rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. Góry Pennińskie
Wiktionary
(1.1) Góry Pennińskie
Wiktionary
[czytaj: peny] drobna moneta angielska równa 1/100 funta, dawniej dwunasta część szylinga; pens
SJP.pl
specjalista w zakresie penologii (nauki zajmującej się prawem karnym, systemami kar i ich pochodzeniem oraz organizacją więziennictwa)
SJP.pl
nauka zajmująca się prawem karnym, systemami kar i ich pochodzeniem oraz organizacją więziennictwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka zajmująca się ogólnymi zaganieniami dotyczącymi kary
Wiktionary
(1.1) Penologia zalicza się do nauk penalnych.
Wiktionary
przymiotnik od: penologia (nauka zajmująca się prawem karnym, systemami kar i ich pochodzeniem oraz organizacją więziennictwa); odnoszący się do penologii lub osoby zajmującej się penologią
SJP.pl
trwały zabieg chirurgiczny powiększenia prącia, prowadzący jednocześnie do modyfikacji odpowiednich genów
SJP.pl
drobna moneta brytyjska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) drobna moneta używana w Wielkiej Brytanii;
Wiktionary
Pe
Wikipedia
(1.1) Mam tylko dwa pensy.
Wiktionary
IPA: pɛ̃w̃s, AS: pẽũ̯s
Wiktionary
przym. pensowy
Wiktionary
pensetnik dwuoki - gatunek ryby morskiej z rodziny chetonikowatych, hodowany w akwariach morskich; pensetnik pomarańczowopręgi
SJP.pl
miasto w Chinach; Benxi
SJP.pl
1. stałe wynagrodzenie za odpowiednio określony okres pracy; płaca; zapłata; pobory;
2. dawniej: ogólnokształcąca szkoła prywatna dla dziewcząt, zwykle połączona z internatem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) płaca za wykonaną pracę wypłacana w równych odstępach czasu, dotycząca jakiegoś okresu
(1.2) hist. prywatna szkoła żeńska, najczęściej z internatem;
(1.3) hist. ogół uczennic pensji (1.2)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dzisiaj wreszcie przyszła moja pensja.
(1.2) Madzia pamiętała dzień, w którym Linka i Stasia opuściły pensję; zdawało jej się jednak, że pani Latter nawet nie spostrzegła tego wypadku.
(1.3) A kto wie, czy pani Latter nie gniewa się i za to, że ona całowała Zosię Piasecką i mogła zarazić całą pensję jakąś niezdecydowaną chorobą.
Wiktionary
IPA: ˈpɛ̃w̃sʲja, AS: pẽũ̯sʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. pensjonara ż., pensjonariusz mos., pensjonariuszka ż., pensjonarka ż., pensjonarz mos., pensjonareczka ż.
:: zdrobn. pensyjka ż.
czas. pensjonować ndk.
przym. pensjonarski
Wiktionary
(1.1) uposażenie, pobory, płaca
Wiktionary
zdrobnienie od: pensjonat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pensjonat
Wiktionary
(1.1) To nie pensjonat, lecz tylko mały pensjonacik.
Wiktionary
rzecz. pensjonat m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pejor. pensjonarka
Wiktionary
(1.1) Dobrze, że panicz utarł tej rozbrykanej pensjonarze nosa.
Wiktionary
rzecz. pensjonarz mos., pensja ż., pensjonarka ż., pensjonareczka ż.
przym. pensjonarski
Wiktionary
zdrobnienie od: pensjonarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: pensjonarka
Wiktionary
IPA: ˌpɛ̃w̃sʲjɔ̃naˈrɛt͡ʃka, AS: pẽũ̯sʹi ̯õnarečka
Wiktionary
rzecz. pensjonarz mos., pensjonarka ż., pensja ż., pensjonara ż.
przym. pensjonarski
Wiktionary
1. mieszkaniec pensjonatu;
2. stały mieszkaniec domu opieki, który oprócz mieszkania otrzymuje codzienne, zazwyczaj darmowe wyżywienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba mieszkająca w pensjonacie
(1.2) podopieczny zakładu opiekuńczego
(1.3) hist. urzędnik reprezentujący miasto lub prowincję w szesnastowiecznych Niderlandach
Wiktionary
(1.2) Czerwonoarmiści wymordowali w Kupie pensjonariuszy domu starców.
Wiktionary
rzecz. pensja ż., pensjonariuszka ż.
Wiktionary
1. mieszkanka pensjonatu;
2. stała mieszkanka domu opieki, która oprócz mieszkania otrzymuje codzienne, zazwyczaj darmowe wyżywienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka zakładu opiekuńczego
(1.2) turyst. kobieta wynajmująca pokój w pensjonacie, sanatorium
(1.3) zootechn. samica zwierzęcia przebywająca w ośrodku dla zwierząt
Wiktionary
(1.1) Policjantka udzieliła reprymendy dwom pensjonariuszkom naszego domu.
(1.2) Zwłoki pensjonariuszki miejscowego hotelu odnaleziono w środę przy skale.
Wiktionary
rzecz. pensja ż., pensyjka ż.
:: fm. pensjonariusz mos.
Wiktionary
dawniej o uczennicy prywatnej szkoły ogólnokształcącej, przeznaczonej wyłącznie dla dziewcząt (pensji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. uczennica prywatnej szkoły żeńskiej
(1.2) daw. podopieczna zakładu dobroczynnego
Wiktionary
(1.1) Wszystkie pensjonarki były mniej więcej zakochane w nieznajomym muzyku.
Wiktionary
rzecz. pensja ż., pensyjka ż.
:: fm. pensjonarz mos.
:: zdrobn. pensjonareczka ż.
:: zgrub. pensjonara ż.
czas. pensjonować ndk.
przym. pensjonarski
Wiktionary
(1.2) pensjonariuszka
Wiktionary
1. charakterystyczny dla pensjonarki;
2. młodzieńczy, charakterystyczny dla młodzieży;
3. pretensjonalny, afektowny, naiwny (np. pensjonarskie zachowanie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przest. związany z pensjonarką, dotyczący pensjonarki
(1.2) daw. związany z pensjonarzem, dotyczący pensjonarza
Wiktionary
(1.1) Galowe mundury urzędników ustąpiły miejsca białym pelerynkom pensjonarskim.
(1.2) Wstąpimy również do jakiego magazynu, bo potrzeba ci zrzucić już ubranie pensjonarskie... Potrzeba ci całej wyprawy... Nieprawda?
Wiktionary
rzecz. pensja ż., pensyjka ż., pensjonarz mos., pensjonarka ż., pensjonara ż., pensjonareczka ż.
czas. pensjonować ndk.
Wiktionary
młodzieńczość, zespół cech charakterystycznych dla młodzieży, a także: pretensjonalność, naiwność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. uczeń prywatnej szkoły męskiej
(1.2) przest. podopieczny zakładu dobroczynnego
Wiktionary
(1.1) Biskup opłacał czesne kilku pensjonarzy.
(1.2) Kąpiele dla pensjonarzy odbywają się raz w tygodniu.
Wiktionary
rzecz. pensja ż., pensyjka ż., pensjonara ż., pensjonareczka ż.
:: fż. pensjonarka ż.
czas. pensjonować ndk.
przym. pensjonarski
Wiktionary
(1.1) pensjonariusz
(1.2) pensjonariusz
Wiktionary
1. dom mieszkalny dla turystów, najczęściej w małych miejscowościach wypoczynkowych i uzdrowiskach;
2. dom opieki, w którym stali mieszkańcy otrzymują prócz mieszkania także codzienne wyżywienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. dom mieszkalny, najczęściej w miejscowościach wypoczynkowych, z pokojami do czasowego wynajęcia, często zapewniający całodzienne wyżywienie;
Wiktionary
Pensjonat – turystyczny obiekt hotelarski posiadający co najmniej 7 pokojów, świadczący dla swoich klientów całodzienne wyżywienie.
W zależności od wyposażenia i zakresu świadczonych usług wyróżnia się 5 kategorii pensjonatów, gdzie najwyższa ma 5 gwiazdek, a najniższa – 1 gwiazdkę.
Wikipedia
(1.1) Droga do tego pensjonatu wiedzie poprzez niebezpieczne tereny.
Wiktionary
IPA: pɛ̃w̃ˈsʲjɔ̃nat, AS: pẽũ̯sʹi ̯õnat
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. pensjonacik m.
przym. pensjonatowy
Wiktionary
(1.1) gościniec
Wiktionary
przymiotnik od: pensjonat; mieszczący się w pensjonacie, będący częścią pensjonatu (np. pokój pensjonatowy), charakterystyczny dla pensjonatu (np. budownictwo pensjonatowe) lub w jakiś inny sposób z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pensjonować.
Wiktionary
czas. pensjonować ndk.
Wiktionary
1. wyznaczać komuś pensję, gażę, rentę lub inną podobną płacę;
2. przenosić kogoś na emeryturę
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) daw. wyznaczać komuś pensję, gażę lub rentę
(1.2) daw. przenosić kogoś na emeryturę
Wiktionary
IPA: ˌpɛ̃w̃sʲjɔ̃ˈnɔvat͡ɕ, AS: pẽũ̯sʹi ̯õnovać
Wiktionary
rzecz. pensjonarz mos., pensjonarka ż., pensja ż., pensyjka ż., pensjonowanie n.
przym. pensyjny, pensjonarski
Wiktionary
roślina uprawna z rodziny babkowatych
SJP.pl
Pe
Wikipedia
określona liczba zajęć dydaktycznych lub naukowych, do odbycia których jest zobowiązana każda osoba nauczająca w danej placówce oświatowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zaw. ustalona liczba godzin pracy nauczyciela lub wykładowcy
Wiktionary
(1.1) Jednak i tak osiemnastogodzinne pensum należy do najniższych na świecie.
(1.1) Wprowadzone zostanie pensum dla nauczycieli specjalistów i obligatoryjne zatrudnianie nauczycieli na umowę o pracę.
Wiktionary
rzecz. peso n.
Wiktionary
1. niewielka, skromna pensja, wynagrodzenie za pracę;
2. mała pensja (prywatna szkoła ogólnokształcąca dla dziewcząt)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: pensja
Wiktionary
(1.1) Ze skromnej pensyjki i skromniejszej strawy żywiła jeszcze swego dziesięcioletniego syna.
Wiktionary
rzecz. pensjonarz mos., pensjonarka ż., pensjonariuszka ż., pensja ż.
czas. pensjonować
przym. pensjonarski
Wiktionary
1. związany z pensją (wynagrodzeniem za określony czas pracy);
2. odnoszący się do pensji (prywatnej szkoły ogólnokształcącej dla dziewcząt), związany z pensją (np. internat pensyjny)
SJP.pl
stan w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stan w Stanach Zjednoczonych;
Wiktionary
Pensylwania ( Pennsylvania,) – stan w północno-wschodniej części Stanów Zjednoczonych, pomiędzy rzeką Delaware a jeziorem Erie. Pensylwania graniczy od północy z kanadyjską prowincją Ontario (poprzez jezioro Erie) oraz ze stanem Nowy Jork, od wschodu w dalszym ciągu z Nowym Jorkiem oraz z New Jersey, od południa z Delaware, Maryland i Zachodnią Wirginią i od zachodu z Ohio.
Wikipedia
(1.1) W roku 1992 Litman imigrowała ze swoją rodziną do Pittsburgha w Pensylwanii.
Wiktionary
IPA: ˌpɛ̃w̃sɨlˈvãɲja, AS: pẽũ̯sylvãńi ̯a
Wiktionary
rzecz. Pensylwańczyk mos., Pensylwanka ż., pensylwański mrz.
przym. pensylwański
Wiktionary
mieszkanka Pensylwanii (stanu w USA)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pensylwanii
Wiktionary
(1.1) Tę odważną Pensylwankę uhonorowano w należyty sposób.
Wiktionary
rzecz. Pensylwania ż., pensylwański mrz.
:: fm. Pensylwańczyk mos.
przym. pensylwański
Wiktionary
mieszkaniec Pensylwanii (stanu w USA)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pensylwanii
Wiktionary
(1.1) Tego odważnego Pensylwańczyka nigdy nie uhonorowano w należyty sposób.
Wiktionary
rzecz. Pensylwania ż., pensylwański mrz.
:: fż. Pensylwanka ż.
przym. pensylwański
Wiktionary
związany z Pensylwanią
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pensylwanią, dotyczący Pensylwanii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język pensylwański;
Wiktionary
rzecz. Pensylwańczyk mos., Pensylwanka ż., Pensylwania ż.
Wiktionary
rodzaj dinozaura należącego do infrarzędu ceratopsów
SJP.pl
Pentaceratops – rodzaj dinozaura należącego do grupy ceratopsów.
Nazwa rodzajowa "Pentaceratops" oznacza „twarz o pięciu rogach”.
Wikipedia
rzeczownik
(1.1) jeden z rodzajów bloków betonowych służących do budowy falochronów narzutowych i w ochronie brzegu morskiego
Wiktionary
Pe
Wikipedia
IPA: pɛ̃nˈtakɔ̃n, AS: pẽntakõn
Wiktionary
okres złożony z pięciu jednostek czasu (np. dni, lat)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) okres pięciu dni, tygodni itd.;
(1.2) pięć przedmiotów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Najpotężniejsze powroty zimy przypadają w Europie na trzecią pentadę lutego i marca (…)
Wiktionary
pięciobok foremny, jedna z możliwych form pentagonu (pięciokąta) wyrysowanego na podstawie dwóch trójkątów równoramiennych; pentagram
SJP.pl
związek chemiczny z grupy alkoholi, stosowany jako jeden ze składników pentrytu (kruszącego materiału wybuchowego)
SJP.pl
pięciokąt, pięciobok, płaska figura geometryczna ograniczona pięcioma odcinkami z odpowiednio połączonymi końcami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. pięciokąt
Wiktionary
Pe
Wikipedia
IPA: pɛ̃nˈtaɡɔ̃n, AS: pẽntagõn
Wiktionary
przym. pentagonalny
Wiktionary
(1.1) pięciokąt
Wiktionary
mający pięć kątów; pięciokątny
SJP.pl
przymiotnik od: Pentagon
SJP.pl
1. pięciobok foremny, jedna z możliwych form pentagonu (pięciokąta) wyrysowanego na podstawie dwóch trójkątów równoramiennych; pentaedr;
2. znak o magicznej mocy odstraszającej złe duchy w wierzeniach średniowiecznych pogan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. pięciokąt gwiaździsty;
(1.2) ezot. talizman lub symbol magiczny w kształcie pięciokąta gwiaździstego
Wiktionary
Pentagram, gwiazda pitagorejska (gr. "πέντε" pięć, "γραμμή" linia) – figura geometryczna – wielokąt gwiaździsty foremny. W wielu kulturach pentagram uważany jest za symbol magiczny.
Wikipedia
IPA: pɛ̃nˈtaɡrãm, AS: pẽntagrãm
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. pentagramik mrz.
przym. pentagramowy
Wiktionary
(1.1) gwiazda pitagorejska
(1.2) pentakl
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pentagram
Wiktionary
rzecz. pentagram m.
Wiktionary
w kształcie pentagramu (pięciokąta, pięcioboku) lub charakterystyczny dla znaku o magicznej mocy odstraszającej złe duchy w wierzeniach średniowiecznych pogan, dzisiaj kojarzonego z szatanem
SJP.pl
zbiór czegoś, najczęściej zasad, przykazań lub zakazów, składający się z pięciu odrębnych części
SJP.pl
cykl pięciu krótkich utworów literackich stworzonych przez jednego autora i odpowiednio powiązanych ze sobą tematycznie; pięcioksiąg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. muz. film. cykl składający się z pięciu utworów literackich, muzycznych lub filmowych, z których każdy stanowi odrębną całość, lecz połączonych np. wspólną tematyką, grupą bohaterów
Wiktionary
Pentalogia – cykl pięciu utworów, z których każdy stanowi zamkniętą i integralną całość. Najczęściej poszczególne części pentalogii łączy osoba głównego bohatera.
Przykładem pentalogii jest Pięcioksiąg przygód Sokolego Oka Jamesa Fenimore'a Coopera:
Współcześnie napisana pentalogią jest "Pięcioksiąg Cadderly’ego" Roberta Anthony’ego Salvatorego:
Wikipedia
wiersz złożony z pięciu powtarzających się układów sylab akcentowanych i nieakcentowanych, tworzący wraz heksametrem (wierszem o sześciu takich układach) inną odrębną w systematyce wierszowej całość nazywaną dystychem elegijnym
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
piąty węglowodór nasycony w szeregu homologicznym alkanów stosowany jako składnik rozpuszczalników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek organiczny z grupy alkanów, bezbarwna, palna ciecz, stosowany jako składnik mieszanin rozpuszczalnikowych oraz w termometrach do mierzenia niskich temperatur;
Wiktionary
Pentan, "n"-pentan – organiczny związek chemiczny z grupy alkanów. Jego izomerami są 2-metylobutan (izopentan) i 2,2-dimetylopropan (neopentan).
Wikipedia
(1.1) Wysokie stężenia pentanu mogą spowodować zgon na skutek porażenia ośrodka oddechowego.
Wiktionary
IPA: ˈpɛ̃ntãn, AS: pẽntãn
Wiktionary
organizm roślinny lub zwierzęcy mający w jądrach komórek somatycznych pięć zespołów chromosomów
SJP.pl
występowanie w jądrach komórek pięciokrotnie większej liczby chromosomów w porównaniu z organizmem rodzicielskim
SJP.pl
mający w jądrach komórek pięciokrotnie większą liczbę chromosomów w porównaniu z organizmem rodzicielskim, charakterystyczny dla organizmu z takim stanem (np. komórka pentaploidalna)
SJP.pl
rodzaj wysokiego ołtarza składającego się z jednej płyty głównej (nastawy) i czterech skrzydeł bocznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. szt. pięcioskrzydłowy ołtarz
Wiktionary
Pe
Wikipedia
połączone rządy Prus, Francji, Rosji, Anglii oraz Austrii na początku dziewiętnastego wieku, mające znaczący wpływ na sytuację polityczną Europy
SJP.pl
Pentarchia – koncepcja głosząca, że władza nad Kościołem należy do pięciu patriarchów, którzy pozostają w jedności wiary oraz mają te same prawa na swoich terytoriach.
Wikipedia
typ budowli, najczęściej świątyni, z pięcioma kolumnami umieszczonymi od frontu; pentastylos
SJP.pl
typ budowli, najczęściej świątyni, z pięcioma kolumnami umieszczonymi od frontu; pentastyl
SJP.pl
pięć pierwszych ksiąg Starego Testamentu; Pięcioksiąg; Tora; Księgi Mojżeszowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) rel. zbiór pięciu świętych ksiąg judaizmu składających się na Torę
Wiktionary
(1.1) Pięcioksiąg, Tora
Wiktionary
związek chemiczny zawierający pięć atomów tlenu w cząsteczce; pięciotlenek
SJP.pl
1. pięciobój rozgrywany w starożytnej Grecji podczas igrzysk olimpijskich;
2. pięciobój nowoczesny, dyscyplina składająca się z jazdy konnej z przeszkodami, szermierki, biegu przełajowego, pływania kraulem oraz strzelectwa
SJP.pl
1. uczestnik starogreckich igrzysk olimpijskich, biorący udział w pentatlonie (pięcioboju);
2. zawodnik biorący udział w pięcioboju nowoczesnym
SJP.pl
1. zawodniczka biorąca udział w pięcioboju nowoczesnym;
2. hipotetyczna uczestniczka starogreckich igrzysk olimpijskich, mogąca brać udział w pentatlonie (pięcioboju)
SJP.pl
odnoszący się do pentatlonu (pięcioboju ze starogreckich igrzysk olimpijskich lub dzisiejszego pięcioboju nowoczesnego), związany z pentatlonem
SJP.pl
zapisany w pentatonice (archaicznym typie skali muzycznej), wykorzystujący pentatonikę, stanowiący jej część (np. kompozycja pentatoniczna)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. zapisany w pentatonice
Wiktionary
(1.1) Dzieci uczestniczące w przedstawieniu poznają różne odcienie muzyki, np. pentatoniczną, krajów afrykańskich, indonezyjskich czy Ameryki Południowej.
Wiktionary
rzecz. pentatonika ż.
Wiktionary
archaiczny typ skali muzycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. każda skala zawierająca pięć dźwięków w oktawie;
Wiktionary
Pentatonika – skala złożona z pięciu stopni, zbudowana w obrębie oktawy. Jest popularna między innymi w polskiej muzyce ludowej. Słowo "pentatonika" pochodzi z języka greckiego i oznacza właśnie "pięć dźwięków". Przykładem pentatoniki mogą być dźwięki pięciu kolejnych, czarnych klawiszy fortepianu.
Wikipedia
(1.1) Wśród tańców popularne są przodki, wiwaty i szocze. Wśród pieśni oryginalna pieśń o oczepinach z archaiczną melodią opartą na pentatonice.
Wiktionary
przym. pentatoniczny
Wiktionary
(1.1) skala pentatoniczna
Wiktionary
lampa katodowa zbudowana z pięciu elektrod
SJP.pl
Pentazocyna – organiczny związek chemiczny, opioidowy lek przeciwbólowy, pochodna benzomorfanu, stosowana w bólach o słabym i umiarkowanym nasileniu. Wykazuje działanie słabsze i krótsze od morfiny.
W Polsce zarejestrowana i dostępna (2019) pod nazwą handlową "Pentazocinum WZF" 30 mg (roztwór do wstrzykiwań dożylnych, domięśniowych i podskórnych). Dawniej także był dostępny doustny preparat słoweńskiego producenta "Fortral" 50 mg (tabletki), który jest obecnie wyrejestrowany i niedostępny.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. proces powstawania nowych wspólnot zielonoświątkowych
(1.2) rel. proces przekształcania kościołów i związków wyznaniowych w jedną uniwersalną odmianę chrześcijaństwa charyzmatycznego o wymiarze globalnym;
Wiktionary
Pentekostalizacja (od Πεντηκοστή = "Pentekoste" – Pięćdziesiątnica) – ogólnoświatowy proces powstawania nowych wspólnot zielonoświątkowych oraz przekształcania wielu innych chrześcijańskich kościołów i związków wyznaniowych w jedną uniwersalną odmianę chrześcijaństwa charyzmatycznego w wymiarze globalnym.
Wikipedia
(1.2) Pastoraliści obserwują proces pentekostalizacji Kościoła rzymskokatolickiego.
Wiktionary
rzecz. pentekostalizm mrz.
przym. pentekostalny
Wiktionary
kierunek w chrześcijaństwie charakteryzujący się uprzywilejowaną rolą Ducha Świętego, zapoczątkowany w 1901 roku w Stanach Zjednoczonych; ruch zielonoświątkowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. nurt chrześcijaństwa wyrosły i zakorzeniony w ewangelikalnym protestantyzmie, charakteryzujący się uprzywilejowaną rolą Ducha Świętego;
Wiktionary
Pe
Wikipedia
(1.1) Badania naukowe nad pentekostalizmem prowadzą również teologowie katoliccy.
Wiktionary
rzecz. neopentekostalizm mrz., pentekostalizacja ż.
przym. pentekostalny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pentekostalizmem, dotyczący pentekostalizmu
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla wyznawców pentekostalizmu
Wiktionary
rzecz. neopentekostalizm mrz., pentekostalizm mrz., pentekostalizacja ż.
Wiktionary
marmur pentelijski - gatunek marmuru pochodzący z wyspy Paros
SJP.pl
góry w Grecji
SJP.pl
alken o pięciu atomach węgla w cząsteczce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. pot. test penetracyjny
Wiktionary
rzecz. pentester m., pentesterka ż.
Wiktionary
tester zabezpieczeń symulujący ataki możliwe do przeprowadzenia przez hakerów
SJP.pl
testerka zabezpieczeń symulująca ataki możliwe do przeprowadzenia przez hakerów
SJP.pl
badanie bezpieczeństwa systemu lub sieci
SJP.pl
postać z mitologii greckiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. jedna z mitycznych Amazonek;
Wiktionary
Pentezylea (także Pentesileja) – w mitologii greckiej jedna z Amazonek.
Uchodziła za córkę Aresa i Otrere oraz za siostrę Hippolity, Antiopy i Melanippy. Piękna królowa Amazonek, przywiodła ich zastęp pod mury Troi, idąc na pomoc jej obrońcom.
W bitwie z Achajami zwyciężyła wielu, ale została pokonana przez Achillesa. Kiedy zdjął hełm umierającej, zapłakał z żalu nad jej pięknem. Z tego powodu Tersytes, jeden z wojowników, wyśmiał go i został zabity przez wściekłego Achillesa.
Wikipedia
(1.1) Achilles zabił waleczną Pentezyleę.
Wiktionary
[czytaj: penthałs] apartament na ostatnim piętrze budynku, czasem dobudowany na płaskim dachu obiektu, np. wieżowca
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
korekta, poprawka lub częściowa zmiana kompozycji obrazu wykonana przez artystę w czasie malowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szt. poprawka lub zmiana wykonana przez artystę w czasie malowania obrazu, której ślady są widoczne na ostatecznej wersji;
Wiktionary
Pe
Wikipedia
członek mafii, który zgodził się na współpracę z władzami
SJP.pl
marka mikroprocesorów firmy Intel
SJP.pl
minerał, siarczek żelaza i niklu
SJP.pl
wyraz bez określonego znaczenia, używany w niektórych grach i zabawach dziecięcych przy liczeniu; zwykle w połączeniu z wyrazem 'entliczek'
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) infant. abstrakcyjny wyraz z dziecięcej wyliczanki
Wiktionary
Pentliczek – czasopismo dla dzieci ukazujące się w latach 1992–1998. Przeznaczone dla młodych dzieci (od 5 roku życia).
Czasopismo otrzymało Nagrodę Donga w 1993.
Wikipedia
(1.1) Entliczek-pentliczek, czerwony stoliczek, na kogo wypadnie, na tego bęc!
(1.1) Entliczek-pentliczek, czerwony stoliczek, / A na tym stoliczku pleciony koszyczek, / W koszyczku jabłuszko, w jabłuszku robaczek, / A na tym robaczku zielony kubraczek.
(1.1) Entliczek-pentliczek / czerwony „Płomyczek”, / na kogo wypadnie, na tego bęc! / i do więzienia…
(1.1) Entliczek-pentliczek / Co zrobi Piechniczek…
Wiktionary
IPA: pɛ̃nˈtlʲit͡ʃɛk, AS: pẽntlʹiček
Wiktionary
rzecz. entliczek m.
Wiktionary
związek z grupy barbituranów, stosowany jako środek nasenny i uspokajający
SJP.pl
Pentobarbital – organiczny związek chemiczny z grupy barbituranów, stosowany jako lek nasenny i uspokajający (ATC N05CA). Jest objęty Konwencją o substancjach psychotropowych z 1971 roku (wykaz III). W Polsce jest zaliczona do substancji psychotropowych grupy III-P.
Wikipedia
rodzaj lampy elektronowej o pięciu elektrodach, stosowany jako odbiornik lub urządzenie nadawcze małej lub średniej częstotliwości
SJP.pl
Pentoda – próżniowa lampa elektronowa zawierająca pięć elektrod: anodę, żarzoną katodę i trzy siatki.
Pentody były bardzo wszechstronnymi i popularnymi lampami elektronowymi znajdującymi zastosowanie w szerokiej gamie układów elektronicznych.
Wikipedia
rząd roślin nagonasiennych z klasy miłorzębowych; Pentoxylales
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin nagonasiennych z klasy miłorzębowych
SJP.pl
kruszący materiał wybuchowy otrzymywany po zmieszaniu trotylu i pentrytu, wykorzystywany w okresie II wojny światowej; pentrolit
SJP.pl
pentotal sodu - pochodna kwasu barbiturowego, środek o działaniu uspokajającym i rozluźniającym; serum prawdy
SJP.pl
substancja tworzona przez rośliny w procesie fotosyntezy (monosacharyd), której cząsteczki zawierają pięć atomów węgla
SJP.pl
polisacharyd, który pod wpływem działania wody rozdziela się na pentozę (cukier prosty, którego cząsteczki zawierają pięć atomów węgla)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pentozą, dotyczący pentozy
Wiktionary
rzecz. pentoza ż.
Wiktionary
pomieszczenie na statku służące jako miejsce kompletowania posiłków wynoszonych z kuchni do mesy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. miejsce wydawania posiłków na statku
Wiktionary
Pentra (z ang. "pantry" – spiżarnia) – wydzielone miejsce na jednostce pływającej służące do kompletowania posiłków. Pentrę wykorzystuje się do przygotowania nakryć oraz samych potraw przyrządzonych w kambuzie przed wyniesieniem do mesy. Jest to również pomieszczenie w którym przechowuje się zastawę stołową.
Wikipedia
IPA: ˈpɛ̃ntra, AS: pẽntra
Wiktionary
kruszący materiał wybuchowy otrzymywany po zmieszaniu trotylu i pentrytu, wykorzystywany w okresie II wojny światowej; pentolit
SJP.pl
materiał wybuchowy kruszący, stosowany podczas II wojny światowej do celów wojskowych; nitropentaerytryt, tetraazotan pentaerytrytu
SJP.pl
Pentryt, PETN (od ang. "pentaerythritol tetranitrate") – organiczny związek chemiczny z grupy nitroestrów.
Pentryt jest jednym z najsilniejszych znanych kruszących materiałów wybuchowych. Był stosowany w czasie II wojny światowej, a współcześnie znajduje zastosowanie w produkcji mieszanin wybuchowych:
Wikipedia
alkin o pięciu atomach węgla w cząsteczce
SJP.pl
Pentyn, C5H8 – węglowodór nienasycony, jeden z szeregu homologicznego alkinów.
Wikipedia
przedostatnia sylaba wyrazu, na którą w języku polskim najczęściej pada akcent wyrazowy
SJP.pl
miasto w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad Surą;
Wiktionary
Penza ( Пeнза) – miasto obwodowe w Rosji, nad Surą (dopływ Wołgi). Ma około 520 tys. mieszkańców (2020), zajmuje powierzchnię 290 km². Jest stolicą obwodu penzeńskiego.
W mieście rozwinął się przemysł maszynowy, drzewny, papierniczy, spożywczy oraz rowerowy.
Wikipedia
przym. penzeński
Wiktionary
→ Penza (miasto w Rosji)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Penzą, dotyczący Penzy
Wiktionary
rzecz. Penza ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Kamczackim;
Wiktionary
Penżyna (ros. Пенжина) – rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Kamczackim; długość 713 km; powierzchnia dorzecza 73 500 km²; średni roczny przepływ przy ujściu 680 m³/s.
Źródła w Górach Kołymskich; płynie w kierunku południowo-zachodnim, w górnym biegu wąską doliną, w środkowym i dolnym po Nizinie Penżyńskiej; uchodzi estuarium do Zatoki Penżyńskiej (Morze Ochockie). Żeglowna w środkowym i dolnym biegu, wykorzystywana do spławu drewna.
Wikipedia
przym. penżyński
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z Penżyną (rzeką na Dalekim Wschodzie Rosji)
Wiktionary
rzecz. Penżyna ż.
Wiktionary
stopa wierszowa w poezji antycznej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
system przymusowej pracy, stosowany dawniej przez plantatorów w Ameryce Łacińskiej, polegający na odpracowywaniu przez chłopów udzielonych im wcześniej pożyczek
SJP.pl
krzew z rodziny jaskrowatych o dużych, białych, różowych lub czerwonych kwiatach; piwonia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. zob. piwonia.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ludmiła w trosce o swoje peonie kupiła cały baniaczek z nawozem kwiatowym.
Wiktionary
IPA: pɛˈɔ̃ɲja, AS: peõńi ̯a
Wiktionary
monotypowa rodzina roślin z rzędu skalnicowców; piwoniowate
SJP.pl
o cechach peoniowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
dotyczący POW, Polskiej Organizacji Wojskowej
SJP.pl
członkini Polskiej Organizacji Wojskowej
SJP.pl
członek Polskiej Organizacji Wojskowej
SJP.pl
PO-wiec; potocznie:
1. członek lub zwolennik Platformy Obywatelskiej; platformer, platformers, platformiarz;
2. nauczyciel przysposobienia obronnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. członek PO (Platformy Obywatelskiej)
(1.2) polit. lekcew. zwolennik PO (Platformy Obywatelskiej)
(1.3) eduk. pot. nauczyciel PO (przysposobienia obronnego)
Wiktionary
rzecz. PO-wiec mos.
:: skr. PO n./ż.
przym. peowski, PO-wski
Wiktionary
(1.1) PO-wiec
(1.2) PO-wiec
Wiktionary
działo przeciwpancerne
SJP.pl
skrót od: przeciwpancerny (czytany jako całe, odmienne słowo); ppanc.
SJP.pl
[czytaj: pepko] sieć dyskontów odzieżowo-przemysłowych
SJP.pl
Pepco – europejska sieć detaliczna oferująca odzież i produkty dla domu. Sieć w grudniu 2022 liczyła ponad 2,9 tysiąca sklepów.
Wikipedia
potocznie: Pistolet Pulemat Szpagina (PPSz 41); Pepesza
SJP.pl
członek PPR (Polskiej Partii Robotniczej); PPR-owiec, peperowiec (potocznie)
SJP.pl
przymiotnik od: PPR (Polska Partia Robotnicza); PPR-owski
SJP.pl
Polska Partia Socjalistyczna (PPS)
SJP.pl
członek PPS (Polskiej Partii Socjalistycznej); PPS-owiec, pepesowiec (potocznie)
SJP.pl
przymiotnik od: PPS (Polska Partia Socjalistyczna); PPS-owski
SJP.pl
potocznie: tenisówka; pepega
SJP.pl
potocznie: tenisówka; pepega
SJP.pl
płócienne obuwie sportowe na gumie; tenisówki
SJP.pl
gatunek ziołowego likieru miętowego o zielonkawym zabarwieniu otrzymywanym ze specjalnego olejku; pepermint
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. likier miętowy
(1.2) butelka pepermentu (1.1)
Wiktionary
(1.2) Wyjęła z barku peperment i nalała im po kieliszku.
Wiktionary
gatunek ziołowego likieru miętowego o zielonkawym zabarwieniu otrzymywanym ze specjalnego olejku; peperment
SJP.pl
roślina zielna lub krzewinka z rodziny pieprzowatych, o niewielkich, najczęściej lekko zaokrąglonych liściach i kremowych, niepachnących kwiatach, naturalnie rosnąca w krajach tropikalnych i subtropikalnych, często hodowana w domach jako ozdobna roślina doniczkowa; pieprzówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Peperomia||ref=tak., rodzaj roślin z rodziny pieprzowatych, charakteryzujący się mięsistymi liśćmi;
(1.2) bot. roślina z rodzaju peperomia (1.1)
Wiktionary
Pe
Wikipedia
(1.2) Mógłbyś podlać peperomię w babcinej sypialni?
Wiktionary
(1.1) pieprzówka
(1.2) pieprzówka
Wiktionary
pikantna potrawa z warzyw duszonych z tłuszczem
SJP.pl
pepperoni;
1. odmiana uprawna papryki rocznej koloru czerwonego lub zielonego;
2. włoska kiełbasa wieprzowo-wołowa o ostrym smaku;
3. pizza z dodatkiem kiełbasy peperoni
SJP.pl
potocznie: członek PPR (Polskiej Partii Robotniczej); PPR-owiec, peperowiec
SJP.pl
rzadko: pepeerowski, PPR-owski (przymiotnik od: PPR)
SJP.pl
skała magmowa wulkaniczna
SJP.pl
potocznie: członek PPS (Polskiej Partii Socjalistycznej); pepeesowiec, PPS-owiec
SJP.pl
rzadko: pepeesowski, PPS-owski (przymiotnik od: PPS)
SJP.pl
sowiecki pistolet maszynowy kal. 7,62 mm zasilany nabojami z magazynka bębnowego (71 naboi) lub z magazynka łukowego (35 naboi); Pistolet Pulemat Szpagina, PPSz 41
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. pot. radziecki pistolet maszynowy kalibru 7,62 mm;
Wiktionary
rzecz. zdrobn. pepeszka ż.
Wiktionary
(1.1) skr. PPSz; zdrobn. pepeszka
Wiktionary
zdrobnienie od: Pepesza (radziecki pistolet maszynowy)
SJP.pl
lekceważąco: Czech; pepik (Pepik), Pepiczek, knedlik (Knedlik), knedliczek (Knedliczek)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. Czech
Wiktionary
rzecz. pepik m.
:: fż. pepiczka ż.
Wiktionary
(1.1) pepik
Wiktionary
lekceważąco o Czeszce; Pepiczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. lekcew. Czeszka
Wiktionary
(1.1) Jakąś pepiczkę strażnicy przetrzepali na granicy.
Wiktionary
rzecz. Pepiczka ż., Pepik mos.
:: fm. pepik mos.
Wiktionary
(1.1) Pepiczka
Wiktionary
lekceważąco: Czech; Pepik, pepiczek (Pepiczek), knedlik (Knedlik), knedliczek (Knedliczek)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. lekcew. Czech
Wiktionary
(1.1) Nasza straż zatrzymała kilku pepików na granicy.
Wiktionary
rzecz. Pepik mos.
:: zdrobn. pepiczek mos.
:: fż. pepiczka ż.
Wiktionary
(1.1) Pepik
Wiktionary
glogierówka, pepinka;
a) odmiana jabłoni odporna na mróz;
b) owoc tej jabłoni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. odmiana jabłoni
Wiktionary
rzecz. pepinka ż.
Wiktionary
1. ośrodek przygotowujący utalentowanych ludzi do przyszłej kariery, a także: środowisko, z którego wywodzą się tacy ludzie;
2. chroniony teren, na którym rosną młode drzewka
SJP.pl
glogierówka, pepina;
a) odmiana jabłoni odporna na mróz;
b) owoc tej jabłoni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. odmiana jabłoni
Wiktionary
rzecz. pepina
Wiktionary
glogierówka, pepinka;
a) odmiana jabłoni odporna na mróz;
b) owoc tej jabłoni
SJP.pl
pepitka;
1. deseń na tkaninie w postaci dwukolorowej przekrzywionej kratki; pepito, pepitko;
2. tkanina o takim deseniu; pepito, pepitko;
3. kawałek nieobrobionego złota; samorodek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włók. wzór na tkaninie przypominający kratę
(1.2) włók. materiał o deseniu w pepitę (1.1)
Wiktionary
IPA: pɛˈpʲita, AS: pepʹita
Wiktionary
rzecz. pepitka ż.
przym. pepitkowy
Wiktionary
(1.1) pepitka
(1.2) pepitka
Wiktionary
pepita;
1. deseń na tkaninie w postaci dwukolorowej przekrzywionej kratki; pepito, pepitko;
2. tkanina o takim deseniu; pepito, pepitko;
3. kawałek nieobrobionego złota; samorodek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włók. wzór na tkaninie przypominający kratę
(1.2) włók. materiał o deseniu w pepitkę (1.1)
Wiktionary
rzecz. pepita ż.
przym. pepitkowy
Wiktionary
(1.1) pepita
(1.2) pepita
Wiktionary
pepita;
1. deseń na tkaninie w postaci dwukolorowej przekrzywionej kratki; pepito, pepitko;
2. tkanina o takim deseniu; pepito, pepitko;
3. kawałek nieobrobionego złota; samorodek
SJP.pl
pepitka;
1. deseń na tkaninie w postaci dwukolorowej przekrzywionej kratki; pepito, pepitko;
2. tkanina o takim deseniu; pepito, pepitko;
3. kawałek nieobrobionego złota; samorodek
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
długi prostokątny pas materiału spinany klamrą, służący jako okrycie wierzchnie kobiet w starożytnej Grecji; peplum
SJP.pl
Peplos ( πέπλος "peplos", łac. "peplŭm") – w starożytności klasycznej długa wierzchnia szata kobiet, wykonana z prostokątnego płata wełnianej tkaniny.
W starożytnej Grecji od okresu archaicznego do ok. 480 p.n.e. był to podstawowy ubiór kobiecy wkładany wprost na ciało, który dopiero pod koniec VI wieku p.n.e. zaczęto zastępować modnym wschodnim chitonem.
Wikipedia
długi prostokątny pas materiału spinany klamrą, służący jako okrycie wierzchnie kobiet w starożytnej Grecji; peplos
SJP.pl
Peplum lub kino miecza i sandałów – gatunek filmów mitologiczno-historycznych, cechujący się zgodnie z definicją Marka Hendrykowskiego brakiem „rzetelnej, źródłowej rekonstrukcji określonych zdarzeń i faktów, które na każdym kroku przeplatają się z tym, co legendarne lub mityczne”. Ikonografię kina peplum przez długi czas opierano przeważnie na XIX-wiecznym malarstwie historycznym, w nowszych produkcjach jednak na współczesnych archeologicznych ustaleniach dotyczących antycznej kultury materialnej.
Wikipedia
[czytaj: peperoni] peperoni;
1. odmiana uprawna papryki rocznej koloru czerwonego lub zielonego;
2. włoska kiełbasa wieprzowo-wołowa o ostrym smaku;
3. pizza z dodatkiem kiełbasy pepperoni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. kiełbasa o ostrym smaku, odmiana salami, zazwyczaj wołowa lub wieprzowa;
(1.2) kulin. pizza z plasterekasterkami kiełbasy pepperoni (1.1)
(1.3) bot. spoż. kulin. odmiana papryki o ostrym smaku;
Wiktionary
Pepperoni, peperoni – kiełbasa pochodzenia amerykańskiego o ostrym smaku (nazwa wywodzi się od papryki), zbliżona do salami.
Oryginalnie wieprzowo-wołowa z dodatkiem podrobów, suszona na świeżym powietrzu (ewentualnie wędzona w stosunkowo niskiej temperaturze), dojrzewająca przez sześć do dziesięciu miesięcy. Rozpowszechniona w kuchni amerykańskiej.
Wikipedia
IPA: ˌpɛpɛˈrɔ̃ɲi, AS: peperõńi
Wiktionary
[czytaj: peps-i] marka napojów chłodzących
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj ciemnego, gazowanego napoju chłodzącego produkowanego przez koncern PepsiCo;
(1.2) porcja (np. butelka, kubek, puszka) pepsi (1.1)
(1.3) młodz. uczn. kawa zbożowa
Wiktionary
Pepsi – marka napojów gazowanych typu cola należąca do PepsiCo. Największym z jej konkurentów jest Coca-Cola.
Wikipedia
(1.1) Wolę pepsi niż herbatę.
(1.2) Kupiłem nam dwie pepsi i trzy hamburgery.
Wiktionary
IPA: ˈpɛpsʲi, AS: pepsʹi
Wiktionary
rzecz. pepsyna ż., pepsi-cola ż.
Wiktionary
(1.1) pepsi-cola
Wiktionary
[czytaj: peps-ikola] napój marki Pepsi; Pepsi
SJP.pl
nazwa handlowa historycznego leku trawiennego, zawierającego pepsynę
SJP.pl
enzym soku żołądkowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. czynna postać pepsynogenu, enzym trawienny występujący w soku żołądkowym;
Wiktionary
Pepsyna (ATC: A 09 AA 03) – czynna postać pepsynogenu, enzymu wydzielanego przez komórki gruczołowe (komórki główne) żołądka. W procesie trawienia pepsyna rozkłada białka do łańcuchów polipeptydowych.
Pepsyna jest składnikiem soku żołądkowego.
Wikipedia
(1.1) W procesie trawienia pepsyna rozkłada białka do łańcuchów polipeptydowych.
Wiktionary
przym. pepsynowy
rzecz. pepsi ż.
Wiktionary
nieaktywna forma pepsyny, która pod wpływem działania kwasu solnego przekształca się w postać aktywną, rozkładającą białka
SJP.pl
Pe
Wikipedia
wykorzystujący pepsynę (jeden z enzymów trawiących białka), zawierający pepsynę (np. wino pepsynowe) lub w jakiś inny sposób z nią związany
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. związany z pepsyną, dotyczący pepsyny
Wiktionary
rzecz. pepsyna ż.
Wiktionary
biały proszek stosowany w lecznictwie i przemyśle spożywczym, będący wynikiem procesu działania pepsyny na białka
SJP.pl
przemiana pokarmów białkowych na peptony, odbywająca się w żołądku
SJP.pl
działać pepsyną na białka w celu uzyskania peptonu (białego proszku wykorzystywanego w lecznictwie i przemyśle spożywczym)
SJP.pl
charakterystyczny dla peptonu (białego proszku stosowanego w lecznictwie i przemyśle spożywczym, będącego wynikiem procesu działania pepsyny na białka), związany z peptonem
SJP.pl
obecność peptonu w moczu
SJP.pl
związek pośredni między białkami a aminokwasami, powstały w wyniku częściowego przetrawienia białek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. produkt rozkładu peptonów
Wiktionary
(1.1) Wewnątrz chloroplastu następuje przekazanie łańcucha białka kolejnym białkom opiekuńczym i odcięcie peptydu tranzytowego.
Wiktionary
IPA: ˈpɛptɨt, AS: peptyt
Wiktionary
przym. peptydowy
Wiktionary
enzym katalizujący hydrolityczne rozszczepianie wiązań peptydowych
SJP.pl
biopolimer kwasu muraminowego wchodzący w skład ścian komórkowych bakterii
SJP.pl
Peptydoglikan, mureina – składnik ściany komórkowej bakterii, zbudowany z nietypowych aminokwasów i połączonych w łańcuchy pochodnych cukrów. Chemicznie jest to biopolimer kwasu muraminowego i "N"-acetyloglukozaminy oraz tripeptyd: -alanina, kwas -glutaminowy i kwas mezodwuaminopimelinowy.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) dotyczący peptydu
Wiktionary
rzecz. peptyd mrz.
Wiktionary
przechodzenie świeżo wytrąconego osadu koloidalnego lub żelu w zol
SJP.pl
Peptyzacja – zjawisko przechodzenia osadu koloidalnego lub żelu w koloid, np. zol. Jest to odwrotność koagulacji i zachodzi w sposób odwracalny.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zwykle w związkach frazeologicznych:
1. mówić komuś per ty, per wy, per pan, per pani - używać formy ty, wy, pan, pani, zwracając się do kogoś;
2. traktować, potraktować kogoś per noga, żartobliwie per nogam - traktować, potraktować kogoś lekceważąco, pogardliwie
SJP.pl
przyimek
(1.1) tylko w związkach frazeologicznych: na
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pɛr, AS: per
Wiktionary
przedrostek
(1.1) chem. przedrostek wskazujący na podstawienie wszystkich atomów wodoru w cząsteczce węglowodoru przez atomy halogenu
Wiktionary
(1.1) Perchlorobenzen i perchloroetan są chloropochodnymi węglowodorów.
Wiktionary
IPA: pɛr, AS: per
Wiktionary
regionalnie: ziemniak; pyra (częściej)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pochodna boraksu, w którym jedna cząsteczka wody krystalizacyjnej została zastąpiona cząsteczką nadtlenku wodoru
SJP.pl
parametr służący do opisu populacji lub rozkładu prawdopodobieństwa, kwantyl rzędu i/100 (gdzie i=1,2,...,99); centyl
SJP.pl
Percentyl, centyl – kwantyl rzędu "k"/100, gdzie "k" = 1, …, 99. Intuicyjnie mówiąc, percentyl jest wielkością, poniżej której padają wartości zadanego procentu próbek.
Wikipedia
złożony proces poznawczy, który prowadzi do odebrania przez człowieka jakichś zjawisk lub procesów, zachodzący wskutek działania określonych bodźców na narządy zmysłowe; postrzeżenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. odbiór i postrzeganie zjawisk za pomocą zmysłów
Wiktionary
Pe
Wikipedia
rzecz. perceptywność ż.
czas. percypować ndk.
przym. percepcyjny, perceptywny
przysł. percepcyjnie, perceptywnie
Wiktionary
(1.1) postrzeganie, odbieranie
Wiktionary
odnoszący się do percepcji (złożonego procesu poznawczego, prowadzącego do odebrania przez człowieka jakichś zjawisk lub procesów, zachodzącego wskutek działania określonych bodźców na narządy zmysłowe), powiązany z percepcją (np. percepcyjne zdolności człowieka); perceptywny
SJP.pl
rzadko: osoba percypująca wrażenia słuchowe; widz, słuchacz
SJP.pl
elektroniczne urządzenie rozpoznające
SJP.pl
Pe
Wikipedia
charakterystyczny dla perceptronu (elektronicznego urządzenia rozpoznającego), powiązany z perceptronem (np. receptor perceptroniczny)
SJP.pl
zdolność do postrzegania, percepcji (odzwierciedlania jakichś zjawisk lub procesów wskutek działania określonych bodźców na narządy zmysłowe)
SJP.pl
odnoszący się do percepcji (złożonego procesu poznawczego, prowadzącego do odebrania przez człowieka jakichś zjawisk lub procesów, zachodzącego wskutek działania określonych bodźców na narządy zmysłowe), powiązany z percepcją (np. perceptywne zdolności człowieka); percepcyjny
SJP.pl
1. gałka pyłku kwiatowego zabrana przez pszczołę do koszyczka
2. pyłek w komórce plastra miodowego
SJP.pl
Percha (wł. "Perca") – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Trydent-Górna Adyga, w prowincji Bolzano.
Liczba mieszkańców gminy wynosi 1539 (dane z roku 2009). Język niemiecki jest językiem ojczystym dla 96,82%, włoski dla 2,54%, a ladyński dla 0,64% mieszkańców (2001).
Wikipedia
[czytaj: perküTĄ] wywołujący szok, zdziwienie, sensację
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
taki, którego można doznawać dzięki zmysłom
SJP.pl
postrzegać, uświadamiać sobie przedmiot, zjawisko spostrzegane; obserwować
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
określenie wykonawcze: zanikając, zamierająco; perdendosi
SJP.pl
określenie wykonawcze: zanikając, zamierająco; perdendo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj pasiaka, ludowy ornament tkacki robiony metodą wybierania
Wiktionary
IPA: ˌpɛrɛˈbɔra, AS: perebora
Wiktionary
[czytaj: peREK] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Peregryn – imię męskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające „ten, który podróżuje”. Wśród patronów – św. Peregryn, męczennik (II wiek); św. Peregryn, biskup Auxerre (+ 304); św. Peregryn Laziosi – patron chorych na raka. Od tego imienia powstała staropolska forma skrócona (zdrobniała, spieszczona) Grzymek, utworzona za pomocą popularnej w imiennictwie polskim (a także ruskim) techniki ucinania nagłosu (": Pielgrzym").
Wikipedia
(1.1) Peregryn był podróżnikiem.
Wiktionary
IPA: pɛˈrɛɡrɨ̃n, AS: peregrỹn
Wiktionary
dłuższa podróż, wędrówka; pielgrzymka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. przest. długa podróż lub wędrówka
(1.2) rel. pielgrzymka do świętego miejsca
(1.3) rel. przenoszenie obiektu kultu w Kościele katolickim w celu odbycia przy jego udziale praktyk religijnych;
Wiktionary
Pe
Wikipedia
(1.1) Byłem tego właściwie pewien, trochę ich już poznałem w swoich peregrynacjach po tym kraju.
Wiktionary
IPA: ˌpɛrɛɡrɨ̃ˈnat͡sʲja, AS: peregrỹnacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. peregrynowanie n., peregrynant m., peregrynantka ż.
czas. peregrynować ndk.
przym. peregrynacyjny
Wiktionary
osoba uczestnicząca w peregrynacji (pielgrzymce, wędrówce, podróży, najczęściej dalekiej)
SJP.pl
odbywać podróże; pielgrzymkować
SJP.pl
miasto na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. miasto w Ukrainie, w obwodzie kijowskim;
Wiktionary
Perejasław ( Переяслав, w l. 1943–2019 Perejasław Chmielnicki – Переяслав-Хмельницький) – miasto w obwodzie kijowskim, w rejonie boryspolskim na Ukrainie, niedaleko Kijowa, nad rzeką Trubiż (dopływem Dniepru), ok. 27 tys. mieszkańców, liczne zabytki cerkiewne i cytadela. Do 2020 roku stolica rejonu perejasławskiego.
Wikipedia
przym. perejasławski
Wiktionary
dotyczący miasta - Perejasław
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Perejasława
Wiktionary
rzecz. Perejasław mrz.
Wiktionary
regionalna nazwa ziemniaka; pyrka, pera, pyra, kartofel
SJP.pl
Perek (nazwa oboczna: Pyrek) – część wsi Kroczyce w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, w gminie Kroczyce.
W latach 1975–1998 Perek położony był w województwie częstochowskim.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) daw. przeniewierca, odstępca, zdrajca
Wiktionary
(1.1) daw. przekińczyk, daw. perekidczyk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) białystok. peleryna
Wiktionary
utrata prawa do dokonania czynności prawnej wskutek upływu ostatecznego terminu
SJP.pl
stanowczy, ostateczny lub nie do odwołania, zawieszenia (np. peremptoryczny wyrok); peremptoryjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stanowczy, ostateczny, nieodwołalny
Wiktionary
IPA: ˌpɛrɛ̃mptɔˈrɨt͡ʃnɨ, AS: perẽmptoryčny
Wiktionary
(1.1) peremptoryjny
Wiktionary
stanowczy, ostateczny lub nie do odwołania, zawieszenia (np. peremptoryjny wyrok); peremptoryczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stanowczy, ostateczny, nieodwołalny
Wiktionary
(1.1) Podniesienie zarzutu przedawnienia (tzw. zarzutu peremptoryjnego) w sytuacji zawisłości sporu powoduje, że roszczenie już nie może być skutecznie dochodzone.
Wiktionary
IPA: ˌpɛrɛ̃mptɔˈrɨjnɨ, AS: perẽmptoryi ̯ny
Wiktionary
(1.1) peremptoryczny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Peres lub Fares − postać biblijna z Księgi Rodzaju, syn Judy i jego synowej Tamar. Jego bratem bliźniakiem był Zerach, a braćmi przyrodnimi Er, Onan i Szela. Od Peresa pochodzi ród Parsytów.
Wymienia go także Nowy Testament w genealogii Jezusa Chrystusa.
Wikipedia
kolczasty krzew z rodziny kaktusowatych, występujący w strefie tropikalnej Ameryki, uprawiany jako roślina ozdobna; peireskia, drzewidło
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Pereszczówka – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Drelów.
Wieś jest sołectwem w gminie Drelów. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 148 mieszkańców.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Drelowie.
Wikipedia
perewiaska marmurkowa - nocny ssak z rodziny łasicowatych, zamieszkujący płd.-wsch. Europę i Azję
SJP.pl
Perewiaska ("Vormela") – rodzaj ssaków z podrodziny Ictonychinae w obrębie rodziny łasicowatych (Mustelidae).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: perełka
SJP.pl
1. niewielka perła;
2. coś wartościowego, pięknego lub ktoś ważny w życiu, ktoś z kim jest się mocno związanym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała perła
(1.2) przen. rzecz wyjątkowo piękna, niezwykła, unikatowa
Wiktionary
IPA: pɛˈrɛwka, AS: pereu̯ka
Wiktionary
rzecz. perłówka ż., perła ż.
przym. perłowy
czas. perlić się
Wiktionary
(1.2) skarb
Wiktionary
1. niewielka perła;
2. coś wartościowego, pięknego lub ktoś ważny w życiu, ktoś z kim jest się mocno związanym
SJP.pl
1. szereg białych plamek na sierści albo ciele niektórych zwierząt lub upierzeniu ptaków;
2. oczyszczanie powierzchni metali lub proces nadawania im chropowatości przy użyciu specjalnych niewielkich kulek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|perełkować.
(1.2) archit. ornament architektoniczny złożony z naprzemiennie ułożonych pałeczek i krążków
Wiktionary
czas. perełkować
Wiktionary
(1.2) astragal
Wiktionary
suseł perełkowany - gatunek gryzonia
SJP.pl
przypominający małą perłę, podobny do małej perły
SJP.pl
ozdabiać, otaczać perełkami
SJP.pl
ozdobne drzewo z rodziny motylkowatych, o parasolowatej koronie i kremowych kwiatach, pochodzące z krajów orientu; szupin
SJP.pl
Perełkowiec ("Styphnolobium" Schott) – rodzaj roślin należących do rodziny bobowatych, do podrodziny bobowate właściwe. Występują głównie na obszarach tropikalnych.
Wikipedia
1. ozdabiany perełkami (np. obrączka perełkowa, naszyjnik perełkowy); perłowy;
2. o niewielkich rozmiarach, niski lub mały, karłowaty
SJP.pl
[czytaj: perfekt] perfekt; potocznie:
1. perfekcyjny; idealny, znakomity, świetny;
2. perfekcyjnie; idealnie, znakomicie, świetnie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: perfektum] w językoznawstwie: czas przeszły dokonany; perfektum
SJP.pl
Perfectum (od łac. "perficio" - dokonać, ukończyć) – czas lub aspekt gramatyczny wyrażający czynność przeszłą i dokonaną, ale pozostającą w związku z teraźniejszością. Np.
Perfectum kontrastuje m.in. z aorystem (który wyraża czynność dokonaną w przeszłości bez określania jej czasu i sposobu) oraz z imperfectum, które wyraża czynność wielokrotną, trwającą długo bądź powtarzaną wielokrotnie.
Wikipedia
idealność, niekwestionowana sprawność, biegłość w czymś, najwyższa doskonałość w wykonywaniu, robieniu czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) doskonałość, cecha tego, co jest perfekcyjne
(1.2) bot. roln. odmiana marchwi
Wiktionary
(1.1) Jan doszedł do perfekcji.
(1.2) Perfekcja jest późną odmianą marchwi.
Wiktionary
IPA: pɛrˈfɛkt͡sʲja, AS: perfekcʹi ̯a
Wiktionary
czas. perfekcjonować
rzecz. perfekcyjność ż., perfekcjonista, perfekcjonizm
przysł. perfekcyjnie, perfekt
przym. perfekcyjny
Wiktionary
osoba perfekcyjna, chcąca osiągnąć perfekcję, niekwestionowaną doskonałość w jakiejś dziedzinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek dążący do doskonałości
(1.2) filoz. zwolennik perfekcjonizmu w etyce
Wiktionary
(1.1) Marek jest w każdym calu perfekcjonistą – zanim się za coś zabierze, najpierw czyta stosy literatury fachowej.
Wiktionary
IPA: ˌpɛrfɛkt͡sʲjɔ̇̃ˈɲista, AS: perfekcʹi ̯o̊̃ńista
Wiktionary
rzecz. perfekcja ż., perfekcjonizm m.
:: fż. perfekcjonistka ż.
czas. perfekcjonować ndk.
przym. perfekcyjny
przysł. perfekcyjnie
Wiktionary
(1.1) cyzelator
Wiktionary
kobieta perfekcyjna, chcąca osiągnąć perfekcję, niekwestionowaną doskonałość w jakiejś dziedzinie
SJP.pl
nacechowany perfekcjonizmem (chęcią osiągnięcia perfekcji, niekwestionowanej doskonałości w jakiejś dziedzinie), uwydatniający perfekcjonizm (np. perfekcjonistyczne zapędy malarza, pisarza)
SJP.pl
1. chęć osiągnięcia perfekcji, niekwestionowanej doskonałości w jakiejś dziedzinie;
2. stanowisko etyczne uznające doskonałość osobistą za najcenniejsze dobro moralne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dążenie do doskonałości
(1.2) filoz. doktryna etyczna, która za najwyższą wartość uznaje doskonałość osobistą
Wiktionary
Zobacz też: perfekcjonizm – postawa językowa.
Perfekcjonizm – postawa człowieka, która stawia dokładność wykonywanych czynności na najwyższym miejscu. Nadmierny perfekcjonizm jest w psychologii czasem nazywany dewiacją, która praktycznie uniemożliwia normalne funkcjonowanie. Psycholodzy uważają to zjawisko za problem społeczny i często stosują specjalne terapie.
Wikipedia
(1.1) Jan postępuje według perfekcjonizmu.
(1.1) Perfekcjonizm na pierwszym miejscu.
Wiktionary
IPA: ˌpɛrfɛkˈt͡sʲjɔ̇̃ɲism̥, AS: perfekcʹi ̯o̊̃ńism̦
Wiktionary
rzecz. perfekcjonista m., perfekcja ż.
czas. perfekcjonować
przym. perfekcjonistyczny
przysł. perfekt
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|perfekcjonować.
Wiktionary
IPA: ˌpɛrfɛkt͡sʲjɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: perfekcʹi ̯õnovãńe
Wiktionary
czas. perfekcjonować
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) przest. dążyć do doskonałości, udoskonalać
czasownik zwrotny perfekcjonować się
(2.1) przest. doskonalić się
Wiktionary
(1.1) To nie bezsensowna pogoń za uciekającym wciąż kapitalizmem, w dodatku po drodze, którą perfekcjonuje on od ponad dwóch stuleci, orientować ma rozwój socjalizmu w Polsce.
(1.1) Od dawna uważam, że najwyższa pora byś perfekcjonowała swój śpiew.
(2.1) Imć Pikel właśnie perfekcjonował się w żałobnej biżuterii.
Wiktionary
IPA: ˌpɛrfɛkt͡sʲjɔ̃ˈnɔvat͡ɕ, AS: perfekcʹi ̯õnovać
Wiktionary
rzecz. perfekcja, perfekcjonista, perfekcjonizm, perfekcjonowanie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób perfekcyjny
Wiktionary
IPA: ˌpɛrfɛkˈt͡sɨjɲɛ, AS: perfekcyi ̯ńe
Wiktionary
rzecz. perfekcja, perfekcjonista, perfekcyjność
przym. perfekcyjny
przysł. perfekt
Wiktionary
(1.1) perfekt
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: perfekcyjnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: perfekcyjny
SJP.pl
cecha kogoś perfekcyjnego lub czegoś, co zostało wykonane perfekcyjne, idealność, niekwestionowana sprawność, biegłość w czymś, najwyższa doskonałość w wykonaniu albo robieniu czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest perfekcyjne; cecha tych, którzy są perfekcyjni
Wiktionary
rzecz. perfekcja ż., perfekcjonista m., perfekcjonistka ż.
przym. perfekcyjny
przysł. perfekcyjnie
Wiktionary
(1.1) doskonałość
Wiktionary
odznaczający się perfekcją, idealny, dopracowany w każdym szczególe (np. perfekcyjna gra aktorów) lub niekwestionowanie sprawny, biegły w jakiejś dziedzinie, w robieniu czegoś (np. perfekcyjny człowiek)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odznaczający się perfekcją, dopracowany w każdym detalu
Wiktionary
rzecz. perfekcja ż., perfekcyjność ż., perfekcjonista m., perfekcjonistka m.
przysł. perfekcyjnie, perfekt
Wiktionary
(1.1) doskonały
Wiktionary
perfect; potocznie:
1. idealny, znakomity, świetny;
2. idealnie, znakomicie, świetnie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) pot. perfekcyjnie, doskonale
Wiktionary
IPA: ˈpɛrfɛkt, AS: perfekt
Wiktionary
rzecz. perfectum, perfekcjonizm, perfekcja
przym. perfekcyjny
przysł. perfekcyjnie
Wiktionary
(1.1) perfekcyjnie, doskonale, świetnie, biegle
Wiktionary
w językoznawstwie: czas przeszły dokonany; perfectum
SJP.pl
dokonany charakter tematu czasownika, dokonaność czasowników, cecha czasowników dokonanych (perfektów)
SJP.pl
nadający tematowi czasownika charakter dokonany, odnoszący się do czasowników dokonanych (perfektów) lub ich właściwości
SJP.pl
przewrotność, przebiegłość
SJP.pl
Perfidia – zbiór opowiadań o tematyce kryminalnej autorstwa Waldemara Łysiaka (występującego pod pseudonimem Valdemar Baldhead), wydany w 1980 roku przez Krajową Agencję Wydawniczą.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób perfidny
Wiktionary
przym. perfidny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: perfidnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: perfidny
SJP.pl
przewrotny, podstępny, chytry i złośliwy, przebiegły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przewrotny, podstępny, chytry i złośliwy, przebiegły
Wiktionary
IPA: pɛrˈfʲidnɨ, AS: perfʹidny
Wiktionary
rzecz. perfidia
przysł. perfidnie
Wiktionary
(1.1) wyrachowany, zdradliwy, złośliwy, chytry, cwany, frantowski, machiaweliczny, makiaweliczny, obłudny, podstępny, przebiegły, przewrotny, szalbierski
Wiktionary
karta, na której zarejestrowano informację, wykonując szereg odpowiednio rozmieszczonych otworów; karta perforowana
SJP.pl
Pe
Wikipedia
1. przebicie, przedziurkowanie, najczęściej wielokrotne, będące zakodowaną informacją na specjalnych kartach lub taśmach;
2. urazowe przebicie lub wewnętrzne pęknięcie ściany któregoś z narządów wewnętrznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szereg dziurek wykonanych w jakimś materiale, spełniający różne funkcje;
(1.2) med. patologiczny otwór w narządzie lub powłoce;
(1.3) czynność wykonywania otworów
Wiktionary
Perforacja − otwory wykonane w jakimś materiale, spełniające różne funkcje, np. ułatwienie przesuwania, odrywania, wpinania w segregator, mocowania itp.
Wikipedia
IPA: ˌpɛrfɔˈrat͡sʲja, AS: perforacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. perforator m., perforatorka ż., perforowanie n.
czas. perforować ndk.
przym. perforacyjny
Wiktionary
(1.1) dziurki
(1.3) dziurkowanie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący perforacji
Wiktionary
(1.1) Dwa równej długości kawałki kliszy, z której wcześniej trzeba było usunąć emulsję światłoczułą, zszył wełnianą nitką z jednej strony, przekładając ją między dziurkami perforacyjnymi.
Wiktionary
rzecz. perforacja ż.
Wiktionary
maszyna wykonująca perforację (odpowiednie wydziurkowanie, układ otworów) na kartach lub taśmach filmowych w celu zapisania informacji; perforatorka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. dziurkarka.
Wiktionary
IPA: ˌpɛrfɔˈratɔr, AS: perforator
Wiktionary
rzecz. perforacja ż., perforowanie n.
czas. perforować
Wiktionary
maszyna wykonująca perforację (odpowiednie wydziurkowanie, układ otworów) na kartach lub taśmach filmowych w celu zapisania informacji; perforator
SJP.pl
[czytaj: perFORmens]
1. forma widowiska teatralnego bez ustalonego tekstu dramatycznego, ale tworzona na żywo w obecności widzów;
2. w językoznawstwie: wykonanie, realizacja wypowiedzi językowej; performancja
SJP.pl
Performance, performans (z ang. "performance" „przedstawienie”, „wykonanie”) – sytuacja artystyczna, której przedmiotem i podmiotem jest obecność artysty w określonym kontekście czasu, przestrzeni i własnych ograniczeń.
Artysta występujący przed publicznością jest zarówno twórcą, jak i materią sztuki. Elementem performansu może być właściwie każdy przedmiot, pojęcie, obiekt lub temat wskazany czy zasugerowany przez artystę w trakcie wystąpienia, a nawet ciało artysty.
Wikipedia
w językoznawstwie: wykonanie, realizacja wypowiedzi językowej; performance
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. rzeczywiste posługiwanie się językiem, w odróżnieniu od znajomości języka;
Wiktionary
rzecz. performowanie n.
czas. performować ndk.
przym. performancyjny
Wiktionary
(1.1) wykonanie
Wiktionary
forma widowiska teatralnego bez ustalonego tekstu dramatycznego, ale tworzona na żywo w obecności widzów; performens, performance
SJP.pl
specjalistka w dziedzinie nauki o performansie
SJP.pl
nauka o performansie
SJP.pl
nauka o performansie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o artystycznych, rytualnych, zabawowych i codziennych zachowaniach ludzi
Wiktionary
Performatyka – nauka o performansie. Jako dyscyplina akademicka za przedmiot badań bierze zachowanie. Performatycy, wykorzystując materiał archiwalny, czyli książki, fotografie, nagrania video, ale też np. świadectwa archeologiczne, starają się opisać to co robią ludzie w określonych sytuacjach. Przedmiotem performatyki jest więc nie tylko spektakl-performans, ale także nasze zachowania codzienne, rytualne, zabawowe itd.
Wikipedia
(1.1) Po zdobyciu licencjatu i magisterium w dziedzinie komunikacji społecznej i performatyki na Uniwersytecie Karoliny Północnej w Chapel Hill pracowała w teatrze, nad produkcją gier wideo i w oświacie.
Wiktionary
w teorii języka: akt mowy będący jednocześnie działaniem; wypowiedź performatywna
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest performatywne; cecha tych, którzy są performatywni
Wiktionary
rzecz. performance m., performer m., performerka ż., performatyw m.
przym. performatywny, performerski, performansowy, performance’owy
przysł. performatywnie, performersko
Wiktionary
1. tworzony na oczach widzów;
2. będący tylko elementem formalnym, a nie realną wypowiedzią
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) teatr. taki, który jest tworzony na oczach widzów
(1.2) filoz. będący tylko elementem formalnym, nie będący realną wypowiedzią
Wiktionary
rzecz. performance m., performer m., performerka ż., performatywność ż., performatyw m.
przym. performerski, performansowy, performance’owy
przysł. performatywnie, performersko
Wiktionary
rzadko: forma widowiska teatralnego bez ustalonego tekstu dramatycznego, ale tworzona na żywo w obecności widzów; performans, performance
SJP.pl
aktor grający w performance'ach (widowiskach teatralnych bez ustalonego tekstu dramatycznego, ale tworzonych na żywo w obecności widzów); performers
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. artysta performance'u lub jakiejś sztuki parateatralnej
Wiktionary
IPA: pɛrˈfɔrmɛr, AS: performer
Wiktionary
rzecz. performatywność ż.
przym. performatywny
Wiktionary
aktorka grająca w performance'ach (widowiskach teatralnych bez ustalonego tekstu dramatycznego, ale tworzonych na żywo w obecności widzów)
SJP.pl
aktor grający w performance'ach (widowiskach teatralnych bez ustalonego tekstu dramatycznego, ale tworzonych na żywo w obecności widzów); performer
SJP.pl
tworzenie na żywo jakiegoś przedstawienia, występu
SJP.pl
potocznie: wykonywać performance
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|perforować.
Wiktionary
Perforowanie ("perforować")- czynność introligatorska, polegająca na wycinaniu otworów z arkusza (lub stosu arkuszy) papieru, kartonu, tektury lub innego podobnego podłoża, pożądanego kształtu wyrobu papierniczego lub poligraficznego. Do perforowania używa się wykrojników, pracujących na maszynie sztancującej.
Wikipedia
rzecz. nieperforowanie n., perforacja ż., perforator mrz.
czas. perforować ndk.
Wiktionary
przebijać, wycinać, wytłaczać otwory w papierze, taśmach filmowych, płytach, skórze itp.; dziurkować
SJP.pl
przebijać, wycinać, wytłaczać otwory w papierze, taśmach filmowych, płytach, skórze itp.; dziurkować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. sperforować)
(1.1) dziurawić powierzchnię, robić w niej otwory; robić perforację
Wiktionary
(1.1) W przypadku silnego urazu klatki piersiowej, na przykład w rezultacie wypadku komunikacyjnego, złamane żebro może perforować płuco.
Wiktionary
rzecz. perforator mrz., perforowanie n., perforacja ż.
Wiktionary
(1.1) dziurkować, dziurawić, przebijać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Wielkopolska. perfumy
Wiktionary
(1.1) Chcę wypróbować na sobie ten nowy perfum.
Wiktionary
dawniej o perfumach, szczególnie tych drogich lub rzadkich, trudno dostępnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) w lp. daw. lub gwara. perfumy
Wiktionary
(1.1) Wbijałam w łeb, / jak dziecku, / po rusku, po niemiecku: / nie na to jest perfuma, / byś ją pił, pił, pił.
Wiktionary
IPA: pɛrˈfũma, AS: perfũma
Wiktionary
rzecz. perfumy nmos., perfumeria ż., perfumowanie n., perfumiarstwo n., perfumiarz m., fuma ż., fumarium n., wyperfumowanie n.
czas. perfumować ndk., wyperfumować dk.
przym. perfumeryjny
Wiktionary
sklep z perfumami i kosmetykami lub zakład, pomieszczenie, w którym te produkty są produkowane lub przechowywane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sklep sprzedający perfumy i często również inne kosmetyki
Wiktionary
IPA: ˌpɛrfũˈmɛrʲja, AS: perfũmerʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. perfuma ż., wyperfumowanie n., perfumy lm., perfumowanie n., perfumiarstwo n., perfumiarz m.
przym. perfumeryjny
czas. perfumować, wyperfumować
Wiktionary
odnoszący się do perfum i perfumerii, związany z procesem produkcji perfum (np. przemysł perfumeryjny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z perfumami lub perfumerią
Wiktionary
(1.1) Otóż zapachy naturalne bynajmniej nie wyczerpują programu nowoczesnych laboratoriów perfumeryjnych. Pozostaje bowiem rozległa, przebogata dziedzina chemii syntetycznej, bez której przemysł perfumeryjny nie mógłby nigdy istnieć (…)
Wiktionary
rzecz. perfuma ż., perfumy nmos. lm., perfumowanie n., perfumeria ż., wyperfumowanie n.
czas. perfumować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) perfumy w miniaturowym opakowaniu
Wiktionary
potocznie o procesie produkcji i sprzedaży perfum lum jakimś innym przedsięwzięciu związanym z perfumami
SJP.pl
wytwórca perfum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się tworzeniem kompozycji zapachowych używanych w perfumach czy kosmetykach, kompozytor zapachowy;
Wiktionary
Pe
Wikipedia
(1.1) – Jedyną osobą zdolną stworzyć kompozycję zapachową jest perfumiarz w branży zwany Nosem – objaśnia pani w białym laboratoryjnym kitlu.
Wiktionary
rzecz. perfumy nmos., perfumeria ż., perfuma ż.,
:: fż. perfumiarka ż.
Wiktionary
(1.1) kompozytor zapachowy, kompozytor zapachów, środ. nos
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odprzymiotnikowy od|perfumować.
Wiktionary
czas. perfumować ndk.
rzecz. perfumeria ż., perfumy nmos., wyperfumowanie n., perfuma ż.
przym. perfumeryjny
Wiktionary
perfumować (się): używać perfum, nacierać (się) lub opryskiwać, skrapiać (się) perfumami
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) skrapiać perfumami, aplikować perfumy
czasownik zwrotny niedokonany perfumować się
(2.1) aplikować perfumy na siebie
Wiktionary
rzecz. perfuma ż., perfumy nmos. lm., perfumowanie n., perfumeria ż., wyperfumowanie n., perfumowanie n.
przym. perfumeryjny
Wiktionary
kosmetyk w płynie dla kobiet i mężczyzn, zawierający kompozycję odpowiednio dobranych substancji zapachowych - naturalnych bądź sztucznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kosmet. roztwór alkoholowy odpowiednio dobranych substancji zapachowych, stosowany jako kosmetyk
(1.2) środ. kosmet. wyrób perfumeryjny zawierający od 10 do 20% kompozycji zapachowej
Wiktionary
Perfumy (od par fumée „przez dym”) – łączna nazwa kosmetyków, których jedynym zadaniem jest nadawanie różnym obiektom (zwykle ciału człowieka) przyjemnego i długo utrzymującego się zapachu. Z definicji tej wyłączone są wszystkie produkty, których aplikacja wymaga użycia gazów pędnych (m.in. dezodorant).
Wikipedia
(1.1) Cały obszar Wysp Kanaryjskich to strefa wolnocłowa, nie ma więc sensu odkładać zakupów perfum czy alkoholi na ostatnią chwilę przed odlotem.
Wiktionary
IPA: pɛrˈfũmɨ, AS: perfũmy
Wiktionary
rzecz. perfumeria ż., perfumowanie n., perfumiarstwo n., perfumiarz m., fuma ż., fumarium n., wyperfumowanie n., perfuma ż.
czas. perfumować ndk., wyperfumować dk.
przym. perfumeryjny
Wiktionary
(1.1) zapach, pachnidło; daw. dziś gwara. perfuma; stpol. wódka
Wiktionary
wykonywać perfuzję (zabieg, którego celem jest wywołanie sztucznego obiegu krwi lub innego płynu ustrojowego w wyizolowanym narządzie albo tkance)
SJP.pl
zabieg, którego celem jest wywołanie sztucznego obiegu krwi lub innego płynu ustrojowego w wyizolowanym narządzie albo tkance
SJP.pl
Perfuzja – przepływ płynu ustrojowego (najczęściej krwi) przez tkankę lub narząd. Perfuzja krwi przez narząd zwykle określana jest jako procent pojemności minutowej serca i zależy m.in. od:
Perfuzja może być określana jako iloraz przepływu i masy:
Wielkość przepływu krwi jest zależna od oporu naczyniowego, który jest odwrotnie proporcjonalny do promienia naczynia krwionośnego podniesionego do czwartej potęgi zgodnie z prawem Hagena-Poiseuille’a.
Wikipedia
osoba, u której wykonano perfuzję (zabieg, którego celem jest wywołanie sztucznego obiegu krwi lub innego płynu ustrojowego w wyizolowanym narządzie albo tkance)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. specjalista medyczny obsługujący płucoserce podczas zabiegu chirurgicznego;
Wiktionary
Pe
Wikipedia
(1.1) W ciągu dwóch lat współpracy kliniki z lwowskim Uniwersytetem Medycznym, przez krakowską placówkaacówkę przewinęło się już kilkunastu ukraińskich kardiochirurgów, kardiologów, perfuzjonistów i pielęgniarek ze Lwowa, Łucka i Ługańska.
Wiktionary
rzecz. perfuzja ż.
:: fż. perfuzjonistka
Wiktionary
dawny taniec włoski o żywym tempie, rozpowszechniony w Europie w okresie odrodzenia; bergamaska
SJP.pl
przymiotnik od: Pergamon (miasto starożytne, ruiny tego miasta)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pergamonem, dotyczący Pergamonu
Wiktionary
rzecz. Pergamon mrz., Pergamończyk mos., pergamończyk mos.
przym. pergamoński
Wiktionary
(1.1) pergamoński
Wiktionary
cienka, odpowiednio przygotowana skóra, używana dawniej do pisania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) papier nieprzepuszczający wilgoci ani tłuszczu
(1.2) niegarbowana, cienka, odpowiednio przygotowana skóra owcza, cielęca lub ośla, przeznaczona do pisania lub malowania;
(1.3) dokument zapisany na pergaminie (1.2)
Wiktionary
Pergamin – materiał piśmienniczy wyrabiany ze skór zwierzęcych. Jako podłoże do pisania wyparł rozpowszechniony wcześniej papirus stosowany w starożytności i był głównym materiałem pisarskim w Europie i na Bliskim Wschodzie przez cały okres średniowiecza, zanim został skutecznie wyparty przez papier. Używano go również jako materiału pokryciowego do opraw książek; to również potoczna nazwa papieru pergaminowego.
Wikipedia
rzecz. pergaminnictwo n., pergaminacja ż., pergaminnik mos.
przym. pergaminowy
Wiktionary
(1.1) papier pergaminowy
Wiktionary
maszyna do pergaminacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzem. wytwarzanie pergaminu;
Wiktionary
Pergaminnictwo – rzemiosło zajmujące się wyrabianiem pergaminów ze skór baranich, koźlich lub cielęcych.
Skórę wapniono, oczyszczano powierzchnie lica i mizdry do wysokiego stopnia gładkości i wypolerowania. Skórę oczyszczoną z mizdry i włosów rozciągano na ramach i wcierano w nią kredę, szlifując pumeksem. W XIV-XV w. pergaminnictwo ustępowało miejsca papiernictwu. Odnotowanym w źródłach pergaminnikiem był wrocławianin żydowskiego pochodzenia, Nickel Hanke.
Wikipedia
(1.1) W XIV-XV w. pergaminnictwo ustępowało miejsca papiernictwu.
Wiktionary
rzecz. pergamin mrz., pergaminnik mos.
Wiktionary
rzemieślnik wyrabiający pergamin
SJP.pl
przypominający wyglądem pergamin
SJP.pl
1. państwo hellenistyczne w Azji Mniejszej; Królestwo Pergamońskie;
2. miasto w starożytnej Myzji, stolica Królestwa Pergamońskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. starożytne miasto w Myzji, w Azji Mniejszej, stolica państwa pergamońskiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. pergamończyk mos., pergameńczyk mos.
przym. pergamoński, pergameński
Wiktionary
→ Pergamon
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pergamonem, dotyczący Pergamonu
Wiktionary
rzecz. Pergamon mrz., Pergamończyk mos., pergamończyk mos.
przym. pergameński
Wiktionary
Pe
Wikipedia
budowla ogrodowa składająca się z jednego lub dwóch rzędów słupów podtrzymujących poziomą kratę oplecioną pnącymi roślinami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. ogrod. budowla ogrodowa w postaci dwóch rzędów podpór i umieszczonej na nich poziomej ażurowej konstrukcji, po której pną się rośliny;
Wiktionary
Pe
Wikipedia
IPA: pɛrˈɡɔla, AS: pergola
Wiktionary
nazwa techniczna trzydziestoprocentowego roztworu wodnego nadtlenku wodoru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. silnie utleniający, 30-procentowy roztwór wodny nadtlenku wodoru;
Wiktionary
Pe
Wikipedia
IPA: pɛrˈxɨdrɔl, AS: perχydrol
Wiktionary
rzecz. hydrat m., hydronetka ż., hydra ż., hydraulika ż., hydraulik m.
przym. perhydrolowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przym. od perhydrol
Wiktionary
IPA: ˌpɛrxɨdrɔˈlɔvɨ, AS: perχydrolovy
Wiktionary
rzecz. perhydrol
Wiktionary
1. nadprzyrodzona istota płci męskiej lub żeńskiej, utworzona z ognia, występująca w perskiej twórczości ludowej;
2. przenośnie: piękna, pełna wdzięku dziewczyna
SJP.pl
Peri – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Korsyka, w departamencie Korsyka Południowa.
Według danych na rok 1999 gminę zamieszkiwały 1140 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 48 osób/km².
Wikipedia
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na obszar lub tematykę wokół tego, co określa drugi człon złożenia
Wiktionary
temsłow. pery-
Wiktionary
(1.1) pery-, około-
Wiktionary
w dawnych teatrach greckich: dekoracja w postaci graniastosłupa o podstawie trójkąta
SJP.pl
system obrotowy graniastosłupów, służący do szybkiej zmiany dekoracji, stosowany w teatrach antycznych, później zastąpiony przez kulisy; periakty, telari
SJP.pl
system obrotowy graniastosłupów, służący do szybkiej zmiany dekoracji, stosowany w teatrach antycznych, później zastąpiony przez kulisy; periaktoi, telari
SJP.pl
Periakty – dekoracje w formie graniastosłupa o podstawie trójkąta. Na ścianach bryły umieszczano inne dekoracje. Przez obrót dookoła osi możliwa była szybka zmiana tła rozgrywanego dramatu (komedii, tragedii). Stosowane były w teatrach greckich okresu hellenistycznego.
Wikipedia
punkt orbity okołogwiazdowej ciała niebieskiego położony najbliżej gwiazdy obieganej; peryastron
SJP.pl
krzywa płaska zakreślana przez któryś z punktów obwodu koła ruchomego, toczącego się po kole stałym, znajdującym się wewnątrz koła ruchomego
SJP.pl
autor przewodnika krajoznawczego, zwłaszcza starożytnego, uwzględniającego szczególne pomniki sztuki
SJP.pl
przewodnik krajoznawczy z systematycznym opisem charakterystycznych obiektów danej krainy, szczególnie pomników sztuki
SJP.pl
punkt na orbicie ciała niebieskiego okrążającego Ziemię, w którym jest ono najbliżej Ziemi; perygeum (częściej)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Périgordem, dotyczący Périgordu
Wiktionary
rzecz. Périgord mrz.
Wiktionary
punkt na orbicie ciała niebieskiego, w którym jest ono najbliżej Słońca; peryhelium (częściej)
SJP.pl
nakłucie worka osierdziowego
SJP.pl
Perikardiocenteza – zabieg mający na celu ewakuację płynu znajdującego się w worku osierdziowym poprzez jego nakłucie i odbarczenie, a przez to obniżenie ciśnienia osierdziowego. Perikardiocenteza jest zabiegiem ratującym życie pacjentom z tamponadą serca. Jedynym wyjątkiem jest tamponada spowodowana rozwarstwieniem aorty, w której perikardiocenteza jest przeciwwskazana, a konieczna jest pilna interwencja kardiochirurgiczna.
Wikipedia
część neuronu otaczająca jądro komórkowe wraz z jąderkiem; neurocyt
SJP.pl
Perikarion (perycaryon), inaczej ciało komórki nerwowej, soma lub neurocyt – część neuronu otaczająca jądro komórkowe wraz z jąderkiem (rzadziej dwa jądra lub więcej).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. półsyntetyczny słodzik pochodzenia naturalnego uzyskiwany z roślin rodzaju Perilla
Wiktionary
Perilartyna – organiczny związek chemiczny z grupy oksymów. Jest pochodną enancjomeru ("S")-(−) monocyklicznego monoterpenoidowego aldehydu. Jest to jedna z najsłodszych substancji naturalnych. W postaci tzw. cukru perila znalazła zastosowanie jako słodzik, którego słodkość ocenia się na około 2000 razy większą od słodkości cukrozy.
Wikipedia
olej pozyskiwany z owoców pachnotki uprawnej (jednorocznej rośliny oleistej z rodziny wargowych), wykorzystywany najczęściej jako smar
SJP.pl
owad z rodziny tarczówkowatych; zbrojec dwuplamy
SJP.pl
okres okołomenopauzalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. med. kilkuletni okres przejściowy poprzedzający menopauzę
Wiktionary
rzecz. menopauza ż.
Wiktionary
otrzewna macicy, zewnętrzna błona surowicza okrywająca dno i trzon macicy
SJP.pl
dotyczący noworodka, opieki nad noworodkiem; noworodkowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. dotyczący okresu okołoporodowego, związany z okresem okołoporodowym
Wiktionary
(1.1) W okresie perinatalnym należy szczególną troską otoczyć ciężarną i jej dziecko.
Wiktionary
(1.1) okołoporodowy
Wiktionary
specjalista zajmujący się zagadnieniami związanymi z płodem, fazami jego rozwoju oraz ciążą i poszczególnymi etapami porodu
SJP.pl
nauka zajmująca się zagadnieniami związanymi z płodem, fazami jego rozwoju oraz ciążą i poszczególnymi etapami porodu
SJP.pl
Perinatologia (z gr. "perí" = "wokół", łac. "nascor" = "rodzić się", gr. "lógos" = "nauka") – dziedzina medycyny zajmująca się zagadnieniami z zakresu opieki perinatalnej. Obejmuje anatomię, fizjologię i diagnostykę schorzeń kobiety ciężarnej oraz płodu i noworodka.
Wikipedia
zjawisko w językoznawstwie polegające na przesunięciu się granicy między morfemami (częściami wyrazu) w wyrazie
SJP.pl
Perintegracja (absorpcja morfologiczna) - zjawisko językowe polegające przesunięciu granicy między dwoma morfemami, co skutkuje nowym podziałem na morfemy, który jest odmienny od poprzedniego, uwarunkowanego historycznie.
Wikipedia
odnoszący się do perintegracji (przesunięcia się granicy między częściami wyrazu w tym wyrazie)
SJP.pl
faza cyklu miesiączkowego dojrzałych płciowo kobiet (wydalanie krwi i śluzu z macicy wynikające ze złuszczania się warstwy śluzowej błony); menstruacja, miesiączka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzad. fizj. okresowe fizjologiczne krwawienie z macicy, zazwyczaj co cztery tygodnie
Wiktionary
. (alt. nazwa: Period) – szósty album studyjny amerykańskiej piosenkarki Keshy, wydany 4 lipca 2025 roku, nakładem własnej wytwórni artystki, Kesha Records. Jest to jej pierwszy projekt od czasu jej odejścia z wytwórni RCA i Kemosabe Records. Aby promować album, Kesha wyruszyła w trasę koncertową the Tits Out Tour.
Wikipedia
(1.1) Okazało się, że ta kobieta ostatni raz miała perjod w siedemnastym roku życia, przed zamążpójściem: od tego czasu, dwadzieścia razy rodziła i roniła bez przerwy…
Wiktionary
IPA: ˈpɛrʲjɔt, AS: perʹi ̯ot
Wiktionary
rzecz. periodyk m., periodyczność ż., periodyzacja ż., periodyzowanie n.
czas. periodyzować ndk.
przym. periodyczny, periodyzacyjny
przysł. periodycznie
Wiktionary
(1.1) okres, miesiączka; pot. eufem. ciotka, ciota; eufem. przest. kobieca przypadłość; eufem. trudne dni
Wiktionary
Periodogram – rodzaj dyskretnej transformaty Fouriera. Pojęcia periodogramu prawdopodobnie po raz pierwszy użył Arthur Schuster w 1898, opierając się na pracy "Power Spectral Density estimation" (z ang. „estymacja widmowej gęstości mocy”) Fernanda Schlindweina.
Wikipedia
specjalista w dziedzinie periodontologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz stomatolog zajmujący się leczeniem chorób przyzębia
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka specjalistka periodontologii
Wiktionary
IPA: ˌpɛrʲjɔdɔ̃nˈtɔlɔk, AS: perʹi ̯odõntolok
Wiktionary
rzecz. periodontologia ż.
przym. periodontologiczny
przysł. periodontologicznie
Wiktionary
dziedzina stomatologii zajmująca się chorobami przyzębia; parodontologia (dawniej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stomat. dziedzina stomatologii zajmująca się leczeniem chorób przyzębia
Wiktionary
Periodontologia, dawniej: parodontologia, potocznie (ze względu na najczęstsze schorzenie przyzębia paradontozę): paradontologia – nauka o aparacie zawieszeniowym zęba, tj. przyzębiu. Jako dziedzina stomatologii zajmuje się profilaktyką i leczeniem chorób przyzębia i błony śluzowej jamy ustnej.
Wikipedia
rzecz. periodontolog mos./ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zapalenie przyzębia
Wiktionary
(1.1) paradentoza, paradontoza, parodontoza, przyzębica
Wiktionary
przysłówek
(1.1) książk. co jakiś czas
Wiktionary
(1.1) I można dodać, że powinna się odbywać periodycznie, załóżmy, że raz na pół roku.
Wiktionary
rzecz. period m., periodyk mrz.
przym. periodyczny
Wiktionary
(1.1) neutr. okresowo, regularnie
Wiktionary
okresowość, regularna powtarzalność
SJP.pl
powtarzający się w określonych odstępach czasu, występujący regularnie co pewien czas (np. periodyczne erupcje wulkaniczne); okresowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) powtarzający się regularnie co pewien czas
Wiktionary
rzecz. period mrz., periodyczność ż., periodyk mrz.
przysł. periodycznie
Wiktionary
(1.1) cykliczny, okresowy
Wiktionary
czasopismo o ciągłej numeracji, pojawiające się w określonych odstępach czasu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) czasopismo o regularnej częstotliwości ukazywania się;
Wiktionary
Periodyk ( périodique) – czasopismo o regularnej częstotliwości ukazywania się (np. dziennik, tygodnik, miesięcznik, kwartalnik, rocznik).
Periodyk jest czasopismem o stałej nazwie i numeracji ciągłej.
Ze względu na to, że większość czasopism wydawana jest regularnie, periodyk jest potocznie synonimem czasopisma.
Wikipedia
(1.1) Według ukazującego się w Waszyngtonie periodyku prawniczego „Legal Times” prezydentostwo nie podjęli jeszcze ostatecznej decyzji o górnym limicie wysokości datków.
Wiktionary
IPA: pɛrʲˈjɔdɨk, AS: perʹi ̯odyk
Wiktionary
rzecz. period m., periodyczność ż., periodyzacja ż., periodyzowanie n.
czas. periodyzować ndk.
przym. periodyczny, periodyzacyjny
przysł. periodycznie
Wiktionary
(1.1) czasopismo
Wiktionary
charakterystyczny dla periodyku (czasopisma o ciągłej numeracji, pojawiającego się w określonych odstępach czasu), odnoszący się do niego
SJP.pl
podział na okresy, fazy, epoki itp.
SJP.pl
Periodyzacja – umowny podział czasu na ery, epoki, wieki itp., stosowany w geologii historycznej, historii, historii literatury, historii sztuki. Początki i końce jednostek periodyzacji wyznaczają zwykle wydarzenia uważane z jakiegoś powodu za przełomowe. Istnieją różne modele periodyzacji, a i wśród podobnych nie ma zawsze zgody co do konkretnych dat (np. zakończenia średniowiecza).
Wikipedia
osoba, której dokonania zapoczątkowały nowy okres w jakiejś dziedzinie lub ogólnie w podziale czasu
SJP.pl
dzielić na okresy, ery lub tworzyć, rozdzielać fazy, etapy w jakimś procesie lub dłuższym odcinku czasu
SJP.pl
osoba pełniąca służbę wojskową w starożytnej Sparcie, ale pozbawiona wszelkich praw politycznych
SJP.pl
ludność w starożytnej Sparcie pełniąca służbę wojskową, pozbawiona praw politycznych
SJP.pl
Periojkowie (gr. "Περίοικοι, perioikoi" – „ci, którzy mieszkają wokół” lp. "Περίοικος" od "περί" «wokół» i "οἶκος" «dom, gospodarstwo») – część ludności Sparty, []. Periojkowie byli pozbawieni praw politycznych, byli jednak niezależnymi ekonomicznie ludźmi wolnymi. Periojkowie mieli obowiązki wojskowe i uczestniczyli w wyprawach wojennych wraz ze spartańskimi hoplitami. W oficjalnych dokumentach spartiatów oraz periojków określano mianem Lacedemończyków.
Wikipedia
łącznotkankowa błona pokrywająca kość; okostna
SJP.pl
w architekturze antycznej: typ dużej świątyni z naosem otoczonym pojedynczą kolumnadą; perypter; peripteros
SJP.pl
bryła otoczona symetrycznymi względem jej środka elementami, będąca podstawową koncepcją architektoniczną budownictwa starożytnej Grecji i Rzymu
SJP.pl
w architekturze antycznej: typ dużej świątyni z naosem otoczonym pojedynczą kolumnadą; perypter; peripter
SJP.pl
punkt na orbicie ciała niebieskiego okrążającego Księżyc, w którym jest ono najbliżej Księżyca; peryselenium (częściej)
SJP.pl
w ikonografii chrześcijańskiej - opaska okrywająca biodra ukrzyżowanego Jezusa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szt. rel. przepaska biodrowa na wizerunkach ukrzyżowanego Chrystusa;
Wiktionary
Pe
Wikipedia
regionalna nazwa ziemniaka; pyrka, pera, pyra, kartofel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. ziemniak
(1.2) icht. zob. perka rdzawa.
(1.3) muz. pot. perkusja
Wiktionary
(1.1) (…) dosmażył swoich perek i dopiekł kiełbasy, a wyłożywszy wszystko na misę, postawił na stole.
Wiktionary
rzecz. pyra ż.
Wiktionary
(1.1) ziemniak, pyrka, pera, pyra, kartofel
Wiktionary
cienkie płótno służące do wyrabiania bielizny i pościeli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. gęsta, lekka i trwała tkanina bawełniana o matowej powierzchni, wykorzystywana głównie do pościeli i odzieży
Wiktionary
Pe
Wikipedia
gatunek perkalu, zwykle drukowanego
SJP.pl
1. wyprodukowany, wykonany z perkaliku (gatunku cienkiego płótna bawełnianego), taki, w którym użyto perkalu (np. materiał perkalikowy);
2. w kolorze jasnopomarańczowym, kremowym
SJP.pl
przewiewna, lśniąca tkanina bawełniana, po przebarwieniu używana na podszewki i pościele
SJP.pl
wyprodukowany, wykonany z perkalu (cienkiego płótna bawełnianego), taki, w którym wykorzystano perkal (np. podszewka perkalowa)
SJP.pl
potocznie: podobny do ziemniaka; zaokrąglony
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Perklice – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie sztumskim, w gminie Mikołajki Pomorskie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
Wikipedia
regionalna nazwa ziemniaka; pyrka, pera, pyra, kartofel
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
metoda otrzymywania na zimno wyciągów z ziół lub owoców
SJP.pl
Pe
Wikipedia
urządzenie do maceracji, czyli rozpuszczania substancji stałych za pomocą cieczy; macerator
SJP.pl
Perkolator – urządzenie służące do otrzymywania wyciągu z jakiejś substancji dzięki przepuszczaniu przez nią płynu. Stosowane np. przy obróbce kawy bądź płynnych leków w aptece. Urządzenie o cylindrycznym lub stożkowym kształcie (kształt stożkowaty ułatwia usuwanie wyekstrahowanego surowca).
Wikipedia
wydawać bulgoczący odgłos charakterystyczny dla wrzącej wody lub innej cieczy; parkotać, pyrkotać
SJP.pl
Perkowice – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Biała Podlaska. Przez miejscowość przepływa Zielawa, rzeka dorzecza Bugu, dopływ Krzny.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Perkowski (forma żeńska: Perkowska; liczba mnoga: Perkowscy) – polskie nazwisko. Nazwa osobowa pochodzi od dobra Perki w ziemi bielskiej (Województwo podlaskie), w ramach którego należało kilka wsi: Perki Bujanki, Perki Bujny Głowczyzna, Perki Franki Spały, Perki Gziki, Perki Karpie Korzenie, Perki Lachy, Perki Nowe, Perki Mazowsze, Perki Wypychy.
Wikipedia
ptak wodny należący do rodzaju perkozów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak śródlądowy zmieniający upierzenie stosownie do pory roku;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpɛrkɔs, AS: perkos
Wiktionary
rzecz. perkozek m., perkozowe nmos.
Wiktionary
ptak wodny, najmniejszy z krajowych perkozów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Tachybaptus ruficollis|ref=tak., najmniejszy gatunek perkoza występujący w Polsce;
Wiktionary
(1.1) Zobacz, jak ten perkozek śmiesznie się rusza!
Wiktionary
IPA: pɛrˈkɔzɛk, AS: perkozek
Wiktionary
rzecz. perkoz mzw.
Wiktionary
samica perkoza
SJP.pl
o cechach perkozowatych (jedynej rodziny ptaków z rzędu perkozów, której przedstawiciele zamieszkują stałe zbiorniki wodne)
SJP.pl
o cechach perkozowatych (jedynej rodziny ptaków z rzędu perkozów, której przedstawiciele zamieszkują stałe zbiorniki wodne)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Podicipediformes|Fürbringer|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;
Wiktionary
Perkozowe (Podicipediformes) – monotypowy rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych (Neognathae).
Wikipedia
(1.1) Na palcach perkozowych znajdują się płatkowate rozszerzenia.
Wiktionary
rzecz. perkoz mzw., perkozy lm nm.
przym. perkozowaty
Wiktionary
ptak wodny należący do rodzaju perkozów
SJP.pl
ptak z rzędu żurawiowych, o charakterystycznej torbie u samicy, służącej do transportowania piskląt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. ptak z rodziny perkołysek (nazwa systematyczna|Heliornithidae|ref=tak.), zamieszkujący głównie lasy tropikalne w strefie równikowej;
Wiktionary
(1.1) Perkołyski to rzadkie i tajemnicze ptaki wilgotnych tropikalnych lasów, z wyglądu przypominające perkozy i łyski.
Wiktionary
rzecz. perkołyski nmos.
przym. perkołyskowy
Wiktionary
rodzina ptaków z rzędu żurawiowych, której wszystkie żeńskie gatunki odznaczają się torbą służącą do transportu piskląt
SJP.pl
Perkołyski (Heliornithidae) – rodzina ptaków z rzędu żurawiowych (Gruiformes). Każdy z trzech gatunków rodziny występuje na innym obszarze: perkołyska afrykańska ("Podica senegalensis") – w Afryce, na południe od Sahary, perkołyska indyjska ("Heliopais personatus") – w północno-wschodnich Indiach i Azji Południowo-Wschodniej, a perkołyska amerykańska ("Heliornis fulica") – w Ameryce Środkowej i Południowej.
Wikipedia
1. jeden z najważniejszych bogów bałtyjskich;
2. jezioro w Polsce
SJP.pl
Pe
Wikipedia
charakterystyczny dla Perkuna (boga burzy, wojny i płodności, indoeuropejskiego odpowiednika słowiańskiego Peruna), związany z nim
SJP.pl
muzyk grający na instrumentach perkusyjnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. muzyk grający na perkusji
Wiktionary
Perkusista, potocznie: bębniarz, pałkarz, pałker, garkotłuk – osoba grająca na perkusji.
Wikipedia
(1.1) Dlaczego tylu perkusistów dziś na scenie?
Wiktionary
IPA: ˌpɛrkuˈɕista, AS: perkuśista
Wiktionary
rzecz. perkusja ż.
:: fż. perkusistka ż.
przym. perkusyjny
Wiktionary
(1.1) pot. bębnista; gwara. muz. baniakarz
Wiktionary
kobieta grająca na którymś z instrumentów zaliczanych do grupy instrumentów perkusyjnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. kobieta, która gra na perkusji
Wiktionary
(1.1) Pomimo wielu przedsięwzięć, reżyserka, blogerka i niezależna perkusistka rockowa Eleni Vlachos jest jednoosobowym tornadem wegańskiego aktywizmu.
Wiktionary
rzecz. perkusja ż.
:: fm. perkusista m.
przym. perkusyjny
Wiktionary
1. grupa instrumentów muzycznych, z których dźwięk uzyskiwany jest poprzez uderzanie lub potrząsanie, np. talerze, bęben, ksylofon, trójkąt; instrumenty perkusyjne;
2. zestaw instrumentów perkusyjnych używany przez muzyka;
3. efekty dźwiękowe i brzmieniowe uzyskiwane dzięki instrumentom perkusyjnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. zestaw różnych instrumentów perkusyjnych;
(1.2) muz. dźwięki wydobywające się z perkusji (1.1)
Wiktionary
Pe
Wikipedia
(1.1) Gra na perkusji wymaga dużego zaangażowania niemal każdej części ciała oraz głębokiego skupienia.
Wiktionary
IPA: pɛrˈkusʲja, AS: perkusʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. perkusista mos., perkusistka ż., perkusjada ż.
przym. perkusyjny
przysł. perkusyjnie
Wiktionary
parada, w której uczestniczą muzycy grający na bębnach lub innych instrumentach tego typu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. pot. wydarzenie muzyczne (koncert, festiwal, itp.), w którym biorą udział głównie lub wyłącznie perkusiści
Wiktionary
IPA: ˌpɛrkuˈsʲjada, AS: perkusʹi ̯ada
Wiktionary
rzecz. perkusja ż.
Wiktionary
wszelkiego rodzaju elementy perkusyjne, służące do ubarwienia muzyki o dodatkowe brzmienia
SJP.pl
muzyk grający na perkusjonaliach
SJP.pl
charakterystyczny dla grupy instrumentów, z których dźwięk uzyskiwany jest poprzez uderzanie lub potrząsanie (np. instrumenty perkusyjne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. odnoszący się do perkusji
(1.2) muz. o instrumencie: wymagający uderzania do wydobycia dźwięku
Wiktionary
rzecz. perkusja ż., perkusista m., perkusistka ż.
Wiktionary
stopień czcionki równy pięciu punktom typograficznym (1,880 mm)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) typogr. druk. w systemie miar typograficznych Didota stopień pisma odpowiadający pięciu punktom (1,8795 mm)
Wiktionary
Perl – interpretowany, dynamiczny język programowania wysokiego poziomu autorstwa Larry’ego Walla początkowo przeznaczony głównie do pracy z danymi tekstowymi, obecnie używany do wielu innych zastosowań. Wzorowany na takich językach jak C, skryptowe: sed, awk i sh, i inne.
Wikipedia
IPA: pɛrl, AS: perl
Wiktionary
1. maszyna w postaci obrotowego bębna pokrytego materiałem ścierającym, używana do obłuskiwania ziarna przy produkcji kaszy;
2. rodzaj grubej kaszy;
3. guz tworzący się głównie ze złuszczonych komórek nabłonka, powstający wskutek zapalenia ucha środkowego
SJP.pl
Perlak, guz perlisty ( cholesteatoma) – guzowaty twór zapalny powstający najczęściej w uchu środkowym. Perlaka opisywano także w innych narządach (zatoki przynosowe, przewód słuchowy zewnętrzny). Cechą charakterystyczną perlaka jest rozrost nabłonka wielowarstwowego płaskiego w przestrzeniach powietrznych kości skroniowej oraz rozprężający wzrost w jamie bębenkowej i niszczenie kości. Rozwijając się w jamie bębenkowej jest przyczyną przewlekłego perlakowego zapalenia ucha środkowego
Wikipedia
podobny do perlaka (guza tworzącego się głównie ze złuszczonych komórek nabłonka, powstającego wskutek zapalenia ucha środkowego), odnoszący się do niego
SJP.pl
rodzaj sitka o drobnych oczkach, które mocuje się na końcu wylewki po to, by napowietrzało strumień wypływającej wody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie montowane na końcu kranu, które napowietrza strumień wody
Wiktionary
Pe
Wikipedia
czas. perlić się
rzecz. perła ż.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Perlejewo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Perlejewo. Leży nad rzeczką Pełchówką, lewym dopływem Nurca.
Jest siedzibą gminy Perlejewo należącej do stowarzyszenia "Tygiel Doliny Bugu" oraz rzymskokatolickiej Parafii Przemienienia Pańskiego należącej do Dekanatu Ciechanowiec w diecezji drohiczyńskiej.
Wikipedia
przymiotnik od: Perlejewo
SJP.pl
udomowiony ptak z rzędu kuraków, o białym, szarym lub niebieskawym upierzeniu w jasne cętki; perliczka, pantarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. perliczka.
Wiktionary
rzecz. perliczka ż.
czas. perlić się
Wiktionary
udomowiony ptak z rzędu kuraków, o białym, szarym lub niebieskawym upierzeniu w jasne cętki; perliczka, pantarka
SJP.pl
Perlice (Numididae) – rodzina ptaków z rzędu grzebiących (Galliformes). Obejmuje gatunki występujące wyłącznie w Afryce. Jeden gatunek – perlica zwyczajna – występuje w Afryce i na Półwyspie Arabskim oraz był introdukowany poza jego naturalnym siedliskiem, m.in. na Karaibach, Madagaskarze, w Australii i Nowej Zelandii.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
udomowiony ptak z rzędu kuraków, o białym, szarym lub niebieskawym upierzeniu w jasne cętki; perlica, pantarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Numida meleagris|ref=tak., udomowiony naziemny ptak grzebiący z rodziny perlic;
Wiktionary
(1.1) Tak to obserwując wszystko, panna zabrnęła między perliczki, których całe stado wykrzykiwało popod krzakami porzeczek.
Wiktionary
IPA: pɛrˈlʲit͡ʃka, AS: perlʹička
Wiktionary
rzecz. perlica ż., perła ż.
czas. perlić, perlić się
przym. perliczkowy, perlicowy, perliczy
Wiktionary
(1.1) perlica, reg-pl|Małopolska|afrykanka., reg-pl|Małopolska|aprykanka.
Wiktionary
należący do perlicy (udomowionego ptaka z rzędu kuraków, o białym, szarym lub niebieskawym upierzeniu w jasne cętki), charakterystyczny dla perlicy (np. perlicze jajo)
SJP.pl
1. samiec perlicy, afrykańskiego ptaka;
2. młotek ręczny, obustronny, o gładkich obuchach, stosowany w kopalniach i kamieniołomach; pyrlik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. młot górniczy
(1.2) samiec perliczki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpɛrlʲik, AS: perlʹik
Wiktionary
o maści konia: jasnogniady o beżowym odcieniu
SJP.pl
Perlino (kaszb. "Perlëno" lub też "Përlëno", niem. "Perlin") – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Gniewino. Wieś jest siedzibą sołectwa "Perlino" w którego skład wchodzą również Perlinko i "Perlino-Wybudowa".
Wikipedia
złożenie z wielu kropel, występowanie w postaci kropel w kształcie pereł, pęcherzyków
SJP.pl
1. składający się z wielu kropel, występujący w kroplach w kształcie pereł, pęcherzyków; kroplisty;
2. o śmiechu lub innych odgłosach: składający się z krótkich, szybko następujących po sobie dźwięków (np. perliste chichotanie)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z wielu kropli
(1.2) składający się z krótkich, następujących szybko po sobie dźwięków
Wiktionary
(1.2) To głos Moniki N.: właśnie skończyliśmy, i jej śmiech, perlisty.
Wiktionary
IPA: pɛrˈlʲistɨ, AS: perlʹisty
Wiktionary
rzecz. perłówka ż., perła ż., perlistość ż.
przysł. perliście
przym. perłowy
czas. perlić się
Wiktionary
(1.1) kroplisty
(1.2) srebrzysty
Wiktionary
1. skała szklista pochodzenia wulkanicznego
2. składnik strukturalny stopów żelaza, mieszanina żelaza i cementytu o dużej zawartości węgla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. minerał, wieloskładnikowa skała pochodzenia wulkanicznego, zawierająca kilka procent wody;
(1.2) bud. ogrod. materiał z perlitu (1.1) poddanego wysokiej temperaturze w postaci porowatych granulek stosowanych w budownictwie i ogrodnictwie
(1.3) hutn. mikroskopijne, płytkowe skupiska ferrytu i cementytu powstałe w stali przez rozpad eutektoidalny austenitu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. perlitowy
czas. perlić się
Wiktionary
odnoszący się do perlitu (skały szklistej pochodzenia wulkanicznego lub składnika strukturalnego stopów żelaza), właściwy perlitowi (np. przemiana perlityczna)
SJP.pl
perlić się: występować, pojawiać się w postaci kropel w kształcie pereł, pęcherzyków
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: perliście
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
poliamidowe włókno syntetyczne albo cienkie pończochy z tego włókna, których nazwa pochodzi od PRL-u, analogicznie do DDR-owskiego dederonu
SJP.pl
poliamidowe włókno syntetyczne albo cienkie pończochy z tego włókna, których nazwa pochodzi od PRL-u, analogicznie do DDR-owskiego dederonu
SJP.pl
dawniej: przeglądanie, przepatrywanie, kontrola czegoś, zwłaszcza cudzej korespondencji
SJP.pl
osoba perlustrująca, dokonująca perlustracji, przeglądająca, kontrolująca coś, zwłaszcza cudze korespondencje
SJP.pl
dokonywać perlustracji (przeglądania, przepatrywania, kontroli czegoś, zwłaszcza cudzej korespondencji)
SJP.pl
okres ery paleozoicznej ok. 280 - ok. 230 mln lat temu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. szósty i ostatni okres ery paleozoicznej;
Wiktionary
Zobacz też: Perm (miasto) i Perm w innych znaczeniach.
Wikipedia
(1.1) Karbon to okres geologiczny między dewonem a permem.
Wiktionary
IPA: pɛrm, AS: perm
Wiktionary
rzecz. Perm m.
przym. permski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. społ. przedłużający się okres niestabilności i braku bezpieczeństwa, będący w szczególności rezultatem serii katastrofalnych wydarzeń
Wiktionary
rzecz. kryzys mrz.
Wiktionary
(1.1) kryzys permanentny
Wiktionary
gałąź projektowania ekologicznego, inżynierii ekologicznej i projektowania środowiska, tworząca zrównoważoną architekturę siedzib ludzkich i samoregulujące się systemy rolnicze na wzór ekosystemów naturalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ochrśrod. ekol. idea inspirowania się naturą i korzystanie z zasad w niej funkcjonujących – projektowania ekologicznego, które tworzy zrównoważoną architekturę i samoregulujące się systemy rolnictwa na wzór ekosystemów naturalnych itp.;
Wiktionary
Permakultura – gałąź projektowania ekologicznego, inżynierii ekologicznej i projektowania środowiska, tworząca zrównoważoną architekturę siedzib ludzkich i samoregulujące się systemy rolnicze na wzór ekosystemów naturalnych.
Wikipedia
stałe, niezmienne hiperłącze; permlink
SJP.pl
stop żelaza z niklem, silnie magnesujący się; permaloj
SJP.pl
stop żelaza z niklem, silnie magnesujący się; permalloy
SJP.pl
Permaloj (z ang. "permalloy") – stop składający się zwykle z ok. 80% niklu i 20% żelaza, wynaleziony w 1914 r. przez Gustav Elmena z Bell Telephone Laboratories Jego właściwości magnetyczne (tzw. „miękkość magnetyczna”) wykorzystywane są do budowy rdzeni transformatorów. Charakteryzuje się dużą podatnością magnetyczną tj. łatwo się na- i rozmagnesowuje.
Wikipedia
przestarzałe: ciągłe, nieprzerwane istnienie, trwanie czegoś; stałość, trwałość, ustawiczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha osób, rzeczy i zjawisk niezmiennych w czasie
Wiktionary
rzecz. permanentność ż.
przym. permanentny
przysł. permanentnie
Wiktionary
(1.1) permanentność
Wiktionary
1. rodzaj funkcji matematycznej;
2. potocznie: makijaż permanentny
SJP.pl
Permanent – funkcja przyporządkowująca każdej macierzy kwadratowej stopnia formula_1 o współczynnikach z pierścienia przemiennego formula_2 pewien element tego pierścienia. Podobnie jak wyznacznik permanent jest wielomianem stopnia formula_1 z formula_4 zmiennymi, w którym każdy składnik ma formula_1 czynników, z których każde dwa są z różnych kolumn i z różnych wierszy macierzy.
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) bez przerwy, wciąż
Wiktionary
(1.1) Natalis permanentnie mi dokucza.
Wiktionary
rzecz. permanentność ż., permanencja ż.
przym. permanentny
Wiktionary
(1.1) wciąż, zawcięcie
Wiktionary
nieprzerwaność, ciągłość, ustawiczność; bezustanność, trwałość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha osób, rzeczy i zjawisk niezmiennych w czasie
Wiktionary
rzecz. permanencja ż.
przym. permanentny
przysł. permanentnie
Wiktionary
(1.1) trwałość, ciągłość, permanencja
Wiktionary
stały, trwający nieprzerwanie, cały czas się powtarzający (np. permanentny deszcz, permanentne zachowania); ustawiczny, trwały, ciągły, stały
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który trwa nieprzerwanie, bez przerwy, trwały
Wiktionary
(1.1) W Klubie Urody jest możliwość wykonania makijażu permanentnego, który wyraża dążenie do doskonałości, oszczędza czas, a co najważniejsze, daje widoczny długotrwały efekt.
(1.1) Pogłębieniem i unowocześnieniem teorii dochodu względnego jest hipoteza dochodu stałego (permanentnego).
Wiktionary
IPA: ˌpɛrmãˈnɛ̃ntnɨ, AS: permãnẽntny
Wiktionary
rzecz. permanentność ż., permanencja ż.
przysł. permanentnie
Wiktionary
(1.1) trwały, ustawiczny, ciągły
Wiktionary
zaburzenie odżywiania w postaci uzależnienia od diet
SJP.pl
synchroniczny silnik elektryczny, w którym podstawowy strumień magnetyczny wytwarzają magnesy trwałe
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przyrząd do wyznaczania krzywych magnesowania i pętli histerezy materiałów ferromagnetycznych
SJP.pl
roztwór przenikający przez membranę filtracyjną, zawierający rozpuszczalnik wraz z cząstkami, które nie zostały zatrzymane na filtrze
SJP.pl
stop zawierający 50% żelaza i 50% kobaltu, mało plastyczny; stosowany jako materiał magnetycznie miękki
SJP.pl
Permendur – stop żelaza z kobaltem i niewielkimi dodatkami wanadu (do 2%), tantalu i niobu.
Permendur charakteryzuje się bardzo wysoką indukcją nasycenia – do 2,43 T. Jest to obecnie najwyższa znana wartość indukcji nasycenia dla materiałów magnetycznie miękkich.
Wikipedia
syntetyczny organiczny związek chemiczny używany w rolnictwie do ochrony roślin uprawnych przed szkodnikami
SJP.pl
Permetryna – syntetyczny organiczny związek chemiczny zaliczany do insektycydów trzeciej generacji. Używana w rolnictwie do ochrony roślin uprawnych przed szkodnikami. Należy do grupy syntetycznych pyretroidów. Silnie trująca dla owadów, działa w sposób kontaktowy i żołądkowy. Jest wysoce toksyczna dla organizmów wodnych i kotów. Dla ludzi i innych organizmów wyższych (z wyjątkiem wcześniej wspomnianych kotów), m.in. psów, jest stosunkowo nieszkodliwa.
Wikipedia
stop żelaza, niklu i kobaltu, niekiedy z dodatkiem molibdenu, stosowany jako materiał magnetycznie miękki
SJP.pl
Perminwar – stop niklu, żelaza i kobaltu będący ferromagnetycznym materiałem magnetycznie miękkim. Charakteryzuje się dużą przenikalnością magnetyczną, która jest stała w szerokim zakresie pola magnetycznego, oraz charakterystyczną, bardzo wąską pętlą histerezy, po uprzednim wyżarzaniu poniżej temperatury Curie i wobec przyłożonego zewnętrznego pola magnetycznego. Został opracowany w 1921 roku przez Gustava Waldemara Elmena.
Wikipedia
dawniej o pozwoleniu, przyzwoleniu, zezwoleniu, szczególnie na zaprzestanie pełnienia jakichś obowiązków
SJP.pl
zwolennik permisywizmu, tendencji do zbytniej tolerancji dla odbiegających od normy zachowań społecznych
SJP.pl
tendencja do zbytniej tolerancji dla odbiegających od normy zachowań społecznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) postawa bezgranicznej tolerancji wobec zachowań odbiegających od określonej normy społecznej;
Wiktionary
Permisywizm – termin etyczny oznaczający tendencję do bezgranicznej, zbytniej tolerancji wobec zachowań innych osób. Permisywizm zakłada, że zakazy obyczajowe są niepotrzebne lub szkodliwe, a działania jednostek nie powinny być oceniane pod kątem obyczajności czy norm społecznych.
Wikipedia
(1.1) Permisywizm zakłada bezużyteczność, a nawet szkodliwość zakazów obyczajowych.
Wiktionary
rzecz. permisywność ż.
przym. permisywny
przysł. permisywnie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób permisywny
Wiktionary
rzecz. permisywizm mrz.
Wiktionary
zezwalający, przyzwalający
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przyzwalający na swobodę w postępowaniu i zachowaniu
Wiktionary
rzecz. permisywizm mrz.
Wiktionary
stałe, niezmienne hiperłącze; permalink
SJP.pl
okres przejściowy między karbonem a permem, w którym zanotowano nagłe zmniejszenie się liczebności drzewiastych paproci i widłaków
SJP.pl
charakterystyczny dla permu (ostatniego okresu ery paleozoicznej), odnoszący się do permu (np. flora permska, utwory permskie)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geol. dotyczący permu, występujący, powstały w permie
(1.2) geogr. związany z Permem
Wiktionary
(1.2) – W permskim łagrze na północy Rosji, gdzie siedziałem, więźniowie płacili łapówki, żeby dostać pracę – wspomina były biznesmen (…)
Wiktionary
IPA: ˈpɛrm̥sʲci, AS: perm̦sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Perm m., perm m.
Wiktionary
ustawienie elementów danego zbioru skończonego w określony sposób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mat. każda ustalona kolejność elementów jakiegoś zbioru
Wiktionary
Permutacja ( permutatio „zmiana, wymiana”) – wzajemnie jednoznaczne przekształcenie pewnego zbioru na siebie. Najczęściej termin ten oznacza funkcję na zbiorach skończonych.
Permutacje zbiorów skończonych mogą być utożsamiane z ustawianiem elementów zbioru w pewnej kolejności. W poniższym artykule zbiór wszystkich permutacji zbioru formula_1 będzie oznaczany formula_2 jeżeli formula_3 to zapisywany on będzie symbolem formula_4 (zob. pozostałe oznaczenia w artykule o grupach permutacji).
Wikipedia
rzecz. permutowanie n.
czas. permutować ndk.
przym. permutacyjny
przysł. permutacyjnie
Wiktionary
ustawiać elementy danego zbioru skończonego w określony sposób
SJP.pl
otrzymywany sztucznie glinokrzemian sodu stosowany przeważnie do zmiękczania twardej wody dzięki zdolnościom wymiany katonów sodowych na inne
SJP.pl
Permutyt – wymieniacz jonowy, sztuczny zeolit otrzymywany przez stapianie glinokrzemianów, krzemianów alkalicznych i związków glinu. Permutyt jest odporny na wysoką temperaturę, ma dobrą wytrzymałość mechaniczną i jest stosowany do zmiękczania wody (wymiany jonów wapniowych wody na jony sodowe z permutytu).
Wikipedia
wyprodukowany, otrzymany z permutytu (glinokrzemianu sodu stosowanego przeważnie do zmiękczania twardej wody), charakterystyczny dla permutytu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Pernambuco ([]) – jeden z 26 stanów Brazylii, położony w Regionie Północno-Wschodnim, na najdalej wysuniętym na wschód krańcu Ameryki Południowej. Od zachodu graniczy ze stanem Piauí, od południa ze stanami Bahia i Alagoas, od północy ze stanami Paraíba i Ceará, wschodnią granicą jest Ocean Atlantycki. Stan rozciąga się wąskim pasem o szerokości ok. 150 km od wybrzeża po wzgórza północnej części Wyżyny Brazylijskiej. Posiada liczne plaże o łącznej dł. 187 km.
Wikipedia
szczególny rodzaj samoutleniania (autooksydacji), w którym lipidy ulegają utlenianiu w szeregu reakcji przy udziale wolnych rodników
SJP.pl
enzym pełniący ważną rolę w procesie fagocytozy
SJP.pl
kulista organella otoczona pojedynczą błoną, występująca w większości komórek eukariotycznych
SJP.pl
Peroksysom ( peroxysomum, dawniej mikrociałko, mikrociało) – organellum komórki eukariotycznej o średnicy 0,2–1,8 μm, otoczone jedną błoną, o kształcie owalnym bądź sferycznym. W komórce roślinnej peroksysomy znajdują się w bezpośrednim kontakcie z chloroplastami i mitochondriami i stykają się z powierzchniami ich błon.
Wikipedia
pas podwyższenia przy torach na dworcu kolejowym umożliwiający podróżnym wsiadanie do pociągu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kolej. wydzielona część stacji kolejowej, przeznaczona dla pasażerów, umożliwiająca im wsiadanie do pociągu i wysiadanie z niego
Wiktionary
Peron – budowla kolejowa umieszczona wzdłuż torów, umożliwiająca wsiadanie i wysiadanie z pociągów.
Wikipedia
(1.1) Pociąg odjeżdża z toru przy peronie pierwszym.
(1.1) Podane perony odjazdów pociągów mogą ulec zmianie z przyczyn niezależnych od przewoźnika.
Wiktionary
IPA: ˈpɛrɔ̃n, AS: perõn
Wiktionary
rzecz. peronowy m.
:: zdrobn. peronik m.
przym. peronowy, wokółperonowy, przyperonowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Lwów. usta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od peron
Wiktionary
rzecz. peron m.
Wiktionary
zwolennik peronizmu (ruchu społeczno-politycznego w Argentynie, stworzonego w połowie lat czterdziestych ubiegłego stulecia)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. zwolennik peronizmu
Wiktionary
IPA: ˌpɛrɔ̃ˈɲista, AS: perõńista
Wiktionary
rzecz. peronizm m.
:: fż. peronistka ż.
przym. peronistyczny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. zwolenniczka peronizmu
Wiktionary
IPA: ˌpɛrɔ̃ˈɲistka, AS: perõńistka
Wiktionary
rzecz. peronizm m.
:: fm. peronista m.
przym. peronistyczny
Wiktionary
charakterystyczny dla peronizmu (ruchu społeczno-politycznego w Argentynie, stworzonego w połowie lat czterdziestych ubiegłego stulecia), odnoszący się do peronizmu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od peronizm
Wiktionary
(1.1) Wywodząca się z dawnego ruchu peronistycznego liberalna Partia Sprawiedliwości dąży do przeprowadzenia zmian w konstytucji kraju.
Wiktionary
IPA: ˌpɛrɔ̃ɲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: perõńistyčny
Wiktionary
rzecz. peronizm, peronista, peronistka
Wiktionary
ruch społeczno-polityczny w Argentynie, stworzony w połowie lat czterdziestych ubiegłego stulecia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. system polityczny zbudowany przez Juana Peróna w Argentynie, w połowie XX wieku, dążący do zbudowania ustroju pośredniego między amerykańskim kapitalizmem a radzieckim komunizmem;
Wiktionary
Peronizm – populistyczny ruch społeczno-polityczny w Argentynie.
Wikipedia
IPA: pɛˈrɔ̃ɲism̥, AS: perõńism̦
Wiktionary
rzecz. peronista m., peronistka ż.
przym. peronistyczny, peronistowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) więz. korytarz pomiędzy celami
Wiktionary
rzecz. peron mrz.
przym. peronkowy
Wiktionary
będący częścią peronu (np. chodnik peronowy, zegar peronowy), charakterystyczny dla peronu lub w jakiś inny sposób związany z peronem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący peronu, znajdujący się na peronie
Wiktionary
(1.1) Przystanął przed peronowym automatem i zaczął przyglądać się kolorowym paczkom papierosów. Pomyślał, że chętnie zapaliłby sobie camela albo marlboro, ale szkoda mu było niemieckiej waluty. Jedna paczka kosztowała aż cztery marki.
Wiktionary
rzecz. peron m.
przym. przyperonowy
Wiktionary
potocznie o bilecie wydawanym na niektórych stacjach kolejowych, uprawniającym właściciela do wejścia na peron
SJP.pl
1. pouczanie, reprymenda
2. uroczysta mowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przydługa i nudna mowa moralizatorska
(1.2) liter. daw. uroczyste przemówienie
Wiktionary
(1.1) Perora dyry nie miała końca.
Wiktionary
czas. perorować
Wiktionary
(1.1) tyrada, oracja
(1.2) oracja
Wiktionary
dawniej: głośny, donośny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|perorować.
Wiktionary
czas. perorować ndk.
Wiktionary
wygłaszać perorę; przemawiać; rozwodzić się nad czymś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) wygłaszać długą i nudną, często napuszoną mowę
Wiktionary
IPA: ˌpɛrɔˈrɔvat͡ɕ, AS: perorovać
Wiktionary
rzecz. perora ż., peroracja ż., perorowanie n.
Wiktionary
gatunek szałwii hodowany jako roślina doniczkowa
SJP.pl
Perowskia ("Perovskia", właśc. "Salvia" subg. "Perovskia") – tradycyjnie wyróżniany rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych, współcześnie podrodzaj w obrębie rodzaju szałwia "Salvia". Obejmuje 7–8 gatunków. Rośliny te występują w środkowo-zachodniej Azji – od północno-wschodniego Iranu po północno-zachodnie Indie i Tybet, na północy po Kazachstan. Rosną w suchych formacjach trawiastych.
Wikipedia
minerał, tlenek wapnia i tytanu zawierający często domieszki cezu, niobu lub toru
SJP.pl
Perowskit – minerał z grupy perowskitów, zbudowany z tytanianu(IV) wapnia, CaTiO3. Został odkryty w roku 1839 przez Gustava Rosego w górach Ural i nazwany na cześć mineraloga rosyjskiego, Lwa Pierowskiego.
Wikipedia
przestarzale pionowy, prostopadły
SJP.pl
dawniej:
1. wahadło zegara; penduł;
2. linia pionowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. wahadło zegara
(1.2) daw. zegar wahadłowy
(1.3) daw. pionowa linia, pion
Wiktionary
IPA: ˌpɛrpɛ̃nˈdɨkuw, AS: perpẽndykuu̯
Wiktionary
rzecz. Perpetua ż., Perpetuus m., Perpet m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|ż.;
Wiktionary
Perpetua – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od przymiotnika perpetuus oznaczającego „nieprzerwany, ciągły”. W Polsce imię to jest notowane co najmniej od 1621 roku, jednakże poza kręgami zakonnymi nie występuje.
Męskim odpowiednikiem jest Perpet ( Perpetuus).
Wikipedia
rzecz. perpendykuł m.
:: fm. Perpetuus m., Perpet m.
przym. Perpetuowy
Wiktionary
dźwignik hydrauliczny umożliwiający stopniowe podnoszenie dużych ciężarów na znaczną wysokość
SJP.pl
Perpetuum – gra komputerowa typu MMOG osadzona w świecie science-fiction, wydana przez "Avatar Creations". Światowa premiera miała miejsce 25 listopada 2010 roku.
W 2018 roku studio Avatar Creations oficjalnie zakończyło wsparcie dla gry i zamknęło serwery produkcyjne. Twórcy udostępnili kod źródłowy gry społeczności, co doprowadziło do powstania projektu Open Perpetuum, dzięki czemu uruchomiono serwery społecznościowe, które pozwalają na dalszą rozgrywkę w modelu free-to-play.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w południowej Francji na wybrzeżu Morza Śródziemnego, ośrodek administracyjny departamentu Pireneje Wschodnie;
Wiktionary
Perpignan (, Perpinyà, Perpinhan, Perpiñán) – miasto i gmina w południowej Francji (Oksytania), na wybrzeżu Morza Śródziemnego, ośrodek administracyjny departamentu Pireneje Wschodnie, główne miasto historycznej krainy Roussillon, dawna stolica Królestwa Majorki.
Wikipedia
(1.1) Za Narboną od A 9 odgałęzia się A 61, autostrada biegnie dalej na południe wzdłuż wybrzeża, omijając od zachodu Perpignan i, oddalając się od wybrzeża, przekracza w Pirenejach granicę z Hiszpanią.
Wiktionary
przym. perpiniański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Perpignan, dotyczący Perpignan
Wiktionary
rzecz. Perpignan n.
Wiktionary
[czytaj: peRO, w odmianie: Perraulta - czytaj: peROta itd.] nazwisko, m.in. Charles Perrault (1628-1703) - pisarz francuski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie:
1. kot perski;
2. dywan perski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. kot perski
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) perski dywan
(2.2) przest. cienka, płócienna, kolorowa, kwiecista tkanina
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pɛrs, AS: pers
Wiktionary
rzecz. persjarstwo n., persjarz mos., persjarnia ż., Persja ż., Pers mos., Persyjka ż., Persjanka ż., perski mrz.
przym. perski, persjarski
Wiktionary
(1.1) kot perski
(2.1) perski dywan, kobierzec
Wiktionary
skrót od: perski
SJP.pl
rodzaj owadów z rodziny zadomkowatych; Ectobius
SJP.pl
nazwa handlowa leku przeciwpłytkowego i rozszerzającego naczynia, zawierającego dipirydamol
SJP.pl
mit. gr. bogini kiełkującego ziarna, córka Zeusa i Demeter; Kora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. bogini grecka, małżonka Hadesa, władczyni świata podziemnego i opiekunka dusz zmarłych;
(1.2) mitgr. postać mitologiczna, córka Minyasa
Wiktionary
Persefona, także Kora (gr. Περσεφόνη Persephónē, gr. Κόρη Kórē; łac. "Proserpina" – dziewczyna) – w mitologii greckiej małżonka Hadesa, władczyni świata podziemnego i opiekunka dusz zmarłych. Córka Demeter i Zeusa. W mitologii rzymskiej utożsamiono ją z Prozerpiną.
Wikipedia
(1.1) Plutos występuje w orszaku Demeter i Persefony pod postacią młodzieńca lub dziecka niosącego róg obfitości.
Wiktionary
przym. Persefonowy
Wiktionary
(1.1) Kora
Wiktionary
sierpniowy deszcz meteorów, którego radiant leży na granicy gwiazdozbiorów Perseusza i Kasjopei
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) astr. rój meteorów obserwowany rokrocznie 10 sierpnia w gwiazdozbiorze Perseusza;
Wiktionary
Perseidy (PER) – jeden z najbardziej regularnych rojów meteorów, którego orbita przecina się każdego roku z ziemską w dniach 17 lipca – 24 sierpnia. Maksimum roju obserwuje się pomiędzy 12 i 13 sierpnia. Rój związany jest z kometą 109P/Swift-Tuttle. Podczas okresu występowania roju radiant przemieszcza się przez gwiazdozbiory Kasjopei, Perseusza i Żyrafy (w maksimum aktywności znajduje się w pobliżu gwiazdy η Persei). Jego przeciętna aktywność w ostatnich latach wynosi około 100 ZHR.
Wikipedia
(1.1) Perseidy są jednym z najregularniej pojawiających się i najlepiej znanych rojów.
Wiktionary
rzecz. perseida ż., Perseusz mos./mzw.
przym. Perseuszowy
Wiktionary
(1.1) symbol. PER; pot. łzy świętego Wawrzyńca
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. prześladowanie, ściganie
Wiktionary
jeden z dwóch najważniejszych ośrodków miejskich starożytnej Persji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. staroż. miasto w starożytnej Persji, założone przez Dariusza I w 518 p.n.e.;
Wiktionary
Persepolis ( Περσέπολις; staroperski "Pārsa", تخت جمشید "Tacht-e Dżamszid") – miasto w starożytnej Persji, założone przez Dariusza I w 518 p.n.e., lecz znacznie rozbudowane przez Kserksesa I i kolejnych władców z dynastii Achemenidów. Stąd przyjmuje się, że znane archeologom Persepolis jest dziełem nie Dariusza, lecz Kserksesa. Ruiny miasta znajdują się ok. 70 km na północ od Sziraz w Iranie.
Wikipedia
(1.1) Poznał król naukę magów chaldejskich i niniwskich, astrologów z Abydos, Sais i Memfis, tajemnice wróżów, mistagogów i epoptów asyryjskich i wróżbitów-jasnowidzów z Baktrii i Persepolis i przekonał się, że ich wiedza jest li tylko ludzką wiedzą.
Wiktionary
łac. Perseus; gwiazdozbiór nieba północnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. heros argolidzki i pogromca Meduzy, syn Zeusa i Danae oraz mąż Andromedy, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Perseusza (2.1);
(1.2) mitgr. syn Nestora
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(2.1) astr. gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;
Wiktionary
Zobacz też: inne postacie o imieniu „Perseusz”.
Perseusz (także Perseus; gr. Περσεύς Perseús, Perseus) – w mitologii greckiej heros, syn królewny Danae i Zeusa, mąż Andromedy. Przodek Amfitriona, Alkmeny, Heraklesa, Eurysteusza. Pogromca Meduzy, tytana Atlasa, króla Serifos Polidektesa i nieświadomie własnego dziadka Akrizjosa. Założyciel Myken i Tirynsu. Po śmierci przeniesiony na sklepienie niebieskie jako gwiazdozbiór.
Wikipedia
(1.1, 2.1) Mityczny Perseusz jest identyfikowany z gwiazdozbiorem Perseusza.
(1.1) Perseusz zdobył głowę Meduzy, pokonał potwora morskiego i uwolnił Andromedę.
(2.1) Perseusz widnieje na niebie niedaleko konstelacji, które są z nim mitologicznie powiązane.
(2.1) Najjaśniejszą gwiazdą w Perseuszu jest Mirfak.
Wiktionary
IPA: pɛrˈsɛwuʃ, AS: perseu̯uš
Wiktionary
rzecz. Perseidy nmos., perseida ż.
przym. Perseuszowy
Wiktionary
(2.1) skr. Per
Wiktionary
1. jęz. przedłużanie się czasu trwania ruchu artykulacyjnego głoski ponad zwykłą jego normę czasową
2. psych. zjawisko uporczywego powracania do świadomości pewnych wyobrażeń
3. med. chorobliwe powtarzanie tych samych słów lub czynności
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. przedłużanie się czasu trwania ruchu artykulacyjnego głoski ponad zwykłą jego normę czasową;
2. nieprzerwana powtarzalność w czymś, najczęściej w ludzkich wyobrażeniach, myślach
SJP.pl
dotyczący perseweracji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. tendencja do trwania i powtarzania danego zachowania przez jednostkę, po zaprzestaniu działania bodźca wywołującego to zachowanie;
Wiktionary
Perseweratywność (PE) — jedna z czasowych charakterystyk zachowania (obok żwawości), tendencja do trwania i powtarzania danego zachowania przez jednostkę, po zaprzestaniu działania bodźca wywołującego to zachowanie. Wprowadzona przez Jana Strelaua w regulacyjnej teorii temperamentu.
Wikipedia
(1.1) Przetrawianie dawnych urazów, nawet sprzed lat, jest oznaką skrajnej perseweratywności.
Wiktionary
IPA: ˌpɛrsɛvɛraˈtɨvnɔɕt͡ɕ, AS: perseveratyvność
Wiktionary
trwać uporczywie przy jakimś przekonaniu, wyobrażeniu, nieprzerwanie rozmyślać w taki sam sposób
SJP.pl
[czytaj: perszing] przenośnie o kimś lub o czymś bardzo szybkim; perszing
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) wojsk. rodzaj rakietowego pocisku średniego zasięgu
(1.2) wojsk. model amerykańskiego czołgu ciężkiego z okresu drugiej wojny światowej i wojny w Korei
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpɛrʃʲĩŋk, AS: peršʹĩŋk
Wiktionary
(1.1,3) perszing
Wiktionary
marka proszku do prania
SJP.pl
Persil – nazwa handlowa pierwszego na świecie proszku do prania. Rozpoczęcie jego produkcji oraz zastrzeżenie nazwy przez firmę Henkel miało miejsce w 1907 r. Najważniejszymi składnikami Persilu były nadboran sodu (jako źródło aktywnego tlenu do wybielania) i krzemian sodu. Od początków niemieckich nazw anionów (odpowiednio "perborat i silikat") tych związków powstała nazwa produktu.
Wikipedia
drzewo lub krzew o soczystych owocach, rosnące w strefie podzwrotnikowej; owoc tego drzewa; hurma; persymona
SJP.pl
państwo w Azji, od 1935 r.: Iran
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. dawna nazwa Iranu;
Wiktionary
(1.1) Iran był wcześniej znany pod nazwą Persja.
Wiktionary
IPA: ˈpɛrsʲja, AS: persʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. persjarstwo n., persjarnia ż., persjarz mos., Pers mos., pers mzw./mrz., Persyjka ż., Persjanka ż., perski mrz.
przym. perski, persjarski
Wiktionary
mieszkanka Persji; Persyjka
SJP.pl
warsztat lub manufaktura produkujące w XVIII w. jedwabne, wzorzyste tkaniny, głównie pasy i tkaniny kontuszowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzem. odzież. warsztat, manufaktura wytwarzająca pasy kontuszowe, makaty i tkaniny lite
Wiktionary
rzecz. persjarstwo n., Persja ż., Pers m., Persyjka ż., Persjanka ż., pers m., persjarz m., perski m.
przym. perski, persjarski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z persjarstwem, dotyczący persjarstwa
Wiktionary
rzecz. persjarstwo n., persjarnia ż., Persja ż., Pers mos., Persyjka ż., Persjanka ż., pers mzw./mrz., persjarz mos., perski mrz.
przym. perski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzem. odzież. rodzaj rzemiosła zajmującego się wytwarzaniem pasów kontuszowych, makat i tkanin litych
Wiktionary
rzecz. persjarnia ż., Persja ż., Pers mos., Persyjka ż., Persjanka ż., pers mzw./mrz., persjarz mos., perski mrz.
przym. perski, persjarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzem. rzemieślnik zajmujący się persjarstwem, czyli wytwarzaniem pasów kontuszowych, makat i tkanin litych
Wiktionary
rzecz. persjarnia ż., persjarstwo n., Persja ż., Pers mos., Persyjka ż., Persjanka ż., pers mzw./mrz., perski mrz.
przym. perski, persjarski
Wiktionary
przymiotnik od: Persja (kraina historyczna w Azji lub dawna nazwa Iranu)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Persji, pochodzący z Persji
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język urzędowy Iranu, Afganistanu i Tadżykistanu;
Wiktionary
(1.1) Poseł rozmawiał z szachem perskim.
Wiktionary
IPA: ˈpɛrsʲci, AS: persʹḱi
Wiktionary
rzecz. persjarstwo n., persjarnia ż., persjarz mos., Persja ż., Pers mos., pers mzw./mrz., Persyjka ż., Persjanka ż.
przym. persjarski
Wiktionary
(1.1) irański, daw. adziamski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) posługujący się językiem perskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem perskim
(1.3) spisany, stworzony w języku perskim
Wiktionary
IPA: ˌpɛrskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: perskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. plural|persona.
Wiktionary
IPA: ˈpɛrsɔ̃n, AS: persõn
Wiktionary
osoba o dużym znaczeniu, ogólnie szanowana i ceniona; osobistość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. lub podn. osoba
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bal w ambasadzie zaszczyciło wiele znakomitych person.
Wiktionary
IPA: pɛrˈsɔ̃na, AS: persõna
Wiktionary
przym. personalny
rzecz. personalny mos., personalizacja ż., personifikacja, personel
Wiktionary
dawniej, dziś tylko gwarowo: personel, zespół pracowników w jakiejś instytucji lub innym obiekcie; personał
SJP.pl
podstawowe dane przypisywane jednej osobie, zwykle imię i nazwisko, data urodzenia i adres; generalia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) dane osobowe, fakty z życiorysu
Wiktionary
(1.1) Trzecim sprawcą był Duńczyk, którego personalia są znane policji.
Wiktionary
IPA: ˌpɛrsɔ̃ˈnalʲja, AS: persõnalʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) dane osobowe
Wiktionary
osoba myśląca zgodnie z założeniami personalizmu (koncepcji filozoficznych zestawiających problematykę osobowości ludzkiej z bytem natury duchowej lub kierunku psychologicznego mówiącego o ścisłym powiązaniu różnych funkcji psychicznych wraz z osobowością)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przedstawiciel personalizmu w filozofii
Wiktionary
rzecz. personalizm mrz.
Wiktionary
kobieta myśląca zgodnie z założeniami personalizmu (koncepcji filozoficznych zestawiających problematykę osobowości ludzkiej z bytem natury duchowej lub kierunku psychologicznego mówiącego o ścisłym powiązaniu różnych funkcji psychicznych wraz z osobowością)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przedstawicielka personalizmu w filozofii
Wiktionary
rzecz. personalizm mrz.
Wiktionary
odnoszący się do personalizmu (koncepcji filozoficznych zestawiających problematykę osobowości ludzkiej z bytem natury duchowej lub kierunku psychologicznego mówiącego o ścisłym powiązaniu różnych funkcji psychicznych wraz z osobowością), związany z osobami myślącymi zgodnie z założeniami personalizmu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) filoz. dotyczący personalizmu
Wiktionary
(1.1) Dzisiejsza personalistyczna wizja człowieka jest widzeniem człowieka jako bytu skazanego na pielgrzymowanie.
Wiktionary
rzecz. personalizm mrz., personalizowanie n.
Wiktionary
1. dostosowanie czegoś (np. urządzenia, usługi, oferty) do potrzeb indywidualnego użytkownika, np. personalizacja informacji;
2. trwałe naniesienie danych osobowych na dokument, np. personalizacja paszportu;
3. nadawanie czemuś charakteru osobistego, nastawionego na poszanowanie drugiej osoby, np. personalizacja życia w rodzinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dostosowywanie przedmiotu do czyichś upodobań
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌpɛrsɔ̃nalʲiˈzat͡sʲja, AS: persõnalʹizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. persona ż., personifikacja ż., personalizm m., personel m., personalizowanie n., personalny mos.
czas. personalizować ndk.
przym. personalny
Wiktionary
(1.1) indywidualizacja
Wiktionary
1. zespół koncepcji filozoficznych zestawiających problematykę osobowości ludzkiej z bytem natury duchowej;
2. kierunek psychologiczny mówiący o ścisłym powiązaniu różnych funkcji psychicznych wraz z osobowością
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. nurt w fiozofii stawiajacy w centrum osobę ludzką oraz jej godność, wolność, niezależność i niepowtarzalność;
(1.2) psych. nurt psychologiczny postulujący nierozerwalność i ścisłe połączenie między funkcjami psychicznymi
Wiktionary
Nie mylić z: Personalismo.
Personalizm – stanowisko filozoficzne podkreślające centralną rolę osoby (łac. "persona"), której przypisuje się takie cechy jak:
Stanowisko to można odnaleźć w różnych kierunkach filozoficznych od czasów starożytnych. Od XIX wieku powstawały kierunki, które przyjęły taką nazwę na swoje oznaczenie.
Wikipedia
(1.1) W rozwijanej przez współczesny personalizm refleksji raz po raz dochodzi do głosu podstawowa intuicja - intuicja o wartości człowieka.
Wiktionary
rzecz. personalizowanie n., personalizacja ż., personalista mos., personalistka ż.
przym. personalistyczny
przysł. personalistycznie
Wiktionary
dający się dostosować do indywidualnych potrzeb lub preferencji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dostosowywanie czegoś do indywidualnych potrzeb albo gustów
Wiktionary
rzecz. spersonalizowanie n., personalizacja ż., personalizm m., personalny mos.
czas. personalizować ndk., spersonalizować dk.
przym. personalny, personalistyczny
Wiktionary
(1.1) indywidualizowanie
Wiktionary
personalizować się - być reprezentowanym lub uosabianym przez kogoś
SJP.pl
osobowy, osobisty, odnoszący się konkretnej osoby lub grupy jakichś osób (np. dane personalne, akta personalne)
SJP.pl
potocznie: kierownik biura personalnego; personalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest personalne
Wiktionary
przym. personalny
przysł. personalnie
rzecz. personalny mos.
Wiktionary
osobowy, osobisty, odnoszący się konkretnej osoby lub grupy jakichś osób (np. dane personalne, akta personalne)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do osoby lub osób, związany z osobą lub osobami
(1.2) odnoszący się do spraw kadrowych i pracowniczych, związany ze sprawami kadrowymi i pracowniczymi
przymiotnik jakościowy
(2.1) osobisty, własny
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(3.1) adm. kierownik działu kadr
Wiktionary
(1.2) Córka Rysia pracuje teraz w wydziale personalnym.
(2.1) Danusia ma od kilku miesięcy personalnego trenera.
(3.1) Spotkałam personalnego na schodach przed działem kadr.
Wiktionary
rzecz. personalność ż., personalizowanie n., personalizacja ż., persona ż., personalna ż.
przysł. personalnie
Wiktionary
mężczyzna o dużym znaczeniu, ogólnie szanowany i ceniony, ważny dla społeczności lub sławny, powszechnie znany; persona
SJP.pl
dawniej, dziś tylko gwarowo: personel, zespół pracowników w jakiejś instytucji lub innym obiekcie; personal
SJP.pl
zespół pracowników jakiejś instytucji, najczęściej publicznej, których celem jest wykonywanie ściśle określonych zadań nienależących do kierownika tej instytucji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zespół pracowników jakiejś instytucji, najczęściej publicznej, których celem jest wykonywanie ściśle określonych zadań nienależących do kierownika tej instytucji
Wiktionary
Pe
Wikipedia
(1.1) Trzeba oddać ukłon, chapeau bas, przed naszymi dziewczętami, ale przede wszystkim przed personelem lekarskim, który w tych szalenie trudnych warunkach wykonywał najcięższe operacje.
Wiktionary
IPA: pɛrˈsɔ̃nɛl, AS: persõnel
Wiktionary
rzecz. persona ż., personalizacja ż., personelik mrz.
Wiktionary
(1.1) obsada, kadra, pracownicy, załoga
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od personel
Wiktionary
rzecz. personel m.
Wiktionary
uosobienie;
1. w literaturze: przenośnia polegająca na przedstawieniu w postaci ludzkiej przedmiotów, zjawisk natury, roślin i zwierząt oraz pojęć abstrakcyjnych, np. przedstawienie śmierci w postaci żniwiarza;
2. książkowo: osoba, istota uosabiająca coś; ucieleśnienie, wcielenie;
3. rzadko: antropomorfizacja; porównaj: antropomorfizacja (uczłowieczenie), animizacja (ożywienie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. jęz. rodzaj metafory; przedstawianie rzeczy, zwierząt, zjawisk lub pojęć abstrakcyjnych jako postaci ludzkich;
(1.2) postać uosabiająca coś
Wiktionary
Personifikacja (z łac. "persona" – osoba i "facere" – robić) lub uosobienie – figura retoryczna i środek stylistyczny polegające na metaforycznym przedstawianiu zwierząt i roślin, przedmiotów nieożywionych, zjawisk lub idei jako osoby ludzkie – szczególnie często personifikuje się pojęcia abstrakcyjne, zwłaszcza jako wygłaszające przemowy.
Wikipedia
(1.1) Śmierć ze Świata Dysku to postać będąca personifikacją naturalnego zjawiska.
Wiktionary
IPA: ˌpɛrsɔ̃ɲifʲiˈkat͡sʲja, AS: persõńifʹikacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. persona ż., personifikowanie n., personalizacja ż.
czas. personifikować
przym. personifikacyjny
Wiktionary
(1.1) uosobienie; zobacz też: uwagi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|personifikować.
Wiktionary
rzecz. personifikacja ż.
czas. personifikować ndk.
Wiktionary
(1.1) uosabianie
Wiktionary
nadawać przedmiotom, zwierzętom, zjawiskom lub innym pojęciom postać ludzką lub cechy charakterystyczne dla ludzi (zwłaszcza w literaturze); uosabiać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. upersonifikować, spersonifikować)
(1.1) nadawać cechy ludzkie zwierzętom, rzeczom, zjawiskom lub pojęciom abstrakcyjnym
(1.2) przedstawiać coś jako ucieleśnione w konkretnej osobie
Wiktionary
rzecz. personifikacja ż., personifikowanie n.
Wiktionary
(1.1) uosabiać
(1.2) ucieleśniać, uosabiać
Wiktionary
mieszkaniec Persji
SJP.pl
Persowie – starożytny lud pochodzenia irańskiego, współcześnie zaś naród zamieszkujący głównie obszar Iranu (dawniej znanego jako Persja).
Wikipedia
urządzenie pozwalające przemienić ukośne zdjęcie fotograficzne w plan danej miejscowości, którego działanie opiera się na zmianie perspektywy w obraz złożony z figur płaskich
SJP.pl
1. trójwymiarowość przedmiotów przedstawionych na płaszczyźnie zgodnie z prawami widzenia;
2. rozległy widok jakiegoś krajobrazu; panorama;
3. metoda odwzorcowania figury geometrycznej na płaszczyźnie za pomocą prostych rzutujących o wspólnym wierzchołku;
4. odległość w czasie potrzebna do właściwego ocenienia jakichś zjawisk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. metoda odwzorcowania figury geometrycznej na płaszczyźnie za pomocą prostych rzutujących o wspólnym wierzchołku
(1.2) wrażenie trzeciego wymiaru w płaskim obrazie
(1.3) przen. odległość w czasie potrzebna do właściwego ocenienia jakichś zjawisk
(1.4) perspektywy widoki na przyszłość, wizje świetlanej przyszłości
(1.5) inform. widok bazodanowy
(1.6) daleki widok
(1.7) przen. sposób interpretacji czegoś, punkt widzenia
(1.8) przen. dalsze plany
Wiktionary
Perspektywa – określenie stosowane w architekturze, malarstwie, fotografii i innych sztukach wizualnych oznaczające sposób oddania trójwymiarowych obiektów i przestrzeni na płaszczyźnie. Istnieje kilka rodzajów perspektywy: linearna (zbieżna, geometryczna), barwna (malarska), kulisowa, powietrzna, odwrócona, perspektywa krzywoliniowa (poprawna).
Wikipedia
(1.5) Każda zmiana dokonana w określających perspektywę tabelach będzie także uwzględniona w perspektywie.
(1.7) Klęska grunwaldzka z perspektywy śląskiego poety to szok taki, jak gdyby indiański wódz, powiedzmy jakiś Winnetou, pokonał całą armię amerykańską i ciągnął na Waszyngton.
Wiktionary
IPA: ˌpɛrspɛkˈtɨva, AS: perspektyva
Wiktionary
przym. perspektywiczny
przysł. perspektywicznie
Wiktionary
(1.1) panorama
(1.5) widok
(1.6) przest. prospekt
(1.7) punkt widzenia, ujęcie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób perspektywiczny
Wiktionary
(1.1) Trzeba patrzeć i myśleć perspektywicznie - gdyż sterty odpadów są coraz większe.
Wiktionary
IPA: ˌpɛrspɛktɨˈvʲit͡ʃʲɲɛ, AS: perspektyvʹičʹńe
Wiktionary
przym. perspektywiczny
rzecz. perspektywa ż., perspektywiczność ż.
Wiktionary
cecha czegoś, co odnosi się do perspektywy, odległości w czasie lub przedstawia przedmioty w perspektywie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest perspektywiczne; cecha tych, którzy są perspektywiczni
Wiktionary
(1.1) Dzięki wysokiemu wskaźnikowi wzrostu, a także sprzyjającym warunkom politycznym, ekonomicznym i społecznym, produkcja energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych jest dziedziną biznesu o dużej opłacalności i perspektywiczności.
