone, to zielone i tajemniczo pod sklepieniami liściastej zarośli przepadające.
Wiktionary
(1.1) jar, rozdół
Wiktionary
1. zgrubienie od: parówka (rodzaj wędliny);
2. potocznie: upalna pogoda;
3. młodzieżowo: brzydka osoba; paszczur, pasztet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od parówka
(1.2) pot. spoż. gruba, duża parówka
(1.3) pot. duchota, upał, gorące, duszne powietrze
(1.4) wulg. gwara. przestępcza: bierny homoseksualista
(1.5) wulg. gwara. przestępcza: prostytutka
Wiktionary
IPA: paˈruva, AS: paruva
Wiktionary
rzecz. parówka ż.
przym. parówkowy
Wiktionary
(1.4) gwara. więz. cwel, nygus
(1.5) zob. prostytutka.
Wiktionary
zdrobnienie od: parówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: parówka
Wiktionary
IPA: ˌparuˈvɛt͡ʃka, AS: paruvečka
Wiktionary
rzecz. parówka ż.
Wiktionary
1. pomieszczenie do kąpieli w parze; łaźnia parowa
2. kąpiel parowa
3. cienka kiełbaska z mielonego mięsa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. tania kiełbasa z przemielonej masy mięsno-kostno-tłuszczowej, spożywana zwykle na gorąco;
(1.2) kosmet. zabieg kosmetyczny lub leczniczy z użyciem pary wodnej;
(1.3) pot. gorąca i parna atmosfera w jakimś miejscu
Wiktionary
Parówka – wędlina drobno mielona, nietrwała. Często spożywana w postaci hot doga, zapiekana w cieście lub gotowana i spożywana z dodatkami, takimi jak musztarda, majonez lub keczup.
Wikipedia
(1.1) Zjadłbym parówkę z musztardą.
(1.2) Parówka twarzy to dobry sposób, aby oczyścić sobie cerę.
(1.3) Gdy gotuję obiad, w kuchni robi się okropna parówka.
Wiktionary
IPA: paˈrufka, AS: parufka
Wiktionary
rzecz. para ż., parnik m.
:: zdrobn. paróweczka ż.
:: zgrub. parówa ż.
przym. parówkowy, parowy
czas. parować
Wiktionary
(1.1) frankfurterka
(1.2) łaźnia parowa, kąpiel parowa
(1.3) ukrop
Wiktionary
potocznie: kiełbasa parówkowa
SJP.pl
→ parówka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z parówkami, dotyczący parówek
Wiktionary
(1.1) Ta kiełbasa parówkowa wygląda bardzo smakowicie.
Wiktionary
rzecz. parówa ż., parówka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) żart. ktoś, kto z upodobaniem jada parówki
Wiktionary
Parądzice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Wartkowice, około 17 km. na północny wschód od Poddębic.
Wieś arcybiskupstwa gnieźnieńskiego w powiecie łęczyckim województwa łęczyckiego w końcu XVI wieku.
Wikipedia
liczebnik nieokreślony odpowiadający liczbie od dwóch do dziewięciu; kilka
SJP.pl
liczebnik nieokreślony
(1.1) kilka; niewielka liczba czegoś
forma rzeczownika.
(2.1) B. lp. od: para
Wiktionary
(1.1) Mam jeszcze parę ciekawych filmów płaszcza i szpady.
(1.1) Obawiam się, że te parę groszy, które mam przy sobie, nie wystarczy na bilet.
Wiktionary
IPA: ˈparɛ, AS: pare
Wiktionary
(1.1) kilka
Wiktionary
liczebnik oznaczający w sposób przybliżony liczbę w przedziale od 20 do 99; kilkadziesiąt, ileśdziesiąt
SJP.pl
parę, kilka razy
SJP.pl
liczebnik określający liczbę większą od dziesięciu a mniejszą od dwudziestu; kilkanaście
SJP.pl
liczebnik nieokreślony
(1.1) oznaczenie w sposób nieokreślony liczby od jedenastu do dziewiętnastu
Wiktionary
(1.1) Na spotkaniu było paręnaście osób.
Wiktionary
liczebnik oznaczający w sposób przybliżony liczbę w przedziale od 200 do 999; ileśset, kilkaset
SJP.pl
liczebnik nieokreślony
(1.1) zob. kilkaset.
Wiktionary
(1.1) kilkaset; daw. kroćset
Wiktionary
1. ważący paręset kilogramów;
2. przeznaczony na paręset kilogramów czegoś
SJP.pl
mający długość paruset kilometrów, wynoszący paręset kilometrów
SJP.pl
1. przenośnie: rezygnacja z dalszego udziału w czymś;
2. lek przeciwgruźliczy; PAS
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) część ubioru służąca do trzymania spodni, koszuli itp. blisko ciała, zwykle uniemożliwiając im zsunięcie się;
(1.2) długi rząd czegoś
(1.3) techn. część maszyny, zbliżona wyglądem do pasa (1.1), służąca do przenoszenia ruchu obrotowego na duże odległości
(1.4) mot. wydzielona część jezdni, przeznaczona do jazdy pojazdów w jednym kierunku i ze zbliżoną prędkością; długa droga;
(1.5) miejsce wokół ciała wzdłuż bioder, gdzie nosi się pas (1.1)
(1.6) geom. zbiór punktów między dwiema równoległymi prostymi bądź płaszczyznami, wraz z nimi samymi
(1.7) szeroka linia na deseniu
(1.8) lotn. zob. pas startowy.
(1.9) mot. lotn. zob. pasy.
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) choreogr. krok baletowy, skodyfikowany układ kroków;
(2.2) sport. w szermierce: wysunięcie lewej nogi przed prawą
(2.3) karc. rezygnacja z licytacji w grach karcianych;
(2.4) przen. rezygnacja z jakiejś czynności
wykrzyknik
(3.1) karc. odzywka licytacyjna w brydżu oznaczająca brak zgłaszania własnego koloru
Wiktionary
Pas – długi, wąski kawałek skóry, tkaniny lub innego materiału. Zazwyczaj służący do przytrzymywania spodni, koszuli itp. blisko ciała, ale niekiedy pełniący też funkcję czysto ozdobną. Zwykle zapinany jest na sprzączkę i przytrzymywany szlufkami.
Wikipedia
(1.1) Wuj Leon ma piękny pas, jeszcze z czasów carskich.
(1.2) Szliśmy wzdłuż długiego pasa kapusty (= pasa ziemi, na której rosła kapusta).
(1.3) W maszynowni zerwał się jakiś pas.
(1.4) Nie należy często zmieniać pasów podczas jazdy.
(1.5) Woda sięga nam po pas (= do pasa).
(1.7) Ten sam sąsiad po nagłym wykupieniu działki od mojej cioci szybko wyremontował elewację, dzięki czemu na wprost okna mam szeroki biały pas na szarym tle.
(2.1) To walc na cztery pas • Tańczony znacznie mniej • Lecz równy w gracji swej • Walcowi na trzy pas
(2.3) Mecenas ze zdumieniem spojrzał na swojego partnera, który zamiast skontrować, powiedział „pas”.
Wiktionary
IPA: pas, AS: pas
Wiktionary
rzecz. pasiak m., pasmo m., pasy nmos., pasowość ż., pasowanie n., spasowanie n.
:: zdrobn. pasek m.
czas. pasować ndk., spasować dk., paskować ndk.
przym. pasiasty, paskowy
przym. pasowy
przysł. pasowo
Wiktionary
(1.1) pasek
(1.5) talia, biodra
Wiktionary
nazwa kilku miejscowości w USA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Kalifornii;
(1.2) geogr. miasto w Teksasie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. pasadeński
Wiktionary
→ Pasadena
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pasadeną, dotyczący Pasadeny
Wiktionary
(1.1) Jako że za polowanie na demony nie dostawałam nawet symbolicznego dolara, parę razy w tygodniu pracowałam w jednym z pasadeńskich pubów.
(1.1) Musieliśmy zadowolić się klasą ekonomiczną, gdzie było niewiele więcej miejsca niż w pasadeńskim autobusie.
Wiktionary
rzecz. Pasadena ż.
Wiktionary
jedna z soli kwasu salicylowego, będąca bezbarwną lub białawą, krystaliczną substancją stosowaną jako zamiennik salicylu w lecznictwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) daw. pasamon
Wiktionary
1. wyrób w formie taśmy służący do obszywania brzegów ubrań, obić, dekoracji;
2. dawniej: liberia
SJP.pl
rzemiosło szmuklerza; szmuklerstwo, pasamonnictwo
SJP.pl
dawniej: rzemieślnik wyrabiający pasamon; szmuklerz, pasamonnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzem. rzemieślnik zajmujący się wyrabianiem pasów, galonów, frędzli, taśm itp.
Wiktionary
rzecz. pasamonictwo n., pasmanteria ż.
:: fż. pasamoniczka ż.
przym. pasamoniczy, pasmanteryjny
Wiktionary
(1.1) szmuklerz
Wiktionary
dawniej: rzemieślnik wyrabiający pasamon; szmuklerz, pasamonnik
SJP.pl
rzemiosło szmuklerza; szmuklerstwo, pasamonictwo
SJP.pl
dawniej: rzemieślnik wyrabiający pasamon; szmuklerz, pasamonik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) wytwórca pasamonów, galonów i lamówek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pasać.
Wiktionary
czas. pasać ndk.
rzecz. wypas mrz., pasterka ż., wypasacz mos.
przym. wypasiony, spaśny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jedna z asan; skręt podczas kucania z dłońmi połączonymi na plecyecach
Wiktionary
(1.1) pozycja pętli, pętla
Wiktionary
typ stałego wiatru strefy międzyzwrotnikowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) meteorol. geogr. stały, ciepły wiatr wiejący w strefie międzyzwrotnikowej w kierunku równika;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) mot. pot. model samochodu osobowego niemieckiej marki Volkswagen;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Na półkuli północnej pasaty wieją w kierunku równika z północnego wschodu.
Wiktionary
IPA: ˈpasat, AS: pasat
Wiktionary
przym. pasatowy
Wiktionary
(2.1) passat; pot. pasek; iron. passerati
Wiktionary
przymiotnik od: pasat; charakterystyczny dla stałego wiatru strefy międzyzwrotnikowej, związany z tym wiatrem
SJP.pl
miasto w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na prawach powiatu w południowo-wschodnich Niemczech, w Bawarii, bezpośrednio przy granicy z Austrią;
Wiktionary
Pasawa (niem. "Passau", łac. "Castra Batavia", czes. "Pasov") – miasto na prawach powiatu w południowo-wschodnich Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, w rejencji Dolna Bawaria, w regionie Donau-Wald, siedziba powiatu Pasawa. Leży bezpośrednio przy granicy z Austrią. Liczy 49 454 mieszkańców (31.12.2013) i jest ważnym ośrodkiem gospodarczym, kulturalnym, administracyjnym i turystycznym, węzłem komunikacyjnym oraz siedzibą uniwersytetu.
Wikipedia
rzecz. pasawczyk mos.
przym. pasawski
Wiktionary
(1.1) peryfr. Miasto Trzech Rzek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pasawy, ktoś pochodzący z Pasawy
Wiktionary
(1.1) Rudolf zgadza się, pasawczycy Leopolda przybywają do Pragi i jak każda najemna armia łupią i grabią.
Wiktionary
rzecz. Pasawa ż.
przym. pasawski
Wiktionary
przymiotnik od: Pasawa, miasto w Niemczech
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pasawą, dotyczący Pasawy
Wiktionary
(1.1) (…) pasawscy księża, poniekąd w myśl zasady „kto pierwszy, ten lepszy”, uważali Morawy za swój własny obszar misyjny, który Cyryl z Metodym im zabierali.
Wiktionary
rzecz. Pasawa ż., pasawczyk mos.
Wiktionary
pilnować pasących się kóz, owiec, bydła itp.
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) paść zwierzęta co pewien czas, wiele razy
czasownik zwrotny niedokonany pasać się
(2.1) korzystać wielokrotnie z pastwiska, jeść tam trawę
Wiktionary
rzecz. pasterz mzw./mos., pasterstwo n., pastuszek mos., pasanie n., pasterka ż.
przym. pasterski
Wiktionary
1. przejście między budynkami, ulicami, galeriami, często kryte szklanym dachem;
2. w muzyce: szybko następujące po sobie dźwięki; biegnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. przejście na poziomie chodnika, które łączy budynki lub ulice, przykryte dachem, często szklanym, często z wejściami do sklepów;
(1.2) muz. szereg szybko następujących po sobie dźwięków granych lub śpiewanych w oparciu o rozłożony akord;
(1.3) jeźdz. element ujeżdżenia, w którym koń jadąc miarowym kłusem, unosi wysoko nogi i na moment zatrzymuje je w powietrzu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Początkującemu instrumentaliście ćwiczenie gam i pasaży pomaga osiągnąć precyzję i biegłość w wykonywaniu kolejnych dźwięków i odnaleźć ich czystą barwę. Doświadczony muzyk stosuje gamy i pasaże bardziej jako wprawki, rozgrzewki na początek muzycznego treningu.
(1.3) Pasaż jest miarowym kłusem, o wysokim stopniu zebrania, wyniosłym i z dużą kadencją. […] Celem pasażu jest pokazanie najwyższego stopnia zebrania, kadencji i wyraźnie zaznaczonej fazy zawieszenia w kłusie.
Wiktionary
osoba korzystająca z jakiegoś środka lokomocji i niekierująca nim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba podróżująca, ale nie kierująca pojazdem
Wiktionary
Pasażer – osoba korzystająca ze środka transportu, która nie kieruje pojazdem. Pasażerem jest zarówno osoba, która jedzie publicznym środkiem transportu (np. metra), jak i np. samochodu.
Pasażer kolejowy – osoba podróżująca pociągiem lub znajdująca się na terenie kolejowym przed rozpoczęciem podróży pociągiem lub po jej zakończeniu, z wyłączeniem członków obsługi pociągów.
Wikipedia
(1.1) Pasażerowie proszeni są o zajęcie miejsc.
Wiktionary
IPA: paˈsaʒɛr, AS: pasažer
Wiktionary
rzecz.
:: fż. pasażerka ż.
przym. pasażerski
Wiktionary
kobieta korzystająca z jakiegoś środka lokomocji i niekierująca nim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta podróżująca, ale nie kierująca pojazdem
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) O, tu właśnie jest ten facet, co mnie napastował – mówiąc to, pasażerka odsunęła się od okna najbardziej, jak mogła, by milicjant mógł sobie spokojnie popatrzeć na zwyrodnialca.
Wiktionary
IPA: ˌpasaˈʒɛrka, AS: pasažerka
Wiktionary
rzecz. pasażer m., współpasażer mos.
przym. pasażerski
Wiktionary
jednostka stosowana w przewoźnictwie, transporcie pasażerskim, będąca iloczynem liczby pasażerów na danej trasie i długości tej trasy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stosowana w transporcie pasażerskim jednostka miary pracy przewozowej będąca iloczynem ilości przewiezionych pasażerów i pokonanej przez nich odległości;
Wiktionary
Pasażerokilometr ("paskm", "pkm"; ang.: "pass·km=passenger·kilometre") – pozaukładowa jednostka miary wyrażająca pracę przewozową wykonaną przy przewozie osób transportem pasażerskim. 1 pasażerokilometr oznacza przewóz 1 pasażera na odległość jednego kilometra.
Wikipedia
IPA: ˌpasaʒɛrɔciˈlɔ̃mɛtr̥, AS: pasažeroḱilõmetr̦
Wiktionary
(1.1) symbol. pkm
Wiktionary
związany z pasażerami, dotyczący pasażerów (np. ruch pasażerski, statek pasażerski)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który służy do przewozu pasażerów
Wiktionary
(1.1) Od strony Gdańska, blisko brzegu, płynął wielki pasażerski statek.
Wiktionary
rzecz. współpasażer mos., pasażer m., pasażerka ż.
Wiktionary
(1.1) osobowy
Wiktionary
przeszczepiać wielokrotnie bakterie z jednej pożywki na drugą lub z jakiegoś organizmu na inny w celu zmiany cech kolonii tych bakterii
SJP.pl
przymiotnik od: pasaż; znajdujący się w pasażu, będący w pasażu, charakterystyczny dla niego lub w jakiś inny sposób z nim związany
SJP.pl
zdrobnienie od: pasaż
SJP.pl
[czytaj: paskal]
1. imię francuskie;
2. nazwisko francuskie, m.in. Blaise (a. Błażej) Pascal (1623-62), francuski filozof, matematyk, fizyk i pisarz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: paskalowski] taki jak u Pascala, właściwy Pascalowi, charakterystyczny dla Pascala itp.
SJP.pl
danie wielkanocne z sera, jaj, masła i rodzynków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żyd. uroczysta kolacja spożywana przez Żydów w pierwszy dzień Paschy
(1.2) etn. kulin. spoż. tradycyjna potrawa wielkanocna, podawana zazwyczaj w postaci ściętej piramidki ozdobionej rodzynkami i skórką pomarańczową;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nauczyciel pyta cię: Gdzie jest izba, w której mógłbym spożyć Paschę z moimi uczniami?
(1.2) Rosyjska tradycyjna pascha jest przyrządzana i podawana zasadniczo tylko raz do roku, na Wielkanoc.
Wiktionary
IPA: ˈpasxa, AS: pasχa
Wiktionary
rzecz. Pascha ż., Paschalis mos., Paschazjusz mos., Paschazy mos.
przym. paschalny
Wiktionary
(1.1) seder, wieczerza paschalna
Wiktionary
niewielka świeca wielkanocna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Paschalis – imię męskie pochodzenia greckiego, następnie łacińskiego, oznaczającego Wielkanoc. Wywodzi się od aramejskiego, słowa „pascha” lub też hebrajskiego "Pesach" oznaczającego żydowskie święto wyjścia, upamiętniające opuszczenie Egiptu i początek drogi do Ziemi Obiecanej, także przypadającego w znaną już wcześniej Paschę. Paschalis jest polskim odpowiednikiem francuskiego imienia "Pascal".
Wikipedia
(1.1) Nie wiem, co Paschalis miał na sumieniu.
Wiktionary
rzecz. Pascha ż., pascha ż., paschał m.
:: fż. Paschalia ż., Paschalina ż.
przym. paschalny
Wiktionary
przymiotnik od: Pascha; typowy dla judaistycznego święta obchodzonego w pierwszą niedzielę po wiosennej pełni Księżyca, związany z tym świętem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Paschą, dotyczący Paschy
Wiktionary
(1.1) Nikczemnicy jedli baranka paschalnego niezgodnie z przepisami rytualnymi.
Wiktionary
IPA: pasˈxalnɨ, AS: pasχalny
Wiktionary
rzecz. Pascha ż., pascha ż., paschał mrz., Paschalis mos., Paschazjusz mos., Paschazy mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
(1.1) Bóg raczy wiedzieć, dlaczego Paschazjuszowi nie spodobały się żarty Gerwazego.
Wiktionary
rzecz. Pascha ż., pascha ż., paschał m., Paschazy m.
przym. paschalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Paschazy, również Paschazjusz – zlatynizowane męskie imię (łac. "Paschasius" od wyrazu "pascha"), pochodzenia hebrajskiego od wyrazu Pesach ("pascha").
Hagiografia wymienia sześciu świętych o tym imieniu, m.in. Paschazjusza-Hibernusa (wspomnienie 22 marca) i Paschazego wspominanego 13 listopada w grupie męczenników afrykańskich.
Wikipedia
(1.1) Kupiłem Paschazemu butelkę oranżady.
Wiktionary
rzecz. Pascha ż., pascha ż., paschał m., Paschazjusz m.
przym. paschalny
Wiktionary
w Kościele rzymskokatolickim - duża świeca zapalana podczas nabożeństw wielkanocnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. świeca poświęcona w Wigilię Paschalną z charakterystycznymi greckimi literami Α i Ω (alfa i omega);
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Paschał zapala się w kościele m.in. podczas chrztu.
Wiktionary
IPA: ˈpasxaw, AS: pasχau̯
Wiktionary
przym. paschalny
rzecz. Paschalis m., Paschazjusz m., Paschazy m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: pasek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mały, cienki pasek
Wiktionary
(1.1) Upierzenie gęgawej jest ciemnobrunatne, z białymi paseczkami w poprzek pokryw skrzydeł.
Wiktionary
rzecz. pas m., pasek m.
przym. paskowy
Wiktionary
rodzaj gryzoni z rodziny wiewiórkowatych
SJP.pl
osoba dbająca o tradycje, przywiązana do tradycji, tradycyjnych obyczajów lub wzorców
SJP.pl
przymiotnik od: paseizm; wynikający z dbałości o tradycje, przywiązania do tradycji, tradycyjnych obyczajów, wzorców
SJP.pl
dbałość o tradycje, przywiązanie do tradycji, tradycyjnych obyczajów lub wzorców, a także kierunek w sztuce będący wynikiem takiego przywiązania
SJP.pl
mały pas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lekki i wąski pas na biodrach lub w talii noszony w celach ozdobnych lub dla przytrzymania odzieży, także do noszenia zegarka, bagażu itp.
(1.2) jedna z naszywek na elementach munduru służąca do określania rangi
(1.3) taśma używana do mocowania, łączenia czegoś
(1.4) pas będący wąskim wycinkiem powierzchni
(1.5) wąska część czegoś
(1.6) wąska linia w deseniu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wiosenną porą ubranie jego składa się z dziwnie długiej zgrzebnej koszuli, pod szyją na czerwoną wstążeczkę związanej i przepasanej paskiem.
(1.4) Błoto było czarniejsze i płynniejsze, trotuary zmieniały się przed każdym prawie domem, raz były szerokie z kamienia, to biegły wąskim wydeptanym paskiem betonu, albo szło się wprost po drobniutkim zabłoconym bruku, który kłuł przez podeszwy.
Wiktionary
IPA: ˈpasɛk, AS: pasek
Wiktionary
rzecz. pas m., pasy nmos., paski nmos.
:: zdrobn. paseczek m.
przym. paskowy, pasiasty, paskowany
Wiktionary
(1.2) belka
(1.6) prążek, pas
Wiktionary
pewna liczba nici, włókien lub włosów przylegających do siebie równolegle, najczęściej także wyróżniających się od całości kolorem, połyskiem lub wielkością
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od pasmo
Wiktionary
rzecz. pasmo n.
Wiktionary
1. w Hiszpanii:
a) aleja, bulwar, promenada;
b) spacer po takim miejscu;
2. w korridzie: uroczyste wejście zapaśników
SJP.pl
osoba zajmująca się handlem skradzionymi towarami lub nabywaniem ich w celu odsprzedaży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba handlująca kradzionymi rzeczami
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) poligr. pomocniczy znak montażowy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie kupuj w tamtym sklepie, jego właściciel jest paserem!
Wiktionary
IPA: ˈpasɛr, AS: paser
Wiktionary
(1.1)
rzecz. paserstwo n.
:: fż. paserka ż.
przym. paserski
Wiktionary
1. kobieta zajmująca się paserstwem, nabywaniem albo przechowywaniem skradzionych wcześniej dóbr materialnych;
2. potoczne określenie na paserstwo
SJP.pl
przymiotnik od: paserstwo; związany z obrotem rzeczami skradzionymi, ich skupem, sprzedażą oraz przechowywaniem, odnoszący się do osób tak działających
SJP.pl
zajmowanie się obrotem rzeczami skradzionymi, ich skupem, sprzedażą oraz przechowywaniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) praw. przestępstwo polegające na skupie, przechowywaniu lub sprzedaży rzeczy kradzionych;
Wiktionary
należy dopracować:
"przedstawiono sytuację tylko z perspektywy – ". Pomóż poprawić.
Paserstwo – zachowanie polegające na nabyciu rzeczy uzyskanej za pomocą czynu zabronionego (najczęściej kradzieży) lub udzieleniu innej osobie pomocy do jej zbycia albo na przyjęciu tej rzeczy lub pomocy w jej ukryciu.
Wikipedia
(1.1) W niektórych knajpach na Pradze, szczególnie w pobliżu bazaru, kelnerzy wyłącznie trudnili się paserstwem i donosicielstwem.
Wiktionary
rzecz. paser m., paserka ż.
przym. paserski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: pasiak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pasiak
Wiktionary
rzecz. pasiak m.
Wiktionary
1. ludowa tkanina w pasy lub wyrób z tej tkaniny
2. strój więźniów hitlerowskich obozów koncentracyjnych
3. pasiak narudziak - rzadki motyl dzienny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odzież. ubiór ze wzorem w poprzeczne paski
(1.2) włók. ludowy wyrób tkacki o pasiastym różnobarwnym deseniu i o różnorakim wykorzystaniu (narzuty, chodniki, derki, zapaski, spódnice)
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. pot. warchlak dzika o pasiastym umaszczeniu
Wiktionary
Pasiak – ubiór więźnia, składający się ze spodni i kurtki uszytych z materiału w pionowe (najczęściej), szerokie pasy na przemian jasne i ciemne (na przykład biało-czarne), jak w typowej piżamie. Do tego zestawu czasami dołączana była czapka z identycznego materiału. Ten sposób ubierania więźniów utrudnia im ucieczkę i „wmieszanie się w tłum”, ponieważ w kulturze europejskiej i amerykańskiej ubranie takie odróżnia się znacznie od powszechnie noszonego.
Wikipedia
rzecz. pasy nmos., pas m., pasek, paskowanie n.
:: zdrobn. pasiaczek m.
przym. pasiasty
Wiktionary
(1.1) więz. odzież skarbowa
Wiktionary
cecha czegoś, co zostało pokryte równoległymi pasami, najczęściej o odmiennych kolorach występujących na przemian
SJP.pl
pokryty równoległymi pasami, najczęściej o odmiennych kolorach występujących na przemian
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma deseń w pasy
Wiktionary
(1.1) Na pasiasty egzotyczny parkiet sypnęły się jakieś saszetki, monety i elegancka koperta z wystającym białym kartonikiem.
Wiktionary
IPA: paˈɕastɨ, AS: paśasty
Wiktionary
rzecz. pas mrz., pasek mrz., pasy lm nm., pasiak mrz.
przym. paskowy, paskowany
Wiktionary
(1.1) prążkowany, paskowany; gw. Śląsk Cieszyński mręgaty
Wiktionary
ubranie w paski, najczęściej kojarzone z ubiorem więźniów i skazańców przebywających w areszcie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pasiasty
Wiktionary
(1.1) Z przepastnego worka wyjmowali pluszowyuszowe małpki i pasiate tygryski.
(1.1) Na drugi dzień przyniosłem jej bukiet polnych kwiatów, ukryty w mojej pasiatej czapce.
Wiktionary
osoba myśląca jedynie o jedzeniu, obżerająca się oraz z natury leniwa, nieskłonna do pracy; obżarciuch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pejor. leniwy obżartuch, próżniaczy darmozjad
Wiktionary
rzecz. pasobrzuch m.
Wiktionary
(1.1) żarłok, próżniak
Wiktionary
charakterystyczny dla pasibrzucha, osoby ciągle obżerającej się i z natury leniwej, odnoszący się do takiej osoby
SJP.pl
zdrobnienie od: pasieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: pasieka
Wiktionary
IPA: paˈɕɛt͡ʃka, AS: paśečka
Wiktionary
rzecz. pasieka ż.
przym. pasieczny
Wiktionary
hodowla pszczół w pasiekach lub barciach oraz zyski przynoszone przed prowadzenie takiej hodowli; bartnictwo
SJP.pl
pszczelarz zajmujący się hodowlą pszczół w barciach, a później także w pasiekach; bartnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pszcz. hodowca pszczół
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) przest. pasieka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wójt mówi, że we wsi mieszka sześciu pasieczników i każdy sprzedaje miód letnikom.
(2.1) Na skraju pasiecznika rosła stara grusza.
Wiktionary
rzecz. pasiecznikowanie n., pasieczny mos., pasieka ż.
czas. pasiecznikować ndk.
przym. pasieczny
Wiktionary
(1.1) pszczelarz, przest. pasieczny
(2.1) pasieka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pasiecznikować.
Wiktionary
rzecz. pasiecznik mos./mrz.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) daw. pszcz. być pasiecznikiem, zajmować się pasieką
Wiktionary
(1.1) Wuj Józef pasiecznikuje od dziecka.
Wiktionary
rzecz. pasiecznik mos./mrz., pasiecznikowanie n., pasieka ż.
przym. pasieczny
Wiktionary
przymiotnik od: pasieka; związany z hodowlą pszczół w pasiekach, odnoszący się do sposobów tej hodowli, osób zajmujących się tą hodowlą i korzyści z niej płynących
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. pszczelarz
przymiotnik relacyjny
(2.1) odnoszący się do pasieki, związany z pasieką
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Sezonowo zatrudniam dwóch dodatkowych pasiecznych, sam bym wszystkiego nie obrobił.
(2.1) Trzymamy sprzęt pasieczny w szopie koło kurnika.
Wiktionary
rzecz. pasiecznik mos./mrz., pasieka ż.
czas. pasiecznikować ndk.
Wiktionary
miejsce, gdzie znajduje się pasieka
SJP.pl
ule z pszczołami; pasiecznik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pszcz. teren z ustawionymi ulami;
(1.2) gwara. zagroda dla koni
Wiktionary
Zobacz też: Pasieka w innych znaczeniach tej nazwy.
Pasieka – w pszczelarstwie teren z ustawionymi ulami. Jako pasiekę określa się też wszystkie ule danego właściciela – pszczelarza, wraz z jego budowlami i urządzeniami pasiecznymi, ułatwiającymi pracę w pasiece.
Wikipedia
(1.1) Pszczoły hoduje się w pasiece.
Wiktionary
IPA: paˈɕɛka, AS: paśeka
Wiktionary
rzecz. pasiecznik mos./mrz., pasieczny mos.
:: zdrobn. pasieczka ż.
czas. pasiecznikować ndk.
przym. pasieczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|paść.
Wiktionary
IPA: paˈɕɛ̇̃ɲɛ, AS: paśė̃ńe
Wiktionary
czas. paść
rzecz. wypas mrz.
Wiktionary
syn męża lub żony z poprzedniego małżeństwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) syn męża lub żony pochodzący z wcześniejszego małżeństwa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bogdan wreszcie zaakceptował trudny charakter swojego pasierba.
Wiktionary
IPA: ˈpaɕɛrp, AS: paśerp
Wiktionary
rzecz.
:: fż. pasierbica ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
córka męża lub żony z poprzedniego małżeństwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) córka małżonka z innego małżeństwa
Wiktionary
(1.1) Czasem myślę, że moja pasierbica jest piękniejsza od mojej żony…
Wiktionary
IPA: ˌpaɕɛrˈbʲit͡sa, AS: paśerbʹica
Wiktionary
rzecz. pasirb mos., pasirzb mos.
:: fm. pasierb
Wiktionary
Pasierbiec – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim, w gminie Limanowa. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
regionalnie: pasek (do noszenia na ubraniu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) reg. zdrobn. od pas
Wiktionary
(1.1) pasek
Wiktionary
nocny zielony lub brunatny owad z długimi czułkami, silnie rozbudowanymi tylnymi odnóżami umożliwiającymi dalekie i wysokie skoki, wydający charakterystyczne dźwięki; konik polny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ent. zwykle zielony, skoczny owad;
Wiktionary
IPA: ˌpaɕiˈkɔ̃ɲik, AS: paśikõńik
Wiktionary
o cechach pasikonikowatych (rodzina owadów prostoskrzydłych)
SJP.pl
Pasikonikowate (Tettigoniidae) – rodzina owadów prostoskrzydłych, długoczułkowych (Ensifera).
Rodzina jest reprezentowana przez ponad 6800[] gatunków na całym świecie, grupowanych w około 20 podrodzinach, przy czym część systematyków niektóre z tych podrodzin, a nawet niższe taksony, traktuje jako odrębne rodziny (np. długoskrzydlakowate, miecznikowate, nadrzewkowate lub siodlarkowate). Wówczas do pasikonikowatych zalicza się około 900 gatunków.
Wikipedia
o cechach pasikonikowatych (rodzina owadów prostoskrzydłych)
SJP.pl
pasikoniszka białobrzucha - gatunek ssaka z podrodziny nowików
SJP.pl
Pasikoniszka ("Onychomys") – rodzaj ssaków z podrodziny nowików (Neotominae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zgrub. od pasikonik
Wiktionary
Pasikurowice ( Paschkerwitz) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Długołęka.
Przez Pasikurowice biegnie linia kolejowa nr 326 Wrocław Psie Pole – Wrocław Zakrzów – Trzebnica.
Znajduje się tu rozdzielcza stacja elektroenergetyczna 400/110 kV Krajowego Systemu Elektroenergetycznego.
Wikipedia
potoczne określenie na czynność pilnowania pasącego się stada krów lub innych zwierząt stadnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. pasanie bydła
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. pasierb
Wiktionary
rzecz. pasirzb m., pasierb m., pasierzbica fż., pasierbica fż., pasirbica fż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. pasierbica
Wiktionary
rzecz. pasirb mos., pasirzb mos.
Wiktionary
(1.1) pasierbica, stpol. pasirzbica, synowica
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. pasierb
Wiktionary
rzecz. pasirb m., pasierb m., pasierzbica ż., pasierbica ż., pasirbica ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. pasierbica
Wiktionary
(1.1) pasierbica, stpol. pasirbica, synowica
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) stpol. darmozjad, pasożyt
Wiktionary
(1.1) stpol. pasorzyt, dudło; współcz. zob. darmozjad.
Wiktionary
mający wzór w pasy; tkany, malowany w pasy; porośnięty sierścią w pasy; pasiasty
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
strona bierna czasownika; passivum
SJP.pl
młodzieżowo: pasić komuś - pasować, odpowiadać komuś
SJP.pl
Pasić – wieś w Bośni i Hercegowinie, w Federacji Bośni i Hercegowiny, w kantonie dziesiątym, w gminie Tomislavgrad. W 2013 roku liczyła 250 mieszkańców, z czego większość stanowili Chorwaci.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zamiłowanie do czegoś, namiętność; także przedmiot tej namiętności
2. silne rozgniewanie się, furia
3. wielkopostne nabożeństwo służące rozpamiętywaniu męki Jezusa
4. dzieło artystyczne traktujące o męce Jezusa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) silne zainteresowania, zamiłowanie
(1.2) rel. utwór artystyczny lub przedstawienie religijne opisujący mękę Jezusa Chrystusa
(1.3) gniew
Wiktionary
Pasja (łac. "passio" – cierpienie, męka) – fragmenty Ewangelii opowiadające o męce Pańskiej – ostatnich 12 godzinach życia Jezusa Chrystusa, od pojmania w Ogrójcu do śmierci na krzyżu na wzgórzu zwanym Golgota.
Jej rozpamiętywanie stanowi treść nabożeństw Drogi krzyżowej i Gorzkich żali oraz liturgia Wielkiego Tygodnia zapoczątkowana jeszcze liturgią Niedzieli Palmowej.
Wikipedia
(1.1) Jego pasją jest modelarstwo.
(1.2) To (była) najpiękniejsza pasja, jaką widziałem!
(1.3) Matka zaczęła bić w pasji syna.
Wiktionary
IPA: ˈpasʲja, AS: pasʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. pasjonat m., pasjonatka ż., pasjonowanie n.
:: zdrobn. pasyjka ż.
czas. pasjonować się
przym. pasjonujący, pasyjny
ims. pasjonujący
przysł. pasjonująco
Wiktionary
(1.1) zamiłowanie, hobby
(1.3) gniew, złość, furia
Wiktionary
1. zamiłowanie do czegoś, namiętność; także przedmiot tej namiętności
2. silne rozgniewanie się, furia
3. wielkopostne nabożeństwo służące rozpamiętywaniu męki Jezusa
4. dzieło artystyczne traktujące o męce Jezusa
SJP.pl
rozłożenie kart w określonym układzie i staranie się odkrycia wszystkich kart wg ścisłych reguł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) karc. rodzaj jednoosobowej gry karcianej polegająca na układaniu w odpowiedni sposób talii kart na stole;
Wiktionary
Pasjans (z patience) – układanka karciana (gra karciana), zwana także samotnikiem ( solitaire) przy użyciu jednej, dwu lub rzadziej większej liczby talii kart, zazwyczaj dla jednej osoby, w celu ułożenia ich według ustalonych wcześniej reguł w określone sekwencje lub inne uporządkowane układy, bezpośrednio kartami lub za pomocą kart wirtualnych (programów komputerowych).
Wikipedia
(1.1) W długie, jesienne wieczory najchętniej układam pasjanse i pijam wino.
Wiktionary
IPA: ˈpasʲjãw̃s, AS: pasʹi ̯ãũ̯s
Wiktionary
przym. pasjansowy
rzecz. pasjansik mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: pasjans
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pasjans
Wiktionary
(1.1) To nie pasjans, lecz tylko mały pasjansik.
Wiktionary
rzecz. pasjans m.
Wiktionary
przymiotnik od: pasjans; mogący utworzyć pasjans, odpowiedni do układania pasjansa (np. karty pasjansowe) lub w jakiś inny sposób związany z pasjansem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pasjansem, dotyczący pasjansu
Wiktionary
rzecz. pasjans m.
Wiktionary
przeznaczony dla pasjonatów, hobbistów, łączący ludzi o podobnych zainteresowaniach (np. klub pasjonacki), mogący przejąć kogoś do głębi, pochłonąć, zainteresować; hobbistyczny, hobbystyczny
SJP.pl
1. człowiek mający wielkie zamiłowanie do czegoś, oddany czemuś, zainteresowany czymś; hobbysta, zapaleniec, miłośnik, entuzjasta;
2. człowiek gwałtowny, skłonny do wpadania w pasję, łatwo wybuchający gniewem; furiat, złośnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która się czymś pasjonuje
(1.2) przest. człowiek, który łatwo wpada w gniew
Wiktionary
IPA: paˈsʲjɔ̃nat, AS: pasʹi ̯õnat
Wiktionary
rzecz. pasja ż., pasyjka ż.
:: fż. pasjonatka
czas. pasjonować się
przym. pasjonacki
Wiktionary
(1.1) miłośnik, fanatyk, wielbiciel
(1.2) gwałtownik, raptus
Wiktionary
1. kobieta mająca wielkie zamiłowanie do czegoś, oddana czemuś, zainteresowana czymś; hobbystka, hobbistka, miłośniczka, entuzjastka;
2. kobieta gwałtowna, skłonna do wpadania w pasję, łatwo wybuchająca gniewem
SJP.pl
księga liturgiczna z opisem męki i śmierci Chrystusa
SJP.pl
Pasjonał "Passionales" – w hagiografii zbiór (również nieuporządkowany) tekstów hagiograficznych (pasji, żywotów i innych); księga liturgiczna, zawierająca teksty ewangelicznych opisów Męki Pańskiej, które odczytuje się w miejsce ewangelii w Niedzielę Palmową Męki Pańskiej oraz w liturgii Wielkiego Piątku. Teksty te zawarte są także w lekcjonarzu i ewangeliarzu.
Wikipedia
członek włoskiego zakonu istniejącego i działającego do dziś, założonego w celu prowadzenia misji oraz szerzenia kultu męki Chrystusa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zakonnik ze Zgromadzenia Męki Pańskiej założonego przez św. Pawła od Krzyża;
Wiktionary
(1.1) Poza ślubami: ubóstwa, czystości i posłuszeństwa, pasjoniści składają dodatkowo ślub apostolstwa.
Wiktionary
rzecz. pasja ż.
:: fż. pasjonistka ż.
przym. pasyjny
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Męki Pana Naszego Jezusa Chrystusa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. mniszka z żeńskiej gałęzi Zgromadzenia Męki Pańskiej założonego przez św. Pawła od Krzyża
Wiktionary
(1.1) Regułę pasjonistek zatwierdził papież Klemens XIV.
Wiktionary
rzecz. pasja ż.
:: fż. pasjonista mos.
przym. pasyjny
Wiktionary
członek włoskiego zakonu istniejącego i działającego do dziś, założonego w celu prowadzenia misji oraz szerzenia kultu męki Chrystusa
SJP.pl
Zgromadzenie Męki Pańskiej (CP), popularnie zwane pasjonistami, zostało założone w 1720 we Włoszech przez św. Pawła od Krzyża (Paweł Danei, 1694–1775), a zatwierdzone w 1741 przez papieża Benedykta XIV. Zgromadzenie Męki Pańskiej dało Kościołowi dwóch biskupów.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pasjonować.
Wiktionary
czas. pasjonować ndk.
rzecz. pasja ż., pasyjka ż., pasyjność ż.
Wiktionary
1. przejmować kogoś, pochłaniać, interesować;
2. pasjonować się: oddawać się czemuś z pasją, mieć pasję do czegoś, interesować się czymś
SJP.pl
1. taki, który przejmuje kogoś, pochłania, interesuje;
2. pasjonujący się: taki, który oddaje się czemuś z pasją, ma pasję do czegoś, interesuje się czymś
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od: pasjonować
przymiotnik
(2.1) szczególnie ciekawy, wyjątkowo interesujący
Wiktionary
(1.1) Był to początek tak pasjonującego do dziś ludzi pióra, teatru i publiczność sporu o miejsce słowa w spektaklu.
Wiktionary
IPA: ˌpasʲjɔ̃nuˈjɔ̃nt͡sɨ, AS: pasʹi ̯õnui ̯õncy
Wiktionary
czas. pasjonować ndk.
rzecz. pasja ż., pasyjka ż., pasyjność ż.
przysł. pasjonująco
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lp. od: pasek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpaska, AS: paska
Wiktionary
jednostka ciśnienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. fiz. jednostka ciśnienia w układzie SI;
Wiktionary
\right]
Wikipedia
IPA: ˈpaskal, AS: paskal
Wiktionary
(1.1) symbol. Pa
Wiktionary
konserwacja produktów spożywczych za pomocą wysokiego ciśnienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) konserwacja wysokim ciśnieniem;
Wiktionary
zgrubienie od: paskarka
SJP.pl
kobieta zajmująca się nieuczciwym i nielegalnym handlem przynoszącym zyski ze sprzedaży po zawyżonych cenach towarów, których brakuje na rynku
SJP.pl
przymiotnik od: paskarstwo; charakterystyczny, typowy dla nieuczciwego i nielegalnego handlu przynoszącego zyski ze sprzedaży po zawyżonych cenach towarów, których brakuje na rynku, odnoszący się do takiego handlu (np. cena paskarska) lub osób zajmujących się takim handlem (np. pośrednik, wspólnik paskarski)
SJP.pl
nieuczciwy i nielegalny handel przynoszący zyski ze sprzedaży po zawyżonych cenach towarów, których brakuje na rynku
SJP.pl
osoba zajmująca się nieuczciwym i nielegalnym handlem przynoszącym zyski ze sprzedaży po zawyżonych cenach towarów, których brakuje na rynku
SJP.pl
Paskarz – handlarz zajmujący się nieuczciwym i nielegalnym handlem przynoszącym zyski ze sprzedaży po zawyżonych cenach towarów, których brakuje na rynku.
Wikipedia
deseń na materiale
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) M., B., W. plural|pasek.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpasʲci, AS: pasʹḱi
Wiktionary
rzecz. pasek mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych, występujący w Ameryce Północnej
Wiktionary
Paskosuseł ("Ictidomys") – rodzaj ssaków z podrodziny afrowiórek (Xerinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|paskować.
Wiktionary
rzecz. niepaskowanie n., pasiak mrz., pasy nmos.
czas. paskować ndk.
Wiktionary
zajmować się nieuczciwym i nielegalnym handlem przynoszącym zyski ze sprzedaży po zawyżonych cenach towarów, których brakuje na rynku
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pokryty deseniem w paski
Wiktionary
przym. pasiasty
rzecz. pasek mrz.
Wiktionary
zajmować się nieuczciwym i nielegalnym handlem przynoszącym zyski ze sprzedaży po zawyżonych cenach towarów, których brakuje na rynku
SJP.pl
gatunek ptaka z rodziny jastrzębiowatych; białostrząb ciemny
SJP.pl
Paskowiec, białostrząb ciemny ("Morphnarchus princeps") – gatunek ptaka z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae). Średniej wielkości ptak drapieżny zamieszkujący Amerykę Centralną i północno-zachodnią część Ameryki Południowej. Gatunek niezagrożony wyginięciem.
Wikipedia
rodzaj ptaków z rzędu wróblowych
SJP.pl
przymiotnik od: pasek; mający paski, taki, którego zewnętrzna część jest pokryta paskami, najczęściej w kontrastujących kolorach, podobny do pasków lub w jakiś inny sposób z nimi związany
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z paskiem, dotyczący paska
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) telew. pot. pracownik telewizji przygotowujący paski z informacjami przewijające się u dołu ekranu
Wiktionary
(2.1) "Paskowy" z TVP Info ujawnia szokujące kulisy pracy: "Ludzie tam wymiękają. Coraz więcej osób leczy się psychiatrycznie".
Wiktionary
rzecz. pas mrz., pasek mrz., paseczek mrz.
przym. pasiasty
Wiktionary
pejoratywnie:
1. brzydka, nieurodziwa kobieta; brzydula, pokraka, szkarada;
2. kobieta budząca niechęć, zachowująca się źle, niestosownie do sytuacji;
3. coś brzydkiego, niesmacznego, nieprzyjemnego; paskudztwo
SJP.pl
pejoratywnie:
1. brzydka, nieurodziwa kobieta; brzydula, pokraka, szkarada;
2. kobieta budząca niechęć, zachowująca się źle, niestosownie do sytuacji;
3. coś brzydkiego, niesmacznego, nieprzyjemnego; paskudztwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ktoś lub coś brzydkiego, budzącego odrazę i niechęć opowiadania o tym przy jedzeniu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ich oczom ukazała się okropna czerwona paskuda. Była gruba, niekształtna, miała wielkie zęby.
Wiktionary
rzecz. paskudztwo n., paskudność ż., paskudnik m., paskudnica ż., paskudzenie n., napaskudzenie n., zapaskudzenie n., paskudnięcie n., spaskudnięcie n.
czas. paskudzić ndk., napaskudzić dk., zapaskudzić dk., paskudnieć ndk., spaskudnieć dk.
przym. paskudny, paskudnawy
przysł. paskudnie, paskudnawo
Wiktionary
pieszczotliwie o ukochanej
SJP.pl
obraźliwe, pogardliwe określenie na kobietę paskudną, budzącą odrazę
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób paskudny; wstrętnie
Wiktionary
IPA: paˈskudʲɲɛ, AS: paskudʹńe
Wiktionary
przym. paskudny
rzecz. paskuda, paskudztwo
Wiktionary
(1.1) strasznie, okropnie, obrzydliwie, brzydko
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: paskudnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: paskudny
SJP.pl
paskuda, paskud; pejoratywnie:
1. brzydki, nieurodziwy mężczyzna; brzydul, brzydal, pokraka, szkarada;
2. mężczyzna budzący niechęć, zachowujący się źle, niestosownie do sytuacji
SJP.pl
bardzo brzydki, odrażający, swoim wyglądem budzący niechęć, obrzydzenie lub złośliwy, nieznośny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bardzo brzydki
(1.2) zły, przykry, nieznośny
Wiktionary
(1.1) Od trzech dni mamy paskudną pogodę: jest zimno i pada deszcz.
(1.2) Ten chłopak ma paskudny zwyczaj dłubania w nosie.
Wiktionary
IPA: paˈskudnɨ, AS: paskudny
Wiktionary
rzecz. paskuda ż., paskudnik mos., paskudztwo n., paskudnica ż., paskudzenie n., zapaskudzenie n., napaskudzenie n., spaskudzenie n., wypaskudzenie n.
czas. paskudzić ndk., zapaskudzić dk., napaskudzić dk., spaskudzić dk., wypaskudzić dk.
przysł. paskudnie
Wiktionary
(1.1) odrażający, wstrętny
Wiktionary
osoba, która paskudzi, zanieczyszcza coś, brudzi lub robi coś źle, nieudolnie, ze szkodą dla czegoś
SJP.pl
zanieczyszczać coś, brudzić lub robić coś źle, nieudolnie, ze szkodą dla czegoś, partaczyć
SJP.pl
coś, co budzi wstręt, obrzydzenie, odrazę z powodu brzydoty, złego smaku lub zapachu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) coś paskudnego, bardzo brzydkiego, nieestetycznego
(1.2) coś bardzo niesmacznego
Wiktionary
(1.1) Bossk parę razy pacnął dłonią o ścianę, by zabić paskudztwo.
(1.2) Oni, jak chcą jeść to paskudztwo, proszę bardzo, w końcu co kraj, to obyczaj!
Wiktionary
IPA: paˈskut͡stfɔ, AS: paskuctfo
Wiktionary
przym. paskudny
rzecz. paskuda
czas. paskudzić, napaskudzić
przysł. paskudnie
Wiktionary
dawniej: paskudztwo
SJP.pl
rzadki, europejski, w Polsce chroniony gatunek ropuchy, o szarym zabarwieniu i charakterystycznej brunatnej prędze przebiegającej wzdłuż grzbietu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. majtki z pasem do pończoch
Wiktionary
IPA: pasˈmajtʲci, AS: pasmai ̯tʹḱi
Wiktionary
1. ogół wyrobów włókienniczych do wykańczania i obszywania odzieży;
2. sklep z takimi wyrobami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sklep z odzieżowymi elementami wykończeniowymi
(1.2) wyroby włókiennicze służące do obszywania i wykańczania odzieży (frędzle, wstążki, lamówki, tasiemki)
Wiktionary
Pasmanteria, wyroby pasmanteryjne, wyroby szmuklerskie, dawniej pasamony, wyroby pasamoniczne (z passamano) – wyroby włókiennicze używane, jako ozdoba, wzmocnienie lub ochrona brzegów, do obszywania brzegów ubiorów, tkanin dekoracyjnych, obić tapicerskich. Ich wytwarzaniem zajmowali się szmuklerze, zwani też pasamonikami.
Wikipedia
(1.1) Idę do pasmanterii kupić guziki.
Wiktionary
IPA: ˌpasmãnˈtɛrʲja, AS: pasmãnterʹi ̯a
Wiktionary
przym. pasmanteryjny
rzecz. pasamonik mos.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący pasmanterii
Wiktionary
rzecz. pasamonik mos., pasmanteria ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w północnej Polsce i w obwodzie królewieckim Rosji, dopływ Stradyka, który sam wpada do Świeżej
Wiktionary
1. szereg nici, włosów itp. tworzących jakąś całość;
2.
a) fragment powierzchni w postaci długiego pasa;
b) rzeczy znajdujące się w ułożeniu ciągłym;
3. wiele następujących po sobie zdarzeń; ciąg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szereg nici, włosów itp. tworzących jakąś całość
(1.2) fragment powierzchni w postaci długiego pasa
(1.3) rzeczy ułożone w kształt pasa
(1.4) przen. wiele następujących po sobie zdarzeń
(1.5) fiz. przedział (częstotliwości, energii, czasu)
(1.6) geogr. grupa gór, wzniesień o wydłużonym kształcie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpasmɔ, AS: pasmo
Wiktionary
przym. pasmowy, bezpasmowy
przysł. pasmowo
rzecz. pasy nmos., pas mrz.
:: zdrobn. pasemko
Wiktionary
(1.2) pas, pasek, prążek, pręga, smuga
(1.3-4) ciąg
Wiktionary
przypominający budową pasmo
SJP.pl
malując, rysując itp., pokrywać jakąś powierzchnię w taki sposób, że tworzą się na niej paski; paskować
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) elektr. przepuszczający wszystkie składowe częstotliwości sygnału z określonego zakresu i tłumiący te spoza niego
Wiktionary
(1.1) Przyjmijmy, że interesuje nas filtr pasmowoprzepustowy, przenoszący tylko sygnał o pulsacji w przybliżeniu równej 10 radianów na sekundę.
Wiktionary
(1.1) środkowoprzepustowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) elektr. tłumiący wszystkie składowe częstotliwości sygnału z określonego zakresu i przepuszczający te spoza niego
Wiktionary
(1.1) Podobnie filtr typu II nie może być zastosowany dla filtrów górnoprzepustowych i pasmowozaporowych, ponieważ A(\pi) = 0.
Wiktionary
(1.1) środkowozaporowy
Wiktionary
mający kształt pasma; podłużny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma pasma
Wiktionary
rzecz. pasmo n.
przym. bezpasmowy
Wiktionary
peruwiańska rasa koni gorącokrwistych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. pasibrzuch
Wiktionary
IPA: paˈsɔbʒux, AS: pasobžuχ
Wiktionary
rzecz. pasibrzuch m.
Wiktionary
Ogólnogrecki Ruch Socjalistyczny - partia polityczna
SJP.pl
[czytaj: pazolińi albo pasolińi] nazwisko, np. Pier Paolo Pasolini (1922-1975) - włoski reżyser filmowy
SJP.pl
Pasolini – włosko-belgijsko-francuski dramat biograficzny z 2014 roku w reżyserii Abla Ferrary. Historia życia legendarnego włoskiego artysty i intelektualisty Piera Paola Pasoliniego. Zdjęcia kręcono w Rzymie.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) biol. daw. pisownia (do 1936) pasożyt → organizm żerujący na innym
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przen. pejor. daw. pisownia (do 1936) pasożyt → osoba wykorzystująca innych
Wiktionary
IPA: paˈsɔʒɨt, AS: pasožyt
Wiktionary
sprzęt składający się z pasa biodrowego i szelek, które służą do przenoszenia wyposażenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pasować.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌpasɔˈvãɲɛ, AS: pasovãńe
Wiktionary
czas. pasować ndk.
rzecz. pas n./mrz.
Wiktionary
1. odpowiadać czemuś, nadawać się do czegoś;
2. rezygnować z gry, mówić "pas";
3. potocznie: nie podejmować dalszego wysiłku; odpuszczać sobie;
4. potocznie: zestawiać części tak, aby przystawały, dopasowywać;
5. pasować się:
a) zmagać się z trudnościami;
b) robić coś z dużym wysiłkiem;
c) ironicznie: nadawać sobie jakąś godność
SJP.pl
1. odpowiadać czemuś, nadawać się do czegoś;
2. rezygnować z gry, mówić "pas";
3. potocznie: nie podejmować dalszego wysiłku; odpuszczać sobie;
4. potocznie: zestawiać części tak, aby przystawały, dopasowywać;
5. pasować się:
a) zmagać się z trudnościami;
b) robić coś z dużym wysiłkiem;
c) ironicznie: nadawać sobie jakąś godność
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) być w sam raz wobec czegoś, zgadzać się z czymś pod określonymi względami; nie być ani za dużym, ani za małym, przylegać, mieścić się
(1.2) książk. ustępować, rezygnować z zamierzonego celu
(1.3) karc. wycofywać się z dalszej licytacji przez powiedzenie słowa „pas”
(1.4) być odpowiednim do czyichś potrzeb
(1.5) stanowić dobraną parę lub zespół
(1.6) przypadać do gustu
(1.7) dokonywać drobnych przeróbek ubrania u krawca
czasownik przechodni niedokonany
(2.1) podn. mianować, nadawać komuś jakąś funkcję
czasownik zwrotny niedokonany pasować się
(3.1) walczyć z czymś, zmagać się z przeciwnościami
(3.2) robić coś z wielkim trudem
(3.3) bić się z kimś, mierzyć się z kimś
Wiktionary
(1.5) Emilia i Adam pasują do siebie.
Wiktionary
IPA: paˈsɔvat͡ɕ, AS: pasovać
Wiktionary
czas. dopasować (się) dk., spasować dk., przypasować dk., wpasować (się)
przym. pasowany
rzecz. pasowanie n.
Wiktionary
(1.1) harmonizować (ze sobą)
(1.4) odpowiadać
(3.1) mierzyć się, zmagać się, walczyć, konkurować
Wiktionary
układ pasowy, układ kilku pasów, rzędów
SJP.pl
Pasowość – jeden z porządków przestrzennych środowiska geograficznego kuli ziemskiej, polega na występowaniu równoległych do siebie pasów krajobrazowych, z których każdy cechuje się odmiennym charakterem środowiska.
Wikipedia
zrobiony z pasów, tworzący pasy, ułożony w pasy (np. wzór pasowy), ustawiony w rzędach lub taki, którego częścią jest pas (np. koło pasowe, transporter pasowy)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
organizm roślinny lub zwierzęcy żyjący kosztem innego organizmu; parazyt (dawniej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) biol. organizm żerujący na innym organizmie, zazwyczaj ze szkodą dla swego żywiciela;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przen. pejor. osoba wykorzystująca innych dla osiągnięcia własnych korzyści
Wiktionary
(1.1) Tę śmiertelną chorobę wywołują mikroskopijne pasożyty krwi.
(2.1) Tkwił na najbliższych niczym pasożyt lub wrzód; wszyscy serdecznie go mieli dość.
(2.1) Był to człowiek dobrego towarzystwa, który zszedł na pasożyta nieznacznie, straciwszy znaczny majątek i zapatrywał się obojętnie na własną ruinę.
Wiktionary
IPA: paˈsɔʒɨt, AS: pasožyt
Wiktionary
rzecz. pasożytowanie m., pasożytka ż., pasożytnictwo n., pasożyctwo n., pasożytyzm m.
czas. pasożytować ndk.
przym. pasożytniczy, pasożytny
przysł. pasożytniczo, pasożytnie
Wiktionary
(1.1) parazyt
(2.1) darmozjad, pieczeniarz, niebieski ptak, truteń, krwiopijca
Wiktionary
1. kobieta żerująca na pracy innych, żyjąca cudzym kosztem; darmozjadka;
2. gatunek średniej wielkości ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych, występujący w centralnej części Ameryki Południowej
SJP.pl
Pasożytka ("Heteronetta atricapilla") – gatunek średniej wielkości ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Zasiedla południową połowę Ameryki Południowej. Szczegółowe informacje dotyczące jej życia nie są jeszcze znane.
Wikipedia
1. bytowanie pasożyta w organizmie swego żywiciela, polegające na wykorzystywaniu organizmu żywicielskiego jako środowiska życia i źródło zdobywania pokarmu; parazytyzm;
2. życie cudzym kosztem, żerowanie na pracy innych ludzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) negatywny typ zależności między żywicielem a pasożytem, gdy pasożyt żyje kosztem gospodarza i działa na jego szkodę, równocześnie nie mogąc bez niego utrzymać się przy życiu
Wiktionary
Pa
Wikipedia
rzecz. pasożyt m., pasożytowanie m., pasożytka ż., pasożyctwo n., pasożytyzm m.
czas. pasożytować ndk.
przym. pasożytniczy, pasożytny
przysł. pasożytniczo, pasożytnie
Wiktionary
przymiotnik od: pasożyt; będący wynikiem działania pasożytów (np. choroba pasożytnicza), odnoszący się do pasożytujących zwierząt lub roślin (np. organizm pasożytniczy, rośliny pasożytnicze)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. dotyczący pasożytów
przymiotnik jakościowy
(2.1) książk. przen. postępujący jak pasożyt, żyjący na cudzy koszt
Wiktionary
rzecz. pasożyt m., pasożytnictwo n., pasożytowanie n.
czas. pasożytować ndk.
przysł. pasożytniczo
Wiktionary
1. wydrzyk pasożytny - gatunek wędrownego ptaka z rodziny wydrzyków; wydrzyk ostrosterny;
2. dawniej: pasożytniczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) biol. odżywianie się kosztem innego organizmu
(1.2) przen. życie na cudzy koszt
Wiktionary
rzecz. pasożyt m., pasożytka ż., pasożytnictwo n., pasożyctwo n., pasożytyzm m.
czas. pasożytować ndk.
przym. pasożytniczy, pasożytny
przysł. pasożytniczo
Wiktionary
1. o roślinach i zwierzętach: żyć kosztem innego organizmu, być pasożytem
2. o człowieku: żyć cudzym kosztem, być darmozjadem
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) biol. żyć kosztem innego organizmu, nie uśmiercając go gwałtownie lub wcale
(1.2) przen. żyć cudzym kosztem
Wiktionary
rzecz. pasożyt mzw., pasożytnictwo n., pasożytowanie n.
przym. pasożytniczy
przysł. pasożytniczo
Wiktionary
(1.1) żerować
(1.2) żerować
Wiktionary
pomyślny lub niepomyślny okres w jakimś działaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ciąg następujących po sobie zdarzeń, zwykle o charakterze pozytywnym lub negatywnym
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ostatnio mam dobrą passę w szachach.
Wiktionary
rzecz. passus mrz.
Wiktionary
(1.1) seria, ciąg
Wiktionary
[czytaj: passakalja]
1. starowłoski powolny taniec ludowy;
2. dawna hiszpańska pieśń uliczna z towarzyszeniem gitary
SJP.pl
Pa
Wikipedia
[czytaj: passamecco] szesnastowieczny włoski taniec
SJP.pl
Passamezzo – włoski taniec dworski w dwudzielnym metrum i tempem umiarkowanym, popularny w II połowie XVI wieku. Tańczony był zazwyczaj razem z następującym po nim szybkim tańcem saltarello. Później para tych dwóch tańców została zastąpiona parą pawana i galiarda.
Wikipedia
przecier pomidorowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mot. pot. model samochodu osobowego niemieckiej marki Volkswagen;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mój sąsiad postanowił sprzedać swoją dwudziestoletnią ibizę i kupić nowego passata.
Wiktionary
IPA: ˈpasat, AS: pasat
Wiktionary
(1.1) pot. pasat, pasek; iron. passerati
Wiktionary
przecier pomidorowy
SJP.pl
[czytaj: pasparTU]
1. stały bilet wolnego wstępu do kina, opery itp.;
2. tekturowa ramka nakładana na grafikę, zdjęcie itp. w celu ochrony brzegów i lepszego wyeksponowania obrazu;
3. arkusz kartonu, na który nakleja się ilustrację, większy od niej samej i tworzący dodatkowy margines
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stały bilet wolnego wstępu
(1.2) karton tworzący oprawę rysunku, drzeworytu, obrazka, fotografii
(1.3) poligr. arkusz kartonu, na którym nakleja się odbitkę ilustracji, będącą częścią składu książki
(1.4) klucz uniwersalny, służący do otwierania wielu zamków
Wiktionary
Passe-partout (wym. "paspartu", wyraz pochodzenia fr.) – kartonowa ramka umieszczana w oprawie obrazu lub innego płaskiego utworu plastycznego, zasłaniająca jego brzegi.
Ramka pełni dwie role: dekoracyjną, która ma na celu poprawienie wyglądu oprawionego dzieła oraz ochronną, służącą do oddzielenia szkła od obrazu lub dokumentu.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: paspjE] starofrancuski taniec ludowy, zbliżony do menueta, ale w szybszym tempie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki
(1.1) muz. choreogr. bretoński taniec wykonywany w szybkim tempie;
Wiktionary
Passepied – bretoński taniec ludowy, popularny w Bretanii od XVI wieku do dziś, będący rodzajem szybkiego menueta, zwykle w takcie 3/8 lub 6/8.
Wikipedia
(1.1) Bretoński passepied pojawił się w jednej z suit Claude’a Debussy’ego.
Wiktionary
żartobliwie: samochód marki Volkswagen Passat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) środ. mot. iron. o modelu samochodu osobowego niemieckiej marki Volkswagen;
Wiktionary
(1.1) passat; pot. pasat, pasek
Wiktionary
[czytaj: pass-iflora] roślina pnąca z rodziny męczennicowatych, mająca duże barwne kwiaty i przeważnie jadalne owoce, rosnąca głównie w strefie Ameryki międzyzwrotnikowej; męczennica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. tropikalna roślina z rodzaju nazwa systematyczna|Passiflora|L.|ref=tak. o charakterystycznych kwiatach, uprawiana jako ozdobne pnącze oraz dla owoców
Wiktionary
(1.1) Wąsy czepne passiflor są zapewne zmodyfikowanymi szypułami kwiatostanów.
Wiktionary
(1.1) męczennica
Wiktionary
łac. prawie wszędzie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) książk. w wielu miejscach
Wiktionary
[czytaj: pas-ionato] muzyczne określenie wykonawcze: namiętnie, z pasją; appassionato
SJP.pl
przysłówek
(1.1) muz. namiętnie
Wiktionary
(1.1) passionné
Wiktionary
strona bierna czasownika; pasiwum
SJP.pl
model samochodu marki Honda
SJP.pl
1. ustęp tekstu pisanego;
2. zdarzenie, wypadek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. fragment tekstu, wyjątek z jakiejś książki, zazwyczaj jakiś szczególny
(1.2) przest. jakieś nieoczekiwane wydarzenie, które wydarzyło się w najmniej odpowiedniej chwili
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Już na pierwszych kartach książki, przykuł moją uwagę pewien interesujący passus.
(1.2) Od passusu z kradzieżą portfela, staram się nie nosić przy sobie dużej kwoty pieniędzy.
Wiktionary
IPA: ˈpasːus, AS: pa•sus
Wiktionary
rzecz. impas m., passa ż., passacaglia ż.
:: zdrobn. passusik m.
przym. passé
Wiktionary
(1.1) ustęp, fragment, urywek, wyimek, wycinek, cytat, partia, akapit, wyjątek
(1.2) incydent
Wiktionary
[czytaj: pasłerd] hasło użytkownika podawane przy logowaniu się do Internetu
SJP.pl
[czytaj: pasSE] z francuskiego: przeszły, miniony; używane w znaczeniu: przebrzmiały, niemodny, demodé
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przebrzmiały, już niemodny
Wiktionary
(1.1) Buty ze szpicami są passé.
Wiktionary
rzecz. passus mrz.
Wiktionary
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego
(1.1) = hist. Polska Akcyjna Spółka Telefoniczna;
Wiktionary
Past (cyr. Паст) – wieś w Bośni i Hercegowinie, w Republice Serbskiej, w gminie Rudo. W 2013 roku liczyła 16 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) pot. PAST-a
Wiktionary
1. masa, zwykle o półpłynnej konsystencji, będąca mieszaniną różnych składników, w zależności od jej zastosowania;
2. włoska potrawa z makaronu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) substancja o stałej, ale kleistej konsystencji; coś, czym można smarować
(1.2) kulin. potrawa lub półprodukt o konsystencji pasty (1.1)
(1.3) rzad. kulin. makaron włoski
(1.4) środ. zmyślona historyjka wielokrotnie kopiowana i wklejana w Internecie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Producent próbował udowodnić, że to właśnie jego pasta najlepiej chroni zęby przed próchnicą.
Wiktionary
IPA: ˈpasta, AS: pasta
Wiktionary
rzecz. pastowanie n., wypastowanie n., creepypasta ż.
czas. pastować ndk., wypastować dk.
Wiktionary
(1.1) maź
Wiktionary
wyznawca Latającego Potwora Spaghetti, kultu będącego formą parodii i krytyki religii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik pastafarianizmu, „wyznawca” pastafarianizmu
Wiktionary
(1.1) Austriak tłumaczył, że służące do odcedzania makaronu naczynie jest religijnym nakryciem głowy pastafarian. Urzędnicy odrzucili wniosek, jednak po trwającym trzy lata procesie sąd przyznał Almowi rację. Od tamtej pory pastafarianin legitymuje się prawem jazdy, na którym widnieje jego fotografia z durszlakiem na głowie.
Wiktionary
IPA: ˌpastafarʲˈjä̃ɲĩn, AS: pastafarʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. pastafarianizm m.
:: fż. pastafarianka ż.
przym. pastafariański
Wiktionary
wiara w absurdalne bóstwo w postaci Latającego Potwora Spaghetti, będąca formą parodii i krytyki religii
SJP.pl
wyznawczyni Latającego Potwora Spaghetti, kultu będącego formą parodii i krytyki religii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) neol. zwolenniczka pastafarianizmu
Wiktionary
(1.1) Myślę, że ta "modlitwa" pastafarianki Oli pomogła… Latający Potwór Spaghetti zlitował się nad Igorem.
Wiktionary
rzecz. pastafarianin m., pastafarianizm m.
przym. pastafariański
Wiktionary
związany z wiarą w absurdalne bóstwo w postaci Latającego Potwora Spaghetti, będącą formą parodii i krytyki religii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z pastafarianizmem, zgodny z pastafarianizmem
Wiktionary
(1.1) W Warszawie odbył się pierwszy ślub pastafariański.
Wiktionary
rzecz. pastafarianizm m., pastafarianin m., pastafarianka ż.
przysł. pastafariańsko
Wiktionary
włoska potrawa, makaron z sosem pomidorowym i parmezanem
SJP.pl
1. farba artystyczna w postaci miękkiej kredki, wykonanej z barwnika z dodatkiem kredy glinki lub gipsu;
2. technika malowania taką farbą lub obraz, rysunek wykonany taką farbą;
3. rodzaj norki w kolorze jasnobrązowym w różnych odcieniach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środek rysunkowy i malarski w postaci miękkiego sztyftu, kredki lub ołówka;
(1.2) szt. technika malowania pastelem (1.1);
(1.3) szt. obraz namalowany pastelami (1.1)
(1.4) barwa pastelowa
Wiktionary
Pastel – technika malarska i rysunkowa oraz środek rysunkowy i malarski w formie kolorowego sztyftu, służący do nanoszenia kolorowych pigmentów na podłoże. Mianem pastelu określa się także kompozycję malarską wykonaną tą techniką.
Nazwa "pastel" pochodzi z języka włoskiego ("pastello," od "pasta" – ciasto).
Wikipedia
IPA: ˈpastɛl, AS: pastel
Wiktionary
rzecz. pastelowość ż., pastelista m., pastelistka ż.
przym. pastelowy
przysł. pastelowo
Wiktionary
osoba zajmująca się rysowaniem za pomocą pasteli, tworząca obrazy wykonane przy użyciu pasteli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. artysta malarz wykonujący obrazy w technice pastelu
Wiktionary
rzecz. pastelowość ż., pastel m.
:: fż. pastelistka ż.
przym. pastelowy
przysł. pastelowo
Wiktionary
kobieta zajmująca się rysowaniem za pomocą pasteli, tworząca obrazy wykonane przy użyciu pasteli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. artystka malarka wykonująca obrazy w technice pastelu
Wiktionary
rzecz. pastelowość ż., pastel m.
:: fm. pastelista m.
przym. pastelowy
przysł. pastelowo
Wiktionary
delikatność, jasność kolorów, najczęściej także odpowiednio dobranych, tworzących razem bladą i niewyróżniającą się całość
SJP.pl
1. delikatny w kolorach, pokryty jasnymi lub bladymi kolorami;
2. przymiotnik od: pastel; namalowany pastelami, wykonany przy użyciu pasteli lub odnoszący się do pasteli
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który jest wykonany pastelami
(1.2) taki, który ma delikatne, jasne barwy, przypominający pastele
Wiktionary
IPA: ˌpastɛˈlɔvɨ, AS: pastelovy
Wiktionary
rzecz. pastel m., pastelowość ż., pastelista mos., pastelistka mos.
przysł. pastelowo
Wiktionary
nadmierne używanie kolorów pastelowych w celu upiększania otoczenia
SJP.pl
zdrobnienie od: pasterka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: pasterka
Wiktionary
IPA: ˌpastɛˈrɛt͡ʃka, AS: pasterečka
Wiktionary
rzecz. wypas mrz., pasterz mos., pasterka ż., pasterstwo n.
przym. pasterski, wypasiony
Wiktionary
1. msza odprawiana w dzień Bożego Narodzenia, najczęściej o północy, mająca na celu upamiętnić przybycie pasterzy do Betlejem;
2. rodzaj damskiego kapelusza słomkowego;
3. kobieta trudniąca się pasterstwem;
4. członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Pasterek od Opatrzności Bożej
SJP.pl
Pa
Wikipedia
ostra choroba zakaźna zwierząt domowych, atakująca górne części dróg oddechowych i uaktywniająca się w stanie osłabionej odporności zwierzęcia
SJP.pl
1. msza odprawiana w dzień Bożego Narodzenia, najczęściej o północy, mająca na celu upamiętnić przybycie pasterzy do Betlejem;
2. rodzaj damskiego kapelusza słomkowego;
3. kobieta trudniąca się pasterstwem;
4. członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Pasterek od Opatrzności Bożej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. msza odprawiana w noc Bożego Narodzenia
(1.2) dziewczyna pasąca bydło, gęsi, itp.
(1.3) daw. rodzaj damskiego kapelusza słomkowego
(1.4) techn. w wiertnictwie: łącznik do uchwycenia liny w celu połączenia jej z warsztatem przy wierceniu linowym
(1.5) daw. pastorałka
Wiktionary
Pasterka, Msza Pasterska – uroczysta msza odprawiana w nocy (najczęściej o północy lub w godzinach wieczornych) z 24 na 25 grudnia, jako druga z liturgicznej uroczystości Bożego Narodzenia.
Pasterka upamiętnia oczekiwanie i modlitwę pasterzy zmierzających do Betlejem. W Polsce jest jedną z najważniejszych świątecznych tradycji. Wedle zwyczajów ziemiańskich z XIX wieku po Pasterce kończył się post mięsny. Po mszy siadano za stołem, gdzie podawano swojskie wędliny i mięsa.
Wikipedia
(1.1) Byłeś w tym roku na pasterce?
Wiktionary
IPA: paˈstɛrka, AS: pasterka
Wiktionary
rzecz. pasterz m., pastuch m., pastuszek m., pastuszka ż., pasterstwo n., pasanie n., pastwisko n., wypas m., Pasterka ż., pasza ż.
:: zdrobn. pastereczka
czas. paść, pasać
przym. pasterski, wypasiony, spaśny
Wiktionary
(1.1) msza pasterska
(1.2) pastuszka
(1.5) pastorałka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pasternak
Wiktionary
rzecz. pasternak m.
Wiktionary
gatunek rośliny warzywnej i pastewnej o jadalnym korzeniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Pastinaca|L.|ref=tak., roślina warzywna i pastewna o jadalnym korzeniu;
(1.2) kulin. korzeń tej rośliny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Pasternak jest większy od pietruszki i zwykle sprzedawany bez liści, a jego zapach przypomina bardziej marchewkę.
(1.2) Bulion pozostały służy do brukwi, rzepy i marchwi, a osobliwie do pasternaku, z baraniną zaś tak postąpić, jak z nogami wieprzowemi.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. pasternaczek mrz.
przym. pasternakowy
Wiktionary
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
taki jak u Pasteura, charakterystyczny dla Pasteura; pasteurowski
SJP.pl
przymiotnik od: pasterstwo; odnoszący się do pasterstwa lub osób zajmujących się pasterstwem (np. życie pasterskie, chata pasterska), charakterystyczny dla tych osób, należący do nich (np. fujarka pasterska);
2. należący do kompetencji biskupa lub arcybiskupa (np. list pasterski)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący pasterstwa, związany z pasterstwem
(1.2) kośc. przen. leżący w gestii biskupa lub episkopatu, odnoszący się do ich posługi
Wiktionary
(1.1) W szałasie pasterskim poczęstowano wszystkich żentycą.
(1.2) W liście pasterskim biskupi przypomnieli o roli rodziny.
Wiktionary
rzecz. pasterstwo n., pasterka ż., pastwisko n., pastuszka ż., pastereczka ż., wypas m., pasterzowanie n., pasza ż., pastuszek m., pastuch m., pasterka ż., pasterz mos./mzw.
czas. paść ndk., pasać ndk., wypasać ndk.
przym. pastuszkowy
Wiktionary
(1.2) biskupi
Wiktionary
hodowla udomowionych zwierząt polegająca głównie na ich stadnym wypasaniu na halach górskich, łąkach lub stepach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) roln. rodzaj hodowli zwierząt połączony z ich wypasem;
(1.2) rzad. grupa pasterzy, ich zbiorowość
(1.3) daw. teol. wypełnianie posługi biskupiej
(1.4) daw. teol. stan kapłański i biskupi, zbiorowość duszpasterzy
(1.5) daw. pot. obszar pod władzą konkretnego biskupa
Wiktionary
Pasterstwo – rodzaj hodowli stadnych zwierząt domowych, prowadzonej na obszarach nienadających się do uprawy roli, ale będących w stanie wyżywić stada zwierząt, np. góry, stepy, sawanny, tundra.
Gatunki pasterskie to głównie owce, kozy, lamy, renifery, bydło, wielbłądy, konie i jaki, rzadziej trzoda chlewna.
Wikipedia
(1.1) Zanim na dobre rozwinęło się pasterstwo, gospodarka bazowała na rolnictwie, myślistwie i rybołówstwie.
Wiktionary
rzecz. pasterz m., pasterka ż., pastereczka ż., pasterzowanie n., pastwisko n., pastuch m., pastuszek m., pastuszka ż., wypas m. pasza ż.
czas. paść ndk., pasać ndk., wypasać ndk.
przym. pasterski, pastuszkowy
Wiktionary
(1.1) pasterzowanie
(1.3) duszpasterstwo, pasterzowanie
(1.4) duchowieństwo, kler
(1.5) diecezja
Wiktionary
niszczenie bakterii i innych drobnoustrojów w produktach spożywczych i farmaceutycznych, polegające na ogrzewaniu takiego produktu do określonej temperatury
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. metoda konserwacji żywności przez jej podgrzewanie;
Wiktionary
Pasteryzacja – technika konserwacji za pomocą odpowiednio dobranego podgrzewania produktów spożywczych, tak aby zniszczyć lub zahamować wzrost drobnoustrojów chorobotwórczych lub enzymów przy jednoczesnym zachowaniu smaku produktów i uniknięciu obniżenia ich wartości odżywczych. Głównym zadaniem pasteryzacji jest przedłużenie trwałości produktów poprzez unieszkodliwienie form wegetatywnych mikroorganizmów. Proces ten nie niszczy jednak form przetrwalnikowych ani większości wirusów.
Wikipedia
(1.1) Jedzenie poddane pasteryzacji wolniej się psuje.
Wiktionary
IPA: ˌpastɛrɨˈzat͡sʲja, AS: pasteryzacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. pasteryzowanie n.
czas. pasteryzować ndk.
przym. pasteryzacyjny
Wiktionary
związany z pasteryzacją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący pasteryzacji
Wiktionary
(1.1) Warzywa są ręcznie wkładane do słoików, a pasteryzacja odbywa się w klasycznych wannach pasteryzacyjnych, dzięki czemu ogórki są chrupkie i twarde.
Wiktionary
rzecz. pasteryzacja ż.
czas. pasteryzować
Wiktionary
aparat do pasteryzacji
SJP.pl
prowadzić pasteryzację, niszczyć bakterie i inne drobnoustroje w produktach spożywczych i farmaceutycznych, podgrzewając taki produkt do określonej temperatury
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) spoż. eliminować zawarte w produkcie spożywczym drobnoustroje powodujące jego psucie poprzez ogrzewanie tego produktu przez pewien czas w wystarczająco wysokiej temperaturze
Wiktionary
(1.1) Mleko stosowane w serowarstwie rozpoczęto pasteryzować na początku XX wieku.
Wiktionary
rzecz. pasteryzacja ż.
przym. pasteryzacyjny
Wiktionary
1. osoba hodująca udomowione zwierzęta, głównie pilnująca ich podczas wypasania na halach górskich, łąkach lub stepach; pastuch;
2. podniośle o księdzu; ojciec, mistrz, kapłan;
3. ptak z rodziny szpakowatych;
4. polski taniec ludowy w metrum trójwymiarowym; owczarek, kujawiak, okrągły (odmiana "pasterzów" przestarzała)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zootechn. osoba, opiekująca się zwierzętami podczas wypasu
(1.2) rel. przen. duchowy lub religijny opiekun
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. nazwa systematyczna|Sturnus roseus|ref=tak., gatunek ptaka z rodziny szpakowatych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mówią do pasterzy, którzy trzód swych strzegli (…)
(1.1) Na stołach stały (…) laleczki gipsowe i cukrowe, przedstawiające pasterki z pasterzami, cyganów prowadzących niedźwiedzie, i świętych, trzymających w ręku pozłacane palmy.
(1.2) Jakże czuliśmy się opuszczeni po śmierci Jana Pawła II, Papieża który przez ponad 26 lat był naszym pasterzem i przewodnikiem po drogach czasu.
Wiktionary
IPA: ˈpastɛʃ, AS: pasteš
Wiktionary
rzecz. pasterstwo n., pasterka ż., pastereczka ż., pastwisko n., pastuszka ż., wypas m., pasterzowanie n.
:: zdrobn. pastuszek m.
:: zgrub. pastuch m.
:: fż. pasterka
czas. pasterzować, paść ndk., pasać ndk., wypasać ndk.
przym. pasterski, pastuszkowy
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński owczor
(1.2) duchowny, duszpasterz, ksiądz, pastor
(2.1) pasterz różowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bycie pasterzem
(1.2) rel. w chrześcijaństwie posługa duchownych
Wiktionary
rzecz. pasterstwo n., pasterz mos.
czas. pasterzować ndk.
przym. pasterski
Wiktionary
(1.2) duszpasterzowanie
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) być pasterzem
(1.2) rel. w chrześcijaństwie: pełnić posługę duchową, prowadzić duszpasterstwo
Wiktionary
(1.1) Członkowie jego rodziny pasterzowali na tatrzańskich halach.
(1.2) Ksiądz Paweł pasterzuje w parafii pilskiej już dziesiąty rok.
Wiktionary
rzecz. pasterz mos., pasterzowanie n.
Wiktionary
(1.2) duszpasterzować
Wiktionary
Pasterzowice – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie żagańskim, w gminie Szprotawa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
[czytaj: pasTÖ:R albo pasTER] nazwisko, m.in. Louis Pasteur (1822-1895) - francuski chemik i mikrobiolog, twórca podstaw mikrobiologii i immunologii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: pasterowski] taki jak u Pasteura, charakterystyczny dla Pasteura; pasterowski
SJP.pl
miejsce, ogrodzony plac przeznaczony do wypasania bydła lub innych zwierząt stadnych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: pasza; nadający się na paszę (np. buraki pastewne), służący jako pasza dla zwierząt lub w jakiś inny sposób związany z paszą; paszowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) służący jako pasza dla zwierząt, nadający się na paszę, związany z paszą
Wiktionary
rzecz. pastwa ż.
Wiktionary
[czytaj: pasticzczio]
1. utwór napisany wspólnie przez kilku kompozytorów
2. typ muzyki scenicznej, polegającej na szeregowaniu popularnych fragmentów z oper wybitnych kompozytorów
SJP.pl
Pasticcio – utwór muzyczny, stworzony przez kilku kompozytorów lub złożony z utworów zaczerpniętych z różnych wcześniej istniejących dzieł.
W XVII i XVIII wieku odmiana opery, polegająca na łączeniu odcinków muzycznych z różnych oper w jednym dziele o odrębnym libretto. Rozumiane może być jako dobieranie przez autora pasticcia, arii jednego bądź różnych autorów do nowej opery, ze względu na upodobania słuchaczy albo jako przemyślaną kompozycję, w której wykorzystuje się dzieła innych autorów.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. włoska potrawa z długich makaronowych rurek układany warstwowo z podsmażony mięsem mielonym i zapiekanych w beszamelu
Wiktionary
(1.1) Wczoraj na urodzinową kolację dla mamy upiekliśmy pasticjo i cynamonowe babeczki.
Wiktionary
IPA: paˈstʲit͡sʲjɔ, AS: pastʹicʹi ̯o
Wiktionary
francuska wódka wytwarzana z anyżku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. kulin. francuski likier anyżowy pity z wodą;
Wiktionary
Zobacz też: pastis (ciasto).
Pastis – francuska wódka produkowana ze spirytusu rektyfikowanego i wody z dodatkiem anyżku i lukrecji oraz ewentualnie innych ziołowych dodatków. Z reguły zawiera 40–45% alkoholu.
Do konsumpcji zwykle rozcieńczana wodą z dodatkiem lodu, co nadaje jej charakterystyczną mleczną barwę. Jest to napój typowy dla południa Francji (Prowansja).
Wikipedia
1. świadome naśladowanie stylu innego twórcy lub innej szkoły, epoki;
2. dzieło będące świadomym naśladownictwem stylu innego twórcy lub innej szkoły, epoki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. dzieło sztuki, którego autor świadomie naśladuje styl innego autora, innej szkoły lub epoki;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rozgrywa się tu teologiczna dysputa o życiu wiecznym, dialog, pełny dosadnych zwrotów, jest persyflażem – nie pastiszem – sarmackiego baroku, z obrazami nieuchronnego rozkładu i śmierci.
(1.1) To wszystko utrzymane w rytmie bezpretensjonalnej zabawy, oparte na dobrych wzorach współczesnej hollywoodzkiej komedii sensacyjnej i balansujące na granicy pastiszu i mocnego kina akcji.
Wiktionary
IPA: ˈpastʲiʃ, AS: pastʹiš
Wiktionary
rzecz. pastiszysta m.
przym. pastiszowy
przysł. pastiszowo
czas. pastiszować
Wiktionary
tworzyć pastisz, dzieło stanowiące świadome naśladownictwo dzieła innego twórcy
SJP.pl
cecha czegoś powstałego jako świadome naśladowanie stylu innego twórcy lub innej szkoły, epoki
SJP.pl
przymiotnik od: pastisz; taki, jak dzieło stanowiące świadome naśladownictwo dzieła innego twórcy (np. pastiszowy portret, pastiszowa stylizacja)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) autor pastiszy
Wiktionary
rzecz. pastisz mrz.
Wiktionary
[czytaj: pastisjo] makaron zapiekany z mięsem mielonym i sosem beszamelowym
SJP.pl
jedno z dwóch pomieszczeń tworzących zakrystię, przeznaczone na przygotowanie naczyń i szat liturgicznych
SJP.pl
w Kościele protestanckim - osoba duchowna odpowiedzialna za parafię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. duchowny protestancki;
Wiktionary
Pastor ( pastor – "pasterz") – w Kościołach protestanckich duchowny, który pełni obowiązki duszpasterskie w zborze. Mianowany jest przez organy centralne danego Kościoła (np. synod, generalną konferencję), bądź jest powoływany przez kongregację wiernych (zbór) w drodze demokratycznego wyboru.
Wikipedia
(1.1) Następną grupę stanowili liczni pastorzy w wysokich jedwabnych cylindrach, długich czarnych surdutach o prostych kołnierzykach z białymi wypustkami koloratek przy wycięciu kamizelek; dalej grupa farmerów w szkockich beretach, którzy przypominali ciężkawą postawą dawnych hreczkosiejów sprzed blisko sześćdziesięciu lat
Wiktionary
IPA: ˈpastɔr, AS: pastor
Wiktionary
rzecz. pastorał m., pastorałka ż., pastorówka ż., pastorowa ż.
przym. pastorski, pastoralny, pastorałkowy
Wiktionary
(1.1) daw. minister
Wiktionary
1. muzyczne określenie wykonawcze: sielsko, spokojnie;
2. utwór wokalny lub instrumentalny o tematyce związanej z życiem na wsi; pastorałka
SJP.pl
osoba zajmująca się układaniem i wygłaszaniem kazań i naukową interpretacją tekstów biblijnych; homileta, homiletyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) teol. specjalista w zakresie teologii pastoralnej
Wiktionary
przym. pastoralny
Wiktionary
teologiczny pod kątem pastoralnym
SJP.pl
o tematyce wiejskiej, pasterskiej; bukoliczny, sielankowy, idylliczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) kult. związany z życiem wiejskim
(1.2) rel. związany z działalnością duszpasterską, dotyczący duszpasterstwa
Wiktionary
(1.2) Przy naszym wydziale istnieje studium pastoralne dla kapłanów.
Wiktionary
rzecz. pastorówka ż., pastoralista mos., pastorale n., pastor m., pastorał m., pastorałka ż.
Wiktionary
(1.2) duszpasterski
Wiktionary
laska zakończona u góry spiralą lub krzyżem, będąca atrybutem dostojników kościelnych i oznaką ich władzy w Kościele
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. ozdobna zakrzywiona laska noszona podczas liturgii przez biskupów, opatów i infułatów uprzywilejowanych jako atrybut ich urzędu;
Wiktionary
Pastorał, także w kościołach wschodnich jako żezł (łac. "baculus pastoralis", dosł. „kij pasterski”) to w Kościołach chrześcijańskich atrybut biskupów, opatów i infułatów uprzywilejowanych (we wschodnim chrześcijaństwie: archimandrytów); długa, zdobiona laska o ślimakowato zwiniętym zakończeniu, nazywanym krzywaśnią lub z łaciny – kurwaturą. Pierwotnie był to po prostu krótki, zakrzywiony kij służący do podpierania się.
Wikipedia
(1.1) Ruszyłem co tchu do króla i powiadam, com słyszał, a tu ksiądz prymas pastorałem mnie w kark: „Nie powiadaj głupstw, pijany byłeś!”
(1.1) Biskup może używać pastorału tylko na terenie diecezji, do której jest przypisany.
Wiktionary
rzecz. pastorówka ż., pastorałka ż., pastor m.
przym. pastoralny, pastorałkowy, pastorski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: pastorałka
Wiktionary
rzecz. pastorałka ż.
Wiktionary
1. ludowa, wesoła pieśń o lekkim charakterze i tematyce związanej z Bożym Narodzeniem lub przedstawienie sceniczne o takiej tematyce;
2. utwór wokalny lub instrumentalny o tematyce związanej z życiem na wsi; pastorale;
3. gatunek starofrancuskiej i staroprowansalskiej liryki; pastorella, pastourelle
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. etn. lekki utwór o tematyce związanej z Bożym Narodzeniem; także: widowisko sceniczne o takiej tematyce;
(1.2) liter. utwór poetycki lub dramatyczny przedstawiający tematykę pasterską w sposób sielankowy; idylla
Wiktionary
Pa
Wikipedia
IPA: ˌpastɔˈrawka, AS: pastorau̯ka
Wiktionary
rzecz. pastor mos., pastorał mrz.
:: zdrobn. pastorałeczka ż.
przym. pastorałkowy, pastoralny
Wiktionary
(1.2) sielanka
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od pastorałka
Wiktionary
IPA: ˌpastɔrawˈkɔvɨ, AS: pastorau̯kovy
Wiktionary
rzecz. pastorówka ż., pastorałka ż., pastor mos., pastorał mrz.
Wiktionary
gatunek starofrancuskiej i staroprowansalskiej liryki; pastourelle, pastorałka
SJP.pl
kobieta odpowiedzialna za parafię w niektórych odłamach protestantyzmu
SJP.pl
pastor z żoną
SJP.pl
żona pastora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żona pastora
Wiktionary
rzecz. pastor mos., pastorówka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: pastor; typowy, charakterystyczny dla pastora (np. strój pastorski), odnoszący się do pastora lub jego zadań, funkcji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pastorem, dotyczący pastora
Wiktionary
(1.1) Swoją działalność pastorską rozpoczynał od ewangelizacji ulicznej.
Wiktionary
rzecz. pastor m., pastorał mrz., pastorówka ż.
Wiktionary
zajęcie, zawód pastora
SJP.pl
potocznie: mieszkanie pastora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. mieszkanie pastora
Wiktionary
Pa
Wikipedia
rzecz. pastorał m., pastorałka ż., pastor mos., pastorowa ż.
przym. pastorski, pastoralny, pastorałkowy
Wiktionary
określenie wykonawcze: pompatycznie, z ostentacją
SJP.pl
gatunek starofrancuskiej i staroprowansalskiej liryki; pastorella, pastorałka
SJP.pl
Pa
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pastować.
Wiktionary
czas. pastować ndk.
rzecz. pasta ż.
Wiktionary
czyścić coś wcierając lub nakładając warstwę specjalnej pasty, nadawać czemuś błysk poprzez użycie takiej pasty
SJP.pl
mechaniczne urządzenie służące do czyszczenia podłóg przy użyciu specjalnej pasty
SJP.pl
rodzaj kiełbasy wołowej
SJP.pl
Pastrami – sposób przechowywania i konserwowania mięsa, a także mięso konserwowane w odpowiedni sposób, przez solenie, peklowanie, a następnie wędzenie. Jest charakterystyczne dla kuchni amerykańskiej. Tradycyjnie wytwarzane jest z wołowiny, choć w handlu spotkać można pastrami wykonane z baraniny, wieprzowiny bądź łososia.
Wikipedia
osoba zajmująca się pasterstwem, osoba hodująca udomowione zwierzęta, głównie pilnująca ich podczas wypasania na halach górskich, łąkach lub stepach; pasterz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek wypasający hodowlane zwierzęta domowe
(1.2) przen. pogard. obraź. o człowieku niewykształconym, zacofanym, często z prowincji lub ze wsi
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. roln. zob. elektryczny pastuch.
(2.2) środ. med. defibrylator
Wiktionary
Pastuch ( Пастух) – wieś w Bułgarii, w obwodzie Kiustendił, w gminie Newestino, nad Strumą. Według danych szacunkowych Ujednoliconego Systemu Ewidencji Ludności oraz Usług Administracyjnych dla Ludności, 15 czerwca 2020 roku miejscowość liczyła 54 mieszkańców.
Wikipedia
rzecz. pasterz m.
:: zdrobn. pastuszek m.
:: fż. pastuszka ż.
czas. paść ndk., pasać ndk., wypasać ndk.
przym. pastuszy, pastusi, pasterski, wypasiony
Wiktionary
(1.1) pasterz, daw. skierdż
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. rodzaj wędliny z suszonej wołowiny o wyrazistym smaku i aromacie; specjalność kuchni tureckiej;
Wiktionary
Pasturma ("pastourma") – suszona wołowina o zdecydowanym smaku i wyrazistym aromacie. Polecana jest do wytrawnego, czerwonego wina. Można podawać ją pokrojoną w cienkie plastry, na platerowym półmisku w otoczeniu koktajlowych pomidorków i pikli. Można serwować też pasturmę na pieczonej fasoli z czerwonym pieprzem oraz sosem chaimen. Pasturma jest przysmakiem kuchni tureckiej.
Wikipedia
IPA: paˈsturma, AS: pasturma
Wiktionary
rzecz. basturma ż.
Wiktionary
typowy, charakterystyczny dla pastucha, pasterza, odnoszący się do takiej osoby, jej zadań, funkcji; pastuszy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
młody pastuch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: pastuch
(1.2) chłopiec zajmujący się pasterstwem
(1.3) daw. lub gwara. ornit. pliszka
Wiktionary
(1.2) Pastuszkowie przybiegają na znak im dany, / cześć oddają i witają Pana nad Pany.
Wiktionary
IPA: paˈstuʃɛk, AS: pastušek
Wiktionary
rzecz. pasterka ż., pasterz mos., pastuch mos.
:: fż. pastuszka ż.
czas. paść ndk., pasać ndk., wypasać ndk.
przym. pasterski, pastuszy, pastuszkowy, wypasiony
Wiktionary
(1.2) pasterz, pastuch
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
młoda dziewczyna będąca pastuchem, zajmująca się pasterstwem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziewczyna pasąca bydło, gęsi, itp.
Wiktionary
Pastuszka ("niem. Viehhof") – kolonia w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Gryfino.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
IPA: paˈstuʃka, AS: pastuška
Wiktionary
rzecz. pasterka ż., pastuch m., pasterz m.
:: fm.: pastuszek
czas. paść
przym. pastuszy, pasterski
Wiktionary
(1.1) pasterka
Wiktionary
przymiotnik od: pastuszek, pastuszka; charakterystyczny dla pastuszka lub pastuszki, będący w ich posiadaniu, odnoszący się do nich, ich zadań, funkcji
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do pastuszka
przymiotnik relacyjny
(2.1) dotyczący pastuszka, związany z pastuszkiem
Wiktionary
(1.1) Chłopak położył swój pastuszkowy tobołek pod drzewem i zasnął.
Wiktionary
rzecz. pastuszek mos., pasterstwo n., pasterz mzw./mos.
przym. pasterski
Wiktionary
typowy, charakterystyczny dla pastucha, pasterza, odnoszący się do takiej osoby, jej zadań, funkcji; pastusi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. lub poet. od pastuch
Wiktionary
(1.1) W miarę jak szli na południe, stada przytrafiały się częściej, a pilnowali ich sami niemal Tatarowie, w kupach dość znacznych. W ciągu dwutygodniowego pochodu otoczył Nowowiejski i wygniótł trzy watahy pastusze od stad owczych, po kilkudziesięciu ludzi liczące.
(1.1) Wtem na łąkach dalekich, kędyś pod skrajem nieba, zagrała fujarka pastusza.
Wiktionary
IPA: paˈstuʃɨ, AS: pastušy
Wiktionary
rzecz. pastuch m., pastuszek m., pastuszka ż.
przym. wypasiony
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
pokarm, żer dla dzikich zwierząt, najczęściej zdobywany siłą lub coś, co stało się ofiarą czegoś nieożywionego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. pokarm
(1.2) daw. łup, zdobycz
(1.3) gw-pl|Mazury. pasza dla zwierząt
Wiktionary
Pastwa (niem. "Gross Weide") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kwidzyńskim, w gminie Kwidzyn. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
Wikipedia
IPA: ˈpastfa, AS: pastfa
Wiktionary
przym. pastewny, wypasiony
Wiktionary
(1.1) pokarm, pożywienie, strawa, żer
(1.2) trofeum
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. nazwa części Cieszyna i kilku polskich wsi;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mieszkańcy Pastwisk głosowali przed południem.
(1.1) Pokazy zorganizowano w podcieszyńskich Pastwiskach.
Wiktionary
rzecz. pastwisko n.
przym. pastwiskowy
Wiktionary
teren do wypasania zwierząt domowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) roln. teren porośnięty trawą, przeznaczony do wypasania zwierząt
(1.2) daw. pastwienie się nad kimś
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Wczesnym rankiem wypędzono bydło na pastwisko.
Wiktionary
IPA: paˈstfʲiskɔ, AS: pastfʹisko
Wiktionary
rzecz. pastwa ż., paśnik m., pasanie n., pasienie n., pasza ż., popas m., wypas m., wypasanie n., wypasienie n., pasterka ż., pasterz m.
czas. paść (się) ndk., pasać (się) ndk., wypasać (się) dk., wypaść (się) dk., pastwić się ndk.
przym. pastewny, wypasiony, pastwiskowy
Wiktionary
przymiotnik od: pastwisko; będący pastwiskiem, stanowiący pastwisko lub jego część (np. teren pastwiskowy, trawa pastwiskowa) lub w jakiś inny sposób związany z pastwiskiem
SJP.pl
pastwić się: postępować z kimś lub z czymś okrutnie, znęcać się nad kimś lub nad czymś, dręczyć kogoś, coś
SJP.pl
zgrubienie od: pastylka;
1. porcja leku lub środka chemicznego w postaci niewielkiego, płaskiego lub wypukłego krążka;
2. cukierek o takim kształcie
SJP.pl
drażetka;
1. porcja leku lub środka chemicznego w postaci niewielkiego, płaskiego lub wypukłego krążka; tabletka;
2. cukierek o takim kształcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lek w postaci małego krążka
(1.2) cukierek w postaci małego krążka
Wiktionary
(1.2) Pudełko pastylek miętowych kosztuje 20 gr.
Wiktionary
IPA: paˈstɨlka, AS: pastylka
Wiktionary
(1.2) drażetka
Wiktionary
maszyna, urządzenie wywierające nacisk na jakiś materiał, używane do wstępnej produkcji leków; tabletkarka
SJP.pl
drażetka;
1. porcja leku lub środka chemicznego w postaci niewielkiego, płaskiego lub wypukłego krążka; tabletka;
2. cukierek o takim kształcie
SJP.pl
gatunek ryby chrzęstnoszkieletowej z rodziny ogończowatych; ogończa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. rodzaj deseru z soku i miąższu owoców lub jagód
Wiktionary
Pastyła (ros. пастила) – rodzaj deseru, jeden z przysmaków kuchni rosyjskiej. Jest to miąższ z jagód lub innych owoców, ugotowany z miodem lub cukrem sok, zagęszczony po odparowaniu, wylany warstwami. Pastyła występuje także m.in. w wariancie jabłkowym, gruszkowym, malinowym i wiśniowym.
Wikipedia
potocznie o przejściu dla pieszych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. przejście dla pieszych o wyglądzie białych pasów na jezdni
(1.2) mot. lotn. urządzenie mocujące pasażera do fotela lub łóżka, np. w samochodzie lub samolocie
(1.3) deseń z grubych linii o zmieniających się kolorach
(1.4) pot. klub sportowy lub jego kibice, którzy posługują się pasiastymi barwami
(1.5) pot. login, adres email, numer telefonu wraz z hasłem do jakiegoś konta (profilu) w internecie
forma rzeczownika.
(2.1) lm. od: pas
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Samochód potrącił staruszkę na pasach.
(1.2) Wrzeszczącym ludziom w pasach nikt nie pomagał.
(1.5) Powiedział, że jak mu dam pasy, to pomoże mi zdobyć wyższy poziom.
Wiktionary
IPA: ˈpasɨ, AS: pasy
Wiktionary
rzecz. pas m., pasiak m., pasmo m., pasek m., paskowanie n.
czas. paskować ndk.
przym. pasiasty, pasowy
Wiktionary
(1.1) zebra, przejście dla pieszych
(1.2) pas bezpieczeństwa
Wiktionary
postać z mitologii greckiej; Pazyfae
SJP.pl
system międzynarodowego zapisu pojęć w postaci znaków oraz symboli dotyczący danej dziedziny
SJP.pl
1. zdrobnienie od: pasja
2. krzyżyk z wizerunkiem ukrzyżowanego Chrystusa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od pasja
(1.2) szt. rel. postać ukrzyżowanego Chrystusa do zamocowania na krzyżu
Wiktionary
IPA: paˈsɨjka, AS: pasyi ̯ka
Wiktionary
rzecz. pasja ż., pasjonat m., pasjonatka ż., pasjonowanie n.
czas. pasjonować ndk.
przym. pasyjny, pasjonujący, pasjonacki
przysł. pasjonująco
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest pasyjne; cecha tych, którzy są pasyjni
Wiktionary
rzecz. pasja ż., pasjonat m., pasjonatka ż., pasjonowanie n.
czas. pasjonować się ndk.
przym. pasyjny, pasjonujący
przysł. pasyjnie, pasjonująco
Wiktionary
związany z męką Chrystusa lub nabożeństwem poświęconym jej rozpamiętywaniu (np. obraz pasyjny, scena pasyjna)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z męką Chrystusa lub męczenników, dotyczący męki Chrystusa lub męczenników
Wiktionary
(1.1) Zaraz po nabożeństwie pasyjnym odprawiona została msza.
Wiktionary
rzecz. pasjonistka ż., pasjonista mos., pasja ż., pasyjka ż., pasyjność ż.
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
Pasym (do 1945 Passenheim) – miasto w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, położone na Pojezierzu Olsztyńskim. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Pasym. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. olsztyńskiego.
Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. Pasym liczył 2390 mieszkańców.
Wikipedia
mieszkaniec Pasymia (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pasymia
(1.2) osoba pochodząca z Pasymia, urodzona w Pasymiu
Wiktionary
(1.1) W turnieju tenisa stołowego o puchar burmistrza Szczytna zwyciężył pasymianin Wiktor Janicki.
Wiktionary
rzecz. Pasym m.
:: fż. pasymianka ż.
przym. pasymski
Wiktionary
mieszkanka Pasymia (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pasymia
(1.2) kobieta pochodząca z Pasymia, urodzona w Pasymiu
Wiktionary
(1.1) W czasie przeglądu kolęd i pastorałek w szczycieńskim domu kultury występowały kolejno pasymianki, purdzianki, a na koniec chórzystki ze Szczytna.
Wiktionary
rzecz. Pasym m.
:: fm. pasymianin m.
przym. pasymski
Wiktionary
przymiotnik od: Pasym
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pasymiem, dotyczący Pasymia
Wiktionary
rzecz. Pasym mrz., pasymianin m., pasymianka ż.
Wiktionary
rodzaj motyli z rodziny rusałkowatych
SJP.pl
1. pęd boczny roślin wyrastający przedwcześnie;
2. odnoga w porożu łosia
SJP.pl
zabieg polegający na usuwaniu bocznych pędów rośliny w celu wzmocnienia pędu głównego i zabezpieczenia jej przed złamaniem
SJP.pl
usuwać boczne pędy rośliny w celu wzmocnienia pędu głównego i zabezpieczenia jej przed złamaniem
SJP.pl
w męskiej relacji homoseksualnej: osoba pasywna w seksie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) seks. mężczyzna przyjmujący pasywną rolę w czasie stosunku płciowego
Wiktionary
przym. pasywny
Wiktionary
źródła finansowania firmy, na które składają się zysk, pożyczki, kredyty oraz fundusze własne
SJP.pl
Pasywa (łac. "passivum" rodzaj nijaki od "passivus" ‘bierny’ od "pati" ‘cierpieć’) – termin księgowy oznaczający źródła pochodzenia majątku przedsiębiorstwa. Istnieją generalnie dwa źródła pozyskiwania majątku: kapitały (fundusze) własne, przekazane jednostce przez właścicieli, oraz wypracowane w trakcie działalności jednostki gospodarczej kapitały (fundusze) obce, czyli wszelkie zobowiązania.
Wikipedia
proces uodparniający metal na działanie czynników chemicznych; pasywowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) proces uodparniający metal na działanie korozji
Wiktionary
Pa
Wikipedia
środek powodujący pasywację
SJP.pl
1. osoba bierna lub obojętna wobec życia;
2. polityk prorosyjski działający w czasie I wojny światowej i okresie międzywojennym w Polsce
SJP.pl
1. kobieta bierna lub obojętna wobec życia;
2. prorosyjska działaczka polityczna w czasie I wojny światowej i okresie międzywojennym w Polsce
SJP.pl
przymiotnik od: pasywizm; bierny, obojętny wobec życia (np. postawa pasywistyczna) lub związany z prorosyjską działalnością polityczną w czasie I wojny światowej i okresie międzywojennym w Polsce
SJP.pl
wpajanie idei charakterystycznych dla pasywizmu, kierunku politycznego głoszącego poglądy prorosyjskie
SJP.pl
1. bierność lub obojętność wobec życia;
2. kierunek polityczny w czasie I wojny światowej i okresie międzywojennym w Polsce, głoszący poglądy prorosyjskie
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) książk. bez jakiejkolwiek inicjatywy
(1.2) o metalach: w sposób odporny na działanie czynników chemicznych
Wiktionary
(1.1) Co więcej, zdolne są do położenia się na dnie morskim – gdzie są praktycznie niewykrywalne – pasywnie oczekując na swój cel.
Wiktionary
IPA: paˈsɨv.ɲɛ
Wiktionary
rzecz. pasywność ż.
przym. pasywny
Wiktionary
(1.1) biernie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: pasywnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: pasywny
SJP.pl
1. brak chęci działania, podejmowania jakichkolwiek inicjatyw;
2. odporność na działanie czynników chemicznych, charakterystyczna najczęściej dla trwałych metali
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. bierna postawa, brak aktywności
(1.2) chem. techn. stan metalu, w którym następuje zahamowanie jego reakcji z agresywnym środowiskiem, co chroni go przed korozją elektrochemiczną
Wiktionary
(1.1) Cierpliwa harmonia z jestestwem nie oznacza, że dana osoba nie może wpłynąć na swoje położenie we wszechświecie czy je ulepszyć. Akceptacja nie jest równa pasywności.
Wiktionary
IPA: paˈsɨvnɔɕt͡ɕ, AS: pasyvność
Wiktionary
przym. pasywny
przysł. pasywnie
Wiktionary
(1.1) bierność
Wiktionary
1. nieskory do działania, niepodejmujący jakichkolwiek inicjatyw;
2. najczęściej o trwałych metalach: odporny na działanie czynników chemicznych (np. warstwa pasywna)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) który nie wykazuje chęci działania
(1.2) o metalach: odporny na działanie czynników chemicznych
Wiktionary
przysł. pasywnie
rzecz. pasywność ż.
Wiktionary
(1.1) bierny, nieaktywny
Wiktionary
proces uodparniający metal na działanie czynników chemicznych; pasywacja
SJP.pl
uodparniać metal na działanie czynników chemicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) stpol. dawny rodzaj gry w karty
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) daw. geogr. przełęcz
(2.2) daw. brak czegoś
rzeczownik, rodzaj żeński
(3.1) D. lm. od rzeczownika pasza
Wiktionary
(2.2) Majątku pasz, a fonfrów co niemiara, splendorów się chce, a pracy nie lubi.
Wiktionary
IPA: paʃ, AS: paš
Wiktionary
(2.1) przełęcz, pas
(2.2) brak
Wiktionary
basza; tytuł dostojnika w imperium osmańskim; osoba nosząca ten tytuł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wysoki urzędnik wojskowy lub cywilny w Imperium Osmańskim; także tytuł tego dostojnika;
(1.2) daw. przen. zawadiaka, ktoś hardy, pyszny
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) zootechn. pożywienie przeznaczone dla zwierząt gospodarskich; karma;
(2.2) daw. pastwisko
(2.3) daw. łow. knieja
(2.4) daw. łow. miejsce, gdzie pożywia się zając
forma rzeczownika.
(3.1) D., B. od rzeczownika pasz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) …poczęli nadciągać Turcy, a z nimi sam cesarz (…) Każdy pasza prowadził wojska swego paszaliku: więc szli mieszkańce Europy, Azji, Afryki. Za nimi ciągnął tabor olbrzymi z ładownymi wozami zaprzężonymi w muły i bawoły.
(2.1) Trudności aprowizacyjne ostro dają znać o sobie. Nie ma prowiantu ani dla ludzi – krom sucharów, ani paszy dla koni.
(2.2) On (Hektor), rozżarty, już na nich z nową mocą godzi, / Już, stojąc, na swych woła, ale nie uchodzi. / Jak pasterz pilnujący trzód na bujnej paszy, / Głodnego lwa od bydła niełatwo odstraszy…
(2.3) Pies rzucił się w paszę za zwierzyną.
Wiktionary
IPA: ˈpaʃa, AS: paša
Wiktionary
(1.1-2)
rzecz. basza, baszybuzuk, paszalik, paszałyk, paszałykat, daw. paszanica, daw. paszowstwo, daw. paszostwo, stpol. paszeństwo; daw. baszowstwo, daw. baszostwo
przym. paszowski, baszowski; daw. baszyński
(2.1-4)
rzecz. paszarnia ż., pasanie m., pasienie m., wypasanie m., wypasienie m., wypas m., popas m., pastwa ż., paśnik m., opas m., pasterz m., pasterka ż., pastwisko n.
czas. paść / pasać, paść się / pasać się, wypaść / wypasać, wypaść się / wypasać się, pastwić się
przym. paszowy, pastewny, wypasiony, opasowy
Wiktionary
(1.1) basza
(2.1-4) furaż m., gwara. pasia, gwara. paś, gwara. paśń, gwara. pasznia, gwara. pasidło, gwara. / stpol. pastwa
Wiktionary
okręg administracyjny w Turcji osmańskiej; paszalikat, paszałyk, paszałykat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) okręg administracyjny pod zarządem paszy
Wiktionary
rzecz. basza mos.
Wiktionary
(1.1) paszałyk, paszałykat
Wiktionary
okręg administracyjny w Turcji osmańskiej; paszalik, paszałyk, paszałykat
SJP.pl
pomieszczenie do przechowywania i przygotowywania pasz
SJP.pl
okręg administracyjny w Turcji osmańskiej; paszałykat, paszalik, paszalikat
SJP.pl
okręg administracyjny w Turcji osmańskiej; paszałyk, paszalik, paszalikat
SJP.pl
1. szeroka jama gębowa, najczęściej groźnych zwierząt drapieżnych;
2. żartobliwe, rubaszne określenie na usta człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwierzęcy otwór gębowy, zwłaszcza gdy pokaźnych rozmiarów lub u drapieżnika
Wiktionary
(1.1) Z kryjówki wystawił paszczę żabogłów.
(1.1) Aligatory mają krótsze paszcze niż krokodyle.
(1.1) Bądź więc teraz przeklęty na tej roli, która rozwarła swą paszczę, aby wchłonąć krew brata twego, przelaną przez ciebie.