Wiktionary
przym. perspektywiczny
przysł. perspektywicznie
Wiktionary
odnoszący się do perspektywy, odległości w czasie, przyszłości (np. perspektywiczne plany, zadania) lub oparty na zasadach perspektywy (np. szkice perspektywiczne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dobrze zapowiadający się, dobrze rokujący
(1.2) dotyczący przyszłości, dalszego rozwoju
(1.3) szt. ukazujący coś w perspektywie, w trójwymiarze na płaszczyźnie, oparty na zasadach perspektywy
Wiktionary
(1.1) Raport nie obejmuje pozostałych, perspektywicznych rejonów Polski np. Dolnego Śląska czy Wielkopolski.
Wiktionary
IPA: ˌpɛrspɛktɨˈvʲit͡ʃnɨ, AS: perspektyvʹičny
Wiktionary
rzecz. perspektywa, perspektywiczność
przysł. perspektywicznie
Wiktionary
osoba rozumująca zgodnie z zasadami perspektywizmu (koncepcji filozoficznej zapoczątkowanej przez Ortegę y Gasseta, głoszącej zależność wiary i myśli człowieka od jego osobistych przeżyć, doświadczeń oraz uwarunkowań społecznych)
SJP.pl
koncepcja filozoficzna zapoczątkowana przez Ortegę y Gasseta, głosząca zależność wiary i myśli człowieka od jego osobistych przeżyć, doświadczeń oraz uwarunkowań społecznych
SJP.pl
Pe
Wikipedia
1. trójwymiarowość przedmiotów przedstawionych na płaszczyźnie zgodnie z prawami widzenia;
2. rozległy widok jakiegoś krajobrazu; panorama;
3. metoda odwzorcowania figury geometrycznej na płaszczyźnie za pomocą prostych rzutujących o wspólnym wierzchołku;
4. odległość w czasie potrzebna do właściwego ocenienia jakichś zjawisk
SJP.pl
Nie mylić z: tygodnikiem „Perspektywy”.
Perspektywy – miesięcznik edukacyjny dla młodzieży wydawany od 1998 w Warszawie.
Od 2000 „Perspektywy” i dziennik „Rzeczpospolita” publikują „Ranking szkół wyższych”.
Wikipedia
wymiana gazowa zachodząca przez pory skórne, połączona z wydalaniem szkodliwych lub niepotrzebnych dla organizmu substancji
SJP.pl
Perspiracja – w fizjologii termin określający wymianę gazową organizmu. Określa oddychanie przez pory w skórze.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
w geologii: przekształcenie, zmiana struktury skały osadowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|perswadować.
Wiktionary
IPA: ˌpɛrsfadɔˈvãɲɛ, AS: persfadovãńe
Wiktionary
czas. perswadować ndk.
Wiktionary
wyjaśniać coś komuś, najczęściej przekonywając, zachęcając kogoś do czegoś, dowodzić coś komuś
SJP.pl
czasownik
(1.1) tłumaczyć, wyjaśniać, dowodzić coś komuś; przekonywać o czymś, udowodnić coś; korzystać z perswazji
Wiktionary
IPA: ˌpɛrsfaˈdɔvat͡ɕ, AS: persfadovać
Wiktionary
rzecz. perswazja ż., perswadowanie n.
przym. perswazyjny
Wiktionary
dowodzenie, wyjaśnianie czegoś komuś, najczęściej przy jednoczesnym przekonywaniu, zachęcaniu kogoś do czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nakłanianie, tłumaczenie, przekonywanie kogoś do czegoś
Wiktionary
Perswazja ( persuasio) – sztuka przekonywania kogoś do własnych racji. Różni się od manipulacji tym, że przekonanie danej osoby do czegoś nie zaszkodzi jej w późniejszym czasie, przy czym metody postępowania, jakie stosowane są w trakcie perswazji, są stosowane też w trakcie manipulacji. Perswazja opisywana jest również często jako jedna z metod retoryki, bądź jedynie jako nawiązanie do „tradycji retorycznej”. Odwołuje się do intelektu, emocji i woli.
Wikipedia
IPA: pɛrsˈfazʲja, AS: persfazʹi ̯a
Wiktionary
czas. perswadować ndk.
przym. perswazyjny
Wiktionary
odnoszący się do perswazji, mający dowieść czegoś, wyjaśnić coś komuś, najczęściej przy jednoczesnym zachęceniu kogoś do czegoś (np. mowa perswazyjna, marketing perswazyjny)
SJP.pl
szyderstwo ukryte pozorami uprzejmości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. złośliwość ukryta pod pozorem uprzejmości
(1.2) liter. utwór literacki, w którym autor, ironizując, naśladuje czyjś styl
Wiktionary
Persyflaż (fr. "persiflage" – przemówienie ironiczne i kpiące) – utwór literacki lub inna wypowiedź o charakterze żartobliwym i ironicznym, ukrywająca szyderstwo pod pozorami wyszukanej uprzejmości lub udawanej powagi. Szczególną cechą persyflażu jest ironiczne nawiązanie do cudzego stylu.
Wikipedia
(1.1) Jednak prawione komplementy w istocie ukrywają szyderstwo, panegiryzm jest udawany, uniżoność nieautentyczna – oda okazuje się więc persyflażem, wypowiedzią, którą należy odczytywać jako ugrzecznioną kpinę.
(1.2) Rozgrywa się tu teologiczna dysputa o życiu wiecznym, dialog, pełny dosadnych zwrotów, jest persyflażem – nie pastiszem – sarmackiego baroku, z obrazami nieuchronnego rozkładu i śmierci.
Wiktionary
IPA: pɛrˈsɨflaʃ, AS: persyflaš
Wiktionary
(1.1) sarkazm, drwina, szyderstwo
Wiktionary
a) mający cechy persyflażu, czyli kpiny, szyderstwa ukrytego pod pozorami uprzejmości;
b) w literaturze: parodiujący manierę stylistyczną innego autora
SJP.pl
uprawiać persyflaż (szyderstwo), szydzić ukrywając się za pozorami dobrych manier i uprzejmości
SJP.pl
mieszkanka Persji; Persjanka
SJP.pl
hurma, szaron, kaki;
1. rodzaj drzew o soczystych, pomarańczowych lub czerwonych owocach, rosnących w strefie międzyzwrotnikowej; heban, hebanowiec;
2. owoc tego drzewa; persymon
SJP.pl
hurma, szaron, kaki;
1. rodzaj drzew o soczystych, pomarańczowych lub czerwonych owocach, rosnących w strefie międzyzwrotnikowej; heban, hebanowiec;
2. owoc tego drzewa; persymon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Diospyros|L.|ref=tak., rodzaj tropikalnych roślin drzewiastych z rodziny hebankowatych;
(1.2) bot. pot. roślina z rodzaju persymona (1.1)
(1.3) spoż. czerwonopomarańczowy, jadalny owoc persymony (1.2)
Wiktionary
(1.3) Miąższ persymony jest lekko twardawy.
Wiktionary
IPA: ˌpɛrsɨ̃ˈmɔ̃na, AS: persỹmõna
Wiktionary
(1.1) hurma, hebanek, kaki
(1.2) kaki, sharon, jabłko orientu, hurma
(1.3) kaki, sharon, jabłko orientu, hurma
Wiktionary
drążek służący artystom cyrkowym do wykonywania skomplikowanych ewolucji zbiorowych
SJP.pl
język turecki, którego znamiona pojawiają się także w dialektach na terenie Iranu i innych krajów Bliskiego Wschodu
SJP.pl
koń roboczy rasy francuskiej, pociągowy, maści siwej lub karej; koń perszeroński
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. rodzaj konia pociągowego;
Wiktionary
Perszeron – rasa zimnokrwistych koni, wywodząca się z regionu Le Perche w Normandii we Francji. Powstała w wyniku wieloletniego krzyżowania się lokalnych ras koni z innymi rasami.
Wikipedia
(1.1) Stukot kopyt perszeronów na kocich łbach słychać było w nocnej ciszy na kilometr.
(1.1) Do najczęstszych umaszczeń perszeronów zalicza się siwe, jabłkowite i kare.
Wiktionary
koń perszeroński: koń roboczy rasy francuskiej, pociągowy, maści siwej lub karej; perszeron
SJP.pl
[czytaj: perszing] przenośnie o kimś lub o czymś bardzo szybkim; pershing
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) wojsk. rodzaj rakietowego pocisku średniego zasięgu
(1.2) gwara. stud. krajowe wino owocowe niskiej jakości
Wiktionary
IPA: ˈpɛrʃʲĩŋk, AS: peršʹĩŋk
Wiktionary
(1.1-2) pershing
Wiktionary
rozciągnięta pod reją lina, na której opierają stopy marynarze pracujący przy żaglach; chodnica
SJP.pl
Perta – w przypadku ożaglowania rejowego, lina podwieszona na "szelkach" (krótkich odcinkach liny) ok. 60–80 cm pod reją, na której stoją marynarze opierający się o reję, np. podczas sprzątania (zwijania) żagla rejowego.
Wikipedia
[czytaj: pert] miasto w Australii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. duże miasto w Australii, stolica stanu Australia Zachodnia;
Wiktionary
Perth (wym.) – miasto w Australii będące stolicą stanu Australia Zachodnia. Położone jest przy ujściu rzeki Łabędziej do Oceanu Indyjskiego, u podnóża gór Darling. Jest czwartym miastem Australii pod względem populacji, zamieszkuje je ponad 2,3 mln mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Pracując w mennicy w Perth, zarabiałem po kilkanaście tysięcy dolarów.
Wiktionary
twardy materiał papierowy, laminat (kompozyt) elektroizolacyjny
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
prowadzenie rozmów; rokowania; układanie się
SJP.pl
osoba pertraktująca, prowadząca pertraktacje, rokowania, rozmowy w jakiejś sprawie
SJP.pl
kobieta pertraktująca, prowadząca pertraktacje, rokowania, rozmowy w jakiejś sprawie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pertraktować.
Wiktionary
rzecz. pertraktacje nmos., pertraktant m., pertraktantka ż.
czas. pertraktować ndk.
Wiktionary
(1.1) negocjowanie
Wiktionary
prowadzić pertraktacje, rokowania, rozmowy w jakiejś sprawie, negocjować, układać się
SJP.pl
1. naruszenie ustalonego porządku, przekroczenie panujących gdzieś norm, zasad;
2. zakłócenia stanu lub ruchu orbitalnego ciała jakiegoś układu planetarnego przez siły, których źródło znajduje się poza tym układem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nagłe zaburzenie lub odchylenie od normalnego stanu albo przebiegu czegoś
Wiktionary
Perturbacja – zakłócenie zgodnego z prawami Keplera ruchu ciał niebieskich, spowodowane głównie obecnością innych ciał, ale także oporem ośrodka oraz spłaszczeniem ciała centralnego.
Mechanika nieba wprowadza do równania ruchu masy poruszającej się w potencjale grawitacyjnym dodatkowy wyraz zawierający pochodną funkcji perturbacyjnej. Funkcja ta uwzględnia oddziaływania grawitacyjne od trzeciej masy.
Wikipedia
przym. perturbacyjny
rzecz. turbacja ż.
Wiktionary
(1.1) zakłócenie, zaburzenie, zamęt, zamieszanie
Wiktionary
odnoszący się do perturbacji (zakłóceń stanu lub ruchu orbitalnego ciała jakiegoś układu planetarnego przez siły, których źródło znajduje się poza tym układem)
SJP.pl
1. naruszać ustalony porządek, przekraczać panujące gdzieś normy, zasady;
2. o ciałach niebieskich: zakłócać stan lub ruch orbitalny innego ciała jakiegoś układu planetarnego przez oddziaływanie siłami z tym ciałem
SJP.pl
niejednorodny wewnętrznie kryształ skalenia sodowo-potasowego
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Limie; Republika Peru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Limie;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości i gmin w USA
Wiktionary
Peru (hiszp. ', oficjalnie Republika Peru (hiszp. República del Perú) – państwo w zachodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Spokojnym. Leży na półkuli południowej, rozciąga się od równika w kierunku zwrotnika Koziorożca. Graniczy z Ekwadorem na północnym zachodzie, Kolumbią na północnym wschodzie, Brazylią na wschodzie, Boliwią na południowym wschodzie, Chile na południu oraz Pacyfikiem na zachodzie.
Wikipedia
(1.1) Nieznane wcześniej indiańskie plemię zostało odnalezione w Brazylii niedaleko granicy z Peru.
Wiktionary
IPA: ˈpɛru, AS: peru
Wiktionary
rzecz. Peruwiańczyk mos., Peruwianka ż.
przym. peruwiański
Wiktionary
(1.1) ofic. Republika Peru
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
niewielka peruka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: peruka
(1.2) mała peruka, doczepiany kawałek peruki
Wiktionary
(1.1) Bardzo też potrzebne wyrzucać pieniądze na peruczki, kiedy można nosić włosy swojego chowu, nie wydając ani szeląga!
Wiktionary
rzecz. peruka ż., perukarz m., perukarstwo n., półperuka ż., perukowiec m.
przym. perukowy, peruczkowy, perukarski
Wiktionary
charakterystyczny dla peruczek (niewielkich peruk), związany w jakiś sposób z peruczkami (np. sklep peruczkowy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w środkowych Włoszech, stolica Umbrii;
Wiktionary
Perugia, starożytna "Peruzja" – stolica Umbrii, rejonu administracyjnego środkowych Włoch. Miasto leży między Jeziorem Trazymeńskim a Tybrem, liczy około 150,000 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) W Perugii znajduje się grobowiec papieża Benedykta XI.
Wiktionary
rzecz. Perugino m.
przym. perugiański, perugijski
Wiktionary
(1.1) stpol. Peruż, hist. staroż. Peruzja
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Perugią, dotyczący Perugii
Wiktionary
(1.1) Wyszedłszy stamtąd można odetchnąć, pójść na skraj perugiańskiego wzgórza i spojrzeć na rozpostartą szeroko dolinę. W dali, pośród tej doliny, jest Asyż.
(1.1) Innocenty został błogosławionym, ale nie został świętym. Anonimowy kronikarz perugiański sławi go jako intelektualistę i oratora.
(1.1) W okresie świetności republika perugiańska dominowała nad Umbrią i terytorium jej broniło sto dwadzieścia zamków.
(1.1) Długość perugiańskich ręcznych puszek można określić na 22-24 cm, nie wiemy jednak jednoznacznie, czy przekaz źródłowy odnosi się do długości całej broni, czy tylko do metalowej lufy (…).
Wiktionary
rzecz. Perugia ż.
przym. perugijski
Wiktionary
(1.1) perugijski, staroż. peruzyński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Perugią, dotyczący Perugii
Wiktionary
(1.1) Wszystkie te ułamkowe (…) wiadomości wskazują na duży ciąg młodzieży polskiej do stolicy Umbrii. Jeszcze bardziej wyrazistym i niezbitym dowodem popularności i nasilenia tych przyjazdów i studiów datujących się od początku XVII wieku było pojawienie się w 1623 r. w Uniwersytecie Perugijskim nacji polskiej (…)
Wiktionary
rzecz. Perugia ż.
przym. perugiański
Wiktionary
(1.1) perugiański
Wiktionary
1. sztuczne lub naturalne włosy przymocowane do specjalnej siatki, układane w kształcie fryzury, nakładane na własne włosy lub zastępujące je;
2. narośl kostna spotykana zamiast poroża na głowie kozła lub byka jelenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cudze lub sztuczne włosy przystosowane do zakładania na głowę;
Wiktionary
Peruka (fr. "perruque") – nakrycie głowy wykonane z naturalnych bądź sztucznych włosów umocowanych na siatce i ułożonych na kształt fryzury. Współcześnie peruki noszone są zazwyczaj w celu ukrycia braku owłosienia głowy bądź jako ozdoba.
Wikipedia
(1.1) Wicher zerwał jej z głowy perukę.
Wiktionary
IPA: pɛˈruka, AS: peruka
Wiktionary
rzecz. perukarstwo n., perukarz m., półperuka ż., perukowiec m.
:: zdrobn. peruczka ż.
przym. perukarski, perukowy, peruczkowy
Wiktionary
kobieta układająca sztuczne lub naturalne włosy na siatce i nadająca im kształt fryzury
SJP.pl
zakład produkcyjny, warsztat, w którym perukarz lub perukarka wyrabia peruki
SJP.pl
odnoszący się do perukarstwa (zawodu, rzemiosła osoby zajmującej się wyrobem peruk), związany z perukarstwem (np. warsztat perukarski)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z perukarstwem lub perukarzem
Wiktionary
rzecz. perukarstwo n., perukarz mos., perukarka ż., peruka ż., peruczka ż.
Wiktionary
rzemiosło perukarza lub perukarki, ogół czynności potrzebnych do wyprodukowania peruki
SJP.pl
osoba układająca sztuczne lub naturalne włosy na siatce i nadająca im kształt fryzury
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzemieślnik wytwarzający peruki
(1.2) żart. osoba nosząca perukę
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zootechn. gołąb o przyszyjnym upierzeniu przypominającym kołnierz
(2.2) łow. samiec sarny lub jelenia, którego poroże jest zdeformowane przez narośl kostną pokrytą scypułem
Wiktionary
(1.1) Wkrótce mała, wygodna karetka niosła ich do perukarza, a stamtąd, wyświeżonych i uczesanych według ostatniego wzoru — do klubu.
(1.2) Chodził w peruce. A ty lubisz perukarzy. Kręci cię osiemnasty wiek. Mnie zresztą też.
(2.1) Po przyparafialnym podwórku latają gołębie. Jednak nie są one ulubieńcami księdza. Mimo to pogruchują tu garłacze, perukarze, pawiki i gołębie zielonoskrzydłe.
(2.2) Perukarz nie zrzuca parostków, a nieustannie budowane poroże zalewa masą kostną czaszkę prowadząc do ślepoty kozła, który przestaje mieć możliwości normalnego funkcjonowania.
Wiktionary
rzecz. peruka ż., peruczka ż.
przym. perukarski
Wiktionary
(2.1) kapucyn
Wiktionary
niski krzew z rodziny nanerczowatych, charakteryzujący się różowym meszkiem pokrywającym szypułki kwiatowe w okresie owocowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. ozdobny krzew lub niskie drzewo z rodziny nanerczowatych o kwiatostanach przypominających perukę;
Wiktionary
Perukowiec ("Cotinus" Mill.) – rodzaj roślin należący do rodziny nanerczowatych. Należą do niego w zależności od ujęcia i klasyfikacji wewnątrzrodzajowej: 3, 5 lub 7 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje środkową i południową część USA i północno-wschodnią część Meksyku, południową Europę na wschód od Francji oraz rozległe obszary w Azji od Turcji i Syrii, poprzez Kazachstan na północy i Iran, Pakistan, Nepal na południu, po południowe Chiny na wschodzie. Rosną zwykle na terenach skalistych.
Wikipedia
IPA: ˌpɛruˈkɔvʲjɛt͡s, AS: perukovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. peruka ż., peruczka ż., perukarnia ż.
Wiktionary
charakterystyczny dla peruk, związany w jakiś sposób z perukami (np. przemysł perukowy)
SJP.pl
bóstwo słowiańskie, bóg błyskawic, piorunów oraz grzmotów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitsłow. najwyższy, gromowładny bóg słowiański, będący także bogiem wojny i prawa;
Wiktionary
Pe
Wikipedia
(1.1) Dokumentacja Peruna przedstawia się stosunkowo bogato zarówno w tekstach starożytnych i średniowiecznych, jak w przekazach kultury ludowej.
(1.1) Góra Kijowska wznosiła się nad Dnieprem, koło grodu książęcego, Perun uznawany był bowiem za opiekuna władzy książęcej dynastii Rurykowiczów.
Wiktionary
IPA: ˈpɛrũn, AS: perũn
Wiktionary
rzecz. Piorun mos., piorun mrz., piorunian mrz.
przym. Perunowy, Piorunowy, piorunowy, pioruński, piorunujący
przysł. piorunem, pioruńsko
czas. piorunować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. święto ku czci Peruna
Wiktionary
charakterystyczny dla Peruna (głównego boga religii słowiańskich, gromowładcy i boga wojen), powiązany w jakiś sposób z tą postacią
SJP.pl
skrót od: peruwiański
SJP.pl
obywatel Peru; Peruwiańczyk
SJP.pl
obywatelka Peru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Peru
Wiktionary
(1.1) Czy Peruwianki w Peru mówią po peruwiańsku? Nie, mówią po hiszpańsku.
Wiktionary
IPA: ˌpɛruˈvʲjãŋka, AS: peruvʹi ̯ãŋka
Wiktionary
rzecz. Peru n.
:: fm. Peruwiańczyk mos.
przym. peruwiański
Wiktionary
obywatel Peru; Peruwianin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Peru
Wiktionary
(1.1) Czy Peruwiańczycy w Peru mówią po peruwiańsku? Nie, mówią po hiszpańsku.
Wiktionary
IPA: ˌpɛruˈvʲjä̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: peruvʹi ̯ä̃ĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Peru n.
:: fż. Peruwianka ż.
przym. peruwiański
Wiktionary
przymiotnik od: Peru
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Peru
Wiktionary
(1.1) – Nic – odparł kelner i wyjaśnił, że restauracja jest co prawda własnością peruwiańską, ale dania są międzynarodowe.
(1.1) Rynek peruwiański odnotował w zeszłym miesiącu 20-proc. spadek.
Wiktionary
IPA: ˌpɛruˈvʲjä̃j̃sʲci, AS: peruvʹi ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Peru n., Peruwiańczyk mos., Peruwianka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. Perugia
Wiktionary
(1.1) Peruzja była jednym z dwunastu miast ligi etruskiej.
Wiktionary
przym. peruzyński
Wiktionary
(1.1) Perugia
Wiktionary
potocznie: osoba perwersyjna, wyuzdana; zbok, zboczeniec, dewiat, dewiant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. slang. zbereźnik lub zboczeniec
Wiktionary
rzecz. perwersja ż.
przym. perwersyjny
przysł. perwersyjnie
Wiktionary
1. odchylenia reakcji psychicznych w zakresie popędów, najczęściej w odniesieniu do sfery seksualnej;
2. chęć zaszokowania, zespół cech naruszający ogólnie przyjęte wzorce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. skłonność do zaspokajania popędów w sposób odbiegający od normy
(1.2) zachowania wbrew przyjętym obyczajom, mające za zadanie szokować
Wiktionary
rzecz. perwers mos., perwersyjność
przym. perwersyjny
przysł. perwersyjnie
Wiktionary
(1.1) dewiacja, spaczenie, wynaturzenie, zboczenie
(1.2) przewrotność
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: perwersyjnie
SJP.pl
umiejętność zaszokowania kogoś w jakiejś dziedzinie, najczęściej przy zastosowaniu czegoś, co odbiega od ogólnie przyjętych norm, wzorców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co perwersyjne; cecha tych, którzy są perwersyjni
Wiktionary
rzecz. perwersja ż.
przym. perwersyjny
przysł. perwersyjnie
Wiktionary
(1.1) dewiacyjność; pot. zboczoność
Wiktionary
1. związany z perwersją (odchyleniem reakcji psychicznych w zakresie popędów, najczęściej w odniesieniu do sfery seksualnej);
2. szokujący, wynaturzony, taki, którego cechuje przewrotność, odchylenie od ogólnie przyjętych norm, wzorców
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) właściwy perwersji, charakteryzujący się odchyleniem reakcji psychicznych w sferze seksualnej
Wiktionary
rzecz. perwersja ż., perwersyjność ż., perwers m.
przysł. perwersyjnie
Wiktionary
(1.1) rozwiązły, dewiacyjny; pot. zboczony
Wiktionary
nazwa handlowa historycznego leku zawierającego amfetaminę
SJP.pl
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na obszar lub tematykę wokół tego, co określa drugi człon złożenia
Wiktionary
temsłow. peri-
Wiktionary
(1.1) peri-, około-
Wiktionary
punkt orbity okołogwiazdowej ciała niebieskiego położony najbliżej gwiazdy obieganej; periastron
SJP.pl
cienka warstwa ochronna otaczająca zarodek oraz częściowo rozwinięty organizm w organizmie matki, najczęściej u ssaków
SJP.pl
typ blastuli (zarodka we wczesnym stadium rozwojowym) powstającej u niektórych gatunków owadów
SJP.pl
część merystemu wierzchołkowego, mająca własne komórki inicjalne i dająca początek określonym częściom organu roślinnego; histogen
SJP.pl
Peryblem – środkowa warstwa komórek w merystemie wierzchołkowym korzenia. Warstwa ta przekształca się w korę pierwotną, a u jednoliściennych także w ryzodermę. Peryblem jest jednym z histogenów, czyli warstw dających początek tkankom roślinnym. Teoria histogenów została sformułowana przez Johannesa von Hansteina w XIX.
Wikipedia
punkt na orbicie ciała niebieskiego okrążającego dany obiekt, w którym jest ono najbliżej tego obiektu
SJP.pl
w chrześcijaństwie: perychoreza trynitarna - współprzenikanie się Trójcy Świętej przy zachowaniu jedności Bożej natury
SJP.pl
warstwa komórek miękiszowych pokrywająca łodygę lub korzenie rośliny, oddzielająca łyko od endodermy; okolnica
SJP.pl
wtórna tkanka okrywająca powierzchnię łodyg i korzeni roślin wieloletnich; korkowica
SJP.pl
Pe
Wikipedia
minerał, szlachetna odmiana oliwinu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał, krzemian magnezu i żelaza;
Wiktionary
Perydot (oliwin właściwy) – szlachetna odmiana oliwinów, krzemian magnezu i żelaza. Nazywany także chryzolitem, choć można się spotkać z użyciem nazwy chryzolit dla kamieni żółtozielonych. Chociaż oliwin jest dość często spotykanym minerałem, perydot jest rzadki.
Wikipedia
IPA: pɛˈrɨdɔt, AS: perydot
Wiktionary
(1.1) chryzolit
Wiktionary
magmowa skała głębinowa czarna lub zielonkawa, składająca się głównie z oliwinu
SJP.pl
dawniej: krużganek
SJP.pl
1. (zwykle w liczbie mnogiej) zewnętrzna, oddalona od centrum część czegoś; obrzeże, kraniec;
2. dawniej:
a) obwód koła lub innej płaszczyzny zamkniętej linią krzywą;
b) powierzchnia;
c) żartobliwie: tusza człowieka otyłego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. obwód koła
(1.2) daw. powierzchnia
(1.3) daw. żart. tusza osoby otyłej
Wiktionary
rzecz. peryferie lm nm.
Wiktionary
(1.1) daw. peryferium
(1.2) daw. peryferium
Wiktionary
w informatyce: urządzenie niewchodzące w skład jednostki centralnej komputera, bezpośrednio przez nią sterowane, np. skaner, drukarka; urządzenie peryferyjne
SJP.pl
1. tereny miejskie położone daleko od centrum; krańce miasta, suburbium;
2. zewnętrzna, oddalona od centrum część czegoś; obrzeże, kraniec;
3. przenośnie: coś mało ważnego, drugoplanowego; błahostka;
4. w informatyce: urządzenia niewchodzące w skład jednostki centralnej komputera, bezpośrednio przez nią sterowane, np. skaner, drukarka; urządzenia peryferyjne, peryferiale
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) urb. dzielnice zewnętrzne do centrum miasta
(1.2) zewnętrzna część czegoś znajdująca się z dala od centrum
(1.3) coś uważanego za mniej ważne
(1.4) techn. urządzenia peryferyjne
Wiktionary
(1.1) Uważne spojrzenie na dzisiejszy plan Poznania utwierdza wszystkich w przekonaniu, że miasto jest bogato zazielenione, zwłaszcza na peryferiach, gdzie rozciągają się parki leśne w otoczeniu pól uprawnych, strumieni, stawów, jezior naturalnych i jezior spiętrzonych.
Wiktionary
rzecz. peryferia ż., peryferyjność ż.
przym. peryferyczny, peryferyjny
przysł. peryferycznie, peryferyjnie
Wiktionary
(1.1) przedmieście
(1.3) margines
Wiktionary
dawniej: okręg, koło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. okręg
(1.2) daw. przestrzeń
Wiktionary
rzadko: peryferyjność;
1. oddalenie od centrum miasta;
2. przenośnie: mniejsze znaczenie, mała istotność czegoś; drugoplanowość, drugorzędność, marginalność
SJP.pl
peryferyjny;
1. znajdujący się poza centrum miasta;
2. mniej istotny, uboczny, drugoplanowy; marginalny, drugorzędny
SJP.pl
peryferyczność;
1. oddalenie od centrum miasta;
2. przenośnie: mniejsze znaczenie, mała istotność czegoś; drugoplanowość, drugorzędność, marginalność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co peryferyjne, oddalone
(1.2) przen. cecha tego, co peryferyjne, drugoplanowe
Wiktionary
rzecz. peryferie nmos., peryferyczność ż.
przym. peryferyjny, peryferyczny
przysł. peryferyjnie, peryferycznie
Wiktionary
(1.1) peryferyczność
(1.2) peryferyczność, drugoplanowość, drugorzędność, poboczność, uboczność, marginalność
Wiktionary
peryferyczny;
1. znajdujący się poza centrum miasta;
2. mniej istotny, uboczny, drugoplanowy; marginalny, drugorzędny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) położony na peryferiach, dalej od centrum, na uboczu
(1.2) o mniejszym znaczeniu; drugiej kategorii
(1.3) inform. podłączony do komputera z zewnątrz
Wiktionary
rzecz. peryferie, peryferyjność ż.
przysł. peryferyjnie
Wiktionary
(1.1-3) war. peryferyczny
(1.1) oddalony
(1.2) drugoplanowy, drugorzędny, marginalny, poboczny, uboczny
Wiktionary
zmniejszenie się znaczenia czegoś w jakiejś dziedzinie, stanie się drugoplanowym, mniej ważnym, odgrywającym mniej ważną rolę
SJP.pl
zespół drobnych organizmów (np. bakterie, pierwotniaki, glony) zamieszkujących różnorodne podłoża w wodzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekol. zespół drobnych organizmów roślinnych i zwierzęcych przytwierdzonych do podłoża czasowo lub na stałe
Wiktionary
Pe
Wikipedia
przysłówek
(1.1) jęz. liter. używając peryfrazy, w sposób peryfrastyczny
Wiktionary
rzecz. peryfraza ż.
czas. peryfrazować ndk.
przym. peryfrastyczny
Wiktionary
(1.1) omownie
Wiktionary
określający jakiś wyraz, pojęcie przez peryfrazę (omówienie, zabieg stylistyczny polegający na zastąpieniu konkretnej nazwy czegoś przez charakterystykę, opis lub metaforę), odnoszący się do peryfrazy (np. wyrażenie peryfrastyczne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. liter. określający coś za pomocą peryfrazy
Wiktionary
rzecz. peryfraza ż.
czas. peryfrazować ndk.
przysł. peryfrastycznie
Wiktionary
(1.1) omowny, wielosłowny
Wiktionary
zabieg stylistyczny polegający na zastąpieniu konkretnej nazwy czegoś przez charakterystykę, opis lub metaforę; omówienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. zastąpienie nazwy jakiegoś zjawiska przez bardziej lub mniej rozbudowane jego opisanie
Wiktionary
Peryfraza (z gr. "peri" „wokół” i "phrásis" „mowa; wyrażenie, zwrot”; inaczej: omówienie, wyrażenie omowne) – figura stylistyczna, która polega na zastąpieniu określenia powszechnego wielowyrazowym opisem, charakteryzującym typowe cechy danego przedmiotu, czynności, osoby itp. Może być stosowana w celu urozmaicenia stylistycznego, wyeliminowania powtórzeń tego samego określenia lub osłabieniu jego wymowy. Może też służyć celowemu ukryciu bezpośredniego znaczenia za określeniem aluzyjnym.
Wikipedia
IPA: ˌpɛrɨˈfraza, AS: peryfraza
Wiktionary
czas. peryfrazować
przym. peryfrastyczny
przysł. peryfrastycznie
Wiktionary
(1.1) omówienie
Wiktionary
stosować peryfrazę (omówienie, zabieg stylistyczny polegający na zastąpieniu konkretnej nazwy czegoś przez charakterystykę, opis lub metaforę)
SJP.pl
punkt na orbicie ciała niebieskiego okrążającego Ziemię, w którym jest ono najbliżej Ziemi; perigeum (rzadziej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) astr. punkt orbity okołoziemskiej, który znajduje się najbliżej Ziemi;
Wiktionary
Perygeum (gr. "περίγειος" 'przyziemny' od "περί" 'około' i "γαῖα" 'Ziemia') – punkt orbity okołoziemskiej, który znajduje się najbliżej Ziemi. Najczęściej ten termin dotyczy Księżyca, ale może być także zastosowany dla innych ciał krążących po orbicie Ziemi, np. dla sztucznych satelitów.
Wikipedia
(1.1) W apogeum (najdalej od Ziemi) znajdzie się Księżyc 8 września o godz. 15, a w perygeum (najbliżej Ziemi) będzie 24 września, na trzy dni przed nowiem.
Wiktionary
odnoszący się do peryglacjału, związany z peryglacjałem (strefą graniczącą z obszarami lodowcowymi występującymi w zimnym klimacie polarnym)
SJP.pl
strefa granicząca z obszarami lodowcowymi występującymi w zimnym klimacie polarnym
SJP.pl
rodzaj grafu podobnego do tabeli, podzielonego na odpowiednio rozmieszczone komórki i wiersze
SJP.pl
punkt na orbicie ciała niebieskiego, w którym jest ono najbliżej Słońca; perihelium (rzadziej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) astr. punkt orbity okołosłonecznej planetaanety, planeta karłowataanety karłowatej, planetoidaanetoidy lub komety położony najbliżej Słońca;
Wiktionary
Peryhelium, perihelium (zlatynizowany wyraz pochodzenia greckiego, od gr. "peri" „przy” i "helios" „Słońce”; dawniej punkt przysłoneczny) – punkt na orbicie ciała niebieskiego obiegającego Słońce, znajdujący się w miejscu największego zbliżenia (perycentrum) obu ciał. Przeciwieństwem peryhelium jest aphelium.
Wikipedia
IPA: ˌpɛrɨˈxɛlʲjũm, AS: peryχelʹi ̯ũm
Wiktionary
(1.1) perihelium, punkt przysłoneczny
Wiktionary
cienka warstwa komórek miękiszowych w korzeniach, będąca miejscem rozgałęziania się tych korzeni na mniejsze boczne
SJP.pl
część owocu powstała ze ścianek zalążni słupka kwiatowego lub z płonnych elementów kwiatu; owocnia
SJP.pl
tlenek magnezu, przezroczysty lub półprzezroczysty minerał o szklistym połysku występujący w skałach metamorficznych
SJP.pl
Peryklaz – minerał z gromady tlenków.
Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich.
Nazwa pochodzi z języka greckiego i znaczy „odłupywać”, „odłamywać”; stanowi aluzję do charakterystycznej łupliwości minerału.
Wikipedia
charakterystyczny dla czasów Peryklesa (jednego z największych ateńskich polityków, doskonałego mówcy, uważanego za ojca demokracji) lub związany w jakiś sposób z Peryklesem
SJP.pl
Perykles (ok. 500-429 p.n.e.), syn Ksantipposa, ateński mąż stanu
SJP.pl
Perykles ( Περικλῆς, „otoczony chwałą”; ur. ok. 495 p.n.e., zm. 429 p.n.e.) – ateński polityk, mąż stanu, retor oraz reformator demokracji ateńskiej.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Peryklesa lub z nim związany
SJP.pl
najczęściej w odniesieniu do roślin lub ich komórek: wielowarstwowy, składający się, zbudowany z wielu warstw (np. tkanka peryklinalna)
SJP.pl
fragment księgi biblijnej przeznaczony do odczytywania w liturgii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bibl. określony fragment tekstu biblijnego odczytywanego podczas liturgii lub badanego przez biblistę;
(1.2) liter. w poezji antycznej fragment utworu wydzielony zgodnie z zasadmi składni i rytmiki
Wiktionary
Perykopa ( περικοπή, odcięcie, odcinek) – w retoryce to szereg wersetów zaczerpniętych z tekstu, tworzących spójną jedność lub wątek myślowy, nadających się do publicznego odczytania.
Wikipedia
(1.1) Przedmiotem niniejszego opracowania jest kontrowersja o szabat w świetle Janowej perykopy o uzdrowieniu chromego przy sadzawce Betesda.
Wiktionary
ciecz wypełniająca przestrzenie w uchu wewnętrznym oddzielone ściankami błędnika błoniastego i kostnego; przychłonka
SJP.pl
odnoszący się do perylimfy (przychłonki, cieczy wypełniającej przestrzenie w uchu wewnętrznym oddzielone ściankami błędnika błoniastego i kostnego)
SJP.pl
przyrząd do badania pola widzenia oka; polomierz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. obwód zewnętrzny
(1.2) med. przyrząd do badania pola widzenia oka
(1.3) wojsk. pole widzenia żołnierzy od punktu obserwacji do najdalej wysuniętego punktu na horyzoncie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Tłumiki są to zwykle przewody konstruowane w ten sposób, by perymetr ich był możliwie największy.
(1.3) Na południowym perymetrze, w przeciwległym krańcu lotniska, ustawiła się linia żołnierzy strzelających do dużej grupy nieprzyjaciół wychodzących z burzy na południowym zachodzie.
Wiktionary
IPA: pɛˈrɨ̃mɛtr̥, AS: perỹmetr̦
Wiktionary
rzecz. perymetria ż.
przym. perymetryczny
Wiktionary
(1.2) polomierz
Wiktionary
badanie pola widzenia oka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. środek będący prolekiem, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego i chorób serca; należy do grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny
Wiktionary
Peryndopryl – organiczny związek chemiczny, lek z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny, stosowany przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca.
Podlega metabolizmowi do związków biologicznie czynnych. Jego czynny metabolit to peryndoprylat.
Wikipedia
(1.1) Czy podczas stosowania peryndoprylu często obserwuje się kaszel?
Wiktionary
rzecz. peryndoprylat mrz.
Wiktionary
(1.1) nazwy handlowe: Prestarium, Erbugen, Perindanor, Perindopril Teva, Prenessa, Vidotin; wzór sumaryczny: C19H32N2O5
Wiktionary
odnoszący się do perypatetyki, perypatetyzmu (poglądów filozoficznych Arystotelesa) lub jego zwolenników (np. myśli perypatetyckie); perypatetyczny
SJP.pl
odnoszący się do perypatetyki, perypatetyzmu (poglądów filozoficznych Arystotelesa) lub jego zwolenników (np. myśli perypatetyczne); perypatetycki
SJP.pl
1. zwolennik arystotelizmu (poglądów filozoficznych zapoczątkowanych przez Arystotelesa i rozwijanych przez jego uczniów); arystotelik;
2. człowiek, któremu chodzenie poprawia jakość i wydajność procesów myślowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. uczeń Arystotelesa; także. komentator jego filozofii
(1.2) filoz. zwolennik arystotelizmu
(1.3) książk. żart. człowiek, który chodzi dookoła, rozmawiając
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: perypatetyka
Wiktionary
(1.1) Arystoteles (…) i szkoła perypatetyków ujęli filozoficznie hipotezę zaburzeń psychicznych (…) i zaważyli na późniejszej spekulacyjno-dogmatycznej rozbudowie teorii Hipokratesa.
(1.3) W miniaturowym lasku koło domu, dobrym na spacery perypatetyków, pani Krystyna opowiada o swoich kontaktach z Komitetem Obrony Praw Dziecka.
(2.1) Są perypatetyki i nie ma perypatetyk.
Wiktionary
rzecz. perypatetyka ż.
:: fż. perypatetyczka ż.
przym. perypatetyczny, perypatetycki
Wiktionary
poglądy filozoficzne, nauki Arystotelesa lub mające źródło w arystotelesowskiej myśli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. filozofia Arystotelesa
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: perypatetyk
(2.2) B. lp. od: perypatetyk
Wiktionary
(2.1) Jest perypatetyk i nie ma perypatetyka.
(2.2) Widzę perypatetyka.
Wiktionary
rzecz. perypatetyk mos.
Wiktionary
ogół poglądów filozoficznych zapoczątkowanych przez Arystotelesa i rozwijanych przez jego uczniów, zwolenników (perypatetyków); arystotelizm
SJP.pl
1. w utworze literackim: przełom w życiu bohatera, stanowiący punkt zwrotny w akcji utworu;
2. kłopotliwa sytuacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdarzenie zmieniające sytuację
(1.2) liter. zmiana w losach bohaterów utworu
Wiktionary
Perypetia (z gr. "peripéteia" "nagła zmiana") – zdarzenie wikłające lub zdecydowanie zmieniające kierunek akcji dramatycznej lub epickiej, stawiające bohatera utworu wobec nowych okoliczności i wpływające na jego losy. Występowała już w tragedii greckiej.
Wikipedia
(1.2) Podyskutujmy chwilę o perypetiach Stasia i Nel w ziemi Mahdiego.
Wiktionary
przygody, przejścia, najczęściej skomplikowane, trudne, takie, które pojawiły się gdzieś nieoczekiwanie, nagle; losy
SJP.pl
substancja wytwarzana w zarodniach niektórych paprotników poprzez rozkład tapetum (tkani wyściełającej te zarodniki), pełniąca rolę odżywczą, transportową oraz budulcową pyłków
SJP.pl
w architekturze antycznej: typ dużej świątyni z naosem otoczonym pojedynczą kolumnadą; peripter; peripteros
SJP.pl
Perypter, perypteros (gr. περίπτερος perípteros, od "perí" – dokoła, "pterón" – skrzydło) – starożytna grecka świątynia (niekiedy inna budowla) otoczona pojedynczym rzędem kolumn (perystazą).
Najbardziej znanym przykładem perypteru jest Partenon na Akropolu ateńskim. Odmiana znana jako perypter okrągły, to świątynia na planie koła, z cellą, którą otacza pojedyncza kolumnada.
Wikipedia
tkanka okrywająca powierzchnię niektórych gatunków z rodzaju jamochłonów, zbudowana z chityny, niekiedy wzmocniona węglanem wapnia
SJP.pl
punkt na orbicie ciała niebieskiego okrążającego Księżyc, w którym jest ono najbliżej Księżyca; periselenium (rzadziej)
SJP.pl
1. prosty przyrząd optyczny używany najczęściej w czołgach i łodziach podwodnych do obserwacji terenów znajdujących się poza polem widzenia, wykorzystujący układ dwu lub więcej lusterek;
2. obiektyw fotograficzny z dwóch soczewek skupiających, ustawionych symetrycznie względem przesłony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie zbudowane z co najmniej dwóch luster, umożliwiające obserwowanie otoczenia zza zasłony;
(1.2) rodzaj obiektywu fotograficznego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zanurzony okręt podwodny dzięki peryskopowi może obserwować to, co dzieje się na powierzchni wody.
Wiktionary
IPA: pɛˈrɨskɔp, AS: peryskop
Wiktionary
przym. peryskopowy
przysł. peryskopowo
Wiktionary
charakterystyczny dla peryskopu, taki, jak w peryskopie (np. peryskopowy układ luster), odnoszący się do peryskopu (np. obraz peryskopowy, głębokość peryskopowa)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) opt. dotyczący peryskopu
Wiktionary
rzecz. peryskop mrz.
Wiktionary
spichrzowa tkanka odżywcza występująca w nasionach niektórych roślin okrytonasiennych; obielmo
SJP.pl
odnoszący się do perystaltyki (automatycznych, rytmicznych skurczów pasm mięśni gładkich przewodu pokarmowego, wywołujących przemieszczanie się pożywania do poszczególnych części układu pokarmowego)
SJP.pl
ruchy robaczkowe, automatyczne, rytmiczne skurcze pasm mięśni gładkich przewodu pokarmowego, wywołujące przemieszczanie się pożywania do poszczególnych części układu pokarmowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. ruchy przełyku, żołądka, jelit i moczowodów wywołujące przesuwanie się zawartości tego narządu;
Wiktionary
Perystaltyka – aktywność motoryczna w przewodzie pokarmowym, która powoduje przesuwanie pokarmu z przełyku aż do jego końcowego odcinka, czyli odbytnicy. Potocznie mianem perystaltyki określa się czasem wyłącznie ruchy perystaltyczne w jelicie.
Wikipedia
IPA: ˌpɛrɨˈstaltɨka, AS: perystaltyka
Wiktionary
przym. perystaltyczny
Wiktionary
(1.1) ruchy perystaltyczne, ruchy robaczkowe, ruchy propulsywne, fala perystaltyczna
Wiktionary
rząd lub kilka rzędów kolumn, najczęściej zdobionych, pełniących prócz funkcji dekoracyjnych także funkcję konstrukcyjną; kolumnada
SJP.pl
Perystaza ("peristaza", "kolumnada") – rząd (lub kilka rzędów) kolumn połączonych ze sobą belkowaniem lub łukami arkadowymi.
Kolumnada może pełnić funkcję konstrukcyjną lub dekoracyjną, najczęściej jednak stanowi wyodrębniony, mocno zaakcentowany element w obrębie budowli lub też budowlę wolno stojącą.
Wikipedia
płytkie wgłębienie powierzchni ciała niektórych orzęsków, otoczone czułymi, cienkimi rzęskami wywołującymi ruchy wody z pokarmem w kierunku nibyust; perystomium
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
płytkie wgłębienie powierzchni ciała niektórych orzęsków, otoczone czułymi, cienkimi rzęskami wywołującymi ruchy wody z pokarmem w kierunku nibyust; perystom
SJP.pl
ogród w starożytnych domach greckich i rzymskich, w starożytnej świątyni egipskiej również dziedziniec, otoczony portykiem kolumnowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. ogrod. staroż. dziedziniec lub ogród wewnętrzny otoczony kolumnadą;
(1.2) archit. ogrod. staroż. kolumnada otaczająca dziedziniec lub ogród
Wiktionary
Perystyl (gr. "peristyles" - otoczony kolumnami) – wewnętrzny dziedziniec lub ogród w starożytnych świątyniach egipskich lub pałacach, willach itp., otoczony portykiem kolumnowym. W zamożnych domach greckich lub rzymskich (łac. "peristilium") był to najczęściej ogród położony pośrodku domu i otoczony kolumnadą.
Wikipedia
(1.1) Dobudówka składała się z perystylu i sali zebrań dla gminy.
(1.2) Bezpośrednio za perystylem znajdowała się długa pergola z wodotryskami i rzeźbami (…)
Wiktionary
charakterystyczny dla perystylu (ogrodu w starożytnych domach greckich i rzymskich lub dziedzińca otoczonego portykiem kolumnowym), odnoszący się do perystylu (np. dom perystylowy, plac perystylowy)
SJP.pl
owocnik grzybów z grupy otoczniaków i niektórych porostów; otocznia
SJP.pl
Perytecjum lub otocznia ( perythecium), w l.mn. perytecja – rodzaj owocnika u grzybów, zazwyczaj o kulistym, gruszkowatym lub butelkowatym kształcie, z otworem na szczycie. Otwór ten nosi nazwę ostioli. Perytecja występują głównie u workowców. Spotykane są w różnego rodzaju typach plech, najczęściej jednak w plechach skorupiastych. Znajdują się na górnej powierzchni plechy i wyglądają jak drobne brodaweczki lub punkciki.
Wikipedia
prowadzący do otrzymania perytektyku (jednego z punktów w dwuskładnikowym układzie równowagi faz w stopach i odlewach), odnoszący się do perytektyku (np. przemiana, reakcja perytektyczna)
SJP.pl
punkt w dwuskładnikowym układzie równowagi faz w stopach i odlewach, w którym faza ciekła, najuboższa w składnik wysokotopliwy, reaguje z fazą stałą, najbogatszą w składnik wysokotopliwy, wskutek czego powstaje nowa faza stała, o składzie pośrednim
SJP.pl
struktura jednofazowa powstająca w wyniku przemiany (reakcji) perytektycznej
SJP.pl
Pe
Wikipedia
związany ze stanem zapalnym, zbierający się w tkankach i jamach ciała objętych procesem zapalnym (np. wysięk, płyn perytonealny)
SJP.pl
proces niekontrolowanego powiększania się miast; eksurbanizacja, rurbanizacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. półwysep położony u zbiegu jeziora Ilmen i rzeki Wołchow, niedaleko Nowogrodu Wielkiego
Wiktionary
(1.1) Brak dziś już jednak pewności, czy dokonana przez Sedova interpretacja dziwnych kolistych rowów z Peryni jako kręgów kultowych jest do utrzymania.
Wiktionary
IPA: ˈpɛrɨ̃ɲ, AS: perỹń
Wiktionary
przym. peryński
Wiktionary
roślina z rodziny traw, trudny do wytępienia chwast
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Elymus|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny wiechlinowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju perzów (1.1)
(1.3) stpol. dym
Wiktionary
Pe
Wikipedia
IPA: pɛʃ, AS: peš
Wiktionary
przym. perzowy
Wiktionary
(1.2) gw. Śląsk Cieszyński pyrnica
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawniej: kosmaty, puszysty
SJP.pl
rozległy teren porośnięty chwastami, niewykorzystany, najczęściej już niszczejący, nienadający się do zagospodarowania
SJP.pl
przymiotnik od: Perzów (miejscowość)
SJP.pl
Pe
Wikipedia
żarzący się popiół, zgliszcza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. coś właśnie niszczone albo już zniszczone przez pożar
Wiktionary
(1.1) zarzewie, zgliszcze
Wiktionary
perzyć się - dawniej: rumienić się, zapalać gniewem, irytować się; zaperzać się
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
roślina z rodziny traw, trudny do wytępienia chwast
SJP.pl
Perzów (niem. "Perschau") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kępińskim, siedziba gminy Perzów.
Wikipedia
góralska nazwa stromej ścieżki górskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg-pl|Podhale. stroma górska ścieżka, zwłaszcza taka wydeptana przez kozice, a wykorzystywana przez pasterzy, rzadziej też doświadczonych turystów;
Wiktionary
Perć – ścieżka w górach dla owiec i pasterzy, jak również jest to ścieżka wydeptana przez kozice. Percie są wykorzystywane przez turystów.
Percią nazwane są także znane szlaki w polskich górach: np. Orla Perć w Tatrach, Sokola Perć w Pieninach, Perć Akademików na Babiej Górze albo Jastrzębia Perć w Głuszycy a także Perć Borkowskiego na Luboniu Wielkim w Beskidzie Wyspowym.
Wikipedia
(1.1) A wtenczas z góry, zza turni, z leśnej perci, którędy owce rano chadzają w upłazy, dał się słyszeć ostry, męski Jaśkowy głos.
Wiktionary
1. kulisty, srebrzystoszary twór ceniony w jubilerstwie, wytwarzany przez wiele gatunków mięczaków, zwłaszcza perłopławów;
2. potocznie: coś cennego, niepospolitego, wyróżniającego się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. wytwór płaszcza niektórych mięczaków, szczególnie perłopławów;
(1.2) jubil. kamień szlachetny pochodzenia organicznego z pereł (1.1)
(1.3) zob. perły. → naszyjnik
(1.4) przen. coś wybitnego, wyróżniającego się, rzadko spotykanego (także o osobie)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Perła znajduje się wewnątrz muszli.
(1.2) We framugach i na kamiennych stołach leżały drogie kamienie wszystkich barw: rubiny, topazy, szmaragdy, szafiry, diamenty, wreszcie perły wielkości orzechów, a nawet ptasich jaj.
Wiktionary
IPA: ˈpɛrwa, AS: peru̯a
Wiktionary
rzecz. perliczka ż., perłowość ż., perlistość ż., perlator m., perlenie n., perłówka ż.
:: zdrobn. perełka ż.
czas. perlić się ndk.
przym. perłowy, perlisty, perliczkowy
przysł. perłowo, perliście
Wiktionary
mięczak należący do gromady małżów; niektóre gatunki wytwarzają cenne odmiany pereł
SJP.pl
Perłopław – przedstawiciel rodziny perłopławowatych, jej rodzajów ("Pteria" i "Pinctada") lub konkretnego gatunku małża, np.:
Niektóre gatunki perłopławów wytwarzają masę perłową i perły (zwykle jedną), wykorzystywane do produkcji ozdób.
Wikipedia
rodzina małży z podgromady nitkoskrzelnych
SJP.pl
o cechach perłopławowatych (rodzina małży)
SJP.pl
mięczak należący do gromady małżów; niektóre gatunki wytwarzają cenne odmiany pereł
SJP.pl
mogący rodzić, wytwarzać perły (np. mięczak perłorodny), zdolny do uformowania pereł
SJP.pl
gatunek niewielkiego małża słodkowodnego, uznawanego za bioindykatora (organizm wrażliwy na zanieczyszczenia środowiska)
SJP.pl
rodzina słodkowodnych małży
SJP.pl
Perłoródkowate (Margaritiferidae) – rodzina słodkowodnych małży z rzędu Unionoida, obejmująca kilkanaście gatunków o grubościennych, ciężkich muszlach owalnego lub nerkowatego kształtu, pokrytych ciemnobrązowym lub czarnym periostrakum. Wytwarzają wartościowe perły.
Wikipedia
synogarlica perłoszyja - gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych
SJP.pl
1. motyl z rodziny południc, o czerwonych lub pomarańczowych skrzydłach;
2. skała szklista pochodzenia wulkanicznego; perlit;
3. masa perłowa
SJP.pl
jasnoszary z odcieniem różowym, najczęściej o srebrzystym połysku charakterystycznym dla pereł
SJP.pl
będący koloru szarego z odcieniem perłowym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) koloru jasnoszarego z odcieniem srebrzystym
Wiktionary
lśniący lub mieniący się jak perła, kolorem przypominający barwę pereł lub ich charakterystyczny połysk
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. pokryty kolorem srebrzystobiałym (np. perłowy pigment);
2. ozdabiany perełkami (np. naszyjnik perłowy); perełkowy;
3. w kształcie perły, kuleczkowaty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z perłami, dotyczący pereł
(1.2) taki, który ma połysk, jak perła
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ale choćby mój szef posadził mnie wówczas za biurkiem z hebanu inkrustowanego masą perłową – i tak bym uciekł.
Wiktionary
IPA: pɛrˈwɔvɨ, AS: peru̯ovy
Wiktionary
rzecz. perłówka ż., perła ż., perełka ż., perlistość ż., perłowość ż.
przym. perlisty
przysł. perłowo, perliście
czas. perlić się
Wiktionary
niewielkie płaskie brodawki, wyrostki na rogach sarny lub wieńcach, porożu jelenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) naszyjnik z pereł
forma rzeczownika.
(2.1) plural|perła.
Wiktionary
Perły ( Perlswalde) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie węgorzewskim, w gminie Węgorzewo. Przejście graniczne Perły-Kryłowo to planowane polsko-rosyjskie drogowe przejście graniczne dla małego ruchu graniczego.
Wikipedia
(1.1) Na rocznicę ślubu dostałam od męża piękne perły.
Wiktionary
IPA: ˈpɛrwɨ, AS: peru̯y
Wiktionary
1. kasza wyprodukowana z obłuszczonego i pokruszonego ziarna jęczmienia; kasza perłowa;
2. wysoka roślina z rodziny traw, o dwukwiatowych kłosach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. rodzaj kaszy wyrabianej z ziarna jęczmienia zwyczajnego, poddanego łamaniu na duże cząstki i polerowaniu
(1.2) kulin. potrawa z kaszy perłowej
(1.3) bot. nazwa systematyczna|Melica|L.|ref=tak., bylina z rodziny wiechlinowatych
Wiktionary
Perłówka ("Melica") – rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych. Liczy 90 gatunków. Rośliny te występują na obu półkulach w strefach klimatu umiarkowanego i podzwrotnikowego. W Polsce rośnie 5 gatunków. Rośliny te występują w różnych siedliskach, włącznie z lasami. Niektóre gatunki uprawiane są jako ozdobne.
Wikipedia
(1.1) Jako gatunek kaszy, także i popularna perłówka zawiera w swoim składzie gluten.
(1.3) Kwiaty perłówki po dojrzeniu stają się żółtawe lub perłowe.
Wiktionary
rzecz. perła ż., perełka ż., perlenie n.
czas. perlić ndk., perlić się ndk.
przym. perłowy, perlisty
przysł. perłowo, perliście
Wiktionary
(1.1) war. kasza perłowa, kasza jęczmienna mazurska
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = podmiot ekonomii społecznej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
bydgoska firma produkująca tramwaje, pociągi i autobusy szynowe; Pesa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
judaistyczne święto obchodzone w pierwszą niedzielę po wiosennej pełni Księżyca; Pascha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. żydowskie święto obchodzone w pierwszy wieczór po pierwszej wiosennej pełni Księżyca na pamiątkę wyzwolenia Izraelitów z niewoli egipskiej; w Izraelu trwa 7 dni, a w diasporze – 8 dni;
Wiktionary
Pe
Wikipedia
(1.1) Gdy byłam mała, opowiadano mi, że prorok odwiedza w Pesach wszystkie domy i otacza je swoją opieką.
Wiktionary
IPA: ˈpɛsax, AS: pesaχ
Wiktionary
(1.1) Pascha
Wiktionary
określenie wykonawcze: ciężko, ociężale
SJP.pl
krążek maciczny, rodzaj środka antykoncepcyjnego w postaci pierścienia; pessarium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina w środkowych Włoszech, w regionie Marche;
Wiktionary
Pesaro (łac. "Pisaurum") – miasto i gmina w środkowych Włoszech, w regionie Marche, w prowincji Pesaro i Urbino - leży przy ujściu rzeki Foglia do Morza Adriatyckiego. Według danych na 30 listopada 2024 r. gminę zamieszkiwało 95 342 osób, 752,09 os./km².
Wikipedia
(1.1) Nieszczęsny sprawozdawca, pochwycony w Pesaro, został dostarczony do Rzymu, gdzie po ekskomunice i pozbawieniu godności duchownych odrąbano mu dłoń, wydarto język i wreszcie powieszono na Moście Anioła z przypiętym napisem „fałszywy gazeciarz”.
Wiktionary
[czytaj: peskatarianizm] forma wegetarianizmu dopuszczająca spożywanie ryb i owoców morza; pescatarianizm, pesketarianizm, pescetarianizm
SJP.pl
[czytaj: pesketarianizm] forma wegetarianizmu dopuszczająca spożywanie ryb i owoców morza; pescatarianizm, pesketarianizm, peskatarianizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dieta polegająca na niejedzeniu mięsa czerwonego i drobiu, a akceptowaniu ryb i owoców morza;
Wiktionary
(1.1) Pescowegetarianizm to odmiana diety wegetariańskiej, w której dopuszcza się spożywanie ryb i owoców morza.
Wiktionary
rzecz. pescowegetarianin mos., pescowegetarianka ż.
przym. pescowegetariański
Wiktionary
(1.1) ichtiwegetarianizm
Wiktionary
numer identyfikacyjny obywatela w systemie PESEL; PESEL
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. przen. wiek danej osoby
Wiktionary
PE
Wikipedia
(1.1) Z peselem nie wygrasz, już widać u ciebie pierwsze zmarszczki.
(1.1) Peselu nie oszukasz. W lidze gra tylko 3 zawodników z mojego rocznika.
Wiktionary
IPA: ˈpɛsɛl, AS: pesel
Wiktionary
żartobliwie: uważanie, że jest się na coś za starym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żart. objawy podeszłego wieku
(1.2) żart. poczucie, że jest się na coś za starym
Wiktionary
niedawna jednostka monetarna Hiszpanii i Andory (1 peseta = 100 centymów), zastąpiona w 2002 r. przez euro
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. monet. waluta Hiszpanii w latach 1869–2002;
(1.2) moneta o wartości 1 pesety (1.1)
Wiktionary
IPA: pɛˈsɛta, AS: peseta
Wiktionary
przym. pesetowy
Wiktionary
drobna moneta ghańska, jedna setna cedi
SJP.pl
Pe
Wikipedia
osoba niejedząca mięsa z wyjątkiem ryb i owoców morza
SJP.pl
forma wegetarianizmu dopuszczająca spożywanie ryb i owoców morza; pescatarianizm, pesketarianizm, pescetarianizm
SJP.pl
Peskatarianizm (rzadziej pescatarianizm, pesketarianizm lub pescetarianizm; z hiszp. "pescado" = „złowiona ryba” / z wł. "pesce" = „ryba”) – dieta będąca odmianą semiwegetarianizmu. Polega na wyłączeniu z diety mięsa czerwonego i białego, a pozostawieniu ryb.
Wikipedia
kobieta niejedząca mięsa z wyjątkiem ryb i owoców morza
SJP.pl
jednostka monetarna w niektórych krajach Ameryki Południowej oraz w Meksyku i na Kubie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) monet. waluta niektórych krajów, głównie południowoamerykańskich;
Wiktionary
Peso (z pensum – „odważone”, peso – „ciężar”, „sztuka”) – jednostka monetarna, współczesna lub historyczna, wielu krajów.
Wikipedia
(1.1) Za to sombrero dałem 25 peso.
Wiktionary
IPA: ˈpɛsɔ, AS: peso
Wiktionary
rzecz. pensum n.
przym. pesowy
Wiktionary
krążek maciczny, rodzaj środka antykoncepcyjnego w postaci pierścienia; pesarium
SJP.pl
Pessarium – mały krążek o kształcie podobnym do pierścienia, wykonany z tworzywa sztucznego, najczęściej silikonu medycznego, który jest wkładany do pochwy lub odbytnicy i utrzymywany na miejscu przez mięśnie miednicy.
Wikipedia
część Budapesztu; Peszt
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: pestalocjanizm] rewolucyjna, osiemnastowieczna metoda nauczania, oparta na tłumaczeniu pojęć poprzez stopniowe przechodzenie od rzeczy znanych do nowych
SJP.pl
rodzaj mięsistego, niepękającego owocu z pojedynczą, ale dużą pestką w środku; pestkowiec
SJP.pl
mała pestka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: pestka
Wiktionary
IPA: pɛˈstɛt͡ʃka, AS: pestečka
Wiktionary
rzecz. pestka ż.
przym. pestkowy
Wiktionary
1. wewnętrzna część niektórych owoców, najczęściej otoczona twardą łupiną lub rzadszym miąższem oraz zawierająca zarodek lub bielmo;
2. potocznie o błahostce, drobiazgu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. wewnętrzna część owocu typu pestkowca, zbudowana z twardego endokarpu obrastającego prawdziwe nasiono
(1.2) spoż. każde nasiono, zwykle niejadalne, w owocu przeznaczonym do konsumpcji
(1.3) przen. coś błahego lub łatwego do wykonania
(1.4) środ. wojsk. przestęp. sport. strzelectwo nabój
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpɛstka, AS: pestka
Wiktionary
rzecz. pestczak m., pestkowiec m., pestkówka ż., pestkowanie n., wypestkowanie n., pestkownica ż.
:: zdrobn. pesteczka ż.
czas. pestkować ndk., wypestkować dk.
przym. pestkowy
Wiktionary
(1.3) drobnostka, drobiazg
Wiktionary
urządzenie służące do usuwania pestek z owoców
SJP.pl
ptak leśny z rodzaju łuszczaków charakteryzujący się pomarańczowym upierzeniem głowy i masywnym, szaroniebieskim lub kremowym dziobem; grubodziób, grabołusk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pestkować.
Wiktionary
rzecz. niepestkowanie n., pestka ż., pestkówka ż.
czas. pestkować ndk.
Wiktionary
wyjmować pestki z owoców; drylować, drelować, wydrylowywać, wypestkowywać
SJP.pl
rodzaj mięsistego, niepękającego owocu z pojedynczą, ale dużą pestką w środku; pestczak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy
(1.1) owoc zawierający pestkę otoczoną miąższem i skórką
Wiktionary
Pestkowiec ( drupe, stone fruit) – rodzaj owocu miąższowego (mięsistego). Podczas tworzenia się pestkowców zewnętrzna część owocni (egzokarp) tworzy skórkę, środkowa część (mezokarp) mięśnieje, a wewnętrzna część (endokarp) twardnieje i drewnieje. Twarda, wewnętrzna część owocni nazywana jest pestką i różni ten typ owocu od jagody, która jest zmięśniała w całości.
Wikipedia
rzecz. pestka ż.
przym. pestkowy
Wiktionary
→ pestka
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zrobiony z pestek, zawierający pestki
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z pestkami, odnoszący się do pestek
Wiktionary
rzecz. pestka ż., pesteczka ż., pestkowiec m., pestczak m., pestkówka ż.
przym. bezpestkowy
Wiktionary
rodzaj domowej nalewki, najczęściej wiśniowej z dodatkiem lekko skruszonych pestek wiśni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. nalewka na pestkach
Wiktionary
(1.1) Nalewając mu pestkówki, strąciła cukierniczkę.
Wiktionary
rzecz. pestka ż., pestkowanie n.
przym. pestkowy
Wiktionary
włoski sos z bazylii i ziół, używany do spaghetti
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. sos z utartych orzechów i świeżych jarzyn z oliwą, w klasycznej wersji z orzeszków piniowych i bazylii;
Wiktionary
Zobacz też: Pesto (stolica tytularna).
Pesto alla genovese – zielony sos pochodzący z Genui (Liguria) we Włoszech, którego głównym składnikiem jest bazylia.
Tradycyjnie wytwarzany w marmurowych moździerzach z oliwy, bazylii, parmezanu lub innego drobno startego twardego sera, orzeszków piniowych, czosnku i soli. W przeciwieństwie do odmiany standardowej ("pesto alla genovese"), czerwone pesto sycylijskie ("pesto alla siciliana") zawiera suszone na słońcu pomidory.
Wikipedia
(1.1) I na całe szczęście pasta z pesto intelektualnie jest o jeden krok wyżej niż makaron z keczupem, dzięki czemu jej spożywanie jest w pełni społecznie akceptowalne.
Wiktionary
IPA: ˈpɛstɔ, AS: pesto
Wiktionary
chemiczna substancja stosowana do zwalczania szkodników, chorób roślin uprawnych i chwastów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. roln. substancja syntetyczna lub naturalna stosowana do zwalczania organizmów szkodliwych lub niepożądanych, używana głównie do ochrony roślin uprawnych, lasów, zbiorników wodnych;
Wiktionary
IPA: pɛˈstɨt͡sɨt, AS: pestycyt
Wiktionary
przym. pestycydowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pestycydami, dotyczący pestycydów
Wiktionary
rzecz. pestycyd mrz.
Wiktionary
człowiek skłonny do dostrzegania tylko ujemnych stron życia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek dostrzegający tylko ujemne strony życia, negatywnie oceniający rzeczywistość i przewidujący same najgorsze rzeczy
Wiktionary
IPA: ˌpɛsɨ̃ˈmʲista, AS: pesỹmʹista
Wiktionary
rzecz. pesymizm m.
:: fż. pesymistka ż.
przym. pesymistyczny
przysł. pesymistycznie
Wiktionary
(1.1) czarnowidz
Wiktionary
kobieta pesymistyczna, skłonna do dostrzegania tylko ujemnych stron życia, przewidująca same niepowodzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta dostrzegająca tylko ujemne strony życia, negatywnie oceniająca rzeczywistość i przewidująca same najgorsze rzeczy
Wiktionary
IPA: ˌpɛsɨ̃ˈmʲistka, AS: pesỹmʹistka
Wiktionary
rzecz. pesymizm m.
:: fm. pesymista m.
przym. pesymistyczny
przysł. pesymistycznie
Wiktionary
(1.1) defetystka
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób pesymistyczny
Wiktionary
IPA: ˌpɛsɨ̃mʲiˈstɨt͡ʃʲɲɛ, AS: pesỹmʹistyčʹńe
Wiktionary
przym. pesymistyczny
rzecz. pesymizm m., pesymista m., pesymistka ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: pesymistycznie
SJP.pl
właściwy pesymiście, nacechowany pesymizmem, skłonny do dostrzegania tylko ujemnych stron życia, przewidujący same niepowodzenia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pełen pesymizmu, właściwy pesymiście; dostrzegający tylko negatywne strony czegoś, przewidujący jedynie niepowodzenia i nieszczęścia
Wiktionary
IPA: ˌpɛsɨ̃mʲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: pesỹmʹistyčny
Wiktionary
rzecz. pesymista m., pesymistka ż., pesymizm m.
przysł. pesymistycznie
Wiktionary
1. skłonność do dostrzegania jedynie złych stron wszystkich zjawisk, połączona z przekonaniem o niepomyślnym rozwoju jakichś wydarzeń;
2. pogląd filozoficzny, według którego na świecie jest więcej cierpienia, zła, smutku i nieszczęścia niż radości i szczęścia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tendencja do zakładania, że wydarzenia potoczą się najgorszym z możliwych scenariuszy;
(1.2) filoz. pogląd filozoficzny charakteryzujący się brakiem wiary w postęp i lepsze jutro
Wiktionary
Pesymizm ( pessimisme, pessimus – "najgorszy") – postawa wyrażająca się w skłonności do dostrzegania tylko ujemnych stron życia, negatywnej oceny rzeczywistości oraz przyszłości. Przeciwieństwem pesymizmu jest optymizm.
Jako filozoficzna postawa wobec świata pesymizm pojawia się w szkole cyrenejskiej w V w. p.n.e. jako przeciwieństwo hedonizmu. Pesymizm to także pogląd filozoficzny, który charakteryzuje brak wiary w przyszłość, w postęp społeczny, w celowość życia i jego wartości.
Wikipedia
(1.1) Z powodu wrodzonego pesymizmu Rozalia nie kupiła nigdy losu na żadną loterię.
Wiktionary
IPA: pɛˈsɨ̃mʲism̥, AS: pesỹmʹism̦
Wiktionary
rzecz. pesymista mos., pesymistka ż., pesymizacja ż.
przym. pesymistyczny
przysł. pesymistycznie
Wiktionary
(1.1) czarnowidztwo, defetyzm
Wiktionary
miasto w Pakistanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północnym Pakistanie;
Wiktionary
Peszawar (ang. "Peshawar", urdu پشاور, "Paśawar") – miasto w północnym Pakistanie liczące około 1 439 205 mieszkańców (2014). Stolica prowincji Chajber Pasztunchwa (d. Północno-Zachodniej Prowincji Pogranicznej).
Wikipedia
przym. peszawarski
Wiktionary
mieszkaniec Peszawaru (miasta w Pakistanie)
SJP.pl
mieszkanka Peszawaru (miasta w Pakistanie)
SJP.pl
dotyczący Peszawaru, miasta w Pakistanie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Peszawarem, dotyczący Peszawaru
Wiktionary
(1.1) Na odmowę emira peszawarski gubernator odpowiedział grubiańskim pismem, w którym domagał się przyjęcia posła angielskiego. Jednakże emir trwał w postanowieniu nieprzepuszczenia misji angielskiej przez granicę.
Wiktionary
rzecz. Peszawar mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: pech
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
plastikowa karbowana rura elektroinstalacyjna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. karbowana rura elektroinstalacyjna chroniąca kable przed zniszczeniem
Wiktionary
"Peszel" – tworzywowa karbowana rura elektroinstalacyjna (systemu Peschla) na kable teletechniczne: elektryczne, telefoniczne, światłowody lub rury sanitarne (wodociągowe, centralnego ogrzewania, kanalizacyjne, itp.). Karby w rurze umożliwiają łatwiejsze tworzenie łuków i jednocześnie pozytywnie wpływają na trwałość mechaniczną osłony.
Wikipedia
metoda interpretacyjna polegająca na nadawaniu słowom specjalnych znaczeń, stosowana najczęściej do interpretacji Nowego Testamentu i innych tekstów religijnych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. polit. kurdyjski bojownik walczący w partyzantce i powstaniach o niepodległość Kurdystanu;
Wiktionary
kurdyjski bojownik walczący o niepodległość Kurdystanu
SJP.pl
wschodnia część Budapesztu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. wschodnia, głównie mieszkalna, część Budapesztu, stanowiąca około 2/3 terytorium całego miasta;
Wiktionary
Peszt ( Pest, Pešť, "Pešta" / Пешта) – wschodnia, głównie mieszkalna, część Budapesztu, stanowiąca około 2/3 terytorium całego miasta.
Peszt znajduje się na lewym brzegu Dunaju, który wyznacza granicę między nim a Budą. W mowie potocznej węgierskie określenie "Pest" odnosi się do całej stolicy kraju. Po Peszcie kursują cztery linie budapeszteńskiego metra:
Wikipedia
IPA: pɛʃt, AS: pešt
Wiktionary
przym. peszteński
Wiktionary
potoczny przymiotnik od: Peszt (część Budapesztu); peszteński
SJP.pl
mieszkanka Pesztu (części Budapesztu)
SJP.pl
mieszkaniec Pesztu (części Budapesztu)
SJP.pl
przymiotnik od: Peszt (część Budapesztu); pesztański (potocznie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pesztem, dotyczący Pesztu
Wiktionary
rzecz. Peszt mrz.
Wiktionary
1. pozbawiać kogoś pewności siebie, wprawiać kogoś w zakłopotanie;
2. peszyć się: łatwo tracić pewność siebie, mieszać się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. speszyć)
(1.1) wprawiać w zakłopotanie
czasownik zwrotny niedokonany peszyć się (dk. speszyć się)
(2.1) wpadać w zakłopotanie; czuć się niepewnie
Wiktionary
(1.1) onieśmielać, zawstydzać
(2.1) deprymować się, detonować się, konfundować się, konsternować się, mieszać się, płoszyć się, tremować się
Wiktionary
w sposób wprawiający w zakłopotanie, pozbawiający pewności siebie; onieśmielająco, zawstydzająco, tremująco
SJP.pl
pospolicie: papieros lub jego niedopałek; kiep
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. resztka wypalonego papierosa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pɛt, AS: pet
Wiktionary
rzecz. petowanie n., petownica ż.
:: zdrobn. pecik m.
czas. petować
Wiktionary
(1.1) kiep, niedopałek
Wiktionary
w informatyce: jednostka pojemności pamięci równa 1024 terabajtom (skrót: PB)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. jednostka pojemności nośników danych i pamięci operacyjnej komputera równa 1024 terabajtom;
Wiktionary
Petabajt (skrót PB), pebibajt (skrót PiB) – jednostki używane w informatyce głównie do określania największych posiadanych przestrzeni dyskowych, zasobów plików milionów użytkowników określonego serwisu internetowego lub baz danych gromadzących informacje z zasobów całego Internetu.
Wikipedia
rzecz. bajt mrz.
Wiktionary
jednostka miary radioaktywności równa biliardowi bekerelów
SJP.pl
jednostka pracy i energii równa biliardowi dżuli (10^15)
SJP.pl
jednostka mocy obliczeniowej komputera równa biliardowi flopów; petaflops
SJP.pl
jednostka mocy obliczeniowej komputera równa biliardowi flopsów; petaflop
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Petalią, dotyczący Petalii
Wiktionary
minerał, uwodniony glinokrzemian litu tworzący jednoskośne, blaszkowate kryształy bezbarwne i różowe
SJP.pl
Petalit (także: kastor, kastoryt) – rzadki minerał z grupy krzemianów.
Nazwa pochodzi do gr. "petalon" = liść (folia, blaszka), nawiązując do charakterystycznej, doskonałej łupliwosci tego minerału; nazwa "Kastor" nawiązuje do imienia jednego z dwóch braci bliźniaków (łac. Kastor) z mitologii grecko-rzymskiej; drugi z braci to Pollux (-pollucyt); oba minerały zwykle współwystępują ze sobą.
Wikipedia
gra towarzyska z elementami zręcznościowymi, rozgrywana za pomocą metalowych bul na płaskim, nietrawiastym terenie; pétanque, petanque, bule
SJP.pl
[czytaj: peTĄK] gra towarzyska z elementami zręcznościowymi, rozgrywana za pomocą metalowych bul na płaskim, nietrawiastym terenie; petanque, petanka, bule
SJP.pl
1. środowiskowo o petardzie;
2. potocznie o szybkim biegu lub osobie, która szybko biegnie, śpieszy się
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: petarda
Wiktionary
IPA: ˈpɛtart, AS: petart
Wiktionary
1. niewielki ładunek wybuchowy dający efekty świetlne lub akustyczne;
2. dawny ładunek do wysadzania bram lub naruszania konstrukcji mostów;
3. niewielki pocisk imitujący granaty lub bomby;
4. potocznie: coś wspaniałego, imponującego, wyjątkowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nieduży ładunek wybuchowy dający efekty świetlne i/lub akustyczne
(1.2) wojsk. ładunek wybuchowy imitujący granaty, bomby lub pociski artyleryjskie stosowany podczas ćwiczeń wojskowych
(1.3) hist. ładunek wybuchowy używany dawniej do wysadzania bram lub mostów
Wiktionary
Petarda (fr. "pétard, pétarade"; prowans. "petarrada" od "petar" „pierdzieć”) – amunicja imitująca wybuch innego urządzenia pirotechnicznego (granatu, bomby itp.), mająca (przynajmniej w zamyśle) nie czynić szkód, a jedynie efekty świetlne i dźwiękowe. Użyta nieprawidłowo lub niedbale wykonana może doprowadzić do kalectwa (urwania palców, oparzenia, oślepienia), choć nie powinna zabić.
Wikipedia
(1.1) raca fajerwerkowa
Wiktionary
zdrobnienie od: petarda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) elektr. ilość energii elektrycznej równa pracy wykonywanej przez prąd o mocy 1 petawata w ciągu jednej godziny; bilion kilowatogodzin
Wiktionary
IPA: ˌpɛtavatɔɡɔˈd͡ʑĩna, AS: petavatogoʒ́ĩna
Wiktionary
(1.1) skrót PWh
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
osoba ubiegająca się o coś w jakimś urzędzie lub zajęta w jakiejś mierze sprawami sądu, sądownictwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek ubiegający się o coś, składający swoją prośbę, podanie w urzędzie, sądzie itp.
Wiktionary
(1.1) Król dostojnym skinieniem odprawił poprzedniego petenta, a delegacja Ankh-Morpork została zręcznie wysunięta do przodu, przed krasnoluda z sięgającą kolan brodą.
Wiktionary
IPA: ˈpɛtɛ̃nt, AS: petẽnt
Wiktionary
rzecz.
:: fż. petentka
Wiktionary
(1.1) reg. śl. pytok
Wiktionary
kobieta ubiegająca się o coś w jakimś urzędzie lub zajęta w jakiejś mierze sprawami sądu, sądownictwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta ubiegająca się o coś, składająca swoją prośbę, podanie w urzędzie, sądzie itp.
Wiktionary
rzecz. petent mos.
Wiktionary
[czytaj: piter]
1. obce imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
rasa kota, odmiana kota syjamskiego wyhodowana w Rosji
SJP.pl
gatunek malagi sprowadzonej do Europy przez Pedro Jiméneza i rozpowszechnionej w szesnastowiecznej Polsce
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w północnej Rosji, w rejonie pietrodworeckim Petersburga, położone nad Zatoką Fińską;
Wiktionary
Peterhof ( Петергоф), w latach 1944–1997 Pietrodworiec (ros. Петродворец) – miasto w północnej Rosji, w rejonie pietrodworeckim Petersburga, nad Zatoką Fińską.
W mieście znajdują się dawny carski zespół pałacowo-parkowy i stacja kolejowa Nowy Peterhof.
Wikipedia
przym. peterhofski
Wiktionary
(1.1) hist. Pietrodworec
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Rosji; Sankt Petersburg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską;
Wiktionary
Petersburg, Sankt Petersburg ( Санкт-Петербург, Sankt-Pietierburg); dawniej: Piotrogród ( Петроград, Pietrograd), Leningrad ( Ленинград) – miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską. W latach 1712–1918 stolica Imperium Rosyjskiego. Powierzchnia 1439 km², liczba ludności 5 384 342.
Wikipedia
(1.1) Nie wiadomo z daleka, kto nadchodzi z głębi literackich czeluści. Poeta z Petersburga? Prozaik z Wiednia? Scenarzysta z Birmy? Bajkopisarka z Seulu? Maleńki liryk z Japonii? Tym razem jest to dramaturg z Botswany. – ((…)) – mówi.
Wiktionary
IPA: pɛˈtɛrzburk, AS: peterzburk
Wiktionary
rzecz. petersburżanin mos., petersburżanka ż.
przym. petersburski
Wiktionary
(1.1) Sankt Petersburg, hist. Piotrogród, Leningrad
Wiktionary
przymiotnik od: Petersburg (1. miasto w Rosji; Sankt Petersburg;
2. nazwa wielu miejscowości w USA)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Petersburga, związany z Petersburgiem, odnoszący się do Petersburga, pochodzący z Petersburga
Wiktionary
rzecz. Petersburg mrz., petersburżanin mos., petersburżanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Petersburga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Petersburga; osoba z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Petersburg mrz.
:: fż. petersburżanka ż.
przym. petersburski
Wiktionary
(1.1) hist. leningradczyk; piotrogrodzianin
Wiktionary
mieszkanka Petersburga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Petersburga; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Petersburg mrz.
:: fm. petersburżanin mos.
przym. petersburski
Wiktionary
(1.1) hist. leningradka; piotrogrodzianka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. potocznie: Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze (PTTK);
2. obiekt obsługiwany przez PTTK
SJP.pl
członek PTTK (Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego); PTTK-owiec
SJP.pl
przymiotnik od: PTTK (Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze); PTTK-owski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. gw-pl|Warszawa. pieniądze
Wiktionary
(1.1) pot. kapusta, kasa, forsa, siano, szmal, forsa
Wiktionary
pochodna piperydyny, narkotyczny środek przeciwbólowy i przeciwkaszlowy o działaniu zbliżonym do działania morfiny; petydyna
SJP.pl
rozmiar czcionki o wielkości 8 punktów typograficznych (3,009 mm)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) typogr. druk. w systemie miar typograficznych Didota stopień czcionki odpowiadający ośmiu punktom (3,0072 mm)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Brylant jest za mały, lepiej napiszmy to petitem, albo nawet większym pismem.
Wiktionary
IPA: ˈpɛtʲit, AS: petʹit
Wiktionary
przym. petitowy
Wiktionary
rodzaj kruchego herbatnika wypiekanego ze zboża, mleka i miodu
SJP.pl
paczka petitków (herbatników)
SJP.pl
odnoszący się do petitu, złożony z czcionki wielki ośmiu punktów typograficznych (np. tekst petitowy, litera petitowa)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) praw. zwykle pierwsza część wniosku pisanego w sprawie;
Wiktionary
Petitum – zwykle pierwsza część wniosku pisanego w sprawie. W petitum wnioskodawca zwięźle podaje treść swego żądania, opisuje czego domaga się w piśmie. W następnej części pisma może wystąpić uzasadnienie wnoszonego żądania. Petitum jest pierwszą częścią pozwów sądowych, apelacji lub innych podobnych pism, zwłaszcza prawniczych.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
członek dawnego, nieoficjalnego ugrupowania zapoczątkowanego przez atamana ukraińskiego Semena Petlurę, na koncie którego znajduje się kilka masowych pogromów na Żydach
SJP.pl
potocznie:
1. zanieczyszczać jakiś teren petami, pozostawiać gdzieś pety, niedopałki papierosów lub ogólniej: palić papierosy;
2. gasić papierosa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. popielniczka
Wiktionary
(1.1) Na ogrodowym stole stała przepełniona, zmoczona deszczem, śmierdząca petownica. Od razu stracił apetyt.
Wiktionary
rzecz. pet mzw.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. starożytne miasto Nabatejczyków w południowo-zachodniej Jordanii, współcześnie ruiny słynne z wykutych w litej skale gmachów;
(1.2) geogr. miasto w comarce Pla de Mallorca na Majorce;
(1.3) imię|polski|ż., odpowiednik polskiego imienia Piotra
Wiktionary
Pe
Wikipedia
rzecz. Petroniusz m., Peronela ż., Petronia ż.
Wiktionary
[czytaj: petrarka] Francesco Petrarca (1304 - 1374), włoski pisarz i poeta, prekursor renesansu; Petrarka
SJP.pl
Francesco Petrarca (1304 - 1374), włoski pisarz i poeta, prekursor renesansu; Petrarca
SJP.pl
taki jak u Petrarki, właściwy Petrarce, nawiązujący do twórczości Petrarki itp.
SJP.pl
ptak morski z rzędu rurkonosych; fulmar
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj ptaków z rodziny burzykowatych
SJP.pl
petrelek mody - gatunek ptaka z rodziny burzykowatych
SJP.pl
rodzina ptaków z rzędu rurkonosych; burzykowate
SJP.pl
specyficzny ziemisty zapach powstający w momencie spadania deszczu na suchą glebę
SJP.pl
Pe
Wikipedia
rzeczownik
(1.1) wspierana przez wenezuelski rząd kryptowaluta stworzona do rozliczeń za sprzedaż surowców
Wiktionary
IPA: ˈpɛtrɔ, AS: petro
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z kamieniem, skałą
(1.2) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z ropą naftową
Wiktionary
(1.1) petro- + fizyka = petrofizyka
(1.2) petro- + dolar = petrodolar
Wiktionary
dziedzina technologii chemicznej obejmująca produkcję, badanie oraz przeróbkę surowców chemicznych otrzymanych z ropy naftowej lub gazu ziemnego
SJP.pl
odnoszący się do petrochemii (dziedziny technologii chemicznej obejmującej produkcję, badanie oraz przeróbkę surowców chemicznych otrzymanych z ropy naftowej lub gazu ziemnego), związany z nią (np. przemysł petrochemiczny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) techn. chem. dotyczący produkcji i przerobu surowców otrzymywanych z ropy naftowej lub gazu ziemnego
Wiktionary
IPA: ˌpɛtrɔxɛ̃ˈmʲit͡ʃnɨ, AS: petroχẽmʹičny
Wiktionary
rzecz. petrochemia ż., petrochemik m.
Wiktionary
osoba specjalizująca się w zakresie petrochemii (dziedziny technologii chemicznej obejmującej produkcję, badanie oraz przeróbkę surowców chemicznych otrzymanych z ropy naftowej lub gazu ziemnego)
SJP.pl
ogół surowców chemicznych otrzymanych z ropy naftowej lub gazu ziemnego oraz ich przeróbek
SJP.pl
dolar uzyskany z eksportu ropy naftowej
SJP.pl
Petrodolary – dochody państw członkowskich OPEC z tytułu eksportu ropy naftowej, rozliczane w dolarach amerykańskich.
Termin ten po raz pierwszy został użyty przez amerykańskiego ekonomistę Ibrahima Oweissa w 1973 r.
Wikipedia
związany z petrogenezą (działem petrologii zajmującym się ustalaniem czynników skałotwórczych i badaniem procesów metamorficznych skał)
SJP.pl
dział petrologii (petrografii, litologii, nauki o skałach) zajmujący się ustalaniem czynników skałotwórczych i badaniem procesów metamorficznych skał
SJP.pl
malowidło naskalne pochodzące z czasów prehistorycznych, dzisiaj będące źródłem wiedzy o obyczajach i życiu ludzi z minionych okresów
SJP.pl
specjalista z zakresu petrografii (nauki o skałach, zajmującej się badaniem ich genezy i właściwości); petrolog, litolog
SJP.pl
nauka o skałach, obejmująca petrogenezę (dział o powstawaniu skał) oraz zajmująca się badaniem ich właściwości; petrologia, litologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. nauka o składzie i właściwościach skał;
Wiktionary
Petrografia (od gr. πέτρα "petra" „skała” i γράφω "graphō" „pisać”) – nauka o skałach, zajmująca się składem i właściwościami fizycznymi i chemicznymi skał. Uważana za fizjografię skał.
Przez niektórych autorów utożsamiana jest z petrologią, na ogół jednak postrzegana jest jako pojęcie węższe od petrologii.
Wikipedia
(1.1) Studiował petrografię i mineralogię.
Wiktionary
IPA: ˌpɛtrɔˈɡrafʲja, AS: petrografʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. petrograf m.
przym. petrograficzny
przysł. petrograficznie
Wiktionary
(1.1) petrologia, litologia
Wiktionary
przymiotnik od: petrografia, np. prowincja petrograficzna - część ziemi, gdzie występują bliźniaczo podobne do siebie skały magmowe
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geol. związany z petrografią, dotyczący petrografii
Wiktionary
rzecz. petrografia ż., petrograf
przysł. petrograficznie
Wiktionary
ogólna nazwa przypisywana zwierzęciu, którego środowiskiem życia są szczeliny i pęknięcia skalne lub jaskinie
SJP.pl
środowiskowo o benzynie lub jakimkolwiek innym płynie o zapachu lub w kolorze benzyny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. nafta
Wiktionary
Petrol Group – słoweńskie przedsiębiorstwo przemysłowe działające w branży energetycznej i paliwowej.
Spółka powstała w 1947 roku w Jugosławii, jako część zrzeszenia Jugopetrol, w 1947 roku filie działające w poszczególnych republikach stały się samodzielnymi spółkami. W Ludowej Republice Słowenii funkcjonowała jako Jugopetrol Lublana.
Wikipedia
rzecz. petryolka ż.
Wiktionary
oleista ciecz, jeden z produktów dodatkowych otrzymywanych podczas produkcji benzyny lub olejów napędowych
SJP.pl
specjalista z zakresu petrologii (nauki o skałach, zajmującej się badaniem ich genezy i właściwości); petrograf, litolog
SJP.pl
nauka o skałach, obejmująca petrogenezę (dział o powstawaniu skał) oraz zajmująca się badaniem ich właściwości; petrografia, litologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. nauka o składzie, powstawaniu i rozmieszczeniu skał w skorupie ziemskiej
Wiktionary
Petrologia (od gr. "petros" „skała” i "logos" „nauka”) – nauka o skałach. Bada ona właściwości fizyczne i chemiczne skał (także tych pochodzących z kosmosu), opisuje ich budowę, powstawanie, przeobrażanie się i występowanie w płaszczu Ziemi oraz jej skorupie. Zajmuje się problemami geologii dynamicznej, zwłaszcza tektoniki, sedymentologii i wulkanologii, geologii regionalnej i geofizyki, jest powiązana z meteorytyką, geochemią i mineralogią.
Wikipedia
IPA: ˌpɛtrɔˈlɔɟja, AS: petroloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. petrolog m.
przym. petrologiczny
Wiktionary
(1.1) petrografia, litologia
Wiktionary
odnoszący się do petrologii (petrografii, litologii, nauki o skałach, zajmującej się badaniem ich właściwości oraz genezą); litologiczny
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Petronela – imię żeńskie, pierwotnie będące formą zdrobniałą imienia Petronia.
W przeszłości występowało także w formach Petronella i Petrunela.
Petronela imieniny obchodzi 1 maja i 31 maja.
Wikipedia
(1.1) Wiecznie naburmuszona Petronela łypała na niego krzywym okiem.
Wiktionary
rzecz. Petroniusz mos., Petronia
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Petroneli lub z nią związany
SJP.pl
regionalnie o biedronce lub ogólniej o jakimś owadzie przypominającym z wyglądu biedronkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. przest. biedronka
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Petronelów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łaskim, w gminie Buczek.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Petronia – żeński odpowiednik imienia Petroniusz
Petronia imieniny obchodzi: 31 maja i 4 października.
Wikipedia
(1.1) Na głowie Petronii lśnił diadem z rubinami.
Wiktionary
rzecz. Petroniusz m., Petra ż., Petronela ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Petronii lub z nią związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Petroniusz i jestem tegorocznym absolwentem KUL-u.
Wiktionary
rzecz. Petronia ż., Petronela ż., Petra ż.
przym. Petroniuszowy
Wiktionary
zdrobnienie od: Petroniusz (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Petroniuszka lub z nim związany
SJP.pl
Petroniusz z żoną; Petroniuszowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Petroniusza lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Petroniusza
Wiktionary
(1.1) Pod Petroniuszowym pledem zrobiło jej się ciepło.
Wiktionary
rzecz. Petroniusz mos.
Wiktionary
miasto w Kazachstanie; Pietropawłowsk
SJP.pl
rafineria paliwowa, zakład przemysłowy, w którym przerabia się ropę naftową na paliwa, najczęściej na benzynę
SJP.pl
odnoszący się do petrorafinerii (zakładu przemysłowego, w którym przerabia się ropę naftową na paliwa), związany z takim zakładem (np. przemysł petrorafineryjny)
SJP.pl
instrument, przyrząd do badania struktur skał oraz pozwalający na określenie budowy sieci krystalicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rumunii, w historycznym Siedmiogrodzie;
Wiktionary
Pe
Wikipedia
przym. petroszański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Petroszanami, dotyczący Petroszan
Wiktionary
rzecz. Petroszany nmos.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stolica Karelii; Pietrozawodsk
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
utrzymywanie i utrwalanie określonej instytucji lub stanu faktycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. proces przemiany materii organicznej lub osadów w kamień, skałę
(1.2) bud. wzmacnianie i uszczelnianie niestabilnego gruntu pod budowlę przez wstrzykiwanie utwardzacza
(1.3) przen. utrwalenie się czegoś (np. zasad, prawa, struktury społecznej) w formie odpornej na zmiany
(1.4) archit. hist. przemiana starożytnych budowli z drewnianych w kamienne z zachowaniem dokładnej formy elementów, które wcześniej były wykonywane z drewna
(1.5) liter. mit. przemienianie postaci w kamień występujące w mitach, legendach, literaturze fantastycznej
Wiktionary
Petryfikacja (łac. "petros" − skała, "facio" – robić, czynić) − pojęcie mające kilka znaczeń.
Wikipedia
rzecz. petyfikowanie n., spetryfikowanie n.
czas. petryfikować ndk., spetryfikować dk.
przym. petryfikacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|petryfikować.
Wiktionary
czas. petryfikować ndk.
Wiktionary
utrwalać w pewnej formie; ustalać; konserwować
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. tradycyjny ukraiński ludowy motyw zdobniczy w formie ptaków i kwiatów malowany na przedmiotach użytkowych
Wiktionary
Petrykiwka ( Петриківка; Петриковка, "Pietrikowka") – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie dniepropetrowskim, rejonie dnieprzańskim; siedziba władz dawnego rejonu petrykiwskiego, zlikwidowanego w wyniku reformy administracyjno-terytorialnej na Ukrainie z 2020 r. Od 2017 r. centrum administracyjne Petrykiwskiej hromady osiedlowej (terytorialnej).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
piętnastowieczna broń palna z zamkiem kołowym, początkowo stosowana przez jazdę, później przez myśliwych
SJP.pl
Petrynał (ekspoeta, koza) – pojęcie odnoszące się do dwóch różnych typów ręcznej broni palnej: lekkiej średniowiecznej rusznicy lub nowożytnego pierwowzoru pistoletu.
Wikipedia
Petrynów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Żelechlinek.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. nafta
Wiktionary
rzecz. petryolka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. lampa naftowa
Wiktionary
rzecz. petryol mrz., petrol mrz.
Wiktionary
Petryłów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Sawin.
"Petrilow" był wsią starostwa chełmskiego w 1570 roku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.
Administracyjnie wieś jest sołectwem. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 117 mieszkańców i była jedenastą co do wielkości miejscowością gminy Sawin.
Wikipedia
[czytaj: pets-iter] osoba odpłatnie opiekująca się zwierzętami domowymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która odpłatnie pracuje opieką nad zwierzętami domowymi pod nieobecność ich właściciela
Wiktionary
[czytaj: pets-iterka] kobieta odpłatnie opiekująca się zwierzętami domowymi
SJP.pl
odpłatne opiekowanie się zwierzętami domowymi
SJP.pl
pieszczoty erotyczne wywołujące orgazm bez stosunku płciowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. seks. technika seksualna polegająca na wzajemnych pieszczotach okolic narządów płciowych bez stosunku płciowego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Uprawiamy tylko petting, gdyż on bardzo boi się ciąży i twierdzi, że przerwanie pierwszej ciąży grozi bezpłodnością.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|ż.
Wiktionary
(1.1) Petula, Cyganka, która tu była, przepowiedziała, że spotkam kogoś, kto widzi przyszłość.
Wiktionary
roślina ozdobna z rodziny psiankowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Petunia|ref=tak., południowoamerykańska roślina ozdobna o barwnych i wonnych kwiatach;
Wiktionary
Pe
Wikipedia
IPA: pɛˈtũɲja, AS: petũńi ̯a
Wiktionary
oficjalne pismo z prośbą, najczęściej większej liczby osób, skierowane do osób na wyższym stanowisku; podanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) adm. polit. pismo zawierające zbiorową prośbę, kierowane najczęściej do organów władzy;
Wiktionary
Pe
Wikipedia
(1.1) Wpływanie na decyzje polityczne we własnym interesie, często mylone z lobbingiem to w rzeczywistości wykonywanie obywatelskiego prawa petycji do władz.
Wiktionary
IPA: pɛˈtɨt͡sʲja, AS: petycʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) adres, apel, memoriał, manifest
Wiktionary
osoba pisząca lub składająca petycję, prosząca o coś kogoś na wyższym stanowisku poprzez petycję, podanie
SJP.pl
związany z petycją
SJP.pl
pochodna piperydyny, narkotyczny środek przeciwbólowy i przeciwkaszlowy o działaniu zbliżonym do działania morfiny; petidyna
SJP.pl
Petydyna, meperydyna, dolantyna – organiczny związek chemiczny, syntetyczny lek przeciwbólowy o działaniu narkotycznym (odurzającym), opioid, pochodna 4-fenylopiperydyny, agonista głównie receptorów opioidowych "μ". W lecznictwie stosowany jest w postaci chlorowodorku.
Wikipedia
charakterystyczny dla petyhorca (żołnierza średniozbrojnej jazdy litewskiej, często używanej do oskrzydlania przełamanego przez husarię frontu przeciwnika), odnoszący się do niego (np. oddział petyhorski)
SJP.pl
żołnierz średniozbrojnej jazdy litewskiej, często używanej do oskrzydlania przełamanego przez husarię frontu przeciwnika
SJP.pl
tkanina przypominająca tiul
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
związany z prawami do posiadanej nieruchomości, odnoszący się do takich własności (np. proces petytoryjny)
SJP.pl
Petzl – francuskie przedsiębiorstwo zlokalizowane w Crolles, produkujące sprzęt wspinaczkowy, speleologiczny, turystyczny oraz sprzęt specjalistyczny stosowany w pracach na wysokości. Zostało założone w 1973 roku przez Fernanda Petzla. W Polsce znane jako producent m.in. lin, karabinków, czołówek, uprzęży, płaniet czy Reverso.
Wikipedia
[czytaj: peŻO] marka samochodów i firma
SJP.pl
Peugeot (wymowa:) – francuski producent samochodów osobowych i dostawczych, a także rowerów, motocykli i skuterów z siedzibą w Sochaux działający od 1810 roku. Wchodzi w skład międzynarodowego koncernu Stellantis.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w azjatyckiej części Rosji, w Czukockim Okręgu Autonomicznym;
Wiktionary
Pewek (ros. "Певек") – miasto w azjatyckiej części Rosji, w Czukockim Okręgu Autonomicznym, ośrodek administracyjny rejonu czaunski.
Leży na wschodnim brzegu Zatoki Czauńskiej Morza Wschodniosyberyjskiego, około 580 km na północny zachód od Anadyru; współrzędne geograficzne ; 4,5 tys. mieszkańców (2017); ośrodek regionu wydobycia rud cyny; przemysł materiałów budowlanych i maszynowy; elektrownia cieplna; port morski na Północnej Drodze Morskiej; lotnisko.
Wikipedia
potocznie: sklep w sieci Pewex; Pewex
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. jeden ze sklepów przedsiębiorstwa Pewex
Wiktionary
(1.1) Rudowłosy, piegowaty Brodziak w białych adidasach, peweksowskich dżinsach i koszulce polo, na którą założył jeszcze niebieską kurtkę Levi’sa, wyglądał jak cinkciarz spod peweksu.
Wiktionary
przym. PEWEX-owski, peweksowski
Wiktionary
związany z Peweksem (PEWEX-em); PEWEX-owski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z peweksem, dotyczący peweksu
Wiktionary
(1.1) Słuchając uważnie Bieleckiego, z wewnętrznej kieszeni kurtki wydobył paczkę peweksowskich marlboro w kartonowym opakowaniu.
Wiktionary
rzecz. peweks mrz., peweksowskość ż., PEWEX mrz., Pewex mrz., pewex mrz.
przym. PEWEX-owski
Wiktionary
(1.1) PEWEX-owski
Wiktionary
Przedsiębiorstwo Eksportu Wewnętrznego, sieć działająca w okresie PRL-u obejmująca sklepy oferujące towary trudno dostępne (zagraniczne, przeznaczone na eksport), głównie za dolary; PEWEX
SJP.pl
Pe
Wikipedia
→ PEWEX (Peweks); peweksowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z PEWEX-em, dotyczący PEWEX-u
Wiktionary
rzecz. peweks mrz., peweksowskość ż., PEWEX mrz., Pewex mrz., pewex mrz.
przym. peweksowski
Wiktionary
(1.1) peweksowski
Wiktionary
jakiś, któryś z możliwych lub rozpatrywanych, jeden z wielu, bliżej nieokreślony, niejaki
SJP.pl
zaimek
(1.1) określający rzecz znaną mówiącemu, lecz nieujawnianą czy nieokreślaną dokładnie w danej wypowiedzi; niejaki, jakiś
przymiotnik
(2.1) całkowicie przekonany o słuszności
Wiktionary
(1.1) Dawno, dawno temu, w pewnym kraju za siedmioma górami.
(2.1) Jestem pewien, że nie wspominał o tej sprawie.
Wiktionary
IPA: ˈpɛvʲjɛ̃n, AS: pevʹi ̯ẽn
Wiktionary
rzecz. niepewność, pewność
przym. pewny
przysł. pewnie
partyk. pewnie, zapewnie
wykrz. pewnie
Wiktionary
(1.1) niejaki, jakiś
(2.1) przekonany, przeświadczony
Wiktionary
potocznie: pewnie;
1. partykuła komunikująca, że mówiący uważa coś za bardzo prawdopodobne;
2. wykrzyknik potwierdzający coś lub zaprzeczający czemuś
SJP.pl
mężczyzna pewny, taki, na którym warto polegać, na którego można liczyć w jakiejś sprawie; pewniak
SJP.pl
pewniacha; potocznie:
1. kobieta, na której można polegać, na którą można liczyć w jakiejś sprawie;
2. zawodniczka, która jest gwarantowanym zwycięzcą
SJP.pl
pewniacha; potocznie:
1. kobieta, na której można polegać, na którą można liczyć w jakiejś sprawie;
2. zawodniczka, która jest gwarantowanym zwycięzcą
SJP.pl
osoba pewna, taka, na której warto polegać, na którą można liczyć w jakiejś sprawie; pewniacha
SJP.pl
Pewniak – pierwszy oficjalny album poznańskiego rapera Palucha. Został wydany 11 kwietnia, 2009 roku nakładem wytwórni Fonografika. Gościnnie pojawiają się Peja, Kajman, Kaczor, Onar czy Północny Toruń Projekt i wielu innych.
W 2014 roku nakładem oficyny B.O.R. Records ukazało się wznowienie nagrań.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) zdecydowanie, bez wahania, z pewnością siebie
(1.2) bez obaw, bez ryzyka
partykuła
(2.1) pot. komunikuje duże prawdopodobieństwo
wykrzyknik
(3.1) pot. potwierdzenie
Wiktionary
(1.1) Pewnie prowadził samochód po wyboistej drodze.
(1.2) Ta kładka wygląda na starą, ale możesz po niej pewnie przejść na drugą stronę.
(2.1) Pewnie i tak się spóźni.
(3.1) Przyjechałeś z rodziną? – A pewnie, że tak!
(3.1) Idziesz na piwo? – Pewnie!
Wiktionary
IPA: ˈpɛvʲɲɛ, AS: pevʹńe
Wiktionary
rzecz. pewność ż., pewnik m., pewniak m.
przym. pewny, pewien
partyk. zapewne, zapewnie
zaim. pewien
Wiktionary
(1.1) pot. na pewniaka
(2.1) prawdopodobnie, zapewne, pot. na pewno, reg. śl. isto
(3.1) tak, oczywiście, pot. pewno, pot. no pewnie, pot. a jak, pot. a jakże, pot. jak najbardziej
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: pewnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: pewny
SJP.pl
1. fakt, prawda oczywista, coś, co nie budzi żadnych wątpliwości, jest całkowicie pewne, udowodnione;
2. twierdzenie uważane za oczywiste, niepodważalne; aksjomat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) coś co jest całkowicie udowodnione
(1.2) mat. log. twierdzenie uważane za niepodważalne
Wiktionary
(1.1) Pewnikiem jest to, że czosnek pomaga w infekcjach wirusowych dróg oddechowych.
Wiktionary
IPA: ˈpɛvʲɲik, AS: pevʹńik
Wiktionary
przysł. pewnie
wykrz. pewnie
partyk. pewnie
czas. zapewniać
rzecz. pewność ż.
przym. pewny
Wiktionary
(1.2) aksjomat
Wiktionary
1. fakt, prawda oczywista, coś, co nie budzi żadnych wątpliwości, jest całkowicie pewne, udowodnione;
2. twierdzenie uważane za oczywiste, niepodważalne; aksjomat
SJP.pl
zdrobnienie od: pewny; pewniutki
SJP.pl
zdrobnienie od: pewny; pewniuteńki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: pewny
Wiktionary
(1.1) Becikowe od państwa jest pewniutkie - jak 10 pensja po 9 miesiącach.
Wiktionary
IPA: pɛvʲˈɲutʲci, AS: pevʹńutʹḱi
Wiktionary
prawdopodobnie, pewnie
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) pewnie, prawdopodobnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) całkowite przekonanie o czymś
(1.2) swoboda w wykonywaniu czegoś
(1.3) prawdziwość
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zanim zaczniemy odchudzać psa, warto odwiedzić weterynarza i zrobić pupilowi okresowe badania, aby mieć pewność, że z jego zdrowiem i ogólną kondycją wszystko w porządku.
(1.2) Zaprzęgiem powoziła sprawnie i z dużą pewnością.
(1.3) Badania wykazują, że samogłoski można odczytać z ruchu warg z pewnością 70%, a spółgłoski z pewnością 30%.
Wiktionary
IPA: ˈpɛvnɔɕt͡ɕ, AS: pevność
Wiktionary
rzecz. pewnik m., pewniak m.
czas. upewnić, upewniać, zapewniać
przym. pewny, pewien
przysł. pewnie
wykrz. pewnie
partyk. pewnie, zapewnie
zaim. pewien
Wiktionary
(1.1) ufność, wiara, zaufanie
(1.2) swoboda, zdecydowanie
Wiktionary
1. niechybny;
2. godny zaufania;
3. niewątpliwy;
4. niezawodny;
5. całkowicie przekonany o czymś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nie ulegający wątpliwości; taki, który niewątpliwie nastąpi
(1.2) gwarantujący bezpieczeństwo, bezpieczny
(1.3) godny zaufania, sprawdzony
(1.4) gwarantujący trwałość i stałość, zdecydowany, stanowczy, niezachwiany
(1.5) o człowieku: całkowicie przekonany o czymś, mający silne przeświadczenie
Wiktionary
(1.1) Porażka naszych wrogów jest pewna!
(1.2) Ta kryjówka jest pewna.
(1.3) Ta wiadomość pochodzi z pewnego źródła.
Wiktionary
IPA: ˈpɛvnɨ, AS: pevny
Wiktionary
rzecz. pewność ż., pewnik m., pewniak m.
przym. pewien
przysł. pewnie
partyk. pewnie, zapewnie
wykrz. pewnie
zaim. pewien
Wiktionary
(1.1) niewątpliwy, gwarantowany, niechybny, murowany
(1.3) wiarygodny, niezawodny, wypróbowany
(1.5) pewien
Wiktionary
pracownik PWN-u (Państwowego Wydawnictwa Naukowego); PWN-owiec
SJP.pl
dotyczący wydawnictwa PWN; PWN-owski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący wydawnictwa PWN
Wiktionary
(1.1) W słowniku pewuenowskim nie znalazłem tego słowa.
Wiktionary
skr. PWN
przym. PWN-owski
Wiktionary
(1.1) PWN-owski
Wiktionary
substancja odurzająca powodująca halucynacje, otrzymywana z niektórych odmian kaktusów; pejotl
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego, nazwa własna
(1.1) = hist. polit. Polska Zjednoczona Partia Robotnicza;
Wiktionary
(1.1) Należąc do Pezetpeeru, czerpała z tego korzyści.
Wiktionary
skr. PZPR
Wiktionary
(1.1) skr. PZPR
Wiktionary
lekceważące, ironiczne określenie na Polską Zjednoczoną Partię Robotniczą oraz jej członków i zwolenników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. hist. lekcew. iron. o strukturach, członkach, zwolennikach PZPR (Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej)
Wiktionary
rzecz. pezetpeerowiec mos., pezetperowiec mos., PZPR-owiec mos.
:: skr. PZPR ż./mrz.
przym. pezetpeerowski, pezetperowski, PZPR-owski
Wiktionary
członek PZPR-u (Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej); PZPR-owiec, pezetperowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. hist. członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR)
Wiktionary
rzecz. pezetpeeria ż., pezetperowiec mos., PZPR-owiec mos.
:: skr. PZPR ż./mrz.
przym. pezetpeerowski, pezetperowski, PZPR-owski
Wiktionary
(1.1) pezetperowiec, PZPR-owiec
Wiktionary
związany z PZPR, dotyczący PZPR; PZPR-owski (np. pezetpeerowski towarzysz, aparat pezetpeerowski)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. polit. związany z PZPR (Polską Zjednoczoną Partią Robotniczą), dotyczący PZPR, charakterystyczny dla PZPR
Wiktionary
(1.1) Starania zostały zakończone 11 maja 1991 roku, gdy patron pezetpeerowski został zniesiony.
Wiktionary
rzecz. pezetpeeria ż., pezetpeerowiec mos., pezetperowiec mos., PZPR-owiec mos.
:: skr. PZPR ż./mrz.
przym. pezetperowski, PZPR-owski
Wiktionary
(1.1) war. pezetperowski, PZPR-owski
Wiktionary
członek PZPR-u (Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej); PZPR-owiec, pezetpeerowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. hist. członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR)
Wiktionary
rzecz. pezetpeeria ż., pezetpeerowiec mos., PZPR-owiec mos.
:: skr. PZPR ż./mrz.
przym. pezetpeerowski, pezetperowski, PZPR-owski
Wiktionary
(1.1) pezetpeerowiec, PZPR-owiec
Wiktionary
rzadko: pezetpeerowski, PZPR-owski (przymiotnik od: PZPR)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. polit. związany z PZPR (Polską Zjednoczoną Partią Robotniczą), dotyczący PZPR, charakterystyczny dla PZPR
Wiktionary
rzecz. pezetpeeria ż., pezetpeerowiec mos., pezetperowiec mos., PZPR-owiec mos.
:: skr. PZPR ż./mrz.
przym. pezetpeerowski, PZPR-owski
Wiktionary
(1.1) pezetpeerowski, PZPR-owski
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Pełczanka – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, w gminie Cegłów.
Wieś duchowna położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie garwolińskim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wikipedia
1. miasto w Polsce;
2. nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie zachodniopomorskim;
Wiktionary
Pełczyce ( Bernstein) – miasto w woj. zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Pełczyce. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. gorzowskiego.
Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 2681 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Pełczyce są średniowiecznym miastem.
(1.1) W Pełczycach znajduje się Rynek Bursztynowy.
Wiktionary
IPA: pɛwˈt͡ʃɨt͡sɛ, AS: peu̯čyce
Wiktionary
przym. pełczycki
rzecz. pełczyczanin/pełczyczanka
Wiktionary
przymiotnik od: Pełczyce
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od Pełczyce
Wiktionary
IPA: pɛwˈt͡ʃɨt͡sʲci, AS: peu̯čycʹḱi
Wiktionary
rzecz. Pełczyce
Wiktionary
mieszkaniec Pełczyc (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Pełczyc (miasta w Polsce)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) cały, napełniony do końca
(1.2) pot. obfitujący w coś, posiadający tego dużą liczbę
(1.3) zaokrąglony
Wiktionary
(1.1) Kufel jest już pełen piwa.
(1.2) Ten most jest pełen dziur.
Wiktionary
IPA: ˈpɛwɛ̃n, AS: peu̯ẽn
Wiktionary
rzecz. pełnia ż., pełnik m., napełnianie n., napełnienie n.
czas. napełniać ndk., napełnić dk.
przym. pełny
przysł. pełno
Wiktionary
(1.1) pełny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pełgać.
Wiktionary
czas. pełgać ndk.
Wiktionary
palić się, świecić nierówno (np. o ogniu świeczki)
SJP.pl
czasownik
(1.1) o płomieniu, ogniu itp.: palić się słabo i nierówno, niepewnie
Wiktionary
(1.1) Na ulicach, w koszach z żelaznych prętów, płonął koks. Początkowo pełgał błękitnawymi płomykami, aby później zamienić się w czerwoną masę.
(1.1) Na oknie pełgał ogarek świeczki, oświetlając niemiłosiernie zagraconą kuchnię.
Wiktionary
IPA: ˈpɛwɡat͡ɕ, AS: peu̯gać
Wiktionary
rzecz. pełganie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) daw. zdrobn. poufała forma męskiego imienia Świętopełk
(1.2) daw. zdrobn. poufała forma męskiego imienia Przedpełk
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpɛwka, AS: peu̯ka
Wiktionary
rzecz. Świętopełk m., Przedpełk m.
przym. Pełkowy
Wiktionary
1. jedna z czterech faz Księżyca, podczas której jest on widoczny z Ziemi jako świecąca tarcza;
2. maksimum, największy stopień natężenia czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. faza księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez słońce w taki sposób, że z ziemi widać wyłącznie jego jasną część
(1.2) punkt kulminacyjny, szczyt czegoś, najwyższy stan
Wiktionary
Pełnia – faza księżyca, podczas której Księżyc znajduje się w opozycji do Słońca, tzn. kiedy Księżyc znajduje się po przeciwnej stronie Ziemi niż Słońce. Dokładniej, pełnia występuje wtedy, gdy długości ekliptyczne Słońca i Księżyca różnią się o 180 stopni.
Wikipedia
(1.1) Nie mogę spać podczas pełni.
(1.2) Widać było, że panna młoda jest w pełni szczęścia.
Wiktionary
IPA: ˈpɛwʲɲa, AS: peu̯ʹńa
Wiktionary
rzecz. wypełnianie n., wypełnienie n., wypełniacz m.
czas. wypełniać ndk., wypełnić dk.
przym. pełny, pełen
przysł. pełno
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: pełno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: pełny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pełnić.
Wiktionary
(1.1) Odmowa wykonania polecenia przełożonego o odsunięciu lub niedopuszczeniu do pełnienia służby pociąga za sobą odpowiedzialność dyscyplinarną, wyjątkami są tu przypadki podyktowane charakterem służby lub względami bezpieczeństwa.
Wiktionary
IPA: pɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: peu̯ʹńė̃ńe
Wiktionary
czas. pełnić
Wiktionary
1. stawać się pełnym; wypełniać się;
2. stawać się bardziej okrągłym; zaokrąglać się;
3. pomyślnie się rozwijać; kwitnąć, rozkwitać
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych, obejmujący kilkadziesiąt gatunków o dłoniastych liściach i okazałych, kulistych kwiatach
SJP.pl
Pełnik ("Trollius" L.) – rodzaj roślin należący do rodziny jaskrowatych. Należy do niego ok. 30 gatunków występujących w Europie i w Azji na obszarach o klimacie umiarkowanym i okołobiegunowym, z 3 gatunkami występującymi w Ameryce Północnej. We florze Polski i Europy tylko dwa gatunki (lub jeden w zależności od ujęcia systematycznego) – pełnik europejski ("T. europaeus") i pełnik alpejski ("T. altissimus").
Wikipedia
zdrobnienie o intensywnym odcieniu od przymiotnika: pełny; pełniuśki, pełniusieńki, pełniutki, pełniuteńki
SJP.pl
zdrobnienie o intensywnym odcieniu od przymiotnika: pełny; pełniuśki, pełniuteńki, pełniutki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: pełny
Wiktionary
IPA: ˌpɛwʲɲüˈɕɛ̇̃ɲci, AS: peu̯ʹńüśė̃ńḱi
Wiktionary
zdrobnienie o intensywnym odcieniu od przymiotnika: pełny; pełniutki, pełniuśki, pełniusieńki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: pełny
Wiktionary
(1.1) Wielcy muzycy, wielka muzyka i rewelacyjna publiczność, pełniuteńka sala ze znawstwem reagowała na poszczególne partie solowe.
Wiktionary
IPA: ˌpɛwʲɲuˈtɛ̃ɲci, AS: peu̯ʹńutẽńḱi
Wiktionary
rzecz. pełność
przym. pełniutki, pełny
przysł. pełno
Wiktionary
zdrobnienie o intensywnym odcieniu od przymiotnika: pełny; pełniuteńki, pełniuśki, pełniusieńki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: pełny
Wiktionary
(1.1) Pełniutki rynek ludzi oklaskiwał w sobotę do późnych godzin wieczornych artystów występujących w wielkim estradowym show Magicznego Lata z Radiem w Nowym Sączu.
Wiktionary
IPA: pɛwʲˈɲutʲci, AS: peu̯ʹńutʹḱi
Wiktionary
rzecz. pełność
przym. pełniuśki, pełniuteńki, pełny
przysł. pełno
Wiktionary
(1.1) pełniuśki
Wiktionary
zdrobnienie o intensywnym odcieniu od przymiotnika: pełny; pełniusieńki, pełniuteńki, pełniutki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: pełny
Wiktionary
IPA: pɛwʲˈɲüɕci, AS: peu̯ʹńüśḱi
Wiktionary
przym. pełniutki
Wiktionary
(1.1) pełniutki
Wiktionary
wypełniać obowiązki, sprawować funkcję, wypełniać, spełniać coś, odbywać
SJP.pl
czasownik
(1.1) książk. sprawować jakąś funkcję, wypełniać jakieś obowiązki
Wiktionary
(1.1) Przez pięć lat pełniłem funkcję skarbnika.
Wiktionary
IPA: ˈpɛwʲɲit͡ɕ, AS: peu̯ʹńić
Wiktionary
rzecz. pełnienie n.
czas. spełnić, wypełnić
przysł. pełno
Wiktionary
(1.1) piastować, sprawować
Wiktionary
przysłówek
(1.1) tak, że nic się więcej nie zmieści
(1.2) pod dostatkiem
(1.3) stopień wyższy lub najwyższy pełniej, najpełniej w większym zakresie czy stopniu, bez uchybień
Wiktionary
rzecz. pełnia ż., pełność ż.
czas. dopełnić, napełnić, pełnić, wypełnić
przym. pełen, pełniuteńki, pełniutki, pełny
przysł. pełniuteńko, pełniutko
Wiktionary
(1.1) po brzegi
(1.2) mnóstwo, wiele
(1.3) całościowo, kompletnie, wszechstronnie
Wiktionary
korzystający z pełnej palety kolorów
SJP.pl
obejmujący maksymalną możliwą do przyjęcia dawkę czegoś, najczęściej leku lub substancji
SJP.pl
gotowy do pełnienia wszelkich obowiązków w dowolnym czasie i miejscu (np. pracownik pełnodyspozycyjny) lub taki, którym można dowolnie dysponować
SJP.pl
możliwy do wyświetlenia na całej powierzchni ekranu (np. tryb pełnoekranowy, przegląd pełnoekranowy)
SJP.pl
obejmujący pełny etat, określony przez godziny, jakie trzeba spędzić przy jakimś stanowisku wykonując powierzone czynności
SJP.pl
występowanie w językach wschodniosłowiańskich grup dźwiękowych: -oro, -olo-, -ere-, -ele- między spółgłoskami; także: same te grupy dźwiękowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. zjawisko językowe występowania w językach wschodniosłowiańskich grup „-oro-”, „-olo-”, „-ere-” i „-ele-”, którym w innych językach słowiańskich odpowiadają grupy z jedną samogłoską;
Wiktionary
Pełnogłos ( полногласие, повноголосся, поўнагалоссе, pleophonia) – zjawisko typowe dla języków wschodniosłowiańskich (rosyjskiego, ukraińskiego, białoruskiego), polegające na występowaniu pomiędzy spółgłoskami grup typu "-oro-", "-olo-", "-ere-", którym w innych językach słowiańskich odpowiadają grupy z jedną tylko samogłoską.
Wikipedia
(1.1) Odłam wschodni, złożony z przodków językowych plemięemion wielkoruskich, ukraińskich i białoruskich wprowadził w tych połączeniach tzw. pełnogłos […]
Wiktionary
rzecz. pełnogłosowość ż.
przym. pełnogłosowy
Wiktionary
(1.1) pleofonia
Wiktionary
w językoznawstwie: samogłoska
SJP.pl
przymiotnik od: pełnogłoska; charakterystyczny dla pełnogłoski (w językoznawstwie: samogłoski), związany z nią (np. pełnogłoskowy system języka)
SJP.pl
pokrywający dzienną potrzebną dawkę kalorii, bogaty w kalorie (np. posiłek pełnokaloryczny)
SJP.pl
aparat pełnoklatkowy - aparat pozwalający na większą elastyczność w uzyskiwaniu głębi ostrości
SJP.pl
mający pełną gamę kolorów
SJP.pl
odznaczający się pełnym komfortem, dużą wygodą, wieloma udogodnieniami
SJP.pl
1. o koniu: czysty rasowo;
2. pełen wyrazu, temperamentu, żywy (np. pełnokrwiste postaci dramatu)
SJP.pl
dobrze wykwalifikowany, mający wiele przydatnych, odpowiednich umiejętności
SJP.pl
określenie dopisywane do nazw gatunkowych wielu roślin ozdobnych, charakteryzujące często nietypowe wielkością lub kolorem kwiaty takich roślin (np. złotlin japoński pełnokwiatowy)
SJP.pl
dawniej: pełnoletność, dorosłość, dojrzałość
SJP.pl
taki, który osiągnął pełnoletniość (według Kodeksu Cywilnego "pełnoletnim jest ten, kto ukończył lat osiemnaście" oraz "przez zawarcie małżeństwa małoletni uzyskuje pełnoletniość")
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający wiek, w którym według prawa nabywa się pełnię praw obywatelskich oraz ponosi odpowiedzialność za swoje czyny
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) ktoś pełnoletni (1.1)
Wiktionary
(1.1) Każdy pełnoletni polski obywatel może głosować w wyborach do parlamentu.
(1.1) Dzieci poniżej dwunastego roku życia mogą poruszać się dźwigiem osobowym wyłącznie pod opieką osoby pełnoletniej.
Wiktionary
rzecz. pełnoletniość ż.
:: fż. pełnoletnia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta pełnoletnia
forma przymiotnika.
(2.1) ż. od: pełnoletni
Wiktionary
rzecz. pełnoletniość ż.
:: fm. pełnoletni m.
przym. pełnoletni
Wiktionary
wiek, w którym uzyskuje się pełnię praw oraz ponosi całkowitą odpowiedzialność za własne czyny (według Kodeksu Cywilnego "pełnoletnim jest ten, kto ukończył lat osiemnaście" oraz "przez zawarcie małżeństwa małoletni uzyskuje pełnoletniość"); pełnoletność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. regulowany przepisami status prawny osoby, uzyskiwany zwykle po osiągnięciu określonego wieku;
(1.2) pot. posiadanie wieku 18 lat
Wiktionary
Pełnoletniość (pełnoletność) – określony przepisami prawa cywilnego status prawny osoby fizycznej, uzyskiwany zwykle po osiągnięciu określonego wieku (osoba bez takiego statusu nazywana jest niepełnoletnim, a potocznie nieletni). Osiągnięcie pełnoletniości wiąże się zazwyczaj z osiągnięciem pełnej zdolności do czynności prawnych oraz możności bycia podmiotem praw i obowiązków.
Wikipedia
(1.1) Osiągnięcie pełnoletniości wiąże się zazwyczaj z osiągnięciem pełnej zdolności do czynności prawnych oraz możności bycia podmiotem praw i obowiązków.
Wiktionary
przym. pełnoletni
rzecz. pełnoletni mos., pełnoletnia ż.
Wiktionary
(1.2) war. pełnoletność
(1.2) war. pełnoletność; dorosłość
Wiktionary
wiek, w którym uzyskuje się pełnię praw oraz ponosi całkowitą odpowiedzialność za własne czyny (według Kodeksu Cywilnego "pełnoletnim jest ten, kto ukończył lat osiemnaście" oraz "przez zawarcie małżeństwa małoletni uzyskuje pełnoletność"); pełnoletniość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. pełnoletniość.
Wiktionary
przym. pełnoletni
rzecz. pełnoletni mos., pełnoletnia ż.
Wiktionary
film pełnometrażowy - film trwający dłużej niż 55 minut; film długometrażowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zob. długometrażowy.
Wiktionary
(1.1) Tym samym „Zakazane piosenki” stały się pierwszym polskim filmem pełnometrażowym nakręconym po II wojnie światowej w kraju.
Wiktionary
rzecz. pełnometrażówka ż.
Wiktionary
(1.1) długometrażowy
Wiktionary
film trwający dłużej niż 55 minut; film pełnometrażowy, film długometrażowy, długometrażowiec, pełnometrażowiec
SJP.pl
pozwolenie, upoważnienie do wykonywania jakichś obowiązków w czyimś imieniu, także wypowiadanie się publicznie w takiej formie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) praw. prawo do działania w czyimś imieniu, wydane przez tę osobę
(1.2) praw. dokument potwierdzający czyjeś prawo do działania w imieniu kogoś innego
Wiktionary
Pełnomocnictwo, pot. upoważnienie – w doktrynie prawa terminem pełnomocnictwo określa się zarówno:
Pełnomocnictwo upoważnia, ale nie obciąża pełnomocnika obowiązkiem reprezentowania mocodawcy.
Wikipedia
(1.1) Gdy pełnomocnik był ustanowiony przez kilka osób do wspólnego interesu, każda z nich odpowiedzialna jest solidarnie względem niego za wszelkie skutki pełnomocnictwa.
(1.2) (1.1) Pełnomocnictwo jest pisemnym dowodem na to, że pełnomocnik ma pozwolenie na działanie i podejmowanie decyzji w twoim imieniu w ramach określonych przez to pełnomocnictwo.
Wiktionary
IPA: ˌpɛwnɔ̃mɔt͡sʲˈɲit͡stfɔ, AS: peu̯nõmocʹńictfo
Wiktionary
rzecz. pełnomocny mos., pełnomocnik m., pełnomocniczka ż., pełnomocność ż.
przym. pełnomocny
czas. upełnomocniać
Wiktionary
(1.1) plenipotencja
Wiktionary
kobieta upoważniona do wykonywania jakichś obowiązków w czyimś imieniu, także do wypowiadania się publicznie w takiej formie; plenipotentka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. kobieta mająca pełnomocnictwo do wykonywania czynności prawnych w czyimś imieniu
Wiktionary
rzecz. pełnomocnictwo n.
Wiktionary
osoba upoważniona do wykonywania jakichś obowiązków w czyimś imieniu, także do wypowiadania się publicznie w takiej formie; plenipotent
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. osoba mająca pełnomocnictwo do wykonywania czynności prawnych w czyimś imieniu
Wiktionary
(1.1) Pełnomocnik właścicieli kilkukrotnie próbował zająć jej mieszkanie, a proponowane przez niego sposoby ugody nigdy nie doczekały się realizacji.
(1.1) Gdy pełnomocnik był ustanowiony przez kilka osób do wspólnego interesu, każda z nich odpowiedzialna jest solidarnie względem niego za wszelkie skutki pełnomocnictwa.
(1.1) Pełnomocnictwo jest pisemnym dowodem na to, że pełnomocnik ma pozwolenie na działanie i podejmowanie decyzji w twoim imieniu w ramach określonych przez to pełnomocnictwo.
Wiktionary
rzecz. pełnomocny mos., pełnomocnictwo n., pełnomocność ż.
przym. pełnomocny
czas. upełnomocniać
Wiktionary
(1.1) osoba upoważniona, plenipotent, przedstawiciel, powiernik
Wiktionary
upoważniony do wykonywania jakichś obowiązków w czyimś imieniu (np. poseł pełnomocny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający pełnomocnictwo; upoważniony do podejmowania decyzji
(1.2) daw. posiadający zupełną moc i władzę
(1.3) daw. mający całkowitą, pełną moc
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) daw. osoba uprawniona przez mocodawcę
Wiktionary
rzecz. pełnomocnictwo n., pełnomocnik mos.
Wiktionary
(1.2) wszechwładny
(2.1) pełnomocnik, plenipotent
Wiktionary
związany z żeglugą na pełnym morzu oraz zadaniami podejmowanymi w trakcie takiej żeglugi (np. kurs pełnomorski)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pełnym morzem, dotyczący pełnego morza
Wiktionary
(1.1) Stocznia Gdańska w ciągu swojej działalności zbudowała ponad 1000 w pełni wyposażonych statków pełnomorskich, m.in.: kontenerowców, statków pasażerskich i żaglowców.
Wiktionary
wykazujący zespół charakterystycznych objawów danej choroby
SJP.pl
będący idealnym odwzorowaniem czegoś z rzeczywistości (np. rzeźba pełnoplastyczna)
SJP.pl
duży statek transportowy, rozbudowana postać pokładowca o dużej wyporności i ładowności
SJP.pl
uprawnienie do czegoś w znacznym stopniu, możliwość korzystania z wielu praw, przywilejów
SJP.pl
uprawniony do czegoś w znacznym stopniu, mający możliwość korzystania z wielu praw, przywilejów
SJP.pl
połączony z wieloma dziedzinami życia lub nauki, łączący w sobie różne zagadnienia lub specjalizacje (np. szpitalny oddział pełnoprofilowy)
SJP.pl
płacony w pełnym wymiarze, nieobjęty jakimikolwiek upustami płatniczymi lub ulgami
SJP.pl
rząd ptaków, gniazdowników, doskonale pływających i nurkujących (należą tu między innymi: fregaty, pelikany, kormorany); rudłonogie, wiosłonogie, pelikanowe
SJP.pl
o cechach pełnopłetwych (rząd ptaków)
SJP.pl
rodzaj fregaty trzymasztowej z dodatkowym żaglem na ostatnim tylnym maszcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe
Wiktionary
(1.1) Na nawietrznej powoli płynął pełnorejowiec.
Wiktionary
IPA: ˌpɛwnɔrɛˈjɔvʲjɛt͡s, AS: peu̯norei ̯ovʹi ̯ec
Wiktionary
(1.1) fregata
Wiktionary
fregata pełnorejowa: pełnorejowiec (rodzaj fregaty trzymasztowej z dodatkowym żaglem na ostatnim tylnym maszcie)
SJP.pl
o zwierzętach: mający rogi wypełnione substancją kostną
SJP.pl
o zwierzętach: mający rogi wypełnione substancją kostną
SJP.pl
Pełnorogie – w zoologii, określenie obejmujące przeżuwacze o rogach pełnych, utworzonych z substancji kostnej – przeciwstawiane przeżuwaczom pustorogim, nazywanym też pustorożcami. Zbliżonym terminem pełnorożce określane są jeleniowate.
W przeciwieństwie do nazw "pustorogie" (która jest nazwą rodziny Bovidae) oraz "pełnorożce" (synonim jeleniowatych), terminy "pełnorogie" i "pełnorogi" nie są nazwami taksonów.
Wikipedia
taki, w którego posiadaniu znajduje się duża powierzchnia gruntów użytkowych, najczęściej ziemi uprawnej
SJP.pl
odnoszący się do całkowitego rozkładu cząsteczki chemicznej, rozkładający lub rozkładany całkowicie
SJP.pl
rodzina ssaków z rzędu parzystokopytnych; jeleniowate, cerwidy
SJP.pl
przedstawiciel rodziny ssaków z rzędu parzystokopytnych
SJP.pl
1. obejmujący pełną skalę, pełny wymiar czegoś;
2. wojna pełnoskalowa - typ wojny, w której wykorzystuje się różne rodzaje sił zbrojnych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) obejmujący pełną skalę, pełny wymiar czegoś
Wiktionary
(1.1) Pełnoskalowa wojna w Ukrainie rozpoczęła się 24 lutego 2022 roku nad ranem wraz z wkroczeniem wojsk rosyjskich na teren Ukrainy jednocześnie na czterech liniach frontu: od północy, północnego wschodu, od wschodu ze strony okupowanego Donbasu oraz od południa.
Wiktionary
(1.1) pełnowymiarowy
Wiktionary
zajmujący całość spektaklu, wypełniający cały spektakl, będący główną częścią jakiegoś spektaklu (np. program pełnospektaklowy)
SJP.pl
1. pełna sprawność fizyczna lub psychiczna;
2. cecha czegoś działającego prawidłowo
SJP.pl
1. o człowieku: całkowicie sprawny fizycznie i umysłowo;
2. o maszynie, urządzeniu, programie: działający prawidłowo, bez zakłóceń
SJP.pl
odpowiadający wszystkim określonym normom, spełniający wszystkie odpowiednio uszczegółowione wymagania
SJP.pl
mający pełne zasolenie, taki, u którego stężenie soli jest wyjątkowo wysokie (np. morze pełnosłone)
SJP.pl
obejmujący całość jakiegoś tekstu w danej publikacji, ogłoszeniu lub notatce, odnoszący się do wszystkich informacji zapisanych w takiej formie
SJP.pl
lejkowniczek pełnotrzonowy - gatunek grzybów z rodziny pieprznikowatych
SJP.pl
zakrywający całą twarz
SJP.pl
zawierający niezmniejszoną ilość tłuszczu w stosunku do produktów wyjściowych (np. ser pełnotłusty); pełnotłuszczowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) kulin. mający niezredukowaną ilość tłuszczu
Wiktionary
zawierający niezmniejszoną ilość tłuszczu w stosunku do produktów wyjściowych (np. ser pełnotłuszczowy); pełnotłusty
SJP.pl
1. najczęściej o produktach spożywczych lub składnikach tych produktów: zawierający wiele potrzebnych składników odżywczych (np. mleko pełnowartościowe);
2. o ludziach: odpowiadający wysokim wymaganiom (np. pracownik pełnowartościowy); wartościowy
SJP.pl
taki, w którym występuje podwyższony poziom wody, odznaczający się większym niż zwykle poziomem wód (np. okres pełnowodny - okres podwyższonego poziomu wód w zbiornikach wodnych)
SJP.pl
1. mający wymiary właściwe danym wymaganiom (np. pełnowymiarowy stadion sportowy);
2. wyrazisty, żywy (np. spektakl pełnowymiarowy)
SJP.pl
obejmujący cały możliwy zakres działań, funkcji lub usług; kompletny, całościowy
SJP.pl
pracujący na pełnym etacie
SJP.pl
taki, w skład którego wchodzą niełuskane ziarna zbóż (np. chleb pełnoziarnisty)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) spoż. zawierający niełuskane ziarna zbóż
Wiktionary
(1.1) Magda ma hopla na punkcie zdrowej żywności, kupuje tylko pieczywo pełnoziarniste.
Wiktionary
IPA: ˌpɛwnɔʑarʲˈɲistɨ, AS: peu̯noźarʹńisty
Wiktionary
w językoznawstwie: samodzielny znaczeniowo
SJP.pl
1. idealność czegoś, osiągnięcie maksymalnego zakresu, natężenia czegoś, stan, w którym niczego nie brakuje;
2. cecha czegoś, co w środku nie jest puste, przeciwieństwo pustości;
3. pulchność, zaokrąglenie;
4. objedzenie, uczucie sytości
SJP.pl
1. napełniony, wypełniony po brzegi;
2. kompletny, bez braków; taki, któremu niczego nie brakuje;
3. zawierający wiele czegoś, nasycony czymś;
4. niczym nie ograniczony; całkowity, zupełny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wypełniony w największym możliwym stopniu
(1.2) zawierający obfitość rzeczy, dóbr (dobra) lub mnóstwo ludzi
(1.3) o największej możliwej wartości lub natężeniu
(1.4) taki, w którym nic nie brakuje
(1.5) niezawierający pustych przestrzeni
(1.6) o kwiatach: taki, w którym pręciki i słupek przekształciły się w płatki korony;
(1.7) przest. pulchny, okrągły
(1.8) przeniknięty, owładnięty jakąś emocją, myślą itp.
(1.9) geom. o kącie mającym 360°
Wiktionary
(1.1) Zakręć kran! Wanna jest już pełna.
(1.2) O tej porze roku hotele są pełne turystów.
(1.3) Z powodu usterki silniki nie mogą pracować z pełną mocą.
(1.4) Pełna lista ochotników jest wywieszona na tablicy ogłoszeń.
(1.5) Wykończenia wykonano z pełnej cegły.
(1.6) Nowa odporna na szkodniki odmiana róży o pełnych kwiatach podbija rynek!
(1.7) Naturalnie, w reklamach szminek pojawiają się głównie kobiety o pełnych wargach.
(1.8) Jestem pełny podziwu dla twojej odwagi.
Wiktionary
IPA: ˈpɛwnɨ, AS: peu̯ny
Wiktionary
rzecz. pełnia ż., pełność ż., wypełniacz m.
czas. wypełniać, przepełniać, dopełniać, napełniać, uzupełniać
przym. przepełniony, wypełniony, zapełniony, pełen, pełniuteńki, pełniutki
przysł. pełno
Wiktionary
(1.1-4,1.8) pełen
(1.4) kompletny
(1.5) lity
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka na zachodniej Ukrainie, wypływająca ze Lwowa i uchodząca do Bugu z jego lewej strony;
Wiktionary
Pełtew ( Полтва, "Połtwa") – rzeka na Ukrainie, w całości położona na terenie obwodu lwowskiego, lewy dopływ Bugu.
Rzeka o długości ok. 70 km, której źródła znajdują się na wysokości ok. 350 m n.p.m. we Lwowie w dzielnicy Żelazna Woda. Pełtew przepływa przez południową część Roztocza i uchodzi do Bugu w okolicach miasta Busk, na wysokości około 220 m n.p.m. Najważniejszym miastem, przez które przepływa, jest Lwów.
Wikipedia
1. niewielki owadożerny ptak leśny z rzędu wróblowatych o charakterystycznym sztywnym ogonie pełniącym rolę podpory podczas wspinania się po pniach drzew;
2. jedno z metalowych okuć z brzegu żagla, łączących tenże żagiel z masztem;
3. potocznie o pochlebcy
SJP.pl
Pełzacz (żeglarstwo) – okucie mocujące żagiel do masztu. Zaczepione jest do przedniego liku żagla, a następnie nasuwane na szynę przytwierdzona do masztu. Pełzacze stosowane są na żaglowcach z ożaglowaniem gaflowym i bermudzkim.
Wikipedia
rodzina niewielkich ptaków z rzędu wróblowatych, której gatunki wyróżniają się sztywnym ogonem pomocnym podczas wspinania się po pniach drzew
SJP.pl
o cechach pełzaczowatych (rodzina niewielkich ptaków z rzędu wróblowatych)
SJP.pl
gatunek z podgromady korzenionóżek, należący do najprostszego rzędu pierwotniaków o zmiennym kształcie ciała; ameba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) biol. organizm jednokomórkowy poruszający się za pomocą nibynóżek
Wiktionary
rzecz. pełzakowica ż.
czas. pełzać, pełznąć
Wiktionary
(1.1) ameba
Wiktionary
przypominający z wyglądu pełzaka (amebę, jednego z najprostszych pierwotniaków z podgromady korzenionóżek), charakterystyczny dla pełzaka (np. ruch pełzakowaty)
SJP.pl
protist zdolny do wytwarzania nibynóżek będących organami ruchu i zdobywania pożywienia
SJP.pl
choroba pasożytnicza, o przebiegu przewlekłym, wywoływana przez amebę; amebiaza; ameboza; entameboza; czerwonka pełzakowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba zakaźna wywoływana przez pełzaki
Wiktionary
Pe
Wikipedia
rzecz. pełzak mzw.
czas. pełznąć
Wiktionary
(1.1) amebiaza, ameboza
Wiktionary
protist zdolny do wytwarzania nibynóżek będących organami ruchu i zdobywania pożywienia
SJP.pl
czerwonka pełzakowa, choroba pasożytnicza, o przebiegu przewlekłym, wywoływana przez amebę; amebiaza; ameboza; entameboza; pełzakowica
SJP.pl
powolny proces odkształcania się niektórych materiałów pod wpływem długotrwałego obciążenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pełzać.
(1.2) techn. geol. powolne zwiększanie się odkształceń materiału poddanego długotrwałemu obciążeniu;
Wiktionary
Pełzanie – powolna zmiana kształtu ciała (odkształcenie) wskutek działania stałych, długotrwałych obciążeń, mniejszych od granicy sprężystości materiału. Pełzanie przebiega znacznie szybciej w wysokich temperaturach, np. w przypadku rurociągów, w których znajduje się gorący czynnik pod ciśnieniem, czy elementów turbin gazowych obciążonych statycznie, ale pracujących w wysokich temperaturach.
Wikipedia
IPA: pɛwˈzãɲɛ, AS: peu̯zãńe
Wiktionary
czas. pełznąć ndk., pełzać ndk.
Wiktionary
urządzenie badawcze używane do określania odporności niektórych materiałów na odkształcenia pod wpływem obciążeń
SJP.pl
glon z typu zielenic; kaulerpa
SJP.pl
pełznąć;
1. poruszać się powoli, przylegając spodem ciała do ziemi;
2. postępować w sposób uległy, poniżając własną godność; płaszczyć się przed kimś;
3. przenośnie o mgle, dymie, płomieniu, świetle itp.: unosić się nisko, przesuwać się powoli;
4. o roślinach: piąć się po powierzchni czegoś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) o zwierzętach posuwać się powoli, przylegając spodem do podłoża
(1.2) o ludziach poruszać się wolno, dotykając nieomal brzuchem podłoża lub na czworaka
(1.3) o roślinach rozrastać się po podłożu
(1.4) o żywiołach przesuwać się wolno, unosząc się nisko
(1.5) przen. pejor. zachowywać się w sposób szczególnie uległy
Wiktionary
rzecz. pełzak mrz., pełzanie n., pełznięcie n., wypełznięcie n.
czas. pełznąć ndk., wypełzać ndk., wypełznąć dk.
Wiktionary
(1.1-4) pełznąć
(1.1) posuwać się, przesuwać się
(1.2) czołgać się, posuwać się, przesuwać się
(1.3) piąć się
(1.4) dryfować, przesuwać się
(1.5) czołgać się, płaszczyć się
Wiktionary
1. poruszać się powoli, przylegając spodem ciała do ziemi; pełzać;
2. postępować w sposób uległy, poniżając własną godność; płaszczyć się przed kimś; pełzać;
3. przenośnie o mgle, dymie, płomieniu, świetle itp.: unosić się nisko, przesuwać się powoli; pełzać;
4. o roślinach: piąć się po powierzchni czegoś; pełzać;
5. o kolorach: tracić intensywność; blaknąć, płowieć
SJP.pl
czasownik
(1.1) wolno posuwać się w przód ocierając tułowiem o grunt
Wiktionary
IPA: ˈpɛwznɔ̃ɲt͡ɕ, AS: peu̯znõńć
Wiktionary
rzecz. pełzanie n., pełzacz m., pełzakowica ż., pełzak m., pełzaczowate nmos.
czas. pełzać, dopełznąć, odpełznąć, wpełznąć, wpełzać
Wiktionary
członkini organizacji Pomoc Żołnierzowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od peżot
Wiktionary
rzecz. peżot m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. samochód marki Peugeot
Wiktionary
(1.1) Wracając z roboty widziałem, jak pekaes stuknął się z jakimś peżotem.
Wiktionary
IPA: ˈpɛʒɔt, AS: pežot
Wiktionary
rzecz. peżocik mrz.
Wiktionary
(1.1) peugeot
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca dźwięk aerozolu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wykrzyknik wyrażający wstręt, obrzydzenie, niesmak; fuu, fu, pfu, fe, fuj, pfuj, ble, fee
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wykrzyknik oznajmujący pogardę wobec czegoś lub kogoś
SJP.pl
wyraz naśladujący gwizdanie
SJP.pl
największy na świecie koncern farmaceutyczny
SJP.pl
Pfizer Inc. (ang. //) – koncern farmaceutyczny z siedzibą w USA w Nowym Jorku. Założony w 1849 przez Amerykanów niemieckiego pochodzenia, Charlesa Pfizera i Charlesa Erharta jako "Charles Pfizer and Company". W 2006 osiągnął sprzedaż na poziomie 48,4 mld dolarów amerykańskich i zysk 19 mld dolarów przy wydatkach na badania 7,6 mld dolarów i zatrudnieniu ponad 100 tys. osób.
Wikipedia
Pforzheim – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, w rejencji Karlsruhe, siedziba regionu Nordschwarzwald oraz powiatu Enz, do którego miasto jednak nie należy. Leży na północ od Schwarzwaldu pomiędzy Karlsruhe i Stuttgartem. Liczy 127 849 mieszkańców (31 grudnia 2022).
Wikipedia
[czytaj: PEfron] skrót od: Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
Wiktionary
(1.1) Wnioskodawca korzysta bądź korzystał ze środków PFRON w okresie ostatnich 3 lat
Wiktionary
IPA: pfrɔ̃n, AS: pfrõn
Wiktionary
1. wykrzyknik wyrażający wstręt, obrzydzenie, niesmak; fuu, fu, pfe, fe, fuj, pfuj, ble, fee;
2. wyraz naśladujący dźwięk słyszany przy splunięciu; tfu;
3. wyraz używany w sytuacji, gdy ktoś się przejęzyczył, pomylił itp.; tfu
SJP.pl
wykrzyknik wyrażający wstręt, obrzydzenie, niesmak; fuu, fu, pfe, fe, fuj, pfu, ble, fee
SJP.pl
skrót od: Politechnika Gdańska
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Politechnika Gdańska;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Polska Grupa Energetyczna; spółka działająca głównie w branży energii elektrycznej
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik
(1.1) = Polska Grupa Energetyczna
Wiktionary
(1.1) Ten dyrektor pracuje w PGE.
Wiktionary
skrót od: Polska Giełda Maszyn
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = adm. przedsiębiorstwo gospodarki mieszkaniowej
Wiktionary
skrót od: Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego
(1.1) = Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo;
Wiktionary
(1.1) Muszę zapłacić rachunki za usługi PGNiG.
Wiktionary
[czytaj: pe-gie-PE]
1. skrót angielskiego: Pretty Good Privacy - jedno z najpopularniejszych narzędzi do szyfrowania poczty elektronicznej;
2. system pojedynczego głosu przechodniego - jeden z systemów liczenia głosów (tzw. quasi-proporcjonalny)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: pe-gie-ER]
1. skrót od: Państwowe Gospodarstwa Rolne - instytucja grupująca wielkie państwowe przedsiębiorstwa rolne, funkcjonująca w latach 1949-1991;
2. jedno z takich gospodarstw; pegeer
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = hist. roln. państwowe gospodarstwo rolne;
Wiktionary
(1.1) Te czterdzieści lat w PGR-ze było dla niego istną drogą cierniową.
Wiktionary
IPA: pɛ‿ɟɛ‿ˈːr, AS: pe‿ǵ•‿er
Wiktionary
rzecz. pegeeryzacja ż., PGR-owiec mos., pegeerowiec mos., pegeer mrz., pegeerowskość ż.
przym. PGR-owski, pegeerowski, popegeerowski, postpegeerowski
przysł. PGR-owsko, pegeerowsko
Wiktionary
(1.1) PPGR
Wiktionary
pracownik PGR-u (Państwowego Gospodarstwa Rolnego); pegeerowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. roln. rolnik zrzeszony w Państwowym Gospodarstwie Rolnym
Wiktionary
(1.1) Tym autobusem jeździli PGR-owcy i pracownice mleczarni.
Wiktionary
przym. PGR-owski
przysł. PGR-owsko
skr. PGR
Wiktionary
(1.1) pegeerowiec
Wiktionary
→ PGR
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący PGR-u, związany z PGR-em
Wiktionary
przysł. PGR-owsko
skr. PGR
rzecz. PGR-owiec mos.
Wiktionary
(1.1) pegeerowski
Wiktionary
przysłówek
(1.1) rzad. na sposób PGR-owski, tak jak w PGR-ze
Wiktionary
przym. PGR-owski
skr. PGR
rzecz. PGR-owiec mos.
Wiktionary
(1.1) pegeerowsko
Wiktionary
wykładnik jonów wodorowych, wielkość opisująca kwasowość lub zasadowość substancji
SJP.pl
Ph ph
Ph ph – dwuznak występujący w języku angielskim, irlandzkim, łacińskim, francuskim i niemieckim. Oznacza on głoskę []. W irlandzkim, dwuznak ph jest także zastępowany literą ṗ.
Wikipedia
[czytaj: fablet] urządzenie elektroniczne o przekątnej pomiędzy pięcioma i siedmioma calami, łączące funkcje smartfona i tabletu; fablet, mikrotablet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) elektron. inform. urządzenie mobilne pośrednie między telefonem i tabletem, mające cechy obydwu tych rozwiązań
Wiktionary
jedna z siedmiu gwiazd w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy, tworzących sylwetkę Wielkiego Wozu; Phecda; Phekida; Phacd; Phekda; Phekha
SJP.pl
[czytaj: fejtyn] model samochodu marki Volkswagen
SJP.pl
Phare (ang. "Poland and Hungary: Assistance for Restructuring their Economies") – program Komisji Europejskiej powstały w roku 1989 w celu udzielania materialnej pomocy państwom kandydującym do Wspólnot Europejskich. Do roku 2000 z Phare korzystało już 17 państw europejskich. Po roku 2000 kraje Bałkanów Zachodnich wyłączono do odrębnego programu CARDS. Zarówno Phare jak i CARDS zaniechane zostały w 2007 r. na rzecz nowego programu Instrument Pomocy Przedakcesyjnej.
Wikipedia
[czytaj: farming] niebezpieczniejsza forma phishingu polegająca na przekierowywaniu użytkownika na fałszywą stronę internetową, nawet po wpisaniu poprawnego adresu strony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. przekierowywanie użytkownika na stronę internetową oszusta np. przez manipulację DNS lub użycie trojana;
Wiktionary
Pharming – polega na modyfikacji zawartości adresu www w celu przekierowania użytkownika na fałszywą stronę, mimo wpisania prawidłowego adresu strony.
Ma to na celu przejęcie wpisywanych przez użytkownika do zaufanych witryn haseł, numerów kart kredytowych i innych poufnych danych.
Wikipedia
przym. pharmingowy
Wiktionary
→ pharming [czytaj: farmingowy]
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z pharmingiem
Wiktionary
rzecz. pharming mrz.
Wiktionary
[czytaj: pheńjan] stolica Korei Północnej; Pjongjang
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) przest. geogr. Pjongjang
Wiktionary
(1.1) Władzom w Phenianie również zależało na szybkim załatwieniu sprawy.
Wiktionary
rzecz. pheniańczyk mos., phenianka ż.
przym. pheniański
Wiktionary
(1.1) Pjongjang
Wiktionary
[czytaj: pheńjanin] mieszkaniec Phenianu; Pheniańczyk
SJP.pl
[czytaj: pheńjanka] mieszkanka Phenianu
SJP.pl
[czytaj: pheńjańczyk] mieszkaniec Phenianu; Phenianin
SJP.pl
→ Phenian [czytaj: pheńjański]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przest. odnoszący się do Phenianu, związany z Phenianem
Wiktionary
(1.1) Przed dekadą pheniański sąd go uniewinnił.
Wiktionary
rzecz. Phenian mrz., pheniańczyk mos., phenianka ż.
Wiktionary
1. wykrzyknik wyrażający pogardę, czasem też zaskoczenie, zdziwienie; phu, phy;
2. [czytaj: fi] jedna z liter alfabetu greckiego; fi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) nazwa dwudziestej pierwszej litery alfabetu greckiego, φ;
wykrzyknik
(2.1) wyrażenie lekceważenia i rozczarowania
Wiktionary
Phi (fi, φῖ, nw.gr. φι, pisana Φφ lub ϕ) – dwudziesta pierwsza litera alfabetu greckiego. W greckim systemie liczbowym oznacza liczbę 500.
Dawniej w języku polskim (tj. od XIII do I połowy XVI w.) "phi" używano do oddania samogłoski nosowej (samogłosek nosowych), ze względu na brak odpowiedniego znaku w alfabecie łacińskim:
Wikipedia
(2.1) Phi! To ma być apartament? To jakaś zatęchła nora!
Wiktionary
IPA: fʲi, AS: fʹi
Wiktionary
(1.1) fi
(2.1) phii
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca dźwięk wydmuchiwanego przez wydęte wargi powietrza jako oznaka lekceważenia
Wiktionary
(1.1) phi
Wiktionary
[czytaj: fil] obce imię męskie
SJP.pl
imię
SJP.pl
Philip – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Dakota Południowa, siedziba administracyjna hrabstwa Haakon.
Wikipedia
[czytaj: fiLIP]
1. nazwisko, m.in. Gérard Philipe (1922-1959) - francuski aktor filmowy i teatralny;
2. obce imię męskie
SJP.pl
[czytaj: filip] niemieckie imię męskie
SJP.pl
[czytaj: fiLIP] francuskie imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. Filip
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: filips] marka elektroniki i firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) produkt marki Philips
Wiktionary
Koninklijke Philips N.V., szerzej znany jako Philips – holenderski producent elektroniki użytkowej. W obrębie koncernu działają spółki: Philips Consumer Lifestyle, Philips Lighting, Philips Healthcare. Philips jest posiadaczem ponad 64 tys. patentów – tylko w 2013 przedsiębiorstwo złożyło do Europejskiego Urzędu Patentowego 1,8 tys. wniosków, będąc trzecim pod względem wielkości wnioskodawcą.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. główne miasto na wyspie Sint Maarten oraz stolica holenderskiej części tej wyspy;
Wiktionary
Philipsburg – główne miasto na wyspie Sint Maarten; stolica terytorium Sint Maarten, czyli autonomicznej części Holandii. Według danych szacunkowych na rok 2010 liczyło 1670 mieszkańców. Miasto to leży na holenderskiej części wyspy na wąskim piaszczystym przesmyku pomiędzy zatoką Groot Baai i Great Salt Pond;
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: fiszer] przestępca stosujący phishing
SJP.pl
[czytaj: fiszing] wyłudzanie od internauty informacji umożliwiających nielegalny dostęp do poufnych i prywatnych informacji przez podszywanie się pod kogoś innego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. typ oszustwa w którym przestępca podszywa się pod inną osobę lub instytucję w celu wyłudzenia poufnych informacji, np. haseł;
Wiktionary
Phishing – metoda oszustwa, w której przestępca podszywa się pod inną osobę lub instytucję w celu wyłudzenia poufnych informacji (np. danych logowania, danych osobowych, danych karty kredytowej), zainfekowania komputera szkodliwym oprogramowaniem, czy też nakłonienia ofiary do określonych działań. Jest to rodzaj ataku opartego na inżynierii społecznej. Standardowym narzędziem wykorzystywanym w atakach phishingu jest poczta elektroniczna.
Wikipedia
przym. phishingowy
Wiktionary
[czytaj: fiszingowy] dotyczący wyłudzania od internauty informacji i danych dostępowych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z phishingiem
Wiktionary
rzecz. phishing mrz.
Wiktionary
[czytaj: flegmone] ropne, szerzące się zapalenie tkanek miękkich, zwłaszcza tkanki łącznej; flegmona, ropowica
SJP.pl
skrót
(1.1) = harc. podharcmistrz lub podharcmistrzyni (stopień instruktorski)
Wiktionary
[czytaj: pnompenka] mieszkanka Phnom Penh (stolicy Kambodży); Phnompeńka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Phnom Penh
Wiktionary
IPA: fnɔ̃mˈpɛ̃nka, AS: fnõmpẽnka
Wiktionary
rzecz. Phnom Penh n.
:: fm. phnompeńczyk mos.
przym. phnompeński
Wiktionary
[czytaj: pnompeńczyk] mieszkaniec Phnom Penh (stolicy Kambodży)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Phnom Penh
Wiktionary
IPA: fnɔ̃mˈpɛ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: fnõmpẽĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Phnom Penh n.
:: fż. phnompenka ż.
przym. phnompeński
Wiktionary
[czytaj: pnompeńka] mieszkanka Phnom Penh (stolicy Kambodży); Phnompenka
SJP.pl
[czytaj: pnompeński] przymiotnik od: Phnom Penh (stolica Kambodży)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Phnom Penh
Wiktionary
IPA: fnɔ̃mˈpɛ̃j̃sʲci, AS: fnõmpẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Phnom Penh n., phnompeńczyk mos., phnompenka ż.
Wiktionary
wietnamski rosół wołowy z makaronem ryżowym i ziołowymi dodatkami
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: fobos] satelita Marsa; Fobos
SJP.pl
[czytaj: febe] satelita Saturna; Febe
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: finiks] miasto w USA
SJP.pl
Ph
Wikipedia
[czytaj: fonk] gatunek muzyczny będący połączeniem hip-hopu i trapu
SJP.pl
Ph
Wikipedia
[czytaj: fotoszop] program do tworzenia i obróbki grafiki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) fot. inform. popularny profesjonalny program graficzny firmy Adobe
Wiktionary
(1.1) Przy użyciu Photoshopa można zmienić m.in. kontrast i kolorystykę zdjęcia, czy też usunąć z niego niepożądane obiekty.
(1.1) Nieumiejętne wykorzystanie możliwości Photoshopa kończy się często fatalnie wyglądającym fotomontażem.
Wiktionary
rzecz. fotoszopowanie n., sfotoszopowanie n., wyfotoszopowanie n., photoshopowanie n., sphotoshopowanie n., wyphotoshopowanie n.
czas. fotoszopować ndk., sfotoszopować dk., wyfotoszopować dk., photoshopować ndk., sphotoshopować dk., wyphotoshopować dk.
Wiktionary
[czytaj: fotoszopować] obrabiać zdjęcie lub film w programie graficznym; fotoszopować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) pot. fot. inform. korygować zdjęcie w programie graficznym, żeby wyglądało korzystniej
Wiktionary
rzecz. Photoshop mzw., fotoszopowanie n., sfotoszopowanie n., wyfotoszopowanie n., photoshopowanie n., sphotoshopowanie n., wyphotoshopowanie n.
czas. fotoszopować ndk., sfotoszopować dk., wyfotoszopować dk., sphotoshopować dk., wyphotoshopować dk.
Wiktionary
(1.1) war. fotoszopować
Wiktionary
skrót od: Personal Home Page, w informatyce: skryptowy język programowania, wykonywany głównie po stronie serwera
SJP.pl
PH
Wikipedia
[czytaj: friker] osoba łamiąca zabezpieczenia sieci telefonicznych, najczęściej w celu uzyskania darmowych połączeń
SJP.pl
wykrzyknik oznaczający pogardę, lekceważenie; phi, phy
SJP.pl
[czytaj: fabing] ignorowanie osoby, z którą się przebywa poprzez nieustanne korzystanie z telefonu, tabletu itp.
SJP.pl
Ph
Wikipedia
miasto w Tajlandii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wykrzyknik wyrażający lekceważenie, dezaprobatę itp.; phi, phu
SJP.pl
skrót od: Przedsiębiorstwo Handlu Zagranicznego
SJP.pl
1. nazwa litery greckiej
2. liczba wyrażająca stosunek długości obwodu koła do długości jego średnicy; ludolfina
3. odgłos pisklęcia
4. wykrzyknik oznaczający zaskoczenie, podziw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nazwa szesnastej litery alfabetu greckiego, π;
(1.2) mat. stała matematyczna, równa stosunkowi długości okręgu do jego średnicy;
wykrzyknik
(2.1) dźwięk. onomatopeja imitująca słaby głos zwierzęcia, człowieka lub urządzenia elektronicznego
Wiktionary
π
Wikipedia
(1.1) Następną literą po pi w alfabecie greckim jest ro.
(1.2) Pi jest liczbą niewymierną.
(2.1) Pisklaczek robił cichutko: pi, pi, pi.
Wiktionary
IPA: pʲi, AS: pʹi
Wiktionary
(1.2) symbol. π; ludolfina
(2.1) pii
Wiktionary
moneta birmańska, 1/100 kiata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pia Górska to polska malarka.
Wiktionary
rzecz. Pio mos., piuska ż.
:: fm. Pius m.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z Piacenzą, dotyczący Piacenzy
Wiktionary
(1.1) Antypapieża doprowadzono w papieskim ornacie przed zgromadzenie, tam - po ogłoszeniu wyroku - zerwano z niego szaty, posadzono na osła twarzą do ogona i tak, ku uciesze gawiedzi, prowadzono po mieście, po czym umieszczono go w którymś z klasztorów rzymskich. Przybyłej specjalnie tam delegacji z niegdyś mu podległej diecezji piacenckiej oddał zachowane relikwie św. Justyny, które niegdyś dla swojej diecezji uzyskał.
(1.1) Kelner (…) przez dwa miesiące pracuje w knajpie, potem przez dziesięć miesięcy pływa na statkach. (…) Teraz serwuje nam wspaniałą piacencką pizzę.
(1.1) Pracował on w szpitalu piacenckim po dawnemu z największym poświęceniem i już tam dżuma wygasała, gdy sam na nią zapadł.
(1.1) Według tegoż dziennika [Perseveranza - przyp.] przyszło do bitwy w Gagliano między huzarami piacenckimi, gwardią narodową i innymi obywatelami, wskutek czego ministerstwo nakazało rozwiązanie tego pułku uwsp..
Wiktionary
rzecz. Piacenza ż.
przym. piacentyński
Wiktionary
(1.1) piacentyński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z Piacenzą, dotyczący Piacenzy
Wiktionary
(1.1) Biskup piacentyński, brat Nasz Jan Chrzciciel, założył w swej diecezji pierwsze kolegium kapłanów, którzy by włoską młodzież na kapłanów dla amerykańskich Włochów sposobili. sic. uwsp.
(1.1) Znamienny przykład trwałości dawnych longobardzkich podziałów terytorialnych przynosi dokument piacentyński z 879 r. (…)
Wiktionary
rzecz. Piacenza ż.
przym. piacencki
Wiktionary
(1.1) piacencki
Wiktionary
[czytaj: pjaczenca] miasto we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;
(1.2) geogr. adm. włoska prowincja położona w północnej części kraju, w regionie Emilia-Romania;
Wiktionary
Piacenza (wym. []) – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania ("Emilia-Romagna"), w prowincji Piacenza.
Według danych na rok 2023 gminę Piacenza zamieszkiwało 102 548 osób, 869 os./km². Powierzchnia gminy wynosi 118 km². Miasto znajduje się przy głównym szlaku kolejowym ze stacją Piacenza i autostradzie z Mediolanu na południe Włoch.
Wikipedia
(1.1) Gałąź tej dynastii panującej w Hiszpanii nie może zapomnieć, że Parma wraz z Piacenzą i Guastallą, mimo że leży we Włoszech, wchodziły przecież w skład korony hiszpańskiej.
(1.1) W antycznej Piacenzy został zabity w 476 roku n.e. Orest, który rok wcześniej przejął zbrojnie władzę od cesarza Juliana Neposa i ustanowił cesarzem swego nieletniego syna Romulusa Augustusa.
Wiktionary
rzecz. placentyńczyk mos.
przym. piacencki, piacentyński, placentyński
Wiktionary
(1.1) daw. Placencja
Wiktionary
[czytaj: piaCZEwole] określenie wykonawcze: z wdziękiem, z upodobaniem, miło, przyjemnie
SJP.pl
piasek, ziarenka skalne, najczęściej koloru bladożółtego oraz grunt, teren pokryty takimi ziarenkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zgrub. piasek
Wiktionary
IPA: pʲjax, AS: pʹi ̯aχ
Wiktionary
rzecz. piasek mrz., piaseczek m., piaskowanie n., piaskarz mos.
czas. piaskować ndk.
przym. piaskowy
Wiktionary
piasek, ziarenka skalne, najczęściej koloru bladożółtego oraz grunt, teren pokryty takimi ziarenkami
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
włoski, cienki placek pszenny, zwykle podawany z nadzieniem; piadina
SJP.pl
włoski, cienki placek pszenny, zwykle podawany z nadzieniem; piada
SJP.pl
Piadina (piada) – podawany na ciepło cienki placek z pszennej mąki – jak polski podpłomyk – z dodanym nadzieniem i złożony na pół, pochodzący z regionu Emilia-Romania w północnych Włoszech.
Tradycyjne piadiny wypiekano na terakotowych talerzach, zwanych "teggia", stawianych na ogniu. Dziś powszechnie używa się patelni lub elektrycznego grilla.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
specjalny chód konia będący elementem konkursów ujeżdżenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jeźdz. rodzaj chodu, w którym koń kłusuje w miejscu, w dużym zebraniu, wysoko unosząc przednie kończyny;
Wiktionary
Piaff – chód konia stosowany w wyższych konkursach ujeżdżeniowych klasy Grand Prix, a także w jeździectwie klasycznym. Koń wykonujący piaff kłusuje w miejscu w dużym zebraniu, wysoko unosząc przednie kończyny. W piaffie, inaczej niż w pozostałych odmianach kłusa, nie ma momentu "zawieszenia". Pierwsza para nóg (po skosie) dotyka ziemi, zanim druga para zacznie się unosić.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przylądek w Azji
SJP.pl
lekka, pęcherzykowata masa powstająca na powierzchni niektórych płynów, np. piwa, bądź na skutek mieszania, ubijania, nagrzewania, fermentacji itp. różnych substancji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) masa drobnych pęcherzyków powietrza na powierzchni płynu
(1.2) kraków. piwo
forma czasownika.
(2.1) ims. przym. bierny ż. od: piać
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Z wypiciem piwa poczekam, aż opadnie piana.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjãna, AS: pʹi ̯ãna
Wiktionary
rzecz. pienienie n.
:: zdrobn. pianka ż.
czas. pienić ndk., spienić dk., spieniać ndk., zapienić dk.
przym. pienisty, pianowy, piankowaty
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk szumina
(1.2) browar, puszka
Wiktionary
określenie wykonawcze: miękko, przyjemnie
SJP.pl
określenie wykonawcze: płaczliwie, zawodząco, żałośnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|piać.
(1.2) głos wydawany przez koguta
Wiktionary
(1.2) Rano obudziło mnie energiczne pianie koguta.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjä̃ɲɛ, AS: pʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
czas. piać
rzecz. zapianie n., śpiewak mzw./mos.
Wiktionary
zdrobnienie od: pianino
SJP.pl
instrument klawiszowy, który jest odmianą fortepianu z pionowo ułożonymi strunami i tak samo ułożonym mechanizmem młoteczkowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. klawiszowy instrument muzyczny ze strunami w środku ustawionymi pionowo;
Wiktionary
Pianino – strunowy młoteczkowy (klawiszowy) instrument muzyczny ze strunami ustawionymi pionowo. Ma wiele cech wspólnych z fortepianem.
Wikipedia
(1.1) W filharmonii gram na fortepianie, ale w domu mogę ćwiczyć tylko na pianinie.
Wiktionary
IPA: pʲjä̃ˈɲĩnɔ, AS: pʹi ̯ä̃ńĩno
Wiktionary
rzecz. pianista mos., pianistka ż.
Wiktionary
określenie wykonawcze: bardzo cicho
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. bardzo cichy, bardzo delikatny
przysłówek
(2.1) muz. bardzo cicho, bardzo delikatnie
Wiktionary
osoba grająca na pianinie lub fortepianie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która gra na pianinie lub fortepianie
Wiktionary
Pianista – muzyk grający na fortepianie. Pianiści wykonują szeroki repertuar w różnych stylach, w tym muzykę poważną, jazz, blues oraz różnego rodzaju style muzyki rozrywkowej, w tym muzykę rockową. Umiejętność gry na fortepianie sprzyja opanowaniu gry na innych instrumentach klawiszowych, takich jak syntezator, klawesyn, czelesta, czy organy.
Wikipedia
(1.1) Nie każdy pianista potrafi zagrać najtrudniejsze utwory Griega.
Wiktionary
IPA: pʲjä̃ˈɲista, AS: pʹi ̯ä̃ńista
Wiktionary
rzecz. pianino n., pianola ż.
:: fż. pianistka ż.
przym. piano, pianistyczny
Wiktionary
kobieta grająca na pianinie lub fortepianie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. kobieta, która gra na pianinie, fortepianie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Palce pianistki uderzały zawsze odpowiedni klawisz – nie pamiętała, by kiedykolwiek się pomyliła.
Wiktionary
IPA: pʲjä̃ˈɲistka, AS: pʹi ̯ä̃ńistka
Wiktionary
rzecz.
:: fm. pianista mos.
zob. pianino.
Wiktionary
powiązany ze sztuką gry na pianinie lub dotyczący osób, które umieją grać na pianinie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) muz. związany z pianistyką, dotyczący pianistyki
Wiktionary
(1.1) Historia konkursu dowiodła, że jego laureaci mają praktyczną gwarancję zaprezentowania się na międzynarodowej scenie pianistycznej i prawo do występów w największych salach koncertowych oraz nagrań autorskich płyt w renomowanych wytwórniach płytowych.
(1.1) Określany jako pianistyczna nadzieja USA, do momentu kiedy to jako nastolatek kupił pierwszy syntezator klawiszowy, porzucając tym samym zawód muzyka klasycznego.
Wiktionary
rzecz. pianista mos., pianistka ż., pianistyka ż.
Wiktionary
(1.1) fortepianowy
Wiktionary
ogół osób potrafiących grać na pianinie lub sztuka gry na tym instrumencie, najczęściej dla publiczności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. sztuka gry na fortepianie
(1.2) muz. utwory na fortepian także. ich tworzenie i wykonywanie
(1.3) muz. ogół muzyków grający na fortepianie
Wiktionary
(1.1) Cały czas kształciła się też w pianistyce, dając swój pierwszy koncert w Paryżu w 1925.
Wiktionary
rzecz. pianista mos., pianistka ż.
przym. pianistyczny
Wiktionary
1. nieprzezroczysta, lekka masa oraz słodka potrawa deserowa o konsystencji piany, przygotowana z ubitej śmietany, jaj, cukru oraz różnych dodatków;
2. potoczna nazwa skafandra nurkowego zrobionego z neoprenu;
3. minerał o białym zabarwieniu, uznawany za uwodniony krzemian magnezu i otrzymywany w wyniku przeobrażania serpentynu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: piana
(1.2) niewielka piana, np. na kawie, piwie lub mleku
(1.3) kulin. słodki, spieniony deser, np. z produktów mlecznych i jajek
(1.4) kulin. marshmallow
(1.5) kosmet. spieniony kosmetyk
(1.6) pęcherzyki powietrza gęsto zatopione w przezroczystym materiale
(1.7) sport. pot. kombinezon izolujący ciało przed zimnem i wodą;
(1.8) spienione tworzywo sztuczne
(1.9) miner. zob. pianka morska.
(1.10) pot. piwo
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Nie wiedziałem, że piankę można zrobić, dodając bitą śmietanę do galaretki.
(1.5) Umieścić uchwyt z aplikatorem pianki w otworze na szczycie nakrywki, tak aby aplikator pianki był niewidoczny.
(1.7) Dalej, zakładaj piankę, bierz akwalung i nurkuj.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjãnka, AS: pʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. piana ż., pienienie n., spienienie n., spienianie n., zapienienie n., pienistość ż., spieniacz mrz.
czas. pienić ndk., spienić dk., spieniać ndk., zapienić dk.
przym. piankowy, pianowy, pienisty, piankowaty
Wiktionary
(1.3) pianka deserowa, deser piankowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|piankować.
Wiktionary
rzecz. niepiankowanie n.
czas. piankować ndk.
Wiktionary
przypominający pianę, mający konsystencję podobną do piany (np. piankowata masa) lub w jakiś inny sposób związany z czymś charakterystycznym dla piany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający piankę, wyglądający jak pianka
Wiktionary
(1.1) W ich cytoplazmie (nazywanej z tego względu piankowatą) odnaleźć można skupienia lipidów w formie kropli.
Wiktionary
rzecz. piana ż., pianka ż.
przym. piankowy
czas. pienić się, spienić się
Wiktionary
uszczelniać pianką montażową
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. dawniej: pianino;
2. fragment utworu muzycznego
SJP.pl
przysłówek
(1.1) muz. określenie wykonawcze: cicho, delikatnie
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) muz. fragment utworu muzycznego wykonany cicho
forma czasownika.
(3.1) forma bezosobowa czasu przeszłego od: piać
forma rzeczownika.
(4.1) W. lp. od: piana
Wiktionary
Piano (kors. "Pianu") – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Korsyka, w departamencie Haute-Corse.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 54 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 16 osób/km².
Wikipedia
IPA: ˈpʲjãnɔ, AS: pʹi ̯ãno
Wiktionary
(1-2) rzecz. pianista mos., pianistka ż.
(1-2) przym. pianowy
Wiktionary
konstrukcyjny i termoizolacyjny materiał otrzymywany z mieszanki cementu, gipsu, magnezji, wapna, wody oraz emulsji pianotwórczej, najczęściej zmieszanej dodatkowo z piaskiem lub drobnym żwirem
SJP.pl
odnoszący się pianobetonu (konstrukcyjnego i termoizolacyjnego materiału otrzymywanego z mieszanki cementu, gipsu, magnezji, wapna, wody oraz emulsji pianotwórczej, najczęściej zmieszanej dodatkowo z piaskiem lub drobnym żwirem)
SJP.pl
muzyczne określenie wykonawcze, nakazujące zagranie jakiegoś fragmentu utworu na przemian piano (cicho, łagodnie) i forte (głośno, mocno)
SJP.pl
Pianoforte – polski film dokumentalny z 2023 roku w reżyserii Jakuba Piątka, poświęcony wybranym uczestnikom Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina. Film, pozytywnie oceniony przez krytyków, został również nagrodzony m.in. Międzynarodową Nagrodą Emmy, Orłem za najlepszy film dokumentalny i Nagrodą Dziennikarzy na Koszalińskim Festiwalu Debiutów Filmowych „Młodzi i Film”.
Wikipedia
beton komórkowy stosowany do wyrobu płyt i bloków ściennych; pianogazosylikat
SJP.pl
beton komórkowy stosowany do wyrobu płyt i bloków ściennych; pianogazosilikat
SJP.pl
rodzaj pianobetonu (konstrukcyjnego i termoizolacyjnego materiału otrzymywanego z mieszanki cementu, gipsu, magnezji, wapna, wody oraz emulsji pianotwórczej, najczęściej zmieszanej dodatkowo z piaskiem lub drobnym żwirem), najczęściej wykorzystywanego w tapicerstwie
SJP.pl
przyrząd umocowany przy fortepianie notujący na papierze zapis nutowy granej muzyki; melograf
SJP.pl
stosowany w tapicerstwie rodzaj gumy otrzymywanej z naturalnego lub syntetycznego kauczuku
SJP.pl
pianino mechaniczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. pianino z wbudowanym mechanizmem sterującym wydawaniem dźwięków na podstawie zakodowanego zapisu;
Wiktionary
Pi
Wikipedia
IPA: pʲjãˈnɔla, AS: pʹi ̯ãnola
Wiktionary
rzecz. pianista mos.
Wiktionary
niewielka pianola (rodzaj mechanicznego pianina z napędem nożnym lub elektrycznym, odtwarzającego utwory zapisane na specjalnej taśmie)
SJP.pl
pianobeton magnezowy
SJP.pl
rodzaj piankowego tworzywa o chropowatej powierzchni, wykorzystywanego w budownictwie i zdobnictwie; pianoplastyk
SJP.pl
rodzaj piankowego tworzywa o chropowatej powierzchni, wykorzystywanego w budownictwie i zdobnictwie; pianoplastik
SJP.pl
[czytaj: pianos-ilikat] odmiana pianobetonu z dodatkiem wapna, najczęściej stosowana jako materiał termoizolacyjny w budownictwie; pianosylikat
SJP.pl
odmiana pianobetonu z dodatkiem wapna, najczęściej stosowana jako materiał termoizolacyjny w budownictwie; pianosilikat
SJP.pl
szkło o strukturze porowatej, stosowane jako izolacja cieplna i akustyczna; szkło piankowe
SJP.pl
taki, który ułatwia lub stabilizuje pienienie się czegoś, wytwarza pianę (np. substancja pianotwórcza), przyspiesza dyspersję gazów w cieczach
SJP.pl
Pianowo (dawniej Pijanowo) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Kościan.
Wikipedia
1. zawierający pianę, wykorzystujący pianę (np. gaśnica pianowa) lub w inny sposób związany z pianą albo czymś podobnym do piany;
2. przymiotnik od: piano (sposób wykonania utworu muzycznego lub fragment wykonany tym sposobem)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący piany
Wiktionary
rzecz. spieniacz mrz., pianka ż., piana ż.
czas. pienić
Wiktionary
[czytaj: pi-AR] public relations, pijar;
1. zachowania, poglądy szerokich kręgów społecznych wobec działalności danej organizacji, firmy itp.;
2. osoby, działania itp., mające na celu wzbudzenie wśród klientów, pracowników zainteresowania firmą
SJP.pl
rzadko, potocznie: wypuścić gazy trawienne; pierdnąć, pruknąć, pryknąć, puścić bąka
SJP.pl
kamieniste usypisko w żlebie lub u podnóża stoku górskiego, powstałe na skutek gromadzenia się materiałów zwietrzelinowych, często mające postać stożka; także żwir, głazy, kamienie tworzące usypisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. osypisko skalne;
Wiktionary
Pi
Wikipedia
przym. piargowy
Wiktionary
przymiotnik od: piarg
SJP.pl
[czytaj: pi-arowiec] człowiek związany z public relations, pośredniczący w kontaktach, np. polityka - media, podejmujący działania mające na celu wpływanie na opinię odbiorców; PR-owiec
SJP.pl
teren pokryty piargami
SJP.pl
pełen piargów, zasypany piargami
SJP.pl
[czytaj: PJAsa] skrót od: Polish Institute of Arts and Sciences of America - Polski Instytut Nauk i Sztuk w Ameryce
SJP.pl
Piasa – legendarne stworzenie, przedstawione w malowidle naskalnym przez Indian, na klifie przy brzegach Missisipi. Pierwotne miejsce malunku leżało w hrabstwie Jersey w stanie Illinois, niedaleko obecnego Elsah.
Oryginalne malowidło już nie istnieje, jednakże bazując na XIX-wiecznych rycinach i litografiach zrekonstruowano je w Alton w stanie Illinois, na południowy zachód od pierwotnego położenia.
Wikipedia
twarde, łykowate włókno otrzymywane z pochew liściowych (rzadziej z samych liści) wielu gatunków palm, używane do wyrobu sznurów, mat, wyrobów powroźniczych szczotek, mioteł, pędzli itp.
SJP.pl
przymiotnik od: Piaski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Piaskami, dotyczący Piasków
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Piaski nmos.
Wiktionary
zdrobnienie od: piasek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: piasek
Wiktionary
rzecz. piach mrz., piasek mrz., piaskarz mos., piaskowiec mzw./mrz.
czas. piaskować
Wiktionary
mieszkaniec Piaseczna
SJP.pl
mieszkanka Piaseczna
SJP.pl
1. urządzenie do sypania piasku pod koła pojazdu szynowego, mające na celu zapobiec ślizganiu się;
2. choroba bakteryjna koni i wielbłądów, rzadziej bydła i świń; botriomykoza, botriokokoza;
3. dawny zbiorniczek na piasek do zasypywania świeżo napisanego atramentem tekstu; piaseczniczka;
4. pompa wodna lub powietrzna do oczyszczania przedmiotów za pomocą silnego strumienia piasku;
5. gatunek wieloszczeta; piaskówka, nalepian, piasecznik, arenikola
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urządzenie do posypywania szyn piaskiem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. piaskarz mos.
Wiktionary
dawny zbiorniczek na piasek do zasypywania świeżo napisanego atramentem tekstu; piasecznica
SJP.pl
1. urządzenie wykorzystywane w papierniach, oczyszczające masę celulozową i wyroby papiernicze z zanieczyszczeń w postaci drobnych okruchów skalnych;
2. gatunek wieloszczeta; piaskówka, piasecznica, nalepian, arenikola
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce (województwo lubelskie);
3. wieś w Polsce (województwo pomorskie)
SJP.pl
Pi
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
żartobliwie: Piaseczno (miasto w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Piaseczno
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Piaseczna, związany z Piasecznem
Wiktionary
rzecz. Piaseczno n., piasecznianin m., piasecznianka ż.
Wiktionary
1. szarawożółte ziarenka skalne pokrywające plaże, pustynie, wydmy itp.
2. (zwykle w lm: piaski) teren, ziemia piaszczysta
3. miałka, sypka substancja, przypominająca piasek występujący w naturze; np.: piasek cukrowy, piasek stalowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) luźna skała osadowa złożona z ziaren i okruchów skalnych o rozmiarze od 0,0625 do 2 mm, głównie kwarcu;
(1.2) przen. teren pokryty piaskiem (1.1)
(1.3) przen. substancja podobna do piasku (1.1)
Wiktionary
Piasek – luźna skała osadowa złożona z niezwiązanych spoiwem klastów (okruchów) o średnicy od 0,05 lub 0,063 do 2 mm, w zależności od przyjętej klasyfikacji. Piasek mogą tworzyć ziarna mineralne (najczęściej kwarc, rzadziej skalenie, miki, kalcyt i inne), małe fragmenty skał lub mikroskamieniałości. Gęstość ziaren piasku kwarcowego wynosi około 2,62-2,65 g/cm³.
Wikipedia
(1.1) Dzieci bawiły się w piasku.
(1.2) Słabe gleby bielicowe powstają na piaskach.
(1.3) Jeśli masz piasek w nerkach, to idź koniecznie do lekarza.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjasɛk, AS: pʹi ̯asek
Wiktionary
rzecz. piaskarka ż., piaskowiec m., piaskownica ż., piaskowanie n.
:: zdrobn. piaseczek m.
:: zgrub. piach m., piaszczysko n.
przym. piaskowy, piaszczysty, piaskowcowy
czas. piaskować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji, uchodzi do Morza Karskiego;
Wiktionary
Piasina (ros. "Пясина") – rzeka w Kraju Krasnojarskim w Rosji. Jej długość wynosi 818 km, powierzchnia zlewni 182 tys. km². Wypływa z jeziora Piasino. Uchodzi do Zatoki Piasińskiej - części Morza Karskiego.
Jest trzecią największą rzeką w Kraju Krasnojarskim (po Jeniseju i Chatandze) oraz 18. w Rosji.
Wikipedia
przym. piasiński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Piasiną, dotyczący Piasiny
Wiktionary
rzecz. Piasina ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: piaskarka
Wiktionary
rzecz. piaskarka ż.
Wiktionary
samochód ciężarowy wyposażony w automatyczne urządzenie do rozsypywania piasku na drogach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. samochód techniczny wyposażony w urządzenie do rozsypywania piasku i soli na jezdniach
(1.2) żegl. barka służąca do wydobywania piasku z dna zbiornika wodnego
(1.3) techn. urządzenie do piaskowania
(1.4) zool. zob. piaskarka hiszpańska.
(1.5) zool. zob. piaskarka algierska.
Wiktionary
IPA: pʲjaˈskarka, AS: pʹi ̯askarka
Wiktionary
rzecz. piasek m., piaskowiec m., piaskownica ż., piaskowanie n., wypiaskowanie n., piaskareczka ż., piaskarz m., piaskownia n.
czas. piaskować ndk., wypiaskować dk.
przym. piaskowy, piaskowcowy
Wiktionary
samochód ciężarowy wyposażony w automatyczne urządzenie do rozsypywania piasku i soli na drogach; piaskosolarka
SJP.pl
wyodrębniony teren, w którym wydobywa się, oczyszcza, a czasami także przetwarza piasek; piaskownia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odkrywkowa kopalnia piasku
Wiktionary
przystosowany do prac przy udziale piasku, przygotowany do wydobywania lub przeróbki piasku (np. zakład piaskarski) lub w jakikolwiek inny sposób związany z eksploatacją piasku
SJP.pl
1. robotnik wydobywający piasek z dna rzeki
2. robotnik zatrudniony w zbiorniku i na moście piaskowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) robotnik zatrudniony przy wydobywaniu piasku
(1.2) robotnik zatrudniony przy piaskowaniu, oczyszczaniu przedmiotów piaskiem
Wiktionary
rzecz. piasek m., piach m., piaseczek m., piaskarka ż., piaskownica ż., piaskówka ż., piaszczystość ż., piaskowanie n., wypiaskowanie n., zapiaszczanie n., zapiaszczenie n., piaskowiec m., piaskarstwo n., piasecznica ż., piasecznik m.
czas. piaskować ndk., wypiaskować dk., zapiaszczać ndk., zapiaszczyć dk.
przym. piaskowy, piaskarski, piaszczysty, piaskowcowy
Wiktionary
1. szarawożółte ziarenka skalne pokrywające plaże, pustynie, wydmy itp.
2. (zwykle w lm: piaski) teren, ziemia piaszczysta
3. miałka, sypka substancja, przypominająca piasek występujący w naturze; np.: piasek cukrowy, piasek stalowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) ziemie piaszczyste, zazwyczaj rozległe
forma rzeczownika.
(2.1) plural|piasek.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Potem zaczęły się zaznaczać smukłe pnie i rozciągnięte pod niemi piaski płaskoci.
Wiktionary
rzecz. piasek mrz.
przym. piaszczysty
Wiktionary
beton z dodatkiem piasku zamiast kruszywa
SJP.pl
piaskogrzeb przylądkowy - gatunek afrykańskiego gryzonia
SJP.pl
Piaskogrzeb ("Georychus") – rodzaj ssaka z rodziny kretoszczurowatych (Bathyergidae).
Wikipedia
1. gatunek piaskolubny - gatunek przystosowany do życia w środowisku piaszczystym;
2. tukotuko piaskolubny - gatunek gryzonia
SJP.pl
samochód ciężarowy wyposażony w automatyczne urządzenie do rozsypywania piasku i soli na drogach; piaskarkosolarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|piaskować.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. piasek m., piaskarka ż., piach mrz., piaskowiec mzw./mrz.
czas. piaskować ndk.
przym. piaskowy, piaszczysty
Wiktionary
1. przypominający barwą lub budową piasek;
2. zawierający pewną ilość piasku
SJP.pl
1. oczyszczać powierzchnię przedmiotów lub nadawać im chropowatość poprzez ścieranie strumieniem piasku wyrzucanego pod dużym ciśnieniem;
2. pokrywać coś warstwą piasku
SJP.pl
czasownik
(1.1) techn. oczyszczać powierzchnię czegoś strumieniem drobnego piasku
Wiktionary
(1.1) Cały dzień piaskowałem stalową konstrukcję przed malowaniem.
Wiktionary
IPA: pʲjaˈskɔvat͡ɕ, AS: pʹi ̯askovać
Wiktionary
rzecz. piaskarz mos., piasek m., piaskarka ż., piaskowanie n., piaskowiec m., piaskownica ż.; zdrobn. piaseczek m.; zgrub. piach m.
przym. piaskowy, piaszczysty, piaskowcowy
Wiktionary
zawierający piaskowiec (pospolitą w przyrodzie skałę osadową), wykonany z piaskowca (np. płyta piaskowcowa) lub w jakiś inny sposób związany z piaskowcem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zbudowany z piaskowca, zawierający piaskowiec
Wiktionary
rzecz. piaskarz mos., piaskowiec mrz., piasek m., piaskownica ż., piaskarka ż., piaskowanie n.
czas. piaskować
przym. piaskowy
Wiktionary
mieszkaniec Piasków (miasta w Polsce); Piaszczanin
SJP.pl
mieszkanka Piasków (miasta w Polsce); Piaszczanka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. pospolita w przyrodzie skała osadowa złożona z ziaren kwarcu, skaleni, czasami także innych minerałów połączonych ze sobą spoiwem, najczęściej krzemionkowym;
2. jadalny grzyb z rodziny borowikowatych;
3. roślina z rodziny goździkowatych o niewielkich białych kwiatach;
4. ptak z rzędu mewek siewek, zasiedlający azjatyckie i północnoamerykańskie tundry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. zwięzła skała osadowa powstała przez scementowanie ziaren piasku spoiwem;
(1.2) bot. nazwa systematyczna|Arenaria|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny goździkowatych;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. nazwa systematyczna|Calidris alba|ref=tak., ptak wędrowny;
(2.2) mykol. rodzaj grzybów z rodziny nazwa systematyczna|Gyroporaceae|ref=tak.;
Wiktionary
Piaskowiec – drobnoziarnista skała osadowa. Występuje jako jedna z najczęstszych skał tego typu. Tworzy zwykle warstwy wodonośne. W warstwach piaskowców występują złoża ropy oraz gazu ziemnego.
Wikipedia
(1.1) Piaskowce często wykorzystywane są w budownictwie jako materiał zdobniczy.
Wiktionary
IPA: pʲjaˈskɔvʲjɛt͡s, AS: pʹi ̯askovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. piaskarz mos., piasek mrz., piaskownica ż., piaskarka ż., piaskowanie n., wypiaskowanie n., piaseczek m.
czas. piaskować ndk., wypiaskować dk.
przym. piaskowcowy, piaskowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk zandol
Wiktionary
wyodrębniony teren, w którym wydobywa się, oczyszcza, a czasami także przetwarza piasek; piaskarnia
SJP.pl
Piaskownia, piaskarnia, kopalnia piasku – miejsce odkrywkowego wydobycia i przetwórstwa piasku lub pospółki.
Po zakończeniu eksploatacji wyrobiska piaskowni mogą zostać zalane wodą, powstają wtedy sztuczne akweny, zwane na Śląsku i w Małopolsce bagrami.
Wikipedia
1. niewielki teren pokryty piaskiem, przeznaczony do zabaw dla dzieci;
2. bylina z rodziny traw, o zielonkawych liściach pokrytych meszkiem, najczęściej spotykana na wydmach;
3. rodzaj pompy wykorzystującej powietrze lub wodę do pompowania niewielkich okruchów skalnych i wyrzucania ich na zewnątrz pod dużym ciśnieniem; piasecznica, piaszczarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wydzielone miejsce pokryte lub wypełnione piaskiem, przeznaczone do zabaw dla dzieci;
(1.2) bot. nazwa systematyczna|Ammophila|Host|ref=Ammophila (Poaceae)., roślina z rodziny wiechlinowatych;
(1.3) inform. środowisko testowe w programowaniu komputerowym;
Wiktionary
Pi
Wikipedia
(1.1) W piaskownicy bawiło się pięcioro dzieci, budując wspólnie zamek z piasku.
(1.2) Piaskownica jest rośliną o długich, wąskich i ostrych liściach, rosnącą w kępach na nadmorskich wydmach.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjaskɔvʲˈɲit͡sa, AS: pʹi ̯askovʹńica
Wiktionary
rzecz. piaskarz mos., piasek mrz., piaskarka ż., piaskowiec mrz./mzw.
przym. piaskowy, piaskowcowy
czas. piaskować
Wiktionary
1. poszerzenie kanału ściekowego, zatrzymujące przepływ różnego rodzaju zawiesin, takich jak piasek czy popiół;
2. górniczy wagon transportujący piasek
SJP.pl
Piaskownik – urządzenie służące do oddzielania żwiru, kamyków i piasku ze ścieków. Najczęściej stosowane jest w pierwszej fazie oczyszczania ścieków (oczyszczanie mechaniczne), zazwyczaj po systemie krat. Podstawowymi typami są:
Wikipedia
pokryty kolorem piasku o szarym zabarwieniu, w szarym kolorze ze znamionami żółcieni
SJP.pl
pokryty żółcienią o odcieniu charakterystycznym dla piasku, przypominający kolorem piasek
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. szarobeżowy, w kolorze piasku;
2. zawierający piasek (np. gleba piaskowa, zegar piaskowy), zrobiony, wykonany z piasku (np. babka piaskowa) lub w jakikolwiek inny sposób związany z piaskiem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zbudowany, stworzony z piasku
(1.2) związany z piaskiem, dotyczący piasku
(1.3) mający kolor piasku
Wiktionary
Piaskowy – część wsi Chmielów w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie ostrowieckim, w gminie Bodzechów.
W latach 1975–1998 Piaskowy administracyjnie należało do województwa kieleckiego.
Wikipedia
(1.1) Gołąbek wymiotny występuje w dwóch zupełnie różnych biotopach, częściowo na suchym piaskowym podłożu w lasach sosnowych, a częściowo na wilgotnym podłożu pod świerkami.
(1.2) Niewiele jest istot, które tak dalece umykają poznaniu przyrodników, jak pustynny piaskowy ślimak.
Wiktionary
IPA: pʲjaˈskɔvɨ, AS: pʹi ̯askovy
Wiktionary
rzecz. piaskarz mos., piasek m., piaseczek m., piach m., piaszczysko n., piaskarka ż., piaskowiec m., piaskownica ż., piaskowanie n.
czas. piaskować ndk.
przym. piaszczysty, piaskowcowy
Wiktionary
jadalny małż morski; małgiew
SJP.pl
1. gatunek wieloszczeta; nalepian, piasecznica, piasecznik, arenikola;
2. gatunek gryzonia z rodziny chomikowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kandydat do tronu polskiego albo król polski z pochodzenia Polak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. imię legendarnego założyciela dynastii piastowskiej
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) hist. monarcha wywodzący się z dynastii piastowskiej
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(3.1) polit. hist. polskie ugrupowanie polityczne o charakterze ludowym działające w latach 1914–1931;
(3.2) polit. współczesne polskie ugrupowanie polityczne o charakterze chadeckim i ludowym założone w roku 2006;
Wiktionary
Piast Chościskowic ( Past Ckosisconis, "Pazt filius Chosisconisu"), także Piast Kołodziej, Piast Oracz – legendarny protoplasta dynastii Piastów; ojciec Siemowita, mąż Rzepichy.
Wikipedia
(1.1) Nieznajomi postrzygli syna Piasta i nadali mu imię Siemowit.
(1.1) Ja jestem Dawid, jam jest pasterz – / Błagalną wiodę pieśń, / byś się zmiłować chciał nad Piastem, / byś żniwo zwolił zwieść.
(2.1) Na śląskim stolcu zasiadł kolejny Piast.
Wiktionary
IPA: pjast
Wiktionary
rzecz. piast mos., piastowiec mos.
przym. piastowski, Piastowy, piastowy
Wiktionary
część koła lub tarczy (np. sprzęgła) stykająca się z wałem lub osią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. część koła, w którą mocuje się oś;
Wiktionary
Piasta – część koła napędowego, przekładniowego lub innego elementu montowanego na wale lub osi i bezpośrednio go lub ją obejmująca. W piaście instaluje się łożyska (kulkowe lub maszynowe), jeśli połączenie jest ruchowe, lub staje się ona częścią połączenia (wpustowego, wielowypustowego, klinowego, wciskowego).
Wikipedia
IPA: ˈpʲjasta, AS: pʹi ̯asta
Wiktionary
przym. piastowy
Wiktionary
Piastoszyn (niem. "Petztin") – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie tucholskim, w gminie Kęsowo, przy trasie kolejowej Tuchola – Chojnice (Linia kolejowa nr 208).
Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 546 mieszkańców. Jest trzecią co do wielkości miejscowością gminy Kęsowo.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|piastować.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjastɔˈvãɲɛ, AS: pʹi ̯astovãńe
Wiktionary
rzecz. piastun m., piastunka ż., piestunka ż.
czas. piastować
Wiktionary
czasownik nieprzechodni
(1.1) podn. opiekować się dzieckiem, troszczyć się o nie
(1.2) podn. chronić, dbać o coś
Wiktionary
(1.1) I po co to kwiecie rośnie, i dla kogo - / Żeby je wróg deptał swą przeklętą nogą? / I po co ta Wisła srebrne toczy fale - / Żeby w niej swe konie pławili Moskale! / Na co się te nasze dziewki wychowały - / Żeby dziś moskiewskie dzieci piastowały! / Oj, bracia Mazury! Krzywda nam się dzieje, / Ojcowską chudobę rozkradli złodzieje.
Wiktionary
IPA: pʲjaˈstɔvat͡ɕ, AS: pʹi ̯astovać
Wiktionary
rzecz. piastun m., piastunka ż., piestunka ż., piastowanie n.
Wiktionary
(1.1-2) troszczyć się, dbać, opiekować się
Wiktionary
mieszkaniec Piastowa
SJP.pl
mieszkanka Piastowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
członek Polskiego Stronnictwa Ludowego "Piast"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. hist. członek lub sympatyk Polskiego Stronnictwa Ludowego „Piast”
(1.2) potomek Piasta
Wiktionary
rzecz. Piast m.
przym. piastowski, Piastowy, piastowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. przymiotnik od: Piast (założyciel lub członek dynastii polskiej); piastowy (książkowo)
2. przymiotnik od: Piastów (miasto w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Piastem lub dynastią Piastów, dotyczący Piasta lub dynastii Piastów
(1.2) związany z Piastowem
Wiktionary
(1.1) Jego okazały sarkofag znajduje się w kaplicy piastowskiej.
(1.1) Orzeł występował na monetach i pieczęciach książąt piastowskich.
Wiktionary
rzecz. piastowiec mos., Piast m., piasta ż.
przym. Piastowy, piastowy, wczesnopiastowski
Wiktionary
1. (książkowo) przymiotnik od: Piast (założyciel lub członek dynastii polskiej); piastowski
2. przymiotnik od: piasta
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który należy do Piasta
(1.2) dotyczący piasty, związany z piastą
Wiktionary
IPA: pʲjaˈstɔvɨ, AS: pʹi ̯astovy
Wiktionary
rzecz. piastowiec mos., Piast m., piasta ż.
przym. piastowski
Wiktionary
drobna moneta będąca w obiegu w Egipcie, Libanie, Sudanie i Syrii
SJP.pl
Piastr, piaster, piastra (wł. "piastra" „cienka metalowa blaszka” od gr. "émplastron" „tynk”) – moneta używana w kilku krajach Bliskiego Wschodu, współcześnie tamtejsza jednostka monetarna, spotykana tam także pod nazwami "gurusz, kurusz, kirsz". Piastrami nazywano też hiszpańskie dolary. Była to także nazwa waluty Indochin Francuskich i grubych monet bitych na Dalekim Wschodzie.
Wikipedia
1. dawniej: mężczyzna opiekujący się dziećmi
2. urzędnik dworski wychowujący synów królewskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. książk. opiekun
(1.2) hist. wczesnopiastowski wysoki urzędnik dworski wychowujący synów królewskich lub książęcych
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) łow. niedźwiadek będący pod opieką matki
(2.2) łow. wilk samiec opiekujący się szczeniętami w czasie, gdy rodzice idą na żer
Wiktionary
rzecz. piastowanie n.
:: fż. piastunka ż.
czas. piastować ndk.
Wiktionary
dawniej: kobieta opiekująca się dziećmi; niańka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. kobieta opiekująca się dziećmi
Wiktionary
(1.1) Pod czujnym okiem piastunki malcy bawili się bezpiecznie.
Wiktionary
IPA: pʲjaˈstũnka, AS: pʹi ̯astũnka
Wiktionary
rzecz. piestunka ż., piastowanie n.
:: fm. piastun m.
czas. piastować ndk.
Wiktionary
(1.1) niańka, niania; daw. piestunka
Wiktionary
kandydat do tronu polskiego albo król polski z pochodzenia Polak
SJP.pl
Piastów – miasto w Polsce położone w województwie mazowieckim, w powiecie pruszkowskim. Miasto należy do aglomeracji warszawskiej.
W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa warszawskiego.
Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. miasto liczyło 22 932 mieszkańców, będąc 22. najludniejszym miastem w województwie.
Wikipedia
Piasutno (dawniej "Piassutten", w latach 1938–1945 "Seenwalde") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Świętajno. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
nowotwór łagodny (rodzaj oponiaka) rozwijający się w oponach mózgowych
SJP.pl
mieszkaniec Piasków (miasta w Polsce); Piaskowianin
SJP.pl
mieszkanka Piasków (miasta w Polsce); Piaskowianka
SJP.pl
Piaszczanka ( Пясчанка; Песчанка) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie brasławskim, w sielsowiecie Druja.
Wikipedia
rodzaj pompy wykorzystującej powietrze lub wodę do pompowania niewielkich okruchów skalnych i wyrzucania ich na zewnątrz pod dużym ciśnieniem; piasecznica, piaskownica
SJP.pl
Piaszczarka – urządzenie służące do oczyszczania przedmiotów strumieniem piasku.
Wykorzystywana przy odnawianiu elewacji, czyszczeniu belek, matowieniu szkła, grawerowaniu marmuru i elementów dekoracyjnych w betonie lub drewnie. Efekt piaskowania jest podobny do szlifowania, jednak czyszczona powierzchnia jest zazwyczaj o wiele gładsza i nie ma problemów z czyszczeniem trudno dostępnych rogów lub zakrzywień.
Wikipedia
Piaszczyce – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Gomunice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych, występujący w Ameryce Północnej
Wiktionary
Piaszczyk ("Ammospermophilus") – rodzaj ssaków z podrodziny afrowiórek (Xerinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae).
Wikipedia
bardzo płaski, rozległy stożek napływowy powstały w wyniku działalności wód polodowcowych, zbudowany ze żwirów i piasków; zandr; sandr
SJP.pl
stworzony z piasku, zawierający piasek, pokryty piaskiem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) usypany z piasku, pełen piasku
Wiktionary
(1.1) Mijali drewniane domy z ogromnymi werandami (służące przed wojną jako podwarszawskie letniska), piaszczyste pagórki, pokryte pokrzywionymi sosnami, ścieżki wydeptane w najróżniejszych kierunkach.
Wiktionary
IPA: pʲjaʃˈt͡ʃɨstɨ, AS: pʹi ̯aščysty
Wiktionary
rzecz. piasek m., piaskowanie n., piaski mos., piaskarz mos.
przysł. piaszczyście
czas. piaskować ndk.
przym. piaskowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
marka brytyjskiego granatnika, który w latach 1943-1945 stanowił podstawowe uzbrojenie przeciwpancerne alianckich oddziałów piechoty
SJP.pl
miasto w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w południowej Rosji, w Kraju Stawropolskim, na Przedkaukaziu;
Wiktionary
Piatigorsk (ros. Пятигорск) – miasto w południowej Rosji, w Kraju Stawropolskim, na Kaukazie Północnym. Stolica Północnokaukaskiego Okręgu Federalnego. Położone na zboczu góry Maszuk, nad rzeką Podkumok (dopływ Kumy), na wysokości ok. 600 metrów nad poziomem morza.
Wikipedia
przym. piatigorski
Wiktionary
przymiotnik od: Piatigorsk (miasto w Rosji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Piatigorskiem, dotyczący Piatigorska
Wiktionary
rzecz. Piatigorsk mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w północno-wschodnich Włoszech;
Wiktionary
Piawa (wł. "Piave", łac. "Plavis") – rzeka w północno-wschodnich Włoszech. Jej długość to 220 km.
Źródło w Alpach przy granicy z Austrią, płynie w kierunku południowo-wschodnim i kończy swój bieg w Zatoce Weneckiej Morza Adriatyckiego.
Główna linia oporu włoskiego podczas I wojny światowej po nieprzynoszących rozstrzygnięcia dwunastu bitwach nad Isonzo.
Wikipedia
[czytaj: piacca] plac, rynek, targ
SJP.pl
Wi
Wikipedia
1. wydawać dźwięki charakterystyczne dla koguta;
2. żartobliwie: głosić pochwały; chwalić, sławić, opiewać;
3. potocznie:
a) zachwycać się czymś, bardzo się cieszyć;
b) mówić cienkim, ostrym głosem
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zapiać)
(1.1) ornit. o kogucie wydawać charakterystyczny koguci głos
(1.2) przen. mówić cienkim, ostrym głosem
(1.3) przen. żart. bardzo się cieszyć, zachwycać się czymś
(1.4) daw. (obecnie żart. także. iron.) o ludziach i dowolnych ptakach: śpiewać
Wiktionary
(1.1) Od rana słychać było, jak koguty pieją w kurniku.
(1.3) Na widok panny młodej druhny piały z zachwytu.
(1.4) Rozochocone kury piały, przyzywając koguta.
(1.4) Chór piał niemiłosiernie, wyprowadzając wszystkich z równowagi.
Wiktionary
IPA: pʲjät͡ɕ, AS: pʹi ̯äć
Wiktionary
rzecz. pienie n., pieśń ż., piosenka ż., pianie n., zapianie n., piewca mos., śpiewak mos./mzw., śpiewaczka ż.
czas. zapiać dk.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
piaśnica czarnoruda - gatunek błonkówki z rodziny nękowatych
SJP.pl
Piaśnica (kaszb. "Piôsznica", niem. "Piasnitz") – rzeka w Polsce północnej (Pobrzeże) na Kaszubach, przepływa przez obszar dwóch powiatów województwa pomorskiego: wejherowskiego i puckiego.
Wikipedia
oszustwo; blaga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. blaga, oszustwo
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ta jego opowieść o ciężkim dzieciństwie to był taki pic na wodę.
Wiktionary
IPA: pʲit͡s, AS: pʹic
Wiktionary
dawniej:
1. dzienna racja żywności dla żołnierza;
2. bezpłatny dowóz żywności dla wojska;
3. wulgarnie: srom; picza, pinda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zaburzenie psychiczne polegające na spożywaniu substancji niejadalnych;
(1.2) przest. pasza (pożywienie przeznaczone dla zwierząt gospodarskich)
(1.3) przest. prowiant dla wojska (żywność, zapasy żywności)
(1.4) wulg. gwara. zob. picza.
Wiktionary
Pica (wym. //, z pica „sroka”) – zaburzenie psychiczne polegające na spożywaniu substancji niejadalnych.
Wikipedia
IPA: ˈpʲika, AS: pʹika
Wiktionary
rzecz. picownik mos.
przym. picny
czas. picować ndk.
Wiktionary
[czytaj: pikadijo albo pikadilio] potrawa hiszpańska z mielonego mięsa i warzyw
SJP.pl
Pi
Wikipedia
[czytaj: pikanto] model samochodu marki Kia
SJP.pl
[czytaj: pikareska] romans awanturniczy, należący do literatury ludowo-mieszczańskiej, w którym przedstawienie losów przedsiębiorczego i przebiegłego włóczęgi-oszusta służy ukazaniu satyrycznego obrazu epoki; pikareska, powieść łotrzykowska
SJP.pl
[czytaj: pikaro] postać łotra, włóczęgi, pojawiająca się w picarescach (hiszpańskich romansach awanturniczych, należących do literatury ludowo-mieszczańskiej)
SJP.pl
[czytaj: pikasso] nazwisko, m.in. Pablo Picasso (właściwie Picasso Ruiz Blasco; 1881-1973) - hiszpański malarz, grafik i rzeźbiarz
SJP.pl
[czytaj: pikassowski] charakterystyczny dla sztuki Picassa, taki, jak w obrazach Picassa (np. styl picassowski), często w odniesieniu do nieregularności, nietypowości w kształcie czegoś
SJP.pl
[czytaj: piKAR, w odmianie: Piccarda - czytaj: piKARda itd.] nazwisko, m.in. Auguste Piccard (1884-1962) - szwajcarski badacz stratosfery i głębin morskich
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: pikolo]
1. rodzaj niewielkiego fletu poprzecznego, o bardzo szerokim zakresie wysokich dźwięków; pikolo, pikulina
SJP.pl
[czytaj: pikolo]
1. rodzaj niewielkiego fletu poprzecznego, o bardzo szerokim zakresie wysokich dźwięków; pikolo, pikulina
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: kłamca, oszust
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pichcić.
Wiktionary
IPA: pʲixˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: pʹiχcẽńe
Wiktionary
czas. pichcić
Wiktionary
potocznie: przygotowywać potrawy, gotować; kucharzyć, kuchcić, pitrasić, kucharzować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) pot. przygotowywać potrawy
czasownik zwrotny pichcić się
(2.1) gw-pl|Kresy. guzdrać się
Wiktionary
(1.1) W tygodniu wymyślam potrawy, a na weekend przyjeżdżam do domu i pichcę.
Wiktionary
IPA: ˈpʲixʲt͡ɕit͡ɕ, AS: pʹiχʹćić
Wiktionary
rzecz. pichcenie n.
Wiktionary
(1.1) gotować, przyrządzać, pitrasić
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Pichorowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie średzkim, w gminie Udanin.
W latach 1954–1959 wieś była siedzibą gromady Pichorowice, po jej zniesieniu w gromadzie Ujazd Górny.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.
Wikipedia
olejek pichtowy - leczniczy olejek eteryczny otrzymywany z młodych pędów sosny syberyjskiej lub jodły
SJP.pl
to, co nadaje się do picia, ogólnie o jakimś napoju, płynie, najczęściej pozwalającym na ugaszenie pragnienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spożywanie płynów
(1.2) pot. nadużywanie alkoholu
(1.3) pot. napój
Wiktionary
(1.1) Picie wody z kranu jest niezdrowe.
(1.2) Picie zrujnowało jego życie.
(1.3) Masz jakieś picie?
Wiktionary
IPA: ˈpʲit͡ɕɛ, AS: pʹiće
Wiktionary
rzecz. pitnik mrz., pijalnia ż., pijawka ż., pijak m., pijaczka ż., pijus m., piwo n., pijanie n., wypijanie n., wypicie n., upijanie n., upicie n., spijanie n., spicie n., opijanie n., opicie n., dopijanie n., dopicie n., pijawa ż., popijawa ż., pijaczek m., piwosz mos.
czas. pić ndk., pijać ndk., wypijać ndk., wypić dk., upijać ndk., upić dk., spijać ndk., spić dk., opijać ndk., opić dk., dopijać ndk., dopić dk.
przym. pitny, pijacki, piwny, pijany
przysł. pijacko
Wiktionary
(1.1) wypijanie
(1.3) napój
Wiktionary
środowiskowo: okres w życiu, kiedy ktoś nadużywa alkoholu
SJP.pl
samochód półciężarowy z platformą bagażową w miejscu tylnych siedzeń; pickup, pikap
SJP.pl
Pick-up (ang. tu: "zabrać", "podwieźć"), pikap – typ nadwozia dostawczego lub terenowego samochodu osobowego, charakteryzujący się skrzynią ładunkową znajdującą się zaraz za kabiną pasażerską.
Wikipedia
[czytaj: piker] rodzaj specjalistycznej wędki do połowu z gruntu, z koszyczkiem zanętowym lub sprężyną
SJP.pl
[czytaj: pikelbol] dyscyplina sportowa wywodząca się z gier rakietowych, łącząca elementy tenisa, ping ponga i badmintona
SJP.pl
samochód półciężarowy z platformą bagażową w miejscu tylnych siedzeń; pick-up, pikap
SJP.pl
[czytaj: pikłik] bohater powieści Karola Dickensa
SJP.pl
[czytaj: piknik] model samochodu marki Toyota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. upiększanie, mycie, ozdabianie
(1.2) pot. kłamanie, wypowiadanie się niezgodnie z prawdą
(1.3) hist. wojsk. zaopatrywanie wojska w żywność i paszę drogą rekwizycji
Wiktionary
(1.1) Przed zbliżającą się rocznicą pomnik poddany był picowaniu na wysoki połysk.
(1.2) Gość co do remontu odwalił w try miga takie picowanie, że z początku niemal mu uwierzyłem.
(1.3) Przez ten czas, gdy się umawiać miano, wojska z obu stron poza sobą swobodnie na picowanie, to jest po żywność wyjeżdżać miały.
Wiktionary
czas. picować ndk., odpicować dk.
rzecz. picownik mos.
Wiktionary
potocznie:
1. kłamać, mówić nieprawdę; bujać, blagować, bajerować;
2. starannie czyścić; pucować
SJP.pl
[czytaj: piktorial] fotografia lub seria fotografii, na których model lub modelka są nadzy lub prawie nadzy; piktorial
SJP.pl
lekceważąco: zwrot wyrażający niedowierzanie w to, o czym jest mowa, zwykle w wyrażeniu: picu-picu, mój dziedzicu; picu, picu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Abchazji, położone nad Morzem Czarnym, przy ujściu rzeki Bzyp;
Wiktionary
Picunda (abch. Пиҵунда, gruz.: ბიჭვინთა, Biczwinta, ros. Пицунда) – miasto w Abchazji w rejonie Gagra. Położone jest nad Morzem Czarnym, przy ujściu rzeki Bzyp, na wyraźnie wychodzącym w morze cyplu.
Wikipedia
potocznie, lekceważąco:
1. osoba zmyślająca, opowiadająca niestworzone, ubarwione historie;
2. osoba, która przesadnie dba o swój wygląd; picuś-glancuś, modniś, strojniś;
3. dawniej: mężczyzna zadający się z kobietami lekkich obyczajów; dziwkarz
SJP.pl
potocznie, żartobliwie lub ironicznie o osobie, która przesadnie dba o swój wygląd
SJP.pl
picz, pinda; wulgarnie:
1. srom;
2. wyzwisko stosowane do kobiety
SJP.pl
picz, pinda; wulgarnie:
1. srom;
2. wyzwisko stosowane do kobiety
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. żeński narząd płciowy
Wiktionary
rzecz. piczka ż.
Wiktionary
wulgarnie o żeńskim narządzie płciowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wulg. żeński narząd rozrodczy
(1.2) wulg. pogard. kobieta
Wiktionary
(1.1) Tak została Pizdolona • Z czaru swego wybawiona, • I znów stała się prawiczką • Z malusieńką, ciasną piczką. • Głuptas dostał zaś w podziękę • Pół królestwa i jej rękę.
(1.2) „Ładne piczki tu przychodzą!” – krzyknął jakiś chłopak.
Wiktionary
IPA: ˈpʲit͡ʃka, AS: pʹička
Wiktionary
rzecz. picza ż., pizda ż.
przym. pizdowaty
Wiktionary
(1.1) zob. cipa.
Wiktionary
w gwarze uczniowskiej: zimno, mróz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. wypiek z ciasta drożdżowego, zwykle o łódkowatym kształcie z różnymi dodatkami, np. mięsnymi i warzywnymi; tradycyjne danie kuchni tureckiej
Wiktionary
PIDE (skr. od port. Polícia Internacional e de Defesa do Estado, w dosłownym tłumaczeniu: Policja Międzynarodowa i Ochrony Państwa) – portugalska tajna policja polityczna, istniejąca w latach 1945–1969, w okresie dyktatury António Salazara.
Wikipedia
(1.1) turecka pizza
Wiktionary
[czytaj: pidżin] język międzynarodowy o uproszczonej morfologii i składni, używany jako język handlowy; pidżin, pidżyn
SJP.pl
Pidgin (dawniej Gaim) – wieloplatformowy komunikator internetowy, obsługujący szereg protokołów transmisyjnych. Pidgin jest wolnym oprogramowaniem, dostępnym na warunkach GNU GPL.
Pidgin został stworzony przez Marka Spencera dla systemów uniksowych, jednak obecnie jest dostępny także dla systemów Windows, MacOS, SkyOS i Qt Extended (dla urządzeń PDA).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. najwyższy szczyt Cejlonu;
Wiktionary
Pidurutalagala (inaczej Mount Pedro) – najwyższy szczyt Sri Lanki o wysokości bezwzględnej 2524 m n.p.m., położony około 90 km na wschód od stolicy kraju – Sri Dźajawardanapura Kotte, tuż za miastem Nuwara Eliya. Współrzędne geograficzne góry: 7° 00' N; 80° 47' E. Najbliższy szczyt o większej wysokości znajduje się 539 km na północny zachód od Pidurutalagali i jest to Anai Mudi w Ghatach Zachodnich.
Wikipedia
przestarzale: kurtka, marynarka
SJP.pl
strój przeznaczony do spania lub odpoczynku, składający się z luźnych spodni i bluzy albo spodenek i koszulki; piżama; pyjama (rzadko)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. piżama.
Wiktionary
(1.1) Muszę kupić nową pidżamę.
Wiktionary
IPA: pʲiˈd͡ʒãma, AS: pʹiǯãma
Wiktionary
rzecz. piżama ż., piżamka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: pidżama; piżamka
SJP.pl
związany w jakiś sposób z pidżamą (np. komplet pidżamowy, zestaw pidżamowy), odnoszący się do pidżamy; piżamowy
SJP.pl
język międzynarodowy o uproszczonej morfologii i składni, używany jako język handlowy; pidgin; pidżyn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. uproszczony język kontaktowy, który powstaje wtedy, gdy spotykają się grupy ludzi mówiących różnymi językami i muszą się porozumieć, ale nie mają wspólnego języka
Wiktionary
przym. pidżinowy
Wiktionary
(1.1) war. pidżyn
Wiktionary
język międzynarodowy o uproszczonej morfologii i składni, używany jako język handlowy; pidgin; pidżin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. zob. język pidżynowy.
Wiktionary
[czytaj: paj] amerykańskie okrągłe ciasto z nadzieniem owocowym albo mięsnym
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót w funkcji przymiotnika
(1.1) = jęz. praindoeuropejski
Wiktionary
IPA: ˌprajĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci, AS: prai ̯ĩndoeu̯ropei ̯sʹḱi
Wiktionary
rzadkie zaburzenie rozwojowe związane z dysfunkcją melanocytów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. zaburzenie rozwojowe związane z nieprawidłowym funkcjonowaniem melanocytów;
Wiktionary
Piebaldyzm ( piebaldism) – rzadkie zaburzenie rozwojowe, związane z dysfunkcją melanocytów. Typowymi objawami są biały kosmyk włosów nad czołem i plamy o małej zawartości melaniny na skórze czoła, brwi, podbródka, klatki piersiowej, brzucha lub kończyn. Granice plam są hiperpigmentowane (mocno zabarwione). Niekiedy stwierdza się współwystępowanie także różnobarwności tęczówki i niedosłuchu – wtedy piebaldyzm jest składową zespołu Waardenburga.
Wikipedia
IPA: pʲjɛˈbaldɨsm̥, AS: pʹi ̯ebaldysm̦
Wiktionary
1. poddawać produkt żywnościowy działaniu ognia (wysokiej temperatury w piekarniku);
2. parzyć, palić, doskwierać;
3. wywoływać piekący ból; palić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) budowla lub konstrukcja przeznaczona do spalania
(1.2) slang. inform. jednostka główna stacjonarnego komputera klasy PC
(1.3) slang. wzmacniacz gitarowy połączony z głośnikiem (szczególnie do gitar elektrycznych)
(1.4) techn. urządzenie do wytapiania szkła, ceramiki lub metali;
czasownik przechodni niedokonany (dk. upiec)
(2.1) poddawać coś (zwykle żywność) działaniu wysokiej temperatury powyżej 100°C bez udziału wody
czasownik nieprzechodni niedokonany
(3.1) powodować ból odbierany jako gorące swędzenie
(3.2) działać na coś wysoką temperaturą
czasownik zwrotny piec się
(4.1) być poddawanym pieczeniu
(4.2) pot. opalać się
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dorzuć węgla do pieca, ogień przygasa.
(1.2) Muszę wymienić kartę graficzną w moim piecu, bo najnowsze gry się tną.
(1.3) Gitarzysta podłączył gitarę do pieca i rozpoczął koncert.
(1.4) Surówka wytapiana jest w wielkim piecu.
(2.1) Babcia piekła dziś makowiec, pewnie zaraz nas poczęstuje.
(3.1) Od patrzenia w monitor pieką mnie oczy.
(3.2) W południe słońce okropnie piekło i było bardzo duszno.
(4.1) Kaczka z jabłkami piecze się w piekarniku.
(4.2) Zamiast zwiedzać, woleliśmy leżeć placekackiem na plażaaży i piec się na słońcu.
Wiktionary
IPA: pʲjɛt͡s, AS: pʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. pieczenie n., upieczenie n., pieczeń ż., pieczyste n., piekarnia ż., piekarenka ż., piekarnik m., piekarz m., piekarczyk m., piecuch m., piecuszek m., opiekanie n., opieczenie, przypiekanie n., przypieczenie n., wypiek m., wypiekanie n., wypieczenie n., pieczonki nmos., Pieczonka ż., Pieczonki nmos., pieczarka ż., pieczeniarz m., pieczywo n., pieczywko n., pieczka ż., Piekary nmos., Piec m., Piecowice nmos., Piecówka ż., Pieczyska nmos., zapiecek m., zapiekanka ż., zapiekaneczka ż., opiekacz m., wypieki nmos., dopiekanie n., dopieczenie n., spiekanie n., spieczenie n., zapieczenie n., zapiekanie n., napieczenie n., podpiekanie n., podpieczenie n., piecowy m.
:: zdrobn. piecyk m.
czas. opiekać ndk., opiec dk., przypiekać ndk., przypiec dk., wypiekać ndk., wypiec dk., upiec dk., dopiekać ndk., dopiec dk., zapiekać ndk., zapiec dk., spiekać ndk., spiec dk., napiec dk., podpiekać ndk., podpiec dk.
przym. piecowy, piekarniczy, pieczysty, pieczeniowy, pieczarkowy, piekarski, pieczony
przysł. piekarniczo
Wiktionary
(4.1) opalać się, smażyć się
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Piechanin (pol. hist. "Piechinino") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Czempiń.
Wikipedia
Zo
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potocznie: żołnierz piechoty; piechociniec, piechociński, piechotny, piechur
SJP.pl
Piechocice ( Piechotzütz, 1936–1945 Pechwalde) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Korfantów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.
Wikipedia
środowiskowo: żołnierz piechoty; piechociarz, piechociński, piechotny, piechur
SJP.pl
środowiskowo: żołnierz piechoty; piechociarz, piechociniec, piechotny, piechur
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
oddział wojskowy składający się z piechurów, których zadaniem jest podjęcie walki w najbliższej styczności z wrogiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. rodzaj wojsk walczących pieszo i w bliskim kontakcie z nieprzyjacielem;
(1.2) tylko w formach piechotą, na piechotę, tożsamymi z przysłówkiem pieszo
(1.3) daw. gwara. więz. drób
Wiktionary
Piechota (daw. "infanteria") – rodzaj wojsk prowadzący walkę pieszo (dawniej również przemieszczający się pieszo). Podstawowy składnik sił zbrojnych od starożytności po współczesność.
Wikipedia
(1.1) Piechota jest niezbędna do walk w mieście.
(1.2) Nie czekaliśmy na autobus, poszliśmy piechotą (= na piechotę).
(1.2) A pan Słowik słodko ćwierka: Wybacz, moje złoto,
Ale wieczór taki piękny, że szedłem piechotą!
Wiktionary
IPA: pʲjɛˈxɔta, AS: pʹi ̯eχota
Wiktionary
rzecz. pieszy m.
przym. pieszy, piechotny
przysł. pieszo
Wiktionary
(1.1) daw. infanteria
(1.2) pieszo
Wiktionary
piechotek leśny, piechotek błotny - gatunki owada z rodziny świerszczowatych
SJP.pl
piechotek leśny, piechotek błotny - gatunki owada z rodziny świerszczowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pieszo, poruszając się jedynie na własnych nogach; na piechotę, na piechotkę, na piechtę, piechotą, piechtą
SJP.pl
dawniej: pieszy
SJP.pl
oddział wojskowy składający się z piechurów, których zadaniem jest podjęcie walki w najbliższej styczności z wrogiem
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) na własnych nogach, a nie pojazdem
Wiktionary
(1.1) Do szkoły chodzę piechotą.
Wiktionary
przym. pieszy
rzecz. pieszy mos.
Wiktionary
(1.1) pieszo, z buta, z kapcia, per pedes, war. na piechotę
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
Piechowice ( Petersdorf) – miasto w Polsce, na Śląsku, w województwie dolnośląskim, w powiecie karkonoskim.
W latach 1945–1954 siedziba wiejskiej gminy Piechowice. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa jeleniogórskiego.
Miejscowość leży nad Kamienną, niewielką rzeką dorzecza Odry, dopływem Bobru oraz uchodzącym doń w Piechowicach dopływem – Małą Kamienną.
Wikipedia
przymiotnik od: Piechowice
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Piechowicami, dotyczący Piechowic
Wiktionary
rzecz. Piechowice nmos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Piechowic (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Piechowic (miasta w Polsce)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dziś tylko w wyrażeniach: piechtą, na piechtę, piechty - poruszając się jedynie na własnych nogach; na piechotę, piechotą, pieszo
SJP.pl
pieszo, poruszając się jedynie na własnych nogach; na piechotę, na piechotkę, na piechtę, piechotą, piechotką
SJP.pl
piechotny, pieszy;
1. potocznie: osoba idąca na własnych nogach; turysta, podróżnik, wędrownik, wędrowiec;
2. żołnierz piechoty; piechociarz, piechociński, piechociniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba chodząca pieszo
(1.2) wojsk. żołnierz piechoty
Wiktionary
(1.1) 19 września o godz. 19 na Rynku Głównym w Krakowie rozpocznie się kolejny marszon. Tym razem piechurzy będą musieli przejść około 100 km […].
(1.2) Bruzdami szarych ziemniaczysk wracały gęsiego drużyny piechurów. Karabiny nieśli niedbale na ramionach jak kosy.
(1.2) Celny ogień z daleka na pewno zepchnął część piechurów w głąb okopów: tych mniej odważnych, trzeźwiej myślących, rannych czy oszołomionych zbyt bliskimi wybuchami.
Wiktionary
przym. pieszy
rzecz. pieszy mos.
Wiktionary
piechotny, pieszy;
1. potocznie: osoba idąca na własnych nogach; turysta, podróżnik, wędrownik, wędrowiec;
2. żołnierz piechoty; piechociarz, piechociński, piechociniec
SJP.pl
→ piechur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta chodząca pieszo
Wiktionary
przym. pieszy
rzecz. pieszy mos.
Wiktionary
gmina wiejska
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Pieckowo (dawniej: niem. "Pötschendorf") – wieś mazurska w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie kętrzyńskim, w gminie Reszel.
Pieckowo położone jest przy drodze wojewódzkiej nr 594, 3 km od Świętej Lipki, po 10 km od Reszla i Kętrzyna. Do Olsztyna jest 75 km, do Warszawy 240 km.
Wikipedia
→ Piecki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pieckami, dotyczący Piecek
Wiktionary
rzecz. Piecki nmos., Piecczanin m., Piecczanka ż.
Wiktionary
urządzenie łączące funkcje pieca i kuchenki
SJP.pl
Piecowice (niem. "Dörndorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Długołęka.
Wikipedia
pomieszczenie, najczęściej będące częścią huty lub fabryki, w którym znajduje się piec wykorzystywany do przeprowadzania procesów produkcji
SJP.pl
tyczący się pieca
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający związek z piecem, dotyczący pieca
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) zaw. robotnik obsługujący piec
Wiktionary
rzecz. piekarz mos., piec mrz., piecyk mrz., piekarka ż.
czas. piec
przym. pieczony, piekarski
Wiktionary
(1.1) wielkopiecowy
Wiktionary
potocznie o osobie lubiącej wygodę, próżniaczy tryb życia, lenistwo, błogość; leniuch, wygodniś
SJP.pl
Piecuch – jezioro na północny zachód od Mrągowa (gmina Mrągowo, powiat mrągowski, województwo warmińsko-mazurskie) o powierzchni 8 ha; długości 400 m i szerokości 230 m.
Maksymalna głębokość to 3,9 m. Linia brzegowa rozwinięta. Wysokie brzegi otoczone polami, łąkami i lasem. Łączy się z Średnim Jeziorem i jeziorem Juno. Potocznie nazwane jest Jeziorem Czerwonym.
Wikipedia
potocznie:
1. pędzić życie piecucha, spędzać czas na leniuchowaniu; próżnować, leniuchować; próżniaczyć;
2. chronić się przed zimnem, przebywać w dobrze ogrzanym pomieszczeniu; wygrzewać się, grzać się
SJP.pl
1. niewielki europejski ptak z rodziny pokrzewek, o zielonkawym upierzeniu, w Polsce objęty całkowitą ochroną gatunkową;
2. zdrobniale o piecuchu (leniuchu, osobie lubiącej wygodę, lenistwo)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pieszcz. piecuch
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. nazwa systematyczna|Phylloscopus trochilus|ref=tak., oliwkowozielony, mały ptak eurazjatycki o melancholijnym śpiewie;
Wiktionary
Piecuszek ("Phylloscopus trochilus") – gatunek niewielkiego ptaka wędrownego z rodziny świstunek (Phylloscopidae), wcześniej włączanej do pokrzewkowatych (Sylviidae). Zamieszkuje Eurazję, zimuje w Afryce Subsaharyjskiej. Bardzo liczny, nie jest zagrożony.
Wikipedia
(1.1) Nasz synek raczej nie pojedzie na ten biwak, okropny z niego piecuszek.
(2.1) Śpiew piecuszka łatwo zidentyfikować – trwa on od dwóch do trzech sekund, jest łagodnie melodyjny i jest zbudowany na stałym temacie.
Wiktionary
IPA: pʲjɛˈt͡suʃɛk, AS: pʹi ̯ecušek
Wiktionary
rzecz. piec m., piecuch m.
czas. piec ndk.
Wiktionary
(1.1) delikacik, leniuszek
Wiktionary
niewielki piec, najczęściej w odniesieniu do domowego pieca kuchennego przeznaczonego do gotowania i pieczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od piec
(1.2) mały piec
(1.3) część pieca kuchennego służąca do pieczenia
Wiktionary
(1.2) Po uzyskaniu zgody mamy, pewnego popołudnia przyjaciółki zataszczyły na wieżę piecyk elektryczny, materac dmuchany, koce, lampę, adapter „Mister Hit”, stos płyt, garnek, grzałkę do wody, paczkę herbaty, cukier, łyżeczki, kubki – no, i oczywiście, książki i zeszyty.
Wiktionary
rzecz. piec m., piecuch m., pieczenie n., przypieczenie n., przypiekanie n., upieczenie n., wypiekanie n., wypieczenie n., pieczyste n., pieczywo n., pieczywko n., piecowy m., wypiek m., wypieki nmos., podpiekanie n., podpieczenie n., piekarz m., piekarnia ż., piekarnik m., piekarenka ż., piekarniczek m., piekarczyk m., piekarnictwo n., zapiecek m.
czas. piec ndk., przypiec dk., przypiekać ndk., upiec dk., wypiec dk., wypiekać ndk., podpiekać ndk., podpiec dk.
przym. piecowy, piekarski, piekarniczy
Wiktionary
ochrona kogoś lub czegoś, wstawiennictwo, troskliwość, dbanie, dbałość o kogoś albo o coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. obejmowanie opieką
Wiktionary
(1.1) Organy pozbawione pieczy organmistrza niszczeją.
Wiktionary
przym. bezpieczny
Wiktionary
(1.1) opieka, dbanie, dbałość, nadzór, staranie, troskliwość
Wiktionary
1. wydrążenie w skale z wylotem na zewnątrz; jaskinia, grota;
2. rodzaj kilkuosobowego grobu;
3. ekspresywnie: pieczarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) naturalne zagłębienie w skale;
Wiktionary
Pieczara – podobnie jak grota niefachowe określenie jaskini. Nazwa ta wzięta z języka starosłowiańskiego notowana jest w Polsce od drugiej połowy XVI w. i uważana za rutenizm. W języku starosłowiańskim słowo pektь- oznaczało ‘piec’, ‘ognisko domowe’. Po II wojnie światowej, w ramach porządkowania nazewnictwa postanowiono stosować jedynie słowo jaskinia, zaś słowo pieczara uznano za synonim jaskini.
Wikipedia
(1.1) Weszliśmy po omacku do ciemnej pieczary.
Wiktionary
IPA: pʲjɛˈt͡ʃara, AS: pʹi ̯ečara
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. pieczarka ż.
przym. pieczarowy, pieczarkowy
Wiktionary
(1.1) jaskinia, grota
Wiktionary
rodzaj grzybów z rodziny pieczarkowatych
SJP.pl
jadalny grzyb z rodziny bedłkowatych, o białym lub brązowym kapeluszu, rosnący dziko na polach i łąkach lub uprawiany (w pieczarkarniach)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. rodzaj grzybów jadalnych, nazwa systematyczna|Agaricus|L.|ref=tak.;
(1.2) kulin. jadalny owocnik pieczarki (1.1), surowiec kulinarny
(1.3) zdrobn. od: pieczara
Wiktionary
(1.1) Na pastwisku sąsiada jest wysyp pieczarek.
(1.2) Dzisiaj zrobię pizzę z pieczarkami.
Wiktionary
IPA: pʲjɛˈt͡ʃarka, AS: pʹi ̯ečarka
Wiktionary
(1.1-2)
rzecz. pieczarkarnia ż., pieczarkarz m., pieczarkowa ż., pieczarkowate nmos., pieczareczka ż., pieczarkowce nmos., pieczarniaki nmos.
przym. pieczarkowy, pieczarkowaty
(1.3)
rzecz. pieczara ż.
Wiktionary
(1.2) gwara. piekara, piekarka
Wiktionary
kobieta trudniąca się pieczarkarstwem (hodowlą pieczarek w pieczarkarniach, pomieszczeniach przeznaczonych do tej hodowli, utrzymujących stałą temperaturę i wilgotność)
SJP.pl
pomieszczenie, w którym hoduje się pieczarki, utrzymujące stałą temperaturę i wilgotność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce, w którym uprawia się pieczarki
Wiktionary
(1.1) Michał Czepiński (1841 r.) w książce „Powszechne ogrodnictwo” podaje budowę pieczarkarni murowanej oraz sposoby uprawy pieczarek na wolnym powietrzu, w cieplarniach i piwnicach.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛt͡ʃarˈkarʲɲa, AS: pʹi ̯ečarkarʹńa
Wiktionary
rzecz. pieczara ż., pieczarka ż., pieczarkowce nmos., pieczarniaki nmos.
przym. pieczarkowy
Wiktionary
związany z hodowlą pieczarek (np. przemysł pieczarkarski) lub ludźmi zajmującymi się tą hodowlą
SJP.pl
hodowla pieczarek w pieczarkarniach (pomieszczeniach przeznaczonych do tej hodowli, utrzymujących stałą temperaturę i wilgotność)
SJP.pl
osoba trudniąca się pieczarkarstwem (hodowlą pieczarek w pieczarkarniach, pomieszczeniach przeznaczonych do tej hodowli, utrzymujących stałą temperaturę i wilgotność)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hodowca pieczarek
Wiktionary
rzecz. pieczarkowce nmos., pieczarniaki nmos.
Wiktionary
rodzina grzybów z rzędu pieczarkowców
SJP.pl
Pieczarkowate ("Agaricaceae" Chevall.) – rodzina grzybów znajdująca się w rzędzie pieczarkowców. W dawnych źródłach określana jako bedłkowate.
Wikipedia
o cechach pieczarkowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
rząd grzybów z klasy pieczarniaków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. mykol. nazwa systematyczna|Agaricales||ref=tak., rząd podstawczaków w klasie pieczarniaków;
Wiktionary
"Agaricales" Underw. – rząd podstawczaków w klasie pieczarniaków ("Agaricomycetes").
Wikipedia
(1.1) Na owocnikach pieczarkowców znajduje się obłocznia.
Wiktionary
rzecz. pieczarka ż., pieczarkarnia ż., pieczarkarz m., pieczarkowa ż., pieczarkowate nmos., pieczareczka ż., pieczarniaki nmos.
przym. pieczarkowy, pieczarkowaty
Wiktionary
przedstawiciel rzędu grzybów z klasy pieczarniaków
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonany z pieczarek
Wiktionary
rzecz. pieczarkarnia ż., pieczarniaki nmos., pieczarkowce nmos., pieczarka ż., piec mrz., pieczara ż.
czas. piec
przym. pieczarowy
Wiktionary
klasa grzybów należąca do typu podstawczaków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. mykol. nazwa systematyczna|Agaricomycetes|Doweld|ref=tak., klasa grzybów należąca do gromady podstawczaków;
Wiktionary
Pieczarniaki ("Agaricomycetes" Doweld) – klasa grzybów należąca do gromady podstawczaków ("Basidiomycota"), której typem nomenklatorycznym jest pieczarka ("Agaricus"). Takson ten zastąpił zdefiniowany poprzednio "Homobasidiomycetes" (podstawczaki pojedynczopodstawkowe), przy czym zawarto w nim dodatkowe rzędy.
Wikipedia
(1.1) Okazuje się, że pieczarniaki mogą być pasożytami, saprotrofami lub symbiontami innych organizmów.
Wiktionary
rzecz. pieczarka ż., pieczarkarnia ż., pieczarkarz m., pieczarkowa ż., pieczarkowate nmos., pieczareczka ż., pieczarkowce nmos.
przym. pieczarkowy, pieczarkowaty
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pieczarą, dotyczący pieczary
Wiktionary
(1.1) W Gródku można zobaczyć dobrze zachowany kościół pieczarowy z XVII w.
Wiktionary
rzecz. pieczara ż., pieczarka ż.
przym. pieczarkowy, pieczarny
Wiktionary
(1.1) pieczarny
Wiktionary
charakterystyczny dla pieczeniarza (darmozjada, człowieka mającego skłonności do żywienia się cudzym kosztem, lubiącego wygodnie żyć z cudzej pracy), odnoszący się do pieczeniarza
SJP.pl
ironicznie o zespole cech charakterystycznych dla pieczeniarza (darmozjada, człowieka mającego skłonności do żywienia się cudzym kosztem, lubiącego wygodnie żyć z cudzej pracy)
SJP.pl
dawniej: człowiek prowadzący wygodne życie na cudzy koszt; garnkoskrob, darmozjad, pasożyt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest.;
Wiktionary
Pieczeniarz – człowiek mający skłonności do żywienia się cudzym kosztem, lubiący dobrze zjeść na cudzy koszt; darmozjad. W Polsce szlacheckiej – ubogi krewny przesiadujący na „łaskawym chlebie” u zamożnej rodziny szlacheckiej, odwdzięczający się usługami domowymi. Pojęcie kojarzone także ze starokawalerstwem, uważane za krzywdzące; jego zmierzch na terenach Polski wiązał się z II wojną światową i następującymi po niej przemianami społecznymi.
Wikipedia
IPA: pʲjɛˈt͡ʃɛ̃ɲaʃ, AS: pʹi ̯ečẽńaš
Wiktionary
rzecz. pieczeniarstwo n., pieczeniarzowanie n., piec mrz., pieczeń ż.
czas. piec, pieczeniarzować ndk.
przym. pieczeniarski, pieczony
Wiktionary
(1.1) darmozjad, pasożyt, truteń, niebieski ptak
Wiktionary
upieczone lub ugotowane, uduszone mięso w jednym kawałku, najczęściej podawane razem z sosem powstałym przy przyrządzaniu tego mięsa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|piec.
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: pieczeń
Wiktionary
Pieczenie – proces obróbki termicznej polegający na ogrzewaniu potrawy w piecu lub piekarniku, w środowisku nagrzanego powietrza. Temperatura pieczenia zawiera się w granicach od 160 do 250 °C. W zależności od typu potrawy pieczenie trwać może od kilkunastu minut, aż do 3-4 godzin.
Wikipedia
IPA: pʲjɛˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: pʹi ̯ečẽńe
Wiktionary
rzecz. piekarnia ż., piec mrz., piekarz m., spieczenie n., piecyk mrz.
czas. piec
przym. piekarski, pieczony
Wiktionary
będący pieczenią lub przypominający pieczeń (np. mięso pieczeniowe), zrobiony z pieczeni, podawany razem z pieczenią (np. sos pieczeniowy) lub w jakiś inny sposób związany z pieczenią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący pieczeni
Wiktionary
rzecz. piec mrz., pieczeń ż.
czas. piec
przym. pieczony, piekarski
Wiktionary
upieczone lub ugotowane, uduszone mięso w jednym kawałku, najczęściej podawane razem z sosem powstałym przy przyrządzaniu tego mięsa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. potrawa z upieczonego mięsa (z wyjątkiem ryb)
(1.2) przen. interes
Wiktionary
Pieczeń – potrawa w formie mięsa (z wyjątkiem ryb) upieczonego (ewentualnie uduszonego) w jednym kawałku.
Wikipedia
(1.1) Na weselu podano pieczeń z dzika.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛt͡ʃɛ̃ɲ, AS: pʹi ̯ečẽń
Wiktionary
rzecz. pieczyste n., piec m., pieczywo n., pieczeniarz m., zapiekanka ż., piekarnik m., piekarnia ż.
czas. piec, upiec, zapiekać, zapiec, wypiec, spiec się, dopiec
przym. pieczony, wypieczony, pieczeniowy, piekarski
Wiktionary
(1.1) pieczyste, daw. i dial. pieczenia
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. potrawa z ziemniaków, wędliny, cebuli i kapusty, przygotowywana nad ogniskiem w dużym garze; duszonka, prażonka;
2. rzadkie zdrobnienie od: pieczeń;
3. gwarowo: wątroba
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. poddawać produkt żywnościowy działaniu ognia (wysokiej temperatury w piekarniku);
2. parzyć, palić, doskwierać;
3. wywoływać piekący ból; palić
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od piec
przymiotnik relacyjny
(2.1) kulin. przyrządzony / przyrządzany w procesie pieczenia
Wiktionary
(1.1) Następnie indyk jest pieczony w temperaturze 180°C przez maksymalnie pół godziny.
(2.1) Oni zawsze serwują pieczonego dorsza z frytkami.
Wiktionary
rzecz. piecowy mos., pieczyste n., pieczeń ż., piec m., pieczeniarz m., pieczenie n., upieczenie n., wypiekanie n., wypieczenie n., piekarz m., piekarnia ż., piekarnik m., piekarnictwo n., piekarczyk m., wypiek m., spiek m., dopiekanie n., dopieczenie n.
czas. piec ndk., upiec dk., wypiekać ndk., wypiec dk., dopiekać ndk., dopiec dk.
przym. pierniczy, piecowy, pieczeniowy
Wiktionary
(2.1) upieczony
Wiktionary
przysłówek
(1.1) z pieczołowitością; z troską
Wiktionary
(1.1) Dydakowy habit pieczołowicie przechowują hiszpańskie zakonnice.
Wiktionary
rzecz. pieczołowitość ż.
przym. pieczołowity
Wiktionary
(1.1) troskliwie, starannie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: pieczołowicie
SJP.pl
staranność, dokładność, zazwyczaj w odniesieniu do opieki na kimś lub nad czymś, dbałości, troskliwości
SJP.pl
staranny, dokładny, zazwyczaj w odniesieniu do opieki na kimś lub nad czymś, dbałości, troskliwości (np. pieczołowici rodzice)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) świadczący o wysokiej dbałości, staranny
Wiktionary
przysł. pieczołowicie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Pieczyn – kolonia krajeńska w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie złotowskim, w gminie Złotów. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Górzna.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.
Wikipedia
członek koczowniczego plemienia azjatyckiego
SJP.pl
dawny związek plemion tureckich
SJP.pl
Pi
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
ugotowane, uduszone lub upieczone, niekiedy także usmażone mięso przygotowane do podania i spożycia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. pieczone mięso
Wiktionary
rzecz. piecyk mrz., piec mrz., pieczeń ż.
czas. piec
przym. piekarski, pieczony
Wiktionary
(1.1) pieczeń
Wiktionary
zdrobnienie od: pieczywo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. pieczywo
Wiktionary
rzecz. piec mrz., piecyk mrz.
czas. piec
Wiktionary
ogół wypieczonych w wysokiej temperaturze produktów spożywczych przygotowywanych z ciasta z dodatkiem zakwasu i drożdży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. ogólnie o produktach spożywczych wypiekanych na bazie mąki
Wiktionary
Pieczywo – wyroby wypiekane z mąki, wody i soli w połączeniu z różnymi dodatkami. Stanowi jeden z podstawowych składników codziennej diety człowieka. Inne surowce wchodzące w skład pieczywa to mleko, środki spulchniające (zakwas, drożdże, proszek do pieczenia), cukier oraz dodatki zależne od rodzaju pieczywa, np. substancje zapachowo-smakowe, przyprawy ziołowe, śliwki suszone i nasiona: maku, sezamu, dyni, słonecznika, soi.
Wikipedia
(1.1) Rodzajów pieczywa jest bardzo wiele.
Wiktionary
IPA: pʲjɛˈt͡ʃɨvɔ, AS: pʹi ̯ečyvo
Wiktionary
rzecz. piecyk mrz., pieczeń ż., piec m., piekarz m., piekarnia ż.
czas. piec ndk., upiec dk.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
niewielkie, proste narzędzie ze znakiem wyrytym w gumie lub kauczuku, używane do odbijania tuszem oraz sam znak wykonany za pomocą tego narzędzia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. pieczęć
Wiktionary
Pieczątka ma za zadanie pozostawienie trwałego odcisku na papierze lub innym podłożu, w odróżnieniu od pieczęci nie wymaga używania dodatkowego nośnika odbitki (laku itp.).
Wikipedia
(1.1) Zmieniając twardość promieni, utrwaliwszy wyjęty z odlewu szczątek, zdobyli na koniec zawiły palimpsest — rodzaj bezładnej gmatwaniny liter i małych krążków, być może pieczątek.
(1.1) Na tym dokumencie potrzebna jest pieczątka.
Wiktionary
IPA: pʲjɛˈt͡ʃɔ̃ntka, AS: pʹi ̯ečõntka
Wiktionary
rzecz. pieczęć ż., pieczętowanie n.
czas. pieczętować ndk., zapieczętować dk.
przym. pieczątkowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk sztympel
Wiktionary
związany z pieczątkami lub ich wykonywaniem
SJP.pl
dawniej: rzemieślnik wyrabiający pieczęcie; grawer, pieczętarz
SJP.pl
karbońskie drzewo zarodnikowe osiągające do 20 metrów wysokości, o liściach o długości ok. 1 metra; sigilaria, sygilaria, pieczęciowiec, drzewo pieczęciowe
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pieczątką, dotyczący pieczątki
Wiktionary
rzecz. pieczątka ż.
Wiktionary
karbońskie drzewo zarodnikowe osiągające do 20 metrów wysokości, o liściach o długości ok. 1 metra; sigilaria, sygilaria, pieczątkowiec, drzewo pieczęciowe
SJP.pl
podobny do pieczęci, związany w jakiś sposób z pieczęcią (np. lak pieczęciowy, pismo pieczęciowe)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pieczęcią, dotyczący pieczęci
Wiktionary
rzecz. pieczętowanie n., pieczęć ż.
Wiktionary
dawniej:
1. urzędnik dysponujący pieczęcią państwową, książęcą itp.;
2. świadek asystujący przy sporządzaniu dokumentu, kładący na nim swój podpis;
3. rzemieślnik wyrabiający pieczęcie; grawer, pieczątkarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) opatrywanie czegoś odciskiem pieczęci
(1.2) zabezpieczanie czegoś przed otwarciem lub naruszeniem poprzez umieszczanie pieczęci
(1.3) przesądzanie o czymś w sposób definitywny
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛt͡ʃɛ̃ntɔˈvãɲɛ, AS: pʹi ̯ečẽntovãńe
Wiktionary
rzecz. pieczęć ż., pieczątka ż., pieczątkarz m., pieczętarz m., pieczętarstwo n., pieczątkowiec m., przypieczętowywanie n., przypieczętowanie n., opieczętowanie n., zapieczętowanie n., rozpieczętowanie n., odpieczętowanie n.
czas. pieczętować ndk., przypieczętowywać ndk., przypieczętować dk., opieczętować dk., zapieczętować dk., rozpieczętować dk., odpieczętować dk.
przym. pieczęciowy, pieczętny, pieczętarski
Wiktionary
(1.1) stemplowanie, podstemplowywanie
(1.2) zapieczętowanie
(1.3) przypieczętowywanie
Wiktionary
opatrywać coś pieczęcią, wykonywać pieczęć, zamykając, potwierdzając lub oznaczając coś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przypieczętować)
(1.1) opatrywać coś pieczęcią, wykonywać pieczęć
(1.2) przen. ostatecznie coś potwierdzać, przesądzać
czasownik przechodni niedokonany (dk. zapieczętować)
(2.1) opatrywać coś pieczęcią, wykonywać pieczęć na zamknięciu w celu zabezpieczenia
czasownik zwrotny pieczętować się
(3.1) używać jakiegoś znaku jako swojego symbolu
Wiktionary
(1.1) Urząd tymczasem myślał i myślał, rozważał, zastanawiał się, ważył za i przeciw, rekapitulował, dywagował, sortował, weryfikował i pieczętował.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛt͡ʃɛ̃nˈtɔvat͡ɕ, AS: pʹi ̯ečẽntovać
Wiktionary
rzecz. pieczęć, pieczątka, pieczętowanie
Wiktionary
(1.1) stemplować
Wiktionary
proste narzędzie ze znakiem wyrytym w gumie lub kauczuku, używane do odbijania na wosku, laku lub tuszem na papierze oraz sam znak wykonany za pomocą tego narzędzia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) znak rozpoznawczy osoby prawnej lub fizycznej, wyciskany za pomocą stempla (tłoka); nadaje moc prawną pismu lub dokumentowi, stanowi świadectwo wiarygodności
(1.2) środek zabezpieczający nienaruszalność zamkniętego pisma lub przedmiotu
Wiktionary
Pieczęć – znak własnościowy i rozpoznawczy osoby fizycznej lub prawnej, wyciskany za pomocą stempla (tłoku pieczętnego). Stanowi świadectwo wiarygodności – nadaje moc prawną pismu lub dokumentowi. Również jest środkiem zabezpieczającym nienaruszalność zamkniętego pisma lub przedmiotu.
Wikipedia
(1.1) Do tej faktury potrzebna jest pieczęć.
(1.2) To jest bardzo ważny dokument, ponieważ widnieje na nim pieczęć.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛt͡ʃɛ̃ɲt͡ɕ, AS: pʹi ̯ečẽńć
Wiktionary
rzecz. pieczętowanie ż., opieczętowanie n., pieczątkarstwo n.
:: zdrobn. pieczątka ż., piecząteczka ż.
czas. pieczętować, opieczętować
przym. pieczęciowy
Wiktionary
(1.1) stempel, pieczątka
Wiktionary
monumentalny blok stanowiący podstawę pomnika lub popiersia, najczęściej z wyrytymi informacjami odnoszącymi się do przedstawionej postaci albo wydarzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) podstawa, na której umieszczono pomnik, posąg, popiersie, kolumnę;
Wiktionary
Piedestał (z piedistallo przez piédestal), dawniej podstopie – podwyższenie pomnika, wykorzystywane na płaskorzeźby i napisy okolicznościowe; może stanowić organiczną całość artystyczną z monumentem, jak na przykład w przypadku pomnika Piotra I w Petersburgu; również podstawa kolumny.
Wikipedia
IPA: pʲjɛˈdɛstaw, AS: pʹi ̯edestau̯
Wiktionary
(1.1) postument
Wiktionary
plamka na skórze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mała plamka na skórze człowieka występująca najczęściej u osób o jasnej karnacji (blondynów i rudych);
Wiktionary
IPA: pʲjɛk, AS: pʹi ̯ek
Wiktionary
rzecz. piegus m., pieguska ż.
:: zdrobn. piegusek
przym. piegowaty
Wiktionary
piegowaty
SJP.pl
pokryty licznymi piegami (np. twarz piegowata), często także ogólniej: pokryty drobnymi kropkami; piegaty (gwarowo)
SJP.pl
pokryty licznymi piegami (np. twarz piegowata), często także ogólniej: pokryty drobnymi kropkami; piegaty (gwarowo)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pokryty piegami
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) ktoś piegowaty (1.1)
Wiktionary
(1.1) Rudowłosy, piegowaty Brodziak w białych adidasach, peweksowskich dżinsach i koszulce polo, na którą założył jeszcze niebieską kurtkę Levi’sa, wyglądał jak cinkciarz spod peweksu.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛɡɔˈvatɨ, AS: pʹi ̯egovaty
Wiktionary
rzecz. pieg m., piegus m., pieguska ż., piegusek m.
:: fż. piegowata ż.
Wiktionary
(2.1) piegus
Wiktionary
potocznie lub żartobliwie o osobie piegowatej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. człowiek, który ma piegi
Wiktionary
(1.1) Która dziewczyna umówi się z takim piegusem jak ja?
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛɡus, AS: pʹi ̯egus
Wiktionary
rzecz. pieg m.
:: zdrobn. piegusek m.
:: fż. pieguska ż.
przym. piegowaty
przysł. piegowato
Wiktionary
pieszczotliwie o piegusie, osobie piegowatej, pokrytej licznymi piegami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: piegus
(1.2) pieszczotliwie o piegusie
Wiktionary
(1.2) Z wody wystawił głowę mały piegusek.
Wiktionary
rzecz. pieg mrz., piegus mos.
:: fż. pieguska ż.
przym. piegowaty
Wiktionary
potocznie lub żartobliwie o kobiecie piegowatej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. dziewczyna lub kobieta, która ma piegi
Wiktionary
IPA: pʲjɛˈɡuska, AS: pʹi ̯eguska
Wiktionary
rzecz. pieg m.
:: fm. piegus m., piegusek m.
przym. piegowaty
Wiktionary
ptak z rodziny pokrzewkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Sylvia curruca|ref=tak., niewielki ptak eurazjatycki wijący gniazda wewnątrz ciernistych krzewów lub żywopłotów;
Wiktionary
Piegża, piegża zwyczajna, gajówka piegża, pokrzewka piegża ("Curruca curruca") – gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny pokrzewek (Sylviidae).
Wikipedia
(1.1) Wyszedł z drumli głos cudny, aż rozbrzmiały echa, i zaraz w zaroślach odezwały się drozdy, zięby, sikorki, piegże i inne drobne ptactwo, jakby ukryta kapela, co tylko znaku czeka.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛɡʒa, AS: pʹi ̯egža
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej o pomocniku piekarza lub bardzo młodym, niedoświadczonym piekarzu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. uczeń, czeladnik piekarski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. piekarz mos., piekarnik mrz., piec mrz., piecyk mrz., piekarka ż.
czas. piec
przym. pieczony, piekarski
Wiktionary
kobieta trudniąca się zawodowo wypiekiem pieczywa oraz jego późniejszą dystrybucją
SJP.pl
zdrobnienie od: piekarnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: piekarnia
Wiktionary
rzecz. piec mrz., piecyk mrz.
czas. piec
Wiktionary
kobieta trudniąca się zawodowo wypiekiem pieczywa oraz jego późniejszą dystrybucją
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która pracuje w piekarni i wypieka chleb, bułki itp.
Wiktionary
rzecz. piekarnia ż., piekarzowa ż., piekarstwo n., piekarczyk m.
:: fm. piekarz m.
czas. piec ndk., upiec dk., wypiekać ndk.
przym. piekarski, piekarniczy, piecowy
Wiktionary
szereg pomieszczeń będących miejscem wypieku pieczywa oraz jego późniejszej sprzedaży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce pracy piekarza; zakład produkujący chleb oraz inne wyroby z mąki
(1.2) sklep, w którym sprzedaje się wyroby piekarnicze
Wiktionary
Piekarnia – zakład rzemieślniczy lub przemysłowy produkujący pieczywo.
Wikipedia
(1.1) W piekarni zwolniło się jedno miejsce pracy.
(1.2) Była piętnasta dziesięć i Celestyna Żak stała w kolejce wijącej się przed piekarnią PSS przy ulicy Dąbrowskiego, tuż obok sklepu z sortami mundurowymi MO.
Wiktionary
IPA: pʲjɛˈkarʲɲa, AS: pʹi ̯ekarʹńa
Wiktionary
rzecz. piekarka ż., piecyk mrz., piekarz m., piec m., pieczeń ż., pieczywo n., pieczenie n., piekarnik mrz.
czas. piec
przym. piekarski, piekarniany, piekarniczy, pieczony
Wiktionary
mieszkaniec Piekar Śląskich
SJP.pl
mieszkanka Piekar Śląskich
SJP.pl
związany z piekarnią (np. budynek piekarniany) lub z piekarnictwem, zawodem piekarza (np. drożdże piekarniane)
SJP.pl
dział przemysłu spożywczego obejmujący wyrób masy piekarniczej oraz wypiek i późniejszą dystrybucję pieczywa; piekarstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) działalność związana z wyrobem i wypiekiem pieczywa
Wiktionary
rzecz. piecyk mrz., piekarnik mrz.
przym. pieczony, piekarniczy, piekarski
Wiktionary
powiązany z piekarnictwem lub zawodem piekarza (np. wyrób piekarniczy, piec piekarniczy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący piekarnictwa
Wiktionary
(1.1) Zaprezentowane zostaną również różne produkty: mięsne, mleczarskie, piekarnicze oraz niskoalkoholowe, połączone z degustacją.
Wiktionary
rzecz. piekarz mos., piekarka ż., piecyk mrz., piec mrz., piekarnia ż., piekarnictwo n.
czas. piec
przym. piekarski
Wiktionary
wbudowane w trzon kuchenny lub wolno stojące domowe urządzenie do pieczenia, głównie ciast i potraw mięsnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. kulin. wbudowane w trzon kuchenny lub wolno stojące domowe urządzenie do pieczenia, głównie ciast i potraw mięsnych;
Wiktionary
Piekarnik – urządzenie kuchenne służące do pieczenia lub podpiekania potraw. Obecnie produkowane są także mini piekarniki, które posiadają ograniczoną funkcjonalność, ale nadają się do małych kuchni w formie piekarników do zabudowy lub jako piekarniki przenośne.
Wikipedia
IPA: pʲjɛˈkarʲɲik, AS: pʹi ̯ekarʹńik
Wiktionary
rzecz. zapiekanka ż., piecyk mrz., piec m., piekarnia ż., piekarnictwo n., piekarstwo n., piekarz m., piekarzowa ż., piekarczyk m., pieczeń ż.
czas. piec ndk.
przym. piekarski, pieczony
Wiktionary
(1.1) kuchenka, piec; pot. piecyk
Wiktionary
1. powiązany w jakiś sposób z Piekarami Śląskimi (miastem w województwie śląskim) lub Piekarami (jedną z kilku polskich wsi);
2. powiązany z piekarstwem lub zawodem piekarza (np. wyrób piekarski)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z piekarzem, dotyczący piekarza
(1.2) należący do piekarza
(1.3) odnoszący się do Piekar, związany z Piekarami
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Klasa wysłuchała opowieści o wizerunku piekarskim.
Wiktionary
IPA: pʲjɛˈkarsʲci, AS: pʹi ̯ekarsʹḱi
Wiktionary
rzecz. piekarka ż., piecyk mrz., Piekary lm nm., piekarz mos., piekarczyk mos., piec m., piekarnictwo n., piekarnia ż., piekarnik m., pieczenie n., upieczenie n., pieczeń ż., pieczyste n., pieczonka ż., piecuch m., pieczka ż., piekarzowa ż., piekarzówna ż., wypiek m., wypiekanie n., wypieczenie n., upieczenie n., spiekanie n., spieczenie n., piecowy m., zapiekanie n., zapieczenie n., piekarzanka ż., piekarzanin mos.
czas. piec ndk., upiec dk., wypiekać ndk., wypiec dk., spiekać ndk., spiec dk., zapiekać ndk., zapiec dk.
przym. piekarniczy, pieczysty, piecowy, pieczeniowy
przysł. piekarsko, piekarniczo
Wiktionary
dział przemysłu spożywczego obejmujący wyrób masy piekarniczej oraz wypiek i późniejszą dystrybucję pieczywa; piekarnictwo
SJP.pl
Piekarstwo – działalność polegająca na wytwarzaniu pieczywa, głównie chleba.
Działalność piekarską można prowadzić w domu, w zakładach rzemieślniczych lub w zakładach przemysłowych. Jeżeli działalność ta prowadzona jest w specjalnie do tego przeznaczonych pomieszczeniach, wówczas nazywa się je piekarnią.
Wikipedia
nazwa kilkunastu wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim nazwa kilkunastu polskich wsi i części miast;
(1.2) geogr. synonim dla Piekar Śląskich;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Piekary leżą w granicach Gniezna.
(1.2) W Piekarach gościł król Jan III Sobieski w drodze do Wiednia.
Wiktionary
rzecz. piekarzanin mos., piekarzanka ż., piec mrz.
przym. piekarski
czas. piec
Wiktionary
(1.2) Piekary Śląskie
Wiktionary
osoba trudniąca się zawodowo wypiekiem pieczywa oraz jego późniejszą dystrybucją
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek, który pracuje w piekarni i wypieka chleb, bułki itp.
Wiktionary
Piekarz – osoba zajmująca się zawodowo piekarstwem.
Wikipedia
IPA: ˈpʲjɛkaʃ, AS: pʹi ̯ekaš
Wiktionary
rzecz. piekarka ż., piekarnia ż., piekarzowa ż., piekarstwo n., piekarnik mrz.
:: zdrobn. piekarczyk m.
czas. piec ndk., upiec dk., wypiekać ndk.
przym. piekarski, piekarniczy, piecowy, pieczony
Wiktionary
mieszkaniec Piekar Śląskich (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Piekar
Wiktionary
(1.1) Tłum piekarzan skandował przed magistratem.
Wiktionary
rzecz. Piekary lm nm.
:: fż. piekarzanka ż.
przym. piekarski
Wiktionary
mieszkanka Piekar Śląskich (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Piekar
Wiktionary
(1.1) Już od tygodnia wiadomo, kto został „Piekarzanką Roku”.
Wiktionary
rzecz. Piekary lm nm.
:: fm. piekarzanin m.
przym. piekarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) córka piekarza
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛkaˈʒuvna, AS: pʹi ̯ekažuvna
Wiktionary
przym. piekarski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. potocznie: kłótliwa, złośliwa, niesympatyczna kobieta; złośnica, szantrapa, kłótnica, awanturnica, sekutnica;
2. ryba z rodziny karpiowatych, żyjąca w wodach stojących i rzekach zachodniej Europy; szweja
SJP.pl
Piekielnica, szweja, bystrzanka ("Alburnoides bipunctatus") – gatunek słodkowodnej ryby z rodziny karpiowatych (Cyprinidae).
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: piekielnie
SJP.pl
potocznie lub żartobliwie o osobie zadziornej, złej, skorej do złości, złośliwości, kłótni
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. taki, jak w piekle (np. duch piekielny), związany w jakiś sposób z piekłem (np. ogień piekielny);
2. przynoszący, zwiastujący zło lub bardzo intensywny, silny, najczęściej w odniesieniu do czegoś przykrego (np. ból piekielny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący piekła, związany z piekłem, taki, jak w piekle
(1.2) przen. nieznośny, bardzo zły, denerwujący, cholerny
(1.3) przen. o dużej intensywności, cholerny
Wiktionary
(1.2) Kątem oka spogląda na zegarek, bo geografia, piekielna geografia… ale zdąży.
(1.3) Rohan wyciskał z maszyn całą moc, i wracali w jeszcze bardziej piekielnym jazgocie młócących kamienie gąsienic.
Wiktionary
IPA: pʲjɛ̇ˈcɛlnɨ, AS: pʹi ̯ėḱelny
Wiktionary
rzecz. piekło n., piekiełko n., piekielność ż.
przysł. piekielnie
Wiktionary
(1.1) książk. infernalny
(1.2) cholerny, nieszczęsny, diabelny, nieznośny
(1.3) cholerny, potworny, diabelny
Wiktionary
przenośne zdrobnienie od: piekło, najczęściej w domyśle o drobnych przewinieniach, często żartobliwych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: piekło
(1.2) reg. zob. łubianka.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Babcia nazbierała w lesie piekiełko łochyni.
Wiktionary
IPA: pʲjɛ̇ˈcɛwkɔ, AS: pʹi ̯ėḱeu̯ko
Wiktionary
rzecz. piekło n., piekielnik m., piekielnica ż.
czas. pieklić się
przym. piekielny
Wiktionary
(1.2) łubianka; reg. kobiałka
Wiktionary
pieklić się: powodować zło, budzić strach lub denerwować się, kłócić się, awanturować, robić piekło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych, występujący w Ameryce Północnej
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. piękny
Wiktionary
mieszkaniec Piekoszowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Piekoszowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Piekoszów
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
Piekoszów – miasto w Polsce położone w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Piekoszów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Miejscowość jest siedzibą gminy Piekoszów.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Piekut – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie grójeckim, w gminie Chynów.
Wieś założona na nowo wykarczowanym terenie w roku 1576. Właścicielem wsi był Wawrzyniec
Łoski. Dziesięcinę z 3 łanów płacono parafii w Chynowie, w której obrębie się znajdowała.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. poddawać produkt żywnościowy działaniu ognia (wysokiej temperatury w piekarniku);
2. parzyć, palić, doskwierać;
3. wywoływać piekący ból; palić
SJP.pl
1. według niektórych religii: miejsce gdzie pośmiertnie trafia dusza grzesznika; siedziba potępionych;
2. potocznie o kłótni, awanturze lub ogólnie o czymś złym albo pogrążonym w nieładzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. teol. filoz. miejsce przebywania dusz zmarłych potępionych za grzechy lub winy wobec bogów popełnione na ziemi;
(1.2) przen. miejsce, w którym trudno wytrzymać (z powodu ciężkich warunków), bardzo nieprzyjemna sytuacja, wydarzenie przysparzające wielu cierpień
(1.3) stpol. smoła
forma czasownika.
(2.1) 3. os. n. przesz. oznajm. od: piec
Wiktionary
Piekło – w eschatologiach religii uznających życie pozagrobowe – miejsce przebywania lub stan dusz zmarłych potępionych za grzechy lub winy wobec bogów popełnione na Ziemi.
Wyobrażenie piekła w różnych systemach religijnych.
Wikipedia
(1.1) Będziesz się smażył w piekle za swoje grzechy!
(1.2) Żołnierze przeszli przez prawdziwe piekło, torując sobie drogę przez dżunglę pod niemal nieustającym ostrzałem wroga.
(1.2) Porwane dziecko przez trzy lata żyło w piekle.
(2.1) Mamo, czy długo będzie piekło się ciasto?
(2.1) W miejscu, gdzie puginał przygwoździł mnie do masztu, ramię piekło mnie jak rozpalonym żelazem.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛkwɔ, AS: pʹi ̯eku̯o
Wiktionary
rzecz. piekielnik m., piekielnica ż.
:: zdrobn. piekiełko n.
czas. pieklić się
przym. piekielny
Wiktionary
(1.1) książk. inferno, otchłań, pandemonium; przest. gehenna; stpol. pkieł
(1.2) gehenna, droga przez mękę, mordęga
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 2. os. lp. trybu rozk. od: pielić
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pʲjɛl, AS: pʹi ̯el
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Pielaszkowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie średzkim, w gminie Udanin.
Wikipedia
Pielaszów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Wilczyce. Ma status sołectwa.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pielić.
Wiktionary
IPA: pʲjɛˈlɛ̃ɲɛ, AS: pʹi ̯elẽńe
Wiktionary
czas. pielić, opielać, pleć
Wiktionary
oczyszczać ziemię z chwastów; pielić
SJP.pl
Pielesz – polski herb szlachecki, nadawany głównie na ziemi litewskiej, podlaskiej i białoruskiej.
Wikipedia
znajome, dobrze znane okolice, najczęściej w odniesieniu do własnego domu, mieszkania
SJP.pl
Pieleszki – część wsi Zalesie w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Chodecz.
W latach 1975–1998 Pieleszki administracyjnie należały do województwa włocławskiego.
Wikipedia
niewielkie drzewo z rodziny bananowatych, pochodzące z Madagaskaru, a dziś uprawiane w wielu krajach tropikalnych jako roślina ozdobna; drzewo podróżnych
SJP.pl
Pielgrzan ("Ravenala") – rodzaj roślin z rodziny strelicjowatych. Obejmuje 6 gatunków występujących na Madagaskarze. Jeden z nich, pielgrzan madagaskarski, został introdukowany do Bangladeszu, Meksyku, na Komory i Mauritius.
Nazwa naukowa rodzaju pochodzi od zwyczajowej nazwy tych roślin w języku malgaskim.
Wikipedia
osoba uczestnicząca w pielgrzymkach, podróżująca do miejsc świętych; pątnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. osoba, która odbywa wędrówkę do miejsca kultu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W Częstochowie spotkaliśmy grupę pielgrzymów z Hondurasu.
Wiktionary
rzecz. pielgrzymka ż., pielgrzymowanie n., pielgrzymstwo n.
czas. pielgrzymować ndk.
przym. pielgrzymi, pielgrzymkowy
przysł. pielgrzymio
Wiktionary
(1.1) pątnik, sakroturysta
Wiktionary
odnoszący się do pielgrzyma, związany w jakiś sposób z pielgrzymem (np. kij pielgrzymi, szlak pielgrzymi)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do pielgrzyma, związany z pielgrzymem
forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.
(2.1) M. i W. lm. od: pielgrzym
Wiktionary
Pi
Wikipedia
(1.1) Emigranci często narzekali na swą pielgrzymią dolę.
Wiktionary
rzecz. pielgrzymka ż., pielgrzym m., pielgrzymowanie n., pielgrzymstwo n.
czas. pielgrzymować ndk.
przym. pielgrzymkowy
przysł. pielgrzymio
Wiktionary
przysłówek
(1.1) rzad. tak jak pielgrzymi, pielgrzymując
Wiktionary
rzecz. pielgrzymka ż., pielgrzym m., pielgrzymowanie n., pielgrzymstwo n.
czas. pielgrzymować ndk.
przym. pielgrzymi, pielgrzymkowy
Wiktionary
1. wędrówka do miejsc świętych lub ogół osób uczestniczących w takiej wędrówce;
2. żartobliwie o sporej grupie osób regularnie przychodzących w jakieś miejsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wędrówka do świętego miejsca
(1.2) grupa wspólnie odbywająca pielgrzymkę (1.1)
Wiktionary
Pielgrzymka – podróż podjęta z pobudek religijnych do miejsc świętych. Motywem podjęcia trudu pielgrzymowania może być chęć zadośćuczynienia za popełnione występki lub też chęć wyrażenia prośby, np. o zdrowie, o pomyślność. Pątnicy pielgrzymują również, ażeby wyrazić wdzięczność, np. za urodzenie dziecka, odzyskanie sprawności fizycznej. Pielgrzymowanie wiąże się też ze składaniem wotum w sanktuarium, do którego się wędrowało, jak to ma np. miejsce w katolicyzmie.
Wikipedia
(1.1) Postanowiłem odbyć pielgrzymkę do Lichenia w intencji zdrowia dziecka.
(1.2) Jadąc do Częstochowy, spotkałem dwie pielgrzymki.
Wiktionary
IPA: pʲjɛlˈɡʒɨ̃mka, AS: pʹi ̯elgžỹmka
Wiktionary
rzecz. pielgrzym mos., pielgrzymowanie n., pielgrzymstwo n.
czas. pielgrzymować ndk.
przym. pielgrzymkowy, pielgrzymi
przysł. pielgrzymio
Wiktionary
(1.1) peregrynacja, reg. śl. póńć
(1.2) reg. śl. póńć
Wiktionary
wczasy połączone ze zwiedzaniem miejsc świętych
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do pielgrzymki, związany z pielgrzymką
Wiktionary
(1.1) Z powodu zamachu w Jerozolimie zamarł ruch pielgrzymkowy.
Wiktionary
rzecz. pielgrzymka ż., pielgrzym m., pielgrzymowanie n., pielgrzymstwo n.
czas. pielgrzymować ndk.
przym. pielgrzymi
przysł. pielgrzymio
Wiktionary
uczestniczyć w wędrówce do miejsc świętych jako pielgrzym, podróżować do miejsc kultu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pielgrzymować.
Wiktionary
(1.1) Szczególną cechą pontyfikatu Jana Pawła II było pielgrzymowanie.
Wiktionary
rzecz. pielgrzym m., pielgrzymka ż., pielgrzymstwo n.
przym. pielgrzymi, pielgrzymkowy
czas. pielgrzymować
przysł. pielgrzymio
Wiktionary
uczestniczyć w wędrówce do miejsc świętych jako pielgrzym, podróżować do miejsc kultu
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) rel. wędrować do miejsca kultu lub kogoś, komu się chce oddać cześć
(1.2) przen. żart. nawiedzać często jakieś miejsce z zamiłowaniem, w pożądanym celu
Wiktionary
(1.1) We wrześniu pielgrzymowaliśmy do Lourdes.
(1.2) Do tej tawerny pielgrzymują smakosze kalmarów.
Wiktionary
rzecz. pielgrzymowanie n., pielgrzym m., pielgrzymka ż., pielgrzymstwo n.
przym. pielgrzymi, pielgrzymkowy
przysł. pielgrzymio
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
człowiek wędrujący do miejsc kultu; pątnik; pielgrzym
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ogół zagadnień, czynności związanych z pielgrzymowaniem, podróżowaniem do miejsc kultu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. podróżowanie do miejsc kultu
(1.2) daw. odbywanie podróży
(1.3) wszyscy pielgrzymi, ich ogół
(1.4) przen. uchodźstwo, emigracja
Wiktionary
rzecz. pielgrzymka ż., pielgrzym m., pielgrzymowanie n.
czas. pielgrzymować ndk.
przym. pielgrzymi, pielgrzymkowy
przysł. pielgrzymio
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
marka herbicydu
SJP.pl
oczyszczać ziemię z chwastów; pleć
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wypielić)
(1.1) ogrod. usuwać ręcznie chwasty z uprawy
Wiktionary
(1.1) Pracowałam na równi z nią, pieląc, nosząc wodę i sadząc kwiaty.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛlʲit͡ɕ, AS: pʹi ̯elʹić
Wiktionary
rzecz. pielenie n., plenie n., opielanie n., opielenie n., wypielenie n.
czas. pleć ndk., opielić dk., opielać ndk., wypielić dk.
Wiktionary
(1.1) pleć, plewić
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
pierożki nadziewane mięsem lub rybą, gotowane w rosole; pielmienie
SJP.pl
Pielmieni (także "pilimeni", "pielmenie", "pielmienie", пельме́ни) – rodzaj pierogów z dość luźnym farszem mięsnym. Potrawa kuchni rosyjskiej, wywodząca się z kuchni udmurckiej. Udmurcka nazwa "pielniań" złożona jest ze słów "piel" "ucho" i "niań" "chleb". Zadomowiona w kuchni polskiej, zwłaszcza na terenach dawnego zaboru rosyjskiego. Wyglądem, nazwą i pochodzeniem zbliżone do uszek.
Wikipedia
pierożki nadziewane mięsem lub rybą, gotowane w rosole; pielmieni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. pierożek nadziewany surowym, mielonym mięsem wołowo-wieprzowym, podawany ze stopionym masłem lub śmietaną; tradycyjna potrawa kuchni ukraińskiej i rosyjskiej;
Wiktionary
ręczne narzędzie do opielania i spulchniania gleby; planet
SJP.pl
badanie radiologiczne mające na celu uwidocznienie miedniczki nerkowej poprzez wprowadzenie do niej środka kontrastującego
SJP.pl
Pielografia – badanie radiologiczne mające na celu uwidocznienie i następową ocenę miedniczki nerkowej.
Do miedniczki nerkowej wprowadza się cewnik i następnie podaje się przez niego środek cieniujący (tzw. kontrast) po czym wykonuje się zdjęcie RTG. Następnie można wprowadzić tenże cewnik do moczowodu i ponownie podaje się kontrast – badanie nosi nazwę ureteropielografii i pozwala ocenić oprócz miedniczki i kielichów nerkowych, także moczowody.
Wikipedia
niegdyś niewielki kawałek płótna lub podobnego materiału, dziś specjalny rodzaj jednorazowej bielizny służącej do przewijania, najczęściej niemowląt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hig. niegdyś niewielki kawałek płótna lub podobnego materiału, dziś specjalny rodzaj jednorazowej bielizny służącej do przewijania, najczęściej niemowląt
Wiktionary
(1.1) Gdy dziecko płakało oddawała je Izoldzie. Odor pieluch przepajał stancję.
Wiktionary
IPA: pʲjɛˈluxa, AS: pʹi ̯eluχa
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. pieluszka ż.
przym. pieluchowy, pieluszkowy, pieluszczany
Wiktionary
(1.1) pot. pampers
Wiktionary
rodzaj jednorazowej bielizny, najczęściej dla dorosłych z problemami nietrzymania moczu
SJP.pl
potocznie: zakładać pieluchę
SJP.pl
przeznaczony na pieluchy, pieluszki (np. tkanina pieluchowa) lub w jakiś inny sposób związany z pieluchami (np. okres pieluchowy)
SJP.pl
pieszczotliwie: pielucha
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. dotyczący pieluszki
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛluʃˈt͡ʃãnɨ, AS: pʹi ̯eluščãny
Wiktionary
rzecz. pielucha ż., pieluszka ż.
przym. pieluszkowy
Wiktionary
(1.1) pieluszkowy
Wiktionary
zdrobnienie od: pielucha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: pielucha
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛluˈʃɛt͡ʃka, AS: pʹi ̯elušečka
Wiktionary
niegdyś niewielki kawałek płótna lub podobnego materiału, dziś specjalny rodzaj jednorazowej bielizny służącej do przewijania niemowląt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hig. kawałek płótna do przewijania niemowląt
(1.2) pot. hig. jednorazowy artykuł higieniczny łączący funkcję pieluszki (1.1) z majtkami
Wiktionary
Pieluszka, pielucha – kawałek chłonnego materiału, absorbujący mocz noworodka, niemowlęcia i małego dziecka, a także osób chorych, które samodzielnie nie kontrolują potrzeb fizjologicznych. Obecnie w Polsce najczęściej stosowane są pieluszki jednorazowe potocznie nazywane, od marki jednego z producentów, pampersami.
Wikipedia
IPA: pʲjɛˈluʃka, AS: pʹi ̯eluška
Wiktionary
rzecz. pielucha ż.
przym. pieluszkowy, pieluszczany
Wiktionary
(1.1) pielucha; gw. Śląsk Cieszyński plenka
(1.2) pampers
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzad. związany z pieluszką
Wiktionary
(1.1) Najpiękniej wyszła Halinie czerwona sukienka z pieluszkowej bawełny własnoręcznie zafarbowanej na jaskrawą czerwień…
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛluˈʃkɔvɨ, AS: pʹi ̯eluškovy
Wiktionary
rzecz. pielucha ż., pieluszka ż.
przym. pieluchowy, pieluszczany
Wiktionary
(1.1) daw. pieluszczany
Wiktionary
pielęgnowanie, ogół zabiegów pomagających w leczeniu chorych lub mających na celu osiągnięcie wzrostu i rozwoju roślin lub zwierząt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pielęgnowanie kogoś lub czegoś, dbanie o coś lub kogoś
Wiktionary
(1.1) Absolutnie niezbędna jest pielęgnacja podrażnionej skóry od razu po zakończeniu golenia.
(1.1) Potem ręcznik, mleczko do ciała, sól fizjologiczna do oczu, patyczki do uszu. Kaftanik, śpioszki, łóżeczko. A potem prasowanie. Tak, tak, chcieliśmy być najlepszymi rodzicami na świecie. Mistrzami pielęgnacji. I chyba byliśmy.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛlɛ̃ŋɡˈnat͡sʲja, AS: pʹi ̯elẽŋgnacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. pielęgnowanie n., wypielęgnowanie n., pielęgniarka ż., pielęgniarz m., pielęgniarstwo n.
czas. pielęgnować, wypielęgnować
przym. pielęgnacyjny
przysł. pielęgnacyjnie
Wiktionary
(1.1) pielęgnowanie
Wiktionary
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób pielęgnacyjny, dotyczący pielęgnacji
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛlɛ̃ŋɡnaˈt͡sɨjɲɛ, AS: pʹi ̯elẽŋgnacyi ̯ńe
Wiktionary
rzecz. pielęgnacja ż., pielęgnowanie n., pielęgniarka ż., pielęgniarz m.
czas. pielęgnować, wypielęgnować
przym. pielęgnacyjny
Wiktionary
związany z pielęgnacją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) służący pielęgnacji, pielęgnowaniu, dbaniu o zdrowie i zdrowy wygląd
Wiktionary
(1.1) Podobnie jak zwierzęta innych gatunków mające długą okrywę, również świnki angorskie wymagają szczególnych zabiegów pielęgnacyjnych – czesania, pudrowania itp. – i są w hodowli najbardziej kłopotliwe.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛlɛ̃ŋɡnaˈt͡sɨjnɨ, AS: pʹi ̯elẽŋgnacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. pielęgnacja ż., pielęgniarstwo n., pielęgniarz m., pielęgniarka ż., pielęgnica ż., pielęgnowanie n.
czas. pielęgnować ndk., wypielęgnować dk.
przysł. pielęgnacyjnie, pielęgniarski
przym. pielęgniarski
Wiktionary
zgrubienie od: pielęgniarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: pielęgniarka
Wiktionary
rzecz. pielęgniarka ż.
Wiktionary
pracownica służby zdrowia uprawniona do pomocy w pielęgnowaniu chorych i wykonywania podstawowych zabiegów leczniczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta sprawująca podstawową opiekę medyczną nad pacjentami;
Wiktionary
Pielęgniarka (r. m. pielęgniarz) – samodzielny, medyczny zawód z grupy specjalistów do spraw zdrowia. Na całym świecie uprawiany jest w większości przez kobiety.
Wikipedia
(1.1) Dziś jest święto pielęgniarek.
(1.1) Nawet doświadczone pielęgniarki nie były w stanie na to patrzeć.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛlɛ̃ŋʲɟˈɲarka, AS: pʹi ̯elẽŋʹǵńarka
Wiktionary
rzecz. pielęgniarstwo n., pielęgnacja ż., pielęgnowanie n., wypielęgnowanie n., pielęgnica ż.
:: fm. pielęgniarz m.
czas. pielęgnować ndk., wypielęgnować dk.
przym. pielęgniarski, pielęgnacyjny
przysł. pielęgnacyjnie
Wiktionary
(1.1) daw. siostra; żart. piguła; uczn. pigwa; gw. Maćkowce miedsiestra
Wiktionary
odnoszący się do zawodu pielęgniarza lub pielęgniarki (np. praktyka pielęgniarska), związany z pielęgniarstwem (np. szkoła pielęgniarska)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pielęgniarstwem, pielęgniarzem lub pielęgniarką, dotyczący pielęgniarstwa
Wiktionary
(1.1) Na drzwiach wisi pielęgniarski fartuch.
(1.1) Gdzie pani zdobywała pielęgniarskie szlify?
Wiktionary
rzecz. pielęgniarz m., pielęgniarka ż., pielęgniarstwo n., pielęgnowanie n.
czas. pielęgnować ndk.
przym. pielęgnacyjny
Wiktionary
ogół działań mających na celu opiekę nad chorymi, zawód pielęgniarza lub pielęgniarki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) profesja polegająca na opiekowaniu się chorymi
Wiktionary
Pielęgniarstwo – termin określający różnego rodzaju zadania i działania zawodowe pielęgniarek i pielęgniarzy oraz naukę, wiedzę, technikę i sztukę z tymi czynnościami związane.
Wyraz „pielęgniarstwo” funkcjonuje w takich znaczeniach jak m.in.:
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Jagna i studiuję pielęgniarstwo na Śląskim Uniwersytecie Medycznym w Katowicach.
(1.1) Babcia Gosia poświęciła życie pielęgniarstwu.
Wiktionary
rzecz. pielęgniarz m., pielęgniarka ż., pielęgnowanie n., pielęgnacja ż.
czas. pielęgnować ndk.
przym. pielęgniarski, pielęgnacyjny
Wiktionary
pracownik służby zdrowia uprawniony do pomocy w pielęgnowaniu chorych i wykonywania podstawowych zabiegów leczniczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pracownik służby zdrowia uprawniony do pielęgnowania chorych i do wykonywania prostszych zabiegów leczniczych
Wiktionary
(1.1) W szpitalach pielęgniarze są pożądanymi pracownikami, ponieważ z reguły dysponują większą siłą fizyczną, niż pielęgniarki.
(1.1) Szybko wciągnął na siebie zielone ubranie pielęgniarza i zamknął szafkę w tym samym momencie, w którym otworzyły się drzwi.
Wiktionary
IPA: pʲjɛˈlɛ̃ŋʲɟɲaʃ, AS: pʹi ̯elẽŋʹǵńaš
Wiktionary
rzecz. pielęgniarstwo n.
:: fż. pielęgniarka ż.
przym. pielęgniarski, pielęgnacyjny
przysł. pielęgnacyjnie
czas. pielęgnować ndk.
Wiktionary
(1.1) lekcew. łapiduch; gw. Górny Śląsk krankfoter
Wiktionary
gatunek drapieżnej ryby akwariowej, żyjącej na wolności w Afryce i Ameryce Południowej
SJP.pl
Pielęgnica – zwyczajowa nazwa wielu gatunków ryb m.in. z rodzajów "Amatitlania", "Astronotus", "Cichlasoma", "Heros", "Rocio", należących do rodziny pielęgnicowatych, m.in.:
Wikipedia
rodzina ryb z gromady ryb kostnych, obejmująca gatunki charakteryzujące się spłaszczonym ciałem i wrodzonym instynktem opieki nad potomstwem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Cichlidae|Bonaparte|ref=tak., klad w randze rodziny słodkowodnych ryb okoniokształtnych;
Wiktionary
Pielęgnicowate (Cichlidae) – klad w randze rodziny ryb okoniokształtnych (Perciformes) obejmujący ponad 1600 gatunków opisanych naukowo oraz kilkaset odkrytych, oczekujących na formalny opis, co czyni ją jedną z najliczniejszych w gatunki rodzin kręgowców. Jest jedyną słodkowodną rodziną wargaczowców (Labroidei).
Wikipedia
(1.1) Szybka specjacja i radiacja adaptacyjna pielęgnicowatych stały się przedmiotem zainteresowania biologów ewolucyjnych
Wiktionary
rzecz. pielęgnica ż., pielęgniczka ż.
Wiktionary
o cechach pielęgnicowatych (ryb z gromady ryb kostnych, charakteryzujących się spłaszczonym ciałem i wrodzonym instynktem opieki nad potomstwem)
SJP.pl
część nazwy systematycznej kilku gatunków małych ryb akwariowych z rodziny pielęgnicowatych
SJP.pl
Pielęgniczka – nazwa (obiegowa i handlowa, stosowana m.in. przez miłośników akwarystyki) gatunków małych ryb z rodziny pielęgnicowatych, pochodzących z Ameryki Południowej i Afryki, z wyjątkiem jezior Wielkiego Rowu Afrykańskiego. Najbardziej rozpowszechnione wśród akwarystów są pielęgniczki z rodzaju "Apistogramma", "Mikrogeophagus" oraz "Pelvicachromis".
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pielęgnować.
Wiktionary
Pielęgnowanie – zespół czynności wchodzących w proces pielęgnowania chorych lub postępowania w zakresie ochrony zdrowia ludności. Specjalną rolą osoby pielęgnującej jest pomagać człowiekowi choremu lub zdrowemu w czynnościach mających na celu zapewnienie pełnego zdrowia lub powrotu do niego.
Wikipedia
(1.1) Robotnice są zakodowane wyłącznie na pracę. Są wielozawodowcami. W zależności od aktualnej potrzeby zajmują się sprzątaniem, pielęgnowaniem larw, budową plasterastrów, stróżowaniem u wejścia, zbieraniem pokarmu etc.
Wiktionary
czas. pielęgnować ndk.
rzecz. pielęgnacja ż., pielęgniarka ż., pielęgniarstwo n.
przysł. pielęgnacyjnie
przym. pielęgnacyjny, pielęgniarski
Wiktionary
pomagać w leczeniu chorych lub prowadzić zabiegi pielęgnacyjne mające na celu osiągnięcie wzrostu i rozwoju roślin lub zwierząt
SJP.pl
czasownik
(1.1) dbać o coś, zajmować się czymś z dużą dbałością i troską
(1.2) dbać o chorych, pomagać w leczeniu chorych
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛlɛ̃ŋɡˈnɔvat͡ɕ, AS: pʹi ̯elẽŋgnovać
Wiktionary
przym. pielęgnacyjny, pielęgniarski
rzecz. pielęgnacja ż., pielęgnowanie ż., pielęgniarka ż., pielęgniarz m., pielęgniarstwo n.
czas. wypielęgnować dk.
przysł. pielęgnacyjnie
Wiktionary
(1.1) dbać, troszczyć się, zajmować się
Wiktionary
przymiotnik od: Piemont
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Piemontem, dotyczący Piemontu, wywodzący się z Piemontu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język piemoncki;
Wiktionary
(1.1) Dialekt piemoncki wyraźnie różni się od języka włoskiego.
Wiktionary
IPA: pʲjɛ̃ˈmɔ̃nt͡sʲci, AS: pʹi ̯ẽmõncʹḱi
Wiktionary
rzecz. Piemont mrz., Piemontczyk mos., Piemontka ż., piemontyt mrz.
przym. piemontytowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem piemonckim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem piemonckim
(1.3) spisany, stworzony w języku piemonckim
Wiktionary
IPA: pʲjɛ̃ˈmɔ̃nt͡skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: pʹi ̯ẽmõnckoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech, przy granicy z Francją i Szwajcarią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech, ze stolicą w Turynie;
Wiktionary
Piemont ( Piemonte) – kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech. Od zachodu graniczy z Francją, od północy ze Szwajcarią i regionem Dolina Aosty, od wschodu z Lombardią i Emilią-Romanią, a od południa z Ligurią.
Wikipedia
(1.1) Od XI do XV wieku Piemont był podzielony na pięć jednostek terytorialnych: Turyn, Ivreę, Monferrato, Saluzzo i Sabaudię.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛ̃mɔ̃nt, AS: pʹi ̯ẽmõnt
Wiktionary
rzecz. Piemontczyk mos., Piemontka ż., piemontyt mrz., piemoncki mrz.
przym. piemoncki, piemontytowy
Wiktionary
mieszkaniec Piemontu (krainy historycznej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Piemontu lub osoba płci męskiej pochodząca z Piemontu
Wiktionary
(1.1) Autobiografie Piemontczyka Vittoria Dan Segrego, triesteńczyka Giorgia Voghery i autobiograficzna saga rodzinna rzymianki Clary Sereni stanowią różne przykłady sposobów, w jakie Żydzi włoscy poświadczali własne wybory polityczne (…)
Wiktionary
IPA: pʲjɛ̃ˈmɔ̃nṭt͡ʃɨk, AS: pʹi ̯ẽmõnṭčyk
Wiktionary
rzecz. piemontyt mrz., Piemont mrz.
:: fż. Piemontka ż.
przym. piemoncki, piemontytowy
Wiktionary
[czytaj: piemonteze] włoska rasa bydła domowego pochodząca z Piemontu
SJP.pl
mieszkanka Piemontu (krainy historycznej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Piemontu
Wiktionary
rzecz. Piemont mrz.
:: fm. Piemontczyk mos.
przym. piemoncki, piemontytowy
Wiktionary
rzadki minerał z grupy krzemianów, bogata w żelazo, mangan oraz glin odmiana epidotu, najczęściej spotykana w Piemoncie i w Valle d'Aosta we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z grupy krzemianów o czerwonej lub brunatnej barwie;
Wiktionary
Piemontyt (epidot manganowo-żelazowy) – minerał z grupy krzemianów, bogata w żelazo i mangan odmiana epidotu. Nazwa pochodzi od Piemontu we Włoszech, gdzie został odkryty.
Wikipedia
rzecz. Piemont m., Piemontczyk m., Piemontka ż., piemoncki m.
przym. piemoncki, piemontytowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z piemontytem, dotyczący piemontytu
Wiktionary
(1.1) Łupek piemontytowy jest łupkiem kwarcytowym z obfitą zawartością ozdobnych, a często ponad 1 cm sięgających kryształów epidotu manganowego (piemontytu), który nadaje skale zabarwienie czerwonawo-fioletowe
Wiktionary
rzecz. piemontyt mrz., Piemont mrz., Piemontczyk mos., Piemontka ż., piemoncki mrz.
przym. piemoncki
Wiktionary
1. pieśń, piosenka, utwór muzyczny z podkładem instrumentalnym, przeznaczony do śpiewania;
2. w przenośni o pochwałach, zachwytach
SJP.pl
taki, jak u pieniacza (np. pieniackie zachowanie, usposobienie), odnoszący się do pieniacza, pieniactwa
SJP.pl
zamiłowanie do wytaczania spraw sądowych, najczęściej o błahe sprawy, w medycynie określane jako kwerulencja i uważane za chorobliwą skłonność
SJP.pl
osoba z zamiłowaniem do wytaczania spraw sądowych, najczęściej o błahe sprawy lub mająca chorobliwą skłonność do dochodzenia rzeczywistych lub urojonych krzywd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba często procesująca się z błahych powodów
Wiktionary
(1.1) Nikt nie chce mieć w swoim gronie partnerów uważanych, słusznie czy nie słusznie, za permanentnych pieniaczy i malkontentów.
Wiktionary
rzecz. pieniactwo ż., pienianie n.
:: fż. pieniaczka ż.
czas. pieniaczyć się dk., pieniać ndk.
przym. pieniacki, pieniaczy
przysł. pieniacko, pieniaczo
Wiktionary
kobieta z zamiłowaniem do wytaczania spraw sądowych, najczęściej o błahe sprawy lub mająca chorobliwą skłonność do dochodzenia rzeczywistych lub urojonych krzywd
SJP.pl
pieniaczyć się: procesować się, najczęściej o sprawy błahe, nieistotne, prawić się; pieniać się (rzadziej)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
źródło, z którego wypływa mieszanina wodno-gazowa; źródło gazujące
SJP.pl
pieniać się: pieniaczyć się, procesować się, prawować się
SJP.pl
1. pieśń, piosenka, utwór muzyczny z podkładem instrumentalnym, przeznaczony do śpiewania;
2. w przenośni o pochwałach, zachwytach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) podniosły śpiew, wzniosła pieśń
(1.2) przen. przest. wiersz, poezja
(1.3) daw. śpiewanie, śpiew
(1.4) daw. pianie koguta
Wiktionary
(1.3) Pienia Aniołów brzmią pod niebiosy, / Śpiewajmy z nimi wspólnymi głosy.
Wiktionary
czas. piać ndk.
Wiktionary
1. niewielki pień;
2. pozostały w szczęce dolny fragment zęba, będący pozostałością po wykruszeniu się lub złamaniu korony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: pień
(1.2) mały pień
(1.3) leśn. widoczna część pnia (bez korzeni), która pozostaje w ziemi po ścięciu drzewa
(1.4) odcięta górna część karcza lub nasada pnia, na której rąbie się drewno albo mięso
(1.5) przest. pot. pszcz. ul
Wiktionary
(1.4) Dawniej drewno na opał rąbano na pieńku.
(1.5) Moja kobieta dostała po ojcu dziesięć pieńków; nie chciałbym ich zmarnować; boć widzę, że pszczoły są bardzo pożyteczne.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛ̇̃ɲɛk, AS: pʹi ̯ė̃ńek
Wiktionary
rzecz. pniaczek m., pień nmos./n./mrz.
przym. pieńkowy
Wiktionary
(1.1) pniaczek
(1.4) pniak, reg. śl. gnot, reg. śl. gnotek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pienić.
Wiktionary
czas. pienić
rzecz. piana ż., pianka ż.
Wiktionary
owad, którego larwa otoczona grudką piany, wysysa soki z różnych krzewów i ziół
SJP.pl
rodzina pluskwiaków obejmująca ponad 900 gatunków
SJP.pl
Pienikowate (Aphrophoridae) – rodzina pluskwiaków z podrzędu cykadokształtnych, licząca ponad 900 opisanych gatunków.
Wikipedia
o cechach pienikowatych (rodzina pluskwiaków)
SJP.pl
pas skałkowy ciągnący się na północnym obrzeżu Centralnych Karpat Zachodnich, w Polsce i na Słowacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. góry w Polsce i Słowacji;
Wiktionary
Pi
Wikipedia
(1.1) Geneza Pienin to najtrudniejszy problem w całej geologii Karpat.
(1.1) Poświęcił Pieninom jeden ze swoich liryków.
(1.1) Kiedyś w Pieninach widywano żbika.
Wiktionary
przym. pieniński
Wiktionary
cecha czegoś pokrytego pianą lub pełnego piany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co pieniste
Wiktionary
rzecz. piana ż., pianka ż.
przym. pienisty
Wiktionary
pokryty warstwą piany, pełen piany lub łatwo pieniący się
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pokryty pianą, zawierający pianę
Wiktionary
rzecz. spieniacz mrz., pienistość ż., pianka ż., piana ż.
Wiktionary
zgrubienie od: pieniądz
SJP.pl
1. powszechnie akceptowany środek płatniczy;
2. plastikowy pieniądz - karta płatnicza;
3. pusty pieniądz - pieniądz bez pokrycia w towarze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bank. umowny środek płatniczy, obecnie w postaci monet i banknotów;
Wiktionary
Pieniądz – towar uznany w wyniku ogólnej zgody społecznej za środek wymiany gospodarczej, w którym są wyrażone ceny i wartości wszystkich innych towarów. Jako waluta, krąży anonimowo od osoby do osoby i pomiędzy krajami, ułatwiając wymianę handlową. Innymi słowy jest to materialny lub niematerialny środek, który można wymienić na towar lub usługę. Jest prawnie określonym środkiem płatniczym, który może wyrażać, przechowywać i przekazywać wartość ściśle związaną z realnym produktem społecznym.
Wikipedia
(1.1) Ten samochód kosztuje dużo pieniędzy (= jest drogi).
(1.1) Ludzie ulegają dominującej roli pieniądza.
(1.1) Rozsierdzona G. nakazała swym pomagierom nękać sąsiada telefonicznymi pogróżkami i żądać pieniędzy.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nt͡s, AS: pʹi ̯ė̃ńõnc
Wiktionary
rzecz. pieniądze lm nm., pieniążki lm nm., pieniężnik mos.
:: zdrobn. pieniążek mrz.
:: zgrub. pieniąch mrz.
czas. spieniężyć dk.
przym. pieniężny
przysł. pieniężnie
Wiktionary
(1.1) pot. forsa, flota, grosz, hajs, kabona, kapusta, kasa, kaszanka, kwit, mamona, sałata, siano, sos, szmal; gw. Śląsk Cieszyński pinióndz
Wiktionary
1. powszechnie akceptowany środek płatniczy;
2. plastikowy pieniądz - karta płatnicza;
3. pusty pieniądz - pieniądz bez pokrycia w towarze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) plural|pieniądz.
Wiktionary
(1.1) Nie mam pieniędzy.
Wiktionary
IPA: pʲjɛ̇̃ˈɲɔ̃nd͡zɛ, AS: pʹi ̯ė̃ńõnʒe
Wiktionary
rzecz. pieniężnik mos., pieniądz mrz.
:: zdrobn. pieniążki lm.
czas. spieniężyć dk., spieniężać ndk.
przym. pieniężny
Wiktionary
(1.1) pot. forsa, kasa, kasiora, kabona, mamona, slang. hajs, kapucha, sałata, siano, szmal, gw. Poznań bejmy, przestęp. hopy; daw. flota
Wiktionary
potocznie, żartobliwie o pieniądzach
SJP.pl
1. gatunek grzyba (pieniążek palący);
2. potocznie o drobnej monecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: pieniądz
(1.2) mała moneta
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(2.1) biol. syst. nazwa systematyczna|Collybia|Fr.|ref=tak., rodzaj grzybów należący do rodziny gąskowatych;
(2.2) biol. grzyb z rodzaju pieniążek (2.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Dziewczynka trzymała na rączce pieniążka i prosiła o wsparcie.
(2.2) Zarodniki pieniążków są kulistawe lub elipsoidalne.
Wiktionary
rzecz. pieniężnik mos., pieniądz mrz., pieniążki lm nm., Pieniążki lm nm., Pieniążkowice lm nm., Pieniążkowo n.
czas. spieniężać ndk., spieniężyć dk.
przym. pieniężny
Wiktionary
Pieniążkowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Czarny Dunajec.
Wieś królewska dawniej zwana Maciejowskie, położona w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sądeckim województwa krakowskiego, należała do tenuty nowotarskiej. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.
Wikipedia
drobny szkarłupień z gromady jeżowców, zamieszkujący muliste dna subtropikalnych i tropikalnych mórz
SJP.pl
Pieniążkowo (niem. "Pienonskowo") – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie tczewskim, w gminie Gniew przy drodze krajowej nr 91.
Wikipedia
rodzaj grzybów z rodziny obrzękowcowatych
SJP.pl
rodzaj grzybów z rodziny twardzioszkowatych
SJP.pl
rodzaj grzybów z rzędu pieczarkowców
SJP.pl
1. pokrywać coś pianą;
2. pienić się:
a) wytwarzać pianę, pokrywać się pianą; burzyć się;
b) przenośnie o człowieku: denerwować się, złościć się;
c) o czymś bezładnym: kłębić się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) wytwarzać pianę na czymś
czasownik zwrotny niedokonany pienić się
(2.1) wytwarzać pianę na sobie
(2.2) przen. pot. objawiać gniew, złość
Wiktionary
(2.2) Wpadł zatem do nas któregoś dnia i pieniąc się z gniewu zaczął krzyczeć do Majstra: Co to jest!
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛ̇̃ɲit͡ɕ, AS: pʹi ̯ė̃ńić
Wiktionary
rzecz. piana ż., pianka ż., pienienie n.
czas. spienić, spieniać
przym. pianowy, piankowy
Wiktionary
(2.2) wściekać się, dostać białej gorączki
Wiktionary
przymiotnik od: Pieniężno
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pieniężnem, dotyczący Pieniężna
Wiktionary
rzecz. Pieniężno n., pieniężnianin m., pieniężnianka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Pieniężna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pieniężna
(1.2) osoba pochodząca z Pieniężna, urodzona w Pieniężnie
Wiktionary
rzecz. Pieniężno n.
:: fż. pieniężnianka ż.
przym. pieniężeński
Wiktionary
mieszkanka Pieniężna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pieniężna
(1.2) kobieta pochodząca z Pieniężna, urodzona w Pieniężnie
Wiktionary
(1.1) Braniewianki najlepsze w województwie. Pieniężnianki trzecie!
Wiktionary
rzecz. Pieniężno n.
:: fm. pieniężnianin m.
przym. pieniężeński
Wiktionary
Pieniężnica (kaszub. "Pieniãżnica", niem.: "Penkuhl") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie człuchowskim, w gminie Rzeczenica.
Wieś jest siedzibą sołectwa "Pieniężnica", w którego skład wchodzi również miejscowość Knieja. W końcu 2025 sołectwo liczyło 312 mieszkańców.
Wikipedia
gatunek niewielkiej rośliny polnej o jaskrawych pomarańczowych kwiatach i grubych liściach w kształcie kół
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. człowiek trudniący się wymianą pieniędzy
Wiktionary
IPA: pʲjɛ̇̃ˈɲɛ̃w̃ʒʲɲik, AS: pʹi ̯ė̃ńẽũ̯žʹńik
Wiktionary
rzecz. pieniądz, pieniądze
:: zdrobn. pieniążek, pieniążki
:: zgrub. pieniąch
czas. spieniężyć
przym. pieniężny
przysł. pieniężnie
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
Pieniężno (dawniej "Melzak", a także Mąkowory, Mehlsack) – miasto w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie braniewskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Pieniężno.
Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. Pieniężno liczyło 2420 mieszkańców.
Pieniężno leży zarówno na historycznej Warmii biskupiej, jak i na obszarze dawnego pruskiego terytorium Warmii plemiennej. Położone jest w pasie Wzniesień Górowskich, nad rzeką Wałszą.
Wikipedia
dotyczący kredytu pieniężnego
SJP.pl
wypłacany lub płacony w pieniądzach (np. kara pieniężna, darowizna pieniężna), wyrażony w pieniądzach (np. odszkodowanie pieniężne) lub w jakiś inny sposób związany z pieniędzmi (np. sprawy pieniężne)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wypłacany lub płacony w pieniądzach
Wiktionary
(1.3) Słowo ort w języku staroniemieckim na obszarach Nadrenii, północnych Niemiec i Skandynawii oznaczało czwartą część jakiejś całości, a w obiegu pieniężnym ćwierć talara.
Wiktionary
IPA: pʲjɛ̇̃ˈɲɛ̃w̃ʒnɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńẽũ̯žny
Wiktionary
rzecz. pieniężnik mos., pieniądze nmos., pieniądz, pieniąch, pieniążek
przysł. pieniężnie, niepieniężnie
przym. niepieniężny
Wiktionary
(1.1) płatniczy
(1.3) monetarny
Wiktionary
związany z Pieninami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pieninami, dotyczący Pienin, pochodzący z Pienin
Wiktionary
(1.1) Przywitał nas dyrektor Pienińskiego Parku Narodowego.
Wiktionary
rzecz. Pieniny nmos.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: pieniście
SJP.pl
mający pień, wyrastający z pnia (np. róża pienna, krzewy pienne), odnoszący się w jakiś sposób do zdrewniałego pnia
SJP.pl
niski krzew z rodziny pieprzowatych uprawiany w krajach tropikalnych i subtropikalnych oraz owoc takiego krzewu, najczęściej suszony, stosowany jako przyprawa stołowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina zielna lub krzew z rodziny pieprzowatych;
(1.2) kulin. spoż. przyprawa otrzymywana z nasion pieprzu (1.1)
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: pieprzyć
Wiktionary
Pi
Wikipedia
(1.1) Pieprz to roślina z rodziny pieprzowatych.
(1.2) Na końcu wbić surowe jajko, dodać pieprz i sól.
(2.1) Piotrze, nie pieprz tyle tej zupy!
Wiktionary
IPA: pʲjɛpʃ, AS: pʹi ̯epš
Wiktionary
rzecz. pieprzniczka ż., pieprzówka ż., pieprznik m., pieprzowiec mrz., pieprzenie n., pieprznięcie n., spieprzenie n.