Wiktionary
IPA: ˈpaʃt͡ʃa, AS: pašča
Wiktionary
rzecz. paszczakowe nmos., paszczak mzw., Paszczak mzw., paszczur m., paszczęka ż.
przym. paszczowy, paszczakowy
Wiktionary
drapieżny gatunek ryby występujący przy europejskich wybrzeżach Oceanu Atlantyckiego; piotrosz, zeus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. owadożerny ptak z rodziny paszczaków prowadzący nocny tryb życia
(1.2) syst. icht. nazwa systematyczna|Zeus faber|Linnaeus|ref=tak., gatunek ryb z rodziny piotroszowatych;
(1.3) icht. ryba z gatunku paszczaków (1.2)
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) W rozwidleniu konarów paszczaki składają do trzech jaj.
(1.3) Kilka paszczaków złowiliśmy razem z sardynami.
Wiktionary
rzecz. paszcza ż., paszczaki lm nm., paszczakowate lm nm., paszczakowe lm nm.
przym. paszczowy, paszczakowy
Wiktionary
(1.2) piotrosz
(1.3) piotrosz
Wiktionary
o cechach paszczakowych (rząd ptaków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Podargiformes|Sharpe|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;
forma przymiotnika.
(2.1) M., B. i W. n. lp.; M., B. i W. lm nm. od: paszczakowy
Wiktionary
Paszczakowe (Podargiformes) – rząd ptaków z infragromady neognatycznych (Neognathae).
Wikipedia
(1.1) Przedstawiciele paszczakowych żyją m.in. na Wyspach Salomona.
Wiktionary
rzecz. paszcza ż., paszczak mzw., paszczaki lm nm.
przym. paszczakowy
Wiktionary
o cechach paszczakowych (rząd ptaków)
SJP.pl
niewielka paszcza
SJP.pl
obraźliwie: osoba brzydka, nieatrakcyjna; pasztet, szkarada
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. pejor. osoba brzydka (zwykle dziewczyna)
Wiktionary
IPA: ˈpaʃt͡ʃur, AS: paščur
Wiktionary
rzecz. paszcza ż.
Wiktionary
(1.1) pasztet
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
żartobliwe określenie na paszczę, usta człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zool. szczęki lub pysk drapieżnika
(1.2) żart. czyjaś jama ustna
Wiktionary
rzecz. szczęka ż., paszcza ż.
Wiktionary
(1.1) paszcza
(1.2) gęba, jadaczka, paszcza
Wiktionary
zdrobnienie od: pacha (w znaczeniu wgłębienia między górną, wewnętrzną częścią ręki a bokiem klatki piersiowej)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. mąż siostry żony
Wiktionary
zdrobnienie od: pacha (w znaczeniu wgłębienia między górną, wewnętrzną częścią ręki a bokiem klatki piersiowej)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: pacha (w znaczeniu wgłębienia między górną, wewnętrzną częścią ręki a bokiem klatki piersiowej)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
zdrobnienie od: Paszkosław (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Paszkosławka lub z nim związany
SJP.pl
Paszkosław z żoną; Paszkosławowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Paszkosława lub z nim związany
SJP.pl
leśny ptak z rodziny drozdów, o brunatnym lub kremowym upierzeniu, którego białawy brzuch pokryty jest ciemnymi plamkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Turdus viscivorus|ref=tak., średniej wielkości ptak z rodziny drozdowatych;
Wiktionary
Paszkot ("Turdus viscivorus") – gatunek średniej wielkości ptaka śpiewającego z rodziny drozdowatych (Turdidae). Zamieszkuje Eurazję i północno-zachodnią Afrykę. Nie jest zagrożony.
Wikipedia
IPA: ˈpaʃkɔt, AS: paškot
Wiktionary
Paszkowa – polana w Paśmie Radziejowej w Beskidzie Sądeckim. Na niektórych mapach opisana jest błędnie jako Mała Lachówka, na mapie Geoportalu jako część lasu. Znajduje się na północnym skłonie grzbietu odchodzącego na północny wschód od szczytu Wielkiej Prehyby (1193 m). Ma nieregularny kształt i wiele zaułków. Z dolnej części polany wypływają źródła Grabowskiego Potoku Administracyjnie należy do wsi Przysietnica w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Stary Sącz.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Paszkowice – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie opoczyńskim, w gminie Żarnów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Mikołaja w Żarnowie.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
artykuł, utwór lub jakakolwiek inna publiczna wypowiedź szkalująca lub zniesławiająca kogoś, czasami także ubliżająca komuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) publikacja brukająca czyjąś reputację;
Wiktionary
Paszkwil (wł. "pasquillo") – utwór literacki, często anonimowy, skierowany przeciw konkretnej osobie, ośmieszający ją w sposób oszczerczy i obelżywy.
Paszkwil wywodzi się z rzymskich epigramatów o treści satyrycznej, ale pojęcie objęło zasięgiem różnorodne formy literackie. Przeciwstawia się go satyrze, krytyce ogólnej z zacięciem dydaktycznym, jako atak personalny, mający na celu ośmieszenie.
Wikipedia
(1.1) Premier skarżył się, że jest regularnie szkalowany paszkwilami w prasie.
(1.1) Podczas rządów Władysława Jagiełły został w 1410 powołany na sekretarza kancelarii królewskiej, lecz pozbawiony tej funkcji w 1419 roku za napisanie paszkwilu na królową Elżbietę.
Wiktionary
IPA: ˈpaʃkfʲil, AS: paškfʹil
Wiktionary
rzecz. paszkwilista m., paskwiliusz m.
przym. paszkwilowy
Wiktionary
(1.1) daw. paskwiliusz
Wiktionary
odnoszący się do paszkwilanctwa lub osoby zajmującej się paszkwilanctwem (np. charakter paszkwilancki, artykuł paszkwilancki)
SJP.pl
zniesławianie, kompromitowanie kogoś poprzez pisanie paszkwili, umyślne szkalowanie czyjejś osoby
SJP.pl
osoba zajmująca się pisaniem paszkwili, kompromitująca, zniesławiająca kogoś w ten sposób, najczęściej robiąca to anonimowo lub pod pseudonimem; paszkwilista
SJP.pl
kobieta zajmująca się pisaniem paszkwili, kompromitująca, zniesławiająca kogoś w ten sposób, najczęściej robiąca to anonimowo lub pod pseudonimem
SJP.pl
osoba zajmująca się pisaniem paszkwili, kompromitująca, zniesławiająca kogoś w ten sposób, najczęściej robiąca to anonimowo lub pod pseudonimem; paszkwilant
SJP.pl
przymiotnik od: paszkwil; charakterystyczny dla paszkwilu, artykułu, utworu lub jakiejkolwiek innej publicznej wypowiedzi szkalującej lub zniesławiającej kogoś, związany z nim
SJP.pl
rzeka w Polsce, w dorzeczu Odry
SJP.pl
Zobacz też: Paszkówka w innych znaczeniach tej nazwy.
Paszkówka – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie wadowickim, w gminie Brzeźnica, 280 m n.p.m. na Pogórzu Wielickim.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa bielskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włók. cienka, delikatna tkanina wytwarzana z podszerstka kóz, tkana tradycyjnie w Nepalu
(1.2) odzież. szal wykonany z paszminy (1.1)
Wiktionary
wymagający wykorzystania, zużycia dużych ilości pasz, pochłaniający duże ilości pasz (np. hodowla paszochłonna)
SJP.pl
system urządzeń używany w zamkniętych pomieszczeniach hodowlanych, służący do rozdrabniania i rozprowadzania pasz
SJP.pl
automat do karmienia zwierząt gospodarskich; autokarmnik
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Paszowice (niem. "Poischwitz") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Paszowice.
Wikipedia
przymiotnik od: Paszowice
SJP.pl
przymiotnik od: pasza; charakterystyczny dla paszy, osoby noszącej tytuł dostojnika cywilnego i wojskowego w imperium osmańskim (np. kompetencje paszowskie), związany z taką osobą; baszowski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący paszy
Wiktionary
rzecz. apaszka ż., basza mos.
Wiktionary
(1.1) baszowski
Wiktionary
przymiotnik od: pasza; nadający się na paszę, służący jako pasza dla zwierząt (np. mieszanka paszowa) lub w jakiś inny sposób związany z paszą; pastewny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z paszą, dotyczący paszy
Wiktionary
rzecz. wypasacz mos., pasza ż.
przym. wypasiony
Wiktionary
pojazd do przewozu paszy
SJP.pl
osoba zajmująca się sposobami pozyskiwania, przechowywania i konserwowania pasz oraz badaniem ich przydatności w żywieniu różnych gatunków zwierząt
SJP.pl
kobieta zajmująca się sposobami pozyskiwania, przechowywania i konserwowania pasz oraz badaniem ich przydatności w żywieniu różnych gatunków zwierząt
SJP.pl
nauka o metodach produkcji, zbioru i konserwowania pasz
SJP.pl
Paszoznawstwo – gałąź wiedzy z zakresu żywienia zwierząt zajmująca się poznawaniem pasz (składu chemicznego, strawności i przyswajalności, wartości pokarmowej), metodami ich produkcji, zbioru, konserwowania i przechowywania oraz oddziaływaniem na produkcyjność zwierząt.
Wikipedia
[czytaj: paSZOŁ] potocznie: wykrzyknik nakazujący komuś bezzwłoczne oddalenie się skądś; wynocha, precz, won, spadówa
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) pot. precz
Wiktionary
zdrobnienie od: paszport
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. paszport
Wiktionary
(1.1) Proszę zebrać wszystkie paszporciki do kontroli.
Wiktionary
rzecz. paszport mrz., paszportówka ż., paszportyzacja ż.
przym. paszportowy
Wiktionary
1. urzędowy dokument potwierdzający tożsamość danej osoby oraz uprawniający do przekraczania granic państwowych i do legalnego pobytu za granicą;
2. rodzaj certyfikatu towarowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dokument tożsamości uprawniający do przekraczania granic państwowych;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Polacy mogą przekraczać niektóre granice bez paszportu.
Wiktionary
IPA: ˈpaʃpɔrt, AS: pašport
Wiktionary
rzecz. paszportówka ż., paszportyzacja ż.
:: zdrobn. paszporcik m.
przym. paszportowy
Wiktionary
→ paszport
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z paszportem
Wiktionary
(1.1) Karolina odebrała go dzisiaj w wydziale paszportowym.
Wiktionary
rzecz. paszportówka ż., paszporcik mrz., paszportyzacja ż., paszport mrz.
Wiktionary
opracowywanie, aktualizacja, delegalizacja lub ponowna legalizacja dokumentów paszportowych i ogół czynności związanych z tymi czynnościami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) adm. wydawanie i aktualizowanie paszportów
(1.2) środ. archiwizacja i opracowywanie dokumentów związanych z majątkiem zakładowym
Wiktionary
Paszportyzacja – masowe przydzielanie obywatelstwa ludności danego terenu poprzez wydawanie paszportów, zazwyczaj w krótkim czasie. Przymusowa paszportyzacja jest sprzeczna z prawem międzynarodowym i narusza konwencje genewskie.
Na szeroką skalę była stosowana przez państwo rosyjskie poprzedzając konflikty z Gruzją i Ukrainą a później na ich okupowanych terenach. Historycznie była także stosowana przez władze ZSRR.
Wikipedia
rzecz. paszport mrz., paszporcik mrz., paszportówka ż.
przym. paszportowy
Wiktionary
potocznie: torebka na paszport
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niewielka, płaska torebka do zawieszenia na szyi, rodzaj portfela
(1.2) pot. wydział paszportowy
Wiktionary
(1.1) Bartek kupił paszportówkę turystyczną ze skóry.
(1.2) Miał tam wejść do paszportówki i zapytać kogoś, najlepiej kierownika wydziału, kto i dlaczego wystawił paszport Bednarkowi?
Wiktionary
rzecz. paszport mrz., paszporcik mrz., paszportyzacja ż.
przym. paszportowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rodzaj lokalu, baru z przekąskami, którego specjalnością są pasztety i inne podroby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. kucharz, który zajmuje się wyrobem pasztetów; właśc. pasztetnik
Wiktionary
(1.1) Następna grupa rzemiosł to zawody spożywcze. Ten dział tworzyli następujący rzemieślnicy: cukiernik, piekarz, piernikarz, rzeźnik, olejnikarz, kucharz, paszteciarz a w początkowym okresie także i młynarz.
Wiktionary
rzecz. pasztet m., pasztetowa ż., pasztetówka ż., pasztecik m., pasztetóweczka ż., pasztetnik m., pasztetniczka ż.
przym. pasztetowy
Wiktionary
(1.1) pasztetnik
Wiktionary
zdrobnienie od: pasztet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. zdrobn. od: pasztet
(1.2) kulin. pieczony pierożek z ciasta francuskiego, drożdżowego lub kruchego, napełniony farszem;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Zjedz trochę paszteciku.
(1.2) Uwielbiam paszteciki mojej babci.
Wiktionary
IPA: paˈʃtɛt͡ɕik, AS: paštećik
Wiktionary
rzecz. pasztet mrz., pasztetowa ż., paszteciarz mos.
Wiktionary
1. produkt spożywczy sporządzany z kilku gatunków duszonego lub gotowanego mięsa i podrobów, które po zmieleniu i odpowiednim przyprawieniu zapieka się;
2. niespodziewana przykrość, nieprzyjemność, kłopotliwa sytuacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. spoż. potrawa z kilku gatunków duszonego lub gotowanego mięsa i podrobów, które się mieli i zwykle zapieka
(1.2) przen. pot. pejor. kłopotliwa sytuacja
(1.3) przen. pot. pejor. brzydka dziewczyna
(1.4) przen. pot. pejor. kłamliwy artykuł w prasie brukowej
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Nie smakował mi ten wczorajszy pasztet z indyka.
(1.2) Wpakowaliśmy się w niezły pasztet.
(1.3) Z takim pasztetem w życiu się nie umówię.
Wiktionary
IPA: ˈpaʃtɛt, AS: paštet
Wiktionary
rzecz. pasztetówka ż., pasztecik m., pasztetnik m., paszteciarnia ż., pasztetowa ż., paszteciarz mos.
przym. pasztetowy
Wiktionary
(1.1) reg. śl. leberwuszt
(1.2) ambaras, kłopot, powikłanie, problem, sęk, trudne położenie, trudność
(1.3) kaszalot, smok, brzydula; wulg. paszczur
Wiktionary
wytwórca pasztecików czyli, ciasta drożdżowego z nadzieniem mięsnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista od wyrobu pasztetów
Wiktionary
rzecz. paszteciarz mos., pasztet mrz., pasztetowa ż.
Wiktionary
przymiotnik od: pasztet; przeznaczony na pasztet (np. masa pasztetowa), związany z pasztetem, dotyczący pasztetu i sposobu jego przyrządzania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. wyrób wędliniarski, głównie do smarowania kanapek; pasztet z podrobów i resztek mięsnych w formie kiełbasy;
forma przymiotnika.
(2.1) ż. od: pasztetowy
Wiktionary
Pasztetowa (kiszka pasztetowa, kiszka podgardlana, pasztetówka, kiszka wątrobiana, wątrobianka, "reg." leberka, lebera, leberwurst, leberwurszt) – wyrób wędliniarski (wędlina podrobowa) z mielonych podrobów (głównie wątroba, rzadziej dodatkowo płuca, śledziona czy nerki), skórek wieprzowych lub drobiowych oraz tłuszczu (słonina, smalec, podgardle lub boczek), niekiedy z dodatkiem innych rodzajów mięs. Podstawowe przyprawy to: sól, pieprz, cebula, majeranek, ziele angielskie, gałka muszkatołowa.
Wikipedia
rzecz. pasztet m., pasztecik m., pasztetówka ż., pasztetnik m., paszteciarnia ż., paszteciarz mos.
przym. pasztetowy, pasztetny
Wiktionary
(1.1) kiszka pasztetowa, kiszka podgardlana, pasztetówka, kiszka wątrobiana, wątrobianka; reg. leberka, lebera, leberwurst, leberwurszt
Wiktionary
przymiotnik od: pasztet; przeznaczony na pasztet (np. masa pasztetowa), związany z pasztetem, dotyczący pasztetu i sposobu jego przyrządzania
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zrobiony z pasztetu
Wiktionary
rzecz. paszteciarz mos., pasztet mrz., pasztetowa ż.
Wiktionary
potoczne określenie na kiszkę pasztetową, rodzaj kiszki sporządzonej z różnych rodzajów mielonego mięsa z dodatkiem wątroby oraz mąki lub skrobi ziemniaczanej; pasztetowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. pasztetowa
Wiktionary
rzecz. paszteciarz mos., pasztet mrz., pasztetowa ż.
Wiktionary
język indoeuropejski z grupy języków irańskich, używany w Afganistanie i Pakistanie, zapisywany w alfabecie arabskim z dodatkowymi znakami; pasztu, pusztu, język afgański
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. język Pasztunów;
Wiktionary
IPA: ˈpaʃtɔ, AS: pašto
Wiktionary
rzecz. pasztuński mrz., Pasztun mos., Pasztunka ż., pasztu n., pusztu n.
przym. pasztuński
Wiktionary
(1.1) afgański, pasztuński, pasztu, pusztu
Wiktionary
język indoeuropejski z grupy języków irańskich, używany w Afganistanie i Pakistanie, zapisywany w alfabecie arabskim z dodatkowymi znakami; paszto, pusztu, język afgański
SJP.pl
członek ludu zamieszkującego Afganistan i Pakistan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek głównej grupy etnicznej Afganistanu i Pakistanu, mówiący językiem paszto
Wiktionary
(1.1) Pomóż Pasztunowi, odwdzięczy ci się po dwakroć; zrań Pasztuna, odpłaci ci się po dwakroć. (przysłowie afgańskie)
Wiktionary
IPA: ˈpaʃtũn, AS: paštũn
Wiktionary
rzecz. pasztuński mrz., paszto n.
:: fż. Pasztunka ż.
przym. pasztuński
Wiktionary
(1.1) daw. Patan
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) etn. geogr. region w Azji Środkowej zamieszkiwany przez Pasztunów;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) W 1947 w brytyjskiej części Pasztunistanu odbyło się referendum w sprawie przynależności państwowej.
Wiktionary
członkini ludu zamieszkującego Afganistan i Pakistan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. członkini głównej grupy etnicznej Afganistanu i Pakistanu
Wiktionary
IPA: paˈʃtũŋka, AS: paštũŋka
Wiktionary
rzecz. pasztuński mrz., paszto n.
:: fm. Pasztun mos.
przym. pasztuński
Wiktionary
lud zamieszkujący Afganistan i Pakistan
SJP.pl
dotyczący Pasztunów, charakterystyczny dla Pasztunów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Pasztunami
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język paszto
Wiktionary
IPA: paˈʃtũj̃sʲci, AS: paštũĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Pasztun m., Pasztunka ż., paszto n.
Wiktionary
(1.1) afgański
Wiktionary
wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Chełmiec
SJP.pl
Paszyn – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Chełmiec.
Integralne części wsi Paszyn: Biała Droga, Bochenkówka, Damianówka, Dołki, Dział, Górówka, Góry, Granice, Jodłowa Góra, Kuklów, Miczołkówka, Oleksówka, Podedwór, Podgóry, Porębówka, Potoki, Półanki, Przylasek, Rzeki, Śradówka, Wolniki, Zagórze, Zagroda.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Paszęcin (do 1945 niem. "Passentin") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie świdwińskim, w gminie Rąbino.
Historia wsi zaczyna się w 1862 r., gdy z części majątku Lipie Helmut Friedrich Müller wydzielił część ziem i sprzedał radcy dworu Nicolai. W tej rodzinie Paszęcin pozostawał do końca 1945 r. Po wojnie majątek należał do PGR Rąbino.
Wikipedia
1. klucz wyrobiony, dopasowany na podstawie odcisku;
2. niewielki ptak z rzędu wróblowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. przestępcze klucz dopasowany na podstawie odcisku
Wiktionary
1. klucz wyrobiony, dopasowany na podstawie odcisku;
2. niewielki ptak z rzędu wróblowatych
SJP.pl
Pasówki (Passerellidae) – rodzina ptaków z podrzędu śpiewających (Oscines) w obrębie rzędu wróblowych (Passeriformes).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Pasłęk (miasto), Pasłęka (rzeka)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Pasłęka
(1.2) dotyczący Pasłęki
Wiktionary
(1.1) Inspekcja Handlowa skontrolowała konserwy w dużych sklepach elbląskich i pasłęckich.
Wiktionary
rzecz. Pasłęka ż., Pasłęk m., Pasłęczanin m., Pasłęczanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Pasłęka
SJP.pl
mieszkanka Pasłęka
SJP.pl
miasto w województwie warmińsko-mazurskim
SJP.pl
Pasłęk (dawniej "Holąd Pruski", Preußisch Holland) – miasto w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie elbląskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Pasłęk.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do woj. elbląskiego. W latach 1818–1975 siedziba powiatu pasłęckiego.
Wikipedia
rzeka w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w północno-wschodniej Polsce;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) W systemie administrowania wodami dorzecze Pasłęki zaliczane jest do obszaru dorzecza Wisły.
Wiktionary
rzecz. Pasłęk mrz., Pasłęczanin mos., Pasłęczanka ż.
przym. pasłęcki
Wiktionary
1. pozycja w szachach, w której strona mająca ruch nie może wykonać żadnego posunięcia, a jednocześnie jej król nie jest szachowany;
2. brak postępu, zastój
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) szach. sytuacja remisowa, w której gracz, na którego przypada posunięcie, nie może wykonać ruchu, a jego król nie jest szachowany;
(1.2) przen. trudna sytuacja, gdy żadna ze stron nie może wykonać ruchu
Wiktionary
W tym artykule użyto notacji algebraicznej w celu opisania szachowych posunięć.
Pat – sytuacja w szachach, w której jeden z graczy nie może wykonać posunięcia zgodnego z zasadami, ale jego król nie jest szachowany (to znaczy nie jest atakowany przez bierkę przeciwnika). Zgodnie z przepisami gry pat kończy partię remisem.
Wikipedia
(1.1) Białe nie zauważyły, że po ich posunięciu czarny król znajduje się w pacie, więc partia zakończyła się remisem.
Wiktionary
IPA: pat, AS: pat
Wiktionary
rzecz. patowość ż.
:: zdrobn. pacik mrz.
przym. patowy
przysł. patowo
Wiktionary
(1.2) impas
Wiktionary
[czytaj: pataka] waluta Makau (terytorium zależnego Chin)
SJP.pl
Pataca (kod ISO 4217: MOP) – oficjalna waluta Makau, specjalnej strefy administracyjnej Chińskiej Republiki Ludowej. 1 pataca = 100 avos.
W obiegu znajdują się: monety o nominałach 10, 20 i 50 avos oraz 1, 2, 5 i 10 pataca; banknoty o nominałach 10, 20, 50, 100, 500 i 1000 pataca.
Wikipedia
potocznie: osoba głupia lub niezaradna; niedołęga, pacan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) pot. pogard. głupek, oferma
Wiktionary
(1.1) głupek, gamoń, niedołęga, głupol, oferma, niedojda, niedorajda, nieudacznik, popapraniec, ciamajda, cielę, ofiara losu, safanduła, sierota, trąba, trąba jerychońska, pacan, dureń
Wiktionary
imaginacyjna nauka służąca wykpiwaniu naukowego sposobu myślenia i uczonych rozpraw
SJP.pl
kraina w Ameryce Południowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kraina geograficzna w południowej części Ameryki Południowej;
Wiktionary
Patagonia (dawna nazwa Patagonica) – kraina geograficzna w południowej części Ameryki Południowej, położona na terenie Argentyny i Chile. Znajduje się między Oceanami: Atlantyckim a Spokojnym, sięga na północ po rzekę Rio Negro. Obejmuje około 1 043 076 km², z czego 670 000 km² na wschodzie należy do Argentyny, a reszta na zachodzie do Chile. Zamieszkują ją ok. 2 miliony ludzi.
Wikipedia
(1.1) Jedną z twierdz odkryto w Patagonii, w Río Negro nad zatoką San Matías. Odkopano tam jej fundamenty, a także półmetrowe, symboliczne drzewo życia […]
Wiktionary
IPA: ˌpataˈɡɔ̃ɲja, AS: patagõńi ̯a
Wiktionary
rzecz. Patagończyk mos., Patagonka ż., patagonka ż., patagonyk m., patagon m.
przym. patagoński
Wiktionary
gatunek ptaka z rodziny papugowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Patagonii
Wiktionary
Patagonka ("Cyanoliseus patagonus") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny papugowatych (Psittacidae). Jest jedynym przedstawicielem rodzaju "Cyanoliseus". Zasiedla Argentynę i centralne Chile, poza sezonem lęgowym także Urugwaj. Nie jest zagrożona wyginięciem; dość często spotykana w niewoli.
Wikipedia
rzecz. Patagonia ż.
:: fm. Patagończyk mos.
przym. patagoński
Wiktionary
mieszkaniec Patagonii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Patagonii
Wiktionary
rzecz. Patagonia ż.
:: fż. Patagonka ż.
przym. patagoński
Wiktionary
przymiotnik od: Patagonia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od Patagonia
Wiktionary
IPA: ˌpataˈɡɔ̃j̃sʲci, AS: patagõĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Patagonia ż., Patagończyk mos., Patagonka ż.
Wiktionary
niewielka płytka używana jako ozdoba pod lampę, świeczkę lub lichtarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ręk. ozdobna haftowana serwetka służąca jako podkładka pod lampę, lichtarz, wazon lub bibeloty, także jako pokrowiec na podgłówki foteli i kanap, modna w XIX wieku
Wiktionary
(1.1) Karol podniósł się i oglądał włóczkowe, czerwono-żółte patarafki, na jakich stały lichtarze i lampy.
(1.1) One utrzymywały porządek, one własnymi rękami wyrabiały dla ozdoby przeróżne firanki, serwetki, patarafki i osobliwsze arcydzieła krzyżowe, siatkowe i szydełkowe.
Wiktionary
uczestnik patarii
SJP.pl
ruch społeczno-religijny w Lombardii w XI wieku, walczący o odnowę życia Kościoła
SJP.pl
rodzaj ssaków naczelnych z podrodziny koczkodanów
SJP.pl
Patas ("Erythrocebus") – rodzaj ssaków naczelnych z podrodziny koczkodanów (Cercopithecinae) w obrębie rodziny koczkodanowatych (Cercopithecidae).
Wikipedia
bylina z rodziny powojowatych; wilec ziemniaczany, słodki ziemniak, batat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. kulin. nazwa systematyczna|Ipomoea batatas|ref=tak., bylina z rodziny powojowatych o jadalnych bulwach, rosnąca w rejonie międzyzwrotnikowym
Wiktionary
(1.1) batat, słodki ziemniak, wilec ziemniaczany
Wiktionary
okrzyk towarzyszący zabawom z dziećmi, mający naśladować jazdę na koniu
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) dźwięk. wyraz dźwiękonaśladowczy przypominający tętent kopyt galopującego konia
Wiktionary
Pa
Wikipedia
1. gwarowo: robota pospieszna i byle jaka; patałajka;
2. potoczne określenie na fragment piosenki w szybkim tempie z rytmicznym uderzeniem, najczęściej kontrastujący z całością; zwykle w potocznym wyrażeniu: na patatajkę - byle jak, aby szybko; na łapu-capu, na patataj
SJP.pl
potocznie: człowiek robiący coś źle, niezdarnie; brakorób, fuszer, knociarz, partacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. lekcew. albo obraź. niezdara, osoba robiąca coś źle
(1.2) białystok. osoba niezadbana
Wiktionary
(1.1) Nasze patałachy dostaną po dupie i za chwilę będą już w Polsce. Dajcie spokój z takimi mistrzostwami.
Wiktionary
IPA: paˈtawax, AS: patau̯aχ
Wiktionary
czas. patałaszyć ndk., spatałaszyć dk.
Wiktionary
robić coś źle, nieudolnie, niezgodnie ze wcześniej przyjętymi planami, niedbale
SJP.pl
Patandźali (dewanagari पतञ्जलि, transliteracja Patañjāli, ang. Patanjali) – indyjski filozof z ok. II w. p.n.e., jogin, gramatyk sanskrytu, autor jednego z najważniejszych traktatów na temat jogi, jakim są "Jogasutry" ("Yogasūtra"), a także prawdopodobnie "Mahābhāṣyi", wielkiego komentarza do gramatyki Paniniego "Aṣṭādhyāyī". Hinduska tradycja uważa go za inkarnację Śeszy i przypisuje mu dzieło zapoczątkowania systemu jogi.
Wikipedia
[czytaj: pacz] poprawka do programu przeznaczona do usunięcia pewnych problemów lub zwiększenia wydajności poprzedniej wersji programu; łata, łatka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. krótki kabel łącznikowy, zwykle do LAN;
Wiktionary
[czytaj: paczować] w informatyce: uaktualniać program komputerowy, stosując patch (łatkę, poprawkę)
SJP.pl
[czytaj: paczłork] kawałki tkanin lub skóry zszyte razem i tworzące jeden materiał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzem. technika zszywania kawałków różnych tkanin, dzianiny, skóry itp. tak, aby powstał z nich wzór; także: wyrób wykonany tą techniką;
Wiktionary
Patchwork – metoda szycia, w której zszywa się małe kawałki materiału (o podobnych geometrycznie kształtach, np. patchwork z kawałków trójkątnych) w większą całość, tworząc nowy wzór. Słowem tym określa się także pracę wykonaną tą techniką.
Wikipedia
(1.1) Na kanapie leżał kolorowy patchwork.
Wiktionary
IPA: ˈpat͡ʃwɔrk, AS: paču̯ork
Wiktionary
przym. patchworkowy
Wiktionary
[czytaj: paczłorkowy]
1. przymiotnik od: patchwork;
2. charakterystyczny dla patchworku, związany z patchworkiem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wykonany techniką patchworku
Wiktionary
(1.1) Ania miała na sobie kolorowy patchworkowy sweterek.
Wiktionary
rzecz. patchwork m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: patka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: patka
Wiktionary
IPA: paˈtɛt͡ʃka, AS: patečka
Wiktionary
dawniej: typ gramofonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. wczesny typ gramofonu o napędzie mechanicznym;
Wiktionary
Plik audio został utworzony na podstawie wersji z i nie obejmuje późniejszych edycji.
Patefon – przenośne urządzenie o napędzie mechanicznym do odtwarzania dźwięku z płyt, wynalezione przez braci Emila i Charlesa Pathé, produkowane w latach 1905–1920 przez firmę Pathé Frères.
Wikipedia
(1.1) Odtwarzanie w patefonie odbywało się od środka płyty przy użyciu niewymiennej kulki.
(1.1) Wcześniej ruchomym obrazkom towarzyszyła muzyka grana na żywo lub z patefonu.
(1.1) Na patefonie zdarta płyta do obrzydzenia gra mazurki…
Wiktionary
IPA: paˈtɛfɔ̃n, AS: patefõn
Wiktionary
przym. patefonowy
rzecz. patefonik mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od patefon
Wiktionary
rzecz. patefon m.
Wiktionary
przymiotnik od: patefon; charakterystyczny, typowy dla patefonu, starszego typu gramofonu, przeznaczony na taki gramofon (np. płyta patefonowa), będący jego częścią (np. tuba patefonowa) lub w jakiś inny sposób z nim związany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) techn. przym. od patefon
Wiktionary
(1.1) Mało kto w Krakowie posiada pudełka po igłach patefonowych
(1.1) Podczas takiego patefonowego koncertu nieoczekiwanie dowiedziała się, jak wygląda hrabia Michał.
Wiktionary
IPA: ˌpatɛfɔ̃ˈnɔvɨ, AS: patefõnovy
Wiktionary
rzecz. patefon m.
Wiktionary
pasek materiału przyszyty do ubrania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zegarek szwajcarskiej marki Patek Philippe
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
niewielka patelnia; patelka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od patelnia
Wiktionary
(1.1) Chcesz smażyć naleśniki na takiej patelence?
Wiktionary
(1.1) patelnia
Wiktionary
niewielka patelnia; patelenka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: patelnia
(1.2) mała patelnia
Wiktionary
(1.1) Rozpuść ćwiartkę masła na patelce.
Wiktionary
rzecz. patelnia
Wiktionary
1. płaskie naczynie kuchenne z rączką, służące do smażenia potraw;
2. środowiskowo: stuprocentowa okazja do strzelenia bramki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) naczynie kuchenne służące do smażenia potraw;
(1.2) przen. środ. mot. zębatka koła napędowego motocykla
(1.3) pot. przen. bardzo gorące, nasłonecznione miejsce, zazwyczaj płaskie
Wiktionary
Patelnia – naczynie kuchenne służące do smażenia, pieczenia lub duszenia potraw. Typowa patelnia jest okrągła i płaska, jej średnica wynosi 12–32 cm. Średnicę patelni mierzy się po wewnętrznej stronie bocznych ścianek, w miejscu gdzie nakładana jest pokrywka.
Wikipedia
(1.1) Na patelni skwierczały cebula i boczek.
(1.3) Około południa parking zamienił się w istną patelnię.
Wiktionary
IPA: paˈtɛlʲɲa, AS: patelʹńa
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. patelka ż., zdrobn. patelenka ż.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk tygel
Wiktionary
patelnica niebieskoplama - gatunek jadowitej płaszczki
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
metalowy talerzyk, pozłacany wewnątrz, na którym kładzie się hostię podczas mszy świętej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kośc. okrągła, zwykle pozłacana tacka na hostię lub do nakrywania kielicha podczas liturgii
Wiktionary
Patena (łac. "patere" – miska; gr. diskos) – w Kościołach chrześcijańskich naczynie liturgiczne zazwyczaj w kształcie talerzyka przeznaczone dla konsekrowanej hostii. Powinna być wykonana, przynajmniej w swym wnętrzu, ze szlachetnego, nie korodującego metalu (zwykle złota lub srebra). Zadaniem pateny jest zbieranie i chronienie cząstek Najświętszego Sakramentu przed profanacją.
Wikipedia
(1.1) w Kościele wschodnim: dyskos
Wiktionary
zdrobnienie od: patent
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od patent
Wiktionary
rzecz. patent m.
czas. opatentować
Wiktionary
1. dokument gwarantujący wynalazcy wyłączne zyski z wynalazku;
2. dokument nadający jakiejś osobie uprawnienia do zajmowania określonego stanowiska na statku;
3. sposób na zysk lub osiągnięcie, zdobycie czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dokument uznający czyjeś wyłączne prawa do wynalazku;
(1.2) dokument stwierdzający nabycie uprawnień do działalności związanej z żeglugą;
(1.3) pot. sposób na poprawienie czegoś
Wiktionary
Patent ( patens, dopełniacz patentis, otwarty, jawny, od patēre, być otwartym, widocznym, dostępnym) – ograniczone w czasie prawa właściciela rozwiązania technicznego do wyłącznego korzystania z wynalazku lub wynalazków będących przedmiotem patentu w celach zawodowych lub zarobkowych na terenie państwa, które decyzją administracyjną patentu udzieliło, pod warunkiem wniesienia opłat za co najmniej pierwszy okres ochrony (tzw. ochrony patentowej) od daty zgłoszenia.
Wikipedia
(1.1) Patent udzielany jest przez Urząd Patentowy osobie fizycznej lub prawnej, która złoży wniosek o udzielenie patentu.
(1.2) Po ukończeniu szkolenia uczestnicy przystąpią do egzaminu na patent żeglarza jachtowego.
(1.3) On ma na to patent.
Wiktionary
IPA: ˈpatɛ̃nt, AS: patẽnt
Wiktionary
przym. patentowy
rzecz. patencik mrz.
czas. patentować, opatentować
Wiktionary
(1.2) licencja
Wiktionary
1. dawniej: dziecięce bawełniane pończochy w prążki;
2. potocznie o okularach bezramkowych, w których zauszniki mocowane są do szkieł za pomocą śrubek
SJP.pl
wydawać lub uzyskiwać patent na coś
SJP.pl
wydawać lub uzyskiwać patent na coś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. opatentować)
(1.1) praw. uzyskiwać lub wydawać patent
(1.2) met. poddawać stal specjalnej obróbce cieplnej w celu zwiększenia właściwości plastycznych
Wiktionary
rzecz. patent mrz., patentowanie n.
czas. opatentować dk.
przym. patentowany
Wiktionary
przymiotnik od: patent; zajmujący się wydawaniem patentów (np. biuro patentowe), gromadzący patenty lub w jakiś inny sposób z nimi związany
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z patentem, dotyczący patentu
Wiktionary
rzecz. patent mrz.
czas. opatentować
Wiktionary
nauka o patentach
SJP.pl
zakonnik po święceniach kapłańskich; duchowny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. rel. ojciec, zakonnik mający święcenia kapłańskie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Powiadomcie patrów o przyjeździe prowincjała.
Wiktionary
IPA: ˈpatɛr, AS: pater
Wiktionary
(1.1) ojciec
Wiktionary
duży, ozdobny talerz, na którym podaje się ciasta, owoce itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) naczynie stołowe służące do podawania ciast i tortów bądź owoców;
(1.2) hist. staroż. naczynie obrzędowe służące w starożytności do składania ofiar;
(1.3) reg. pozn. małe, zaniedbane gospodarstwo
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz.
:: zdrobn. paterka ż.
(1.2)
rzecz. reg. pozn. paterak m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) reg. pozn. partacz, niedbały gospodarz
Wiktionary
rzecz. patera ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: patera
SJP.pl
Paterek – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, w gminie Nakło nad Notecią.
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą gromady Paterek, po jej likwidacji w gromadzie Nakło nad Notecią. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Paterek liczy 2680 mieszkańców (stan na 31 grudnia 2012).
Wikipedia
zdrobnienie od: patera
SJP.pl
przymiotnik od: paternalizm; oparty na zasadach paternalizmu, władzy ojca w rodzinie lub sposobu zarządzania przedsiębiorstwem, polegającego na całkowitym lub częściowym uzależnieniu pracowników od pracodawcy (np. hierarchia paternalistyczna)
SJP.pl
1. sposób zarządzania przedsiębiorstwem, polegający na całkowitym lub częściowym uzależnieniu pracowników od pracodawcy;
2. czerpanie wzorców, przestrzeganie zasad obowiązujących w rodzinie z przykazań ojca
SJP.pl
Paternalizm (z pater ‘ojciec’ i gr. "ismos" ‘wiedza’) – traktowanie innej osoby podobnie, jak ojciec traktuje dziecko, ingerencja w działanie lub ograniczenie wolności innej osoby lub grupy, motywowane ich dobrem lub koniecznością ochrony. Jednostki, które otacza się paternalistyczną opieką, uznawane są za niezdolne do samodzielnego kierowania swoim postępowaniem i w konsekwencji wymagające pomocy i kontroli.
Wikipedia
rodzaj dawnej windy bez drzwi, znajdującej się w stałym, powolnym ruchu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teol. dział teologii dogmatycznej, nauka o Bogu Ojcu;
Wiktionary
Paterologia, także patrylogia – dział teologii dogmatycznej, nauka o pierwszej Osobie Trójcy Świętej – Bogu Ojcu. Rozwój paterologii w Kościele rzymskokatolickim nastąpił po Soborze Watykańskim II.
Wikipedia
(1.1) Rozwój paterologii w Kościele rzymskokatolickim nastąpił po Soborze Watykańskim II.
Wiktionary
(1.1) patrylogia
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Paterson – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie New Jersey (siedziba hrabstwa Passaic), nad rzeką Passaic, w regionie metropolitalnym Nowego Jorku. Według spisu ludności z 2010 roku Paterson zamieszkiwało 145 tys. mieszkańców.
W filmie Jima Jarmuscha „Paterson” akcja dzieje się w tymże mieście.
Wikipedia
cykl legend, opowiadań w literaturze staroruskiej, których tematem przewodnim jest życie pustelników i ascetów
SJP.pl
Pa
Wikipedia
[czytaj: paTEtiko] muzyczne określenie wykonawcze nakazujące wykonanie utworu wzniośle, patetycznie
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: patetycznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: patetyczny
SJP.pl
wzniosłość, uroczystość, poważność; patetyka, patetyzm
SJP.pl
charakteryzujący się podniosłością; uroczysty, pełen patosu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) poważny, doniosły, uroczysty
(1.2) pejor. przesadnie nadęty, żałosny
Wiktionary
(1.1) Jakby wyolbrzymioną gębę gombrowiczowską pisarz przyprawił patetycznym wizjom historyków, Gibbona czy Ferrero, o wielkości i upadku świata starożytnego.
Wiktionary
IPA: ˌpatɛˈtɨt͡ʃnɨ, AS: patetyčny
Wiktionary
rzecz. patetyczność ż.
przysł. patetycznie
Wiktionary
wzniosłość, uroczystość, poważność; patetyczność, patetyzm
SJP.pl
wzniosłość, uroczystość, poważność; patetyka, patetyczność
SJP.pl
czynić z czegoś sytuację patetyczną, uroczystą, pełną patosu, dodawać czemuś podniosłości
SJP.pl
[czytaj: paffajnder] model samochodu marki Nissan
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. Patrycja
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pati, chodź z nami na plażaażę.
Wiktionary
IPA: ˈpatʲi, AS: patʹi
Wiktionary
rzecz. Patrycja ż.
Wiktionary
(1.1) Patka
Wiktionary
staroruska księga żywotów świętych ojców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Indiach
Wiktionary
oddzielanie srebra od ołowiu, wykonywane podczas zabiegów hutniczych
SJP.pl
czasownik
(1.1) daw. oddzielać srebro od ołowiu
Wiktionary
rzecz. patinsonowanie n.
Wiktionary
ozdobny, wewnętrzny dziedziniec domu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) archit. niewielki dziedziniec wewnątrz domu, z wejściami do pomieszczeń, często z krużgankami, zwykle w architekturze hiszpańskiej i portugalskiej;
Wiktionary
Patio (hiszp.) – wewnętrzny dziedziniec lub mały ogródek.
Wikipedia
(1.1) Dzisiaj śniadanie zjedliśmy na patiu.
Wiktionary
IPA: ˈpatʲjɔ, AS: patʹi ̯o
Wiktionary
lokal gastronomiczny i jednocześnie sklep, w którym wyrabia i sprzedaje się wyroby cukiernicze oraz pieczywo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hand. cukiernia, sklep cukierniczy połączony z wytwórnią wyrobów cukierniczych
Wiktionary
roślina warzywna rodząca białawe lub jasnozielone owoce w kształcie kulistego, najczęściej spłaszczonego dysku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina warzywna o dużych liściach i obłych owocach;
(1.2) kulin. jarzyna z owocu patisona (1.1)
Wiktionary
Patison ("Cucurbita pepo" var. "patisoniana") – odmiana dyni zwyczajnej należąca do rodziny dyniowatych. Roślina jednoroczna, pochodzi z Ameryki Północnej, do Europy sprowadzona została przez Hiszpanów.
Wikipedia
IPA: paˈtʲisɔ̃n, AS: patʹisõn
Wiktionary
pasek materiału przyszyty do ubrania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pasek materiału przyszyty lub przypięty do ubrania, służący do ściągnięcia luźnej jego części lub stanowiący ozdobę
Wiktionary
Patka (inaczej „łapka”) – kolorowa oznaka rozpoznawcza umieszczona na kołnierzu polskiego munduru wojskowego.
Wikipedia
(1.1) Kupiła płaszczyk z patką w talii.
Wiktionary
IPA: ˈpatka, AS: patka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: zegarek marki Patek Philippe
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Patmos (gr. Πάτμος) − mała grecka wyspa na Morzu Egejskim.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północno-wschodnich Indiach, położone na Nizinie Hindustańskiej, nad Gangesem; stolica stanu Bihar
Wiktionary
Patna, hindi पटना, trl. "Paṭnā", trb. "Patna"; ang. "Patna"; nazwa historyczna: "Pataliputra" – miasto w północno-wschodnich Indiach, na Nizinie Hindustańskiej, nad Gangesem, przy ujściu rzeki Gandak, stolica stanu Bihar. Ponad 2 mln mieszkańców. Na przełomie er jedno z największych miast świata. Ważny ośrodek handlu, nauki i rzemiosła.
Wikipedia
przym. patnieński
Wiktionary
przymiotnik od: Patna (miasto w Indiach)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Patną, dotyczący Patny
Wiktionary
rzecz. Patna ż.
Wiktionary
potocznie: patologia, patologiczny
SJP.pl
Pato – gaun wikas samiti we wschodniej części Nepalu w strefie Sagarmatha w dystrykcie Saptari. Według nepalskiego spisu powszechnego z 2001 roku liczył on 755 gospodarstw domowych i 4378 mieszkańców (2110 kobiet i 2268 mężczyzn).
Wikipedia
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek z patologią, sytuacją odbiegającą od normy
Wiktionary
(1.1) patocelebryta • patodeweloperka • patostreamer
Wiktionary
rzecz. patus mzw.
Wiktionary
osoba, która zyskała sławę i wzbudziła zainteresowanie mediów zachowaniem łamiącym normy społeczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. osoba, która zyskała sławę i wzbudziła zainteresowanie mediów zachowaniem łamiącym normy społeczne
Wiktionary
Patocelebryta – ósmy album studyjny polskiego rapera Kizo. Wydawnictwo ukazało się 15 września 2023 roku nakładem wytwórni muzycznej Spacerange w dystrybucji Universal Music Polska.
Album zadebiutował na 1. miejscu polskiej listy sprzedaży – OLiS. Płyta uzyskała certyfikat poczwórnej platynowej płyty, za sprzedaż ponad 120 tysięcy kopii.
Wikipedia
(1.1) Naczelny polski patocelebryta za pośrednictwem Instagrama zasugerował, że miłośnik motoryzacji namawiał go na walkę.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. patocelebrytka ż.
przym. patocelebrycki
Wiktionary
deweloper, w którego działaniach występują nieprawidłowości
SJP.pl
nieprawidłowe zjawiska występujące w branży deweloperskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) projektowanie budynków mieszkalnych i osiedli z założeniem maksymalizacji zysku kosztem jakości, naginając obowiązujące przepisy budowlane lub wykorzystując sytuacje, w których prawo dotyczące planowanieanowania przestrzennego nie jest wystarczająco dobrze uregulowane
Wiktionary
Patodeweloperka – ogół działań deweloperów budowlanych, który ze względu na działania względem klientów oraz sposób projektowania obiektów pozostaje w sprzeczności ze zwyczajami uznawanymi za dobre.
Wikipedia
(1.1) O patodeweloperce mówi się od niedawna, ale budowlane absurdy istniały od zawsze. Nie brakowało ich także w PRL-u, o czym dobrze wiedzą osoby mieszkające m.in. w blokach z wielkiej płyty.
Wiktionary
rzecz. patodeweloper m.
Wiktionary
(1.1) wolna amerykanka
Wiktionary
specjalista z dziedziny patologii i fizjologii, zajmujący się badaniem zaburzeń czynności organizmu zmienionego wskutek choroby
SJP.pl
dziedzina patologii i fizjologii zajmująca się badaniem zaburzeń czynności organizmu zmienionego wskutek choroby; fizjologia patologiczna; fizjopatologia
SJP.pl
przymiotnik od: patofizjologia; związany w jakiś sposób z patofizjologią, dziedziną patologii i fizjologii zajmującą się badaniem zaburzeń czynności organizmu zmienionego wskutek choroby (np. badania patofizjologiczne); fizjopatologiczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z patofizjologią, dotyczący patofizjologii
Wiktionary
rzecz. patofizjologia ż., patofizjolog mos.
Wiktionary
czynnik chorobotwórczy lub ogół takich czynników, których powiązanie ze sobą wywołało chorobę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. czynnik chorobotwórczy; czynnik (np. drobnoustrój) zdolny wywołać dane schorzenie
Wiktionary
Patogen, czynnik chorobotwórczy – ciało obce, twór biologiczny lub mikroorganizm wywołujący chorobę u danego organizmu. Wyróżnia się następujące typy patogenów:
Potwierdzenia, czy dany czynnik jest patogenem dla określonego taksonu, dokonuje się usiłując spełnić postulaty Evansa.
Wikipedia
rzecz. patogeneza ż., patogenia ż., patogeniczność ż., patogenność ż.
przym. patogenetyczny, patogeniczny, patogenny
Wiktionary
1. przymiotnik od: patogeneza; związany z patogenezą, działem medycyny badającym powstawanie i szerzenie się chorób, odnoszący się do patogenezy (np. analiza patogenetyczna); patogeniczny;
2. wywołujący chorobę; patogeniczny, patogenny
SJP.pl
dział medycyny badający powstawanie i szerzenie się chorób oraz zajmujący się określeniem patogenów i częściowym ich zwalczaniem; patogenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. nauka, która bada powstawanie i rozprzestrzenianie się chorób
Wiktionary
Patogeneza (gr. "páthos" – choroba, cierpienie, "génesis" – pochodzenie), wywód chorobowy – nauka będąca dziedziną medycyny, zajmująca się badaniem mechanizmu powstawania i rozwoju choroby. W odróżnieniu od etiologii nie zajmuje się określeniem czynnika, który wywołuje chorobę, ale mechanizmów, za pomocą których ten czynnik ją wywołuje.
Wikipedia
rzecz. patogen mrz., patogenność ż., patogenia ż.
Wiktionary
dział medycyny badający powstawanie i szerzenie się chorób oraz zajmujący się określeniem patogenów i częściowym ich zwalczaniem; patogeneza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. zob. patogeneza.
Wiktionary
rzecz. patogeniczność ż., patogen m., patogeneza ż., patogenność ż.
przym. patogenetyczny, patogeniczny, patogenny
Wiktionary
zdolność chorób do szerzenia się, posiadanie warunków mogących doprowadzić do rozwinięcia się choroby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wet. zdolność do wywoływania procesu chorobowego w danym organizmie
Wiktionary
przym. patogeniczny, patogenny
rzecz. patogenność ż., patogen mrz., patogenia ż.
Wiktionary
(1.1) chorobotwórczość
Wiktionary
1. przymiotnik od: patogenia; związany z patogenią, działem medycyny badającym powstawanie i szerzenie się chorób, odnoszący się do patogenii (np. analiza patogeniczna); patogenetyczny;
2. wywołujący chorobę; patogenetyczny, patogenny
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest patogenne, zdolność czynnika chorobotwórczego do wywoływania choroby po zakażeniu
Wiktionary
(1.1) Przy coraz dalszych pasażach wirus traci patogenność i obniża własności uodporniające.
Wiktionary
rzecz. patogeniczność ż., patogen m., patogeneza ż., patogenia ż.
przym. patogenetyczny, patogeniczny, patogenny
Wiktionary
wywołujący chorobę; patogenetyczny, patogeniczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. wywołujący chorobę
Wiktionary
(1.1) Analiza mikrobiologiczna wykryła obecność organizmów patogennych we krwi.
(1.1) Antybiotykoterapia może wydłużyć nosicielstwo salmonellozy oraz powodować wzrost ryzyka poważnych, zagrażających życiu chorego powikłań wywołanych działaniem toksyny Shiga patogennych szczepów E. coli.
Wiktionary
rzecz. patogenia ż., patogen mrz., patogeniczność ż., patogenność ż.
przym. patogeniczny
Wiktionary
(1.1) chorobotwórczy, war. patogenetyczny, patogeniczny
Wiktionary
charakterystyczny, typowy dla danej choroby
SJP.pl
[czytaj: patoinfluenser] osoba, która zdobyła popularność, zamieszczając w Internecie patologiczne społecznie treści
SJP.pl
grupa ludzi uczęszczających do prestiżowych szkół i zachowujących się patologicznie
SJP.pl
Patointeligencja – singiel polskiego rapera Maty. Wydawnictwo, w formie digital download, ukazało się 11 grudnia 2019 roku na kanale SBM Label. Tekst utworu został napisany przez Michała Matczaka.
Wikipedia
[czytaj: paTŁA] dialekt jamajski, oparty m.in. na języku angielskim, francuskim, hiszpańskim
SJP.pl
płynny miód pszczeli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) płynny miód otrzymany zaraz po wyciśnięciu go z plasterastrów
(1.2) produkt uboczny przy fabrykacji cukru
(1.3) przen. coś najsłodszego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: paˈtɔka, AS: patoka
Wiktionary
(1.2) melasa
Wiktionary
pogardliwie: osoba deklarująca się jako katolik, ostatencyjnie religijna, zwykle nietolerancyjna i pozbawiona empatii; patokatolik
SJP.pl
pogardliwie: osoba deklarująca się jako katolik, ostatencyjnie religijna, zwykle nietolerancyjna i pozbawiona empatii; patokatol
SJP.pl
skrajnie małe, niefunkcjonalne mieszkanie o niskim standardzie
SJP.pl
pogardliwie: kierowca stanowiący zagrożenie dla innych
SJP.pl
1. pogardliwie: osoba charakteryzująca się dewiacjami społecznymi; patus, patusiarz;
2. potocznie:
a) tysiąc złotych (lub innych jednostek monetarnych); tysiak, kafel, patyk;
b) duży patyk;
c) mocny napój alkoholowy marnej jakości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba o cechach patologicznych
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. tysiąc złotych
(2.2) patyk
Wiktionary
rzecz. patus mzw., patologia ż., patolka ż.
Wiktionary
(1.1) patus
Wiktionary
1. pogardliwie: osoba charakteryzująca się dewiacjami społecznymi; patus, patusiarz;
2. potocznie:
a) tysiąc złotych (lub innych jednostek monetarnych); tysiak, kafel, patyk;
b) duży patyk;
c) mocny napój alkoholowy marnej jakości
SJP.pl
1. pogardliwie: kobieta charakteryzująca się dewiacjami społecznymi, przejawiająca zachowania patologiczne; patuska, patusiara;
2. potocznie: patologia; patola
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. pejor. kobieta posądzana o społeczne cechy patologiczne
Wiktionary
rzecz. patol mos./mrz.
Wiktionary
1. naukowiec specjalizujący się w nauce o chorobach;
2. lekarz badający osoby zmarłe i określający przyczynę ich śmierci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista w zakresie patologii
Wiktionary
(1.1) Ta modna w mediach społecznościowych teoria jest absolutnie sprzeczna z tym, czego patolodzy nauczają od dziesięcioleci.
Wiktionary
rzecz. patologia ż., patologiczność ż.
przym. patologiczny
przysł. patologicznie
Wiktionary
1. nauka badająca ogół zagadnień dotyczących przyczyn, mechanizmów i skutków chorób
2. dewiacja, odchylenie od reguł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. med. nauka badająca przyczyny, mechanizmy i skutki chorób
(1.2) biol. med. zaburzenia w funkcjonowaniu żywego organizmu
(1.3) socjol. nieprawidłowe zjawiska społeczne, prowadzące do złego funkcjonowania społeczeństwa
(1.4) pot. pogard. zdemoralizowana osoba lub grupa społeczna, margines społeczny
(1.5) pot. pogard. dom lub obszar, będący miejscem życia lub przebywania marginesu społecznego
(1.6) pot. pejor. efekt końcowy pracy, procesu lub działania, odbiegający od przyjętych lub oczekiwanych norm
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Patologia jest przedmiotem, wykładanym na naszym uniwersytecie.
(1.2) Już po kilku sekundach od dotarcia toksyny do układu nerwowego, mogą wystąpić nieodwracalne w skutkach patologie.
(1.3) Kominówka, która miała okiełznać rozbuchane pensje szefów państwowych spółek, od samego początku stała się źródłem patologii.
(1.3) Gdy choć jeden z rodziców jest uzależniony od substancji odurzających, w rodzinie mogą zaistnieć zjawiska charakterystyczne dla patologii społecznej.
(1.4) Dzień był nad wyraz wspaniały, jednak wieczorem sklep odwiedziła miejscowa patologia.
(1.5) Ta dzielnica to największa patologia w skali województwa.
(1.6) System rozprowadzenia okablowania w tym mieszkaniu to jest jakaś patologia.