:: zdrobn. pieprzyk m.
czas. opieprzać, pieprzyć ndk., spieprzyć dk., pieprznąć dk.
przym. pieprzowy, pieprzny, pierny, pieprznięty, pieprzony
przysł. pieprznie
Wiktionary
(1.2) reg. śl. fefer
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pieprzyć.
Wiktionary
IPA: pʲjɛˈpʃɛ̃ɲɛ, AS: pʹi ̯epšẽńe
Wiktionary
czas. pieprzyć, opieprzać
ims. pieprzony
przym. pieprzony, pieprzny, pieprznięty
rzecz. pieprzyk mzw./mrz., pieprzniczka ż., pieprz mrz.
Wiktionary
dawniej: pieprzówka
SJP.pl
1. niewielkie naczynie do przechowywania pieprzu; pieprznik;
2. krótka broń palna wyposażona w zespół czterech do sześciu luf, używana w latach 20. i 30. XX wieku; rewolwer wiązkowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. małe naczynie stołowe lub pojemnik do przechowywania pieprzu
(1.2) wojsk. zob. rewolwer wiązkowy.
(1.3) mykol. grzyb z rodzaju nazwa systematyczna|Cantharellula|ref=tak., z rodziny gąskowatych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Do obiadu zawsze kładę na stół solniczkę i pieprzniczkę.
(1.1) Są to takie przedmioty jak solniczki, pieprzniczki, komplety do oliwy, octu, imbiru, majeranku, starannie wyczyszczone i rozmieszczone w kilku punktach stołu.
Wiktionary
IPA: pʲjɛˈpʃʲɲit͡ʃka, AS: pʹi ̯epšʹńička
Wiktionary
rzecz. pieprz m., pieprzyk m., pieprznik m., pieprzówka ż., pieprzyca ż., pieprzowiec m., pieprzowate nmos., pieprzność ż., pieprzenie n., popieprzenie n.
czas. pieprzyć ndk., popieprzyć dk., przepieprzyć dk., przepieprzać ndk., dopieprzyć dk., dopieprzać ndk.
przym. pieprzowy, pieprzny, pieprznięty, popieprzony, przepieprzony
przysł. pieprznie, pieprzno
Wiktionary
(1.2) rewolwer wiązkowy
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: pieprzno, pieprznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: pieprzny
SJP.pl
1. rodzaj grzybów z klasy podstawczaków;
2. potocznie:
a) bałagan, nieład, nieporządek, rozgardiasz; syf, bajzel;
b) chaos, zamieszanie;
3. niewielkie naczynie do przechowywania pieprzu; pieprzniczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mykol. nazwa systematyczna|Cantharellus|ref=tak., rodzaj grzybów z rodziny kolczakowatych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pieprzniki trąbkowe są mistrzami kamuflażu, a ich brunatna barwa kapelusza i żółtawy trzon sprawiają, że łatwo stapiają się w jedno z opadłymi jesiennymi liśćmi o podobnych odcieniach.
Wiktionary
rzecz. pieprz mrz., pieprzniczka ż.
Wiktionary
rodzina grzybów z rzędu pieprznikowców
SJP.pl
Pieprznikowate ("Cantharellaceae" J. Schröt.) – rodzina grzybów znajdująca się w rzędzie pieprznikowców ("Cantharellales").
Wikipedia
o cechach pieprznikowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
rząd grzybów z klasy pieczarniaków
SJP.pl
Pieprznikowce ("Cantharellales" Gäum.) – rząd grzybów z klasy pieczarniaków ("Agaricomycetes").
Wikipedia
wulgarnie: uderzyć raz kogoś lub coś, cisnąć, rzucić coś, rąbnąć czymś o coś lub o kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pieprznąć.
Wiktionary
czas. pieprznąć, pieprzyć
rzecz. pieprz mrz.
przym. pieprznięty
Wiktionary
wulgarnie: uderzyć raz kogoś lub coś, cisnąć, rzucić coś, rąbnąć czymś o coś lub o kogoś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. posp. chory psychicznie, nienormalny, szalony, zwariowany, niespełna rozumu
Wiktionary
(1.1) To pieprznięty facet!
(1.1) Pieprznięty jesteś?
Wiktionary
IPA: pʲjɛˈpʃʲɲɛ̃ntɨ, AS: pʹi ̯epšʹńẽnty
Wiktionary
czas. dopieprzać/dopieprzyć, napieprzać/napieprzyć, odpieprzać/odpieprzyć, opieprzać/opieprzyć, pieprznąć/pieprzyć, podpieprzać/podpieprzyć, popieprzyć, przypieprzać się/przypieprzyć się, rozpieprzać/rozpieprzyć, spieprzać/spieprzyć, upieprzyć się, wpieprzać/wpieprzyć, wypieprzać/wypieprzyć, zapieprzać/zapieprzyć
rzecz. pieprz m., pieprzenie n., pieprznięcie n., pieprzniczka ż.
Wiktionary
(1.1) pot. stuknięty, walnięty; posp. popieprzony; wulg. pierdolnięty, popierdolony
Wiktionary
cecha czegoś mocno zaprawionego pieprzem, mającego w sobie dużo pieprzu lub pikantnego, nieprzyzwoitego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co pieprzne
Wiktionary
przym. pieprzny, pieprzowy
rzecz. pieprzyk mzw./mrz., pieprzniczka ż.
Wiktionary
1. mocno zaprawiony pieprzem, posypany dużą ilością pieprzu (np. pieprzna zupa);
2. pikantny, nieprzyzwoity (np. pieprzne żarty, pieprzne zachowanie)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kulin. mocno przyprawiony pieprzem, mający w sobie dużo pieprzu; ostry, pikantny
(1.2) nieprzyzwoity, rubaszny
Wiktionary
(1.1) Marek lubi pieprzne potrawy, zawsze doprawia pieprzem.
(1.2) Tomek, gdy popije, opowiada różne pieprzne historie z czasów studiów.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛpʃnɨ, AS: pʹi ̯epšny
Wiktionary
przysł. pieprznie
rzecz. pieprzyk mzw./mrz., pieprzność ż., pieprz m., pieprzenie n., pieprzniczka ż.
Wiktionary
(1.1) przest. pierny, przest. pierzny
(1.2) gruby, słony, tłusty, nieprzyzwoity, niewybredny
Wiktionary
wulgarnie: uderzyć raz kogoś lub coś, cisnąć, rzucić coś, rąbnąć czymś o coś lub o kogoś
SJP.pl
czasownik
(1.1) pot. uderzyć, walnąć
(1.2) wulg. pot. rzucić
Wiktionary
(1.2) Pieprznął w kąt moją ulubioną książkę!
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛpʃnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pʹi ̯epšnõńć
Wiktionary
czas. pieprzyć
rzecz. pieprz mrz., pieprznięcie
ims. pieprznięty, popieprzony
przym. pieprznięty, popieprzony
Wiktionary
(1.1) pierdolnąć
Wiktionary
ptak z rodziny tukanów
SJP.pl
1. posypywać pieprzem, dodawać pieprzu do potraw w celu uzyskania pożądanego smaku;
2. wulgarne:
a) gadać brednie, bzdury;
b) mieć stosunek płciowy;
c) pieprzyć się - mieć stosunek płciowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. wzbudzający gniew, niechęć, pogardę
Wiktionary
(1.1) Dzisiaj puszczamy z dymem całą naszą pieprzoną przeszłość.
Wiktionary
IPA: pʲjɛˈpʃɔ̃nɨ, AS: pʹi ̯epšõny
Wiktionary
rzecz. pieprz m., pieprzenie n.
czas. pieprzyć ndk.
Wiktionary
(1.1) pot. zakichany, cholerny, przeklęty; wulg. pierdolony, jebany
Wiktionary
rodzina roślin z klasy dwuliściennych, uprawianych w krajach tropikalnych i subtropikalnych
SJP.pl
Pi
Wikipedia
o cechach pieprzowatych (rodziny roślin z klasy dwuliściennych, uprawianych w krajach tropikalnych i subtropikalnych)
SJP.pl
produkowany na bazie owoców pieprzowca (np. nalewka pieprzowcowa), powiązany w jakiś sposób z tymi owocami lub samą rośliną (np. oleożywica pieprzowcowa)
SJP.pl
roczna roślina z rodziny psiankowatych o czerwonych owocach i lancetowatych lub jajowatych liściach, najczęściej hodowana jako doniczkowa roślina ozdobna; pieprz turecki, pieprz hiszpański
SJP.pl
związany w jakiś sposób z pieprzem (np. krzew pieprzowy, plantacje pieprzowe), odnoszący się do tej rośliny lub jej owoców
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący pieprzu
(1.2) przyrządzony z dodatkiem pieprzu
Wiktionary
rzecz. pieprzniczka ż., pieprz mrz., pieprzność ż., pieprzówka ż.
Wiktionary
zakaźna choroba pasożytnicza jedwabników morwowych i dębowych; plamica; pebryna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa rodzaju roślin z rodziny kapustowatych (Lepidium);
Wiktionary
Pi
Wikipedia
rzecz. pieprzniczka ż.
Wiktionary
1. zdrobnienie od: pieprz;
2. niewielka, brązowa plamka powstała na skórze wskutek nadmiaru lub niedoboru jednego ze składników tkankowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kosmet. mała, brązowa plama na skórze
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) szczegół w wypowiedzi lub sytuacji nadający jej sensacyjności
Wiktionary
(1.1) Leon ma pieprzyka na brzuchu.
(2.1) Krycha lubiła takie opowieści z pieprzykiem.
Wiktionary
rzecz. pieprz mrz., pieprzenie n., pieprzniczka ż., pieprzność ż.
czas. pieprzyć ndk., przepieprzać ndk., przepieprzyć dk.
przym. pieprzny
Wiktionary
(1.1) pieprz
(2.1) pieprz, pikanteria
Wiktionary
podobny do pieprzyka, charakterystyczny dla pieprzyka lub pokryty licznymi pieprzykami (np. pieprzykowata dziewczyna)
SJP.pl
1. posypywać pieprzem, dodawać pieprzu do potraw w celu uzyskania pożądanego smaku;
2. wulgarne:
a) gadać brednie, bzdury;
b) mieć stosunek płciowy;
c) pieprzyć się - mieć stosunek płciowy
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) dodawać pieprzu do jedzenia
(1.2) posp. pogard. mówić bzdury, kłamać
(1.3) posp. pogardzać kimś lub czymś, lekceważyć kogoś
(1.4) wulg. pot. uprawiać seks
czasownik zwrotny niedokonany pieprzyć się (dk. brak)
(2.1) posp. przestawać pracować w sposób prawidłowy
(2.2) posp. robić coś przesadnie długo, mozolnie, drobiazgowo
(2.3) posp. o myślach, wspomnieniach itp.: mylić się
(2.4) wulg. uprawiać seks
Wiktionary
(1.1) Nie pieprz już tej zupy, jest za ostra.
(1.2) Co ty mi tu pieprzysz, przecież widać, że to nieprawda!
(1.3) Pieprzę tę robotę i jadę do Anglii, traktują mnie tu jak szmatę i do tego płacą gówniane grosze.
(1.4) Wiesz, że Tomek pieprzył żonę szefa?!
(2.1) Komputer się znowu pieprzy, trzeci raz dzisiaj się zawiesił.
(2.2) Przestań się pieprzyć z tym raportem, rób go szybciej.
(2.3) Znowu mi się pieprzą te daty, nie pamiętam kiedy to było.
(2.4) Słyszałem ich wczoraj, pieprzyli się całą noc.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛpʃɨt͡ɕ, AS: pʹi ̯epšyć
Wiktionary
czas. dopieprzać ndk., dopieprzyć dk., napieprzać ndk.,napieprzyć dk., odpieprzać ndk., odpieprzyćdk., opieprzać ndk., opieprzyć dk., pieprznąć dk., podpieprzać ndk., podpieprzyć dk., popieprzyć dk., przypieprzać ndk., przypieprzyć dk., rozpieprzać ndk., rozpieprzyć dk., spieprzać ndk., spieprzyć dk., upieprzać ndk., upieprzyć dk., wpieprzać ndk., wpieprzyć dk., wypieprzać ndk., wypieprzyć dk., zapieprzać ndk., zapieprzyć dk.
rzecz. pieprz m., pieprzyk m., pieprzniczka ż., pieprzenie n., pieprznięcie n.
przym. pieprznięty, pieprzony
Wiktionary
(1.2) pierniczyć
(1.2-4) wulg. pierdolić
(2.2) pot. cackać się; wulg. pierdolić się
Wiktionary
1. roślina zielna lub krzewinka z rodziny pieprzowatych, o niewielkich, najczęściej lekko zaokrąglonych liściach i kremowych, niepachnących kwiatach, naturalnie rosnąca w krajach tropikalnych i subtropikalnych, często hodowana w domach jako ozdobna roślina doniczkowa; peperomia;
2. pobudzająca apetyt czysta wódka z dodatkiem zmielonego czarnego pieprzu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Peperomia||ref=tak., rodzaj roślin z rodziny pieprzowatych, charakteryzujący się mięsistymi liśćmi;
(1.2) bot. roślina z rodzaju pieprzówka (1.1)
(1.3) spoż. nalewka pieprzowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Podlej też pieprzówkę w Marcinowym pokoju.
(1.3) Napiłem się trochę pieprzówki i mi przeszło.
Wiktionary
rzecz. pieprz mrz., pieprzniczka ż.
przym. pieprzowy
Wiktionary
(1.1) peperomia
(1.2) peperomia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. adwokat, rzecznik
Wiktionary
rzecz. pierczyk mos.
czas. przeć ndk.
Wiktionary
(1.1) daw. pierczyk
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: pirser] osoba zajmująca się przekłuwaniem różnych części ciała
SJP.pl
[czytaj: pirserka] kobieta zajmująca się przekłuwaniem różnych części ciała
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: pirs-ing] umieszczanie kolczyków i tatuaży na różnych częściach ciała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ozdabianie ciała kolczykami;
Wiktionary
Piercing [wym. "pir-sing"] (ang. "pierce" [], starofr. "percier", łac. "pertundere", "pertusus" – „przebijać”, „przekłuwać”) – forma modyfikacji ciała polegająca na nakłuwaniu lub przecinaniu części ciała człowieka w celu utworzenia otworu, w którym można nosić biżuterię (zazwyczaj kolczyk) lub implant.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. adwokat, rzecznik
Wiktionary
rzecz. pierca mos.
czas. przeć ndk.
Wiktionary
(1.1) daw. pierca
Wiktionary
potocznie: gazy wypuszczone z organizmu; bąk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) śmierdzący, gazowy efekt przemiany materii o charakterze zapachowo-dźwiękowym
Wiktionary
rzecz. pierdoła ż./m., pierdzenie n., wypierdzenie n., wypierdek m., pierdolenie n., wypierdolenie n., upierdliwość ż., upierdalanie n., upierdolenie n., pierdolnik m., podpieralanie n., podpierdolenie n., podpieralacz m., pierdółka ż., pierdel m.
czas. pierdzieć ndk., wypierdzieć dk., pierdolić ndk., wypierdolić dk., pierdzielić ndk., upierdalać ndk., upierdolić dk., pierdolnąć dk., podpierdalać ndk., podpierdolić dk.
przym. upierdliwy, pierdolnięty, pierdółkowaty
przysł. upierdliwie
wykrz. pierdu-pierdu
Wiktionary
(1.1) bździna, bąk, pierdoła, piard
Wiktionary
potocznie: mówić głupstwa albo nieprawdę; pierdzielić, pierdolić, pieprzyć
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. popierdasić)
(1.1) pot. wulg. mówić od rzeczy
(1.2) pot. wulg. kłamać
Wiktionary
(1.2) Nie będziesz mi tu pierdasiła takich głupot!
Wiktionary
rzecz. pierdaszenie n.
Wiktionary
(1.1) pot. wulg. pierdzielić, pierdolić, pieprzyć
(1.2) pot. ściemniać; pot. wulg. pierdzielić, pierdolić, pieprzyć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. wulg. mówienie od rzeczy
(1.2) pot. wulg. mówienie kłamstw
Wiktionary
(1.1) Tego jej pierdaszenia już się nie da słuchać!
Wiktionary
czas. pierdasić ndk., popierdasić dk.
Wiktionary
wulgarnie: więzienie; ciupa, kić, mamer, paka, pudło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. grub. więzienie
(1.2) przest. grub. śmierdzący, gazowy efekt przemiany materii
(1.3) uczn. grub. ubikacja
(1.4) uczn. grub. szkoła
(1.5) uczn. grub. posterunek MO
Wiktionary
(1.1) Siedzę w pierdlu już ostatni rok.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛrdɛl, AS: pʹi ̯erdel
Wiktionary
rzecz. pierdoła ż./m., pierdzenie n., wypierdzenie n., wypierdek m., pierdolenie n., wypierdolenie n., upierdliwość ż., upierdalanie n., upierdolenie n., pierdolnik m., podpieralanie n., podpierdolenie n., podpieralacz m., pierdółka ż., pierd m.
czas. pierdzieć ndk., wypierdzieć dk., pierdolić ndk., wypierdolić dk., pierdzielić ndk., upierdalać ndk., upierdolić dk., pierdolnąć dk., podpierdalać ndk., podpierdolić dk.
przym. upierdliwy, pierdolnięty, pierdółkowaty
przysł. upierdliwie
wykrz. pierdu-pierdu
Wiktionary
(1.1) ciupa, mamer, paka, kić, pudło; neutr. więzienie
(1.2) pierd, bździna, bąk; neutr. wiatry
Wiktionary
potocznie: wypuścić gazy trawienne; pruknąć, pryknąć, puścić bąka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. wulg. odgłos wydawany podczas wypuszczania gazów trawiennych
Wiktionary
(1.1) Gdy usłyszał pierdnięcie, zachichotał.
Wiktionary
IPA: pʲjɛrdʲˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: pʹi ̯erdʹńė̃ńće
Wiktionary
rzecz. pierdzenie n., piard m., pierdoła m./ż.
czas. pierdnąć dk., pierdzieć ndk., piardnąć dk.
Wiktionary
potocznie: wypuścić gazy trawienne; pruknąć, pryknąć, puścić bąka
SJP.pl
czasownik
(1.1) dokonany od|pierdzieć.
Wiktionary
(1.1) Jeden przebrał w jadle miarkę • I ma w dupie oliwiarkę. • Gdy chciał pierdnąć na odmianę, • Obsrał okna, drzwi i ścianę.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛrdnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pʹi ̯erdnõńć
Wiktionary
rzecz. pierdnięcie n., pierdzenie n., pierdoła m./ż.
czas. pierdzieć ndk., piardnąć dk.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk purtnąć, purtnońć
Wiktionary
wulgarnie: gadanie bez sensu, od rzeczy; pierdololo, pierdu-pierdu
SJP.pl
wulgarne: mania, obsesja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) wulg. zafascynowanie, bzik, obsesja
(1.2) wulg. zdenerwowanie, gniew, szał
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) wulg. pogardliwie o mężczyźnie
Wiktionary
(1.1) Mam pierdolca na punkcie poprawnej polszczyzny.
Wiktionary
IPA: pʲjɛrˈdɔlɛt͡s, AS: pʹi ̯erdolec
Wiktionary
czas. pierdolić, zapierdalać
Wiktionary
(1.1) fiksum, fioł, hyś, jobel, szajba, zajob
(1.2) biała gorączka, kurwica
(2.1) pierdoła, popapraniec, popierdoleniec, zjeb, pokraka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wulg. bzdury
(1.2) wulg. zmyślanie, mówienie bzdur
(1.3) wulg. uprawianie seksu
Wiktionary
(1.1) Co to za pierdolenie?
(1.2) Znowu słyszę to pierdolenie o płaskiej Ziemi!
(1.2) Skończ już to pierdolenie.
(1.3) Nieostrożne pierdolenie może skończyć się ciążą.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrdɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: pʹi ̯erdolẽńe
Wiktionary
rzecz. pierdoła ż./mos.
czas. pierdolić ndk., pierdolnąć ndk.
Wiktionary
(1) pieprzenie
(1.1) pierdoły
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba cierpiąca na pierdolec
Wiktionary
czas. pierdolić, zapierdalać
Wiktionary
potocznie: coś mało ważnego, błahostka, drobiazg, głupstwo; pierdoła, duperela
SJP.pl
(zwykle w liczbie mnogiej) pierdoła; wulgarnie:
1. brednia, niedorzeczność, bzdura; banialuka;
2. błahostka, drobnostka, drobiazg
SJP.pl
pierdzielić; wulgarnie:
1. odbywać stosunek płciowy;
2. mówić coś głupiego, nieprawdziwego;
3. robić coś źle, niedołężnie;
4. psuć, niszczyć;
5. traktować z pogardą lub lekceważeniem;
6. mylić, mieszać, plątać;
7. pierdolić się:
a) odmawiać posłuszeństwa, psuć się;
b) mylić się, mieszać się, plątać się;
c) robić coś powoli, postępować zbyt delikatnie;
d) uprawiać seks ze sobą nawzajem
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) wulg. lekceważyć
(1.2) wulg. zmyślać, mówić coś głupiego
(1.3) reg. pozn. dużo gadać, pleść głupstwa
(1.4) wulg. czasownik ekspresyjny, wyrażający np. niedowierzanie, zaskoczenie
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) wulg. mylić
(2.2) wulg. uprawiać z kimś seks (jako strona aktywna)
(2.3) wulg. zmyślać, mówić coś głupiego
(2.4) wulg. lekceważyć
(2.5) wulg. psuć
czasownik zwrotny niedokonany pierdolić się (dk. brak)
(3.1) wulg. mylić się (w zn. być mylonym)
(3.2) wulg. mylić się
(3.3) wulg. psuć się
(3.4) wulg. uprawiać seks ze sobą nawzajem
(3.5) wulg. zajmować się mozolnie, robić coś powoli
Wiktionary
(1.1) Pierdolę jego zdanie! I tak zrobię tak jak uważam.
(1.2) Naprawdę?! Pierdolisz, nie wierzę ci.
(1.2) Weź nie pierdol.
(1.4) O ja pierdolę! Wygrałem nagrodę w jakimś konkursie!
(2.1) Ciągle pierdolę godziny zajęć i mam nieobecności.
(2.2) Warszawiacy rzadko pierdolą swoje żony.
(2.3) Pierdolisz bzdury, już nie mogę słuchać tych głupot.
(2.4) Pierdolę to wszystko! Już mnie to nie obchodzi.
(2.5) Pierdolę każdą robotę za jaką się nie wezmę.
(3.1) Znaki drogowe mi się pierdolą.
(3.2) Zawsze pierdolę się w obliczeniach.
(3.3) Pierdoli mi się komputer.
(3.4) Pierdolimy się każdego wieczoru.
(3.4) Sąsiad z góry pierdoli się z sąsiadką tak, że aż tynk sypie się nam z sufitu.
(3.5) Już nie mam siły; pierdolę się z tym od rana.
Wiktionary
IPA: pʲjɛr.ˈdɔ.lʲit͡ɕ, AS: pʹi ̯er.do.lʹić
Wiktionary
rzecz. pierduśnica ż., pierdel mrz., opierdol mrz., pierdolec mrz., pierdoleniec mos., pierdoła ż., pierdółka ż., pierdółeczka ż., pierdolnik mrz., pierduśnik mrz., popierdoleniec mos., pierdolenie n., pierdolnięcie n., dopierdalanie n., napierdalanie n., odpierdolenie n., odpierdalanie n., opierdolenie n., opierdalanie n., podpierdolenie n., podpierdalanie n., popierdolenie n., popierdalanie n., przepierdolenie n., przepierdalanie n., przypierdolenie n., przypierdalanie n., rozpierdolenie n., rozpierdalanie n., spierdolenie n., spierdalanie n., upierdolenie n., upierdalanie n., wpierdolenie n., wpierdalanie n., wypierdolenie n., wypierdalanie n., zapierdolenie n., zapierdalanie n., wpierdol mrz., pierdu-pierdu n., pierd mrz.
czas. pierdolnąć dk., dopierdalać ndk., napierdalać ndk., odpierdolić dk., odpierdalać ndk., opierdolić dk., opierdalać ndk., podpierdolić dk., podpierdalać ndk., popierdolić dk., popierdalać ndk., porozpierdalać dk., przepierdolić dk., przepierdalać ndk., przypierdolić dk., przypierdalać ndk., rozpierdolić dk., rozpierdalać ndk., spierdolić dk., spierdalać ndk., upierdolić dk., upierdalać ndk., wpierdolić dk., wpierdalać ndk., wypierdolić dk., wypierdalać ndk., zapierdolić dk., zapierdalać ndk.
przym. pierdolony, dopierdolony, napierdolony, opierdolony, opierdalany, pierdolnięty, podpierdolony, popierdolony, przepierdolony, przypierdolony, rozpierdolony, spierdolony, upierdolony, wypierdolony, zapierdolony
wykrz. pierdut, pierdu-pierdu, wypierdalać, pierdol się
Wiktionary
(1.1) neutr. lekceważyć, ignorować; pot. chrzanić, pierniczyć; posp. olewać; wulg. pierdzielić, pieprzyć
(1.2) neutr. zmyślać; pot. chrzanić, pierniczyć; wulg. pieprzyć
(2.1) neutr. mylić, plątać; wulg. pieprzyć
(2.2) wulg. bzykać, chrobotać, ciumkać, ciupciać, dupczyć, dymać, jebać, młócić, posuwać, ruchać, rypać, rżnąć, walić, zapinać; przest. chędożyć
(2.3) neutr. zmyślać; posp. chrzanić; wulg. pieprzyć
(2.4) neutr. lekceważyć; wulg. pieprzyć, mieć w dupie, srać (na coś); posp. pierdzielić
(2.5) neutr. psuć, niszczyć; wulg. jebać
(3.1) neutr. mylić się; wulg. pieprzyć
(3.2) neutr. mylić się; wulg. pieprzyć
(3.3) neutr. psuć się; wulg. pieprzyć
(3.4) neutr. uprawiać seks, kopulować; wulg. bzykać się, pieprzyć się, ruchać się; przest. chędożyć się
(3.5) neutr. zajmować się mozolnie; pot. cackać się; wulg. pieprzyć się
Wiktionary
wulgarnie:
1. mały przedmiot lub jego część; wihajster, dynks, dinks;
2. bałagan, rozgardiasz; burdel, bajzel;
3. szkoła, bursa, internat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. wulg. brak porządku
(1.2) pot. wulg. mały przedmiot, dynks
(1.3) pot. wulg. internat
Wiktionary
Pierdolnik – skała we wsi Podzamcze w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, w gminie Ogrodzieniec. Jest to pojedyncza skała znajdująca się na szczycie Góry Janowskiego, po północno-wschodniej stronie hotelu, w lesie naprzeciwko Małej Cimy.
Wikipedia
(1.1) Posprzątaj wreszcie ten pierdolnik!
(1.2) O, a tutaj na ścianie zrobimy taki pierdolnik.
Wiktionary
IPA: pʲjɛr.ˈdɔl.ʲɲik, AS: pʹi ̯er.dol.ʹńik
Wiktionary
rzecz. pierdoła ż./mos., pierdolenie n.
czas. pierdolić ndk., pierdolnąć dk.
Wiktionary
(1.1) wulg. pieprznik, syf, bajzel, burdel; pot. bałagan, bigos, dom wariatów, galimatias, kocioł, kociokwik, kołomyja, kołowacizna, kołowanina, kołowrotek, koniec świata, meksyk, mętlik, miszmasz, młyn, obłęd, pomieszanie z poplątaniem, przewalanka, sajgon, sądny dzień, szurum-burum, urwanie głowy; neutr. bezład, nieład, chaos, dezorganizacja, kakofonia, nieporządek, rozgardiasz, zamęt, zamieszanie; przest. kweres
(1.2) dynks, dynksik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pierdolnąć.
Wiktionary
czas. pierdolnąć, pierdolić, zapierdalać
Wiktionary
jebnąć; wulgaryzm o bardzo wielu znaczeniach, m.in.:
1. uderzyć w coś lub kogoś;
2. powiedzieć coś śmiesznego, nie na temat;
3. pierdolnąć się:
a) położyć się;
b) pomylić się
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: pierdolnąć
przymiotnik
(2.1) wulg. chory psychicznie, nienormalny, szalony, zwariowany, niespełna rozumu
Wiktionary
(2.1) Jesteś nie mniej pierdolnięta niż twoja stara!
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrdɔlʲˈɲɛ̃ntɨ, AS: pʹi ̯erdolʹńẽnty
Wiktionary
rzecz. pierdolenie n., pierd mrz., pierdel mrz.
czas. zapierdalać ndk., pierdolnąć dk., pierdolić ndk., pierdolić się ndk.
przym. popierdolony
Wiktionary
(2.1) kopnięty, niedorobiony, niespełna rozumu, stuknięty, szurnięty, walnięty; wulg. jebnięty, wulg. pieprznięty, wulg. popieprzony, wulg. popierdolony
Wiktionary
jebnąć; wulgaryzm o bardzo wielu znaczeniach, m.in.:
1. uderzyć w coś lub kogoś;
2. powiedzieć coś śmiesznego, nie na temat;
3. pierdolnąć się:
a) położyć się;
b) pomylić się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) wulg. powiedzieć coś głupiego
(1.2) wulg. uderzyć
(1.3) wulg. umieścić
(1.4) wulg. zrobić, wykonać
(1.5) wulg. zjeść, wypić
(1.6) wulg. rzucić
(1.7) wulg. runąć, przewrócić się, spaść
(1.8) wulg. wybuchnąć
(1.9) wulg. zepsuć się, ulec awarii
(1.10) wulg. definitywnie się skończyć
(1.11) wulg. porazić prądem
czasownik zwrotny dokonany pierdolnąć się
(2.1) wulg. uderzyć się
(2.2) wulg. pomylić się
(2.3) wulg. położyć się, usiąść; spocząć
Wiktionary
(1.1) Pierdolnąłem głupotę.
(1.2) Pierdolnąłem Zenka w głowę.
(1.3) Pierdolnę ten obrazek na ścianę.
(1.4) Pierdolnij mi masaż!
(1.5) Pierdolnąłem sobie kebaba. Pierdolniemy po setce?
(1.6) Pierdolnę tym twoim obrazkiem o ścianę!
(1.7) Była taka wichura, że maszt pierdolnął na ziemię.
(1.8) Bomba pierdolnęła!
(1.9) Pierdolnął mi akumulator w aucie.
(1.10) Kiedy wreszcie to wszystko pierdolnie?!
(1.11) Jak mnie od tego kabla pierdolnęło…
(2.1) Pierdolnąłem się o drzwi.
(2.2) Pierdolnąłem się w obliczeniach.
(2.3) Ale jestem zmęczony! Chcę jak najszybciej pierdolnąć się do wyrka i zasnąć.
Wiktionary
IPA: pʲjɛrˈdɔlnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pʹi ̯erdolnõńć
Wiktionary
rzecz. pierdolnięcie n., pierdolenie n., pierdolnik mrz., pierd mrz., pierdel mrz.
czas. zapierdalać, pierdolić ndk.
przym. pierdolnięty, upierdolony
Wiktionary
pieprznąć, pizdnąć, kurwnąć, jebutnąć, zapierdolnąć, wyjebać, pierdyknąć
Wiktionary
wulgarnie: gadanie bez sensu, od rzeczy; pierdolamento, pierdu-pierdu
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od pierdolić
przymiotnik relacyjny
(2.1) wulg. zły, wzbudzający gniew, zdenerwowanie lub pogardę
Wiktionary
(2.1) Gdzie jest ten pierdolony Andrzej?!
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrdɔˈlɔ̃nɨ, AS: pʹi ̯erdolõny
Wiktionary
rzecz. pierdoła ż./mos.
czas. pierdolić ndk., opierdalać ndk.
przym. upierdolony
Wiktionary
(2.1) pieprzony, cholerny, przeklęty, jebany, w dupę kopany
Wiktionary
ktoś nieporadny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) wulg. człowiek mówiący bzdury, niedorzeczności
(1.2) pogard. człowiek niedołężny, niezdarny, ślamazarny, zwykle stary
(1.3) przest. posp. ktoś, kto często pierdzi
(1.4) przest. wulg. lichy robotnik
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) śmierdzący, gazowy efekt przemiany materii
(2.2) wulg. plotka; zob. pierdoły.
(2.3) wulg. rzecz mało znacząca, bzdura, głupstwo; zob. pierdoły.
Wiktionary
(1.1) Jasio to straszny pierdoła. Rozmowy z nim zawsze mnie nudzą.
(1.2) Ten stary pierdoła bardzo głośno słucha radia. Przez niego nie mogę się skoncentrować na nauce!
(2.2) Podniecała się jakąś pierdołą zasłyszaną przed sklepem.
(2.3) Płaczesz z powodu potrzaskanej szklanki? Nie przejmuj się taką pierdołą.
Wiktionary
IPA: pʲjɛrˈdɔwa, AS: pʹi ̯erdou̯a
Wiktionary
rzecz. pierdoły nmos., pierdu-pierdu n., pierd m., pierdzenie n., pierdolenie n., opierdalanie n., opierdolenie n., pierdolnik m., wypierdek m., wypierdzenie n.
:: zdrobn. pierdołka ż., pierdółka n.
czas. napierdalać, zapierdalać, pierdnąć, pierdolić ndk., opierdalać ndk., pierdzieć ndk., opierdolić dk., wypierdzieć ndk.
przym. pierdolony, pierdółkowaty
wykrz. pierdu-pierdu
Wiktionary
(1.2) zgred, pierdziel, pierdolec, niedołęga, fajtłapa
(1.3) pierdziel, pierdzioch
(1.4) partacz
(2.1) bździna, pierd, bąk
Wiktionary
potocznie: głupstwo, bzdura, błaha sprawa; pierdółka, pierdołka, pierdółek
SJP.pl
potocznie: głupstwo, bzdura, błaha sprawa; pierdółka, pierdołek, pierdółek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. przest. w lm. gadanina, banialuki, głupstwa
(1.2) przest. gw-pl|Konińskie. ulęgałka, polna gruszka
(1.3) przest. zob. pierdolenie., pierdolenie się
Wiktionary
(1.3) Nie mów, że z każdą pierdołką latasz do Janusza?
Wiktionary
IPA: pʲjɛrˈdɔwka, AS: pʹi ̯erdou̯ka
Wiktionary
rzecz. pierdoła mos./ż., pierdoły nmos., pierdółka ż.
Wiktionary
(1.2) pierdziołka
Wiktionary
potocznie: niezaradny, niedołężny; gapowaty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. ciamajdowaty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. posp. rzeczy mało ważne, głupstwa, dyrdymałki, bzdury; zob. pierdoła.
(1.2) pot. posp. plotkaotki, wieści; zob. pierdoła.
(1.3) pot. posp. pogaduchy, plotkowanie
forma rzeczownika.
(2.1) M. i B. lm. od: pierdoła
Wiktionary
(1.1) Myślałam, że to będzie ciekawy program, a to same pierdoły.
(1.2) Znasz najnowsze pierdoły o naszym wójcie?
(1.2) Nie przejmuj się tymi pierdołami, pogadają i zapomną.
(1.3) Mamy nie ma w domu, poszła do sąsiadki na pierdoły.
Wiktionary
IPA: pʲjɛrˈdɔwɨ, AS: pʹi ̯erdou̯y
Wiktionary
rzecz. pierdziel mos., pierdołka ż., pierdoła, pierdu-pierdu
:: zdrobn. pierdołki, pierdółki
wykrz. pierdu-pierdu
Wiktionary
(1.1) banialuki, koszałki-opałki
(1.2) reg. pozn. pierdy, reg. sieradz. pirdoły
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) wulg. onomatopeja wartościująca negatywnie rozmowę
Wiktionary
(1.1) pierdu-pierdu
Wiktionary
pierdu, pierdu; potocznie:
1. bezwartościowa wypowiedź; trele-morele;
2. coś mało ważnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. bezsensowna wypowiedź
(1.2) pot. coś mało istotnego
(1.3) pot. zob. gadu-gadu.
wykrzyknik
(2.1) pot. wykrzyknienie, które może wyrażać lekceważenie dla czyjejś wypowiedzi, niedowierzanie, irytację
Wiktionary
(1.1) To, co mówili na szkoleniu to same pierdu-pierdu.
(1.2) Ty się na tym znasz, pójdź tam odwalić jakieś komputerowe pierdu-pierdu.
(2.1) — Pożycz jeszcze dychę; zobaczysz, po pierwszym oddam ci co do grosza. — Pierdu-pierdu!
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrdu‿ˈpʲjɛrdu, AS: pʹi ̯erdu‿pʹi ̯erdu
Wiktionary
rzecz. pierdel mrz., pierdoła ż., pierdoły nmos., pierd mrz.
czas. pierdolić, zapierdalać
Wiktionary
(1.1) trele-morele
(2.1) akurat; pot. baju, baju, będziesz w raju, tere-fere kuku, strzela baba z łuku, tere-bzdere kuku, strzela baba z łuku, tere-fere kuku, tere-fere, trele-morele, gadaj zdrów; wulg. dupa jasiu, sranie w banię
Wiktionary
potocznie: wykrzyknik naśladujący bardzo silne i głośne uderzenie; jebut
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) wulg. onomatopeja dosadnie imitująca uderzenie, upadek lub wybuch
Wiktionary
czas. pierdolić, zapierdalać, pierdzieć ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. plotkarka; osoba gadatliwa, gaduła
Wiktionary
(1.1) To dlatego właśnie zawiadomiła o tych połamanych drzwiach swoje koleżanki, a nie tę pierduśnicę Badurową, która znana była z tego, że na każdy temat preparowała niestworzone historie, zresztą z sobą w roli głównej.
Wiktionary
rzecz. pierdy nmos.
:: fm. pierduśnik m.
czas. pierdolić
Wiktionary
(1.1) pleciuga, pleciuch, papla; gw-pl|Poznań. klecicha, kletuśnica, klepidupa, gw-pl|Górny Śląsk. klekotka, klapaczka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Poznań. pot. plotkaotki
Wiktionary
(1.1) Opowiadała różne pierdy o nowym szefie i jego żonie.
Wiktionary
rzecz. pierduśnik m., pierduśnica ż.
czas. pierdzielić
Wiktionary
(1.1) pierdoły
Wiktionary
wulgarnie:
1. mocno uderzać w coś;
2. lekceważyć; chromolić;
3. mówić głupoty; chromolić, pieprzyć, chrzanić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pierdyknąć.
Wiktionary
czas. pierdyknąć
Wiktionary
wulgarnie:
1. uderzyć; walnąć, strzelić;
2. cisnąć, rzucić;
3. wybuchnąć;
4. powiedzieć coś głupiego; palnąć;
5. stanąć przed odpowiedzialnością, odpowiedzieć za coś;
6. wykonać jakąś czynność, np. pierdyknąć browara;
7. pierdyknąć w kalendarz - umrzeć; fiknąć, wykitować, wykorkować;
8. pierdyknąć się:
a) uderzyć się; rąbnąć się, walnąć się;
b) pomylić się; kopnąć się, machnąć się, majdnąć się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) wulg. powiedzieć coś niemądrego
(1.2) wulg. ponieść konsekwencje swojego postępowania
(1.3) wulg. uderzyć
(1.4) wulg. wybuchnąć
(1.5) wulg. runąć, przewrócić się, spaść
(1.6) wulg. porazić prądem elektrycznym
(1.7) wulg. ukraść
(1.8) wulg. umrzeć
(1.9) wulg. zepsuć się, ulec awarii
(1.10) wulg. definitywnie się skończyć
(1.11) wulg. zrobić, wykonać
(1.12) wulg. kupić, nabyć
czasownik zwrotny dokonany pierdyknąć się
(2.1) wulg. uderzyć się
(2.2) wulg. pomylić się
(2.3) wulg. położyć się, usiąść; spocząć
Wiktionary
(1.1) Aleś pierdyknął, bo ja akurat zarabiam i płacę w euro, po cenach jak w Niemczech
(1.4) Usłyszeliśmy wybuch, wielki huk, potworna eksplozja. – Ja w jednej sztuce odzieży jestem, bo byłem w wannie, jak to pierdyknęło.
(1.6) Dotknąłem tylko samego grzejnika i pierdyknął mnie, aż mi łapę wygięło
(1.9) Co się stanie jak zasilacz pierdyknie albo wiatrak od zasilacza się zatrzyma?
(1.11) Przed wyborami "pierdyknie" się ze dwa kilometry asfaltu, otworzy jakieś boisko i następna kadencja wygrana.
(2.1) Leży teraz w szpitalu, bo pierdyknął się w łeb.
(2.2) Gdyby przed wojną państwowy urzędnik pierdyknął się w tak ważnym dokumencie tak haniebnie, to chyba pozostałoby mu tylko wyciągnięcie z szuflady rewolweru i palnięcie sobie w łeb.
Wiktionary
IPA: pʲjɛrˈdɨknɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pʹi ̯erdyknõńć
Wiktionary
rzecz. pierdyknięcie n.
Wiktionary
(1.1) wulg. jebnąć, pierdolnąć; posp. pieprznąć; pot. wyskoczyć jak filip z konopi
(1.3) wulg. jebnąć, pierdolnąć; posp. pieprznąć; neutr. uderzyć, zdzielić
(1.4) wulg. jebnąć, pierdolnąć; posp. pieprznąć; neutr. wybuchnąć, eksplodować
(1.5) wulg. jebnąć, pierdolnąć; posp. pieprznąć
(1.6) pot. kopnąć; posp. pieprznąć
(1.7) wulg. zapierdolić; posp. zapieprzyć; pot. podwędzić
(1.8) zob. umrzeć.
(1.9) wulg. zjebać się, spierdolić się; posp. spieprzyć się; neutr. zepsuć się
(1.10) wulg. jebnąć, pierdolnąć; posp. pieprznąć
(1.12) pot. fundnąć (sobie), szarpnąć się
(2.1-3) wulg. jebnąć się, pierdolnąć się
Wiktionary
potocznie: ogromna liczba; pierdylion, zylion, bazylion
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. grub. bardzo dużo
Wiktionary
(1.1) Niektóre objawy są tak oczywiste, że dobry lekarz wcale nie potrzebuje pierdyliarda wizyt, żeby postawić diagnozę.
Wiktionary
(1.1) pierdylion, w chuj
Wiktionary
potocznie: ogromna liczba; pierdyliard, zylion, bazylion
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. grub. bardzo dużo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pierdzieć.
Wiktionary
(1.1) Tam jąkała w kącie stoi, • Dupę ściska bo się boi, • Chciałby sobie puścić bąka, • Lecz w pierdzeniu też się jąka.
Wiktionary
IPA: pʲjɛrˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: pʹi ̯erʒẽńe
Wiktionary
rzecz. pierdoła ż./m., pierdnięcie n.
czas. pierdzieć ndk., pierdnąć dk.
Wiktionary
wulgarne, lekceważące określenie na mężczyznę, najczęściej starego lub niezgrabnego, nieudolnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wulg. pogard. stary mężczyzna
(1.2) wulg. ktoś, kto często pierdzi
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: pierdzielić
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie słuchaj tego pryka! To stary pierdziel, który żyje jeszcze w poprzedniej epoce.
Wiktionary
rzecz. pierdzenie n., pierdnięcie n., pierdoła ż./mos., pierdoły nmos., pierdzielenie n., wypierdek m.
czas. pierdzielić ndk., pierdzieć ndk., pierdnąć dk.
Wiktionary
(1.1) wulg. pierdoła; pot. pogard. dziadyga, stary grzyb, pryk, ramol, staruch, zgred; gw. Górny Śląsk purt
(1.2) wulg. pierdoła
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pierdzielić.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrʲd͡ʑɛˈlɛ̃ɲɛ, AS: pʹi ̯erʹʒ́elẽńe
Wiktionary
czas. pierdzielić
rzecz. pierdziel mos.
Wiktionary
1. wulgarnie: mówić głupstwa albo nieprawdę;
2. pierdzielić się - mylić się, plątać
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) pot. wulg. mówić bzdury, kłamać
(1.2) pot. wulg. nie liczyć się z czymś lub kimś, nie przejmować się
czasownik zwrotny pierdzielić się
(2.1) pot. wulg. mieszać się, mylić się
Wiktionary
(1.1) Przestań mi tu pierdzielić – powiedział zdenerwowany i wyszedł.
(1.2) Pierdzielę to, nie będę się zarzynał dla dodatkowych paru groszy.
(2.1) Wszystko mi się już pierdzieli ze zmęczenia, nie mogę dalej się uczyć.
Wiktionary
IPA: pʲjɛrʲˈd͡ʑɛlʲit͡ɕ, AS: pʹi ̯erʹʒ́elʹić
Wiktionary
rzecz. pierdziel m., pierdzielenie n., pierdy nmos., pierd mrz., pierdel mrz.
czas. pierdzielnąć dk., popierdzielić dk.
Wiktionary
(1.1-2, 2.1) wulg. pierdolić; posp. pieprzyć
(1.2) wulg. pierdolić; posp. olewać; eufem. mieć gdzieś
Wiktionary
pieprznąć; potocznie:
1. rzucić coś z wielką siłą;
2. uderzyć czymś w coś;
3. przewrócić się
SJP.pl
wulgarnie: wydalać gazy trawienne; prukać, prykać, bździć, smrodzić
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. pierdnąć)
(1.1) wulg. wypuszczać gazy trawienne
Wiktionary
(1.1) Pierdzą panny, dobrodzieje, • Księża, szlachta i złodzieje, • Nawet papież chociaż miernie, • Też kadzidłem sobie pierdnie.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛrʲd͡ʑɛ̇t͡ɕ, AS: pʹi ̯erʹʒ́ėć
Wiktionary
rzecz. pierdzenie m., pierdnięcie n., pierdoła ż./mos.
czas. pierdnąć dk.
Wiktionary
(1.1) bździć, puszczać gazy, prykać, prukać, gw. Górny Śląsk dżistać, drzistać
Wiktionary
potocznie: gazy wypuszczone z organizmu; bąk, pierd
SJP.pl
zdrobnienie od: pierdzioch
SJP.pl
żartobliwe przekleństwo (zwykle w wyrażeniu "ja pierdziu")
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: pierdółka
Wiktionary
rzecz. pierdółka ż.
czas. pierdolić, zapierdalać
Wiktionary
potocznie: głupstwo, bzdura, błaha sprawa; pierdółka, pierdołek, pierdołka
SJP.pl
potocznie: głupstwo, bzdura, błaha sprawa; pierdołek, pierdołka, pierdółek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mało istotna rzecz
Wiktionary
rzecz. pierd mrz., pierdel mrz., pierdoła mos./ż.
czas. pierdolić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest pierdółkowate; cecha tych, którzy są pierdółkowaci
Wiktionary
przym. pierdółkowaty
przysł. pierdółkowato
Wiktionary
przysłówek
(1.1) gwara. rzad. natychmiast, zaraz, bez zwłoki
Wiktionary
(1.1) Jak jej tak powiecie, to wam karczmarka piere-wtere jedzenie poda.
(1.1) Mój tatusinek polecieli do księdza i piere-wtere wsyćko opedzieli.
Wiktionary
(1.1) raz-dwa, w trymiga
Wiktionary
przedstawiciel demokratycznego prądu realistycznego w dziewiętnastowiecznym malarstwie rosyjskim; pieriedwiżnik
SJP.pl
pieriedyszka;
1. potocznie: chwila odpoczynku, wytchnienia
2. złagodzenie na krótki czas terroru stalinowskiego
SJP.pl
regionalnie: potrawa w postaci zapiekanego ciasta z nadzieniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. tradycyjny wypiek świąteczny w kuchni tatarskiej i podlaskiej w formie cienkiego ciasta makaronowego zawijanego ze słodkim lub wytrawnym farszem w kształt ślimaka;
Wiktionary
Pierekaczewnik (biał. перакачаўнік, "pierakaczaunik", od ros. "pieriekatywat’" – przewałkowywać) – potrawa w formie zapiekanego ciasta z nadzieniem, znana w kuchni tatarskiej, białoruskiej, tureckiej i litewskiej, m.in. wśród mniejszości tatarskiej zamieszkującej Podlasie.
Wikipedia
(zwykle w liczbie mnogiej) potocznie: kłopot, przeszkoda utrudniająca realizację jakichś planów; pierepałka
SJP.pl
(zwykle w liczbie mnogiej) potocznie: kłopot, przeszkoda utrudniająca realizację jakichś planów; pierepała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. problem, kłopot, częściej w lm. pierepałki – życiowe perypetie, trudne przejścia życiowe
Wiktionary
gruntowna przebudowa życia polityczno-gospodarczego w Związku Radzieckim, stanowiąca wraz z głasnostią program przebudowy polityki wewnętrznej i zagranicznej; pieriestrojka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. zob. pieriestrojka.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrɛˈstrɔjka, AS: pʹi ̯erestroi ̯ka
Wiktionary
rzecz. pieriestrojka
przym. pierestrojkowy, pieriestrojkowy
Wiktionary
(1.1) pieriestrojka
Wiktionary
przedstawiciel demokratycznego prądu realistycznego w dziewiętnastowiecznym malarstwie rosyjskim; pieredwiżnik
SJP.pl
pieredyszka;
1. potocznie: chwila odpoczynku, wytchnienia
2. złagodzenie na krótki czas terroru stalinowskiego
SJP.pl
przebudowa życia politycznego i gospodarczego w Związku Radzieckim, zainicjowana przez Michaiła Gorbaczowa; pierestrojka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. publ. hist. nieoficjalna nazwa reform w ZSRR w II połowie lat 1980;
Wiktionary
Pieriestrojka ( перестройка, „przebudowa”) – określenie procesu przekształceń systemu komunistycznego ZSRR w okresie 1985–1991.
Obejmowała ona zmiany strukturalno-funkcjonalne w systemie społecznym, ekonomicznym i politycznym ZSRR, których ostatecznymi konsekwencjami były wzbogacenie świadomości społecznej w ZSRR, utrata przez ZSRR dominacji w Europie Środkowej i Wschodniej, rozpad ZSRR i powstanie Federacji Rosyjskiej.
Wikipedia
(1.1) Niektórzy uważają, że pieriestrojka była początkiem upadku ZSRR.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrʲjɛˈstrɔjka, AS: pʹi ̯erʹi ̯estroi ̯ka
Wiktionary
rzecz. pierestrojka ż.
Wiktionary
oślina z rodziny wrzosowatych, uprawiana w ogrodach
SJP.pl
Pieris ("Pieris" D. Don) – rodzaj roślin z rodziny wrzosowatych ("Ericaceae"). Obejmuje 9 gatunków zimozielonych krzewów i małych drzew. Występują we wschodniej Azji, południowo-wschodniej części USA oraz w zachodniej części Kuby. Zasiedlają widne lasy i tereny skaliste. Niektóre gatunki uprawiane są jako ozdobne, zwłaszcza w odmianach ozdobnych.
Wikipedia
Pierkunowo (niem. "Pierkunowen", 1935–1945 "Perkunen") – osada w Polsce położona na Mazurach, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie giżyckim, w gminie Giżycko. Wieś leży na wschodnim brzegu jeziora Kisajno.
We wsi bezstylowy dwór i zabudowania folwarczne z końca XIX w.
Wikipedia
[czytaj: pierluidżi] włoskie imię męskie
SJP.pl
miasto w Rosji nad rzeką Kamą, u stóp gór Ural; Perm
SJP.pl
niewielki piernat (rodzaj niepikowanego materaca wypełnionego pierzem lub pościel, narzuta)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od piernat
Wiktionary
(1.1) To nie piernat, lecz tylko mały piernacik.
Wiktionary
rzecz. piernat m.
Wiktionary
rodzaj buzdyganu lub buławy; oznaka władzy starszyzny kozackiej w XVII w.
SJP.pl
Piernacz (rus. "broń pierzasta") – rodzaj niewielkiej buławy lub buzdyganu wykonanego ze srebra lub żelaza i zakończonego piórami.
Dawniej stanowił symbol władzy u starszyzny kozackiej na Zaporożu. Spełniał także funkcję listu żelaznego (glejtu) zapewniającego posiadaczowi swobodny przejazd (łac. "salvus conductus") i nietykalność.
Wikipedia
rodzaj materaca wypełnionego pierzem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niepikowany materac wypełniony pierzem;
Wiktionary
Pi
Wikipedia
rzecz.
:: zdrobn. piernacik m.
Wiktionary
(1.1) gw. Poznań spodek
Wiktionary
rodzaj materaca wypełnionego pierzem
SJP.pl
1. piernia jednokwiatowa - niskie, wiecznie zielone drzewo lub krzew z rodziny mirtowatych, uprawiane w klimacie równikowym, głównie w Brazylii i Indonezji; goździkowiec jednokwiatowy, eugenia jednokwiatowa, pitanga;
2. piernia brazylijska - gatunek rośliny z rodziny mirtowatych; goździkowiec brazylijski
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. fż. od: pierniczarz
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrʲɲiˈt͡ʃarka, AS: pʹi ̯erʹńičarka
Wiktionary
rzecz. pierniczarz, piernikarstwo, piernikarnia, piernikarz, piernikarka, piernikarzowa, piernikarzówna, piernikarczyk, piernik, pierniczek, pierniczysko, piernikalia
przym. piernikarzowy, piernikarski, piernikowy, pierniczkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. amator pierników
Wiktionary
IPA: pʲjɛrʲˈɲit͡ʃaʃ, AS: pʹi ̯erʹńičaš
Wiktionary
rzecz. piernikarstwo n., piernikarz m., piernikarka ż., piernikarzowa ż., piernikarzówna ż., piernikarczyk m., piernikarnia ż., piernik m., pierniczek ż., pierniczysko n., piernikalia ż., pierniczenie n., podpierniczenie n., podpierniczanie n., zapierniczenie n., zapierniczanie n., opierniczanie n., opierniczenie n., opiernicz m.
:: fż. pierniczarka ż.
czas. pioerniczyć ndk., podpierniczać ndk., podpierniczyć dk., zapierniczać ndk., zapierniczyć dk., opierniczać ndk., opierniczyć dk.
przym. piernikarzowy, piernikarski, piernikowy, pierniczkowy
przysł. piernikowo
Wiktionary
mały piernik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od piernik
(1.2) kulin. ciastko z ciasta piernikowego
Wiktionary
(1.2) Kupiłam przepyszne pierniczki w czekoladzie.
Wiktionary
IPA: pʲjɛrʲˈɲit͡ʃɛk, AS: pʹi ̯erʹńiček
Wiktionary
rzecz. piernik m., pierniczysko n., piernikarz m., piernikarka ż., piernikarstwo n., piernikarnia ż., piernikarzowa ż., piernikarzówna ż., piernikarczyk m., pierniczarz m., pierniczarka ż., piernikalia nmos.
przym. piernikarzowy, piernikarski, piernikowy, pierniczkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pierniczyć.
Wiktionary
czas. pierniczyć
rzecz. pierniczarz mos.
przym. pierniczkowy
Wiktionary
potocznie: tetryczeć, dziadzieć, starzeć się, zwłaszcza umysłowo, także o rzeczach: psuć się, niszczeć
SJP.pl
mały piernik
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pierniczkiem, dotyczący pierniczka, wykonany z pierniczka
Wiktionary
rzecz. piernikarzówna ż., piernikarzowa ż., piernikarz mos., piernikarstwo n., piernikarnia ż., piernikarka ż., piernikarczyk mos., pierniczysko n., pierniczarz mos., piernik m., pierniczek m., pierniczenie n., pierniczarka ż.
czas. pierniczyć ndk.
przym. piernikowy, piernikarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. od piernik (ciasto)
(1.2) zgrub. od piernik (stary pierdoła)
Wiktionary
(1.1) Nie wiem, co mi wyjdzie w tym roku, bo pierniczysko nieposłuszne wyrosło strasznie nierówno.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrʲɲiˈt͡ʃɨskɔ, AS: pʹi ̯erʹńičysko
Wiktionary
rzecz. piernik, pierniczek, piernikarz, piernikarka, piernikarstwo, piernikarnia, piernikarzowa, piernikarzówna, piernikarczyk, pierniczarz, pierniczarka, piernikalia
przym. piernikarzowy, piernikarski, piernikowy, pierniczkowy
Wiktionary
1. wulgarnie: gadać brednie, bzdury, mówić coś od rzeczy;
2. pierniczyć się: wulgarnie: obchodzić się z kimś lub z czymś bardzo delikatnie, robić coś bardzo dokładnie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) eufem. pejor. mówić, opowiadać bzdury
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. spierniczyć)
(2.1) eufem. psuć
Wiktionary
IPA: pʲjɛrʲˈɲit͡ʃɨt͡ɕ, AS: pʹi ̯erʹńičyć
Wiktionary
rzecz. piernik m., pierniczenie n.
przym. pierniczkowy
Wiktionary
(1.1) wulg. pieprzyć, wulg. pieprzyć głupoty, kłamać, opowiadać bajki, pleść androny, pleść od rzeczy
Wiktionary
ciasto z dodatkiem miodu i przypraw korzennych, które nadają mu charakterystyczny zapach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) kulin. twarde ciemnobrązowe ciasto robione z mieszaniny mąki pszennej i żytniej, mleka, jajek, skarmelizowanego cukru, miodu, silnie przyprawione cynamonem, imbirem;
(1.2) bot. zob. pieprzowiec.
(1.3) przen. teatr. przest. niewiele warta rola, bez efektu
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przen. pot. pogard. o starym mężczyźnie
Wiktionary
Piernik – ciasto o słodko-pikantnym smaku, o długiej trwałości, zrobione z mąki pszennej lub żytniej, miodu, karmelizowanego cukru, tłuszczu, jajek, wody (lub mleka), środka spulchniającego, mocno przyprawione przyprawami korzennymi. Nazwa "piernik" wywodzi się od staropolskiego słowa „pierny”, czyli „pieprzny”.
Wikipedia
(1.1) W tym roku bożonarodzeniowe pierniki były wyśmienite!
(2.1) Ten piernik stoi nad grobem, a wciąż się ogląda za małolatami.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛrʲɲik, AS: pʹi ̯erʹńik
Wiktionary
rzecz. piernikarzówna ż., piernikarzowa ż., piernikarz mos., piernikarstwo n., piernikarnia ż., piernikarka ż., piernikarczyk mos., pierniczarz mos., piernikalia nmos., pierniczarka ż.
:: zdrobn. pierniczek mrz.
:: zgrub. pierniczysko n.
czas. pierniczyć ndk., popierniczyć dk., odpierniczyć dk., odpierniczać ndk., wypierniczyć dk., wypierniczać dk., spierniczyć dk., upierniczyć dk.
przym. piernikowy, pierniczkowy, piernikarski, piernikarzowy, pierny
Wiktionary
(2.1) ramol
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) żart. jubileusz starszej osoby obchodzony uroczyście
Wiktionary
(1.1) Byłam ostatnio na piernikaliach mojego wuja, gdzie wszyscy bawili się jak na osiemnastce.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrʲɲiˈkalʲja, AS: pʹi ̯erʹńikalʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. pierniczysko n., pierniczek m., pierniczarz m., pierniczarka ż., piernik m., piernikarczyk m., piernikarka ż., piernikarnia ż., piernikarstwo n., piernikarz m., piernikarzowa ż., piernikarzówna ż.
przym. piernikarski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. czeladnik piernikarza
(1.2) przest. syn piernikarza
Wiktionary
(1.2) Jagna wyszła za mąż za młodego piernikarczyka.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrʲɲiˈkart͡ʃɨk, AS: pʹi ̯erʹńikarčyk
Wiktionary
rzecz. piernikarzówna ż., piernikarz m., piernikarka ż., piernikarstwo n., piernikarnia ż., piernikarzowa ż., piernik m., pierniczek m., pierniczysko n., pierniczarz m., pierniczarka ż., piernikalia nmos.
przym. piernikarzowy, piernikarski, piernikowy, pierniczkowy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. fż. od: piernikarz
(1.2) przest. żona piernikarza
Wiktionary
Piernikarka – dawny przysiółek, obecnie niezamieszkana część Sławkowa.
Część znajdujących się w miejscowości budynków wykorzystywana jest jako działki letniskowe.
Miejscowość położona jest w lesie niedaleko Białej Przemszy na granicy z Sosnowcem. Znajduje się 1,5 km na wschód od Starych Maczków i 1 km na południowy zachód od Burków.
Wikipedia
(1.1) Przy ul. Królowej Jadwigi, gdzie w XVIII w. znajdowała się największa toruńska wytwórnia pierników, możliwe byłoby umieszczenie rzeźby piernikarki, sprzedającej swoje wyroby.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrʲɲiˈkarka, AS: pʹi ̯erʹńikarka
Wiktionary
rzecz. piernikarz m., piernikarstwo n., piernikarnia ż., piernikarzowa ż., piernikarzówna ż., piernikarczyk m., piernik m., pierniczek m., pierniczysko n., pierniczarz m., pierniczarka ż., piernikalia nmos.
przym. piernikarzowy, piernikarski, piernikowy, pierniczkowy
Wiktionary
(1.2) piernikarzowa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. fabryka pierników
(1.2) przest. reg. żart. tyłek, pośladek
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrʲɲiˈkarʲɲa, AS: pʹi ̯erʹńikarʹńa
Wiktionary
rzecz. piernikarstwo, piernikarz, piernikarka, piernikarzowa, piernikarzówna, piernikarczyk, piernik, pierniczek, pierniczysko, pierniczarz, pierniczarka, piernikalia
przym. piernikarzowy, piernikarski, piernikowy, pierniczkowy
Wiktionary
powiązany w jakiś sposób z piernikarstwem lub piernikarzem (np. piec piernikarski, masa piernikarska), związany z piernikarstwem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. od piernikarz lub piernikarstwo
Wiktionary
(1.1) Znał różne, stare piernikarskie tajemnice.
(1.1) Zgłębimy tajniki wiedzy piernikarskiej i samodzielnie upieczemy piernik tak, jak to robili przed 500 laty toruńscy mistrzowie.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrʲɲiˈkarsʲci, AS: pʹi ̯erʹńikarsʹḱi
Wiktionary
rzecz. piernikarstwo n., piernikarz mos., piernikarka ż., piernikarnia ż., piernikarzowa ż., piernikarzówna ż., piernikarczyk mos., piernik mzw./mrz./mos., pierniczek mrz., pierniczysko n., pierniczarz mos., pierniczarka ż., piernikalia nmos.
przym. piernikarzowy, piernikowy, pierniczkowy
Wiktionary
specjalizacja piekarnicza obejmująca wyrób pierników oraz ich późniejszą dystrybucję, sprzedaż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. wyrób pierników, zajęcie piernikarza
Wiktionary
(1.1) Piernikarstwo, jak wiele innych rzemiosł, przechodziło z pokolenia na pokolenie.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrʲɲiˈkarstfɔ, AS: pʹi ̯erʹńikarstfo
Wiktionary
rzecz. piernikarz mos., piernikarka ż., piernikarnia ż., piernikarzowa ż., piernikarzówna ż., piernikarczyk mos., piernik mzw./mrz./mos., pierniczek mrz., pierniczysko n., pierniczarz mos., pierniczarka ż., piernikalia nmos.
przym. piernikarzowy, piernikarski, piernikowy, pierniczkowy
Wiktionary
specjalista z zakresu piernikarstwa, zajmujący się wyrobem pierników oraz ich późniejszą dystrybucją, sprzedażą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. osoba zajmująca się wyrobem pierników
(1.2) przest. stary pierdoła, niezdara, safanduła
Wiktionary
(1.1) Pierwszy cech piernikarzy w Polsce (…) powstał w Krakowie.
Wiktionary
IPA: pʲjɛrʲˈɲikaʃ, AS: pʹi ̯erʹńikaš
Wiktionary
rzecz. piernikarstwo n., piernikarnia ż., piernikarzowa ż., piernikarzówna ż., piernikarczyk m., piernik m., pierniczek m., pierniczysko n., pierniczarz m., pierniczarka ż., piernikalia nmos.
:: fż. piernikarka ż.
przym. piernikarzowy, piernikarski, piernikowy, pierniczkowy
Wiktionary
(1.1) miodownik, stpol. kichlarz
(1.2) piernik, safanduła
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. żona piernikarza
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrʲɲikaˈʒɔva, AS: pʹi ̯erʹńikažova
Wiktionary
rzecz. piernikarka ż., piernikarz mos., piernikarstwo n., piernikarnia ż., piernikarzówna ż., piernikarczyk mos., piernik mzw./mrz./mos., pierniczek mrz., pierniczysko n., pierniczarz mos., pierniczarka ż., piernikalia nmos.
przym. piernikarzowy, piernikarski, piernikowy, pierniczkowy
Wiktionary
(1.1) piernikarka
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z piernikarzem, dotyczący piernikarza
Wiktionary
rzecz. piernik mzw./mos./mrz., pierniczysko n., pierniczek mrz., pierniczarz mos., piernikarz m., pierniczarka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. córka piernikarza
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrʲɲikaˈʒuvna, AS: pʹi ̯erʹńikažuvna
Wiktionary
rzecz. piernikarka ż., piernikarz mos., piernikarzowa ż., piernikarstwo n., piernikarnia ż., piernikarczyk mos., piernik mzw./mrz./mos., pierniczek mrz., pierniczysko n., pierniczarz mos., pierniczarka ż., piernikalia nmos.
przym. piernikarzowy, piernikarski, piernikowy, pierniczkowy
Wiktionary
ciasto z dodatkiem miodu i przypraw korzennych, które nadają mu charakterystyczny zapach
SJP.pl
→ piernik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) kulin. spoż. dotyczący piernika, związany z piernikiem, zrobiony z piernika, zawierający piernik
przymiotnik jakościowy
(2.1) mający kolor żółtobrązowy, taki jak kolor piernika
Wiktionary
(2.1) Etap stał zwykle na skraju wsi, był otoczony ostrokołem, dookoła którego chodziły warty. Pośrodku podwórza wznosił się duży drewniany budynek piernikowego koloru.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrʲɲiˈkɔvɨ, AS: pʹi ̯erʹńikovy
Wiktionary
rzecz. piernik mzw./mrz., pierniczek mrz., piernikarstwo n., piernikarnia ż., piernikarz mos., piernikarka ż., piernikarzowa ż., piernikarzówna ż., pierniczarz mos., pierniczarka ż., pierniczysko n., piernikarskość ż., piernikowość ż.
czas. pierniczeć ndk.
przym. piernikarski
przysł. piernikarsko
Wiktionary
(2.1) żółtobrązowy
Wiktionary
dawniej: pieprzny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. ostry, mocno przyprawiony pieprzem
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛrnɨ, AS: pʹi ̯erny
Wiktionary
przysł. pierno
rzecz. piernik
zob. pieprz.
Wiktionary
(1.1) pieprzny, pikantny, przest. pierzny
Wiktionary
Pierocice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie pińczowskim, w gminie Działoszyce. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
ciasto z farszem z mięsa, kapusty lub grzybów, upieczone lub usmażone, podawane na ciepło z różnymi dodatkami; pieróg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) narzędzie ręczne lub urządzenie do robienia pierogów
Wiktionary
rzecz. pierogownica ż., pierogarnia ż., pierożarka ż., pierożek mrz., pieróg mrz.
przym. pierogowy
Wiktionary
punkt gastronomiczny, w którym sprzedaje się pierogi; pierożkarnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wytwórnia pierogów
(1.2) hand. sklep lub restauracja serwująca przede wszystkim pierogi
Wiktionary
(1.1) Po zwolnieniu z pierogarni Michalina znalazła zatrudnienie u bambra.
(1.2) Z której pierogarni bierzecie pierogi na obiad w domu spokojnej starości?
Wiktionary
rzecz. pierogownica ż., pierogarka ż., pierożarka ż., pierożek mrz., pieróg mrz.
przym. pierogowy
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) M., B. i W. lm. od pieróg
Wiktionary
Zo
Wikipedia
automat do sprzedaży pierogów
SJP.pl
żartobliwie: przygotowywać lub jeść pierogi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) narzędzie ręczne lub urządzenie do robienia pierogów
Wiktionary
(1.1) Gdy używam pierogownicy do lepienia pierogów, wychodzą mi one wszystkie prawie jednakowe.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrɔɡɔvʲˈɲit͡sa, AS: pʹi ̯erogovʹńica
Wiktionary
rzecz. pierogarka ż., pierogarnia ż., pierożarka ż., pierożek mrz., pieróg mrz.
przym. pierogowy
Wiktionary
(1.1) pierogarka, pierożarka, maszynka / maszyna do pierogów
Wiktionary
charakterystyczny dla pieroga, będący częścią pieroga, składający się na pieroga (np. ciasto pierogowe) lub w jakiś inny sposób związany z pierogiem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pierogami, dotyczący pierogów
Wiktionary
(1.1) Ciasto pierogowe idealnie sprawdza się do zrobienia domowych kluseczek.
Wiktionary
rzecz. pierogownica ż., pierogarnia ż., pierogarka ż., pierożarka ż., pierożek mrz., pieróg mrz.
Wiktionary
pierun; regionalnie:
1. przekleństwo;
2. wyzwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. reg-pl|Poznań. używany jako wyzwisko lub przekleństwo
Wiktionary
(1.1) Trzeba temu pieronowi raz na zawsze wybić to z głowy.
Wiktionary
czas. pieronować ndk.
Wiktionary
(1.1) reg. śl. pierón
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
regionalnie: szybko, natychmiast; pierunem
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: pierun; pieruński
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) narzędzie ręczne lub urządzenie do robienia pierogów
Wiktionary
rzecz. pierogownica ż., pierogarnia ż., pierogarka ż., pierożek mrz., pieróg mrz.
przym. pierogowy
Wiktionary
1. niewielki pieróg, pierog;
2. miękka czapka wojskowa lub harcerska, najczęściej bez daszka, składana podłużnie; furażerka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pieróg
(1.2) pot. czapka bez daszka wykonana z miękkiego materiału, składana podłużnie
Wiktionary
(1.1) Na obiad były pieczone pierożki z pieczarkami.
Wiktionary
IPA: pʲjɛˈrɔʒɛk, AS: pʹi ̯erožek
Wiktionary
rzecz. pieróg mrz., pierogownica ż., pierogarnia ż., pierogarka ż., pierożarka ż.
przym. pierogowy
Wiktionary
(1.2) furażerka
Wiktionary
punkt gastronomiczny, w którym sprzedaje się pierożki; pierogarnia
SJP.pl
1. niewielki pieróg, pierog;
2. miękka czapka wojskowa lub harcerska, najczęściej bez daszka, składana podłużnie; furażerka
SJP.pl
Pierożki – wieś w Polsce, położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Szudziałowo.
W latach 1954–1957 wieś była siedzibą gromady Pierożki, po jej zniesieniu w gromadzie Szudziałowo. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wikipedia
forma służąca do lepienia i kształtowania pierogów
SJP.pl
[czytaj: pjer] francuskie imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. Piotr
Wiktionary
Pierre (wymowa: //) – miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica stanu Dakota Południowa (od 1889), położona w środkowej części stanu, nad wschodnim brzegiem rzeki Missouri. Według spisu w 2020 roku liczyło 14,1 tys. mieszkańców i jest 9. co do wielkości miastem Dakoty Południowej.
Wikipedia
IPA: pʲjɛr, AS: pʹi ̯er
Wiktionary
postać komiczna dawnej pantomimy francuskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) teatr. smutna i romantyczna postać z commedia dell’arte, w białym stroju i pobieloną twarzą;
(1.2) ktoś przebrany za pierrota (1.1) na kostiumowej zabawie
Wiktionary
Pierrot (wym., fr., dosł. „Piotruś”) – jedna z postaci włoskiej commedii dell’arte m.in. obok Arlekina i Scapino, którą rozsławiła pantomima francuska.
Wikipedia
IPA: ˈpʲjɛrːɔt, AS: pʹi ̯e•rot
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. przednia, górna część tułowia u ludzi i niektórych zwierząt; klatka piersiowa;
2. część ubrania okrywająca przednią, górną część tułowia człowieka;
3. jeden z dwóch gruczołów mlecznych w przedniej, górnej części tułowia kobiety;
4. mięso z przedniej części tułowia ptaków;
5. siedlisko uczuć człowieka; serce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
szeroki w klatce piersiowej, postawny, mocno zbudowany (np. piersiasty bokser) lub mający duże, wydatne piersi (np. piersiasta kobieta); piersisty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. o kobiecie mająca duże, obfite piersi
(1.2) pot. o mężczyźnie mający szeroką klatkę piersiową
Wiktionary
rzecz. pierś ż., piersiówka ż., napierśnik m.
przym. piersiowy
Wiktionary
(1.1) biuściasty, cycaty
Wiktionary
zdrobniale o piersi, często także o mięsie z przedniej części tułowia drobiu
SJP.pl
1. jedyny przedstawiciel rodziny diugoni, morski ssak zaliczany do syren, żyjący w wodach Oceanu Indyjskiego i Spokojnego; diugoń;
2. dawniej: syrena, rusałka, połączenie dziewczęcia z rybą
SJP.pl
o cechach piersiopłetwych (ryb z gromady ryb kostnych, charakteryzujących się silnie rozwiniętymi płetwami piersiowymi)
SJP.pl
o cechach piersiopłetwych (ryb z gromady ryb kostnych, charakteryzujących się silnie rozwiniętymi płetwami piersiowymi)
SJP.pl
położony na wysokości piersi (np. klatka piersiowa, kręgi piersiowe) lub w jakiś inny sposób związany z piersiami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący piersi, związany z piersią
Wiktionary
rzecz. pierś ż., napierśnik mrz., piersióweczka ż., piersiówka ż., popiersie n., pierśnica ż.
przym. piersiasty
Wiktionary
szeroki w klatce piersiowej, postawny, mocno zbudowany (np. piersisty bokser) lub mający duże, wydatne piersi (np. piersista kobieta); piersiasty
SJP.pl
zdrobnienie od: piersiówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobnienie od|piersiówka.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrʲɕuˈvɛt͡ʃka, AS: pʹi ̯erʹśuvečka
Wiktionary
rzecz. pierś ż., piersiówka ż., napierśnik m.
przym. piersiowy
Wiktionary
potocznie o niewielkiej, płaskiej, zwykle metalowej lub szklanej buteleczce z alkoholem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niewielki, płaski, najczęściej metalowy pojemnik na alkohol, noszony w wewnętrznej kieszeni
(1.2) pot. płaska butelka alkoholu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie pił dużo, ale zawsze miał przy sobie piersiówkę czegoś mocniejszego.
Wiktionary
IPA: pʲjɛrʲˈɕufka, AS: pʹi ̯erʹśufka
Wiktionary
rzecz. pierś ż., napierśnik m., pierśnica ż., piersiątko n., popiersie n.
:: zdrobn. piersióweczka ż.
przym. piersiowy, piersiasty
przysł. piersiowo
Wiktionary
niewielka pierś, najczęściej w odniesieniu do piersi niemowlęcia, dziecka lub młodego zwierzęcia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Pierszczewo (kaszub. Pierszczewò) – wieś w Polsce, położona w województwie pomorskim, powiecie kartuskim, gminie Stężyca. Leży na Kaszubach, na terenie Kaszubskiego Parku Krajobrazowego, nad Jeziorem Patulskim.
Wieś jest siedzibą sołectwa "Pierszczewo", w którego skład wchodzą: Pierszczewo, Pierszczewko i Teklowo.
Wikipedia
Pierszyce – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Żabno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.
Wikipedia
pieron; regionalnie:
1. przekleństwo;
2. wyzwisko
SJP.pl
pieron; regionalnie:
1. przekleństwo;
2. wyzwisko
SJP.pl
Pieruszyce – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie pleszewskim, w gminie Czermin.
Wikipedia
przymiotnik od: pierun; pieroński
SJP.pl
przestarzałe: najpierw, wpierw, najwcześniej lub uprzednio, przedtem, wcześniej; pierwej
SJP.pl
przysłówek
(1.1) książk. najpierw, wpierw, wcześniej
Wiktionary
(1.1) Jak żeście sprawdzali? Trza było pierw zobaczyć, co jest w budzie.
(1.1) Ustalają, że pierw oboje będą intensywnie pracować, potem pojawi się dziecko […]
Wiktionary
rzecz. pierwszy mos.
przym. pierwszy
przysł. pierwej, wpierw
temsłow. pierwszo-
Wiktionary
(1.1) pierwej
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pszcz. pierwszy rój w roku
Wiktionary
rzecz. pierwszeństwo n.
Wiktionary
przestarzale: najpierw, wpierw, najwcześniej lub uprzednio, przedtem, wcześniej; pierw
SJP.pl
przysłówek
(1.1) książk. najpierw, wpierw, wcześniej
Wiktionary
(1.1) Jeżeli was świat nienawidzi, wiedzcie, że Mnie pierwej znienawidził.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛrvɛj, AS: pʹi ̯ervei ̯
Wiktionary
rzecz. pierwszy mos.
przym. pierwszy
przysł. wpierw, pierw
temsłow. pierwszo-
Wiktionary
(1.1) pierw
Wiktionary
1. liczba, która podniesiona do potęgi liczby stopnia pierwiastka, da liczbę podpierwiastkową
2. substancja chemiczna, której nie można rozłożyć na prostsze substancje
3. element, składnik czegoś
4. językoznawstwo: rdzeń; morfem główny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. substancja składająca się z atomów o tej samej liczbie protonów w jądrze (liczbie atomowej); pierwiastek chemiczny;
(1.2) mat. liczba, która po podniesieniu do danej potęgi, jest równa liczbie pierwiastkowanej;
(1.3) mat. miejsce zerowe funkcji;
(1.4) mat. liczba, która spełnia dane równanie
(1.5) istotny składnik jakiejś całości; czynnik, cząstka
(1.6) jęz. rdzeń
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mangan jest pierwiastkiem chemicznym o symbolu Mn i liczbie atomowej 25.
(1.2) Pierwiastek arytmetyczny stopnia drugiego nazywany jest pierwiastkiem kwadratowym.
(1.3) Proszę obliczyć wszystkie pierwiastki tego wielomianu.
(1.5) A dla wszelkiego zwierzęcia polnego i dla wszelkiego ptactwa w powietrzu, i dla wszystkiego, co się porusza po ziemi i ma w sobie pierwiastek życia, będzie pokarmem wszelka trawa zielona.
Wiktionary
IPA: pʲjɛrˈvʲjastɛk, AS: pʹi ̯ervʹi ̯astek
Wiktionary
rzecz. pierwiastka ż., pierwiastkowanie n.
czas. pierwiastkować ndk.
przym. pierwiastkowy
Wiktionary
(1.2) symbol. √, por. uwagi
(1.4) rozwiązanie
(1.5) element
Wiktionary
kobieta lub samica pierwszy raz rodząca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. kobieta, która po raz pierwszy rodzi dziecko
(1.2) wet. samica ssaka, która pierwszy raz rodzi
Wiktionary
(1.1) Jeszcze do niedawna kobiety w wieku powyżej 24 lat, rodzące pierwszy raz, były nazywane „starymi pierwiastkami”.
Wiktionary
rzecz. pierwiastek mrz., pierwszy mos.
przym. pierwszy, pierwiastkowy
temsłow. pierwszo-
Wiktionary
(1.1-2) pierworódka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mat. wyznaczanie pierwiastka jakiejś liczby;
Wiktionary
Pierwiastkowanie – operacja odwrotna względem potęgowania, zdefiniowana m.in. dla liczb rzeczywistych i zespolonych. Przy okazji omawiania "pierwiastkowania" dla liczb rzeczywistych, wprowadza się dwa osobne względem siebie, pojęcia: pierwiastka arytmetycznego i pierwiastka algebraicznego.
Wikipedia
rzecz. pierwiastek mrz.
czas. pierwiastkować ndk.
Wiktionary
obliczać pierwiastek danej liczby
SJP.pl
1. zespół cech charakterystycznych dla pierwiastka (substancji chemicznej, której nie można rozłożyć na prostsze substancje);
2. dodatniość liczby
SJP.pl
związany w jakiś sposób z pierwiastkiem (np. równanie pierwiastkowe, nierówność pierwiastkowa), odnoszący się do pierwiastka lub działań na nim
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pierwiastkiem, dotyczący pierwiastka
(1.2) związany z pierwiastką, dotyczący pierwiastki
Wiktionary
(1.1) Analiza pierwiastkowa włosów oraz typowanie metaboliczne jest w stanie bardzo precyzyjnie określić zapotrzebowanie każdego organizmu na dane składniki.
Wiktionary
rzecz. pierwiastek m., pierwiastka ż.
Wiktionary
liczba, którą można otrzymać poprzez działania dodawania, odejmowania, mnożenia, dzielenia i pierwiastkowania
SJP.pl
Pierwiastnik względem ustalonych liczb – wyrażenie algebraiczne zbudowane z tych liczb za pomocą czterech podstawowych działań arytmetycznych oraz pierwiastków stopni naturalnych[].
Pierwiastnikiem względem liczb formula_1 oraz formula_2 jest np. formula_3 Wyrażenie to można zatem zapisać z użyciem skończonej ilości znaków czterech działań arytmetycznych i działania pierwiastkowania.
Wikipedia
1. roślina z rodziny pierwiosnkowatych; pierwiosnka, prymula, prymulka;
2. owadożerny ptak z rodziny pokrzewek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Primula|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny pierwiosnkowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju pierwiosnek (1.1)
(1.3) pot. kwiat pierwiosnka (1.2)
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. zob. pierwiosnek zwyczajny.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pʲjɛrˈvʲjɔsnɛk, AS: pʹi ̯ervʹi ̯osnek
Wiktionary
rzecz. wiosna ż., pierwiosnka ż., pierwiosnkowe nmos., pierwiosnkowate nmos.
przym. pierwiosnkowy, pierwiosnkowaty
Wiktionary
(1.2) prymula, pierwiosnka, gw. Dukiel kurze stopy
(1.3) prymula, pierwiosnka
Wiktionary
roślina o barwnych kwiatach, kwitnąca zwykle wiosną; pierwiosnek, prymula, prymulka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. pot. pierwiosnek
Wiktionary
(1.1) Kwiaciarka zaproponowała nam kupno żółtych pierwiosnek.
Wiktionary
rzecz. pierwiosnek mrz./mzw., pierwiosnkowe nmos., pierwiosnkowate nmos.
przym. pierwiosnkowy, pierwiosnkowaty
Wiktionary
(1.1) pierwiosnek, prymula, prymulka
Wiktionary
o cechach pierwiosnkowatych (roślin zielnych z rzędu pierwiosnkowców, charakteryzujących się promienistymi kwiatami typowymi dla pierwiosnków)
SJP.pl
Pi
Wikipedia
o cechach pierwiosnkowatych (roślin zielnych z rzędu pierwiosnkowców, charakteryzujących się promienistymi kwiatami typowymi dla pierwiosnków)
SJP.pl
roślina zielna, drzewo lub krzew, przedstawiciel rzędu pierwiosnkowców z gromady okrytonasiennych
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla pierwiosnka, związany z pierwiosnkiem (rośliną)
(1.2) charakterystyczny dla pierwiosnka, związany z pierwiosnkiem (ptakiem)
Wiktionary
rzecz. pierwiosnek m., pierwiosnka ż.
Wiktionary
dawniej o przedwiośniu (porze roku stanowiącej okres przejściowy między zimą a wiosną, przypadającej na kwiecień i początki maja)
SJP.pl
Pierwiośnie, wczesna wiosna – fenologiczna pora roku, charakteryzująca się tym, że kwiaty drzew, krzewów oraz roślin zielnych rozwijają się równomiernie z rozwojem pierwszych liści. W tym okresie rozpoczyna się listnienie drzew później zakwitających. W polskiej szerokości geograficznej i klimacie porą fenologiczną poprzedzającą pierwiośnie jest przedwiośnie, zaś porą fenologiczną następującą po pierwiośniu jest wiosna.
Wikipedia
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający pierwszeństwo, początek, pierwotność
Wiktionary
(1.1) pierwodruk • pierwowzór • pierworodny • pierwokup
Wiktionary
pierwotne istnienie, bytowanie czegoś lub kogoś gdzieś, zaczątki, początki czegoś; pierwocina
SJP.pl
1. pierwotne istnienie, bytowanie czegoś lub kogoś gdzieś, zaczątki, początki czegoś; pierwobyt;
2. debiutancki utwór jakiegoś artysty, najczęściej pisarza lub muzyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) element który powstał jako pierwszy, zalążek
Wiktionary
przym. pierwotny
Wiktionary
1. pierwszy wydruk jakiegoś tekstu, utworu literackiego, zwykle w odniesieniu do wydań klasyków;
2. odbitka składu zecerskiego, używana w drukarniach jako alternatywa dla maszynopisu
SJP.pl
niewielki stawonóg pozbawiony czułków i oczu, zamieszkujący górne warstwy gleb na obszarach klimatów wilgotnych i umiarkowanych
SJP.pl
rzadko: kształt pierwotny, pierwotna postać czegoś
SJP.pl
określone ustawą lub rzadziej umową pierwszeństwo w nabyciu określonej rzeczy w razie chęci zbycia jej przez osobę zobowiązaną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) praw. przysługujące komuś prawo pierwszeństwa kupna
Wiktionary
Prawo pierwokupu – prawo określonej osoby do zakupu danej rzeczy w pierwszej kolejności na wypadek, gdyby jej właściciel miał zamiar ją sprzedać.
Prawo pierwokupu upoważnia daną osobę do kupna określonej rzeczy jedynie wtedy, kiedy jej właściciel będzie sprzedawał tę rzecz. Nie obowiązuje ono w przypadku innych form odstępowania (np. przy darowiźnie).
Wikipedia
błonkówka, bliska krewna mrówki
SJP.pl
pierwsza wersja jakiegoś utworu literackiego, najczęściej w postaci rękopisu, rzadziej wydruku, stanowiąca wzór kopii dla tego utworu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pierwszy tekst jakiegoś utworu, pisma, lub dokumentu, zazwyczaj pisany ręcznie
Wiktionary
(1.1) Tekst Kołysanki jest zapisem marzenia o wiecznej jesieni. I jest - w pierwopisie ostatni wers Kołysanki brzmiał: "niech mi się zdaje, że nic nie będzie" - zapisem marzenia o śmierci: marzenia, które moderniści związali z marzeniem o wiecznej jesieni.
Wiktionary
kopalne zwierzę z okresu jury, uważane za najstarszego przedstawiciela ptaków, łączące w sobie cechy charakterystyczne dla ptaków i gadów; praptak, archeopteryks
SJP.pl
urodzony jako pierwszy wśród całego rodzeństwa, najstarszy z rodzeństwa (np. syn pierworodny) lub wrodzony, przyrodzony, przypisany od urodzenia (np. grzech pierworodny)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest pierworodne; cecha tych, którzy są pierworodni
Wiktionary
przym. pierworodny
przysł. pierworodnie
rzecz. pierworództwo n.
Wiktionary
urodzony jako pierwszy wśród całego rodzeństwa, najstarszy z rodzeństwa (np. syn pierworodny) lub wrodzony, przyrodzony, przypisany od urodzenia (np. grzech pierworodny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) urodzony jako pierwszy z potomstwa
(1.2) daw. przyrodzony, wrodzony
(1.3) daw. pierwotny, pierwszy, początkowy
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) syn pierworodny (1.1)
Wiktionary
(1.1) [...] Gród ten postanowił Kazimierz oddać na powrót synowi pierworodnemu siostry swojej.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrvɔˈrɔdnɨ, AS: pʹi ̯ervorodny
Wiktionary
rzecz. pierworództwo n., pierworódka ż.
:: fż. pierworodna ż.
Wiktionary
(1.1) daw. jednorodzony
Wiktionary
bycie pierworodnym lub pierworodną (najstarszym dzieckiem rodziców), przywileje związane z bycia takim dzieckiem; pierworództwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. zob. pierworództwo.
Wiktionary
szablon, pierwotny, oryginalny szkic, zarys czegoś, najczęściej projektu lub planu technicznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pierwszy szkic projektu, planu
Wiktionary
IPA: pʲjɛrˈvɔrɨs, AS: pʹi ̯ervorys
Wiktionary
kobieta lub samica u zwierząt, która urodziła po raz pierwszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. kobieta, która po raz pierwszy rodzi dziecko
(1.2) wet. samica ssaka, która pierwszy raz rodzi
Wiktionary
Pierworódka – w ginekologii kobieta, która pierwszy raz urodziła. Starą pierworódką jest kobieta, która swoje pierwsze dziecko urodzi po 40 roku życia.
Pierwiastka – kobieta, która pierwszy raz jest w ciąży.
Wikipedia
(1.1) Jeszcze do niedawna kobiety w wieku powyżej 24 lat, rodzące pierwszy raz, były nazywane „starymi pierworódkami”.
Wiktionary
rzecz. pierworództwo n., pierworodny mrz.
przym. pierworodny
Wiktionary
(1.1) pierwiastka
(1.2) pierwiastka
Wiktionary
bycie pierworodnym lub pierworodną (najstarszym dzieckiem rodziców), przywileje związane z bycia takim dzieckiem; pierworodztwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bycie pierworodnym synem
(1.2) hist. praw. zespół praw i przywilejów pierworodnego potomka męskiego
Wiktionary
(1.2) Za gotowaną soczewicę patriarcha Ezaw oddał pierworództwo swemu bliźniakowi Jakubowi.
Wiktionary
rzecz. pierworodny m., pierworódka ż., pierworodność ż.
przym. pierworodny
przysł. pierworodnie
Wiktionary
(1.1) pierwszeństwo
(1.2) primogenitura
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) daw. pierwsze godziny snu po zaśnięciu; także nocna pora pomiędzy wieczorem a północą
Wiktionary
(1.1) Nic łatwiejszego jak na noclegu w pierwospy najść i zarąbać.
Wiktionary
(1.1) pierwośpie, gwara. pirwośpie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zob. protoplazma.
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. oraz M., B. i W. od pierwoszcze
Wiktionary
(1.1) Miąższ sporyszu okazuje pod mikroskopem komórki owalne, gęsto obok siebie ułożone, które zawierają w swej pierwoszczy tłuszcz, nadający miąższowi ćme wejrzenie.
Wiktionary
IPA: pʲjɛrˈvɔʃt͡ʃa, AS: pʹi ̯ervošča
Wiktionary
(1.1) protoplazma; daw. pierwoszcze, pierwoszcznia, zaródź
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mykol. zarodnia niektórych śluzowców powstająca przez skupienie się ich plazmodium i wykształcenie się wokół niego perydium, wewnątrz którego wytwarzane są zarodniki;
Wiktionary
Pierwoszczowocnia (łac. "plasmodiocarpium") – rodzaj zarodni u śluzowców ("Myxomycota"). Powstaje z plazmodium (śluźni), które nie ulegając większym zewnętrznym zmianom skupia się i otacza grubszą ścianą, wewnątrz której wytwarzane są zarodniki. Jest to najbardziej pierwotny sposób tworzenia zarodni przez śluzowce. Pozostałe rodzaje zarodni tworzonych przez śluzowce to: zrosłozarodnia, zarodnia wolna i pseudozrosłozarodnia.
Wikipedia
(1.1) Najciekawsze są jednak te wypadki, w których gatunki śluzowców posiadające foremne zarodnie owocują jako pierwoszczowocnie.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrvɔʃt͡ʃɔˈvɔt͡sʲɲa, AS: pʹi ̯ervoščovocʹńa
Wiktionary
Pierwoszów – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, w gminie Wisznia Mała.
Wikipedia
prosty glon z typu zielenic, często spotykany w miejscach wilgotnych jako ciemnozielony nalot, głównie na kamieniach, płotach lub ścianach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. należący do gromady zielenic jednokomórkowy glon tworzący zielony nalot na skałach, murach oraz korze drzew;
Wiktionary
Pierwotek ("Pleurococcus", "Protococcus", "Desmococcus") – rodzaj zielenic, o spornej pozycji systematycznej.
Wikipedia
IPA: pʲjɛrˈvɔtɛk, AS: pʹi ̯ervotek
Wiktionary
rzecz. pierwotność ż., pierwotniak m.
przym. pierwotny
przysł. pierwotnie
Wiktionary
charakterystyczny, typowy dla pierwotniaków, związany w jakiś sposób z pierwotniakami (np. pasożyt pierwotniaczy, zakażenie pierwotniacze)
SJP.pl
jednokomórkowy organizm eukariotyczny, z reguły mikroskopijnej wielkości, cudzożywny, poruszający się za pomocą wici, nibynóżek albo rzęsek, zamieszkujący wody i miejsca wilgotne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. mikroskopijnej wielkości zwierzę jednokomórkowe
Wiktionary
(1.1) Wymieńcie dowolne trzy gatunki pierwotniaków.
Wiktionary
IPA: pʲjɛrˈvɔtʲɲak, AS: pʹi ̯ervotʹńak
Wiktionary
rzecz. pierwotność ż., pierwotek m.
przym. pierwotniakowy, pierwotny, przeciwpierwotniakowy
przysł. pierwotnie
Wiktionary
(1.1) jednokomórkowiec, protista zwierzęcy
Wiktionary
jednokomórkowy organizm eukariotyczny, z reguły mikroskopijnej wielkości, cudzożywny, poruszający się za pomocą wici, nibynóżek albo rzęsek, zamieszkujący wody i miejsca wilgotne
SJP.pl
Pi
Wikipedia
niszczący pierwotniaki
SJP.pl
przysłówek
(1.1) zgodnie z początkiem, odwołując się do najwcześniejszych chwil od powstania
(1.2) w sposób nietknięty cywilizacją
Wiktionary
(1.1) W tej piwnicy pierwotnie leżakowały wina, zaś teraz tylko jakieś graty.
(1.2) Pierwotnie te tereny porośnięte były puszczą.
Wiktionary
IPA: pʲjɛrˈvɔtʲɲɛ, AS: pʹi ̯ervotʹńe
Wiktionary
rzecz. pierwotność ż., pierwotniak m., pierwotek m.
przym. pierwotny
Wiktionary
(1.1) początkowo, z początku, w pierwszej chwili, oryginalnie, wstępnie, dziewiczo, zrazu
(1.2) prymitywnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: pierwotnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: pierwotny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. jęz. lemma, forma słownikowa
(1.2) daw. atom
(1.3) daw. dziecko pierworodne
Wiktionary
(1.1) Za pierwotnik (…) odmiany grammatycznej wybierać należy taką formę wyrazu, w której jak najmniej objawia się znaczeń dodatkowych, przez formy grammatyczne wyrażanych.
Wiktionary
bycie pierwszym w jakimś ujęciu, cecha czegoś, co zapoczątkowało coś, stało się podstawą istnienia czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest pierwotne; cecha tych, którzy są pierwotni
Wiktionary
rzecz. pierwotniak m., pierwotek mzw./mrz.
przym. pierwotny
przysł. pierwotnie
licz. pierwszy
Wiktionary
prehistoryczny, taki, który istniał bardzo dawno temu (np. kultura pierwotna, człowiek pierwotny) lub taki, który pozostał w niezmienionej postaci (np. las pierwotny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) prehistoryczny, taki, który istniał bardzo dawno temu
(1.2) taki, który pozostał w niezmienionej postaci
(1.3) ten, który funkcjonuje jako pierwszy
Wiktionary
(1.2) Rzeczywiście spragnieni kontaktu z przyrodą wybiorą przygodę w miejscach przyrodniczo cennych, dzikich i pierwotnych.
(1.3) Mimo niebywałego w stosunku do pierwotnych (bardzo pesymistycznych na Zachodzie) przewidywań sukcesu gospodarczego Polski, wciąż Polnische Wirtschaft jest w Niemczech symbolem partactwa i bałaganu.
Wiktionary
IPA: pʲjɛrˈvɔtnɨ, AS: pʹi ̯ervotny
Wiktionary
rzecz. pierwszy mos./ż., pierwotniak m., pierwotek m., pierwotność ż., pierwocina ż.
przysł. pierwotnie
temsłow. pierwszo-
przym. pierwszy
Wiktionary
o cechach pierwoustych (klad zwierząt)
SJP.pl
Pi
Wikipedia
o cechach pierwoustych (klad zwierząt)
SJP.pl
relikt polodowcowy, przedstawiciel podgromady o tej samej nazwie, charakteryzujący się brakiem oczu, licznymi odnóżami i dwoma czułkami pełniącymi rolę receptorów
SJP.pl
relikt polodowcowy, przedstawiciel podgromady o tej samej nazwie, charakteryzujący się brakiem oczu, licznymi odnóżami i dwoma czułkami pełniącymi rolę receptorów
SJP.pl
pierwotny wzór, model czegoś, będący planem według którego tworzy się kopie; prototyp
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) początkowy stan czegoś
(1.2) prototyp
(1.3) plan, model, na wzór którego tworzy się kopie
Wiktionary
(1.1) Ten model jest beznadziejny! Wróćmy do pierwowzoru i zacznijmy od nowa.
(1.2) Liga Narodów była pierwowzorem obecnej Organizacji Narodów Zjednoczonych.
(1.3) Postać Merlina jest pierwowzorem dla obecnego wizerunku czarodzieja.
Wiktionary
IPA: pʲjɛrˈvɔvzur, AS: pʹi ̯ervovzur
Wiktionary
godzina pierwsza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) godzina 1 po południu lub w nocy
forma przymiotnika.
(2.1) M. i W. ż. lp. od: pierwszy
Wiktionary
(1.1) Po powrocie do hotelu Alicja nie czuła nóg. Wyszli z muzeum o pierwszej, kiedy je zamykano, jako jedni z ostatnich.
Wiktionary
licz. pierwszy
przym. pierwszy
rzecz. pierwszy mos./ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: pierwszak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od pierwszak
Wiktionary
rzecz. pierwszak m.
Wiktionary
uczennica pierwszej klasy szkoły podstawowej, ponadpodstawowej lub rzadziej liceum; pierwszoklasistka
SJP.pl
uczeń pierwszej klasy szkoły podstawowej, ponadpodstawowej lub rzadziej liceum; pierwszoklasista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. eduk. uczeń pierwszej klasy podstawówki
(1.2) pot. student pierwszego roku lub semestru
Wiktionary
(1.1) Dziś odbyło się uroczyste pasowanie pierwszaków na uczniów naszej szkoły.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛrfʃak, AS: pʹi ̯erfšak
Wiktionary
rzecz. pierwszeństwo n.
:: zdrobn. pierwszaczek m.
przym. pierwszy
temsłow. pierwszo-
Wiktionary
(1.1) pierwszoklasista
Wiktionary
pierwsze danie posiłku
SJP.pl
prawo bycia pierwszym, robienie czegoś przed innymi; przewaga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) prawo do czegoś przed innymi; prawo bycia pierwszym, zrobienia czegoś na początku; przewaga, wyższość nad czymś lub nad kimś
Wiktionary
(1.1) Nieustąpienie pierwszeństwa przejazdu było najczęstszą przyczyną wypadków drogowych na terenie pow. mławskiego w roku 2019.
Wiktionary
IPA: pʲjɛrfˈʃɛ̃j̃stfɔ, AS: pʹi ̯erfšẽĩ ̯stfo
Wiktionary
rzecz. pierwszy mos., pierwak mrz., pierwszak mos.
przym. pierwszy
przysł. najpierw
temsłow. pierwszo-
Wiktionary
(1.1) priorytet
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych określający pierwszeństwo w znaczeniu, wartości lub kolejności tego, do czego się odnosi człon drugi
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛrfʃɔ, AS: pʹi ̯erfšo
Wiktionary
rzecz. pierwszeństwo n., pierwszak m., pierwiastka ż., pierwszy mos.
przym. pierwotny, pierwszy
przysł. najpierw, pierwej, pierw
Wiktionary
dotyczący pierwszej instancji
SJP.pl
uczeń pierwszej klasy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) eduk. uczeń klasy pierwszej
Wiktionary
(1.1) Na boisku zaroiło się od pierwszoklasistów.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrfʃɔklaˈɕista, AS: pʹi ̯erfšoklaśista
Wiktionary
rzecz.
:: fż. pierwszoklasistka ż.
Wiktionary
(1.1) pierwszak
Wiktionary
uczennica pierwszej klasy szkoły podstawowej, ponadpodstawowej lub rzadziej liceum; pierwszaczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uczennica klasy pierwszej
Wiktionary
(1.1) Kubuś zakochał się w jakiejś pierwszoklasistce i codziennie bierze do szkoły dwa jabłka.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrfʃɔklaˈɕistka, AS: pʹi ̯erfšoklaśistka
Wiktionary
zob. pierwszoklasista.
Wiktionary
dotyczący pierwszej komunii świętej
SJP.pl
potocznie: chłopak przystępujący do pierwszej komunii
SJP.pl
dziewczynka przygotowująca się do przyjęcia Pierwszej Komunii Świętej
SJP.pl
1. zawodnik grający w pierwszej lidze
2. pot. o kimś, kto zajmuje wysoką pozycję, stanowisko, cieszy się prestiżem, "gra w pierwszej lidze"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. zawodnik pierwszoligowy
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) sport. klub pierwszoligowy
Wiktionary
(1.1) Piłkarki nożne ekstraligowego Górnika Łęczna kontynuują serię sparingów z pierwszoligowcami.
Wiktionary
przym. pierwszoligowy
Wiktionary
1. należący do pierwszej ligi, typowy dla pierwszej ligi, rozgrywany przez zespoły z pierwszej ligi;
2. osiągający najlepsze wyniki w swojej dziedzinie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sport. należący do pierwszej ligi, grający, występujący w pierwszej lidze
Wiktionary
rzecz. pierwszoligowiec mos.
Wiktionary
odnoszący się do dnia pierwszego maja, mający miejsce tego dnia (np. pochód pierwszomajowy, obchody pierwszomajowe)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z dniem 1 maja, dotyczący dnia 1 maja
(1.2) związany ze świętem Pierwszego Maja, dotyczący święta Pierwszego Maja
Wiktionary
(1.2) Z podobnych przyczyn socjaliści organizowali obchody pierwszomajowe.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrfʃɔ̃maˈjɔvɨ, AS: pʹi ̯erfšõmai ̯ovy
Wiktionary
rzecz. Pierwszy Maja m.
Wiktionary
związany z pierwszym obiegiem
SJP.pl
mówiący w pierwszej osobie, najczęściej w liczbie pojedynczej, opowiadający przebieg wydarzeń jako ich świadek lub uczestnik (np. narrator pierwszoosobowy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący pierwszego piątku miesiąca, dziejący się w pierwszy piątek miesiąca
Wiktionary
(1.1) Na nabożeństwo pierwszopiątkowe pójdziemy do oblatów na Wełnowiecką.
Wiktionary
największe znaczenie czegoś lub kogoś, bycie najważniejszym, najbardziej istotnym lub rzadziej pierwszoplanowym w ujęciu obrazu, rysunku albo fotografii
SJP.pl
znajdujący się na pierwszym planie obrazu, rysunku, fotografii (np. pierwszoplanowe położenie przedmiotu) lub najistotniejszy, najważniejszy, mający największe znaczenie dla kogoś lub czegoś (np. postać pierwszoplanowa)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący na pierwszym planie
(1.2) mający główną rolę w dziele
(1.3) o priorytetowym znaczeniu
Wiktionary
(1.2) Aktorka nie zagrała żadnej roli pierwszoplanowej przed rokiem 2000.
Wiktionary
rzecz. pierwszoplanowość ż.
przysł. pierwszoplanowo
Wiktionary
przeprowadzany po raz pierwszy, najczęściej nieodwracalnie, ostatecznie (np. zakup pierwszorazowy, wpis pierwszorazowy)
SJP.pl
będący pierwszym w roku (np. pierwszoroczna niedziela, jagody pierwszoroczne) lub związany z pierwszym rokiem studiów, rzadziej z pierwszą klasą szkoły podstawowej, gimnazjalnej lub licealnej
SJP.pl
studentka pierwszego roku bądź uczennica pierwszej klasy
SJP.pl
student pierwszego roku bądź uczeń pierwszej klasy
SJP.pl
będący pierwszym w roku (np. pierwszoroczna niedziela, jagody pierwszoroczne) lub związany z pierwszym rokiem studiów, rzadziej z pierwszą klasą szkoły podstawowej, gimnazjalnej lub licealnej
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący pierwszego roku czegoś; z pierwszego roku
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrfʃɔˈrɔt͡ʃnɨ, AS: pʹi ̯erfšoročny
Wiktionary
pierwszoroczniak m.
Wiktionary
należący do pierwszego rzutu, odnoszący się do pierwszego rzutu, np. oddziały pierwszorzutowe
SJP.pl
najstarszy okres w dziejach Ziemi, wydzielany w dawniejszych klasyfikacjach
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób pierwszorzędny
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrfʃɔˈʒɛ̃ndʲɲɛ, AS: pʹi ̯erfšožẽndʹńe
Wiktionary
przym. pierwszorzędny
Wiktionary
(1.1) wyśmienicie, świetnie, wspaniale, doskonale, znakomicie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co pierwszorzędne
Wiktionary
przym. pierwszorzędny
Wiktionary
1. bardzo dobry, najwyższej jakości; wspaniały, wyśmienity, doskonały;
2. najważniejszy pod jakimś względem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) najlepszej jakości
(1.2) najważniejszy, najbardziej znaczący
Wiktionary
(1.1) (…) w dalszej drodze opowiedział mi śliczną historię, jak po przyjeździe do Polski udał się do pierwszorzędnej restauracji hotelowej, aby zjeść obiad.
(1.1) Ten materiał jest pierwszorzędny.
(1.2) Poznanie tajemnic rosyjskich okrętów atomowych oraz rejonów ich patroli stało się pierwszorzędnym zadaniem amerykańskich podwodniaków.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛrfʃɔˈʒɛ̃ndnɨ, AS: pʹi ̯erfšožẽndny
Wiktionary
przysł. pierwszorzędnie
rzecz. pierwszorzędność ż.
Wiktionary
1. najważniejszy w kolejności lub hierarchii;
2. dotyczący pierwszego rzędu;
3. dotyczący pierwszorzędu - najstarszego okresu w dziejach Ziemi, wydzielanego w dawniejszych klasyfikacjach
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zaklasyfikowany do pierwszego rzędu
(1.2) chem. o alkoholu: z atomem węgla połączonym z grupą hydroksylową i jednym innym atomem węgla
(1.3) chem. o aminie: o jednej grupaie alkilowej lub arylowej bezpośrednio związanej z atomem azotu
(1.4) chem. o soli: będąca pochodną aminy pierwszorzędowej
Wiktionary
związany z pierwszą wojną światową
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pierwszą wojną światową, dotyczący pierwszej wojny światowej
Wiktionary
(1.1) Pierwszowojenny czarny rynek (wtedy nazywany — przynajmniej na ziemiach polskich — paskarstwem) łagodnie przeszedł w stan pokoju, nie zmieniając jednak specjalnie ani rozmiarów, ani przedmiotów.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z 1 września, dotyczący 1 września (zwykle w związku z rozpoczęciem roku szkolnego lub rocznicą wybuchu II wojny światowej)
Wiktionary
cecha liczb pierwszych
SJP.pl
1. liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 1;
2. stojący na początku;
3. taki, przed którym nie było innych podobnych;
4. odgrywający w czymś najważniejszą rolę;
5. przewyższający innych pod jakimś względem, najlepszy
SJP.pl
przymiotnik odliczebnikowy
(1.1) od liczby 1
przymiotnik
(2.1) najważniejszy
(2.2) mat. niemający nietrywialnych dzielników
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(3.1) pot. żegl. pierwszy oficer
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(4.1) początkowy dzień miesiąca
rzeczownik, rodzaj żeński
(5.1) pierwsza: godzina pierwsza
Wiktionary
(1.1) Nasz zawodnik przybiegł do mety jako pierwszy i zdobył złoty medal.
(1.1) Zastanawialiśmy się kiedyś z Eweliną, jakiż to tajemniczy inwestor kupił działkę na narożniku, pod numerem pierwszym.
(1.1) W zoo w Chorzowie Michalina po raz pierwszy w życiu widziała hipopotama.
(3.1) Kapitan polecił, aby pierwszy przejął dowodzenie.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛrfʃɨ, AS: pʹi ̯erfšy
Wiktionary
rzecz. pierwsza ż., pierwsze n., pierwszeństwo n., pierwszak m., pierwiastka ż., pierwotność ż.
przym. pierwotny
przysł. najpierw, pierwej, pierw
temsłow. pierwszo-
Wiktionary
(1.1) 1.
Wiktionary
przysłówek liczebnikowy
(1.1) daw. po raz pierwszy, pierwszy raz
Wiktionary
dawniej:
1. coś, co się zdarza po raz pierwszy;
2. rzecz nowa;
3. pierwszeństwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś, czego ktoś nigdy przedtem nie robił lub co go jeszcze nie spotkało
Wiktionary
(1.1) Widać, że praca w polu to dla niego nie pierwszyzna.
(1.1) Sołdaci maszerowali uporczywie, sfornie, nie rozglądając się nawet po ogromnem mieście, dla wielu z nich będącem pierwszyzną w życiu
Wiktionary
przysłówek
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. najpierw
Wiktionary
Pierydy (gr. Πιερίδες Pierídes, łac. "Pierides") – w mitologii greckiej córki macedońskiego króla Pierosa, rywalki muz olimpijskich (apollińskich).
Wikipedia
1. czyścić tkaniny za pomocą wody i/lub środków chemicznych;
2. potocznie: bić kogoś
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mrzonka pierzak - gatunek ćmy z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wypełniony pierzem
(1.2) obrosły pierzem, opierzony
Wiktionary
pracowniczka przemysłu pierzarskiego (działu przemysłu obejmującego pozyskiwanie i późniejszą obróbkę pierza, a niekiedy także ich wykorzystanie podczas produkcji poduszek, pierzyn i galanterii)
SJP.pl
odnoszący się do pierzarstwa (działu przemysłu obejmującego pozyskiwanie i późniejszą obróbkę pierza, a niekiedy także ich wykorzystanie podczas produkcji poduszek, pierzyn i galanterii) lub pierzarzy
SJP.pl
dział przemysłu obejmujący pozyskiwanie i późniejszą obróbkę pierza, a niekiedy także ich wykorzystanie podczas produkcji poduszek, pierzyn i galanterii
SJP.pl
pracownik przemysłu pierzarskiego (działu przemysłu obejmującego pozyskiwanie i późniejszą obróbkę pierza, a niekiedy także ich wykorzystanie podczas produkcji poduszek, pierzyn i galanterii)
SJP.pl
rzadko: chmura pierzasto-kłębiasta - chmura złożona z kryształków lodu, nie powodująca opadów; chmura kłębiasto-pierzasta, cirrocumulus
SJP.pl
głównie o liściach: taki, u którego rozcięcie blaszki liściowej jest takie samo, jak u dębu
SJP.pl
głównie o liściach: taki, u którego rozcięcie blaszki liściowej jest głębokie, a spód jasnozielony
SJP.pl
rodzina słodkowodnych ryb sumokształtnych
SJP.pl
Pierzastowąsowate (Mochokidae) – rodzina słodkowodnych ryb sumokształtnych (Siluriformes), obejmująca ponad 230 gatunków zamieszkujących wody tropikalnej i subtropikalnej strefy Afryki. "Synodontis" znany jest w zapisie kopalnym od oligocenu. Wiele gatunków tych ryb trzymanych jest w akwariach ze względu na ciekawy wygląd i interesujące zachowanie.
Wikipedia
przymiotnik jakościowy
(1.1) bot. o strukturze przypominającej ptasie pióro
Wiktionary
(1.1) Wzniesiony ogonek, tworzący u nasady krótką pochwę, rozgałęzia się na trzy pierzastozłożone osie, składające się z kilku listków.
Wiktionary
1. opierzony, porośnięty piórami lub zrobiony z ptasich piór (np. pierzaste boa);
2. z wyglądu podobny do pióra, puchu (np. pierzaste chmury, obłoki), a o liściach: składający się z kilku blaszek liściowych osadzonych na osi tak, jak promienie ptasiego pióra
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) porośnięty pierzem
(1.2) zrobiony z piór
(1.3) przypominający ptasie pióra
Wiktionary
(1.2) Bo najbardziej mi żal: / Kolorowych jarmarków, blaszanych zegarków / Pierzastych kogucików, baloników na druciku…
Wiktionary
rzecz. pierze n., pierzyna ż., pierzynka ż., pióro n., opierzenie n., upierzenie n.
czas. opierzyć
przysł. pierzasto
Wiktionary
(1.1) opierzony
(1.3) piórkowaty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. pośpiesznie uciekać, szczególnie w popłochu, panice;
2. o skórze, cerze: stawać się szorstkim wskutek działania wiatru, rzadziej mrozu lub środków chemicznych; pierzchnąć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) książk. uciekać w popłochu, pośpiesznie
(1.2) przen. znikać, rozwiewać się
Wiktionary
(1.1) Nieprzyjaciel pierzcha w kierunku wschodnim, pozostawiając wielu jeńców.
Wiktionary
rzecz. pierzchanie n., pierzchnięcie n., Pierzchała mrz.
czas. pierzchnąć dk.
Wiktionary
(1.1) umykać
(1.2) niknąć
Wiktionary
1. pośpiesznie uciekać, szczególnie w popłochu, panice;
2. o skórze, cerze: stawać się szorstkim wskutek działania wiatru, rzadziej mrozu lub środków chemicznych; pierzchnąć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) herald. polski herb szlachecki;
Wiktionary
czas. pierzchać ndk.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: pierzchliwie
SJP.pl
płochliwość, podatność na lęk, lękliwość, trwożliwość
SJP.pl
płochliwy, skory do paniki, ucieczki w popłochu, podatny na lęk, lękliwy, trwożliwy
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Pi
Wikipedia
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
Pierzchnica – miasto w Polsce położone w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Pierzchnica. Miejscowość jest od 1973 siedzibą gminy Pierzchnica; do 1954 roku była siedzibą gminy Drugnia.
Prawa miejskie w latach 1359–1869 oraz ponownie od 1 stycznia 2019.
Wikipedia
mieszkaniec Pierzchnicy (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Pierzchnicy (miasta w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
uciec, zniknąć
SJP.pl
gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych
SJP.pl
Pierzchowice – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie sztumskim, w gminie Mikołajki Pomorskie.
Wieś królewska położona była w II połowie XVI wieku w województwie malborskim. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
Wikipedia
taki, który pierzchnął (uciekł, zniknął)
SJP.pl
pióra i pokrywający je w dolnej części puch, szczególnie ptaków domowych, wykorzystywane po odpowiednim przygotowaniu do wypychania poduszek, pierzyn i produkcji ozdób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ornit. w ogólności, pióra i puch pokrywające ptaka
(1.2) pióra ptaków domowych, zwykle gęsi, służące do napychania poduszek, pierzyn itp.
(1.3) przen. żart. włosy słabe, rzadkie
(1.4) daw. gwara. więz. włosy
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lp. ter. od prać
Wiktionary
(1.2) Moja poduszka wypchana jest gęsim pierzem.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛʒɛ, AS: pʹi ̯eže
Wiktionary
rzecz. upierzenie n., opierzanie n., opierzenie n., pierzyna ż., pierzynka ż., pióro n., piórko n., pierzynka ż., piórnik m.
czas. opierzać ndk., opierzyć dk.
przym. pierzasty, opierzony, nieopierzony, piórkowy
przysł. pierzasto
Wiktionary
(1.1) upierzenie
(1.3) pióra, kołtuny, kłaki
(1.4) selery
Wiktionary
frontowa ściana zabudowy ulicy lub placu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. archit. połać ulicy, strona ulicy
(1.2) daw. zwykle w l. mnogiej skrzydło drzwi
Wiktionary
Pierzeja – ciąg frontowych elewacji budynków ustawionych w szeregu po jednej stronie ulicy lub placu.
Wikipedia
(1.1) W wyniku walk została spalona wschodnia pierzeja rynku z ratuszem.
Wiktionary
czas. przepierzać ndk., przepierzyć dk.
rzecz. przepierzenie n.
Wiktionary
(1.1-2) pierzej, formy oboczne pierzaj, pierzaja
Wiktionary
grudka pyłku kwiatowego zlepiona miodem, stanowiąca pokarm dla młodych pszczół i starszych larw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pszcz. pszczeli pokarm będący sfermentowanym i zakonserwowanym w komórkach plasterastra pyłkiem kwiatowym;
Wiktionary
Pierzga – substancja wytwarzana przez pszczoły z pyłku kwiatowego zmieszanego z miodem lub nektarem i zakonserwowanego w komórkach plastra w następstwie fermentacji.
Wikipedia
(1.1) pierzga pszczela
Wiktionary
teren o warunkach sprzyjających lęgowi danego gatunku ptaka, szczególnie kaczek i innych ptaków wodnych
SJP.pl
Pierzwin – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim, w gminie Nowogród Bobrzański.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
przykrycie składające się z wsypy wypełnionej pierzem, powleczonej poszwą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gruba kołdra wykonana z pierza
(1.2) książk. warstwa okrywająca
Wiktionary
(1.1) To też, gdy mu się jednego razu udało wejść do izby chyłkiem i nieobaczkiem, wskoczył na łóżko, zakopał się głęboko w pierzynie i zasnął.
(1.2) Śnieg okrył białą pierzyną cały ogród.
Wiktionary
IPA: pʲjɛˈʒɨ̃na, AS: pʹi ̯ežỹna
Wiktionary
rzecz. pióro n., piórko n., pierze n., upierzenie n.
:: zdrobn. pierzynka ż.
czas. upierzać ndk., upierzyć dk.
przym. pierzasty, piórkowy
Wiktionary
(1.2) kołdra, pokrywa
Wiktionary
zdrobnienie od: pierzynka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: pierzyna
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛʒɨ̃ˈnɛt͡ʃka, AS: pʹi ̯ežỹnečka
Wiktionary
zdrobnienie od: pierzyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: pierzyna
Wiktionary
IPA: pʲjɛˈʒɨ̃nka, AS: pʹi ̯ežỹnka
Wiktionary
rzecz. pierzyna ż., pierze n., pióro n.
przym. pierzasty
Wiktionary
część strzały, w której znajdują się lotki
SJP.pl
rodzina owadów z rzędu chruścików
SJP.pl
pierzyć się: o ptakach: zmieniać upierzenie, tracić stare pióra i pokrywać się nowymi
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
ciasto z farszem z mięsa, kapusty lub grzybów, upieczone lub usmażone, podawane na ciepło z różnymi dodatkami; pierog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. kawałek rozwałkowanego cienko ciasta nadzianego farszem mięsnym, serowym, warzywnym lub owocowym; gotowany, czasem też smażony na głębokim tłuszczu lub opiekany po ugotowaniu;
(1.2) kulin. pieczone danie kuchni ukraińskiej – ciasto w formie placekacka z farszem słodkim (jabłka albo biały ser) lub słonym (mięso, ziemniaki albo kapusta);
(1.3) odzież. hist. duży kapelusz w kształcie pieroga (1.1), noszony przez żołnierzy napoleońskich
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na dzisiejszy obiad mama lepi pierogi z serem.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛruk, AS: pʹi ̯eruk
Wiktionary
rzecz. pierogownica ż., pierogarnia ż., pierogarka ż., pierożarka ż.
:: zdrobn. pierożek m.
przym. pierogowy, pierożkowy
Wiktionary
(1.2) kulebiak
(1.3) bikorn, dwuróg
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk, Zaolzie. meteorol. piorun
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. chwat, morus
wykrzyknik
(3.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. posp. jako przekleństwo
Wiktionary
(1.1) Pierón strzelił do jedle.
(2.1) To je pierón, sam dźwignył sto kilo!
(3.1) Pieróna kandy, to je robota!
Wiktionary
rzecz. pierónobici n., pieróńszczok m.
czas. pierónować ndk.
przym. pieróński
przysł. pierónym, pierónowacie
Wiktionary
(2.1) gw. Śląsk Cieszyński, Zaolzie pieróńszczok
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. burza z piorunami
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. przen. awantura
Wiktionary
(1.2) Tam je dycki wieczór taki pierónobici.
Wiktionary
rzecz. pierón mos./mrz., pieróńszczok mos.
czas. pierónować ndk.
przym. pieróński
przysł. pierónym, pierónowacie
wykrz. pierón
Wiktionary
przysłówek
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. ekspr. bardzo
Wiktionary
(1.1) Pierónowacie sie nóm to podobało.
Wiktionary
rzecz. pierón m., pierónobici n., pieróńszczok m.
czas. pierónować ndk.
przym. pieróński
przysł. pierónym
wykrz. pierón
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. kląć
Wiktionary
(1.1) Przestóń tela pierónować, ni ma cie gańba?
Wiktionary
rzecz. pierón m., pieróńszczok m., pierónobici n.
przym. pieróński
przysł. pierónym, pierónowacie
wykrz. pierón
Wiktionary
przysłówek
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. bardzo szybko
Wiktionary
rzecz. pierón mos./mrz., pierónobici n., pieróńszczok mos.
czas. pierónować ndk.
przym. pieróński
przysł. pierónowacie
wykrz. pierón
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. ekspr. nieznośny, okropny
Wiktionary
rzecz. pierón m., pieróńszczok m., pierónobici n.
czas. pierónować ndk.
przysł. pierónym, pierónowacie
wykrz. pierón
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. drań
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. chwat, morus
Wiktionary
(1.1) Pieróńszczok zasmolóny, znów nie podojone!
(1.2) Ś niego to je pieróńszczok, wysoki i silny jak byk!
Wiktionary
rzecz. pierón mos./mrz., pierónobici n.
czas. pierónować ndk.
przym. pieróński
przysł. pierónym, pierónowacie
wykrz. pierón
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński, Zaolzie pierón
(1.2) gw. Śląsk Cieszyński, Zaolzie pierón
Wiktionary
1. przednia, górna część tułowia u ludzi i niektórych zwierząt; klatka piersiowa;
2. część ubrania okrywająca przednią, górną część tułowia człowieka;
3. jeden z dwóch gruczołów mlecznych w przedniej, górnej części tułowia kobiety;
4. mięso z przedniej części tułowia ptaków;
5. siedlisko uczuć człowieka; serce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. parzysty gruczoł mlekowy człowieka;
(1.2) anat. przednia, górna część tułowia u człowieka lub innego zwierzęcia
(1.3) kulin. spoż. mięso z przedniej części tułowia drobiu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Piersi u ssaków służą do karmienia młodych mlekiem.
(1.2) Generał przypiął swoje ordery do piersi.
(1.3) Dzisiaj na obiad gotuję piersi z kurczaka.
Wiktionary
IPA: pʲjɛrʲɕ, AS: pʹi ̯erʹś
Wiktionary
rzecz. piersiówka ż., piersióweczka ż., pierśnica ż., piersiątko n., napierśnik m., popiersie n.
przym. piersiowy, piersiasty
przysł. piersiowo
Wiktionary
(1.1) biust; wulg. cyc, cycek, balon, bufor, melon, zderzak
Wiktionary
Pierściec (cz. "Prstec", niem. "Perstetz") – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, w gminie Skoczów. Wieś leży w historycznych granicach regionu Śląska Cieszyńskiego, geograficznie znajduje się w regionie Dolina Górnej Wisły, będącej częścią Kotliny Oświęcimskiej. Powierzchnia sołectwa wynosi 709 ha, a liczba ludności 2034 ze, co daje gęstość zaludnienia równą 286,8 os./km².
Wikipedia
rodzaj grzybów z rodziny pierścieniakowatych
SJP.pl
rodzina grzybów z rzędu pieczarkowców
SJP.pl
Pierścieniakowate ("Strophariaceae" Singer & A.H. Sm.) – rodzina grzybów z rzędu pieczarkowców.
Wikipedia
bezkręgowe zwierzę zaliczane do typu o tej samej nazwie, charakteryzujące się robakowatym ciałem złożonym z licznych pierścieni
SJP.pl
Pierścienica – szczyt w Górach Świętokrzyskich, w Paśmie Posłowickim, o wysokości 367 m n.p.m. Rozpościera się stąd szeroka panorama na miasto Kielce.
Przez górę przechodzi niebieski szlak turystyczny z Chęcin do Łagowa. Dolna stacja wyciągu narciarskiego jest punktem początkowym żółtego szlaku spacerowego wokół Kielc. Górna stacja wyciągu narciarskiego jest punktem początkowym czarnego szlaku turystycznego prowadzącego na ulicę Szczepaniaka w Kielcach.
Wikipedia
bezkręgowe zwierzę zaliczane do typu o tej samej nazwie, charakteryzujące się robakowatym ciałem złożonym z licznych pierścieni
SJP.pl
Pi
Wikipedia
samolot pionowego startu i lądowania, którego skrzydło ma kształt pierścienia; koleopter; coleopter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. samolot pionowego startu i lądowania, w którym skrzydła zastępuje pierścień nośny znajdujący się wokół kadłuba
Wiktionary
Pierścieniopłat – statek powietrzny, który zamiast klasycznych skrzydeł, ma płat nośny ukształtowany w formie pierścienia otaczającego kadłub.
Pierścieniopłat może mieć napęd śmigłowy, pochodzący z dwóch przeciwbieżnych śmigieł napędzanych silnikiem turbośmigłowym, lub napęd odrzutowy pochodzący z silnika turboodrzutowego oraz strumieniowego (pierścieniowy płat nośny pierścieniopłata pełni wtedy także funkcję obudowy silnika strumieniowego).
Wikipedia
IPA: ˌpʲjɛrʲɕt͡ɕɛ̇̃ˈɲɔpwat, AS: pʹi ̯erʹśćė̃ńopu̯at
Wiktionary
(1.1) koleopter
Wiktionary
1. o kształcie zbliżonym do pierścienia (np. chrząstka pierścieniowata), przypominający pierścień;
2. zwykle o gąsienicach, dżdżownicach: mający ciało zbudowane z segmentów charakterystycznych dla pierścienic
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kształtem przypominający pierścień
Wiktionary
rzecz. pierścień mrz.
przym. pierścieniowy, pierścienny
Wiktionary
w kształcie pierścienia, tworzący obwód zamknięty (np. otwór pierścieniowy, uszczelka pierścieniowa) lub zaopatrzony w pierścienie (np. wał pierścieniowy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pierścieniem, dotyczący pierścienia
Wiktionary
rzecz. pierścień mrz.
przym. pierścienny, pierścieniowaty
Wiktionary
barczatka pierścieniówka: owad z rzędu motyli o beżowych lub szarawych skrzydłach, którego gąsienice wylęgają się z jaj zebranych w złoża w kształcie okręgów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. związany z pierścieniem, dotyczący pierścienia
Wiktionary
rzecz. pierścień mrz.
przym. pierścieniowaty, pierścieniowy
Wiktionary
(1.1) pierścieniowy
Wiktionary
1. obrączka, najczęściej ze szlachetnego metalu, często przyozdabiana szlachetnymi kamieniami, pełniąca funkcję ozdoby lub oznaki godności;
2. coś w kształcie okręgu, głównie część jakiejś maszyny, słój na pniach drzew lub zespół oddzielnych przedmiotów tworzących krąg;
3. zamknięty układ atomowy węgla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jubil. ozdoba nakładana na palec, masywna obrączka zazwyczaj z oczkiem;
(1.2) krąg naokoło czegoś
(1.3) zool. u niektórych zwierząt powtarzalna część ciała;
(1.4) astr. pierścień (1.2) składający się z cząsteczek pyłu i innych małych cząstek krążących dookoła planetaanety w obszarze o kształcie dysku;
(1.5) inform. jedna z topologii sieci lokalnych;
(1.6) mat. rodzaj struktury algebraicznej;
(1.7) bot. słój w przekroju pnia drzewa świadczący o przyroście rocznym
(1.8) techn. część urządzenia o kształcie koła z otworem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) (…) jak one starannie czesały się, jakie nosiły szpilki, zausznice, pierścienie i bransolety (…)
(1.2) To, co z zatoki wyglądało jak las, było w rzeczywistości pierścieniem drzew otaczających ścięty czubek góry.
(1.2) Zza pierścienia strzelców konnych wyłonił się oddział lekkiej jazdy prowadzony przez kilku ciężkozbrojnych z pysznymi pióropuszami na hełmach.
(1.3) Ciało dżdżownicy składa się z wielu pierścieni.
(1.4) (…) właśnie zdążają pod cerkiew na obserwacje pierścieni Saturna (…)
(1.6) Ciało to pierścień przemienny, w którym każdy niezerowy element jest odwracalny.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛrʲɕt͡ɕɛ̇̃ɲ, AS: pʹi ̯erʹśćė̃ń
Wiktionary
rzecz. podpierścień mrz., pierścienica ż.
:: zdrobn. pierścionek mrz., pierścioneczek mrz.
przym. pierścieniowaty, pierścieniowy, pierścienny
Wiktionary
(1.1) sygnet
(1.2) krąg, kordon, koło
(1.3) metamer, segment
(1.7) słój
Wiktionary
niewielki pierścionek, głównie w odniesieniu do obrączki ze szlachetnego metalu, przyozdabianej drogimi kamieniami
SJP.pl
1. niewielki pierścień, głównie w odniesieniu do obrączki ze szlachetnego metalu, często przyozdabianej drogimi kamieniami;
2. pojedynczy lok, pukiel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rodzaj ozdoby na palec, wykonanej zazwyczaj z metalu szlachetnego z oczkiem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na palcu serdecznym nosiła pierścionek zaręczynowy z brylantem.
Wiktionary
IPA: pʲjɛrʲɕˈt͡ɕɔ̃nɛk, AS: pʹi ̯erʹśćõnek
Wiktionary
rzecz. pierścień m.
:: zdrobn. pierścioneczek m.
Wiktionary
(1.1) obrączka, pierścień
Wiktionary
związany pierścionkami, głównie w odniesieniu do ozdób ze szlachetnego metalu (np. biżuteria pierścionkowa)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
średnica drzewa mierzona na wysokości 1,3 metra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. leśn. średnica pnia drzewa mierzona na wysokości piersi, czyli 1,30 m;
(1.2) ekol. obwód pnia drzewa mierzony na wysokości piersi, czyli 1,30 m
Wiktionary
Pierśnica – miara stosowana w opisie drzew uzyskiwana w wyniku pomiaru drzewa na wysokości 1,3 metra nad poziomem gruntu (czyli na wysokości klatki piersiowej przeciętnego dorosłego człowieka – stąd nazwa).
W naukach leśnych i dendrometrii pomiar dotyczy średnicy pnia i dostarcza jednego z głównych parametrów (obok wysokości pnia) służących do określania miąższości drzewa. W praktyce leśnej pierśnica służy również do określania wyrażonego w m³ zapasu masy drzew na jednostce powierzchni.
Wikipedia
rzecz. pierś m., piersiówka ż., napierśnik m.
przym. piersiowy
Wiktionary
(1.2) obwód pierśnicowy
Wiktionary
1. zwierzę domowe występujące w wielu rasach, tresowane dla różnych celów;
2. wyzwisko;
3. samiec lisa i borsuka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Canis familiaris|ref=tak., zwierzę domowe;
(1.2) samiec psa (1.1)
(1.3) środ. łow. samiec lisa lub borsuka
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(2.1) slang. obraź. policjant, żandarm lub milicjant
(2.2) daw. gwara. więz. ajent policyjny
(2.3) pejor. ktoś podły, oszukańczy (epitet wobec mężczyzny)
Wiktionary
(1.1) Pies jest najlepszym przyjacielem człowieka.
(1.1) Cyrk Arena nie ukrywa: będą wielbłądy, konie, lamy, alpaki, słoń, osioł, psy.
(1.2) Czy to jest pies czy suka?
(1.3) Na pokocie mieliśmy dwadzieścia psów lisa i pięć borsuków. -:- (2.1) Psy stoją na patrolu.
Wiktionary
IPA: pʲjɛs, AS: pʹi ̯es
Wiktionary
rzecz. psowate nmos., psiarnia ż., psiarczyk mos., psiarz mos., psica ż., psina ż., psiara ż., psiak mzw., arcypies mzw., psioczenie n., napsioczenie n.
:: zdrobn. piesek mzw., psiaczek mzw., psiątko n., psinka ż., pieseczek mzw., piesunio mzw., pieseł mzw.
:: zgrub. psisko n.
czas. psioczyć ndk., napsioczyć dk.
przym. psi, psowaty, pieski, arcypsi
przysł. psio, piesko
Wiktionary
(1.1) warszawa|skowyr.; reg. pozn. kejter; reg. pozn. luńt; białystok|sobaka.; czworonożny przyjaciel, stróż domu / domowego ogniska
(2.1) pała; neutr. policjant; pot. glina, gliniarz, kulson; żart. smerf
(2.2) hind, skieł
(2.3) szubrawiec, łgarz
Wiktionary
niewielki ssak drapieżny z rodziny psów, zamieszkujący tereny północnej tundry, hodowany dla futra i mięsa; piesiec, lis polarny
SJP.pl
zdrobnienie od: piesek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pieszcz. zdrobn. od: pies
Wiktionary
(1.1) Pieseczku, chodź tutaj!
Wiktionary
rzecz. piesunio mzw., arcypies mzw., pies m., psina ż., psiak m., piesek m., psiaczek m., psinka ż., psiarz m., psioczenie n., psiarnia ż.
przym. psi, psowaty, pieski
przysł. psio
czas. psioczyć
Wiktionary
(1.1) psina, psinka
Wiktionary
1. zdrobnienie od: pies;
2. mały pies;
3. dawniej: przyrząd do ściągania wysokich butów; chłopiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od pies
(1.2) mały pies
(1.3) zabawka wyobrażająca psa
(1.4) pot. pogard. o kimś, kto donosi na innych, jest na czyichś usługach
(1.5) zool. zob. piesek preriowy.
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) daw. przen. przyrząd do zdejmowania butów
(2.2) sport. prosty styl pływacki, przypominający sposób pływania psów i innych czworonogów;
Wiktionary
Piesek – prosty styl pływacki. Charakteryzuje się on tym, że pływak leży na klatce piersiowej i porusza rękoma i nogami w górę i w dół, tak jak pływają psy i inne zwierzęta. Jest to w zasadzie kłus w wodzie.
Jest pierwszym stylem używanym przez starożytnych ludzi. Uważa się, że powstał w wyniku obserwacji pływających zwierząt. Prehistoryczne malowidła jaskiniowe w Egipcie przedstawiają postaci, które wydają się płynąć pieskiem.
Wikipedia
(1.1) Taki piesek robi tyle hałasu?
(1.2) Kupiliśmy pieska rasy labrador, teraz waży 10 kg, ale jak dorośnie, to będzie miał ponad 30.
(1.3) Jacuś dostał dwie maskotki, misia i pieska.
(1.4) Lepiej nie mów za dużo przy Wiktorze, to piesek szefowej.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛsɛk, AS: pʹi ̯esek
Wiktionary
rzecz. piesunio mzw., psiur mzw., psioczenie n., napsioczenie n., piesio mzw., arcypies mzw., pies mzw., psowate nmos., psiarnia ż., psiarz mos., psica ż., psiątko n., psina ż., psiaczek mzw., psinka ż., pieseczek mzw., psiak mzw., psisko n., piechol mzw.
czas. psioczyć ndk., napsioczyć dk., popsioczyć dk.
przym. psi, psowaty, pieski, pieskowy
przysł. psio, piesko
Wiktionary
(1.1) pieseczek, psinka, psina
Wiktionary
pieszczotliwie: pies; psiutek, psiunia, psiak, psiaczek, psina, psinka, piesio, psiuniek
SJP.pl
potocznie:
1. pies rasy shiba inu z internetowych memów;
2. pies
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) żart. slang. pies
Wiktionary
Pi
Wikipedia
(1.1) Mój pieseł nie pozwala mi grać w gierki.
Wiktionary
rzecz. pies mzw./mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. piesełek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. pieseł
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
ssak z rodziny psów występujący w Arktyce, hodowany jako zwierzę futerkowe; lis polarny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Vulpes lagopus|ref=tak., gatunek lisa występujący w tundrze;
Wiktionary
(1.1) W zimie sierść pieśca jest śnieżnobiała
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛ̇ɕɛt͡s, AS: pʹi ̯ėśec
Wiktionary
rzecz. Piesiewicz ż./mos.
Wiktionary
(1.1) lis polarny, piesak
Wiktionary
Piesienica – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, w gminie Zblewo nad Piesienicą w pobliżu trasy linii kolejowej Tczew-Chojnice-Piła (stacja kolejowa "Piesienice").
Piesienica należy do rzymskokatolickiej parafii św. Elżbiety w Pinczynie.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
pieszczotliwie: pies; psiutek, psiunia, psiak, psiaczek, psina, psinka, psiuniek, pieseniek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pieszcz. pies
Wiktionary
(1.1) Pogłaskał małego piesia, który wybiegł za nim na drogę.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛ̇ɕɔ, AS: pʹi ̯ėśo
Wiktionary
rzecz. pies mzw.
:: zdrobn. piesek mzw., psina ż., psinka ż., psiak mzw., psiaczek mzw., psiunio mzw.
:: zgrub. psisko
przym. psi
Wiktionary
(1.1) psiaczek, psiunio, piesek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pieszcz. piesio
Wiktionary
(1.1) piesunio
Wiktionary
potocznie: marny, nędzny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przest. psi
przymiotnik jakościowy
(2.1) pot. godny pożałowania
forma rzeczownika.
(3.1) plural|piesek.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpʲjɛsʲci, AS: pʹi ̯esʹḱi
Wiktionary
rzecz. pies m., piesek m., psiarnia ż., psiarz m., psina ż., psinka ż., psisko n., psiaczek m., pieseczek mzw., Piesiewicz ż./mos.
przym. psi, psowaty
Wiktionary
(1.1) psi, sobaczy
(2.1) nędzny, kiepski, marny
Wiktionary
1. zdrobnienie od: pies;
2. mały pies;
3. dawniej: przyrząd do ściągania wysokich butów; chłopiec
SJP.pl
przysłówek
(1.1) na sposób pieski
Wiktionary
rzecz. pies mzw., piesek mzw., arcypies mzw., piesunio mzw.
przym. pieski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pieskować.
Wiktionary
(1.1) Ostatnio byłem koleżance z pracy kupić lekarstwa w aptece, czy to pieskowanie?
Wiktionary
czasownik
(1.1) przen. zabiegać o względy kobiety niczym piesek o uwagę właściciela
Wiktionary
(1.1) Autor stworzył poradnik jak przykładowo pieskować kobietom.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj grzybów z rodziny truflowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. mykol. nazwa systematyczna|Choiromyces|Vittad.|ref=nie., rodzaj grzybów należący do rodziny truflowatych;
(1.2) mykol. grzyb z rodzaju piestrak (1.1)
Wiktionary
(1.2) Swoim zapachem piestraki zwabiają owady.
Wiktionary
rodzaj niewielkiego gryzonia z rodziny chomikowatych
SJP.pl
Piestruszka ("Lagurus") – rodzaj ssaka z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Wikipedia
Piestrzec – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Solec-Zdrój. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
grzyb z rodziny piestrzycowatych, o dużym, charakterystycznie pofałdowanym, brązowym kapeluszu i białawym trzonie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mykol. nazwa systematyczna|Gyromitra|Fr.|ref=tak., rodzaj grzyba o ciemnobrązowym, pofałdowanym kapeluszu obejmujący wiele trujących gatunków;
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rodzaj grzybów z rodziny piestrzycowatych
SJP.pl
o cechach piestrzycowatych (grzybów z klasy workowców, charakteryzujących się białawym trzonem i dużym, pofałdowanym kapeluszem, głównie w kolorze brązowym lub kawowym)
SJP.pl
Piestrzycowate ("Helvellaceae" Fr.) – rodzina grzybów z rzędu kustrzebkowców ("Pezizales").
Wikipedia
o cechach piestrzycowatych (grzybów z klasy workowców, charakteryzujących się białawym trzonem i dużym, pofałdowanym kapeluszem, głównie w kolorze brązowym lub kawowym)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rodzaj grzybów z rodziny piestrówkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pieszcz. mały piesek
Wiktionary
rzecz. psiur mzw., psioczenie n., napsioczenie n., piesio mzw., arcypies mzw., pies mzw., psowate nmos., psiarnia ż., psiarz mos., psica ż., psiątko n., psina ż., psiaczek mzw., psinka ż., pieseczek mzw., piesek mzw., psiak mzw., psisko n., piechol mzw.
czas. psioczyć ndk., napsioczyć dk., popsioczyć dk.
przym. psi, psowaty, pieski, pieskowy
przysł. psio, piesko
Wiktionary
(1.1) piesiunio
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która porusza się na własnych nogach
forma przymiotnika.
(2.1) ż. od: pieszy
Wiktionary
rzecz.
:: fm. pieszy m.
przym. pieszy
Wiktionary
(1.1) piechurka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
miasto w zachodniej Słowacji; Piszczany
SJP.pl
Pieszczany ( Piešťany, Pöstyén, Pistyan/Pistian, na przełomie XIX i XX w. również "[Bad] Püschtin") – uzdrowisko na Słowacji, ok. 86 km na północ od Bratysławy i 40 km na południe od Trenczyna, przy autostradzie D1, u podnóża pasma górskiego Považský Inovec nad Wagiem. Ośrodek administracyjny powiatu Pieszczany.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pieścić.
Wiktionary
czas. pieścić ndk., wypieścić dk.
rzecz. pieszczota ż., pieszczotliwość ż., pieszczoch mos., pieścidełko n.
przym. pieszczotliwy
przysł. pieszczotliwie
Wiktionary
ktoś lubiący pieszczoty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś lubiący pieszczoty lub rozpieszczony
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛʃt͡ʃɔx, AS: pʹi ̯eščoχ
Wiktionary
rzecz. pieszczota ż., pieszczotka ż., pieszczoszka ż., pieszczotliwość ż., pieszczenie n.
:: fż. pieszczocha ż.
:: zdrobn. pieszczoszek m.
przym. pieszczotliwy, rozpieszczony
przysł. pieszczotliwie
czas. pieścić ndk., rozpieszczać ndk., rozpieścić dk., dopieszczać ndk.
Wiktionary
(1.1) przylepka
Wiktionary
pieszczotliwie o samicy jakiegoś zwierzęcia lub dziewczynie bardzo kochanej, przymilnej, lubiącej pieszczoty
SJP.pl
zdrobniale, czule o pieszczochu (osobie lub zwierzęciu lubiącym pieszczoty)
SJP.pl
zdrobniale, czule o pieszczosze (dziewczynce, kobiecie lub samicy jakiegoś zwierzęcia, lubiącej pieszczoty)
SJP.pl
skrót od: pieszczotliwy, pieszczotliwie
SJP.pl
czułe głaskanie, przytulanie, całowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) czułe dotykanie, głaskanie, całowanie kogoś
Wiktionary
(1.1) Jej córka to dziecko bardzo wrażliwe, stale spragnione maminych pieszczot.
Wiktionary
IPA: pʲjɛʃˈt͡ʃɔta, AS: pʹi ̯eščota
Wiktionary
rzecz. pieszczoch mos., pieszczoszek m., pieszczoszka ż., pieszczenie n., rozpieszczanie n., rozpieszczenie n., pieścidełko n.
:: zdrobn. pieszczotka
czas. pieścić ndk., rozpieszczać ndk., rozpieścić dk.
przym. pieszczotliwy, rozpieszczony
przysł. pieszczotliwie
Wiktionary
pieszczotliwie, czule o dziewczynce, kobiecie lub samicy jakiegoś zwierzęcia, bardzo kochanej, przymilnej, czułej, lubiącej być pieszczoną
SJP.pl
pieszczotliwie, czule o dziewczynce, kobiecie lub samicy jakiegoś zwierzęcia, bardzo kochanej, przymilnej, czułej, lubiącej być pieszczoną
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób pieszczotliwy, z czułością
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛʃt͡ʃɔˈtlʲivʲjɛ, AS: pʹi ̯eščotlʹivʹi ̯e
Wiktionary
przym. pieszczotliwy
rzecz. pieszczoch mos., pieszczota ż., pieszczotliwość ż., pieszczenie n., pieścidełko n.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: pieszczotliwie
SJP.pl
przymilność, czułość, serdeczność, także miłość lub potrzeba pieszczot, szczególnie w odniesieniu do zwierząt
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: pieszczotliwy
SJP.pl
przymilny, pełen czułości, serdeczności, także miłości, oddania lub lubiący być pieszczonym, rozpieszczanym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. pełen czułości, serdeczności
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛʃt͡ʃɔˈtlʲivɨ, AS: pʹi ̯eščotlʹivy
Wiktionary
rzecz. pieszczota ż., pieszczoch mos., pieszczotliwość ż., pieszczenie n., pieścidełko n.
przysł. pieszczotliwie
Wiktionary
(1.1) czuły
Wiktionary
czułe głaskanie, przytulanie, całowanie
SJP.pl
pieszek czarnogłowy - gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. osoba chodząca pieszo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. kobieta chodząca pieszo
Wiktionary
przym. pieszy
rzecz. pieszy mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Mistrz Pieszko, magister Pesco, Peschel (ok. 1320–1371) — średniowieczny budowniczy epoki gotyku działający we Wrocławiu.
Realizował zlecenia biskupa Przecława z Pogorzeli. Był projektantem kaplicy Mariackiej w katedrze wrocławskiej w latach 1354–1368 (wedle innych źródeł[] 1345–1369), gdzie na wspornikach mogą widnieć wizerunki jego i żony. Brał udział w budowie chóru katedralnego, kościoła NMP na Piasku ("St. Maria in Arena") (od 1365) i katedry św. Marii Magdaleny (do 1362).
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Pieszkowice (nazwa oboczna: Pierzkowice, niem. "Petersdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie polkowickim, w gminie Polkowice.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Pieszkowo (niem. "Petershagen") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie bartoszyckim, w gminie Górowo Iławeckie.
Wikipedia
pieszek czarnogłowy - gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzadko: rodzaj żelaznego dłuta o półokrągłym kształcie, służącego do żłobienia w drzewie; żłobak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. leśn. rodzaj dłuta lub siekiery wykorzystywanej głównie do drążenia barci;
Wiktionary
Piesznia – narzędzie przypominające dzidę z ostrzem kątowym na szczycie. Służyło do drążenia (dziania) barci.
Wikipedia
(1.1) Gosta wstał, schylił się po piesznię, w razie potrzeby mogącą służyć jako broń.
Wiktionary
(1.1) war. pieśnia
Wiktionary
przysłówek
(1.1) idąc, biegnąc, nie zaś pojazdem
Wiktionary
(1.1) Do pracy chodzę pieszo, bo firma jest tylko kilometr od domu.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛʃɔ, AS: pʹi ̯ešo
Wiktionary
przym. pieszy
rzecz. pieszy m., piechota ż.
Wiktionary
(1.1) piechotą, na piechotę
Wiktionary
pas bez wydzielonych chodników, przeznaczony dla pieszych i pojazdów
SJP.pl
piechotny;
1. idący na własnych nogach, np. pieszy turysta;
2. odbywany na własnych, np. piesza wycieczka;
3. złożony z osób idących na własnych, np. pieszy orszak;
4. przeznaczony dla ludzi idących na własnych nogach, np. ciąg pieszy;
5. należący do piechoty (formacji wojskowej), np. żołnierz pieszy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) poruszający się jedynie na własnych nogach
(1.2) odbywający się przy udziale osób pieszych (1.1)
(1.3) przeznaczony dla pieszych (2.1)
(1.4) przest. odnoszący się do piechoty wojskowej, należący do takiej piechoty
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba, która porusza się na własnych nogach
Wiktionary
Pieszy – osoba znajdująca się poza pojazdem na drodze i niewykonująca na niej robót lub czynności przewidzianych odrębnymi przepisami. Za pieszego uważa się również osobę prowadzącą, ciągnącą lub pchającą rower, motorower, motocykl, hulajnogę elektryczną, urządzenie transportu osobistego, urządzenie wspomagające ruch, wózek dziecięcy, podręczny lub inwalidzki, osobę poruszającą się w wózku inwalidzkim, a także osobę w wieku do 10 lat kierującą rowerem pod opieką osoby dorosłej.
Wikipedia
(1.1) Pieszy turysta porusza się wolniej, ale zobaczy więcej.
(1.2) Pieszy ruch graniczny jest źródłem sporego importu towarów na ścianie wschodniej.
(1.4) 2. pluton strzelców pieszych wykonał rozpoznanie przedpola w kierunku północnym.
(2.1) Na drogach publicznych piesi powinni poruszać się zawsze lewym poboczem.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛʃɨ, AS: pʹi ̯ešy
Wiktionary
rzecz. piechota ż., piechur m., piechurka ż., piechociarz m., pieszka ż.
:: fż. piesza ż.
czas. spieszyć ndk.
przym. piechotny, piechociarski
przysł. pieszo, piechotą
Wiktionary
(1.1) niezmotoryzowany
(1.4) piechotny
(2.1) piechur
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, na Górnym Śląsku;
Wiktionary
}|-
Pieszyce ( Peterswaldau) – miasto w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie dzierżoniowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Pieszyce.
Według danych GUS z 1 stycznia 2023 r. miasto liczyło 6827 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: pʲjɛˈʃɨt͡sɛ, AS: pʹi ̯ešyce
Wiktionary
rzecz. pieszyczanin, pieszyczanka
przym. pieszycki
Wiktionary
→ Pieszyce
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od Pieszyce
Wiktionary
IPA: pʲjɛˈʃɨt͡sʲci, AS: pʹi ̯ešycʹḱi
Wiktionary
rzecz. Pieszyce, pieszyczanin, pieszyczanka
Wiktionary
mieszkaniec Pieszyc (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pieszyc
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛʃɨˈt͡ʃãɲĩn, AS: pʹi ̯ešyčãńĩn
Wiktionary
rzecz. Pieszyce, pieszyczanka
przym. pieszycki
Wiktionary
mieszkanka Pieszyc (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pieszyc
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛʃɨˈt͡ʃãnka, AS: pʹi ̯ešyčãnka
Wiktionary
rzecz. Pieszyce, pieszyczanin
przym. pieszycki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) inform. ezoteryczny język programowania oparty na kolorowych polach przypominających abstrakcyjną grafikę;
Wiktionary
Piet – ezoteryczny język programowania opracowany przez Davida Morgan-Mara. Nazwa języka pochodzi od holenderskiego malarza Pieta Mondriana. Pierwotnie zaplanowana nazwa Mondrian okazała się już zajęta.
Programy tworzone w Piet to bitmapy, które wyglądem przypominają abstrakcyjne obrazy. Kompilacji towarzyszy kursor, który porusza się po obrazie „przeskakując” z jednego obszaru o jednolitej barwie na kolejne. Procedury są wykonywane wówczas, gdy kursor opuszcza dany obszar.
Wikipedia
IPA: pʲit, AS: pʹit
Wiktionary
obraz lub rzeźba przedstawiająca boleściwą Marię z martwym Chrystusem na kolanach; Pieta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ikonogr. szt. forma przedstawienia rzeźbiarskiego lub malarskiego sceny pasyjnej z martwym Chrystusem na kolanach opłakującej go matki;
Wiktionary
(1.1) Michał Anioł wykonał pietę w karraryjskim marmurze.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛta, AS: pʹi ̯eta
Wiktionary
rzecz. Pieta ż., pietyzm mrz.
Wiktionary
(1.1) Pieta
Wiktionary
żartobliwie lub potocznie o strachu, bojaźni, także panice, odczuwaniu lęków, fobii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. Piotr
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pieter cosikej tam ónaczy w piwnicy.
Wiktionary
przym. Piotrowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Pietkowo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Poświętne. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1522 roku, kiedy to powstała parafia rzymskokatolicka.
W latach 1954-1959 wieś była siedzibą gromady Pietkowo, po jej zniesieniu w gromadzie Poświętne. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wikipedia
określenie wykonawcze: współczująco
SJP.pl
[czytaj: pitrejn] rasa świni domowej wyhodowana w Belgii
SJP.pl
Pi
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Pietrasiewicz – polski herb szlachecki, odmiana herbu Leliwa.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: pietrać się - odczuwać strach, bać się, a także panikować, odczuwać lęk przed kimś lub przed czymś; mieć pietra
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Pietraszewski – polskie nazwisko. Osoby o tym nazwisku:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
roślina zielna, zawiera trujący alkaloid - koniinę; szczwół
SJP.pl
Pietraszyn (dodatkowa nazwa w j. niem. Klein Peterwitz, Petřatin) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie raciborskim, w gminie Krzanowice. Liczy około 350 mieszkańców. Historycznie leży na Górnym Śląsku, w tzw. "polskich Morawach", czyli na obszarze dawnej diecezji ołomunieckiej.
Wikipedia
potocznie: pietrać się - odczuwać strach, bać się, a także panikować, odczuwać lęk przed kimś lub przed czymś; mieć pietra
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. nazwisko;
2. dawna forma imienia Piotr
SJP.pl
miasto i gmina we Włoszech
SJP.pl
Pietrelcina – miasto i gmina we Włoszech, w pobliżu Neapolu, w regionie Kampania, w prowincji Benewent. Miejsce urodzenia św. o. Pio.
Według danych na I 2009 gminę zamieszkiwało 3069 osób przy gęstości zaludnienia 106,6 os./1 km².
W miejscowości znajduje się stacja kolejowa Pietrelcina.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Peterhof (nazwa obowiązująca w latach 1944–1997, obecnie egzonim wariantowy);
Wiktionary
przym. pietrodworecki
Wiktionary
miasto w Kazachstanie; Petropawłowsk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Kazachstanie, położone nad Iszymem;
(1.2) geogr. zob. Pietropawłowsk Kamczacki.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. pietropawłowski
Wiktionary
przymiotnik od: Pietropawłowsk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pietropawłowskiem, dotyczący Pietropawłowska
Wiktionary
rzecz. Pietropawłowsk mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Zobacz też: Pietrowice w innych znaczeniach tego słowa.
Pietrowice (dawniej "Pietrowice Głubczyckie", cz. "Petrovice", dawniej "Petříkovy", niem. "Peterwitz", dawniej "Petrowitz") – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Głubczyce, w południowo-wschodniej części Gór Opawskich.
Wikipedia
przymiotnik od: Pietrowice, Pietrowice Małe, Pietrowice Wielkie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stolica Karelii; Petrozawodzk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na północnym zachodzie Federacji Rosyjskiej, stolica Republiki Karelii;
Wiktionary
Pietrozawodsk, Petrozawodzk (ros. Петрозаводск, karel. "Petroskoi" lub "Zavod", fiń. "Petroskoi", w latach wojny kontynuacyjnej 1941–1944 – "Äänislinna", jeszcze w XVI w. znane jak Onegaborg) – miasto w europejskiej części Federacji Rosyjskiej, stolica Republiki Karelii. Port nad jeziorem Onega. Ludność: 281 tys. mieszkańców (2020).
Wikipedia
IPA: ˌpʲjɛtrɔˈzavɔtsk, AS: pʹi ̯etrozavotsk
Wiktionary
przym. pietrozawodski, pietrozawodzki, petrozawodzki
Wiktionary
(1.1) war. Petrozawodzk, Pietrozawodzk
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. pietruszka o pokaźnych rozmiarach;
2. żartobliwie o kobiecie lub mężczyźnie, który pietruszkuje (nie ma powodzenia na zabawie, balu, nie tańczy z partnerem, partnerką)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zgrub. pietruszka
Wiktionary
(1.1) — Dobry byłby ze mnie rosołek — rosołek na kościach z dodatkiem pietruchy, marchwi, selerów tudzież kilku wonnych liści kapuścianych.
Wiktionary
IPA: pʲjɛˈtruxa, AS: pʹi ̯etruχa
Wiktionary
rzecz. pietruszka ż., pietruszeczka ż.
przym. pietruszkowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od Piotr
Wiktionary
(1.1) Ale mu powiem: święty Pietruńku! zaklinam cię na ucho Malchusowe, nie czyńże mi wstrętu, boć to poganie tak mi popsowali szatki cielesne…
Wiktionary
rzecz. Piotr m., Piotra ż.
Wiktionary
(1.1) Piotruś, Piotrek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. zupa z pietruszki
(1.2) daw. gw-pl|Piotrkowskie. kulin. rosół
Wiktionary
(1.1) Pietruszczankę możemy ugotować też na mięsie drobiowym.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) daw. dotyczący pietruszki, zawierający pietruszkę
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛtruʃˈt͡ʃãnɨ, AS: pʹi ̯etruščãny
Wiktionary
(1.1) pietruszkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: pietruszka
Wiktionary
rzecz. pietruszka ż., pietrucha ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dwuletnia roślina zielna z rodziny baldaszkowatych, zawierająca liczne witaminy i olejek eteryczny o charakterystycznym zapachu oraz właściwościach leczniczych, stosowana najczęściej jako dodatek do potraw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. roln. kulin. jadalne warzywo o białym korzeniu i zielonej naci;
(1.2) pot. kulin. nać pietruszki (1.1)
(1.3) pot. kulin. korzeń pietruszki (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Natka pietruszki może stanowić bardzo smaczny dodatek do zupy.
Wiktionary
IPA: pʲjɛˈtruʃka, AS: pʹi ̯etruška
Wiktionary
rzecz.
:: zgrub. pietrucha ż.
przym. pietruszkowy
czas. pietruszkować
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk pietruziel
Wiktionary
żartobliwie: nie mieć powodzenia na zabawie, balu, nie być proszonym lub proszoną do tańca
SJP.pl
zrobiony z pietruszki lub z dodatkiem pietruszki (np. krem pietruszkowy, ser pietruszkowy), związany w jakiś sposób z tą rośliną (np. pole pietruszkowe)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący pietruszki (roślin i jadalnych korzeni)
(1.2) przyrządzony, zrobiony z pietruszki, z dodatkiem pietruszki
Wiktionary
(1.2) Przywiozłam stamtąd ceramiczny moździerz, w którym najlepiej udaje się doskonale pasujący do ryby sos pietruszkowy.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛtruˈʃkɔvɨ, AS: pʹi ̯etruškovy
Wiktionary
rzecz. pietruszka ż., pietrucha ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pietruszka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Pietrzak – nazwisko polskie.
Nazwa osobowa "Pietrzak", podobnie jak "Pietrzyk", wytworzyła się z imienia "Piotr", w okresie gdy brzmiało ono jeszcze "Pietr", zanim nie ustabilizowało się w formie dzisiejszej "Piotr" po dokonaniu się tzw. przegłosu polskiego.
Wikipedia
Pietrzejowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Kocmyrzów-Luborzyca.
Wieś duchowna, własność opactwa benedyktynów na Św. Krzyżu położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecieproszowskim województwa krakowskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Pietrzyk – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie żuromińskim, w gminie Lutocin. Ma status sołectwa.
Prywatna wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sierpeckim województwa płockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) białystok. kogut
Wiktionary
osoba, którą charakteryzuje pietyzm (cześć, szczególne poszanowanie kogoś lub czegoś)
SJP.pl
odnoszący się do pietyzmu (szczególnego poszanowania kogoś lub czegoś), związany z pietyzmem (np. periodyk pietystyczny)
SJP.pl
szczególne poszanowanie kogoś lub czegoś; cześć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. cześć, poszanowanie; szacunek z troską o coś
(1.2) rel. nurt religijny w luteranizmie w XVII i XVIII w.;
Wiktionary
Pietyzm ( Pietismus) – nurt religijny w luteranizmie z XVII i XVIII wieku kładący nacisk na intensywną modlitwę, studiowanie Biblii, udział w pobożnych zgromadzeniach religijnych, rygorystyczną moralność oraz działalność charytatywną. Szczególnie rozwinął się w Wirtembergii i Prusach w XVII wieku.
Wikipedia
(1.1) Muzealnik z pietyzmem rozłożył w nowej podświetlanej gablocie całą sześćdziesiątkępiątkę średniowiecznych artefaktów.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛtɨsm̥, AS: pʹi ̯etysm̦
Wiktionary
przym. pietystyczny
rzecz. pieta ż.
Wiktionary
(1.1) dbałość, szacunek
Wiktionary
1. przestarzałe: ten, kto opisuje, przedstawia, sławi coś lub kogoś;
2. dawniej: poeta, śpiewak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. artysta sławiący w swej twórczości
(1.2) książk. osoba przekonana do czegoś i zwykle to wyrażająca
Wiktionary
czas. piać
Wiktionary
dawniej o kobiecie, która opisuje, przedstawia, sławi coś albo kogoś lub o poetce, śpiewaczce, wykonawczyni pieśni
SJP.pl
przedstawiciel rodziny owadów, których samce wydają donośne dźwięki za pomocą odwłokowego narządu dźwiękowego; cykada
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ent. duży latający owad z rodziny piewikowatych (nazwa systematyczna|Cicadidae|ref=tak|Batsch.), występujący w ciepłych krajach
Wiktionary
(1.1) cykada
Wiktionary
o cechach piewikowatych (rodzina pluskwiaków)
SJP.pl
Piewikowate, cykadowate, cykady (Cicadidae) – rodzina pluskwiaków z podrzędu cykadokształtnych. Obejmuje około 2900 gatunków, głównie tropikalnych i subtropikalnych. Larwy mają przednie odnóża grzebne i żyją pod ziemią, żywiąc się sokami wysysanymi z korzeni. Ich rozwój trwa od 2 do 17 lat. Dorosłe samce wydają głośne dźwięki celem przywabienia samic.
Wikipedia
o cechach piewikowatych (rodzina pluskwiaków)
SJP.pl
jednostka ciśnienia jednego stena na powierzchnię jednego metra kwadratowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. fiz. jednostka ciśnienia równa jednemu stenowi na powierzchnię jednego metra kwadratowego
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛza, AS: pʹi ̯eza
Wiktionary
przym. piezoelektryczny
Wiktionary
(1.1) skrót pz
Wiktionary
1. zjawisko fizyczne polegające na powstawaniu na przeciwległych ścianach niektórych kryształów ładunków elektrycznych przeciwnego znaku pod wpływem rozciągania lub ściskania kryształu
2. mechaniczna deformacja kryształu pod wpływem zewnętrznego pola elektrycznego
SJP.pl
związany z piezoelektrycznością (zjawiskiem fizycznym polegającym na powstawaniu na przeciwległych ścianach niektórych kryształów ładunków elektrycznych przeciwnego znaku)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. związany z piezoelektrycznością; wytwarzający, wzbudzający piezoelektryczność; poruszany, zasilany piezoelektrycznością
(1.2) dotyczący piezoelektryka (kryształu, w którym występuje zjawisko piezoelektryczności)
Wiktionary
(1.1) Dziedziną zastosowania odbiorników piezoelektrycznych są tzw. czujniki krystaliczne, służące do wykrywania drgań i wstrząsów przenoszonych przez ciała stałe.
Wiktionary
rzecz. piezoelektryczność ż., piezoelektryk mrz., piezoelement mrz., pieza ż.
Wiktionary
kryształ, w którym występuje zjawisko piezoelektryczności (zjawisko fizyczne polegające na powstawaniu na przeciwległych ścianach niektórych kryształów ładunków elektrycznych przeciwnego znaku pod wpływem rozciągania lub ściskania kryształu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. kryształ wykazujący zjawisko piezoelektryczne
Wiktionary
Piezoelektryk, materiał piezoelektryczny (z πιέζω ["piézō"] – naciskać, napierać, upychać) – kryształ wykazujący zjawisko piezoelektryczne, polegające na pojawieniu się na jego powierzchni ładunków elektrycznych pod wpływem naprężeń mechanicznych.
Piezoelektryk przejawia również odwrotne zjawisko piezoelektryczne, polegające na zmianie wymiarów kryształu pod wpływem przyłożonego pola elektrycznego. Zjawisko to bywa (błędnie) nazywane elektrostrykcją.
Wikipedia
przym. piezoelektryczny
Wiktionary
kryształ, w którym występuje zjawisko piezoelektryczności (zjawisko fizyczne polegające na powstawaniu na przeciwległych ścianach niektórych kryształów ładunków elektrycznych przeciwnego znaku pod wpływem rozciągania lub ściskania kryształu)
SJP.pl
element układu scalonego, podatny na zjawisko piezoelektryczności (mechanicznej deformacji pod wpływem zewnętrznego pola elektrycznego)
SJP.pl
określenie kryształu kwarcu stosowane m.in. w optoelektronice, związane z jego własnościami piezoelektrycznymi
SJP.pl
przyrząd pomiarowy badający stopień ściśliwości jakiejś cieczy lub gazu oraz istniejące wówczas ciśnienie
SJP.pl
Piezometr, właśc. hydrogeologiczny otwór obserwacyjny – urządzenie służące do pomiaru wysokości ciśnienia piezometrycznego w określonym punkcie warstwy wodonośnej. Oprócz tego, nowoczesne piezometry są zdolne do:
Wikipedia
zdolność przewodnika przewodzenia prądu elektrycznego pod wpływem rozciągnięcia lub ściśnięcia tego przewodnika
SJP.pl
dziedzina elektroniki obejmująca badanie i wykorzystanie zjawiska piezoelektryczności (mechanicznej deformacji kryształu pod wpływem zewnętrznego pola elektrycznego)
SJP.pl
1. łodyga drzewa;
2. część drzewa pozostająca w ziemi po ścince;
3. ul w pniu drzewa; barć;
4. w geologii: batolit małych rozmiarów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrewniała łodyga drzewa, nadziemna część drzewa bez gałęzi
(1.2) pszcz. (zasiedlona) rodzina pszczela (np. ul wraz ze znajdującymi się w nim pszczołami lub dzikie gniazdo)
forma rzeczownika|rodzaj=nijaki.
(2.1) D. lm. od: zob. pienie.
forma rzeczownika|rodzaj=niemęskoosobowy, liczba mnoga.
(3.1) D. lm. od: pienia
forma czasownika.
(4.1) 2. os. lp. rozk. od: pienić
Wiktionary
Pień drzewa – gruba, zdrewniała łodyga drzew. Powstaje wskutek corocznego przyrastania na wysokość i na grubość. U drzewiastych form nagozalążkowych i dwuliściennych pień zakończony jest koroną. U nielicznych, drzewiastych jednoliściennych pień kończy się pąkiem wierzchołkowym. Na skutek skrócenia międzywęźli na szczycie pnia powstaje gęsty pióropusz liści.
Wikipedia
(1.1) Drzewo to wieloletnia roślina składająca się z korzeni, pnia i korony.
Wiktionary
IPA: pʲjɛ̇̃ɲ, AS: pʹi ̯ė̃ń
Wiktionary
rzecz. pniak m., pniaczek m.
:: zdrobn. pieniek m.
przym. pienny
Wiktionary
(1.2) rodzina pszczela
Wiktionary
Pieńczykowo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie grajewskim, w gminie Rajgród.
W 1929 r. wieś należała do gminy Bełda. Majątek ziemski posiadała tu Helena Majewski (55 mórg), Jakub Niedźwiecki (84), Józef Niedźwecki (56), Julia Niedźwiecka (124).
Wikipedia
Pieńczykówek – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie grajewskim, w gminie Rajgród.
W 1929 r. wieś należała do gminy Bełda. Majątek ziemski posiadał tu Teofil Karwowski (111 mórg), J. Pieńczykowski (120), Kazimierz Pieńczykowski (118), Leopold Zawadzki (118).
Wikipedia
1. niewielki pień;
2. pozostały w szczęce dolny fragment zęba, będący pozostałością po wykruszeniu się lub złamaniu korony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. lub gwara. ornit. pliszka
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: pieniek
Wiktionary
teren, na którym znajdują się pieńki ściętych drzew
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
Pieńsk (tuż po wojnie "Pęczek", do 1945 Penzig, gł. "Peńsk") – miasto w południowo-zachodniej Polsce, w woj. dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, położone nad Nysą Łużycką, przy granicy z Niemcami. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Pieńsk. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. jeleniogórskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Pieńsk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pieńskiem, dotyczący Pieńska
Wiktionary
rzecz. Pieńsk mrz.
Wiktionary
mieszkaniec Pieńska (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Pieńska (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzecz, rzadziej zwierzę lub człowiek piękny, wypieszczony, bardzo zadbany, doprowadzony do idealnego stanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) cudeńko, rzecz wymuskana, wypieszczona
Wiktionary
(1.1) Najwybitniejsi twórcy tamtej epoki stawiali tu sobie wille i domki w różnych stylach, wszystkie jednak harmonizujące z krajobrazem. Te „pieścidełka" architektoniczne były rzeczywiście wypieszczone do najdrobniejszego szczegółu.
Wiktionary
rzecz. pieszczoch mos., pieszczoszek m., pieszczoszka ż., pieszczenie n., rozpieszczanie n., rozpieszczenie n., pieszczota ż., pieszczotka ż., wypieszczenie n.
czas. pieścić ndk., rozpieszczać ndk., rozpieścić dk., wypieścić dk.
przym. pieszczotliwy, rozpieszczony
przysł. pieszczotliwie
Wiktionary
(1.1) cudo, cudeńko
Wiktionary
przestarzały stopień wyższy od przysłówka: pieściwie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: pieściwy
SJP.pl
dawniej: miły, skłonny do rozczulania się (np. pieściwa gospodyni), a także pełen wrażliwości lub lubiący być pieszczonym (np. pieściwy zwierzak)
SJP.pl
1. pieścić (się): głaskać, tulić, całować kogoś, najczęściej dla okazania czułości;
2. pieścić się: dbać o siebie lub o coś, o kogoś przesadnie, oszczędzać coś lub kogoś, cackać się z czymś lub z kimś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) tulić, głaskać okazując czułość
czasownik zwrotny niedokonany pieścić się
(2.1) pieścić (1.1) siebie nawzajem
(2.2) przesadnie dbać o siebie
Wiktionary
(1.1) Mój chłopak często pieści moje włosy.
Wiktionary
rzecz. pieszczota ż., pieszczenie n., pieszczoch m., pieścidełko n.
czas. rozpieścić
Wiktionary
1. wykonawczyni pieśni, piosenek, najczęściej regionalnych, typowych dla danego regionu;
2. kompozytorka pieśni i śpiewanych utworów lirycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. wokalistka wykonująca pieśni
Wiktionary
(1.1) Dla przedwojennych pieśniarek pisał teksty m.in. Julian Tuwim.
Wiktionary
rzecz. pieśń ż.
:: fm. pieśniarz mos.
przym. pieśniowy
Wiktionary
odnoszący się do pieśniarstwa lub pieśniarza, pieśniarski (np. koncert pieśniarski, recital pieśniarski)
SJP.pl
zbiór pieśni charakteryzujących dany region, ogół wykonań muzycznych typowych dla tego regionu
SJP.pl
1. wykonawca pieśni, piosenek, najczęściej regionalnych, typowych dla danego regionu;
2. kompozytor pieśni i śpiewanych utworów lirycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. wykonawca pieśni, a także piosenek
(1.2) książk. kompozytor pieśni
Wiktionary
Pieśniarz, pieśniarka – wykonawca, wykonawczyni pieśni, piosenek. Również autor, autorka melodii i słów pieśni lub śpiewanych utworów lirycznych. Również poeta, poetka tworzący pieśni (utwory poezji lirycznej).
Wikipedia
rzecz. pieśniarka ż., pieśń ż.
czas. piać ndk.
Wiktionary
(1.1) neutr. piosenkarz, śpiewak
Wiktionary
mający cechy typowe dla pieśni (np. pieśniowy charakter poezji) lub odnoszący się do pieśni, związany z nią (np. recital pieśniowy, repertuar pieśniowy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pieśnią, dotyczący pieśni
Wiktionary
rzecz. pieśniarka ż., pieśń ż.
Wiktionary
1. krótki utwór wokalny, często do tekstu poetyckiego, wykonywany zespołowo lub solowo, zwykle za akompaniamentem;
2. rozpowszechniony w starożytnej Grecji wiersz liryczny przeznaczony do recytacji lub śpiewu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. forma muzyczna utworu wokalnego, instrumentalnego lub wokalno-instrumentalnego;
(1.2) liter. gatunek literacki poezji lirycznej, o genezie związanej z obrzędami i muzyką (pieśni ludowe, pieśni średniowieczne), od której stopniowo się uwolnił, stając się samodzielną formą wyrazu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Polskie pieśni ludowe są głównie jednogłosowe.
(1.1) Ja jestem Dawid, jam jest pasterz – / Błagalną wiodę pieśń, / byś się zmiłować chciał nad Piastem, / byś żniwo zwolił zwieść.
(1.2) U Horacego pieśń stała się samodzielną formą literacką.
Wiktionary
IPA: pʲjɛ̇ɕɲ̊, AS: pʹi ̯ėśń̦
Wiktionary
rzecz. pieśniarz mos.
:: zdrobn. piosenka ż.
przym. pieśniowy
czas. piać
Wiktionary
wykrzyknienie naśladujące odgłos wystrzału lub odgłos przypominający wystrzał; często w wyrażeniu: pif, paf
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca podwójny wystrzał
Wiktionary
we Włoszech: wędrowny muzykant grający na piffero
SJP.pl
włoski instrument muzyczny; rodzaj fujarki pasterskiej
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Państwowy Instytut Geologiczny
Wiktionary
IPA: pʲik, AS: pʹik
Wiktionary
potocznie o terenie miejskim, najczęściej w okolicach domów publicznych, na którym gromadzą się prostytutki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
odnoszący się do pigalaka (terenu miejskiego, na którym gromadzą się prostytutki), związany w jakiś sposób z pigalakiem
SJP.pl
plac Pigalle - plac w Paryżu u podnóża wzgórza Montmartre
SJP.pl
Pi
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) forma kooperacji eksportowej, polegająca na współpracy z innym lokalnym bądź zagranicznym podmiotem w celu wykorzystania jego kanałów dystrybucji;
Wiktionary
Piggybacking – forma kooperacji eksportowej, polegająca na współpracy z innym lokalnym bądź zagranicznym podmiotem w celu wykorzystania jego kanałów dystrybucji.
Partnerem w piggybackingu jest często większy i bardziej umiędzynarodowiony podmiot, którego asortyment nie konkuruje (a często jest komplementarny) z firmą, z którą dokonuje współpracy. Eksporter podczas piggybackingu zachowuje niezależność w zakresie kształtowania elementów takich jak marka, cena, reklama itp.
Wikipedia
przenośnie: mężczyzna zakochany, umiejący uwznioślić ukochaną kobietę
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
seksualne podniecanie się wywołane oglądaniem zdjęć pornograficznych i obrazów lub rzeźb przedstawiających akty
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pigmaliona lub z nim związany
SJP.pl
obraźliwie, często także żartobliwie o osobie niskiego wzrostu, rzadziej o kimś małodusznym, niezdolnym do szlachetnych odruchów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. obraźliwie o mężczyźnie niskiego wzrostu
(1.2) pot. obraźliwie o mężczyźnie małodusznym
Wiktionary
rzecz. Pigmej mos., Pigmejczyk mos., Pigmejka ż., pigmejka ż.
przym. pigmejski
Wiktionary
(1.1) karzeł, kordupel; pot. grzdyl, karakan, konus, knypek, kurdupel, liliput, mikrus, pokurcz; wulg. wypierdek
Wiktionary
członek negroidalnego ludu Afryki Środkowej, charakteryzującego się m.in. niskim wzrostem; Pigmej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek ludu afrykańskiego
Wiktionary
rzecz. Pigmej mos., pigmej mos., Pigmejka ż., pigmejka ż.
przym. pigmejski
Wiktionary
(1.1) Pigmej
Wiktionary
obraźliwie, często także żartobliwie o osobie niskiego wzrostu, rzadziej o kimś małodusznym, niezdolnym do szlachetnych odruchów
SJP.pl
Pigmeje ( πυγμαῖος "pygmaĩos" „mały jak pięść” od πυγμή "pygmḗ" „pięść; boks”) – ludy negroidalne, zamieszkujące lasy tropikalne Afryki Środkowej, charakteryzuje je niski wzrost, wahający się od 140 do 150 cm. Częściowo prowadzą koczowniczy tryb życia, zajmując się łowiectwem i zbieractwem. Zamieszkują różne regiony w Afryce równikowej. Ich populacja liczy około 100 tys. osób. Nie posługują się wspólnym językiem, nie mają świadomości wspólnej historii. Stanowią małe, odrębne społeczności.
Wikipedia
1. malutka małpa z rodziny pazurkowców, zamieszkująca tropikalne lasy Ameryki Południowej;
2. obraźliwie, niekiedy żartobliwie o kobiecie niskiego wzrostu, rzadziej małodusznej, niezdolnej do szlachetnych odruchów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. członkini ludu afrykańskiego
Wiktionary
Pigmejka ("Cebuella") – rodzaj ssaków naczelnych z rodziny pazurkowcowatych (Callitrichidae), najmniejsza z małpokształtnych. Osiąga 12–16 cm długości ciała (bez ogona), 17–23 cm długości ogona i masę ciała 85–140 g. Zamieszkuje lasy Amazonii, wiodąc nadrzewny tryb życia w grupach rodzinnych, w których rozmnaża się pojedyncza samica, wydająca na świat zwykle bliźnięta. Żywi się gumami roślinnymi i niewielkimi zwierzętami, głównie owadami. Obejmuje dwa gatunki, oba narażone na wyginięcie.
Wikipedia
rzecz. pigmej mos., Pigmejczyk mos., pigmejka ż.
:: fm. Pigmej mos.
przym. pigmejski
Wiktionary
dotyczący Pigmejów, charakterystyczny dla Pigmejów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Pigmejami, dotyczący Pigmejów, ich kultury, sztuki
Wiktionary
(1.1) Już prędzej spodziewałbym się spotkać Polaków posługujących się narzeczami papuaskimi i pigmejskimi, bo tych uczą się podróżnicy i przyrodnicy.
Wiktionary
IPA: pʲiɡˈmɛjsʲci, AS: pʹigmei ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. pigmej mos., Pigmej mos., Pigmejczyk mos., Pigmejka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pigment
Wiktionary
(1.1) To nie pigment, lecz tylko słaby pigmencik.
Wiktionary
rzecz. pigment m.
Wiktionary
1. naturalna substancja barwiąca, produkowana przez żywe komórki niektórych zwierząt i roślin;
2. nierozpuszczalna w wodzie i olejach substancja używana w przemyśle farbiarskim do barwienia farb
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. substancja barwiąca wytwarzana przez komórki i tkanki organizmów żywych, która nadaje im kolor
(1.2) techn. sproszkowana, kryjąca substancja barwiąca, nierozpuszczalna w wodzie i olejach, używana do sporządzania farb
Wiktionary
(1.1) Albinizm jest skutkiem wrodzonego braku pigmentu w skórze.
(1.2) Malując ściany, dodałem do białej farby emulsyjnej, pigment w kolorze oliwkowym.
Wiktionary
IPA: ˈpʲiɡmɛ̃nt, AS: pʹigmẽnt
Wiktionary
rzecz. pigmentacja ż., pigmentowanie n.
:: zdrobn. pigmencik m.
czas. pigmentować
przym. pigmentowy, pigmentacyjny
Wiktionary
ubarwienie poszczególnych części roślin oraz powierzchni ciała zwierząt i ludzi, charakteryzujące dany gatunek i uwarunkowane występowaniem określonych pigmentów w ich komórkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. ubarwienie roślin, człowieka i zwierząt uwarunkowane pigmentami w ich komórkach
Wiktionary
Pigmentacja – występowanie pigmentu w ciele organizmu, może być stałe lub zależne od różnych warunków zewnętrznych (np. opalenizna, zmiana pH). Pełni ona rozmaite funkcje, jak np.: ochrona przed promieniowaniem ultrafioletowym, komunikacja (ubarwienie ostrzegawcze), kamuflaż, wychwytywanie promieniowania czynnego fotosyntetycznie. Liczne substancje występujące w ciele organizmów mogą być zabarwione, mimo że nie wiąże się to z ich podstawową funkcją (np. karotenoidy w ciałach i wydzielinach).
Wikipedia
IPA: ˌpʲiɡmɛ̃nˈtat͡sʲja, AS: pʹigmẽntacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. pigment m.
przym. pigmentacyjny
Wiktionary
związany z pigmentacją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z pigmentacją
Wiktionary
IPA: ˌpʲiɡmɛ̃ntaˈt͡sɨjnɨ, AS: pʹigmẽntacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. pigmentacja ż., pigment m.
Wiktionary
o farbach: połączony z pigmentem, taki, którego kolor został uzyskany poprzez zmieszanie danych pigmentów w odpowiednich proporcjach (np. emulsja pigmentowana)
SJP.pl
potocznie: dodawać pigmentu włosom lub ustom
SJP.pl
utworzony z cieczy zmieszanej z pigmentem (np. tusz pigmentowy, pasta pigmentowa) lub w jakiś inny sposób związany z pigmentem (np. drukarka pigmentowa)
SJP.pl
rzadko: człowiek o wzroście niższym niż przewiduje norma fizjologiczna, ale wyższy od karła
SJP.pl
rzadko: taki, który wyróżnia się wzrostem niższym niż przewiduje norma fizjologiczna, ale wyższym od karła
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: pigtejl] krótki odcinek światłowodu jednostronnie zakończonego wtykiem
SJP.pl
ironicznie lub żartobliwie o aptekarce; pigularka
SJP.pl
ironicznie lub żartobliwie o aptekarzu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. iron. albo żart. zob. aptekarz.
Wiktionary
IPA: pʲiˈɡulaʃ, AS: pʹigulaš
Wiktionary
rzecz. pigułka ż., piguła ż.
Wiktionary
(1.1) aptekarz, farmaceuta, pot. magister
Wiktionary
1. kula śniegowa; śnieżka;
2. potocznie:
a) duża pigułka;
b) pielęgniarka;
3. gorzka piguła - doznana przykrość; gorzka pigułka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ulepiona z czegoś kula, najczęściej ze śniegu
(1.2) pot. ekspr. zgrubienie od|pigułka. (w znaczeniu: tabletka)
(1.3) pot. żart. lub iron. pielęgniarka, także. studentka pielęgniarstwa
(1.4) pot. środ. narkotyk syntetyczny w formie pigułki
(1.5) pot. środ. uczn. piątka, ocena bardzo dobra
(1.6) hist. środ. wojsk. bomba lotnicza
(1.7) hist. środ. wojsk. pocisk artyleryjski
(1.8) hist. środ. wojsk. mina
Wiktionary
(1.1) Marek wyrzucił puste puszki, nachylił się, zgarnął trochę śniegu, ulepił z niego pigułę i rzucił w Martę.
(1.1) Tam bowiem, w dzielnicy fabrycznej, chłopcy w czapkach uszankach ciskali śnieżnymi pigułami we wszystko, cokolwiek zdołało wzbić się ponad przyziemność.
(1.2) Pacjentom z pewnością łatwiej będzie połykać malutkie drażetki, niż męczyć się z olbrzymimi pigułami, które wielu osobom, w tym w szczególności małym dzieciom, z trudem przechodzą przez gardło.
(1.3) Kiedy wczoraj w nocy, naszprycowana środkami znieczulającymi, wlazłam nie do swojego łóżka, nikt, żadna piguła ani jeden lekarz się mną nie zainteresowali.
(1.3) Zapanowała po prostu zbiorowa histeria. Piguły bały się wychylić nosa z dyżurki. Następnego dnia rano wypisał się cały oddział z wyjątkiem mnie i tego chłopaka z Mińska.
(1.4) Dużo łatwiej jest dziś łyknąć w klubie pigułę albo pociągnąć kreskę w łazience, niż cokolwiek zapalić.
(1.4) A skoro zioło okazuje się mało szkodliwe po jakimś czasie, mamy nadzieję, że to wszytko dotyczy również fety, koksu czy piguł.
Wiktionary
rzecz. pigułka ż., pigularz mos., pigulara ż.
:: zdrobn. pigułeczka ż.
przym. pigułkowy
Wiktionary
(1.1) bryła
(1.3) zob. pielęgniarka.
(1.5) zob. piątka.
(1.6) zob. bomba lotnicza.; hist. środ. wojsk. cukierek
(1.8) zob. mina.
(1.9) zob. mordęga, męczarnia.
Wiktionary
zdrobnienie od: pigułka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: pigułka
Wiktionary
IPA: ˌpʲiɡuˈwɛt͡ʃka, AS: pʹiguu̯ečka
Wiktionary
rzecz. piguła ż., pigułka ż.
Wiktionary
1. sproszkowany lek zmieszany z masą spoistą, uformowany w małą, twardą kulkę
2. kulka ulepiona z miękkiej masy, np. z ciasta, ze śniegu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. mała porcja lekarstwa w zwartej postaci i zwykle o obłym kształcie
(1.2) farm. pot. tabletka antykoncepcyjna, doustny środek antykoncepcyjny
Wiktionary
Pigułka (łac. "pilulae") – recepturowa stała dozowana postać leku, do podawania doustnego, w kształcie małej kulki o średnicy 3–5 mm i masie 0,1–0,3 g. Oprócz substancji czynnej zawiera ona składniki podłoża leku dobrane tak, aby powstała plastyczna masa, z której formuje się kulkę.
Wikipedia
(1.1) Ten lek jest sprzedawany też w płynie, ale pani, zdaje się, woli łykać pigułki?
(1.1) Można powiedzieć, że słońce jest często wielką żółtą pigułką od niebiańskich psychiatrów, która rozpędza smutek i wytwarza różowy nastrój.
(1.2) (…) wiele dziewczyn przespało się wtedy z chłopcami i zaszło w niechciane ciąże. Pigułka praktycznie nie istniała, aborcja była zakazana.
Wiktionary
IPA: pʲiˈɡuwka, AS: pʹiguu̯ka
Wiktionary
rzecz. pigularz m.
:: zdrobn. pigułeczka ż.
:: zgrub. piguła ż.
Wiktionary
(1.1) drażetka, pastylka, tabletka
Wiktionary
1. sproszkowany lek zmieszany z masą spoistą, uformowany w małą, twardą kulkę
2. kulka ulepiona z miękkiej masy, np. z ciasta, ze śniegu
SJP.pl
krzew lub drzewko z rodziny różowatych; cydonia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Cydonia|ref=tak., krzew lub drzewko o dużych, białych lub różowych kwiatach i aromatycznych owocach;
(1.2) kulin. owoc pigwy (1.1) używany na przetwory
(1.3) uczn. pielęgniarka
Wiktionary
(1.2) Czekoladowe ciasto z pigwą to pyszny deser na zakończenie uroczystego obiadu.
Wiktionary
IPA: ˈpʲiɡva, AS: pʹigva
Wiktionary
rzecz. pigwówka ż., pigwowiec m., pigwica ż.
przym. pigwowy, pigwowcowy, pigwicowy
Wiktionary
tropikalne drzewo z rodziny sączyńcowatych, o jadalnych owocach i cennym, wytrzymałym drewnie cenionym w przemyśle meblarskim; sapodilla, sączyniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Manilkara|ref=tak., rodzaj drzew z rodziny sączyńcowatych (nazwa systematyczna|Sapotaceae|ref=tak.)
(1.2) dendr. drzewo owocowe z rodzaju pigwic, pochodzące z Ameryki Środkowej;
(1.3) bot. owoc pigwicy (1.2)
Wiktionary
rzecz. pigwa ż.
przym. pigwicowy
Wiktionary
(1.2-3) sączyniec, sapodilla
Wiktionary
krzew z rodziny różowatych, o skórzastych liściach, barwnych kwiatach i aromatycznych, zielonych lub kremowych owocach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) bot. rodzaj krzewu o skórzastych liściach i aromatycznych owocach
Wiktionary
Pigwowiec ("Chaenomeles" Lindl.) – rodzaj roślin z rodziny różowatych. Obejmuje cztery gatunki. Wszystkie występują we wschodniej Azji – w Chinach, na Półwyspie Koreańskim i w Japonii. Jako introdukowane obecne są w Azji Środkowej, znacznej części Europy, w Ameryce Północnej i Nowej Zelandii. W naturze rosną w lasach, na terenach skalistych, często przy strumieniach.
Wikipedia
rzecz. pigwa ż., pigwówka ż.
przym. pigwowy
Wiktionary
→ pigwa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pigwą; zrobiony z pigwy
Wiktionary
rzecz. pigwa ż., pigwówka ż., pigwowiec mos.
Wiktionary
nalewka z pigwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. nalewka na owocach pigwy lub pigwowca
Wiktionary
Pigwówka – słodka nalewka z owoców pigwy lub pigwowca, o 40-45 procentowej zawartości alkoholu. Sporządzana w procesie maceracji, czyli przez zalanie składników alkoholem.
Wikipedia
(1.1) Bardzo mi się podoba, że teraz nie ma mody na bimber, ale na tak wspaniałe trunki jak pigwówka.
Wiktionary
IPA: pʲiɡˈvufka, AS: pʹigvufka
Wiktionary
rzecz. pigwa, pigwowiec
przym. pigwowy
Wiktionary
Pigłowice – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie średzkim, w gminie Zaniemyśl.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
[czytaj: pih] Państwowa Inspekcja Handlowa
SJP.pl
Na
Wikipedia
pracownik PIH-u (Państwowej Inspekcji Handlowej); pihowiec
SJP.pl
[czytaj: pihm] skrót od: Państwowy Instytut Hydrologiczno-Meteorologiczny (używana w latach 1945-1972 nazwa Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej)
SJP.pl
pracownik PIH-u (Państwowej Inspekcji Handlowej); PIH-owiec
SJP.pl
dotyczący PIH-u; PIH-owski
SJP.pl
odgłos piszczenia, piszczącego sygnału
SJP.pl
wykrzyknik onomatopeiczny
(1.1) dźwięk. onomatopeja imitująca słaby głos zwierzęcia, człowieka lub urządzenia elektronicznego
Wiktionary
(1.1) Z ukrytego gniazda dochodziło cichuśkie: pii, pii...
Wiktionary
IPA: ˈpʲiː, AS: pʹ•i
Wiktionary
(1.1) pi
Wiktionary
prowadzony, organizowany przy zbyt dużej ilości alkoholu (np. pijackie spotkanie, pijacka impreza) lub charakterystyczny dla pijaka, związany z pijakiem (np. pijacki charakter, pijackie zachowanie)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy pijakowi, charakterystyczny dla pijaka
(1.2) złożony z pijaków
Wiktionary
(1.1) Z pijackim uporem jął bełkotać coś o spisku.
Wiktionary
IPA: pʲiˈjat͡sʲci, AS: pʹii ̯acʹḱi
Wiktionary
rzecz. pijak mos., pijaczka ż., pijaczek mos., pijatyka ż., pijaczyna mos./ż., pijanica mos./ż., pijaństwo n., pijaczysko n.
czas. pić ndk., pijać ndk.
przym. pijaczy, pijany, pijaniusieńki
przysł. pijacko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób charakterystyczny dla pijaka
Wiktionary
(1.1) Już dość! Już dość! – charczał pijacko Walenty.
Wiktionary
rzecz. pijus mos., pijawa ż., picie n., pijak mos., pijaczka ż.
przym. pijacki
Wiktionary
pijaństwo;
1. alkoholizm, uzależnienie od alkoholu, nałóg częstego upijania się;
2. pijatyka, pijacka uczta; libacja
SJP.pl
człowiek nadużywający alkoholu; alkoholik, bibosz, moczygęba, moczymorda, ochlajtus, ochlaptus, ochlapus, opijus, opilca, opilec, opój, pijaczyna, pijaczysko, pijak, pijanica, pijus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. zdrobn. od: pijak
Wiktionary
IPA: pʲiˈjat͡ʃɛk, AS: pʹii ̯aček
Wiktionary
rzecz. pijak m., pijaczka ż., pijaczysko n., pijaństwo n., pijawka ż., pijany mos., picie n., pijawa ż., pijus mos.
czas. pić ndk., pijać
przym. pijacki, pijany
Wiktionary
alkoholiczka, kobieta nadużywająca alkoholu, rzadziej żartobliwie o kobiecie dużo pijącej, spożywającej duże ilości wody lub innych cieczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. pejor. kobieta notorycznie nadużywająca alkoholu
(1.2) pot. pejor. kobieta będąca pod wpływem alkoholu
Wiktionary
(1.1) Na klatce schodowej leży rozczochrana pijaczka w chińskim szlafroku.
Wiktionary
IPA: pʲiˈjat͡ʃka, AS: pʹii ̯ačka
Wiktionary
rzecz. pijaństwo n., pijatyka ż., pijaczysko n., pijaczek m., pijany mos., pijalnia ż., picie n., pijawa ż., pijus mos.
:: fm. pijak m.
czas. upić dk., upijać ndk., pić ndk., pijać ndk.
przym. pijacki, pijany, pitny
przysł. pijacko
Wiktionary
(1.1) med. alkoholiczka; gw. Śląsk Cieszyński ożralica
(1.2) gw. Śląsk Cieszyński ożralica
Wiktionary
ekspresywnie: mężczyzna nadużywający alkoholu; bibosz, moczygęba, moczymorda, ochlajtus, ochlaptus, ochlapus, opijus, opilca, opilec, opój, pijaczek, pijaczysko, pijak, pijanica, pijus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) alkoholik
Wiktionary
człowiek nadużywający alkoholu; alkoholik, bibosz, moczygęba, moczymorda, ochlajtus, ochlaptus, ochlapus, opijus, opilca, opilec, opój, pijaczek, pijaczyna, pijak, pijanica, pijus
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
ktoś nałogowo pijący alkohol; alkoholik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba nadużywająca alkoholu
(1.2) pot. osoba będąca pod wpływem alkoholu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) kulin. przesączone alkoholem ciasto z makiem
Wiktionary
(1.1) Wujek Kazio to straszny pijak!
(1.2) Samochód potrącił pijaka.
(2.1) Bez wódki i maku nie da się upiec prawdziwego pijaka.
Wiktionary
IPA: ˈpʲijak, AS: pʹii ̯ak
Wiktionary
rzecz. pijaństwo n., pijatyka ż., pijalnia ż., pijus m., pijawka ż., picie n.
:: fż. pijaczka ż.
:: zdrobn. pijaczek m., pijaczyna m.
:: zgrub. pijaczysko n.
czas. wypić, upić, upijać, pić ndk., pijać ndk.
przym. pijacki, pijany, pitny, piwny
przysł. pijacko
Wiktionary
(1.1) alkoholik, bibosz, opój, pijanica; przest. opilca, opilec; pogard. moczygęba, moczymorda, pijaczyna, pijaczysko, pijus; środ. oliwa, więz. bejc; gw. Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński ożralec, ożyrok, gw. Górny Śląsk pulyr; lwów|chirus., warszawa|kizior.; stpol. hirus
(1.2) nietrzeźwy, pijany, podchmielony, podpity, schlany, ubzdryngolony, ululany, urżnięty, wstawiony, zalany, zaprawiony, zawiany, napruty, nawalony, na bani, na gazie, na rauszu
Wiktionary
lokal, w którym kupuje się i pije różne napoje, zazwyczaj charakterystyczne dla danego miejsca i przy większym wyborze, niż w tradycyjnych barach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) specjalne miejsce lub budynek, w którym coś się pija
Wiktionary
Pijalnia – obiekt, w którym zamawia się lub kupuje i pije napoje określonego rodzaju, np. pijalnia wód mineralnych, pijalnia wód solankowych, pijalnia czekolady, pijalnia kawy, pijalnia piwa, pijalnia soków itp.
Wikipedia
(1.1) Wodę z dwóch ostatnich ujęć wykorzystuje się do kuracji pitnej w pijalni, zaś z pozostałych jest pompowana do połączonych podziemnych zbiorników, a potem używana do kąpieli.
Wiktionary
IPA: pʲiˈjalʲɲa, AS: pʹii ̯alʹńa
Wiktionary
rzecz. picie n., pijanie n., pijak m., pijaczka ż., pijawka ż., opój m., pijus m., pijanica m., piwo n., pijany mos.
czas. upić, pić ndk., pijać ndk., wypić dk., wypijać ndk., spijać ndk., spić dk.
przym. pijalny, pijany, pijalniany
Wiktionary
1. atrakcyjność smakowa napoju;
2. zdatność do picia
SJP.pl
nadający się do picia, przygotowany lub podany w sposób nieszkodzący zdrowiu (np. pijalna woda); pitny (częściej)
SJP.pl
mieć w zwyczaju picie jakiegoś napoju, np. ziół, kawy, alkoholu, co jakiś czas
SJP.pl
1. potocznie: kobieta nadużywająca alkoholu; także o mężczyźnie (z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym);
2. gatunek borówki; łochynia, borówka bagienna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pogard. pijak
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) pot. pogard. pijaczka
(2.2) bot. pot. roślina z gatunku nazwa systematyczna|Vaccinium uliginosum|L.|ref=tak., borówka bagienna
Wiktionary
(1.1) Niepotrzebnie martwisz się o tego pijanicę, pewnie znów śpi w jakiejś bramie.
(2.2) Kazia nazbierała kosz grzybów i piekiełko pijanicy.
Wiktionary
IPA: ˌpʲijä̃ˈɲit͡sa, AS: pʹii ̯ä̃ńica
Wiktionary
rzecz. pijalnia ż., pijany mos., pijaństwo
czas. pić ndk.
przym. pijany, pijacki, pitny
Wiktionary
(1.1) pijaczyna
(2.1) zob. łochynia.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pijać.
Wiktionary
czas. upić, pijać ndk.
rzecz. picie n., pijalnia ż., pijus mos., pijawa ż., pijak mos./mrz.
Wiktionary
potocznie: człowiek nadużywający alkoholu; alkoholik, bibosz, moczygęba, moczymorda, ochlaj, ochlajtus, ochlaptus, ochlapus, opijus, opilca, opilec, opój, pijaczek, pijaczyna, pijaczysko, pijak, pijanica, pijanista, pijus
SJP.pl
zdrobnienie od: pijany; pijaniuteńki, pijaniutki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: pijany
Wiktionary
IPA: ˌpʲijä̃ɲüˈɕɛ̇̃ɲci, AS: pʹii ̯ä̃ńüśė̃ńḱi
Wiktionary
przym. pijany, pijacki
rzecz. pijany mos.
Wiktionary
zdrobnienie od: pijany; pijaniusieńki, pijaniutki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: pijany
Wiktionary
IPA: ˌpʲijä̃ɲuˈtɛ̃ɲci, AS: pʹii ̯ä̃ńutẽńḱi
Wiktionary
zdrobnienie od: pijany; pijaniusieńki, pijaniuteńki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: pijany
Wiktionary
IPA: ˌpʲijä̃ˈɲutʲci, AS: pʹii ̯ä̃ńutʹḱi
Wiktionary
przym. pijany
rzecz. pijany mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieć w zwyczaju picie jakiegoś napoju, np. ziół, kawy, alkoholu, co jakiś czas
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pod wpływem alkoholu
(1.2) przen. książk. w stanie euforii
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba nietrzeźwa
forma czasownika.
(3.1) ims. przymiotnikowy bierny od: pijać
Wiktionary
(1.1) Proszę mnie nie dotykać! Pan jest pijany!
(2.1) Policja znalazła pijanego na chodniku.
Wiktionary
IPA: pʲiˈjãnɨ, AS: pʹii ̯ãny
Wiktionary
rzecz. pijak m., pijaczka ż., pijus m., pijaczyna m., pijaczek m., opój m., pijaństwo n., popijawa ż., pijanica m./ż., pijana ż., pijawka ż., pijalnia ż.
czas. pić, pijać, popijać, podpijać
przym. pitny, pijacki
:: zdrobn. pijaniutki, pijaniusieńki
Wiktionary
(1.1) nietrzeźwy, podchmielony, spity, upity, wcięty, zalany, schlany, na gazie, na cyku, nachlany, nabombany, wstawiony, pod wpływem alkoholu, w stanie wskazującym na spożycie, dziabnięty, na rauszu, na bani, napity, ubzdryngolony, ululany, zalany, zaprawiony, zapruty, napruty, zamroczony alkoholem, podochocony, w stanie nietrzeźwości, odurzony alkoholem, urżnięty, nagazowany, nabzdryngolony, mający w czubie, kurzy mu się z czuba, kirznięty, nabąbelkowany, zapity, podchmielony, pod dobrą datą, zanietrzeźwiony; eufem. zawiany, zmęczony, chory na nogi, zakręcony, łyżwa się komuś odpięła, w ciasnych butach; grub. nawalony; wulg. najebany, napierdolony
(2.1) pijak; gw. Śląsk Cieszyński opiły, gw. Górny Śląsk naprany
Wiktionary
Pijanów – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Słupia Konecka. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
1. członek rzymskiego zakonu założonego przez św. Józefa Kalasantego;
2. środowiskowo: pracownik zajmujący się public relations
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zakonnik z zakonu pijarskiego;
(1.2) środ. pracownik zajmujący się PR (public relations)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. public relations
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Spotykaliśmy się u pijarów na rekolekcjach powołaniowych.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. pijarka ż.
przym. pijarski, popijarski
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego, powstałego przy zakonie pijarów: Instytut Córek Maryi Sióstr Szkół Pobożnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. zakonnica z Instytutu Córek Maryi Sióstr Szkół Pobożnych;
Wiktionary
(1.1) Marysia mieszka na stancji u sióstr pijarek w Krakowie.
Wiktionary
rzecz. pijar mos.
przym. pijarski, popijarski
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego, powstałego przy zakonie pijarów: Instytut Córek Maryi Sióstr Szkół Pobożnych
SJP.pl
człowiek związany z public relations, pośredniczący w kontaktach, np. polityka - media, podejmujący działania mające na celu wpływanie na opinię odbiorców; PR-owiec, piarowiec
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zobacz. PR-owski
Wiktionary
IPA: ˌpʲijaˈrɔfsʲci, AS: pʹii ̯arofsʹḱi
Wiktionary
(1.1) PR-owski
Wiktionary
odnoszący się do pijarów (członków rzymskiego zakonu założonego przez św. Józefa Kalasantego), związany w jakiś sposób z pijarami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący zakonu pijarów albo członka tego zakonu
Wiktionary
(1.1) Pracę pijarskich szkół przerwały rozbiory.
Wiktionary
rzecz. pijar m., pijarka ż.
przym. popijarski
Wiktionary
1. członek rzymskiego zakonu założonego przez św. Józefa Kalasantego;
2. środowiskowo: pracownik zajmujący się public relations
SJP.pl
Nie mylić z: public relations (PR).
Zakon pijarów – potoczna nazwa Zakonu Kleryków Regularnych Ubogich Matki Bożej Szkół Pobożnych ("Ordo Clericorum Regularium Pauperum Matris Dei Scholarum Piarum"), czyli Zakonu Szkół Pobożnych – zakonu ustanowionego przez papieża Grzegorza XV 18 listopada 1621 r. (regułę zatwierdzono rok później). Korzenie swe wywodzi jednak od roku 1597, kiedy to św. Józef Kalasancjusz otworzył pierwszą bezpłatną i powszechną szkołę podstawową w Europie.
Wikipedia
pogardliwie: kobieta zawodowo dbająca o dobry wizerunek i akceptację danej osoby, firmy lub organizacji; PR-ówka, pijarówka
SJP.pl
kobieta zawodowo dbająca o dobry wizerunek i akceptację danej osoby, firmy lub organizacji; PR-ówka, pijarówa
SJP.pl
pijacka uczta; biba, libacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uczta skoncentrowana wokół picia alkoholu w dużych ilościach
Wiktionary
(1.1) Dobrano się wreszcie do podziemnych sklepów i tysiące flach i gąsiorów gasiło nienasycone gardziele. A gdy wytoczono smoliste beczki i antały, pijatyka stała się powszechna.
Wiktionary
IPA: ˌpʲijaˈtɨka, AS: pʹii ̯atyka
Wiktionary
rzecz. pijaczka ż., pijak m.
przym. pijacki
Wiktionary
(1.1) libacja, popijawa, melanż
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. gwara. tęcza
(1.2) przest. popijawa
(1.3) zgrub. od: pijawka
Wiktionary
rzecz. picie n., pijanie n., wypicie n., wypitek m., napitek m., pijawka ż., pijaweczka ż., pijus m., pijuska ż., pijak m., pijaczka ż., pijaczek m., piwo n., piwko n., wypijanie n., pijaństwo n., upicie n., upijanie n.
czas. pić ndk., pijać ndk., wypić dk., wypijać ndk., spić dk., spijać ndk., upić dk., upijać ndk.
przym. pijacki, pijawkowy, pijany, piwny
przysł. pijacko
Wiktionary
podobny do pijawek pasożyt raków rzecznych, zaliczany do typu pierścienic, zamieszkujący wody Północnej i Środkowej Europy
SJP.pl
zdrobnienie od: pijawka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: pijawka
Wiktionary
IPA: ˌpʲijaˈvɛt͡ʃka, AS: pʹii ̯avečka
Wiktionary
rzecz. pijawa ż.
Wiktionary
1. przedstawiciel podgromady zwierząt wodnych z typu pierścienic, żywiący się krwią zwierzęcą i ludzką;
2. osoba bogacąca się pracą innych ludzi;
3. szybko rozwijający się pęd, wyrastający pionowo z konarów starych drzew; wilk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. drobne zwierzę wodne z typu pierścienic;
(1.2) przen. ktoś, kto czerpie korzyści z innych
(1.3) daw. przen. lichwiarz
(1.4) leśn. boczny pęd wyrastający poniżej korony
(1.5) łow. mały zawzięty pies do polowań na dziki i niedźwiedzie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pijawki stosuje się w lecznictwie w schorzeniach układu krążenia.
(1.2) Jego była żona to prawdziwa pijawka… Po rozwodzie wzięła wszystkie jego pieniądze!
Wiktionary
IPA: pʲiˈjafka, AS: pʹii ̯afka
Wiktionary
rzecz. pijany mos., pijaczek mos., pijalnia ż., picie n., pijawa ż., pijus mos., pijak mos./mrz.
czas. upić dk., pijać ndk.
przym. pijany, pitny
Wiktionary
1. przedstawiciel podgromady zwierząt wodnych z typu pierścienic, żywiący się krwią zwierzęcą i ludzką;
2. osoba bogacąca się pracą innych ludzi;
3. szybko rozwijający się pęd, wyrastający pionowo z konarów starych drzew; wilk
SJP.pl
Pijawki, pijawki właściwe (Hirudinea) – podgromada zwierząt z typu pierścienic (Annelida) obejmująca ponad 500 – w większości eurytopowych – gatunków zaopatrzonych w jedną lub dwie przyssawki. Prowadzą pasożytniczy lub drapieżny tryb życia. Są blisko spokrewnione ze skąposzczetami, mają z nimi wiele cech wspólnych i włączane są z nimi do siodełkowców (Clitellata). Większość pijawek to zwierzęta wodne lub amfibiotyczne, gatunki lądowe należą do rzadkości.
Wikipedia
rodzina słodkowodnych pierścienic
SJP.pl
Pijawkowate (Hirudinidae) – rodzina słodkowodnych i amfibiotycznych pierścienic zaliczanych do pijawek szczękowych (Hirudiniformes). Obejmuje gatunki krwiopijne, występujące na wszystkich kontynentach, poza Antarktydą. Pijawkowate mają dobrze rozwinięte szczęki i pięć par oczu ułożonych w półkole na spodniej części ciała. Segmenty ciała podzielone są na pięć podpierścieni. Gatunki z tej rodziny żywią się krwią kręgowców.
Wikipedia
gatunek ptaka będącego jedynym przedstawicielem rodziny pijawników z rzędu siewkowych; stróż krokodyli, żwirowiec nilowy
SJP.pl
Pijawnik, stróż krokodyli, żwirowiec nilowy ("Pluvianus aegyptius") – gatunek ptaka będącego jedynym przedstawicielem rodziny pijawników (Pluvianidae) z rzędu siewkowych (Charadriiformes). Występuje w Afryce Subsaharyjskiej, aż po centralną część kontynentu. Nie jest zagrożony.
Wikipedia
mieć w zwyczaju picie jakiegoś napoju, np. ziół, kawy, alkoholu, co jakiś czas
SJP.pl
czasownik
(1.1) pić coś regularnie, stale lub od czasu do czasu
Wiktionary
IPA: ˈpʲijät͡ɕ, AS: pʹii ̯äć
Wiktionary
rzecz. pijak m., pijaczek m., pijaczka ż., pijany mos., pijawka ż., pijalnia ż., picie n., pijawa ż., pijanie n., pijus mos., piwosz mos.
czas. pić ndk., popijać ndk.
przym. pijany, pijacki, pitny
Wiktionary
pijactwo;
1. alkoholizm, uzależnienie od alkoholu, nałóg częstego upijania się;
2. pijatyka, pijacka uczta; libacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nałogowe nadużywanie alkoholu
(1.2) nietrzeźwość, stan upojenia alkoholowego
(1.3) libacja alkoholowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Wiech to stanowczo niedoceniony pisarz pierwszej klasy, który zdołał opisać bodaj tysiąc razy pijaństwo i mordobicie, za każdym razem inaczej.
Wiktionary
rzecz. pijanica m./ż., pijaczka ż., pijaczek mos., pijak m.
czas. pić ndk., napić dk., upijać ndk., upić dk., upijać się ndk., upić się dk.
przym. pijany, pijacki
Wiktionary
(1.1) alkoholizm, zaglądanie do kieliszka, opilstwo
(1.2) nietrzeźwość
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lp. ter. od: pić
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
człowiek nadużywający alkoholu; alkoholik, bibosz, moczygęba, moczymorda, ochlajtus, ochlaptus, ochlapus, opijus, opilca, opilec, opój, pijaczek, pijaczyna, pijaczysko, pijak, pijanica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. pijak
Wiktionary
rzecz. pijalnia ż., pijawka ż., pijak m., pijaczka ż., piwo n., pijanie n., wypijanie n., wypicie n., upijanie n., upicie n., picie n., spijanie n., spicie n., opijanie n., opicie n., dopijanie n., dopicie n., pijawa ż., popijawa ż., pijaczek m., pijany mos.
czas. pić ndk., pijać ndk., wypijać ndk., wypić dk., upijać ndk., upić dk., spijać ndk., spić dk., opijać ndk., opić dk., dopijać ndk., dopić dk.
przym. pitny, pijacki, piwny, pijany
przysł. pijacko
Wiktionary
(1.1) pijak
Wiktionary
1. jeden z czterech kolorów w kartach;
2. karta w takim kolorze;
3. rodzaj gry karcianej;
4. ostry szczyt górski;
5. najwyższy róg żagla gaflowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) karc. kolor w kartach oznaczony czarnym listkiem w kształcie serca; karta tego koloru;
(1.2) w liczbie mnogiej piki: rodzaj gry karcianej;
(1.3) szczyt (w nazwach niektórych rosyjskich gór)
(1.4) gwałtowny i krótkotrwały wzrost wartości sygnału
przymiotnik
(2.1) należący do pików (1.1)
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od: pika
Wiktionary
Pik (fr. "pique" – grot, pika) – jeden z czterech kolorów w kartach typu francuskiego, oznaczony czarnym pojedynczym listkiem.
Odpowiednikiem pików w talii niemieckiej są wina, w talii szwajcarskiej – tarcze, a w talii włosko-hiszpańskiej miecze.
Pełna talia kart do gry w brydża zawiera 13 kart tego koloru, czyli karty numerowane 2–10, waleta, damę, króla i asa:
Wikipedia
(1.1) Miałem w ręku pięć pików.
(1.3) Szczytem marzeń każdego alpinisty jest zdobycie Piku Komunizmu.
(1.4) Na obrazie z oscyloskopu naukowiec zauważył niepokojące piki.
(2.1) Dołożyłem damę pik.
Wiktionary
IPA: pʲik, AS: pʹik
Wiktionary
(1.3-4) rzecz. pika ż.
(1.3-4) czas. pikować
(1.1,2.1) przym. pikowy
Wiktionary
(1.1) wino, reg. śl. grin
(2.1) pikowy
Wiktionary
1. broń z długiego drzewca i małego ostrego grotu, używana dawniej przez piechotę europejską;
2. gęsta, prążkowana tkanina jedwabna lub bawełniana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. wojsk. broń drzewcowa piechoty, używana przede wszystkim przeciwko kawalerii;
(1.2) włók. rodzaj gęstej tkaniny bawełnianej lub jedwabnej
(1.3) daw. uczn. stud. gw-pl|Lublin. ocena niedostateczna
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lp. ter. od: pikać
Wiktionary
Pi
Wikipedia
(1.1) Między pikinierami i za nimi stali żołnierze, których główną bronią był półtorametrowy goedendag […], połączenie maczugi z piką zdatne tak do zadawania ciosów obuchem jak pchnięć zamocowanym na głowicy szpikulcem.
Wiktionary
IPA: ˈpʲika, AS: pʹika
Wiktionary
czas. pikować
przym. pikowany
rzecz. pikinier mos.
Wiktionary
(1.1) dzida, spisa, włócznia
Wiktionary
przesieka w lesie
SJP.pl
konny uczestnik korridy uzbrojony w pikę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. konny uczestnik korridy, który kłuje byka piką osłabiając w ten sposób mięśnie jego karku, czym powoduje obniżenie pozycji rogów do poziomu mulety
Wiktionary
IPA: pʲiˈkadɔr, AS: pʹikador
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pikać.
Wiktionary
rzecz. pikadło n., pikawa ż., pikawka ż.
czas. pikać ndk., piknąć dk.
Wiktionary
1. dwuznaczny, często nieprzyzwoity charakter jakiejś wypowiedzi lub zajścia;
2. element jakiejś sprawy lub wypowiedzi, który nadaje jej cechy sensacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dwuznaczność
Wiktionary
przym. pikantny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) nieprzyzwoicie, pieprznie
Wiktionary
przym. pikantny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: pikantnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: pikantny
SJP.pl
1. ostrość w smaku;
2. zespół cech charakterystycznych dla sensacji, najczęściej w połączeniu z nieprzyzwoitością lub złośliwością
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha czegos co jest sensacyjne, nieprzyzwoite
Wiktionary
przym. pikantny
Wiktionary
1. odznaczający się ostrym, silnie piekącym smakiem (np. pikantna papryka);
2. nadający jakiejś sprawie lub wypowiedzi charakter sensacji, a także: typowy dla sensacji, o cechach sensacji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ostry w smaku, mający dużo drażniących język przypraw
(1.2) dowcipny z odcieniem nieprzyzwoitości
Wiktionary
(1.1) Ten trunek jest słodkawy, ale z wyraźnym pikantnym akcentem.
(1.2) Znasz jakiś pikantny dowcip?
Wiktionary
IPA: pʲiˈkãntnɨ, AS: pʹikãntny
Wiktionary
rzecz. pikanteria ż., pikantność ż.
przysł. pikantnie
Wiktionary
(1.1) ostry
(1.2) nieprzyzwoity, pieprzny
Wiktionary
samochód półciężarowy z platformą bagażową w miejscu tylnych siedzeń; pickup, pick-up
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. mały samochód dostawczy, wersja samochodu osobowego z platformaatformą bagażową zamiast tylnych siedzeń
Wiktionary
IPA: pʲi'kap, AS: pʹikap
Wiktionary
(1.1) pick-up, półciężarówka
Wiktionary
kraina historyczna we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna we Francji, położona w północnej części kraju nad kanałem La Manche;
(1.2) geogr. hist. adm. były region administracyjny we Francji; zniesiony w 2016 roku;
Wiktionary
Pikardia ( Picardie) – kraina historyczna i dawny region administracyjny (1960–2015) we Francji, położone w północnej części kraju, nad kanałem La Manche. Ważny region rolniczy. Od 1 stycznia 2016 jest częścią nowo powstałego regionu Hauts-de-France.
Wikipedia
IPA: pʲiˈkardʲja, AS: pʹikardʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Pikardyjczyk mos., Pikardyjka ż., pikardyjski mrz.
przym. pikardyjski, pikardzki
Wiktionary
mieszkaniec Pikardii (krainy we Francji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pikardii
Wiktionary
rzecz. Pikardia ż.
:: fż. Pikardyjka ż.
przym. pikardyjski, pikardzki
Wiktionary
mieszkanka Pikardii (krainy we Francji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pikardii
Wiktionary
rzecz. Pikardia ż.
:: fm. Pikardyjczyk mos.
przym. pikardyjski, pikardzki
Wiktionary
1. przymiotnik od: Pikardia;
2. owczarek pikardyjski i spaniel pikardyjski - rasy psów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Pikardii lub Pikardyjczyków
(1.2) pochodzący z Pikardii lub wytworzony na tamtejszy sposób
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. etnolekt romański, blisko powiązany z francuskim, używany w Pikardii i części Belgii;
Wiktionary
(1.1) Wyzionął ducha na pikardyjskiej ziemi w bitwie pod Crécy. Albo może nawet jeszcze wcześniej, wtedy, gdy ujrzał swą siostrę, Eudeline, hańbioną przez ojca.
Wiktionary
rzecz. Pikardia mrz., Pikardyjczyk mos., Pikardyjka ż., pikardyjskość ż., pikard mos.
przym. pikardzki
Wiktionary
(1.1-2) pikardzki
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem pikardyjskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem pikardyjskim
(1.3) spisany, stworzony w języku pikardyjskim
Wiktionary
IPA: ˌpʲikarˈdɨjskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: pʹikardyi ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z Pikardią lub Pikardyjczykami
Wiktionary
(1.1) (…) pewni księża przebywający na górze Tabor (…) zarazili swą doktryną około czterystu wiernych obojga płci, którzy obecnie w ślad za nimi wyznają herezję pikardzką (…)
(1.1) Malarstwo Ozenfanta aż do I wojny związane było tematycznie z pejzażem, na co wpłynęło niewątpliwie jego dzieciństwo spędzone na wsi pikardzkiej (…)
Wiktionary
rzecz. Pikardia ż., pikardyjski mrz., Pikardyjczyk mos., Pikardyjka ż.
przym. pikardyjski
Wiktionary
(1.1) pikardyjski
Wiktionary
powieść, opowieść pikarejska, romans pikarejski: romans awanturniczy, którego głównym bohaterem jest bezdomny włóczęga przedstawiony w satyrycznym obrazie epoki; powieść łotrzykowska (romans łotrzykowski); powieść szelmowska (romans szelmowski)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) liter. związany z powieścią pikarejską (powieścią łotrzykowską, powieścią szelmowską), dotyczący tego rodzaju powieści
Wiktionary
powieść łotrzykowska; picaresca; romans awanturniczy, należący do literatury ludowo-mieszczańskiej, w którym przedstawienie losów przedsiębiorczego i przebiegłego włóczęgi-oszusta służy ukazaniu satyrycznego obrazu epoki
SJP.pl
potocznie: obraz, wzór dekoracyjny kojarzący się z obrazami Pabla Picassa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. abstrakcyjne malarstwo bądź rzeźba; element zdobniczy niezbyt zrozumiały dla laika
(1.2) pot. coś brzydkiego
(1.3) pot. coś niezrozumiałego
Wiktionary
potocznie: serce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. więz. serce
(1.2) gwałtowne pikanie
Wiktionary
(1.1) Pikawa mu stawa w tem wolnym konaniu… sic.
Wiktionary
IPA: pʲiˈkava, AS: pʹikava
Wiktionary
rzecz. pikawka ż., pikanie n.
czas. pikać
Wiktionary
(1.1) zob. serce.
Wiktionary
zdrobnienie od: pikawa (serce)
SJP.pl
potocznie:
1. wydawać krótki, słaby, urywany głos; piszczeć;
2. o sercu: bić, uderzać;
3. kłuć lekko kogoś lub coś;
4. potocznie w mediach: zagłuszać wypowiedź piszczącym dźwiękiem
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. piknąć, zapikać)
(1.1) wydawać krótkie sygnały dźwiękowe
(1.2) pot. bić jako serce
(1.3) pot. kłuć lekko
Wiktionary
rzecz. pik mrz., pikanie n., pikawa ż., pikawka ż.
czas. piknąć dk., zapikać dk.
Wiktionary
skórzany hełm okuty blachą i zakończony ostrym grotem, noszony dawniej przez wojsko pruskie i niemieckie; pikielhauba
SJP.pl
lina, która wraz z gardafałem służy do stawiania i zrzucania żagla gaflowego
SJP.pl
Pikfał – element olinowania ruchomego występujący przy ożaglowaniu gaflowym. Fał ten mocowany jest do piku gafla zazwyczaj przez wodzik (prowadnicę). Przy żaglu występuje w parze z gardafałem. Podczas stawiania ożaglowania w pierwszej kolejności wybierany jest pikfał, aby unieść pik gafla, a następnie oba pikfał i gardafał.
Wikipedia
1. broń z długiego drzewca i małego ostrego grotu, używana dawniej przez piechotę europejską;
2. gęsta, prążkowana tkanina jedwabna lub bawełniana
SJP.pl
Pi
Wikipedia
1. potocznie: uczestniczka pikiety;
2. środowiskowo: prostytutka
SJP.pl
potocznie: ten, kto pikietuje
SJP.pl
kąpiel garbarska stosowana do piklowania skór
SJP.pl
skórzany hełm okuty blachą i zakończony ostrym grotem, noszony dawniej przez wojsko pruskie i niemieckie; pikelhauba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. hist. rodzaj hełmu wojskowego lub policyjnego, zazwyczaj wykonanego ze skóry i zakończonego grotem, stosowanego m.in. w wojsku Cesarstwa Niemieckiego;
Wiktionary
Pikielhauba (niem. "Pickelhaube") – rodzaj hełmu zwieńczonego charakterystycznym szpikulcem, z dzwonem wykonywanym najczęściej ze skóry lub stali.
Wikipedia
1. zorganizowana grupa protestacyjna lub sam protest prowadzony przez tę grupę;
2. dawniej o warcie, służbie wartowniczej;
3. dawna francuska gra karciana opracowana i rozpowszechniona przez Charles'a Picquet'a, niegdyś znana pod nazwą ronflé
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) aktywna forma demonstracji lub protestu w sprawie społecznej lub politycznej przed siedzibą jakiejś instytucji lub w innym publicznym miejscu
(1.2) przest. grupa robotników obnosząca plakaty przed strajkującym zakładem i blokująca wejście łamistrajków
(1.3) jedna ze starych gier karcianych dla dwóch osób, pochodząca z Francji;
(1.4) przest. określenie jednostki piechoty, kawalerii albo wysuniętego posterunku wojskowego
(1.5) geod. bud. punkt pomiaru wysokościowego lub sytuacyjnego
(1.6) środ. gejowskie miejsce spotkań osób poszukujących anonimowego seksu;
(1.7) sport. w krokiecie kołek, od którego rozpoczynana jest gra
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pikieta przed ambasadą Chin skandowała hasła za wolnym Tybetem.
(1.2) Pikieta strajkujących związkowców nie wpuściła dyrektora na teren fabryki.
(1.3) Zwycięzcą w pikietę jest gracz, który uzyskał w całej grze więcej punktów.
(1.4) Cała pikieta liczyła pięć drużyn pod dowództwem porucznika.
(1.5) Aby określić pikietę, należy wykonać trzy dokładne pomiary.
(1.6) Pod Teatrem Słowackiego była kiedyś najsłynniejsza pikieta w mieście.
(1.7) W krokiecie kulę przetacza się według ustalonego porządku począwszy od pikiety poprzez sześć bramek.
Wiktionary
IPA: pʲiˈcɛta, AS: pʹiḱeta
Wiktionary
rzecz. pikiet m., pikietaż m.; pikieciarz m., pikietujący m.
czas. pikietować ndk.
przym. pikietowy
Wiktionary
(1.1) protest, wiec
(1.3) ronflé, cent
(1.4) pikiet, posterunek, placówka, czujka
(1.7) baba
Wiktionary
oznaczenie odległości na trasie; kilometraż, kilometracja
SJP.pl
Pi
Wikipedia
1. zbierać się w grupę protestacyjną lub protestować, najczęściej przed gmachem jakiegoś urzędu;
2. potocznie: pilnować, strzec czegoś
SJP.pl
w armiach XVI-XVIII w.: żołnierz piechoty wyposażony w pikę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. żołnierz walczący przy użyciu piki (czasem kosy);
Wiktionary
(1.1) Między pikinierami i za nimi stali żołnierze, których główną bronią był półtorametrowy goedendag […], połączenie maczugi z piką zdatne tak do zadawania ciosów obuchem jak pchnięć zamocowanym na głowicy szpikulcem.
(1.1) Ledwo pół wieku po wojnach husyckich na polach bitewnych Europy królowała już artyleria, a popłoch budzili pikinierzy szwajcarscy i formacje lancknechtów Frundsberga – karne, zwarte, po plebejskiebejsku solidarne, wiernie naśladujące husycki styl wojowania.
Wiktionary
rzecz. pika ż.
Wiktionary
ugotowane kawałki zamarynowanych w occie warzyw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kulin. marynowane warzywa w ostrej zalewie octowej
Wiktionary
Pi
Wikipedia
śledź lekko solony i wędzony w gorącym dymie
SJP.pl
Pikling – handlowa nazwa wędzonego śledzia. Pikling jest to śledź wędzony w całości – z wnętrznościami (w tym również z mleczem lub ikrą). Pikling pochodzi z kuchni niemieckiej, a przyrządza i spożywa się go również w Polsce, na Wyspach Brytyjskich, w Holandii oraz w Norwegii. Wędzone na gorąco w dymie o temperaturze powyżej 40 stopni Celsjusza, nie wymagają gotowania.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny używany jako bardzo skuteczny fitotoksyczny bojowy środek trujący
SJP.pl
Pikloram – organiczny związek chemiczny, jeden z najskuteczniejszych fitotoksycznych bojowych środków trujących.
Tordon jest białym proszkiem, rozpuszcza się w wodzie, nierozpuszczalny w olejach. Jako pochodna kwasu pikolinowego należy do grupy herbicydów opartych na strukturze pirydyny.
Wikipedia
obmywać surową skórę podczas kąpieli garbarskiej w celu zakonserwowania jej przed właściwym garbowaniem
SJP.pl
zdrobnienie od: piknik
SJP.pl
zabawa towarzyska na wolnym powietrzu poza miastem; wycieczka; majówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rodzaj wypoczynku na łonie natury z jedzeniem zabranym ze sobą;
(1.2) kib. lekcew. kibic, który przychodzi na mecze, ale nie angażuje się w ruch kibicowski
Wiktionary
Pi
Wikipedia
(1.1) W najbliższą sobotę urządzamy piknik nad rzeką.
Wiktionary
IPA: ˈpʲicɲik, AS: pʹiḱńik
Wiktionary
czas. piknikować ndk.
przym. piknikowy
rzecz. piknikowanie n.
Wiktionary
(1.1) majówka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) robienie pikniku
Wiktionary
(1.1) Zabrania się piknikowania na terenie rezerwatu!
Wiktionary
rzecz. piknik mrz.
czas. piknikować ndk.
przym. piknikowy
Wiktionary
jeść, bawić się podczas pikniku (zabawy towarzyskiej na wolnym powietrzu poza miastem), uczestniczyć w pikniku
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) rzad. robić piknik
Wiktionary
(1.1) Lubimy z dziewczynami piknikować pod starym dębem przy ruczaju.
Wiktionary
rzecz. piknik mrz., piknikowanie n.
przym. piknikowy
Wiktionary
piknikowiec;
1. uczestnik pikniku;
2. środowiskowo: sympatyk piłki nożnej, który na widowni tylko obserwuje grę i nie angażuje się w doping i sprawy klubowe; piknik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) uczestnik pikniku
Wiktionary
piknikowicz;
1. uczestnik pikniku;
2. środowiskowo: sympatyk piłki nożnej, który na widowni tylko obserwuje grę i nie angażuje się w doping i sprawy klubowe; piknik
SJP.pl
przeznaczony na piknik, pomocny w przygotowaniu, zorganizowaniu pikniku (np. plecak piknikowy, kosz piknikowy) lub związany w jakiś inny sposób z piknikiem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z piknikiem, dotyczący pikniku
Wiktionary
(1.1) Zawiozła ich za to nad jezioro Källtorpssjön w Hagen, gdzie łąka schodziła łagodną krzywizną do wody, a pożółkłą trawę zasłaniały ludzkie ciała, ręczniki, wózki, rowery i torby piknikowe.
Wiktionary
IPA: ˌpʲicɲiˈkɔvɨ, AS: pʹiḱńikovy
Wiktionary
rzecz. piknik mrz., piknikowanie n.
czas. piknikować ndk.
Wiktionary
potocznie: zapiszczeć, wydać krótki, słaby głos, najczęściej urywany lub uderzyć, ukłuć, podrażnić coś
SJP.pl
gęstościomierz do oznaczania gęstości cieczy i ciał stałych
SJP.pl
Piknometr (od gr. "πυκνός" „gęsty” i "μέτρον" „miara”) – naczynie szklane, które pozwala na dokładny pomiar masy cieczy przy ściśle określonej objętości. Metoda piknometryczna jest jednym z najprostszych sposobów wyznaczania gęstości cieczy (metod densymetrycznych).
Wikipedia
potocznie: zapiszczeć, wydać krótki, słaby głos, najczęściej urywany lub uderzyć, ukłuć, podrażnić coś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. pikać)
(1.1) dokonany od|pikać.
Wiktionary
IPA: ˈpʲiknɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pʹiknõńć
Wiktionary
rzecz. pikanie n.
czas. pikać
Wiktionary
bilionowa część farada (jednostki pojemności elektrycznej równej przyrostowi wartości potencjału o jednego wolta, po dostarczeniu ładunku jednego kulomba)
SJP.pl
jednostka masy równa jednej bilionowej grama
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od pikolak
Wiktionary
rzecz. pikolak m.
Wiktionary
dawniej o chłopcu usługującym w miejscach publicznych, najczęściej w hotelach, kawiarniach i restauracjach; pikolo; piccolo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. chłopak usługujący w restauracji, hotelu, itp.
Wiktionary
IPA: pʲiˈkɔlak, AS: pʹikolak
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. pikolaczek m.
Wiktionary
(1.1) pikolo
Wiktionary
pochodna pirydyny używana m.in. jako rozpuszczalnik i do skażania denaturatu
SJP.pl
jednostka objętości równa jednej bilionowej litra
SJP.pl
dawniej o chłopcu usługującemu w miejscach publicznych, najczęściej w hotelach, kawiarniach lub restauracjach; piccolo, pikolak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. chłopak usługujący w restauracji, hotelu, itp.
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) muz. rodzaj fletu;
Wiktionary
IPA: pʲiˈkɔlɔ, AS: pʹikolo
Wiktionary
(1.1) pikolak
(2.1) pikulina, piccolo, flet piccolo, flecik
Wiktionary
jednostka długości równa jednej bilionowej metra (skrót: pm)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miar. fiz. jednostka układu SI, jedna bilionowa metra;
Wiktionary
Pikometr (symbol: pm) – podwielokrotność metra, podstawowej jednostki długości w układzie SI. Jeden pikometr równa się 10−12 m. W notacji naukowej można go zapisać jako 1 E-12 m oznaczający 0,000 000 000 001 × 1 m (jedna bilionowa część metra).
Jest równy jednej milionowej mikrometra (mikrona) i był nazywany mikromikronem lub bikronem (nazwa od jednej bilionowej części metra).
Wikipedia
(1.1) symbol. pm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) mikrobiol. nazwa systematyczna|Picornaviridae|ref=tak., wirus z rodziny małych wirusów o ikosaedralnej symetrii kapsydu z jednoniciowym RNA o dodatniej polarności;
Wiktionary
(1.1) […] ponowne dodanie do systemu czystego białka przywraca wydajną translację pikornawirusów, nie wpływa natomiast na zmianę poziomu translacji HCV.
Wiktionary
Pi
Wikipedia
jednostka czasu równa 10^(-12) sekundy (skrót: ps)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miar. jednostka czasu równa jednej bilionowej części sekundy;
Wiktionary
Pikosekunda (ps) – jednostka czasu w układzie SI równa jednej bilionowej sekundy:
Wikipedia
(1.1) Po następnych 20 pikosekundach elektron znajduje się już na przeciwległym końcu membrany, przemierzywszy całe centrum — ok. 40 angstremów […], dla atomu podróż niemalże dookoła świata.
Wiktionary
przym. pikosekundowy
Wiktionary
(1.1) symbol. ps
Wiktionary
pętelki robione szydełkiem na brzegu chusteczki, kołnierzyka; pikotek; pikotka
SJP.pl
pętelki robione szydełkiem na brzegu chusteczki, kołnierzyka.; pikot; pikotka
SJP.pl
Pikotek, pikot, pikotka – pętelka z nici wykonana w celu użytkowym lub zdobniczym wzdłuż krawędzi koronki lub wstążki, robótki szydełkowej, tkaniny dzianej lub we frywolitce. Pętle różnią się rozmiarem i formą (drobne oczka, ząbki, pętelki) w zależności od ich funkcji i zamysłu artystycznego.
Wikipedia
pętelki robione szydełkiem na brzegu chusteczki, kołnierzyka.; pikot; pikotek
SJP.pl
minerał z grupy spineli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wzór utworzony przez zszywanie dwóch tkanin;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌpʲikɔˈvãɲɛ, AS: pʹikovãńe
Wiktionary
czas. pikować
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) zawierający materiał izolacyjny wszyty pomiędzy dwie tkaniny
Wiktionary
rzecz. pika ż.
Wiktionary
1. przeszywać ściegiem kilka warstw materiału;
2. robić przestrzeń dla gęsto rosnących roślin, rozsadzając je;
3. wykonywać manewr lotniczy w postaci pionowego lotu w dół
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) lecieć ostro w dół
(1.2) kraw. przeszywać ściegiem warstwę tkanin
(1.3) ogrod. sadzić ukorzenione rośliny w dołkach
Wiktionary
IPA: pʲiˈkɔvat͡ɕ, AS: pʹikovać
Wiktionary
rzecz. pika ż., pikowanie n., pik m.
Wiktionary
krótki, ostry kołek z metalu lub drewna do tworzenia otworów, w które sadzi się rośliny; pikulec
SJP.pl
1. przymiotnik od: pik
2. przymiotnik od: pika
SJP.pl
kwas pikraminowy: zredukowany za pomocą podsiarczynu sodowego kwas pikrynowy, niegdyś wykorzystywany jako dodatek do kosmetyków, dziś wycofany z takiego zastosowania
SJP.pl
sól powstała z połączenia kwasu pikrynowego z innym związkiem chemicznym
SJP.pl
minerał o charakterystycznym gorzkim smaku, uwodniony siarczan potasu i magnezu
SJP.pl
silnie trujący organiczny związek chemiczny, dobrze rozpuszczalny w wodzie i alkoholach, wyodrębniany z nasion niektórych roślin azjatyckich
SJP.pl
Pikrotoksyna – organiczny związek chemiczny występujący w nasionach azjatyckich pnączy "Anamirta cocculus", wykazujący silne działanie toksyczne.
Tworzy bezbarwne kryształy w formie igieł o temperaturze topnienia 203,5 °C, dobrze rozpuszczalne w etanolu i gorącej wodzie. Działanie toksyczne objawia się uczuciem palenia w jamie ustnej, rozszerzeniem źrenic, ślinotokiem, wymiotami, pragnieniem, zawrotami głowy, uczuciem lęku, osłabieniem i śpiączką. LD50 dla szczurów wynosi 33,3 μg/kg.
Wikipedia
sól kwasu pikrynowego, powstała podczas reakcji tego kwasu z niektórymi metalami i zasadami
SJP.pl
sól kwasu pikrynowego, powstała podczas reakcji tego kwasu z niektórymi metalami i zasadami
SJP.pl
Pikryniany – sole kwasu pikrynowego (trinitrofenolu). Są w większości żółtymi substancjami krystalicznymi. Tworzą się w wyniku reakcji trinitrofenolu z odpowiednimi metalami lub zasadami. Mają właściwości wybuchowe, z reguły silniejsze od kwasu pikrynowego, stąd niektóre z nich są stosowane jako materiały wybuchowe (zwykle inicjujące).
Wikipedia
kwas pikrynowy: związek nitrowy w postaci zielonkawych lub białawych kryształków, wybuchowy i silnie trujący, niegdyś stosowany w pociskach artyleryjskich
SJP.pl
żyłowa skała magmowa
SJP.pl
Pikryt, porfiryt pikrytowy – ciemna skała magmowa: wylewna lub hipabisalna. Drobno- lub średnioziarnista o strukturze porfirowej. W składzie najliczniejszy jest oliwin i augit tytanowy, może zawierać też w znaczniejszych ilościach takie minerały jak hornblenda i plagioklaz. Zawiera mało krzemionki, poniżej 45%.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
najmniejszy element obrazu bitmapowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. najmniejszy jednolity element obrazu wyświetlanego na ekranie, drukowanego lub uzyskiwanego za pomocą urządzeń przetwarzania obrazu (aparat cyfrowy, skaner);
Wiktionary
Pi
Wikipedia
IPA: ˈpʲiksɛl, AS: pʹiksel
Wiktionary
rzecz. pikselizacja ż., pikseloza ż.
Wiktionary
zniekształcenie obrazu cyfrowego bądź obrazu wideo tak, że widoczne są duże piksele zamiast obrazu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) celowe zamazanie obrazu kwadratami pikseli
(1.2) wada techniczna obrazu, na którym widoczne są niepożądane piksele;
Wiktionary
Pikselizacja (pot. "pikseloza") – zjawisko deformacji obrazu polegające na jego wyświetlaniu w sposób widoczny, ukazując poszczególne wiązki pikseli, które nie są widoczne, gdy obraz jest widziany w pomniejszeniu, z większej odległości lub gdy zastosowano mniejszy stopień kompresji. W znacznym stopniu zjawisko pikselizacji można zminimalizować dzięki technikom redukcji artefaktów, m.in. antyaliasingowi oraz ditheringowi.
Wikipedia
rzecz. piksel m.
Wiktionary
zniekształcać obraz cyfrowy lub obraz wideo, ukazując poszczególne piksele, zwykle w celu uniemożliwienia rozpoznania określonych szczegółów; pikselować
SJP.pl
zniekształcać obraz cyfrowy lub obraz wideo, ukazując poszczególne piksele, zwykle w celu uniemożliwienia rozpoznania określonych szczegółów; pikselizować
SJP.pl
występowanie widocznych pikseli na obrazie cyfrowym lub video
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. daw. Poitou (historyczna prowincja francuska)
Wiktionary
rzecz. Piktawianin mos., Piktawianka ż.
przym. piktawski
Wiktionary
grupa ściśle określonych znaków wykorzystywanych jako zamienniki liter przy zapisywaniu słów, treści
SJP.pl
związany z piktografią (grupą ściśle określonych znaków wykorzystywanych jako zamienniki liter przy zapisywaniu słów, treści), odnoszący się do piktografii
SJP.pl
1. wyraz przedstawiony za pomocą obrazka;
2. symbol jednoznacznie rozumiany przez ludzi wszystkich narodowości;
3. charakterystyczna forma w postaci kilku łączących się figur, powstałych po zgnieceniu łanów zboża na polach uprawnych, według niektórych wskutek ingerencji istot pozaziemskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pojęcie przedstawione obrazem;
Wiktionary
Piktogram ( pictus — „narysowany” i γράμμα "grámma" — „pismo”) – przedstawienie pojęcia (opisywanego wyrazem bądź równoważnikiem zdania) za pomocą obrazka w oderwaniu od zapisu. Piktogramami są np. hieroglify, znaki drogowe i ostrzegawcze, oznaczenia przeciwpożarowe. Formą piktogramu jest również ideogram.
Wikipedia
IPA: pʲikˈtɔɡrãm, AS: pʹiktogrãm
Wiktionary
fotografia lub seria fotografii, na których model lub modelka są nadzy lub prawie nadzy; pictorial
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z piktorializmem, dotyczący piktorializmu
Wiktionary
rzecz. piktorializm m., piktorialista m., piktorialistka ż.
przysł. piktorialistycznie
Wiktionary
nurt w fotografii, rzadziej w grafice, którego głównym założeniem jest nadanie dziełu cech typowych obrazom, dziełom sztuki malarskiej
SJP.pl
Piktorializm – nurt w fotografii artystycznej, rozwijający się w Europie i Stanach Zjednoczonych od końca XIX wieku do około 1914 roku. Nurt ten stanowił próbę uznania fotografii za pełnoprawną dziedzinę sztuk pięknych poprzez odejście od mechanicznej rejestracji rzeczywistości na rzecz indywidualnej interpretacji artystycznej.
Wikipedia
określenie czystych wartości kolorystycznych i fakturowych w malarstwie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Piktami, dotyczący Piktów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język piktyjski;
Wiktionary
rzecz. Pikt mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
krótki, ostry kołek z metalu lub drewna do tworzenia otworów, w które sadzi się rośliny; pikownik
SJP.pl
rodzaj niewielkiego fletu poprzecznego, o bardzo szerokim zakresie wysokich dźwięków; piccolo, pikolo
SJP.pl
osoba grająca na pikulinie (pikolu, piccolu - niewielkim flecie poprzecznym, o bardzo szerokim zakresie wysokich dźwięków)
SJP.pl
kobieta grająca na pikulinie (pikolu, piccolu - niewielkim flecie poprzecznym, o bardzo szerokim zakresie wysokich dźwięków)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Pikutkowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Brześć Kujawski.
Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 292 mieszkańców. Jest ósmą co do wielkości miejscowością gminy Brześć Kujawski.
Wikipedia
gra z wykorzystaniem noża, w której zadaniem osoby uczestniczącej jest wbić nóż w ziemię po wykonaniu jednej z kilku określonych sztuczek
SJP.pl
Pikuty – gra zręcznościowa z wykorzystaniem noża, polegająca na jego wbijaniu w ziemię po wykonaniu określonej sztuczki. Dawniej bardzo popularna gra podwórkowa zwana również „grą w noża”.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
potocznie:
1. coś łatwego, mało ważnego; drobnostka, pestka, bzdet;
2. osoba mało ważna, niezasługująca na uwagę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. błahostka, drobiazg, coś mało istotnego
Wiktionary
(1.1) Dlaczego jednak ci ludzie (…) nie widzą również, że ich dzieci oraz wnuki będą za chwilę miały na głowie problemy takie, przy których zamknięta przez tydzień przychodnia na osiedlu to pikuś?
Wiktionary
kilka warstw materiału zszytych ściegiem podczas pikowania, pełniących rolę ozdób, najczęściej na kołnierzu
SJP.pl
skrót
(1.1) = lotn. wojsk. pilot
Wiktionary
(1.1) Dwóch pilotów wojskowych odwiedziło w tym tygodniu Szkołę Podstawową im. por. pil. Franciszka Surmy w Gołkowicach.
Wiktionary
krótki wyrostek widoczny w preparatach elektromikroskopowych na komórkach licznych bakterii; fimbria
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
niewielki rekin
SJP.pl
mieszkaniec Piły
SJP.pl
mieszkanka Piły
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Pilar − miasto w Argentynie wchodzące w skład zespołu miejskiego Buenos Aires. Według spisu z roku 2001 miasto liczyło 232 463 mieszkańców. Jedna z siedzib Uniwersytetu Austral.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
obrabiarka do piłowania drewna; piła
SJP.pl
obrabiarka do piłowania drewna; piła
SJP.pl
→ pilarz
SJP.pl
Pilarski, Pilarska – polskie nazwisko, w Polsce nosi je ponad 8,5 tys. osób.
Wikipedia
robotnik, którego głównym narzędziem pracy jest piła lub pilarka (elektryczna obrabiarka, najczęściej drewna)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) drwal, który posługuje się piłą
Wiktionary
Pilarz – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 1701 osoby.
Wikipedia
o cechach pilarzowatych (rodziny błonkówek obejmującej kilka tysięcy gatunków, z których większość to groźne szkodniki roślin uprawnych)
SJP.pl
Pilarzowate (Tenthredinidae) – rodzina owadów z rzędu błonkoskrzydłych i podrzędu rośliniarek, obejmująca ponad 5 tysięcy opisanych gatunków. Takson kosmopolityczny, najliczniejszy w strefie umiarkowanej półkuli północnej. Gąsienicowate larwy są fitofagami. Wiele gatunków to szkodniki roślin uprawnych oraz drzew leśnych.
Wikipedia
o cechach pilarzowatych (rodziny błonkówek obejmującej kilka tysięcy gatunków, z których większość to groźne szkodniki roślin uprawnych)
SJP.pl
o cechach pilarzowych (nadrodzina błonkówek)
SJP.pl
Pilarzowe (Tenthredinoidea) – nadrodzina błonkówek z podrzędu rośliniarek.
Przedstawiciele tej grupy wyróżniają się od innych rośliniarek zwężonym pośrodku przedpleczem, brakiem szwu "sutura transscutalis" na śródpleczu oraz obecnością dwóch ostróg na wierzchołkowej części goleni przedniej pary odnóży.
Wikipedia
o cechach pilarzowych (nadrodzina błonkówek)
SJP.pl
płaski filar przyścienny z bazą i głowicą, pełniący w architekturze funkcję dekoracyjną i konstrukcyjną; pilastr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. filar ustawiony przy ścianie lub częściowo w nią wtopiony, nieznacznie występujący przed lico ściany;
Wiktionary
Pilaster – element architektoniczny w formie płaskiego filara, nieznacznie występującego przed lico ściany. Pełni on funkcje zarówno konstrukcyjną, jak i dekoracyjną (rozczłonkowuje ścianę). Może stanowić część obramienia otworów okiennych, drzwiowych lub bramnych. W starożytności pilastry występowały dużo rzadziej niż półkolumny i używane były głównie w architekturze rzymskiej.
Wikipedia
(1.1) Ten pilaster jest pięknie zdobiony.
Wiktionary
IPA: pʲiˈlastɛr, AS: pʹilaster
Wiktionary
rzecz. pilastr m., pilastrowanie n.
przym. pilastrowy
Wiktionary
(1.1) pilastr
Wiktionary
płaski filar przyścienny z bazą i głowicą, pełniący w architekturze funkcję dekoracyjną i konstrukcyjną; pilaster
SJP.pl
szereg pilastrów (płaskich filarów przyściennych z bazą i głowicą, pełniących w architekturze funkcję dekoracyjną i konstrukcyjną)
SJP.pl
stawiać pilastry
SJP.pl
związany z pilastrami (płaskimi filarami przyściennymi z bazą i głowicą, pełniącymi w architekturze funkcję dekoracyjną i konstrukcyjną), charakterystyczny dla takich filarów (np. głowica pilastrowa, trzon pilastrowy)
SJP.pl
o sposobach dachówkowego pokrycia dachów: utworzony poprzez częściowe nałożenie na siebie dachówek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
system ćwiczeń ruchowych z początku XX wieku, połączenie baletu, jogi i gimnastyki izometrycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. system ćwiczeń mający na celu rozciągnięcie i uelastycznienie wszystkich mięśni ciała;
Wiktionary
Pilates – system ćwiczeń fizycznych wymyślony na początku XX wieku przez Niemca Josefa Humbertusa Pilatesa, którego celem miało być rozciągnięcie i uelastycznienie wszystkich mięśni ciała. System pilates to połączenie jogi, baletu i ćwiczeń izometrycznych. Według założeń Pilatesa metoda ta ma się przyczyniać do: wzmocnienia mięśni bez ich nadmiernego rozbudowania, odciążenia kręgosłupa, poprawy postawy, uelastycznienia ciała, obniżenia poziomu stresu oraz ogólnej poprawy zdrowia osób ćwiczących.
Wikipedia
(1.1) System pilates to połączenie jogi, baletu i ćwiczeń izometrycznych.
Wiktionary
potrawa popularna na Bliskim Wschodzie, ryż z kawałkami baraniny i ostrymi przyprawami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. potrawa z ryżu, ostrych przypraw i mięsa, najczęściej baraniego, pochodząca z Bliskiego Wschodu;
Wiktionary
Pilaw (tur. "pilav", pers. پلو, "polou", hindi पुलाव, "pulaw", ros. плов, "płow") – tradycyjna potrawa wschodnia, sporządzana z ryżu lub bulguru z dodatkiem warzyw, kawałków mięsa (baraniny, drobiu lub ryb) oraz dużej ilości ostrych przypraw. Dzięki specjalnej technice gotowania (również nazywanej pilawem) ziarenka ryżu pozostają osobno.
Wikipedia
(1.1) Moim zdaniem, w tym pilawie jest za mało mięsa.
Wiktionary
IPA: ˈpʲilaf, AS: pʹilaf
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce;
3. nazwa kilku wsi na Ukrainie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Pilawy
SJP.pl
mieszkanka Pilawy
SJP.pl
przymiotnik od: Pilawa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pilawą, dotyczący Pilawy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Pilawa ż.
Wiktionary
gryzoń nadrzewny; popielica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. zool. popielica
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Grzbiety starzejących się pilchów coraz bardziej rudzieją.
Wiktionary
(1.1) popielica
Wiktionary
o cechach pilchowatych (popielicowatych - gryzoni z grupy pośredniej między myszowatymi a wiewiórkowatymi, obejmującej kilkadziesiąt gatunków o puszystym ogonie i cennym futrze); popielicowaty
SJP.pl
o cechach pilchowatych (popielicowatych - gryzoni z grupy pośredniej między myszowatymi a wiewiórkowatymi, obejmującej kilkadziesiąt gatunków o puszystym ogonie i cennym futrze); popielicowaty
SJP.pl
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Pilchowice
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeka w Boliwii
SJP.pl
Pilcomayo – rzeka wychodząca ze źródła w środkowych Andach, przepływająca przez Boliwię, Paragwaj i Argentynę.
Mierzy 2500 km długości, a uchodzi w Paragwaju. W dolnym biegu stanowi granicę między Paragwajem a Argentyną. Znajduje się tu argentyński Park Narodowy Río Pilcomayo.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
krótki wyrostek widoczny w preparatach elektromikroskopowych na komórkach licznych bakterii; fimbria
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina z rodziny pokrzywowatych, uprawiana jako doniczkowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
element pełniący rolę podpory poziomo ułożonych części, najczęściej kadłuba statków i innych jednostek pływających
SJP.pl
Pilers (podpora pokładowa) – element konstrukcyjny spełniający rolę filaru, stosowany na pływających jednostkach wodnych do punktowego podpierania poziomych elementów szkieletu kadłuba, którym mogło grozić zbyt duże ugięcie pod obciążeniem, oraz do podpierania innych elementów o dużym nacisku na małą powierzchnię.
Wikipedia
czapka noszona przez wyzwolonych niewolników w starożytnym Rzymie; czapka frygijska, symbol wolności
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. orzech z drzewa kanarecznika, Canarium L.
forma czasownika.
(2.1) 3. os. ter. od: pilić
(2.2) 3. os. przesz. od: pić
Wiktionary
IPA: ˈpʲilʲi, AS: pʹilʹi
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce;
3. rzeka w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Polsce, lewy dopływ Wisły;
(1.2) geogr. miasto w województwie śląskim;
Wiktionary
Pi
Wikipedia
(1.1) Pilica jest najdłuższym lewym dopływem Wisły.
Wiktionary
rzecz. Nadpilicze n.
przym. pilicki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Pilichówko – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Bulkowo.
W latach 1954-1960 wieś była siedzibą gromady Pilichówko, po jej zniesieniu w gromadzie Daniszewo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Pilica
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od Pilica
Wiktionary
IPA: pʲiˈlʲit͡sʲci, AS: pʹilʹicʹḱi
Wiktionary
rzecz. Pilica
Wiktionary
mieszkaniec Pilicy (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Pilicy (miasta w Polsce)
SJP.pl
wolno pływająca larwa wstężnic o ciele pokrytym rzęskami, w kształcie podobnym do dzwonu
SJP.pl
ptak z rzędu pilików; trogon
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
peeling;
1. zabieg kosmetyczny wykonywany w celu usunięcia martwego naskórka;
2. kosmetyk używany do takiego zabiegu; ścierak
SJP.pl
usuwać zrogowaciałe części naskórka i oczyszczać skórę; peelingować
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Pilitowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Płońsk.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego. Położona 1 km od trasy nr 7 Warszawa - Gdańsk i około 3 km od Płońska w kierunku Warszawy.
Wikipedia
potocznie: naglić, popędzać
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) przynaglać kogoś do czegoś
Wiktionary
rzecz. pilenie n., przypilenie n.
czas. przypilić dk.
Wiktionary
rodzaj przynęty wędkarskiej w postaci niewielkiej sztucznej rybki z kotwiczką lub haczykiem, wykorzystywanej podczas połowów metodą spinningową
SJP.pl
Pilker – przynęta stosowana głównie w wędkarstwie morskim.
Przypomina kształtem małe rybki. Obecnie w wielu kształtach i barwach. Pilker uzbrojony jest zazwyczaj w jedną, lub dwie kotwice, często zakończone kolorowymi nitkami, lub sztuczną muchą. Gramatura w przedziale od 40 g do 1 kg.
Wikipedia
[czytaj: piling] proces kosmacenia się tkanin
SJP.pl
Zobacz też: Pilling (Anglia) – miejscowość w hrabstwie Lancashire (Anglia).
Pilling − proces tworzenia się skupisk splątanych włókienek (kuleczek) na powierzchni wyrobów włókienniczych pod wpływem tarcia, podczas ich użytkowania. Szczególnie występuje w tekstyliach z nitek zawierających wraz z włóknami naturalnymi również włókno chemiczne.
Wikipedia
niewielki pilnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niewielki pilnik (narzędzie służące do obróbki twardych materiałów)
(1.2) przyrząd do pielęgnacji paznokci
Wiktionary
rzecz. pilnik m., pilarka ż. piłowanie n., opiłek mrz.
czas. piłować ndk., opiłować dk.
Wiktionary
pilnicznik fiołkowy - gatunek chrząszcza z rodziny sprężykowatych
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) ze starannością, z gorliwością
(1.2) z wielką uwagą
(1.3) będąc przymuszony upływającym terminem
Wiktionary
(1.1) Uczeń pilnie przykładał się do nauki języka polskiego.
(1.2) Chemiczka pilnie obserwowała gimnazjalistów piszących kartkówkę.
(1.3) Dobry akordeon pilnie odkupię.
Wiktionary
przym. pilny
rzecz. pilność ż.
Wiktionary
(1.1) aktywnie, gorliwie, mozolnie, niestrudzenie, niezmordowanie, nieznużenie, ofiarnie, pracowicie, znojnie, żmudnie
(1.2) bacznie, czujnie, uważnie
(1.3) bez zwłoki, bezzwłocznie, co żywo, jak najszybciej, na gwałt, natychmiast, niezwłocznie, pośpiesznie, w tej chwili, od ręki
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: pilno, pilnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: pilny
SJP.pl
rodzaj narzędzia z hartowanej stali w kształcie płaskiej sztabki o chropowatej powierzchni, używany do ścierania, gładzenia lub obrabiana, najczęściej kawałków drewna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. rodzaj narzędzia z hartowanej stali w kształcie płaskiej sztabki o chropowatej powierzchni, używany do ścierania, gładzenia lub obrabiana, najczęściej kawałków drewna;
Wiktionary
Pilnik – narzędzie służące do piłowania, czyli skrawania z obrabianej powierzchni cienkiej warstwy o grubości od 0,01 do 1 mm.
Wikipedia
(1.1) Ojciec Jurka wykuł mi ze starego pilnika krzesiwo, za pomocą którego nauczyłem się rozniecać ogień.
Wiktionary
IPA: ˈpʲilʲɲik, AS: pʹilʹńik
Wiktionary
rzecz. opiłek mrz.
:: zdrobn. pilniczek mrz.
czas. opiłowywać ndk., piłować ndk.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk fajla
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzem. rzemieślnik wykonujący pilniki
Wiktionary
rzecz. pilnikarstwo n., pilnikarnia ż., pilnik mrz.
przym. pilnikarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pilnować.
Wiktionary
czas. pilnować ndk.
Wiktionary
1. strzec czegoś lub kogoś, czuwać nad czymś lub nad kimś, najczęściej chroniąc przed niebezpieczeństwem;
2. nie odstępować od czegoś, przestrzegać czegoś;
3. pilnować się: czuwać nad sobą, uważać na swoje własne poczynania
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) sprawować nadzór; strzec czegoś lub kogoś
(1.2) postępować, trzymając się określonych reguł
czasownik zwrotny pilnować się
(2.1) uważać na siebie, na swoje postępowanie
(2.2) pilnować (1.1) wzajemnie jeden drugiego
Wiktionary
(1.1) Czy dzisiaj nadal pilnujesz swojego młodszego brata, Marka?
(1.1) Pilnuję, żeby nikt nie zniszczył tych wiktoriańskich regałów i foteli.
(1.2) Mariola nie tyje, bo pilnuje diety.
Wiktionary
IPA: pʲilˈnɔvat͡ɕ, AS: pʹilnovać
Wiktionary
rzecz. pilnowanie n.
Wiktionary
(1.1) czuwać, dbać, doglądać; gw. Górny Śląsk wahować
Wiktionary
→ pilny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha bycia pilnym; przykładanie się do czegoś; staranność w wykonywaniu czego
(1.2) konieczność pośpiechu
(1.3) daw. czujna opieka nad kim lub nad czym
Wiktionary
przym. pilny
przysł. pilnie
Wiktionary
(1.1) gorliwość, pracowitość, rzetelność, sumienność, zapał
(1.2) pośpiech, terminowość
(1.3) baczność, czujność
Wiktionary
1. gorliwie i rzetelnie coś wykonujący; pracowity
2. wymagający pośpiechu, szybkiego działania; niezwłoczny, konieczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gorliwie i rzetelnie coś wykonujący
(1.2) wymagający pośpiechu, szybkiego działania
Wiktionary
(1.1) Wyhaftowanie chusty na głowę, niezbędnej do stroju Lachów sądeckich, zabierało ponad 70 godzin pilnej pracy.
(1.2) Wieczorem ojciec z Piotrowskim i z Jurczenką wyjechali do Moskwy załatwić jakieś pilne sprawy związane z przeniesieniem.
Wiktionary
IPA: ˈpʲilnɨ, AS: pʹilny
Wiktionary
rzecz. pilność ż.
przysł. pilnie
Wiktionary
(1.1) dbały, nienaganny, obowiązkowy, odpowiedzialny, poważny, przykładny, rzetelny, słowny, solenny, solidny, stateczny, sumienny, uczciwy, dokładny, gorliwy, skrupulatny, skrzętny, staranny, troskliwy, pracowity
(1.2) niezwłoczny, konieczny, bezzwłoczny, naglący, nagły, nie cierpiący zwłoki, palący
Wiktionary
bezoar z sierści powstający w przewodzie pokarmowym kota
SJP.pl
1. zdrobnienie od: pilot;
2. część spadochronu wyciągająca czaszę spadochronu z pokrowca podczas skoku
SJP.pl
alkaloid pochodzący z liści krzewu potoślinu, pobudzając układ przywspółczulny należy do najsilniej działających leków ślinopędnych i napotnych, stosowany w leczeniu jaskry
SJP.pl
Pi
Wikipedia
wiecznie zielony krzew lub niewielkie drzewko z lasów tropikalnych Ameryki Południowej, którego liście są źródłem pilokarpiny
SJP.pl
podpora pośrednia mostu wiszącego, na której opierają się pasma nośne; pylon
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. żona pilorza
Wiktionary
rzecz. pilorz mos., piła ż.
Wiktionary
stroszenie się włosów u zwierząt, głównie pod wpływem chłodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. właściciel tartaku
Wiktionary
rzecz. piła ż., piloreczka ż.
Wiktionary
1. osoba oprowadzająca wycieczki;
2. osoba kierująca pojazdem latającym;
3. osoba towarzysząca kierowcy rajdowemu w czasie wyścigu;
4. osoba wskazująca trasę wyścigu kolarskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) lotn. osoba kierująca pojazdem latającym – statkiem kosmicznym, śmigłowcem lub samolotem
(1.2) turyst. osoba odpowiedzialna za przebieg wycieczki;
(1.3) mar. osoba, która pokazuje i nadzoruje drogę w porcie wodnym lub akwenie przybrzeżnym;
(1.4) sport. osoba podająca kierowcy na bieżąco: drogę (kierunek i kąt skrętu) oraz optymalną prędkość przejazdu przez dany odcinek trasy rajdu;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(2.1) pot. telew. odcinek serialu telewizyjnego wprowadzony na próbę;
(2.2) techn. urządzenie do sterowania na odległość sprzętem elektronicznym lub maszyną;
(2.3) pot. zool. nazwa systematyczna|Globicephala macrorhyncus|ref=tak., zob. grindwal krótkopłetwy. (gatunek walenia)
(2.4) techn. niewielka tuleja (pilot ruchomy) nakładana na narzędzie skrawające lub cylindryczny odcinek narzędzia (pilot stały);
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kontroler nie zareagował na wysokość podaną przez pilota w stopach oraz niewłaściwe ciśnienie atmosferyczne i nakazał zniżanie (…)
(1.1) Pilot Pirx wylądował na Księżycu.
(1.2) Jeżeli masz chorobę lokomocyjną, zgłoś to pilotowi wycieczki.
(1.3) Pilot wszedł na pokład.
(1.4) Z powodu pomyłki pilota samochód wpadł na drzewo.
(2.2) Podaj mi pilot do telewizora!
Wiktionary
IPA: ˈpʲilɔt, AS: pʹilot
Wiktionary
rzecz. pilotaż m., pilotówka ż., pilotowanie n., popilotowanie n., pilotażówka ż.
:: fż. pilotka ż.
:: zdrobn. pilocik m.
czas. pilotować ndk., popilotować dk.
przym. pilotażowy, pilocki
przysł. pilotażowo
Wiktionary
(2.1) odcinek pilotażowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. pilot
Wiktionary
IPA: pʲiˈlɔta, AS: pʹilota
Wiktionary
1. umiejętność odpowiedniego pokierowania kierowcy samochodu, sternika statku, wycieczki itp.
2. umiejętność prowadzenia statków powietrznych
3. próbne, sprawdzające działania, zwykle w związku z przeprowadzeniem czegoś, wdrażaniem czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) prowadzenie samolotu lub innego statku powietrznego
(1.2) przeprowadzanie statków przez niebezpieczne i trudne do nawigacji miejsca
(1.3) działania próbne, których celem jest sprawdzenie czegoś, często jakiegoś przedsięwzięcia w dziedzinie polityki lub gospodarki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. pilotażowy
rzecz. pilot mzw./mos./mrz.
Wiktionary
powiązany z pilotażem (np. umiejętności pilotażowe, grupa pilotażowa) lub wykorzystywany do nauki pilotażu (np. podręcznik pilotażowy)
SJP.pl
1. kobieta oprowadzająca wycieczki;
2. kobieta kierująca pojazdem latającym;
3. czapka zapinana pod brodą, wykonana zwykle ze skóry, noszona dawniej przez lotników, kierowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. lotn. kobieta prowadząca statek powietrzny
(1.2) turyst. kobieta opiekująca się turystami podczas wycieczki, dbająca o ich zakwaterowanie, program itp.
(1.3) pot. czapka z nausznikami zapinana pod brodą, chroniąca przed wiatrem i mrozem, noszona zwykle przez lotników, motocyklistów lub dzieci i młodzież jako zimowe nakrycie głowy;
Wiktionary
IPA: pʲiˈlɔtka, AS: pʹilotka
Wiktionary
rzecz. pilotaż m., pilotowanie n., pilotówka ż., pilocik m.
:: fm. (1.1-2) pilot
czas. pilotować
przym. pilotażowy
Wiktionary
(1.3) hauba lotnicza
Wiktionary
1. kobieta oprowadzająca wycieczki;
2. kobieta kierująca pojazdem latającym;
3. czapka zapinana pod brodą, wykonana zwykle ze skóry, noszona dawniej przez lotników, kierowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pilotować.
Wiktionary
rzecz. pilot mos./mzw.
Wiktionary
1. kierować statkiem powietrznym
2. opiekować się zwiedzającymi
3. towarzyszyć kierowcy, wskazując drogę
4. jechać przed pojazdem, pojazdami (np. z niebezpiecznymi materiałami), kolarzami itp., aby zapewnić bezpieczny przejazd
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) prowadzić statek powietrzny
(1.2) żegl. przeprowadzać statek wodny przez obszar trudny do żeglugi
(1.3) turyst. opiekować się turystami
(1.4) mot. jechać na przodzie potencjalnie niebezpiecznych pojazdów, ostrzegając i zabezpieczając innych użytkowników drogi
(1.5) sport. jechać na czele kolumny wyścigu
(1.6) wytyczać drogę rozwoju; tyczyć kierunek działań
Wiktionary
rzecz. pilotowanie n., pilot mzw./mos./mrz.
Wiktionary
(1.1) sterować
(1.3) oprowadzać
Wiktionary
kierowany pilotem, zmieniany za pomocą pilota (np. pilotowy system monitoringu) lub w jakiś inny sposób związany z pilotem
SJP.pl
1. niewielka specjalistyczna jednostka pływająca, najczęściej używana jako holownik;
2. rodzaj kurtki od wewnątrz pokrytej polarem, a od zewnątrz nieprzemakalnym materiałem
SJP.pl
Pi
Wikipedia
typ piwa dolnej fermentacji; pilzner, pilsner
SJP.pl
zdrobnienie od: pils
SJP.pl
dotyczący Piły (miasto w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Piły, związany z Piłą, pochodzący z Piły
Wiktionary
(1.1) Wśród 18 nowych zakażonych koronawirusem w Wielkopolsce siedem osób pochodzi z powiatu kępińskiego, który jest głównym ogniskiem epidemii w regionie, trzy z powiatu kaliskiego, po jednym z pilskiego, śremskiego, jarocińskiego, ostrzeszowskiego i tureckiego.
Wiktionary
IPA: ˈpʲilsʲci, AS: pʹilsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Piła ż., pilanin m., pilanka ż.
przym. podpilski
Wiktionary
dotyczący Piły (miasto w Polsce)
SJP.pl
dotyczący Piły (miasto w Polsce)
SJP.pl
Pilsko ( Pilsko) – szczyt w Grupie Pilska w Beskidzie Żywiecko-Orawskim. Często nazwą Pilsko obejmuje się nie tylko jego główną kulminację (1557 m), w całości leżącą po stronie słowackiej, ale również cały masyw. Według słowackiej regionalizacji są to Beskidy Orawskie ("Oravské Beskydy").
Wikipedia
typ piwa dolnej fermentacji; pilzner, pils
SJP.pl
zdrobnienie od: pilsner
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północno-zachodniej Łotwie, w okręgu windawskim;
Wiktionary
Pi
Wikipedia
przym. piltyński
Wiktionary
oszczep służący do walki na odległość, używany dawniej przez starożytnych legionistów rzymskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) (w starożytności) oszczep używany przez rzymskich legionistów;
Wiktionary
Pi
Wikipedia
typ piwa dolnej fermentacji; pils, pilsner
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rodzaj piwa
Wiktionary
Pilzner (pilsener, pils, pilsen, pilsner) – typ piwa fermentacji dolnej. Nazwę swoją piwo to zawdzięcza miejscowości Pilzno (Plzeň) w Czechach, gdzie w 1842 roku opracowano jego oryginalną recepturę. Po raz pierwszy w obrocie handlowym znalazło się to piwo pod marką Pilsner Urquell.
Wikipedia
przym. pilzneński, pilźnieński
rzecz. Pilzno n.
Wiktionary
przymiotnik od: Pilzno; pilźnieński
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Pilzna, związany z Pilznem
Wiktionary
(1.1) Napiłbym się schłodzonego pilzneńskiego piwa.
Wiktionary
rzecz. Pilzno n., pilźnianin mos., pilźnianka ż., pilzner m.
przym. pilźnieński, pilzny
Wiktionary
(1.1) pilźnieński
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. miasto w Czechach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Czechach;
(1.2) geogr. miasto w Polsce, w powiecie dębickim;
Wiktionary
Pilzno (cz., Pilsen) – miasto w zachodnich Czechach, stolica kraju pilzneńskiego. Położone jest w kotlinie, gdzie zbiega się wiele potoków, tworząc rzekę Berounkę. Znane jest przede wszystkim z piwa Pilsner Urquell i zakładów Škoda Transportation. Na początku 2024 roku, z liczbą mieszkańców wynoszącą ponad 185 tys., Pilzno zajmowało czwarte miejsce pod względem liczby ludności w Czechach.
Wikipedia
(1.1) W sierpniu pojedziemy do Pilzna.
(1.2) Z Cieszyna do Pilzna jest w linii prostej ok. 190 km.
Wiktionary
IPA: ˈpʲilznɔ, AS: pʹilzno
Wiktionary
rzecz. pilźnianin mos., pilźnianka ż., pilzner m.
przym. pilzneński, pilźnieński
Wiktionary
potocznie: kapelusz pilśniowy
SJP.pl
maszyna wykończająca tkaniny wełniane w ten sposób, aby poszczególne włókna wątku i osnowy sczepiły się i splątały; folusz
SJP.pl
rzemieślnik zajmujący się folowaniem (zagęszczaniem) tkanin; folarz
SJP.pl
imitujący pilśń, przypominający z wyglądu pilśń (np. nalot pilśniowaty, pilśniowata skórka owocnika), mający cechy pilśni
SJP.pl
zrobiony z pilśni, zbliżony do niej wyglądem
SJP.pl
wykańczać tkaniny wełniane w ten sposób, aby poszczególne włókna wątku i osnowy sczepiły się i splątały, w wyniku czego wzrasta wytrzymałość, gęstość i niekiedy także miękkość tej tkaniny
SJP.pl
1. rodzaj filcu
2. pilśń mineralna - spilśniona wełna mineralna z lepiszczem bitumicznym, żywicznym itp., służąca jako materiał izolacyjny, chroniący przed zimnem
3. pilśń papierowa - rozwłókniona masa drzewna, odpowiednio spreparowana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włók. zwarty materiał uzyskiwany z włókien wełny lub sierści zwierząt
(1.2) techn. silnie zwarty materiał drewnopochodny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. pilśniowy
Wiktionary
(1.1) filc
Wiktionary
mieszkaniec Pilzna (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pilzna
Wiktionary
rzecz. Pilzno n.
:: fż. pilźnianka ż.
przym. pilzneński, pilźnieński
Wiktionary
mieszkanka Pilzna (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pilzna
Wiktionary
rzecz. Pilzno n.
:: fm. pilźnianin m.
przym. pilzneński, pilźnieński
Wiktionary
przymiotnik od: Pilzno; pilzneński
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Pilzna, związany z Pilznem
Wiktionary
(1.1) Napiłbym się schłodzonego pilźnieńskiego piwa.
Wiktionary
rzecz. Pilzno n., pilźnianin mos., pilźnianka ż., pilzner m.
przym. pilzneński
Wiktionary
(1.1) pilzneński
Wiktionary
wiecznie zielony krzew z rodziny wawrzynowatych
SJP.pl
ziele angielskie, pieprz angielski
SJP.pl
drzewko pimentowe: niskie drzewo z rodziny mirtowatych, o brunatnoszarych, wonnych jagodach wykorzystywanych do produkcji perfum i kremów; drzewko pimentowe
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
drzewko pimentowe: niskie drzewo z rodziny mirtowatych, o brunatnoszarych, wonnych jagodach wykorzystywanych do produkcji perfum i kremów; pimenta
SJP.pl
plemię Indian Ameryki Północnej z rodziny uto-azteckiej; Pima
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(1.1) zoonim imię dla psa
Wiktionary
pieszczotliwie o ukochanej; pimpusia
SJP.pl
pieszczotliwie o ukochanym
SJP.pl
imię dla zwierząt
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ekspr. Pimpek
Wiktionary
nóżka układu scalonego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) krótki kod dostępu do usługi elektronicznej lub urządzenia;
(1.2) elektron. nóżka układu scalonego;
(1.3) elektron. szpilkowy bolec wtyczki łączącej urządzenia elektroniczne
Wiktionary
Pi
Wikipedia
(1.1) Często przy bankomacie zapominam pinu do mojej karty.
(1.2) Układ scalony 7480 ma czternaście pinów.
Wiktionary
IPA: pʲĩn, AS: pʹĩn
Wiktionary
Pi
Wikipedia
mała, smukła wieżyczka, element dekoracyjny architektury gotyckiej; fiala
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. mała wieżyczka umieszczona na filarze przypory, często dekorowana elementami roślinnymi (np. w zwieńczeniu – kwiatonem), figurami i innymi ozdobnikami;
Wiktionary
Pinakiel (inaczej fiala, sterczyna) – pionowy element dekoracyjny w postaci smukłej kamiennej wieżyczki, zakończonej od góry iglicą, której krawędzie udekorowane są żabkami i która zwieńczona jest kwiatonem. W postaci bardziej ozdobnej miał kształt ażurowej kapliczki z maswerkami. Jest charakterystyczny dla architektury gotyckiej i neogotyckiej.
Wikipedia
(1.1) Zadaniem pinakli w budowlach jest dociążanie przypór, mające na celu zwiększenie kąta nachylenia wypadkowej sił rozporu idących ze sklepień i ciężaru.
Wiktionary
IPA: pʲĩˈnacɛl, AS: pʹĩnaḱel
Wiktionary
(1.1) sterczyna, fiala
Wiktionary
zewnętrzna komórka gąbek
SJP.pl
forma krystalograficzna składająca się z dwu równych równoległych ścian; dwuścian
SJP.pl
galeria obrazów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) galeria malarstwa, zbiór obrazów przeznaczony dla użytku publicznego;
Wiktionary
Pi
Wikipedia
IPA: ˌpʲĩnakɔˈtɛka, AS: pʹĩnakoteka
Wiktionary
rodzaj dinozaura z rodziny ankylozaurów; syrmozaur
SJP.pl
Pinakozaur ("Pinacosaurus") – rodzaj tyreofora z rodziny ankylozaurów (Ankylosauridae) żyjącego w późnej kredzie na terenie dzisiejszej Azji. Gatunek typowy rodzaju, "Pinacosaurus grangeri", został opisany w 1933 roku przez amerykańskiego paleontologa Charlesa Whitneya Gilmore'a w oparciu o czaszkę, osteodermy i przednie kręgi szyjne (AMNH 6523). Jest to pierwszy nowy takson ankylozaura opisany z terenów Azji.
Wikipedia
drzewo z rodziny palm uprawiane w Malezji, której owoce są źródłem arekoliny (silnie trującego alkaloidu); penang, żuwipalma, palma betelowa, areka
SJP.pl
statek-cysterna do przewozu wina
SJP.pl
niewielka szybka jednostka pływająca z trzema lub dwoma masztami rejowymi, rzadziej gaflowymi, używana w piętnastowiecznej Europie, obecnie rozpowszechniona w Holandii jako statek rybacki; pinka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. mar. XVII-wieczny okręt żaglowy, często obecny w składzie flot wojennych;
Wiktionary
Pi
Wikipedia
(1.1) pinas, pinka
Wiktionary
[czytaj: pinbol]
1. gra, w której gracz stara się za pomocą ruchomych elementów utrzymać kulkę jak najdłużej na nachylonej w jego kierunku planszy;
2. automat do gry w pinballa; flipper, fliper
SJP.pl
[czytaj: pinbolista] osoba grająca w pinball
SJP.pl
[czytaj: pęsNE] okulary osadzone na nosie za pomocą sprężynki, bez uchwytów za uszy; cwikier, binokle
SJP.pl
rodzaj szczypiec o sprężystych ramionach; pęseta
SJP.pl
Pinceta (pęseta, szczypczyki) – narzędzie o sprężystych ramionach używane do chwytania przedmiotów, których mały rozmiar utrudnia lub uniemożliwia manipulację za pomocą rąk. Wywodzi się prawdopodobnie od cęgów, szczypiec lub nożyc – jak kleszcze do uchwycenia i trzymania gorących przedmiotów, używanych od zarania dziejów.
Wikipedia
pęsetka, niewielka pinceta
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
niewielki pies pochodzący z Niemiec, hodowany jako stróżujący lub do towarzystwa, charakteryzujący się krótką gładką sierścią i żywym temperamentem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. przedstawiciel grupy ras europejskich psów kontynentalnych o proporcjonalnej, kwadratowej sylwetce, małych wymaganiach, obdarzonych inteligencją, czujnością oraz odpornością na choroby;
Wiktionary
IPA: ˈpʲĩn͇t͡ʃɛr, AS: pʹĩṇčer
Wiktionary
mały pinczer (pies pochodzący z Niemiec, hodowany jako stróżujący lub do towarzystwa, charakteryzujący się krótką gładką sierścią i żywym temperamentem)
SJP.pl
Pi
Wikipedia
picz, picza; wulgarnie:
1. srom;
2. wyzwisko stosowane do kobiety
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wulg. pogard. kobieta, zwłaszcza źle prowadząca się
(1.2) wulg. zewnętrzne narządy płciowe kobiety
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Gdzie się znowu szlajasz po nocach, głupia pindo?
Wiktionary
IPA: ˈpʲĩnda, AS: pʹĩnda
Wiktionary
przym. pindowaty
Wiktionary
(1.1) cipa, puszczalska, rozpustnica, zdzira
(1.2) cipa, cipka, srom
Wiktionary
starogrecki twórca liryki chóralnej
SJP.pl
Pindar, Πίνδαρος (ur. między 522 a 518 p.n.e. w Kynoskefalaj pod Tebami, zm. m. 443 a 438 p.n.e. w Argos) – grecki twórca liryki chóralnej (oda), wykonywanej przez chór przy akompaniamencie instrumentów dętych (aulos) lub strunowych (kitara).
Jego pieśni, połączone z układami tanecznymi, tworzone były ku czci bogów, lecz wyrażały też żal po śmierci określonej osoby. [].
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pindara lub z nim związany
SJP.pl
zespół cech charakterystycznych dla dzieł Pindara (greckiego twórcy liryki chóralnej, obecnie zaliczanej do ód wykonywanych przy akompaniamencie pojedynczego instrumentu)
SJP.pl
charakterystyczny dla dzieł Pindara (greckiego twórcy liryki chóralnej, obecnie zaliczanej do ód wykonywanych przy akompaniamencie pojedynczego instrumentu)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: penis; kuśka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) grub. penis
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: pindolić
Wiktionary
(1.1) posp. Za szczanie na klapę obcinamy pół pindola!
(2.1) posp. Człowieku! Pindol to! Co się będziesz durniami przejmował?!
Wiktionary
IPA: ˈpʲĩndɔl, AS: pʹĩndol
Wiktionary
czas. pindolić ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. pindol
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przypominający pindę (kobietę)
Wiktionary
rzecz. pinda ż.
Wiktionary
pospolicie: pindrzyć się - stroić się
SJP.pl
1. zdrobnienie od: pinda;
2. wyzwisko używane głównie w stosunku do kobiet
SJP.pl
pojedyncza komórka, głównie szyszynki, tworząca wraz z innymi takimi komórkami wypustki połączone ze sobą charakterystyczną siecią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka na północy europejskiej części Rosji, prawy dopływ Dwiny;
Wiktionary
Pinega (ros. Пинега, "Piniega") – rzeka na północy europejskiej części Rosji (w obwodzie archangielskim), prawy dopływ Dwiny o długości 779 km i powierzchni dorzecza 42 600 km².
Pinega powstaje na Nizinie Dwińskiej z połączenia dwóch rzek: Białej i Czarnej, a do Dwiny uchodzi w miejscowości Ust'-Piniega.
Wikipedia
przym. pineżański
Wiktionary
związek organiczny, dwupierścieniowy, nienasycony węglowodór terpenowy
SJP.pl
mały metalowy przedmiocik z okrągłą, płaską główką i szpikulcem, używany do przypinania czegoś do tektury, drewna itp; pinezka; pluskiewka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. las sosnowy w Italii
Wiktionary
(1.1) Roślinność ogrodów, winnic, pinet i gajów owocowych zalśniła na tle lwiej żółci urwisk skalnych i nagich głowic górskich.
Wiktionary
mały metalowy przedmiocik z okrągłą, płaską główką i szpikulcem, używany do przypinania czegoś do tektury, drewna itp; pineska; pluskiewka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) krótka szpilka z płaską lub kulistą główką;
Wiktionary
Zobacz też: Teatr Pinezka.
Pinezka (pineska, pluskiewka) – krótki gwoździk lub szpilka (z ostrzem długości nieprzekraczającej 6, rzadziej 10 milimetrów) z dużą główką, metalową lub z tworzywa sztucznego, często płaską, umożliwiającą wciśnięcie pinezki w miękkie podłoże (np. z tektury, korka lub miękkiego drewna) bez użycia młotka, samymi palcami i – co często ważniejsze – również wyciągnięcie jej bez użycia żadnych narzędzi.
Wikipedia
(1.1) Nauczycielka pinezkami przypięła do tablicy ogłoszeń informację o sprawdzianach na koniec semestru.
Wiktionary
IPA: pʲĩˈnɛska, AS: pʹĩneska
Wiktionary
(1.1) reg. śl. cwek; kraków|pluskiewka.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pinegą, dotyczący Pinegi
Wiktionary
rzecz. Pinega ż.
Wiktionary
w informatyce:
1. program do diagnozowania połączeń sieciowych;
2. pakiet wysłany w celu zbadania, czy docelowy serwer odpowiada
SJP.pl
Ping – polecenie używane w sieciach komputerowych TCP/IP (jak Internet) i służące do diagnozowania połączeń sieciowych. Pozwala na sprawdzenie, czy istnieje połączenie pomiędzy hostami testującym i testowanym. Umożliwia on zmierzenie liczby zgubionych pakietów oraz opóźnień w ich transmisji, zwanych lagami.
Wikipedia
ping pong;
1. gra sportowa przypominająca tenis, rozgrywana na stole przy użyciu rakietek służących do przebijania piłeczki nad siatką na pole przeciwnika; tenis stołowy;
2. piłeczka do tej gry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) sport. zob. tenis stołowy.
Wiktionary
IPA: ˈpʲĩŋk‿pɔ̃ŋk, AS: pʹĩŋk‿põŋk
Wiktionary
rzecz. pingpongista, pingpongistka
przym. pingpongowy
Wiktionary
(1.1) tenis stołowy
Wiktionary
potocznie: ping-pong
SJP.pl
potocznie: okulary; binokle, bryle, cyngle, patrzałki, szkła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) żart. okulary
Wiktionary
(1.1) Patrz na mnie bacznie jak kujon przez pingle.
Wiktionary
IPA: ˈpʲĩŋɡlɛ, AS: pʹĩŋgle
Wiktionary
(1.1) bryle, patrzałki, lupy
Wiktionary
sprawdzać jakość połączenia do urządzenia w sieci
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. spingować)
(1.1) inform. wysyłać do urządzenia sygnał, na który powinno odpowiedzieć, zwykle w celach diagnostycznych
czasownik zwrotny niedokonany pingować się (dk. spingować się)
(2.1) inform. wzajemnie wysyłać i odpowiadać sobie na wysłany sygnał diagnostyczny
Wiktionary
(1.1) W moim przypadku było łatwiej, bo mogłem sprawdzić nie tylko wyciąg z kolejki wysyłkowej serwera pocztowego, ale także próbować pingować serwer odbiorczy.
(2.1) Gdy urządzenia są bezpośrednio połączone z routerem wszystko działa, gdy do switcha się nie pingują.
Wiktionary
rzecz. ping m.
czas. popingować dk., spingować dk., zapingować dk.
Wiktionary
sport. dyscyplina sportowa rozgrywana przy pomocy rakietek i piłeczki na stole przedzielonym siatką; ping-pong; tenis stołowy
SJP.pl
osoba grająca w ping-ponga (tenisa stołowego)
SJP.pl
kobieta grająca w ping-ponga (tenisa stołowego)
SJP.pl
→ ping-pong; ping-pongowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ping-pongiem, dotyczący ping-ponga
Wiktionary
(1.1) Zamiast eukaliptusowej gumy, mógłby schować w kieszeni organki, plastelinaastelinę lub piłeczkę pingpongową, każda z tych ewentualności stałaby się pożywką dla wyobraźni żony.
Wiktionary
rzecz. pingpongista m., pingpongistka ż., ping-pong mzw., ping pong mzw.
Wiktionary
1. ptak o krótkich nogach i skrzydłach oraz czarno-białym upierzeniu, nielatający, lecz świetnie pływający, żyjący w wielkich koloniach, głównie na Antarktydzie; bezlotek;
2. w gwarze młodzieżowej: zakonnica; batman
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nielotny, czarno-biały ptak zamieszkujący zimne morza półkuli południowej;
(1.2) żart. pejor. zakonnica
(1.3) gw-pl|Warszawa. pracownik Zarządu Oczyszczania Miasta
Wiktionary
(1.1) 4 lipca chińskie media podały, że „zaniepokojeni częstymi przypadkami zachorowań wśród pingwinów pracownicy szanghajskiego zoo postanowili uodpornić podopiecznych, karmiąc ich regularnie czosnkiem”.
Wiktionary
IPA: ˈpʲĩŋɡvʲĩn, AS: pʹĩŋgvʹĩn
Wiktionary
rzecz. pingwiny lm nm.
:: zdrobn. pingwinek mzw., pingwiniątko n.
przym. pingwini
Wiktionary
pomieszczenie w ogrodzie zoologicznym, w którym żyją pingwiny
SJP.pl
Pingwinarium (ang. "penguinarium") – część ogrodu zoologicznego, rzadziej odrębny obiekt zajmujący się hodowlą, badaniem oraz eksponowaniem pingwinów. Jednym z najbardziej znanych placówek tego typu na świecie jest pingwinarium australijskie Kangaroo Island Penguine Centre.
Wikipedia
1. mały pingwin;
2. gatunek pingwina z Australii, Tasmanii i Nowej Zelandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: pingwin
(1.2) mały pingwin
Wiktionary
(1.1) Pingwinek zaczął przebijać skorupę jaja.
Wiktionary
rzecz. pingwin mzw., pingwiniątko n., pingwiny lm nm.
przym. pingwini
Wiktionary
→ pingwin; pingwinowy
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do pingwina
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z pingwinem, dotyczący pingwina
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla pingwina, mający cechy pingwina
Wiktionary
(1.1) Lis opustoszył kilka pingwinich gniazd.
Wiktionary
rzecz. pingwin mzw., pingwinek mzw., pingwiniątko n., pingwiny lm nm.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pingwinie pisklę
Wiktionary
(1.1) W filmie pokazane było pingwiniątko wykluwające się z jaja.
Wiktionary
rzecz. pingwin mzw., pingwinek mzw.
przym. pingwini
Wiktionary
1. ptak o krótkich nogach i skrzydłach oraz czarno-białym upierzeniu, nielatający, lecz świetnie pływający, żyjący w wielkich koloniach, głównie na Antarktydzie; bezlotek;
2. w gwarze młodzieżowej: zakonnica; batman
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Sphenisciformes|Sharpe|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;
(1.2) syst. ornit. nazwa systematyczna|Spheniscidae|Bonaparte|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu pingwinów (1.1)
forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.
(2.1) M., B. i W. lm. od: pingwin
Wiktionary
Pingwiny, bezlotki – rząd (Sphenisciformes) oraz rodzina (Spheniscidae) ptaków z infragromady ptaków neognatycznych (Neognathae).
Wikipedia
(1.2) Rodzina pingwinów obejmuje gatunki morskie (…) zamieszkujące zimne morza półkuli południowej.
Wiktionary
rzecz. pingwin mzw., pingwinek mzw.
przym. pingwini
Wiktionary
(1.2) bezlotki
Wiktionary
nazwisko, m.in. Tadeusz Pini (1872-1937) - historyk literatury polskiej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
drzewo iglaste z rodziny sosnowatych, rośnie w krajach śródziemnomorskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Pinus pinea|L.|ref=tak., drzewo z rodziny sosnowatych, charakterystyczne dla krajów śródziemnomorskich;
Wiktionary
(1.1) W przeciwieństwie do innych gatunków sosen, pinie są mało wrażliwe na działanie wiatru.
Wiktionary
przym. piniowy
Wiktionary
(1.1) sosna pinia
Wiktionary
1. ludowy zwyczaj krajów latynoskich, polegający na strąceniu kijem przedmiotu wypełnionego słodyczami;
2. kula lub zabawka wypełniona słodyczami, którą dzieci okładają kijem, aby dostać się do jej zawartości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. kula lub zabawka wypełniona słodyczami wykonywana tradycyjnie w krajach latynoskich w okresie Bożego Narodzenia i zawieszana pod sufitem, którą dzieci okładają kijem, aby dostać się do jej zawartości;
Wiktionary
Pi
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(zwykle w liczbie mnogiej) orzeszek pinii
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
charakterystyczny dla pinii (drzewa iglastego z rodziny sosnowatych, rosnącego w krajach śródziemnomorskich) lub zrobiony z pinii (np. olejek piniowy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) składający się z pinii
(1.2) wykonany z drewna lub innej części pinii
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do pinii, będący częścią pinii
Wiktionary
(1.2) Jedna z miejscowych plażaaż to Kukunaries, której nazwa z kolei pochodzi od szyszki sosny piniowej, która znacznymi połaciami porasta wyspę.
Wiktionary
rzecz. pinia ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. bogaty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pieniądz
Wiktionary
potocznie: jednorazowy sygnał wysyłany jako znak umowny przez dzwoniącego przy łączeniu się przez telefon komórkowy; dzwonek; strzałka
SJP.pl
P!
Wikipedia
niewielka szybka jednostka pływająca z trzema lub dwoma masztami rejowymi, rzadziej gaflowymi, używana w piętnastowiecznej Europie, obecnie rozpowszechniona w Holandii jako statek rybacki; pinasa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ornit. zięba
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. tobół
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: pinkłoszing] identyfikowanie się firm i instytucji ze społecznością LGBTQ+ w celu osiągnięcia korzyści wizerunkowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. ekon. kult. wykorzystywanie w sposób powierzchowny lub obłudny symboliki związanej z kwestiami praw osób LGBT+, rzadziej raka piersi, do celów marketingowych lub wizerunkowych
Wiktionary
(1.1) Pinkwashing to wszystkie kampanie w żaden sposób niebędące społecznie zaangażowane, a wprost przeciwnie. Mimo haseł deklarujących przywiązanie do sprawy LGBT+ odbierane są przez opinię społeczną jako kampanie czysto marketingowe, wykorzystujące problem społeczny dla zwiększenia sprzedaży.
Wiktionary
wkładka na wizjer kasku zapobiegająca parowaniu
SJP.pl
minerał, produkt przeobrażenia kordierytu, składający się głównie z muskowitu i biotytu
SJP.pl
bardzo rzadki minerał zbudowany głównie z boru i magnezu
SJP.pl
Pinnoit – bardzo rzadki minerał z klasy boranów.
Wikipedia
propolis (rodzaj gęstej mazi nazywanej kitem pszczelim) wytwarzany z pyłu kwiatów kwitnących topól
SJP.pl
[czytaj: pinoczet] nazwisko, m.in. Augusto José Ramón Pinochet Ugarte (1915-2006) - polityk chilijski, generał
SJP.pl
zjawisko wchłaniania substancji chemicznych przez komórkę i trawienia ich; sposób odżywiania się organizmów jednokomórkowych lub wielokomórkowych; rodzaj endocytozy
SJP.pl
Pi
Wikipedia
postać stworzona przez Carlo Collodiego; drewniana marionetka stająca się po wielu perypetiach chłopcem; postać występująca nie tylko w powieści Włocha, ale i w wielu innych gatunkach, m.in. balecie, komiksie, filmie rysunkowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) liter. bohater powieści Carla Collodiego;
Wiktionary
Pinokio ( Pinocchio) – postać fikcyjna stworzona przez Carla Collodiego, autora powieści "Pinokio" ("Le avventure di Pinocchio"), która ukazywała się w odcinkach w latach 1881–1883. Pinokio jest też bohaterem licznych teatralnych i filmowych ekranizacji oraz ich sequeli.
Wikipedia
(1.1) Witajcie w naszej bajce, / Słoń zagra na fujarce, / Pinokio nam zaśpiewa, / Zatańczą w koło drzewa.
(1.1) Postać Pinokia wielokrotnie pojawiała się w teatrze i filmie.
Wiktionary
uprawna odmiana pora, charakteryzująca się brakiem cebuli oraz długimi liśćmi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. uprawna odmiana pora, charakteryzująca się brakiem cebuli oraz długimi liśćmi
(1.2) masz. wysuwana tuleja w obrabiarkach
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Maszyna wyposażona jest w wysuwaną pinolę pionową.
Wiktionary
gatunek winogron czerwonych i białych, używanych do produkcji win; winorośl burgundzka
SJP.pl
danie kuchni włoskiej, podpłomyk na cieście przygotowanym z mieszanki mąk w różnych proporcjach i bez dodatku oliwy
SJP.pl
danie kuchni włoskiej, podpłomyk na cieście przygotowanym z mieszanki mąk w różnych proporcjach i bez dodatku oliwy
SJP.pl
Pinsa – danie kuchni włoskiej z regionu Lacjum, które stanowi podpłomyk na cieście przygotowanym z mieszanki mąk w różnych proporcjach i bez (lub z niewielkim) dodatku oliwy. Pinsa może być również podawana z sosem pomidorowym i dodatkami. Nazywana jest niskokaloryczną kuzynką pizzy.
Wikipedia
[czytaj: pajnt] pinta, półkwarta;
1. angielska miara cieczy i ciał sypkich równa w przybliżeniu 0,568 litra;
2. pint mokry - amerykańska miara cieczy równa w przybliżeniu 0,473 litra (jedna ósma galona);
3. pint suchy - amerykańska miara cieczy równa w przybliżeniu 0,551 litra
SJP.pl
1. starofrancuska miara cieczy równa w przybliżeniu 0,9 litra;
2. angielska miara cieczy i ciał sypkich równa w przybliżeniu 0,568 litra; pint, półkwarta;
3. pinta mokra - amerykańska miara cieczy równa w przybliżeniu 0,473 litra (jedna ósma galona); pint mokry, półkwarta;
4. pinta sucha - amerykańska miara cieczy równa w przybliżeniu 0,551 litra; pint suchy, półkwarta;
5. choroba zakaźna skóry zaliczana do krętkowic niewenerycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba wywołana przez Treponema carateum;
(1.2) starofrancuska miara cieczy równa w przybliżeniu 0,9 l
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpʲĩnta, AS: pʹĩnta
Wiktionary
[czytaj: pajnter] nazwisko
SJP.pl
serwis społecznościowy umożliwiający kolekcjonowanie i wyszukiwanie materiałów wizualnych
SJP.pl
Pi
Wikipedia
odmiana fasoli o różowawych nasionach w bordowe plamki, popularna w południowej Europie
SJP.pl
Pinto – rasa koni pochodząca z USA i od 1963 uznawana za oddzielną rasę. Od 1956 hodowane pod okiem "Pinto Horse Association of America" (PtHA) pod kątem ubarwienia, harmonijnej budowy i chodów.
Wysokość w kłębie: 130–170 cm. W Niemczech, Austrii i Szwajcarii przeważają konie mniejsze.
Wikipedia
[czytaj: pintuRIKjo] nazwisko
SJP.pl
Pi
Wikipedia
światłolubne drzewo lub krzew z rodziny sosnowatych, obejmujące około 80 gatunków; sosna
SJP.pl
skrót od: pinxit; pinx.
SJP.pl
skrót od: pinxit; pinx
SJP.pl
= namalował - napis umieszczany dawniej na obrazach przed nazwiskiem malarza
SJP.pl
Pinxit, pinx. (łac. "namalował") – formułka (wyrażenie lub skrót) używana przez malarzy w sygnaturach lub umieszczana przez rytowników na rycinie przy nazwisku malarza, według którego obrazu ją wykonano.
"Pinxit", które zaczęto używać w renesansie, wraz z rozpowszechnianiem się zwyczaju sygnowania obrazów przez malarzy, stało się szeroko stosowane w baroku.
Wikipedia
[czytaj: pinjin] transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego, opierająca się przede wszystkim na rozróżnieniu tonów przypisanych danym sylabom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. system latynizacji języka chińskiego;
Wiktionary
(1.1) Polska w latach 80. zastąpiła oficjalnie swój system transkrypcji chińskiego systemem przyjętym w samych Chinach (tzw. pinyin).
Wiktionary
IPA: ˈpʲĩnʲjĩn, AS: pʹĩnʹi ̯ĩn
Wiktionary
austriacka rasa bydła mięsno-mlecznego, wyhodowana w krainie Pinzgau
SJP.pl
Pi
Wikipedia
austriacka rasa bydła mięsno-mlecznego, wyhodowana w krainie Pinzgau
SJP.pl
[czytaj: pijo] Pio z Pietrelciny (1887-1968) - prezbiter i włoski kapucyn, stygmatyk i święty Kościoła katolickiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(2.1) geogr. wyspa w archipelagu Wysp Salomona
Wiktionary
PIO (z ang. "Programmed Input Output" – programowane wejście/wyjście) – technika obsługi operacji wejścia/wyjścia między CPU a urządzeniami IDE/ATA polegająca na wykorzystaniu procesora jako układu je nadzorującego. Wymaga to dużego zaangażowania procesora w procesie transferu danych, dlatego ta technika jest używana coraz rzadziej, zwłaszcza gdy wymagane są duże prędkości transmisji.
Wikipedia
(1.1) Święty ojciec Pio stał się jednym z najpopularniejszych świętych Kościoła katolickiego.
(1.1) Mam na imię Pio i jestem wokalistą kapeli heavymetalowej z Fiesole.
(1.1) Wuj Pio był niepoprawnym dzieckiem szlachcica z dobrego kastylijskiego domu.
Wiktionary
rzecz. Pia ż., Pius mos., piuska ż.
Wiktionary
(1.1) Pius
Wiktionary
zgorzelinowe zapalenie skóry objawiające się rozległymi, szybko postępującymi owrzodzeniami, najczęściej lokalizującymi się na kończynach dolnych
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) wydawać indyczy głos
Wiktionary
barwnik anilinowy o działaniu przeciwbakteryjnym; fiolet gencjany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. nadmorska miejscowość i gmina we Włoszech; położona w Toskanii, naprzeciw wyspy Elby;
Wiktionary
Piombino – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Toskania, w prowincji Livorno.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 33 917 osób, 262,9 os./km².
W pobliżu Piombino leżą ruiny etruskiego miasta Populonia. Od XVI do XIX w. Piombino było ośrodkiem niezależnego księstwa.
Wikipedia
(1.1) Na przykład cesarz zgodził się w latach dwudziestych ochraniać małe miasto-państwo Piombino, którego port miał strategiczne znaczenie dla ochrony drogi morskiej pomiędzy Neapolem a Genuą. Jednak w roku 1529 flotylla składająca się z pięciu galer muzułmańskich wpłynęła bez oporu do Piombino i zdobyła tam cesarski okręt.
(1.1) Eliza Baciocchi nie zadowoliła się również po bitwie pod Austerlitz posiadaniem Lukki i Piombina; zażądała rozleglejszego terytorium, a brat jej, którego najsłabszą stroną była uległość dla rodziny, zadość uczynił wymaganiom siostry uwsp..
Wiktionary
przym. piombiński
Wiktionary
1. kierunek zgodny z siłą ciężkości na powierzchni Ziemi;
2. przyrząd do wyznaczania kierunku pionowego;
3. oddzielny dział; resort;
4. część sieci przewodów elektrycznych, gazowych itp. biegnących pionowo w budynku wielokondygnacyjnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kierunek równoległy do kierunku działania siły grawitacji ciała niebieskiego, względem którego jest on określany;
(1.2) techn. ciężarek na sznurku, służący do wyznaczania pionu (1.1);
(1.3) techn. fragment sieci przewodów instalacji elektrycznej, wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej itp. przebiegający pionowo przez kondygnacje budynku
(1.4) fiz. najlżejszy z mezonów;
(1.5) dział instytucji
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(2.1) szach. jedna z bierek w szachach, warcabach i innych grach
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od: piona
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Winda porusza się w pionie.
(2.1) Końcówki szachowe z różnobarwnymi gońcami często kończą się remisem nawet wówczas, gdy jedna ze stron ma przewagę w pionach.
(2.1) Ruszył się słoniem, aby wziąć piona.
Wiktionary
IPA: pʲjɔ̃n, AS: pʹi ̯õn
Wiktionary
(1.1-3)
rzecz. pionowość ż., pionizacja ż.
czas. pionować ndk.
przym. pionowy
przysł. pionowo
(2.1)
rzecz.
:: zdrobn. pionek mrz.
przym. pionowy, pionkowy
Wiktionary
(1.2) gw. Górny Śląsk zynklod
(1.4) mezon π
(2.1) pionek, gw. sądecka: chłopek
Wiktionary
bierka szachowa, pionek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) posp. slang. gest przywitania, pożegnania lub gratulacji przez zdecydowane zetknięcie powierzchni dłoni dwóch osób
(1.2) uczn. pot. ocena bardzo dobra
(1.3) ornit. nazwa systematyczna|Pionus|ref=tak., ptak z rodziny papugowatych
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: pion (tylko w znaczeniu „jedna z bierek w szachach, warcabach i innych grach”)
wykrzyknik
(3.1) posp. slang. „przybij pionę (1.1)”
(3.2) posp. slang. cześć, na razie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przybili pionę i poszli na chatę.
(1.2) Z testu z EdB dostałem tym razem pionę.
(1.3) Piona niebieskogłowa uwielbia wodne kąpiele, dlatego należy jej to umożliwić.
(3.1) — Ojechaliśmy ich 3:0! — Brawo, piona!
(3.2) — Muszę już kończyć, ziomuś, na razie. — Spoko, piona.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɔ̃na, AS: pʹi ̯õna
Wiktionary
rzecz. pięć n., pięcioraczek m., piątka ż., piątek mrz., pięciornik mrz., piątak m., piąteczek mrz.
przym. piątkowy, piąty
licz. pięć, pięcioro
przedr. pięcio-
Wiktionary
(1.1) piątka
(1.2) bardzo dobry, pot. piątka
Wiktionary
mieszkaniec Pionek (miasta w Polsce); Pionkowianin
SJP.pl
mieszkanka Pionek (miasta w Polsce); Pionkowianka
SJP.pl
przymiotnik od: Pionki
SJP.pl
[czytaj: pjońer]
1. fundusz inwestycyjny;
2. japońska firma elektroniczna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. najsłabsza bierka w szachach; pion;
2. drobny przedmiot używany w grach planszowych;
3. potocznie: osoba mało znacząca, niemająca wpływu na przebieg wydarzeń; płotka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) szach. najsłabsza bierka;
(1.2) przedmiot przemieszczany na planszaanszy w niektórych grach
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(2.1) przen. ktoś nieważny, wykorzystywany przez innego człowieka i nieświadomie wypełniający jego wolę
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zasady wykonywania ruchów pionkami znacznie się różnią od zasad dotyczących innych bierek szachowych.
(2.1) Byłam tylko pionkiem na ich szachownicy, nie wiedziałam, że robię coś złego.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɔ̃nɛk, AS: pʹi ̯õnek
Wiktionary
przym. pionkowy
rzecz. pion mzw./mrz.
Wiktionary
(1.1) pion
(2.1) marionetka, płotka
Wiktionary
1. krzewiciel kultury, postępu, osoba wyznaczająca nowe drogi w jakieś dziedzinie;
2. członek masowej dziecięcej organizacji komunistycznej, działającej niegdyś na terenach Związku Radzieckiego;
3. dawniej o inżynierze wojskowym, żołnierzu wojsk inżynieryjnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto pierwszy coś odkrywa, poznaje
(1.2) osadnik, który zagospodarowuje nowe tereny
(1.3) członek komunistycznej dziecięco-młodzieżowej organizacji pionierskiej
(1.4) daw. wojsk. żołnierz wojsk inżynieryjnych
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) bot. roln. odmiana kalafiora
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpʲjɔ̇̃ɲɛr, AS: pʹi ̯o̊̃ńer
Wiktionary
rzecz. pionierstwo n., pionierskość ż.
:: zdrobn. pionierek m.
:: fż. pionierka ż.
przym. pionierski
Wiktionary
(1.1) prekursor, nowator
(1.4) saper
Wiktionary
1. potocznie o szerokim, wygodnym bucie sportowym z cholewką i gumową, rowkowaną podeszwą; pionierka;
2. żartobliwie, potocznie o produkcie japońskiej firmy Pioneer
SJP.pl
1. krzewicielka kultury, postępu, kobieta wyznaczająca nowe drogi w jakieś dziedzinie;
2. członkini masowej dziecięcej organizacji komunistycznej, działającej niegdyś na terenach Związku Radzieckiego;
3. potocznie o szerokim, wygodnym bucie sportowym z cholewką i gumową, rowkowaną podeszwą; pionierek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która przybywa zamieszkać na niezaludnionym terenie
(1.2) kobieta, która jest prekursorem w jakiejś dziedzinie, odkrywa coś nowego
(1.3) członkini organizacji pionierskiej
(1.4) harc. zajęcia oraz umiejętności związane z urządzaniem obozu harcerskiego i budową sprzętów z drewna;
(1.5) harc. jeden z żeńskich stopni harcerskich;
(1.6) rodzaj turystycznego buta sięgającego za kostkę;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pʲjɔ̇̃ˈɲɛrka, AS: pʹi ̯o̊̃ńerka
Wiktionary
rzecz. pionierstwo n., pionierskość ż.
:: zdrobn. pioniereczka ż.
:: fm. pionier m.
przym. pionierski
przysł. pioniersko
Wiktionary
(1.1) osadniczka, traperka
(1.2) prekursorka
Wiktionary
1. krzewicielka kultury, postępu, kobieta wyznaczająca nowe drogi w jakieś dziedzinie;
2. członkini masowej dziecięcej organizacji komunistycznej, działającej niegdyś na terenach Związku Radzieckiego;
3. potocznie o szerokim, wygodnym bucie sportowym z cholewką i gumową, rowkowaną podeszwą; pionierek
SJP.pl
Pionierki – obuwie skórzane, za kostkę, przeznaczone do turystyki. Zwykle na głęboko żłobionej podeszwie typu wibram. Popularne wśród turystów i harcerzy do końca lat 90. Wyparte przez obuwie z membranami tzw. trekingowe (np. Gore-Tex). Pionierki były charakterystycznym obuwiem noszonym przez m.in. Zbigniewa Cybulskiego.