Wiktionary
IPA: ˌpatɔˈlɔɟja, AS: patoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. patolog mos., patologizacja ż., patologiczność ż.
przym. patologiczny
przysł. patologicznie
Wiktionary
(1.2) stan chorobowy, stan patologiczny
(1.3) deprawacja
(1.4) element, hołota, chuliganeria, bandyterka
(1.5) slums, enklawa biedy, rudera
Wiktionary
przysłówek
(1.1) odbiegając od normy w sensie negatywnym
Wiktionary
rzecz. patolog mos., patologia ż., patologiczność ż.
przym. patologiczny
Wiktionary
1. obecność stanu chorobowego w organizmie;
2. występowanie nieprawidłowych zjawisk w życiu społecznym lub w podobnych strukturach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co patologiczne
Wiktionary
rzecz. patolog mos., patologia ż.
przym. patologiczny
przysł. patologicznie
Wiktionary
1. mający związek z patologią, dotknięty patologią, odbiegający od normy; chorobowy, chorobliwy;
2. taki, u którego występuje szereg nieprawidłowych zjawisk (np. rodzina patologiczna)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. odbiegający od stanu fizjologicznego lub zmieniony pod wpływem choroby
(1.2) socjol. odbiegający od społecznie przyjętej normy
(1.3) przen. o uczuciach i reakcjach: cechujący się przesadą, skrajnością
Wiktionary
(1.1) Lęk staje się patologiczny, gdy stale dominuje w zachowaniu.
(1.2) Patologiczne lenistwo może być uwarunkowane genetycznie lub spowodowane niedoborem witamin.
Wiktionary
IPA: ˌpatɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: patoloǵičny
Wiktionary
rzecz. patologia ż., patolog m., patologiczność ż., patologizacja ż.
przysł. patologicznie
Wiktionary
(1.1) chorobowy
(1.3) chorobliwy, przesadny, nienormalny
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) M., W. plural|patologia.
Wiktionary
Patologie (ros. Патологии) – powieść Zachara Prilepina wydana w 2005 roku.
Wikipedia
IPA: ˌpatɔˈlɔɟjɛ, AS: patoloǵi ̯e
Wiktionary
nabieranie cech patologicznych, niewłaściwych, niezgodnych z przyjętymi normami lub zasadami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogarszanie się jakości
Wiktionary
(1.1) Stopniowej patologizacji życia społecznego sprzyjała korupcja.
Wiktionary
rzecz. patus mzw., patologia ż.
przym. patologiczny
Wiktionary
czynić patologicznym
SJP.pl
→ patol (dewiant)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z patolstwem, dotyczący patolstwa
Wiktionary
rzecz. patolstwo n.
Wiktionary
proces powstawania zaburzenia lub choroby
SJP.pl
lekarz medycyny lub lekarz weterynarz wyspecjalizowany w zakresie patomorfologii; lekarz zajmujący się badaniem zmian w budowie tkanek i narządów wywołanych chorobą; potocznie: anatomopatolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalizujący się w patomorfologii, tj. dziale badającym zmiany chorobowe narządów i tkanek
Wiktionary
(1.1) Doktor Christian Georg Schmorl, niemiecki patomorfolog, zidentyfikował obecność komórek płodowych w tkance płucnej matek.
Wiktionary
rzecz. patomorfologia ż.
:: fż. patomorfolożka ż.
przym. patomorfologiczny
Wiktionary
dział anatomii zajmujący się badaniem zmian w budowie tkanek i narządów wywołanych chorobą; anatomia patologiczna, anatomopatologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dział medycyny badający zmiany chorobowe narządów i tkanek
Wiktionary
Patomorfologia, dawniej: anatomia patologiczna – dział medycyny zajmujący się rozpoznawaniem, klasyfikacją oraz czynnikami prognostycznymi chorób na podstawie zmian morfologicznych w tkankach i narządach. Jako dyscyplina teoretyczna wywodzi się z anatomii patologicznej, zajmującej się badaniem odstępstw od prawidłowej budowy ciała.
Wikipedia
przymiotnik od: patomorfologia; charakterystyczny dla patomorfologii, działu anatomii zajmującego się badaniem zmian w budowie tkanek i narządów wywołanych chorobą (np. badania patomorfologiczne), związany z tym działem; anatomopatologiczny
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. lekarka specjalizujący się w patomorfologii, tj. dziale badającym zmiany chorobowe narządów i tkanek
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Małym albo Wielkim Patomem (rzekami na Syberii w Rosji)
Wiktionary
nieodpowiedzialne lub nielegalne parkowanie
SJP.pl
Pa
Wikipedia
pejoratywnie: prawica cechująca się patologicznymi, szkodliwymi i ekstremistycznymi zachowaniami
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. nastrój powagi, którym są nacechowane sprawy mające wielkie, historyczne znaczenie; podniosłość, wzniosłość;
2. wzniosły ton, styl, sposób mówienia lub pisania, pełen powagi, potęgujący intensywność stanów emocjonalnych;
3. przemawianie ze sztucznością i przesadą, używanie górnolotnych, pełnych przesady wyrażeń
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: patostrim] streaming patologicznych treści (np. przemoc, dewiacje); patostreaming
SJP.pl
Patostream, także patostreaming ("pato" od „patologia”, "stream" z ang. „strumień”) – transmisje na żywo udostępniane za pośrednictwem internetowych platform wideo, takich jak YouTube, Twitch czy Kick, podczas których prezentowane są zachowania uznawane za dewiacje społeczne, w tym libacje alkoholowe, przemoc domowa lub używanie wulgaryzmów. Kolejne czynności często są podejmowane w zamian za drobne wpłaty pieniężne dokonywane przez widzów.
Wikipedia
[czytaj: patostrimer] internauta streamujący patologiczne treści (np. przemoc, dewiacje)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba. która udostępnia w Internecie relacje wideo z patologiczną treścią, np. z przemocą, obscenami, wulgaryzmami
Wiktionary
(1.1) patostreaming m.
Wiktionary
→ patostreamer [czytaj: patostrimerka]
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta. która udostępnia w Internecie relacje wideo z patologiczną treścią, np. z przemocą, obscenami, wulgaryzmami
Wiktionary
rzecz. patostreaming mrz.
przym. patostreamingowy
Wiktionary
[czytaj: patostriming] streaming patologicznych treści (np. przemoc, dewiacje); patostream
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) socjol. zjawisko publikowania transmisji i relacji wideo za pośrednictwem Internetu, podczas których prezentowane są zachowania uznawane za dewiacje społeczne
Wiktionary
rzecz. patostream m., patostreamer m., patostreamerka ż.
przym. patostreamingowy, patostreamowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z patostreamingiem, dotyczący patostreamingu
Wiktionary
rzecz. patostreaming m.; patostream m., patostreamer m., patostreamerka ż.
przym. patostreamowy
Wiktionary
materiał internetowy promujący zjawiska patologiczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) treść stworzona przez patostreamera
Wiktionary
bez wyjścia, np. sytuacja patowa - sytuacja bez wyjścia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z patem, dotyczący patu
Wiktionary
rzecz. pat m.
Wiktionary
lekceważąco: patologiczna władza państwowa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. książk. ojczyzna, kraj rodzinny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpatrʲja, AS: patrʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. apatryda mos., kompatriota mos., patriotyzm m., patriota m., patriotka ż., patriotyczność ż., Patria ż., Patryja ż., patriarcha mos.
przym. patriotyczny
przysł. patriotycznie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. najwyższy dostojnik duchowny w Kościołach prawosławnych;
2. godność tytularna niektórych biskupów w Kościele katolickim;
3. we wczesnym chrześcijaństwie: biskup jednego z ważniejszych ośrodków chrześcijaństwa - Rzymu, Aleksandrii, Konstantynopola, Antiochii i Jerozolimy;
4. mężczyzna stojący na czele rodu; protoplasta rodu;
5. w Biblii: jeden z pierwszych ludzi i przodków Izraela;
6. najstarszy przedstawiciel jakiegoś środowiska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. etn. mężczyzna stojący na czele rodu w społecznościach rodowych
(1.2) przen. sędziwy, czcigodny starzec
(1.3) bibl. tytuł legendarnych praojców ludzkości i Izraela
(1.4) rel. godność najwyższego duchownego dostojnika w Kościołach wschodnich
(1.5) rel. tytuł biskupów najważniejszych miast we wczesnym chrześcijaństwie
(1.6) rel. godność tytularna niektórych biskupów w Kościele katolickim
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.6) Łaciński patriarcha Jerozolimy trzykrotnie gościł w Polsce.
Wiktionary
IPA: paˈtrʲjarxa, AS: patrʹi ̯arχa
Wiktionary
rzecz. patriarchat m., patriarchalizm m., patriarchalność ż.
:: fż. patriarchini ż.
przym. patriarszy, patriarchalny, patriarchiczny
przysł. patriarchalnie
Wiktionary
(1.1) głowa rodu, głowa rodziny
(1.3) protoplasta, praojciec
Wiktionary
sposób życia oparty na poszanowaniu starszeństwa i tradycji rodziny, która najczęściej w takich wypadkach znajduje się pod opieką protoplasty rodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) socjol. dominacja mężczyzny w stosunkach rodzinnych i społecznych
Wiktionary
Patriarchalizm – pojęcie socjologiczne oznaczające dominację w stosunkach rodzinnych i społecznych mężczyzny, będącego głową rodziny.
Najważniejszymi założeniami patriarchalizmu społecznego są:
Wikipedia
rzecz. patriarchat mrz., patriarcha mos., patriarchalność ż.
przym. patriarchalny
Wiktionary
1. powołanie się na zasady patriarchalizmu, poszanowania starszeństwa i tradycji w rodzinie;
2. ważna rola ojca w rodzinie;
3. sędziwość, powaga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest patriarchalne
Wiktionary
rzecz. patriarcha mos., patriarchat mrz., patriarchalizm m.
przym. patriarchalny
przysł. patriarchalnie
Wiktionary
1. odnoszący się do patriarchy, oparty na władzy najstarszego w rodzie, najczęściej ojca (np. ustrój patriarchalny);
2. sędziwy, cechujący się powagą (np. zachowanie patriarchalne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z patriarchatem, dotyczący patriarchatu
(1.2) związany z patriarchą, dotyczący patriarchy
Wiktionary
(1.1) Konrad Adenauer przyszedł na świat 5 stycznia 1876 roku w Kolonii, w tradycyjnej, patriarchalnej, wielodzietnej rodzinie urzędnika średniego szczebla.
(1.1) W przekazach medialnych (szczególnie w reklamach) występuje najczęściej ideologia patriarchalna, sprowadzająca rolę kobiet do funkcji podrzędnych zawodowo i społecznie.
Wiktionary
IPA: ˌpatrʲjarˈxalnɨ, AS: patrʹi ̯arχalny
Wiktionary
rzecz. apatryda mos., patriarcha m., patriarchat m., patriarchalizm m., patriarchalność ż.
przym. patriarszy, patriarchalistyczny
Wiktionary
1. godność, urząd i ogół kompetencji, obowiązków należących do najwyższego dostojnika kościelnego w Kościołach wschodnich;
2. kościelna jednostka administracyjna kierowana przez patriarchę;
3. struktura rodzinna, nad którą opiekę sprawuje ojciec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) godność i władza patriarchy
(1.2) dominująca rola mężczyzny, zwłaszcza ojca, w rodzinie
(1.3) ostatni okres w ustroju wspólnoty pierwotnej następujący po matriarchacie, w którym dominujące stanowisko zajmuje mężczyzna stojący na czele rodu
(1.4) hist. bibl. czasy patriarchów biblijnych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na tym soborze postanowiono również, iż patriarchat moskiewski będzie zajmował piąte miejsce w prawosławnym świecie po Konstantynopolu, Aleksandrii, Antiochii i Jerozolimie.
(1.2) Panujący w polskiej kulturze patriarchat powoduje, że kobieta wciąż jest oceniana przez pryzmat macierzyństwa.
Wiktionary
rzecz. patriarcha m., patriarchalność ż., patriarchalizm m.
przym. patriarchalny, patriarszy
przysł. patriarchalnie
Wiktionary
[czytaj: patrjarszy albo patryjarszy] dotyczący patriarchy, związany z patriarchą
SJP.pl
[czytaj: patrik] obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
patrymonium;
1. otrzymywany w spadku majątek, najczęściej ojca, przekazywany najstarszemu synowi lub całej jego rodzinie; ojcowizna;
2. terytorialna jednostka feudalna, w której rolę właściciela i opiekuna sprawuje jedna osoba lub jej ród
SJP.pl
Patrimonium – projekt digitalizacji i udostępniania polskiego dziedzictwa narodowego ze zbiorów Biblioteki Narodowej oraz Biblioteki Jagiellońskiej.
Wikipedia
1. amerykański pocisk rakietowy, zdalnie sterowany;
2. model samochodu marki Jeep
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
osoba przywiązana do swojej ojczyzny, kochająca ją i naród, jednocześnie łącząca te uczucia z szacunkiem dla innych narodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek kochający swoją ojczyznę, gotów do poświęceń dla niej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: paˈtrʲjɔta, AS: patrʹi ̯ota
Wiktionary
rzecz. patriotyzm m.
:: fż. patriotka ż.
przym. patriotyczny
przysł. patriotycznie
Wiktionary
kobieta przywiązania do swojej ojczyzny, kochająca ją i naród, jednocześnie łącząca te uczucia z szacunkiem dla innych narodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta kochająca swoją ojczyznę, gotowa do poświęceń dla niej
Wiktionary
(1.1) Zagabnąłem ciotkę, czemu jako gorliwa patriotka woli terminy szkarlatyna i dyfteria zamiast nazw płonica i błonica.
Wiktionary
IPA: paˈtrʲjɔtka, AS: patrʹi ̯otka
Wiktionary
rzecz. patriotyzm mrz.
:: fm. patriota m.
przym. patriotyczny
przysł. patriotycznie
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: patriota
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób patriotyczny
Wiktionary
rzecz. kompatriota mos., Patryja ż., Patria ż., patria ż., patriotyzm m., patriota m., patriotka ż.
przym. patriotyczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: patriotycznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: patriotyczny; bardziej patriotyczny
SJP.pl
cecha kogoś, kto kocha swój naród i jest gotów do poświęceń dla jego dobra
SJP.pl
charakteryzujący się patriotyzmem, będący przejawem patriotyzmu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, którego cechuje patriotyzm
(1.2) związany z patriotyzmem, dotyczący patriotyzmu
Wiktionary
IPA: ˌpatrʲjɔˈtɨt͡ʃnɨ, AS: patrʹi ̯otyčny
Wiktionary
rzecz. apatryda mos., kompatriota mos., patriotyzm mrz., patriota m., patriotka ż., patriot m., Patriot m., Patria ż., Patryja ż., patria ż.
przysł. patriotycznie
Wiktionary
biżuteria z symbolami patriotycznymi
SJP.pl
1. miłość do własnej ojczyzny i gotowość poświęcenia się dla własnego narodu;
2. lokalny patriotyzm - silne przywiązanie do miejsca, w którym się mieszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miłość ojczyzny i własnego narodu, często połączona z gorliwością ofiar dla ojczczyzny;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
IPA: paˈtrʲjɔtɨsm̥, AS: patrʹi ̯otysm̦
Wiktionary
rzecz. apatryda mos., kompatriota mos., patriarcha mos., patriota m., patriotka ż., Patria ż., Patryja ż., patria ż., pseudopatriotyzm m., pseudopatriota m., pseudopatriotka ż., turbopatriotyzm m., turbopatriota m., turbopatriotka ż.
przym. patriotyczny, pseudopatriotyczny, turbopatriotyczny
przysł. patriotycznie
Wiktionary
wnętrzności zwierząt łownych
SJP.pl
Patrochy – niejadalne wnętrzności zwierząt łownych (upolowanej zwierzyny), tj. żołądek, jelita, układ moczowo-płciowy, wydobywane w procesie patroszenia.
Wikipedia
opieka możnego nad poddanymi; patronat
SJP.pl
postać z mitologii greckiej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. niewielka grupka żołnierzy lub policjantów pełniąca określone zadania na wyznaczonym terenie, najczęściej polegające na kontrolowaniu tego terenu, pilnowaniu porządku na nim;
2. obchód takiej grupki;
3. zespół biorący udział w zespołowym biegu długodystansowym, połączonym z ćwiczeniami o charakterze wojskowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. grupa rozpoznania, ubezpieczenia i kontroli;
(1.2) wojsk. zadanie dokonywania rekonesansu
(1.3) obchód pilnowanego terenu
(1.4) harc. kilkuosobowa grupa harcerzy, nieformalny zastęp harcerski utworzony ad hoc
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Uroczystość uświetniła grupa rekonstrukcji historycznej GRH „Południe” inscenizacją potyczki oddziału partyzanckiego z niemieckim patrolem.
(1.3) Zaraz strażnicy wrócą z patrolu.
Wiktionary
IPA: ˈpatrɔl, AS: patrol
Wiktionary
rzecz. patrolka ż., patrolowanie n., patrolowiec m., patrolówka ż.
:: zdrobn. patrolik m.
czas. patrolować ndk.
przym. patrolowy
przysł. patrolowo
Wiktionary
teolog lub literaturoznawca badający życie i twórczość autorów dzieł teologicznych pochodzących z pierwszych wieków chrześcijaństwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) teol. specjalista w dziedzinie patrologii
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) teol. specjalistka w dziedzinie patrologii
Wiktionary
(1.1) Autorem tego opracowania jest znany polski patrolog.
Wiktionary
przym. patrologiczny
rzecz. patrologia ż.
Wiktionary
dział historii literatury oraz teologii zajmujący się badaniem życia i twórczości autorów dzieł teologicznych z pierwszych wieków chrześcijaństwa, uznanych przez Kościół za autorytet w sprawach tradycji religijnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. teol. nauka zajmująca się życiem i twórczością Ojców Kościoła oraz piśmiennictwem starochrześcijańskim;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Mieliśmy wykłady z patrologii z ojcem Ambrożym.
Wiktionary
przym. patrologiczny
rzecz. patrolog mos.
Wiktionary
dotyczący patrologii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z patrologią, dotyczący patrologii
Wiktionary
rzecz. patrolog mos./ż., patrologia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|patrolować.
Wiktionary
czas. patrolować
rzecz. patrol mrz.
Wiktionary
sprawować nadzór, utrzymywać bezpieczeństwo, porządek przy użyciu patroli
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) wykonywać obchód kontrolowanego terenu
Wiktionary
(1.1) Patrolując okolicę na rowerze, przypadkowo natknąłem się na człowieka poszukiwanego listem gończym przez Interpol.
(1.1) Nowotarski jarmark jest także patrolowany przez przewodników z psami.
Wiktionary
rzecz. patrol m., patrolowanie n.
przym. patrolowy
Wiktionary
niewielki okręt wojenny przeznaczony do ochrony wód terytorialnych
SJP.pl
przymiotnik od: patrol; przeznaczony do użytku w trakcie obchodu, patrolu (np. okręt patrolowy), odnoszący się w jakiś sposób do patrolu, związany z patrolem (np. służba patrolowa, pies patrolowy)
SJP.pl
rodzaj czapki z daszkiem; fidelka
SJP.pl
1. obrońca, opiekun, protektor
2. patrycjusz sprawujący opiekę nad wyzwolonymi niewolnikami lub grupą klientów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. w starożytnym Rzymie: patrycjusz sprawujący opiekę nad wyzwolonymi niewolnikami;
(1.2) opiekun, protektor
(1.3) rel. święty opiekun kraju, miasta, profesji, osób;
(1.4) osoba, której imię jest nadawane jakiejś instytucji lub miejscu
(1.5) praw. daw. w dawnym prawie polskim: płatny zastępca procesowy, adwokat;
(1.6) daw. wojsk. szef pułku w Armii Imperium Rosyjskiego
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) daw. wojsk. nabój w historycznej broni odprzodowej
(2.2) techn. szt. szablon wykonany z tektury, metalu, drewna, skóry wykorzystywany do malowania powtarzalnych wzorów na stropie lub ścianach
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Patron był zobowiązany do opieki nad klientem (Ustawa XII Tablic groziła śmiercią patronowi za zlekceważenie obowiązków), ten zaś – do posłuszeństwa wobec patrona.
(1.3) Kto będzie patronem Rybnika?
(1.4) Licealiści z Lądka-Zdroju chcą, by patronem ich szkoły był muzyk Jim Morrison.
(2.1) Ładunek (patron) stanowił papierową tuleję wypełnioną porcją czarnego prochu wraz z pociskiem.
(2.2) Malarstwo przy użyciu patronów było szczególnie popularne w XIX wieku wśród malarzy ludowych. Patronów używano także przy układaniu mozaiki, zdobieniu tkanin itp.
Wiktionary
IPA: ˈpatrɔ̃n, AS: patrõn
Wiktionary
rzecz. patronat m., patronowanie n., patronackość ż., patronalność ż.
:: fż. patronka ż.
czas. patronować ndk.
przym. patronacki, patronalny, patronat
przysł. patronacko
Wiktionary
(2.1) ładunek
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D., B. lp. od: patron
(1.2) reg-pl|Kresy. rodzaj broni
(1.3) reg-pl|Kresy. nabój
Wiktionary
IPA: paˈtrɔ̃na, AS: patrõna
Wiktionary
(1.2) patron
Wiktionary
sprawujący patronat nad czymś lub nad kimś, będący patronem (np. przedsiębiorstwo patronackie) lub będący pod opieką patrona, mający patrona; patronalny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z patronatem, dotyczący patronatu
Wiktionary
rzecz. patronat m., patron mos./mrz.
Wiktionary
sprawujący patronat nad czymś lub nad kimś, będący patronem (np. przedsiębiorstwo patronalne) lub będący pod opieką patrona, mający patrona; patronacki
SJP.pl
1. roztoczenie, sprawowanie opieki; protektorat;
2. układ stosunków między patrycjuszem sprawującym opiekę (patronem) a osobą oddającą się pod tę opiekę (klientem), oparty na obustronnej wierności
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sprawowanie opieki – nad kimś lub nad czymś
(1.2) hist. układ stosunków w starożytnym Rzymie pomiędzy patronem a osobą oddającą się pod jego opiekę, oparty na obustronnej wierności
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. patron mos./mrz.
Wiktionary
opieka nad niemowlętami sprawowana przez lekarzy i pielęgniarki przychodni rejonowej lub poradni lekarskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sprawowanie nadzoru lekarza lub pielęgniarki nad prawidłowym rozwojem niemowlęcia
Wiktionary
"Zobacz też: Patronat."
Patronaż – strategia wzmacniania politycznego wpływu na drodze nominacji politycznych. Podstawowy instrument polityki partyjnej, który umożliwia rewanż pracownikom aparatu partyjnego za ich oddaną pracę podczas kampanii wyborczej.
Z jednej strony system pozwala na dobranie sobie lojalnych pracowników, z drugiej jednakże neguje zasadę profesjonalizmu i apolityczności służby publicznej.
Wikipedia
przymiotnik od: patronaż; związany z patronażem, opieką nad niemowlętami sprawowaną przez lekarzy i pielęgniarki przychodni rejonowej lub poradni lekarskiej (np. rejestr patronażowy), odnoszący się do takiej opieki
SJP.pl
[czytaj: patroNImikum] nazwisko, nazwa albo przydomek syna utworzone od imienia, nazwiska lub urzędu ojca; patronimik; patronimikum
SJP.pl
cecha nazw, nazwisk, które zostały utworzone od nazwiska, imienia lub przydomka ojca
SJP.pl
utworzony od nazwiska, imienia lub przydomka ojca; odojcowski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. utworzony od imienia ojca
Wiktionary
IPA: ˌpatrɔ̃ɲĩˈmʲit͡ʃnɨ, AS: patrõńĩmʹičny
Wiktionary
rzecz. patronimiczność, patronimikum, patronimicum, patronimik
Wiktionary
nazwisko, nazwa albo przydomek syna utworzone od imienia, nazwiska lub urzędu ojca; patronimicum; patronimikum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. nazwisko lub przydomek utworzony na podstawie imienia, urzędu lub zawodu przodka płci męskiej, zwłaszcza ojca
Wiktionary
przym. patronimiczny
rzecz. patronimiczność ż.
Wiktionary
(1.1) war. patronimikum
Wiktionary
nazwisko, nazwa albo przydomek syna utworzone od imienia, nazwiska lub urzędu ojca; patronimik; patronimicum
SJP.pl
1. obrończyni, opiekunka, protektorka;
2. patrycjuszka sprawującą opiekę nad wyzwolonymi niewolnikami lub grupą klientów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: patron
Wiktionary
(1.1) W Kościele katolickim na 15 maja przypada wspomnienie św. Zofii z Rzymu, patronki chroniącej od szkód wyrządzonych w uprawach rolnych przez mróz.
Wiktionary
IPA: paˈtrɔ̃nka, AS: patrõnka
Wiktionary
rzecz. patron
czas. patronować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|patronować.
Wiktionary
rzecz. niepatronowanie n., patron mrz./mos.
czas. patronować ndk.
Wiktionary
pełnić funkcję patrona, opiekować się kimś, czymś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) sprawować patronat
(1.2) daw. adwokatować
(1.3) o osobie być patronem instytucji noszącej czyjeś imię
(1.4) rel. być świętym opiekunem lub orędownikiem czegoś lub kogoś
Wiktionary
(1.1) W spotkaniu udział wzięli m.in: przedstawiciele Komitetu Honorowego Obchodów Roku Chopinowskiego 1999, którzy patronowali pracy dedykowanej naszemu genialnemu artyście.
(1.3) Kto patronował ulicy, na której mieszkaliście w Katowicach?
(1.4) Święty Antoni z Padwy patronuje licznym parafiom na terenie Polski.
(1.4) W odróżnieniu od Ateny, która również jest greckim bóstwem wojny, nie patronuje on rzemiosłu wojennemu i sprawiedliwej walce, ale nikczemnościom związanym z wojną: konfliktowi, zniszczeniu i okrucieństwu.
Wiktionary
rzecz. patron mos., patronka ż., patronowanie n.
Wiktionary
skórzana torba na ładunki do broni palnej, używana przez piechotę polską w XVIII wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. hist. torba na ładunki do broni palnej, używana przez piechotę w XVIII - XIX wieku
Wiktionary
(1.1) ładownica, patronasz
Wiktionary
pomieszczenie w przetwórni rybnej, w którym patroszy się ryby i przygotowuje je do dalszej obróbki
SJP.pl
urządzenie lub zespół urządzeń przeznaczonych do patroszenia ryb
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|patroszyć.
Wiktionary
Pa
Wikipedia
rzecz. wypatroszenie n., patroszalnia ż., patroszarka ż.
czas. patroszyć ndk., wypatroszyć dk.
Wiktionary
usuwać organy wewnętrzne z zabitego zwierzęcia; bebeszyć
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wypatroszyć)
(1.1) usuwać trzewia z martwego zwierzęcia
Wiktionary
(1.1) Po co mi te króliki i kuropatwy, sam je patrosz - powtarzała za każdym razem, gdy ojciec przynosił ogłuszone zające i krwawiące ptaki.
Wiktionary
rzecz. patroszenie n., wypatroszenie n., patroszalnia ż., patroszyciel m.
czas. wypatroszyć dk.
Wiktionary
(1.1) wytrzewiać, wyflaczać, wybebeszać, bebeszyć, wywnętrzać
Wiktionary
w gwarze łowieckiej: oczy zająca i królika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) łow. oczy królika lub zająca
Wiktionary
(1.1) trzeszcze, bałuchy, blaski, gały
Wiktionary
stempel ze stali lub miedzi używany w drukarstwie jako narzędzie do wykonywania matryc
SJP.pl
Pa
Wikipedia
zdrobnienie od: Patrycy (imię męskie)
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Patrycja – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, żeński odpowiednik męskich imion Patrycjusz, Patrycy, Patryk. Oznacza „szlachetnie urodzona, patrycjuszowska”.
Według danych amerykańskiej Administracji Ubezpieczeń Społecznych w latach 1928–1967 imię to znajdowało się w czołówce 11 najpopularniejszych imion żeńskich w USA.
Wikipedia
(1.1) Patrycja jest moją siostrą, choć nie jesteśmy do siebie podobne.
Wiktionary
IPA: paˈtrɨt͡sʲja, AS: patrycʹi ̯a
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Patryk m.
:: zdrobn. Patka ż., Pati ż., Patusia ż., Patrynia ż., Patrysia ż., Pysia ż.
przym. Patrycjowy
Wiktionary
przymiotnik od: patrycjat; charakterystyczny dla patrycjatu, godności patrycjusza rzymskiego, jego rodu lub bogatej grupy mieszczan w średniowieczu (np. urząd patrycjalny, posiadłość patrycjalna), związany z patrycjatem
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do patrycjatu
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z patrycjatem, dotyczący patrycjatu
Wiktionary
rzecz. patrycjat mrz.
Wiktionary
(1.1) patrycjuszowski
(2.1) patrycjuszowski
Wiktionary
1. stowarzyszenie uprzywilejowanych rodów arystokratycznych sprawujących władzę w starożytnym Rzymie;
2. jedna z bogatszych grup mieszczan w średniowieczu, uprawniona do zasiadania w ważnych urzędach miejskich i państwowych;
3. godność patrycjusza w starożytnym Rzymie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wysoki urzędnik w starożytnym Rzymie, posiadający szereg przywilejów i blisko związany z panującym;
2. przedstawiciel średniowiecznego patrycjatu (jednej z bogatszych grup mieszczan w średniowieczu, uprawnionej do zasiadania w ważnych urzędach miejskich i państwowych)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) staroż. Rzymianin z arystokratycznego rodu
(1.2) członek patrycjatu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: paˈtrɨt͡sʲjuʃ, AS: patrycʹi ̯uš
Wiktionary
rzecz. patrycjat m., patrycjuszka ż.
przym. patrycjuszowski
Wiktionary
1. wysoka urzędniczka w starożytnym Rzymie, posiadająca szereg przywilejów i blisko związana z panującym;
2. przedstawicielka średniowiecznego patrycjatu (jednej z bogatszych grup mieszczan w średniowieczu, uprawnionej do zasiadania w ważnych urzędach miejskich i państwowych)
SJP.pl
związany z patrycjuszem lub patrycjuszką (np. godność patrycjuszowska), należący do kompetencji takiej osoby, charakterystyczny dla niej
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do patrycjatu
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z patrycjatem, dotyczący patrycjatu
Wiktionary
(2.1) W skład kurii wchodziły rody patrycjuszowskie i plebejskie.
Wiktionary
rzecz. patrycjat mrz., patrycjusz mos., patrycjuszka ż.
Wiktionary
(1.1) patrycjalny
(2.1) patrycjalny
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Patrycka lub z nim związany
SJP.pl
Patrycy z żoną; Patrycowie
SJP.pl
Patrycy z żoną; Patrycostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Patrycego lub z nim związany
SJP.pl
stempel ze stali lub miedzi używany w drukarstwie jako narzędzie do wykonywania matryc
SJP.pl
Patrycy – oboczna forma imienia Patryk i Patrycjusz.
Wikipedia
zdrobnienie od: Patryk (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Patryczka lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. szczyt w Paśmie Lubomira i Łysiny w Beskidzie Wyspowym;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: paˈtrɨja, AS: patryi ̯a
Wiktionary
rzecz. patria ż., patriotyzm m., patriota m., patriotka ż., patriotyczność ż., Patria ż.
przym. patriotyczny
przysł. patriotycznie
Wiktionary
(1.1) Patria
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Patryk – oboczna, skrócona wersja imienia Patrycjusz, posiadającego też formę Patrycy. Pochodzenie i znaczenie: łacińskie: "patricius" – patrycjuszowski, szlachecki, szlachetnie urodzony, zasiadający w senacie. Forma żeńska to Patrycja.
Wikipedia
(1.1) Święty Patryk jest patronem Irlandii, Nigerii, fryzjerów, kowali, górników, upadłych na duchu, inżynierów oraz opiekunem zwierząt domowych.
(1.1) Spotkałem Patryka w pubie.
(1.1) Według niektórych święty Kolumban ze świętym Patrykiem wspólnie ewangelizowali Irlandię.
(1.1) Patrykowi bardzo zależało na towarzyszeniu mi w drodze powrotnej.
Wiktionary
IPA: ˈpatrɨk, AS: patryk
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Patrycja ż.
:: zdrobn. Patryczek m.
przym. patrycki, Patrykowy
Wiktionary
Patryk z żoną; Patrykowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Patryka lub z nim związany
SJP.pl
zasada przynależności dzieci do ojca, dziedziczenia majątku, nazwiska, pozycji społecznej itp. po męskich przodkach
SJP.pl
przymiotnik od: patrylineat; charakterystyczny dla patrylineatu, zasady pokrewieństwa nakazującej włączenie dziecka do rodu ojca, który zazwyczaj sprawuje rolę opiekuna całej rodziny (np. związek patrylinearny)
SJP.pl
zasada pokrewieństwa nakazująca włączenie dziecka do rodu ojca, obowiązująca w społeczeństwach patriarchalnych (znajdujących się pod opieką protoplasty rodu, którym najczęściej zostaje najstarszy mężczyzna)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teol. dział teologii dogmatycznej, nauka o Bogu Ojcu
Wiktionary
(1.1) paterologia
Wiktionary
Pa
Wikipedia
włączony do grupy osób bezpośrednio spokrewnionych z ojcem, jednocześnie niepowiązany wcześniej w żaden sposób z tą grupą
SJP.pl
przymiotnik od: patrymonium; związany z patrymonium, dziedzicznym majątkiem (np. posiadłość patrymonialna) lub niewielką terytorialną jednostką feudalną pod opieką jednej osoby albo jej rodu (np. ziemie patrymonialne, ustrój patrymonialny)
SJP.pl
patrimonium;
1. otrzymywany w spadku majątek, najczęściej ojca, przekazywany najstarszemu synowi lub całej jego rodzinie; ojcowizna;
2. terytorialna jednostka feudalna, w której rolę właściciela i opiekuna sprawuje jedna osoba lub jej ród
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) majątek otrzymany przez najstarszego syna w spadku po ojcu
(1.2) hist. feudalna jednostka terytorialna, której właścicielem i opiekunem jest jedna osoba albo jej ród
Wiktionary
przym. patrymonialny
Wiktionary
(1.1) ojcowizna
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Patrycja (imię żeńskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Patrysi lub z nią związany
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. związany z patrystyką
Wiktionary
(1.1) Niemieccy kronikarze i hagiografowie czerpali wzory łacińskiej frazeologii głównie z Vulgaty i z literatury patrystycznej.
Wiktionary
rzecz. patrystyka ż.
Wiktionary
1. ogół idei, koncepcji teologiczno-filozoficznych utworzonych przez Ojców Kościoła (pisarzy uznanych przez Kościół za autorytet w sprawach tradycji chrześcijańskiej);
2. dziedzina teologii zajmująca się analizami i interpretacjami pism Ojców Kościoła
SJP.pl
Pa
Wikipedia
zdrobnienie od: Patrycja (imię żeńskie)
SJP.pl
żartobliwie: okulary; pingle, cyngle, bryle
SJP.pl
potocznie: oko
SJP.pl
żartobliwie: okulary; pingle, cyngle, bryle
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) żart. okulary
(1.2) gw-pl|Warszawa. okulary
Wiktionary
IPA: paˈṭʃawʲci, AS: paṭšau̯ʹḱi
Wiktionary
rzecz. patrzenie n.
czas. popatrzyć, patrzeć ndk.
Wiktionary
(1.1-2) żart. pingle, lupy, reg. pozn. reg. śl. łódź, bryle, reg. śl. brele
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|patrzeć.
Wiktionary
rzecz. patrzałki nmos.
czas. patrzeć ndk.
Wiktionary
kierować na coś, na kogoś wzrok; patrzyć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) kierować wzrok na coś lub na kogoś
(1.2) pojmować lub oceniać coś w pewien sposób
(1.3) traktować kogoś lub coś w jakiś sposób
(1.4) obserwować, zauważać
(1.5) pot. zważać na coś, mieć coś na uwadze
(1.6) pot. szukać czegoś, kogoś wzrokiem
czasownik zwrotny niedokonany patrzeć się
(2.1) pot. patrzeć (1.1)
Wiktionary
(1.1) Stanął wreszcie przed lusterkiem i patrząc kolejno to na nogi, to na odbicie swojej fizjonomii w zwierciadle, uśmiechnął się, kontent, że taki blask bije mu od głowy i obuwia.
Wiktionary
IPA: ˈpaṭʃɛt͡ɕ, AS: paṭšeć
Wiktionary
rzecz. patrzałki nmos., patrzenie n., wypatrywanie n., przypatrywanie n.
czas. popatrzyć, wypatrzeć dk., przypatrywać ndk.
Wiktionary
(1.1) spoglądać, oglądać, przyglądać się, obserwować, gapić się, reg. śl. dziwać, reg. śl. podziwać, gw. Górny Śląsk zaglondać
(1.4) reg. śl. dziwać, reg. śl. podziwać
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. należeć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gwara więzienna rekonesans
Wiktionary
IPA: paˈṭʃɔ̃nɛk, AS: paṭšõnek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) reg. pozn. okulary
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kierować na coś, na kogoś wzrok; patrzeć
SJP.pl
czasownik
(1.1) zob. patrzeć.
czasownik zwrotny patrzyć się
(2.1) zob. patrzeć się.
Wiktionary
(1.1) Z tego Michała to niezły ananas: wyjadł pani dyrektor wszystkie cukierki, kiedy nie patrzyła.
Wiktionary
IPA: ˈpaṭʃɨt͡ɕ, AS: paṭšyć
Wiktionary
czas. popatrzyć
Wiktionary
Patrówek – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Baruchowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011) liczyła 131 mieszkańców. Jest trzynastą co do wielkości miejscowością gminy Baruchowo.
Wikipedia
instrument, birmański ksylofon z ozdobnym rezonatorem kształtu czółna i płytkami bambusowymi
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: peti] obce imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
mykotoksyna rozwijająca się w owocach i warzywach
SJP.pl
Pa
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
pogardliwie: osoba charakteryzująca się dewiacjami społecznymi; patol, patusiarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. pejor. osoba posądzana o społeczne cechy patologiczne
Wiktionary
rzecz. patusiarnia ż.
:: fż. patuska ż.
:: zdrobn. patusek m.
:: zgrub. patol m.
temsłow. pato-
Wiktionary
(1.1) patol
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: patus
Wiktionary
rzecz. patus mzw.
Wiktionary
pogardliwie: kobieta charakteryzująca się dewiacjami społecznymi, przejawiająca zachowania patologiczne; patuska, patolka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. pejor. kobieta posądzana o społeczne cechach patologiczne
Wiktionary
rzecz. patusiarnia ż.
Wiktionary
pogardliwie:
1. grupa patusów;
2. rodzina patologiczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) slang. pogard. ogół patusów
Wiktionary
rzecz. patologia ż., patus m., patusiara ż.
Wiktionary
pogardliwie: osoba charakteryzująca się dewiacjami społecznymi; patus, patol
SJP.pl
pogardliwie: kobieta charakteryzująca się dewiacjami społecznymi, przejawiająca zachowania patologiczne; patolka, patusiara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. pejor. kobieta posądzana o społeczne cechy patologiczne
Wiktionary
rzecz. patus mzw.
Wiktionary
bezskrzydły tropikalny owad o zielonkawym, brunatnym lub brązowym ciele przypominającym patyk lub gałązkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. ent. owad z rzędu straszyków (nazwa systematyczna|Phasmatodea|ref=tak.)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. bot. sukulent z rodzaju nazwa systematyczna|Rhipsalis|ref=tak.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. patyczek mrz.
Wiktionary
(1.1) straszyk
Wiktionary
bezskrzydły tropikalny owad o zielonkawym, brunatnym lub brązowym ciele przypominającym patyk lub gałązkę
SJP.pl
niewielki patyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: patyk
(1.2) mały patyk
(1.3) porcja czegoś w kształcie niewielkiego graniastosłupa
(1.4) środ. przestępcze tanie wino owocowe
Wiktionary
IPA: paˈtɨt͡ʃɛk, AS: patyček
Wiktionary
rzecz. patyk m., patyczak m., Patryki nmos.
przym. patykowy, patykowaty
Wiktionary
(1.3) słupek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|patyczkować.
Wiktionary
rzecz. niepatyczkowanie n.
czas. patyczkować ndk.
Wiktionary
z zewnątrz przypominający patyk, charakterystyczny z wyglądu dla patyka (np. figura patyczkowata, wygląd patyczkowaty); patykowaty
SJP.pl
patyczkować się: przesadnie się z kimś lub z czymś obchodzić, liczyć, zbyt łagodnie kogoś traktować, pozwalać komuś na większą swobodę w działaniu
SJP.pl
długi i wąski, w kształcie podobny do cienkiego kawałka drewna (np. emiter patyczkowy, łączenia patyczkowe)
SJP.pl
klasa workowców
SJP.pl
Patyczniaki ("Leotiomycetes" O.E. Erikss. & Winka) – klasa workowców ("Ascomycota"), której typem nomenklatorycznym jest "Leotia" (patyczka).
Wikipedia
1. cienki kawałek drewna;
2. potocznie:
a) tysiąc złotych; patol, tysiak;
b) niewielkie urządzenie podłączane do portu USB
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) cienkie drewienko
(1.2) pot. tysiąc złotych
(1.3) gw-pl|Poznań. zagroda w chlewie
(1.4) środ. przestępcze tanie wino owocowe
Wiktionary
(1.1) Z zebranych patyków rozpaliłem małe ognisko.
(1.2) Zarobiłem cztery patyki.
Wiktionary
IPA: ˈpatɨk, AS: patyk
Wiktionary
rzecz. zdrobn. patyczek m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
z zewnątrz przypominający patyk, charakterystyczny z wyglądu dla patyka (np. figura patykowata, wygląd patykowaty); patyczkowaty
SJP.pl
zielonawy nalot wytwarzający się na miedzi pod wpływem wilgoci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rdza na miedzi i jej stopach (brąz, mosiądz) w postaci zielonego nalotu;
(1.2) warstwa zasadowych węglanów wytwarzana sztucznie w celach zdobniczych
(1.3) przen. książk. oznaka dawności, znamię czasu zwykle nadające wartości, szlachetności
Wiktionary
Na
Wikipedia
(1.1) Stary mosiężny świecznik pokrył się patyną.
Wiktionary
IPA: paˈtɨ̃na, AS: patỹna
Wiktionary
czas. patynować
rzecz. patynowanie
Wiktionary
(1.1) rdza, śniedź
(1.2) grynszpan szlachetny, powłoka
Wiktionary
1. pantofel damski na wysokiej, drewnianej podstawce, najbardziej popularny w szesnastowiecznej Europie;
2. specyficzny but o grubej gumowej podeszwie, nakładany dawniej na miękki pantofel przy wychodzeniu na ulicę, chroniący przed zabłoceniem
SJP.pl
1. pantofel damski na wysokiej, drewnianej podstawce, najbardziej popularny w szesnastowiecznej Europie;
2. specyficzny but o grubej gumowej podeszwie, nakładany dawniej na miękki pantofel przy wychodzeniu na ulicę, chroniący przed zabłoceniem
SJP.pl
pokrywać coś warstwą patyny (zasadowego węglanu lub siarczanu miedziawego tworzącego się na powierzchni metali)
SJP.pl
czasownik
(1.1) postarzać przedmiot, pokrywając go patyną
Wiktionary
rzecz. patyna ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) neol. liter. zdrobn. od: patyk
Wiktionary
(1.1) Otóż pewnego dnia Puchatek, Prosiaczek, Królik i Maleństwo grali w „Misie-patysie” (…).
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) gwara. kudłaty
Wiktionary
rzecz. patły nmos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gwara. kędzierzawe włosy, kudły
Wiktionary
(1.1) Ale te czarne patły wiecznie nosiła takie poczochrane.
Wiktionary
przym. patłaty
Wiktionary
(1.1) kudły, kędziory
Wiktionary
[czytaj: pa-U albo pał] skrót od: Polska Akademia Umiejętności
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Polska Akademia Umiejętności;
Wiktionary
Pau (,) – miasto i gmina we Francji, stolica departamentu Pireneje Atlantyckie, znajdującego się w regionie Nowa Akwitania; było również stolicą dawnej prowincji Béarn. Miejscowość położona na skraju płaskowyżu, ponad doliną potoku Pau, czerpie dochody głównie ze spa oraz turystyki.
Wikipedia
IPA: paw, AS: pau̯
Wiktionary
[czytaj: pol] anglosaskie i francuskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. imię żeńskie;
2. zdrobnienie od: Paulina (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Paula – żeński odpowiednik imienia Paweł. W staropolskich dokumentach zapisano je około 1265 roku. Imię zyskało większą popularność w latach 80. i 90. XX wieku (pod wpływem języka angielskiego), kiedy liczba bieżących nadań przekroczyła 11 tysięcy. Od niej powstało imię Paulina (obecnie bardziej popularne w Polsce – ma 224 173 nadania), dla której Paula może także służyć jako zdrobnienie.
Wikipedia
rzecz. Paulina ż.
:: fm. Paweł mos.
przym. Pawłowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zdrobn. Paweł
Wiktionary
skarga pauliańska, roszczenie pauliańskie - rodzaj powództwa w prawie rzymskim
SJP.pl
chrześcijańskie ugrupowanie religijne powstałe w VII wieku w Armenii, wierzące w istnienie dwóch bogów
SJP.pl
Pa
Wikipedia
członek chrześcijańskiego ugrupowania religijnego powstałego w VII wieku w Armenii, wierzącego w istnienie dwóch bogów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. Paulek.
Wiktionary
[czytaj: pałlin] członek zakonu pustelniczego założonego w XIII w. na Węgrzech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zakonnik z Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dawno, dawno temu przejście było miejscem spotkań zakochanych - młodziutkiej kasztelanki oporowskiej i przeora zakonu paulinów.
(1.1) Władysław Opolczyk sprowadził paulinów z Węgier.
Wiktionary
przym. pauliński, Pawłowy
rzecz. Paweł mos.
Wiktionary
[czytaj: pałlin] członek zakonu pustelniczego założonego w XIII w. na Węgrzech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Paulin
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Paulina i pracuję jako tłumaczka w Żorach.
(1.1) W Kościele katolickim na 6 czerwca przypada wspomnienie św. Pauliny Rzymianki.
Wiktionary
IPA: pawˈlʲĩna, AS: pau̯lʹĩna
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Paulin mos.
:: zdrobn. Paulinka ż.
przym. Paulinowy, Pawłowy
Wiktionary
[czytaj: pałlin] członek zakonu pustelniczego założonego w XIII w. na Węgrzech
SJP.pl
Ni
Wikipedia
roślina pnąca z rodziny mydleńcowatych o kwitnących na biało kwiatach, której owoce i nasiona zawierające kofeinę używane są do sporządzania pasty będącej esencją naturalnych napojów pobudzających; guarana, gwarana, cierniopląt
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pauliny lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Paulina (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Paulina
Wiktionary
Paulinka – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim, w gminie Iłów. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
rzecz. Paulina ż.
przym. Pawłowy
Wiktionary
[czytaj: pałlin] członek zakonu pustelniczego założonego w XIII w. na Węgrzech
SJP.pl
Pauliny – osada w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, w gminie Dobrcz, sołectwo Dobrcz
Wikipedia
członek Towarzystwa św. Pawła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zakonnik ze zgromadzenia założonego przez bł. Jakuba Alberione;
Wiktionary
Paulista − miasto w Brazylii, w stanie Pernambuco.
Liczba mieszkańców 1 lipca 2008 roku wynosiła 314 302.
W mieście rozwinął się przemysł włókienniczy, odzieżowy, spożywczy oraz metalurgiczny.
Wikipedia
(1.1) W lutym 1935 roku kolejni pauliści zostali wysłani do Chin, Indii i na Filipiny.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. paulistka ż.
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Świętego Pawła
SJP.pl
zdrobnienie od: Paulina (imię żeńskie); Paula, Paulinka
SJP.pl
→ paulin
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z paulinami, dotyczący paulinów
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do paulinów, będący ich własnością
Wiktionary
(1.1) Zakon pauliński powstał na ziemi węgierskiej.
Wiktionary
rzecz. paulin m., Paweł mos.
Wiktionary
1. imię żeńskie;
2. zdrobnienie od: Paulina (imię żeńskie)
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od Paula
Wiktionary
IPA: ˈpawlɔ, AS: pau̯lo
Wiktionary
azjatyckie drzewo ozdobne o sercowatych liściach i kwiatach kwitnących na charakterystyczny różowawy lub biały kolor
SJP.pl
Pa
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
członek indiańskiego plemienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek indiańskiego plemięemienia z Ameryki Północnej;
Wiktionary
rzecz. pauniski mrz.
:: fż. Pauniska
przym. pauniski
Wiktionary
plemię indiańskie
SJP.pl
Nie mylić z: Szaunisi.
Paunisi (Paneassa, Pari, Pariki, Pawnee) – plemię Indian Ameryki Północnej, zamieszkujących niegdyś tereny obecnego stanu Nebraska, a współcześnie – Oklahomę i inne stany USA.
Wikipedia
członkini indiańskiego plemienia
SJP.pl
1. ubogi uczeń z okresu średniowiecza, utrzymujący się z jałmużny i posług u bogatszych;
2. nędzarz, człowiek ubogi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) biedak; ubogi; chłopiec, ulicznik
(1.2) ubogi uczeń, utrzymujący się z posług albo jałmużny
Wiktionary
IPA: ˈpawpɛr, AS: pau̯per
Wiktionary
rzecz. pauperyzacja
Wiktionary
(1.1) biedak, ubogi
Wiktionary
masowe zjawisko ubożenia obserwowane w większych kręgach społeczeństwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ubożenie (człowieka, społeczeństwa)
Wiktionary
Pauperyzacja (od pauper „biedny, ubogi”) – proces społeczny polegający na obniżaniu się stopy życiowej jednostek lub zbiorowości. Jest ona typowa dla degradacji społecznej, jednak termin ten zwykle stosuje się w przypadku przechodzenia osoby lub grupy z klasy średniej do proletariatu lub do podklasy.
Wikipedia
IPA: ˌpawpɛrɨˈzat͡sʲja, AS: pau̯peryzacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. pauper mos., pauperyzowanie n., spauperyzowanie n., pauperyzm m.
czas. pauperyzować ndk., spauperyzować dk.
Wiktionary
(1.1) proletaryzacja, ubożenie, zubożenie
Wiktionary
główny skutek pauperyzacji (masowego zjawiska ubożenia obserwowanego w większych kręgach społeczeństwa), stan zubożenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pauperyzować.
Wiktionary
rzecz. spauperyzowanie n., pauperyzacja ż., pauperyzm m.
czas. pauperyzować ndk., spauperyzować dk.
Wiktionary
pauperyzować się: być dotkniętym pauperyzacją (masowym zjawiskiem ubożenia obserwowanym w większych kręgach społeczeństwa); ubożeć
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: pałszalny] rzadko: objęty ryczałtem; ryczałtowy, zryczałtowany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: pałza]
1. przerwa, chwilowe wstrzymanie jakiejś czynności, procesu;
2. przerwa między poszczególnymi dźwiękami utworu muzycznego oraz znak graficzny o określonej wartości, zapisywany w notacji muzycznej;
3. myślnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przerwa w jakiejś czynności
(1.2) muz. przerwa między dźwiękami;
(1.3) typogr. znak interpunkcyjny; pozioma kreska długości jednego firetu;
(1.4) eduk. przerwa między lekcjami w szkole
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpawza, AS: pau̯za
Wiktionary
czas. pauzować, spauzować
rzecz. półpauza
Wiktionary
(1.1) przerwa
(1.3) myślnik
(1.4) przerwa
Wiktionary
król Sparty w latach 409-395 p.n.e.
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzadko: nauka badający przerwy w czasie mówienia
SJP.pl
przerywać chwilowo jakąś czynność, proces, nie wykonywać swojej pracy przez pewien czas
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zapauzować)
(1.1) robić przerwę na chwilę; zatrzymywać na pewien czas
(1.2) wstrzymywać odtwarzanie
Wiktionary
rzecz. pauza, pauzowanie n.
czas. zapauzować dk.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. obce imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. deser australijski;
Wiktionary
Pa
Wikipedia
nazwa handlowa leku zwiotczającego mięśnie szkieletowe, stosowanego w anestezjologii, zawierającego pankuronium
SJP.pl
egzotyczny ptak leśny z rzędu kuraków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. gatunek hodowanych w parkach ptaków z rodzaju nazwa systematyczna|Pavo|ref=tak. i nazwa systematyczna|Afropavo|ref=tak., z dużym, kolorowym ogonem;
(1.2) ornit. ptak z rodzaju pawi (1.1)
(1.3) ornit. samiec pawia (1.2)
(1.4) przen. pot. eufem. wymiociny
(1.5) przen. pot. pyszałek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Chórem ozwały się różowe czaple, błękitne żurawie i białe łabędzie na wodach, pawie i bengali w lasach, a do wtóru im rozlegały się dźwięki strun, nawiązanych na muszlę perłową, i słowa ludzkiej pieśni.
(1.3) Pod oknem leżał czyjś paw.
Wiktionary
IPA: paf, AS: paf
Wiktionary
rzecz. pawiątko n., Paw m., Pawiak m.
:: zdrobn. pawik m.
:: fż. pawica ż.
przym. pawi
przysł. pawio
czas. pawić się
Wiktionary
(1.4) wymioty
Wiktionary
skrót
(1.1) = pawilon
Wiktionary
(1.1) W paw. 16 sprzedawane są ryby i można tu codziennie kupić świeżego dorsza.
Wiktionary
padwana, padwan, padovana;
1. pieśń lub piosenka miłosna wywodząca się z renesansowej poezji włoskiej, pojawiająca się w poezji mieszczańskiej w XVI i XVII wieku;
2. taniec dworski pochodzenia włoskiego lub hiszpańskiego, popularny w XVI i XVII wieku; muzyka do tego tańca
SJP.pl
Pawana – prawdopodobnie z łac. "pavo" (paw), taniec dworski w metrum 2/4 lub 4/4, pochodzenia włoskiego lub hiszpańskiego, popularny w XVI i XVII w., charakteryzujący się powolnymi, uroczystymi ruchami, przypominającymi zachowanie pawia. Zazwyczaj po nim następowała galiarda w metrum trójdzielnym. Pierwotnie pawanę, jako pierwszą część suity tanecznej, łączono z saltarello i jeszcze żywszą piwą.
Wikipedia
zdrobnienie od: Paweł (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pawcia lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Pawelec – część wsi Wda w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, w gminie Lubichowo, na północnoiwschodnim skraju obszaru Borów Tucholskich.
W latach 1975–1998 Pawelec należał administracyjnie do województwa gdańskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. numizm. dawna moneta italska
Wiktionary
– imię męskie pochodzenia łacińskiego ("Paulus"), należące do niedużej grupy najstarszych imion rzymskich (imion właściwych, "praenomen", por. Marek, Tyberiusz, Tytus). Już w epoce klasycznej zaczął on także występować w funkcji przydomka ("cognomen"). "Paulus" oznacza „mały”, „drobny”. Imię to należało i należy do najpopularniejszych w całym świecie chrześcijańskim, nosiło je około sześćdziesięciu świętych.
Wikipedia
(1.1) Za lichą zupkę karczmarz wziął jeden paweł.
Wiktionary
rzecz. Paweł mos.
przym. Pawłowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Paweł (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|m. Paweł
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kingo, daj już Pawełkowi spokój.
(1.1) Chłopaki zaciągnęli go do kina, potem Pawełek zdobył bilety na recital Ewy Demarczyk, a potem był mecz hokejowy Polska – NRD, na który poszli całą gromadą i na przemian to wrzeszczeli, to dęli w trąbki, dopingując swojaków.
(1.1) Pawełek Kryński wkraczał zatem w okres, kiedy miłość i śmierć stają się nieodłącznymi przyjaciółkami mężczyzny.
(1.1) (…) Kaźmierz mówił przez ściśnięte gardło, przytulając do piersi Pawełka, przestraszonego widokiem Kargula.