Wikipedia
charakterystyczny dla pionierstwa, pioniera lub pionierki (np. pionierskie osadnictwo), związany w jakiś sposób z pionierstwem (np. działalność pionierska)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pierwszy w jakiejś dziedzinie i torujący drogę następnym
Wiktionary
rzecz. pionierka ż., pionier mos., pionierskość ż., pionierstwo n.
Wiktionary
(1.1) nowatorski, prekursorski
Wiktionary
innowacyjność, ślad, znak krzewienia kultury, postępu, torowania nowych dróg w jakiejś dziedzinie
SJP.pl
nowatorstwo, innowacja, praca, działalność pioniera albo pionierki, torowanie nowych dróg w jakiejś dziedzinie
SJP.pl
jedna z podstawowych cech człowieka jako gatunku, którą jest przybranie w toku ewolucji pozycji pionowej, niespotykanej u innych ssaków i związanej z dwunożnością
SJP.pl
Pionizacja – proces polegający na uzyskaniu wyprostowanej postawy ciała, związany z zamianą funkcji podporowych kończyn górnych na funkcje manipulacyjne. Dziecko w naturalny sposób dąży do uzyskania postawy pionowej kształtując poszczególne partie mięśni. Pionizacja następuje gdy miednica jest stabilna, a rozwinięte mięśnie ustawiają kość krzyżową pomiędzy kośćmi biodrowymi.
Wikipedia
przyrząd do rehabilitacji osób niepełnosprawnych
SJP.pl
w medycynie: powodować przybranie pozycji pionowej
SJP.pl
1. najsłabsza bierka w szachach; pion;
2. drobny przedmiot używany w grach planszowych;
3. potocznie: osoba mało znacząca, niemająca wpływu na przebieg wydarzeń; płotka
SJP.pl
Pionki (do 1932 "Zagożdżon i Pionki") – miasto w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim. Siedziba wiejskiej gminy Pionki. Pionki są położone nad rzeką Zagożdżonką, na Nizinie Środkowomazowieckiej, w dawnej ziemi radomskiej historycznej Małopolski.
Powstanie i rozwój miasta był związany z zakładami chemicznymi ZTS Pronit.
Wikipedia
mieszkaniec Pionek (miasta w Polsce); Pionczanin
SJP.pl
mieszkanka Pionek (miasta w Polsce); Pionczanka
SJP.pl
przymiotnik od: Pionki (miasto)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pionkami, dotyczący Pionek
Wiktionary
rzecz. Pionki nmos.
Wiktionary
ustalać, określać położenie czegoś za pomocą pionu, wyznaczać kąt prosty między podstawą a elementami mającymi tworzyć pion
SJP.pl
forma przymiotnika.
(1.1) M. i W. mos. lm. od: pionowy
forma rzeczownika.
(2.1) C. lp. od: pion
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w kierunku pionowym; poruszając się w górę lub dół, prostopadle do podstawy
(1.2) w grach planszowych: związany z pionem (bierką)
Wiktionary
(1.1) Poluzowana dachówka spadła pionowo z dachu i, nie napotykając żadnych przeszkód, rozbiła się na ubitej ziemi.
(1.1) Stawiaj książki pionowo na półce, bo wtedy będziesz miał więcej miejsca.
(1.1) Pięć pionowo: „Pasiaste zwierzę afrykańskie”. To chyba zebra, nie?
Wiktionary
IPA: pʲjɔ̃ˈnɔvɔ, AS: pʹi ̯õnovo
Wiktionary
rzecz. pion m., pionowość ż.
czas. pionować
przym. pionowy
Wiktionary
(1.1) wertykalnie
Wiktionary
prostopadłość do podstawy usytuowanej poziomo, poruszanie się lub działanie w kierunku prostopadłym do niej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co pionowe
Wiktionary
rzecz. pion m., pionizacja ż., pionizowanie ż.
czas. pionizować ndk.
przym. pionowy
przysł. pionowo
Wiktionary
(1.1) wertykalność
Wiktionary
tworzący z podstawą kąt prosty, prostopadły do podstawy usytuowanej poziomo lub poruszający się, działający prosto w dół lub w górę
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) prostopadły do podstawy usytuowanej poziomo
(1.2) poruszający się prosto w dół lub w górę
(1.3) związany z pionem w grach planszowych
Wiktionary
(1.1) Mur był prawie pionowy, a zatém wdrapać się nań nie mogły.
Wiktionary
IPA: pʲjɔ̃ˈnɔvɨ, AS: pʹi ̯õnovy
Wiktionary
(1.1-2)
:: rzecz. pion mrz., pionizacja ż., pionowość ż.
:: czas. pionować ndk.
:: przysł. pionowo
(1.3)
:: rzecz. pion mrz., pionek mrz.
Wiktionary
zdolność niektórych samolotów wojskowych do pionowego startu i lądowania lub wykonania tych manewrów na pasie startowym o niewielkich wymiarach; pionowznos
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) samolot mogący pionowo startować i lądować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. piątek
Wiktionary
gwałtowne wyładowanie elektryczne pomiędzy dwiema chmurami lub między chmurą a ziemią, możliwe do zaobserwowania podczas burzy jako znacznej wielkości iskra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) meteorol. wyładowanie elektryczne między dwiema chmurami lub między chmurą a ziemią;
Wiktionary
Piorun – w meteorologii bardzo silne wyładowanie elektrostatyczne w atmosferze powstające naturalnie, zwykle towarzyszące burzom. Piorunowi często towarzyszy grom dźwiękowy (grzmot) oraz zjawisko świetlne zwane błyskawicą. Może ono przybierać rozmaite kształty i rozciągłości, tworzyć linie proste lub rozgałęziać się do góry lub w dół. Występują błyskawice, które widoczne są jedynie jako rozjaśnienie powierzchni chmury, inne znów w ciągu ułamka sekundy przypominają swym kształtem świecący sznur pereł.
Wikipedia
(1.1) Spartakus był rozgniewany jak Zeus, gdy ciska piorunami.
(1.1) Piorunowi często towarzyszy błyskawica i grzmot.
(1.1) Piorun może wywołać pożar.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɔrũn, AS: pʹi ̯orũn
Wiktionary
rzecz. piorunian mrz.
przym. piorunowy, pioruński, piorunujący
przysł. piorunem, pioruńsko
czas. piorunować
Wiktionary
(1.1) grom, ogień niebieski; gw. Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk, Zaolzie pierón
Wiktionary
potocznie: bardzo szybko, błyskawicznie (np. trasa przejechana piorunem), galopem, pędem
SJP.pl
przysłówek
(1.1) pot. bardzo szybko
forma rzeczownika.
(2.1) N. lp. od: piorun
Wiktionary
(1.1) Idź tam! Piorunem!
(1.1) Jak tylko usłyszałem strzelaninę, uciekłem piorunem.
Wiktionary
IPA: pʲjɔˈrũnɛ̃m, AS: pʹi ̯orũnẽm
Wiktionary
rzecz. piorun m.
czas. piorunować
Wiktionary
sól kwasu piorunowego (izomeru kwasu cyjanowego), często podlegająca procesowi krystalizacji, trująca i silnie wybuchowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. sól kwasu piorunowego
Wiktionary
(1.1) Jakie są właściwości wybuchowe piorunianu rtęci?
Wiktionary
rzecz. piorun mrz.
przym. piorunowy
czas. piorunować
Wiktionary
sól kwasu piorunowego (izomeru kwasu cyjanowego), często podlegająca procesowi krystalizacji, trująca i silnie wybuchowa
SJP.pl
Pioruniany – grupa związków chemicznych będących solami kwasu piorunowego, zawierających pseudohalogenkowy jon piorunianowy #PATRZ. Z uwagi na właściwości wybuchowe i dużą wrażliwość na bodźce zewnętrzne niektóre pioruniany stosowane są jako inicjujące materiały wybuchowe (np. piorunian rtęci(II), piorunian srebra) m.in. w zapalnikach.
Wikipedia
Piorunkowice ( Schweinsdorf, Perunchovitz) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Prudnik. Historycznie leży na Górnym Śląsku, na ziemi prudnickiej. Położona jest na terenie Wysoczyzny Bialskiej, będącej częścią Niziny Śląskiej. Przepływa przez nią rzeka Ścinawa Niemodlińska.
Wikipedia
element instalacyjny budowli, chroniący ją przed bezpośrednim uderzeniem pioruna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie instalowane na budynkach lub obok nich, aby chronić je przed bezpośrednim uderzeniem pioruna ;
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɔrũˈnɔxrɔ̃n, AS: pʹi ̯orũnoχrõn
Wiktionary
przym. piorunochronny, piorunochronowy
Wiktionary
(1.1) odgromnik
Wiktionary
ochraniający przed uderzeniem pioruna lub skutkami takiego uderzenia (np. uziemienie piorunochronne, instalacja urządzeń piorunochronnych)
SJP.pl
odnoszący się do piorunochronów, instalacji piorunochronnych, związany z nimi (np. instalacje piorunochronowe, drąg piorunochronowy)
SJP.pl
1. sprzeciwiać się komuś lub czemuś, surowo napominać, strofować, także: gniewnie, groźnie spoglądać na coś lub na kogoś;
2. potocznie: robić wrażenie na kimś, zachwycać
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. spiorunować)
(1.1) gwałtownie krytykować kogoś lub coś
(1.2) gniewnie spoglądać
(1.3) przeklinać
(1.4) daw. strzelać, miotać piorunami
Wiktionary
(1.1) Podobna nieco była droga Emmanuela Mouniera, redaktora pisma "Esprit", który, tak samo piorunując na kapitalizm, doszedł do uznania stanowiska komunistów za jedynie słuszne.
(1.2) Odwrócił się do gospodarzy, zanim żona przestała piorunować męża wzrokiem.
Wiktionary
rzecz. piorun mrz., piorunian mrz.
przym. piorunowy, pioruński, piorunujący
przysł. piorunem, pioruńsko
Wiktionary
(1.1) gromić
Wiktionary
kwarcowy pręt powstały z piasku lub skały, stopionych od uderzenia pioruna; fulguryt
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
będący źródłem piorunów (np. chmura piorunowa, burza piorunowa) lub podobny do pioruna, najczęściej w szybkości lub gwałtowności
SJP.pl
władający piorunami, głównie w odniesieniu do Posejdona (greckiego boga mórz i oceanów) lub jego odpowiedników w innych religiach politeistycznych
SJP.pl
1. działający jak piorun, szybki, bardzo gwałtowny, błyskawiczny, natychmiastowy (np. piorunujący przebieg choroby);
2. groźny, gniewny (np. piorunujące spojrzenie) lub robiący wrażenie na kimś, zadziwiający
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) natychmiastowy
Wiktionary
rzecz. piorun mrz.
czas. piorunować
Wiktionary
Piorunówek – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łaskim, w gminie Wodzierady.
Miejscowość położona jest na Wysoczyźnie Łaskiej.
Przez wieś przebiega droga asfaltowa, powiatowa nr 03706E. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
szybki jak piorun
SJP.pl
zdrobnienie od: piosenka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: piosenka
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɔsɛ̃ˈnɛt͡ʃka, AS: pʹi ̯osẽnečka
Wiktionary
rzecz. piosneczka ż., piosenka
Wiktionary
krótki, prosty utwór muzyczny z tekstem do śpiewania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. wokalny utwór muzyczny, zwykle o rozrywkowym charakterze;
Wiktionary
Pi
Wikipedia
(1.1) Na przedszkolnym przedstawieniu dzieci recytowały wierszyki i śpiewały piosenki.
Wiktionary
IPA: pʲjɔˈsɛ̃nka, AS: pʹi ̯osẽnka
Wiktionary
rzecz. pieśń ż., piosenkarz m., piosenkarka ż., pioseneczka ż., piosnka ż., piosneczka ż.
czas. piać ndk., piosenkować ndk.
przym. piosenkarski, pieśniarski
Wiktionary
(1.1) pioseneczka, piosnka
Wiktionary
1. kobieta zawodowo zajmująca się śpiewaniem
2. autorka piosenek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) artystka, która śpiewa piosenki
Wiktionary
(1.1) Piosenkarka na scenie była mokra od potu.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɔsɛ̃ŋˈkarka, AS: pʹi ̯osẽŋkarka
Wiktionary
rzecz. piosenka ż., piosenkarstwo n.
:: fm. piosenkarz m.
przym. piosenkarski
czas. piosenkować
Wiktionary
odnoszący się do piosenkarstwa, piosenkarza lub piosenkarki, związany z piosenkarstwem (np. recital piosenkarski, twórczość piosenkarska)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący piosenkarzy i/lub piosenkarstwa
Wiktionary
rzecz. piosenka ż., piosenkarz m., piosenkarka ż., piosenkarstwo n.
czas. piosenkować
Wiktionary
1. gatunek sztuki estradowej, której prezentacja skupia się głównie na śpiewaniu piosenek;
2. zbiór pieśni typowych dla danego regionu, terenu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. wykonywanie piosenek na estradzie
(1.2) muz. ogół piosenek np. danego kraju
Wiktionary
(1.2) Kompozytor przyczynił się do rozwoju piosenkarstwa węgierskiego.
Wiktionary
rzecz. piosenkarz mos., piosenkarka ż.
przym. piosenkarski
Wiktionary
wykonawca piosenek, pieśni, najczęściej będący także ich kompozytorem, autorem; pieśniarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się zawodowo śpiewaniem;
Wiktionary
Piosenkarz, piosenkarka – zawód polegający na wykorzystaniu głosu do śpiewu, z reguły przy akompaniamencie grupy muzycznej. Utwory wydawane są następnie na płytach (albumach) lub wykonywane na koncertach. Piosenkarze zajmują się muzyką rozrywkową, w odróżnieniu od śpiewaków, którzy związani są z muzyką klasyczną. Do popularyzacji współczesnych piosenek i ich wykonawców przyczynia się działalność radia i telewizji.
Wikipedia
(1.1) Mój brat, kiedy był mały, bardzo chciał zostać piosenkarzem.
Wiktionary
IPA: pʲjɔˈsɛ̃ŋkaʃ, AS: pʹi ̯osẽŋkaš
Wiktionary
rzecz. piosenka ż., piosenkarstwo n.
:: fż. piosenkarka ż.
przym. piosenkarski
czas. piosenkować
Wiktionary
(1.1) śpiewak
Wiktionary
→ piosenkopisarz, → piosenkopisarstwo
SJP.pl
pisanie piosenek
SJP.pl
twórca tekstów piosenek
SJP.pl
potocznie: śpiewać wspólnie piosenki
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) przest. śpiewać piosenki
Wiktionary
(1.1) Harcerze piosenkują z gitarą przy ognisku.
Wiktionary
rzecz. piosenka ż., piosenkarz m., piosenkarka ż.
przym. piosenkarski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przestarzałe zdrobnienie od: piosenka; pioseneczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: piosnka
Wiktionary
rzecz. piosnka ż., piosenka ż., pioseneczka ż.
przym. piosenkowy
Wiktionary
przestrzale, dziś tylko w poezji, liryce: piosenka, pieśń, głównie ludowa, typowa dla danego regionu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poet. piosenka
Wiktionary
(1.1) Moi młodzi towarzysze podróży stali się weselsi. Fiodor począł nucić jakąś skoczną piosnkę, a Dytryk wydobył zza pazuchy fujarkę i począł przygrywać do wtóru.
Wiktionary
rzecz. pieśń ż., piosenka ż.
:: zdrobn. piosneczka ż.
czas. piać ndk.
Wiktionary
pogardliwie: chłopiec będący synem rodziców postrzeganych jako niewychowanych, prymitywnych; Pioter, Brajan, brajan, Brajanek, brajanek
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Piotra
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Według tradycji święty Piotr był pierwszym papieżem, ale niektórzy historycy twierdzą inaczej.
(1.1) Żona pana Piotra powiadomiła go o wygranej na loterii.
(1.1) Kontakt z panem Piotrem jeszcze toleruję ale niebezpiecznie zbliża się do punktu, który może nie być przyjemny.
Wiktionary
IPA: pʲjɔtr̥, AS: pʹi ̯otr̦
Wiktionary
rzecz. Piotrowa ż., Piotrówna ż., Piotrostwo lm m., Piotrusiowa ż., Piotrusiówna ż., Piotrkowa ż., Piotrkówna ż., Pietrkowa ż., Piotrka ż., Piotrusia ż., Piotrowo n., Piotrkowo n., Piotrków mrz., piotrkowianin mos., piotrkowianka ż., Piotrkówek mrz., Piotrkówko n., Piotrowice nmos., Piotrkowice nmos.
:: zdrobn. Piotrek mos., Piotruś mos., Pietrek mos.
:: fż. Piotra ż.
przym. Piotrowy, Piotrkowy, Piotrusiowy, piotrkowski, piotrkowicki
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Piotrek, Piotruś; gw. Górny Śląsk Pieter
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: Piotr
Wiktionary
Piotra – żeński odpowiednik imienia Piotr, chrześcijańskiego imienia męskiego pochodzenia grecko-łacińskiego, wywiedzionego od przydomku Szymona apostoła nadanego mu przez Jezusa Chrystusa (aram. "Kefas"). Imię Piotr (Πέτρος) jest czasami tłumaczone jako „Skała”, co w języku polskim oznacza z reguły wielki kamienny masyw. Polska forma "Piotr" z "„o”" zamiast "„e”" jest regularną zmianą spowodowaną przez przegłos lechicki (por. też np. "kościół" z łac. "castel".)
Wikipedia
(1.1) Furtę otwarła siostra Piotra.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɔtra, AS: pʹi ̯otra
Wiktionary
rzecz. Piotrków mrz., Piotrówka ż.
:: fm. Piotr mos., Piotrek mos., Piotruś mos.
przym. Piotrowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Piotraszewo (dawniej niem. "Peterswalde") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Dobre Miasto.
Wikipedia
zdrobnienie od: Piotr (imię męskie)
SJP.pl
zdrobnienie od: Piotr (imię męskie); Piotruś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Piotr
Wiktionary
(1.1) Piotrek, przyjdź tu.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɔtrɛk, AS: pʹi ̯otrek
Wiktionary
rzecz. piotrówka ż., Piotr mos., Piotra ż., Piotrowicz mos.
przym. Piotrowy, piotrkowski, Piotrkowy
Wiktionary
(1.1) Piotruś, Pietruniek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Piotrkosice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie milickim, w gminie Milicz.
W latach 1954-1961 wieś była siedzibą gromady Piotrkosice, po jej zniesieniu była w gromadzie Sułów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.
Wikipedia
1. mieszkaniec Piotrkowa Trybunalskiego;
2. mieszkaniec Piotrkowa Kujawskiego
SJP.pl
1. mieszkanka Piotrkowa Trybunalskiego;
2. mieszkanka Piotrkowa Kujawskiego
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim, nazwa kilkunastu wsi lub ich części w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przyjeżdżając do Piotrkowic, zatrzymywał się w motelu koło poczty.
Wiktionary
rzecz. piotrówka ż., Piotr mos., piotrkowiczanin mos., piotrkowiczanka ż.
przym. piotrkowicki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Piotrkowic, związany z Piotrkowicami
Wiktionary
(1.1) Prochy rotmistrza spoczęły na piotrkowickim cmentarzu parafialnym.
Wiktionary
rzecz. piotrówka ż., Piotr mos., Piotrkowice lm nm., piotrkowiczanin mos., piotrkowiczanka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Piotrkowic
(1.2) osoba pochodząca z Piotrkowic, urodzona w Piotrkowicach
Wiktionary
(1.1) Wybitnego piotrkowiczanina doceniły władze wojewódzkie.
(1.2) Mąż Barbary jest piotrkowiczaninem z dziada pradziada.
Wiktionary
rzecz. Piotrkowice lm nm.
:: fż. piotrkowiczanka ż.
przym. piotrkowicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Piotrkowic
(1.2) kobieta pochodząca z Piotrkowic, urodzona w Piotrkowicach
Wiktionary
(1.2) Czy babka Marcela była piotrkowiczanką z urodzenia?
Wiktionary
rzecz. Piotrkowice lm nm.
:: fm. piotrkowiczanin mos.
przym. piotrkowicki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. przymiotnik od: Piotrków Kujawski;
2. przymiotnik od: Piotrków Trybunalski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Piotrkowem, dotyczący Piotrkowa
Wiktionary
(1.1) Kiedyś Rawicz należał do województwa piotrkowskiego.
Wiktionary
IPA: pʲjɔˈtr̥kɔfsʲci, AS: pʹi ̯otr̦kofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. piotrówka ż., Piotrków m., Piotrkowianin m., Piotrkowianka ż., Piotr m., Piotrek m.
przym. Piotrowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Piotrka lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do Piotrka
Wiktionary
(1.1) Widzieliśmy Piotrkowy ciągnik na końcu pola.
Wiktionary
rzecz. Piotr mos., Piotrek mos., piotrówka ż.
przym. Piotrowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. zob. Piotrków Kujawski.
(1.2) geogr. zob. Piotrków Trybunalski.
(1.3) geogr. zob. Piotrków Pierwszy.
(1.4) geogr. zob. Piotrków Drugi.
(1.5) geogr. zob. Piotrków Borowski.
(1.6) geogr. zob. Piotrków-Kolonia.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. piotrkowski
rzecz. Piotr mos., Piotra ż., Piotrowicz ż./mos.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Piotrogród (dawna nazwa Sankt Petersburga)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Piotrogrodem, dotyczący Piotrogrodu
Wiktionary
rzecz. Piotrogród mrz., piotrogrodzianin mos., piotrogrodzianka ż.
Wiktionary
dawna nazwa Petersburga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Petersburg
Wiktionary
rzecz. piotrogrodzianin mos., piotrogrodzianka ż.
przym. piotrogrodzki
Wiktionary
Piotr z żoną; Piotrowie
SJP.pl
drapieżny gatunek ryby występujący przy europejskich wybrzeżach Oceanu Atlantyckiego; paszczak, zeus
SJP.pl
Piotrosz, paszczak ("Zeus faber") – gatunek ryby z rodziny piotroszowatych (Zeidae).
Wikipedia
o cechach piotroszowatych (tropikalnych ryb morskich z gromady promieniopłetwych)
SJP.pl
Piotroszowate (Zeidae) – nieliczna w gatunki rodzina morskich ryb piotroszokształtnych (Zeiformes).
Wikipedia
o cechach piotroszowatych (tropikalnych ryb morskich z gromady promieniopłetwych)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) przest. żona Piotra
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: Piotrowo
(2.2) D. lp. od: Piotrów
forma przymiotnika.
(3.1) ż. lp. od: Piotrowy
Wiktionary
Piotrowa (niem. "Petersdorf") – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Niemodlin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.
Wikipedia
(1.1) Piotrowa wzdychała głośno i raz po raz, Szymonowa głowę w obie strony kołysała i także wzdychała.
(2.1-2) Jadę dziś do Piotrowa.
(3.1) Sąsiadował z Piotrową zagrodą z jednej strony i z Józefowym polem z drugiej.
Wiktionary
IPA: pʲjɔˈtrɔva, AS: pʹi ̯otrova
Wiktionary
zob. Piotr.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwa wielu wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. historyczna dzielnica Katowic;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilkudziesięciu wsi lub ich części w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dolina Ślepiotki jest coraz częściej odwiedzana przez mieszkańców Piotrowic i Ochojca.
(1.2) Lasy ciągną się stąd ku Piotrowicom na północy.
Wiktionary
rzecz. piotrówka ż., Piotr mos., piotrowiczanin mos., piotrowiczanka ż.
przym. piotrowicki, podpiotrowicki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) daw. syn Piotra
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Piotr mos., Piotrek mos., Piotruś mos., Piotrków mrz.
przym. Piotrowiczowy, Piotrowy
Wiktionary
mieszkaniec Piotrowic (miasta w województwie dolnośląskim lub dzielnicy Katowic)
SJP.pl
mieszkanka Piotrowic (miasta w województwie dolnośląskim lub dzielnicy Katowic)
SJP.pl
wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim
SJP.pl
bohater średniowiecznej opowieści o cudach św. Stanisława ze Szczepanowa; Piotr Strzemieńczyk z Janiszewa
SJP.pl
Pi
Wikipedia
wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
taki jak u Piotra, charakterystyczny dla Piotra
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Piotra
Wiktionary
(1.1) Przed Piotrową chałupą rosną dwa stare dęby.
(1.1) Sąsiadował z Maciejową zagrodą z jednej strony i z Piotrowym polem z drugiej.
Wiktionary
IPA: pʲjɔˈtrɔvɨ, AS: pʹi ̯otrovy
Wiktionary
rzecz. piotrówka ż., Piotr mos., Piotrek mos., Piotruś mos., Piotrowa ż., Piotra ż., Piotrowicz mos., Pieter mos., pieter mzw.
przym. Piotrkowy, Piotrusiowy, piotrkowski
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Piotrumiły lub z nią związany
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Piotrusia lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do Piotrusia
Wiktionary
(1.1) Wyprałam Piotrusiowe bety i rozwiesiłam na werandzie.
Wiktionary
rzecz. Piotr mos., Piotruś mos., piotruś mzw., piotrówka ż.
przym. Piotrowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. śrpol. pietruszka datadef|1475|1549.
Wiktionary
(1.1) war. pietruziele, pietrużele
Wiktionary
gra karciana; Piotruś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) karc. dziecięca gra karciana;
Wiktionary
Piotruś (Płazyna, 727 m n.p.m.) – szczyt w Beskidzie Niskim w paśmie Beskidu Dukielskiego, górujący nad przełomem Jasiołki. Na stokach Piotrusia odkryto jaskinie, bije tu także źródełko związane legendą ze św. Janem z Dukli.
Wikipedia
(1.1) Całe popołudnie grałam w piotrusia z dzieciakami.
Wiktionary
rzecz. Piotruś mos.
przym. Piotrusiowy
Wiktionary
(1.1) war. Piotruś
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. rel. okres postu w tradycji prawosławnej poprzedzający święto Piotra
(1.2) daw. środ. przestęp. i więz. kłódka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nam prawosławnym grzech jest pić mleko w „piotrówkę”, a panom t. j. Polakom nie jest grzechem.
(1.1) Właśnie w piotrówkę, na pierwszy dzień, w poniedziałek, przyjechało dwunastu zaciężnych na zwiady.
(1.1) Przytomni Ojcowie duchowni wnieśli prośby swoje o dyspensę na post piotrówką zwany przekładając post ten następujący nieco przeciągły ile niedziel sześć przypadający (…).
(1.2) Tam trzeba klawy sznyt, bo piotrówka ma moc.
Wiktionary
rzecz. Piotr mos., Piotrowa ż., Piotrówna ż., Piotrostwo lm m., Piotrusiowa ż., Piotrusiówna ż., Piotrkowa ż., Piotrkówna ż., Pietrkowa ż., Piotrka ż., Piotrusia ż., Piotrowo n., Piotrkowo n., Piotrków mrz., piotrkowianin mos., piotrkowianka ż., Piotrkówek mrz., Piotrkówko n., Piotrowice nmos., Piotrkowice nmos.
:: zdrobn. Piotrek mos., Piotruś mos., Pietrek mos.
:: fż. Piotra ż.
przym. Piotrowy, Piotrkowy, Piotrusiowy, piotrkowski, piotrkowicki
Wiktionary
1. wieloletnia roślina z rodziny astrowatych o drobnych, żółtawych kwiatach i intensywnym zapachu, ceniona w lecznictwie, używana jako przyprawa i do wyrobu nalewek
2. napar lub wywar z tej rośliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. bylica piołun
(1.2) kulin. przyprawa z ziela bylicy piołun
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɔwũn, AS: pʹi ̯ou̯ũn
Wiktionary
rzecz. piołunówka ż.
przym. piołunowy
Wiktionary
(1.1) bylica piołun, psia ruta, absynt, wermut, bielica piołun
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Piołunka – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Sędziszów. Ma status sołectwa.
Piołunka jest położona na terenie nizinnym, większość obszaru obejmują pola uprawne. Wieś graniczy z Zielonkami, Krzcięcicami i Mierzynem.
Wikipedia
składający się z piołunu (wieloletniej rośliny z rodziny astrowatych), zrobiony z piołunu (np. nalewka piołunowa) lub w jakiś inny sposób związany z piołunem
SJP.pl
Piołunowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie radziejowskim, w gminie Radziejów.
Wikipedia
składający się z piołunu (wieloletniej rośliny z rodziny astrowatych), zrobiony z piołunu (np. nalewka piołunowa) lub w jakiś inny sposób związany z piołunem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) sporządzony z piołunu
(1.2) związany z piołunem, dotyczący piołunu
Wiktionary
(1.2) Na Wyżynie Kolumbii i w Wielkiej Kotlinie występuje step piołunowy, a gorące regiony Nevady zajmuje półpustynia piołunowa.
Wiktionary
rzecz. piołun mrz., piołunówka ż.
Wiktionary
nalewka spirytusowa na piołunie i innych ziołach; absynt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. gorzka wódka ziołowa na piołunie;
Wiktionary
Piołunówka − bardzo gorzka wódka ziołowa sporządzona poprzez zalanie alkoholem ziela piołunu.
Piołunówkę można spożywać bez dodatkowego dojrzewania. Stosowana w bardzo małych ilościach ma lecznicze działanie na problemy z układem pokarmowym. Może być używana u osób ze zmniejszonym apetytem.
Wikipedia
(1.1) Piołunówkę można spożywać bez dodatkowego dojrzewania.
Wiktionary
rzecz. piołun mrz.
przym. piołunowy
Wiktionary
(1.1) absynt, wódka piołunowa, zielona wróżka
Wiktionary
funkcja w telewizorze, umożliwiająca podgląd innych programów telewizyjnych lub obrazów ze źródeł zewnętrznych, np. z magnetowidu, podczas oglądania innego programu, bez przełączenia kanału; PIP
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = adm. Państwowa Inspekcja Pracy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Gdyby w tej firmie zjawili się inspektorzy PIP, konsekwencje mogłyby być surowe.
Wiktionary
IPA: pʲip, AS: pʹip
Wiktionary
1. czterostrunowy chiński instrument muzyczny szarpany; mandolina chińska;
2. potocznie: pompka do beczki z piwem;
3. wulgarnie:
a) żeński organ płciowy;
b) wyzwisko kierowane przede wszystkim do kobiet;
c) osoba niezaradna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. chiński instrument szarpany;
(1.2) posp. narząd płciowy kobiety
(1.3) posp. pogard. pogardliwie o kobiecie
(1.6) daw. beczka do wina, oliwy lub araku
(1.7) daw. fajka
Wiktionary
Pi
Wikipedia
(1.1) Pipa to instrument strunowy szarpany – czasami nazywany chińską lutnią, ponieważ ma pudło rezonansowe o gruszkowatym kształcie.
(1.1) Jako instrument muzyczny pipa funkcjonuje w Chinach od ponad dwóch tysięcy lat (ma krewnych w Azji południowo-wschodniej, np. japońska biwa, wietnamska đàn tỳ, koreańska bipa)
(1.4) Jak chodzisz, pipo jedna, ślepy jesteś?
Wiktionary
IPA: ˈpʲipa, AS: pʹipa
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. pipka ż.
Wiktionary
(1.1) chińska lutnia
(1.2) vagina, wulg. cipa
(1.3) wulg. cipa
(1.4) oferma, wulg. cipa
Wiktionary
pieszczotliwie o kobiecym narządzie płciowym
SJP.pl
regionalnie: pikać, trąbić
SJP.pl
1. potrawa z gęsich żołądków z dodatkiem cebuli i czosnku, podawana na ciepło wraz z sosem powstałym podczas przyrządzania;
2. potocznie: osoba niezaradna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) środ. hist. pejor. młodociany służący u kapo lub esesmana w nazistowskim obozie koncentracyjnym
Wiktionary
związek organiczny o budowie cząsteczkowej zbliżonej do budowy piperydyny, uzyskiwany sztucznie, wykorzystywany w farmakologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. heterocykliczny związek organiczny o wzorze sumarycznym wzór chemiczny|C4H10N2.;
Wiktionary
Piperazyna – organiczny związek heterocykliczny z dwoma heteroatomami azotu w pozycjach 1,4. Szkielet piperazyny występuje w wielu związkach aktywnych biologicznie, między innymi w cząsteczce sildenafilu oraz w szeregu związków psychoaktywnych. Nazwa piperazyny wynika z jej strukturalnego podobieństwa do piperydyny.
Wikipedia
(1.1) Z pewnością, gdyby istniało zagrożenie zdrowia publicznego innymi substancjami, takimi jak inne pochodne piperazyny, polskie służby podjęłyby decyzję o kontrolowaniu tych substancji.
Wiktionary
przym. piperazynowy
Wiktionary
związek organiczny występujący w olejkach eterycznych; heliotropina
SJP.pl
Piperonal – organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów występujący w olejkach eterycznych. Stosowany jest w przemyśle perfumeryjnym jako składnik kompozycji zapachowych, do aromatyzowania likierów oraz jako prekursor MDA i MDMA.
Wikipedia
związek chemiczny z grupy amin, stosowany jako rozpuszczalnik w analizie chemicznej
SJP.pl
Piperydyna – heterocykliczny, organiczny związek chemiczny, cykliczna amina drugorzędowa. Zawiera nasycony pierścień sześcioczłonowy z jednym heteroatomem – azotem.
Wikipedia
alkaloid występujący w pieprzu
SJP.pl
Piperyna – organiczny związek chemiczny, alkaloid występujący we wierzchniej warstwie owoców czarnego pieprzu ("Piperis nigri"), pochodna piperydyny. Jest bezbarwną lub kremowożółtą, krystaliczną substancją rozpuszczalną w benzynie, chloroformie, etanolu, eterze dietylowym oraz w pirydynie. Ma ostro-gorzki smak.
Wikipedia
rurka szklana o zwężonym wylocie z gumową nasadką, używana w laboratoriach i w lecznictwie; pipetka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lab. chem. wąsko zakończona rurka, zwykle szklana, służąca do przenoszenia lub odmierzania niewielkiej ilości cieczy;
Wiktionary
Pipeta – sprzęt laboratoryjny – rurka szklana lub wykonana z tworzywa sztucznego, służąca do przenoszenia i odmierzania cieczy.
W laboratoriach spotykane są trzy rodzaje pipet:
Pipeta Pasteura (A na rysunku) to najprostszy rodzaj pipety. Jest to rurka szklana, o pojemności zazwyczaj ok. 1 ml, która posiada dolny odcinek wąski i górny odcinek szerszy. Ma ona charakter sprzętu jednorazowego użytku. Przy jej pomocy pobiera się i przenosi niewielkie ilości cieczy przy pomocy ssawki.
Wikipedia
IPA: pʲiˈpɛta, AS: pʹipeta
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. pipetka ż., pipa ż.
Wiktionary
rurka szklana o zwężonym wylocie z gumową nasadką, używana w laboratoriach i w lecznictwie; pipeta
SJP.pl
potocznie o niewielkiej miejscowości (żartobliwie często w połączeniu: pipidówa wielka); pipidówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. iron. lub pogard. mała, prowincjonalna miejscowość
Wiktionary
IPA: ˌpʲipʲiˈduva, AS: pʹipʹiduva
Wiktionary
zdrobn. pipidówka
Wiktionary
(1.1) posp. zadupie, dziura, dziura zabita dechami, grajdoł, grajdołek, kaczy dół, świat zabity dechami, tam, gdzie diabeł mówi dobranoc, wiocha, wygwizdów; dziura zabita deskami, świat zabity deskami, wieś zabita deskami, zaścianek
Wiktionary
potocznie: mała miejscowość oddalona od dużych skupisk ludzi; pipidówek
SJP.pl
potocznie: mała miejscowość oddalona od dużych skupisk ludzi; pipidówek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. iron. lub pogard. mała, prowincjonalna miejscowość
Wiktionary
(1.1) Udaje panią z wielkiego miasta, a mieszka w jakiejś pipidówce.
(1.1) Więc to nie dla mnie pani tak, lecz dla męża • W mizernych wdziękach ten dwutlenek pani spręża, • Dla niego ta heca, ta kieca z zerówki, • Ten szał, ten styl, gdzieś z pipidówki.
Wiktionary
IPA: ˌpʲipʲiˈdufka, AS: pʹipʹidufka
Wiktionary
rzecz. zgrub. pipidówa ż.
Wiktionary
(1.1) posp. zadupie, dziura, dziura zabita dechami, grajdoł, grajdołek, kaczy dół, świat zabity dechami, tam, gdzie diabeł mówi dobranoc, wiocha, wygwizdów; dziura zabita deskami, świat zabity deskami, wieś zabita deskami, zaścianek
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny pasówek
SJP.pl
1. dawniej fajka
2. szklana rurka służąca do pomocy w paleniu papierosów bezustnikowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: pipa
Wiktionary
IPA: ˈpʲipka, AS: pʹipka
Wiktionary
rzecz. pipa ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Państwowy Instytut Pedagogiki Specjalnej
SJP.pl
dotyczący PIPS-u; PIPS-owski
SJP.pl
peep show, peep-show, peepshow;
1. striptiz lub taniec erotyczny wykonywany w odgrodzonym od widza pomieszczeniu, który można oglądać przez okienko;
2. miejsce, w którym odbywa się taki striptiz lub taniec erotyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. slang. przycisk, guzik (część mechanizmu)
(1.2) pot. slang. wihajster, dynks (dinks)
(1.3) pot. slang. dzyndzel
Wiktionary
IPA: ˈpʲipʃtɨk, AS: pʹipštyk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. buty typu peep toe
Wiktionary
(1.1) Widzę, że zebrały się tu butowe ekspertki, może mi wytłumaczycie i podpowiecie, jak dobrze wyglądać w piptołach.
Wiktionary
przym. peep toe
Wiktionary
organiczny związek chemiczny, lek nootropowy
SJP.pl
Piracetam – organiczny związek chemiczny, pochodna 2-pirolidonu, stosowany jako lek nootropowy.
Wikipedia
potocznie: nielegalnie kopiować lub ściągać z internetu np. film, grę, utwór muzyczny
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. spiracić)
(1.1) pot. niezgodnie z prawem kopiować, odtwarzać, lub rozpowszechniać pewne dzieło, utwór, program komputerowy lub inną własność intelektualną
Wiktionary
(1.1) Ich kasety, piracone, nagrywane podczas koncertów, krążyły po pokojach akademików i w harcerskich izbach.
Wiktionary
rzecz. pirat m., pirata m., piractwo n.
czas. piratować ndk., spiracić dk., spiratować ndk.
przym. piracki
Wiktionary
(1.1) pot. piratować
Wiktionary
1. charakterystyczny dla pirata (np. napad piracki), należący do pirata lub z nim związany (np. statek piracki, wyprawa piracka);
2. odnoszący się do piractwa (czerpania zysków z nielegalnego kopiowania i rozpowszechniania cudzej twórczości)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący piractwa lub piratów
(1.2) przen. naruszający prawa autorskie
(1.3) przen. taki, który nie przestrzega przepisów drogowych i stwarza zagrożenie dla innych użytkowników dróg
Wiktionary
(1.1) Na maszcie wisiała piracka flaga.
(1.2) On ciągle ogląda pirackie filmy.
Wiktionary
IPA: pʲiˈrat͡sʲci, AS: pʹiracʹḱi
Wiktionary
rzecz. pirat m., piractwo n.
przysł. piracko
czas. piracić
Wiktionary
1. bezprawne akty przemocy dokonywane przez piratów;
2. łamanie przepisów drogowych przy jednoczesnym stwarzaniu zagrożenia dla zdrowia lub życia innych;
3. czerpanie zysków z nielegalnego kopiowania i rozpowszechniania cudzej twórczości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) praw. wszelki bezprawny akt gwałtu, zatrzymania lub grabieży popełniony dla celów osobistych przez załogę lub pasażerów prywatnego statku lub samolotu na pełnym morzu lub w miejscu niepodlegającym jurysdykcji żadnego państwa wymierzony przeciwko innemu statkowi morskiemu lub powietrznemu albo przeciwko osobom lub mieniu na pokładzie takiego statku
(1.5) przen. naruszanie praw autorskich poprzez nielegalne kopiowanie, odtwarzanie, rozpowszechnianie utworów, dzieł, programów komputerowych itp.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pʲiˈrat͡stfɔ, AS: pʹiractfo
Wiktionary
rzecz. pirat mos./mzw.
przym. piracki
Wiktionary
(1.1) korsarstwo
Wiktionary
niewielka drapieżna ryba słodkowodna z podrzędu kąsaczy; pirania, karibe
SJP.pl
1. monumentalna budowla w kształcie ostrosłupa o kwadratowej podstawie, budowana w starożytnym Egipcie jako grobowiec dla faraona, także: bryła geometryczna o takim kształcie;
2. rodzaj grupowego ćwiczenia akrobatycznego, w którym akrobaci tworzą coś w rodzaju pionowo stojącego trójkąta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. budowla w kształcie ostrosłupa, grobowiec faraona;
(1.2) archit. podbudowa świątyni w prekolumbijskiej architekturze południowoamerykańskiej
(1.3) geom. ostrosłup o podstawie kwadratu i trójkątach równoramiennych tworzących jego boki;
(1.4) pot. przedmiot lub sterta czegoś przypominająca kształtem, wyglądem piramidę (1.1)
(1.5) sport. ćwiczenie akrobatyczne, w którym kilku, kilkunastu ćwiczących tworzy figurę w kształcie stożka
Wiktionary
Piramida – budowla w kształcie ostrosłupa prawidłowego o podstawie czworokątnej lub do niego podobnym, służąca najczęściej jako grobowiec albo podbudowa dla świątyni. Najbardziej znane kompleksy piramid znajdują się w Egipcie i prekolumbijskiej Ameryce.
Wikipedia
(1.1) U nas zasadniczym kształtem każdego gmachu jest piramida ścięta, najtrwalsza ze wszystkich form, jak Egipt jest najtrwalszym ze wszystkich państw.
(1.2) Stare cywilizacje, nie tylko egipska, wiedziały co robią, budując piramidy w Babilonii, w meksykańskim Teotihuacan, wśród Olmeków i Majów, w Peru i Boliwii, w Indiach, Kambodży, Australii, Japonii i Chinach, gdzie jest największa na świecie, tak zwana Biała Piramida, mająca 300 metrów wysokości, czyli ponad dwa razy większa od piramidy Cheopsa
Wiktionary
IPA: ˌpʲirãˈmʲida, AS: pʹirãmʹida
Wiktionary
rzecz. piramidalność ż., piramidion m., piramidy ż. lm.
:: zdrobn. piramidka ż.
przym. piramidowy, piramidalny
przysł. piramidowo-, piramidalnie
Wiktionary
podobieństwo do piramidy, zespół cech, dzięki którym coś przypomina wyglądem piramidę, rzadziej: kolosalność lub niezwykłość czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest piramidalne
Wiktionary
rzecz. piramida ż., piramidka ż., piramidy nmos.
przym. piramidalny
przysł. piramidalnie
Wiktionary
podobny do piramidy, o kształcie zbliżonym do ostrosłupa z kwadratową podstawą (np. piramidalny gmach, biurowiec), rzadziej: kolosalny, niezwykły (np. piramidalna głupota)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) podobny do piramidy, mający kształt ostrosłupa
(1.2) olbrzymi, kolosalny
Wiktionary
(1.2) Bzdura piramidalna, ale jak przychodzi z prokuratury oficjalne zlecenie, czynności sprawdzające muszą być przez policję przeprowadzone.
Wiktionary
IPA: ˌpʲirãmʲiˈdalnɨ, AS: pʹirãmʹidalny
Wiktionary
rzecz. piramida, piramidka, piramidy, piramidalność
przym. piramidowy
przysł. piramidalnie
Wiktionary
kamień stanowiący zakończenie piramidy lub obelisku
SJP.pl
Nie mylić z: lek o nazwie „piramidon”.
Piramidion – kamień wieńczący szczyt piramidy lub obelisku.
W starożytnym Egipcie piramidion symbolizował prawzgórze "benben", na którym, zgodnie z heliopolitańskim systemem kosmogoniczno-religijnym, objawił się pierwszy bóg – stwórca Atum-Ra. Kamień "benben" miał formę ostrosłupa, więc na jego cześć wznoszono piramidy o takim właśnie kształcie, będące jego powiększeniem.
Wikipedia
niewielka piramida, głównie w odniesieniu do czegoś, co wyglądem przypomina piramidę lub kilku rzeczy ułożonych na kształt piramidy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. piramida
(1.2) mała piramida
(1.3) sport. odmiana bilarda, w której bile ustawia się w trójkąt
Wiktionary
Piramidka (ang. "pyramis") – część owocu mniszka ("Taraxacum") znajdująca się pomiędzy dzióbkiem a samą niełupką.
Wikipedia
IPA: ˌpʲirãˈmʲitka, AS: pʹirãmʹitka
Wiktionary
rzecz. piramida ż., piramidy nmos., piramidalność ż.
przym. piramidalny
przysł. piramidalnie
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: piramida
Wiktionary
nazwa handlowa leku przeciwbólowego i przeciwgorączkowego, zawierającego piramidon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. spodnie o rozszerzających się nogawkach, a w pasie i biodrach wąskie
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp.; M., B. i W. lm. od: piramida
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌpʲirãˈmʲidɨ, AS: pʹirãmʹidy
Wiktionary
rzecz. piramidalność ż., piramidion m., piramida ż.
:: zdrobn. piramidka ż.
przym. piramidowy, piramidalny
przysł. piramidalnie
Wiktionary
(1.1) dzwony
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
heterocykliczny związek chemiczny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ideologia Luigiego Pirandella (włoskiego dramaturga i powieściopisarza, laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj ptaków z rodziny kardynałów
SJP.pl
Piranga – rodzaj ptaków z rodziny kardynałów (Cardinalidae).
Wikipedia
niewielka drapieżna ryba słodkowodna z podrzędu kąsaczy; piraja, karibe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. ryba drapieżna występująca głównie w dorzeczu Amazonki;
(1.2) przen. osoba zachowująca się w stosunku do innych agresywnie
Wiktionary
Pirania ("Pygocentrus piraya") – gatunek słodkowodnej, drapieżnej ryby kąsaczokształtnej, jeden z największych przedstawicieli rodziny piraniowatych (Serrasalmidae). Jest gatunkiem typowym rodzaju "Pygocentrus". Wraz z piranią Natterera zaliczana jest do gatunków bardzo agresywnych i niebezpiecznych, również dla ludzi.
Wikipedia
(1.1) Czy historie o piraniach rzucających się na rybaków to banialuki?
Wiktionary
IPA: pʲiˈrãɲja, AS: pʹirãńi ̯a
Wiktionary
o cechach piraniowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
Pi
Wikipedia
o cechach piraniowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
przyrząd opatentowany przez Andersa Angströma, wykorzystywany do mierzenia stopnia natężenia promieniowania słonecznego; pyranometr, solarymetr
SJP.pl
pierścieniowa odmiana cukrów prostych, mających co najmniej pięć atomów węgla
SJP.pl
syntetyczny barwnik kadziowy
SJP.pl
gatunek ryby z rodziny piraniowatych
SJP.pl
Pirapitinga ("Piaractus brachypomus") – gatunek słodkowodnej ryby z rodziny piraniowatych (Serrasalmidae).
Wikipedia
siarczek srebra i antymonu (siarkoantymonin), czarny lub ciemnoczerwony minerał o diamentowym lub metalicznym połysku, stosowany jako surowiec do otrzymywania srebra
SJP.pl
minerał, siarczek srebra i antymonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z gromady siarkosoli, antymonowa siarkosól srebra;
Wiktionary
Pirargyryt (pirargityt, pyrargyryt) – minerał z gromady siarkosoli. Podobnie jak proustyt, jest kruszcem srebra. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich.
Nazwa pochodzi od gr. "pyr" = ogień i "argyros" = srebro; nawiązuje do barwy minerału i jego składu chemicznego.
Wikipedia
przym. pirargyrytowy
Wiktionary
(1.1) pirargityt, pyrargyryt
Wiktionary
1. osoba napadająca i rabujące inne statki na morzu; korsarz;
2. osoba czerpiąca zyski z nieautoryzowanej sprzedaży cudzej własności intelektualnej;
3. pirat drogowy - kierowca łamiący przepisy drogowe;
4. pirat powietrzny - terrorysta porywający samolot;
5. dawniej, przenośnie: rozbójnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. rozbójnik napadający na statki morskie lub powietrzne;
(1.2) pot. przestępca nielegalnie rozpowszechniający cudzą własność intelektualną
(1.3) pot. zob. pirat drogowy.
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pot. nielegalnie skopiowany program komputerowy lub plik
Wiktionary
Pirat ( pirata z gr. πειρατής "peiratēs") – przestępca prowadzący rozbój na morzu lub nabrzeżu, przy wykorzystaniu statku lub łodzi. Najczęściej celem ataków piratów padają inne statki.
Pirat często mylony jest z korsarzem, który prowadził legalne działania wojenne w imieniu władcy na podstawie listu kaperskiego.
Wikipedia
(1.1) Kapitan uzbroił statek do obrony przed piratami.
(1.2) Policja wykryła lokal, gdzie piraci kopiowali programy.
(1.3) Jakiś pirat potrącił staruszkę na pasach.
(2.1) Mam kolekcję oryginalnych płyt i żadnego pirata.
Wiktionary
IPA: ˈpʲirat, AS: pʹirat
Wiktionary
rzecz. piractwo n.
czas. piracić ndk., spiracić dk., piratować ndk.
przym. piracki
przysł. piracko
Wiktionary
korsarz piratnik - gatunek pająka z rodziny pogońcowatych
SJP.pl
potocznie:
1. podrabiać produkty objęte prawem autorskim;
2. podszywać się pod jakąś znaną markę;
3. brawurowo prowadzić samochód, motocykl
SJP.pl
pięcioczłonowy związek heterocykliczny, którego pochodne są cennymi lekami (np. piramidon)
SJP.pl
Pirazol ("1,2-diazol") – organiczny, pięcioczłonowy aromatyczny heterocykliczny związek chemiczny o wzorze sumarycznym C3H4N2.
Pirazol i jego pochodne stosowane są do wytwarzania leków, barwników i pestycydów. Ma właściwości słabo zasadowe.
Izomerem pirazolu jest imidazol ("1,3-diazol").
Wikipedia
syntetyczny środek przeciwbólowy, przeciwgorączkowy i przeciwzapalny; antypiryna
SJP.pl
heterocykliczny organiczny związek chemiczny stosowany głównie w medycynie
SJP.pl
Pirazyna, 1,4-diazyna – heteroaromatyczny organiczny związek chemiczny.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny, pochodna nikotynamidu o działaniu przeciwgruźliczym
SJP.pl
Pi
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) reg. sieradz. zob. pierdoły.
Wiktionary
gatunek twardego szkła o małym współczynniku rozszerzalności termicznej, odpornego na działanie chemikaliów; pyrex, pyreks
SJP.pl
marka opon i firma
SJP.pl
Pirelli – włoskie przedsiębiorstwo specjalizujące się w produkcji opon pneumatycznych. Założył je Giovanni Battista Pirelli w 1872 roku.
Opony Pirelli niemal od zawsze kojarzone są ze sportem. Pierwszym sukcesem był rajd Pekin-Paryż w 1907 r. Zwycięzcy wyścigu używali właśnie opon tego przedsiębiorstwa, co przyniosło mu międzynarodową sławę.
Wikipedia
bezbarwna substancja krystaliczna, węglowodór aromatyczny zbudowany z czterech sprzężonych pierścieni benzenowych
SJP.pl
Pi
Wikipedia
łańcuch górski w północno-wschodniej części Półwyspu Iberyjskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. łańcuch górski w południowo-zachodniej Europie;
Wiktionary
Pireneje (hiszp. "Pirineos", kat. "Pirineus"; franc. "Pyrénées"; gask. "Pirenèus"; arag. "Perineus"; bask. "Pirinioak") – łańcuch górski w Europie, trzeci (jeśli traktować Kaukaz jako znajdujący się w Azji) pod względem wysokości po Alpach i Górach Betyckich. Położony jest na pograniczu Francji i Hiszpanii, ponadto w środkowej części znajduje się Andora.
Wikipedia
(1.1) Pireneje rozciągają się pomiędzy Atlantykiem na zachodzie i Morzem Śródziemnym na wschodzie, osiągając długość 450 km.
Wiktionary
IPA: ˌpʲirɛ̃ˈnɛjɛ, AS: pʹirẽnei ̯e
Wiktionary
rzecz. pirenejczyk m., Pirenejczyk m.
przym. pirenejski
Wiktionary
przymiotnik od: Pireneje
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pirenejami, dotyczący Pirenejów
Wiktionary
(1.1) Włosi tradycyjnie wyróżniają trzy klasyczne typy lodowców: pirenejski, alpejski i himalajski.
Wiktionary
IPA: ˌpʲirɛ̃ˈnɛjsʲci, AS: pʹirẽnei ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Pireneje nmos.
Wiktionary
ciałko występujące w chloroplastach niektórych glonów i mszaków, ośrodek tworzenia się skrobi
SJP.pl
Pirenoid (gr. pyrén ‘pestka’ + eídos ‘postać’) – sferyczna, białkowa struktura o rozmiarach 1,5–2 μm, zbudowana głównie z karboksylazy/oksygenazy rybulozo-1,5-bisfosforanu (RuBisCO), występująca w chloroplastach glonów oraz glewików ("Anthoceros"). Wokół pirenoidów u "Euglena" często odkładają się pierścieniowate ziarna paramylonu, polisacharydu podobnego w swej budowie do skrobi. W chloroplaście może być 1 lub kilka pirenoidów. Pirenoid posiada zdolność silnego załamywania światła.
Wikipedia
nazwa handlowa preparatu weterynaryjnego stosowanego u psów do zwalczania pasożytów, zawierającego permetrynę
SJP.pl
roślina zielna z rodziny astrowatych; maruna szarolistna, zębownik, złocień dalmatyński, bertram
SJP.pl
miasto portowe w Grecji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Grecji;
Wiktionary
Pireus (gr. Πειραιάς, "Pireas"; starogrecki / "katharewusa" Πειραιεύς, "Peiraieús", "Pireẹfs") – miasto portowe w Grecji, w administracji zdecentralizowanej Attyka, w regionie Attyka, w jednostce regionalnej Pireus, w południowo-zachodniej części aglomeracji ateńskiej[]. Siedziba i jedyna miejscowość gminy Pireus. W 2011 roku liczyło 163 688 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Pireus to główny port morski Grecji.
Wiktionary
IPA: ˈpʲirɛws, AS: pʹireu̯s
Wiktionary
przym. pireuski
Wiktionary
→ Pireus (miasto w Grecji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pireusem, dotyczący Pireusu
Wiktionary
(1.1) Rozgłośnia Wolnej Grecji donosi że dnia 7 bm. rozpoczął się w Grecji 24-godzinny strajk robotników i urzędników ateńskich i pireuskich tramwajów oraz pracowników kolei elektrycznej, łączącej Ateny z Pireusem.
(1.1) Prokurator sądu apelacyjnego w Atenach poinformował, że proces byłego dyktatora Grecji, Jeorjosa Papadopulosa i jego najbliższych współpracowników, oskarżonych o zdradę stanu i dokonanie przewrotu wojskowego w 1967 roku, rozpocznie się 28 lipca w pireuskim więzieniu Koridalos.
Wiktionary
rzecz. Pireus mrz.
Wiktionary
przyrząd wykorzystywany do mierzenia stopnia natężenia promieniowania słonecznego padającego na Ziemię; pyrheliometr
SJP.pl
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z ogniem lub wysoką temperaturą
Wiktionary
IPA: ˈpʲirɔ, AS: pʹiro
Wiktionary
rzecz. piryt m., piroliza ż.
Wiktionary
ognioodporne i wytrzymałe tworzywo otrzymywane poprzez wprowadzenie do szkła specjalnych dodatków powodujących krystalizację mieszanki; pyroceram
SJP.pl
minerał utleniony w wyniku reakcji z sodem, wapniem, tytanem, tantalem lub niobem, o barwie czerwonej lub brunatnej
SJP.pl
Pirochlor – minerał o dużej zawartości niobu. Ruda pirochloru zawiera zazwyczaj co najmniej 0,05% radioaktywnych uranu i toru. Nazwa pochodzi od greckiego słowa πΰρ (pyr) – ogień, i χλωρός (chloros) – zielony, ponieważ minerał ten przy spalaniu często staje się zielony.
Wikipedia
nauka łącząca w sobie zagadnienia z dziedziny pirotechniki i pirostatyki, badająca zmiany energetyczne zachodzące podczas procesu spalania
SJP.pl
powstawanie ładunków elektrycznych na powierzchni niektórych kryształów dielektrycznych podczas ich równomiernego ogrzewania lub ochładzania
SJP.pl
taki, którego cechuje zjawisko piroelektryczności (powstawanie ładunków elektrycznych na powierzchni niektórych kryształów dielektrycznych podczas ich równomiernego ogrzewania lub ochładzania)
SJP.pl
kryształ, w którym zachodzi zjawisko piroelektryczności (powstawanie na powierzchni ładunków elektrycznych podczas równomiernego ogrzewania lub ochładzania)
SJP.pl
Piroelektryk (z πῦρ „ogień”) – materiał mający zdolność generowania siły elektromotorycznej pod wpływem zmian temperatury.
W odróżnieniu od zjawiska termoelektrycznego, do wystąpienia efektu piroelektrycznego nie jest konieczny gradient temperatury, ale wystarczy ogrzanie całego kryształu. Efekty piroelektryczności są możliwe do dostrzeżenia tylko na kryształach, które są dobrymi izolatorami. Po ustaleniu się temperatury kryształ stopniowo rozładowuje się na skutek upływu ładunku.
Wikipedia
artysta cyrkowy rzekomo łykający ogień; połykacz ognia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) artysta cyrkowy rzekomo połykający ogień
Wiktionary
IPA: pʲiˈrɔfak, AS: pʹirofak
Wiktionary
(1.1) połykacz ognia
Wiktionary
krzemian magnezu, czarny minerał o metalicznym połysku, stosowany jako najważniejsza ruda manganu, głównie do produkcji żelazomanganu; braunit
SJP.pl
Pirofanit – minerał z rodziny tlenków.
Wikipedia
minerał, zasadowy krzemian glinu
SJP.pl
gatunek rośliny, który w wyniku ewolucji zdążył się przystosować do warunków panujących na terenach suchych, będących miejscem częstych pożarów; pyrofit
SJP.pl
Pi
Wikipedia
chorobliwy lęk przed ogniem
SJP.pl
substancja, która po zetknięciu z powietrzem zapala się lub ulega gwałtownym reakcjom o podobnym do spalania przebiegu
SJP.pl
substancja, która po zetknięciu z powietrzem zapala się lub ulega gwałtownym reakcjom o podobnym do spalania przebiegu
SJP.pl
zapalający się samoczynnie po zetknięciu z powietrzem
SJP.pl
minerał, krzemian glinu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) minerał z gromady krzemianów;
Wiktionary
Pirofyllit (pyrofyllit) – dihydroksyfylokrzemian glinu – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy minerałów blaszkowych (fyllokrzemianów). Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich.
Jego nazwa pochodzi od greckich słów "pyr-" ogień i "phyllon-" liść, wiążących się z jego zachowaniem podczas ogrzewania (traci wodę, tworząc blaszkowatą masę).
Wikipedia
(1.1) Pyrofillyt występuje w okolicach Kowar na Dolnym Śląsku.
Wiktionary
(1.1) dihydroksyfylokrzemian glinu, pyrofyllit
Wiktionary
łódź indiańska wykonana z pnia drzewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niewielka, płaskodenna łódź, wydrążona z pnia, poruszana zwykle jednym wiosłem – pagajem;
Wiktionary
Piroga to niewielka, płaskodenna łódź, wydrążona z pnia, napędzana wiosłem o jednym piórze (pagajem). Jej budowa umożliwia pływanie po bardzo płytkiej wodzie i łatwe wyciąganie łodzi na brzeg. Nie jest przeznaczona do pływania na otwartych wodach.
Piroga napędzana niewielkim silnikiem spalinowym to tzw. "peke-peke".
Wikipedia
IPA: pʲiˈrɔɡa, AS: pʹiroga
Wiktionary
przym. pirogowy
Wiktionary
fenol trihydroksylowy, trujący chemiczny związek organiczny w postaci białych płatków lub igiełek, stosowany jako wywoływacz fotograficzny; pirogalol
SJP.pl
fenol trihydroksylowy, trujący chemiczny związek organiczny w postaci białych płatków lub igiełek, stosowany jako wywoływacz fotograficzny; pirogallol
SJP.pl
Pi
Wikipedia
substancja wywołująca gorączkę
SJP.pl
Pirogen – substancja wywołująca gorączkę. Substancje pirogenne oddziałują na ośrodek termoregulacyjny, który znajduje się w podwzgórzu i przestawiają biologiczny wzorzec temperatury ciała tzw. "set point" na wyższy poziom.
Wikipedia
proces tworzenia się niektórych skał magmowych, przebiegający pod wpływem niskich temperatur, w których gorąca magma ulega szybkiemu schłodzeniu
SJP.pl
o skałach, minerałach: powstały w wyniku pirogenezy (procesu przebiegającego pod wpływem niskich temperatur, w których gorąca magma ulega szybkiemu schłodzeniu)
SJP.pl
proces rozkładu termicznego substancji przy wysokiej temperaturze i bez kontaktu z tlenem
SJP.pl
podwyższający temperaturę ciała do co najmniej stanu podgorączkowego (np. pirogenny ośrodek mózgowy, lek pirogenny)
SJP.pl
charakterystyczny dla pirogi (łodzi indiańskiej wykonanej z pnia drzewa), odnoszący się do pirogi, związany z nią
SJP.pl
urządzenie do wypalania wzorów lub rysunków na skórze lub w drewnie (pirografia)
SJP.pl
technika zdobnicza skóry i drzewa, polegająca na wypalaniu gorącym metalowym rylcem różnego rodzaju wzorów, rysunków
SJP.pl
Pirografia – technika druku wypukłego. Matrycę przygotowuje się wypalając rysunek na drewnie przy użyciu pirografu – narzędzia z metalową końcówką rozgrzewaną za pomocą prądu. Pirografy pojawiły się w połowie XX wieku.
Pirografia jest także techniką zdobniczą polegającą na wypalaniu wzorów na drewnie, skórze lub innym materiale przy pomocy rozgrzanego rylca lub pirografu. Technikę pirografii wykorzystuje w swojej twórczości polska artystka Zuzanna Dolega.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny umożliwiający utrzymanie wysokiego stężenia glikogenu w mięśniach
SJP.pl
kwas pirogronowy: organiczny związek chemiczny powstający w żywych organizmach jako produkt metabolizmu cukrów
SJP.pl
związek organiczny, fenol dihydroksylowy; pirokatechol
SJP.pl
Pirokatechina, "o"-dihydroksybenzen – organiczny związek chemiczny z grupy polifenoli, w którym dwie grupy hydroksylowe są przyłączone do pierścienia benzenowego w pozycji orto. Dobrze rozpuszcza się w wodzie, dając roztwory o odczynie kwaśnym. Ma własności redukujące.
Wikipedia
związek organiczny, fenol dihydroksylowy; pirokatechina
SJP.pl
kobieta mająca paranormalne zdolności panowania nad ogniem przy użyciu siły woli
SJP.pl
osoba mająca paranormalne zdolności panowania nad ogniem przy użyciu siły woli
SJP.pl
paranormalne zdolności panowania nad ogniem przy użyciu siły woli
SJP.pl
Pi
Wikipedia
powstały z odłamków skał, pyłów i piasków wyrzuconych na powierzchnię ziemi w trakcie wybuchu wulkanicznego (np. materiały piroklastyczne)
SJP.pl
minerał skałotwórczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. skała z grupy minerałów skałotwórczych, występujących w barwach od białej do żółtawej, zielonej lub czarnej, zawierających krzemiany wapnia, sodu, litu, magnezu, żelaza i/lub glinu;
Wiktionary
(1.1) W czasie naszej podróży chcemy dotrzeć do kilku klasycznych stanowisk geologicznych z barwnymi odmianami piroksenów, amfiboli, turmalinów i nefrytów.
Wiktionary
brunatnoczarna, rdzawa lub zielonkawa magmowa skała głębinowa, na którą składają się w większej części pirokseny
SJP.pl
Piroksenit – skała magmowa głębinowa pochodzenia ultrazasadowego, brunatnoczarna, ziarnista, zbudowana prawie wyłącznie z piroksenów jednoskośnych lub rombowych. Często w niewielkich ilościach zawiera także hornblendę, biotyt, chromit i magnetyt.
Występuje w USA, Irlandii, na Grenlandii, Zimbabwe. Na terenie Polski piroksenity występują na małych obszarach Sudetów w Górach Bialskich, Rudawach Janowickich, w okolicy Sobótki, gdzie występują razem ze skałami z klasy gabra i bazaltu.
Wikipedia
minerał skałotwórczy
SJP.pl
Pirokseny – grupa bardzo rozpowszechnionych minerałów skałotwórczych o strukturze wewnętrznej odpowiadającej krzemianom łańcuchowym i ogólnym wzorze:
Wikipedia
bawełna strzelnicza
SJP.pl
związek chemiczny z grupy związków heterocyklicznych, stosowany do produkcji leków; pyrol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek chemiczny o wzorze C4H5N;
Wiktionary
Pirol – organiczny związek chemiczny z grupy heterocyklicznych związków aromatycznych. Zbudowany jest z pięcioczłonowego pierścienia zawierającego jeden atom azotu.
Wikipedia
IPA: ˈpʲirɔl, AS: pʹirol
Wiktionary
kult ognia w religiach pierwotnych
SJP.pl
w chemii: cykliczny organiczny związek chemiczny z grupy laktamów
SJP.pl
heterocykliczny związek chemiczny na bazie cyklopentanu, zawierający heteroatom azotu
SJP.pl
Pirolidyna – organiczny, nasycony związek heterocykliczny. Strukturalnie oparta jest na pierścieniu cyklopentanu i zawiera jeden heteroatom – azot. Jest aminą drugorzędową o zasadowości porównywalnej z trietyloaminą. Bezbarwna ciecz o ostrym zapachu zbliżonym do amoniaku. Pochodnymi pirolidyny są m.in. aminokwasy prolina i hydroksyprolina.
Wikipedia
hipotetyczny materiał, z którego zbudowany jest górny płaszcz Ziemi
SJP.pl
→ piroliza
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z pirolizą, dotyczący pirolizy, polegający na pirolizie
Wiktionary
IPA: ˌpʲirɔlʲiˈtɨt͡ʃnɨ, AS: pʹirolʹityčny
Wiktionary
rzecz. piroliza ż.
Wiktionary
pyroliza;
1. proces rozpadu cząsteczki związku chemicznego pod wpływem odpowiednio wysokiej temperatury;
2. samooczyszczanie piekarnika w bardzo wysokiej temperaturze, podczas którego zanieczyszczenia zamieniają się w popiół
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. proces rozkładu termicznego substancji prowadzony poprzez poddawanie ich działaniu wysokiej temperatury, ale bez kontaktu z tlenem i innymi czynnikami utleniającymi;
Wiktionary
Piroliza (gr. "pyr" dopełniacz "pyros", ogień, i "lysis", rozpad), sucha destylacja, destylacja rozkładowa – proces degradacji zachodzący pod wpływem wysokiej temperatury i prowadzony bez tlenu i innych celowo dodawanych reagentów. Podobnym procesem jest przebiegające w niższej temperaturze wytlewanie.
Wikipedia
IPA: ˌpʲirɔˈlʲiza, AS: pʹirolʹiza
Wiktionary
przym. pirolityczny
temsłow. piro-
Wiktionary
(1.1) sucha destylacja, destylacja rozkładowa
Wiktionary
twardy, stalowoszary minerał, dwutlenek manganu, odmiana braunsztynu
SJP.pl
Piroluzyt – minerał z gromady tlenków. Należy do minerałów pospolitych i często spotykanych.
Nazwa pochodzi od gr. "pyr" = ogień i "liosis" = rozproszenie, rozkład ("oysis" = myć).
Wikipedia
osoba cierpiąca na piromanię (chorobliwą skłonność do zabawy ogniem)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) psych. ktoś dotknięty piromanią
Wiktionary
(1.1) Jakiś piroman znów podpalił stóg siana we wsi.
Wiktionary
IPA: pʲiˈrɔ̃mãn, AS: pʹirõmãn
Wiktionary
rzecz. piromania ż.
:: fż. piromanka ż.
Wiktionary
(1.1) podpalacz
Wiktionary
1. w fantasy: magiczna zdolność tworzenia i kontroli ognia za pomocą własnej woli;
2. wróżenie z ognia; pyromancja
SJP.pl
Nie mylić z: Pirokineza.
Piromancja (starogreckie ἐμπυρία, "wróżenie z ognia") – sztuka wróżenia za pomocą ognia lub płomieni.
Słowo "piromancja" jest adaptacją greckiego słowa "pyromanteia", pochodzącego od pyr (πῦρ, "ogień)" i "manteia" (μαντεία, "wróżenie przy użyciu [czegoś]"). Pierwsze znane użycie tego słowa miało miejsce w XIV wieku, a następnie rozwinęło się ono w późnołacińskie słowo "piromantia" i starofrancuskie słowo "piromance".
Wikipedia
chorobliwa skłonność do bawienia się ogniem, do podpalania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. chorobliwa żądza podpalania lub bawienia się ogniem;
Wiktionary
Piromania (z gr. πῦρ „ogień” i μανία „szaleństwo”) – chorobliwa żądza podpalania lub do zabaw z ogniem, która występuje przy niektórych zaburzeniach psychicznych takich jak np. padaczka czy psychopatia. Jest to zaburzenie występujące rzadko.
Z reguły powstaje na podłożu organicznych zmian mózgu, w zespole objawów charakteropatii (zmiany osobowości typu psychopatycznego, wyrażające się w odchyleniach charakterologicznych) lub otępienia czy niedorozwoju umysłowego.
Wikipedia
(1.1) Jak na ironię muzeum piromanii nie spłonęło z powodu podpalenia, ale w wyniku zwarcia w instalacjach elektrycznych.
Wiktionary
IPA: ˌpʲirɔ̃ˈmãɲja, AS: pʹirõmãńi ̯a
Wiktionary
rzecz. piroman m., piromanka ż., piromaństwo n., piromaniak m.
przym. piromański
Wiktionary
kobieta cierpiąca na piromanię (chorobliwą skłonność do zabawy ogniem)
SJP.pl
1. w fantasy: mag tworzący i kontrolujący ogień za pomocą własnej woli;
2. osoba wróżąca z ognia
SJP.pl
w fantasy: magini tworząca i kontrolująca ogień za pomocą własnej woli
SJP.pl
→ piroman
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) psych. związany z piromanią lub piromanem
Wiktionary
rzecz. piromania ż.
Wiktionary
kwas piromelitowy, bezwodnik piromelitowy: związek chemiczny, który w połączeniu z diaminą tworzy poliimid (rodzaj syntetycznego tworzywa o bardzo dużej odporności na działanie wysokich temperatur i silnie żrących związków chemicznych)
SJP.pl
dział metalurgii zajmujący się otrzymywaniem metali z rud poprzez przerabianie tych rud w wysokich temperaturach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział metalurgii zajmujący się przerobem rud metali i metali wtórnych w wysokich temperaturach;
Wiktionary
Pirometalurgia – dział metalurgii zajmujący się przerobem rud metali i metali wtórnych w wysokich temperaturach (powyżej temperatury topienia otrzymywanego metalu).
Pirometalurgia obejmuje procesy spiekania, świeżenia (inaczej konwertorowania), redukcji i inne.
Wikipedia
przyrząd do bezdotykowego pomiaru bardzo wysokich temperatur, np. w piecach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. przyrząd do bezdotykowego pomiaru temperatury;
Wiktionary
Pirometr – przyrząd pomiarowy służący do bezdotykowego pomiaru temperatury. Działa w oparciu o analizę promieniowania cieplnego emitowanego przez badane ciała.
Wszystkie ciała o temperaturze wyższej od temperatury zera bezwzględnego emitują promieniowanie cieplne o podobnej charakterystyce zwanej promieniowaniem ciała doskonale czarnego.
Wikipedia
(1.1) Zasada działania pirometru opiera się na pomiarze natężenia promieniowania cieplnego emitowanego przez badane ciało.
Wiktionary
IPA: pʲiˈrɔ̃mɛtr̥, AS: pʹirõmetr̦
Wiktionary
rzecz. pirometria ż.
przym. pirometryczny
przysł. pirometrycznie
Wiktionary
dział zajmujący się fotometrycznymi pomiarami wysokich temperatur
SJP.pl
związany z procesem mierzenia wysokich temperatur (np. urządzenia pirometryczne, wskaźnik pirometryczny)
SJP.pl
minerał, chlorofosforan ołowiu, najczęściej o zielonym lub pomarańczowym zabarwieniu
SJP.pl
Piromorfit (pyromorfit) – minerał z gromady fosforanów. Należy do grupy minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych rejonach Ziemi.
Nazwa pochodzi od gr. "pyr" = ogień i "morphe" = postać, forma, kształt.
Wikipedia
sceptycyzm starożytny; pirronizm; pyrronizm
SJP.pl
minerał z grupy granatów, kamień półszlachetny; granat czeski
SJP.pl
Pirop – minerał z gromady krzemianów, należący do granatów szeregu piralspitu.
Jego nazwa pochodzi od greckiego słowa "pyr" =,ogień" lub "piropos" = „podobny do ognia”, co jest aluzją do czerwonej barwy minerału.
Wikipedia
Piropiktura (gr. "πυρ" (pyr) ogień, łac. "pictura" malowidło) – dekoracyjna technika ceramiczna, polegająca na nanoszeniu płynnego szkliwa ceramicznego na powierzchnię rozgrzaną do wysokiej temperatury, opracowana i opatentowana w latach 50. XX wieku przez Helenę i Romana Husarskich (Hussarskich).
Wikipedia
odmiana węgla brunatnego o szczególnie dużej zawartości substancji bitumicznych
SJP.pl
pierwotniak wywołujący piroplazmozę (babesiozę, babeszjozę, śmiertelną chorobę psów i kotów, powodującą rozpad krwinek czerwonych)
SJP.pl
przenoszona przez kleszcze śmiertelna choroba psów i kotów, powodująca rozpad krwinek czerwonych; babesioza, babeszjoza
SJP.pl
przenoszona przez kleszcze śmiertelna choroba psów i kotów, powodująca rozpad krwinek czerwonych; babesioza, babeszjoza
SJP.pl
jedna z warstw ukrytych pod skorupą Ziemi, utworzona przez ognistą płynną masę składającą się w znaczącej części z niklu
SJP.pl
rozpuszczalny w wodzie związek chemiczny w postaci białego proszku, wykorzystywany w przemyśle spożywczym jako jeden ze środków konserwujących
SJP.pl
1. pirosiarczyn potasu - konserwant (symbol E224);
2. pirosiarczyn sodu - konserwant (symbol E223)
SJP.pl
kwas pirosiarkowy: bezbarwny kwas, którego pojedyncza cząsteczka składa się z dwóch atomów siarki, dwóch atomów wodoru oraz siedmiu atomów tlenu
SJP.pl
nauka łącząca w sobie zagadnienia z dziedziny pirotechniki i balistyki, zajmująca się badaniem praw spalania się prochu w warunkach stałej objętości
SJP.pl
czerwony minerał o połysku diamentowym, którego skład i własności chemiczne są analogiczne do pirargirytu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. rzadki minerał z grupy siarczków, o czerwonej lub czerwonobrunatnej barwie i diamentowym połysku;
Wiktionary
Pirostilpnit – rzadki minerał z grupy siarczków. Jego nazwa w języku greckim oznacza "lśniący ogniście". Dawniej znany był pod nazwą "pirochrotyt".
Wikipedia
przym. pirostilpnitowy
Wiktionary
(1.1) pirochrotyt
Wiktionary
związany z pirotechniką, pirotechnikiem (np. pokaz pirotechniczny, efekty pirotechniczne)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pirotechniką, dotyczący pirotechniki
Wiktionary
(1.1) Sylwester za pasem, już teraz jak grzyby po deszczu wyrastają sklepy i stragany z petardami, w pogoni za zyskiem handlowcy zapominają o obowiązującym zakazie sprzedaży artykułów pirotechnicznych nieletnim […]
Wiktionary
rzecz. pirotechnika ż., pirotechnik m.
Wiktionary
specjalista w dziedzinie pirotechniki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w dziedzinie pirotechniki
Wiktionary
rzecz. pirotechnika ż.
przym. pirotechniczny
Wiktionary
dział techniki obejmujący wytwarzanie wyrobów wywołujących efekty świetlne i akustyczne (np. sztucznych ogni); także sztuka wywoływania takich efektów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział chemii i techniki zajmujący się sporządzaniem wyrobów służących do wywoływania efektów świetlnych i akustycznych;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: pirotechnik
Wiktionary
Pirotechnika – dział chemii i techniki zajmujący się konstrukcją urządzeń z wykorzystaniem materiałów, które po wzbudzeniu, samodzielnie lub w połączeniu z innymi, poprzez proces reakcji spalania, wywołują efekty optyczne, cieplne, akustyczne, zapalające lub dymne. Dzieje się to dzięki niedetonacyjnym, samowystarczalnym reakcjom egzotermicznym. Jedną z ważnych cech substancji pirotechnicznych jest to, że nie polegają na tlenie ze źródeł zewnętrznych.
Wikipedia
rzecz. pirotechnik m.
przym. pirotechniczny
Wiktionary
Piroteria – rząd wymarłych łożyskowców z nadrzędu Meridiungulata.
Uważa się niekiedy, że pochodzą od ksenungulatów (Xenungulata) – monotypowego rzędu obejmującego rodzaj "Carodnia".
Wikipedia
minerał, siarczek żelaza; piryt magnetyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. rodzaj minerału;
Wiktionary
Pirotyn (piryt magnetyczny) – minerał z gromady siarczków. Jest minerałem rzadkim. Nazwa pochodzi od gr. "pyrrhos" = ognisty.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
układ koloidowy zawierający rozdrobniony metal, trwały tylko w wysokiej temperaturze; pyrozol
SJP.pl
bojowy środek zapalający składający się z mieszaniny sproszkowanego magnezu z asfaltem
SJP.pl
Pi
Wikipedia
fraza rzeczownikowa, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kulin. danie kuchni rosyjskiej, pieczone lub smażone ciasto drożdżowe, z nadzieniem słonym lub słodkim
Wiktionary
(1.1) Wewnątrz mówiło się po francusku i jadło ptifurki, lecz także turecką baklawę, rosyjskie pirożki, wiedeńskie strudle – przegląd najważniejszych w Rumunii wpływów kulturowych.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
sceptycyzm starożytny; pironizm; pyrronizm
SJP.pl
Pirrus (319-272 p.n.e.), król Epiru; Pyrrus
SJP.pl
odnoszący się do Pirrusa (Pyrrusa, króla Epiru), dziś głównie w powiedzeniu: pirrusowe zwycięstwo - zwycięstwo odniesione przy dużych stratach; pyrrusowy
SJP.pl
antyczna stopa wierszowa złożona z dwóch krótkich sylab; pirychej
SJP.pl
1. pomost do cumowania statków i przeładunku towarów, wchodzący w głąb basenu portowego;
2. pas suchego terenu między sąsiednimi basenami portu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. sztuczny półwysep portowy wyposażony w urządzenia do cumowania;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pʲirs, AS: pʹirs
Wiktionary
1. zdrobnienie od: piruet;
2. figura akrobacji lotniczej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od piruet
Wiktionary
(1.1) To nie piruet, lecz tylko mały piruecik.
Wiktionary
rzecz. piruet m.
Wiktionary
1. obrót dookoła własnej osi wykonany stojąc na palcach jednej nogi, a w łyżwiarstwie figurowym - na czubie łyżwy
2. obrót konia na tylnych nogach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) choreogr. sport. szybki obrót
Wiktionary
Piruet (z franc. "Pirouette") – obrót wokół własnej osi, wykonywany przez tancerzy. Piruet może być wykonywany z różnych pozycji - w tańcu zazwyczaj pozycją wyjściową jest pierwsza pozycja klasyczna. Pierwszą wykonawczynią piruetu była Niemka, Anna Hainel, tancerka klasyczna z epoki oświecenia.
Wikipedia
(1.1) Ekwilibrysta może robić piruety na drucie.
(1.1) Zbliżył się do drzwi, zrobił nagły, zapewne pożegnalny piruet i znikł we drzwiach raz na zawsze.
Wiktionary
rzecz. piruetka ż.
:: zdrobn. piruecik m.
Wiktionary
skomplikowana akrobacja lotnicza, polegająca na wykonaniu w locie pionowym w górę pełnej beczki i wyprowadzeniu samolotu do lotu poziomego na tym samym pułapie, co początkowy kurs
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. pierwsze plony
Wiktionary
IPA: pʲirˈvʲĩna, AS: pʹirvʹĩna
Wiktionary
antyczna stopa wierszowa złożona z dwóch krótkich sylab; pirrychej
SJP.pl
Pi
Wikipedia
witamina B6, pochodna pirydyny syntetyzowana przez rośliny i bakterie; adermina; pirydoksyna
SJP.pl
pochodna pirydoksyny
SJP.pl
witamina B6, pochodna pirydyny syntetyzowana przez rośliny i bakterie; adermina; pirydoksal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. jedna z form witaminy B6;
Wiktionary
Pirydoksyna ("adermina") – organiczny związek chemiczny, pochodna pirydyny, jedna z form witaminy B6. W organizmie ulega przemianie do fosforanu pirydoksalu, aktywnej formy witaminy B6, wchodzącego w skład grup prostetycznych wielu enzymów niezbędnych w syntezie aminokwasów (np. tryptofanu), neuroprzekaźników (katecholamin, serotoniny, norepinefryny), sfingolipidów, kwasu 5-aminolewulinowego oraz metabolizmie białek (np. hemoglobiny), węglowodanów i tłuszczów.
Wikipedia
IPA: ˌpʲirɨdɔˈksɨ̃na, AS: pʹirydoksỹna
Wiktionary
(1.1) adermina
Wiktionary
związek heterocykliczny; azyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. bezbarwny, organiczny, heterocykliczny związek chemiczny o nieprzyjemnym zapachu;
Wiktionary
Pi
Wikipedia
zawierający pirydynę (azynę, jeden ze związków heterocyklicznych) lub w jakiś inny sposób związany z tym związkiem; azynowy
SJP.pl
heterocykliczny związek organiczny, którego pojedyncza cząsteczka zawiera cztery atomy węgla, cztery atomy wodoru i dwa atomy azotu
SJP.pl
Pirymidyna, 1,3-diazyna, – organiczny związek chemiczny z grupy heterocyklicznych związków aromatycznych, strukturalnie zbliżony do pirydyny.
Trzy podstawowe części kwasów nukleinowych (DNA i RNA) – cytozyna, tymina i uracyl są pochodnymi pirymidyny.
Wikipedia
związany w jakiś sposób z pirymidyną (heterocyklicznym związkiem organicznym, którego pojedyncza cząsteczka zawiera cztery atomy węgla, cztery atomy wodoru i dwa atomy azotu)
SJP.pl
minerał należący do grupy siarczków o wzorze chemicznym FeS2 (disiarczek żelaza (II)).
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał, polimorficzna odmiana siarczku żelaza;
Wiktionary
Piryt (iskrzyk) – minerał żelaza z gromady siarczków, disiarczek żelaza(II), #PATRZ. Nazwa pochodzi od gr. "pyr" = „ogień” / "pyrites lithos" = „kamień, który wywołuje ogień”, gdyż po uderzeniu w minerał powstają iskry.
Wikipedia
(1.1) Piryt tworzy zwykle kryształy sześcienne o mosiężnożółtej barwie i metalicznym połysku.
Wiktionary
IPA: ˈpʲirɨt, AS: pʹiryt
Wiktionary
przym. pirytowy
temsłow. piro-
Wiktionary
(1.1) iskrzyk, złoto głupców, Jaś błądzący
Wiktionary
o cechach pirytu, wykonany z pirytu, zawierający piryt (np. złoża pirytowe, kryształ pirytowy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pirytem, zawierający piryt, wykonany z pirytu
Wiktionary
rzecz. piryt mrz.
Wiktionary
pizgać; potocznie:
1. rzucać czymś;
2. bić, uderzać
SJP.pl
potocznie: rzucić, walnąć
SJP.pl
kapelusz składany płasko, noszony niegdyś przez wyższych oficerów francuskich, a także: rodzaj cylindra popularnego w dziewiętnastowiecznej Europie; szapoklak
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: pis] skrót od: Prawo i Sprawiedliwość - partia polityczna
SJP.pl
skrótowiec głoskowy w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego
(1.1) = polit. Prawo i Sprawiedliwość
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Członek PiS zobowiązany jest m.in. do postępowania zgodnego z powszechnie przyjętymi zasadami współżycia społecznego oraz zasadami moralnymi i obywatelskimi wynikającymi z programu PiS.
(1.1) Sobotni marsz KOD-u i opozycji miał być sygnałem dla przedwyborczego zjednoczenia różnych środowisk przeciwko PiS-owi.
Wiktionary
IPA: pʲis, AS: pʹis
Wiktionary
skr. POPiS
rzecz. Prawo i Sprawiedliwość n., pisowiec mos., pisiak mos., pisior mos., pisdzielec mos., pisowskość ż.
przym. pisowski, PiS-owski
Wiktionary
(1.1) Prawo i Sprawiedliwość
Wiktionary
potocznie: autobus, którym poruszają się politycy PiS-u w czasie kampanii wyborczych
SJP.pl
pisowiec;
1. członek PiS-u (Prawa i Sprawiedliwości, partii politycznej);
2. pogardliwie: zwolennik PiS-u (Prawa i Sprawiedliwości, partii politycznej)
SJP.pl
→ PiS (Prawo i Sprawiedliwość); pisowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) polit. związany z PiS-em (Prawem i Sprawiedliwością), dotyczący PiS-u (Prawa i Sprawiedliwości)
(1.2) polit. związany z polityką, rządami PiS-u (Prawa i Sprawiedliwości), charakterystyczny dla rządów PiS-u (Prawa i Sprawiedliwości)
Wiktionary
IPA: pʲiˈsɔfsʲci, AS: pʹisofsʹḱi
Wiktionary
skr. PiS
rzecz. pisowiec mos., PiS-owiec mos., pisdzielec mos., pisowskość ż., PiS-owskość ż.
przym. pisowski
Wiktionary
(1.1) pisowski
Wiktionary
pisówa, PiS-ówka, pisówka; pogardliwie:
1. zwolenniczka partii Prawo i Sprawiedliwość;
2. członkini partii Prawo i Sprawiedliwość
SJP.pl
pisówka, PiS-ówa, pisówa; pogardliwie:
1. zwolenniczka partii Prawo i Sprawiedliwość;
2. członkini partii Prawo i Sprawiedliwość
SJP.pl
skrót od: pisownia
SJP.pl
rzeka w Polsce, przepływająca przez Pisz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Rosji, w obwodzie królewieckim, dopływ Węgorapy;
(1.2) geogr. nazwa kilku cieków wodnych w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpʲisa, AS: pʹisa
Wiktionary
przym. piski, pisański
Wiktionary
zdrobnienie od: pisak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pisak
Wiktionary
rzecz. pisak m., pisanina ż.
przym. pisakowy
Wiktionary
potocznie: przyrząd do pisania; pisak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. to, co służy do pisania
Wiktionary
(1.1) Czekam na pianino – przywiozą, to się ogarnę, odkurzę i łaps za pisadło, do nut przystąpię, notatki porobię.
(1.1) Zostawi pisadła, aby podczas wyborów pamiętać, żeby przy nazwisku żadnego z tych kandydatów krzyżyka nie postawić.
Wiktionary
czas. pisać ndk.
rzecz. pismo n., pisak m., pisarz m., pisanina ż.
Wiktionary
przyrząd do pisania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) narzędzie do pisania, którym pisze się, używając wymiennych wkładów z atramentem lub żelem
(1.2) techn. część pisząca mechanizmu
(1.3) pot. każdy przyrząd, którym można pisać
Wiktionary
Pisak (flamaster, mazak, marker) – jest to rodzaj długopisu, wewnątrz którego znajduje się porowaty rdzeń nasączony tuszem. Końcówka pisząca jest również porowata, dzięki czemu tusz powoli przepływa na powierzchnię papieru czy innego materiału. Dostępna jest ich szeroka gama kolorów i rodzajów tuszu.
Wikipedia
(1.1) Kto ma pożyczyć pisak, bo mi się wypisał?
Wiktionary
IPA: ˈpʲisak, AS: pʹisak
Wiktionary
rzecz. pisanie n., pismo n., pisanina ż.
:: zdrobn. pisaczek mrz.
czas. pisać ndk.
przym. pisakowy
Wiktionary
(1.1) długopis, pióro, cienkopis, flamaster
Wiktionary
→ pisak
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pisakiem, dotyczący pisaka
Wiktionary
rzecz. pisak mrz., pisaczek mrz.
czas. pisać ndk.
Wiktionary
1. tworzyć tekst na jakiejś powierzchni używając do tego stosownego narzędzia;
2. donosić, przekazywać coś na piśmie lub w druku, komunikować o czymś w taki sposób;
3. pisać się: podpisywać się pod czymś, często także: zgadzać się na coś, potwierdzać chęć uczestniczenia w czymś
SJP.pl
zdrobnienie od: pisanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: pisanka
Wiktionary
rzecz. pisanka ż., pisanina ż.
Wiktionary
wieś i osada w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pisać.
(1.2) odręczne tworzenie napisów i tekstów
Wiktionary
(1.1) Moja pasja pisania rozwija się i przynosi niespodziewane owoce.
(1.2) Swój czas dzieli między tworzenie komiksów jako freelancer i prowadzenie kursów rysunku i pisania jako nauczyciel w ramach nagradzanego programu animacji w Seneca College.
Wiktionary
IPA: pʲiˈsãɲɛ, AS: pʹisãńe
Wiktionary
rzecz. pisarstwo n., pismo n., pisarz m., pisarka ż., pismak m., pisak m., pisownia ż., pisanina ż., pisanka ż., pisarczyk m., piśmienność ż., piśmiennictwo n., pisywanie n., napisanie n., spisywanie n., spisanie n., wypisywanie n., wypisanie n., wpisywanie n., wpisanie n., opisywanie n., opisanie n., nadpisywanie n., nadpisanie n., napisy nmos.
czas. pisywać dk., pisać ndk., napisać dk., spisywać ndk., spisać dk., wypisywać ndk., wypisać dk., opisywać ndk., opisać dk., nadpisywać ndk., nadpisać dk., wpisywanie n., wpisanie n.
przym. pisarski, piśmienny, piśmienniczy, pisemny
Wiktionary
lekceważąco o jakimś błahym, marnym lub nudnym tekście, najczęściej niepotrzebnym, niewnoszącym żadnych nowych spojrzeń na daną sprawę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lekcew. przydługie, nudnawe pisanie
(1.2) lekcew. nędzny, marny utwór pisany
Wiktionary
rzecz. dopisanie dk., dopisek mrz., dopisywacz mos., dopisywanie ndk., napis mrz., napisanie dk., napisy nmos., odpis mrz., odpisanie dk., odpisywacz mos., odpisywanie ndk., opis mrz., opisanie dk., opisowość ż., opisówka ż., opisywactwo n., opisywacz mos., opisywalność ż., opisywanie ndk., pisaczek mrz., pisadło n., pisak mrz., pisane n., pisaneczka ż., pisanie n., pisanka ż., pisankarka ż., pisankarstwo n., pisanko n., pisarczyk mos., pisarka ż., pisarskość ż., pisarstwo n., pisarz mos., pisarzyna mos., pisemko n., pisemność ż., pismak mos., piśmidło n., pismo n., pisownia ż., pisywacz mos., pisywanie n., piszpan mos., piśmiennictwo n., piśmienność ż., podpis mrz., podpisik mrz., podpisanie n., podpisywanie n., popis mrz., popisowość ż., popisówa ż., popisówka ż., popisanie n., popisy nmos., pospiskowanie n., przepis mrz., przepisanie n., przepiska ż., przepisodawca mos., przepisownik mrz., przepisowość ż., przepisy nmos., przepisywacz mos., przepisywanie n., przepiśnik mrz., przypis mrz., przypisanie n., przypisaniec mos., przypisek mrz., przypiska ż., przypisywanie n., rozpis mrz., rozpisanie n., rozpiska ż., rozpisywanie n., spis mrz., spisanie n., spisek mrz., spiskowanie n., spiskowiec mos., spisywanie n., wpis mrz., wpisanie n., wpisowe nmos., wpisywanie n., wypis mrz., wypisanie n., wypisek mrz., wypiska ż., wypiski nmos., wypisy nmos., wypisywanie n., zapis mrz., zapisanie n., zapisek mrz., zapiska ż., zapisobierca mos., zapisobiorca mos., zapisodawca mos., zapisywacz, zapisywanie n.
czas. dopisać dk., dopisywać ndk., napisać dk., odpisać dk., odpisywać ndk., opisać dk., opisywać ndk., pisać ndk., pisywać ndk., podpisać dk., podpisywać ndk., popisać dk., pospiskować dk., przepisać dk., przepisywać ndk., przypisać dk., przypisywać ndk., rozpisać dk., rozpisywać ndk., spisać dk., spiskować ndk., spisywać ndk., wpisać dk., wpisywać ndk., wypisać dk., wypisywać ndk., zapisać dk., zapisywać ndk.
przym. opisowy, opisywalny, pisemny, piśmienniczy, piśmienny, pisarski, podpisowy, popisowy, przepisodawczy, przepisowy, spisowy, spiskowy, wpisowy, zapisowy, zapisywalny
przysł. pisemnie, piśmiennie
Wiktionary
(1.2) pot. bazgranina, bazgroły, bohomazy, chała, chłam, grafomania, gryzmoły, kicz, makulatura, mazanina, ramota, szmira
Wiktionary
minerał, siarczan miedzi zawierający w swojej pojedynczej cząsteczce siedem cząsteczek wody; melanteryt miedziowy
SJP.pl
wielkanocne jajko barwione, malowane lub ozdabiane innymi technikami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. folk. tradycyjnie pomalowane jajko w okresie świąt Wielkiejnocy;
(1.2) typogr. łaciński krój wzorowany na kaligraficznym piśmie odręcznym, przeważnie pochylony w prawo
Wiktionary
Pisanka – ogólna, zwyczajowa nazwa jaja (zwykle kurzego, ale także gęsiego czy kaczego) zdobionego różnymi technikami.
Wikipedia
(1.1) Malowanie pisanek w Wielką Sobotę to stary polski zwyczaj.
(1.2) […] Należy też pamiętać, że bloki tekstu złożone pisanką nie zachęcają do czytania.
Wiktionary
IPA: pʲiˈsãnka, AS: pʹisãnka
Wiktionary
rzecz. pisarczyk mos., pismo n., pisarz mos., pisaneczka ż., pisanie n., pisanina ż.
czas. pisać
przym. pisankowy
Wiktionary
(1.1) gw. Mazowsze piska
Wiktionary
kobieta zajmująca się pisankarstwem (tworzeniem i barwieniem pisanek, najczęściej przy użyciu technik charakterystycznych dla danego regionu)
SJP.pl
odnoszący się do pisankarstwa (ogółu technik tworzenia i barwienia pisanek, najczęściej odrębnych dla danego regionu), związany z pisankarstwem
SJP.pl
ogół specjalnych technik tworzenia i barwienia pisanek, najczęściej odrębnych dla danego regionu
SJP.pl
twórca pisanek
SJP.pl
pismo artystyczne zbliżone formą do pisma kaligraficznego, stosowane do dużych napisów
SJP.pl
→ pisanka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pisankami, dotyczący pisanek
Wiktionary
rzecz. pisanka ż.
Wiktionary
1. lekceważąco: marny pisarz; pismak, pisarzyna, skrobipiórek, gryzipiórek;
2. dawniej: pomocnik pisarza w biurze, urzędzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) lekcew. słaby, marny lub podrzędny pisarz
(1.2) daw. pomocnik pisarza urzędowego
Wiktionary
rzecz. pisanina ż., pisarz mos., pismo n., pisarstwo n., piśmiennictwo n., pisanka ż., zapisek mrz., Pisarzowice nmos., pisanie n., napisanie n., pisarka ż., pisarzyna mos.
czas. pisać ndk., napisać dk., zapisywać ndk., zapisać dk.
przym. pisarski
przysł. pisarsko
Wiktionary
(1.1) pisarzyna, gryzipiórek, gryzipiór
Wiktionary
kobieta zajmująca się pisaniem utworów literackich; literatka, autorka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kobieta zajmująca się pisaniem utworów literackich; literatka, autorka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. forma żeńska od: pisarz
Wiktionary
IPA: pʲiˈsarka, AS: pʹisarka
Wiktionary
rzecz. pismo n., pisanie n., pisarstwo n.
:: fm. pisarz m.
czas. pisać
przym. pisarski
przysł. pisarsko
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
odnoszący się do pisarstwa lub pisarza, pisarki (np. talent pisarski, wyobraźnia pisarska), związany w jakiś sposób z tą dziedziną sztuki (np. znak pisarski, przyrząd pisarski)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z pisaniem, dotyczący pisania
(1.2) związany z tworzeniem dzieł literackich, dotyczący tworzenia dzieł literackich
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Chwyt pisarski u dzieci można podzielić na chwyt prymitywny, przejściowy i dojrzały.
(1.2) Odkrył w sobie talent pisarski podczas rekonwalescencji po amputacji nogi.
Wiktionary
rzecz. pisarczyk mos., pisarz mos., pisarka ż., pisarstwo n., pisanie n., pismo n., pisanina ż.
czas. napisać dk., pisać ndk.
przysł. pisarsko
Wiktionary
twórczość pisarska, literacka, tworzenie utworów pisanych, najczęściej masowo w celu znalezienia dochodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zajęcie pisarza, działalność pisarska
Wiktionary
(1.1) Dla mojego pisarstwa najbardziej inspirująca okazała się artystyczna potencja mowy chłopskiej.
Wiktionary
rzecz. pisarczyk mos., pismo n., pisanina ż., pisanie n., napis m., napisanie n., pisarz m., pisarka ż., pisarzyna m.
czas. pisać ndk., napisać dk., przynapisać dk., donapisać dk., przynapisać dk., odnapisać dk.
przym. pisarski
Wiktionary
1. osoba zajmująca się pisaniem utworów literackich; literat;
2. dawniej: urzędnik pełniący funkcję sekretarza, zajmujący się sprawami administracyjnymi, finansowymi itp.;
3. osoba przepisująca księgi, dokumenty; skryba, kopista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) liter. osoba, która tworzy utwory literackie, zwłaszcza prozą;
(1.2) wojsk. podoficer funkcyjny do spraw administracyjnych, sekretarz dowódcy kompanii
(1.3) daw. urzędnik pełniący funkcję sekretarza w urzędzie miejskim, kancelarii królewskiej itp.;
(1.4) hist. warstwa społeczna starożytnego Egiptu osób wykształconych, posługujących się pismem;
Wiktionary
Pisarz – osoba tworząca dzieła literackie, przynależna do języka, w którym pisze.
Wikipedia
(1.1) Autor tej książki jest bardzo znanym pisarzem.
Wiktionary
IPA: ˈpʲisaʃ, AS: pʹisaš
Wiktionary
rzecz. pismo n., pisarstwo n., piśmiennictwo n., pisanka ż., zapisek m., Pisarzowice nmos., pisanie n., napisanie n.
:: zdrobn. pisarczyk m.
:: zgrub. pisarzyna m.
:: fż. pisarka ż.
czas. pisać ndk., napisać dk., zapisywać ndk., zapisać dk.
przym. pisarski
przysł. pisarsko
Wiktionary
(1.1) literat, prozaik
(1.3) kancelista, notariusz
(1.4) skryba
Wiktionary
→ pisarz (dawniej); pisarski
SJP.pl
Pisarzowa – wieś w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim, w gminie Limanowa położona u podnóży Pasma Łososińskiego, w górnym odcinku potoku Smolnik (dopływu Dunajca), przy drodze powiatowej nr 1551K relacji Limanowa – Chełmiec. Miejscowość zamieszkana jest przez grupę entograficzną lachów limanowskich.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. pisarz mos., pisarczyk mos.
Wiktionary
(r. męski) lekceważąco: marny pisarz; pismak, skryba, skrobipiórek, gryzipiórek
SJP.pl
dawniej: córka pisarza
SJP.pl
1. tworzyć tekst na jakiejś powierzchni używając do tego stosownego narzędzia;
2. donosić, przekazywać coś na piśmie lub w druku, komunikować o czymś w taki sposób;
3. pisać się: podpisywać się pod czymś, często także: zgadzać się na coś, potwierdzać chęć uczestniczenia w czymś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. napisać)
(1.1) umieszczać tekst na jakimś materiale lub medium
(1.2) tworzyć utwór literacki; przekazywać jakieś informacje za pomocą pisma
(1.3) przest. malować, rysować (szczególnie prawosławne ikony)
(1.4) tworzyć, określać regułę pisowni; stosować taką regułę
Wiktionary
(1.1) Nauczycielka pisze kredą na tablicy jakieś wzory.
(1.2) Dziennikarz napisał dla swojej gazety ciekawą recenzję przedstawienia.
(1.4) Jak się pisze pana nazwisko?
Wiktionary
IPA: ˈpʲisat͡ɕ, AS: pʹisać
Wiktionary
czas. wpisywać ndk., pisywać ndk., napisać dk., dopisywać ndk., dopisać dk., opisywać ndk., opisać dk., przepisywać ndk., przepisać dk., zapisywać ndk., zapisać dk.
rzecz. pisarczyk mos., piśmiennictwo n., pisanie n., pisak mrz., pismo n., pismak mos., pisarz mos., pisarka ż., pisarstwo n., pisadło n., pisownia ż., pisanka ż., podpisanie n., napisy nmos., pisanina ż.
przym. pisemny, pisarski, niepiśmienny, piśmienny, pisakowy
przysł. pisemnie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pisą, dotyczący Pisy
Wiktionary
rzecz. Pisa ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: piszinger] torcik z wafli przekładanych słodką masą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. torcik waflowy, zwykle z masą czekoladową;
Wiktionary
Pischinger, także spolszczony jako piszinger, piszyngier lub piszynger – torcik z wafli przekładanych masą czekoladowo-orzechową, oblany polewą czekoladową. Termin ten znany jest prawie wyłącznie na terenach dawnej Galicji i może odnosić się też do andrutów przełożonych masą kajmakową.
Wikipedia
(1.1) piszinger, piszyngier
Wiktionary
[czytaj: pisc-ina] piscyna;
1. basen z zimną wodą stanowiący element starorzymskich term;
2. kamienna misa z wodą, służąca do ablucji kapłańskich i mycia naczyń liturgicznych, a w epoce wczesnochrześcijańskiej także jako baptysterium, w którym chrzczono przez zanurzenie w wodzie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: pisko] aromatyczny winiak uznawany za trunek narodowy w Peru i Chile, spożywany zwykle z dodatkiem soku owocowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rodzaj alkoholu z Ameryki Południowej, brandy ze sfermentowanych i destylowanych winogron;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
piscina;
1. basen z zimną wodą stanowiący element starorzymskich term;
2. kamienna misa z wodą, służąca do ablucji kapłańskich i mycia naczyń liturgicznych, a w epoce wczesnochrześcijańskiej także jako baptysterium, w którym chrzczono przez zanurzenie w wodzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wulg. członek lub zwolennik PiS-u
Wiktionary
(1.1) Czy te pisdzielce zrobią chociaż jedną rzecz dobrze, czy wszystko mają zamiar spierdolić?
Wiktionary
rzecz. PiS m., pisowiec m., pisówka ż., pisowczyk m.
przym. pisowski, PiS-owski
skr. PiS
Wiktionary
(1.1) pot. obraź. pisior, pisuar; neutr. pisowiec, pisowczyk
Wiktionary
zdrobniale o piśmie (najczęściej w znaczeniu tekstu stanowiącego dokument lub większą całość, gazetę lub czasopismo)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pogardliwie o gazecie
Wiktionary
rzecz. pismo n., pisanina ż.
przym. pisemny, piśmienny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na piśmie, za pomocą pisma
Wiktionary
IPA: pʲiˈsɛ̃mʲɲɛ, AS: pʹisẽmʹńe
Wiktionary
rzecz. pisanina ż., pismo, piśmiennictwo
czas. pisać
przym. pisemny, piśmienniczy
Wiktionary
(1.1) na piśmie
Wiktionary
utrwalony na piśmie (np. praca pisemna, zgoda pisemna), wyrażony za pomocą pisma lub w jakiś inny sposób związany z pismem; piśmienny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odbywający się na piśmie, wyrażony na piśmie
Wiktionary
(1.1) Konkurs będzie przebiegać w dwóch etapach: test pisemny, a po nim część ustna dla finalistów.
Wiktionary
IPA: pʲiˈsɛ̃mnɨ, AS: pʹisẽmny
Wiktionary
rzecz. pismo n., pisemko n., piśmidło n., piśmidełko n., piśmiennictwo n., piśmiennik m., pisemność ż., pisemnictwo n., pisanina ż., pisanie n.
czas. pisać ndk.
przym. piśmienniczy
przysł. pisemnie
Wiktionary
skrótowiec głoskowy w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego
(1.1) = Polski Instytut Sztuki Filmowej
Wiktionary
(1.1) Realizację filmu umożliwiły pieniądze z PISF-u.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) publ. ekon. inflacja spowodowana rządami PiS
Wiktionary
rubasznie: żeński narząd płciowy; pipa, pipka, piczka
SJP.pl
Zobacz też: Pisia (dopływ Brynicy).
Pisia – rzeka w Polsce, w województwie mazowieckim na Równinie Łowicko-Błońskiej, prawy dopływ Bzury (uchodzi w Sochaczewie). Długość rzeki wynosi 58,5 km, a powierzchnia zlewni 501,4 km².
Pisia powstaje z połączenia dwóch rzek: większej Pisi Gągoliny (dawniej zwanej "Radziejówką") i mniejszej Pisi Tucznej. Obie mają źródła na Wysoczyźnie Rawskiej na południowy wschód od miasta Mszczonów i łączą się na południe od wsi Kaski.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. lekcew. członek PiS-u
Wiktionary
skr. PiS
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Polska Izba Spedycji i Logistyki
Wiktionary
IPA: ˈpʲisʲil, AS: pʹisʹil
Wiktionary
żartobliwie o męskim członku; siusior, kuśka, pitol, ptaszek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. grub. penis
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(2.1) pejor. obraź. członek lub zwolennik PiS-u
Wiktionary
(1.1) Jacek nachlał się wódy i latał z pisiorem na wierzchu po akademiku.
(2.1) Nie tylko pisiory wierzą w zamach smoleński.
Wiktionary
(1.1)
rzecz.
:: zdrobn. pisiorek m.
(2.1)
skr. PiS
Wiktionary
(1.1) pot. siusiak, siurak, wacek, fajfus; członek, penis; wulg. chuj, wulg. kutas
(2.1) pisuar; neutr. pisowiec
Wiktionary
zdrobnienie od: pisior
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. penis
(1.2) zdrobn. od: pisior
(1.3) pejor. obraź. członek lub zwolennik PiS-u
Wiktionary
rzecz. pisior m.
Wiktionary
(1.1) pisior, ptaszek, fujara, członek, pała, fiutek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pejor. obraź. członkini lub zwolenniczka PiS-u
Wiktionary
pogardliwie: pisowski (związany z PiS-em)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pejor. ogół wyborców i polityków Prawa i Sprawiedliwości
Wiktionary
przym. pisowski
Wiktionary
pejoratywnie: sposób rządzenia przez PiS
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pejor. sposób sprawowania rządów przez partię polityczną Prawo i Sprawiedliwość
Wiktionary
ostry, przenikliwy dźwięk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) cienki, przenikliwy dźwięk
Wiktionary
(1.1) Nagły pisk dochodzący z korytarza zelektryzował zebranych.
Wiktionary
IPA: pʲisk, AS: pʹisk
Wiktionary
czas. piszczeć, piskać, popiskiwać
przym. piskliwy, piszczałkowy
rzecz. pisklę n., piszczałka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kreska
(1.2) gw-pl|Mazowsze. pisanka
forma czasownika.
(2.1) 3 os. lp. ter. od: piskać
Wiktionary
wydawać piski
SJP.pl
przymiotnik od: Pisz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od Pisz
(1.2) od Pisa
forma rzeczownika.
(2.1) M. B. lm. od pisk
Wiktionary
Piski (dopełniacz: Pisków, przymiotnik: piskowski) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ostrołęckim, w gminie Czerwin.
Wikipedia
IPA: ˈpʲisʲci, AS: pʹisʹḱi
Wiktionary
(1.1)
rzecz. Pisz m., piszanin m., piszanka ż.
(1.2)
rzecz. Pisa ż.
Wiktionary
młode ptaka, szczególnie gęsi lub kury, znane jako jeden z pozareligijnych symboli świąt Wielkiejnocy; pisklak, pisklątko, pisklę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: pisklak
Wiktionary
rzecz. pisklak mzw., pisklę n.
przym. pisklęcy
Wiktionary
młode ptaka, szczególnie gęsi lub kury, znane jako jeden z pozareligijnych symboli świąt Wielkiejnocy; pisklaczek, pisklątko, pisklę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. ptak wykluty z jaja
Wiktionary
Pisklak (ang. "Piper") – 6-minutowy krótkometrażowy film animowany produkcji wytwórni Pixar. Wyreżyserował go Alan Barillaro, który również napisał scenariusz. Swoją premierę miał 16 czerwca 2016, w kinach przed filmem "Gdzie jest Dory?", w Polsce 17 czerwca. Film zdobył Oskara w 2017 roku, w kategorii najlepszy krótkometrażowy film animowany.
Wikipedia
(1.1) Przy pniu leżało ciałko pisklaka, który wypadł z gniazda.
Wiktionary
rzecz. pisklę n., pisklątko n.
:: zdrobn. pisklaczek mzw.
przym. pisklęcy
Wiktionary
(1.1) pisklę
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: piskliwie
SJP.pl
cecha głosu lub dźwięku przenikliwego, bardzo wysokiego, cienkiego lub jakiegoś przedmiotu wydającego dźwięki określone w ten sposób
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: piskliwy
SJP.pl
przenikliwy, bardzo wysoki, cienki, zbliżony do pisku (np. piskliwy głos) lub będący źródłem dźwięków tak określonych (np. piskliwe skrzypce, piskliwy flet)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o głosie, dźwięku itp.: wysoki, cienki, przenikliwy
(1.2) wydający piskliwy (1.1) dźwięk, głos itp.
Wiktionary
IPA: pʲisˈklʲivɨ, AS: pʹisklʹivy
Wiktionary
rzecz. pisk m., piskliwość ż., pisklę n.
przysł. piskliwie
Wiktionary
młode ptaka, szczególnie gęsi lub kury, znane jako jeden z pozareligijnych symboli świąt Wielkiejnocy; pisklaczek, pisklak, pisklę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) młode pisklę
Wiktionary
rzecz. pisklak mzw., pisklę n.
przym. pisklęcy
Wiktionary
młode ptaka, szczególnie gęsi lub kury, znane jako jeden z pozareligijnych symboli świąt Wielkiejnocy; pisklaczek, pisklak, pisklątko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ornit. niedawno wyklute młode ptaka;
(1.2) przen. pieszczotliwie o dziecku
Wiktionary
Pisklę – świeżo wykluty z jaja ptak (termin stosowany również dla młodych dinozaurów nieptasich), u większości gatunków wymagający opieki rodzicielskiej.
Według cech piskląt różnych gatunków ptaków, ptaki dzieli się na gniazdowniki i zagniazdowniki.
Wikipedia
(1.1) Myśliwy chroni gniazda i lęgowiska wszelkiej zwierzyny, jaja ptaków i pisklęta oraz młodzież zwierzyny.
(1.1) Wszystkie pisklęta po wykluciu wymagają opieki rodziców.
Wiktionary
IPA: ˈpʲisklɛ, AS: pʹiskle
Wiktionary
rzecz. pisk m., pisklak m., pisklątko n., piszczenie n., popiskiwanie n., piskanie n.
:: zdrobn. pisklaczek m.
czas. piszczeć ndk., popiskiwać ndk., piskać ndk.
przym. pisklęcy, piskliwy, piszczałkowy
Wiktionary
(1.1) pot. pisklak
Wiktionary
należący do pisklęcia (np. pisklęce skrzydełka, pisklęcy dzióbek), taki jak u pisklęcia (np. pisklęcy puszek) lub w jakiś inny sposób związany z pisklęciem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pisklęciem, dotyczący pisklęcia
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do pisklęcia
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla pisklęcia, posiadający cechy przypisywane pisklętom
Wiktionary
(2.1) Z budki dochodził pisklęcy świergot.
Wiktionary
rzecz. pisklak mzw., pisklę n., pisklątko n., pisklaczek mzw.
Wiktionary
pisk, pojedynczy dźwięk o bardzo wysokiej częstotliwości, przenikliwy, cienki, ostry
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Piskorczyn – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie rypińskim, w gminie Brzuze. W latach 1975−1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego. W latach 1867–1975 miejscowość administracyjnie należała do powiatu rypińskiego. Jest to przedostatnia pod względem liczby ludności miejscowość w gminie.
Wikipedia
rodzaj ryb z rodziny piskorzowatych; cierniooczek
SJP.pl
Piskornica dawniej też Piskorszczyzna – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim, w gminie Gózd. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Kuczkach.
Wikipedia
Piskorowice – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie leżajskim, w gminie Leżajsk. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.
Wieś królewska Piskorowice, położona była w 1589 roku w starostwie niegrodowym krzeszowskim w ziemi przemyskiej województwa ruskiego. Wieś Piskorowice jest położona nad rzeką San.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
słodkowodna ryba pochodząca z Eurazji i Afryki, mająca wydłużone ciało i małe łuski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. gatunek słodkowodnej ryby (nazwa systematyczna|Misgurnus fossilis|ref=tak.), o elastycznym, wydłużonym, obłym ciele, należącej do rodziny piskorzowatych (Cobitidae);
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) stpol. nic
Wiktionary
Piskorz ("Misgurnus fossilis") – gatunek słodkowodnej ryby z rodziny piskorzowatych (Cobitidae).
Wikipedia
IPA: ˈpʲiskɔʃ, AS: pʹiskoš
Wiktionary
rzecz. piskorzowate nmos.
przym. piskorzowy, piskorzowaty
Wiktionary
(1.1) regionalizm. wiun, wijun; przest. jun
Wiktionary
Piskorzec – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim, w gminie Iłów. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
Piskorzeniec – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Przedbórz.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
W pobliżu znajduje się rezerwat przyrody o pow. 409 ha (Rezerwat przyrody Piskorzeniec).
Wikipedia
Piskorzewo (niem. "Königsdorf") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie piskim, w gminie Pisz.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
o cechach piskorzowatych (ryb słodkowodnych z podrzędu karpiowców, charakteryzujących się walcowatym, nagim lub miejscowo pokrytym niewielkimi łuskami ciałem)
SJP.pl
Piskorzowate, kozowate, kózkowate (Cobitidae) – rodzina słodkowodnych ryb karpiokształtnych (Cypriniformes).
Wikipedia
o cechach piskorzowatych (ryb słodkowodnych z podrzędu karpiowców, charakteryzujących się walcowatym, nagim lub miejscowo pokrytym niewielkimi łuskami ciałem)
SJP.pl
zrobiony z piskorza (słodkowodnej ryby z rodziny piskorzowatych), przyrządzony z dodatkiem kawałków piskorza (np. sałatka piskorzowa)
SJP.pl
Piskorzówek ( Klein Peiskerau) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oławskim, w gminie Domaniów.
Wieś jest położona 14 kilometrów od Oławy, 3 kilometry od siedziby gminy w Domaniowie i 23 kilometry od Wrocławia.
Wikipedia
Piskorów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie puławskim, w gminie Puławy.
Prywatna wieś szlachecka, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie radomskim województwa sandomierskiego.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do ówczesnego województwa lubelskiego.
Wikipedia
Piskrzyn – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie opatowskim, w gminie Baćkowice. Ma status sołectwa.
W Piskrzynie znajduje się kamieniołom dolomitu eksploatowany przez "Kopalnie Dolomitu S.A. w Sandomierzu". Miejscowe zasoby oceniono na 16 997 tys. ton, z czego dotychczas wydobyto 384 tys. Od 2015 roku trwa proces przenoszenia kopalni do Janczyc.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. beksa
Wiktionary
1. zespół znaków graficznych w postaci liter składających się na dany alfabet, a także: to, co zostało napisane, wyrażone takimi znakami;
2. czasopismo, gazeta lub jakikolwiek inny podobny tekst napisany ręcznie lub maszynowo
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. = Polski Instytut Spraw Międzynarodowych;
Wiktionary
IPA: ˈpʲism, AS: pʹism
Wiktionary
1. zespół znaków graficznych w postaci liter składających się na dany alfabet, a także: to, co zostało napisane, wyrażone takimi znakami;
2. czasopismo, gazeta lub jakikolwiek inny podobny tekst napisany ręcznie lub maszynowo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od pismak
Wiktionary
rzecz. pismak m.
Wiktionary
1. lekceważąco: autor tekstów o małej wartości literackiej; pisarzyna, skryba, skrobipiórek, gryzipiórek;
2. pogardliwie o dziennikarzu, publicyście, zwłaszcza marnym, nieudolnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. dziennikarz, publicysta, literat, zwłaszcza marny, nieudolny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpʲismak, AS: pʹismak
Wiktionary
rzecz. pismo n., pisanie n., pisanina ż.
:: zdrobn. pismaczek m.
czas. pisać ndk.
Wiktionary
(1.1) dziennikarzyna, gryzipiórek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. słodki deser zrobiony z cukru, mąki pszennej, masła i aromatu
Wiktionary
1. zespół znaków graficznych w postaci liter składających się na dany alfabet, a także: to, co zostało napisane, wyrażone takimi znakami;
2. czasopismo, gazeta lub jakikolwiek inny podobny tekst napisany ręcznie lub maszynowo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zbiór liter i innych znaków graficznych umożliwiający wyrażanie i przechowywanie myśli za pomocą tekstu;
(1.2) nota, dokument na jakiś temat
(1.3) czasopismo, gazeta, zwykle o lekkiej treści
(1.4) sposób pisania
(1.5) przest. książk. biblia, zob. Pismo Święte.
(1.6) ofic. list
Wiktionary
Pi
Wikipedia
(1.1) Hieroglify to pismo starożytnych Egipcjan.
(1.2) Dyrektor skierował poufne pismo do swoich podwładnych.
(1.3) Moja ciotka kupuje setki pism dla kobiet.
(1.4) Magister z trudem mogła przeczytać niechlujne pismo lekarza.
Wiktionary
IPA: ˈpʲismɔ, AS: pʹismo
Wiktionary
rzecz. pisanie n., pisak m., pismak m., pisarz m., pisarzyna m., pisarczyk m., pisarka ż., pisarstwo n., pisadło n., pisownia ż., pisanka ż., pisanina ż.
:: zdrobn. pisemko n.
:: zgrub. piśmidło n.
czas. pisać ndk., pisywać ndk., napisać dk., dopisywać ndk., dopisać dk., opisywać ndk., opisać dk., przepisywać ndk., przepisać dk., zapisywać ndk., zapisać dk.
przym. pisemny, piśmienny, pisarski
przysł. pisemnie, piśmiennie
Wiktionary
(1.1) alfabet
(1.3) magazyn, brukowiec
Wiktionary
żartobliwie o bardzo silnej niechęci do pisania, zazwyczaj przy użyciu pióra, długopisu lub podobnego tradycyjnego przedmiotu
SJP.pl
dotyczący analizy pisma
SJP.pl
1. odezwać się piskliwym głosem, wydać ostry, cienki, przenikliwy dźwięk, wydać pisk;
2. o instrumentach muzycznych, głównie piszczałkowych: wydać pojedynczy ton, dźwięk
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. piszczeć)
(1.1) dokonany od|piszczeć.
Wiktionary
rzecz. piszczałka ż.
przym. piszczałkowy
Wiktionary
pisogłówka różanecznikowa - gatunek pluskwiaka z rodziny skoczkowatych
SJP.pl
Pisogłówka ("Graphocephala") – rodzaj pluskwiaków z rodziny bezrąbkowatych i podrodziny Cicadellinae.
Pisogłówki są najjaskrawiej ubarwionymi przedstawicielami podrodziny w całym państwie holarktycznym.
Naturalny zasięg tych pluskwiaków obejmuje Amerykę Północną, od Kanady na północy po Panamę na południu. Jeden z gatunków, pisogłówka różanecznikowa, zawleczony został do Europy, w tym także do Polski.
Wikipedia
roślina doniczkowa o grubych liściach, których soki zawierają kolchicynę (jedną z najbardziej rozpowszechnionych w przyrodzie trucizn) i związki pochodne
SJP.pl
Pi
Wikipedia
PiS-owiec;
1. członek PiS-u (Prawa i Sprawiedliwości, partii politycznej);
2. pogardliwie: zwolennik PiS-u (Prawa i Sprawiedliwości, partii politycznej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. członek PiS-u
(1.2) polit. zwolennik PiS-u
Wiktionary
rzecz. PiS m.
:: fż. pisówka ż.
przym. pisowski, PiS-owski
skr. PiS
Wiktionary
(1.1) kaczysta; pejor. obraź. pisior, pisuar, wulg. pisdzielec
(1.2) kaczysta; pejor. obraź. pisior, pisuar, wulg. pisdzielec
Wiktionary
sposób pisania wyrazów; grafia, ortografia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sposób pisania, zapisu wyrazów według ustalonych zasad
(1.2) zasady dotyczące poprawnego pisania wyrazów
Wiktionary
IPA: pʲiˈsɔvʲɲa, AS: pʹisovʹńa
Wiktionary
rzecz. pismo n., pisanie n., napisanie n., pisarz m., pisarka ż., pisanina ż.
czas. pisać ndk., napisać dk.
przym. pisowniany, pisowniowy
Wiktionary
(1.1) grafia
(1.2) ortografia
Wiktionary
określający poprawną pisownię (np. zasady pisowniane), odnoszący się do pisowni, związany w jakiś sposób z pisownią (np. spory pisowniane); pisowniowy (częściej)
SJP.pl
określający poprawną pisownię (np. zasady pisowniowe), odnoszący się do pisowni, związany w jakiś sposób z pisownią (np. spory pisowniowe); pisowniany (rzadziej)
SJP.pl
→ PiS (Prawo i Sprawiedliwość); PiS-owski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) polit. związany z PiS-em (Prawem i Sprawiedliwością), dotyczący PiS-u (Prawa i Sprawiedliwości)
(1.2) polit. związany z polityką, rządami PiS-u (Prawa i Sprawiedliwości), charakterystyczny dla rządów PiS-u (Prawa i Sprawiedliwości)
Wiktionary
(1.1) Nie można jednak było oprzeć się wrażeniu, że pisowscy spece od marketingu natrudzili się, aby konferencja prof. Glińskiego entouragem do złudzenia przypominała posiedzenie rządu.
Wiktionary
IPA: pʲiˈsɔfsʲci, AS: pʹisofsʹḱi
Wiktionary
skr. PiS
rzecz. pisiorstwo n., pisowiec mos., PiS-owiec mos., pisdzielec mos., pisowskość ż., PiS-owskość ż.
przym. PiS-owski
Wiktionary
(1.1) PiS-owski
Wiktionary
→ pisowski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest pisowskie; cecha tych, którzy są pisowscy
Wiktionary
rzecz. PiS m., pisowiec m., pisówa ż.
przym. pisowski, PiS-owski
przysł. pisowsko
skr. PiS
Wiktionary
[czytaj: pisaRO] nazwisko, m.in. Camille Pissarro (1830-1903) - malarz francuski
SJP.pl
[czytaj: pis-ink] oddawanie moczu na ciało partnera lub partnerki; chiński deszczyk, złoty deszcz
SJP.pl
1. drzewo lub krzew z rodziny nanerczowatych występujące w rejonie śródziemnomorskim, w Azji, południowej części Ameryki Pn. i Ameryce Środkowej, o smacznych, oleistych nasionach
2. nasiono owocu tego drzewa (krzewu); orzeszek pistacjowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. owoc drzewa pistacjowego
(1.2) dendr. nazwa systematyczna|Pistacia|L.|ref=tak., drzewo z rodziny nanerczowatych;
(1.3) barwa jasnozielona przypominająca kolor wnętrza owocu pistacji (1.1)
Wiktionary
Pistacja ("Pistacia" L.) – rodzaj roślin z rodziny nanerczowatych. Obejmuje 11–12 gatunków. Rośliny te występują na półkuli północnej na obszarach o ciepłym lub umiarkowanym klimacie – w basenie Morza Śródziemnego (trzy gatunki rosną w południowej Europie), we wschodniej Afryce, w południowej i środkowej Azji i w południowej części Ameryki Północnej (między Teksasem i Hondurasem). Rośliny te rosną w zaroślach i świetlistych lasach, zwykle na terenach suchych i skalistych.
Wikipedia
(1.1) Pasterz siedział i dłubał pistacje.
(1.2) Z nasion pistacji wytwarza się terpentynę cypryjską.
Wiktionary
IPA: pʲiˈstat͡sʲja, AS: pʹistacʹi ̯a
Wiktionary
przym. pistacjowy
Wiktionary
(1.1) orzeszek pistacjowy
(1.3) jasnozielony
Wiktionary
1. drzewo lub krzew z rodziny nanerczowatych występujące w rejonie śródziemnomorskim, w Azji, południowej części Ameryki Pn. i Ameryce Środkowej, o smacznych, oleistych nasionach
2. nasiono owocu tego drzewa (krzewu); orzeszek pistacjowy
SJP.pl
1. związany z pistacją (drzewem lub krzewem);
2. zrobiony z owoców pistacji, mający smak owoców pistacji, zapach owoców pistacji;
3. seledynowy, bladozielony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do pistacji, zrobiony z pistacji
(1.2) koloru bladozielonego
Wiktionary
rzecz. pistacja ż.
Wiktionary
minerał z grupy krzemianów
SJP.pl
Pistacyt (epidot żelazowy) – minerał z grupy krzemianów, odmiana epidotu zasobna w żelazo.
Nazwa pochodzi od gr. "pistakia" = orzech pistacjowy i nawiązuje do charakterystycznej barwy, przypominającej orzeszki pistacjowe.
Wikipedia
drzewo lub krzew z rodziny nanerczowatych o smacznych, oleistych nasionach, występujące w śródziemnomorskim rejonie Azji, Ameryki Północnej i Ameryki Środkowej
SJP.pl
Pistki ( Pistken) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ełckim, w gminie Ełk.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
urządzenie służące do wzorcowania pomiarowych odbiorników dźwięku przy niskich częstotliwościach dźwiękowych
SJP.pl
Pistonfon – (często zwyczajowo nazywany „Pistofonem”). Nazwa pochodzi od angielskiego słowa "piston" – tłok. Urządzenie wytwarzające w sposób mechaniczny za pomocą tłoka ton (najczęściej o częstotliwości 250 Hz) o stałym poziomie dźwięku, a dokładniej ciśnienia akustycznego (najczęściej 124 dB). Służy do kalibracji mierników poziomu dźwięku SLM.
Wikipedia
dawna złota moneta hiszpańska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. dawna moneta hiszpańska;
Wiktionary
Pistol – złota moneta hiszpańska o wartości podwójnego escudo wprowadzona do mennictwa przez Filipa II, bita także w niektórych innych krajach europejskich, po raz ostatni w Brunszwiku i Lüneburgu w 1803 r. Na awersie przedstawiony był portret monarszy, na rewersie zaś tarcza herbowa albo inny znak oficjalny.
Wikipedia
IPA: ˈpʲistɔl, AS: pʹistol
Wiktionary
(1.1) dublon
Wiktionary
potocznie: sportowiec startujący w konkurencji strzelania z pistoletu
SJP.pl
zdrobnienie od: pistolet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: pistolet
Wiktionary
(1.1) To nie pistolet, lecz tylko mały pistolecik.
Wiktionary
rzecz. pistolet mrz.
Wiktionary
1. krótka, ręczna broń palna, przeznaczona do strzelania na bliskie odległości, początkowo działająca na zasadzie odrzutu zamka swobodnego, później zmodernizowana do broni samopowtarzalnej wykorzystującej krótki odrzut lufy;
2. urządzenie wyrzucające pod ciśnieniem farbę, lakier lub wodę;
3. przysiad na jednej nodze, z drugą wyprostowaną i skierowaną równolegle do podłoża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ręczna, krótka broń palna, zasilana z magazynka lub jednostrzałowa;
(1.2) techn. narzędzie w kształcie pistoletu (1.1), np. do malowania, klejenia
(1.3) pot. przen. żart. ktoś szybki i rzutki
Wiktionary
Pistolet – krótka, ręczna broń strzelecka (z wyłączeniem rewolwerów) przeznaczona do strzelania na krótkim dystansie (do 50 m). Wyposażona w chwyt umożliwiający prowadzenie ognia jedną ręką, oraz zasilana najczęściej amunicją pistoletową.
Wikipedia
(1.1) Nagle ktoś przysunął mu pistolet do głowy.
(1.1) Jest coś takiego w pistolecie maszynowym, co powoduje, że serce młodego mężczyzny zaczyna szybciej bić.
(1.3) Kolega życzliwie uprzedził go, że z tymi młodymi pistoletami i tak nie wygra.
Wiktionary
IPA: pʲiˈstɔlɛt, AS: pʹistolet
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. pistolecik m.
przym. pistoletowy
przysł. pistoletowo
Wiktionary
(1.1) żart. pukawka; slang. gnat, klamka, kopyto, spluwa; daw. środ. woczypluń
Wiktionary
przeznaczony do pistoletu (np. nabój pistoletowy, tarcza pistoletowa), związany w jakiś sposób z pistoletem (np. lufa pistoletowa)
SJP.pl
1. klapka zamykająca otwory w dętych instrumentach muzycznych;
2. mosiężna lub miedziana spłonka wykorzystywana w dawnej broni palnej, zawierająca proch wybuchający bezpośrednio po uderzeniu kurka; kapiszon
SJP.pl
podobny do pistonu (kapiszonu, mosiężnej lub miedzianej spłonki wybuchającej bezpośrednio po uderzeniu kurka), wykorzystujący piston (np. obrzyn pistonowy, pistolet pistonowy) lub w jakiś inny sposób związany z pistonem
SJP.pl
strzelba kapiszonowa
SJP.pl
Pistonówka – dawny folwark. Tereny, na których leżał, znajdują się obecnie na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie miorskim, w sielsowiecie Turkowo.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka na zachodniej Ukrainie, lewy dopływ Prutu;
Wiktionary
Pistynka ( Пістинька "Pistyńka") – rzeka na Ukrainie, na Huculszczyźnie, przepływająca przez rejon kosowski i kołomyjski obwodu iwanofrankiwskiego. Prawy dopływ Prutu w dorzeczu Dunaju.
Wikipedia
miska wykonana z pocelany lub materiałów porcelanopodobnych służąca do oddawania moczu przez mężczyzn, instalowana zwykle w ubikacjach publicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muszla w ubikacji męskiej do oddawania moczu na stojąco
(1.2) męska ubikacja publiczna wyposażona w pisuary (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. pejor. pogard. obraź. członek Prawa i Sprawiedliwości, także zwolennik PiS-u
Wiktionary
Pisuar – urządzenie sanitarne pozwalające na wygodne oddawanie moczu przez mężczyzn w pozycji stojącej; na ogół montowane na ścianie, [] i wyposażone w spłuczkę. Montowany najczęściej w ubikacjach publicznych lub w ubikacjach w ogólnodostępnych budynkach; rzadziej w prywatnych mieszkaniach.
Wikipedia
(1.1) W ubikacjach publicznych korzystam tylko z pisuarów, nigdy z muszli klozetowych.
(1.2) Poczekaj na mnie chwilę; muszę pójść do pisuaru.
Wiktionary
IPA: pʲiˈsuwar, AS: pʹisuu̯ar
Wiktionary
rzecz. pisuardessa ż.
:: zdrobn. pisuarek m.
przym. pisuarowy
Wiktionary
(1.1) przest. wulg. szczalnik
(1.2) przest. wulg. szczalnia
(2.1) neutr. pisowiec; pot. lekcew. pisiak; obraź. pisior
Wiktionary
żartobliwie o kobiecie sprzątającej ubikację lub w ogóle pracującej w płatnej ubikacji, przyjmującej zapłatę za skorzystanie z ubikacji, wydzielającej papier toaletowy itp.; pisuardessa; babcia klozetowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. żart. kobieta sprzątająca publiczne toalaty
Wiktionary
(1.1) babcia klozetowa
Wiktionary
żartobliwie o kobiecie sprzątającej ubikację lub w ogóle pracującej w płatnej ubikacji, przyjmującej zapłatę za skorzystanie z ubikacji, wydzielającej papier toaletowy itp.; pisuardesa, babcia klozetowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta pobierająca opłaty za korzystanie z toalety publicznej i utrzymująca tam porządek
Wiktionary
rzecz. pisuar mos./mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mały pisuar
Wiktionary
rzecz. pisuar mos./mrz.
Wiktionary
→ pisuar
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący pisuaru
Wiktionary
rzecz. pisuar mos./mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. pisać od czasu do czasu;
2. informować, komunikować coś od czasu do czasu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) tworzyć od czasu do czasu utwory literackie lub muzyczne
(1.2) listownie komunikować się z kimś
(1.3) wyrażać pisemnie co jakiś czas swoje myśli lub opinie
Wiktionary
(1.1) To może trochę dziwić, ale dzisiaj na świecie, i w Polsce także, muzykę do filmu pisują ludzie, którzy nie odróżniają krzyżyka od bemola czy ćwiartki od półnuty.
(1.2) Dzieci pisywały do siebie prawie codziennie, ale złożyło się tak, że nie widziały się lat dziesięć.
(1.3) Terasawa, który pisuje do tabloidów, nie należy do żadnego z około tysiąca klubów prasowych przy instytucjach, tzw. Kisza Kurabu, które monopolizują dostęp mediów do źródeł informacji.
Wiktionary
czas. wpisywać, napisać, pisać ndk.
rzecz. piśmiennictwo n., pismo n., pisanie n., pisanina ż.
Wiktionary
1. tworzyć tekst na jakiejś powierzchni używając do tego stosownego narzędzia;
2. donosić, przekazywać coś na piśmie lub w druku, komunikować o czymś w taki sposób;
3. pisać się: podpisywać się pod czymś, często także: zgadzać się na coś, potwierdzać chęć uczestniczenia w czymś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto powiatowe w województwie warmińsko-mazurskim;
(1.2) geogr. jezioro w województwie warmińsko-mazurskim, na terenie Pojezierza Olsztyńskiego;
Wiktionary
Pisz (dawniej "Jańsbork" albo "Jansbork", Johannisburg) – miasto w województwie warmińsko-mazurskim, siedziba powiatu piskiego i gminy miejsko-wiejskiej Pisz, w południowo-wschodniej części Krainy Wielkich Jezior Mazurskich, nad jeziorem Roś i nad wypływającą z niego rzeką Pisą. Miasto otacza Puszcza Piska.
Wikipedia
(1.1) Cmentarz żydowski w Piszu został założony w 1850 roku.
(1.2) Średnia głębokość Pisza wynosi 5,1 m.
Wiktionary
IPA: pʲiʃ, AS: pʹiš
Wiktionary
rzecz. piszanin mos., piszanka ż.
przym. piski
Wiktionary
mieszkaniec Pisza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pisza
(1.2) osoba pochodząca z Pisza, urodzona w Piszu
Wiktionary
IPA: pʲiˈʃãɲĩn, AS: pʹišãńĩn
Wiktionary
rzecz. Pisz m.
:: fż. piszanka ż.
przym. piski
Wiktionary
mieszkanka Pisza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pisza
(1.2) kobieta pochodząca z Pisza, urodzona w Piszu
Wiktionary
(1.1) Wszystkie spotkania zakończyły się zwycięstwem piszanek 2-0 w setach.
Wiktionary
IPA: pʲiˈʃãnka, AS: pʹišãnka
Wiktionary
rzecz. Pisz m.
:: fm. piszanin mos.
przym. piski
Wiktionary
1. odzywać się piskliwym głosem, wydawać ostre, cienkie, przenikliwe dźwięki, wydawać piski;
2. o instrumentach muzycznych, głównie piszczałkowych: wydawać tony, dźwięki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
}|
Wikipedia
przymiotnik od: Piszczac
SJP.pl
mieszkaniec Piszczaca (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Piszczaca (miasta w Polsce)
SJP.pl
1. rodzaj średniowiecznej armaty
2. dawniej:
a) piszczel
b) piszczałka
SJP.pl
miasto w zachodniej Słowacji; Pieszczany
SJP.pl
Piszczany ( Піщани) – wieś na Ukrainie, w rejonie stryjskim obwodu lwowskiego. Wieś liczy 463 mieszkańców.
Do 1946 roku miejscowość nosiła nazwę Tatarsko ( Татарське, "Tatarśke").
Znajduje tu się przystanek kolejowy Piszczany, położony na linii Tarnopol – Stryj.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
duża piszczałka (głównie w znaczeniu jednej z wielu części składowych instrumentów muzycznych, przede wszystkim z grupy aerofonów)
SJP.pl
zdrobnienie od: piszczałka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: piszczałka
Wiktionary
IPA: ˌpʲiʃt͡ʃaˈwɛt͡ʃka, AS: pʹiščau̯ečka
Wiktionary
rzecz. piszczałka ż.
przym. piszczałkowy
Wiktionary
1. ludowy instrument muzyczny z grupy aerofonów wargowych, przypominający niewielki flet z bocznymi otworami;
2. jedna z wielu składowych części instrumentów muzycznych, głównie z grupy aerofonów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. część składowa wielu instrumentów muzycznych
(1.2) muz. ludowy dęty instrument muzyczny w postaci długiej, wąskiej rurki z otworami z boku
(1.3) ornit. niewielki instrument służący do wabienia ptaków
(1.4) pot. ryba rodzaju nazwa systematyczna|Fistularia|ref=tak.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pʲiʃˈt͡ʃawka, AS: pʹiščau̯ka
Wiktionary
rzecz. pisk m., piszczenie n., pisklę n.
:: zdrobn. piszczałeczka ż.
czas. piszczeć ndk., pisnąć dk.
przym. piszczałkowy
Wiktionary
(1.2) fujarka
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) składający się z piszczałek, oparty na zasadzie działania piszczałek lub w jakiś inny sposób związany z piszczałkami
Wiktionary
(1.1) Była to machina droga i skomplikowana, a także trudna w obsłudze, bo organy piszczałkowe były najkunsztowniejszym mechanizmem przed wynalezieniem zegara mechanicznego w XIV wieku.
Wiktionary
rzecz. piszczałka ż., piszczałeczka ż., pisk mrz., piszczenie n., pisklę n.
czas. piszczeć ndk., pisnąć dk.
Wiktionary
średniowieczny muzyk grający na instrumentach dętych, najczęściej wędrujący po miastach i zarabiający koncertami na dworach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. jedna z najdłuższych kości szkieletu, będąca jedną z dwu kości goleniowych, łącząca się u góry z kością udową, a u dołu z napiętkiem;
2. cienka, stalowa rurka z ustnikiem, stosowana w hutach szkła do wydmuchiwania wyrobów szklanych; cybuch, piszczel (rodzaj żeński)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, rzadziej męskorzeczowy
(1.1) anat. podstawowa kość goleni;
(1.2) techn. narzędzie używane w hutnictwie szkła służące do ręcznego formowania wyrobów;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dwie skrzyżowane piszczele widnieją na banderze piratów.
Wiktionary
przym. piszczelowy
Wiktionary
(1.1) kość piszczelowa
(1.2) cybuch
Wiktionary
kość piszczelowa: jedna z najdłuższych kości szkieletu, będąca jedną z dwu kości goleniowych, łącząca się u góry z kością udową, a u dołu z napiętkiem; piszczel
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z piszczelą, dotyczący piszczeli
Wiktionary
rzecz. piszczel ż.
Wiktionary
1. odzywać się piskliwym głosem, wydawać ostre, cienkie, przenikliwe dźwięki, wydawać piski;
2. o instrumentach muzycznych, głównie piszczałkowych: wydawać tony, dźwięki
SJP.pl
1. odzywać się piskliwym głosem, wydawać ostre, cienkie, przenikliwe dźwięki, wydawać piski;
2. o instrumentach muzycznych, głównie piszczałkowych: wydawać tony, dźwięki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|piszczeć.
Wiktionary
rzecz. pisklę n., piszczałka ż.
czas. piszczeć
przym. piszczałkowy
Wiktionary
1. odzywać się piskliwym głosem, wydawać ostre, cienkie, przenikliwe dźwięki, wydawać piski;
2. o instrumentach muzycznych, głównie piszczałkowych: wydawać tony, dźwięki
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) powodować przenikliwy dźwięk, odgłos
(1.2) (o istotach żywych) wydawać przenikliwy głos
Wiktionary
(1.1) Łożysko w lewym kole piszczy. Muszę je nasmarować.
(1.2) Nie piszcz. Zastrzyk nie jest aż tak bolesny.
Wiktionary
IPA: ˈpʲiʃt͡ʃɛt͡ɕ, AS: pʹiščeć
Wiktionary
rzecz. pisk m., piszczałka ż., piszczenie n., pisklę n.
przym. piszczałkowy
Wiktionary
(1.1) zgrzytać
(1.2) kwiczeć, skowyczeć
Wiktionary
potocznie o przedmiocie do świstania, gwizdania, a także: gumowa zabawka dla zwierząt domowych, wypełniona powietrzem, piszcząca po przydepnięciu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Piszewo – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Jeziorany.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego. Wieś znajduje się w historycznym regionie Warmia.
W Piszewie urodził się Ferdinand Schulz, wielokrotny mistrz świata w szybownictwie.
Wikipedia
torcik z wafli przekładanych słodką masą, np. kakaową; pischinger
SJP.pl
Galeria: kościół, pawilon ogrodowy
Wikipedia
potocznie, żartobliwie o urzędniku, zwłaszcza niższego szczebla, zajmującym się głównie tworzeniem dokumentów i innych pism
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) żart. kancelista
(1.2) gw-pl|Warszawa. pogard. inteligent
Wiktionary
rzecz. pisanina ż.
Wiktionary
1. tworzyć tekst na jakiejś powierzchni używając do tego stosownego narzędzia;
2. donosić, przekazywać coś na piśmie lub w druku, komunikować o czymś w taki sposób;
3. pisać się: podpisywać się pod czymś, często także: zgadzać się na coś, potwierdzać chęć uczestniczenia w czymś
SJP.pl
PiS-ówa, PiS-ówka, pisówka; pogardliwie:
1. zwolenniczka partii Prawo i Sprawiedliwość;
2. członkini partii Prawo i Sprawiedliwość
SJP.pl
PiS-ówka, PiS-ówa, pisówa; pogardliwie:
1. zwolenniczka partii Prawo i Sprawiedliwość;
2. członkini partii Prawo i Sprawiedliwość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. zwolenniczka PiS-u
Wiktionary
rzecz. pisdzielec mos., pisowiec mos.
Wiktionary
okrągły placek jęczmienny lub pszenny; pitta, chleb syryjski
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. urz. podatek od dochodu osobistego;
(1.2) pot. formularz służący do składania zeznania podatkowego
(1.3) = turyst. Polska Izba Turystyki;
(1.4) = nauk. Państwowy Instytut Telekomunikacyjny;
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Byłam dziś w skarbówce rozliczyć PIT.
(1.2) Nie mogę się połapać w tym picie.
Wiktionary
IPA: pʲit, AS: pʹit
Wiktionary
automat do składania deklaracji podatkowych; skarbomat, pitomat
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) dźwięk. rzad. …imitujący odgłos niektórych ptaków
Wiktionary
pit stop;
1. w wyścigach samochodowych:
a) kilkusekundowa przerwa na zatankowanie pojazdu i wymianę opon;
b) stanowisko obsługi technicznej;
2. żartobliwie: postój w trakcie podróży
SJP.pl
okrągły placek jęczmienny lub pszenny; pitta, chleb syryjski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. okrągły placek chlebowy z mąki pszennej lub jęczmiennej powszechny na Bliskim Wschodzie;
(1.2) eufem. białystok. cipka
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny, rodzaj żeński, od: pić
Wiktionary
Pi
Wikipedia
(1.1) Dziś na kolację mamy pitę z gyros i tzatzyki.
(2.1) Tequila powinna być pita z odrobiną soli i limonką.
Wiktionary
IPA: ˈpʲita, AS: pʹita
Wiktionary
(1.1) chleb syryjski, chleb pita, placek chlebowy
Wiktionary
(572 - 497 p.n.e.) grecki filozof i matematyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) filoz. mat. grecki matematyk i filozof;
Wiktionary
Pitagoras (gr. Πυθαγόρας, "Pythagóras"; ur. ok. 572 p.n.e. na Samos lub w Sydonie, zm. ok. 497 p.n.e. w Metaponcie) – grecki matematyk, filozof, mistyk kojarzony ze słynnym twierdzeniem matematycznym nazwanym jego imieniem.
Według większości opisów Pitagoras żył około 80 lat, chociaż relacja anonimowego autora twierdzi, iż żył on aż 104 lata. Według jednej z wersji zmarł w Metaponcie w domu zapaśnika Milona, ocalony z pogromu Krotony, zaś innej – rewolty tej nie przeżył.
Wikipedia
(1.1) Zdaniem Diogenesa Laertiosa sam Pitagoras był wegetarianinem i abstynentem (…)
Wiktionary
IPA: ˌpʲitaˈɡɔras, AS: pʹitagoras
Wiktionary
rzecz. pitagoreizm mrz., pitagorejczyk mos.
przym. pitagorejski
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pitagorasa lub z nim związany
SJP.pl
wywodzący się od Pitagorasa i rozwijany przez jego uczniów kierunek filozoficzno-religijny i naukowy, łączący kult matematyki z mistycyzmem, widzący w matematyce drogę do poznania wszechświata i oczyszczenia duszy, głoszący wiarę w wędrówkę dusz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. doktryna filozoficzna rozwinięta przez Pitagorasa;
Wiktionary
(1.1) Wykład był poświęcony pitagoreizmowi Platona.
Wiktionary
rzecz. neopitagoreizm mrz., Pitagoras mos., pitagorejczyk mos.
przym. pitagorejski
Wiktionary
przedstawiciel pitagoreizmu; także członek Związku Pitagorejskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) filoz. kultywator pitagoreizmu
Wiktionary
(1.1) Ze względów etycznych pitagorejczycy praktykowali wegetarianizm.
Wiktionary
rzecz. Pitagoras mos., pitagoreizm mrz.
przym. pitagorejski
Wiktionary
związany z Pitagorasem, pitagoreizmem lub pitagorejczykami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) filoz. związany z pitagoreizmem – nauką, poglądami głoszonymi przez Pitagorasa
Wiktionary
rzecz. Pitagoras mos., pitagoreizm mrz., pitagorejczyk mos.
Wiktionary
egzotyczny owoc wielu gatunków kaktusa o słodkim smaku; smoczy owoc, truskawkowa gruszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. jadalny owoc kaktusów z rodzajów Hylocereus i Stenocereus, o różowej, czerwonej lub żółtej skórce;
Wiktionary
Pi
Wikipedia
przym. pitajowy
Wiktionary
(1.1) smoczy owoc, truskawkowa gruszka, pitahaya
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
niskie, wiecznie zielone drzewo lub krzew z rodziny mirtowatych, uprawiane w klimacie równikowym, głównie w Brazylii i Indonezji; goździkowiec jednokwiatowy, eugenia jednokwiatowa, piernia jednokwiatowa
SJP.pl
rodzaj kroniki kryminalnej; pitawal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. pitawal.
Wiktionary
rodzaj kroniki kryminalnej; pitaval
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. publikacja zawierająca publicystycznie opracowany zbiór sprawozdań z głośnych rozpraw sądowych w sprawach kryminalnych, rzadziej innych;
Wiktionary
Pitawal, daw. pitaval – ogólna nazwa wydanej drukiem publikacji, zawierającej publicystycznie opracowany zbiór sprawozdań z głośnych rozpraw sądowych w sprawach kryminalnych, rzadziej innych (np. cywilnych).
Nazwa pochodzi od nazwiska pierwszego autora takiego zbioru – francuskiego adwokata F.G. de Pitavala, żyjącego w latach 1673–1743, który w 1734 wydał swój zbiór spraw kryminalnych zatytułowany Causes célèbres et intéressantes (fr. "Cause célèbre" – słynna sprawa).
Wikipedia
przym. pitawalowy
Wiktionary
(1.1) daw. pitaval
Wiktionary
bardzo agresywna odmiana bulteriera; pitbull; pitbulterier; pitbullterier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. rasa psów powstała ze skrzyżowania buldoga i kilku ras terierów
(1.2) kynol. pies rasy pitbul (1.1)
Wiktionary
(1.2) Młodego pitbula oferowano za 600 dolców.
Wiktionary
rzecz. pitbull mzw.
Wiktionary
(1.1) pitbullterier, pitbulterier, pitbull
Wiktionary
bardzo agresywna odmiana bulteriera; pitbul; pitbulterier; pitbullterier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. rasa psów powstała ze skrzyżowania buldoga i kilku ras terierów
(1.2) kynol. pies rasy pitbull (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Młodego pitbulla oferowano za 500 dolców.
Wiktionary
rzecz. pitbul mzw.
Wiktionary
(1.1) pitbullterier, pitbulterier, pitbul
Wiktionary
bardzo agresywna odmiana bulteriera; pitbull; pitbul; pitbulterier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. rasa psów powstała ze skrzyżowania buldoga i kilku ras terierów
(1.2) kynol. pies rasy pitbullterier (1.1)
Wiktionary
(1.2) Młodego pitbullteriera oferowano za 400 dolców.
Wiktionary
rzecz. pitbulterier mzw.
Wiktionary
(1.1) pitbulterier, pitbul, pitbull
Wiktionary
bardzo agresywna odmiana bulteriera; pitbull; pitbul; pitbullterier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. rasa psów powstała ze skrzyżowania buldoga i kilku ras terierów
(1.2) kynol. pies rasy pitbulterier (1.1)
Wiktionary
(1.2) Młodego pitbulteriera oferowano za 300 dolców.
Wiktionary
rzecz. pitbullterier mzw.
Wiktionary
(1.1) pitbullterier, pitbul, pitbull
Wiktionary
[czytaj: pitkern] terytorium zależne Wielkiej Brytanii w Polinezji
SJP.pl
Pitcairn (Wyspy Pitcairn, Henderson, Ducie i Oeno; Pitcairn Islands; Pitcairn, Henderson, Ducie, and Oeno Islands; pitkern Pitkern Ailen) – grupa czterech wysp leżących na Oceanie Spokojnym w Polinezji między Australią a Ameryką Południową, na wyspy składają się Pitcairn (4,53 km²), Henderson (37,3 km²), Ducie (0,7 km²), Oeno (0,65 km²), (trzy ostatnie są niezamieszkane) o łącznej powierzchni 47 km².
Wikipedia
[czytaj: picz] krótka prezentacja nowego pomysłu na biznes, produkt itp. skierowana do potencjalnego sponsora
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
istota podobna do człowieka, znana z wykopalisk; homo erectus; pitekantropus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. antrop. nazwa systematyczna|Homo erectus|Dubois|ref=tak., hominid z epoki środkowego plejstocenu, potrafiący posługiwać się ogniem;
Wiktionary
(1.1) Ślady działalności pitekantropa na terenie Polski znaleziono w Kończycach Wielkich w powiecie cieszyńskim (województwo śląskie).
Wiktionary
rzecz. pitekantropus mzw.
Wiktionary
(1.1) pitekantropus
Wiktionary
podobny do pitekantropa (gatunku człowieka z okresu środkowego plejstocenu), właściwy pitekantropowi (np. postawa pitekantropoidalna, czaszka pitekantropoidalna)
SJP.pl
istota podobna do człowieka, znana z wykopalisk; homo erectus; pitekantrop
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. antrop. nazwa systematyczna|Pithecanthropus erectus|Dubois., hominid z epoki środkowego plejstocenu, potrafiący posługiwać się ogniem;
Wiktionary
(1.1) To wcale nie pitekantropus jako pierwszy wyemigrował z afrykańskiej sawanny.
Wiktionary
rzecz. pitekantrop mzw.
Wiktionary
(1.1) pitekantrop
Wiktionary
dawniej: woreczek na pieniądze, sakiewka, pugilares
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. sakiewka na pieniądze
Wiktionary
Piter (oryg. Питер) – powieść postapokaliptyczna napisana przez rosyjskiego pisarza Szymuna Wroczka, wydana w 2010 roku. Książka należy do serii "Uniwersum Metro 2033".
Książka ta nie jest kontynuacją oryginalnych prac Dmitrija Głuchowskiego; opowiada o tym, co stało się po Katastrofie w innej części Rosji, zachowując przy tym oryginalne pomysły pierwowzoru.
Wikipedia
rzecz. piterek mrz.
Wiktionary
(1.1) pugilares
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: saszetka na dokumenty i gotówkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. portmonetka
(1.2) pot. męska saszetka
Wiktionary
IPA: pʲiˈtɛrɛk, AS: pʹiterek
Wiktionary
rzecz. piter mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) białystok. portfelik, mały portfel
Wiktionary
osoba mówiąca niejasno, dwuznacznie, zagadkowo; pytia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) staroż. wróżebna kapłanka w świątyni delfickiej
(1.2) przen. ktoś mówiący niejasno, zagadkowo
Wiktionary
(1.1) Zapytano pitię, ale ta dała odpowiedź dwuznaczną.
Wiktionary
rzecz. pytia ż.
Wiktionary
określenie histerii jako zaburzenia psychicznego dającego się rzekomo wyleczyć perswazją
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. grupa hiszpańskich wysp ulokowanych w zachodniej części basenu Morza Śródziemnego, na południowo-zachodnim krańcu Balearów;
Wiktionary
Pitiuzy (hiszp. "Islas Pitiusas", "Las Pitiusas" kat. "Illes Pitiüses") – grupa hiszpańskich wysp ulokowanych w zachodniej części basenu Morza Śródziemnego, na południowo-zachodnim krańcu archipelagu Baleary. Pod względem administracyjnym należą do prowincji Baleary. Powierzchnia ok. 760 km². Największe wyspy: Ibiza i Formentera.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pitcairn, dotyczący Pitcairn
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język pitkarnyjski;
Wiktionary
rzecz. Pitcairn n.
Wiktionary
urządzenie do udostępniania wody pitnej, zwykle z misą i kranikiem; poidełko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie do picia dostępne publicznie zwykle w postaci kranika z miską, z którego tryska woda
Wiktionary
rzecz. picie n.
czas. pić ndk.
Wiktionary
cecha czegoś nadającego się do picia
SJP.pl
nadający się do picia, przygotowany lub podany w sposób nieszkodzący zdrowiu (np. pitna woda); pijalny (rzadziej)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nieszkodliwy i zdatny do picia
(1.2) będący w stanie płynnym, do wypicia
Wiktionary
(1.1) Wyplułem twój soczek wiśniowy – to ma być pitne?
Wiktionary
IPA: ˈpʲitnɨ, AS: pʹitny
Wiktionary
rzecz. pijany mos., picie n., wypicie n., pijak m., pijaczka ż., pijus m., pijuska ż., pijawka ż., pijanica m., piwo n., piwosz mos.
czas. pić ndk., pijać ndk., wypić dk., wypijać ndk., upijać ndk., upić dk., spijać ndk., spić dk.
przym. pijany, pijacki, piwny
Wiktionary
(1.1) pijalny
Wiktionary
potocznie:
1. grać nieumiejętnie na jakimś instrumencie; rzępolić, dyndolić, dryndolić, brząkać;
2. potocznie: mówić głupoty, niedorzeczności;
3. kłamać, łgać, zmyślać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. pejor. bezwartościowa, czcza gadanina
(1.2) pot. pejor. nieumiejętna gra na instrumencie
Wiktionary
(1.1) Mam już dość tego jego pitolenia o niczym.
(1.2) Trzy piętra poniżej było słychać pitolenie Zbyszka na pianinie.
Wiktionary
czas. pitolić ndk.
wykrz. pitu, pitu, pitu-pitu
rzecz. pitu-pitu n.
Wiktionary
(1.1) gadanie, gadanina, ględzenie, wulg. pieprzenie, wulg. pierdolenie
(1.2) pot. rzępolenie
Wiktionary
potocznie:
1. grać nieumiejętnie na jakimś instrumencie; rzępolić, dyndolić, dryndolić, brząkać;
2. potocznie: mówić głupoty, niedorzeczności;
3. kłamać, łgać, zmyślać
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) pot. nieudolnie grać na jakimś instrumencie
(1.2) pot. opowiadać bzdury
(1.3) pot. kłamać
(1.4) reg-pl|Kresy. źle wykonywać swoją pracę
Wiktionary
rzecz. pitu-pitu n., pitolenie n., reg. pitolonko m.
wykrz. pitu-pitu
Wiktionary
okrągły placek jęczmienny lub pszenny; pitta, chleb syryjski
SJP.pl
automat do składania deklaracji podatkowych; skarbomat, PIT-omat
SJP.pl
gliniana, wkopana w ziemię duża beczka, pełniąca w starożytności rolę piwniczki
SJP.pl
Pitos (gr. πίθος "píthos" ‘wielkie naczynie gliniane’, ‘kadź’ l. mn. πίθοι "pithoi") – w starożytności wyrób garncarski o kształcie zbliżonym do beczki lub jajowatym, o wysokości dochodzącej niekiedy do 2 metrów.
Służył do przechowywania żywności (wody, oliwy, zbóż, orzechów, itp.). Umieszczany zwykle na posadzce najniższej kondygnacji budynku, często też w obsypanych ziemią zagłębieniach lub w skalnych pomieszczeniach. Srebrny pitos był stosownym podarunkiem ślubnym.
Wikipedia
potocznie:
1. gotować, przyrządzać jakieś potrawy szybko, byle jak;
2. żartobliwie: gotować, przyrządzać jakieś potrawy z przyjemnością, upodobaniem; kuchcić, kucharzyć, kucharzować, pichcić
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) pot. przygotowywać potrawy
Wiktionary
(1.1) W tygodniu wymyślam potrawy, a na weekend przyjeżdżam do domu i pitraszę.
Wiktionary
IPA: pʲiˈtraɕit͡ɕ, AS: pʹitraśić
Wiktionary
rzecz. pitraszenie n.
Wiktionary
(1.1) gotować, przyrządzać, pichcić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pitrasić.
Wiktionary
czas. pitrasić
Wiktionary
pita; okrągły placek jęczmienny lub pszenny; chleb syryjski
SJP.pl
Pitta – rodzaj ptaków z rodziny kurtaczków (Pittidae).
Wikipedia
1. korozja punktowa;
2. zmęczenie powierzchniowe;
3. powstawanie wgłębień w trakcie nakładania powłoki galwanicznej
SJP.pl
[czytaj: pitsberczyk] mieszkaniec Pittsburgha
SJP.pl
[czytaj: pitsberg] miasto w USA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. duże miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Pensylwania, stolica hrabstwa Allegheny;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku małych miejscowości w Kanadzie i USA
Wiktionary
Pittsburgh – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Pensylwania, ośrodek administracyjny hrabstwa Allegheny, położone nad zbiegiem rzek Allegheny i Monongahela, dających w tym miejscu początek rzece Ohio. W 2020 roku miasto liczyło 302 971 mieszkańców, a obszar metropolitalny – 2 370 930.
Wikipedia
(1.1) W roku 1992 Litman imigrowała ze swoją rodziną do Pittsburgha w Pensylwanii.
Wiktionary
rzecz. pittsburczyk m., pittsburka ż.
przym. pittsburski
Wiktionary
(1.1) hist. Fort Duquesne
Wiktionary
[czytaj: pitsberka] mieszkanka Pittsburgha
SJP.pl
przymiotnik od: Pittsburgh
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Pittsburghiem, dotyczący Pittsburgha
Wiktionary
rzecz. Pittsburgh m., pittsburczyk m., pittsburka ż.
Wiktionary
pitolenie; potocznie:
1. mówienie głupstw;
2. kłamanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. pogard. wypowiedź lub jej forma, do której odnosimy się z dystansem, lekceważeniem, lub którą potępiamy
wykrzyknik
(2.1) pot. komentarz wyrażający dystans, lekceważenie bądź negację czyjeś wypowiedzi
Wiktionary
(1.1) Bałem się, zrazu, że będzie to dzieło z gatunku „artystowskie pitu-pitu”.
Wiktionary
rzecz. pitolenie n.
:: zdrobn. pitolonko n.
czas. pitolić ndk.
Wiktionary
(1.1) bzdura, nonsens, niestworzone rzeczy, dyrdymały
(2.1) bzdura!, bzdury!, nonsens!, dyrdymały!
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. komórka glejowa tylnego płata przysadki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zoonim imię dla zwierzęcia
Wiktionary
charakterystyczny dla Pytii (kapłanki w świątyni Apollina w Delfach), a w przenośni także: niejasny, dwuznaczny, zagadkowy; pytyjski
SJP.pl
rzadko: wykrzyknienie wyrażające zdziwienie, podziw, uznanie itp.; fiu
SJP.pl
o niektórych ptakach: wydawać głos "piu"; kwilić, świegotać
SJP.pl
purée;
1. potrawa z utartych albo ugniecionych ziemniaków, innych warzyw lub owoców;
2. utarty, ugnieciony (np. ziemniaki piure - utarte ziemniaki)
SJP.pl
imię przyjmowane przez papieży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Pius – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „pobożny”, „cnotliwy”. Jako przydomek imię to po raz pierwszy pojawiło się u cesarza rzymskiego Antonina Piusa (pan. 138–161). Imię to przyjęło dwunastu papieży.
Pius obchodzi imieniny: 30 kwietnia, 5 maja, 11 lipca, 21 sierpnia, 3 września i 23 września.
Wikipedia
(1.1) Po śmierci papieża Piusa XI konklawe trwało tylko jeden dzień.
Wiktionary
IPA: pʲjus, AS: pʹi ̯us
Wiktionary
rzecz. Pio mos., piuska ż.
:: fż. Pia ż.
przym. Piusowy
Wiktionary
okrągła czapeczka noszona przez duchownych katolickich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) płaska, okrągła czapka, wykonana z tkaniny; pierwotnie służyła do przykrycia tonsury;
Wiktionary
Piuska (zucchetto, kalotka) – mała czapeczka zakładana przez duchownych katolickich pod biret lub kapelusz, natomiast przez wyższych dostojników (biskupów, kardynałów, papieży) noszona stale jako samodzielne nakrycie głowy. Zasadniczo występująca w kolorach:
Wikipedia
(1.1) Biała piuska jest przeznaczona dla papieża, czerwona zaś dla kardynałów.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjuska, AS: pʹi ̯uska
Wiktionary
rzecz. Pius mos., Pio mos., Pia ż.
przym. Piusowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Piusa lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Piusa
Wiktionary
(1.1) Na Piusowej werandzie już nie było miejsca.
Wiktionary
rzecz. Pius mos., piuska ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) piwoszka
Wiktionary
napój z niewielką zawartością alkoholu, otrzymany ze słodu jęczmiennego, chmielu, drożdży i wody, a także: jedna butelka, porcja tego napoju
SJP.pl
pracownik PIW-u (Państwowego Instytutu Wydawniczego); piwowiec
SJP.pl
zdrobnienie od: piwko; piweńko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. piwo
Wiktionary
rzecz. piwko n.
Wiktionary
1. zdrobnienie od: piwo;
2. żartobliwie, potocznie o czymś bardzo prostym, nieskomplikowanym, łatwym do zrozumienia lub wykonania
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: piwo; piwko, browar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. piwo
Wiktionary
rodzaj dinozaura z infrarzędu tetanurów
SJP.pl
Piwetozaur ("Piveteausaurus divesensis") – dinozaur z grupy tetanurów (Tetanurae) o bliżej niesprecyzowanej pozycji systematycznej.
Żył w okresie jury (ok. 164-160 mln lat temu) na terenach Europy. Długość ciała ok. 11 m, wysokość ok. 4 m, masa ok. 2 t. Jego szczątki znaleziono we Francji (w departamencie Calvados).
Wikipedia
zdrobnienie od: piwko; piweczko
SJP.pl
zdrobnienie od: piwiarnia
SJP.pl
rodzaj lokalu publicznego, w którym prowadzona jest sprzedaż piwa, głównie beczkowego, a czasami także innych produktów spożywczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gastr. lokal, w którym sprzedaje się i konsumuje piwo
Wiktionary
Piwiarnia – lokal gastronomiczny przeznaczony głównie do spożywania piwa.
Oprócz funkcji gastronomicznej piwiarnie pełnią funkcję społeczną, integrując bywalców. Lokale te służą swobodnym pogawędkom i zabawie. Często w piwiarniach istnieje możliwość gry w karty, kości, darty, czy piłkarzyki. W piwiarniach często można usłyszeć lekką muzykę (piosenka biesiadna).
Wikipedia
(1.1) Jej mąż ciągle przesiaduje w piwiarni.
Wiktionary
IPA: pʲiˈvʲjarʲɲa, AS: pʹivʹi ̯arʹńa
Wiktionary
rzecz. piwo n., piwko n.
przym. piwiarniany, piwny
Wiktionary
(1.1) przest. bawaria, biersztuba
Wiktionary
charakterystyczny dla piwiarni, związany w jakiś sposób z piwiarnią (np. piwiarniany bywalec), odnoszący się do takiego lokalu (np. piwiarniana atmosfera, piwiarniany klimat)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z piwiarnią, dotyczący piwiarnii
Wiktionary
rzecz. piwiarnia ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
potocznie o amatorze piwa, zwłaszcza spożywanego w niezbyt kulturalnych warunkach
SJP.pl
1. zdrobnienie od: piwo;
2. żartobliwie, potocznie o czymś bardzo prostym, nieskomplikowanym, łatwym do zrozumienia lub wykonania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. piwo
Wiktionary
Piwko – singel Kazika promujący album Silny Kazik pod wezwaniem. Singel został wydany w 2009 roku przez S.P. Records.
Wikipedia
IPA: ˈpʲifkɔ, AS: pʹifko
Wiktionary
rzecz. pijawa ż., piwo n., piwsko n., piwiarnia ż., piwosz m., piwoszka ż., piwnica ż., piwkowanie n.
:: zdrobn. piweczko
czas. piwkować
przym. piwny, piwniczny
Wiktionary
(1.1) browarek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) picie piwa, odczasownikowy od|piwkować.
Wiktionary
(1.1) Regularne piwkowanie prowdadzi do alkoholizmu.
Wiktionary
IPA: ˌpʲifkɔˈvãɲɛ, AS: pʹifkovãńe
Wiktionary
czas. piwkować ndk.
rzecz. piwo n., piwosz m.
:: zdrobn. piwko n.
przym. piwny
Wiktionary
potocznie: pić piwo; piwoszyć
SJP.pl
czasownik
(1.1) pić piwo
Wiktionary
(1.1) Poprzedniej nocy piwkował do północy.
Wiktionary
IPA: pʲifˈkɔvat͡ɕ, AS: pʹifkovać
Wiktionary
rzecz. piwko n., piwkowanie, piwo, piwosz, piwoszka
przym. piwny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. napiwek
forma przymiotnika.
(2.1) M., B. i W. n. lp. oraz M., B. i W. nmos. lm. od: piwny
Wiktionary
rzecz. piwo n.
przym. piwny
Wiktionary
1. podziemne pomieszczenie, najczęściej będące pierwszym nad fundamentami jakiegoś budynku, wykorzystywane zwykle jako przechowalnia zapasów, żywności;
2. sklepione podziemne pomieszczenie służące jako pub, winiarnia, kawiarnia lub podobny lokal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) podziemne piętro budynku
(1.2) pomieszczenie przeznaczone do przechowywania wina, piwa i innych trunków
(1.3) budynek gospodarczy przeznaczony do przechowywania zapasów jedzenia na zimę, a latem w niskiej temperaturze, często pokryty ziemią
Wiktionary
Pi
Wikipedia
(1.1) W piwnicy trzymam rower i dżemy od babci.
(1.1) Mój dziadek ma w piwnicy niewielką krajareczkę introligatorską.
(1.2) Przynieś, waćpanna, węgrzyna z piwnicy!
(1.3) Idę do piwnicy przynieść ziemniaków na obiad.
Wiktionary
IPA: pʲivʲˈɲit͡sa, AS: pʹivʹńica
Wiktionary
rzecz. piwo n., piwko n.
:: zdrobn. piwniczka ż.
przym. piwniczny, piwny
czas. podpiwniczyć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: osoba spędzająca dużo czasu w domu, zwykle przy komputerze, unikająca wyjść i spotkań towarzyskich; piwniczniak
SJP.pl
1. członek Piwnicy pod Baranami (kabaretu literackiego);
2. dawniej: bywalec piwnicy (lokalu kawiarniano-rozrywkowego mieszczącego się w podziemiach budynku)
SJP.pl
1. członkini Piwnicy pod Baranami (kabaretu literackiego);
2. dawniej: bywalczyni piwnicy (lokalu kawiarniano-rozrywkowego mieszczącego się w podziemiach budynku)
SJP.pl
Piwniczanka – naturalna woda mineralna wydobywana w Piwnicznej-Zdroju z kilkunastu odwiertów. Rozprowadzana przez Zakład Butelkowania Naturalnej Wody Mineralnej "Piwniczanka", którego właścicielem jest Spółdzielnia Pracy "Piwniczanka".
Wikipedia
przymiotnik od: Piwniczna-Zdrój (do 1998 roku: Piwniczna; miejscowość wypoczynkowa nad Popradem)
SJP.pl
niewielkie pomieszczenie wykorzystywane jako piwnica (podziemna część domu lub lokal, którego część mieści się pod ziemią)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: piwnica
(1.2) niewielka piwnica
Wiktionary
Piwniczka – jaskinia w Miętusich Turniach w Dolinie Miętusiej w Tatrach Zachodnich. Wejście do niej znajduje się w północno-zachodnim zboczu Małej Świstówki, powyżej Jaskini Miętusiej Wyżniej, na wysokości 1440 metrów n.p.m. Długość jaskini wynosi 9 metrów, a jej deniwelacja 7 metrów.
Wikipedia
(1.2) Idę do piwniczki po wino.
Wiktionary
rzecz. piwniczy mos., piwnica ż.
przym. piwniczny
czas. podpiwniczyć
Wiktionary
(1.2) loszek
Wiktionary
odnoszący się do piwnicy; umieszczony w piwnicy; charakterystyczny dla piwnicy
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
Piwniczna-Zdrój (do 6 lutego 1998 Piwniczna) – miasto w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Piwniczna-Zdrój.
Miasto królewskie starostwa sądeckiego w powiecie sądeckim województwa krakowskiego w końcu XVI wieku. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa nowosądeckiego. Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. miasto liczyło 5385 mieszkańców.
Wikipedia
rzadko: mieszkaniec Piwnicznej-Zdroju; Piwniczanin
SJP.pl
rzadko: mieszkanka Piwnicznej-Zdroju; Piwniczanka
SJP.pl
odnoszący się do piwnicy; umieszczony w piwnicy; charakterystyczny dla piwnicy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący piwnicy
Wiktionary
(1.1) Zapłonęła łagodnym pomarańczem i powoli spłynęła dwa sążnie niżej, do rozwidlenia korytarza piwnicznego.
Wiktionary
IPA: pʲivʲˈɲit͡ʃnɨ, AS: pʹivʹńičny
Wiktionary
rzecz. piwniczy mos., piwo n., piwnica ż., piwniczka ż., piwko n.
przym. piwny
czas. podpiwniczyć
Wiktionary
kanafarz, człowiek opiekujący się piwnicą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. służący odpowiadający za piwnice
Wiktionary
Piwniczny – w średniowiecznej Polsce urzędnik dworski sprawujący pieczę nad piwnicami, w których przechowywano wino oraz piwo. Za panowania Henryka Walezego i Stefana Batorego nastąpił podział na dwa oddzielne stanowiska:
Wikipedia
rzecz. piwnica ż., piwniczka ż., podpiwniczenie n.
przym. piwniczny
czas. podpiwniczyć
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
brązowy o odcieniu piwnym
SJP.pl
mający oczy koloru piwnego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. mający piwne oczy
Wiktionary
IPA: ˌpʲivnɔˈːci, AS: pʹivn•oḱi
Wiktionary
dotyczący piwa, związany z piwem, o kolorze piwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zrobiony z piwa lub z dodatkiem piwa
(1.2) spoż. używany do produkcji piwa
(1.3) o kolorze oczu: brązowy z żółtym odcieniem, w kolorze piwa
(1.4) związany z piwem
Wiktionary
(1.3) Miał wielki kapelusz i głupie piwne oczy.
Wiktionary
IPA: ˈpʲivnɨ, AS: pʹivny
Wiktionary
rzecz. pijak mos./mrz., pijus mos., pijawa ż., picie n., piwo mrz., piwsko mrz., piwko mrz., piwiarnia ż., piwosz mos., piwoszka ż., piwnica ż., piwkowanie n.
czas. piwkować ndk.
przym. piwniczny, pitny
Wiktionary
napój z niewielką zawartością alkoholu, otrzymany ze słodu jęczmiennego, chmielu, drożdży i wody, a także: jedna butelka, porcja tego napoju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. kulin. niskoalkoholowy napój orzeźwiający;
(1.2) hand. butelka, puszka lub kufel piwa (1.1)
Wiktionary
Piwo – napój alkoholowy otrzymywany w wyniku fermentacji alkoholowej brzeczki piwnej. Brzeczka stanowi wodny wyciąg ze słodu browarnego z dodatkiem chmielu i ewentualnie innych surowców. W szerokim znaczeniu, zwłaszcza historycznym, "piwem" określa się napój fermentowany oparty na zbożowym surowcu. Piwo to najstarszy i najczęściej spożywany napój alkoholowy oraz trzeci pod względem popularności po wodzie i herbacie napój na świecie.
Wikipedia
(1.1) Wśród niektórych kierowców panuje przekonanie, że „piwo to nie alkohol”.
(1.1) Piwo to tylko zgniły wywar ze zbóż i chmielu.
(1.2) Kup mi dwa piwa – rozliczymy się później.
Wiktionary
IPA: ˈpʲivɔ, AS: pʹivo
Wiktionary
rzecz. piwiarnia ż., podpiwek mrz., piwosz mos., piwoszka ż., piwnica ż., piwkowanie n., pijalnia ż., napiwek mrz.
:: zdrobn. piwko n.
:: zgrub. piwsko n.
czas. pić, piwkować ndk.
przym. piwny, piwniczny, pitny
Wiktionary
(1.1) pot. browar; żart. kocie siki, mocz starego pawiana; slang. bro
(1.2) pot. browar
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
automat do sprzedaży piwa
SJP.pl
krzew z rodziny jaskrowatych o dużych, białych, różowych lub czerwonych kwiatach; peonia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Paeonia|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny piwoniowatych;
(1.2) bot. ogrod. roślina z rodzaju piwonii (1.1)
(1.3) kwiat piwonii (1.2)
(1.4) gw-pl|Warszawa. piwo
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) W ogródku przed domem rosły przepiękne piwonie.
Wiktionary
IPA: pʲiˈvɔ̃ɲja, AS: pʹivõńi ̯a
Wiktionary
rzecz. Piwonia ż., piwoniowate nmos.
przym. piwoniowy, piwoniowaty
Wiktionary
(1.2) reg. śl. piwónka
(1.3) peonia; reg. śl. piwónka
Wiktionary
Piwonin – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie otwockim, w gminie Sobienie-Jeziory. Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 739.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Wszystkich Świętych w Sobieniach-Jeziorach.
Wikipedia
o cechach piwoniowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
o cechach piwoniowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
gatunek rośliny z rzędu o tej samej nazwie, obecnie zaliczany do rodziny piwoniowatych (wcześniej jaskrowatych)
SJP.pl
człowiek lubiący piwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) miłośnik i znawca piwa
Wiktionary
(1.1) Tegoroczny Oktoberfest znów przyciągnął rzesze piwoszy z całego świata.
Wiktionary
IPA: ˈpʲivɔʃ, AS: pʹivoš
Wiktionary
rzecz. piwkowanie n., piwko n., piwo n., piwoszka ż., picie n.
czas. piwkować ndk., pić ndk., pijać dk.
przym. piwny, pitny, pijany
Wiktionary
kobieta lubiąca pić piwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miłośniczka i znawczyni piwa
Wiktionary
(1.1) Piwoszka emerytka obiecała, że nie będzie jeździć po pijaku.
Wiktionary
IPA: pʲiˈvɔʃka, AS: pʹivoška
Wiktionary
rzecz. piwko n., piwo n., piwosz m.
czas. piwkować
przym. piwny
Wiktionary
potocznie: pić piwo; piwkować
SJP.pl
w koszykówce: dozwolony przepisami obrót zawodnika trzymającego w ręku piłkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) część ramy rowerowej, do której montuje się hamulce
(1.2) w koszykówce: dozwolony przepisami obrót zawodnika trzymającego w ręku piłkę, podczas którego jedna stopa ciągle dotyka boiska
(1.3) mat. element dzielący ciąg na dwie części, np. przy sortowaniu przez podział
Wiktionary
Ten artykuł opisuje zagadnienie koszykarskie zgodne z normami FIBA.
Piwot (lub obrót) – w koszykówce jest legalnym ruchem zawodnika trzymającego żywą piłkę.
Piwot (obrót) polega na wykonaniu ruchu (lub ruchów) jedną ze stóp, bez odrywania drugiej stopy (stopa "nogi obrotu" pozostaje na jednym punkcie na boisku).
Wikipedia
IPA: ˈpʲivɔt, AS: pʹivot
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) rzad. obrotowy, osiowy
(1.2) przen. polit. pejor. nie mający samodzielnej władzy, ale za to wchodzący w koalicje z prawie każdą opcją polityczną;
Wiktionary
(1.1) (…) a ztąd powszechna dolegliwość dająca się czuć wszystkim członkom socyalnego ciała, odszczepieństwo, a czasem i pogarda piwotalnych osi przeszłości
(1.1) W wierszu haiku występują, na przykład, grupy słów określane jako słowa piwotalne, nagle zmieniające znaczenie wiersza i tok myśli.
(1.2) – I wtedy piwotalny członek Rady Polityki Pieniężnej, czyli Hausner, zgodzi się… – Piwotalny właśnie.
(1.2) Partia piwotalna nie musi być, jak już wcześniej wspomniałem, partią małą.
Wiktionary
rzecz. piwotalność ż.
Wiktionary
(1.1) obrotowy, osiowy
(1.2) obrotowy, zawiasowy
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) środ. inform. w arkuszu kalkulacyjnym: przedstawiać, zestawiać dane w formie tabeli przestawnej
Wiktionary
rzecz. piwotowanie n., rozpiwotowanie n., spiwowtowanie n.
czas. rozpiwotować dk., spiwotować dk.
Wiktionary
osoba pracująca w piwowarstwie (browarnictwie, przemyśle spożywczym zajmującym się warzeniem piwa i jego dystrybucją na rynek); browarnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się warzeniem piwa
Wiktionary
Zobacz też: Piwowar (ujednoznacznienie).
Piwowar (staropol. "mielcarz") – rzemieślnik zajmujący się warzeniem piwa; szerzej osoba pracująca w przemyśle piwowarskim (browarnictwie – przemyśle spożywczym zajmującym się warzeniem piwa i jego dystrybucją na rynek).
Wikipedia
(1.1) Piwowarzy z nadzieją czekają na zbliżające się Euro.
Wiktionary
IPA: pʲiˈvɔvar, AS: pʹivovar
Wiktionary
rzecz. piwowarstwo n.
:: zdrobn. piwowarczyk m.
przym. piwowarski
Wiktionary
(1.1) stpol. mielcarz
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. uczeń piwowarski
(1.2) daw. syn piwowara
(1.3) daw. lekcew. bądź pogard. kiepski piwowar
Wiktionary
Piwowarczyk – polskie nazwisko, na początku lat 90. XX wieku Polskę zamieszkiwały 8193 osoby o tym nazwisku.
Wikipedia
IPA: ˌpʲivɔˈvart͡ʃɨk, AS: pʹivovarčyk
Wiktionary
rzecz. piwowar m., piwowarstwo n.
przym. piwowarski
Wiktionary
zakład przetwórstwa spożywczego zajmujący się produkcją piwa; browar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. wytwórnia piwa
Wiktionary
przym. piwowarski
Wiktionary
wykorzystywany w procesie warzenia piwa (np. drożdże piwowarskie), związany w jakiś sposób z piwowarstwem lub piwowarem (np. cech piwowarski); browarniany, browarniczy, browarny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z piwowarstwem, dotyczący piwowarstwa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌpʲivɔˈvarsʲci, AS: pʹivovarsʹḱi
Wiktionary
rzecz. piwowar m., piwowarczyk m., piwowarka ż., piwowarstwo n., piwowarnia ż.
Wiktionary
wyrób piwa, przemysł spożywczy zajmujący się warzeniem piwa i jego dystrybucją na rynek; browarnictwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sztuka warzenia piwa;
Wiktionary
Piwowarstwo albo browarnictwo – sztuka warzenia piwa (w tym piwowarstwo domowe) oraz produkcja piwa w browarach na skalę przemysłową (zob. przemysł piwowarski).
Stwarza zapotrzebowanie na produkty rolne: jęczmień browarny oraz chmiel.
Produktami ubocznymi są: młóto, chmieliny, osady brzeczkowe, używane na paszę.
Wikipedia
(1.1) W skansenie odbył się pokaz filmu na temat historii piwowarstwa.
Wiktionary
IPA: ˌpʲivɔˈvarstfɔ, AS: pʹivovarstfo
Wiktionary
rzecz. piwowar m., piwowarczyk m.
przym. piwowarski
Wiktionary
(1.1) browarnictwo
Wiktionary
pracownik PIW-u (Państwowego Instytutu Wydawniczego); PIW-owiec
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: PIW (Państwowy Instytut Wydawniczy); PIW-owski
SJP.pl
specjalista w zakresie wiedzy o produkcji i rodzajach piwa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zgrubienie od: piwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. od: piwo
Wiktionary
(1.1) Nie żłop już tego piwska!
Wiktionary
IPA: ˈpʲifskɔ, AS: pʹifsko
Wiktionary
rzecz. piwo n., piwko n.
przym. piwny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. pieszcz. zdrobn. od: piwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. bot. ogrod. piwonia
Wiktionary
[czytaj: piks-i] postać serialu animowanego "Pixie, Dixie i Pan Jinks"
SJP.pl
Pi
Wikipedia
przymiotnik odliczebnikowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pierwszy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. piła
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk zyjga, zega
Wiktionary
miasto we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Piza (1.2);
(1.2) geogr. adm. włoska prowincja położona w środkowej części kraju w regionie Toskania;
Wiktionary
Piza ( Pisa) – miasto we Włoszech, w Toskanii, 85 379 mieszkańców, nad rzeką Arno, oddalone o 13 km od wybrzeża Morza Liguryjskiego.
Piza jest także jedną z prowincji Toskanii o powierzchni 2448 km², zamieszkaną przez 384 957 osób, podzieloną na 39 gmin.
Wikipedia
(1.1) Krzywą Wieżę w Pizie odwiedza rocznie ok. 10 milionów turystów.
(1.1) Piza jest nie tylko starym, zabytkowym miastem, ale także siedzibą uniwersytetu o bardzo bogatych tradycjach (1343) oraz miejscem urodzin Galileusza.
(1.1) We Włoszech trzeba było pogodzić Genuę i Pizę, których połączone floty mogły zabezpieczyć ujście Tybru przed Rogerem sycylijskim, stronnikiem antypapy. Św. Bernard osiągnął ten cel. Genua uzyskała arcybiskupstwo, a władzę nad sześcioma biskupstwami korsykańskimi podzielono po równo pomiędzy obie metropolie. Trzy dla Genui, trzy dla Pizy.
Wiktionary
rzecz. pizańczyk mos., pizanka ż.
przym. pizański
Wiktionary
(1.1) stpol. Pizy
Wiktionary
gatunek banana uprawiany powszechnie w krajach tropikalnych; banan zwyczajny, banan właściwy, banan zaostrzony, figa rajska, błogosława
SJP.pl
mieszkanka Pizy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pizy
Wiktionary
rzecz. Piza ż.
:: fm. pizańczyk mos.
przym. pizański
Wiktionary
rodzaj drobnego ornitopoda z rodziny lesotozaurów
SJP.pl
Pizanozaur ("Pisanosaurus") – rodzaj archozaura z grupy Dinosauriformes żyjącego w okresie triasu (ok. 227-220 mln lat temu) na terenach dzisiejszej Ameryki Południowej. Jego szczątki znaleziono w Argentynie (w prowincji La Rioja).
Jego dokładna pozycja w obrębie Dinosauriformes jest niepewna; mógł to być jeden z najwcześniejszych dinozaurów ptasiomiednicznych (Ornithischia) lub przedstawiciel rodziny Silesauridae.
Wikipedia
[czytaj: pisarro] nazwisko, np. Francisco Pizarro (1478-1541), konkwistador hiszpański
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Pizy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pizy
Wiktionary
(1.1) Pizańczycy rywalizowali z Genueńczykami i Wenecjanami o transport pielgrzymów i krzyżowców do Ziemi Świętej oraz o wpływy handlowe w tej części Morza Śródziemnego.
Wiktionary
rzecz. Piza ż.
:: fż. pizanka ż.
przym. pizański
Wiktionary
przymiotnik od: Piza (miasto w środkowych Włoszech)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pizą, dotyczący Pizy, pochodzący z Pizy
Wiktionary
(1.1) Wenecjanie kotwiczyli w porcie Rodos, kiedy pokazały się okręty pizańskie. Na ich widok 30 okrętów weneckich opuściło port i je zaatakowało. Pizańczycy zostali rozbici (…)
Wiktionary
rzecz. Piza ż., pizańczyk mos., pizanka ż.
Wiktionary
wulgarnie:
1. żeński organ płciowy;
2. wyzwisko używane głównie w stosunku do kobiet;
3. nieudacznik;
4. siniak (ślad na ciele)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wulg. anat. pochwa lub srom; żeński narząd płciowy
(1.2) wulg. med. siniak, często podbite oko, ślad po pobiciu
(1.3) wulg. pejor. niezdara, ciamajda
(1.4) wulg. seks. męski odbyt (jako obiekt seksualny)
(1.5) wulg. usta
(1.6) wulg. obraź. pejor. o kobiecie
(1.7) wulg. eduk. ocena niedostateczna
Wiktionary
(1.1) Więc astrolog wziąwszy lupę, • Zajrzał raz królewnie w dupę, • Wielkim cyrklem pizdę zmierzył, • Po czym zamknął się w swej wieży.
(1.2) Ale masz pizdę pod okiem.
(1.3) Ale z ciebie jest pizda!
(1.4) W więzieniu już czekają na twoją pizdę, frajerze!
(1.5) Zaraz w pizdę dostaniesz!
(1.3,6) Co za pizda z tej nauczycielki!
(1.7) Znów dostałem pizdę z matmy!
Wiktionary
IPA: ˈpʲizda, AS: pʹizda
Wiktionary
rzecz. pizduś m., pizdryk m., piździelec m., piżdżenie n., pizganie n., rozpiżdżenie n.
:: zdrobn. piczka ż.
czas. piździć ndk., pizgać ndk., rozpiździć dk.
przym. pizdowaty, zapiździały
Wiktionary
(1.1) wulg. kapa, kapsko, cipa, cipka, picza, piczka, muszelka; med. wagina, pochwa, srom
(1.6) suka
Wiktionary
zdrobnienie od: pizda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wulg. zdrobn. od: pizda
Wiktionary
IPA: pʲizˈdɛt͡ʃka, AS: pʹizdečka
Wiktionary
rzecz. pizda ż.
Wiktionary
pizgnąć, piznąć; wulgarnie:
1. uderzyć, walnąć, trzasnąć;
2. mocno rzucić;
3. wybuchnąć
SJP.pl
pizgnąć, piznąć; wulgarnie:
1. uderzyć, walnąć, trzasnąć;
2. mocno rzucić;
3. wybuchnąć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) wulg. ginekolog
Wiktionary
przysłówek
(1.1) niefajnie
Wiktionary
wulgarnie:
1. ślamazarny, niezdarny, nieudolny; ciapowaty, ofermowaty, ciamajdowaty;
2. kiepski, marny, złej jakości; chujowy;
3. skłonny do płaczu; mazgajowaty;
4. słaby, zniewieściały, bez charakteru; mimozowaty, mięczakowaty
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) wulg. niezaradny
(1.2) wulg. zniewieściały
(1.3) wulg. kiepski, marny, do niczego
Wiktionary
rzecz. pizda ż., pizduś m., pizdryk m., piździelec m., pizdoliz m., pizdogrzebek m., piżdżenie n., pizganie n., rozpiżdżenie n.
:: zdrobn. piczka ż.
czas. piździć ndk., pizgać ndk., rozpiździć dk.
przym. zapiździały
Wiktionary
pogardliwie:
1. mężczyzna zniewieściały, posiadający kobiece cechy;
2. mężczyzna niezaradny, nieudolny; ofiara, oferma;
3. mężczyzna tchórzliwy, bojący się wszystkiego; cykor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna zniewieściały
Wiktionary
rzecz. pizda ż.
przym. pizdowaty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pizgać.
Wiktionary
czas. pizgać ndk.
rzecz. pizda ż.
przym. pizdowaty, spizgany
Wiktionary
potocznie: zimna, wietrzna pogoda
SJP.pl
wulgarnie:
1. silnie wiać; piździć;
2. bić, uderzać;
3. rzucać czymś;
4. o zimnej pogodzie: dokuczać, doskwierać; piździć
SJP.pl
czasownik
(1.1) pot. rzucać
(1.2) bić
(1.3) wulg. jebać, pierdolić
(1.4) pot. wiać, być zimno (o pogodzie)
Wiktionary
(1.3) Mój sąsiad pizga kochankę.
(1.4) Załóż sweter, bo strasznie pizga.
Wiktionary
IPA: ˈpʲizɡat͡ɕ, AS: pʹizgać
Wiktionary
rzecz. pizda ż., pizganie n.
przym. pizdowaty, spizgany
Wiktionary
(1.2) walić, bić, uderzać
(1.3) pierdolić, jebać, ruchać
(1.4) piździć
Wiktionary
pizdnąć, piznąć; wulgarnie:
1. uderzyć, walnąć, trzasnąć;
2. mocno rzucić;
3. wybuchnąć
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. uderzyć
Wiktionary
przym. piźniynty, piźnióny
Wiktionary
pizdnąć, pizgnąć; wulgarnie:
1. uderzyć, walnąć, trzasnąć;
2. mocno rzucić;
3. wybuchnąć
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. uderzyć
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. wybić (na zegarze)
Wiktionary
(1.1) Jak od niego odeszła, to mu pizło do głowy.
(1.2) Pizło dwie po połedniu.
Wiktionary
przym. piźniynty, piźnióny
Wiktionary
kuliste skupienie mineralne spotykane w osadach gorących źródeł oraz wśród osadowych rud żelaza
SJP.pl
Pi
Wikipedia
tyczący się pizolitu (kulistego skupienia mineralnego spotykanego w osadach gorących źródeł oraz wśród osadowych rud żelaza)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. starożytna kraina w południowo-zachodniej części Azji Mniejszej, obecnie na terenie Turcji
Wiktionary
Pizydia ( Πισιδία, Pisidia) – historyczna kraina w południowo-zachodniej Azji Mniejszej. Na wschodzie graniczyła z Cylicją i Izaurią, na południu z Pamfilią, na zachodzie z Licją i Karią, na północy z Frygią. Była uważana czasami za część Frygii lub Pamfilii, trudno obecnie wskazać jej dokładne granice.
Wikipedia
(1.1) Potem przeszli przez Pizydię.
Wiktionary
IPA: pʲiˈzɨdʲja, AS: pʹizydʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Pizydyjczyk mos., pizydyjski mrz.
przym. pizydyjski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pizydią, dotyczący Pizydii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język pizydyjski;
Wiktionary
rzecz. Pizydia ż., Pizydyjczyk mos.
Wiktionary
Pi
Wikipedia
skrót od: pizzicato (określenie wykonawcze: szarpiąc struny palcem)
SJP.pl
[czytaj: picca] placek drożdżowy z dodatkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. płaski placek z ciasta drożdżowego z dodatkami, danie o włoskim rodowodzie;
Wiktionary
Pizza – potrawa kuchni włoskiej, której współczesna postać rozwinęła się w Neapolu. Najczęściej składa się z płaskiej podstawy z wyrośniętego ciasta pszennego, pokrytej wybranymi składnikami i wypiekanej w wysokiej temperaturze. Do często stosowanych dodatków należą pomidory lub sos pomidorowy, sery, oliwa, zioła, warzywa, mięso i owoce morza; istnieją również pizze bez pomidorów albo bez sera. Z Włoch pizza rozpowszechniła się na świecie, gdzie powstały liczne style regionalne i lokalne odmiany.
Wikipedia
(1.1) Nie chciało mi się przygotowywać obiadu, więc zamówiłem pizzę.
Wiktionary
IPA: ˈpʲit͡sːa, AS: pʹi•ca
Wiktionary
rzecz. pizzeria ż., pizzer mos., pizzerka ż.
przym. pizzowy
Wiktionary
[czytaj: piccer] pracownik pizzerii robiący pizzę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) piekarz, który wykonuje pizze
Wiktionary
(1.1) Każdy doświadczony pizzer wie, że cebulę trzeba sparzyć przed nałożeniem na ciasto.
Wiktionary
IPA: ˈpʲit͡sːɛr, AS: pʹi•cer
Wiktionary
rzecz. pizza ż., pizzeria ż., pizzerka ż.
przym. pizzowy
Wiktionary
(1.1) pizzerman
Wiktionary
[czytaj: picceria] restauracja, w której głównym daniem jest pizza; pizzernia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gastr. restauracja, w której pizza jest głównym daniem;
Wiktionary
Pizzeria – lokal gastronomiczny specjalizujący się w przyrządzaniu i serwowaniu pizzy.
Wiele pizzerii, oprócz sprzedaży pizzy w lokalu, prowadzi sprzedaż przez telefon oraz strony internetowe – pizze dostarczane są przez dostarczycieli bezpośrednio do mieszkań lub biur klientów.
Wikipedia
(1.1) Wszedłem do jakiejś pizzerii i zamówiłem sobie pizzę.
Wiktionary
IPA: pʲit͡sˈːɛrʲja, AS: pʹi•cerʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. pizza ż., pizzer m., pizzerka ż.
przym. pizzowy
Wiktionary
[czytaj: piccerina] placek drożdżowy przygotowywany tak samo, jak spód od pizzy, zawijany i podawany na ciepło z grzybami, mięsem lub innymi dodatkami
SJP.pl
potocznie: pizza o małym rozmiarze
SJP.pl
[czytaj: piccerka] pracownica pizzerii robiąca pizzę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. płaska bułka z dodatkami na wierzchu, przypominająca małą pizzę
Wiktionary
rzecz. pizza ż., pizzeria ż., pizzer m.
przym. pizzowy
Wiktionary
[czytaj: piccernia] rzadko: restauracja, w której głównym daniem jest pizza; pizzeria (częściej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. pizzeria.
Wiktionary
(1.1) Ktoś próbował otworzyć solarium, ktoś inny gabinet kosmetyczny, ale z usługami na wsi ciężko. Choć pizzernia jeszcze się trzyma.
Wiktionary
[czytaj: picc-ikato] określenie wykonawcze dla instrumentów strunowych, głównie smyczkowych: szarpiąc struny palcem
SJP.pl
Pizzicato (wym. [], tłum. szarpany, zrywany) – technika artykulacyjna, polegająca na wprowadzeniu w ruch struny instrumentu smyczkowego poprzez szarpanie palcem.
Wikipedia
[czytaj: piccomat] automat do sprzedaży pizzy
SJP.pl
→ pizza [czytaj: piccowy]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) spoż. związany z pizzą
Wiktionary
(1.1) Kelner przyniósł na stół ciepły chlebek z ciasta pizzowego ze smakowymi masłami.
Wiktionary
rzecz. pizza ż., pizzer m., pizzeria ż., pizzerka ż.
Wiktionary
1. wytwór naskórka ptaków w kształcie cienkiej rurki z promieniście ułożonymi włoskami;
2. przedmiot, narzędzie podobne do ptasiego pióra;
3. przyrząd do pisania;
4. występ, np. w desce podłogowej, pozwalający na łączenie jej z innymi;
5. twórczość literacka;
6. styl charakterystyczny dla danego autora;
7. pisarz, autor, literat
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: piórko
SJP.pl
1. niewielkie pióro, często także drobny przedmiot lub jego część przypominająca ptasie pióro;
2. młody listek lub nowe pędy wschodzącej rośliny;
3. mała, najczęściej trójkątna płytka wykonana ze sztucznego tworzywa, służąca do szarpania strun podczas gry na instrumentach strunowych; plektron
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. niewielkie pióro, często także drobny przedmiot lub jego część przypominająca ptasie pióro;
2. młody listek lub nowe pędy wschodzącej rośliny;
3. mała, najczęściej trójkątna płytka wykonana ze sztucznego tworzywa, służąca do szarpania strun podczas gry na instrumentach strunowych; plektron
SJP.pl
1. niewielkie pióro, często także drobny przedmiot lub jego część przypominająca ptasie pióro;
2. młody listek lub nowe pędy wschodzącej rośliny;
3. mała, najczęściej trójkątna płytka wykonana ze sztucznego tworzywa, służąca do szarpania strun podczas gry na instrumentach strunowych; plektron
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: pióro
(1.2) małe pióro
(1.3) stalówka używana w tworzeniu szkiców i rysunków
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Sądzę, że Jadwisi ten kapelusik z piórkiem, zupełnie nie pasuje.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjurkɔ, AS: pʹi ̯urko
Wiktionary
rzecz. pierze n., pióro n., pierzyna ż.
przym. piórkowy
Wiktionary
1. dobijać postrzelonego w polowaniu ptaka;
2. używać piórka (plektronu, małej, najczęściej trójkątnej płytki wykonanej ze sztucznego tworzywa) podczas gry na strunowych instrumentach szarpanych
SJP.pl
Piórkowanie ("pikowanie") – technika strzyżenia włosów polegająca na przerzedzaniu ich w części środkowej i na końcach w celu nadania fryzurze lekko postrzępionego wyglądu.
Piórkowanie nie zmniejsza objętości fryzury i gęstości owłosienia, w odróżnieniu od innej techniki strzyżenia - degażowania ("efilowania").
Wikipedia
podobny do ptasiego pióra lub jego części, charakterystyczny dla ułożenia niteczek puchu na takim piórze; pierzasty, strzępiasty
SJP.pl
1. dobijać postrzelonego w polowaniu ptaka;
2. używać piórka (plektronu, małej, najczęściej trójkątnej płytki wykonanej ze sztucznego tworzywa) podczas gry na strunowych instrumentach szarpanych
SJP.pl
rodzina mszaków z rzędu meszkowców
SJP.pl
potocznie o zawodniku sportowym o masie mieszczącej się w przedziale wagi piórkowej (wagi określonej dla boksu, zapasów, dżudo oraz podnoszenia ciężarów, której wyznacznikiem jest wartość równa sześćdziesięciu kilogramom)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o cechach piórka ptasiego, głównie w odniesieniu do masy czegoś lub kogoś (np. waga piórkowa, zawodnik piórkowy), podobny do piórka
SJP.pl
1. dobijać postrzelonego w polowaniu ptaka;
2. używać piórka (plektronu, małej, najczęściej trójkątnej płytki wykonanej ze sztucznego tworzywa) podczas gry na strunowych instrumentach szarpanych
SJP.pl
zdrobnienie od: piórnik
SJP.pl
rodzaj pojemnika, najczęściej podłużnego, służącego do przechowywania gumek, piór oraz innych przyborów piśmienniczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zwykle podłużne etui z przyborami szkolnymi;
(1.2) reg. zwyczaj wspólnego darcia pierza przez dziewczęta i kobiety
(1.3) środ. więz. grzebień
(1.4) slang. głupiec
(1.5) gw-pl|Mazury, Warmia. wsypa na pierzynę
(1.6) środ. trumna
Wiktionary
Piórnik – pudełko lub etui przeznaczone do przechowywania materiałów piśmienniczych oraz innych małych przedmiotów przydatnych podczas zajęć. Piórniki zwykle zrobione są z materiału, plastiku, skóry lub metalu. Dawniej piórniki wykonywano z drewna. Większość posiada zamek błyskawiczny.
Wikipedia
(1.1) Przed wyjściem do szkoły włożył do piórnika ołówek.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjurʲɲik, AS: pʹi ̯urʹńik
Wiktionary
rzecz. pióro n.
:: zdrobn. piórniczek mrz.
Wiktionary
(1.1) reg. śl. fyjderbiksa, fyjderkasta
(1.2) zob. wyskubek.
Wiktionary
świadczenie pieniężne pracodawcy na rzecz pracownika, którego dziecko uczęszcza do szkoły; kredkowe, ołówkowe
SJP.pl
1. wytwór naskórka ptaków w kształcie cienkiej rurki z promieniście ułożonymi włoskami;
2. przedmiot, narzędzie podobne do ptasiego pióra;
3. przyrząd do pisania;
4. występ, np. w desce podłogowej, pozwalający na łączenie jej z innymi;
5. twórczość literacka;
6. styl charakterystyczny dla danego autora;
7. pisarz, autor, literat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ornit. wytwór naskórka ptaków, pokrywający ich ciało, składający się z elastycznej osi i dwu chorągiewek;
(1.2) przyrząd do pisania
(1.3) liter. autorstwo dzieła literackiego
(1.4) spłaszczony, rozszerzony koniec wiosła
(1.5) pióra slang. długie włosy, szczególnie u mężczyzny
(1.6) gwara. muz. gitara
(1.7) łow. ptactwo łowne
(1.8) techn. męska część połączenia ciesielskiego typu „pióro i wpust”
Wiktionary
Pióro (łac. "penna") – twory nabłonkowe pokrywające ciała części zwierząt, zwłaszcza ptaków. Podobnie jak łuski u gadów, pióra zachodzą na siebie dachówkowato.
Wikipedia
(1.1) Wróbel nastroszył pióra.
(1.2) Dziadek pisze listy wyłącznie piórem.
(1.3) To jedyna powieść pióra młodej węgierskiej pisarki.
(1.4) Powinieneś płycej zanurzać pióra wioseł.
(1.5) Gitarzysta potrząsał długimi blond piórami.
(1.6) Klaudia umie pięknie grać na piórze, a ja się dopiero uczę.
(1.8) Pod elewacją drewnianą mocowaną na pióro i wpust należy zapewnić szczelinę wentylacyjną.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjurɔ, AS: pʹi ̯uro
Wiktionary
rzecz. piórnik mrz., pierze n., pierzyna ż., pierzynka ż., pierzenie n., opierzenie n., piórkowanie n., opiórkanie n., pierzastość ż.
:: zdrobn. piórko n., pióreczko n.
czas. pierzyć się ndk., opierzyć się dk., piórkować ndk., opiórkać dk.
przym. piórowy, piórkowy, pierzasty, pióropuszowy
Wiktionary
(1.1) lotka, sterówka
(1.3) klawiatura
(1.5) włosy
Wiktionary
rodzaj motyla z rodziny piórolotkowatych
SJP.pl
rodzaj motyla z rodziny piórolotkowatych
SJP.pl
rodzina motyli
SJP.pl
Piórolotkowate, piórolotki (Pterophoridae) – rodzina motyli z podrzędu Glossata. Obejmuje ponad 1300 opisanych gatunków. Kosmopolityczna. Imagines mają małe głowy, smukłe odwłoki, cienkie i długie odnóża oraz (z wyjątkiem Agdistinae) skrzydła podzielone wcięciami na 2–3 piórka. Aktywne są wieczorem i nocą, niekiedy też o świcie. Gąsienice żerują wewnątrz lub na zewnątrz różnych części roślin.
Wikipedia
o cechach piórolotkowatych (rodzina motyli)
SJP.pl
pióronóg zwykły - gatunek ważki
SJP.pl
kita z piór lub ich imitacji, niegdyś noszona jako ozdoba lub znak charakterystyczny pozwalający rozróżnić członków niektórych zakonów rycerskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nakrycie głowy z piór noszone przez indiańskiego wojownika
Wiktionary
Pi
Wikipedia
rzecz. pióropusznik mos.
Wiktionary
roślina z rodziny paprotkowatych, rosnąca w lasach półkuli północnej, występująca w trzech gatunkach, z których jeden, pióropusznik strusi, został w Polsce objęty ochroną gatunkową
SJP.pl
Pi
Wikipedia
składający się na pióropusz, ozdobiony pióropuszem (np. kapelusz, hełm pióropuszowy) lub w jakiś inny sposób związany z taką ozdobą
SJP.pl
gromada zwierząt morskich z typu przedstrunowców
SJP.pl
przedstawiciel gromady bezkręgowców morskich z typu przedstrunowców
SJP.pl
o cechach pióroskrzelnych (bezkręgowców z gromady przedstrunowców, kolonijnie zamieszkujących głębiny mórz strefy umiarkowanej i chłodnej)
SJP.pl
Pi
Wikipedia
o cechach pióroskrzelnych (bezkręgowców z gromady przedstrunowców, kolonijnie zamieszkujących głębiny mórz strefy umiarkowanej i chłodnej)
SJP.pl
przypominający pióro, zrobiony z piór lub pokryty piórami (np. skrzydła piórowe) albo w jakiś inny sposób związany z piórami
SJP.pl
jamochłon morski
SJP.pl
rzadko: wykrzyknienie wyrażające zdziwienie, podziw, uznanie itp.; fiu
SJP.pl
potocznie o pięści, najczęściej dużej lub powstałej po bardzo mocnym zaciśnięciu dłoni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. pięść
Wiktionary
(1.1) Nie zatrzymuję się. Pędzę prosto na niego i wykopuję mu blaster z rąk. Dosiadam go i naparzam piąchami ze wszystkich sił.
Wiktionary
rzecz. napięstek mrz., pięściak mrz., pięściarstwo n., pięściarz mos., pięść ż.
Wiktionary
Piączyn – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Staroźreby.
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą gromady Piączyn, po jej likwidacji w gromadzie Góra. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa płockiego.
Wikipedia
zdrobnienie od: piąstka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: piąstka
Wiktionary
IPA: pʲjɔ̃w̃ˈstɛt͡ʃka, AS: pʹi ̯õũ̯stečka
Wiktionary
rzecz. piąstka ż.
Wiktionary
niewielka pięść, najczęściej dziecka lub w przenośni o bardzo małej, drobnej twarzy, buzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: pięść
(1.2) mała pięść dziecka
Wiktionary
rzecz. napięstek mrz., pięść ż., piąsteczka ż., pięściarz m., pięściarka ż., pięściarstwo n., pięściak m., piąstkowanie n.
czas. piąstkować ndk.
przym. pięściarski, pięściowy
Wiktionary
(1.1) piąsteczka
Wiktionary
wybijać (wybić), odbijać (odbić) piłkę pięścią lub pięściami
SJP.pl
godzina piąta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) godzina 5 nad ranem lub po południu
forma przymiotnika.
(2.1) M. i W. ż. lp. od: piąty
Wiktionary
licz. pięć
przym. piąty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od piątak
Wiktionary
rzecz. piątak m.
Wiktionary
1. potocznie o monecie mającej wartość pięciu jednostek monetarnych, najczęściej w odniesieniu do pięciozłotówki; piątal;
2. tropikalna, często hodowana w mieszkaniach roślina z rodziny marzannowatych, o charakterystycznych kwiatach zebranych w pęczki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. pięć złotych lub inna moneta o nominale pięć
(1.2) rodzaj miodu pitnego
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. uczeń piątej klasy
Wiktionary
Zobacz też: piątak ("Pentas") – rodzaj roślin z rodziny marzanowatych.
Piątak – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Suchowola.
Wieś królewska ekonomii grodzieńskiej położona była w końcu XVIII wieku w powiecie grodzieńskim województwa trockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wikipedia
(1.1) To za mało. Daj mi jeszcze piątaka i będzie ok!
Wiktionary
rzecz. pięciornik m., piątka ż., piona ż.
:: zdrobn. piątaczek m.
licz. pięć
wykrz. piona
przym. piąty
Wiktionary
(1.1) piątka, pięciozłotówka
Wiktionary
potocznie o monecie mającej wartość pięciu jednostek monetarnych, najczęściej w odniesieniu do pięciozłotówki; piątak
SJP.pl
mieszkaniec Piątka
SJP.pl
mieszkanka Piątka
SJP.pl
zdrobnienie od: piątka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. zdrobn. od: piątek
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: piąteczka
Wiktionary
rzecz. pięciornik mrz., piątka ż., piąteczka ż., piona ż., Piętaszek mos./ż.
przym. piątkowy
licz. pięć, piąty
wykrz. piona
Wiktionary
zdrobnienie od: piątka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: piątka
Wiktionary
IPA: pʲjɔ̃nˈtɛt͡ʃka, AS: pʹi ̯õntečka
Wiktionary
przym. piąty
rzecz. piątka ż., piąteczek mrz.
Wiktionary
piąty dzień tygodnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) piąty dzień tygodnia
Wiktionary
Piątek (skrót pt. lub piąt.) – dzień tygodnia między czwartkiem a sobotą.
Według normy ISO-8601 jest piątym dniem tygodnia.
W tradycji biblijnej – chrześcijańskiej i żydowskiej, gdzie za pierwszy dzień tygodnia uznawana jest niedziela, piątek jest dniem szóstym.
Wikipedia
(1.1) Piątek jest moim ulubionym dniem tygodnia.
(1.1) W piątki, w naszej klasie dzieci robią eksperymenty.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɔ̃ntɛk, AS: pʹi ̯õntek
Wiktionary
rzecz. piątka ż., piątak m., pięciornik mrz.
:: zdrobn. piąteczek mrz.
przym. piątkowy, piąty
licz. pięć
wykrz. piona
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk piątek
Wiktionary
pięterko
SJP.pl
1. cyfra oznaczająca liczbę pięć;
2. pięć osób;
3. coś co jest przeznaczone dla pięciu osób;
4. karta do gry lub cokolwiek oznaczone cyfrą pięć;
5. pięć oczek na kostce domina, pięć punktów na kostce do gry, pięć poprawnych skreśleń w totolotka;
6. ocena bardzo dobra, wysoka ocena szkolna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa cyfry 5
(1.2) ocena w polskich szkołach, niegdyś najwyższa, obecnie druga po najwyższej
(1.3) to, co ma numer 5, jest oznaczone liczbą 5, np. dom, autobus, bieg (w skrzyni biegów)
(1.4) coś, czego jest 5, całość składająca się z 5 elementów, jednostek itp.
(1.5) środ. kolej. lokomotywa serii EP05
(1.6) slang. pot. gest przybijania piątki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mała Małgosia bardzo ładnie narysowała piątkę.
(1.2) Klasówka z chemii okazała się być bardzo trudna, tylko dwóm uczniom udało się dostać piątki, a aż dziesięciu otrzymało z niej jedynki.
(1.3) Miałem jechać piętnastką, a przez pomyłkę wsiadłem do piątki.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɔ̃ntka, AS: pʹi ̯õntka
Wiktionary
rzecz. piątkowicz m., piątkowiczka ż.
:: zdrobn. piąteczka ż.
przym. piątkowy, piąty
licz. pięcioro, pięć
wykrz. piona
Wiktionary
(1.2) bardzo dobry, ocena bardzo dobra, bdb, bdb.
Wiktionary
potocznie: uczeń o bardzo dobrych ocenach; piątkowicz
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: fascynacja Krzysztofem Piątkiem, polskim piłkarzem
SJP.pl
Piątkowice (niem. "Rothhaus")– wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Łambinowice.
W latach 1954–1961 wieś była siedzibą gromady Piątkowice, po jej zniesieniu w gromadzie Jasienica Dolna.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.
Wikipedia
potocznie: uczeń o bardzo dobrych ocenach; piątkarz
SJP.pl
Piątkowiec – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie mieleckim, w gminie Wadowice Górne. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.
Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 984.
Wikipedia
wieś sołecka w Polsce, w województwie łódzkim, w powiecie pabianickim
SJP.pl
Piątkowisko – wieś sołecka w Polsce, w województwie łódzkim, w powiecie pabianickim, w gminie Pabianice.
Prywatna wieś duchowna położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie szadkowskim województwa sieradzkiego, własność krakowskiej kapituły katedralnej. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa łódzkiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ Piątek (miasto w Polsce); piątecki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. charakterystyczny dla piątku, związany z piątym dniem tygodnia (np. nabożeństwa piątkowe);
2. bazujący na pięciu częściach (np. matematyczny układ piątkowy), charakterystyczny dla piątki, powiązany z tą liczbą;
3. zdolny do uzyskania piątki, oceny bardzo dobrej (np. uczeń piątkowy)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy piątkowi; dziejący się w piątek
(1.2) dotyczący piątki (jako liczby)
(1.3) dotyczący piątki (jako oceny w szkole)
Wiktionary
(1.1) Bo kto miał to robić? Matka nie dałaby rady, bo po szpitalu ledwie chociła o lasce, a ojciec odsypiał piątkowe picie i lepiej go było nie budzić, bo mogłaby być z tego tylko awantura.
(1.3) Jedyną możliwością były studia medyczne, ale musiałem mieć doskonałe wyniki na egzaminach wstępnych, bo w szkole nie byłem uczniem piątkowym - nie wydawało mi się, aby to było takie ważne.
Wiktionary
IPA: pʲjɔ̃ntˈkɔvɨ, AS: pʹi ̯õntkovy
Wiktionary
rzecz. pięcioraczek m., piąteczek mrz., pięciornik mrz., piona ż., piątek m., piątka ż., pięć
przym. piąty
licz. pięć
wykrz. piona
Wiktionary
1. gmina wiejska w Polsce;
2. część Legnicy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Piątnica, Piątnica Poduchowna, Piątnica Włościańska
SJP.pl
uczeń piątej klasy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) eduk. uczeń piątej klasy
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɔ̃ntɔklaˈɕista, AS: pʹi ̯õntoklaśista
Wiktionary
rzecz.
:: fż. piątoklasistka ż.
przym. pięcioklasowy
Wiktionary
uczennica piątej klasy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) eduk. uczennica piątej klasy
Wiktionary
rzecz.
:: fm. piątoklasista m.
przym. pięcioklasowy
Wiktionary
zawodnik grający w piątej lidze
SJP.pl
należący do piątej ligi, rozgrywany przez tę ligę
SJP.pl
piętro
SJP.pl
pieszczotliwie: piątek; piąteczek
SJP.pl
liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 5
SJP.pl
przymiotnik odliczebnikowy
(1.1) od 5
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) dzień miesiąca po czwartym
rzeczownik, rodzaj żeński
(3.1) piąta: godzina piąta
Wiktionary
(1.1) Za zajęcie piątego miejsca nie przyznawany jest żaden medal.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɔ̃ntɨ, AS: pʹi ̯õnty
Wiktionary
rzecz. pięć n., pięcioraczek m., piąteczek mrz., piona ż., Piątek mrz., piątka ż., piąteczka ż., piątek m., piąta ż., piątak m.
przym. piątkowy
licz. pięć, pięcioro
wykrz. piona
przedr. pięcio-
Wiktionary
(1.1) 5.
Wiktionary
piąć się -
1. posuwać się w górę, pokonując opór; wspinać, gramolić się;
2. o roślinach: rosnąć, czepiając się podpory;
3. przenośnie: pokonywać kolejne stopnie kariery;
4. przenośnie: kierować się ku górze, wznosić się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) rzad. posuwać się wolno, przemieszczać się z trudem
Wiktionary
czas. piąć się, spinać
rzecz. pnącze n., spinka ż.
Wiktionary
1. spożywać napoje;
2. potocznie nadużywać napojów alkoholowych;
3. uciskać, ugniatać (o ubiorze, obuwiu)
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) spożywać płyny
(1.2) o obuwiu lub ubraniu: uwierać
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) pić (1.1) alkohol, zwłaszcza nałogowo
(2.2) robić aluzje
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od: picie
Wiktionary
(1.1) Wczoraj piliśmy bardzo dobrą herbatę.
(1.1) To co pijemy?
(1.2) Buty mnie piją i nie mogę chodzić.
(2.1) Wujek Zdzisław ostatnio dużo pije.
(2.2) Dlaczego do mnie pijesz?
(2.2) Nie wiem, do czego autor tego utworu pije.
(3.1) Są picia i nie ma pić.
Wiktionary
IPA: pʲit͡ɕ, AS: pʹić
Wiktionary
czas. pijać ndk., wypić dk., przepić dk., zapić dk., rozpić dk., podpić dk., odpić dk., nadpić dk., spić dk., wypijać ndk., upić dk., upijać ndk., popić dk., popijać ndk., napić się strzwr., dopić dk., poić ndk.
rzecz. pitnik mrz., piwosz mos., pijus mos., pijawa ż., pijany mos., pijaczka ż., picie n., pijalnia ż., pijak mos., pijaczek mos., pijanica ż., pijaństwo n., napój mrz., piwo n.
przym. pijany, niedopity, pijacki, pitny
Wiktionary
(1.1) chlać; gw. Górny Śląsk duldać
(1.2) gnieść, uciskać, ugniatać, uwierać
(2.1) chlać
(2.2) przycinać, przymawiać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
o utworze scenicznym: mający pięć aktów
SJP.pl
potocznie o utworze pięcioaktowym (złożonym z pięciu aktów) przeznaczonym do odegrania na scenie
SJP.pl
składający się z pięciu arkuszy, wydrukowany na pięciu arkuszach itp.
SJP.pl
mający powierzchnię pięciu arów
SJP.pl
złożony z pięciu atomów
SJP.pl
mający pięć barw; pięciokolorowy
SJP.pl
1. o mechanizmie napędowym: mający pięć biegów;
2. o pojeździe: wyposażony w mechanizm napędowy o pięciu biegach
SJP.pl
mający pięć biegunów
SJP.pl
1. zawierający pięć bitów;
2. działający w oparciu o słowa (rozkazy, dane) długości pięciu bitów
SJP.pl
dotyczący pięcioboku, mający pięć boków, ograniczony pięcioma płaszczyznami itp.
SJP.pl
sportowiec trenujący pięciobój (dyscyplinę sportową złożoną z pięciu konkurencji, obecnie obejmującą jazdę konną z przeszkodami, szermierkę na szpady, strzelanie z pistoletu, bieg przełajowy oraz pływanie kraulem)
SJP.pl
kobieta trenująca pięciobój (dyscyplinę sportową złożoną z pięciu konkurencji, obecnie obejmującą jazdę konną z przeszkodami, szermierkę na szpady, strzelanie z pistoletu, bieg przełajowy oraz pływanie kraulem)
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pięciobojem, dotyczący pięcioboju
Wiktionary
rzecz. pięciobój m.
Wiktionary
figura płaska ograniczona pięcioma odcinkami o wspólnych wierzchołkach, a w przypadku pięcioboku foremnego także o równych długościach
SJP.pl
charakteryzujący się strzeleniem pięciu bramek
SJP.pl
dyscyplina sportowa złożona z pięciu konkurencji; pentatlon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. dyscyplina sportowa, która składa się z pięciu części;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Otrzymałem medal w pięcioboju.
Wiktionary
IPA: pʲjɛ̇̃ɲˈt͡ɕɔbuj, AS: pʹi ̯ė̃ńćobui ̯
Wiktionary
rzecz. pięcioboista m., pięcioboistka ż.
przym. pięciobojowy
Wiktionary
(1.1) pięciobój nowoczesny
Wiktionary
mający długość pięciu cali
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liczący pięć centów, mający wartość pięciu centów
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔt͡sɛ̃nˈtɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćocẽntovy
Wiktionary
rzecz. pięciocentówka
Wiktionary
mający długość pięciu centymetrów, wynoszący pięć centymetrów
SJP.pl
moneta o nominale pięciu centów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) moneta o nominale pięciu centów
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔt͡sɛ̃nˈtufka, AS: pʹi ̯ė̃ńćocẽntufka
Wiktionary
przym. pięciocentowy
Wiktionary
składający się z pięciu cyfr
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z pięciu cyfr, mający pięć cyfr
Wiktionary
(1.1) Trzydzieści lat temu numery były pięciocyfrowe, potem dodali jeszcze trójkę i szóstkę.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔt͡sɨfˈrɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćocyfrovy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) techn. mający pięć cylindrów
Wiktionary
składający się z pięciu części
SJP.pl
złożony z pięciu członów (np. pociąg pięcioczłonowy, tiazol pięcioczłonowy), mający pięć części razem tworzących całość
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liczący pięć członów, składający się z pięciu członów
Wiktionary
(1.1) Podstawiając cztery miejsca koordynacyjne w tym jonie tworzy trzy pierścienie pięcioczłonowe.
(1.1) Na przykład gracz ze skomplikowanym cztero- czy pięcioczłonowym nazwiskiem stawał się Silvą.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔt͡ʃwɔ̃ˈnɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćoču̯õnovy
Wiktionary
składający się z pięciu dań
SJP.pl
mający pięć dni, trwający pięć itp.
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający pięć dni
(1.2) będący w wieku pięciu dni
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈdʲɲɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćodʹńovy
Wiktionary
potocznie o czymś, co odbywa się wciągu pięciu dni, obejmuje pięć dni następujących po sobie
SJP.pl
mający wartość pięciu dolarów
SJP.pl
moneta lub banknot o nominale pięciu dolarów
SJP.pl
mający pięć dróg
SJP.pl
mający pięcioro drzwi
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający pięcioro drzwi
Wiktionary
(1.1) Nowe auto produkowane jest w dwóch wersjach nadwozia: trzydrzwiowej i bardziej pojemnej pięciodrzwiowej.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈḍʒvʲjɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćoḍžvʹi ̯ovy
Wiktionary
złożony z pięciu części, dzielący się na pięć części
SJP.pl
akord składający się z pięciu różnych dźwięków
SJP.pl
Pięciodźwięk – akord złożony z pięciu dźwięków. Bazuje na trójdźwięku z dodanymi kolejnymi dwiema tercjami. Odległością między pierwszym a piątym dźwiękiem jest interwał nony, dlatego nazywany jest też akordem nonowym.
Wikipedia
zawierający pięć elementów, dzielący się na pięć elementów, złożony z pięciu członów, części tworzących razem całość
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z pięciu elementów
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w pięciu etapach, fazach
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔɛtaˈpɔvɔ, AS: pʹi ̯ė̃ńćoetapovo
Wiktionary
przym. pięcioetapowy
Wiktionary
(1.1) pięciofazowo, pięciostopniowo
Wiktionary
składający się z pięciu etapów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z pięciu etapów
Wiktionary
(1.1) Radosław Romanik (Hoop-CCC-Polsat) zajął czwarte miejsce w końcowej klasyfikacji pięcioetapowego wyścigu kolarskiego Trofeo Joaquim Agostinho w Portugalii.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔɛtaˈpɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćoetapovy
Wiktionary
przysł. pięcioetapowo
Wiktionary
(1.1) pięciostopniowy, pięciofazowy
Wiktionary
mający wartość 5 euro
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w pięciu fazach, etapach
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔfaˈzɔvɔ, AS: pʹi ̯ė̃ńćofazovo
Wiktionary
przym. pięciofazowy
Wiktionary
(1.1) pięcioetapowo, pięciostopniowo
Wiktionary
1. składający się z pięciu faz, etapów;
2. działający w układzie odpowiednich pięciu prądów przemiennych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z pięciu faz, etapów
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔfaˈzɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćofazovy
Wiktionary
przysł. pięciofazowo
Wiktionary
(1.1) pięciostopniowy, pięcioetapowy
Wiktionary
mający wartość pięciu franków
SJP.pl
mający pięć funkcji
SJP.pl
1. mający wartość pięciu funtów;
2. ważący pięć funtów
SJP.pl
moneta o nominale pięciu funtów, warta pięć funtów
SJP.pl
trwający pięć godzin
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający pięć godzin
(1.2) będący w wieku pięciu godzin
Wiktionary
(1.1) W trakcie pięciogodzinnej dyskusji poinformowano, że dzisiaj do cukrowni przyjedzie ekspert, który zbada możliwość uruchomienia w Ostrowach produkcji biopaliw.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔɡɔˈd͡ʑĩnːɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćogoʒ́ĩ•ny
Wiktionary
1. ważący 5 gramów;
2. przeznaczony na 5 gramów czegoś
SJP.pl
mający wartość pięciu groszy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający wartość pięciu groszy, kosztujący pięć groszy
Wiktionary
(1.1) Na prośbę Holendrów wiceprezydent Leszna, Jan Wojciechowski, podarował monetę pięciogroszową, która została wtopiona w jeden z dzwonów.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔɡrɔˈʃɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćogrošovy
Wiktionary
rzecz. pięciogroszówka ż.
Wiktionary
moneta o wartości pięciu groszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) moneta, której wartość wynosi pięć groszy
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔɡrɔˈʃufka, AS: pʹi ̯ė̃ńćogrošufka
Wiktionary
przym. pięciogroszowy
Wiktionary
składający się z pięciu głosów
SJP.pl
mający pięć głów
SJP.pl
a) będący wielkości pięciu hektarów;
b) posiadający pięć hektarów ziemi (np. rolnik pięciohektarowy)
SJP.pl
wykorzystujący pięć igieł
SJP.pl
trwający pięć i pół godziny
SJP.pl
mający pięć lat i pół roku
SJP.pl
liczący pięć i pół miliona czegoś
SJP.pl
składający się z pięciu izb
SJP.pl
mający w składzie pięć jajek
SJP.pl
1. posługujący się pięcioma językami;
2. napisany w pięciu językach;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się pięcioma językami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posługujący się pięcioma językami
(1.2) napisany w pięciu językach
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇jɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćȯi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
mający pięć kanałów
SJP.pl
ważący pięć karatów
SJP.pl
mający pięć kartek
SJP.pl
mający pięć kieszeni
SJP.pl
1. ważący 5 kilogramów;
2. przeznaczony na 5 kilogramów czegoś
SJP.pl
mający długość pięciu kilometrów, wynoszący pięć kilometrów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma wielkość (długość) pięciu kilometrów
Wiktionary
potocznie: pięciokilogramowy
SJP.pl
o liściach, owocach, torebkach nasiennych: podzielony na pięć części
SJP.pl
ktoś, kto ukończył pięć klas
SJP.pl
obejmujący pięć klas, mający pięć klas
SJP.pl
potocznie: szkoła mająca pięć klas
SJP.pl
mający pięć kolorów; pięciobarwny
SJP.pl
mający pięć kolumn
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który składa się z pięciu kolumn
Wiktionary
mający pięć komór
SJP.pl
złożony z pięciu komponentów, elementów, składników
SJP.pl
składający się z pięciu komórek
SJP.pl
mający pięć kondygnacji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma pięć kondygnacji
Wiktionary
1. o pojeździe: zaprzężony w pięć koni;
2. o silniku: mający moc pięciu koni mechanicznych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający wartość/liczący/wynoszący 5 koron
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔkɔrɔ̃ˈnɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćokorõnovy
Wiktionary
rzecz. pięciokoronówka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) moneta o nominale 5 koron
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔkɔrɔ̃ˈnufka, AS: pʹi ̯ė̃ńćokorõnufka
Wiktionary
przym. pięciokoronowy
Wiktionary
mający pięć kół
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma pięć kół
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔkɔˈwɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćokou̯ovy
Wiktionary
oktawa pięciokreślna - jedna z oktaw (dźwięki oznaczane małymi literami z piątką arabską w górnym indeksie)
SJP.pl
szubarga pięciokropka - gatunek stonki
SJP.pl
przysłówek
(1.1) pięć razy
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈkrɔtʲɲɛ, AS: pʹi ̯ė̃ńćokrotʹńe
Wiktionary
rzecz. pięciokrotność ż.
przym. pięciokrotny
przysł. pięciokroć
Wiktionary
(1.1) przest. pięciokroć
Wiktionary
powtarzalność dotycząca pięciu następujących zaraz po sobie zdarzeń, fragmentów lub cykli
SJP.pl
powtarzający się pięć razy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odbywający się/powtarzający się pięć razy
(1.2) taki, który osiągnął/zdobył/robił coś pięć razy
(1.3) pięć razy większy bądź mniejszy od czegoś
Wiktionary
(1.1) Gibereliny Ag041 […] działają najskuteczniej w stężeniu 50 mg po pięciokrotnym zastosowaniu w odstępach tygodniowych.
(1.3) Kupił sobie w antykwariacie Wióry, za - jak podkreślał - pięciokrotną cenę.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈkrɔtnɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćokrotny
Wiktionary
rzecz. pięciokrotność ż.
przysł. pięciokrotnie, pięciokroć
Wiktionary
pięć razy; pięćkroć, pięciokrotnie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) przest. dziś książk. pięć razy
Wiktionary
rzecz. pięciokrotność ż.
przym. pięciokrotny
przysł. pięciokrotnie
Wiktionary
(1.1) pięciokrotnie
Wiktionary
cykl pięciu utworów literackich stworzonych przez jednego autora i odpowiednio powiązanych ze sobą tematycznie; pentalogia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. dzieło literackie składające się z pięciu części
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Pięcioksiąg m.
Wiktionary
(1.1) pentateuch
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pięciokąt
Wiktionary
(1.1) To nie pięciokąt, lecz tylko mały pięciokącik.
Wiktionary
rzecz. pięciokąt m.
Wiktionary
figura płaska ograniczona pięcioma odcinkami o wspólnych wierzchołkach, a w przypadku pięcioboku foremnego także o równych długościach; pięciobok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. wielokąt mający pięć boków;
Wiktionary
Pięciokąt (pięciobok) – wielokąt o pięciu bokach. Każdy pięciokąt ma pięć przekątnych. Szczególnym przypadkiem pięciokąta jest pięciokąt foremny.
Wikipedia
(1.1) Suma kątów pięciokąta wynosi 540 (pięćset czterdzieści) stopni.
Wiktionary
IPA: pʲjɛ̇̃ɲˈt͡ɕɔkɔ̃nt, AS: pʹi ̯ė̃ńćokõnt
Wiktionary
przym. pięciokątny
rzecz. pięciokącik mrz.
Wiktionary
(1.1) pięciobok; daw. pentagon
Wiktionary
mający pięć kątów; pentagonalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma pięć kątów
Wiktionary
rzecz. pięciokąt m.
Wiktionary
(1.1) pentagonalny
Wiktionary
zwierzę mające pięć lat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) chłopiec mający pięć lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca pięć lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od pięciolatka
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk, AS: pʹi ̯ė̃ńćolatek
Wiktionary
przym. pięcioletni
rzecz. pięciolatka ż., pięciolecie n.
Wiktionary
1. dziewczynka albo samica zwierząt mająca pięć lat
2. okres objęty planowaniem gospodarczym, obejmujący (przynajmniej teoretycznie) pięć lat; pięciolecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziewczynka mająca pięć lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca pięć lat
(1.3) pięcioletni okres objęty planem gospodarczym;
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od pięciolatek
Wiktionary
Pięciolatka, pięcioletni plan rozwoju gospodarki narodowej (ros. пятилетка, пятилетний план развития народного хозяйства) – nazwa planów gospodarczych ZSRR począwszy od roku 1928.
Pierwsza pięciolatka (1928–1932) miała na celu zlikwidowanie własności prywatnej (kładąc kres polityce NEP-u) oraz rozwój przemysłu ciężkiego i rolniczego. O ile – według władz radzieckich – powiódł się plan rozwoju przemysłu ciężkiego, to skutkiem kolektywizacji była klęska głodu.
Wikipedia
(1.3) Rozwój gospodarczy ZSRR planowaćanowany był w kolejnych pięciolatkach.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatka, AS: pʹi ̯ė̃ńćolatka
Wiktionary
rzecz. pięciolecie n.
:: fm. pięciolatek m.
przym. pięcioletni
Wiktionary
1. dziewczynka albo samica zwierząt mająca pięć lat
2. okres objęty planowaniem gospodarczym, obejmujący (przynajmniej teoretycznie) pięć lat; pięciolecie
SJP.pl
1. okres pięciu lat;
2. okres objęty planowaniem gospodarczym, obejmujący (przynajmniej teoretycznie) pięć lat; pięciolatka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) okres pięciu lat
(1.2) piąta rocznica czegoś
Wiktionary
(1.1) W minionym pięcioleciu byłem tylko raz na wakacjach.
(1.2) Firma wujka Franka obchodzi właśnie pięciolecie istnienia.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛt͡ɕɛ, AS: pʹi ̯ė̃ńćoleće
Wiktionary
rzecz. pięciolatek m., pięciolatka ż.
przym. pięcioletni
Wiktionary
(1.1) pięciolatka
Wiktionary
1. trwający pięć lat; przypadający za pięć lat;
2. będący w wieku pięciu lat, mający pięć lat
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający pięć lat
(1.2) trwający pięć lat
Wiktionary
(1.1) Za tym potokiem rośnie pięcioletnia lipa.
(1.2) W okresie pięcioletniej swej działalności Radio rzeszowskie dokonało nagrania około 25-ciu zespołów wokalnych i kapel ludowych.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi, AS: pʹi ̯ė̃ńćoletʹńi
Wiktionary
rzecz. pięciolecie n., pięciolatek m., pięciolatka ż.
Wiktionary
układ pięciu równoległych linii stanowiący podstawę zapisu nutowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. element graficzny składający się z pięciu równoległych linii, który służy do zapisu muzyki;
Wiktionary
Pi
Wikipedia
(1.1) Młodemu kompozytorowi natchnienia starczyło ledwie na klucz wiolinowy i trzy pierwsze takty na pięciolinii.
Wiktionary
złożony z pięciu linijek; pięciowersowy, pięciowierszowy
SJP.pl
mający wartość pięciu lirów
SJP.pl
złożony z pięciu listków
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający pięć listków
Wiktionary
mający pięć liści
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posiadający pięć liści
Wiktionary
złożony z pięciu liter
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który składa się z pięciu liter
Wiktionary
(1.1) Moje imię jest pięcioliterowe.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔlʲitɛˈrɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćolʹiterovy
Wiktionary
a) mający pojemność pięciu litrów;
b) zawierający pięć litrów czegoś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający pojemność pięciu litrów, zawierający pięć litrów czegoś
Wiktionary
mający pięć luf
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wojsk. mający pięć luf
Wiktionary
pięciomandatowy okręg wyborczy - okręg, w którym do objęcia jest pięć mandatów poselskich
SJP.pl
statek pięciomasztowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. statek mający pięć masztów
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̃maˈʃtɔvʲjɛt͡s, AS: pʹi ̯ė̃ńćõmaštovʹi ̯ec
Wiktionary
przym. pięciomasztowy
Wiktionary
mający pięć masztów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o żaglowcu: mający pięć masztów
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̃maˈʃtɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćõmaštovy
Wiktionary
rzecz. pięciomasztowiec
Wiktionary
mający długość pięciu metrów, wynoszący pięć metrów
SJP.pl
dzielący się na pięć jednostek rytmicznych
SJP.pl
mający pięć miejsc
SJP.pl
mający pięć miesięcy, trwający pięć miesięcy itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający pięć miesięcy
(1.2) będący w wieku pięciu miesięcy
Wiktionary
(1.1) Po pięciomiesięcznej przerwie, zespół wrócił na scenę z nowym albumem.
(1.1) Pięciomiesięczna podróż po Azji była niezapomnianym doświadczeniem.
(1.1) Lekarz zalecił pięciomiesięczną kurację antybiotykową.
(1.2) Kiedy odwiedziliśmy znajomych, ich pięciomiesięczny kotek biegał po całym domu.
(1.2) Nasza pięciomiesięczna córka lubi bawić się pluszowymi zabawkami.
(1.2) W parku spotkaliśmy mamę z pięciomiesięcznym dzieckiem w wózku.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̃mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇t͡ʃnɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćõmʹi ̯ėśẽṇčny
Wiktionary
mający długość pięciu milimetrów (połowy centymetra), wynoszący pięć milimetrów (pół centymetra); półcentymetrowy
SJP.pl
liczący pięć milionów czegoś
SJP.pl
mający długość pięciu mil, wynoszący pięć mil
SJP.pl
trwający pięć minut
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający pięć minut
Wiktionary
rzecz. pięciominutówka ż.
Wiktionary
potocznie o przerwie trwającej pięć minut lub potrawie, najczęściej w proszku, przyrządzanej w około pięć minut
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. eduk. przerwa pięciominutowa
(1.2) pot. kulin. potrawa przygotowywana w pięć minut
Wiktionary
przym. pięciominutowy
Wiktionary
zbudowany z pięciu modułów
SJP.pl
a) będący wielkości pięciu mórg (morgów);
b) posiadający pięć mórg (morgów) ziemi, np. rolnik pięciomorgowy
SJP.pl
obejmujący pięć mor (okresów potrzebnych do wymówienia sylaby krótkiej, będących podstawowym elementem w metryce antycznej), trwający pięć mor (np. stopa pięciomorowa)
SJP.pl
o kościele: mający pięć naw
SJP.pl
mający pięć nitek
SJP.pl
mający pięć nóg; pięcionożny
SJP.pl
mający pięć nóg; pięcionogi
SJP.pl
składający się z pięciu odcinków
SJP.pl
mający rozpiętość pięciu oktaw
SJP.pl
mający pięć osi
SJP.pl
złożony z pięciu osób; mogący pomieścić pięć osób
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeznaczony dla pięciu osób, mogący pomieścić pięć osób
(1.2) złożony z pięciu osób, wykonywany przez pięć osób
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔːsɔˈbɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńć•osobovy
Wiktionary
mający pięć ostrzy
SJP.pl
mający pięć otworów
SJP.pl
pięć, najczęściej identycznych produktów, przedmiotów sprzedawanych jako całość w jednym opakowaniu, zestawie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hand. zestaw złożony z pięciu elementów
Wiktionary
(1.1) W tym pięciopaku trzy sztuki były wyraźnie mniejsze.
Wiktionary
1. zwykle w odniesieniu do ludzkich dłoni, stóp: mający pięć palców;
2. wykonywany pięcioma palcami
SJP.pl
zwykle o zwierzęciu (jego odnóżach, kończynach) lub przedmiocie: mający pięć palców
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który jest wyposażony w pięć palców
(1.2) taki, który ma miejsce na pięć palców
(1.3) taki, który przypomina kształtem dłoń z pięcioma palcami lub ma pięć wyrostków
Wiktionary
(1.1) Słonie mają pięciopalczaste nogi.
(1.2) Moje dzieci zdecydowanie wolą pięciopalczaste rękawice od tych z jednym palcem.
(1.3) Ten kwiatek doniczkowy u babci, z pięciopalczastymi liśćmi, to pewnie marihuana wnuczka.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔpalˈt͡ʃastɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćopalčasty
Wiktionary
rzecz. pięciopalcówka ż.
przym. pięciopalcy
Wiktionary
(1.1) pięciopalcy
Wiktionary
ćwiczenie na fortepian, pianino, organy lub inny instrument klawiszowy, prowadzone przy użyciu wszystkich pięciu palców u obu dłoni
SJP.pl
mający pięć palników
SJP.pl
czapka z daszkiem uszyta z pięciu kawałków tkaniny
SJP.pl
składający się z pięciu partii
SJP.pl
składający się z pięciu pasm
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma pięć pasm
Wiktionary
rzecz. pięciopasmówka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) liczący pięć pensów, mający wartość pięciu pensów
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔpɛ̃w̃ˈsɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćopẽũ̯sovy
Wiktionary
rzecz. pięciopensówka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) numizm. moneta o nominale pięciu pensów
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔpɛ̃w̃ˈsufka, AS: pʹi ̯ė̃ńćopẽũ̯sufka
Wiktionary
przym. pięciopensowy
Wiktionary
o drzewie: rozgałęziony w pięć pni
SJP.pl
piórolotek pięciopiór - gatunek motyla z rodziny piórolotkowatych
SJP.pl
mający pięć pięter
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) złożony z parteru i pięciu wyższych kondygnacji
Wiktionary
rzecz. pięciopiętrowiec m.
Wiktionary
(1.1) sześciokondygnacyjny
Wiktionary
kraśnik pięcioplamek - gatunek motyla z rodziny kraśnikowatych
SJP.pl
złożony z pięciu pokojów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) z pięcioma pokojami
Wiktionary
(1.1) Przed ślubem Harrison zakupił kawałek ziemi i zbudował dla swej przyszłej żony pięciopokojową, drewnianą chatę.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔpɔkɔˈjɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćopokoi ̯ovy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) składający się z pięciu pokoleń
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔpɔkɔlɛ̃ˈɲɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćopokolẽńovy
Wiktionary
mający pięć pokładów
SJP.pl
mający pięć pól
SJP.pl
mający pięć poziomów
SJP.pl
mający pięć połaci dachowych
SJP.pl
stanowiący pięć procent czegoś
SJP.pl
o czymś mającym kształt gwiazdy: mający pięć promieni; pięcioramienny
SJP.pl
mający pięć promili
SJP.pl
(o wyborach, prawie wyborczym) charakteryzujący się pięcioma zasadami: tajnością, bezpośredniością, równością, powszechnością i proporcjonalnością
SJP.pl
mający pięć przęseł
SJP.pl
1. o kwiecie: mający pięć pręcików;
2. o roślinie: mający kwiaty o pięciu pręcikach
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający pięć pręcików
Wiktionary
składający się z pięciu punktów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rozmieszczony na pięciu płaszczyznach
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔpwaʃt͡ʃɨzˈnɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćopu̯aščyznovy
Wiktionary
mający pięć płatków
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o kwiecie: mający pięć płatków, składający się z pięciu płatków
Wiktionary
(1.1) Kwiaty lejkowate, dwuwargowe, o pięciopłatkowej koronie przypominają egzotyczne storczyki.
Wiktionary
składający się z pięciu płyt
SJP.pl
dziewczynka wśród pięcioraczków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) jedno z pięciu dzieci urodzonych podczas jednego porodu
Wiktionary
rzecz. piąty mrz./ż., pięć n., piątka ż., piątek m., pięciornik m., piątak m., piona ż., piąteczek mrz.
przym. piątkowy, piąty
licz. piąty, pięcioro, pięć
przedr. pięcio-
wykrz. piona
Wiktionary
dziewczynka wśród pięcioraczków
SJP.pl
pięcioro dzieci urodzonych podczas jednego porodu
SJP.pl
Pięcioraczki (ang. "Quintuplets") – amerykański serial komediowy nadawany przez stację FOX od 16 czerwca 2004 roku do 12 stycznia 2005 roku. W Polsce nadawany jest na kanale Comedy Central Polska od 10 lipca 2010 roku, a dzień później od 11 lipca 2010 roku w Comedy Central Family.
Wikipedia
występujący w pięciu rodzajach, gatunkach, odmianach itp.
SJP.pl
liczebnik wieloraki
(1.1) dotyczący pięciu typów, rodzajów
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈraci, AS: pʹi ̯ė̃ńćoraḱi
Wiktionary
przysł. pięciorako
Wiktionary
przysłówek
(1.1) przysł. od przymiotnika → pięcioraki
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈrakɔ, AS: pʹi ̯ė̃ńćorako
Wiktionary
przym. pięcioraki
licz. pięcioraki
Wiktionary
mający pięć ramion, odnóg itp.
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający pięć ramion, odnóg, promieni itp.
Wiktionary
mający pięć rdzeni, np. pięciordzeniowy procesor
SJP.pl
zielna roślina z rodziny różowatych, w Polsce chwast
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Potentilla|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny różowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju pięciornik (1.1)
Wiktionary
Pięciornik ("Potentilla" L.) – rodzaj roślin należących do rodziny różowatych. W zależności od ujęcia systematycznego zaliczanych jest tu od 10 do ponad 1350 gatunków, przy czym najczęściej ok. 450. Rośliny te są szeroko rozprzestrzenione na świecie z wyjątkiem strefy tropikalnej, gdzie występują tylko na obszarach górskich. Liczne gatunki uprawiane są jako rośliny ozdobne, niektóre wykorzystywane są także jako rośliny lecznicze.
Wikipedia
rzecz. pięć n., piątka ż., piątek m., piątak m., piona ż., piąteczek mrz., pięcioraczek m.
przym. piątkowy, pięciornikowy
licz. pięć, pięcioro
temsłow. pięcio-
wykrz. piona
Wiktionary
(1.2) reg-pl|Kraków|gęsie wianki.
Wiktionary
liczebnik zbiorowy odpowiadający liczbie 5, używany w odniesieniu do osób różnej płci, dzieci i młodych zwierząt oraz do przedmiotów o nazwie występującej tylko w liczbie mnogiej
SJP.pl
liczebnik zbiorowy
(1.1) …odpowiadający liczbie 5
Wiktionary
Pięcioro (ang. "Five") – amerykański film fantastycznonaukowy z 1951 roku w reżyserii Archa Obolera. Jeden z wczesnych reprezentantów nurtu kina postapokaliptycznego.
Wikipedia
(1.1) Na wycieczkę wybrało się pięcioro uczniów.
Wiktionary
IPA: pʲjɛ̇̃ɲˈt͡ɕɔrɔ, AS: pʹi ̯ė̃ńćoro
Wiktionary
rzecz. pięć n., Piątek mrz., pięcioraczek m., pięciornik mrz., piątka ż., piona ż.
przym. piąty
licz. pięć
wykrz. piona
Wiktionary
składający się z pięciu rodzin
SJP.pl
mający wartość pięciu rubli
SJP.pl
moneta o wartości pięciu rubli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) numizm. moneta wartości pięciu rubli
Wiktionary
(1.1) Nie myślałem się tłumaczyć, a on nie pytał, za co właściwie wdowa obdarowała mnie pięciorublówkami.
Wiktionary
(1.1) daw. świnka
Wiktionary
trwający pięć rund
SJP.pl
składający się z pięciu rzemieni
SJP.pl
1. najmniej ważny na tle innych;
2. mający bardzo małą jakość lub wartość na tle innych; czwartorzędny
SJP.pl
mający pięć rzędów
SJP.pl
mający pięć sal
SJP.pl
mający pięć sekcji
SJP.pl
trwający pięć sekund
SJP.pl
składający się z pięciu sesji
SJP.pl
składający się z pięciu setów; trwający pięć setów
SJP.pl
spotkanie siatkarskie składające się z pięciu setów
SJP.pl
o serialu: mający pięć sezonów
SJP.pl
mający pięć silników
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który jest wyposażony w pięć silników
Wiktionary
związany z pięcioma skibami, np. pług pięcioskibowy
SJP.pl
mający pięć skrzydeł
SJP.pl
mający pięć smaków
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w pięciu etapach, fazach
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔstɔpʲˈɲɔvɔ, AS: pʹi ̯ė̃ńćostopʹńovo
Wiktionary
rzecz. pięciostopniowość
przym. pięciostopniowy
Wiktionary
(1.1) pięcioetapowo, pięciofazowo
Wiktionary
1. mający pięć stopni (w jakiejś skali);
2. mający pięć stopni, etapów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z pięciu stopni, schodków
(1.2) składający się z pięciu stopni, etapów
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔstɔpʲˈɲɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćostopʹńovy
Wiktionary
rzecz. pięciostopniowość
przysł. pięciostopniowo
Wiktionary
(1.2) pięcioetapowy, pięciofazowy
Wiktionary
wiersz pięciostopowy
SJP.pl
1. wiersz pięciostopowy - wiersz składający się z pięciu stóp; pięciostopowiec;
2. rzadko: mający długość pięciu stóp
SJP.pl
związany z pięcioma strefami
SJP.pl
składający się z pięciu strof; pięciozwrotkowy
SJP.pl
mający pięć stron
SJP.pl
mający pięć strun; pięciostrunowy
SJP.pl
mający pięć strun; pięciostrunny
SJP.pl
o ręcznej broni palnej: mieszczący w magazynku maksymalnie pięć nabojów
SJP.pl
złożony z pięciu sylab (zgłosek); pięciozgłoskowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liczący pięć sylab, składający się z pięciu sylab
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔsɨlaˈbɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćosylabovy
Wiktionary
drukowany w formacie pięciu szpalt
SJP.pl
składający się z pięciu taktów
SJP.pl
związek chemiczny zawierający pięć atomów tlenu w cząsteczce; pentatlenek
SJP.pl
składający się z pięciu tomów, zawarty w pięciu tomach
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) składający się z pięciu tomów, zawarty w pięciu tomach, wydany w pięciu tomach
Wiktionary
(1.1) Obecnie wydawana jest pięciotomowa "Historia filozofii starożytnej" Giovaniego Reale'a.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔtɔ̃ˈmɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćotõmovy
Wiktionary
1. złożony z pięciu tonów muzycznych;
2.
a) ważący pięć ton;
b) mieszczący pięć ton czegoś;
c) mogący unieść pięć ton
SJP.pl
mający pięć torów
SJP.pl
trwający pięć tygodni
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający pięć tygodni
(1.2) będący w wieku pięciu tygodni
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćotygodʹńovy
Wiktionary
1. statek o nośności pięciu tysięcy ton;
2. szczyt górski o wysokości ponad pięciu tysięcy metrów nad poziomem morza
SJP.pl
przymiotnik odliczebnikowy
(1.1) będący ostatnim elementem zbioru wielkości pięciu tysięcy
(1.2) będący jedną z pięciu tysięcy części, na które można coś podzielić
(1.3) złożony z pięciu tysięcy jednostek
Wiktionary
(1.1) To jest moja pięciotysięczna edycja w polskim Wikisłowniku.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔtɨˈɕɛ̃n͇t͡ʃnɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćotyśẽṇčny
Wiktionary
rzecz. pięciotysięcznik m.
Wiktionary
o cząsteczce: mający pięć atomów wapnia
SJP.pl
składający się z pięciu warstw
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liczący pięć warstw, składający się z pięciu warstw
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔvarˈstfɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćovarstfovy
Wiktionary
o pierwiastku: zawierający atomy tworzące pięć wiązań chemicznych z innymi atomami
SJP.pl
mający moc pięciu watów
SJP.pl
składający się z pięciu wersów; pięciowierszowy, pięciolinijkowy
SJP.pl
rzadko: pięciowiekowy (mający pięć wieków, trwający pięć wieków)
SJP.pl
mający pięć wieków, trwający pięć wieków; pięciowieczny (rzadko)
SJP.pl
utwór lub fragment utworu składający się z pięciu jednostek wierszowych
SJP.pl
składający się z pięciu wierszy
SJP.pl
w chemii: zawierający 5 cząsteczek wody
SJP.pl
mający pięć wymiarów
SJP.pl
składający się z pięciu wyrazów
SJP.pl
mający mięć atomów węgla w cząsteczce
SJP.pl
obejmujący pięć zakresów, działający w pięciu zakresach
SJP.pl
składający się z pięciu zaworów
SJP.pl
składający się z pięciu zdań
SJP.pl
rodzaj utworu poetyckiego, w którym każdy wers składa się z pięciu zgłosek
SJP.pl
Pięciozgłoskowiec – forma wierszowa złożona z pięciu sylab.
Występuje najczęściej jako samodzielny wers, niekiedy jednowyrazowy, w wierszach izosylabicznych, przeplatanych lub różnowersowych. Bywa również osobnym członem w sylabikach dwudzielnych.
Wikipedia
złożony z pięciu zgłosek (sylab); pięciosylabowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest pięcioznaczne; cecha tych, którzy są pięcioznaczni
Wiktionary
przym. pięcioznaczny
przysł. pięcioznacznie
Wiktionary
składający się z pięciu znaków
SJP.pl
mający pięć zwrotek; pięciostrofowy
SJP.pl
mający pięć zębów
SJP.pl
mający pięć zębów
SJP.pl
mający wartość pięciu złotych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający wartość pięciu złotych
(1.2) wynoszący pięć złotych
Wiktionary
(1.1) Staruszek wyjął z portfela monetę pięciozłotową.
Wiktionary
rzecz. pięciozłotówka ż.
Wiktionary
moneta o nominale pięciu złotych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) numizm. moneta o wartości pięciu złotych
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔzwɔˈtufka, AS: pʹi ̯ė̃ńćozu̯otufka
Wiktionary
przym. pięciozłotowy
Wiktionary
(1.1) piątka, pot. piątak
Wiktionary
dawniej: deska o grubości pięciu ćwierci cala
SJP.pl
mający pięć łóżek
SJP.pl
graniastosłup bez jednej podstawy lub nietypowa bryła przestrzenna o pięciu ścianach, z których dwie przybierają postać trapezów, jedna kwadratu, a pozostałe trójkątów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. wielościan o pięciu ścianach
Wiktionary
mający pięć ścian
SJP.pl
mający pięć ścieżek
SJP.pl
mający pięć świec
SJP.pl
składający się z pięciu żagli
SJP.pl
o kablu: mający pięć żył
SJP.pl
mający wartość pięciuset złotych; pięćsetzłotowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający wartość pięciuset złotych
(1.2) wynoszący pięćset złotych
Wiktionary
(1.1) Babka trzyma stare banknoty pięciusetzłotowe.
(1.2) Sprawcą zdarzenia był kierowca transportera, który został ukarany pięciusetzłotowym mandatem.
(1.2) Wśród ukaranych nawet pięciusetzłotowymi mandatami przeważali młodzi mężczyźni.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕusɛdzwɔˈtɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćusedzu̯otovy
Wiktionary
Pięczkowo (niem. "Pienschkowo") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie średzkim, w gminie Krzykosy.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od pięćdziesiątka
Wiktionary
gatunek motyla, którego larwy żerują na drzewach liściastych (zwłaszcza na grabie, buku, dębie, klonie), pojawia się w okresie jesiennym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ent. motyl z gatunku piędzik przedzimek, nazwa systematyczna|Operophtera brumata|ref=tak.
(1.2) ent. motyl z gatunku piędzik siewierak, nazwa systematyczna|Operophtera fagata.
Wiktionary
(1.1) motyl zimowy
Wiktionary
gatunek owada, szkodnik lasów; miernica
SJP.pl
dawna jednostka długości równa około ośmiu calom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. metrol. dawna miara długości równa odległości od końca kciuka do końca palca środkowego lub małego rozpostartej dłoni dorosłego mężczyzny (ok. 8 cali);
Wiktionary
Piędź – dawna miara długości, określana jako odległość między końcami kciuka i palca środkowego (lub małego) rozwartej dłoni.
W dawnej Polsce jej wartość, zróżnicowana lokalnie, wynosiła w zależności od regionu:
Wikipedia
IPA: pʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ, AS: pʹi ̯ė̃ńć
Wiktionary
przym. stpol. piędzisty, piędziowy
Wiktionary
odznaczający się pięknem
SJP.pl
piękniczka błękitnooka - gatunek ryby z rodziny piękniczkowatych
SJP.pl
rodzina małych ryb z rzędu karpieńcokształtnych
SJP.pl
Piękniczkowate, pecylki (Poeciliidae) – rodzina małych ryb
karpieńcokształtnych (Cyprinodontiformes). Wiele gatunków z tej rodziny, zwłaszcza ozdobne odmiany hodowlane żyworódek, to ryby popularne w akwarystyce.
Wikipedia
o cechach piękniczkowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w piękny sposób, posiadając dużo piękna
Wiktionary
(1.1) Nie wiem, czy to prawda, ale ludzie mówią, że pięknie śpiewam.
(1.1) Pięknie dziś wyglądasz, Emilko.
(1.1) Jest miło i pięknie, pamiętam i tęsknię.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛ̃ŋʲcɲɛ, AS: pʹi ̯ẽŋʹḱńe
Wiktionary
rzecz. upięknienie n., piękno n., piękniś mos., piękność ż.
czas. upiększać ndk., upiększyć dk., pięknieć ndk., wypięknieć dk.
przym. piękny, piękniutki, przepiękny
przysł. przepięknie
Wiktionary
(1.1) ślicznie, urodziwie, ładnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: pięknie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: piękny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pięknieć.
Wiktionary
czas. pięknieć
rzecz. upięknienie n., piękność ż.
przym. piękny
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wypięknieć)
(1.1) stawać się piękniejszym, piękniejszą
Wiktionary
(1.1) Kobieta pięknieje, kiedy jest zadbana i zadowolona z siebie.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛ̃ŋʲcɲɛ̇t͡ɕ, AS: pʹi ̯ẽŋʹḱńėć
Wiktionary
przym. piękny
rzecz. upięknienie n., piękno n., piękność ż., pięknienie n.
przysł. pięknie
Wiktionary
(1.1) ładnieć
Wiktionary
zdrobnienie od: piękny; piękniutki, piękniusi
SJP.pl
zdrobnienie od: piękny; piękniutki, piękniuchny
SJP.pl
zdrobnienie od: piękny; piękniuchny, piękniusi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: piękny
Wiktionary
IPA: pʲjɛ̃ŋʲcˈɲutʲci, AS: pʹi ̯ẽŋʹḱńutʹḱi
Wiktionary
przysł. pięknie
przym. piękny
rzecz. upięknienie n.
Wiktionary
pięknić się -
1. być gdzieś i wyglądać pięknie;
2. stawać się pięknym lub jeszcze piękniejszym; upiękniać się, upiększać się, wypiększać się, wypiękniać się, piększyć się
SJP.pl
lekceważąco: mężczyzna przesadnie dbający o swój wygląd; laluś, strojniś, goguś, fircyk
SJP.pl
1. zespół cech, który sprawia, że coś się podoba;
2. wysoka wartość moralna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zbiór pozytywnych cech (harmonia, proporcja) należących do obiektu, pojęcia; coś, co podoba się, wzbudza zachwyt;
Wiktionary
Pi
Wikipedia
(1.1) Pobyt w Rzymie stał się wielkim przeżyciem rozbudzającym wrażliwość na piękno i najwyższe wartości cywilizacyjne.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛ̃ŋknɔ, AS: pʹi ̯ẽŋkno
Wiktionary
przym. piękny, przepiękny
przysł. pięknie, przepięknie
rzecz. upięknienie n., piękność, piękniś
czas. upiększać, upiększyć, pięknieć
Wiktionary
rzadko: mający piękne brzmienie
SJP.pl
osoba oderwana od rzeczywistości, przypisująca zbyt dużą wartość doznaniom estetycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba nadmiernie skupiona na wzruszeniach estetycznych i przez to oderwana od rzeczywistości
Wiktionary
ogół cech właściwych pięknoduchowi, osobie oderwanej od rzeczywistości, przypisującej zbyt dużą wartość doznaniom estetycznym
SJP.pl
przestarzałe: mający piękne lica; urodziwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) poet. mający piękne lico, tj. piękną twarz
Wiktionary
(1.1) W dodatku matka chrzestna Fiony […] przypomina królowi, że z Fioną miał ożenić się jej syn, zmanierowany, pięknolicy, znudzony bogactwem Książę z Bajki.
Wiktionary
mający piękne nogi
SJP.pl
mający piękne oczy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma piękne pióra
Wiktionary
rodzaj grzyba z klasy podstawczaków
SJP.pl
ślicznota, piękność; potocznie:
1. śliczna, piękna kobieta; ślicznotka, pięknotka;
2. coś ślicznego, pięknego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mający piękne włosy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co piękne
(1.2) piękna kobieta
Wiktionary
(1.2) Wczoraj w Krakowie widziałem prawdziwą piękność.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛ̃ŋknɔɕt͡ɕ, AS: pʹi ̯ẽŋkność
Wiktionary
rzecz. upięknienie n., piękno n., pięknotka ż., pięknienie n., wypięknienie n., upiększanie n., upiększenie n.
czas. pięknieć ndk., wypięknieć dk., upiększać ndk., upiększyć dk.
przym. piękny, przepiękny
przysł. pięknie, przepięknie
Wiktionary
odznaczający się pięknem
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, którego cechuje piękno: bardzo ładny, wzbudzający zachwyt
Wiktionary
(1.1) Krajobraz jest piękny.
(1.1) To najpiękniejszy prezent, jaki dostałam.
(1.1) Ona jest taka piękna!
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛ̃ŋknɨ, AS: pʹi ̯ẽŋkny
Wiktionary
rzecz. upięknienie n., piękno n., piękność ż., piękniś m., pięknisia ż., pięknotka ż., pięknienie n., wypięknienie n., upiększanie n., upiększenie n.
czas. pięknieć ndk., wypięknieć dk., upiększać ndk., upiększyć dk., upiękniać ndk.
przym. piękniutki, przepiękny, niepiękny
przysł. pięknie, przepięknie
Wiktionary
(1.1) ładny, atrakcyjny, wspaniały, śliczny, boski, uroczy, reg. śl. piekny, reg. śl. pyszny, reg. śl. szumny
Wiktionary
Piękocin (niem. "Pinkotschine") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie milickim, w gminie Milicz.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
piększyć się - rzadko: stawać się pięknym lub jeszcze piękniejszym; upiękniać się, upiększać się, wypiększać się, wypiękniać się, pięknić się
SJP.pl
w technice: jednoręczny młot do podbijania narzędzi kamieniarskich; młot babkowy
SJP.pl
dolna, tylna część stopy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. tylna część stopy
(1.2) część skarpety, pończochy, buta w okolicach pięty (1.1)
(1.3) żegl. dolny koniec masztu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Coś mnie lewa pięta boli.
(1.2) Co ci się tak te skarpety na piętach przecierają?
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛ̃nta, AS: pʹi ̯ẽnta
Wiktionary
rzecz. piętka ż., podpiętek m., zapiętek m.
przym. piętowy
Wiktionary
dawniej:
1. moneta wartości pięciu groszy lub pięciu kopiejek;
2. żelazny drążek używany do podważania ciężkich przedmiotów
SJP.pl
Piętak – część wsi Rogienice Wielkie w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie kolneńskim, w gminie Mały Płock.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od piętro; nadbudowa, zwykle o mniejszej powierzchni niż kondygnacja poniżej
(1.2) przen. miejsce intymnych spotkań
Wiktionary
(1.1) Wyremontowaliśmy sobie pięterko u rodziców i mamy własny kąt.
(1.2) Asi i Bartkowi udzielił się romantyczny nastrój i poszli na pięterko.
Wiktionary
IPA: pʲjɛ̃nˈtɛrkɔ, AS: pʹi ̯ẽnterko
Wiktionary
rzecz. piętro n., piętrowiec mrz., piętrówka ż., piętrus mrz.
przym. piętrowy
przysł. piętrowo
czas. piętrzyć (się)
Wiktionary
1. zdrobnienie od: pięta;
2. kromka chleba odcięta pierwsza z brzegu bochenka; przylepka;
3. tylna część narty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: pięta
(1.2) spoż. kromka chleba odkrojona z początku lub końca bochenka chleba
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpʲjɛ̃ntka, AS: pʹi ̯ẽntka
Wiktionary
rzecz. pięta ż.
przym. piętowy
Wiktionary
(1.2) przylepka, reg. skrajka, pot. dupka
Wiktionary
ciesielskie łączenie konstrukcji drewnianej; bantyna, rososzka
SJP.pl
godzina piętnasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) godzina 15, godzina trzecia po południu
forma przymiotnika.
(2.1) M. i W. ż. lp. od: piętnasty
Wiktionary
(1.1) Była piętnasta dziesięć i Celestyna Żak stała w kolejce wijącej się przed piekarnią PSS przy ulicy Dąbrowskiego, tuż obok sklepu z sortami mundurowymi MO.
Wiktionary
licz. piętnaście
przym. piętnasty
rzecz. piętnastka ż.
Wiktionary
ktoś związany z obiektem (np. drużyną, oddziałem) oznaczonym liczbą 15
SJP.pl
1. grupa piętnastu osób lub przedmiotów;
2. potocznie o budynku, pokoju, pojeździe lub czymkolwiek, co oznaczone jest liczbą 15;
3. piętnaście lat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 15
(1.2) coś, co oznaczone jest liczbą 15
(1.3) całość składająca się z piętnastu części, elementów lub jednostek
(1.4) pot. piętnastoletnia dziewczyna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) W którym bloku mieszka Andrzej? W piętnastce.
(1.4) Andrzej ma prawie trzydziechę, a spotyka się z piętnastką.
Wiktionary
IPA: pʲjɛtˈnastka, AS: pʹi ̯etnastka
Wiktionary
rzecz. piętnasta ż.
przym. piętnasty
licz. piętnaście, piętnaścioro
Wiktionary
(1.4) piętnastolatka
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z liczbą piętnaście, dotyczący liczby piętnaście
Wiktionary
mający 15 boków
SJP.pl
mający długość piętnastu centymetrów
SJP.pl
składający się z piętnastu części
SJP.pl
mający piętnaście dni, trwający piętnaście dni itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający piętnaście dni
(1.2) będący w wieku piętnastu dni
Wiktionary
(1.1) Na zakończenie piętnastodniowych rekolekcji pojechaliśmy do Łagiewnik.
(1.1) Ernest rozpoczął piętnastodniową dietę.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛtnastɔˈdʲɲɔvɨ, AS: pʹi ̯etnastodʹńovy
Wiktionary
trwający piętnaście godzin
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający piętnaście godzin
(1.2) będący w wieku piętnastu godzin
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛtnastɔɡɔˈd͡ʑĩnːɨ, AS: pʹi ̯etnastogoʒ́ĩ•ny
Wiktionary
mający długość piętnastu kilometrów, wynoszący piętnaście kilometrów
SJP.pl
przysłówek
(1.1) piętnaście razy
Wiktionary
(1.1) Tu należy przypomnieć sobie perypetie z murawą, gdzie poprzednie władze z dwu ofert wybrały droższą piętnastokrotnie.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛtnastɔˈkrɔtʲɲɛ, AS: pʹi ̯etnastokrotʹńe
Wiktionary
rzecz. piętnastokrotność ż.
przym. piętnastokrotny
Wiktionary
powtarzający się piętnaście razy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odbywający się/powtarzający się piętnaście razy
(1.2) taki, który osiągnął/zdobył/robił coś piętnaście razy
(1.3) piętnaście razy większy bądź mniejszy od czegoś
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛtnastɔˈkrɔtnɨ, AS: pʹi ̯etnastokrotny
Wiktionary
rzecz. piętnastokrotność ż.
przysł. piętnastokrotnie
Wiktionary
figura płaska mająca 15 kątów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. figura geometryczna, która ma piętnaście boków i piętnaście wierzchołków
Wiktionary
Piętnastokąt – wielokąt o piętnastu bokach.
Wikipedia
(1.1) Suma kątów wewnętrznych w piętnastokącie wynosi 2340°.
Wiktionary
chłopiec piętnastoletni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) chłopak w wieku piętnastu lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca piętnaście lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od piętnastolatka
Wiktionary
(1.1) Nasza córka chodzi dopiero do piątej klasy, a spotyka się z jakimś piętnastolatkiem.
(2.1) Byłem wczoraj na giełdzie samochodowej, kupiłem całkiem sprawnego piętnastolatka.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛtnastɔˈlatɛk, AS: pʹi ̯etnastolatek
Wiktionary
rzecz. piętnastolatka
przym. piętnastoletni
Wiktionary
1. dziewczynka albo samica zwierząt mająca piętnaście lat;
2. okres obejmujący piętnaście lat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziewczyna mająca piętnaście lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca piętnaście lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od piętnastolatek
Wiktionary
Piętnastolatka (tytuł oryg. "Quinceañera") – amerykański dramat filmowy z 2006 roku, napisany oraz wyreżyserowany przez Richarda Glatzera i Washa Westmorelanda. Projekt miał swoją premierę podczas Sundance Film Festival styczniem 2006, następnie prezentowany był podczas ogólnoświatowych festiwali, w tym na prestiżowym Berlinale. Został wyróżniony wieloma nagrodami i nominacjami.
Wikipedia
IPA: ˌpʲjɛtnastɔˈlatka, AS: pʹi ̯etnastolatka
Wiktionary
przym. piętnastoletni
rzecz. piętnastolatek m.
Wiktionary
(1.1) pot. piętnastka
Wiktionary
1. dziewczynka albo samica zwierząt mająca piętnaście lat;
2. okres obejmujący piętnaście lat
SJP.pl
Piętnastolatki (ang. "Hillside", znany również jako "Fifteen", 1991–1993) – kanadyjsko-amerykański serial młodzieżowy stworzony przez Johna T. Binkleya.
Wikipedia
1. okres piętnastu lat;
2. piętnasta rocznica czegoś
SJP.pl
1. trwający piętnaście lat; przypadający za piętnaście lat;
2. będący w wieku piętnastu lat, mający piętnaście lat
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający piętnaście lat
(1.2) trwający piętnaście lat
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛtnastɔˈlɛtʲɲi, AS: pʹi ̯etnastoletʹńi
Wiktionary
rzecz. piętnastolecie n., piętnastolatek m., piętnastolatka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który składa się z piętnastu liter
Wiktionary
IPA: pʲjɛtˈnastɔˌlʲitɛˈrɔvɨ, AS: pʹi ̯etnastolʹiterovy
Wiktionary
mający piętnaście miesięcy, trwający piętnaście miesięcy itp.
SJP.pl
trwający piętnaście minut
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający piętnaście minut
Wiktionary
(1.1) Na niewielką scenę w kącie sali wrócił właśnie, z przysługującej mu piętnastominutowej przerwy rekreacyjnej, trzyosobowy zespół złożony z gitarzysty, perkusisty i śpiewaczki o platynowych włosach, ubranej w czarno-srebrzystą suknię niepotrzebnie mocno odsłaniającą dekolt.
Wiktionary
1. składający się z piętnastu osób;
2. przeznaczony dla piętnastu osób
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeznaczony dla piętnastu osób, mogący pomieścić piętnaście osób
(1.2) złożony z piętnastu osób, wykonywany przez piętnaście osób
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛtnastɔːsɔˈbɔvɨ, AS: pʹi ̯etnast•osobovy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) złożony z parteru i piętnastu kondygnacji położonych nad nim
Wiktionary
stanowiący piętnaście procent czegoś
SJP.pl
1. mający piętnaście stopni (w jakiejś skali);
2. mający piętnaście stopni, etapów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z piętnastu tomów, zawarty w piętnastu tomach, wydany w piętnastu tomach
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛtnastɔtɔ̃ˈmɔvɨ, AS: pʹi ̯etnastotõmovy
Wiktionary
ważący piętnaście ton
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający piętnaście tygodni
(1.2) będący w wieku piętnastu tygodni
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛtnastɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ, AS: pʹi ̯etnastotygodʹńovy
Wiktionary
statek o nośności piętnastu tysięcy ton
SJP.pl
dotyczący piętnastego wieku, pochodzący z piętnastego wieku, żyjący w piętnastym wieku, dziejący się w piętnastym wieku itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który wydarzył się lub żył w piętnastym wieku; taki, który pochodzi z piętnastego wieku
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛtnastɔˈvʲjɛt͡ʃnɨ, AS: pʹi ̯etnastovʹi ̯ečny
Wiktionary
rzecz. piętnastowiecze n.
Wiktionary
wielościan o 15 ścianach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. wielościan o piętnastu ścianach
Wiktionary
liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 15
SJP.pl
przymiotnik odliczebnikowy
(1.1) od 15
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) dzień miesiąca po czternastym
rzeczownik, rodzaj żeński
(3.1) piętnasta: godzina piętnasta
Wiktionary
(1.1) Mieszkam na piętnastym piętrze.
Wiktionary
IPA: pʲjɛtˈnastɨ, AS: pʹi ̯etnasty
Wiktionary
rzecz. piętnasta ż., piętnastka ż.
licz. piętnaście, piętnaścioro
przedr. piętnasto-
Wiktionary
[czytaj: pietnaście] liczebnik oznaczający liczbę 15
SJP.pl
liczebnik główny
(1.1) liczba 15
Wiktionary
(1.1) Czekam na przystanku autobusowym od piętnastu minut.
(1.1) W ostatnich dniach temperatury w niektórych regionach Polski spadły do minus piętnastu stopni.
(1.1) Z moich obliczeń wynika, że osiemdziesiąt cztery plus piętnaście równa się dziewięćdziesiąt dziewięć.
Wiktionary
IPA: pʲjɛtˈnaɕt͡ɕɛ, AS: pʹi ̯etnaśće
Wiktionary
rzecz. piętnasta ż., piętnastka ż.
przym. piętnasty
licz. piętnaścioro
Wiktionary
liczebnik zbiorowy odpowiadający liczbie 15, używany w odniesieniu do osób różnej płci, dzieci i młodych zwierząt oraz do przedmiotów o nazwie występującej tylko w liczbie mnogiej
SJP.pl
liczebnik zbiorowy
(1.1) …odpowiadający liczbie 15
Wiktionary
(1.1) Piętnaścioro uczniów z naszej klasy (ośmiu chłopców i siedem dziewczynek) zakwalifikowało się do finału konkursu.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛtnaɕˈt͡ɕɔrɔ, AS: pʹi ̯etnaśćoro
Wiktionary
rzecz. piętnastka ż.
przym. piętnasty
licz. piętnaście
Wiktionary
1. znak, znamię, ślad po uderzeniu, blizna;
2. cecha charakterystyczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) trwały znak rozpoznawczy właściciela wyciśnięty lub wypalony na skórze bydlęcia albo niewolnika; dawniej również na twarzy lub plecyecach przestępcy
(1.2) przen. cecha charakterystyczna, trwały ślad po czymś, znak rozpoznawczy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. piętnowanie n., napiętnowanie n., piętnówki nmos.
czas. piętnować ndk., napiętnować dk.
Wiktionary
(1.2) blizna, odcisk, skaza, stygmat, ślad, znak, znamię
Wiktionary
1. potępiać;
2. oznaczyć piętnem
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. napiętnować)
(1.1) surowo osądzać
(1.2) rzad. odciskać piętno
czasownik zwrotny niedokonany piętnować się (dk. napiętnować się)
(2.1) surowo osądzać jeden drugiego
Wiktionary
rzecz. Piętno n., piętno n., piętnowanie n.
Wiktionary
(1.1) ganić, karcić, potępiać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ent. nazwa systematyczna|Hadeninae|Guénée|ref=tak., podrodzina motyli w obrębie rodziny sówkowatych;
Wiktionary
Piętnówki ("Hadeninae") – podrodzina motyli w obrębie rodziny sówkowatych ("Noctuidae"). Jest bardzo liczna: wyróżnia się kilka tysięcy gatunków i 382 rodzaje. Do piętnówek należy wiele szkodników upraw, z czego w Polsce szczególnie szkodliwe są gatunki z rodzaju "Mamestra" (m.in. piętnówka kapustnica, piętnówka brukiewka).
Wikipedia
(1.1) Do podrodziny piętnówek należy szereg szkodników upraw.
Wiktionary
rzecz. piętno n., piętnówka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
→ pięta
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z piętą
Wiktionary
rzecz. pięta ż., piętka ż.
Wiktionary
1. kondygnacja budynku nad parterem lub nad inną kondygnacją;
2. strefa znajdująca się na określonej wysokości nad poziomem morza, w której panuje pewien typ roślinności;
3. zespół warstw skalnych powstałych w czasie wieku geologicznego;
4. część złoża przygotowana do jednoczesnego wybierania;
5. w drzewostanie leśnym: jednakowa wysokość koron pewnej grupy drzew lub krzewów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) archit. bud. nadziemna kondygnacja budynku bezpośrednio nad parterem albo jeszcze wyżej
(1.2) geol. jednostka chronostratygraficzna dziejów Ziemi, część oddziału;
(1.3) bot. zob. piętro roślinne.
(1.4) górn. część złoża przygotowana do jednoczesnego wybierania (przy pionowym podziale poziomu kopalni)
(1.5) leśn. korony grupy drzew znajdujące się na tej samej wysokości
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Samobójca wyskoczył z dziesiątego piętra.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛ̃ntrɔ, AS: pʹi ̯ẽntro
Wiktionary
rzecz. piętrowiec m., piętrus m., piętrówka ż., piętrzenie n., spiętrzenie n.
:: zdrobn. pięterko n.
czas. piętrzyć ndk.
przym. piętrowy, piętrzasty
przysł. piętrowo
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński sztok
Wiktionary
1. ustawiać jedno na drugim;
2. dawniej: piętrzyć
SJP.pl
potocznie: budynek piętrowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. budynek piętrowy
Wiktionary
rzecz. piętro n., pięterko n., piętrówka ż., piętrus mrz., piętrzenie n., podpiętrzenie n., popiętrzenie n., spiętrzanie n., spiętrzenie n., wypiętrzanie n., wypiętrzenie n.
przym. piętrowy
przysł. piętrowo
czas. piętrzyć ndk., podpiętrzyć dk., popiętrzyć dk., spiętrzać ndk., spiętrzyć dk., wypiętrzać ndk., wypiętrzyć dk.
Wiktionary
→ piętrowy
SJP.pl
Piętrowość – istotna właściwość środowiska przyrodniczego terenów górskich, polegająca na zmienności jego cech wraz ze wzrostem wysokości bezwzględnej. Zmienność ta dotyczy całego środowiska, jak i poszczególnych jego elementów (np. klimatu, opadów, gleb, roślinności itp.).
Wikipedia
odnoszący się do piętra, składający się z dwóch lub więcej pięter (kondygnacji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) o domu: taki, który ma dwie kondygnacje: parter i jedno piętro
(1.2) taki, który ma wiele pięter, kondygnacji, spiętrzonych warstw
Wiktionary
(1.1) Za kościołem, po obu stronach, dwie ściany dawnego leprozorium, piętrowe, bez okien.
Wiktionary
IPA: pʲjɛ̃nˈtrɔvɨ, AS: pʹi ̯ẽntrovy
Wiktionary
rzecz. piętro n., pięterko n., piętrówka ż., piętrus mrz., piętrowiec mrz., piętrzenie n., podpiętrzenie n., popiętrzenie n., spiętrzanie n., spiętrzenie n., wypiętrzanie n., wypiętrzenie n.
przysł. piętrowo
czas. piętrzyć ndk., podpiętrzyć dk., popiętrzyć dk., spiętrzać ndk., spiętrzyć dk., wypiętrzać ndk., wypiętrzyć dk.
Wiktionary
potocznie: wagon kolejowy lub autobus mający miejsca dla pasażerów umieszczone na dwóch poziomach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. piętrowy pojazd – autobus lub pociąg
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛ̃ntrus, AS: pʹi ̯ẽntrus
Wiktionary
rzecz. piętro n., pięterko n., piętrówka ż.
:: zdrobn. piętruś m.
czas. piętrzyć, spiętrzyć, wypiętrzyć
przym. piętrowy
przysł. piętrowo
Wiktionary
piętrówka kapustnica - motyl z rodziny sówek, szkodnik kalafiorów i kapusty
SJP.pl
liczebnik główny oznaczający liczbę 5
SJP.pl
liczebnik główny (porządkowy: piąty • zbiorowy: pięcioro)
(1.1) mat. liczba 5
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) mat. cyfra 5
(2.2) pot. jedna z ocen w czterostopniowej i sześciostopniowej szkolnej skali ocen, ocena bardzo dobra
forma rzeczownika.
(3.1) rzad. D. lm. od: pięcie (się)
Wiktionary
(1.1) Ale wielmożny panie, na targu płacą pięć złotych pur żyta, a Josel nam nie daje jak półtrzecia.
(1.1) Już jest za pięć dwunasta.
(2.1) Pięćdziesiąt jest zapisywane jako pięć-zero.
(2.2) Dostałem dziś w szkole pięć ze sprawdzianu z matmy.
Wiktionary
IPA: pʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ, AS: pʹi ̯ė̃ńć
Wiktionary
rzecz. piątka ż., piątek mrz., pięciornik mrz., piątak mos./mrz., piona ż., piąteczek mrz., piątunio m., pięcioraczek m.
przym. piąty, piątkowy
licz. pięcioro
przedr. pięcio-
wykrz. piona
Wiktionary
(1.1) zapis arabski: 5, zapis rzymski: V
Wiktionary
[czytaj: pieńdziesiąt] liczebnik oznaczający liczbę 50
SJP.pl
liczebnik główny
(1.1) liczba 50
Wiktionary
(1.1) Pięćdziesiąt lat to pół wieku.
(1.1) W wieku pięćdziesięciu lat został królem bawełny.
(1.1) Pięćdziesiąt jest zapisywane jako pięć-zero.
Wiktionary
IPA: pʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśõnt
Wiktionary
rzecz. pięćdziesiątka ż., Pięćdziesiątnica ż.
przym. pięćdziesiąty
licz. pięćdziesięcioro
Wiktionary
banknot o wartości pięćdziesięciu złotych lub rzadziej o innej jednostce płatniczej, której wartość oznaczona jest liczbą 50
SJP.pl
1. grupa pięćdziesięciu osób lub przedmiotów;
2. potocznie o budynku, pokoju, pojeździe lub czymkolwiek, co oznaczone jest liczbą 50;
3. pięćdziesiąt lat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 50
(1.2) grupa 50 osób lub rzeczy
(1.3) osiągnięcie wieku 50 lat
(1.4) coś określone liczbą lub numerem 50
(1.5) pot. prędkość pięćdziesięciu kilometrów na godzinę
(1.6) pot. banknot o nominale pięćdziesięciu (złotych, euro, dolarów itd.); kwota tej wysokości
(1.7) pot. kobieta w wieku 50 lat
(1.8) pot. coś o objętości 50 ml
Wiktionary
(1.2) Na rajd ruszyła pięćdziesiątka uczestników.
(1.3) Niewielu ludzi po pięćdziesiątce wygląda młodo.
(1.5) W terenie zabudowanym nie wolno jechać szybciej niż pięćdziesiątką.
(1.6) Dałem jej pięćdziesiątkę, a ona mi wydała tylko dychę.
(1.8) I wchodziłem do gospody „Pod Mocnym Aniołem”, i w celu uporządkowania doznań wypijałem cztery pięćdziesiątki.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntka, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśõntka
Wiktionary
rzecz. Pięćdziesiątnica ż.
przym. pięćdziesiąty
licz. pięćdziesiąt, pięćdziesięcioro
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 54
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 54
(1.3) całość składająca się z pięćdziesięciu czterech części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Osoby mające w dacie urodzenia numerologiczną pięćdziesiątkęczwórkę wyróżniają się odwagą i poczuciem humoru.
(1.2) Muszę nauczyć się na pamięć stu sutr, a ciągle mam problemy z pięćdziesiątkączwórką.
(1.3) Kapitan z pompą zameldował, że cała pięćdziesiątkaczwórka marynarzy jest gotowa do rejsu.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntkaˈt͡ʃfurka, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśõntkačfurka
Wiktionary
przym. pięćdziesiąty czwarty
liczgł. pięćdziesiąt cztery
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 52
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 52
(1.3) całość składająca się z pięćdziesięciu dwóch części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Na tablicy wyników pojawiła się pięćdziesiątkadwójka.
(1.2) Muszę nauczyć się na pamięć stu sutr, a ciągle mam problemy z pięćdziesiątkądwójką.
(1.3) Po udanej misji na Ziemię powróciła cała pięćdziesiątkadwójka kosmonautów.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntkaˈdvujka, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśõntkadvui ̯ka
Wiktionary
przym. pięćdziesiąty drugi
liczgł. pięćdziesiąt dwa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 59
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 59
(1.3) całość składająca się z pięćdziesięciu dziewięciu części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Jego szczęśliwą liczbą jest pięćdziesiątkadziewiątka.
(1.2) Na odświeżanym w czasie rzeczywistym podglądzie zaworów wyraźnie widać, że to pięćdziesiątkadziewiątka szwankuje.
(1.3) Kapitan z pompą zameldował, że cała pięćdziesiątkadziewiątka marynarzy jest gotowa do rejsu.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntkad͡ʑɛˈvʲjɔ̃ntka, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśõntkaʒ́evʹi ̯õntka
Wiktionary
przym. pięćdziesiąty dziewiąty
liczgł. pięćdziesiąt dziewięć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 51
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 51
(1.3) całość składająca się z pięćdziesięciu jeden części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) PIN do drzwi składnicy to po prostu dwie pięćdziesiątkijedynki, to bardzo proste, nie sposób nie zapamiętać.
(1.2) W serii komiksów o Eryku Krwawym pięćdziesiątkajedynka była pozycją najtrudniejszą do zdobycia.
(1.3) Kapitan z pompą zameldował, że cała pięćdziesiątkajedynka marynarzy jest gotowa do rejsu.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntkajɛˈdɨ̃nka, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśõntkai ̯edỹnka
Wiktionary
przym. pięćdziesiąty pierwszy
liczgł. pięćdziesiąt jeden
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 55
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 55
(1.3) całość składająca się z pięćdziesięciu pięciu części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Osoby mające w dacie urodzenia numerologiczną pięćdziesiątkępiątkę wyróżniają się odwagą i poczuciem humoru.
(1.2) Na odświeżanym w czasie rzeczywistym podglądzie zaworów wyraźnie widać, że to pięćdziesiątkapiątka szwankuje.
(1.3) Kapitan z pompą zameldował, że cała pięćdziesiątkapiątka marynarzy jest gotowa do rejsu.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntkaˈpʲjɔ̃ntka, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśõntkapʹi ̯õntka
Wiktionary
przym. pięćdziesiąty piąty
liczgł. pięćdziesiąt pięć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 57
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 57
(1.3) całość składająca się z pięćdziesięciu siedmiu części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Na tablicy wyników pojawiła się pięćdziesiątkasiódemka.
(1.2) W serii komiksów o Eryku Krwawym pięćdziesiątkasiódemka była pozycją najtrudniejszą do zdobycia.
(1.3) Po udanej misji na Ziemię powróciła cała pięćdziesiątkasiódemka kosmonautów.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntkaɕuˈdɛ̃mka, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśõntkaśudẽmka
Wiktionary
przym. pięćdziesiąty siódmy
liczgł. pięćdziesiąt siedem
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 56
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 56
(1.3) całość składająca się z pięćdziesięciu sześciu części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Jego szczęśliwą liczbą jest pięćdziesiątkaszóstka.
(1.2) Z urny pełnej ponumerowanych kul wylosowałem pięćdziesiątkęszóstkę.
(1.3) Po udanej misji na Ziemię powróciła cała pięćdziesiątkaszóstka kosmonautów.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntkaˈʃustka, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśõntkašustka
Wiktionary
przym. pięćdziesiąty szósty
liczgł. pięćdziesiąt sześć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 53
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 53
(1.3) całość składająca się z pięćdziesięciu trzech części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Gość przy stole z ruletką z niedowierzaniem patrzył, jak kula zatrzymuje się na pięćdziesiątcetrójce.
(1.2) W serii komiksów o Eryku Krwawym pięćdziesiątkatrójka była pozycją najtrudniejszą do zdobycia.
(1.3) W kolekcji średniowiecznych monet do pełnej pięćdziesiątkitrójki brakuje mi jeszcze ośmiu unikatów.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntkaˈtrujka, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśõntkatrui ̯ka
Wiktionary
przym. pięćdziesiąty trzeci
liczgł. pięćdziesiąt trzy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 58
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 58
(1.3) całość składająca się z pięćdziesięciu ośmiu części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Jego szczęśliwą liczbą jest pięćdziesiątkaósemka.
(1.2) Z urny pełnej ponumerowanych kul wylosowałem pięćdziesiątkęósemkę.
(1.3) Muzealnik z pietyzmem rozłożył w nowej podświetlanej gablocie całą pięćdziesiątkęósemkę średniowiecznych artefaktów.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntkauˈsɛ̃mka, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśõntkausẽmka
Wiktionary
przym. pięćdziesiąty ósmy
liczgł. pięćdziesiąt osiem
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z liczbą pięćdziesiąt, dotyczący liczby pięćdziesiąt
Wiktionary
dzień w kalendarzu żydowskim, mający upamiętnić zstąpienie Boga na górę Synaj po pięćdziesięciu dniach od wyjścia Izraelitów z Egiptu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. ostatnia niedziela przed Popielcem (tj. przed Wielkim Postem)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Pięćdziesiątnica ż.
Wiktionary
(1.1) niedziela zapustna
Wiktionary
liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 50
SJP.pl
przymiotnik odliczebnikowy
(1.1) od pięćdziesiąt
Wiktionary
(1.1) Z okazji pięćdziesiątych urodzin złożyliśmy jubilatce najserdeczniejsze życzenia.
(1.1) Socjologowie tłumaczą, że podkradanie w zakładach pracy, nie tylko materiałów piśmiennych, ale wielu innych dóbr, występujące masowo w latach pięćdziesiątych, sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, to relikt wojennego i powojennego szabru.
(1.1) W pięćdziesiątej pierwszej sekundzie nagrania słychać jakieś chroboty.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśõnty
Wiktionary
rzecz. pięćdziesiątka ż., pięćdziesiątak m., Pięćdziesiątnica ż.
licz. pięćdziesiąt, pięćdziesięcioro
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) liczący pięćdziesiąt centów, mający wartość pięćdziesięciu centów
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔt͡sɛ̃nˈtɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćocẽntovy
Wiktionary
rzecz. pięćdziesięciocentówka
Wiktionary
(1.1) półdolarowy
Wiktionary
moneta o nominale pięćdziesięciu centów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) moneta o nominale pięćdziesięciu centów
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔt͡sɛ̃nˈtufka, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćocẽntufka
Wiktionary
przym. pięćdziesięciocentowy
Wiktionary
(1.1) półdolarówka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający pięćdziesiąt cztery lata
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca pięćdziesiąt cztery lata
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od pięćdziesięcioczterolatka
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔt͡ʃtɛrɔˈlatɛk, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćočterolatek
Wiktionary
przym. pięćdziesięcioczteroletni
rzecz. pięćdziesięcioczterolatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca pięćdziesiąt cztery lata
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca pięćdziesiąt cztery lata
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od pięćdziesięcioczterolatek
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔt͡ʃtɛrɔˈlatka, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćočterolatka
Wiktionary
przym. pięćdziesięcioczteroletni
rzecz. pięćdziesięcioczterolatek m.
Wiktionary
1. trwający pięćdziesiąt cztery lata; przypadający za pięćdziesiąt cztery lata;
2. będący w wieku pięćdziesięciu czterech lat, mający pięćdziesiąt cztery lata
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający pięćdziesiąt cztery lata
(1.2) trwający pięćdziesiąt cztery lata
Wiktionary
(1.1) Millet, dziś pięćdziesięcioczteroletnia, jest cenionym francuskim krytykiem sztuki, redaktorką magazynu „Art Press” (założony trzydzieści lat temu ma trzydzieści tysięcy nakładu), kuratorką wystaw, jak i autorką ośmiu książek o sztuce współczesnej.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔt͡ʃtɛrɔˈlɛtʲɲi, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćočteroletʹńi
Wiktionary
rzecz. pięćdziesięcioczterolatek m., pięćdziesięcioczterolatka ż.
Wiktionary
1. trwający pięćdziesiąt dwa lata i pół roku; przypadający za pięćdziesiąt dwa lata i pół roku;
2. będący w wieku pięćdziesięciu dwóch lat i pół roku, mający pięćdziesiąt dwa lata i pół roku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający pięćdziesiąt dwa lata
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca pięćdziesiąt dwa lata
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od pięćdziesięciodwulatka
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔdvuˈlatɛk, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćodvulatek
Wiktionary
przym. pięćdziesięciodwuletni
rzecz. pięćdziesięciodwulatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca pięćdziesiąt dwa lata
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca pięćdziesiąt dwa lata
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od pięćdziesięciodwulatek
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔdvuˈlatka, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćodvulatka
Wiktionary
przym. pięćdziesięciodwuletni
rzecz. pięćdziesięciodwulatek m.
Wiktionary
mający pięćdziesiąt dwa lata, trwający pięćdziesiąt dwa lata itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający pięćdziesiąt dwa lata
(1.2) trwający pięćdziesiąt dwa lata
Wiktionary
(1.1) Ten sam sędzia skazał na trzy miesiące więzienia pięćdziesięciodwuletniego Kuan Cinga.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔdvuˈlɛtʲɲi, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćodvuletʹńi
Wiktionary
rzecz. pięćdziesięciodwulatek m., pięćdziesięciodwulatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający pięćdziesiąt dziewięć lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca pięćdziesiąt dziewięć lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od pięćdziesięciodziewięciolatka
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇d͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćȯʒ́evʹi ̯ė̃ńćolatek
Wiktionary
przym. pięćdziesięciodziewięcioletni
rzecz. pięćdziesięciodziewięciolatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca pięćdziesiąt dziewięć lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca pięćdziesiąt dziewięć lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od pięćdziesięciodziewięciolatek
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇d͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatka, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćȯʒ́evʹi ̯ė̃ńćolatka
Wiktionary
przym. pięćdziesięciodziewięcioletni
rzecz. pięćdziesięciodziewięciolatek m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający pięćdziesiąt dziewięć lat
(1.2) trwający pięćdziesiąt dziewięć lat
Wiktionary
(1.1) Przyjaciel mojego wujka, urodzony w tysiąc osiemset osiemdziesiątym ósmym, w roku tysiąc dziewięćset czterdziestym siódmym był już pięćdziesięciodziewięcioletnim mężczyzną.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇d͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćȯʒ́evʹi ̯ė̃ńćoletʹńi
Wiktionary
rzecz. pięćdziesięciodziewięciolatek m., pięćdziesięciodziewięciolatka ż.
Wiktionary
1. mający wartość pięćdziesięciu funtów;
2. ważący pięćdziesiąt funtów
SJP.pl
trwający pięćdziesiąt godzin
SJP.pl
mający wartość pięćdziesięciu groszy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający wartość pięćdziesięciu groszy, kosztujący pięćdziesiąt groszy
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔɡrɔˈʃɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćogrošovy
Wiktionary
rzecz. pięćdziesięciogroszówka ż.
Wiktionary
moneta o nominale pięćdziesięciu groszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) moneta, której wartość wynosi pięćdziesiąt groszy
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔɡrɔˈʃufka, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćogrošufka
Wiktionary
przym. pięćdziesięciogroszowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający pięćdziesiąt jeden lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca pięćdziesiąt jeden lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od pięćdziesięciojednolatka
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇jɛdnɔˈlatɛk, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćȯi ̯ednolatek
Wiktionary
przym. pięćdziesięciojednoletni
rzecz. pięćdziesięciojednolatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca pięćdziesiąt jeden lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca pięćdziesiąt jeden lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od pięćdziesięciojednolatek
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇jɛdnɔˈlatka, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćȯi ̯ednolatka
Wiktionary
przym. pięćdziesięciojednoletni
rzecz. pięćdziesięciojednolatek m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający pięćdziesiąt jeden lat
(1.2) trwający pięćdziesiąt jeden lat
Wiktionary
(1.1) Przyjaciel mojego wujka, urodzony w tysiąc osiemset osiemdziesiątym ósmym, w roku tysiąc dziewięćset trzydziestym dziewiątym był już pięćdziesięciojednoletnim mężczyzną.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćȯi ̯ednoletʹńi
Wiktionary
rzecz. pięćdziesięciojednolatek m., pięćdziesięciojednolatka ż.
Wiktionary
mający pięćdziesiąt kilka lat, trwający pięćdziesiąt kilka lat itp.; pięćdziesięciokilkuletni
SJP.pl
mający pięćdziesiąt kilka lat, trwający pięćdziesiąt kilka lat itp.; pięćdziesięciokilkoletni
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający lub trwający pięćdziesiąt kilka lat
Wiktionary
(1.1) Miła, zadbana, kulturalna pięćdziesięciokilkuletnia kobieta przekształciła się w ciągu dosłownie kilku dni w niechlujną starą wiedźmę.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇cilkuˈlɛtʲɲi, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćȯḱilkuletʹńi
Wiktionary
(1.1) pięćdziesięcioparoletni
Wiktionary
1. ważący 50 kilogramów;
2. przeznaczony na 50 kilogramów czegoś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający wartość/liczący/wynoszący 50 koron
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔkɔrɔ̃ˈnɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćokorõnovy
Wiktionary
powtarzający się pięćdziesiąt razy
SJP.pl
mężczyzna mający pięćdziesiąt lat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba w wieku 50-59 lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca 50-59 lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od pięćdziesięciolatka
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćolatek
Wiktionary
przym. pięćdziesięcioletni
rzecz. pięćdziesięciolecie n., pięćdziesięciolatka ż.
Wiktionary
kobieta mająca pięćdziesiąt lat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca pięćdziesiąt lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca pięćdziesiąt lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od pięćdziesięciolatek
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatka, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćolatka
Wiktionary
rzecz. pięćdziesięciolecie n.
:: fm. pięćdziesięciolatek m.
przym. pięćdziesięcioletni
Wiktionary
mężczyzna mający pięćdziesiąt lat
SJP.pl
1. okres pięćdziesięciu lat;
2. pięćdziesiąta rocznica czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) okres pięćdziesięciu lat
(1.2) pięćdziesiąta rocznica
Wiktionary
(1.2) Wczoraj obchodziłem jubileusz pięćdziesięciolecia moich urodzin.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛt͡ɕɛ, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćoleće
Wiktionary
rzecz. pięćdziesięciolatek m., pięćdziesięciolatka ż., pięćdziesięcioośmiolatek mos./mzw.
przym. pięćdziesięcioletni
Wiktionary
(1.1) półwiecze
(1.2) półwiecze
Wiktionary
mający pięćdziesiąt lat
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający pięćdziesiąt lat
(1.2) trwający pięćdziesiąt lat
Wiktionary
(1.1) W progu stanęła pięćdziesięcioletnia, kompletnie pozbawiona entuzjazmu kobieta.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćoletʹńi
Wiktionary
rzecz. pięćdziesięciolatek m., pięćdziesięciolatka ż., pięćdziesięciolecie n.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający pięćdziesiąt minut
Wiktionary
1. składający się z pięćdziesięciu osób;
2. przeznaczony dla pięćdziesięciu osób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający pięćdziesiąt osiem lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca pięćdziesiąt osiem lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od pięćdziesięcioośmiolatka
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔːɕmʲjɔˈlatɛk, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńć•ośmʹi ̯olatek
Wiktionary
rzecz. pięćdziesięciolecie n.
:: fż. pięćdziesięcioośmiolatka ż.
przym. pięćdziesięcioośmioletni
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca pięćdziesiąt osiem lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca pięćdziesiąt osiem lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od pięćdziesięcioośmiolatek
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔːɕmʲjɔˈlatka, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńć•ośmʹi ̯olatka
Wiktionary
przym. pięćdziesięcioośmioletni
rzecz. pięćdziesięcioośmiolatek m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający pięćdziesiąt osiem lat
(1.2) trwający pięćdziesiąt osiem lat
Wiktionary
(1.1) Przyjaciel mojego wujka, urodzony w tysiąc osiemset osiemdziesiątym ósmym, w roku tysiąc dziewięćset czterdziestym szóstym był już pięćdziesięcioośmioletnim mężczyzną.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńć•ośmʹi ̯oletʹńi
Wiktionary
rzecz. pięćdziesięcioośmiolatek m., pięćdziesięcioośmiolatka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający lub trwający pięćdziesiąt kilka lat
Wiktionary
(1.1) Ten pięćdziesięcioparoletni artysta studiował w Wenecji na wydziale grafiki i rysownictwa.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔparɔˈlɛtʲɲi, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćoparoletʹńi
Wiktionary
(1.1) pięćdziesięciokilkuletni
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) liczący pięćdziesiąt pensów, mający wartość pięćdziesięciu pensów
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔpɛ̃w̃ˈsɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćopẽũ̯sovy
Wiktionary
rzecz. pięćdziesięciopensówka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) numizm. moneta o nominale pięćdziesięciu pensów
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔpɛ̃w̃ˈsufka, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćopẽũ̯sufka
Wiktionary
przym. pięćdziesięciopensowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający pięćdziesiąt pięć lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca pięćdziesiąt pięć lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od pięćdziesięciopięciolatka
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćopʹi ̯ė̃ńćolatek
Wiktionary
przym. pięćdziesięciopięcioletni
rzecz. pięćdziesięciopięciolatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca pięćdziesiąt pięć lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca pięćdziesiąt pięć lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od pięćdziesięciopięciolatek
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatka, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćopʹi ̯ė̃ńćolatka
Wiktionary
przym. pięćdziesięciopięcioletni
rzecz. pięćdziesięciopięciolatek m.
Wiktionary
1. okres pięćdziesięciu pięciu lat;
2. pięćdziesiąta piąta rocznica czegoś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający pięćdziesiąt pięć lat
(1.2) trwający pięćdziesiąt pięć lat
Wiktionary
(1.1) Przyjaciel mojego wujka, urodzony w tysiąc osiemset osiemdziesiątym ósmym, w roku tysiąc dziewięćset czterdziestym trzecim był już pięćdziesięciopięcioletnim mężczyzną.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćopʹi ̯ė̃ńćoletʹńi
Wiktionary
rzecz. pięćdziesięciopięciolatek m., pięćdziesięciopięciolatka ż.
Wiktionary
liczebnik zbiorowy odpowiadający liczbie 50, używany w odniesieniu do osób różnej płci, dzieci i młodych zwierząt oraz do przedmiotów o nazwie występującej tylko w liczbie mnogiej
SJP.pl
liczebnik zbiorowy
(1.1) …odpowiadający liczbie 50
Wiktionary
(1.1) W tym roku stypendia otrzymało pięćdziesięcioro uczniów.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲˈt͡ɕɔrɔ, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćoro
Wiktionary
rzecz. pięćdziesiątka ż., Pięćdziesiątnica ż.
przym. pięćdziesiąty
licz. pięćdziesiąt
Wiktionary
mający pięćdziesiąt siedem lat i pół roku, trwający pięćdziesiąt siedem lat i pół roku itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający pięćdziesiąt siedem lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca pięćdziesiąt siedem lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od pięćdziesięciosiedmiolatka
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćȯśedmʹi ̯olatek
Wiktionary
przym. pięćdziesięciosiedmioletni
rzecz. pięćdziesięciosiedmiolatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca pięćdziesiąt siedem lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca pięćdziesiąt siedem lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od pięćdziesięciosiedmiolatek
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatka, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćȯśedmʹi ̯olatka
Wiktionary
przym. pięćdziesięciosiedmioletni
rzecz. pięćdziesięciosiedmiolatek m.
Wiktionary
1. trwający pięćdziesiąt siedem lat; przypadający za pięćdziesiąt siedem lat;
2. będący w wieku pięćdziesięciu siedmiu lat, mający pięćdziesiąt siedem lat
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający pięćdziesiąt siedem lat
(1.2) trwający pięćdziesiąt siedem lat
Wiktionary
(1.1) Pan Zdzisław, pięćdziesięciosiedmioletni mieszkaniec Trójmiasta, był w podobnej sytuacji.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćȯśedmʹi ̯oletʹńi
Wiktionary
rzecz. pięćdziesięciosiedmiolatek m., pięćdziesięciosiedmiolatka ż.
Wiktionary
1. mający pięćdziesiąt stopni (w jakiejś skali);
2. mający pięćdziesiąt stopni, etapów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający pięćdziesiąt sześć lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca pięćdziesiąt sześć lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od pięćdziesięciosześciolatka
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔʃɛɕt͡ɕɔˈlatɛk, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćošeśćolatek
Wiktionary
przym. pięćdziesięciosześcioletni
rzecz. pięćdziesięciosześciolatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca pięćdziesiąt sześć lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca pięćdziesiąt sześć lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od pięćdziesięciosześciolatek
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔʃɛɕt͡ɕɔˈlatka, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćošeśćolatka
Wiktionary
przym. pięćdziesięciosześcioletni
rzecz. pięćdziesięciosześciolatek m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający pięćdziesiąt sześć lat
(1.2) trwający pięćdziesiąt sześć lat
Wiktionary
(1.1) Przyjaciel mojego wujka, urodzony w tysiąc osiemset osiemdziesiątym ósmym, w roku tysiąc dziewięćset czterdziestym czwartym był już pięćdziesięciosześcioletnim mężczyzną.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔʃɛɕt͡ɕɔˈlɛtʲɲi, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćošeśćoletʹńi
Wiktionary
rzecz. pięćdziesięciosześciolatek m., pięćdziesięciosześciolatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający pięćdziesiąt trzy lata
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca pięćdziesiąt trzy lata
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od pięćdziesięciotrzylatka
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔṭʃɨˈlatɛk, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćoṭšylatek
Wiktionary
przym. pięćdziesięciotrzyletni
rzecz. pięćdziesięciotrzylatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca pięćdziesiąt trzy lata
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca pięćdziesiąt trzy lata
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od pięćdziesięciotrzylatek
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔṭʃɨˈlatka, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćoṭšylatka
Wiktionary
przym. pięćdziesięciotrzyletni
rzecz. pięćdziesięciotrzylatek m.
Wiktionary
mający pięćdziesiąt trzy lata, trwający pięćdziesiąt trzy lata itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający pięćdziesiąt trzy lata
(1.2) trwający pięćdziesiąt trzy lata
Wiktionary
(1.1) Szesnastoletnia Maria obaliła średniowieczny porządek pięćdziesięciotrzyletniego króla.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔṭʃɨˈlɛtʲɲi, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćoṭšyletʹńi
Wiktionary
rzecz. pięćdziesięciotrzylatek m., pięćdziesięciotrzylatka ż.