(1.1) Pawełek zaczął to oczekiwanie od uchylenia żółtych drzwi, dzięki czemu widzieli i słyszeli wszystko, co działo się wewnątrz.
Wiktionary
IPA: paˈvɛwɛk, AS: paveu̯ek
Wiktionary
rzecz. Paweł m., Pawlak ż./mos.
przym. Pawłowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk Paulek, Paulik
Wiktionary
uroczystość odpustowa ku czci św. Pawła I Pustelnika, patriarchy Zakonu Paulinów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Paweł (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pawełka lub z nim związany
SJP.pl
1. związany z pawiem, pochodzący od pawia;
2. zielononiebieski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla pawia, dotyczący do pawia
(1.2) podobny do pawia
(1.3) gw-pl|księstwo łowickie. niebieskozielony
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: paw
Wiktionary
IPA: ˈpavʲi, AS: pavʹi
Wiktionary
rzecz. paw m., pawica ż., pawik m.
przym. pawiowy
przysł. pawio
czas. pawić się
Wiktionary
(1.1) pawiowy
(1.3) powi, pawiowy, pawowy
Wiktionary
1. związany z pawiem, pochodzący od pawia;
2. zielononiebieski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii, położone w zachodniej części Niziny Padańskiej nad rzeką Ticino;
(1.2) geogr. adm. włoska prowincja położona na północy kraju, w Lombardii;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. zob. Paw.
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) W bitwie pod Pawią (1525) 3000 arkebuzerów pokonało 8000 francuskich rycerzy, czym ostatecznie zasygnalizowali koniec ery rycerstwa i dominacji ciężkiej kawalerii na polach bitew Europy.
(1.1) Wenecja wysyłała swoje statki po jedwab i korzenie, Pawia była wielkim punktem rozdzielczym towarów ze Wschodu.
(1.1) Dzięki pewnej stabilizacji politycznej w XI w. zaczęły powstawać szkoły prawnicze. Najważniejszą szkołą prawa w XI w. stała się Pawia — dawna stolica królestwa Longobardów. Prawnicy z Pawii zajmowali się jednak przede wszystkim prawem longobardzkim, tak jak zostało ono opisane w «Liber Papiensis».
Wiktionary
rzecz. pawijczyk mos., pawijka ż.
przym. pawijski
Wiktionary
przymiotnik od: Pawiak (więzienie w Warszawie, zniszczone przez Niemców w roku 1944)
SJP.pl
więzienie w Warszawie, zniszczone przez Niemców w 1944
SJP.pl
Pa
Wikipedia
duża małpa wąskonosa z makakowatych zamieszkująca Afrykę i Półwysep Arabski, występująca w 5 gatunkach, m.in. pawian płaszczowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Papio|ref=tak., małpa z charakterystycznie odsłoniętymi pośladkami i o wydłużonym pysku;
Wiktionary
Pawian ("Papio") – rodzaj ssaków naczelnych z podrodziny koczkodanów (Cercopithecinae) w obrębie rodziny koczkodanowatych (Cercopithecidae).
Rozmieszczenie geograficzne i siedlisko.
Pawiany zamieszkują otwarte tereny leśne i trawiaste Afryki na południe od Sahary i kilka terenów górskich tej pustyni.
Wikipedia
(1.1) Miejscami wąwóz stawał się tak ciasny, że tylko dwa konie mogły iść w pobok, miejscami rozszerzał się w małe, okrągłe doliny otoczone jakby wysokimi kamiennymi murami, na których siedziały wielkie pawiany igrając z sobą, szczekając i pokazując karawanie zęby.
Wiktionary
IPA: ˈpavʲjãn, AS: pavʹi ̯ãn
Wiktionary
związany z pawianem, charakterystyczny dla pawiana
SJP.pl
1. samica pawia;
2. duży motyl nocny z rodziny pawicowatych, o pięknych barwach ochronnych, występujący głównie w strefie tropikalnej;
3. roślina ozdobna pochodzenia afrykańskiego, należąca do rodziny astrowatych; gazania;
4. ryba z gromady promieniopłetwych, żyjąca w wodach szelfów zachodniej Afryki; sola pawica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. samica pawia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. pawiątko n., paw m.
przym. pawi
Wiktionary
1. samica pawia;
2. duży motyl nocny z rodziny pawicowatych, o pięknych barwach ochronnych, występujący głównie w strefie tropikalnej;
3. roślina ozdobna pochodzenia afrykańskiego, należąca do rodziny astrowatych; gazania;
4. ryba z gromady promieniopłetwych, żyjąca w wodach szelfów zachodniej Afryki; sola pawica
SJP.pl
rodzina motyli obejmująca ponad 1300 gatunków
SJP.pl
Pawicowate (Saturniidae) – rodzina motyli obejmująca około 1300–1500 gatunków, głównie tropikalnych. Do fauny Polski zalicza się tylko cztery gatunki – lotnica zyska, pawica gruszówka (której obserwacje bywają podważane), pawica grabówka i Saturnia pavoniella.
Wikipedia
o cechach pawicowatych (rodzina motyli)
SJP.pl
mieszkaniec Pawii (miasta we Włoszech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pawii, osoba rodem z Pawii
Wiktionary
(1.1) Zbiór ten ułożony jest systematycznie, czyli w porządku rzeczowym według powszechnie przyjętego systemu Bernarda Pawijczyka z końca XII w., rozpowszechnionego, przez prawo Dekretaliów Grzegorza IX z r. 1234 a polegającego na podziale na 5 ksiąg zatytułowanych: «iude», «iudicium», «clerus», «conubia», «crimen».
Wiktionary
rzecz. Pawia ż.
:: fż. pawijka ż.
przym. pawijski
Wiktionary
mieszkanka Pawii (miasta we Włoszech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pawii
Wiktionary
rzecz. Pawia ż.
:: fm. pawijczyk mos.
przym. pawijski
Wiktionary
przymiotnik od: Pawia (miasto we Włoszech)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pawią, pochodzący z Pawii
Wiktionary
(1.1) Można wręcz zaryzykować stwierdzenie, że sztuka pawijska oraz dzieła Wiligelma stanowią skrajne bieguny, pomiędzy którymi rozwijała się północnowłoska rzeźba romańska.
Wiktionary
rzecz. Pawia ż., pawijczyk mos., pawijka ż.
Wiktionary
1. gatunek motyla;
2. zdrobniale o pawiu;
3. ozdobny gołąb domowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. niski, wolno stojący parterowy budynek stanowiący część większego zespołu architektonicznego, najczęściej będący sklepem lub miejscem punktów usługowych;
2. część lub boczne skrzydło budowli, wyróżniające się odrębnym dachem;
3. altana ogrodowa, oranżeria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) parterowy budynek handlowy lub usługowy wykonany zwykle z lekkich materiałów
(1.2) niewielki wolno stojący parterowy budynek wchodzący w skład większego ośrodka
(1.3) część kompleksu pałacowego z osobnym dachem
(1.4) przest. altana ogrodowa
(1.5) daw. baldachim nad łóżkiem
(1.6) daw. bandera
Wiktionary
Pawilon – budowla architektoniczna.
Wikipedia
(1.1) Jak będziesz w pawilonie, to weź mi dwa czteropaki piwa bezalkoholowego.
Wiktionary
IPA: paˈvʲilɔ̃n, AS: pavʹilõn
Wiktionary
rzecz. przest. pawilion m., pawilionik m.
:: zdrobn. pawilonik m.
przym. pawilonowy, przest. pawilionowy
Wiktionary
daw. pawilion
Wiktionary
niewielki pawilon
SJP.pl
posadzka intarsjowana (wykonana techniką zdobniczą polegającą na wyłożeniu powierzchni różnymi gatunkami drewna) lub mozaikowa
SJP.pl
Pawiment – dawne określenie posadzki lub podłogi wysadzanej twardym materiałem, odpowiadające łac. "pavimentum", "lithostrotus"; inne znaczenie to podest lub estrada.
W starożytnym Rzymie "pavimentum" oznaczało posadzkę układaną z cegły, kamienia, muszli lub ceramiki w zaprawie, później także każde sztuczne pokrycie podłogi, nawet drewniane. Rozróżniano kilka odmian:
Wikipedia
mieniący się różnymi barwami, podobnie do ok pawich piór (np. kamień, minerał pawiooki)
SJP.pl
potocznie: wymiotować
SJP.pl
pisklę pawia; pawię
SJP.pl
pisklę pawia; pawiątko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
schowek pod sufitem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) schowek pod sufitem
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. rel. chór w kościele
Wiktionary
Pawlacz (cz. "pavlač" – „balkon, galeria”) – rodzaj schowka w postaci szafki montowanej pod sufitem. Szczególnie przydatny jest do przechowywania rzadziej używanych rzeczy w niewielkich mieszkaniach. Często umieszczany w przedpokoju, zwłaszcza nad drzwiami wejściowymi. Jest wciąż stosowanym rozwiązaniem.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Pawlak (forma żeńska: Pawlak, Pawlakowa, Pawlakówna, liczba mnoga: Pawlakowie) – polskie nazwisko. Według bazy PESEL 22 stycznia 2025 nazwisko to nosiło 21 846 Polek i 21 824 Polaków.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Pawlicki – polskie nazwisko.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zdrobnienie od: Paweł (imię męskie); Pawełek;
2. nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Pawlinowo ( Паўліново, dodatkowa nazwa w języku białoruskim Паўлінова) – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie bielskim, w gminie Orla. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Pa
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Paweł (imię męskie); Pawełek
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
krzew o ciemnozielonych trwałych liściach, purpurowych kwiatach z ciemnoniebieskimi, długimi pylnikami, hodowany jako mieszkaniowa roślina ozdobna
SJP.pl
przymiotnik od: Pawonków
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Pawonków (niem. "Pawonkau") – wieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim, w gminie Pawonków, na Górnym Śląsku.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
gruby drąg do przyciskania trawy, siana, zboża na wozie lub noszenia ciężarów; pawąż, pawęż (regionalnie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. drąg służący do przyciskania od góry siana, słomy lub snopów zboża w czasie transportu wozem (zwykle drabiniastym)
(1.2) drąg służący do noszenia ciężarów
Wiktionary
(1.1) Zwozili siano. Powróz przytrzymujący pawąz był nadwątlony. Pękł, gdy fura wjechała do stodoły.
Wiktionary
przym. pawązowy
Wiktionary
(1.1) powęz, powąz, pawęż
Wiktionary
gruby drąg do przyciskania trawy, siana, zboża na wozie lub noszenia ciężarów; pawąz, pawęż (regionalnie)
SJP.pl
przestarzałe: gruby drąg do przyciskania trawy, siana, zboża na wozie lub noszenia ciężarów; pawąz, pawąż, pawęż (regionalnie)
SJP.pl
1. prostokątna tarcza drewniana używana w dawnej piechocie; pawęża;
2. płaskie, zwykle pionowe zakończenie rufy jachtu lub łodzi nad linią wodną; pawęża;
3. dawniej, dziś regionalne: gruby drąg do przyciskania trawy, siana, zboża na wozie lub noszenia ciężarów; pawąż, pawąz;
4. dawniej: drąg do noszenia ciężarów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pawęż;
1. prostokątna tarcza drewniana używana w dawnej piechocie
2. płaskie, zwykle pionowe zakończenie rufy jachtu lub łodzi nad linią wodną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. tarcza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pawęże były to długie tarcze opierane o ziemię, a uzbrojony był niemi pierwszy szereg piechoty, zasłaniający strzelców z kuszami.
Wiktionary
IPA: paˈvɛ̃w̃ʒa, AS: pavẽũ̯ža
Wiktionary
rzecz. pawęż ż.
Wiktionary
(1.1) stpol. forma oboczna paweża
Wiktionary
gatunek porostu z rodziny pawężnicowatych
SJP.pl
o cechach pawężnicowatych
SJP.pl
Pawężnicowate ("Peltigeraceae" Dumort.) – rodzina grzybów z rzędu pawężnicowców ("Peltigerales").
Wikipedia
o cechach pawężnicowatych
SJP.pl
1. w dawnym wojsku polskim: żołnierz mający pawęż; również giermek noszący pawęż
2. dawny rzemieślnik zajmujący się wyrobem pawęży dla wojska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. żołnierz wyposażony w pawęż, zazwyczaj stanowiący osłonę kuszników albo łuczników
(1.2) hist. wojsk. giermek noszący pawęż za rycerzem
(1.3) hist. rzemieślnik trudniący się wyrobem pawęży
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Pawłocin (niem. "Pawlozinnen", od 1938 r. "Paulshagen") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie piskim, w gminie Biała Piska. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wieś mazurska, położona przy dawnej granicy Prus Książęcych i Mazowsza.
Wikipedia
miasto w Kazachstanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto obwodowe w północno-wschodniej części Kazachstanu, port nad Irtyszem;
Wiktionary
Pawłodar ( Павлодар; Павлодар) – miasto obwodowe w północno-wschodniej części Kazachstanu, port nad Irtyszem, siedziba administracyjna obwodu pawłodarskiego. W 2022 liczyło 361,4 tys. mieszkańców. Ośrodek przemysłu hutniczego (huta aluminium), petrochemicznego, maszynowego, metalurgicznego, chemicznego, spożywczego i lekkiego.
Wikipedia
przym. pawłodarski
Wiktionary
dotyczący Pawłodaru
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pawłodarem, dotyczący Pawłodaru
Wiktionary
rzecz. Pawłodar mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: Pawłosiów
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Pawłosiów – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jarosławskim, w gminie Pawłosiów. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.
Miejscowość jest siedzibą gminy Pawłosiów.
Wikipedia
Paweł z żoną; Pawłowie
SJP.pl
Pawłoszewo – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wołowskim, w gminie Wołów.
Wikipedia
nazwisko, np. Iwan Pietrowicz Pawłow (1849-1936), rosyjski fizjolog, laureat Nagrody Nobla
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
taki jak u Pawła, charakterystyczny dla Pawła
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. nazwa wielu wsi w Polsce;
2. osiedle Wrocławia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. część miasta Wrocław;
(1.2) geogr. topinim, nazwa kilkudziesięciu wsi i ich części w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Właściciele Pawłowic wywodzili się ze szlacheckiego rodu.
(1.2) Czy ten pociąg staje w Pawłowicach?
Wiktionary
rzecz. Paweł mos., pawłowiczanin mos., pawłowiczanka ż.
przym. pawłowicki, Pawłowy
Wiktionary
przymiotnik od: Pawłowice
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Pawłowic, związany z Pawłowicami
Wiktionary
(1.1) Został pochowany na pawłowickim cmentarzu parafialnym.
Wiktionary
rzecz. Paweł mos., Pawłowice lm nm., pawłowiczanin mos., pawłowiczanka ż.
przym. Pawłowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Pawłowiczki
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Pawłowiczki ("Pawlowitz", "Pawlowitze", "Pawlowice", "Pawlowitzke", od 1936 "Gnadenfeld") – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie kędzierzyńsko-kozielskim, w gminie Pawłowiczki. W 2011 roku liczba mieszkańców we wsi Pawłowiczki wynosiła 1213.
Wikipedia
nazwisko, np. Iwan Pietrowicz Pawłow (1849-1936), rosyjski fizjolog, laureat Nagrody Nobla
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
teoria i metoda badania czynności wyższych ośrodków systemu nerwowego, oparta na koncepcji odruchów bezwarunkowych i warunkowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dotyczący Iwana Pawłowa, fizjologa rosyjskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, obecnie administracyjnie wchodzące w skład Petersburga;
(1.2) geogr. rosyjskie miasto położone w obwodzie woroneskim;
Wiktionary
Pawłowsk (ros. Павловск) – miasto w Rosji. Administracyjnie wchodzi w skład miasta Petersburg.
Liczba mieszkańców w 2003 roku wynosiła ok. 15 tys.
W mieście jest stacja kolejowa Pawłowsk.
Wikipedia
przym. pawłowski
Wiktionary
przymiotnik od: Pawłowa, Pawłowo, Pawłów, Pawły
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pawłowskiem, dotyczący Pawłowska
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Pawłowsk mrz., Paweł mos.
przym. Pawłowy
Wiktionary
taki jak u Pawła, charakterystyczny dla Pawła
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Pawła
Wiktionary
(1.1) Przed Pawłowym domem rosną dwa stare orzechy.
(1.1) Sąsiadował z Pawłową zagrodą z jednej strony i z Józefowym polem z drugiej.
(1.1) Nadto wyróżnia się wśród listów Pawłowych charakterem bardziej urzędowym, co się tłumaczy okolicznościami, jakie go wywołały.
Wiktionary
rzecz. Paweł mos., Pawełek mos., Pawcio mos., Pawlik mos., Pawełcio mos., Pawliś mos., Pawlusz mos., Pawlusza mos., Pawuś mos., paweł mrz., pawełki nmos., Pawłowa ż., Paula ż., Paulina ż., Paulinka ż., Paulusia ż., Paulunia ż., paulin mos., Pawłów mrz., Pawłowo n., Pawłowice nmos.
przym. pawłowski, pawłowicki
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
organizacja zrzeszająca katolików współpracujących z władzami komunistycznymi, utworzona w 1947 roku; Pax
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
członek Stowarzyszenia "PAX", świeckiej organizacji katolickiej; paksowiec
SJP.pl
[czytaj: pej per wju] płatna usługa umożliwiająca oglądanie treści multimedialnych
SJP.pl
Pa
Wikipedia
[czytaj: pejola] łapówka wytwórni płytowych w zamian za nadanie nagrań na antenie radia
SJP.pl
Payola (ang. ‘pay for play’ płacenie za nadawanie) – łapówka wręczana przez wytwórnie płytowe lub menadżerów muzycznych DJ-om
lub dyrektorom programowym stacji radiowych w zamian za wzmiankę reklamową na temat określonego nagrania muzycznego lub za jego emisję w programie radiowym.
Wikipedia
PayPal Holdings, Inc. – amerykańskie przedsiębiorstwo oferujące usługi płatnicze umożliwiające przedsiębiorcom i konsumentom posiadającym adres e-mail wysyłanie oraz odbieranie płatności przez Internet. PayPal działa na zasadzie wirtualnej portmonetki/portfela/skarbonki (cyfrowy portfel). W systemie PayPal klienci mogą płacić przy użyciu karty kredytowej bądź salda konta PayPal, które można zasilać przelewami z konta bankowego lub innego konta PayPal.
Wikipedia
[czytaj: pejłol] blokada w serwisie internetowym, wymagająca zapłacenia za dostęp do treści
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. hand. mechanizm ograniczenia dostępności treści na WWW do osób, które wykupią dostęp;
Wiktionary
Paywall – metoda monetyzacji treści internetowych polegająca na pobieraniu opłat za dostęp. Opłata może być jednorazowa lub być czasową subskrypcją, a w przypadku action paywalli może przyjąć formę niematerialną.
Wikipedia
(1.1) Nie linkuj do „Wyborczej”, bo i tak nikt ze znajomych nie przeczyta artykułu za paywallem.
Wiktionary
dawniej: nacięcie, rowek, w który wchodzi kant drugiej części przedmiotu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. pazur,
2. w budownictwie ludowym ozdoba z drewna umieszczana na szczycie dachu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) z pazernością
Wiktionary
(1.1) Celina zaczęła pazernie wyszarpywać bluzki z rąk Ani.
Wiktionary
rzecz. pazerność ż.
przym. pazerny
Wiktionary
(1.1) chciwie, zachłannie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: pazernie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: pazerny
SJP.pl
chciwość, zachłanność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. chciwość, zachłanność
Wiktionary
IPA: paˈzɛrnɔɕt͡ɕ, AS: pazerność
Wiktionary
rzecz. pazerniak m.
przym. pazerny
przysł. pazernie
Wiktionary
zachłanny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pot. odznaczający się chciwością
Wiktionary
(1.1) Jakiś pazerny babsztyl zabrał ostatnie dwa kawałki karpia.
Wiktionary
rzecz. pazerność ż.
przysł. pazernie
Wiktionary
(1.1) chciwy
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny kolibrowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
młody paź (chłopiec ze szlacheckiego rodu pełniący służbę przy osobie należącej do rodu magnackiego)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o cechach paziowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Papilionidae|Latreille|ref=tak., rodzina motyli dziennych z infrarzędu wędziełkowców;
Wiktionary
Paziowate, pazie, witezie, motylowce (Papilionidae) – rodzina motyli dziennych z nadrodziny Papilionoidea i infrarzędu Heteroneura. Obejmuje około 570 opisanych gatunków. Takson kosmopolityczny, ale większość gatunków tropikalnych.
Wikipedia
(1.1) Przedstawiciele paziowatych występują na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy.
Wiktionary
rzecz. paź mzw.
Wiktionary
o cechach paziowatych
SJP.pl
należący do pazia, znajdujący się w posiadaniu pazia (np. strój paziowski), odnoszący się do pazia (np. służba paziowska) lub jego zadań
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. także. stpol. paznokieć
Wiktionary
(1.1) — Wiem! wiem!... Wyrywali mi przecież bez chloroformu paznogieć u nogi i to jeszcze u wielkiego palca...
(1.1) — Moje dziecko, proszę cię — masz pilnik i opiłuj sobie równo paznogcie.
(1.1) Moi biedacy mają nowy dodatek do swego cierpienia, bo trzeba nieraz dobrze głęboko sięgać pod paznogieć, żeby powydobywać stamtąd jaja zniesione przez te pchły i oprócz tego trzeba zapuścić czemś mocnem, żeby wygubić zarodniki, jakie mogły jeszcze zostać pod paznogciem, a to wszystko bez bólu nie obejdzie się.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z paznokciem, dotyczący paznokcia
Wiktionary
rzecz. paznokieć mrz., pazdokietnik m., paznokietek mrz.
Wiktionary
niewielki paznokieć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. pieszcz. paznokieć
Wiktionary
(1.1) Potem sięgała po pomarszczoną rączkę i z czułością oglądała każdy z osobna mikroskopijny paznokietek.
Wiktionary
przym. paznokciowy
rzecz. paznokieć mrz.
Wiktionary
1. lekko wypukła, zrogowaciała płytka na końcu każdego palca rąk i nóg u człowieka i innych naczelnych;
2. wyróżniająca się, znacznie zwężona dolna część płatków korony niektórych kwiatów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. płaska rogowa osłona ostatniego członu palca małp i człowieka;
(1.2) bot. dolna, zwężona część płatka korony kwiatu
Wiktionary
Paznokieć ( unguis) – rogowa osłona ostatniego członu palca naczelnych. Paznokieć pełni funkcje ochronne (przed szkodliwym działaniem czynników mechanicznych) oraz obronne.
Paznokieć jest jednym z wytworów naskórka, a jego głównym budulcem są keratyny.
Wikipedia
(1.1) W furii rozorała mu twarz paznokciami.
Wiktionary
IPA: pazˈnɔcɛ̇t͡ɕ, AS: paznoḱėć
Wiktionary
rzecz. paznokietnik m., paznokciarz m., paznokciarka ż., paznokciarstwo n.
:: zdrobn. paznokietek m.
przym. paznokciowy, paznokciarski
Wiktionary
(1.1) żart. pazur; daw. paznogieć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
miejsce pod wierzchnim ubraniem na piersi; zanadrze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. miejsce na piersi, schowek znajdujący się pod ubraniem
(1.2) gwara. pacha
Wiktionary
IPA: paˈzuxa, AS: pazuχa
Wiktionary
(1.1) zanadrze
Wiktionary
1. u zwierząt: zgrubiały wytwór skórny na końcach palców
2. potocznie: paznokieć
3. najczęściej metalowa część maszyny o hakowatym wyglądzie wystająca poza nią
4. przyrząd do wyciągania gwoździ
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zool. ostro zakończony, rogowy twór naskórka na końcach palców niektórych zwierząt, zwłaszcza drapieżnych;
(1.2) pot. przen. długi paznokieć
(1.3) archeol. przekłuwacz, paleolityczne narzędzie posiadające wyodrębniony wierzchołek służący do przekłuwania
(1.4) pot. (posiadana przez kogoś lub coś) niebanalne i wyraziste osobowość, charakter
Wiktionary
Pazur (łac. "unguicula") – rogowy twór naskórka chroniący końce palców, wspomagający poruszanie się, służący do przytrzymywania i rozrywania pokarmu, a także do ataku i obrony. Otacza ostatni paliczek. Ma kształt haczyka. Składa się z dwóch blaszek o różnej twardości. Zewnętrzna (grzbietowa) jest twardsza, rynienkowato zagięta, blaszka spodnia (podeszwowa) jest stosunkowo miękka. Ostrość pazura zapewnia środkowa część blaszki grzbietowej, twardsza niż jej boczne części.
Wikipedia
(1.1) Lew dopadł antylopę i wbił pazury w jej szyję.
(1.2) Pomalowałam sobie dziś pazury na strażacką czerwień.
Wiktionary
IPA: ˈpazur, AS: pazur
Wiktionary
rzecz. pazurczatka ż., pazurki nmos., pazurkowanie n., pazurzec mzw.
:: zdrobn. pazurek mrz.
czas. pazurkować ndk.
przym. pazurzasty, dwupazurzasty, pazurowaty, pazurowy
Wiktionary
(1.1) szpon
(1.2) paznokieć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. ręka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniowa roślina ozdobna o cienkich i długich łodygach, z których każda zakończona jest twardym czerwonym lub różowym płatem i pojedynczym grubym słupkiem
SJP.pl
pazurecznik wielki - gatunek owada z rzędu sieciarek, z rodziny mrówkolwowatych
SJP.pl
niewielki pazur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: pazur
(1.2) mały pazur
(1.3) muz. nakładka z wyrostkiem na palec dla gitarzysty
(1.4) zob. pazurki.
Wiktionary
Pazurek – kolonia w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie olkuskim, w gminie Olkusz. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 783.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.
Wikipedia
rzecz. pazur m., Pazurek m., pazurkowce nmos., pazurkowcowate nmos., pazurkowiec mzw.
przym. pazurowaty, pazurowy, pazurzasty
Wiktionary
1. narzędzie ogrodnicze, którego koniec ma postać kilku łukowato wygiętych zębów;
2. pasemka włosów zaczesane na czoło lub policzki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) ogrod. krótkie, ręczne narzędzie do pielenia i spulchniania ziemi zakończone haczykami
(1.2) rodzaj fryzury z prostymi, postrzępionymi kosmykami zachodzącymi na owal twarzy
forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.
(2.1) M., B. i W. lm. od: pazurek
Wiktionary
rzecz. pazur mrz., pazurkowce nmos., pazurkowcowate nmos., pazurkowiec mzw.
przym. pazurowaty, pazurowy, pazurzasty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
używać pazurków (małego narzędzia ogrodniczego, którego koniec ma postać kilku łukowato wygiętych zębów) w celu spulchnienia gruntu
SJP.pl
rodzina niewielkich małp szerokonosych występujących w Ameryce Południowej i Środkowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Callitrichidae|J.E. Gray|ref=tak., rodzina ssaków naczelnych z infrarzędu małpokształtnych;
Wiktionary
(1.1) De facto do pazurkowców należą najmniejsze z małp.
Wiktionary
rzecz. pazur mrz., pazurek mrz., pazurki lm nm., pazurkowcowate lm nm., pazurkowiec mzw.
przym. pazurowaty, pazurowy, pazurzasty
Wiktionary
(1.1) war. pazurkowcowate
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Callitrichidae|J.E. Gray|ref=tak., rodzina ssaków naczelnych z infrarzędu małpokształtnych;
Wiktionary
Pazurkowcowate, pazurkowce (Callitrichidae) – rodzina ssaków naczelnych z infrarzędu małpokształtnych (Simiiformes) obejmująca między innymi marmozety i tamaryny.
Wikipedia
(1.1) Bezsprzecznie do pazurkowcowatych należą najmniejsze z małp.
Wiktionary
rzecz. pazur mrz., pazurek mrz., pazurki lm nm., pazurkowce lm nm., pazurkowiec mzw.
przym. pazurowaty, pazurowy, pazurzasty
Wiktionary
(1.1) war. pazurkowce
Wiktionary
niewielka małpa z podrzędu szerokonosych zamieszkująca wyżynne tereny Ameryki Południowej i Środkowej; np.: marmozeta, tamaryna, marykina, pigmejka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. małpa należąca do rodziny pazurkowców
Wiktionary
(1.1) Marmozeta i tamaryna są typowymi pazurkowcami.
Wiktionary
rzecz. pazur mrz., pazurek mrz., pazurki lm nm., pazurkowce lm nm., pazurkowcowate lm nm.
przym. pazurowaty, pazurowy, pazurzasty
Wiktionary
bezkręgowiec zamieszkujący wilgotne lasy tropikalne, łączący w sobie niektóre cechy stawonogów i pierścienic; pratchawiec
SJP.pl
bezkręgowiec zamieszkujący wilgotne lasy tropikalne, łączący w sobie niektóre cechy stawonogów i pierścienic; pratchawiec
SJP.pl
Pa
Wikipedia
rodzaj ssaka z podrodziny kangurów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Onychogalea|Gray|ref=tak., rodzaj ssaka z podrodziny kangurów występujący w północno-wschodniej Australii;
(1.2) zool. ssak z rodzaju pazurogon (1.1)
Wiktionary
Pazurogon ("Onychogalea") – rodzaj ssaków z podrodziny kangurów (Macropodidae) w obrębie rodziny kangurowatych (Macropodidae).
Wikipedia
przypominający wyglądem pazur
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kształt pazura, przypominający pazur
Wiktionary
(1.1) Roślina miała pazurowate kolce i piękne wonne kwiaty.
Wiktionary
rzecz. pazur mrz., pazurek mrz., pazurki lm nm., pazurkowce lm nm., pazurkowiec mzw., pazurkowcowate lm nm.
przym. pazurowy, pazurzasty
Wiktionary
→ pazur
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) techn. dotyczący pazura, wyposażony w pazur
Wiktionary
(1.1) Nasze podnośniki pazurowe wyposażone są w trzpienie śrubowe.
Wiktionary
rzecz. pazur mrz., pazurek mrz., pazurki lm nm., pazurkowce lm nm., pazurkowiec mzw., pazurkowcowate lm nm.
przym. pazurowaty, pazurzasty
Wiktionary
mający pazury, odznaczający się pazurami, najczęściej twardymi i dużymi (np. łapa pazurzasta)
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który posiada pazury
Wiktionary
(1.1) Jaszczurki te nie wspinają się na drzewa, jednak pazurzastymi kończynami potrafią kopać nory, w których chronią się przed potencjalnymi drapieżnikami lub poszukują pożywienia.
Wiktionary
rzecz. pazur mrz., pazurek mrz., pazurki lm nm., pazurkowce lm nm., pazurkowiec mzw., pazurkowcowate lm nm., pazurzec mzw.
przym. pazurowaty, dwupazurzasty, pazurowy
Wiktionary
zdrobnienie od: pazucha
SJP.pl
potocznie: paznokcie, pazury
SJP.pl
Pazy – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Nièvre.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 327 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 15 osób/km² (wśród 2044 gmin Burgundii Pazy plasuje się na 590. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 382.).
Wikipedia
postać z mitologii greckiej; Pasyfae
SJP.pl
Pazyfae (także Pasifae, Pazifae, Pasyfae; gr. Πασιφάη Pasipháē, dosł. "wszystko opromieniająca" od gr. "πᾶς" "pas" "wszystek" i φάος/φῶς "phaos/phos" "światło, blask", łac. Pasiphae lub Pasiphaë) – w mitologii greckiej królowa Krety.
Uchodziła za córkę boga Heliosa i okeanidy Perseidy (Perseis). Była żoną Minosa oraz matką Ariadny, Androgeosa, Glaukosa, Deukaliona, Fedry, Akalle, Katreusa, Minotaura.
Wikipedia
cienka folia pokryta warstewką metalu w kolorze złota lub srebra, używana głównie do pakowania artykułów spożywczych; pozłotka, pozłotko, sreberko, cynfolia, staniol
SJP.pl
gęsta substancja powstała wskutek rozrobienia ciała stałego w płynie; pacia, papka, ciapa
SJP.pl
potocznie o rysunku, obrazie, który został wykonany nieumiejętnie albo niestarannie
SJP.pl
brudzić, rozmazywać, rozcierać na czymś substancję o gęstej konsystencji
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) pot. brudzić, maczać w lepkiej i gęstej substancji
(1.2) pot. źle, niechlujnie malować
czasownik zwrotny niedokonany paćkać się
(2.1) pot. brudzić, maczać siebie w lepkiej i gęstej substancji
(2.2) pot. brudzić, maczać siebie nawzajem w lepkiej i gęstej substancji
(2.3) pot. bawić się w lepkiej i gęstej substancji
Wiktionary
(1.1) Szelmy, chcą mnie do ruiny doprowadzić tą swoją pomadą! […] Odkąd bawimy tutaj, spotrzebowały tłuszczu co najmniej z dwunastu świń […] Potrzebne doprawdy wyrzucać tyle pieniędzy po to, aby sobie gęby paćkać!
(1.2) Jaki obraz teraz paćkasz? — zwrócił się złośliwie do znajomego adepta malarstwa.
(2.1) Nie ma dnia, żeby mój synek nie paćkał się jedzeniem.
(2.2) Gdy jesteśmy nad jeziorem, zawsze paćkamy się z siostrą mułem z dna.
(2.1,3) Mój pies lubi się paćkać w błocie.
Wiktionary
rzecz. paćka ż., paćkanie n., spaćkanie n., upaćkanie n., zapaćkanie n., napaćkanie n.
czas. spaćkać dk., upaćkać dk., zapaćkać dk., napaćkać dk.
Wiktionary
(1.2) pacykować
Wiktionary
taki, który przypomina paćkę, substancję o gęstej konsystencji lub taki, który jest skomplikowany, niejasny, niezrozumiały
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. duża pałka;
2. potocznie: ocena niedostateczna;
3. potocznie: głowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od: pałka, zwykle taka do bicia
(1.2) pot. uczn. jedynka (ocena niedostateczna w szkole)
(1.3) pot. stud. (niegdyś też uczn.) dwója, dwójka (ocena)
(1.4) posp. głowa
(1.5) wulg. penis
(1.6) pogard. slang. policjant
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lp. ter. od: pałać
Wiktionary
(1.1) Jacek dostał po meczu pałą po plecyecach od policjanta.
(1.2-3) Marek dostał dziś pałę za brak pracy domowej.
(1.4) Pała mnie boli po wczorajszym piciu.
(1.5) On ma wielką pałę.
(1.6) Stoją pały z suszarką i łapią każdego, kto przekroczy prędkość.
Wiktionary
IPA: ˈpawa, AS: pau̯a
Wiktionary
rzecz. pałka ż., pałowanie n., paliczek m., palecznik m.
czas. pałować ndk., spałować dk.
przym. pałeczkowaty
Wiktionary
(1.1) pałka
(1.2) jedynka, lufa, kosa, gała, gol, lacz, kapa
(1.3) dwójka, dwója, lufa, gała, gol
(1.4) głowa, łeb
(1.5) członek, wulg. chuj, fiut
(1.6) glina, pies
Wiktionary
reprezentacyjna budowla mieszkalna niemająca charakteru obronnego, będąca siedzibą rodziny królewskiej, rodu magnackiego itp.; później także reprezentacyjny budynek - siedziba władz, urzędu, instytucji społecznej lub kulturalnej; * forma dopełniacza l.poj. "pałaca" możliwa tylko w powiedzeniu "wart Pac pałaca, (a pałac Paca)" - jeden wart drugiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. okazały, pozbawiony cech obronnych budynek mieszkalny należący do władcy lub bogatego człowieka
(1.2) archit. okazały budynek użyteczności publicznej
Wiktionary
Pałac (st.czes. "palác", z wł. "palazzo", z łac. "palātium", "Palātium", Palatyn) – reprezentacyjna budowla mieszkalna pozbawiona cech obronnych, rezydencja władcy, wielkopańska lub patrycjuszowska; od XIX w. także okazały budynek użyteczności publicznej, zwłaszcza siedziba władz lub instytucji państwowych. Ze względu na funkcje i położenie wyróżnia się pałace: wiejskie, miejskie, myśliwskie i letnie.
Wikipedia
(1.1) W lepszych dzielnicach Kaliningradu jak grzyby po deszczu rosną wille, ba, pałace nowych Rosjan.
Wiktionary
IPA: ˈpawat͡s, AS: pau̯ac
Wiktionary
rzecz. pałacz m., Pałacówka ż.
:: zdrobn. pałacyk m.
przym. pałacowy, przypałacowy, wokółpałacowy, wewnątrzpałacowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący pałacu z ogrodem
Wiktionary
(1.1) Rozkwit sztuki kształtowania założeń pałacowo-ogrodowych był jednym z przejawów gwałtownego rozwoju gospodarczego i kulturalnego Europy w XVII wieku.
Wiktionary
przymiotnik od: pałac; taki, w skład którego wchodzi pałac lub taki, który w jakiś inny sposób odnosi się do pałacu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z pałacem, dotyczący pałacu
Wiktionary
Pałacowy – nazwa drugiego stałego kina w Poznaniu (nazywanego wówczas „teatrem kinematograficznym”), zlokalizowanego przy placu Wilhelmowskim 8, którego właścicielami byli Franciszek Dymarski i Herman Mittelstaedt. Seanse odbywały się od stycznia 1907 do 1927 roku.
Wikipedia
(1.1) Gwardia pałacowa, podbuntowana przez kapłanów, dokonuje zamachu stanu.
Wiktionary
rzecz. pałac m., Pałacówka ż.
:: zdrobn. pałacyk m.
przym. przypałacowy
Wiktionary
niewielki pałac
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: pałac
(1.2) niewielki pałac
Wiktionary
IPA: paˈwat͡sɨk, AS: pau̯acyk
Wiktionary
rzecz. pałac m.
przym. pałacowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. pałac
Wiktionary
(1.1) Niech pojadę, niech zobaczę jego pałacze.
Wiktionary
IPA: ˈpawat͡ʃ, AS: pau̯ač
Wiktionary
rzecz. pałac m.
:: zgrub. pałaczysko n.
Wiktionary
w sposób wyrażający gwałtowne uczucie, namiętność, żarliwość; płomiennie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pełen zapału, namiętności
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od pałać
Wiktionary
czas. pałać ndk.
przysł. pałająco
Wiktionary
(1.1) gorący, gorejący, ognisty, płomienny
Wiktionary
miasto w Rosji, stolica Koriacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. osiedle typu miejskiego w Kraju Kamczackim w Rosji, położone w zachodniej części Półwyspu Kamczackiego, nad prawym brzegiem rzeki Pałany (1.2);
(1.2) geogr. rzeka w Rosji, w Kraju Kamczackim, uchodzi do Zatoki Szelichowa Morza Ochockiego
Wiktionary
Pałana ( Пала́на) – osiedle typu miejskiego położone w Kraju Kamczackim w Rosji. Zlokalizowane jest w zachodniej części półwyspu Kamczackiego, nad prawym brzegiem rzeki Pałana, około 8 kilometrów od wybrzeża Morza Ochockiego (nad zatoką Szelichową). W 2021 roku Pałana była zamieszkiwana przez 2 871 osób, głównie przez Koriaków.
Wikipedia
przym. pałański
Wiktionary
rodzaj ssaka z rodziny drzewnicowatych
SJP.pl
Pałaneczka ("Cercartetus") – rodzaj ssaka z rodziny drzewnicowatych (Burramyidae).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pałać.
Wiktionary
1. zwierzę, przedstawiciel torbaczy o gęstym, brązowawym lub szarym futrze i długim, chwytnym ogonie, żyjący na terenach Australii;
2. mała, średniowieczna warownia ziemna budowana głównie na terenach obecnej Turcji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zwierzę, przedstawiciel torbaczy o gęstym, brązowawym lub szarym futrze i długim, chwytnym ogonie, żyjący na terenach Australii;
2. mała, średniowieczna warownia ziemna budowana głównie na terenach obecnej Turcji
SJP.pl
Pałanki (Phalangerinae) – podrodzina ssaków z rodziny pałankowatych (Phalangeridae).
Wikipedia
o cechach pałankowatych (rodzina torbaczy)
SJP.pl
Pałankowate (Phalangeridae) – rodzina ssaków, torbaczy z rzędu dwuprzodozębowców (Diprotodontia). Obejmuje gatunki zamieszkujące środowiska leśne w Australii, Nowej Gwinei i kilku mniejszych wysp Indonezji.
Wikipedia
o cechach pałankowatych (rodzina torbaczy)
SJP.pl
w gwarze młodzieżowej: policjant; pała, glina, gliniarz, smerf
SJP.pl
1. mały pałasz;
2. zabawka dziecięca w kształcie pałasza
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. broń sieczna pośrednia między mieczem a szablą, używana dawniej przez ciężką jazdę i dragonów;
2. tropikalna ryba z rzędu okoniokształtnych o wydłużonym, spłaszczonym ciele
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. wojsk. odmiana broni białej o prostej głowni;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) icht. podłużna, spłaszczona ryba z rodziny pałaszowatych
forma czasownika.
(3.1) 2. os. ter. od: pałać
Wiktionary
Pałasz (od węg. "pallos") – jednoręczna sieczno-kolna broń biała, z prostą jedno- lub obosieczną głownią. Pałasze posiadały najczęściej rękojeści w stylu szablowym (rzadziej mieczowym/rapierowym).
Wikipedia
(1.1) Niemiec, Moskal nie osiędzie, gdy jąwszy pałasza, hasłem wszystkich zgoda będzie i ojczyzna nasza.
(3.1) Jacku, czy w istocie pałasz płomiennym afektem ku naszej Joannie?
Wiktionary
rzecz. pałaszowate nmos., pałaszowanie n., spałaszowanie n.
czas. pałaszować ndk., spałaszować dk.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jedzenie czegoś szybko i z wielkim apetytem
Wiktionary
rzecz. spałaszowanie n., pałasz m., pałaszowate nmos.
czas. pałaszować ndk., spałaszować dk.
Wiktionary
(1.1) zajadanie; pot. wcinanie
Wiktionary
rodzina ryb drapieżnych z gromady promieniopłetwych, której przedstawiciele charakteryzują się wydłużonym, płaskim ciałem bez łusek i płetwą grzbietową na całej jego długości
SJP.pl
Pałaszowate, wstęgowce (Trichiuridae) – rodzina drapieżnych, morskich ryb okoniokształtnych.
Wikipedia
o cechach pałaszowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
potocznie: jeść dużo i łapczywie; wsuwać, wtranżalać, opędzlowywać, wtrajać, szamać
SJP.pl
czasownik
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. hałasować, głośno stukać
Wiktionary
1. płachta z grubej, mocnej tkaniny impregnowanej, służąca do budowy prowizorycznych namiotów;
2. namiot zbudowany z płatów tej płachty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brezentowa płachta noszona jako peleryna przeciwdeszczowa, z której daje się ustawić prosty namiot;
(1.2) gw-pl|Warszawa. namiot
Wiktionary
Zo
Wikipedia
1. podniośle: świecić bardzo jasno; być rozpalonym;
2. dawniej: palić się, płonąć;
3. żywić silne uczucie, np. nienawiści, miłości
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) bardzo jasno świecić
(1.2) daw. płonąć
(1.3) żywić jakieś silne uczucia
Wiktionary
(1.1) Ona pałała blaskiem nie tylko w weekendy.
(1.2) Las pałał wokół polany, ale ona stała w wodzie.
(1.3) On pała do niej niespotykanym uczuciem.
Wiktionary
IPA: ˈpawat͡ɕ, AS: pau̯ać
Wiktionary
przym. pałający
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pałaną, dotyczący Pałany
Wiktionary
rzecz. Pałana ż.
Wiktionary
roślina z rodziny kaktusowatych rosnąca na pustynnych terenach Meksyku i Półwyspu Kalifornijskiego; cereus, otąg
SJP.pl
Pałczak, otąg ("Cereus" Mill.) – rodzaj obejmujący 48 gatunków sukulentów z rodziny kaktusowatych. Występują w Ameryce Południowej i Ameryce Północnej. Nazwa pochodzi o łacińskiego wyrazu "cereus" (świeca). W Polsce niektóre gatunki są uprawiane jako rośliny doniczkowe. Gatunkiem typowym jest "C. hexagonus" (L.) Mill.
Wikipedia
bylina z okrągłą, silnie spłaszczoną bulwą, z której wyrasta zielonkawa, charakterystyczna pochwa kwiatowa
SJP.pl
Pa
Wikipedia
Pałczyn – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wrzesińskim, w gminie Miłosław.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
15 kwietnia 1890 w miejscowości urodził się Wincenty Harembski – lekarz, uczestnik powstania wielkopolskiego, poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej III kadencji (1930-1935), ofiara zbrodni katyńskiej.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. zdrobnienie od: pałka; niewielka pałka lub mały przedmiot przypominający pałkę;
2. podłużna bakteria wywołująca zazwyczaj jakieś stany chorobowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: pałka
(1.2) muz. drewniany pręt do gry na instrumentach perkusyjnych
(1.3) mikrobiol. morfologiczna forma bakterii o wydłużonym kształcie;
(1.4) biol. prawie dojrzałe, występujące już we krwi stadium rozwojowe granulocytów
(1.5) bot. rodzaj grzyba naziemnego z rodziny berłóweczkowatych
(1.6) sport. cylindryczny przedmiot przekazywany przez zawodników podczas sztafety lekkoatletycznej
(1.7) kulin. zob. pałeczki.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: paˈwɛt͡ʃka, AS: pau̯ečka
Wiktionary
rzecz. pałkarz mos., pałka ż., pałeczki nmos., pałowanie n., wypałowanie n.
przym. pałeczkowaty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kulin. azjatycki przyrząd do nabierania jedzenia;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp., M., B. i W. lm. od: pałeczka
Wiktionary
Pałeczki – para pałeczek wykonanych zwykle z: drewna, bambusu, plastiku, metalu, czasem zdobione, używane w niektórych krajach Dalekiego Wschodu jako sztućce. Są to najpopularniejsze sztućce na świecie – używają ich ponad dwa miliardy ludzi.
Wikipedia
IPA: paˈwɛt͡ʃʲci, AS: pau̯ečʹḱi
Wiktionary
rzecz. pałka ż., pałeczka ż.
Wiktionary
o cechach pałeczkorogich (grupa motyli)
SJP.pl
sztuczna grupa motyli latająca od wschodu do zachodu słońca; motyle dzienne, buławkorożne
SJP.pl
podobny do pałeczki
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który ma kształt pałeczki
Wiktionary
rzecz. pałka ż., pała ż., pałeczka ż., pal m., pałowanie n., spałowanie n.
czas. pałować ndk., spałować dk.
przym. pałkowaty
Wiktionary
1. przymiotnik od: pałeczka; taki, który wykorzystuje pałeczki, zawiera w sobie pałeczki lub przedmioty podobne do pałeczek;
2. sztuczny, świadomie zmieniany przez kogoś na czyjąś niekorzyść
SJP.pl
rodzaj grzybów z rzędu pieczarkowców
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. rodzaj grzybów z rodziny pałecznikowatych;
2. rodzaj chrząszczy z rodziny kusakowatych; rozrożek
SJP.pl
rodzina porostów
SJP.pl
Pałecznikowate ("Caliciaceae" Chevall.) – rodzina grzybów z rzędu pałecznikowców ("Caliciales").
Wikipedia
o cechach pałecznikowatych
SJP.pl
1. długi, najczęściej drewniany lub gumowy przedmiot służący do uderzania lub jedno uderzenie zadane takim przedmiotem;
2. długa trawa z charakterystycznymi, brunatnymi kolbami, rosnąca przy brzegach zbiorników wodnych; pałkowiec;
3. potoczne określenie na funkcjonariusza policji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kij służący do uderzania, najczęściej drewniany lub gumowy, tępo zakończony
(1.2) pot. uderzenie pałką (1.1)
(1.3) pot. zdrobn. ocena niedostateczna w szkole
(1.4) pot. przen. zdrobn. głowa ludzka, szczególnie łysa
(1.5) bot. nazwa systematyczna|Typha|L.|ref=tak., rodzaj roślin ziemnowodnych z rodziny pałkowatych (Typhaceae) o grubych, brunatnych kwiatostanach;
(1.6) bot. roślina z rodzaju pałka (1.5)
Wiktionary
Pałka ("Typha") – rodzaj roślin ziemno-wodnych należący do rodziny pałkowatych ("Typhaceae"). Obejmuje w zależności od ujęcia systematycznego od 8 do ok. 40 gatunków bylin, spotykanych na całym niemal świecie na brzegach wód. Zastosowanie znajdują jako rośliny jadalne, plecionkarskie (liście), surowiec do produkcji papieru i bywają sadzone jako rośliny ozdobne.
Wikipedia
(1.1) Wyciąganie pałki teleskopowej w sytuacji zagrożenia tylko po to, aby przestraszyć napastnika – bez zdecydowania i umiejętności, by jej użyć, najprawdopodobniej skończy się odebraniem nam pałki i użyciem jej przeciw nam.
(1.1) Soliści grający na marimbie zazwyczaj posługują się dwiema parami specjalnych pałek.
Wiktionary
IPA: ˈpawka, AS: pau̯ka
Wiktionary
rzecz. pałkarz m., pałkowate nmos., pałowanie n.
:: zdrobn. pałeczka ż.
:: zgrub. pała ż.
czas. pałować, wypałować, spałować
przym. pałkowy, pałkowaty, pałkarski, pałeczkowaty
Wiktionary
(1.1) laga, kij
(1.2) kij, raz
(1.3) jedynka, gała
(1.4) łepetyna, łeb, czacha, czerep
(1.6) rogoża
Wiktionary
sportsmenka, która podczas zmagań sportowych używa pałki
SJP.pl
przymiotnik od: pałkarz; taki, który jest używany przez policjantów i pałkarzy lub taki, który jakoś inaczej jest z nimi związany
SJP.pl
1. pogardliwie: zawód policjanta;
2. używanie pałki podczas zmagań sportowych
SJP.pl
1. pogardliwe określenie na funkcjonariusza policji;
2. sportowiec, który podczas zmagań sportowych używa pałki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pogard. członek bojówki używający pałki
(1.2) sport. w baseballu zawodnik odbijający piłkę kijem bejsbolowym;
Wiktionary
Pałkarz (ang. "batter" lub "hitter") – w baseballu i softballu zawodnik drużyny atakującej, który zajmuje miejsce przy bazie domowej w celu odbicia piłki narzuconej przez miotacza. Każdy zawodnik grający w defensywie ma obowiązek pojawić się na liście pałkarzy. W American League i Pacific League na liście pałkarzy wyznacza się designated hittera w miejsce miotacza, który w National League i Central League na niej figuruje.
Wikipedia
rzecz. wypałowanie n., pałka ż., pałeczka ż., pałowanie n.
czas. pałować ndk.
przym. pałkarski
Wiktionary
(1.1) bojówkarz
(1.2) zawodnik, sportowiec
Wiktionary
potocznie: perkusista; pałkarz
SJP.pl
dawniej: członek orkiestry wojskowej bijący w kotły; pałkierz
SJP.pl
dawniej: członek orkiestry wojskowej bijący w kotły; pałkier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. bijący w kotły
Wiktionary
IPA: ˈpawʲcɛʃ, AS: pau̯ʹḱeš
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rodzina roślin jednoliściennych z rzędu wiechlinowców; ożypałkowate, rogożowate
SJP.pl
Pa
Wikipedia
o cechach pałkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
pałkowiak plamisty - gatunek owada z rodziny szarańczowatych
SJP.pl
Pa
Wikipedia
długa trawa z charakterystycznymi, brunatnymi kolbami, rosnąca przy brzegach zbiorników wodnych; pałka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Pałkowski, Palkowski Potok, Pałkowski Potok – potok, lewobrzeżny dopływ Grajcarka.
Potok płynie w Pieninach. Wypływa z wysokości 700 m n.p.m. spod głównej grani Małych Pienin, płynie w ogólnym kierunku północno-wschodnim i uchodzi do Grajcarka na wysokości 500 m n.p.m. Ma długość ok. 1,1 km. Średni jego spadek wynosi więc aż 18%, jest to więc bardzo bystry potok. Zasilany przez kilka mniejszych potoków.
Wikipedia
przymiotnik od: pałka; wyglądający tak, jak pałka, podobny do pałki lub w jakiś inny sposób powiązany z pałką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. bicie kogoś pałką (szczególnie przez policję)
Wiktionary
IPA: ˌpawɔˈvãɲɛ, AS: pau̯ovãńe
Wiktionary
rzecz. pała ż., pałka ż., pałeczka ż., pałkarz m., wypałowanie n., spałowanie n.
czas. pałować ndk., wypałować dk., spałować dk.
przym. pałkowy, pałowy, pałeczkowaty
Wiktionary
potocznie: bić pałką
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. spałować)
(1.1) bić pałką
Wiktionary
(1.1) Policjanci ścigali i pałowali młodych ludzi.
Wiktionary
IPA: paˈwɔvat͡ɕ, AS: pau̯ovać
Wiktionary
rzecz. pała ż., pałka ż., pałkarz m., pałowanie n., spałowanie n., wypałowanie n.
czas. spałować dk.
przym. pałkowaty, pałeczkowaty
Wiktionary
Pa
Wikipedia
1. płachta stanowiąca przykrycie wozów lub ogólnie o wozie nakrytym tą płachtą;
2. niezgrabna kukła, lalka, figurka lub osoba przypominająca taką kukłę
SJP.pl
Pałuba (właśc. "Pałuba. Sny Marii Dunin") – książka Karola Irzykowskiego opublikowana po raz pierwszy we Lwowie w 1903 roku. W jej skład wchodziły: eksperymentalna powieść "Pałuba (Studium biograficzne)", opowiadanie "Sny Marii Dunin", a także metaliterackie komentarze: "Uwagi do Pałuby", "Wyjaśnienie Snów Marii Dunin i ich związek z Pałubą", "Szaniec Pałuby".
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Odmiany herbu Pałubicki
Pałubicki (Palbicki, Palbitzki, Palubitzki, Biber-Palubitzki, Biber-Pałubicki, Bober-Pałubicki, Sokół) – kaszubski herb szlachecki.
Wikipedia
Zobacz też: Pałubin w innych znaczeniach tego słowa.
Pałubin (kaszb. "Pałëbin") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kościerskim, w gminie Stara Kiszewa. Ma status sołectwa.
Wieś pogranicza kaszubsko-kociewskiego położona nad Kaczynką, dopływem Wierzycy.
Wikipedia
Pałubinek – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, w gminie Zblewo.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Elżbiety w Pinczynie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Pałuki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do regionu Pałuk, związany z regionem Pałuk
(1.2) odnoszący się do wsi Pałuki, związany z wsią Pałuki
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla regionu Pałuk lub Pałuczan, mający cechy lub właściwości przypisywane regionowi Pałuk lub Pałuczanom
(2.2) charakterystyczny dla wsi Pałuki lub pałuczan, mający cechy lub właściwości przypisywane wsi Pałuki lub pałuczanom
Wiktionary
rzecz. Pałuki nmos.
(1.1)
:: rzecz. Pałuczanin mos., Pałuczanka ż.
(1.2)
:: rzecz. pałuczanin mos., pałuczanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Pałuk (regionu w Wielkopolsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek grupy etnograficznej ludności polskiej zamieszkującej Pałuki;
Wiktionary
(1.1) Również gminy Gąsawa nie mogło zabraknąć na Szlaku Wybitnych Pałuczan.
Wiktionary
rzecz. Pałuki nmos.
:: fż. Pałuczanka ż.
przym. pałucki
Wiktionary
mieszkanka Pałuk (regionu w Wielkopolsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. członkini grupy etnograficznej ludności polskiej zamieszkującej Pałuki;
Wiktionary
rzecz. Pałuki nmos.
:: fm. Pałuczanin mos.
przym. pałucki
Wiktionary
region w północno-wschodniej Wielkopolsce, na pograniczu Kujaw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. etn. region historyczno-etnograficzny w Polsce, w północnej Wielkopolsce;
(1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie ciechanowskim, w gminie Opinogóra Górna;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) herald. polski herb szlachecki;
Wiktionary
Pałuki, ziemia pałucka ( Paluka, Terra Palukacensis) – region etnograficzny w Polsce, położony w północno-wschodniej części Wielkopolski, nad południowym i zachodnim brzegiem Noteci.
Pałuki są utożsamiane z powiatem kcyńskim z czasów I Rzeczypospolitej, który wchodził w skład województwa kaliskiego.
Wikipedia
(1.1) Na polodowcowym terenie Pałuk znajduje się około 100 jezior.
(1.2) W 2011 roku w Pałukach mieszkało 306 osób.
(2.1) Herb Pałuki został zarzucony na rzecz herbu Topór.
Wiktionary
:: rzecz. Pałuczanin mos., Pałuczanka ż.
:: przym. pałucki
(1.2)
:: rzecz. pałuczanin mos., pałuczanka ż.
:: przym. pałucki
Wiktionary
(1.1) ziemia pałucka
Wiktionary
minerał; uwodniony glinokrzemian magnezu
SJP.pl
Pałygorskit (attapulgit) – minerał z gromady krzemianów. Nazwa pochodzi od miejscowości Pałygorskaja (Rosja), gdzie został opisany w 1862 roku.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Pałówko (niem. "Neu Paalow") – wieś ulicówka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie sławieńskim, w gminie Postomino. Znajduje się tu również placówka Ochotniczej Straży Pożarnej Miejscowość położona jest średnio na wysokości 50 m n.p.m. na wysoczyźnie morenowej płaskiej. Najwyższe wzniesienie to 53,5 m n.p.m.
Wikipedia
1. mający kształt pałąka, zakrzywiony jak pałąk; pałąkowaty;
2. paśnik pałączasty - gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych
SJP.pl
niewielki pałąk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) daw. gwara. pałąk
Wiktionary
1. uchwyt w postaci wygiętego pręta;
2. część rękojeści broni siecznej służąca do osłony dłoni;
3. pantograf w postaci wygiętego pręta, używany do napędzania pojazdów trakcji elektrycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wygięty pręt, czasem służący jako uchwyt
(1.2) zakrzywienie, wygięcie w łuk, w półkole
(1.3) element broni białej służący do osłony dłoni
(1.4) techn. odbierak prądu w pojazdach zasilanych z trakcji elektrycznej
Wiktionary
Pałąk – wzgórze (284,1 m n.p.m.) w południowo-zachodniej Polsce, we Wzgórzach Strzelińskich, na Przedgórzu Sudeckim.
Wikipedia
(1.1) W końcu w pracy patrolował dystans długości prawie pięciuset metrów wzdłuż podobnego betonowego płotu. Tyle że tamten miał jakieś półtora metra wysokości, a potem był drut kolczasty rozciągnięty pomiędzy betonowymi pałąkami.
Wiktionary
rzecz. pałąkowatość ż.
:: zdrobn. pałączek m.
przym. pałąkowy, pałąkowaty
Wiktionary
(1.1) kabłąk
(1.2) łuk
(1.3) garda
Wiktionary
cecha kształtu jakiegoś przedmiotu wygiętego, zakrzywionego tak, jak pałąk
SJP.pl
taki, który jest zakrzywiony jak pałąk lub taki, który pod innym względem jest podobny do pałąka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wygięty łukowato jak pałąk
Wiktionary
(1.1) Pan Filip był niewielkiego wzrostu, szczupły, żylasty, na pałąkowatych nogach, ale silny, jak koń.
Wiktionary
IPA: ˌpawɔ̃ŋkɔˈvatɨ, AS: pau̯õŋkovaty
Wiktionary
rzecz. pałąk, pałączek, pałąkowatość
przym. pałąkowy
przysł. pałąkowato
Wiktionary
przymiotnik od: pałąk; taki, który pełni rolę pałąka lub taki, który używa pałąków w jakimś celu
SJP.pl
pałątka pospolita - gatunek ważki
SJP.pl
rodzina ważek
SJP.pl
Pałątkowate (Lestidae) – rodzina owadów z rzędu ważek zaliczana do podrzędu ważek równoskrzydłych (Zygoptera). Obejmuje około 150 gatunków. Charakteryzują się metalicznie zielonym lub miedzianym ubarwieniem ciała oraz wydłużoną pterostygmą.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pałętać się.
Wiktionary
pałętać się - chodzić od miejsca do miejsca bez celu, najczęściej przeszkadzając w jakiś sposób komuś
SJP.pl
1. pieszczotliwie: właścicielka jakiegoś zwierzęcia domowego (zwłaszcza psa), jego pani;
2. potocznie: kobieta głupia i pretensjonalna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. iron. a. pogard. o kobiecie przesadnie wystrojonej, niezbyt błyskotliwej
(1.2) pot. iron. o właścicielce zwierzęcia domowego
Wiktionary
(1.1) Byłem w kinie, ale jakaś pańcia w kapeluszu zasłoniła mi pół ekranu.
(1.2) Azorku, chodź do pańci.
Wiktionary
IPA: ˈpãɲt͡ɕa, AS: pãńća
Wiktionary
przym. pańciowaty
rzecz. paniusia ż., pani ż.
Wiktionary
(1.1) paniusia
Wiktionary
zdrobnienie od: pan (właściciel psa)
SJP.pl
zbiór sanskryckich bajek dydaktycznych z pierwszych wieków n.e., występujący w 5 księgach (o poróżnieniu przyjaciół, o ich zdobywaniu, o wojnie i pokoju, o utracie zdobytego mienia, o nierozważnym postępowaniu); Pańćatantra
SJP.pl
język z grupy indyjskich
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Pańków – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Tarnawatka.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Tarnawatka. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 270 mieszkańców.
Wikipedia
należący do pana
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do mężczyzny, do którego zwracamy się per pan
przymiotnik relacyjny
(2.1) odnoszący się do mężczyzny, do którego zwracamy się per pan
(2.2) odnoszący się do pana – szlachcica, arystokraty, bogacza
(2.3) charakterystyczny dla zachowania lub wyglądu szlachcica, arystokraty, bogacza
(2.4) odnoszący się do właściciela lub pracodawcy
Wiktionary
(1.1) Ten kapelusz jest pański?
(1.1) Zresztą jeśli mogę sobie pozwolić na uwagę, pańskie lektury też są do niczego.
Wiktionary
rzecz. pan mos., panicz mos., pani ż., panna ż., pańszczyzna ż., panieństwo n.
czas. panować ndk., zapanować dk.
przym. Pański
Wiktionary
(2.2) dworski
Wiktionary
ziemie należące do pana
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
poczucie własnej wartości połączone z klasą, wysoką kulturą osobistą przypisywaną dżentelmenom
SJP.pl
państwo obejmujące niewielki obszar; mikropaństwo, minipaństwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: państwo
(1.2) niewielkie państwo
Wiktionary
(1.2) Przed rokiem 1480 psy przypominające osobniki tej rasy pojawiały się prawie wyłącznie na włoskich obrazach i można przypuszczać, że to z dworów książąt państewek włoskich moda na papillony rozszerzała się stopniowo na resztę Europy.
(1.1) Aby zwiedzić cały Manhattan, potrzeba co najmniej dwóch tygodni – zważywszy, że zajmuje on prawie 60 kilometrów kwadratowych powierzchni, czyli więcej, niż niektóre małe europejskie państewka.
Wiktionary
rzecz. państwo n., upaństwowienie n., państwowość ż.
czas. odpaństwowić, upaństwowić dk.
przym. państwowy, wewnątrzpaństwowy
Wiktionary
wewnętrznie zorganizowana społeczność zamieszkująca określone terytorium, mająca swój rząd, suwerenność i określone prawa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) polit. struktura polityczna obejmująca określony obszar i grupę ludzi go zamieszkującą, rządzona przez osoby reprezentujące tę grupę; ustrój takiej struktury;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga
(2.1) zwrot grzecznościowy względem grupy, w której są zarówno kobiety, jak i mężczyźni
(2.2) tytuł grzecznościowy wobec małżeństwa
(2.3) pan i pani wobec służby
Wiktionary
Państwo – termin, który odnosi się do różnych aspektów organizacji życia zbiorowego. Może być rozumiany jako:
Wikipedia
(1.1) Monako to bardzo małe państwo.
(2.1) Czy nie mają Państwo nic przeciwko temu, że otworzę okno?
(2.2) Państwo Kowalscy są bardzo mili.
(2.3) „Moi poprzedni państwo nie byli tacy oschli” — pomyślał ogrodnik.
Wiktionary
IPA: ˈpãj̃stfɔ, AS: pãĩ ̯stfo
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. upaństwowienie n., państwowość ż.
::: zdrobn. państewko n.
:: czas. upaństwowić
:: przym. państwowy, wewnątrzpaństwowy
(2.1-3)
:: rzecz. pan m., Pan m., pani m., panicz m., panienka ż., panowanie n.
:: czas. panować
:: przym. pański
Wiktionary
(1.1) kraj
(2.1) panie i panowie
(2.2) małżeństwo, rodzina, skr. pp.
(2.3) chlebodawcy
Wiktionary
taki, który przyczynia się do powstawania państw, ich wewnętrznego zespalania i organizowania ich polityki; państwowotwórczy
SJP.pl
1. odnoszący się do państwa, tworzący, stanowiący państwo, reprezentujący państwo, zarządzający, rządzący państwem;
2. dostępny dla ogółu ludności; publiczny
SJP.pl
osoba przedkładająca dobro państwa, któremu służy, nad interesy swoje i partyjne
SJP.pl
odnoszący się do administracji jakiegoś państwa, charakterystyczny dla tej administracji
SJP.pl
odnoszący się do praw obowiązujących wszystkich obywateli jakiegoś państwa, charakterystyczny dla tych praw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest państwowotwórcze; cecha tych, którzy są państwowotwórczy
Wiktionary
przym. państwowotwórczy
przysł. państwowotwórczo
Wiktionary
taki, który przyczynia się do powstawania państw, ich wewnętrznego zespalania i organizowania ich polityki; państwotwórczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) iron. wychwalający lub popierający państwo
(1.2) hist. polit. związany z tworzeniem państwa
Wiktionary
(1.1) (…) pamiętałem patriotycznie dźwięczny baryton piosenkarza, śpiewającego z dziewczęcym chórkiem państwowotwórczą pieśń: — Ukochany kraj, umiłowany kraj, ukochane i miasta, i wioski.
(1.2) W refleksji nad upadkiem Polski jej anachronizm w XVIII w. (…) usiłowano wyjaśnić jako wywodzący się z plemiennyemiennego ducha słowiańskiego, z braku u Słowian uzdolnień państwowotwórczych, słowem wiązano go z charakterem narodowym Polaków.
Wiktionary
przym. war. państwotwórczy
rzecz. państwowotwórczość ż.
Wiktionary
związany z państwem, jego rządem i narodem oraz działalnością wychowawczą
SJP.pl
1. zespół cech charakterystycznych dla państwa;
2. niezależność państwowa, odrębność, suwerenność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zespół właściwości cechujących państwo; także. odrębność, niezależność państwowa
Wiktionary
(1.1) […] u źródeł państwowości litewskiej nie leżał konflikt etniczny, ale kontakty plemięemion bałtyckich i słowiańskich, których efektem była slawizacja elit litewskich w epoce średniowiecza.
Wiktionary
IPA: pãj̃ˈstfɔvɔɕt͡ɕ, AS: pãĩ ̯stfovość
Wiktionary
rzecz. państwo n., państewko n., państwowiec m., państwówka ż.
przym. państwowy
przysł. państwowo
czas. odpaństwowić
Wiktionary
1. odnoszący się do państwa, tworzący, stanowiący państwo, reprezentujący państwo, zarządzający, rządzący państwem;
2. dostępny dla ogółu ludności; publiczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) będący w posiadaniu lub pod kontrolą państwa, ustanowiony lub sprawowany przez państwo; odnoszący się do państwa, związany z państwem
Wiktionary
(1.1) Nauka na państwowej uczelni powinna być bezpłatna.
Wiktionary
IPA: pãj̃ˈstfɔvɨ, AS: pãĩ ̯stfovy
Wiktionary
rzecz. państwo n., państewko n., państwowość ż.
czas. upaństwowić, upaństwawiać, odpaństwowić
Wiktionary
specjalista w zakresie nauki, wiedzy o państwie
SJP.pl
związany z nauką, wiedzą o państwie
SJP.pl
specjalistka w zakresie nauki, wiedzy o państwie
SJP.pl
nauka, wiedza o państwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dziedzina nauki o państwie
Wiktionary
potocznie:
1. państwowy sektor gospodarczy;
2. instytucja państwowa
SJP.pl
darmowa praca chłopów na pańskim polu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. bezpłatna i przymusowa praca chłopów na rzecz właściciela ziemskiego w zamian za nadział gruntu;
(1.2) pot. przen. uciążliwy obowiązek
Wiktionary
Pa
Wikipedia
(1.1) Na ziemiach polskich najszybciej zniesiono pańszczyznę w zaborze pruskim.
(1.2) Większość załogi traktuje pracę w godzinach ponadwymiarowych jako przykrą i nieznośną pańszczyznę.
Wiktionary
IPA: pãj̃ˈʃt͡ʃɨzna, AS: pãĩ ̯ščyzna
Wiktionary
rzecz. pańskie n.
przym. pańszczyźniany, pański, Pański
Wiktionary
przymiotnik od: pańszczyzna; odnoszący się do pańszczyzny, oparty na pańszczyźnie, stosujący lub wykonujący pańszczyznę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. związany z pańszczyzną
Wiktionary
(1.1) W średnich wiekach, gdy panowała szlachta feodalna nad pańszczyźnianym chłopstwem, kościół należał po panującego stanu szlachty i bronił wszelkiemi siłami jej panowania przeciw rewolucji.
Wiktionary
rzecz. pańszczyzna ż.
Wiktionary
zbiór sanskryckich bajek dydaktycznych z pierwszych wieków n.e., występujący w 5 księgach (o poróżnieniu przyjaciół, o ich zdobywaniu, o wojnie i pokoju, o utracie zdobytego mienia, o nierozważnym postępowaniu); Pańczatantra
SJP.pl
Pańćatantra, Pańczatantra (sans. पञ्चतन्त्र - "pięcioksiąg") – najsławniejszy zbiór bajek (ponad 200) powstały w Indiach między IV a III wiekiem p.n.e.
Według przedmowy do Pańcatantry jej twórcą był bramin Wisznu Śarman, który stworzył ją dla oddanych mu pod opiekę synów króla Amaratśaki.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
paśnica tarczówkowa - gatunek muchówki z rodziny rączycowatych
SJP.pl
dawniej: rzemiosło zajmujące się wytwarzaniem pasów
SJP.pl
związany z rzemiosłem zajmującym się wytwarzaniem pasów
SJP.pl
1. rodzaj koryta nakrytego daszkiem, do którego wykłada się paszę dla zwierząt;
2. przestarzale: pastwisko
3. motyl dzienny z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niewielka konstrukcja z zadaszeniem do dokarmiania zwierzyny leśnej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. wypasacz mos., wypas mrz.
przym. wypasiony
Wiktionary
1. nadzorować pasące się zwierzęta;
2. karmić, tuczyć;
3. przenośnie: sycić, nasycać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) doglądać zwierząt pożywiających się na łące
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. padać)
(2.1) zob. padać.
czasownik zwrotny niedokonany paść się (dk. brak)
(3.1) o zwierzętach: pożywiać się trawą na łące
(3.2) przen. o ludziach: jeść w nadmiernych ilościach
rzeczownik, rodzaj żeński
(4.1) gw-pl|Bukowina. pułapka na myszy
Wiktionary
(1.1) Pewien chłopak w Briesen cały dzień pasł konie.
(2.1) Strasznie się spociłem, bo padła mi klimatyzacja.
(2.1) Wiązka światła odbija się od lustra pod kątem, który jest równy kątowi, pod którym padła na (to) lustro.
(3.1) Książe Demidow odwiedził kiedyś posiadłość wielkiego obszarnika na Uralu. Ten z dumą pokazywał księciu wielkie stado koni, które pasło się na łące.
(3.2) Aniela nie może przyjść, bo się pasie kanapkami na śniadanie.
(4.1) Nie kupiłam paści i myszy zjadły mi chleb.
Wiktionary
IPA: paɕt͡ɕ, AS: paść
Wiktionary
(1.1, 3.1-2)
rzecz. pastwisko n., pasza ż., wypasanie n., wypas m., spasanie n.
czas. pasać ndk., wypasać ndk., spasać ndk., spaść dk.
przym. pastwiskowy
Wiktionary
(1.1) wypasać
(2.1) zob. padać.
Wiktionary
młody chłopiec ze szlacheckiego rodu pełniący służbę przy osobie należącej do rodu magnackiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. chłopiec ze szlacheckiej rodziny, który stanowi czyjąś osobistą służbę na dworze magnackim lub królewskim;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ent. motyl z rodziny paziowatych, nazwa systematyczna|Papilionidae|ref=tak.
Wiktionary
Paź – chłopiec będący zwykle członkiem rodu szlacheckiego, pełniący służbę przy określonej osobie na dworze panującego (króla, cesarza, księcia itp.), jak również magnata lub rycerza. W czasach średniowiecza każdy paź posiadał charakterystyczną fryzurę, skąd wzięło się powiedzenie „być ostrzyżonym 'na pazia'”.
Wikipedia
(1.1) Pisarka opisała Wawel w „Paziach króla Zygmunta”.
(2.1) Znaczek przedstawiający pazia pozostawał w obiegu do 1994 roku.
Wiktionary
IPA: paɕ, AS: paś
Wiktionary
rzecz. paziowate nmos.
:: zdrobn. pazik mos.
przym. paziowy, paziowaty, paziowski
Wiktionary
dziesiąty miesiąc roku kalendarzowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dziesiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);
(1.2) stpol. listopad
(1.3) stpol. wrzesień
Wiktionary
Październik – dziesiąty miesiąc w roku, według kalendarza gregoriańskiego ma 31 dni.
Październik jest miesiącem jesiennym na półkuli północnej, a wiosennym na południowej. Jest najdłuższym miesiącem w roku kalendarzowym, ponieważ wypada wtedy zmiana z czasu letniego na zimowy (jest dłuższy o jedną godzinę od pozostałych 31-dniowych miesięcy).
Wikipedia
(1.1) W październiku zaczyna się rok akademicki.
Wiktionary
IPA: paʑˈd͡ʑɛrʲɲik, AS: paźʒ́erʹńik
Wiktionary
przym. październikowy
rzecz. paździerz mrz.
czas. paździerzać, paździerzyć
Wiktionary
(1.1) daw. oktober, pościernik
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący października, dziejący się w październiku
Wiktionary
IPA: ˌpaʑd͡ʑɛrʲɲiˈkɔvɨ, AS: paźʒ́erʹńikovy
Wiktionary
rzecz. październik mrz., paździerz mrz.
przym. przedpaździernikowy, popaździernikowy
czas. paździerzać, paździerzyć
Wiktionary
(1.1) daw. oktobrowy
Wiktionary
1. zwykle w liczbie mnogiej: zdrewniałe części lnu lub konopi, oddzielane od włókien łykowych przez międlenie i trzepanie;
2. potocznie: coś tandetnego;
3. młodzieżowo: nieatrakcyjny mężczyzna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrewniałe części suchych łodyg lnu lub konopi, oddzielone od włókien;
(1.2) slang. pejor. osoba lub rzecz o wątpliwym wyglądziefakt.
(1.3) slang. niskiej jakości film lub spektaklfakt.
Wiktionary
IPA: ˈpaʑd͡ʑɛʃ, AS: paźʒ́eš
Wiktionary
rzecz. październik m., paździeżówka ż.
przym. paździerzowy, paździerzny, paździerzysty, październikowy
czas. paździerzać, paździerzyć
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) daw. gwara. zdejmować wierzchnią warstwę włókien roślinnych
Wiktionary
(1.1) Od rana do nocy plewićewiła len, konopie, wyrywała, suszyła, moczyła, znów suszyła, paździerzyła, czesała i przędła i tak cały boży rok…
(1.1) Potem wzięła każda naręcze ziela, kładły, przekładały, supłały i paździerzyły. Jedna jady zielne wyduszała do słojka, Ofka ślazowy korzeń skrobała, insza tarła kosmate listki wróblego prosa, które na febrę zdatne.
(1.1) W październiku paździerzymy, międlimy niekoniecznie len i konopie.
Wiktionary
rzecz. paździerz mrz., październik mrz., paździorko n., paździerzenie n.
czas. napaździerzyć dk., paździerzyć ndk.
przym. paździerzowy, paździerzny, paździerzysty, październikowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. październik, dziesiąty miesiąc
Wiktionary
IPA: paʑˈd͡ʑɛʒɛ̃ɲ, AS: paźʒ́ežẽń
Wiktionary
(1.1) listopad
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) gwara. pełen paździerzy, szorstki
Wiktionary
rzecz. paździerz mrz.
przym. paździerzowy, paździerzysty
czas. paździerzać, paździerzyć
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wykonany z paździerzy
Wiktionary
IPA: ˌpaʑd͡ʑɛˈʒɔvɨ, AS: paźʒ́ežovy
Wiktionary
rzecz. paździerz mrz.
przym. paździerzny, paździerzysty
czas. paździerzać, paździerzyć
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) gwara. pełen paździerzy, zadr
Wiktionary
rzecz. paździerz mrz.
przym. paździerzowy, paździerzny
czas. paździerzać, paździerzyć
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) daw. nadawać sypką strukturę
(1.2) daw. rysować
czasownik niedokonany (dk. napaździerzyć)
(2.1) daw. gw-pl|Podhale. śmiecić
Wiktionary
(1.1) Czyje palce paździerzą śnieg, jak wełnę miękką? // Czyją grad lodowaty formuje się ręką?
(1.1) Śnieg paździerzył bez przerwy. Duże, włochate kosmy zesuwały się skądś zgóry bezszelestnym ruchem i ścieliły warstwami po ziemi.
(1.1) A jak z powietrza kędzierzawym szronem // Paździerzą śniegi miękko spadające…
Wiktionary
rzecz. paździerz mrz., październik mrz., paździorko n., paździerzenie n.
czas. napaździerzyć dk., paździerzać ndk.
przym. paździerzowy, paździerzny, paździerzysty, październikowy
Wiktionary
(2.1) gw-pl|Podhale. paruździć; śmiecić
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawniej: zdrewniała część łodygi lnu lub konopi; paździerz
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rodzaj śluzorośli z rodziny paździorkowatych
SJP.pl
Paździorno (niem. Pohlsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie średzkim, w gminie Kostomłoty.
Wikipedia
pazerny
SJP.pl
1. symbol ołowiu, pierwiastka chemicznego
2. skrót od petabitu, jednostki równej
1.000.000.000.000.000 bitów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Powszechny Bank Gospodarczy S.A.
SJP.pl
PB
Wikipedia
skrót od: Poznański Bank Handlowy "Merkury"
SJP.pl
skrót od: Powszechny (Pomorski) Bank Kredytowy
SJP.pl
skrót od: petabekerel
SJP.pl
[czytaj: pe-be-ES] skrót od: Pracownia Badań Społecznych - firma zajmująca się badaniem rynku i opinii społecznej
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = Podkarpacki Bank Spółdzielczy;
(1.2) = Poznański Bank Spółdzielczy
(1.3) = Pracownia Badań Społecznych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) PBSbank
Wiktionary
[czytaj: pe ce lub pi s-i] skrót od:
1. personal computer - komputer osobisty;
2. Porozumienie Centrum
SJP.pl
symbol
(1.1) = astr. parsek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) daw. ps
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = urz. praw. Podatek od Czynności Cywilnoprawnych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
statek motorowy, przystosowany do pchania przed dziobem barek i innych mniejszych jednostek pływających
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. motorowy statek wodny przystosowany do pchania przed dziobem zestawu barek, głównie na wodach śródlądowych;
(1.2) rodzaj chodzika dziecięcego
Wiktionary
Pchacz – statek zbudowany specjalnie do przemieszczania zestawu pchanego będący rodzajem holownika, którego zadaniem jest na przykład dopychanie większych statków do nabrzeża lub pchanie barek.
Pchacz ma silnik o niewspółmiernie dużej mocy w stosunku do rozmiarów samej jednostki a także specjalnie przystosowany do pchania dziób, prostopadle ściętą nadwodną część dziobową, dwa zderzaki wyłożone drewnem oraz urządzenia do wiązania barek wraz z windą kotwiczną (pionową lub poziomą).
Wikipedia
(1.2) Od klasycznych chodzików znacznie mniej wad mają chodziki pchacze, które również często mogą spełniać rolę zabawki.
Wiktionary
IPA: pxat͡ʃ, AS: pχač
Wiktionary
czas. pchać ndk., pchnąć dk.
rzecz. pchanie n., pchnięcie n., popychle n.
Wiktionary
potocznie: zabawka na kółkach do popychania; pchanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pchać.
Wiktionary
IPA: ˈpxãɲɛ, AS: pχãńe
Wiktionary
czas. pchać
rzecz. pchacz mrz., rozpór mrz., popychle n.
Wiktionary
potocznie: zabawka na kółkach do popychania; pchajka
SJP.pl
1. posuwać, przesuwać;
2. namawiać do czegoś; pociągać, kusić;
3. wkładać coś gdzieś na siłę;
4. potocznie: wysłać kogoś z listem; wysłać przesyłkę;
5. pchać się - przedzierać się, tłoczyć się; starać się o coś, dążyć do czegoś; iść dalej wytrwale
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. pchnąć)
(1.1) przesuwać coś przed sobą napierając z tyłu
(1.2) przen. namawiać do czegoś
(1.3) wkładać niedbale, wpychać siłą
(1.4) pot. wysyłać
(1.5) zadawać cios bronią, dźgać
czasownik zwrotny niedokonany pchać się
(2.1) przedzierać się, tłoczyć się
(2.2) starać się o coś, dążyć do czegoś
(2.3) pot. iść dalej
Wiktionary
(1.1) Musiałem dziś pchać samochód do warsztatu, bo złapałem gumę.
(1.2) Natrętne hipochondryczne urojenia pchają tę pacjentkę do zamawiania coraz to nowych badań.
(1.3) Nie pchaj bezmyślnie tych koszulek do szafki, przecież się pogniotą.
(1.4) Trzeba natychmiast pchnąć wiadomość o klęsce do dowództwa.
(1.5) Złodziej pchnął ją nożem i uciekł.
(2.1) Zobacz, jak się pchają do kolejki, dziś zaczyna się promocja skarpetek.
(2.2) Już dwa lata temu mówiłam, że Jan się pcha na to stanowisko.
Wiktionary
IPA: pxat͡ɕ, AS: pχać
Wiktionary
rzecz. pchacz m., spychacz mrz., pchanie n., pchnięcie n., popychle n., rozpór mrz.
czas. popchać, dopycha, dopchać, napychać, napchać, opychać, opchać, przepychać, przepchać, rozpychać, rozepchać, upychać, upchać, wpychać, wepchać, wypychać, wypchać, zapychać, zapchać, spychać, zepchnąć
Wiktionary
(1.1) popychać, posuwać, przesuwać
(1.2) wtykać
(1.3) wtykać
Wiktionary
1. zdrobnienie od: pchła;
2. chrząszcz z rodziny stonkowatych; płeszka;
3. plastykowy krążek używany w grze dziecięcej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od pchła
(1.2) ent. chrząszcz z rodziny stonkowatych (nazwa systematyczna|Chrysomelidae|ref=tak.)
(1.3) żeton do gry w pchełki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. pchła ż., pchlarz m., zapchlenie n., odpchlanie n., odpchlenie n., pchełki nmos. lm.
czas. zapchlić dk., odpchlać ndk., odpchlić dk.
przym. pchli, pchlarski, antypchłowy, przeciwpchelny
Wiktionary
gra mająca na celu jak najszybsze wprowadzenie swojego zestawu krążków do miseczki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) stołowa gra zręcznościowa polegaląca na trafianiu do miseczki lub tarczy strzelając małymi krążkami przy pomocy większego;
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) plural|pchełka.
Wiktionary
Pchełki – gra zręcznościowa, która polega na wstrzeleniu do miseczki mniejszych krążków przy pomocy większego. Wygrywa ten gracz, który pierwszy umieści w miseczce wszystkie swoje krążki. Jednemu graczowi są przyporządkowane "pchełki" w jednym kolorze.
Wikipedia
rzecz. pchełka ż.
Wiktionary
(1.1) gra w pchełki
Wiktionary
o cechach pchełkowatych
SJP.pl
o cechach pchełkowatych
SJP.pl
potoczne określenie na zwierzę, zazwyczaj psa lub kota będącego nosicielem pcheł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zwierzę mogące posiadać pchły
Wiktionary
rzecz. pchełka ż.
Wiktionary
→ pchła
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący pcheł
Wiktionary
rzecz. pchła ż., odpchlenie n., pchełka ż.
czas. odpchlić
Wiktionary
bezskrzydły owad z rzędu skoczogonków
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = przewlekła choroba nerek
Wiktionary
1. posunąć, przesunąć;
2. namówić do czegoś; skusić;
3. potocznie: wysłać kogoś z listem; wysłać przesyłkę;
4. zadać cios ostrym narzędziem;
5. pchnąć się - zadać cios ostrym narzędziem sobie samemu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pchnąć.
Wiktionary
(1.1) Między pikinierami i za nimi stali żołnierze, których główną bronią był półtorametrowy goedendag […], połączenie maczugi z piką zdatne tak do zadawania ciosów obuchem jak pchnięć zamocowanym na głowicy szpikulcem.
Wiktionary
IPA: ˈpxʲɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: pχʹńė̃ńće
Wiktionary
czas. pchnąć, pchać
rzecz. rozpór mrz., pchacz mrz., popychle n.
Wiktionary
1. posunąć, przesunąć;
2. namówić do czegoś; skusić;
3. potocznie: wysłać kogoś z listem; wysłać przesyłkę;
4. zadać cios ostrym narzędziem;
5. pchnąć się - zadać cios ostrym narzędziem sobie samemu
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. pchać)
(1.1) dokonany od|pchać.
czasownik zwrotny dokonany (ndk. pchać się)
(2.1) dokonany od|pchać się.
Wiktionary
(1.1) Często odnosił wrażenie, że Leonard, który pchnął intelekt na nieodkryte dotąd wyżyny, znalazł tam duże i specjalizowane złoża głupoty.
Wiktionary
IPA: pxnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pχnõńć
Wiktionary
rzecz. pchnięcie n., rozpór mrz., pchacz mrz., popychle n.
Wiktionary
skrót od: podchorąży; podchor.
SJP.pl
skrót
(1.1) = wojsk. podchorąży
Wiktionary
(1.1) Grupa pod dowództwem pchor. Pelca wysadziła most kolejowy na Budkowniczance niezwłocznie po usłyszeniu odgłosu wybuchu w Szczepanowicach.
Wiktionary
skr. chor.
przym. podchorążacki
rzecz. podchorąży mos., podchorążówka ż.
Wiktionary
(1.1) podchor.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pchykać.
Wiktionary
czas. pchykać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) wydawać syczący odstraszający dźwięk (dotyczy kota)
Wiktionary
(1.1) Mój kot pchyka na drugiego.
Wiktionary
IPA: ˈpxɨkat͡ɕ, AS: pχykać
Wiktionary
rzecz. pchykanie n.
Wiktionary
drobny owad o ciele bocznie spłaszczonym, narządzie gębowym kłująco-ssącym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. mały, bezskrzydły, skaczący owad żywiący się krwią;
Wiktionary
(1.1) Pchły posiadają silnie rozwinięte odnóża, umożliwiające im długie skoki.
(1.1) Położyła ją na szerokim tapczanie, gdzie było twardo i dużo pcheł i much.
Wiktionary
IPA: pxwa, AS: pχu̯a
Wiktionary
rzecz. odpchlenie n.
:: zdrobn. pchełka ż.
czas. odpchlić
przym. pchli
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk błecha, błeszka, skoczka, wancka
Wiktionary
skrót od: Peripheral Component Interconnect, w informatyce: złącze w komputerach klasy PC obsługujące karty rozszerzeń (np. graficzne, dźwiękowe, sieciowe)
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = ang. Peripheral Component Interconnect → inform. elektron. magistrala komunikacyjna służąca do przyłączania kart rozszerzeń do płyty głównej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Muszę kupić kartę sieciową ze złączem PCI.
Wiktionary
1. wieś w Polsce, w województwie małopolskim;
2. Pcim Dolny - w przenośni, żartobliwie: niewielka, zapuszczona miejscowość
SJP.pl
Pcim – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie myślenickim, siedziba gminy Pcim. Wieś podzielona jest na trzy sołectwa: Pcim Centrum, Pcim-Krzywica i Pcim-Sucha.
Przez Pcim przechodzi Zakopianka (droga krajowa nr 7, fragment międzynarodowej trasy E77 i drogi ekspresowej S7). W miejscowości znajduje się zjazd w kierunku Jordanowa.
Wikipedia
mieszkaniec Pcimia
SJP.pl
mieszkanka Pcimia
SJP.pl
przymiotnik od: Pcim, wieś gminna w województwie małopolskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie lipskim, w gminie Ciepielów;
Wiktionary
Pcin – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie lipskim, w gminie Ciepielów.
Prywatna wieś szlachecka, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie radomskim województwa sandomierskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.
Wikipedia
(1.1) Jadąc przez Pcin, widzieliśmy bociana.
Wiktionary
rzecz. pcinianin mos., pcinianka ż.
przym. pciński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. geogr. Pszczonów;
Wiktionary
(1.1) Dojechołym do fabryki, wzionym od jednego obywatela copke i ubranie, a kapalus i cerwune portki zdjonym zeby me nocelnik nie poznoł, bo by me do kozy wzion i wiadumości do Pciunowa bym nie przyniós.
Wiktionary
rzecz. pciunowiok m., pciunowionka ż.
przym. pciunoski
Wiktionary
(1.1) Pszczonów
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Pcina, związany z Pcinem
Wiktionary
(1.1) Podarowano pcińskiej straży nowy wóz.
Wiktionary
rzecz. Pcin mrz., pcinianin mos., pcinianka ż.
Wiktionary
[czytaj: pe-ce-KA] skrót od: Polski Czerwony Krzyż
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki albo męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) = Polski Czerwony Krzyż
Wiktionary
(1.1) PCK jest instytucją pożytku publicznego.
Wiktionary
IPA: pɛ‿t͡sɛ‿ˈka, AS: pe‿ce‿ka
Wiktionary
PCMCIA (ang. "Personal Computer Memory Card International Association") – międzynarodowe stowarzyszenie producentów kart pamięci dla komputerów osobistych. Celem organizacji było rozwijanie międzynarodowego standardu kart rozszerzeń dla komputerów przenośnych.
Wikipedia
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego
(1.1) = Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie
Wiktionary
skrót od:
1. polymerase chain reaction - reakcja łańcuchowa polimerazy, metoda powielania łańcuchów DNA;
2. Parent-Child Relations - psychologiczne badanie stosunków między rodzicami a dzieckiem;
3. po cenie rynkowej - rodzaj zlecenia na GPW;
4. Powiatowe Centrum Ratownictwa
SJP.pl
polichlorek winylu, tworzywo sztuczne stosowane w wielu gałęziach gospodarki, głównie ze względu na dużą wytrzymałość mechaniczną i odporność na działanie rozmaitych rozpuszczalników; PCW, pcv
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
polichlorek winylu, tworzywo sztuczne stosowane w wielu gałęziach gospodarki, głównie ze względu na dużą wytrzymałość mechaniczną i odporność na działanie rozmaitych rozpuszczalników; PCV, pcv
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. pszczoła
Wiktionary
symbol palladu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. skrót od: południe, południowy (czytany jako cały, odmienny wyraz); płd. (częściej);
2. skrót od: pod dyrekcją (czytany jako całe wyrażenie)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Portable Document Format - format dokumentu przenośnego stworzony przez firmę Adobe Systems
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskozwierzęcego
(1.1) slang. seks. pedofil
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jak miałem 11 lat […] jakiś typ mnie zaczepił […]. Pewnie to jakiś pdf był.
(1.1) Odkryłem, że moje miłości mają 15 lat. Chyba jednak jestem pdfem.
(1.1) […] tworca internetowy z tej gry byl pdfem, chory psychicznie dzieciak drukowal zdj osób ktore nekal i robil oltarzyki […]
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Partei des demokratischen Sozialismus - Partia Demokratycznego Socjalizmu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: pe-de-TE lub PEdet] skrót od: Powszechny Dom Towarowy
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = hand. Państwowe Domy Towarowe lub Powszechne Domy Towarowe;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pɛ‿dɛ‿ˈtɛ, AS: pe‿de‿te
Wiktionary
rzecz. pedet m.
Wiktionary
nazwa litery P
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nazwa litery p / P
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pɛ, AS: pe
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: pik] szczyt, najwyższy poziom czegoś
SJP.pl
Peak – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Karolina Południowa, w hrabstwie Newberry.
Wikipedia
pieśń pochwalna o patetycznym nastroju; hymn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. hist. w starożytnej Grecji: hymn pochwalny skierowany do bogów, najczęściej Apolla;
(1.2) liter. hist. w starożytnej Grecji: jakakolwiek pieśń zachwalająca bohaterów czy zwyciężców
(1.4) med. rodzaj twardych kleszczyków chirurgicznych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Nie ukrywam, że niniejsza książka to pean na cześć przyjaźni.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: piri] nazwisko, m.in. Robert Peary (1856-1920) - amerykański badacz polarny
SJP.pl
gatunek ssaka lądowego z rodziny pancerników; pancernik długoogonowy
SJP.pl
zakaźna choroba pasożytnicza jedwabników morwowych i dębowych; plamica; pieprzyca
SJP.pl
zdrobnienie od: pecet
SJP.pl
przymiotnik od: PCK (Polski Czerwony Krzyż); PCK-owski
SJP.pl
komputer osobisty; komputer przeznaczony dla jednego użytkownika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. komputer klasy PC
Wiktionary
(1.1) Co trzeci pecet to laptop.
(1.1) Używane części do peceta znajdziesz tanio na giełdzie komputerowej.
Wiktionary
IPA: ˈpɛt͡sɛt, AS: pecet
Wiktionary
rzecz. pecetowiec m., PC n.
skr. PC
Wiktionary
potocznie: użytkownik peceta (komputera osobistego)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba używająca peceta
Wiktionary
rzecz. pecet mrz.
Wiktionary
niefortunny zbieg okoliczności; brak szczęścia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niepomyślny zbieg okoliczności
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie martw się przegraną, po prostu miałeś pecha.
(1.1) Co za pech, mój autobus zderzył się z innym samochodem i nie zdążyłem na pociąg.
Wiktionary
IPA: pɛx, AS: peχ
Wiktionary
rzecz. pechowiec m.
czas. zapeszyć dk., zapeszać ndk.
przym. pechowy
przysł. pechowo
Wiktionary
(1.1) zezowate szczęście, garbate szczęście; pot. niefart
Wiktionary
blenda smolista lub uranowa
SJP.pl
osoba pechowa, człowiek, którego prześladuje pech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. człowiek, który ma pecha
Wiktionary
Pechowiec (fr. "La chèvre") – francusko-meksykański film komediowy z 1981 roku w reżyserii Francisa Vebera. Zdjęcia kręcono w Paryżu, Acapulco oraz na terenie meksykańskich stanów Hidalgo i Jalisco.
Wikipedia
rzecz. pech m., pechowość ż.
przym. pechowy
przysł. pechowo
Wiktionary
niefortunny zbieg okoliczności, czas braku szczęścia, poczucie niepowodzenia
SJP.pl
mający pecha (np. pechowy człowiek), pełen niepowodzeń, prześladowany przez pech, niepomyślny, niefortunny, fatalny (np. pechowy dzień)
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) świadczący o pechu
(1.2) przynoszący pecha, ściągający na kogoś pecha
Wiktionary
(1.1) Porażka z Brytyjczykami to pechowy zbieg okoliczności.
Wiktionary
IPA: pɛˈxɔvɨ, AS: peχovy
Wiktionary
rzecz. pech m., pechowiec m., pechowość ż.
przysł. pechowo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pet
Wiktionary
rzecz. pet m.
Wiktionary
część dawnego rękopisu przepisywana następnie przez kopistów
SJP.pl
Pe
Wikipedia
[czytaj: pek] nazwisko angielskie, m.in. Gregory Peck (1916-2003), amerykański aktor filmowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. pestka
Wiktionary
Pecka – gmina w Czechach, w powiecie Jiczyn, w kraju hradeckim. Według danych z dnia 1 stycznia 2014 liczyła 1 277 mieszkańców.
We wsi znajduje się udostępniony do zwiedzania zamek Pecka oraz barokowa kuźnia w Kalu.
Wikipedia
IPA: ˈpɛt͡ska, AS: pecka
Wiktionary
[czytaj: PEkinpa, w odmianie: Peckinpaha - czytaj: pekinPAha itd.] nazwisko, m.in. Sam Peckinpah (1925-1984) - amerykański reżyser filmowy
SJP.pl
[czytaj: pekorino] twardy włoski ser owczy o mocnym zapachu i słonawym smaku
SJP.pl
Pecorino – ser podpuszczkowy, otrzymywany z owczego mleka, dojrzewający, twardy, lekko pikantny, pochodzący z Włoch.
Dawniej warzony przez pasterzy, obecnie wytwarzany na większą skalę.
Istnieje 6 odmian tego sera oficjalnie zarejestrowanych w Unii Europejskiej jako CHNP – Chroniona nazwa pochodzenia (w języku włoskim: DOP "Denominazione di origine protetta"):
Wikipedia
rzeka w USA
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: pekulium]
1. prywatna własność osoby pozostającej w zależności prawnej od kogoś innego;
2. prywatna własność osoby duchownej
SJP.pl
gwarowo: gruda błota, gliny, gruzu itp.; pacyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. pot. gruda ziemi, błota, gliny
(1.2) góry. opadnięte z drzew igliwie
(1.3) pot. głowa
(1.4) gwara. więz. paser
(1.5) slang osiedlowy skręt z marihuany
(1.6) slang osiedlowy starsza kobieta
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pɛˈt͡sɨ̃na, AS: pecỹna
Wiktionary
przym. pecynowy
Wiktionary
(1.1) pacyna
(1.3) pacyna
(1.5) joint, zioło, skun, gibon
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. bochenek
Wiktionary
miasto na Węgrzech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowych Węgrzech;
Wiktionary
Nie mylić z: Peć.
Pecz ( Pécs [], Quinque Ecclesiae, Fünfkirchen, Pětikostelí, Pečuj, Печуј, Peçuy, Pečuh; dawne Pięciokościoły) – miasto w południowych Węgrzech. Piąte co do wielkości miasto Węgier (145 347 mieszkańców, powierzchnia 162,61 km² w I 2016). Leży na południowych zboczach gór Mecsek w Kraju Zadunajskim. Siedziba władz komitatu Baranya.
Wikipedia
(1.1) Ponieważ Węgrzy byli mniejszością, Pecz nie wsparł powstania Rakoczego.
Wiktionary
przym. peczeński
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
osiedle typu miejskiego na Ukrainie
SJP.pl
Peczeniżyn ( Печеніжин) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie kołomyjskim. W 2022 roku liczyło 5197 mieszkańców, w 2024 roku liczyło 5100 mieszkańców.
Wikipedia
rejon peczerski - jeden z rejonów Kijowa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z Peczem, dotyczący Peczu
Wiktionary
(1.1) Biskup peczeński Bartłomiej, który w latach 1219 — 1225 kierował diecezją peczeńską, kazał wybudować w 1225 r. na cześć św. Jakuba apostoła kościół i klasztor.
Wiktionary
rzecz. Pecz mrz.
Wiktionary
1. miasto w Rosji;
2. rzeka w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w europejskiej części Rosji płynąca przez Republikę Komi oraz przez Nieniecki Okręg Autonomiczny;
(1.2) geogr. miasto w europejskiej części Rosji, w Republice Komi;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. peczorski
Wiktionary
przymiotnik od: Peczora (rzeka w Federacji Rosyjskiej lub miasto w republice Komi)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Peczorą, dotyczący Peczory (rzeki lub miasta)
Wiktionary
rzecz. Peczora ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Peda – polskie nazwisko.
Wikipedia
skrót od: pedagogika, pedagogiczny
SJP.pl
1. książkowo: nauczyciel, wychowawca;
2. teoretyk w zakresie pedagogii - ogółu środków i metod wychowawczych stosowanych przez nauczycieli i wychowawców;
3. teoretyk w zakresie pedagogiki - nauce o wychowywaniu i nauczaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zaw. nauczyciel, wychowawca
(1.2) osoba zajmująca się pedagogiką, pracująca nad ulepszeniem metody wychowania i uczenia
(1.3) hist. w starożytnej Grecji: uczony niewolnik zajmujący się dziećmi pana, w tym odprowadzający je do szkoły
(1.4) daw. prywatny nauczyciel, guwerner, preceptor
Wiktionary
Pedagog ( paedagōgus od παιδαγωγός [paidagōgós]) – profesjonalista wykonujący zawód po ukończeniu wyższych studiów pedagogicznych lub po dodatkowym kursie specjalizacyjnym, w szczególności nauczyciel, nauczyciel akademicki, pracownik poradni psychologiczno-pedagogicznej, wychowawca w jednostkach penitencjarnych lub zakładach dla nieletnich, a także pracownik naukowy niebędący nauczycielem akademickim prowadzący badania w dziedzinie wychowania i oświaty.
Wikipedia
IPA: pɛˈdaɡɔk, AS: pedagok
Wiktionary
rzecz. pedagogika ż.
:: fż. pedagożka ż.
przym. pedagogiczny
przysł. pedagogicznie
Wiktionary
ogół środków i metod wychowawczych stosowanych przez nauczycieli i wychowawców; nauczanie, wychowywanie
SJP.pl
Pedagogia ( paidagogía) – dyscyplina pedagogiczna stosowana przez nauczycieli, która zajmuje się zespołem metod i środków stosowanych w nauczaniu oraz wychowywaniu.
Pojęcie "pedagogii" odnosi się do praktycznej sztuki nauczania, obecnie – także do paradygmatu edukacyjnego, który może przybierać formę doktryny pedagogicznej, ideologii edukacyjnej bądź ukrytego programu wychowawczego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauczycielka, wychowawczyni
Wiktionary
rzecz. pedagogika ż.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób pedagogiczny
Wiktionary
rzecz. pedagogika ż., pedagogizacja ż., pedagog mos., pedagożka ż., pedagogizowanie n.
czas. pedagogizować ndk.
przym. pedagogiczny
Wiktionary
odnoszący się do pedagogii lub pedagogiki (np. kurs pedagogiczny), zgodny z ich zasadami (np. zdolności pedagogiczne); wychowawczy, nauczycielski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z pedagogiką, wychowawczy
Wiktionary
(1.1) Przecież to dziś Danka dostała dwóję z fizyki! A ona, zamiast ratować sytuację, zamiast zacierać ślad swojej pedagogicznej klęski, jeszcze utwierdzała Dankę w jej lenistwie.
Wiktionary
rzecz. pedagogika ż., pedagogia ż., pedagog m., pedagogizacja ż.
czas. pedagogizować
przysł. pedagogicznie
Wiktionary
1. nauka o wychowywaniu i nauczaniu, której przedmiotem jest działalność wychowawcza mająca na celu wyposażenie całego społeczeństwa wiedzę, sprawności ogólne i zawodowe, zainteresowania, system wartości oraz kształtowanie odpowiednich postaw i przekonań; dydaktyka;
2. działalność wychowawcza polegająca na świadomym i zorganizowanym oddziaływaniu na kogoś w celu osiągnięcia określonych rezultatów wychowawczych lub oświatowych; nauczanie, kształcenie, wychowywanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o celach, metodach i środkach nauczania i wychowania;
(1.2) świadoma i celowa działalność wychowawcza
Wiktionary
Pedagogika – w znaczeniu potocznym, świadoma i celowa działalność wychowawcza; w znaczeniu instytucjonalnym – zespół nauk o wychowaniu, istocie, celach, treściach, metodach, środkach i formach organizacji procesów wychowawczych. Pedagogika jako nauka o edukacji (wychowaniu i kształceniu), należy do nauk społecznych i zajmuje się rozwojem i zmianami mechanizmów wychowania oraz kształcenia na przestrzeni całego życia człowieka.
Wikipedia
IPA: ˌpɛdaˈɡɔɟika, AS: pedagoǵika
Wiktionary
rzecz. pedagog m., pedagoga m., pedagogiczka ż., pedagogia ż., pedagogium n., pedagogizacja ż., pedagogizowanie n.
czas. pedagogizować ndk.
przym. pedagogiczny
przysł. pedagogicznie
Wiktionary
(1.2) wychowanie
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: pedagogika
Wiktionary
dwuletnie seminarium kształcące nauczycieli w okresie Polski międzywojennej
SJP.pl
działalność, której celem jest szerzenie wiedzy wychowawczej, najczęściej wśród rodziców i studentów
SJP.pl
prowadzić działalność, której celem jest szerzenie wiedzy wychowawczej, najczęściej wśród rodziców i studentów
SJP.pl
→ pedagog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zaw. nauczycielka, wychowawczyni
Wiktionary
rzecz. pedagog mos.
przysł. pedagogicznie
Wiktionary
pedalista;
1. potocznie: rowerzysta naruszający zasady ruchu drogowego;
2. pogardliwie: homoseksualista; pedzio, pedał, cieć, homoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pejor. rowerzysta, który nie przestrzega zasad ruchu drogowego
Wiktionary
(1.1) Łamiący przepisy „Pedalarze” to mit. Niecałe 5 proc. rowerzystów popełnia wykroczenia na drodze
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: pedał
Wiktionary
IPA: pɛˈdalɛ, AS: pedale
Wiktionary
zdrobnienie od: pedał; pedałek
SJP.pl
pedalarz;
1. potocznie: rowerzysta naruszający zasady ruchu drogowego;
2. pogardliwie: homoseksualista; pedzio, pedał, cieć, homoś
SJP.pl
1. system wykorzystywania pedałów w grze fortepianowej;
2. notacja sposobu grania na klawiaturze nożnej w organach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. użycie pedałów podczas grania na instrumentach muzycznych
(1.2) muz. specjalne oznaczenie w nutach wskazujące na użycie pedałów podczas gry
Wiktionary
rzecz. pedał m., pedałowanie n., pedalstwo n.
czas. pedałować ndk.
przym. pedałowy, pedalski
Wiktionary
1. pogardliwie: powodować, że ktoś lub coś nabiera cechy uważane za typowe dla homoseksualistów;
2. żartobliwie:
a) kręcić pedałami roweru;
b) jechać na rowerze;
3. pedalić się - pogardliwie:
a) uprawiać seks z innym mężczyzną;
b) zachowywać się w sposób uważany za typowy dla homoseksualistów
SJP.pl
1. pogardliwie: charakterystyczny dla pedała (homoseksualisty);
2. potocznie: oceniany negatywnie, budzący negatywne uczucia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. pogard. gejowski
Wiktionary
(1.1) Sceny z ciotami wystającymi z nadzieją pod koszarami, goniącymi się po parku i jeżdżącymi po komunistycznej Polsce w poszukiwaniu przygodnego obciągu z pewnością mogą śmieszyć, lecz zmuszają także do pewnej smutnej refleksji nad ciężkim pedalskim żywotem.
Wiktionary
IPA: pɛˈdalsʲci, AS: pedalsʹḱi
Wiktionary
rzecz. pedał m., pedalstwo n., pedalizacja ż., pedalskość ż.
czas. pedalić się, pedałować
przysł. pedalsko
Wiktionary
(1.1) gejowski, queerowy, pederastyczny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób pedalski
Wiktionary
przym. pedalski
rzecz. pedalstwo n., pedalskość ż.
czas. pedałować
Wiktionary
→ pedalski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. rzad. wulg. cecha tego, co jest pedalskie; cecha tych, którzy są pedalscy
Wiktionary
rzecz. pedał m., pedałek m.
przym. pedalski
przysł. pedalsko
Wiktionary
pogardliwie:
1. pederastia;
2. ogół homoseksualistów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. obraź. cecha mężczyzny, który czuje pociąg seksualny do innych mężczyzn
(1.2) pot. obraź. ogół mężczyzn, którzy czują pociąg seksualny do innych mężczyzn
Wiktionary
(1.1) Jedni mówili, że za pedalstwo wyrzucono go z seminarium i dlatego teraz mści się na czarnej mafii, […].
(1.2) „Polska zawsze przy Bogu. Wbrew szubrawcom, zakłamanym sędziom, lewactwu i pedalstwu” — jedno z haseł, które można było dziś zobaczyć na marszu.
Wiktionary
IPA: pɛˈdalstfɔ, AS: pedalstfo
Wiktionary
rzecz. pedał m., pedalizacja ż.
czas. pedalić się, pedałować
przym. pedalski
przysł. pedalsko
Wiktionary
(1.1) neutr. gejostwo
Wiktionary
zdrobniale, z politowaniem o pedancie (osobie przesadnie dokładnej, drobiazgowej, przywiązującej zbyt dużą wagę do porządku)
SJP.pl
osoba przesadnie zwracająca uwagę na szczegóły, zbyt dokładna, drobiazgowa; skrupulant, skrupulat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek bardzo dokładny, przywiązujący dużą wagę do porządku
Wiktionary
(1.1) Ja jestem pedantem, a moja żona to straszna bałaganiara.
Wiktionary
IPA: ˈpɛdãnt, AS: pedãnt
Wiktionary
rzecz. pedantyczność ż., pedantyzm m., pedanteria ż.
:: fż. pedantka ż.
przym. pedantyczny, pedanteryjny
przysł. pedantycznie
Wiktionary
(1.1) formalista, skrupulant, skrupulat
Wiktionary
drobiazgowa, przesadna dokładność właściwa pedantom; pedantyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przesadna dbałość o detale
Wiktionary
IPA: ˌpɛdãnˈtɛrʲja, AS: pedãnterʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. pedantyczność ż., pedant m., pedantka ż.
przym. pedantyczny
przysł. pedantycznie
Wiktionary
związany z pedanterią, zachowaniem pedanta - osoby przesadnie dokładnej, drobiazgowej (np. pedanteryjne usposobienie)
SJP.pl
fonetyczna, gramatyczna lub słowotwórcza przemiana wyrazu obcego pochodzenia zastosowanego w wypowiedzi w celu dostosowania go do zasad języka
SJP.pl
kobieta przesadnie dokładna, drobiazgowa, przywiązująca zbyt dużą wagę do porządku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta bardzo dokładna, przywiązująca dużą wagę do porządku
Wiktionary
(1.1) Z Uli jest niesamowita pedantka, wszystko musi mieć równiutko poukładane.
Wiktionary
IPA: pɛˈdãntka, AS: pedãntka
Wiktionary
rzecz. pedanteria ż., pedantyczność ż., pedantyzm m.
:: fm. pedant m.
przym. pedanteryjny, pedantyczny
przysł. pedantycznie
Wiktionary
(1.1) skrupulantka, skrupulatka, formalistka, rygorystka, purystka
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób pedantyczny, pedanteryjny
Wiktionary
rzecz. pedantyczność ż., pedant m., pedantka ż., pedanteria ż.
przym. pedantyczny, pedanteryjny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: pedantycznie
SJP.pl
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: pedantyczny; bardziej pedantyczny
SJP.pl
drobiazgowa, przesadna dokładność właściwa pedantom; pedantyzm, pedanteria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest pedantyczne; cecha tych, którzy są pedantyczni
Wiktionary
rzecz. pedanteria ż., pedant mos., pedantka ż.
przym. pedantyczny
przysł. pedantycznie
Wiktionary
(1.1) pedanteria
Wiktionary
charakterystyczny, typowy dla pedanta (osoby przesadnie dokładnej, drobiazgowej, przywiązującej zbyt dużą wagę do porządku), związany z taką osobą (np. zachowanie pedantyczne); drobiazgowo skrupulatny, przesadnie dokładny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skrajnie, nadmiernie dokładny
Wiktionary
(1.1) Janka wiedziała, do czego to wszystko zmierza, więc zbyt do serca nie brała drwin Meli ani pedantycznych informacji reżysera.
Wiktionary
IPA: ˌpɛdãnˈtɨt͡ʃnɨ, AS: pedãntyčny
Wiktionary
rzecz. pedant m., pedantka ż., pedantyczność ż., pedantyzm m., pedanteria ż.
przysł. pedantycznie
przym. pedanteryjny
Wiktionary
(1.1) drobiazgowy, skrupulatny
Wiktionary
drobiazgowa, przesadna dokładność właściwa pedantom; pedanteria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przywiązywanie zbyt dużej wagi do porządku
Wiktionary
rzecz. pedant mos., pedantka ż.
przym. pedantyczny
Wiktionary
1. część niektórych urządzeń mechanicznych
2. żartobliwie, metaforycznie o nogach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. dźwignia przeznaczona do obsługi stopą w samochodzie, samolocie, rowerze itp., także w niektórych instrumentach muzycznych;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) slang. obraź. określenie geja, niekiedy rozszerzane na mężczyzn postrzeganych jako homoseksualiści
Wiktionary
Pedał ( pedalis – noga) – część mechanizmu dźwigniowego wprawiana w ruch za pomocą nacisku nogą.
Wikipedia
(1.1) Mam wrażenie, że pedał sprzęgła nie działa.
(2.1) Co się gapisz, pedale?!
Wiktionary
IPA: ˈpɛdaw, AS: pedau̯
Wiktionary
(1.1)
rzecz. pedalizacja ż., pedałowanie n.
:: zdrobn. pedałek m.
czas. pedałować ndk.
przym. pedałowy
rzecz. pedalstwo n.
czas. pedalić się ndk.
przym. pedalski, spedalony
przysł. pedalsko
Wiktionary
(2.1) gej, homoseksualista, wulg. pogard. pedryl, pogard. pedzio
Wiktionary
zdrobnienie od: pedał; pedalik
SJP.pl
1. pogardliwie: homoseksualistka, lesbijka; pederastka;
2. żartobliwie: mała torebka noszona pod pachą lub w ręce przez mężczyzn; pedałówka, pederastka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pedałować.
Wiktionary
IPA: ˌpɛdawɔˈvãɲɛ, AS: pedau̯ovãńe
Wiktionary
czas. pedałować
rzecz. pedalizacja ż.
Wiktionary
1. używać pedałów podczas jazdy na rowerze lub innym pojeździe wymagającym napędzania za pomocą pedałów;
2. używać pedałów w trakcie gry na pianinie, fortepianie lub organach;
3. potocznie: iść szybko
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) obracać pedałami, jadąc rowerem lub innym pojazdem
(1.2) środ. muz. używać pedałów, grając na pianinie, fortepianie lub organach
(1.3) pot. jechać rowerem
(1.4) przen. pot. wulg. o mężczyznach: odbywać homoseksualny stosunek płciowy
Wiktionary
(1.1) Jadąc po spadku lub na płaskim terenie przekładamy łańcuch na coraz mniejsze koła zębate, aby pedałować wolniej, a jechać szybciej.
(1.1) Zjeżdżaliśmy niekończącymi się pirenejskimi serpentynami, mijając rowerzystów mozolnie pedałujących na rowerach górskich.
Wiktionary
IPA: ˌpɛdaˈwɔvat͡ɕ, AS: pedau̯ovać
Wiktionary
rzecz. pedał m., pedałek m., pedałowanie n., popedałowanie n., pedalenie n., spedalenie n., pedalstwo n., pedalizacja ż.
czas. popedałować dk., przypedałować dk., pedalić ndk., spedalić się dk.
przym. pedałowy, pedalski
przysł. pedalsko
Wiktionary
żartobliwie: rowerzysta, kolarz
SJP.pl
stary typ samochodu, w którym biegi zmieniało się przy pomocy nożnego pedału
SJP.pl
posiadający pedały
SJP.pl
w gwarze uczniowskiej: szkoła podstawowa; pedałówka
SJP.pl
1. żartobliwie: mała torebka noszona pod pachą lub w ręce przez mężczyzn; pederastka, pedałka;
2. w gwarze uczniowskiej:
a) szkoła podstawowa; pedałówa;
b) rower;
3. maszyna drukarska o nożnym napędzie, przeznaczona do wykonywania druków niewielkiego formatu; maszyna dociskowa;
4. potocznie: urządzenie lub instrument obsługiwany przy użyciu pedałów;
5. piła do drewna z wychylanym pedałem, służąca do cięcia tarcicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) maszyna drukarska o nożnym napędzie, przeznaczona do druków małego formatu
(1.2) gw-pl|Czerniaków. akordeon
Wiktionary
(1.2) zob. akordeon.; gw. Czerniaków trzyrzędówka
Wiktionary
potocznie: powszechny dom towarowy
SJP.pl
dawniej: woźny w zakładzie naukowym; bedel; tercjan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. woźny (zwykle w odniesieniu do woźnego w zakładzie naukowym, w placówkach szkolnictwa wyższego)
Wiktionary
IPA: ˈpɛdɛl, AS: pedel
Wiktionary
(1.1) tercjan
Wiktionary
mężczyzna odczuwający pociąg płciowy do mężczyzn; homoseksualista, gej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) psych. med. homoseksualista
(1.2) hist. w starożytnej Grecji mężczyzna utrzymujący homoseksualne kontakty z dojrzewającymi chłopcami;
(1.3) środ. sport. strzelectwo strzelający z pistoletu dowolnego
Wiktionary
(1.1) Z powodu poprawności politycznej nie wolno pisać „Cygan”, należy używać określenia „Rom”; nie należy mówić „homoseksualista”, a tym bardziej „pederasta”, tylko – „gej”; zabroniony też jest „Murzyn”, bo bardziej neutralny jest „czarnoskóry”, „Afroamerykanin” albo „czarny”.
Wiktionary
IPA: ˌpɛdɛˈrasta, AS: pederasta
Wiktionary
rzecz. pederastia ż., pederastka ż.
przym. pederastyczny
przysł. pederastycznie
Wiktionary
(1.1) gej, med. homoseksualista, przest. uranista, pejor. sodomita, wulg. pedał, ciota
(1.2) efebofil
Wiktionary
1. popęd seksualny do osobników tej samej płci; homoseksualizm;
2. dawniej: związki seksualne dojrzałych mężczyzn z młodzieńcami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. kontakty erotyczne dojrzałych mężczyzn z dojrzewającymi chłopcami;
(1.2) med. psych. homoseksualizm
Wiktionary
Pe
Wikipedia
(1.1) Pederastia była powszechna i społecznie akceptowana w starożytnej Grecji.
Wiktionary
IPA: ˌpɛdɛˈrastʲja, AS: pederastʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. pederasta m., pederastka ż.
przym. pederastyczny
Wiktionary
(1.1) efebofilia
(1.2) wulg. pedalstwo
Wiktionary
1. pogardliwie: homoseksualistka, lesbijka; pedałka;
2. żartobliwie: mała torebka noszona pod pachą lub w ręce przez mężczyzn; pedałówka, pedałka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. żart. mała, płaska torebka na dokumenty, noszona przez mężczyzn w ręku lub na przegubie
Wiktionary
IPA: ˌpɛdɛˈrastka, AS: pederastka
Wiktionary
rzecz. pederasta m., pederastia ż.
Wiktionary
charakterystyczny dla pederasty (homoseksualisty) lub pederastii (stosunku homoseksualnego między mężczyznami), związany z nimi (np. stosunek pederastyczny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący pederastii
Wiktionary
rzecz. pederastia ż., pederasta m.
Wiktionary
potocznie: Powszechny Dom Towarowy (PDT)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. państwowy dom towarowy lub powszechny dom towarowy
Wiktionary
IPA: ˈpɛdɛt, AS: pedet
Wiktionary
skr. PDT
Wiktionary
przymiotnik od: pedet, PDT (Powszechny Dom Towarowy)
SJP.pl
specjalista w zakresie pedeutologii (działu pedagogiki zajmującego się zagadnieniami związanymi z zawodem nauczyciela, sposobami nauczania i wychowania)
SJP.pl
dział pedagogiki zajmujący się zagadnieniami związanymi z zawodem nauczyciela, sposobami nauczania i wychowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział pedagogiki zajmujący się zagadnieniami dotyczącymi zawodu nauczyciela;
Wiktionary
Pe
Wikipedia
IPA: ˌpɛdɛwtɔˈlɔɟja, AS: pedeu̯toloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. pedeutolog m.
przym. pedeutologiczny
Wiktionary
przymiotnik od: pedeutologia lub pedeutolog; związany z pedeutologią (działem pedagogiki zajmującym się zagadnieniami związanymi z zawodem nauczyciela, sposobami nauczania i wychowania) lub osobą zajmującą się tą dziedziną (np. charakterystyka pedeutologiczna); pedeutyczny
SJP.pl
przymiotnik od: pedeutologia lub pedeutolog; związany z pedeutologią (działem pedagogiki zajmującym się zagadnieniami związanymi z zawodem nauczyciela, sposobami nauczania i wychowania) lub osobą zajmującą się tą dziedziną (np. charakterystyka pedeutyczna); pedeutologiczny
SJP.pl
potocznie: pedicure
SJP.pl
lekarz specjalizujący się w pediatrii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz dziecięcy
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka dziecięca
Wiktionary
Pediatra – lekarz specjalista w zakresie pediatrii, nauki o chorobach występujących wśród dzieci i metodach ich leczenia. W ramach dalszego rozwoju zawodowego lekarza pediatry, dostępne są podspecjalizacje (lub specjalności szczegółowe), np. nefrologia dziecięca, endokrynologia dziecięca, onkologia dziecięca, hematologia dziecięca itp.
Wikipedia
(1.1) Jutro idziemy z Misią do pediatry, bo mała chyba ma koklusz.
Wiktionary
IPA: pɛˈdʲjatra, AS: pedʹi ̯atra
Wiktionary
rzecz. pediatria ż., pediatryczka ż.
przym. pediatryczny
przysł. pediatrycznie
Wiktionary
(2.1) pot. pediatryczka
Wiktionary
1. dział medycyny, nauka zajmująca się schorzeniami wieku dziecięcego i ich leczeniem oraz obejmująca całokształt wiedzy o rozwoju fizycznym i psychicznym dziecka;
2. oddział pediatryczny w szpitalu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dział medycyny zajmujący się dziećmi, ich rozwojem, opieką nad nimi oraz chorobami dziecięcymi;
(1.2) oddział dziecięcy w szpitalu
Wiktionary
Pediatria – dziedzina medycyny zajmująca się chorobami dziecięcymi, opieką nad dziećmi oraz ich rozwojem. Za ojca pediatrii uznaje się Abrahama Jacobiego[]. W Polsce pediatria jest priorytetową dziedziną medycyny oraz jedną ze specjalizacji lekarskich, a jej konsultantem krajowym od 1 marca 2018 jest prof. dr hab. Teresa Jackowska.
Wikipedia
IPA: pɛˈdʲjatrʲja, AS: pedʹi ̯atrʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. pediatra mos., pediatryczka ż.
przym. pediatryczny
przysł. pediatrycznie
Wiktionary
lekarka specjalizująca się w pediatrii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. lekarka dziecięca
Wiktionary
rzecz. pediatra mos./ż.
Wiktionary
związany z pediatrią (działem medycyny zajmującym się głównie schorzeniami wieku dziecięcego) lub lekarzem leczącymi dzieci (np. oddział pediatryczny, poradnia pediatryczna)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pediatrią
Wiktionary
rzecz. pediatria ż., pediatra m.
Wiktionary
przekształcony w szczypce chwytne kolec jeżowca, służący do obrony lub oczyszczania powierzchni ciała; pedicellaria
SJP.pl
przekształcony w szczypce chwytne kolec jeżowca, służący do obrony lub oczyszczania powierzchni ciała; pedicelaria
SJP.pl
[czytaj: pedikiur] kosmetyczne i lecznicze pielęgnowanie stóp, polegające m.in. na obcinaniu paznokci; pedikiur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kosmet. zabieg pielęgnacji stóp
Wiktionary
Pedicure – zabieg kosmetyczny, któremu poddawane są paznokcie u stóp. Zabieg ten wykonuje się za pomocą lakieru, który koloryzuje paznokieć i nie tylko. U rąk robiony jest manicure. Rozróżnia się pedicure kosmetyczny, pedicure leczniczy oraz pedicure biologiczny.
Wikipedia
(1.1) Raz w miesiącu funduję sobie profesjonalny pedicure.
Wiktionary
[czytaj: pedikiurzysta] osoba zajmująca się pedicure'em, (kosmetycznym i leczniczym pielęgnowaniem stóp), robiąca pedicure; pedikiurzysta
SJP.pl
[czytaj: pedikiurzystka] kobieta zajmująca się pedicure'em, (kosmetycznym i leczniczym pielęgnowaniem stóp), robiąca pedicure; pedikiurzystka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kosmet. zob. pedikiurzystka.
Wiktionary
IPA: ˌpɛdʲicjuˈʒɨstka, AS: pedʹiḱi ̯užystka
Wiktionary
włókno otrzymywane z liany rotangowej, wykorzystywane do wyrobu plecionek
SJP.pl
[czytaj: PEdigri:] środowiskowo: drzewo genealogiczne; rodowód
SJP.pl
kosmetyczne i lecznicze pielęgnowanie stóp, polegające m.in. na obcinaniu paznokci; pedicure
SJP.pl
osoba zajmująca się pedicure'em, (kosmetycznym i leczniczym pielęgnowaniem stóp), robiąca pedicure; pedicurzysta
SJP.pl
kobieta zajmująca się pedicure'em, (kosmetycznym i leczniczym pielęgnowaniem stóp), robiąca pedicure; pedicurzystka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kosmet. kobieta wykonująca pedikiur zawodowo
Wiktionary
IPA: ˌpɛdʲicuˈʒɨstka, AS: pedʹiḱužystka
Wiktionary
rzecz. pedikiur m.
:: fm. pedikiurzysta m.
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z dzieckiem, potomkiem, potomstwem
(1.2) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z gruntem, ziemią
Wiktionary
IPA: ˈpɛdɔ, AS: pedo
Wiktionary
(1.1) pedi-, peda-
Wiktionary
stomatologia dziecięca (dział stomatologii zajmujący się leczeniem schorzeń uzębienia u dzieci, szczególnie u tych w pierwszym roku życia)
SJP.pl
specjalista zajmujący się leczeniem schorzeń uzębienia u dzieci, szczególnie u tych w pierwszym roku życia; stomatolog dziecięcy
SJP.pl
przymiotnik od: pedodoncja; związany ze stomatologią dziecięcą (np. gabinet pedodontyczny) lub specjalistą w jej zakresie
SJP.pl
mężczyzna odczuwający popęd płciowy do dzieci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) seks. dorosły odczuwający popęd płciowy do dzieci
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. zwierzę bytujące, rozwijające się w glebie
Wiktionary
(1.1) Pedofil wykorzystał seksualnie kilku chłopców.
Wiktionary
IPA: pɛˈdɔfʲil, AS: pedofʹil
Wiktionary
rzecz. pedofilia ż.
przym. pedofilski, pedofilny
Wiktionary
(1.1) eufem. przyjaciel dzieci, slang. pdf
(2.1) geofil
Wiktionary
zaburzenia seksualne polegające na odczuwaniu popędu płciowego do dzieci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) seks. psych. popęd seksualny do dzieci;
(1.2) pot. wykorzystanie seksualne osoby nieletniej
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „pedofil”. Zobacz też: pedofil w ekologii.
Ta strona dotyczy preferencji seksualnych wobec dzieci przed okresem dojrzewania płciowego. Zobacz też: hebefilia i efebofilia.
Ta strona dotyczy pedofilii jako zaburzenia psychicznego. Zobacz też: wykorzystywanie seksualne dzieci, potocznie pedofilia.
Wikipedia
IPA: ˌpɛdɔˈfʲilʲja, AS: pedofʹilʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. pedofil m., pedofilka ż.
przym. pedofilski, pedofilny
Wiktionary
kobieta odczuwająca popęd płciowy do dzieci
SJP.pl
typowy dla pedofilii (zaburzenia seksualnego polegającego na odczuwaniu popędu płciowego do dzieci), związany z nią (np. czyn pedofilny)
SJP.pl
charakterystyczny dla pedofila (osoby z zaburzeniem seksualnym polegającym na odczuwaniu popędu płciowego do dzieci), związany z nim
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z pedofilią, właściwy pedofilii i pedofilom
Wiktionary
(1.1) Dolnośląscy policjanci po żmudnej pracy operacyjnej rozbili zorganizowaną siatkę pedofilską działającą w Internecie.
Wiktionary
IPA: ˌpɛdɔˈfʲilsʲci, AS: pedofʹilsʹḱi
Wiktionary
rzecz. pedofilia ż., pedofil m., pedofilka ż.
przym. pedofilny
Wiktionary
(1.1) pedofilny
Wiktionary
bycie pedofilem
SJP.pl
chorobliwy lęk lub niechęć wobec dzieci; dzieciofobia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. chorobliwy lęk przed dziećmi, niechęć wobec dzieci
Wiktionary
związany ze zjawiskami powstawania i przekształcania się gleby (np. proces pedogenetyczny); glebotwórczy (częściej)
SJP.pl
1. wytwarzanie jaj zdolnych do rozwoju bez zapłodnienia;
2. zespół zjawisk prowadzących do powstania gleby i jej dalszego rozwoju
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pajdokracja;
1. rządy ludzi młodych, niedojrzałych i niedoświadczonych;
2. sprawująca władzę grupa ludzi młodych, niedojrzałych i niedoświadczonych;
3. nadmierne skupianie się na realizacji wszystkich potrzeb dziecka z jednoczesnym zmniejszeniem stawianych im wymagań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. rządy młodych, niedoświadczonych osób
Wiktionary
rzecz. pajdokracja ż.
Wiktionary
(1.1) pajdokracja, infantokracja
Wiktionary
specjalista zajmujący się pedolingwistyką (dziedziną lingwistyki badającą język, mowę dzieci, szczególnie tych w okresie przedszkolnym)
SJP.pl
specjalistka zajmująca się pedolingwistyką (dziedziną lingwistyki badającą język, mowę dzieci, szczególnie tych w okresie przedszkolnym)
SJP.pl
przymiotnik od: pedolingwistyka; związany z dziedziną lingwistyki zajmującą się badaniem języka, mowy dzieci, szczególnie tych w okresie przedszkolnym (np. charakterystyka pedolingwistyczna)
SJP.pl
dziedzina lingwistyki zajmująca się badaniem języka, mowy dzieci, szczególnie tych w okresie przedszkolnym
SJP.pl
Pedolingwistyka – dział językoznawstwa zajmujący się badaniem mowy i jej rozwoju u dzieci.
Wikipedia
1. specjalista w zakresie nauki o glebie; gleboznawca;
2. specjalista w zakresie nauki badającej fizyczny i psychiczny rozwój dzieci
SJP.pl
1. nauka badająca fizyczny i psychiczny rozwój dzieci;
2. nauka o glebie; gleboznawstwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. związany z nauką badającą fizyczny i psychiczny rozwój dzieci;
2. związany z nauką o glebie; gleboznawczy
SJP.pl
masochizm (chorobliwe zboczenie polegające na doznawaniu przyjemności seksualnych pod wpływem bólu) połączony z odczuwaniem popędu płciowego do dzieci
SJP.pl
przyrząd mierzący liczbę wykonanych kroków; krokomierz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. zob. krokomierz.
Wiktionary
próbka gleby w kształcie graniastosłupa pobierana w celach badawczych
SJP.pl
Pedon – graniastosłup wyodrębniony w glebie, który ma wszystkie właściwości charakterystyczne dla tej gleby i pozwala na rozpoznanie całego układu poziomów genetycznych (profilu); ma powierzchnię kilku metrów kwadratowych i głębokość od kilkudziesięciu centymetrów do ok. 2 metrów.
Wikipedia
powierzchniowa warstwa skorupy ziemskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. powierzchniowa warstwa skorupy ziemskiej, w której zachodzą biotyczne i abiotyczne procesy glebotwórcze;
Wiktionary
Pedosfera (z gr. πέδον "pédon" „gleba”, σφαῖρα "sphaîra" „kula”) – powierzchniowa warstwa skorupy ziemskiej, składająca się z części mineralnych
i organicznych powstałych w wyniku oddziaływania czynników glebotwórczych, takich jak klimat, woda, drobnoustroje glebowe, rośliny, zwierzęta oraz działalność człowieka.
Wikipedia
przym. pedosferyczny
Wiktionary
aparat medyczny używany przy badaniu płaskostopia
SJP.pl
zespół prac technicznych wykonywanych w powierzchniowej warstwie skorupy ziemskiej, ogół osiągnięć pozwalających na konkretne wykorzystanie tej warstwy (np. przy budowie tunelów, kopalń)
SJP.pl
nauczyciel w starogreckiej palestrze (miejscu, w którym szkolono się w zapasach i w walce na pięści)
SJP.pl
hiszpańskie imię męskie
SJP.pl
Pedro, właśc. Pedro Eliezer Rodríguez Ledesma (wym. ; ur. 28 lipca 1987 w Santa Cruz de Tenerife) – hiszpański piłkarz, występujący na pozycji napastnika. W latach 2010–2017 reprezentant Hiszpanii. Pedro jest zawodnikiem obunożnym. Jako pierwszy piłkarz w historii strzelił gola w sześciu różnych rozgrywkach w ciągu jednego roku.
Wikipedia
Pedro z żoną
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pedra lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
pogardliwie: homoseksualista; pedzio, pedał, cieć, homoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pejor. homoseksualista
Wiktionary
IPA: ˈpɛdrɨl, AS: pedryl
Wiktionary
przym. pedrylowaty
Wiktionary
(1.1) zob. pedał.
Wiktionary
potocznie: gejowski, homoseksualny
SJP.pl
obszar o zrównanej powierzchni powstały w wyniku denudacji (niszczącej działalności wiatru lub wód) przebiegającej w klimacie suchym; pedyplena
SJP.pl
Pedyment – zrównana powierzchnia o niewielkim spadku (od 1° do 10°), rozciągająca się u podnóża stromego stoku, powiększająca się wskutek jego cofania i zrównywania przez wietrzenie i erozję wodną epizodyczną potoków. Pedymenty są wykształcone w twardej skale podłoża i pokryte tylko cienką warstwą osadu. Są przede wszystkim strefą transportu materiału z gór do kotlin górskich. Pedymenty powszechnie występują zwłaszcza na obszarach suchych i półsuchych.
Wikipedia
obszar o zrównanej powierzchni powstały w wyniku denudacji (niszczącej działalności wiatru lub wód) przebiegającej w klimacie suchym; pedyment
SJP.pl
osuwanie się mas skalnych, w wyniku którego powstaje pedyplena (obszar o zrównanej powierzchni)
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Podhale, Bukowina. powiedzieć
Wiktionary
(1.1) Ne i pośli my na to weselisko, bo nom storsy druzba pedzioł, co nos Jasiek barz piéknie pytoł. sic.
Wiktionary
pogardliwie: homoseksualista; homoś, pedał, cieć, pedalarz, pedalista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pejor. pot. gej, homoseksualista
Wiktionary
(1.1) Walka o swe prawa w wykonaniu myślących homoseksualistów bywa skuteczniejsza niż przypadkowe działania rozhisteryzowanych pedziów.
(1.1) Spadówa z mojej dzielnicy, pedziu jeden!
Wiktionary
rzecz. pedał m.
Wiktionary
potocznie: PLN - nowy polski złoty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. monet. nowy złoty polski, PLN
Wiktionary
[czytaj: piling] piling;
1. zabieg kosmetyczny wykonywany w celu usunięcia martwego naskórka;
2. kosmetyk używany do takiego zabiegu; ścierak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kosmet. technika kosmetyczna polegająca na złuszczaniu lub ścieraniu martwego naskórka
(1.2) kosmet. kosmetyk, najczęściej w postaci kremu, o działaniu złuszczającym lub ścierającym naskórek
Wiktionary
IPA: ˈpʲilʲĩŋk, AS: pʹilʹĩŋk
Wiktionary
rzecz. peelingowanie n., piling mrz., pilingowanie n.
czas. peelingować, pilingować
przym. peelingowy, pilingowy
Wiktionary
(1.1) piling
(1.2) piling, pot. ścierak
Wiktionary
[czytaj: pilingować] usuwać zrogowaciałe części naskórka i oczyszczać skórę; pilingować
SJP.pl
środowiskowo: pistolet maszynowy; empi
SJP.pl
żołnierz, na którego uzbrojenie składa się pistolet maszynowy (peem)
SJP.pl
Peenemünde (pol. hist. "Pianoujście", także "Kujawice") – gmina w Niemczech, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, w powiecie Vorpommern-Greifswald, wchodzi w skład Związku Gmin Usedom-Nord. Leży w północno-zachodniej części wyspy Uznam, nad cieśniną Piana i Bałtykiem, w obrębie historycznego Pomorza Zachodniego. W czasie II wojny światowej mieścił się tu niemiecki ośrodek badań nad nowymi broniami III Rzeszy, m.in. nad broniami V-1 i V-2.
Wikipedia
[czytaj: PIP szoł] peep show, peepshow, pipszoł;
1. striptiz lub taniec erotyczny wykonywany w odgrodzonym od widza pomieszczeniu, który można oglądać przez okienko;
2. miejsce, w którym odbywa się taki striptiz lub taniec erotyczny
SJP.pl
Na tę stronę wskazuje „peep show”. Zobacz też: Peep Show – brytyjski serial komediowy.
Peep-show – w wolnym tłumaczeniu z angielskiego „podglądane przedstawienie” – rodzaj pokazu, przeznaczonego do oglądania „przez dziurkę od klucza” – w sposób, w którym widz ma poczucie anonimowości i nie ujawnia swojej obecności.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) zob. peep toe.
Wiktionary
(1.1) Najbardziej rozpoznawalny polski projektant, Dawid Woliński, zapytany o poradę, czy przy chłodniejszej pogodzie można nosić szpilki peep-toe i rajstopy, odpowiedział, że to więcej niż obciach oraz że jest przeciwnikiem rajstop w ogóle.
Wiktionary
[czytaj: PIP szoł] peep show, peep-show, pipszoł;
1. striptiz lub taniec erotyczny wykonywany w odgrodzonym od widza pomieszczeniu, który można oglądać przez okienko;
2. miejsce, w którym odbywa się taki striptiz lub taniec erotyczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) inform. będący lub związany z siecią komputerową, w której komputery mają te same uprawnienia i mogą dzielić się danymi oraz udostępniać sobie nawzajem zasoby bez udziału centralnego serwera;
Wiktionary
Peer-to-peer ("P2P", dosł. „równy z równym”) – model komunikacji w sieci komputerowej zapewniający wszystkim hostom te same uprawnienia, w odróżnieniu od architektury klient-serwer.
Wikipedia
(1.1) Należy jednak pamiętać o tym, iż korzystając z popularnych aplikacji typu peer-to-peer […] mimowolnie rozpowszechnia się ściągane dane.
Wiktionary
(1.1) architektura / model / sieć peer-to-peer
Wiktionary
potocznie: PRL (Polska Rzeczpospolita Ludowa); Peerel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) iron. Polska Rzeczpospolita Ludowa
Wiktionary
(1.1) Władzę wyklinano w kolejkach za peerelu.
Wiktionary
:: rzecz. Peerel mrz., PRL-owiec mos., peerelowiec mos., Peerelowiec mos.
:: przym. PRL-owski, peerelowski
Wiktionary
(1.1) Polska Rzeczpospolita Ludowa, PRL
Wiktionary
zwolennik PRL-u i panującego w nim ustroju; PRL-owiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. hist. obywatel PRL
Wiktionary
(1.1) Wszyscy peerelowcy mieli takie same ubrania, takie same naczynia, takie same puste lodówki.
Wiktionary
:: rzecz. Peerel mrz., peerel mrz., Peerelowiec mos., PRL-owiec mos.
:: przym. PRL-owski, peerelowski
Wiktionary
przymiotnik od: PRL (Polska Rzeczpospolita Ludowa); PRL-owski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący PRL-u
Wiktionary
rzecz. Peerel mrz., peerel mrz., PRL-owiec mos., Peerelowiec mos., peerelowiec mos.
przym. PRL-owski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. pot. autobus miejski Jelcz PR110
Wiktionary
(1.1) Dwanaście poznańskich peerek zostało przeznaczonych do kasacji.
Wiktionary
IPA: pɛˈːrka, AS: p•erka
Wiktionary
członek PSL (Polskiego Stronnictwa Ludowego); PSL-owiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. członek Polskiego Stronnictwa Ludowego (PSL)
Wiktionary
rzecz. PSL-owiec mos.
:: skr. PSL n./mrz.
przym. PSL-owski, peeselowski
Wiktionary
(1.1) PSL-owiec
Wiktionary
przymiotnik od: PSL (Polskie Stronnictwo Ludowe); PSL-owski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z PSL-em, dotyczący PSL-u
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla dla polityki, poglądów, programów, założeń itp. PSL-u
Wiktionary
(1.1) Ugrupowanie to zamierza doprowadzić na najbliższej listopadowej sesji do odwołania peeselowskich członków zarządu powiatu, w tym i wicestarosty.
(2.1) Wydaje mi się, że Janusz Kowalski ma dużo bardziej peeselowskie poglądy niż Andrzej Nowak.
Wiktionary
IPA: ˌpɛːsɛˈlɔfsʲci, AS: p•eselofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. PSL-owiec mos., peeselowiec mos.
:: skr. PSL n./mrz.
przym. PSL-owski
Wiktionary
(1.1) PSL-owski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów, o szerokim zakresie działania;
Wiktionary
Pefloksacyna – organiczny związek chemiczny z grupy fluorochinolonów stosowany jako chemioterapeutyk. Jest aktywna wobec bakterii Gram-ujemnych, lecz wykazuje mniejszą skuteczność od innych chinolonów. Stosowana jest głównie w zakażeniach dróg moczowych, gruczołu krokowego, kości i stawów. Działa toksycznie na wątrobę.
Wikipedia
(1.1) Pefloksacyna nie działa na krętki i beztlenowce Gram-ujemne, jak również na prątki gruźlicy.
Wiktionary
IPA: ˌpɛflɔksaˈt͡sɨ̃na, AS: pefloksacỹna
Wiktionary
(1.1) nazwy handlowe: Abaktal; wzór sumaryczny: wzór chemiczny|C17H20FN3O3.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. glikol polietylenowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Cząstki fagowe oczyszczono z lizatu na drodze precypitacji z użyciem PEG/NaCl.
Wiktionary
8-bitowa konsola gier wideo, klon japońskiej konsoli Famicom
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. symbol natchnienia poetyckiego w postaci skrzydlatego konia;
2. bajeczny koń skrzydlaty z głową gryfa; hipogryf;
3. przenośnie: rasowy, piękny koń; rumak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(1.1) mitgr. koń skrzydlaty; emblemat natchnienia poetyckiego;
(1.2) astr. gwiazdozbiór nieba północnego;
(1.3) przen. natchnienie poetyckie
(1.4) poet. bystronogi koń; rumak
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wiadomo, że Pegaz uderzeniem kopyta stworzył źródło Hippokrene, u stóp Helikonu, siedziby Muz.
(1.2) Najjaśniejszą gwiazdą w gwiazdozbiorze Pegaza jest Enif.
(1.4) Już na dzielny koń wsiada, i na rączym pegazie puszcza się w drogę; daj Panie rycerzowi Chrystusowemu szczęśliwe wszędzie powodzenie.
Wiktionary
IPA: ˈpɛɡas, AS: pegas
Wiktionary
przym. pegazowy, pegazi
Wiktionary
(1.2) skr. Peg
Wiktionary
przymiotnik od: Pegaz; należący do Pegaza, mitycznego uskrzydlonego konia (np. pegazie skrzydła, pegazi ogon), związany z Pegazem; pegazowy
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) rzad. należący do Pegaza
przymiotnik relacyjny
(2.1) rzad. dotyczący Pegaza, określający Pegaza, używany przy Pegazie
przymiotnik jakościowy
(3.1) rzad. charakterystyczny dla Pegaza, mający cechy Pegaza
Wiktionary
rzecz. Pegaz mzw.
przym. pegazowy
Wiktionary
(1-3) pegazowy
Wiktionary
rodzina ryb promieniopłetwych z rzędu igliczniokształtnych
SJP.pl
Pegazowate (Pegasidae) – rodzina małych morskich ryb promieniopłetwych o niejasnej pozycji taksonomicznej. Klasyfikowano je w rzędzie ciernikokształtnych (Gasterosteiformes) lub igliczniokształtnych (Syngnathiformes). Poławiane gospodarczo na niewielką skalę. Bywają sprzedawane jako kurioza.
Wikipedia
o cechach pegazowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
przymiotnik od: Pegaz; należący do Pegaza, mitycznego uskrzydlonego konia (np. pegazowe skrzydła, pegazowy ogon), związany z Pegazem; pegazi
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do Pegaza
przymiotnik relacyjny
(2.1) dotyczący Pegaza, określający Pegaza, używany przy Pegazie
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla Pegaza, mający cechy Pegaza
Wiktionary
rzecz. Pegaz mzw.
przym. pegazi
Wiktionary
(1-3) pegazi
Wiktionary
[czytaj: pe-gie-ER] jedno z gospodarstw należące do PGR-u
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. roln. Państwowe Gospodarstwo Rolne
Wiktionary
(1.1) Dzięki ich pracy pomiędzy zrujnowanymi budynkami po byłym pegeerze wyrosły hałdy szarego proszku.
Wiktionary
rzecz. pegeerowiec mos., pegeerowskość ż., pegeeryzacja ż.
przym. pegeerowski, popegeerowski
przysł. pegeerowsko
skr. PGR
Wiktionary
(1.1) skr. PGR
Wiktionary
[czytaj: pegieerowiec] pracownik PGR-u (Państwowego Gospodarstwa Rolnego); PGR-owiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. roln. rolnik zrzeszony w Państwowym Gospodarstwie Rolnym
Wiktionary
(1.1) Poprosiliśmy też kilku pegeerowców o pomoc w poszukiwaniach.
Wiktionary
rzecz. pegeer mrz., pegeerowskość ż., pegeeryzacja ż.
przym. pegeerowski, popegeerowski
przysł. pegeerowsko
skr. PGR
Wiktionary
(1.1) PGR-owiec
Wiktionary
przymiotnik od: PGR (Państwowe Gospodarstwo Rolne); PGR-owski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący PGR-u, związany z PGR-em
Wiktionary
(1.1) Ważne jest też, że tereny południowe w rejonach rolniczych opierały się na gospodarce rodzinnej, a zachodnie na gospodarstwach uspołecznionych, pegeerowskich
Wiktionary
rzecz. pegeeryzacja ż., pegeer mrz., pegeerowiec mos., pegeerowskość ż.
przym. popegeerowski
przysł. pegeerowsko
skr. PGR
Wiktionary
przysłówek
(1.1) rzad. na sposób pegeerowski, tak jak w pegeerze
Wiktionary
rzecz. pegeer mrz., pegeerowiec mos., pegeerowskość ż., pegeeryzacja ż.
przym. pegeerowski, popegeerowski
skr. PGR
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. cecha tego, co jest pegeerowskie
Wiktionary
rzecz. pegeer mrz., pegeerowiec mos., pegeeryzacja ż.
przym. pegeerowski, popegeerowski
przysł. pegeerowsko
skr. PGR
Wiktionary
[czytaj: pegie-erus] pogardliwie: pracownik PGR-u (Państwowego Gospodarstwa Rolnego)
SJP.pl
upaństwowienie rolnictwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. roln. zakładanie Państwowych Gospodarstw Rolnych
(1.2) hist. przejmowanie majątku przez Państwowe Gospodarstwa Rolne
Wiktionary
rzecz. pegeer mrz., pegeerowiec mos., pegeerowskość ż.
przym. pegeerowski, popegeerowski
przysł. pegeerowsko
skr. PGR
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) seks. heteroseksualny stosunek płciowy, w którym mężczyzna jest stroną bierną penetrowaną analnie przez kobietę przy pomocy dildo zamocowanego do jej bioder;
Wiktionary
Pegging – heteroseksualny akt płciowy, polegający na tym, że kobieta penetruje odbyt mężczyzny sztucznym członkiem lub wibratorem umocowanym na biodrach przy pomocy pasków tzw. "strap-on dildo". Termin ten pojawił się po raz pierwszy 21 czerwca 2001 roku w poradniku seksualnym Dana Savage’a pt. "Savage love", który wyłonił nazwę tej praktyki spośród propozycji swych czytelników.
Wikipedia
grubokrystaliczny zespół mineralny występujący w magmowych skałach głębinowych i w skałach metamorficznych
SJP.pl
Pr
Wikipedia
przymiotnik od: pegmatyt; prowadzący do powstania zespołu mineralnego charakterystycznego dla skał magmowych głębinowych i metamorficznych (np. etap pegmatytowy), związany z takim zespołem lub procesem jego tworzenia się (np. tonalit pegmatytowy)
SJP.pl
Pegu (birm. ပဲခူးမြို့ //, mon ဗဂေါ //, Bago, hist. "Hanthawaddy") – miasto w środkowej Mjanmie (Birmie), w prowincji Pegu, 80 km na północny wschód od Rangunu.
Liczba mieszkańców: 284 tys. (2012) – czwarte co do wielkości miasto kraju.
Wikipedia
rodzaj woltomierza elektronicznego, służący w praktyce do pomiaru odczynu pH roztworu
SJP.pl
zespół metod pomiaru wartości pH
SJP.pl
urządzenie do utrzymywania stałego pH roztworu poprzez dozowanie kwasu lub zasady
SJP.pl
dawny język z grupy języków irańskich zachowany w literaturze i napisach na monetach; pahlawi
SJP.pl
kolczasty krzew z rodziny kaktusowatych, występujący w strefie tropikalnej Ameryki, uprawiany jako roślina ozdobna; pereskia, drzewidło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. żart. pogard. wesz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Peje cię oblazły!
Wiktionary
krótki bicz z rączką upleciony z rzemyków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) krótki, pleciony bicz z rączką
Wiktionary
(1.1) Gdy pies schylał się, żeby zjeść rzucony kawałek mięsa z podłogi, trener lekko uderzał go pejczem.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. pejczyk mrz.
Wiktionary
(1.1) war. pejcza
Wiktionary
zdrobnienie od: pejcz
SJP.pl
w językoznawstwie:
1. wyraz nacechowany negatywnie, forma wyrazu nadająca mu taki charakter (np. profesory, Polaki);
2. element gramatyczny nadający wyrazom znaczenie ujemne, np. przyrostek -sko (babsko), -as (urzędas)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) określenie (np. cech ludzkich) o charakterze ośmieszającym, wyszydzającym; kojarzącym się z czymś nagannym i powszechnie nieuznanym.
Wiktionary
Pejoratyw (z łac. "pēior", „gorszy”) – termin używany, aby wyrazić negatywną ocenę osoby lub czegoś, zwykle w postaci przymiotnika „pejoratwny”.
Rzadko używanym antonimem tego pojęcia jest termin „melioratywny” (z łac. "melior", „lepszy”).
Wikipedia
IPA: ˌpɛjɔˈratɨf, AS: pei ̯oratyf
Wiktionary
przym. pejoratywny
Wiktionary
nabieranie przez wyrazy zabarwienia ujemnego
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w negatywny sposób
Wiktionary
IPA: ˌpɛjɔraˈtɨvʲɲɛ, AS: pei ̯oratyvʹńe
Wiktionary
rzecz. pejoratywność ż.
przym. pejoratywny
Wiktionary
negatywne nacechowanie jakiegoś wyrazu, ujemność w znaczeniu wyrazu lub jego formy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co pejoratywne; cecha tych, którzy są pejoratywni
Wiktionary
przym. pejoratywny
przysł. pejoratywnie
Wiktionary
1. mający negatywny, obraźliwy wydźwięk lub znaczenie; krytyczny, ujemny;
2. o przyrostkach: nadający wyrazowi ujemny odcień
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający negatywny, ujemny (obraźliwy, zniechęcający) wydźwięk
Wiktionary
(1.1) Określenie dobrego studenta mianem kujona ma wydźwięk pejoratywny.
Wiktionary
IPA: ˌpɛjɔraˈtɨvnɨ, AS: pei ̯oratyvny
Wiktionary
rzecz. pejoratyw ż., pejoratywność ż., pejoratywizacja ż.
przysł. pejoratywnie
Wiktionary
(1.1) negatywny, ujemny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pejoratyzować.
Wiktionary
rzecz. niepejoratyzowanie n.
czas. pejoratyzować ndk.
Wiktionary
substancja odurzająca powodująca halucynacje, otrzymywana z niektórych odmian kaktusów; peyotl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nazwa systematyczna|Lophophora williamsii|ref=tak., sukulent pędowy z rodziny kaktusowatych;
Wiktionary
(1.1) Alpert przedstawia w „biblii” argumenty za i przeciw środkom psychodelicznym, do których zalicza LSD, marihuanę, pejotl, meskalinę, psylocybinę, haszysz.
Wiktionary
(1.1) jazgrza Williamsa, echinokaktus Williamsa, jeżowiec Williamsa
Wiktionary
religia wielu plemion Indian Ameryki Północnej; jest połączeniem elementów tradycyjnych wierzeń indiańskich z wierzeniami chrześcijańskimi
SJP.pl
Pe
Wikipedia
jezioro w Federacji Rosyjskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. jezioro na granicy między Estonią i Rosją;
Wiktionary
Pejpus, Jezioro Czudzkie (est. "Peipsi järv"; ros. Чудское озеро, "Czudskoje oziero") – jezioro na granicy między Estonią a Rosją. Wraz z jeziorami Lämmijärv (Tiopłoje ros. Тёплое) oraz Pskowskim tworzy jeden zbiornik o łącznej powierzchni 3543 km². Łącznie ze wspomnianymi stanowi piąte pod względem wielkości jezioro Europy. Jeziora te na znacznym odcinku wyznaczają naturalną granicę państwową pomiędzy Estonią a Rosją.
Wikipedia
przym. pejpuski
Wiktionary
(1.1) Jezioro Czudzkie
Wiktionary
1. długie pasmo włosów na skroni ortodoksyjnego żyda;
2. element damskiej fryzury
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żyd. długie pasmo włosów wyrastających ze skroni, noszone przez wyznawców tradycyjnego judaizmu, zwłaszcza przez chasydów;
Wiktionary
rzecz. pejsik mrz., pejsaty mos.
przym. pejsaty
Wiktionary
mocna wódka śliwkowa, sporządzana zgodnie z żydowskimi przepisami rytualnymi; pejsówka
SJP.pl
Pejsachówka – potoczna nazwa mocnej, wytrawnej wódki żydowskiej sporządzanej najczęściej ze śliwek, z zachowaniem żydowskich przepisów rytualnych. Spożywana przez Żydów w czasie święta Paschy.
Wikipedia
noszący pejsy, długie pasma włosów na skroniach (np. pejsaty mężczyzna)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) pot. mający pejsy
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pogard. żyd lub Żyd
Wiktionary
(1.1) Szczerze mówiąc, wyobrażałem sobie pradziadka jako pejsatego faceta w czarnym chałacie.
Wiktionary
rzecz. pejsik mrz., pejs mrz., pejsatość ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: pejs
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pejs
Wiktionary
(1.1) To nie pejs, lecz tylko mały pejsik.
Wiktionary
rzecz. pejs m., pejsaty mos.
przym. pejsaty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. podobny do pejsa, przypominający pejs;
2. pogardliwie: mający żydowskie pochodzenie
SJP.pl
1. długie pasmo włosów na skroni ortodoksyjnego żyda;
2. element damskiej fryzury
SJP.pl
forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.
(1.1) M., B. i W. lm. od: pejs
Wiktionary
Pejsy (hebr. פאות; peot, jid. pejes) – długie pasma włosów wyrastających ze skroni oraz po bokach brody, noszone przez wyznawców tradycyjnego judaizmu.
Większość religijnych Żydów pozostawia dłuższe włosy w okolicach uszu, chasydzi zapuszczają długie, nigdy nie obcinane pejsy.
Wikipedia
mocna wódka śliwkowa, sporządzana zgodnie z żydowskimi przepisami rytualnymi; pejsachówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. obraź. chłop, mieszkaniec wsi
(1.2) przest. poddany
(1.3) środ. głupi, nieokrzesany człowiek
Wiktionary
(1.1) Niejeden głodny paysan-by im pozazdrościł. Jak cudnie się pokazują stare! — wskazał na kilka pawi (…)
Wiktionary
IPA: ˈpɛjzãn, AS: pei ̯zãn
Wiktionary
rzecz. pejzanka ż.
Wiktionary
(1.1) wieśniak, chłop
Wiktionary
1. zupa jarzynowa
2. dawna sukienka o obcisłym staniku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. rodzaj zupy jarzynowej, bardziej wykwintna kartoflanka wzbogacona m.in. o grzyby leśne, kapustę, kalarepę
Wiktionary
rzecz. pejzan mos.
Wiktionary
naturalny krajobraz, często przedstawiany na obrazach lub fotografiach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. obraz, którego tematem jest krajobraz
(1.2) szt. dziedzina plastykaastyki zajmujący się krajobrazem
(1.3) książk. krajobraz przedstawiony w dziele sztuki
(1.4) przen. ogół faktów i procesów tworzących obraz pewnego zjawiska
Wiktionary
Pejzaż (fr. "paysage") – malarstwo krajobrazowe, czyli malarstwo przedstawiające krajobraz, widok natury lub otoczenia miejskiego.
W zależności od przedstawionej rzeczywistości wyróżnia się pejzaż topograficzny – odzwierciedlający konkretny motyw i pejzaż fantastyczny – będący wytworem wyobraźni. Można wyróżnić specyficzne typy pejzażu w zależności od obrazowanego motywu:
Wikipedia
(1.1) Józef Chełmoński był znanym twórcą pejzaży.
(1.1) Postanowiliśmy się z nim, tym widokiem, zmierzyć i tak powstał duet pejzaży górczyńskich.
Wiktionary
IPA: ˈpɛjzaʃ, AS: pei ̯zaš
Wiktionary
rzecz. pejzażysta mos., pejzażystka ż.
:: zdrobn. pejzażyk mrz.
przym. pejzażowy
Wiktionary
(1.1) krajobraz, landszaft
(1.3) krajobraz
(1.4) panorama, obraz
Wiktionary
przymiotnik od: pejzaż; charakterystyczny dla pejzażu lub obrazów, fotografii przedstawiających pejzaż (np. motyw pejzażowy), związany z pejzażem (np. malarstwo pejzażowe)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący pejzażu
Wiktionary
rzecz. pejzaż mrz., pejzażyk mrz., pejzażysta mos.
Wiktionary
zdrobnienie od: pejzaż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niewielki obraz przedstawiający pejzaż
Wiktionary
(1.1) W przedpokoju wisiały pejzażyki przywiezione przez panią Celinę z pielgrzymki do Ziemi Świętej.
Wiktionary
rzecz. pejzaż mrz., pejzażysta mos., pejzażystka ż.
przym. pejzażowy
Wiktionary
osoba zajmująca się malowaniem lub fotografowaniem naturalnych krajobrazów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. malarz tworzący pejzaże
(1.2) liter. pisarz tworzący opisy przyrody
Wiktionary
IPA: ˌpɛjzaˈʒɨsta, AS: pei ̯zažysta
Wiktionary
rzecz. pejzaż m., pejzażyk m.
:: fż. pejzażystka ż.
przym. pejzażowy
Wiktionary
kobieta zajmująca się malowaniem lub fotografowaniem naturalnych krajobrazów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. malarka tworząca pejzaże
Wiktionary
rzecz. pejzaż mrz., pejzażyk mrz., pejzażysta mos.
Wiktionary
potocznie:
1. autobus komunikacji międzymiastowej; PKS;
2. zarost po obu stronach twarzy sięgający ust; bak, baczek, faworyt, bokobrody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. autobus komunikacji międzymiastowej
Wiktionary
(1.1) Wracając z roboty widziałem, jak pekaes stuknął się z jakimś peżotem.
Wiktionary
rzecz. Pekaes mrz.
przym. pekaesowski
skr. PKS
Wiktionary
pracownik PKS (Pekaesu, Państwowej Komunikacji Samochodowej); PKS-owiec
SJP.pl
przymiotnik od: Pekaes, PKS (Państwowa Komunikacja Samochodowa), pekaes; PKS-owski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pekaesem, odnoszący się do Pekaesu
Wiktionary
(1.1) Autobusy pekaesowskie zatrzymują się na przystanku przed GS-em.
Wiktionary
rzecz. pekaes mrz., Pekaes mrz.
skr. PKS
Wiktionary
(1.1) PKS-owski
Wiktionary
gatunek hikory o jadalnych, leczniczych nasionach, przypominających orzechy włoskie, wykorzystywanych do produkcji oleju; hikora pekan, orzesznik pekan, przeorzech pekan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dendr. pot. drzewo z gatunku orzesznik jadalny
(1.2) spoż. orzech z drzewa pekan (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpɛkãn, AS: pekãn
Wiktionary
rzecz. pekanowiec m.
przym. pekanowy
Wiktionary
(1.1) pekanowiec, orzesznik jadalny, orzesznik owocowy, orzesznik pekanowy, pikan
(1.2) pikan
Wiktionary
1. Polska Kasa Opieki; PeKaO;
2. Powszechna Kasa Oszczędności
SJP.pl
przymiotnik od:
1. PKO BP (Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski); PKO-wski;
2. Pekao SA (Polska Kasa Opieki Spółka Akcyjna)
SJP.pl
potocznie: PKP (Polskie Koleje Państwowe)
SJP.pl
rodzina wszystkożernych ssaków z rzędu parzystokopytnych, wyglądem przypominających świnie domowe, zamieszkujących lasy i zarośla Ameryki Południowej i Środkowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zool. amerykański ssak parzystokopytny z wyglądu podobny do dzika;
Wiktionary
Pekari ("Tayassu") – rodzaj ssaków z podrodziny Tayassuinae w obrębie rodziny pekariowatych (Tayassuidae).
Wikipedia
IPA: pɛˈkarʲi, AS: pekarʹi
Wiktionary
o cechach pekariowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
Pekariowate (Tayassuidae) – rodzina ssaków łożyskowych z podrzędu świniokształtnych (Suina) w obrębie rzędu parzystokopytnych (Artiodactyla), spokrewniona ze świniowatymi.
Wikipedia
o cechach pekariowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) eufem. penis
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pykać z fajki
Wiktionary
potocznie o Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Chin;
Wiktionary
Pekin (chiń. 北京; pinyin "Běijīng";) – stolica Chińskiej Republiki Ludowej oraz jedno z czterech miast wydzielonych, podlegające bezpośrednio władzom kraju. Od północy, zachodu i południa graniczy z prowincją Hebei, a od wschodu z miastem wydzielonym Tiencin.
Wikipedia
(1.1) Podczas ferii zimowych mieszkaliśmy w najdroższym hotelu w Pekinie.
Wiktionary
IPA: ˈpɛcĩn, AS: peḱĩn
Wiktionary
rzecz. pekińczyk mos./mzw., pekinka ż.
przym. pekiński, podpekiński
Wiktionary
(1.1) przest. Peking
Wiktionary
rodzaj tkaniny bawełniano-jedwabnej o lekko pomarszczonej powierzchni
SJP.pl
jedna z najstarszych ras psa domowego; pekińczyk
SJP.pl
potocznie:
1. kapusta pekińska;
2. samica psa pekińczyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pekinu
Wiktionary
IPA: pɛˈcĩnka, AS: peḱĩnka
Wiktionary
rzecz. Pekin mrz.
:: fm. pekińczyk mos.
przym. pekiński
Wiktionary
1. jedna z najstarszych ras psa domowego; pekiniec;
2. pekińczyk żółty - gatunek małego ptaka z rzędu wróblowych; pekińczyk czerwonodzioby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pekinu
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) kynol. rasa małych psów o długiej sierści i krótkim pysku;
Wiktionary
Pekińczyk – jedna z ras psów należąca do grupy psów do towarzystwa, zaklasyfikowana do sekcji spanieli japońskich i pekińczyków. Typ jamnikowaty. Nie podlega próbom pracy.
Wikipedia
IPA: pɛˈcĩj̃n͇t͡ʃɨk, AS: peḱĩĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Pekin mrz.
:: fż. pekinka ż.
przym. pekiński
Wiktionary
(2.1) pekin
Wiktionary
1. jedna z najstarszych ras psa domowego; pekiniec;
2. pekińczyk żółty - gatunek małego ptaka z rzędu wróblowych; pekińczyk czerwonodzioby
SJP.pl
Pekińczyki (Leiotrichidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes).
Wikipedia
przymiotnik od: Pekin (stolica Chin)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Pekinu
Wiktionary
(1.1) Medycyna pekińska, podobnie jak paryska, opierała się na "nauce", tyle że chińskiej.
Wiktionary
IPA: pɛˈcĩj̃sʲci, AS: peḱĩĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Pekin mrz., pekińczyk mos./mzw., pekinka ż.
Wiktionary
skandynawskie imię męskie
SJP.pl
potocznie: ostro zakrapiana impreza; melanż
SJP.pl
sól do peklowania; sól peklowa
SJP.pl
osoba pracująca w zakładach mięsnych, zajmująca się peklowaniem (utrwalaniem mięsa mieszaniną soli kuchennej, saletry, kwasu askorbinowego i przypraw)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|peklować.
Wiktionary
Peklowanie – proces technologiczny, polegający na działaniu mieszanki peklującej na mięso. Efektem tego procesu jest utrwalanie barwy, wytworzenie charakterystycznego smaku i zapachu mięsa oraz przedłużenie trwałości produktu poprzez hamowanie wzrostu bakterii chorobotwórczych i gnilnych.
Wikipedia
rzecz. zapeklowanie n., peklowina ż., peklówka ż., peklownia ż.
czas. peklować ndk., zapeklować dk.
przym. peklowy, peklowniczy
Wiktionary
utrwalać mięso w roztworze soli z saletrą i przyprawami
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zapeklować)
(1.1) kulin. konserwować mięso w solance z saletrą i przyprawami
Wiktionary
(1.1) Spróbujecie mojego peklowanego mięsa?
Wiktionary
rzecz. peklowanie n., zapeklowanie n., peklowina ż., peklówka ż., peklownia ż.
czas. zapeklować dk.
przym. peklowy, peklowniczy
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński bajcować
Wiktionary
mięso peklowane (utrwalone mieszaniną soli kuchennej, saletry, kwasu askorbinowego i przypraw); peklówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. mięso zakonserwowane w roztworze solanki z saletrą
Wiktionary
(1.1) Kucharka zrobiła dobrą peklowinę, chcesz spróbować?
Wiktionary
rzecz. peklowanie n., zapeklowanie n., peklówka ż., peklownia ż.
czas. peklować ndk., zapeklować dk.
przym. peklowy, peklowniczy
Wiktionary
pomieszczenie w zakładach mięsnych, w którym pekluje się (utrwala mieszaniną soli kuchennej, saletry, kwasu askorbinowego i przypraw) mięso
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pomieszczenie, w którym pekluje się mięso
Wiktionary
(1.1) Mięso na wesele trzymamy jeszcze w peklowni.
Wiktionary
rzecz. peklowanie n., zapeklowanie n., peklowina ż., peklówka ż.
czas. peklować ndk., zapeklować dk.
przym. peklowy, peklowniczy
Wiktionary
związany z peklowaniem (utrwalaniem mięsa mieszaniną soli kuchennej, saletry, kwasu askorbinowego i przypraw), służący do peklowania (np. basen peklowniczy, misa peklownicza)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) używany do peklowania
Wiktionary
(1.1) Sam przygotowujesz solankę peklowniczą dla swojej rzeźni?
Wiktionary
rzecz. peklowina ż., peklowanie n., zapeklowanie n., peklówka ż., peklownia ż.
czas. peklować ndk., zapeklować dk.
przym. peklowy
Wiktionary
(1.1) peklowy
Wiktionary
naczynie do peklowania mięsa
SJP.pl
sól peklowa - sól do peklowania
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) służący do peklowania
Wiktionary
(1.1) Śliczne dzięki, pędzę po sól peklową i … może jednak zjem swojskiej wędzonki.
Wiktionary
rzecz. peklowina ż., peklowanie n., zapeklowanie n., peklówka ż., peklownia ż.
czas. peklować ndk., zapeklować dk.
przym. peklowniczy
Wiktionary
mięso peklowane (utrwalone mieszaniną soli kuchennej, saletry, kwasu askorbinowego i przypraw); peklowina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. mięso zakonserwowane w roztworze solanki z saletrą
Wiktionary
(1.1) Dam wam trochę peklówki, Nadia przygotowała.
Wiktionary
rzecz. peklowanie n., zapeklowanie n., peklowina ż., peklownia ż.
czas. peklować ndk., zapeklować dk.
przym. peklowy, peklowniczy
Wiktionary
(1.1) peklowina
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. gęsty, ciemny syrop z zagęszczonego soku owocowego
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. łow. strzelić z lekkiej strzelby
Wiktionary
sól lub ester kwasu pektynowego; pektynian
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. sól lub ester kwasu pektynowego
Wiktionary
minerał z grupy krzemianów
SJP.pl
Pektolit (Yuksporyt) – minerał z gromady krzemianów. Należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od gr. "pektos" = złożony i "lithos" = kamień, skała.
Wikipedia
ozdobny zegareczek na łańcuszku, noszony w kieszonce na piersi
SJP.pl
→ pektorał
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pektorałem, używany do noszenia pektorału
Wiktionary
(1.1) Kardynałowie i biskupi noszą na sznurach pektoralnych krzyże z relikwiami.
Wiktionary
rzecz. pektorał mrz.
Wiktionary
1. ozdobny krzyż ze szlachetnego metalu, zawierający relikwie;
2. ozdobny napierśnik noszony przez faraonów jako oznaka władzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. krzyż z relikwią noszony przez katolickich duchownych na piersi;
(1.2) hist. napierśnik noszony w starożytności jako oznaka władzy
(1.3) daw. zegarek noszony na piersi w XVII wieku
Wiktionary
Pektorał, napierśnik (z łac. "pectus" – pierś) – rodzaj biżuterii świeckiej lub religijnej noszonej na piersi, zapinanej od tyłu. Obecnie nazwa często używana dla ozdobnego krzyża noszonego na piersi przez wyższe duchowieństwo (biskupi, arcybiskupi, kardynałowie, papież) – zobacz pektorał (chrześcijaństwo).
Wikipedia
(1.1) Papież otrzymał srebrny pektorał z okazji rocznicy święceń.
(1.2) W starożytnym Izraelu pektorały nosili królowie i arcykapłani.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. pektoralik mrz.
przym. pektoralny
Wiktionary
(1.2) napierśnik
Wiktionary
jeden z grupy polisacharydów, występujący w tkankach roślinnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) (tylko w liczbie mnogiej) biochem. mieszanina cukrów pochodzenia roślinnego, mająca właściwości żelujące;
(1.2) spoż. dodatek do żywności, żelujący, zagęszczający i stablizujący, powstały na bazie pektyn (1.1), dostępny też w postaci produktu handlowego do użytku domowego
Wiktionary
rzecz. pektynaza
przym. pektynowy
Wiktionary
sól lub ester kwasu pektynowego; pektan
SJP.pl
rodzaj dinozaura z rodziny troodonów
SJP.pl
przymiotnik od: pektyna; wchodzący w skład pektyny (jednego z grupy polisacharydów, występującego w tkankach roślinnych), zawierający pektynę (np. związek pektynowy, klej pektynowy)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawierający pektynę
Wiktionary
rzecz. pektyna ż.
Wiktionary
związany z pieniędzmi, pieniężny
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = inform. punkt elektryczno-logiczny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pêle-mêle;
1. coś bezładnie pomieszanego; mieszanina;
2. rozmowa na wszystkie tematy, o niczym
SJP.pl
jedwabna tkanina
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie łódzkim, w gminie Wodzierady;
(1.3) astr. planetoida z głównego pasa asteroid o numerze 1190;
Wiktionary
Pelagia – żeńskie imię pochodzenia greckiego, pochodzące od przymiotnika "pelagios", oznaczającego „morski”. Męskim odpowiednikiem tego imienia jest Pelagiusz.
Pelagia imieniny obchodzi: 23 marca, 4 maja, 9 czerwca, 26 czerwca, 11 lipca, 8 października i 21 października.
Wikipedia
(1.1) Śliczne córki nauczyciela śpiewały do wtóru ojcowskim skrzypkom. Starszej, Pelagii, przelotnej sympatii (bo czołową adresatką „tęsknot” gimnazjalistów była panna Olimpia Drwęska, o iście olimpijskiej urodzie), wpisał 19-letni Janek w imionnik dwa wiersze „Bądź silną i mężną”, „Bądź Polką”.
Wiktionary
IPA: pɛˈlaɟja, AS: pelaǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. pelagianizm m., pelagianin m., semipelagianizm m., pelagial m.
:: zdrobn. Pela ż.
:: fm. Pelagiusz m.
przym. Pelagiowy, pelagianistyczny, pelagiczny
Wiktionary
toń wodna oceanów, mórz i dużych jezior, obfitująca w tlen na skutek intensywnego falowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekol. hydrol. sfera otwartej wody, dzieląca się na część fotyczną (naświetloną) oraz afotyczną (bez światła)
Wiktionary
Pelagial, wody pelagialne, strefa pelagialna, toń wodna (od gr. "πέλαγος", "pélagos" – morze) – wody otwarte oceanów, mórz i wielkich jezior oddzielone od brzegów strefami litoralu i sublitoralu. Możemy wyobrażać sobie strefę pelagiczną jako cylinder lub kolumnę wody między powierzchnią wody morza a dnem.
Wikipedia
przym. pelagialny, pelagiczny
rzecz. Pelagiusz mos., Pelagia ż.
Wiktionary
zwolennik pelagianizmu (katolickiego zespołu poglądów religijnych głoszonych przez Pelagiusza, nieuznającego przeniesienia grzechu pierworodnego na wszystkich ludzi oraz mówiącego o zbawieniu będącym niezależnym od łaski bożej)
SJP.pl
katolicki zespół poglądów religijnych głoszonych przez Pelagiusza, nieuznający przeniesienia grzechu pierworodnego na wszystkich ludzi oraz mówiący o zbawieniu będącym niezależnym od łaski bożej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) hist. rel. nurt teologii duchowości, którego pierwszym propagatorem był Pelagiusz;
Wiktionary
Pelagianizm – we wczesnym chrześcijaństwie od początku V w. pogląd teologiczny, którego pierwszym propagatorem był Pelagiusz (IV i V w.). Rozwijał się głównie w Italii i Północnej Afryce. W wyniku kontrowersji wewnątrzkościelnej, uznany przez synody katolickie i papieży, a następnie Sobór efeski (431) za niezgodny z doktryną chrześcijańską, czyli herezję.
Wikipedia
rzecz. Pelagiusz m., Pelagia ż.
Wiktionary
utworzony pod wpływem działania morza, morski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) oceanogr. związany z pelagialem
Wiktionary
rzecz. niepelagiczność ż., Pelagia ż., pelagial mrz., pelagiczność ż., Pelagiusz mos.
przym. niepelagiczny
przysł. niepelagicznie, pelagicznie
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Imię Pelagiusz nosiło dwóch papieży w VI wieku.
Wiktionary
IPA: pɛˈlaɟuʃ, AS: pelaǵuš
Wiktionary
rzecz. pelagianizm m., pelagianin m., semipelagianizm m., pelagial m.
:: fż. Pelagia ż.
przym. Pelagiuszowy, pelagianistyczny, pelagiczny
Wiktionary
zdrobnienie od: Pelagiusz (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pelagiuszka lub z nim związany
SJP.pl
Pelagiusz z żoną; Pelagiuszowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pelagiusza lub z nim związany
SJP.pl
choroba przewlekła wynikająca z braku witaminy PP, która objawia się zaburzeniami nerwowymi i psychicznymi; rumień lombardzki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba spowodowana brakiem witaminy PP;
Wiktionary
Pe
Wikipedia
(1.1) rumień lombardzki
Wiktionary
osoba cierpiąca na pelagrę (rumień lombardzki)
SJP.pl
drapieżna ryba z rodziny makrelowatych; bonito; sarda
SJP.pl
Pelamida ("Sarda sarda") – gatunek ryby z rodziny makrelowatych (Scombridae), czasami błędnie nazywany bonito.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
roślina ozdobna z rodziny bodziszkowatych; muszkatel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Pelargonium|ref=tak., popularna roślina doniczkowa
Wiktionary
Pe
Wikipedia
(1.1) Na parapecie stoi doniczka z pelargonią.
Wiktionary
IPA: ˌpɛlarˈɡɔ̃ɲja, AS: pelargõńi ̯a
Wiktionary
przym. pelargoniowy
Wiktionary
rodzaj antocyjanu, barwnik naturalny wykorzystywany w przemyśle spożywczym do nadawania produktom pomarańczowego zabarwienia
SJP.pl
Pelargonidyna – organiczny związek chemiczny z grupy antocyjanidynów, Występuje naturalnie jako barwnik roślinny, między innymi w pelargoniach, malinach, truskawkach, owocach śliw, żurawiny czy płatkach róż. Duże jej ilości zawiera czerwona fasola. Jak wszystkie antocyjanidyny jest antyutleniaczem. Pelargonidyna stosowana jest jako barwnik spożywczy o oznaczeniu E163d. Alkoholowy roztwór pelargonidyny jest wskaźnikiem pH.
Wikipedia
związek pochodzenia roślinnego zwiększający siłę i zmniejszający częstość skurczów serca uważany za pochodną cyjaniny
SJP.pl
przymiotnik od: pelargonia; charakterystyczny dla pelargonii (np. kwiaty pelargoniowe), związany z pelargoniami (np. drzewko pelargoniowe, odrost pelargoniowy)
SJP.pl
zdrobnienie od: Pelagia (imię żeńskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pelasi lub z nią związany
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pelazgami, dotyczący Pelazgów
Wiktionary
rzecz. Pelazgowie lm m.
Wiktionary
Pelazgowie (gr. Πελασγοί "Pelasgoí", w lp. Πελασγός, "Pelasgos") – lud zamieszkujący Tesalię przed przybyciem na Peloponez Greków w II tysiącleciu p.n.e.; z czasem w historiografii greckiej pojawiła się tendencja do określania tym mianem również innych autochtonicznych mieszkańców Peloponezu i sąsiednich wysp, jak Karyjczycy i Lelegowie.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kraw. futro
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
jedwabna tkanina
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dziecięcy zeszyt z listą pytań, rodzaj gry towarzyskiej
(1.2) rodzaj gry w piłkę
(1.3) zob. pêle-mêle.
Wiktionary
(1.1) Każda pensjonarka oprócz sztambucha (dziś pamiętnik) miała także głęboko ukryty zeszyt pele-mele, czyli księgę różnych pytań.
(1.3) (…) już sama hałda wskazywała na owo podziemne pele-mele, że we wszystkich tego rodzaju szybach przebija się w pewnej głębokości tak zwany przez górników „gruz”.
Wiktionary
IPA: ˈpɛl ˈmɛl, AS: pel mel
Wiktionary
rzecz. pêle-mêle n.
przysł. pêle-mêle
Wiktionary
(1.3) mieszanina, groch z kapustą
Wiktionary
maszyna do produkcji pelletu z biomasy lub innych materiałów
SJP.pl
Peleciarka – maszyna służąca do przetwarzania biomasy (trocin, zrębków, słomy, łusek nasion) w granulki pelletu. Umożliwia powtórne wykorzystanie odpadów pochodzenia naturalnego w procesie produkcji biopaliwa.
Peleciarek używa się głównie w przemyśle rolnym i tartacznym.
Wikipedia
duża ryba planktonożerna; peluga
SJP.pl
określenie miejsca ulokowania danego obiektu względem północy, przez pomiary odpowiednich kątów; namiar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. kąt między pewnym stałym kierunkiem i kierunkiem, w którym obserwowany jest namierzany obiekt
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kiedyż pan nareszcie będzie łaskaw podać mi ten peleng na ostatnią latarnię, czy pan tam zaspał, do licha?!
Wiktionary
rzecz. pelengacja ż., pelengator m., pelengowanie n.
czas. pelengować ndk.
przym. pelengacyjny, pelengowy
Wiktionary
(1.1) namiar
Wiktionary
proces wyznaczania namiarów jakiegoś obiektu w przestrzeni względem północy, przez mierzenie odpowiednich kątów
SJP.pl
związany z pelengacją (procesem wyznaczania namiarów jakiegoś obiektu w przestrzeni względem północy, przez mierzenie odpowiednich kątów), odnoszący się do takiego procesu (np. pomiar pelengacyjny)
SJP.pl
przyrząd nawigacyjny do brania namiarów; namiernik
SJP.pl
określać miejsce ulokowania danego obiektu względem północy, przez pomiary odpowiednich kątów
SJP.pl
przymiotnik od: peleng; związany z pelengiem (określaniem miejsca ulokowania danego obiektu względem północy, przez pomiary odpowiednich kątów), dotyczący pelengu (np. mostek pelengowy)
SJP.pl
1. rodzaj okrycia przeciwdeszczowego bez rękawów;
2. niewielki fragment ozdobnej tkaniny zawieszanej przy kołnierzu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wierzchnie okrycie bez rękawów, zarzucone na ramiona, niekiedy krótsze, tylko do łokci;
(1.2) część ubioru np. płaszcza, sukni, opadająca swobodnie z plecyeców
Wiktionary
Peleryna (fr. "pèlerine", od "pèlerin" - pielgrzym) – wierzchnie okrycie bez rękawów, zarzucone na ramiona i spięte na piersiach albo na ramieniu, noszone od czasów antycznych przez obie płcie. W Polsce nazwa stosowana od XVII wieku.
Wikipedia
(1.1) W sztuczce magik zakrył chłopca peleryną.
(1.2) Do korytarza wparowała druga grupa szturmowców, eskortująca wysoką, ciemną postać w powłóczystej pelerynie i lśniącym czarnym hełmie.
Wiktionary
IPA: ˌpɛlɛˈrɨ̃na, AS: pelerỹna
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. pelerynka ż.
przym. peleryniasty, pelerynowy
Wiktionary
noszący pelerynę
SJP.pl
niewielka peleryna, najczęściej dla dzieci lub niektórych zwierząt domowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: peleryna
(1.2) krótka narzutka okrywająca górną część plecyeców, ramiona i piersi
(1.3) kośc. szata liturgiczna ministrantów w kształcie pelerynki (1.2);
Wiktionary
Pelerynka, inaczej kołnierz – jest szatą liturgiczną (w formie kołnierza zapinanego pod szyją) nakładaną przez ministranta na komżę, którą nosi podczas mszy świętej. Ministrant otrzymuje pelerynkę dopiero po wstępnym okresie przygotowania do służby w kościele i pogłębieniu swojej wiedzy podczas zbiórek ministrantów, a także po praktyce służby przy ołtarzu.
Wikipedia
(1.1) Kupiłam Michasiowi śliczną pelerynkę.
(1.2) Do tej sukni musisz mieć pelerynkę, inaczej zmarzniesz.
(1.3) W tę niedzielę ministranci nosili pelerynki koloru zielonego.
Wiktionary
IPA: ˌpɛlɛˈrɨ̃nka, AS: pelerỹnka
Wiktionary
rzecz. peleryna
Wiktionary
(1.2) narzutka, zarzutka
(1.3) kołnierzyk
Wiktionary
rodzaj biopaliwa wytwarzanego przy pomocy granulowania; pellet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) granulat opałowy ze sprasowanych pod wysokim ciśnieniem trocin, wiór, zrębków i innych odpadów drzewnych;
Wiktionary
(1.1) Odkąd palimy peletem, wyrzucamy znacznie mniej popiołu.
Wiktionary
zwarta grupa zawodników w wyścigu kolarskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. najliczniejsza zwarta grupa kolarzy jadących w wyścigu;
Wiktionary
Pe
Wikipedia
(1.1) Przez cały wyścig kolarze jechali w peletonie.
Wiktionary
IPA: pɛˈlɛtɔ̃n, AS: peletõn
Wiktionary
rzecz. peletonik mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od peleton
Wiktionary
rzecz. peleton m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zob. pelet.
Wiktionary
IPA: pɛˈlɛtɨ, AS: pelety
Wiktionary
postać z mitologii greckiej
SJP.pl
Peleus (gr. Πηλεύς " Pēleús", łac. "Peleus") – w mitologii greckiej król Ftyi w Tesalii, argonauta, ojciec Achillesa.
Uchodził za syna Ajakosa i Endeis. Peleus razem z bratem Telamonem zabił pod wpływem gniewu (w trakcie gry w kości) swojego przyrodniego brata Fokosa syna Pasmanthei, wskutek czego zmuszony był do ucieczki z Eginy. We Ftyi Peleus został oczyszczony ze zbrodni przez Eurytiona i poślubił Antygonę, córkę Eurytiona, którego przypadkowo zabił podczas polowania na dzika kalidońskiego.
Wikipedia
1. rybożerny ptak wodny o charakterystycznym mocnym dziobie ze skórzanym workiem;
2. potocznie: obwisła skóra na ramionach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak z rzędu pełnopłetwych;
(1.2) pot. wieczne pióro marki Pelikan
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) przest. stomat. narzędzie, w kształcie zagiętych kleszczy służące do usuwania dolnych zębów przedtrzonowych i trzonowych
rzeczownik, liczba mnoga
(3.1) pelikany pot. obwisła skóry w okolicy ramion
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pelikany rzędem obsiadły nabrzeże.
(2.1) Wśród narzędzi pewnego warszawskiego cyrulika, znajdowały się trzy pelikany.
(2.1) Na gwiazdkę podarowałem ojcu pelikana i eleganckie spinki do koszul.
Wiktionary
IPA: pɛˈlʲikãn, AS: pelʹikãn
Wiktionary
rzecz. pelikanowate nmos., pelikaniątko n., pelikanica ż.
:: zdrobn. pelikanik m.
przym. pelikanowaty, pelikani, pelikanowy
Wiktionary
samica pelikana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. samica pelikana
Wiktionary
(1.1) Zobaczyliśmy pelikanicę siedzącą na jajach.
Wiktionary
rzecz. pelikan m., pelikanowate nmos., pelikaniątko n.
:: zdrobn. pelikanik m.
przym. pelikanowaty, pelikani, pelikanowy
Wiktionary
niewielki pelikan
SJP.pl
młode pelikana
SJP.pl
rodzina ptaków; pelikany
SJP.pl
→ pelikan; pelikani
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Pelecaniformes|Sharpe|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;
forma przymiotnika.
(2.1) M., B. i W. n. lp.; M., B. i W. lm nm. od: pelikanowy
Wiktionary
Pelikanowe, pełnopłetwe, wiosłonogie (Pelecaniformes) – rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych (Neognathae).
Wikipedia
(1.1) Wszystkie pelikanowe odżywiają się rybami.
Wiktionary
rzecz. pelikan mzw., pelikany lm nm., pelikanowce lm nm.
przym. pelikanowy
Wiktionary
(1.1) pełnopłetwe, wiosłonogie
Wiktionary
→ pelikan; pelikani
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do pelikana
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z pelikanem, dotyczący pelikana
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla pelikana, mający cechy pelikana
Wiktionary
rzecz. pelikany nmos., pelikan mzw., pelikanica ż., pelikanowe lm nm.
Wiktionary
1. rodzina ptaków; pelikanowate;
2. potocznie: obwisająca skóra ramion; motylki, skrzydełka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Pelecanidae|ref=tak., monotypowa rodzina ptaków z rzędu pelikanowych;
forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.
(2.1) M., B. i W. lm. od: pelikan
Wiktionary
Pelikany, pelikanowate (Pelecanidae) – monotypowa rodzina ptaków z rzędu pelikanowych (Pelecaniformes).
Wikipedia
(1.1) Pelikany mają połączone błoną pławną palce.
Wiktionary
rzecz. pelikan mzw., pelikanowate lm nm., pelikanowe lm nm., pelikanowce lm nm.
przym. pelikanowy
Wiktionary
(1.1) pelikanowate
Wiktionary
gad ssakokształtny żyjący w okresie permu
SJP.pl
damski, zimowy płaszcz na futrze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odzież. zimowy płaszcz podbity futrem, w szczególności wojskowy
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. peliska ż.
przym. pelisowy
Wiktionary
drobnoziarnista skała osadowa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
prasa granulująca zasilana silnikiem elektrycznym; peleciarka
SJP.pl
[czytaj: pelet] rodzaj biopaliwa wytwarzanego przy pomocy granulowania; pelet
SJP.pl
rzeczownik zbiorowy, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gruby, walcowaty granulat wykonany ze sprasowanego, sypkiego materiału, głównie opałowego;
Wiktionary
Pe
Wikipedia
rzecz. pelleciarka ż., pelletyzowanie n.
czas. pelletyzować ndk.
przym. pelletowy
Wiktionary
plazmatyczna osłonka ciała pierwotniaków
SJP.pl
Pellikula, pelikula – elastyczna powłoka pokrywająca ciało pierwotniaków. Tworzą ją błona komórkowa oraz przylegająca do niej epiplazma (najbardziej zewnętrzna część cytoplazmy) z zanurzonymi w niej włóknami białkowymi oraz obłonionymi pęcherzykami. Pellikula nadaje kształt komórce oraz izoluje ją od środowiska zewnętrznego, a także pośredniczy w wymianie substancji pomiędzy organizmem a środowiskiem.
Wikipedia
badanie linii papilarnych stóp w celach identyfikacyjnych; podoskopia
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Pelnik (niem. "Pulfnick") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Łukta, miejscowość położona jest w obrębie krainy historycznej Prus Górnych. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
borowina i muł, zawierające znaczną ilość składników mineralnych; mają zastosowanie lecznicze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) naturalny twór geologiczny stosowany jako tworzywo lecznicze; powstaje przy udziale wody i mikroorganizmów
Wiktionary
Pe
Wikipedia
IPA: pɛˈlɔjit, AS: peloi ̯it
Wiktionary
przym. peloidowy
Wiktionary
metoda leczenia uzdrowiskowego wykorzystująca działanie borowiny
SJP.pl
rodzaj żółwi z rodziny pelomeduzowatych
SJP.pl
rodzina żółwi z podrzędu żółwi bokoszyjnych
SJP.pl
Pelomeduzowate (Pelomedusidae) – rodzina żółwi z podrzędu żółwi bokoszyjnych (Pleurodira). Ich środowiskiem życia są rzeki oraz wody stojące. Podczas okresu suszy zapadają w sen letni.
Wikipedia
o cechach pelomeduzowatych (rodzina żółwi)
SJP.pl
rodzaj plezjozaura z rodziny pliozaurów
SJP.pl
Peloneustes (z gr. "pływak w mule") – rodzaj drapieżnego pliozaura, żyjącego pod koniec jury. Pierwszego odkrycia dokonano w 1889. Szczątki odkryto na terenie Anglii oraz Rosji, co wskazuje na fakt, że zwierzę to występowało szeroko w morzach oblewających obszary Europy.
Wikipedia
przymiotnik od: Peloponez (półwysep w Grecji)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Peloponezu, związany z Peloponezem, pochodzący z Peloponezu
Wiktionary
(1.1) Ostateczny więc los wojny peloponeskiej rozstrzygnął zarazem losy demokratycznego państwa ateńskiego, przynosząc zarazem ruinę gospodarczą Atenom.
Wiktionary
rzecz. Peloponez mrz.
Wiktionary
1. półwysep w Grecji;
2. kraina historyczna w południowej Grecji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. półwysep w Grecji między Morzem Jońskim a Morzem Egejskim;
(1.2) hist. kraina historyczno-geograficzna na Peloponezie (1.1)
(1.3) adm. region administracyjny Grecji zajmujący południową i wschodnią część Peloponezu (1.1);
Wiktionary
Pe
Wikipedia
(1.1) Uważam, że Peloponez jest najciekawszym greckim półwyspem.
(1.2) W skład Peloponezu wchodzą mniejsze krainy: Achaja, Arkadia, Argolida, Elida, Mesenia i Lakonia.
(1.3) Stolicą Peloponezu jest Tripoli.
Wiktionary
IPA: ˌpɛlɔˈpɔ̃nɛs, AS: pelopõnes
Wiktionary
rzecz. Pelops m., Pelopida m.
przym. peloponeski, Pelopsowy
Wiktionary
(1.1) Półwysep Peloponeski
(1.2) hist. Morea
(1.3) Region Peloponez
Wiktionary
postać z mitologii greckiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mit. postać z mitologii greckiej, syn Tantala złożony przez niego w ofierze bogom;
(1.2) mit. postać z mitologii greckiej, syn Agamemnona
(1.3) hist. król Sparty z dynastii Eurypontydów panujący w III w. p.n.e.
(1.4) sport. nazwa klubu sportowego z Patry
Wiktionary
Pelops – w mitologii greckiej syn Tantala, założyciel dynastii Pelopidów. Jako dziecko zabity przez ojca i podany na uczcie bogów, zjedzony jedynie przez Demeter; wskrzeszony przez Hermesa na polecenie Zeusa. Mąż Hippodamei, zabójca Ojnomaosa.
Wikipedia
IPA: ˈpɛlɔps, AS: pelops
Wiktionary
rzecz. Peloponez m., Pelopida m.
przym. Pelopsowy
Wiktionary
minerał, węglan wapnia zawierający domieszki minerałów ilastych i kalcytu; syderyt ilasty
SJP.pl
1. stara gra polegająca na odbijaniu od muru małej piłki za pomocą wiklinowej rakiety o wydłużonym kształcie, uprawiana do dziś, pochodząca od plemion prekolumbijskiej Mezoameryki i Ameryki Południowej;
2. dawniej poduszeczka do igieł i szpilek często perfumowana
SJP.pl
1. stara gra polegająca na odbijaniu od muru małej piłki za pomocą wiklinowej rakiety o wydłużonym kształcie, uprawiana do dziś, pochodząca od plemion prekolumbijskiej Mezoameryki i Ameryki Południowej;
2. dawniej poduszeczka do igieł i szpilek często perfumowana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. rodzaj tenisa popularnego wśród Basków, rozgrywanego na boisku ze ścianą, o którą odbijana jest piłka;
Wiktionary
Zobacz też: Tlachtli.
Pelota (bask. Pilota, lub Jai-alai) – gra znana w kraju Basków w Hiszpanii. Jest to rodzaj tenisa rozgrywanego na boisku otoczonym ścianami, o które odbijana jest piłka.
W całym regionie niemal każde miasto i każda wioska, nawet najmniejsza, posiadają "frontón", czyli boisko, przypominające kort do squasha, na którym zawodnicy rzucają piłką, która jest odbijana o ściany z prędkością nawet do 300 km/h z pomocą specjalnych rakiet z wikliny.
Wikipedia
IPA: pɛˈlɔta, AS: pelota
Wiktionary
maszyna do zgniatania płatków mydlanych w jednolity blok; zgniatarka
SJP.pl
1. działo przeciwlotnicze;
2. wkładka do butów
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północnej Polsce, w województwie pomorskim;
Wiktionary
Pe
Wikipedia
(1.1) Cystersi rządzili w Pelplinie blisko 550 lat.
Wiktionary
rzecz. pelplinianin m., pelplinianka ż.
przym. pelpliński
Wiktionary
mieszkaniec Pelplina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pelplina
Wiktionary
(1.1) A może pelplinianie coś na ten temat wiedzą?
Wiktionary
rzecz. Pelplin mrz.
:: fż. pelplinianka ż.
przym. pelpliński
Wiktionary
mieszkanka Pelplina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pelplina
Wiktionary
(1.1) Pelplinianki uplasowały się na 30 pozycji.
Wiktionary
rzecz. Pelplin m.
:: fm. pelplinianin mos.
przym. pelpliński
Wiktionary
przymiotnik od: Pelplin
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Pelplina, związany z Pelplinem
Wiktionary
(1.1) W jej wyniku diecezja chełmińska została przemianowana na diecezję pelplińską i zreorganizowana co do struktury.
Wiktionary
rzecz. Pelplin m., pelplinianin m., pelplinianka ż.
Wiktionary
mała drewniana tarcza, łukowato wygięta, używana w starożytnej Grecji i Macedonii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. staroż. drewniana, obciągnięta skórą tarcza o nerkowatym kształcie, używana zwłaszcza przez lekkozbrojnych żołnierzy greckich i macedońskich
Wiktionary
rzecz. peltasta mos.
Wiktionary
(1.1) tarcza Amazonek
Wiktionary
w starożytności: lekkozbrojny żołnierz w wojskach Grecji i Macedonii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. staroż. lekkozbrojny żołnierz wojsk greckich i hellenistycznych wyposażony w tarczę – peltę oraz oszczepy;
Wiktionary
Pe
Wikipedia
rzecz. pelta ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Pelton – wieś i civil parish w Anglii, w hrabstwie Durham. Leży 11 km na północ od miasta Durham i 386 km na północ od Londynu. W 2011 roku civil parish liczyła 6100 mieszkańców.
Wikipedia
rodzaj dinozaura pancernego z rodziny nodozaurów; zauropelta
SJP.pl
duża ryba planktonożerna; peled
SJP.pl
Peluga, peled, syrok ("Coregonus peled") – gatunek słodkowodnej, planktonożernej ryby łososiowatej z podrodziny siejowatych (Coregoninae).
Wikipedia
cienka warstwa satynowanego papieru stosowanego w klaserach i jako przekładka ochronna stron z ilustracjami w książkach
SJP.pl
Pelur (z fr.: "płaszcz, okrycie") – odmiana cienkiego papieru o gramaturze 30-40 g/m2.
Pelur cechuje duża przezroczystość, zwłaszcza pelur bezdrzewny i biały (pelur może występować w odmianie barwionej). Papier ten przeznaczony jest do mocnych i trwałych kopii wykonywanych na maszynie do pisania, do ochrony ilustracji i przekładek w książkach oraz w albumach i klaserach jako płaszcz ochronny do zawartych w nim zbiorów.
Wikipedia
przymiotnik od: pelur; będący pelurem (cienką warstwą satynowanego papieru), zrobiony z peluru (np. zakładka pelurowa)
SJP.pl
jednoroczna roślina z rodziny bobowatych (motylkowatych), o czerwonofioletowych kwiatach i pierzastych liściach, uprawiana na paszę i zielony nawóz; groch polny, groch błękitnopurpurowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Pisum sativum|subsp=arvense|ref=nie., jednoroczna roślina uprawna z rodziny bobowatych, odmiana grochu;
(1.2) roln. spoż. strąki lub nasiona peluszki (1.1)
Wiktionary
(1.1) Innym niebezpiecznym szkodnikiem, również często żerującym na peluszce, jest mszyca grochowa.
(1.2) Kupowana karma dla ptaków może zawierać: peluszkę, słonecznik, pszenicę, itp.
Wiktionary
(1.1) groch zwyczajny polny, groch błękitnopurpurowy
Wiktionary
rodzaj zabiegu umożliwiającego oglądanie narządów znajdujących się w obrębie miednicy
SJP.pl
przedstawiciel rzędu synapsydów (gadów ssakokształtnych)
SJP.pl
przedstawiciel rzędu synapsydów (gadów ssakokształtnych)
SJP.pl
Pe
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ciągle
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. łatwo, płazem
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pałętać
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. choroba powodująca powstawanie mocno napiętych pęcherzy podnaskórkowych, często na podłożu rumieniowym;
Wiktionary
Pemfigoid pęcherzowy (łac. "pemphigoid, pemphigoid bullosus, BP") – autoimmunizacyjna choroba pęcherzowa skóry. Dermatoza pęcherzowa, występująca częściej w wieku starszym (rzadko u dzieci), cechująca się dużymi, dobrze napiętymi pęcherzami, usadowionymi w obrębie wykwitów rumieniowo- obrzękowych i w skórze pozornie niezmienionej.
Wikipedia
(1.1) Dość często obserwuje się współistnienie pemfigoidu z innymi chorobami, między innymi z łuszczycą.
Wiktionary
prosta mięsna potrawa z ucieranymi orzechami przygotowywana przez koczowniczych myśliwych z Ameryki Północnej; pemmikan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. suszone mięso z łojem i dzikimi owocami przygotowywane jako wysokokaloryczny zapas żywnościowy przez rdzennych mieszkańców Ameryki Północnej zwykle w formie sporych bloczków;
Wiktionary
Pe
Wikipedia
przym. pemikanowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pemikanem, dotyczący pemikanu
Wiktionary
rzecz. pemikan m.
Wiktionary
prosta mięsna potrawa z ucieranymi orzechami przygotowywana przez koczowniczych myśliwych z Ameryki Północnej; pemikan
SJP.pl
przyrząd, najczęściej w postaci strzykawki, służący do dawkowania i wstrzykiwania insuliny; penfil, wstrzykiwacz piórowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: pen klab] międzynarodowe stowarzyszenie pisarzy; Pen-Club, Pen Club, Penklub
SJP.pl
częściowa zgodność, prawidłowość
SJP.pl
osoba specjalizująca się w zakresie prawa karnego i odpowiedzialna za ich odpowiednią interpretację
SJP.pl
kobieta specjalizująca się w zakresie prawa karnego i odpowiedzialna za ich odpowiednią interpretację
SJP.pl
1. powiększenie zakresu czynów uznawanych za karalne;
2. uznanie czynu za przestępstwo lub wykroczenie
SJP.pl
Penalizacja (od poena - kara) – uznanie przez ustawodawcę określonego czynu za czyn zabroniony (przestępstwo), wykroczenie lub delikt dyscyplinarny. Dla prawa karnego penalizacja czynu jest podstawą odpowiedzialności karnej i zasądzenia przez sąd kary (nullum crimen sine lege, nulla poena sine lege). Przeciwieństwem penalizacji jest depenalizacja.
Wikipedia
czynić karalnym, wpisywać do systemu kar przewidzianych w kodeksie karnym
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. spenalizować)
(1.1) praw. uznawać pewne działanie za przestępstwo i wyznaczać kary dla tych, którzy popełniliby je
Wiktionary
(1.1) Ustawa zaostrzała kary dla przemytników imigrantów, a nawet penalizowała udzielanie im pomocy już w głębi USA.
Wiktionary
rzecz. penalizacja ż., penalizowanie n.
czas. spenalizować dk.
Wiktionary
(1.1) kryminalizować
Wiktionary
niezgodny z tym prawem karnym (np. czyn penalny) lub określający kary (np. kodeks penalny)
SJP.pl
drzewo z rodziny palm uprawiane w Malezji, której owoce są źródłem arekoliny (silnie trującego alkaloidu); pinang, żuwipalma, palma betelowa, areka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w mitologii rzymskiej: bóstwa opiekujące się rodziną i ogniskiem domowym
SJP.pl
Penaty (łac. "Dii Penates") – w mitologii rzymskiej bóstwa opiekuńcze pochodzenia etruskiego, strzegące ogniska domowego i spiżarni. Czczone razem z larami, przedstawiano je w postaci małych figurek z drewna, gliny, wosku, srebra lub kości słoniowej. Poświęcony był im jeden dzień każdego miesiąca, kiedy to posążki przystrajano kwiatami. W ofierze penatom składano wino, kadzidła, owoce, niekiedy także ofiary z młodych owiec i kóz.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gruby, tłusty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: pądą] odpowiednik, pojęcie uzupełniające
SJP.pl
Pendant (XVIII w. fr. "pendant" – zawieszony, łac. "pendere" – zawiesić) – dzieło sztuki tworzące harmonijną parę z innym dziełem, uzupełniającą się nawzajem pod względem kompozycji i stylu.
Przykładami pendantów w malarstwie są m.in.:
Wikipedia
pas zakładany przez ramię, służący do noszenia broni białej; feldcech, felcech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. pas do mocowania szabli
Wiktionary
Pendent (od fr. "pendant" – wiszący) – pas noszony przez ramię (skośnie w poprzek tułowia), służący do przenoszenia bocznej broni białej.
Wikipedia
(1.1) Król jegomość stawił w zakład sześć berberyjskich koni; on zaś, ile wiem, sześć francuskich szpad i puginałów, z należącymi do nich przyborami, jak to: pendentami, pasami i tak dalej.
Wiktionary
IPA: ˈpɛ̃ndɛ̃nt, AS: pẽndẽnt
Wiktionary
część sklepienia w kształcie trójkąta sferycznego; żagielek; wrożnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. narożny element sklepienia o kształcie trójkąta sferycznego
Wiktionary
Pendentyw, żagielek – element narożny w postaci sklepienia o kształcie trójkąta sferycznego.
Umożliwia przejście z planu kwadratu do koła, na którym opiera się kopuła. Pendentyw stosowany był w architekturze bizantyjskiej, rozpowszechnił się na Rusi. Był stosowany w renesansie, początkowo we Włoszech, później w całej Europie.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
marka pociągów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kolej. pociąg z rodziny szybkich włoskich zespołów trakcyjnych;
Wiktionary
Pendolino (z wł. „wahadełko”) – rodzina włoskich elektrycznych zespołów trakcyjnych dużych prędkości o prędkościach maksymalnych od 200 do 250 km/h, w większości przypadków posiadających wychylne nadwozie. Początkowo produkowane przez Fiat Ferroviaria, a później przez Alstom, który przejął Fiat Ferroviaria.
Wikipedia
IPA: ˌpɛ̃ndɔˈlʲĩnɔ, AS: pẽndolʹĩno
Wiktionary
rzecz. pendolinizacja ż.
Wiktionary
tytuł noszony przez przywódców i ważniejszych urzędników walijskich oraz brytyjskich
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: pendrive
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) alternatywna forma zapisu słowa pendrive
Wiktionary
(1.1) Wit pożyczył ode mnie pendrajw z przeźroczystą obudową.
Wiktionary
potocznie: pendrive; paluch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. inform. pendrive
Wiktionary
(1.1) pendrive, paluch
Wiktionary
[czytaj: pendrajw] przenośne urządzenie do przechowywania danych; pen drive
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. niewielkie urządzenie przenośne podłączane do komputera poprzez port USB, zawierające pamięć trwałą;
Wiktionary
(1.1) Zapomniałam pendrive'a z moim projektem.
Wiktionary
(1.1) pamięć USB, pendrajw; pot. pendrak
Wiktionary
dawniej: wahadło zegara; perpendykuł
SJP.pl
1. kraina w Azji;
2. stan w Indiach;
3. prowincja w Pakistanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. kraina historyczna w południowej Azji;
(1.2) geogr. stan w północno-zachodnich Indiach;
(1.3) geogr. prowincja w Pakistanie;
Wiktionary
Pe
Wikipedia
(1.2) Dzięki porównaniu sekwencji genetycznych Romów europejskich z obszerną bazą danych sekwencji Hindusów, naukowcy wskazali Pendżab (…) jako domniemaną ojczyznę europejskich Romów (…)
Wiktionary
rzecz. Pendżabczyk mos., pendżabski mrz., Pendżabka ż.
przym. pendżabski
Wiktionary
(1.1) Pandźab, Pięciorzecze
Wiktionary
mieszkaniec Pendżabu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek pochodzenia indoeuropejskiego, mieszkaniec Pakistanu i terenów indyjskiego stanu Pendżab
Wiktionary
(1.1) Dwie największe grupy etniczne Pakistanu to Pendżabczycy i Pasztuni.
Wiktionary
IPA: pɛ̃n͇ˈd͡ʒapt͡ʃɨk, AS: pẽṇǯapčyk
Wiktionary
rzecz. pendżabski mrz., Pendżab mrz.
:: fż. Pendżabka ż.
przym. pendżabski
Wiktionary
mieszkanka Pendżabu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. kobieta pochodzenia indoeuropejskiego, mieszkanka Pakistanu i terenów indyjskiego stanu Pendżab
Wiktionary
rzecz. Pendżab mrz., pendżabski mrz.
:: fm. Pendżabczyk mos.
przym. pendżabski
Wiktionary
odnoszący się do języka pańdżabi (jednego z języków indyjskich) lub Pendżabu (Pańdźabu, stanu indyjskiego lub pakistańskiej prowincji)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Pendżabem, wywodzący się z Pendżabu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. indoaryjski język używany przez 28 milionów osób zamieszkujących historyczną krainę Pendżab na pograniczu indyjsko-pakistańskim
Wiktionary
IPA: pɛ̃n͇ˈd͡ʒapsʲci, AS: pẽṇǯapsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Pendżabczyk mos., Pendżab mrz., Pendżabka ż.
Wiktionary
(2.1) wchodniopendżabski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem pendżabskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem pendżabskim
(1.3) spisany, stworzony w języku pendżabskim
Wiktionary
IPA: pɛ̃n͇ˈd͡ʒapskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: pẽṇǯapskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
w medycynie: całkowite lub częściowe usunięcie prącia
SJP.pl
Penektomia – zabieg chirurgiczny, polegający na częściowej lub całkowitej amputacji prącia, najczęściej z powodu nowotworu tego narządu.
Wikipedia
1. rodzaj ptaków z rodziny czubaczy;
2. w przenośni: żona, której wierność małżeńska może służyć za wzór
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. imię mitycznej królowej Itaki, żony Odysa;
Wiktionary
Pe
Wikipedia
(1.1) Po śmierci Odysa Penelopa pośłubiła Telegonosa.
Wiktionary
obszar o zrównanej powierzchni w wyniku denudacji przebiegającej w klimacie wilgotnym; prawierównia
SJP.pl
Pe
Wikipedia
proces tworzenia się penepleny (prawierówni, obszaru o zrównanej powierzchni powstającej w wyniku naturalnych procesów niszczących przebiegających w klimacie wilgotnym)
SJP.pl
1. osoba podkreślająca swoją ważność, wywyższająca swoją pozycję, chwaląca się nią;
2. potocznie o kontrolerze biletów; kanar;
3. osoba stwarzająca zagrożenie, zbir
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Poznań. człowiek z marginesu, menel, lump, żul, kloszard
Wiktionary
(1.1) Nachlany jakiś pener tam się został leżeć, czy jak?
(1.1) Znalazł tam na Ratajach, na tym osiedlu po drugiej stronie Warty (…) jakiegoś penera. Takiego gościa, co to łazi po osiedlu, zbiera flaszki i makulaturę po śmietnikach i śpi gdzie popadnie.
Wiktionary
rzecz. penera
przym. penerski
czas. penerzyć
Wiktionary
(1.1) menel, lump, żul, kloszard
Wiktionary
1. przeszukiwanie terenu, najczęściej w celach badawczych;
2. wnikanie w coś, zagłębianie się w czymś;
3. przenikanie czyichś wpływów do jakichś środowisk;
4. wprowadzanie penisa lub innej częsci ciała w głab ciała innej osoby w czasie stosunku seksualnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) docieranie dokądś i przeszukiwanie jakichś miejsc w celach badawczych
(1.2) przedostawanie się obcych wpływów lub idei do jakichś środowisk
(1.3) zagłębianie się, wnikanie w coś
(1.4) seks. waginalny lub analny stosunek seksualny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Dogłębna penetracja domowej sieci Wi-Fi jest banalnie prosta.
Wiktionary
IPA: ˌpɛ̃nɛˈtrat͡sʲja, AS: pẽnetracʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. penetrowanie n., spenetrowanie n., penetrator m., penetrometr
czas. penetrować ndk., spenetrować dk.
przym. penetracyjny
przysł. penetracyjnie
Wiktionary
(1.1) penetrowanie
(1.2) penetrowanie
(1.3) penetrowanie
Wiktionary
związany z penetracją
SJP.pl
wnętrze, część najtajniejsza
SJP.pl
Penetralia – pierwszy studyjny album szwedzkiej grupy muzycznej Hypocrisy. Został wydany w 1992 roku.
Wikipedia
1. wnętrze, głębia czegoś, najczęściej tajna, ukryta, trudno dostępna;
2. część domu lub świątyni greckiej położona w głębi
SJP.pl
ciecz używana do wykrywania pęknięć w materiale metodą penetracyjną; penetrator
SJP.pl
ciecz używana do wykrywania pęknięć w materiale metodą penetracyjną; penetrant
SJP.pl
Penetrator (z łac. "penetratio" 'przenikanie' od "penetrare" 'przenikać; wkradać się') – w technologii wojskowej mianem tym określa się roboczą część (rdzeń) pocisku podkalibrowego, którego zadaniem jest wyłącznie przeniesienie energii kinetycznej wystrzału we względnie wysokiej masie i umożliwiający jej skupienie w małym przekroju, w rezultacie umożliwiający przebicie się przez pancerz.
Wikipedia
1. przyrząd do pomiaru konsystencji smarów, asfaltów i ciał bitumicznych, opartego na zasadzie zanurzania specjalnego stożka w badanym materiale;
2. przyrząd do mierzenia przenikliwości promieniowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) docieranie dokądś i przeszukiwanie jakichś miejsc w celach badawczych
Wiktionary
rzecz. penetracja ż.
czas. penetrować
Wiktionary
(1.1) penetracja
Wiktionary
wnikać gdzieś, przenikać coś, przedostawać się przez coś, najczęściej w celach badawczych
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. spenetrować)
(1.1) wnikać w coś, przenikać przez coś
czasownik przechodni niedokonany (dk. spenetrować, wypenetrować)
(2.1) badać dogłębnie
czasownik zwrotny niedokonany penetrować się (dk. spenetrować się, wypenetrować się)
(3.1) być penetrowanym
Wiktionary
(1.1) Wiertło penetrowało skałę.
(2.1) Służby specjalne penetrowały środowisko opozycyjne.
Wiktionary
rzecz. penetracja ż., penetrowanie n.
czas. spenetrować dk., wypenetrować dk.
Wiktionary
(1.1) przedostawać się, przenikać, wnikać, zagłębiać się
(2.1) przeszukiwać, zagłębiać się, zgłębiać
Wiktionary
przyrząd, najczęściej w postaci strzykawki, służący do dawkowania i wstrzykiwania insuliny; pen, wstrzykiwacz piórowy
SJP.pl
[czytaj: pengłin] książka z serii wydawanych przez brytyjskie wydawnictwo Penguin Books
SJP.pl
Pe
Wikipedia
węgierska jednostka monetarna w latach 1925-1945
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) białystok. tchórz (o bojaźliwym człowieku)
Wiktionary
czas. peniać się
Wiktionary
potocznie: bać się, tchórzyć; cykać się, strachać się, dygać się
SJP.pl
antybiotyk wytwarzany przez grzyby pleśniowe z grupy pędzlaków, stosowany jako lek przeciwbakteryjny o szerokim spektrum działania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. lek z grupy penicylin;
Wiktionary
(1.1) Listę głównych osiągnięć farmakologicznych ostatniego sześćdziesięciolecia otwiera odkrycie penicyliny, znajdują się też na niej takie leki jak kortyzol (działanie przeciwuczuleniowe i przeciwzapalne), cefalosporyna (otworzyła drogę przeszczepom) [...]
Wiktionary
przym. penicylinowy
Wiktionary
enzym rozkładający penicylinę
SJP.pl
Penicylinazy (EC 3.5.2) – grupa enzymów należących do beta-laktamaz, warunkujących oporność niektórych bakterii na naturalne penicyliny – benzylową oraz fenoksymetylową. Działa poprzez hydrolizę pierścienia beta-laktamowego.
Według klasyfikacji Karen Bush, enzymy tej grupy należą do klasy 2a.
Wikipedia
enzym rozkładający penicylinę
SJP.pl
przymiotnik od: penicylina; związany z penicyliną, prowadzony przy jednoczesnym zażywaniu penicyliny (np. kuracja penicylinowa)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z penicyliną, dotyczący penicyliny; zawierający penicylinę
Wiktionary
rzecz. penicylina ż., penicylinaza ż.
Wiktionary
antybiotyk wytwarzany przez grzyby pleśniowe z grupy pędzlaków, stosowany jako lek przeciwbakteryjny o szerokim spektrum działania
SJP.pl
Penicyliny, antybiotyki penicylinowe (ATC J 01 C) – szeroko stosowana grupa bakteriobójczych antybiotyków; najstarsza grupa antybiotyków β-laktamowych, pierwsze antybiotyki na świecie.
Penicylina to antybiotyk β-laktamowy otrzymywany przy użyciu pleśni "Penicillium". W swej strukturze chemicznej zawiera pierścień tiazolidynowy sprzężony z pierścieniem beta laktamowym.
Wikipedia
1. narząd kopulacyjny mężczyzny; prącie; członek męski;
2. narząd kopulacyjny samców wielu zwierząt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) anat. narząd kopulacyjny samców, zarówno u ludzi, jak i u niektórych zwierząt;
Wiktionary
(1.1) Ochrona zdrowia penisa wymaga regularnych badań profilaktycznych.
(1.1) W niektórych kulturach penis był przedstawiany w sztuce jako amulet ochronny.
Wiktionary
IPA: ˈpɛ̃ɲis, AS: pẽńis
Wiktionary
rzecz. mikropenis mrz.
:: zdrobn. penisek m.
przym. penisowy
Wiktionary
(1.1) prącie, członek, nauk. fallus, eufem. pekator; gw-pl|Poznań. pitok, żenidło; rub. / żart. wacek, gwizdek, siurak, fajfus, sisiorek, siusiak, fujarka; wulg. / nietaktowne: zobacz listę w haśle chuj
Wiktionary
zdrobnienie od: penis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od penis
(1.2) mały penis
Wiktionary
(1.1) Tomku, tylko nie zapomnij umyć peniska.
(1.2) Ale ten Wiktor to ma peniska!
Wiktionary
rzecz. penis m., mikropenis m.
przym. penisowy
Wiktionary
(1.2) mikropenis
Wiktionary
→ penis
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z penisem, dotyczący penisa
Wiktionary
rzecz. penis m., penisek mzw.
Wiktionary
1. dawne określenie na zakład karny, areszt;
2. pokuta, kara za grzechy połączona z żalem i skruchą
SJP.pl
1. urząd penitencjariusza (duchownego upoważnionego przez biskupa do udzielania rozgrzeszenia w wypadkach podlegających wyższemu od siebie ordynariuszowi);
2. trybunał sądowy kurii rzymskiej w sprawach sumienia katolików
SJP.pl
duchowny upoważniony przez biskupa do udzielania rozgrzeszenia w wypadkach podlegających jurysdykcji ordynariusza; penitencjarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. duchowny upoważniony do odpuszczania ciężkich grzechów;
(1.2) książk. osoba osadzona w zakładzie penitencjarnym
Wiktionary
(1.1) Kardynał pełnił też urząd penitencjariusza wielkiego.
(1.2) Paweł to penitencjariusz zakładu karnego w Kościerzynie.
Wiktionary
rzecz. penitencjaryzm mrz., penitencjarysta mos., penitencjarystka ż., penitent mos., penitentka ż., penitencjarz mos.
:: fż. penitencjariuszka ż.
przym. penitencjarny, postpenitencjarny
przysł. penitencjarnie
Wiktionary
(1.1) penitencjarz
(1.2) więzień, osadzony
Wiktionary
1. system penitencjarny: system środków wychowawczych stosowanych w czasie odbywania kary pozbawienia wolności; penitencjaryzm;
2. odnoszący się do kar, więźniów (np. zakład penitencjarny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący kar, więźniów, więziennictwa
Wiktionary
(1.1) Po raz pierwszy twórczość osadzonych została wyeksponowana na wolności, poza murem zakładu penitencjarnego
(1.1) W całej Europie powstaje nowy typ zakładów penitencjarnych – domy poprawy dla nierządnic.
Wiktionary
IPA: ˌpɛ̃ɲitɛ̃nˈt͡sʲjarnɨ, AS: pẽńitẽncʹi ̯arny
Wiktionary
rzecz. penitencjaryzm m., penitencjarysta m., penitent mos./mrz.
Wiktionary
osoba specjalizująca się w dziedzinie więziennictwa i stosowania odpowiedniego systemu kar
SJP.pl
nauka zajmująca się zagadnieniami związanymi z problematyką pozbawienia wolności i tymczasowego aresztowania
SJP.pl
system środków wychowawczych stosowanych w czasie odbywania kary pozbawienia wolności; system penitencjarny
SJP.pl
duchowny upoważniony przez biskupa do udzielania rozgrzeszenia w wypadkach podlegających jurysdykcji ordynariusza; penitencjariusz
SJP.pl
Penitencjariusz, penitencjarz (z języka łacińskiego "poenitentiarius" = pokutujący) – w Kościele katolickim duchowny upoważniony do udzielania rozgrzeszenia w wypadkach popełnienia najcięższych grzechów, których rozgrzeszenie podlega bezpośrednio papieżowi lub biskupowi.
Wikipedia
dawniej w Kościele katolickim: księga z instrukcjami na temat odbywania pokuty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. księga zawierająca przepisy dotyczące pokuty kościelnej;
Wiktionary
rzecz. penitent mos./mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: penitencja (pokuta lub zakład karny, areszt); odnoszący się do penitencji (np. zakład penitencyjny, prawo penitencyjne)
SJP.pl
osoba wyznająca religię Kościoła katolickiego, przystępująca do spowiedzi świętej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. osoba przystępująca do sakramentu spowiedzi świętej;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) geol. ostra, pionowa forma lodu powstała w wyniku sublimacji lodowca;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Od wewnętrznego przygotowania (dyspozycji) penitenta zależy ważność przyjętego sakramentu.
(2.1) Na ścianie w pokoju podróżnika wisiało zdjęcie pola penitentów w Argentynie.
Wiktionary
IPA: pɛ̃ˈɲitɛ̃nt, AS: pẽńitẽnt
Wiktionary
rzecz. penitencjał mrz., penitencjaria ż., penitencjarnia ż., penitencjaryzm mrz., penitencjarz mos., penitencjarność ż.
:: fż. penitentka ż.
przym. penitencjarny
przysł. penitencjarnie
Wiktionary
kobieta wyznająca religię Kościoła katolickiego, przystępująca do spowiedzi świętej
SJP.pl
odmiana damskiego szlafroka, szczególnie popularnego w okresie między odrodzeniem a oświeceniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. delikatny, zwiewny kobiecy strój domowy nakładany rano lub wieczorem, zwykle na nocną bieliznę, używany od XIX w.;
(1.2) hist. pelerynka zakładana dawniej podczas czesania i pudrowania włosów, używana w XVIII w.
Wiktionary
Peniuar (fr. "peignoir") – okrycie kobiece, wywodzące się od podwłośnika. Stworzono je do noszenia w nocy oraz w sypialni. Jest to rodzaj koszuli nocnej. Po raz pierwszy peniuar pojawił się we Francji w XVIII wieku, gdzie imitował – obecny w tamtym czasie – kobiecy styl noszenia sukienek "od stóp do głów" w ciągu dnia.
Wikipedia
IPA: pɛ̃ˈɲuwar, AS: pẽńuu̯ar
Wiktionary
rzecz. zdrobn. peniuarek
Wiktionary
(1.2) szlafroczek
Wiktionary
niewielki peniuar (damski szlafrok, szczególnie popularny w okresie między odrodzeniem a oświeceniem)
SJP.pl
przymiotnik od: Penin
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
międzynarodowa organizacja pisarzy powstała w 1922 r., mająca na celu szerzenie idei zbliżenia kulturalnego narodów, obronę pokoju, tolerancji itp.; Pen Club
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
makaron o kształcie skośnie ściętych rurek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. makaron w kształcie ciętych ukośnie rurek;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
niedawna zdawkowa moneta fińska (100 penni = 1 marka), używana przed wprowadzeniem euro
SJP.pl
Penni – drobna jednostka monetarna w XIX i XX w. w Finlandii i w Estonii (est. "penn").
Wikipedia
minerał, najczęściej koloru ciemnozielonego o perłowym lub matowym połysku i bezbarwnej rysie
SJP.pl