Wiktionary
mający wartość pięćdziesięciu złotych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający wartość pięćdziesięciu złotych
(1.2) wynoszący pięćdziesiąt złotych
Wiktionary
(1.1) Na banknocie pięćdziesięciozłotowym widnieje twarz króla Kazimierza Wielkiego.
Wiktionary
rzecz. pięćdziesięciozłotówka ż.
Wiktionary
banknot o nominale pięćdziesięciu złotych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) moneta lub banknot którego wartość wynosi pięćdziesiąt złotych
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔzwɔˈtufka, AS: pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśė̃ńćozu̯otufka
Wiktionary
przym. pięćdziesięciozłotowy
Wiktionary
pięć razy; pięciokroć, pięciokrotnie
SJP.pl
[czytaj: piencet] liczebnik oznaczający liczbę 500
SJP.pl
liczebnik główny
(1.1) liczba 500
Wiktionary
(1.1) Pięćset lat to połowa millenium.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕsɛt, AS: pʹi ̯ė̃ńćset
Wiktionary
rzecz. pięćsetka ż.
przym. pięćsetny
Wiktionary
1. grupa pięciuset osób lub przedmiotów;
2. potocznie o budynku, pokoju, pojeździe lub czymkolwiek, co oznaczone jest liczbą 500
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 500 (pięćset)
(1.2) coś, co oznaczone jest liczbą 500
(1.3) całość składająca się z pięciuset części, elementów lub jednostek
Wiktionary
IPA: pʲjɛ̇̃ɲt͡ɕˈsɛtka, AS: pʹi ̯ė̃ńćsetka
Wiktionary
przym. pięćsetny
licz. pięćset
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający wartość/liczący/wynoszący 500 koron
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕsɛtkɔrɔ̃ˈnɔvɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćsetkorõnovy
Wiktionary
1. okres pięciuset lat;
2. pięćsetna rocznica czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) okres pięciuset lat
(1.2) pięćsetna rocznica
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕsɛtˈlɛt͡ɕɛ, AS: pʹi ̯ė̃ńćsetleće
Wiktionary
przym. pięćsetletni
Wiktionary
mający pięćset lat, trwający pięćset lat itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający pięćset lat
(1.2) trwający pięćset lat
Wiktionary
(1.2) Najczęściej mówi się o okresie pięćsetletnim, niektórzy jednak wymieniają odstęp tysiąca czterystu sześćdziesięciu i jednego roku.
Wiktionary
IPA: ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕsɛtˈlɛtʲɲi, AS: pʹi ̯ė̃ńćsetletʹńi
Wiktionary
rzecz. pięćsetlecie n.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający wartość pięciuset marek
(1.2) wynoszący pięćset marek
Wiktionary
(1.1) Wsunął mu do ręki banknot pięćsetmarkowy i wsiadł do dostawczaka.
Wiktionary
liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 500
SJP.pl
przymiotnik odliczebnikowy
(1.1) od pięćset
Wiktionary
(1.1) Linię mety przekroczył pięćsetny zawodnik.
Wiktionary
IPA: pʲjɛ̇̃ɲt͡ɕˈsɛtnɨ, AS: pʹi ̯ė̃ńćsetny
Wiktionary
rzecz. pięćsetka ż.
licz. pięćset
Wiktionary
1. składający się z pięciuset osób;
2. przeznaczony dla pięciuset osób
SJP.pl
statek o nośności pięciuset tysięcy ton
SJP.pl
mający wartość pięciuset złotych; pięciusetzłotowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający wartość pięciuset złotych
(1.2) wynoszący pięćset złotych
Wiktionary
(1.2) Składkę pięćsetzłotową wpłaciliśmy w styczniu.
Wiktionary
banknot o nominale pięciuset złotych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pięściak
Wiktionary
rzecz. pięściak m.
Wiktionary
proste kamienne narzędzie wykorzystywane do rozbijania i kruszenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archeol. paleolityczne narzędzie przeważnie z krzemienia lub twardej skały mające kształt migdałowaty, sercowaty lub owalny;
Wiktionary
Pięściak, tłuk pięściowy, zwany w dawnej archeologii toporem bądź tłukiem pięściowym – narzędzie wykonane techniką rdzeniowania z naturalnych fragmentów krzemieni i innych skał twardych (rzadziej z grubych odłupków) przy zastosowaniu obustronnej obróbki na większej części lub na całym obwodzie[]. W ten sposób powstawały narzędzia o migdałowatym, [].
Wikipedia
(1.1) Pierwsze pięściaki abwilskie charakteryzowały się przypadkową formą i brakiem wyraźnej krawędzi tnącej.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛ̃w̃ɕt͡ɕak, AS: pʹi ̯ẽũ̯śćak
Wiktionary
rzecz. pięść ż., piąstka ż., pięściarz mos., pięściarstwo n., piącha ż., piąstkowanie n.
:: zdrobn. pięściaczek mrz.
czas. piąstkować ndk.
przym. pięściowy, pięściarski
Wiktionary
(1.1) tłuk pięściowy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. kobieta, która uprawia pięściarstwo
Wiktionary
IPA: pʲjɛ̃w̃ɕˈt͡ɕarka, AS: pʹi ̯ẽũ̯śćarka
Wiktionary
rzecz. pięść ż., pięściarstwo n., piąstka ż.
:: fm. pięściarz m.
przym. pięściowy, pięściarski
Wiktionary
(1.1) bokserka
Wiktionary
dotyczący pięściarza, pięściarstwa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) sport. związany z pięściarstwem lub pięściarzami, dotyczący pięściarstwa
Wiktionary
rzecz. napięstek mrz., pięściarka ż., pięść ż., pięściak mrz., pięściarstwo n., pięściarz mos., piąstka ż.
przym. pięściowy
Wiktionary
(1.1) bokserski
Wiktionary
sportowa walka na pięści; boks
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sport. boks
Wiktionary
IPA: pʲjɛ̃w̃ɕˈt͡ɕarstfɔ, AS: pʹi ̯ẽũ̯śćarstfo
Wiktionary
rzecz. napięstek mrz., pięściarka ż., piącha ż., piąstka ż., piąstkowanie n., pięściak m., pięściarz m., pięść ż.
czas. piąstkować ndk.
przym. pięściarski, pięściowy
Wiktionary
(1.1) boks
Wiktionary
sportowiec uprawiający pięściarstwo; bokser
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. zawodnik, który uprawia pięściarstwo (boks), zwłaszcza w kontekście historycznym
Wiktionary
(1.1) W Circus Maximus, w dolinie pomiędzy Palatynem i Awentynem urządzane były wyścigi konne i walki pięściarzy sprowadzanych z Etrurii.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛ̃w̃ɕt͡ɕaʃ, AS: pʹi ̯ẽũ̯śćaš
Wiktionary
rzecz. piącha ż., piąstka ż., piąstkowanie n., pięściak m., pięściarstwo m., pięść ż.
:: fż. pięściarka ż.
czas. piąstkować ndk.
przym. pięściarski, pięściowy
Wiktionary
(1.1) bokser
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) slang. iron. cios z pięści jako metoda „wychowawcza” lub „lecznicza”
Wiktionary
(1.1) A na wypocenie pięćdziesiąt pompek, a na bóle wszelakie – pięściopiryna!
Wiktionary
rzecz. piąchopiryna ż.
Wiktionary
(1.1) piąchopiryna
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pięścią, dotyczący pięści
Wiktionary
rzecz. napięstek mrz., pięść ż., piąstka ż., pięściarstwo n., pięściarz mos., pięściarka ż., pięściak mrz.
przym. pięściarski
Wiktionary
zaciśnięta dłoń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zaciśnięta dłoń
(1.2) przen. brutalna przemoc
Wiktionary
(1.1) Mocno zacisnął pięść i zadał cios.
(1.1) Ciągnął nas na brzeg skały, kiedy Donald zamykał oczy i zaciskał obie pięście koło skroni.
Wiktionary
IPA: pʲjɛ̃w̃ɕt͡ɕ, AS: pʹi ̯ẽũ̯ść
Wiktionary
rzecz. napięstek mrz., pięściarka ż., pięściak mrz., piącha ż., piąstka ż., piąstkowanie n., pięściarstwo n., pięściarz mos.
czas. piąstkować ndk.
przym. pięściarski, pięściowy
Wiktionary
1. narzędzie do przecinania; pilarka;
2. potocznie: człowiek natarczywy, nudny, pedantyczny;
3. ryba podobna do rekina
4. środowiskowo o wymagającym nauczycielu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. narzędzie tnące z zębatym ostrzem;
(1.2) icht. pot. ryba nazwa systematyczna|Pristis pristis|ref=tak. z rodziny piłowatych, wyglądem przypominająca rekina;
(1.3) przen. pot. ktoś surowy i wymagający, najczęściej nauczyciel
(1.4) przen. pot. człowiek natarczywie, ciągłym upominaniem wymuszający na innych jakieś działanie
(1.5) przen. pot. coś nudnego, ciągle powtarzającego się do znudzenia
(1.7) fiz. elektron. pot. kształt wykresu zmian pewnej wielkości, przypominający zęby piły (1.1); wykres piłokształtny
(1.8) zgrub. od: piłka
(1.9) gw-pl|Śląsk Cieszyński. tartak
forma czasownika.
(2.1) 3. os. ż. lp. przesz. → zob. pić.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Podejdź z tą piłą i utnij mi tę belkę pięć centymetrów niżej.
(1.2) Piły mają specyficzny wygląd pyska, kształtem przypominającego piłę (1.1), który służy im do ogłuszania i zabijania ofiar.
(1.3) Moja nauczycielka z angielskiego to straszna piła. Nawet dziewczyna, która jest zawsze przygotowana, ma u niej czwórę.
(1.4) Oj, nie bądź już taka piła, naprawdę teraz nie mogę.
(1.6) Dźwięk piły wydobywany za pomocą smyczka jest najbardziej zbliżony do gitary hawajskiej.
(1.7) Zapis na tarczy tachografu może odbywać się liniowo i wtedy przebieg ma kształt piły.
(2.1) Moja córka do piątego miesiąca życia piła tylko mleko matki.
Wiktionary
IPA: ˈpʲiwa, AS: pʹiu̯a
Wiktionary
rzecz. piłowanie n., opiłek m., opiłka ż., pilarka ż., pilarz m., pilarstwo n., Piła ż.
:: zdrobn. piłka ż., piłeczka ż.
czas. piłować, opiłować, odpiłować, upiłować, spiłować, wypiłować, opiłowywać
przym. piłowy, piłowaty, piłkowany
(1.9)
rzecz. pilorz mrz.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk piyła, zega, zyjga
(1.2) ryba piła
(1.7) wykres piłokształtny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
jezioro w Polsce
SJP.pl
Piłakno – jezioro w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. mrągowskim, w gminie Sorkwity, leżące na terenie Pojezierza Mrągowskiego w dorzeczu Krutyni.
Wikipedia
Poncjusz Piłat; Piłat z Pontu; prefekt rzymskiej Judei 26-36 r. (37 r.?)
SJP.pl
kij do podbijania piłki w grze w palanta, kwadranta; palant, podbijak
SJP.pl
1. nazwa dwóch wsi w Polsce;
2. dopływ Gwdy;
3. dopływ Bystrzycy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Bałtyjsk (nazwa oficjalna do 1946 roku, obecnie egzonim wariantowy)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. piławski
Wiktionary
(1.1) Bałtyjsk (od 1946)
Wiktionary
wieś na Ukrainie
SJP.pl
mieszkaniec Piławy Górnej (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Piławy Górnej (miasta w Polsce)
SJP.pl
związany w jakiś sposób z Piławcami (ukraińską miejscowością nad rzeką Piławą, w obwodzie chmielnickim), odnoszący się do Piławców
SJP.pl
przymiotnik od: Piława Górna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. związany z Piławą (inna nazwa: Bałtyjsk)
Wiktionary
rzecz. Piława ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: piłka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn., spieszczenie od: piłka
(1.2) zdrobn., spieszczenie od: piła
(1.3) pot. mała piłka (okrągła) do gry lub zabawy
(1.4) pot. pieszcz. ciężarna
Wiktionary
(1.1) Dziewczynki, chodźmy porzucać piłeczką na podwóreczku.
(1.2) Och, ta piłeczka ma wyszczerbione ząbeczki.
(1.3) W tenisie stołowym używa się piłeczek z celuloidu.
(1.3) Gładko tak, lekko tak toczy się w dal, / Jak gdyby to była piłeczka, nie stal…
Wiktionary
IPA: pʲiˈwɛt͡ʃka, AS: pʹiu̯ečka
Wiktionary
(1.1,3)
rzecz. piłka ż., piłeczkowanie n.
czas. piłeczkować
przym. piłeczkowany
zobacz też: pełna lista w haśle piłka
(1.2)
rzecz. piła ż.
zobacz też: pełna lista w haśle piła
Wiktionary
rodzaj błonkówki z rodziny pilarzowatych
SJP.pl
1. napełniona powietrzem kula odbijająca się sprężyście, najczęściej wykonana z gumy lub skóry, wykorzystywana do zabawy lub gier sportowych;
2. niewielka piła ręczna;
3. gra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. kulisty lub owalny przedmiot, wykonany ze skóry lub gumy, często wypełniony powietrzem, wykorzystywany w sporcie lub do zabawy
(1.2) pot. zabawa lub gra sportowa z użyciem piłki (1.1)
(1.3) rzut piłką (1.1); piłka (1.1) lecąca w powietrzu podczas gry
(1.4) techn. piła ręczna o małych rozmiarach
(1.5) pot. głowa
(1.6) pot. brzuch ciężarnej
Wiktionary
Piłka – kulisty przedmiot, najczęściej używany w sportach i grach.
Wikipedia
(1.1) Piłkarz kopnął piłkę w kierunku bramki przeciwnej drużyny.
(1.2) Zagrajmy w piłkę!
(1.3) Zmieniła się również taktyka Australii — piłkarze starali się częściej wrzucać wysokie piłki w pole karne rywala.
(1.4) Sąsiad odciął piłką kawałek płotu.
Wiktionary
IPA: ˈpʲiwka, AS: pʹiu̯ka
Wiktionary
rzecz. piłkarz mos., piłkarka ż., piłkarstwo n., piłkarzyki lm nm.
:: zdrobn. piłeczka ż.
:: zgrub. piła
przym. piłkowany, piłkarski
czas. piłkować ndk., spiłować dk., piłować ndk.
Wiktionary
(1.1) kula, kulka; gw. Górny Śląsk bal, bala
(1.4) piła
Wiktionary
→ piłkarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zawodniczka grająca w piłkę nożną
(1.2) zawodniczka grająca w piłkę ręczną
(1.3) zawodniczka grająca w piłkę siatkową
Wiktionary
IPA: pʲiwˈkarka, AS: pʹiu̯karka
Wiktionary
rzecz. piłka ż., piłkarz m., piłkarstwo n., piłkarzyki nmos.
przym. piłkarski
Wiktionary
(1.1) futbolistka
(1.2) szczypiornistka
(1.3) siatkarka
Wiktionary
→ piłkarstwo, → piłkarz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z piłkarstwem, dotyczący piłkarstwa
Wiktionary
(1.1) Potrzebna była też chęć doskonalenia piłkarskich umiejętności.
Wiktionary
IPA: pʲiwˈkarsʲci, AS: pʹiu̯karsʹḱi
Wiktionary
rzecz. piła ż., piłka ż., piłkarz mos., piłkarka ż., piłkarstwo n., piłkarzyki nmos.
Wiktionary
(1.1) futbolowy
Wiktionary
ogół czynności, spraw związanych z czynną grą w piłkę, szczególnie w piłkę nożną, zespół rzeczy odnoszących się do tej dziedziny sportu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sport. gra w piłkę nożną
Wiktionary
(1.1) Gwiazdy światowego piłkarstwa modlą się o szybki powrót do zdrowia chorego na raka brazylijskiego „króla futbolu” 82-letniego Pelego.
Wiktionary
rzecz. piła ż., piłka ż., piłkarz mos., piłkarka ż., piłkarzyki nmos.
przym. piłkarski
Wiktionary
osoba grająca w piłkę, zwykle w piłkę nożną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. sportowiec grający w piłkę nożną
(1.2) sport. sportowiec grający w piłkę ręczną
(1.3) sport. sportowiec grający w piłkę siatkową
Wiktionary
Piłkarz (w odniesieniu do kobiet stosuje się formę piłkarka) – osoba uprawiająca grę w piłkę, przede wszystkim w piłkę nożną. Określenie stosowane mniej precyzyjnie w przypadku sportowca uprawiającego:
Wikipedia
(1.1) Już się przyzwyczailiśmy, że polscy piłkarze przegrywają mecz za meczem.
(1.2) Wszystkie gazety piszą o wczorajszym sukcesie polskich piłkarzy ręcznych.
Wiktionary
IPA: ˈpʲiwkaʃ, AS: pʹiu̯kaš
Wiktionary
rzecz. piłka ż., piłkarstwo n., piłkarzyki nmos.
:: zdrobn. piłkarzyk m.
:: fż. piłkarka ż.
przym. piłkarski
Wiktionary
(1.1) futbolista, kopacz
(1.2) szczypiornista
(1.3) siatkarz
Wiktionary
1. figurka piłkarza;
2. obraźliwie: piłkarz
SJP.pl
trambambula;
1. gra zręcznościowa rozgrywana przy użyciu figurek piłkarzy przymocowanych do rurek poruszanych rękoma, na stole przypominającym miniaturowe boisko do piłki nożnej, polegająca na zdobyciu ustalonej liczby bramek;
2. stół do tej gry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gra zręcznościowa przypominająca futbol, rozgrywana w specjalnej skrzynce z figurkami piłkarzy na ruchomych prętach;
forma rzeczownika|rodzaj=męski.
(2.1) lm. od: piłkarzyk
Wiktionary
Piłkarzyki, futbol stołowy, piłka stołowa, trambambula ( table football, Tischfußball) – gra 2- lub 4-osobowa, imitująca prawdziwy mecz piłki nożnej.
Jest bardzo popularna w barach, szkołach. Występuje w wersji rekreacyjnej, jak i automatowej (przed rozpoczęciem gry trzeba włożyć monetę). Realizowana może być również jako sport.
Wikipedia
(1.1) Na początek kolonii planowaćanujemy turniej piłkarzyków, wieczorek karaoke i imprezę techno.
Wiktionary
IPA: ˌpʲiwkaˈʒɨci, AS: pʹiu̯kažyḱi
Wiktionary
rzecz. piłkarstwo n., piłkarz m., piłkarka ż., piłka ż.
przym. piłkarzykowy, piłkarski
Wiktionary
(1.1) trambambula, futbol stołowy, piłka stołowa
Wiktionary
lekceważąco: marny, lichy piłkarz
SJP.pl
ogrodzenie wokół boiska zapobiegające wypadaniu piłki poza plac gry; piłkołap
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. wysoka konstrukcja z zawieszaną na niej siatką, umieszczana z tyłu bramki na boisku do piłki nożnej lub ręcznej, która służy do zatrzymywania lecących piłek
Wiktionary
(1.1) piłkołap; pot. łapacz
Wiktionary
osoba bardzo interesująca się piłką nożną, poświęcająca jej zbyt wiele czasu
SJP.pl
przesadne interesowanie się piłką nożną, poświęcanie tej tematyce zbyt dużej ilości czasu
SJP.pl
1. krokwiowiec piłkorożny - gatunek chrząszcza z rodziny kołatkowatych;
2. pniakowiec piłkorożny - gatunek chrząszcza z rodziny zalęszczycowatych
SJP.pl
rzadko: wycinać niewielką piłą ręczną
SJP.pl
o liściach: o brzegach ograniczonych niewielkimi ostro zakończonymi ząbkami oddzielonymi od siebie wcięciami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający krawędź z ostro zakończonymi, pochylonymi, drobnymi wcięciami i klapkami
Wiktionary
IPA: ˌpʲiwkɔˈvãnɨ, AS: pʹiu̯kovãny
Wiktionary
rzecz. piła ż., piłka ż., piłkowanie n.
Wiktionary
przypominający piłkę
SJP.pl
rzadko: wycinać niewielką piłą ręczną
SJP.pl
o cechach piłodziobych (północnoamerykańskich ptaków leśnych z rzędu kraskowatych, o dużym dziobie z charakterystycznymi niewielkimi ząbkami)
SJP.pl
o cechach piłodziobych (północnoamerykańskich ptaków leśnych z rzędu kraskowatych, o dużym dziobie z charakterystycznymi niewielkimi ząbkami)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Momotidae|G.R. Gray|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu kraskowych
Wiktionary
Piłodzioby (Momotidae) – rodzina ptaków z rzędu kraskowych (Coraciiformes).
Wikipedia
(1.1) Jaskrawo ubarwione piłodzioby gniazdują w tunelach.
Wiktionary
rzecz. piłodziób mzw.
Wiktionary
ptak z rodziny o tej samie nazwie, zamieszkujący lasy Południowej Ameryki, odznaczający się jaskrawym upierzeniem i dużym ząbkowanym dziobem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak z rodziny piłodziobów występujący w Ameryce
Wiktionary
(1.1) Średniej wielkości piłodzioby żyją w gęstych lasach Nowego Świata.
Wiktionary
rzecz. piłodzioby nmos.
Wiktionary
gatunek atlantyckiej ryby poławianej do konsumpcji i dla skór
SJP.pl
Piłogon ("Galeus melastomus") – gatunek morskiej ryby chrzęstnoszkieletowej z rodziny Pentanchidae. Poławiana jako ryba konsumpcyjna i dla skór.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) taki, który kształtem przypomina zęby piły
Wiktionary
IPA: ˌpʲiwɔˈkʃtawtnɨ, AS: pʹiu̯okštau̯tny
Wiktionary
(1.1) piłozębny
Wiktionary
gatunek średniej wielkości rekina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|piłować.
Wiktionary
czas. piłować ndk.
rzecz. piła ż., Piła ż., pilniczek mrz.
Wiktionary
rodzina ryb morskich z rzędu płaszczek, o kształcie ciała podobnym do ciała rekina i przypominającym piłę pysku uzbrojonym w boczne zęby
SJP.pl
Piłowate (Pristidae) – rodzina ryb chrzęstnoszkieletowych z rzędu Rhinopristiformes.
Wikipedia
1. przypominający piłę, ząbkowany tak, jak piła (np. piłowaty szew);
2. nudnawy, nieciekawy (np. piłowate przedstawienie, piłowata recenzja);
3. o cechach piłowatych (ryb morskich z rzędu płaszczek, o kształcie ciała podobnym do ciała rekina i przypominającym piłę pysku uzbrojonym w boczne zęby)
SJP.pl
1. przecinać piłą
2. obrabiać coś pilnikiem
3. środowiskowo: być wymagającym nauczycielem
4. potocznie: chrapać
SJP.pl
czasownik
(1.1) rżnąć, przecinać coś piłą lub piłką
(1.2) ścierać lub wygładzać coś pilnikiem
(1.3) przen. chrapać
Wiktionary
rzecz. piła ż., piłka ż., piłowanie n., pilnik m., opiłek mrz., pilniczek mrz., Piła ż., pilarka ż.
czas. opiłowywać, spiłować, opiłować
Wiktionary
dotyczący piły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) elektr. o przebiegu: piłokształtny
Wiktionary
(1.1) A poza tym dlaczego charakterystyka detektora ma kształt piłozębny? (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˌpʲiwɔˈzɛ̃mbnɨ, AS: pʹiu̯ozẽmbny
Wiktionary
(1.1) piłokształtny
Wiktionary
żołnierz służący pod dowództwem Józefa Piłsudskiego (polskiego działacza niepodległościowego, twórcy i przywódcy Organizacji Bojowej Polskiej Partii Socjalistycznej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. polit. żołnierz Legionów Piłsudskiego; później zwolennik Józefa Piłsudskiego i jego polityki
Wiktionary
(1.1) Adam Szczypiorski pozostał piłsudczykiem również wtedy, gdy drogi PPS i Piłsudskiego się rozeszły.
Wiktionary
IPA: pʲiwˈsuṭt͡ʃɨk, AS: pʹiu̯suṭčyk
Wiktionary
rzecz. propiłsudczyk mos., Piłsudski m., piłsudczyzna ż.
przym. piłsudczykowski
Wiktionary
związany z Józefem Piłsudskim, jego działalnością i poglądami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. związany ze zwolennikami Piłsudskiego i jego polityki
Wiktionary
(1.1) Jesteśmy świadomi roli naszego pisma w zakresie: integracji środowisk niepodległościowych i piłsudczykowskich; przekazywania zasad i wartości związanych z tradycją zarówno narodową, jak i chrześcijańską (…).
Wiktionary
rzecz. piłsudczyk m., piłsudczyzna ż., Piłsudski m.
Wiktionary
ogół poglądów Józefa Piłsudskiego (polskiego działacza niepodległościowego, twórcy i przywódcy Organizacji Bojowej Polskiej Partii Socjalistycznej) i historia, miejsca z nim związane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) publ. pejor. lub iron. polityka prowadzona przez Józefa Piłsudskiego i jego obóz
(1.2) publ. pejor. lub iron. polityczne zaplecze Józefa Piłsudskiego
Wiktionary
(1.2) Przed wojną trwała walka pomiędzy piłsudczyzną a endecją.
Wiktionary
rzecz. Piłsudski m., piłsudczyk m.
przym. piłsudczykowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) herald. polski herb szlachecki;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. piłsudczyk mos., piłsudczyzna ż.
przym. piłsudczykowski
Wiktionary
mieszkaniec Pińczowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pińczowa
(1.2) osoba pochodząca z Pińczowa, urodzona w Pińczowie
Wiktionary
IPA: ˌpʲĩj̃n͇t͡ʃɔˈvʲjä̃ɲĩn, AS: pʹĩĩ ̯ṇčovʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Pińczów m.
:: fż. pińczowianka ż.
przym. pińczowski
Wiktionary
mieszkanka Pińczowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pińczowa
Wiktionary
IPA: ˌpʲĩj̃n͇t͡ʃɔˈvʲjãnka, AS: pʹĩĩ ̯ṇčovʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Pińczów m.
:: fm. pińczowianin m.
przym. pińczowski
Wiktionary
przymiotnik od: Pińczów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pińczowem, dotyczący Pińczowa
Wiktionary
rzecz. Pińczów mrz., pińczowianin mos., pińczowianka ż.
Wiktionary
Pińczyce – wieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie myszkowskim, w gminie Koziegłowy.
Słynie przede wszystkim z pięknego zabytkowego kościółka z XVIII w. i pałacu, w którym obecnie znajduje się plebania. Wokół kościoła i plebanii znajduje się również mur i dwie baszty. W Pińczycach mieści się także Szkoła Podstawowa oraz Biblioteka. Pińczyce położone są na Garbie Woźnickim, wokół nich rosną lasy.
Wikipedia
miasto w Polsce, w województwie świętokrzyskim
SJP.pl
Pińczów – miasto w Polsce, w województwie świętokrzyskim, siedziba powiatu pińczowskiego i gminy miejsko-wiejskiej Pińczów.
Prywatne miasto szlacheckie lokowane w 1428 roku, położone było w drugiej połowie XVI wieku w powiecie wiślickim w województwie sandomierskim.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ornit. zięba
Wiktionary
miasto i port na Białorusi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto i port rzeczny na Białorusi, na Polesiu, nad rzeką Piną, u jej ujścia do Prypeci
Wiktionary
Pińsk ( Пінск, "Pinsk", Пинск, "Pinsk") – miasto i port rzeczny w południowej części Białorusi, na Polesiu, nad rzeką Piną, u jej ujścia do Prypeci, w odległości 29 km od kanału Dniepr – Bug. Miasto leży w obwodzie brzeskim, do 1939 w województwie poleskim (w 1921 jego stolica), węzeł drogowy; stolica diecezji pińskiej (1925), seminarium duchowne (1925, 2001); 126 300 mieszkańców (2020).
Wikipedia
rzecz. Pina ż., pińszczanin mos., pińszczanka ż.
przym. piński
Wiktionary
związany z Pińskiem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pińskiem, dotyczący Pińska
Wiktionary
rzecz. Pińsk mrz.
Wiktionary
związany z Pińskiem
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Pińska
SJP.pl
mieszkanka Pińska
SJP.pl
piśmica okółkóweczka - gatunek motyla z rodziny zwójkowatych
SJP.pl
zdrobnienie od: piśmidło
SJP.pl
pogardliwie o kiepskiej gazecie, marnym, bezwartościowym czasopiśmie, rzadziej utworze literackim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pogard. gazeta
Wiktionary
rzecz. pismo n., pisanina ż.
przym. pisemny
Wiktionary
utwory pisane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ogół pisanych utworów literackich
(1.2) przest. pisarstwo, tworzenie literatury
Wiktionary
Piśmiennictwo – ogół wypowiedzi językowych utrwalonych w piśmie, pełniących określone funkcje w różnych dziedzinach życia społecznego; obejmuje m.in. literaturę piękną, publicystykę, dzieła naukowe i popularnonaukowe, dokumenty życia zbiorowego.
Piśmiennictwo w publikacjach naukowych to umieszczane na końcu pracy zestawienie bibliograficzne cytowanych publikacji. Czasami zapisywane jako „literatura” lub „bibliografia”.
Wikipedia
(1.1) Początki literatury polskiej wiążą się z piśmiennictwem łacińskim, powstającym na ziemiach polskich już od przełomu X i XI w.
Wiktionary
czas. pisać ndk., pisywać dk.
przym. piśmienniczy, piśmienny, pisemny
rzecz. pisarczyk mos., pisarz mos., piśmienność ż., pisanie n., pisanina ż., pismo n.
przysł. pisemnie
Wiktionary
odnoszący się do piśmiennictwa, pisarstwa (np. praca piśmiennicza, twórczość piśmiennicza), związany w jakiś sposób z piśmiennictwem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący piśmiennictwa
Wiktionary
rzecz. pisanie n., pisanina ż., piśmiennictwo n., piśmienniczość ż., piśmiennik mos., piśmienność ż.
przym. piśmienny, pisemny
przysł. piśmienniczo, piśmiennie, pisemnie
Wiktionary
nabyta umiejętność pisania, a także: talent pisarski, zdolność do tworzenia wartościowych utworów literackich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdolność posługiwania się pismem
Wiktionary
przym. piśmienny, piśmienniczy
przysł. piśmiennie
rzecz. piśmiennictwo n., pisanie n., pisanina ż.
Wiktionary
1. o człowieku: potrafiący pisać;
2. utrwalony na piśmie (np. praca piśmienna, zgoda piśmienna), wyrażony za pomocą pisma lub w jakiś inny sposób związany z pismem; pisemny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) potrafiący czytać i pisać
Wiktionary
(1.1) Już przed wojną w naszej wsi żyły same osoby piśmienne.
Wiktionary
rzecz. pismo n., pisemko n., pisanie n., pisanina ż., piśmiennictwo n., piśmienniczość ż., piśmiennik mos., piśmienność ż.
czas. pisać ndk.
przym. piśmienniczy
przysł. piśmienniczo, piśmiennie
Wiktionary
1. odezwać się piskliwym głosem, wydać ostry, cienki, przenikliwy dźwięk, wydać pisk;
2. o instrumentach muzycznych, głównie piszczałkowych: wydać pojedynczy ton, dźwięk
SJP.pl
wulgarnie: wyzwisko kierowane do mężczyzn; chuj, pizda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wulg. mężczyzna bardzo źle oceniany przez mówiącego
Wiktionary
(1.1) Wzgardziła nami i w końcu wyszła za jakiegoś obrotnego piździelca, który na śmietniku w Reichu wygrzebał mercedesa, wypolerował irchą oraz flanelą i zajechał pod jej dom, […]
Wiktionary
rzecz. pizda ż.
przym. pizdowaty
czas. piździć
Wiktionary
(1.1) wulg. chuj, fiut, kutas, skurwiel, skurwysyn
Wiktionary
żartobliwie: zimny październik
SJP.pl
wulgarnie:
1. silnie wiać; pizgać;
2. śmierdzieć, cuchnąć;
3. o zimnej pogodzie: dokuczać, doskwierać; pizgać
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) wulg. padać (o deszczu, śniegu)
(1.2) wulg. śmierdzieć
(1.3) wulg. być lub wiać (zwykle o cieple lub zimnie)
Wiktionary
(1.1) Dzisiaj od rana piździ deszczem bez przerwy.
(1.2) Co tutaj tak piździ?
(1.3) Zamknij okno, bo już piździ zimnem.
Wiktionary
IPA: ˈpʲiʑd͡ʑit͡ɕ, AS: pʹiźʒ́ić
Wiktionary
rzecz. pizda ż., piździelec m., piżdżenie n.
przym. pizdowaty
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. głupkowaty, szalony
Wiktionary
(1.1) Czyś ty je, chłopie, piźniynty, że tak prawisz od rzeczy?
Wiktionary
czas. piznąć dk., piznóć dk.
Wiktionary
(1.1) piźnióny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. głupkowaty, szalony
Wiktionary
(1.1) Czyś ty je, chłopie, piźnióny, że tak prawisz od rzeczy?
Wiktionary
czas. piznąć dk., piznóć dk.
Wiktionary
(1.1) piźniynty
Wiktionary
pizdnąć, pizgnąć; wulgarnie:
1. uderzyć, walnąć, trzasnąć;
2. mocno rzucić;
3. wybuchnąć
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. plural|piżama.
Wiktionary
strój przeznaczony do spania lub odpoczynku, składający się z luźnych spodni i bluzy albo spodenek i koszulki; pidżama; pyjama (rzadko)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) strój, który zakłada się, idąc spać;
Wiktionary
Piżama (pidżama) – ubiór nocny, nakładany do snu, składający się z dwóch części: bluzy (często rozpinanej) i spodni. Piżama ma zwykle luźny, swobodny krój. Piżamy są na ogół wykonywane z bawełny, często z bawełnianego trykotu lub flaneli. Materiałem na bardziej eleganckie piżamy bywa też satyna, także jedwabna.
Wikipedia
(1.1) Gdy go odwiedziłem, był w szpitalnej piżamie i wpatrywał się w podłogę.
(1.1) Na wystawie sklepowej były szlafroki, piżamy i bielizna.
(1.1) Usiadłem w kapciach i piżamie przed telewizorem i obejrzałem film.
(1.1) Pół roku przed śmiercią można było zobaczyć starszą panią w szpitalnej piżamie na autostradzie.
Wiktionary
IPA: pʲiˈʒãma, AS: pʹižãma
Wiktionary
rzecz. pidżama ż., pidżamka ż.
:: zdrobn. piżamka ż.
przym. pidżamowy, piżamowy
Wiktionary
(1.1) war. pidżama
Wiktionary
zdrobnienie od: piżama; pidżamka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: piżama
Wiktionary
(1.1) Drzwi otworzył mały Nowakowski, ubrany w piżamkę w czerwone kaczki.
Wiktionary
IPA: pʲiˈʒãmka, AS: pʹižãmka
Wiktionary
rzecz. piżama, pidżama, pidżamka
przym. pidżamowy, piżamowy
Wiktionary
(1.1) pidżamka
Wiktionary
związany w jakiś sposób z piżamą (np. komplet piżamowy, zestaw piżamowy), odnoszący się do piżamy; pidżamowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|piździć.
Wiktionary
czas. piździć
rzecz. pizda ż.
przym. pizdowaty
Wiktionary
sieja piżjan - gatunek ryby z rodziny łososiowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w obwodach niżnonowogrodzkim i kirowskim Rosji, prawy dopływ Wiatki
(1.2) geogr. hydron. rzeka w Republice Komi, w Rosji, lewy dopływ Peczory
Wiktionary
roślina z rodziny piżmaczkowatych, o kwiatach pachnących piżmem, rosnący w cienistych lasach całej Polski
SJP.pl
Piżmaczek ("Adoxa") – rodzaj roślin należący do rodziny piżmaczkowatych. Obejmuje w zależności od ujęcia trzy lub pięć gatunków. Występują one w strefie umiarkowanej i chłodnej półkuli północnej, przy czym dwa gatunki to endemity chińskie. Do flory Polski należy jeden gatunek – piżmaczek wiosenny ("Adoxa moschatellina"), będący zarazem gatunkiem typowym rodzaju.
Wikipedia
rodzina roślin z gromady okrytonasiennych, obejmująca jedynie kilka gatunków piżmaczka (niewielkiej rośliny o kwiatach pachnących piżmem, rosnącej w cienistych lasach całej Polski)
SJP.pl
Pi
Wikipedia
o cechach piżmaczkowatych
SJP.pl
ssak z rzędu gryzoni; piżmoszczur, szczur piżmowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. gryzoń półkuli północnej wytwarzający piżmo;
Wiktionary
Piżmak ("Ondatra") – rodzaj ssaka z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Wikipedia
IPA: ˈpʲiʒmak, AS: pʹižmak
Wiktionary
rzecz. piżmo n., piżmowiec m.
przym. piżmowy
Wiktionary
(1.1) piżmak amerykański, piżmoszczur, szczur piżmowy
Wiktionary
ssak z rzędu gryzoni; piżmoszczur, szczur piżmowy
SJP.pl
włóknodajna i ozdobna roślina z rodziny ślazowatych
SJP.pl
Piżmian ("Abelmoschus") – rodzaj roślin z rodziny ślazowatych ("Malvaceae"). Obejmuje 15 gatunków występujących w tropikach Afryki i Azji. Niektóre gatunki, np. piżmian jadalny ("A. esculentus") i piżmian właściwy ("A. moschatus") uprawiane są jako rośliny ozdobne i jadalne.
Wikipedia
mazista wydzielina gruczołów piżmowca (substancja otrzymywana również syntetycznie), służąca do utrwalania zapachu perfum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zootechn. wydzielina z gruczołów okołoodbytniczych piżmowca syberyjskiego;
(1.2) przest. przyprawa z wydzielin gruczołów zwierzęcych wydzielających silny zapach
(1.3) stpol. bot. bodziszek cuchnący
(1.4) stpol. kosmet. maść zapachowa
Wiktionary
Piżmo – wydzielina z gruczołów zapachowych piżmowca syberyjskiego ("Moschus moschiferus", daw. „jeleń piżmowy”), stosowana jako substancja zapachowa i utrwalacz zapachu perfum. Substancję o podobnych właściwościach można pozyskać od innych zwierząt. Naturalne piżma są obecnie zastępowane przez syntetyczne wonne związki chemiczne, tzw. piżma sztuczne (syntetyczne).
Wikipedia
(1.1) Po rozpuszczeniu w roztworze alkoholowym piżmo nabiera zmysłowego zwierzęcego aromatu.
Wiktionary
rzecz. piżmak mzw.
przym. piżmowy
Wiktionary
ziemno-wodny gryzoń z rodziny nornikowatych; piżmak, szczur piżmowy
SJP.pl
azjatycki ssak z jeleniowatych; na brzuchu samce mają gruczoł wydzielający piżmo
SJP.pl
o cechach piżmowcowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
Piżmowcowate, piżmowce (Moschidae) – rodzina ssaków z podrzędu przeżuwaczy (Ruminantia) w obrębie rzędu parzystokopytnych (Atriodactyla).
Wikipedia
o cechach piżmowcowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
azjatycki ssak z jeleniowatych; na brzuchu samce mają gruczoł wydzielający piżmo
SJP.pl
Piżmowiec ("Moschus") – rodzaj ssaków z rodziny piżmowcowatych (Moschidae).
Wikipedia
wyprodukowany z dodatkiem piżma, pachnący piżmem (np. olejek piżmowy), związany w jakiś sposób z piżmem (np. zapach piżmowy)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z piżmem, dotyczący piżma
(1.2) wydzielający piżmo
(1.3) o zapachu piżma
Wiktionary
rzecz. piżmo n., piżmowiec mzw., piżmak mzw., piżmowcowate nmos.
Wiktionary
potężnie zbudowany ssak z krętorogich występujący w arktycznych rejonach Ameryki Północnej; piżmowiec wschodni, wół piżmowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Ovibos moschatus|ref=tak., gatunek ssaka kopytnego występujący na dalekiej północy, w tundrach Ameryki Północnej i Azji;
Wiktionary
(1.1) wół piżmowy
Wiktionary
1. gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych; kaczka piżmowa;
2. wonnica piżmówka - gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych
SJP.pl
Piżmówka, piżmówka amerykańska, kaczka piżmowa ("Cairina moschata") – gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Zamieszkuje tereny od wybrzeży Meksyku, poprzez Amerykę Środkową po Ekwador nad Pacyfikiem oraz wybrzeża Urugwaju i północnej Argentyny nad Atlantykiem. Udomowiony przez Indian Ameryki Południowej, trafił do Europy w XVI wieku przywieziony przez Hiszpanów i Portugalczyków.
Wikipedia
1. gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych; kaczka piżmowa;
2. wonnica piżmówka - gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych
SJP.pl
pojedynczy, kunsztowny pukiel włosów, przypominający skrzydła gołębia, modny zwłaszcza w osiemnastowiecznej Europie
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Platforma Janusza Korwina-Mikke
Wiktionary
(1.1) PJKM startowała w wyborach parlamentarnych w 2005
Wiktionary
IPA: ˌpɛ‿jɔt‿ka‿ˈɛ̃m, AS: pe‿i ̯ot‿ka‿ẽm
Wiktionary
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = jęz. polski język migowy;
Wiktionary
(1.1) PJM ma gramatykę bardziej zbliżoną do chińskiego niż polskiego; posiada tak jak chiński klasyfikatory, niespotykane w językach indoeuropejskich.
Wiktionary
IPA: pɛ‿jɔt‿ˈɛ̃m, AS: pe‿i ̯ot‿ẽm
Wiktionary
miasto w Korei Południowej
SJP.pl
Pjongczang (kor. 평창군, "Pyeongchang-gun") – powiat w północno-wschodniej części Korei Południowej, w prowincji Gangwon, w górach Taebaek. Gospodarz Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018.
Wikipedia
stolica Korei Północnej; Phenian
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Korei Północnej;
Wiktionary
{
Wikipedia
(1.1) Pjongjang nie jest tak uprzemysłowiony jak inne miasta Azji Wschodniej.
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɔ̃ŋʲɟjãŋk, AS: pʹi ̯õŋʹǵi ̯ãŋk
Wiktionary
rzecz. pjongjańczyk mos., pjongjanka ż.
przym. pjongjański
Wiktionary
(1.1) przest. Phenian
Wiktionary
mieszkanka Pjongjangu (stolicy Korei Północnej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pjongjangu
Wiktionary
IPA: pʲjɔ̃ŋʲˈɟjãŋka, AS: pʹi ̯õŋʹǵi ̯ãŋka
Wiktionary
rzecz. Pjongjang mrz.
:: fm. pjongjańczyk mos.
przym. pjongjański
Wiktionary
mieszkaniec Pjongjangu (stolicy Korei Północnej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pjongjangu
Wiktionary
IPA: pʲjɔ̃ŋʲˈɟjä̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: pʹi ̯õŋʹǵi ̯ä̃ĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Pjongjang m.
:: fż. pjongjanka ż.
przym. pjongjański
Wiktionary
→ Pjongjang; pheniański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Pjongjangu, stolicy Korei Północnej
Wiktionary
IPA: pʲjɔ̃ŋʲˈɟjä̃j̃sʲci, AS: pʹi ̯õŋʹǵi ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Pjongjang mrz., pjongjańczyk mos., pjongjanka ż.
Wiktionary
skrót od: Politechnika Krakowska
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Politechnika Krakowska
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Studiuję na PK.
Wiktionary
IPA: pɛ‿ˈka, AS: pe‿ka
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) eduk. = Polska Komisja Akredytacyjna; (do 30 września 2011) Państwowa Komisja Akredytacyjna
(1.2) transp. = Przedsiębiorstwo Komunikacji Autobusowej (w Gdyni)
(1.3) transp. = Podkarpacka Kolej Aglomeracyjna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
produkt krajowy brutto; wartość wytworzonych przez gospodarkę danego państwa w ciągu roku dóbr i usług, przypadająca na głowę jednego mieszkańca
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = produkt krajowy brutto;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Deficyt budżetowy rzędu 10 proc. PKB albo rozpad systemów zabezpieczenia społecznego i zdrowotnego - przed takim dylematem już za dwadzieścia lat stanie Polska za sprawą antynatalnej i depopulacyjnej polityki prowadzonej przez kolejne rządy.
Wiktionary
IPA: pɛ‿ka‿ˈbɛ, AS: pe‿ka‿be
Wiktionary
skrót od: Polska Klasyfikacja Działalności
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Polska Kronika Filmowa
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Polskie Koleje Górskie
Wiktionary
(1.1) W siedzibie PKG nie znalazł już nikogo.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) stpol. piekło
Wiktionary
IPA: pʲcɛw, AS: pʹḱeu̯
Wiktionary
skrót od: Pałac Kultury i Nauki
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = Pałac Kultury i Nauki;
Wiktionary
IPA: ˌpɛ‿ka‿i‿ˈɛ̃n, AS: pe‿ka‿i‿ẽn
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = Polskie Koleje Linowe
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dyrekcja PKL odesłała je z kwitkiem.
Wiktionary
skrót od: Parlamentarny Klub Lewicy Demokratycznej
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = podstawy konstrukcji maszyn;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pɛ‿ka‿ˈɛ̃m, AS: pe‿ka‿ẽm
Wiktionary
skrót od: Polski Komitet Normalizacyjny - jednostka organizacyjna prowadząca działalność normalizacyjną na szczeblu krajowym
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Polski Koncern Naftowy
(1.2) = Polski Komitet Normalizacyjny
(1.3) = ekon. produkt krajowy netto
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) PKN Orlen podpisał z Siemens Polska długoterminową umowę serwisową dla pięciu turbozespołów Zakładowej Elektrociepłowni PKN Orlen w Płocku.
Wiktionary
IPA: pɛ‿ka‿ˈɛ̃n, AS: pe‿ka‿ẽn
Wiktionary
[czytaj: pe-ka-en-em-i-JOT] skrót od: Polski Komitet Normalizacji, Miar i Jakości
SJP.pl
Powszechna Kasa Oszczędności
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika
(1.1) = Powszechna Kasa Oszczędności;
(1.2) = Pocztowa Kasa Oszczędności
(1.3) = Polski Komitet Obywatelski
(1.4) = Powiatowy Komitet Obrony
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Od nowego roku PKO BP wprowadziło miesięczną dwuzłotową opłatę za prowadzenie rachunku (…).
Wiktionary
IPA: pɛ‿ka‿ˈɔ, AS: pe‿ka‿o
Wiktionary
przymiotnik od: PKO BP (Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski); pekaowski
SJP.pl
[czytaj: pe-ka-OL] skrót od: Polski Komitet Olimpijski
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = sport. Polski Komitet Olimpijski;
Wiktionary
(1.1) PKOl jest członkiem MKOl-u od 1919 roku.
Wiktionary
IPA: pɛ‿ka‿ˈɔl, AS: pe‿ka‿ol
Wiktionary
skrót od: Polski Komitet Opieki Społecznej
SJP.pl
[czytaj: pe-ka-PE] skrót od: Polskie Koleje Państwowe
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju niemęskoosobowego, liczba mnoga
(1.1) = Polskie Koleje Państwowe
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego
(2.1) = pot. dworzec PKP (1.1)
Wiktionary
(1.1) W grudniu wydano nowy rozkład jazdy PKP.
(2.1) Od drugiej w nocy byłem na PKP w Krakowie.
Wiktionary
IPA: pɛ‿ka‿ˈpɛ, AS: pe‿ka‿pe
Wiktionary
skrót od: Państwowa Komisja Planowania Gospodarczego, główny organ gospodarki planowej w Polsce okresu stalinowskiego i narzędzie jej centralizacji
SJP.pl
Polska Konfederacja Pracodawców Prywatnych
SJP.pl
skrót od: Polski Komitet Pomocy Społecznej
SJP.pl
[czytaj: pe-ka-ES] skrót od: Państwowa Komunikacja Samochodowa - przedsiębiorstwo państwowe zajmujące się przewozami publicznymi
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = mot. Państwowa Komunikacja Samochodowa
(1.2) = mot. Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej
Wiktionary
(1.1) W styczniu wydano nowy rozkład jazdy PKS.
Wiktionary
IPA: pɛ‿ka‿ˈɛs, AS: pe‿ka‿es
Wiktionary
rzecz. pekaes mrz., Pekaes mrz.
przym. pekaesowski
Wiktionary
(1.1) Pekaes
Wiktionary
pracownik PKS (Pekaesu, Państwowej Komunikacji Samochodowej); pekaesowiec
SJP.pl
skrót od: punkt (czytany jako cały wyraz); p., pt
SJP.pl
skrót
(1.1) = punkt
Wiktionary
(1.1) Zgodnie z art. 30 §1 pkt 2 umowa o pracę rozwiązuje się przez oświadczenie jednej ze stron z zachowaniem okresu wypowiedzenia.
Wiktionary
skr. ppkt
Wiktionary
(1.1) p.
Wiktionary
skrót od: Państwowa Komisja Wyborcza
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = polit. Państwowa Komisja Wyborcza;
(1.2) = wojsk. Polski Kontyngent Wojskowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) PKW ogłosiła wyniki wyborów.
(1.2) Dywizja Kawalerii Pancernej wchodzi w skład PKW w Afganistanie.
Wiktionary
IPA: pɛ‿ka‿ˈvu, AS: pe‿ka‿vu
Wiktionary
skrót od: Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług
Wiktionary
IPA: ˌpɛ‿ka‿vu‿i‿ˈu, AS: pe‿ka‿vu‿i‿u
Wiktionary
[czytaj: pe-ka-wu-EN] skrót od: Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego
(1.1) = hist. polit. Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego
Wiktionary
(1.1) W Lublinie PKWN wydał w formie dekretu kodeks karny Wojska Polskiego, w którym karę śmierci przewidziano w 17 artykułach, m.in. dla każdego, "kto publicznie lży, znieważa albo wyszydza ustrój" […]
Wiktionary
skrót od: Pracownie Konserwacji Zabytków
SJP.pl
skrót od: Pracownicza Kasa Zapomogowo-Pożyczkowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od:
1. pluralis (w językoznawstwie: liczba mnoga); plur.;
2. plac
SJP.pl
skrót
(1.1) = plac
(1.2) = plan
(1.3) = plansza
(1.4) = przeciwlotniczy
Wiktionary
1. duża, wolna przestrzeń w mieście, zwykle otoczona budynkami;
2. teren przeznaczony pod zabudowę, otaczający zabudowę;
3. dawniej: pole bitwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wydzielona część miasta, otoczona ulicami i budynkami, zwykle wyłączona z ruchu pojazdów;
(1.2) określone miejsce
(1.3) daw. wolna przestrzeń, wolne miejsce
Wiktionary
Pl
Wikipedia
(1.1) Na placu przed ministerstwem demonstrowali niezadowoleni.
(1.2) Na placu bitwy nie było już nikogo.
Wiktionary
IPA: plat͡s, AS: plac
Wiktionary
rzecz. placówka ż., placowe n., placowy m., placek m.
:: zdrobn. placyk m.
przym. placowy, plackowaty
Wiktionary
(1.1) rondo, skrzyżowanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. adm. oficer pomocniczy placmajora
Wiktionary
substancja lub zabieg bez aktywnego składnika leczniczego, który wywołuje pozytywne efekty zdrowotne dzięki przekonaniu pacjenta, że otrzymuje prawdziwe leczenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) farm. substancja lub działanie (np. zabieg chirurgiczny) obojętne, które nie mają wpływu na stan zdrowia pacjenta, podawane choremu jako terapia;
Wiktionary
Placebo (łac. „będę się podobał”) – substancja lub działanie (np. zabieg chirurgiczny) obojętne, niemające wpływu na stan zdrowia pacjenta, podawane choremu jako terapia. Chory nie wie, że to, co zastosowano, nie jest prawdziwym leczeniem, zaś wszystko (dla leku głównie: wygląd, zapach, smak, konsystencja), oprócz leczniczych właściwości placebo jest takie samo, jak rzeczywistej terapii.
Wikipedia
IPA: plaˈt͡sɛbɔ, AS: placebo
Wiktionary
rzecz. nocebo n.
Wiktionary
reagujący na placebo (środek niemający wpływu na funkcjonowanie organizmu, podawany jednak jako lek w celach psychoterapeutycznych) tak samo, jak na skutecznie działający lek
SJP.pl
[czytaj: plejsholder] tymczasowy element zastępczy, zajmujący miejsce docelowej treści
SJP.pl
płaskie, słodkie ciasto, pieczone często z różnymi dodatkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. płaski, zwykle okrągły wypiek, często słodki, z dodatkami
(1.2) niewielki, pieczony lub smażony krążek np. z mąki lub ziemniaków
(1.3) o czymś niewielkim, płaskim, utworzonym z miękkiej masy
(1.4) mała, ograniczona płaszczyzna wyodrębniająca się z otaczającego ją tła
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mama zrobiła pyszny placek z owocami, może spróbujesz?
(1.2) Natarłem ziemniaków i będę smażył placekacki.
(1.3) Robiąc talerz, garncarz formuje starannie na kole placek gliny.
(1.4) Na tej starej kanapie widać tłuste placekacki brudu.
Wiktionary
IPA: ˈplat͡sɛk, AS: placek
Wiktionary
rzecz. plac m., placyk m., placowe n.
:: zdrobn. placuszek m.
przym. plackowaty, placowy
Wiktionary
1. narząd powstający u większości ssaków w czasie ciąży; łożysko;
2. część ścianki zalążni;
3. wyciąg z łożysk kobiecych wzmacniający odporność;
4. dawniej: skórzana dyscyplina do karania uczniów
SJP.pl
zgoda, pozwolenie na coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgoda, pozwolenie
Wiktionary
Placet (łac. "placet" podoba się) – []. W średniowieczu także przez władzę świecką.
W dziedzinie prawa sądowego "placet" to prośba skierowana do monarchy o rozstrzygnięcie sporu. We Francji w przypadku przychylnego jej rozpatrzenia, monarcha wydawał wyrok osobiście lub przekazywał Radzie Stron Procesowych.
Wikipedia
(1.1) Dostaliśmy oczekiwane placet na budowę kaplicy cmentarnej.
Wiktionary
określenie wykonawcze: spokojnie, łagodnie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzadko: przyrząd do zabijania much, składający się z płaskiego elementu z tworzywa sztucznego, umocowanego na długiej rączce; packa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. muz. orkiestra podwórkowa
Wiktionary
rodzaj restauracji, w której główną specjalnością są placki, czasami także naleśniki i podobne potrawy ze smażonego ciasta
SJP.pl
płaskie, słodkie ciasto, pieczone często z różnymi dodatkami
SJP.pl
podobny do placka, mający kształt placka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kształt placekacka
Wiktionary
rzecz. plac mrz., placek mrz., placyk mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) adm. hist. pomocniczy oficer głównego komendanta fortecy lub miasta, kierujący sprawami biurowymi
Wiktionary
opłata pobierana od osoby wynajmującej część jakiegoś placu w zamian za możliwość użytkowania go w celach gospodarczych lub komunikacyjnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) opłata pobierana od handlarzy na placach targowych
Wiktionary
rzecz. plac mrz., placek mrz., placyk mrz.
Wiktionary
→ plac
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pracownik dozorujący plac
Wiktionary
rzecz. plac mrz., placek mrz., placyk mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: placek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od placek
(1.2) mały placek
Wiktionary
rzecz. placek mrz.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Placyd – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od łacińskiego przydomka pochodzącego od wyrazu pospolitego "placidus", oznaczającego „spokojny, dobrotliwy, łagodny”. Notowane w Polsce co najmniej od 1691 roku.
Żeński odpowiednik tego imienia: Placyda.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Placyda – żeński odpowiednik imienia Placyd. Zdrobnienia to Cytka, Cysia, Platusia. Istnieją święte i błogosławione tego imienia.
W XIX wieku imię pojawiało się sporadycznie. Popularne było w Hiszpanii. W XXI wieku jest w Polsce nadal rzadkie. W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 7 kobiet o imieniu Placyda nadanym jako imię pierwsze.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Placydia – młodsza córka cesarza rzymskiego Walentyniana III, żona cesarza Olibriusza, matka Juliany Anicji. Jej starszą siostrą była Eudokia, żona Palladiusza, syna cesarza Petroniusza Maksymusa a także Huneryka, syna Genzeryka.
Po zdobyciu Rzymu w roku 455 przez Genzeryka, razem z matką Licynią Eudoksją i siostrą Eudokią, została przewieziona do Kartaginy. Po uwolnieniu około 461 roku, udała się do Konstantynopola, gdzie mieszkała do śmierci.
Wikipedia
Placyd z żoną; Placydowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Placyda lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Placydy lub z nią związany
SJP.pl
niewielki plac (zwykle w znaczeniu specjalnie wydzielonej, wolnej przestrzeni w mieście, zazwyczaj otoczonej budynkami)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: plac
(1.2) mały plac
Wiktionary
(1.1) Na placyku przed kościółkiem, kupuję codziennie bułeczki.
Wiktionary
IPA: ˈplat͡sɨk, AS: placyk
Wiktionary
rzecz. plac m., placowe n., placek m., placowy mos.
przym. placowy, plackowy, plackowaty
Wiktionary
1. teren będący miejscem stacjonowania wojsk obronnych, a także: część wojsk przeznaczona do ubezpieczenia innych oddziałów na postoju;
2. zakład, instytucja pełniąca rolę przedstawicielstwa handlowego, dyplomatycznego lub innego ośrodka publicznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. teren będący miejscem stacjonowania wojsk obronnych
(1.2) wojsk. część wojsk przeznaczona do ubezpieczenia innych oddziałów na postoju
(1.3) zakład, instytucja pełniąca rolę przedstawicielstwa handlowego, dyplomatycznego lub innego ośrodka publicznego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Z zewnątrz bazy dobiegały odgłosy walki. Ściany placówkaacówki drżały od trafień.
(1.3) Sześciorgu pracownikom placówkaacówki udaje się zbiec i ukryć w rezydencji ambasadora Kanady.
Wiktionary
IPA: plaˈt͡sufka, AS: placufka
Wiktionary
rzecz. plac mrz.
Wiktionary
(1.1) posterunek
Wiktionary
dekoracyjne malowidło na suficie; również sufit ozdobiony tym malowidłem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. sufit ozdobiony sztukaterią, płaskorzeźbą, freskiem lub malowidłem olejnym;
(1.2) szt. malowidło na tynku, płótnie lub dekoracja stiukowa zajmujące centralną część sufitu lub sklepienia
(1.3) bank. ogólna kwota akredytywy odnawialnej (rewolwingowej), z której co jakiś czas następuje wypłata części środków (nawiązki)
(1.4) karc. gra karciana z początku XX wieku, dawniejsza odmiana brydża;
Wiktionary
Plafon (od fr. "plat fond" – płaskie tło) – sufit lub podniebienna część sklepienia ozdobiona sztukaterią, płaskorzeźbą, freskiem lub malowidłem olejnym na zamocowanym odpowiednio przy suficie płótnie. Bywa otoczony dekoracyjnym obramieniem, wykonanym z materiału o innej fakturze i pokrytym inną techniką niż właściwa kompozycja.
Wikipedia
(1.1-2) Połyskiwały złocone gzemsy stiuku, a pośrodku sufitu zamajaczał wyblakły plafon.
(1.3) Przy zastosowaniu akredytywy niekumulatywnej część plafonu może zostać niewykorzystana, jeśli nie wszystkie nawiązki będą wykorzystane w pełnej wysokości.
(1.4) Opowiadał jak jego krewny, bogaty przemysłowiec z Łodzi, świetnie grający w plafona, został zaproszony na Zamek do samego prezydenta Mościckiego na robra. Mościcki, tak głosi fama, choć fuszeruje jak stołowa noga, przepada za plafonem.
Wiktionary
IPA: ˈplafɔ̃n, AS: plafõn
Wiktionary
rzecz. plafoniera ż.
przym. plafonowy
Wiktionary
(1.3) pułap
Wiktionary
rodzaj oprawy świetlnej zainstalowanej przy suficie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) elektr. rodzaj oprawy lampy sufitowej
Wiktionary
IPA: ˌplafɔ̃ˈɲɛra, AS: plafõńera
Wiktionary
rzecz. plafon m.
Wiktionary
przymiotnik od: plafon (np. malarstwo plafonowe, malowidła plafonowe)
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: plaga
Wiktionary
trudne do opanowania niekorzystne zjawisko, szybko szerzące się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) masowe, groźne zjawisko, szerzące się i trudne do opanowania
(1.2) przen. coś dokuczliwego i trudnego do opanowania
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Wzrasta niestety ilość rozwodów, które (…) stają się już plagaagą naszych czasów.
Wiktionary
IPA: ˈplaɡa, AS: plaga
Wiktionary
przym. plagalny
Wiktionary
(1.1) epidemia, pomór, gradacja, zaraza
(1.2) najazd
Wiktionary
kadencja plagalna: określony zespół występujących bezpośrednio po sobie akordów, tworzący końcowy fragment jakiegoś utworu; kadencja kościelna
SJP.pl
przestarzale o batach, chłoście
SJP.pl
zdrobnienie od: plagiat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od plagiat
Wiktionary
(1.1) To nie plagiat, lecz tylko mały plagiacik.
Wiktionary
rzecz. plagiat m., plagiator mos.
Wiktionary
dopuszczenie się bezprawnego wypromowania, wykorzystania cudzego dzieła lub pomysłu pod własnym nazwiskiem; plagiatorstwo
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. splagiaryzować)
(1.1) pot. plagiatować
Wiktionary
(1.1) […] sowieccy filozofowie niechętnym okiem patrzyli na poczynania Polaków, chociaż niekiedy po kryjomu ich naśladowali, aby nie powiedzieć plagiaryzowaćagiaryzowali.
(1.1) […] abstrahując od też znowu zabawnych akcentów, czy ktoś tu kogoś plagiaryzowaćagiaryzuje, to paradoksalnie jeśli chodzi o główne filary programu, te ogłoszone przez dwóch głównych kandydatów, to oni się specjalnie od siebie nie różnią […].
(1.1) Guttenberg […] zaprzeczył, jakoby umyślnie wprowadził w błąd i plagiaryzowaćagiaryzował w pracy doktorskiej.
Wiktionary
rzecz. plagiaryzm mrz.
Wiktionary
(1.1) zob. plagiatować.
Wiktionary
wykorzystanie bezprawnie cudzego dzieła, pomysłu pod własnym nazwiskiem; także taki przywłaszczony pomysł, dzieło lub zapożyczenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) skopiowanie cudzego utworu lub jego fragmentu i przypisanie sobie autorstwa;
(1.2) utwór, praca naukowa będąca efektem plagiatu (1.1)
Wiktionary
Plagiat ( plagium „kradzież”) – pojęcie z zakresu prawa autorskiego oznaczające skopiowanie cudzego utworu (lub jego części) wraz z przypisaniem sobie prawa do autorstwa poprzez ukrycie pochodzenia splagiatowanego utworu. Może być nim obraz, grafika, fotografia, piosenka, wiersz, praca magisterska, praca doktorska, publikacja naukowa, jak również gra komputerowa.
Wikipedia
(1.2) Po spotkaniu podeszła do nas pewna Ania, młodziuteńka adeptka pióra, zarzucając Andrzejowi plagiat.
Wiktionary
IPA: ˈplaɟjat, AS: plaǵi ̯at
Wiktionary
rzecz. plagiator m., plagiatorka ż., autoplagiat m., plagiatorstwo n., plagiatowanie n., splagiatowanie n.
:: zdrobn. plagiacik m.
czas. plagiatować ndk., splagiatować dk.
przym. plagiatowy, plagiatorski
Wiktionary
osoba, która dopuściła się plagiatu (bezprawnego wypromowania, wykorzystania cudzego dzieła lub pomysłu pod własnym nazwiskiem)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. jednostka lub osoba przypisująca sobie prawa autorskie do utworu, którego nie jest autorem
Wiktionary
(1.1) Znany publicysta, autor biografii prezydenta, okazał się plagiatorem.
Wiktionary
IPA: plaˈɟatɔr, AS: plaǵator
Wiktionary
rzecz. plagiat m., plagiatorstwo n., plagiatowanie n., splagiatowanie n.
:: fż. plagiatorka ż.
:: zdrobn. plagiacik m.
czas. plagiatować ndk., splagiatować dk.
przym. plagiatowy, plagiatorski
Wiktionary
kobieta, która dopuściła się plagiatu (bezprawnego wypromowania, wykorzystania cudzego dzieła lub pomysłu pod własnym nazwiskiem)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która popełniła plagiat
Wiktionary
IPA: ˌplaɟaˈtɔrka, AS: plaǵatorka
Wiktionary
rzecz. plagiator mos., plagiat mrz., plagiatorstwo n.
przym. plagiatorski, plagiatowy
czas. plagiatować ndk.
Wiktionary
znamienny dla plagiatora, plagiatorki, odnoszący się w jakiś sposób do plagiatorstwa (np. plagiatorski incydent), mający znamiona plagiatu (np. plagiatorski utwór)
SJP.pl
dopuszczenie się bezprawnego wypromowania, wykorzystania cudzego dzieła lub pomysłu pod własnym nazwiskiem; plagiaryzm
SJP.pl
dopuszczać się bezprawnego wypromowania, wykorzystania cudzego dzieła lub pomysłu pod własnym nazwiskiem; plagiować, plagiaryzować
SJP.pl
forma przymiotnika.
(1.1) M. i W. mos. lm. od: plagiatowy
forma rzeczownika.
(2.1) C. lp. od: plagiat
Wiktionary
(2.1) Bliskie plagiatowi są kompilacje, to jest prace ułożone z pozbieranych fragmentów cudzych dzieł.
Wiktionary
zespół cech znamiennych dla plagiatu (bezprawnego wypromowania, wykorzystania cudzego dzieła lub pomysłu pod własnym nazwiskiem) lub plagiatora, plagiatorki
SJP.pl
przymiotnik od: plagiat (np. plagiatowy skandal, plagiatowa praca naukowa)
SJP.pl
glinokrzemian sodu i wapnia, minerał zaliczany do grupy skaleni, będący pospolitym składnikiem większości skał magmowych i metamorficznych
SJP.pl
siarczek ołowiu i antymonu, nieprzezroczysty minerał o metalicznym połysku i zielonej, ciemnozielonej, czarnej lub szarej barwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. rzadki minerał z gromady siarczków;
Wiktionary
Plagionit – minerał klasy siarczków. Towarzyszą mu najczęściej galena, kwarc, chalkopiryt, kermesyt, sfaleryt, semseyit oraz kalcyt.
Wikipedia
przym. plagionitowy
Wiktionary
określona reakcja ruchowa rośliny lub osiadłego zwierzęcia, polegająca na zwróceniu się lub zadziałaniu w stronę wystąpienia danego bodźca; tropizm dodatni
SJP.pl
gatunek plagiotropowy: gatunek rośliny, u której wzrost pędu odbywa się równolegle lub ukośnie względem podłoża (w przeciwieństwie do gatunków ortotropowych, u których taki wzrost odbywa się prostopadle do podłoża)
SJP.pl
dopuszczać się bezprawnego wypromowania, wykorzystania cudzego dzieła lub pomysłu pod własnym nazwiskiem; plagiatować, plagiaryzować
SJP.pl
nazwa pustyni ilastej w Ameryce Północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) reg-pl|Białystok.
(1.2) gw-pl|Gniezno. plaster (opatrunek)
Wiktionary
rzecz. plajsterek n.
Wiktionary
krach, bankructwo, upadłość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. bankructwo
(1.2) pot. niepowodzenie przedsięwzięcia
Wiktionary
IPA: ˈplajta, AS: plai ̯ta
Wiktionary
rzecz. plajciarz m.
czas. plajtować ndk., splajtować dk.
Wiktionary
(1.1) bankructwo, upadłość
(1.2) niepowodzenie
Wiktionary
doprowadzać do plajty (bankructwa, krachu), upadać, chylić się ku upadkowi z powodu braku pieniędzy, funduszy na dalsze istnienie; bankrutować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. splajtować)
(1.1) pot. finans. doznawać klęski finansowej; upadać ekonomicznie
Wiktionary
rzecz. plajta ż.
czas. splajtować
Wiktionary
(1.1) bankrutować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
osoba rozlepiająca plakaty, obwieszczenia itp.
SJP.pl
zdrobnienie od: plakat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od plakat
Wiktionary
(1.1) Na całej połaci – śnieg, w przeróżnej postaci – śnieg, na siostry i braci, zimowy plakacik – śnieg…
Wiktionary
rzecz. plakat m., plakacista m., plakaciarz m., plakatówka ż., plakatowanie n.
czas. plakatować ndk.
przym. plakatowy
Wiktionary
grafik, którego specjalizacją jest projektowanie plakatów i tworzenie elementów charakterystycznych dla takiego gatunku sztuki użytkowej
SJP.pl
graficzka, której specjalizacją jest projektowanie plakatów i tworzenie elementów charakterystycznych dla takiego gatunku sztuki użytkowej
SJP.pl
duży arkusz papieru zawierający informację w formie graficznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wyrób poligraficzny zazwyczaj pokaźnych rozmiarów reklamujący coś
(1.2) wyrób poligraficzny zazwyczaj pokaźnych rozmiarów propagujący coś
Wiktionary
Plakat (z plakaat, z placard ‘tablica z afiszem’) – [].
Wikipedia
(1.1) Szedłem ulicą, a na murach było pełno plakatów.
Wiktionary
IPA: ˈplakat, AS: plakat
Wiktionary
rzecz. plakatówka ż., plakatowanie n.
:: zdrobn. plakacik m.
czas. plakatować ndk.
przym. plakatowy, plakatówkowy
Wiktionary
(1.1) afisz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rozwieszanie plakatów
Wiktionary
rzecz. plakat mrz., plakacik mrz., plakatówka ż.
czas. plakatować
Wiktionary
rozlepiając plakaty, promować, reklamować jakieś przedsięwzięcia lub instytucje, często także: obwieszczać, ogłaszać coś
SJP.pl
zespół cech charakterystycznych dla plakatu, sposób przedstawienia kompozycji w formie przypominającej plakat
SJP.pl
przedstawiony w postaci plakatu (np. ogłoszenie plakatowe), charakterystyczny dla plakatu lub w jakiś inny sposób z nim związany (np. grafika plakatowa)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący plakatu, wykorzystywany do produkcji plakatu
(1.2) książk. przen. ukazany w prosty, schematyczny sposób, stanowiący uproszczenie
Wiktionary
(1.2) W plakatowych bohaterach tej powieści można dostrzec cechy typowe dla współczesnej młodzieży.
Wiktionary
IPA: ˌplakaˈtɔvɨ, AS: plakatovy
Wiktionary
rzecz. plakat m., plakacik m., plakacista m., plakacistka ż., plakatowość ż., plakatówka ż.
Wiktionary
potocznie o farbie plakatowej (gotowej farbie rozmieszanej ze spoiwem, używanej do nietrwałych malowideł dekoracyjnych)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. półpłynna, kryjąca farba wodna do nietrwałych zastosowań plastycznych
Wiktionary
rzecz. plakat m., plakacik m., plakatowanie n.
czas. plakatować ndk.
przym. plakatowy, plakatówkowy
Wiktionary
(1.1) farba plakatowa
Wiktionary
potocznie o farbie plakatowej (gotowej farbie rozmieszanej ze spoiwem, używanej do nietrwałych malowideł dekoracyjnych)
SJP.pl
rodzaj dekoracyjnego kafelka, najczęściej prostokątnego lub kwadratowego, zdobionego ornamentem malarskim lub reliefowym, nakładanego na dzieła rzemiosła artystycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. płytka dekoracyjna ozdobiona płaskorzeźbą lub napisem, będąca samodzielnym przedmiotem artystycznym lub nakładana na przedmioty rzemiosła artystycznego
Wiktionary
Pl
Wikipedia
rzecz.
:: zdrobn. plakietka ż.
Wiktionary
1. niewielka plakieta (dekoracyjny kafelek, najczęściej prostokątny lub kwadratowy, zdobiony ornamentem malarskim lub reliefowym, nakładany na dzieła rzemiosła artystycznego);
2. mała tabliczka, najczęściej plastikowa, pełniąca rolę identyfikatora podczas jakichś zgromadzeń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: plakieta
(1.2) tabliczka, znaczek przypinany do ubrania – z tekstem lub znakiem graficznym
Wiktionary
IPA: plaˈcɛtka, AS: plaḱetka
Wiktionary
rzecz. plakieta ż.
Wiktionary
(1.1) znaczek
Wiktionary
pradawna ryba drapieżna z okresu syluru i dewonu, charakteryzująca się silną szczęką i masywnym uzębieniem; ryba pancerna, tarczowiec
SJP.pl
pokrywać elementy ze zwykłego drewna stolarskiego cenniejszym gatunkiem drewna, złotem, srebrem lub podobnym wartościowym kruszcem
SJP.pl
1. część jakiejś powierzchni wyróżniająca się inną barwą, często szpecąca, o nieokreślonym kształcie;
2. hańba, niesława, wpadka;
3. malarstwo: powierzchnia barwna o jednym kolorze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brudny lub oszpecający ślad pozostawiony na powierzchni czegoś
(1.2) część powierzchni jakiegoś przedmiotu różniąca się kolorem lub walorem od tła
(1.3) med. kosmet. różnica w pigmentacji
(1.4) przen. hańba, kompromitacja
(1.5) pot. przen. fiasko, niepowodzenie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈplãma, AS: plãma
Wiktionary
rzecz. plamistość ż., odplamiacz m.
:: zdrobn. plamka ż., plameczka ż.
czas. plamić ndk., splamić dk., odplamiać ndk., odplamić dk., poplamić dk.
przym. plamisty, plamkowy
Wiktionary
(1.4) hańba, ujma, piętno, kompromitacja
Wiktionary
zdrobnienie od: plamka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: plamka
Wiktionary
IPA: plãˈmɛt͡ʃka, AS: plãmečka
Wiktionary
rzecz. plama, plamka
czas. plamić
Wiktionary
zdrobnienie od: plama
SJP.pl
ryba z rodziny dorszowatych, zamieszkująca zachodnią część Morza Bałtyckiego i północne wody Atlantyku, poławiana gospodarczo dla cennego i pożywnego mięsa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. drapieżna ryba morska;
Wiktionary
Plamiak, łupacz, wątłusz srebrzysty ("Melanogrammus aeglefinus") – gatunek morskiej ryby dorszokształtnej z rodziny dorszowatych (Gadidae). Jedyny przedstawiciel rodzaju "Melanogrammus". Popularny konsumpcyjnie w krajach anglosaskich, gdzie razem z dorszem tworzy podstawę dania fish and chips. Mało popularny w kuchni polskiej. Łatwo rozpoznawalny ze względu na czarną linię boczną.
Wikipedia
(1.1) Dzisiaj zjadłem smażonego plamiaka z frytkami.
Wiktionary
plamisty
SJP.pl
1. zakaźna choroba pasożytnicza jedwabników morwowych i dębowych; pebryna; pieprzyca
2. występowanie samoistnych krwawień do skóry i błon śluzowych wskutek obniżenia liczby lub czynności płytek krwi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
plamiec agreściak: motyl z rodziny miernikowców, którego postać larwalna uważana jest za groźnego szkodnika krzewów i drzew owocowych, głównie agrestu i porzeczek
SJP.pl
duża, rozległa plama
SJP.pl
1. bycie plamistym (pełnym plam, całym w plamach);
2. ogólna nazwa każdej z chorób spowodowanych przez różnego rodzaju grzyby wywołujące powstawanie plam na łodygach i liściach roślin
SJP.pl
pokryty licznymi plamami, pełen plam (np. plamista twarz, plamista cera) lub wyglądający jak plama, podobny do plamy (np. plamiste rumieńce)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający plamaamy, charakteryzujący się plamistośćamistością
Wiktionary
rzecz. plama ż., plamka ż., plamienie n.
czas. plamić ndk., poplamić dk., odplamić dk., odplamiać ndk., zaplamić dk.
Wiktionary
(1.1) cętkowany
Wiktionary
1. brudzić, walać coś, robić, pozostawiać na czymś plamy, najczęściej przypadkowo, bez zamierzenia;
2. okrywać hańbą, zniesławiać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. poplamić, zaplamić)
(1.1) robić plamaamy
czasownik przechodni niedokonany (dk. splamić)
(2.1) okrywać hańbą
czasownik zwrotny niedokonany plamić się (dk. poplamić się, zaplamić się)
(3.1) robić plamaamy na sobie
(3.2) być plamionym
czasownik zwrotny niedokonany plamić się (dk. splamić się)
(4.1) okrywać się hańbą
Wiktionary
rzecz. plama ż., plamienie n., plamistość ż., plamka ż., plameczka ż.
przym. plamisty
czas. odplamiać
Wiktionary
(1.1) brudzić
(2.1) hańbić, kalać
(3.1) brudzić się
(4.1) hańbić się
Wiktionary
zdrobnienie od: plama
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. plama
(1.2) inform. techn. w monitorze odległość między obszarami decydującymi o wyświetleniu sąsiednich punktów obrazu
Wiktionary
(1.1) Sikora modra jest mniejsza od wróbla, wierzch głowy ma niebieski, a na karku ma jasną plamkaamkę.
(1.1) Ta mapa ma u góry tłustą plamkaamkę; poproszę o inną.
Wiktionary
IPA: ˈplãmka, AS: plãmka
Wiktionary
czas. plamić, odplamiać
rzecz. plamienie n., plameczka ż., plamistość, plama
przym. plamisty
Wiktionary
(1.1) kropka
Wiktionary
przypominający plamki
SJP.pl
usuwać przypadkowe skazy w postaci niewielkich półprzezroczystych plamek powstałych na zdjęciach będących odbitkami fotograficznymi
SJP.pl
1. → plamka;
2. fiksacja plamkowa - dominacja receptorów wzrokowych plamki żółtej nad pozostałymi fotoreceptorami siatkówki oka; fiksacja środkowa
SJP.pl
sóweczka plamobrzucha, miodnik plamobrzuchy - gatunki ptaków
SJP.pl
odporny na plamy (np. materiał plamoodporny) lub wykonany z materiału odpornego na tego typu zabrudzenia (np. obrus plamoodporny)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, na którym nie powstają plamaamy; wykonany z materiału na którym nie powstają plamaamy
Wiktionary
(1.1) Tkanina plamoodpornyamoodporna to tkanina pokryta specjalna powłoką, która nie przepuszcza płynów.
Wiktionary
IPA: plamɔɔtpɔrnɨ
Wiktionary
rzecz. plamoodporność ż.
Wiktionary
wielena plamowstęg - gatunek motyla
SJP.pl
plamówka malinówka - gatunek motyla z rodziny wycinkowatych
SJP.pl
1. zamiar, zamysł;
2. szkic, projekt;
3. program wykonania zadań, rozkład zajęć;
4. rysunek odwzorowujący na płaszczyźnie szczegóły, np. miasta;
5. środowiskowo: miejsce realizacji danego fragmentu akcji filmowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) to, co chcemy zrobić
(1.2) odwzorowanie terenu w postaci mapy, makiety
(1.3) tabelka z układem czynności w czasie, np. zajęć lekcyjnych
(1.4) film. miejsce realizacji filmu
(1.5) układ czegoś, szkic
(1.6) na scenie, na obrazach, w krajobrazie itp.: miejsce osób lub rzeczy w perspektywie, określone ze względu na odległość od patrzącego lub kamery
(1.7) film. rozmiar kadru obejmującego fragment przestrzeni;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mam plan: posprzątajmy teraz mieszkanie.
(1.2) Na planie widać wyraźnie, że jesteśmy daleko od najbliższej stacji benzynowej.
(1.3) Przez kilka lat miałem tak ułożony plan, że musiałem wstawać o piątej rano.
(1.4) Uwaga, wszyscy aktorzy na plan! Kręcimy!
(1.5) Plan budynku wyraźnie pokazuje rozmieszczenie kanalizacji.
(1.6) Na pierwszym planie obrazu artysta umieścił ryczącego jelenia.
Wiktionary
IPA: plãn, AS: plãn
Wiktionary
rzecz. planista m., planistka ż., planowanie n.
:: zdrobn. planik m.
czas. planować ndk., rozplanować dk., zaplanować dk.
przym. planowy, planistyczny
przysł. planowo
Wiktionary
(1.1) idea, koncepcja, koncept, mapa drogowa, myśl, pomysł
(1.2) mapa, odwzorowanie
(1.3) program
(1.5) szkic
(1.7) plan filmowy
Wiktionary
proces zrównywania powierzchni Ziemi przez skutki denudacji (wietrzenia, erozji i grawitacyjnych ruchów masowych) i sedymentacji (akumulacji)
SJP.pl
Planacja (łac. "wyrównywać") zwana też gradacją – zjawisko geologiczne polegające na erozyjnym zrównywaniu terenu (powierzchni ziemi) przez procesy denudacji (niszczenie wyniosłości) i sedymentacji (zapełnianie osadami obniżeń). Planacja może być również wymuszona przez człowieka, szczególnie w przypadkach przygotowywania terenów pod zabudowę.
Wikipedia
płaziniec z rzędu wypławek
SJP.pl
płaski, dwuwymiarowy
SJP.pl
minerał z grupy krzemianów, turkusową barwę zawdzięczający obecności miedzi, krystalizujący zazwyczaj w postaci igieł
SJP.pl
Plancheit – rzadki minerał z gromady krzemianów.
Nazwa została nadana na cześć francuskiego odkrywcy Planché, który odkrył ten minerał w Afryce w Mindouli.
Wikipedia
[czytaj: plank] nazwisko, m.in. Max Planck (1858-1947) - fizyk niemiecki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: planktus] gatunek starorzymskiej pieśni żałobnej, w której tematem przewodnim jest cierpienie z powodu czyjejś śmierci
SJP.pl
Pl
Wikipedia
przykrycie skrzyni ładunkowej samochodu lub przyczepy, wykonane z materiału wodoszczelnego; opończa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nieprzemakalna płachta do nakrywania czegoś
Wiktionary
Plandeka – płachta materiału o stosunkowo dużych rozmiarach chroniąca towar przed przemoknięciem. Wykonana jest z tkaniny (bawełna, len, włókna syntetyczne) gumowanej lub nasączonej substancją hydrofobową (np. tłuszczem). Przykładem takiej tkaniny jest brezent.
Wikipedia
pandemia choroby COVID-19, uważana za ogólnoświatowy spisek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) publ. rzekoma „planowaćanowana” pandemia; określenie pandemii używane przez jej sceptyków
Wiktionary
rzecz. plandemizm m., plandemista m., plandemistka ż.
czas. plandemiczny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
aplikacja, plik komputerowy lub zeszyt do zapisywania dat spotkań i wydarzeń; planner
SJP.pl
specjalistka zajmująca się planowaniem; plannerka
SJP.pl
[czytaj: plejnspoter] osoba uprawiająca hobby polegające na obserwowaniu i fotografowaniu samolotów pasażerskich lub wojskowych
SJP.pl
[czytaj: plejnspoting] hobby polegające na obserwowaniu i fotografowaniu samolotów pasażerskich lub wojskowych; plane spotting
SJP.pl
Planespotting (ang. "plane" – samolot, "to spot" – namierzać) – zajęcie podobne trainspottingowi, w którym jednak obiektem obserwacji są wszelkie statki powietrzne.
Wikipedia
ręczne narzędzie do opielania i spulchniania gleby; pielnik
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. pluralaneta.
Wiktionary
IPA: ˈplãnɛt, AS: plãnet
Wiktionary
ciało niebieskie krążące wokół macierzystej gwiazdy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. ciało niebieskie o znacznej masie nie emitujące światła i zazwyczaj okrążające macierzystą gwiazdę;
(1.2) więz. dziewczyna
Wiktionary
Planeta – ciało niebieskie (obiekt astronomiczny) spełniające kilka kryteriów:
Powyższa definicja pochodzi od Międzynarodowej Unii Astronomicznej; według niej w Układzie Słonecznym znanych jest 8 planet:
Znaczenie tego terminu ewoluowało, przez co rachuba planet w Układzie Słonecznym zmieniała się; w 2006 roku oficjalnie uznano, że planetą nie jest Pluton, wcześniej zaliczany do tego grona.
Wikipedia
(1.1) Ziemia jest trzecią planetaanetą od Słońca w naszym układzie planetarnym.
Wiktionary
IPA: plãˈnɛta, AS: plãneta
Wiktionary
rzecz. planetarium n., planetoida ż.
:: zdrobn. planetka ż.
przym. planetarny, wewnątrzplanetarny
Wiktionary
urządzenie do odtwarzania wyglądu nieba w różnych szerokościach geograficznych i obserwowania ruchów ciał niebieskich, a także: budynek, w którym mieści się takie urządzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) astr. eduk. odpowiednio wyposażony obiekt przeznaczony do popularyzacji astronomii poprzez odtwarzanie na sferycznym ekranie wyglądu nieba i ruchów ciał niebieskich;
(1.2) astr. techn. projektor służący do wyświetlania układów gwiazd i innych ciał niebieskich na sferycznym ekranie
Wiktionary
Planetarium – miejsce lub urządzenie (projektor gwiazdowy) służące do odtwarzania wyglądu nieba w różnych szerokościach geograficznych oraz ruchów ciał niebieskich, a także zespół urządzeń i obiektów przeznaczonych do nauczania i popularyzacji astronomii.
Wikipedia
(1.1) W Polsce jest kilkanaście planetariumanetariów.
Wiktionary
IPA: ˌplãnɛˈtarʲjũm, AS: plãnetarʹi ̯ũm
Wiktionary
rzecz. planeta ż., planetka ż., planetoida ż.
przym. planetarny
Wiktionary
właściwy planetom (np. ruch planetarny), tworzony przez planety (np. system, układ planetarny) lub w jakiś inny sposób związany z takimi ciałami niebieskimi (np. mgławica planetarna)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący planetaanet; taki, który jest właściwy, charakterystyczny dla planetaanet
Wiktionary
IPA: ˌplãnɛˈtarnɨ, AS: plãnetarny
Wiktionary
rzecz. planeta ż., planetarium n., planetologia ż.
Wiktionary
hipotetyczna pierwotna masa materii wyrwanej ze Słońca, której połączenie się z innymi skupieniami takiej materii miało według teorii Foresta Raya Moultona i Thomasa Chamberlina doprowadzić do powstania Układu Słonecznego
SJP.pl
ciało niebieskie o budowie zbliżonej do planety, lecz o średnicy nieprzekraczającej tysiąca kilometrów, obiegające najbliższą gwiazdę; planetoida
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. ciało niebieskie obiegające Słońce, mniejsze od planetaanety
Wiktionary
rzecz. planeta ż., planetarium n., planetoida ż.
Wiktionary
(1.1) asteroida, planetoida
Wiktionary
autobus wyposażony w mobilne planetarium
SJP.pl
drobne ciało niebieskie o średnicy mniejszej niż 1000 kilometrów, obiegające najbliższą gwiazdę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. ciało niebieskie o małych rozmiarach – od kilku metrów do czasem ponad 1000 km, obiegające gwiazdę centralną;
Wiktionary
Pl
Wikipedia
IPA: ˌplãnɛˈtɔjda, AS: plãnetoi ̯da
Wiktionary
rzecz. planeta ż., planetka ż., planetarium n.
Wiktionary
(1.1) asteroida, planetka
Wiktionary
specjalista w zakresie planetologii (działu astronomii i astrofizyki zajmującego się badaniem budowy i ewolucji planet, planetoid oraz innych podobnych ciał niebieskich)
SJP.pl
dział astronomii zajmujący się badaniem planet
SJP.pl
Pl
Wikipedia
mający zdolność tworzenia planet
SJP.pl
opielać, spulchniać glebę przy użyciu planetu (pielnika, ręcznego narzędzia mającego postać zębatej ramy na kółkach)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. materia stanowiąca zalążek planetaanety;
Wiktionary
Planetozymal, planetezymal – małe ciało niebieskie zbudowane ze stałej materii, zalążek planety tworzący się we wczesnym etapie ewolucji układu planetarnego.
Wikipedia
(1.1) planetezymal
Wiktionary
1. dolina górska w Słowenii;
2. wieś w Słowenii;
3. wieś w Chorwacji
SJP.pl
Planica – polodowcowa dolina górska w północno-zachodniej Słowenii (przy granicy z Włochami i Austrią) w Alpach Julijskich, niedaleko Kranjskiej Gory.
Rozciąga się południkowo na długości niecałych 6 km – od wsi Rateče do schroniska turystycznego "Dom v Tamarju" / "Planinski dom Tamar" (1108 m n.p.m.). Stamtąd dolina wiedzie dalej na południe już pod nazwą Tamar.
Wikipedia
mapa półkuli ziemskiej w rzucie kartograficznym
SJP.pl
Planiglob – mapa przedstawiająca półkulę ziemską w postaci koła, wykonana w postaci odwzorowania azymutalnego równopowierzchniowego Lamberta.
Wikipedia
mapa półkuli ziemskiej w rzucie kartograficznym
SJP.pl
zdrobnienie od: plan
SJP.pl
Planik – bezludna wyspa w Chorwacji, na Morzu Adriatyckim.
Jest położona na zachód od wyspy Pag, pomiędzy wyspami Maun, Olib i Vir. Zajmuje powierzchnię 1,1 km². Jej wymiary to 2,4 × 0,6 km, a maksymalna wysokość to 123 m n.p.m. Jest zbudowana z wapienia i pokryta szatą roślinną. Maksymalna wysokość to 25 m n.p.m. Długość linii brzegowej wynosi 6 km..
Wikipedia
przyrząd do mierzenia pól powierzchni figur geometrycznych płaskich, o dowolnych kształtach, rodzaj integratora
SJP.pl
Planimetr – przyrząd mechaniczny lub elektroniczny do wyznaczania pola powierzchni figur płaskich.
Wikipedia
dział matematyki dotyczący właściwości figur na płaszczyźnie; geometria płaska
SJP.pl
Planimetria, geometria płaszczyzny – podstawowy dział geometrii, badający płaszczyznę i jej części, czyli figury płaskie. Planimetria bada płaszczyzny różnego rodzaju – tę rozumianą klasycznie, czyli euklidesową, jak również bardziej zaawansowane struktury, np. płaszczyzny rzutowe i hiperboliczne[]. Planimetria jest rozwijana od antyku, a w XXI wieku ten proces dalej trwa – jej niektóre problemy pozostały nierozwiązane.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. mapa przedstawiająca Ziemię w rzucie płaskim bez podziału na półkule
Wiktionary
IPA: ˌplãɲiˈsfɛra, AS: plãńisfera
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek, który zajmuje się opracowywaniem planów gospodarczych danej instytucji lub przedsiębiorstwa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: plãˈɲista, AS: plãńista
Wiktionary
rzecz. planowanie n., plan m., planistyka ż.
:: fż. planistka ż.
czas. planować ndk., zaplanować dk.
przym. planistyczny, planowy
Wiktionary
(1.1) planifikator
Wiktionary
kompozycja trójwymiarowa w suprematyzmie (kierunku w abstrakcyjnej sztuce geometrycznej)
SJP.pl
podpór na przedramionach i palcach stóp z utrzymaniem naturalnej krzywizny kręgosłupa; deska
SJP.pl
Plank, deska, podpór przodem na przedramionach lub dłoniach – statyczne ćwiczenie izometryczne angażujące wszystkie mięśnie głębokie brzucha, a także mięśnie pleców, ramion oraz nóg.
Klasyczny plank to podpór na przedramionach i palcach stóp z utrzymaniem naturalnej krzywizny kręgosłupa. Wykonywany jest jednak w różnych wariantach.
Wikipedia
paleta ładownicza używana na statkach
SJP.pl
zabawa polegająca na leżeniu w różnych miejscach twarzą do ziemi z rękami ułożonymi wzdłuż tułowia
SJP.pl
Pl
Wikipedia
średniowieczny utwór żałobny; lament; tren
SJP.pl
specjalista w zakresie planktologii
SJP.pl
nauka o planktonie; planktonologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o planktonie;
Wiktionary
Planktologia (od gr. "πλαγκτoν = plankton" = wędrownik, i "logos" = wiedza)- nauka (dział hydrobiologii) zajmująca się badaniem planktonu, tzn. różnorodnych drobnych organizmów zamieszkujących środowiska wodne. Planktologia bada m.in. produkcję pierwotną i przepływ energii oraz zachowania planktonu, wykorzystując m.in. obrazy wygenerowane w technice "in situ".
Wikipedia
IPA: ˌplãŋktɔˈlɔɟja, AS: plãŋktoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. planktonologia ż., planktolog m., planktonolog m.
Wiktionary
(1.1) planktonologia
Wiktionary
1. ogół drobnych, często mikroskopijnych organizmów roślinnych lub zwierzęcych, żyjących w górnych warstwach słodkiej lub słonej wody;
2. plankton wirówkowy - najdrobniejsze organizmy planktonu; nanoplankton
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. ekol. zespół organizmów żywych unoszących się w wodzie;
(1.2) pot. polit. partia polityczna o niewielkim znaczeniu;
Wiktionary
Plankton (gr. πλαγκτός "planktós" – „błąkający się”) – zespół organizmów unoszących się w wodzie.
Wikipedia
(1.1) Zazwyczaj plankton stanowią drobne organizmy, ale zalicza się do niego również meduzy, które mogą mieć znaczne rozmiary.
(1.1) Organizmy odbywające cały cykl życia jako planktony to holoplankton, podczas gdy organizmy, które w planktonie występują tylko przez niektóre stadia rozwojowe to meroplankton.
Wiktionary
IPA: ˈplãŋktɔ̃n, AS: plãŋktõn
Wiktionary
rzecz. planktoniarnia ż.
przym. planktonowy, planktoniczny
Wiktionary
(1.2) plankton polityczny
Wiktionary
mały zbiornik wodny do produkowania dużej ilości planktonu
SJP.pl
dotyczący planktonu, charakterystyczny dla planktonu, należący do niego (np. otwornice planktoniczne); planktonowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) specjalista w dziedzinie planktologiaanktologii
Wiktionary
rzecz. planktologia ż.
Wiktionary
nauka o planktonie; planktologia
SJP.pl
przypominający plankton
SJP.pl
dotyczący planktonu, charakterystyczny dla planktonu, należący do niego (np. otwornice planktonowe); planktoniczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z planktonem, dotyczący planktonu
(1.2) przen. bardzo mały, nieistotny, wręcz niedostrzegalny
Wiktionary
(1.1) Sielawa żywi się organizmami planktonowymi.
Wiktionary
IPA: ˌplãŋktɔ̃ˈnɔvɨ, AS: plãŋktõnovy
Wiktionary
rzecz. plankton m.
przym. planktoniczny
Wiktionary
(1.1) planktoniczny
Wiktionary
żywiący się planktonem - organizmami unoszącymi się swobodnie w toni wodnej
SJP.pl
[czytaj: planer] aplikacja, plik komputerowy lub zeszyt do zapisywania dat spotkań i wydarzeń; planer
SJP.pl
[czytaj: planerka] specjalistka zajmująca się planowaniem; planerka
SJP.pl
format książki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
graficzne odwzorowanie przestrzeni sprzedażowej sklepu
SJP.pl
Planogram – graficzne odwzorowanie przestrzeni sprzedażowej obejmujące wyposażenie sklepu (zazwyczaj regał lub ciąg regałów) wraz ze znajdującymi się na nich produktami. Używany jest w handlu detalicznym do celów optymalizacji ekspozycji i asortymentu, zazwyczaj w trakcie projektów zarządzania kategoriami produktów.
Wikipedia
jednokomórkowy fragment trychomu sinic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy odanować.
Wiktionary
Pl
Wikipedia
(1.1) Zagospodarowanie przestrzenne Saskiej Kępy wiąże się ściśle z historią planowanieanowania rozwoju całego miasta.
Wiktionary
IPA: ˌplãnɔˈvãɲɛ, AS: plãnovãńe
Wiktionary
czas. planować ndk.
rzecz. plan, planista
przym. planowy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) zamierzać
(1.2) obmyślać sekwencje i warianty czynności do wykonania w przyszłości
(1.3) tworzyć dokument zwany planem, np. rozmieszczenia lamp, albo finansowy
Wiktionary
(1.1) Planuję zaprosić ich razem na imprezę.
(1.2) Sztab wojenny planowaćanuje właśnie kolejną kampanię.
(1.3) Architekt planowaćanuje dla inwestora i trzeba dopasować wizje jednego i drugiego.
Wiktionary
IPA: plãˈnɔvat͡ɕ, AS: plãnovać
Wiktionary
czas. zaplanować, rozplanowywać, rozplanować, rzad. doplanować, rzad. wyplanować
rzecz. planista m., plan m., planowanie n.
przym. planowany, zaplanowany, planowy
przysł. planowo
Wiktionary
(1.1) postanawiać, zamierzać
(1.2) snuć plany, patrzeć w przyszłość, przewidywać, organizować, określać
(1.2) projektować, opracowywać plan, opracowywać plany, rozplanowywać
Wiktionary
1. → plan;
2. mający format arkusza papieru nieskładanego
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) wykonywany z namysłem, sukcesywnie, zgodnie z opracowanym planem
Wiktionary
rzecz. plan m., planik m., planistyka ż., planista m., planistka ż., planowanie n., zaplanowanie n.
czas. planować ndk., zaplanować dk.
przym. planistyczny
przysł. planowo
Wiktionary
ociosana kłoda drewna dębowego o ośmiokątnej podstawie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. tablica, arkusz sztywnego papieru z tekstem, rysunkiem, wykresem itp., służące do zobrazowania jakiegoś tematu
(1.2) książk. karton, deska itp. z zaznaczonymi polami, po których przesuwa się pionki w niektórych grach
(1.3) sport. miejsce pojedynku szermierczego w postaci prostokątnego podium
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈplãw̃ʃa, AS: plãũ̯ša
Wiktionary
rzecz. planszet mrz., planszecista mos.
przym. planszowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) masz. pot. uchwyt tokarki, najczęściej czteroszczękowy ze szczękami nastawianymi niezależnie
Wiktionary
(1.1) Tokarka posiada planszajbaanszajbę o średnicy 800 mm.
Wiktionary
IPA: plãw̃ˈʃajba, AS: plãũ̯šai ̯ba
Wiktionary
(1.1) uchwyt narzędziowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. żołnierz obsługujący planszet radiolokacyjny
Wiktionary
IPA: ˌplãw̃ʃɛˈt͡ɕista, AS: plãũ̯šećista
Wiktionary
rzecz. planszet mrz., plansza ż.
:: fż. planszecistka ż.
przym. planszowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. mar. rodzaj przeźroczystej szyby, zrobionej zazwyczaj ze szkła akrylowego, po której można kreślić np. w celu naniesienia zaznaczeń na mapę znajdującą się za nią lub zanotowania czegoś
Wiktionary
(1.1) Tradycyjną metodą zbioru informacji radarowej było foniczne przekazywanie meldunków o wykrytych obiektach linią telefoniczną przez operatora radaru. Na drugim końcu takiego toru transmisji stosowany był tzw. planszet (…)
Wiktionary
rzecz. plansza ż., planszecista mos., planszecistka ż.
przym. planszowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z planszaanszą, dotyczący planszaanszy
Wiktionary
IPA: plãw̃ˈʃɔvɨ, AS: plãũ̯šovy
Wiktionary
rzecz. plansza ż., planszet mrz., planszecista mos., planszówka ż.
Wiktionary
potocznie: gra planszowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. gra planszowa
Wiktionary
(1.1) Na deptaku jest sklep z planszówkami i figurkami z Warhammera.
Wiktionary
przym. planszowy
Wiktionary
(1.1) gra planszowa
Wiktionary
granie w gry planszowe
SJP.pl
osoba lubiąca grać w gry planszowe
SJP.pl
teren wydzielony na tor kolejowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) teren wydzielony pod torowisko kolejowe
Wiktionary
(1.1) Poszliśmy plantem na spotkanie zachodu słońca.
Wiktionary
IPA: plãnt, AS: plãnt
Wiktionary
rzecz. plantowanie n., rozplantowanie n., plantacja ż., planty nmos.
czas. plantować ndk., rozplantować dk.
przym. plantowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. roślina
(1.2) daw. plan
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Każdy naród jest to planta naturalna, która, bez wątpienia, wyda liść, kwiat, i owoc, jakie wydać jest zdolna.
Wiktionary
IPA: ˈplãnta, AS: plãnta
Wiktionary
(1.1) rzecz. plantator mos.
Wiktionary
1. pole obsiane roślinami kontraktowanymi
2. wielkie gospodarstwo rolne w strefach gorących, specjalizujące się w uprawie jednej rośliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obszar zajęty pod uprawę na wielką skalę jednej rośliny o znaczeniu przemysłowym
(1.2) gospodarstwo rolne specjalizujące się w uprawie rośliny na skalę przemysłową
Wiktionary
Plantacja (z plantatio od plantare – sadzić) – duży teren przeznaczony pod uprawę jednej rośliny (monokultura).
Plantacje występują głównie w krajach gorących stref klimatycznych.
Wikipedia
(1.2) Brazylia znana jest między innymi z ogromnych plantacjaantacji kawy.
Wiktionary
IPA: plãnˈtat͡sʲja, AS: plãntacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. planty nmos., plant mrz., plantator mos.
przym. plantacyjny
Wiktionary
przymiotnik od: plantacja
SJP.pl
dynastia angielska
SJP.pl
Plantageneci – angielska dynastia pochodzenia francuskiego, boczna linia drugiej dynastii Andegawenów, wywodzi się od hrabiego Gotfryda V Plantageneta (starszego syna Fulka V) i Matyldy angielskiej (córki króla Henryka I). Ich potomkowie panowali w Anglii w latach 1154-1485. Nazwę wzięli od przydomka Gotfryda V.
Wikipedia
banan skrobiowy, wykorzystywany do przetworów, nie na surowo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. odmiana skrobiowa banana, zdatnego do spożywania po obróbce termicznej
Wiktionary
(1.1) Plantana nie trzeba gotować przed pieczeniem — można go piec bezpośrednio w piekarniku, przygotować na grillu lub na patelni, zarówno w skórce, jak i obranego.
Wiktionary
(1.1) banan warzywny
Wiktionary
właściciel plantacji; rolnik uprawiający plantację
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rolnik, który zajmuje się przemysłową uprawą roślin
(1.2) właściciel plantacjaantacji
Wiktionary
IPA: plãnˈtatɔr, AS: plãntator
Wiktionary
rzecz. plantacja ż., plantacyjka ż., planta ż., planty nmos.
:: fż. plantatorka ż.
czas. plantować ndk.
przym. plantacyjny, plantatorski
Wiktionary
(1.2) fazender
Wiktionary
właścicielka plantacji; kobieta uprawiająca plantację
SJP.pl
dotyczący plantacji lub plantatora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy odantować.
Wiktionary
czas. rozplantować, plantować ndk.
rzecz. plant mrz., planty nmos.
Wiktionary
1. wyrównywać teren;
2. hodować rośliny wymagające szczególnej pielęgnacji
SJP.pl
urządzenie używane przy robotach ziemnych do wyrównywania powierzchni gruntu; niwelator
SJP.pl
miejska przestrzeń zieleni powstała na nieużytkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) tereny zielone wokół ośrodków staromiejskich po zniwelowaniu wałów, fos i starorzeczy fortyfikacyjnych;
forma rzeczownika|rodzaj=męski.
(2.1) lm. od: plant
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(3.1) lm. od: planta
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈplãntɨ, AS: plãnty
Wiktionary
rzecz. plantowanie n., rozplantowanie n., rozplantowywanie n., plantacja ż., plant m., plantator mos.
czas. plantować ndk., rozplantować dk., rozplantowywać ndk.
przym. plantowy
Wiktionary
larwa jamochłonów
SJP.pl
Pl
Wikipedia
[czytaj: plaKE]
1. wyrób z metalu, pokrytego cienką warstwą metalu szlachetnego; plater;
2. wyrób z drewna oklejony fornirem z innego, szlachetnego gatunku drewna lub metalem szlachetnym
SJP.pl
w siatkówce lub tenisie: lekkie zagranie piłki w określone miejsce boiska
SJP.pl
maszyna wykorzystywana w kolejnictwie, służąca do podbijania torów (poprawy ich sprężystości); podbijarka
SJP.pl
odgłos uderzania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. dźwięk plaskanieaskania, który powstaje podczas uderzenia o coś płaskiego lub miękkiego
wykrzyknik onomatopeiczny
(2.1) dźwięk. naśladowanie plasku (1.1)
wykrzyknik w funkcji czasownika
(3.1) zrobić plask (1.1)
Wiktionary
(1.1) Słyszałaś ten dziwny plask? Chyba coś spadło z dachu.
(2.1) Podniósł rękę, aby zabić komara siedzącego mu na udzie. Plask! Ale komar zdążył odlecieć.
(3.1) Chłopiec potknął się i plask na buzię.
Wiktionary
IPA: plask, AS: plask
Wiktionary
czas. plaskać ndk.
rzecz. plaskacz mzw.
Wiktionary
potocznie: uderzenie otwartą dłonią w twarz; liść
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) posp. uderzenie z otwartej dłoni w twarz
Wiktionary
(1.1) Z tą różnicą, że tym razem nie skończyło się niestety na "plaskaczach"...
Wiktionary
rzecz. plask mrz., plaskanie n., plaskanka ż.
czas. plasnąć dk., plaskać ndk.
przym. plaskaty, płaski
przysł. płasko
wykrz. plask
Wiktionary
(1.1) policzek; posp. liść
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kraków., ogólnie płaski kawałek czegoś
Wiktionary
(1.1) Podała osełkę świeżego masła i plaskankaaskankę sera z kminkiem.
Wiktionary
przym. plaski, płaski
rzecz. plaskacz mzw.
Wiktionary
(1.1) płaskanka
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. płaski
Wiktionary
rzecz. plaskacz mzw., płoszczyca ż.
Wiktionary
1. uderzyć czymś płaskim
2. uderzając o coś, padając na coś, wydać charakterystyczny odgłos
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. plasnąć)
(1.1) uderzać czymś płaskim o płaską powierzchnię
(1.2) wydawać odgłos plasku
Wiktionary
(1.1) Patrzy się w oczy widza ślepemi oczami, dźwiga się bezskutecznie na zemdlałych nogach, — i raz wraz plaskaćaska w próżni oszalałemi rękoma.
Wiktionary
rzecz. plask mrz., plaskanie n., plaskacz mrz.
czas. plasnąć dk.
wykrz. plask
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) część płaska przedmiotu w przeciwstawieniu do jego krawędzi
Wiktionary
przym. plaski, płaski
Wiktionary
1. uderzyć dłonią lub czymś płaskim;
2. upadając lub uderzając o coś, wydać charakterystyczny odgłos
SJP.pl
1. umieszczać, lokować
2. kierować piłkę w locie opadającym w kierunku zamierzonego miejsca
3. plasować się: zajmować miejsce; sadowić się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. uplasować)
(1.1) umieszczać na określonym miejscu w klasyfikacji
(1.2) sport. kierować piłkę w dokładnie określone miejsce
(1.3) daw. umieszczać kogoś lub coś w określonym miejscu
czasownik zwrotny niedokonany plasować się (dk. uplasować się)
(2.1) znajdować się na określonym miejscu w klasyfikacji
Wiktionary
(1.1) Dorobek legislacyjny plasowaćasuje go w grupie najbardziej lewicowych senatorów, z jego mentorem Edwardem Kennedym na czele.
(1.2) Chang biegał do każdej piłki, plasowaćasował ją z precyzją przy linii lub wprost pod nogi Niemca.
(1.3) Natomiast stal i wyroby stalowe plasowaćasowano niemal wyłącznie we wschodnich prowincjach Niemiec.
(2.1) Wysoko, bo na siódmym miejscu, plasowaćasujemy się w klasyfikacji miast, które najwięcej dokładają z własnych dochodów do subwencji oświatowej.
Wiktionary
IPA: plaˈsɔvat͡ɕ, AS: plasovać
Wiktionary
(1.1) lokować
(2.1) lokować się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwykle barwiona, odporna na wysychanie masa plastycznyastyczna, do zabawy dla dzieci;
Wiktionary
Pl
Wikipedia
(1.1) Zamiast eukaliptusowej gumy, mógłby schować w kieszeni organki, plastelinaastelinę lub piłeczkę pingpongową, każda z tych ewentualności stałaby się pożywką dla wyobraźni żony.
(1.1) Zobacz mamo, jakiego słonia ulepił Jacuś z plastelinaasteliny.
Wiktionary
IPA: ˌplastɛˈlʲĩna, AS: plastelʹĩna
Wiktionary
rzecz. Plastuś m.
:: zdrobn. plastelinka ż.
przym. plastelinowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: plastelina
Wiktionary
rzecz. plastelina ż.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wykonany z plastelinaasteliny
Wiktionary
(1.1) Na lekcji dzieci robiły plastelinowyastelinowe ludki.
Wiktionary
rzecz. Plastuś mzw., plastelina ż.
Wiktionary
1. taśma pokryta z jednej strony substancją klejącą, często zawierająca środek leczniczy, służąca do umocowania opatrunku; przylepiec, leukoplast;
2. płaski, szeroki kawałek czegoś, odcięty od całości;
3. płat złożony z przylegających do siebie sześciokątnych komórek z wosku, zbudowany przez pszczoły lub uformowany sztucznie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) płaski, szeroki płat, często odkrojony od pewnej całości
(1.2) pszcz. uformowany przez pszczoły zlepek sześciokątnych komórek woskowych
(1.3) med. kawałek materiału pokryty substancją samoprzylepną, stosowany na rany
(1.4) żegl. gotowy materiał przygotowany do awaryjnego uszczelniania poszycia statku
Wiktionary
(1.1) Na kromkę chleba położyłem sobie ogromny plaster szynki.
(1.2) Robotnice są zakodowane wyłącznie na pracę. Są wielozawodowcami. W zależności od aktualnej potrzeby zajmują się sprzątaniem, pielęgnowaniem larw, budową plasterastrów, stróżowaniem u wejścia, zbieraniem pokarmu etc.
Wiktionary
IPA: ˈplastɛr, AS: plaster
Wiktionary
rzecz. plasterkowanie n., poplasterkowanie n.
:: zdrobn. plasterek m.
czas. plasterkować ndk., poplasterkować dk., plastrować ndk.
Wiktionary
(1.3) przylepiec
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: plasterek
Wiktionary
zdrobnienie od: plaster
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: plaster
(1.2) kulin. mały plaster (porcja czegoś)
(1.3) med. mały, samoprzylepny opatrunek
Wiktionary
(1.2) Jeżeli lubimy mięso, możemy ukroić cieniutki plasterek boczku, karczku, piersi indyczej, lub dowolnie wybranego mięsa i obsmażyć go w warzywach.
(1.2) Poszedłem do kuchni: butelkę po oranżadzie napełniłem mlekiem, odkroiłem pajdę razowca, kilka plasterekasterków żółtego sera i kawał boczku.
Wiktionary
IPA: plaˈstɛrɛk, AS: plasterek
Wiktionary
rzecz. plaster m.
czas. plastrować ndk., plasterkować ndk.
przym. plastrowy, plasterkowy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. splasterkować)
(1.1) rzad. kulin. kroić coś w plasterekasterki
Wiktionary
(1.1) Zakupiłem sobie nożyk […] ale jakoś mnie nie powalił na kolana. Zrobiłem mu test pomidora i pcha pomidor po desce zamiast go plasterkować.
Wiktionary
rzecz. plasterek mrz., plasterkowanie n., plaster mrz.
czas. splasterkować dk.
przym. plasterkowy
Wiktionary
(1.1) war. plastrować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. geol. twardy nalot z tworzyw sztucznych zanieczyszczający skały w strefie linii brzegowej mórz
Wiktionary
zdrobnienie od: plastik
SJP.pl
plastyk;
1. tworzywo sztuczne;
2. odmiana materiału wybuchowego;
3. potocznie: karta płatnicza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. tworzywo sztuczne
(1.2) pot. wojsk. techn. semtex, plastyczny materiał wybuchowy
(1.3) pot. bank. karta płatnicza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kupiłem sobie krzesła ogrodowe z plastiku.
Wiktionary
IPA: ˈplastʲik, AS: plastʹik
Wiktionary
przym. plastikowy, plastykowy
przysł. plastikowo
Wiktionary
(1.1) tworzywo sztuczne, plastyk
(1.2) semtex, czeski plastik
(1.3) karta płatnicza
Wiktionary
wykonany z plastiku i gumy (np. młotek plastikowo-gumowy)
SJP.pl
→ plastik; plastykowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wykonany z dowolnego rodzaju plastiku
Wiktionary
(1.1) W tym budynku nie ma plastikowych okien.
Wiktionary
IPA: ˌplastʲiˈkɔvɨ, AS: plastʹikovy
Wiktionary
rzecz. plastik m., plastyk m.
przym. plastykowy
Wiktionary
(1.1) plastykowy, z plastiku
Wiktionary
zbyt powszechna obecność plastiku
SJP.pl
pasta emulsyjnego polichlorku winylu, stosowana do powlekania tkanin i innych materiałów
SJP.pl
handlowa nazwa preparatu do czyszczenia metali, tworzyw sztucznych, drewna, szkła itp., pozostawiającego na przedmiocie ochronną warstwę teflonu
SJP.pl
tworzywo sztuczne, które po ostudzeniu twardnieje i zachowuje kształt nadany mu w czasie ogrzewania; termoplast, termoplastik, termoplastyk, tworzywo termoplastyczne
SJP.pl
1. usztywniony przód dawnej koszuli frakowej
2. szeroki krawat noszony ongiś do fraka
3. część zbroi osłaniająca piersi
4. napierśnik chroniący przed ciosami, stosowany podczas treningu szermierki
5. tarcza brzuszna pancerza żółwia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przypominający plaster
SJP.pl
okładać plastrami
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Plastusia lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) taki, który należy do Plastusia
Wiktionary
(1.1) Dzieci lubią czytać „Plastusiowy pamiętnik”.
Wiktionary
rzecz. Plastuś mzw.
Wiktionary
ludzik z plasteliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(1.1) liter. film. fikcyjna postać stworzona przez polską pisarkę Marię Kownacką, ludek z plastelinaasteliny;
Wiktionary
Plastuś – fikcyjna postać, znana z twórczości Marii Kownackiej (książek "Plastusiowy pamiętnik" i "Przygody Plastusia") oraz serii filmów animowanych.
Wikipedia
(1.1) W tym odcinku Plastuś opowiada o swojej przygodzie z kredą na tablicy.
Wiktionary
przym. plastelinowy, Plastusiowy
rzecz. plastelina ż.
Wiktionary
artystka zajmująca się jedną ze sztuk plastycznych: malarstwem, rzeźbą, grafiką lub architekturą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: plastyk
Wiktionary
(1.1) Nasza plastyczka ma hopla na punkcie Picassa.
Wiktionary
IPA: plaˈstɨt͡ʃka, AS: plastyčka
Wiktionary
rzecz. plastyczność ż., plastyk, plastyka
przym. plastyczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: plastycznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: plastyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdolność do zmiany kształtu lub funkcji pod wpływem siły lub doświadczenia
(1.2) szt. liter. cecha bycia niezwykle barwnym, obrazowym, wyrazistym
Wiktionary
Pl
Wikipedia
rzecz. plastyczka ż., plastyk mos., plastyka ż.
przym. plastyczny
przysł. plastycznie
Wiktionary
1. dający się formować w dowolne kształty;
2. mający związek z twórczością artystyczną;
3. wyraźny, sprawiający wrażenie trójwymiarowości
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) określenie ciała stałego, oznaczające łatwość zmiany jego kształtu
(1.2) mający wyraźnie zarysowane kontury i kształty, sprawiający wrażenie trójwymiarowości
(1.3) mający związek z twórczością malarza, rzeźbiarza, grafika itp.
Wiktionary
IPA: plaˈstɨt͡ʃnɨ, AS: plastyčny
Wiktionary
rzecz. plastyk m., plastyczka ż., plastyczność ż., plastyka ż.
przysł. plastycznie
Wiktionary
drobne ciałko w cytoplazmie komórki roślinnej, pełniące główne funkcje metaboliczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. organellum w cytoplazmie większości komórek roślinnych, które pełni podstawowe funkcje metaboliczne;
Wiktionary
Plastyd – organellum otoczone dwiema błonami plastydowymi, występujące u roślin oraz protistów roślinopodobnych. W komórkach embrionalnych występują proplastydy, z których rozwijają się pozostałe rodzaje plastydów. Wnętrze plastydów wypełnione jest gęstym roztworem, stromą, zawierającym białka, DNA, związki rozpuszczalne oraz ziarna skrobi, plastoglobule oraz fitoferrytynę.
Wikipedia
Plastyfikator – substancja zmniejszająca oddziaływania międzycząsteczkowe i zwiększająca ruchliwość łańcuchów polimerowych. Plastyfikatory powodują obniżenie temperatury zeszklenia, twardości i zwiększenie elastyczności. Stosuje się je głównie jako dodatki do PCW, ale także do innych polimerów, dzięki czemu znacznie zwiększa się obszar stosowania uzyskanych materiałów.
Wikipedia
zwiększać plastyczność tworzyw sztucznych
SJP.pl
artysta zajmujący się jedną ze sztuk plastycznych: malarstwem, rzeźbą, grafiką lub architekturą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. osoba zajmująca się zawodowo plastykaastyką;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) zob. plastik.
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od: plastyka
Wiktionary
Pl
Wikipedia
(1.1) To znany artysta plastyk, jego obrazy wiszą w najlepszych galeriach.
(1.1) On pracuje w szkole, jest plastykiem.
Wiktionary
IPA: ˈplastɨk, AS: plastyk
Wiktionary
(1.1) rzecz. plastyczność ż., uplastycznienie n., plastyka ż.
::: fż. plastyczka
:: czas. uplastyczniać ndk., uplastycznić dk.
:: przym. plastyczny
:: przysł. plastycznie
(2.1) czas. uplastyczniać ndk., uplastycznić dk.
:: przym. plastykowy, plastikowy
:: przysł. plastikowo
Wiktionary
artysta zajmujący się jedną ze sztuk plastycznych: malarstwem, rzeźbą, grafiką lub architekturą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. dział sztuk pięknych obejmujący dziedziny wizualnej twórczości artystycznej
(1.2) techn. modelowanie w materiale miękkim
(1.3) eduk. przedmiot szkolny, na którym uczniowie poznają tajniki sztuk pięknych
(1.4) eduk. lekcja, wykład lub inne zajęcia z plastyki (1.3)
(1.5) uwypuklenie formy, wyrazistość kształtu
(1.6) liter. obrazowe przedstawienie postaci lub zdarzeń w utworze literackim
(1.7) środ. med. chirurgia plastyczna
(1.8) środ. med. operacja plastycznyastyczna
(1.9) sport. gimnastyka wyrabiająca harmonię ruchów
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: plastyk
Wiktionary
(1.1) Czy grafikę komputerową zaliczamy do plastykaastyki?
(1.3) Małgosia uczy dzieci plastykaastyki w podstawówce.
(1.4) Po plastykaastyce mamy jeszcze dwie godziny wf-u.
(1.7) Folwaczny ima się plastykaastyką już piętnaście lat.
Wiktionary
rzecz. plastyk mos., plastyczka ż., plastyczność ż.
przym. plastyczny
Wiktionary
stworzony z tworzywa sztucznego; plastikowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. plastikowy.
Wiktionary
(1.1) Na półce obok okienka, pomiędzy plastykowymi żołnierzykami a kartonem pełnym długopisów „Zenitu”, stało lusterko, w którym Cesia ujrzała swoje odbicie: fragment źle ubranej, nieciekawej dziewczyny w naciśniętej na oczy włóczkowej czapce.
Wiktionary
rzecz. plastik mrz.
przym. plastikowy
Wiktionary
metoda konserwowania preparatów anatomicznych
SJP.pl
Plastynacja – skomplikowany proces preparacji polegający na usunięciu z tkanek organizmu wody oraz tłuszczów (potrzebnych do rozwoju bakterii gnilnych) i nasyceniu ich odpowiednimi polimerami, co powoduje zatrzymanie ich rozkładu, zachowany zostaje jednak ich kształt i kolor. Powstałe w ten sposób eksponaty są używane jako modele anatomiczne w medycynie, a także w sztuce (wystawy z cyklu Body Worlds).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
dawniej:
1. płyta lub blacha kuchenna;
2. blat, tafla;
3. blacha zbroi;
4. przykrywka koszyka, płaskie wieko bez boków;
5. wycisk ozdób na okładce książki;
6. klisza
SJP.pl
Plata (Plat, Platen, Ostoja odmienny, Ostoja Pruska odmienny) – herb szlachecki, używany przez rodzinę osiadłą na Kaszubach. Herb własny rodziny Plata. Odmiana herbu Ostoja lub Ostoja Pruska.
Wikipedia
drzewo z rodziny platanowatych, o dużych, pięknych, mocno pachnących liściach i kwiatach zebranych w kuliste kwiatostany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Platanus|ref=tak., wysokie drzewo o dużych, pachnących liściach i kwiatach zebranych w kuliste główki, z rodziny platanowateatanowatych;
Wiktionary
Platan ("Platanus" L.) – rodzaj drzew należący do monotypowej rodziny platanowatych. Obejmuje 9 gatunków. Siedem gatunków występuje w Ameryce Północnej od Meksyku na południu (gdzie jest ich największe zróżnicowanie) po Ontario na północy. Jeden gatunek (platan wschodni) rośnie od południowo-wschodniej Europy po Himalaje, kolejny ("Platanus kerrii") w Laosie i północnym Wietnamie. Drzewa te występują na terenach skalistych, często wzdłuż dolin rzecznych i strumieni oraz nad jeziorami.
Wikipedia
(1.1) Przy nim piękny okaz platana o obwodzie 600 cm.
Wiktionary
IPA: ˈplatãn, AS: platãn
Wiktionary
rzecz. platanowate nmos.
przym. platanowy
Wiktionary
gatunek płaza bezogonowego; afrykańska żaba szponiasta posiadająca uzębienie w górnej szczęce
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający liście jak platan
Wiktionary
rodzina roślin z rzędu srebrnikowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Platanaceae|ref=tak., rodzina roślin z rzędu srebrnikowców
Wiktionary
(1.1) Przedstawiciele platanowateatanowatych mają kwiaty jednopłciowe.
Wiktionary
rzecz. platan mrz.
Wiktionary
o cechach platanowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z platana
(1.2) wykonany z drewna lub innej części platana
(1.3) będący częścią platana
Wiktionary
IPA: ˌplatãˈnɔvɨ, AS: platãnovy
Wiktionary
rzecz. platan
Wiktionary
[czytaj: plaTO]
1. obszar wyżynny mający postać warstwowo ułożonych płyt;
2. faza podniecenia seksualnego przed osiągnięciem orgazmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geogr. płaskowyż, wyżynna równina;
(1.2) seks. faza podniecenia seksualnego przed orgazmem;
(1.3) mat. płaski obszar przebiegu funkcji
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wędrowcy wspięli się na rozległe plateau.
(1.3) Widmo to charakteryzuje się szerokim obszarem plateau o bardzo wysokim współczynniku odbicia…
Wiktionary
IPA: plaˈtɔ, AS: plato
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. nazwa własna traktu komunikacyjnego w mieście
Wiktionary
(1.1) hodonim miejski
Wiktionary
rodzaj dinozaura z grupy prozauropodów; pachyzaur
SJP.pl
Plateozaur ("Plateosaurus") – rodzaj późnotriasowego dinozaura należącego do prozauropodów z rodziny plateozaurów (Plateosauridae). Nazwa rodzajowa "Plateosaurus" oznacza „płaski jaszczur”.
Wikipedia
rodzaj dinozaura z grupy prozauropodów; pachyzaur
SJP.pl
Plateozaury, "Plateosauridae" - rodzina głównie triasowych roślinożernych prozauropodów.
Wikipedia
1. zwykle w l. mn.: przedmioty metalowe platerowane, głównie naczynia i sztućce
2. cienka warstwa metalu szlachetnego pokrywająca przedmioty z metalu nieszlachetnego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: plateresko] styl w hiszpańskiej architekturze XV-XVII w., z bogatą ornamentyką nawiązującą do sztuki złotniczej; plateresk
SJP.pl
Pl
Wikipedia
styl w hiszpańskiej architekturze XV–XVII w., z bogatą ornamentyką nawiązującą do sztuki złotniczej; plateresco
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pokryty platerem
Wiktionary
1. pokrywać metal mniej szlachetny warstwą metalu szlachetniejszego
2. formować oczka dzianiny z dwu pokrywających się nitek różnych rodzajów przędzy
SJP.pl
czasownik
(1.1) nakładać na wyroby metalowe cienką powłokę z innych metali
Wiktionary
mieszkaniec Platerowa
SJP.pl
mieszkanka Platerowa
SJP.pl
dotyczący miasta Platerów
SJP.pl
1. zwykle w l. mn.: przedmioty metalowe platerowane, głównie naczynia i sztućce
2. cienka warstwa metalu szlachetnego pokrywająca przedmioty z metalu nieszlachetnego
SJP.pl
Nie mylić z: Platerów (Białoruś), Platerówka, Platerówka (gmina).
Platerów (daw. "Platerowo-Pasieka") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie łosickim, w gminie Platerów. Miejscowość jest siedzibą gminy Platerów oraz rzymskokatolickiej parafii Podwyższenia Krzyża Świętego.
Wikipedia
przymiotnik od: Platerówka
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Platerówka ( Nieder Linde, w 1945 "Platerowo", potem "Lipy Dolne", następnie do 29 marca 1962 "Zalipie Dolne") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lubańskim, w gminie Platerówka.
Wikipedia
zdrobnienie od: platforma
SJP.pl
1. płaska pozioma powierzchnia;
2. dziedzina wspólnego działania;
3. przednia lub tylna część wagonu kolejowego lub tramwajowego dawnego typu, bez miejsc siedzących;
4. nadwozie ciężarowe pojazdu z pomostem ładunkowym bez ścian;
5. w geologii: duża część skorupy ziemskiej składająca się ze sfałdowanego podłoża i osadzonej na nim pokrywy osadowej;
6. bardzo gruba podeszwa buta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) płaska pozioma powierzchnia czegoś
(1.2) przen. dziedzina wspólnego działania
(1.3) przednia lub tylna część wagonu kolejowego lub tramwajowego dawnego typu, w której nie ma miejsc siedzących
(1.4) nadwozie ciężarowe pojazdu, przyczepa lub wagon kolejowy z pomostem ładunkowym bez ścian
(1.5) pojazd o nadwoziu w postaci platformy (1.4)
(1.6) ilość towaru, która mieści się na platformie (1.5)
(1.7) geol. duża część skorupy ziemskiej składająca się ze sfałdowanego podłoża i osadzonej na nim pokrywy osadowej;
(1.8) bardzo gruba podeszwa buta
(1.9) pot. but o bardzo grubej podeszwie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: platˈfɔrma, AS: platforma
Wiktionary
rzecz. platformers mos., platformówka ż.
przym. platformowy, platformerski
Wiktionary
potocznie: członek lub zwolennik Platformy Obywatelskiej; platformers, platformiarz, peowiec, PO-wiec
SJP.pl
potocznie: członkini lub zwolenniczka Platformy Obywatelskiej; platformiara
SJP.pl
potocznie: członek lub zwolennik Platformy Obywatelskiej; platformer, platformiarz, peowiec, PO-wiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. polit. członek lub zwolennik Platformy Obywatelskiej
Wiktionary
rzecz. platforma ż.
przym. platformerski
Wiktionary
potocznie: związany z Platformą Obywatelską; PO-wski, peowski
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) właściwy dla Platformy Obywatelskiej, posiadający cechy przypisywane Platformie Obywatelskiej
Wiktionary
(1.1) Już zaczyna się platformerskie gadanie, że ludzie lewicy mają zamknąć twarz i popierać PO, całkowicie rezygnując ze swoich poglądów, „bo podzielą”.
Wiktionary
rzecz. platforma ż., platformer mos., platformers mos.
przym. platformiany
Wiktionary
potocznie: członkini lub zwolenniczka Platformy Obywatelskiej; platformerka
SJP.pl
potocznie: członek lub zwolennik Platformy Obywatelskiej; platformers, platformer, peowiec, PO-wiec
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący platformaatformy
Wiktionary
rzecz. platformówka ż., platforma ż.
Wiktionary
potocznie: komputerowa gra platformowa; platformer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) grykomp. pot. gra zręcznościowa polegająca na poruszaniu przez gracza postaci po tzw. poziomach w celu ich ukończenia;
Wiktionary
(1.1) Grałem tak dużo w tę platformówkaatformówkę, że gałka kontrolera po prostu przestała działać.
Wiktionary
rzecz. platforma ż.
przym. platformówkowy, platformowy, platformerski
Wiktionary
(1.1) gra platformowa
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący platformówkaatformówki
Wiktionary
rzecz. platformówka ż.
Wiktionary
1. potocznie o człowieku cierpiącym na płaskostopie;
2. z lekceważeniem o kimś powolnym, ślamazarnym, niezdarnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. pot. płaskostopie
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. osoba, która ma płaskostopie
(2.2) pogard. niezdara
(2.3) obraź. polit. członek lub zwolennik PO
Wiktionary
(2.3) Rok 2015 zapisze się w historii z całą pewnością jako rok przełomowy, rok wielkiej potyczki między platfusami a pisiorami. Z tej potyczki zdecydowanie zwycięsko wychodzą PISiory. Wygrali Prezydenta, Sejm i ograli platfusów z Trybunałem Konstytucyjnym.
Wiktionary
IPA: ˈplatfus, AS: platfus
Wiktionary
(1.1) płaskostopie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obraź. polit. członkini lub zwolenniczka PO
Wiktionary
potocznie: powolny, ślamazarny, niezdarny
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potoczna nazwa kilku gatunków ryb akwariowych z rodziny piękniczkowatych
SJP.pl
Platka, plata – potoczna nazwa kilku gatunków ryb akwariowych z rodzaju "Xiphophorus" charakteryzujących się brakiem mieczowatego wyrostka na płetwie ogonowej, między innymi:
Wikipedia
Plato (ok. 427-347 p.n.e.), filozof grecki, twórca teorii idei, założyciel Akademii Platońskiej; Platon
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Platon (ok. 427-347 p.n.e.), filozof grecki, twórca teorii idei, założyciel Akademii Platońskiej; Plato
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. duży wóz, zwykle dwukonny, rodzaj platformaatformy do przewodu ciężkich lub wielkogabarytowych towarów
Wiktionary
Pl
Wikipedia
(1.1) Mój ojciec woził przed wojną papier platonem do krakowskiej drukarni.
Wiktionary
IPA: ˈplatɔ̃n, AS: platõn
Wiktionary
pozbawiony pierwiastka seksualnego; niedający się urzeczywistnić
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) o uczuciu: oparty na skłonności duchowej, pozbawiony pierwiastka zmysłowego, seksualnego
(1.2) nierealny, niedający się urzeczywistnić
(1.3) daw. zob. platoński.
Wiktionary
(1.1) W końcu zdał sobie sprawę, że nigdy jej nie będzie miał dla siebie, ale wiedział co to miłość platonicznyatoniczna.
Wiktionary
rzecz. Platon mrz./mos., platonizm m.
przym. Platoński, platoński
przysł. platonicznie
Wiktionary
(1.2) nierealny
Wiktionary
zwolennik platonizmu; platończyk
SJP.pl
filozofia Platona lub nawiązująca do Platona, stanowiąca, że prawdziwym i rzeczywistym bytem jest byt idealny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. nurt filozoficzny stworzony przez Platona;
Wiktionary
Platonizm – nurt filozoficzny opierający się na filozofii Platona (427–347 p.n.e.), stanowiący jej interpretację i kontynuację. W poszczególnych epokach historycznych, rozwijały się różne odłamy platonizmu, niejednokrotnie bardzo się od siebie różniące. Platonizm należy do najbardziej wpływowych nurtów w myśli europejskiej. Poza filozofią miał również wpływ na inne dziedziny, takie jak teologia, nauka, sztuki piękne czy literatura.
Wikipedia
(1.1) Pitagorejskie rozważania wpłynęły w zasadniczy sposób na platonizm.
Wiktionary
rzecz. Platon mos./mrz., platonik, platończyk
przym. platoński
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Platona lub z nim związany
SJP.pl
zwolennik platonizmu; platonik
SJP.pl
odnoszący się do Platona lub platonizmu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) filoz. odnoszący się do platonizmu lub do Platona
Wiktionary
rzecz. Platon mos., platonizm mrz., platończyk mos.
przym. Platoński, platoniczny
przysł. platonicznie
Wiktionary
[czytaj: platdojcz] w językoznawstwie: grupa dialektów występujących na terenie północnych Niemiec; język dolnoniemiecki
SJP.pl
bardzo mały wymiar wysokości czaszki; płaskogłowie, platykefalia
SJP.pl
bardzo mały wymiar wysokości czaszki; płaskogłowie, platycefalia
SJP.pl
pierwiastek chemiczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Pt i liczbie atomowej 78;
Wiktionary
Pl
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma platyna?
Wiktionary
IPA: plaˈtɨ̃na, AS: platỹna
Wiktionary
rzecz. platynowiec m.
przym. platynowy
czas. platynować
Wiktionary
(1.1) symbol. Pt
Wiktionary
niskowęglowy stop żelaza z niklem, używany do wyrobu przewodów elektrycznych wtapianych w szkło (np. w lampach elektrycznych; platynid
SJP.pl
platynka zielonka - gatunek motyla z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) gwara więzienna biżuteria
Wiktionary
IPA: plaˈtɨ̃ŋʲci, AS: platỹŋʹḱi
Wiktionary
Platynoiryd – stop platyny z irydem. Jego cechą charakterystyczną jest duża twardość, stąd stosowany bywa w stomatologii oraz we wzorcach (np. wzorzec metra i kilograma zostały sporządzone ze stopu składającego się w 90% z platyny i 10% z irydu).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pokrywanie powierzchni czegoś platynaatyną
Wiktionary
rzecz. platynowiec m., platynit m.
czas. platynować ndk.
przym. platynowy
Wiktionary
czasownik
(1.1) pokrywać platynaatyną
Wiktionary
rzecz. platyna ż., platynowanie n.
przym. platynowy
Wiktionary
grupa pierwiastków chemicznych zbliżonych właściwościami chemicznymi obejmująca platynowce lekkie (ruten, rod, pallad) i platynowce ciężkie (osm, iryd, platyna)
SJP.pl
ogólna nazwa każdego pierwiastka (rutenu, rodu, palladu, osmu, irydu i platyny) należącego do platynowców, grupy metali szlachetnych, trudnotopliwych
SJP.pl
blond o odcieniu platynowym
SJP.pl
1. zrobiony z platyny;
2. mający kolor platyny, srebrzystobiały
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. jubil. met. dotyczący platynaatyny, związany z platynaatyną, wykonany z platynaatyny, zawierający platynaatynę
przymiotnik jakościowy
(2.1) mający kolor srebrzystobiały, taki jak kolor platynaatyny lub przypominający kolor platynaatyny
Wiktionary
(1.1) Na serdecznym palcu lewej ręki ma podwójną platynowyatynową obrączkę.
(1.1) Na Księżycu astronauci rozkładali specjalne aluminiowe oraz platynowyatynowe folie.
(2.1) (…) aby pasma miały odcień platynowy, należy wybrać płukankę niebieską.
(2.1) Podobają ci się platynowyatynowe włosy?.
Wiktionary
rzecz. platyna ż., platynka ż., platynowiec mrz., platynit mrz., platynowanie n., platynowość ż.
czas. platynować ndk., platynować się ndk.
przysł. platynowo
Wiktionary
mający platynowe, srebrzystobiałe włosy
SJP.pl
Plauen (czes. "Plavno", grnłuż. "Pławno") – miasto powiatowe we wschodniej części Niemiec, w kraju związkowym Saksonia, siedziba powiatu Vogtland, u podnóża Rudaw, nad Białą Elsterą. Liczy ok. 66 tys. mieszkańców.
Do 31 lipca 2008 Plauen było miastem na prawach powiatu, do 29 lutego 2012 należało do okręgu administracyjnego Chemnitz.
Wikipedia
starożytny komediopisarz rzymski
SJP.pl
Titus Maccius Plautus (ur. ok. 250 p.n.e. w Sarsinie, zm. ok. 184 p.n.e.) – rzymski komediopisarz, jeden z najstarszych (obok Katona Starszego) pisarzy rzymskich, których utwory zachowały się więcej niż we fragmentach, a przy tym jeden z dwóch (obok Terencjusza) komediopisarzy rzymskich, których utwory znamy z bezpośredniego przekazu.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Plauta lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: plej] w tenisie i krykiecie: komenda sędziego, po której można serwować
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: plej of] system rozgrywek sportowych, odmiana systemu pucharowego; playoff, play off
SJP.pl
Play-off – system rozgrywek sportowych, odmiana systemu pucharowego, mający na celu wyłonienie drużyny mistrzowskiej, drużyn awansujących do wyższej klasy rozgrywkowej lub spadających do niższej. Stosowany najczęściej po zakończeniu znacznie dłuższej rundy zasadniczej (nazywanej czasem – głównie w odniesieniu do rozgrywek w USA – sezonem regularnym lub zasadniczym), która wyłania uczestników play-offów oraz określa ich rozstawienie.
Wikipedia
[czytaj: PLEJbek lub plejBEK]
1. odtwarzanie muzyki z przygotowanego wcześniej nagrania w trakcie występu na żywo;
2. metoda realizacji filmu dźwiękowego, polegająca na wykonywaniu zdjęć filmowych zgodnie z nagranym wcześniej podkładem dźwiękowym
SJP.pl
Pl
Wikipedia
[czytaj: plejboj] mężczyzna lubujący się w uwodzeniu kobiet, spędzaniu czasu na zabawach i oddawaniu się innym uciechom życia; plejboj
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hedonista prowadzący łatwe życie, także oddający się uciechom seksualnym
Wiktionary
„Playboy” – ilustrowany magazyn erotyczny i publicystyczny dla mężczyzn, założony w 1953 w Stanach Zjednoczonych przez Hugh Hefnera. Jego logo to głowa króliczka z muszką. Właścicielem magazynu jest Playboy Enterprises.
Wikipedia
(1.1) Nie mówmy już więcej o tym playboyu.
Wiktionary
[czytaj: plejbojowaty] przypominający zachowaniem osobę lubującą się w uwodzeniu kobiet, spędzającą czas na zabawach i oddającą się innym uciechom życia
SJP.pl
w informatyce: system umożliwiający dokonywanie niewielkich i bezpiecznych opłat przez Internet
SJP.pl
[czytaj: plejgerl] kobieta pozująca nago do fotografii w czasopismach
SJP.pl
[czytaj: plejlista] lista piosenek
SJP.pl
Playlista – oficjalna lista piosenek, jakie stacja radiowa emituje w ciągu tygodnia. Pozwala na częstą emisję wybranych utworów.
W przypadku niektórych formatów radiowych playlisty mają duże znaczenie, ponieważ są publikowane w prasie muzycznej, w celu odzwierciedlenia aktualnych trendów panujących w muzyce. Playlisty powszechnie stosowane są w radiu CHR.
Wikipedia
[czytaj: plejmejker] w grach zespołowych: osoba stwarzająca wiele sytuacji, które zwiększają szanse na zwycięstwo jej drużyny
SJP.pl
[czytaj: plejmejt] mężczyzna lub kobieta z okładek czasopism o tematyce erotycznej
SJP.pl
[czytaj: plej of] system rozgrywek sportowych, odmiana systemu pucharowego; play-off, play off
SJP.pl
konsola do gier wideo wyprodukowana przez firmę Sony
SJP.pl
PlayStation (PS, znana także jako PSX) – 32-bitowa konsola do gier wideo, wyprodukowana przez japońskie przedsiębiorstwo Sony Computer Entertainment, zaprojektowana przez Kena Kutaragiego.
Premiera konsoli odbyła się 3 grudnia 1994 roku, kiedy to pierwsze egzemplarze trafiły na półki japońskich sklepów. Niecały rok później, 9 września 1995 roku, konsola ukazała się w Stanach Zjednoczonych, 29 września tego samego roku w części państw Europy i w styczniu 1996 roku w Polsce.
Wikipedia
[czytaj: plejtest] testowanie gry przez granie w nią w celu sprawdzenia działania i wykrycia błędów
SJP.pl
kompleks handlowy lub biurowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. w biologii: podstawowy składnik komórek zwierzęcych i roślinnych; protoplazma;
2. w anatomii: płynny składnik krwi; osocze;
3. w fizyce: zjonizowany gaz o jednakowej ilości ładunków dodatnich i ujemnych;
4. kamień półszlachetny, ciemnozielona odmiana chalcedonu;
5. potocznie: telewizor plazmowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. materia powstała w bardzo wysokiej temperaturze z silnie zjonizowanego gazu, składająca się z naładowanych i obojętnych elektrycznie cząstek;
(1.2) biol. osocze krwi;
(1.3) pot. telewizor z ekranem plazmowym
Wiktionary
Plazma (ang. "plasma" z gr. "πλάσμα" "plásma" „rzecz uformowana, ulepiona, wymyślona” od "πλάσσειν", "plássein" ‘formować; modelować’) – zjonizowana materia o stanie skupienia przypominającym gaz, w którym znaczna część cząstek jest naładowana elektrycznie. Mimo że plazma zawiera swobodne cząstki naładowane (jony i elektrony), to w skali makroskopowej jest elektrycznie obojętna.
Wikipedia
(1.1) Plazma jest uważana za czwarty stan skupienia.
Wiktionary
IPA: ˈplazma, AS: plazma
Wiktionary
przym. plazmowy, plazmatyczny
Wiktionary
zabieg polegający na pobraniu od chorego jedynie płynnej części krwi (zwanej osoczem lub plazmą) wraz z krążącymi czynnikami chorobotwórczymi i zastąpieniu jej przez płyn zastępczy, stosowany w leczeniu schorzeń o podłożu immunologicznym, metabolicznym i hematologicznym
SJP.pl
Pl
Wikipedia
półprzepuszczalna błona zewnętrzna otaczająca protoplast
SJP.pl
fosfolipid, w skład którego wchodzi długołańcuchowy aldehyd powiązany z gliceryną oraz nienasycony kwas tłuszczowy z choliną lub 2-aminoetanolem; występuje obficie w tkance nerwowej i mięśniach
SJP.pl
Plazmalogen – fosfolipid eterowy, w którym do pierwszego atomu węgla rdzenia glicerowego (tj. w pozycji sn-1) przyłączony jest poprzez wiązanie eterowe łańcuch alkilowy, który jest cis-α,β-nienasycony. Podobnie jak w innych fosfolipidach, do drugiego atomu węgla glicerolu (pozycja sn-2) przyłączony jest łańcuch węglowy poprzez wiązanie estrowe, a do trzeciego (sn-3) – pochodna kwasu fosforowego. Grupa fosforanowa jest najczęściej podstawiona choliną, etanoloaminą lub seryną, rzadziej inozytolem.
Wikipedia
→ plazma
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. związany z plazmaazmą, dotyczący plazmaazmy
Wiktionary
rzecz. plazma ż.
Wiktionary
niezależna cząsteczka DNA mniejsza od genoforu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. cząsteczka pozachromosomowego DNA występująca w cytoplazmie komórki;
Wiktionary
Pl
Wikipedia
IPA: ˈplazmʲit, AS: plazmʹit
Wiktionary
enzym mający zdolność rozpuszczania fibryny, stosowany w leczeniu zawałów i zakrzepów; fibrynolizyna
SJP.pl
Plazmina (fibrynaza, fibrynolizyna) – zwierzęcy enzym białkowy z grupy proteaz, znajdujący się w osoczu krwi, którego działanie polega na rozkładaniu białek krwi wchodzących w skład skrzepu, przede wszystkim fibryny (włóknika). Proces ten nazywa się fibrynolizą. Plazmina powstaje z nieaktywnego prekursora (plazminogenu) na skutek działania trombiny i tkankowego aktywatora plazminogenu (t-PA). Plazminogen może być też aktywowany przez urokinazę (u-PA).
Wikipedia
białko surowicy krwi, prekursor plazminy
SJP.pl
Plazminogen – nieaktywne białko w surowicy krwi. Jest to czynnik fibrynolityczny będący proenzymem (prekursorem) plazminy. Do przekształcenia plazminogenu w plazminę wymagany jest enzym tkankowy aktywator plazminogenu oraz inne czynniki np. urokinaza.
Wikipedia
specjalna oponka plazmatyczna, otaczająca komórkę roślinną
SJP.pl
rodzaj połączenia międzykomórkowego u roślin; plazmodezma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. (w cytologii, o komórce) połączenie dwóch stykających się ze sobą komórek, gdzie poprzez kanał międzybłonowy przenika siateczka śródplazmatyczna;
Wiktionary
Pl
Wikipedia
połączenie międzykomórkowe u roślin polegające na przenikaniu cytoplazmy i retikulum endoplazmatycznego przez szczeliny ścian komórkowych sąsiednich komórek; plazmodesma
SJP.pl
o cechach plazmodioforowych (rząd grzybów)
SJP.pl
o cechach plazmodioforowych (rząd grzybów)
SJP.pl
1. pierwotniak z rzędu krwinkowców, pasożytujący w czerwonych ciałkach krwi; zarodziec; cenocyt
2. wielojądrowa komórka roślinna lub zwierzęca powstała wskutek podziałów jądra komórkowego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
proces zlania się cytoplazm dwóch gamet, bądź całych plemni i lęgni
SJP.pl
Plazmogamia – pierwszy etap zapłodnienia u grzybów. Plazmogamia to zespolenie się cytoplazm dwóch zróżnicowanych płciowo komórek generatywnych. Po plazmogamii następuje kariogamia (zlanie się jąder), co prowadzi do powstania zygoty. U grzybów wyższych po plazmogamii powstaje grzybnia dwujądrowa, a do kariogamii dochodzi znacznie później i tylko w strzępkach końcowych, w których następnie będą wytwarzane zarodniki.
Wikipedia
Plazmogen – gen zlokalizowany w plazmonie (tj. w cytoplazmie, mitochondriach, plastydach lub plazmidach).
Wikipedia
hipoteza o pochodzeniu życia z martwej materii
SJP.pl
odrywanie się cytoplazmy od ścianki komórkowej w żywej komórce roślinnej
SJP.pl
Pl
Wikipedia
jedna z kwazicząstek, kwant drgań plazmowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
urządzenie wytwarzające strumień plazmy niskotemperaturowej, stosowane do topienia, cięcia i spawania materiałów trudno topliwych
SJP.pl
Plazmotron (palnik plazmowy) – urządzenie do wytwarzania plazmy zimnej o temperaturze do 30 000 K.
Moc plazmotronów małej i średniej mocy zawiera się w zakresie od kilku do kilkuset kilowatów. Buduje się także plazmotrony dużej mocy do kilkudziesięciu megawatów.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) fiz. związany z plazmaazmą, dotyczący plazmaazmy
Wiktionary
(1.1) Teraz mamy wreszcie klasę średnią, ale o preferencjach… mercedesowych. Ta klasa woli inwestować w telewizory plazmowyazmowe, samochody, mieszkania, a brązy kupuje w galeriach po wielokrotnie wyższej cenie niż u mnie.
Wiktionary
rzecz. plazma ż., plazmon m., plazmówka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przecinarka plazmowyazmowa
Wiktionary
przym. plazmowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. plandeka
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. peleryna
Wiktionary
1. uderzyć dłonią lub czymś płaskim;
2. upadając lub uderzając o coś, wydać charakterystyczny odgłos
SJP.pl
pas wybrzeża przy zbiorniku wodnym pokryty piaskiem lub żwirem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) turyst. brzeg akwenu, pokryty piaskiem lub żwirem, nadający się do opalania i rekreacji;
Wiktionary
Plaża – pas nadbrzeżny pokryty materiałem sypkim: piaskiem, żwirem bądź ich mieszaniną, leżący nad brzegiem zbiorników wodnych.
Plaże są wykorzystywane jedynie w celach rekreacyjno-wypoczynkowych, gdyż ze względu na nieurodzajność i niestabilność oraz możliwość zalania inna działalność gospodarcza jest niemożliwa.
Wikipedia
(1.1) Idziesz z nami na plażaażę poopalać się?
Wiktionary
IPA: ˈplaʒa, AS: plaža
Wiktionary
rzecz. plażówki nmos., plażowicz m., plażowiczka ż., plażowanie n., plażówka ż.
czas. plażować ndk.
przym. plażowy, przyplażowy
przysł. plażowo
Wiktionary
żartobliwie: leżenie na plaży; plażowanie, leżing
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy odażować.
Wiktionary
(1.1) Zbiornik ma też funkcję hodowlaną (zarybianie) i rekreacyjną, zwłaszcza dla Zamościa (sporty wodne, plażowanie i inne).
Wiktionary
rzecz. plażówki nmos., plażówka ż., plaża ż., plażowicz m., plażowiczka ż.
czas. plażować ndk.
przym. plażowy
przysł. plażowo
Wiktionary
potocznie: leżeć, wypoczywać na plaży
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) wypoczywać, bawić się na plażaaży
Wiktionary
IPA: plaˈʒɔvat͡ɕ, AS: plažovać
Wiktionary
rzecz. plażówki nmos., plażówka ż., plaża ż., plażowanie n., plażowicz m., plażowiczka ż.
przym. plażowy
przysł. plażowo
Wiktionary
osoba zażywająca kąpieli słonecznej, opalająca się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba opalająca się na plażaaży
Wiktionary
(1.1) Nad jeziorem wystąpił prawdziwy wysyp plażowiczów. Nie ma gdzie się położyć z kocem – wszystkie miejsca są zajęte.
Wiktionary
IPA: plaˈʒɔvʲit͡ʃ, AS: plažovʹič
Wiktionary
rzecz. plaża ż., plażowanie n., plażówka ż.
:: fż. plażowiczka ż.
czas. plażować ndk.
przym. plażowy
przysł. plażowo
Wiktionary
kobieta zażywająca kąpieli słonecznej, opalająca się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: plażowicz
Wiktionary
(1.1) W telewizyjnym komediodramacie NBC Plaża Zuma (Zuma Beach, 1978) na podstawie scenariusza Johna Carpentera [...] wystąpiła w epizodycznej roli czarnowłosej plażowiczkaażowiczki w białym bikini, która podsłuchuje w toalecie głównego bohatera – biernego piosenkarza rockowego.
Wiktionary
IPA: ˌplaʒɔˈvʲit͡ʃka, AS: plažovʹička
Wiktionary
rzecz. plażówki nmos., plażowicz, plaża, plażowanie, plażówka
czas. plażować
przym. plażowy
przysł. plażowo
Wiktionary
miejsce przeznaczone do plażowania i wypoczynku nad wodą
SJP.pl
przysłówek
(1.1) na sposób plażowy
Wiktionary
rzecz. plażówki nmos., plaża ż., plażowanie n., plażowicz mos., plażowiczka ż., plażówka ż.
czas. plażować ndk.
przym. plażowy, przyplażowy
Wiktionary
żartobliwie: wstręt przed plażami
SJP.pl
mający związek z plażą, z pasem wybrzeża zbiornika wodnego lub brzegiem cieku, pokrytego piaskiem lub żwirem; noszony na plaży; znajdujący się na plaży
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeznaczony do noszenia, używania na plażaaży
(1.2) znajdujący się na plażaaży, związany z plażaażą, odbywający się na plażaaży
Wiktionary
IPA: plaˈʒɔvɨ, AS: plažovy
Wiktionary
rzecz. plażówki nmos., plażówka ż., plaża ż., plażowicz m., plażowiczka ż., plażowanie n.
czas. plażować ndk.
przysł. plażowo
przym. przyplażowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. sport. piłka plażowa
(1.2) kraw. luźna sukienka na lato
Wiktionary
(1.1) Sprzęt do plażówkaażówki wypożyczymy w recepcji hotelu.
(1.2) Miała na sobie zwiewną plażówkaażówkę, a na głowie słomkowy kapelusz z kokardą.
Wiktionary
rzecz. plaża ż., plażowanie n., plażowicz mos., plażowiczka ż., plażówki lm nm.
czas. plażować ndk.
przym. plażowy, przyplażowy
przysł. plażowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kraw. ubrania noszone na plażaaży
Wiktionary
Plażówki – skały w Ojcowskim Parku Narodowym. Wznoszą się po orograficznie lewej stronie wylotu Doliny Sąspowskiej do Doliny Prądnika, nad willą "Serdeczna". Zbudowane są z wapieni. Wraz z Jonaszówką, znajdującą się po przeciwnej stronie tworzą bramę skalną zamykającą wylot Doliny Sąspowskiej. Plażówki znajdują się jednak w lesie, a wylot doliny jest dość szeroki, wskutek czego brama ta w krajobrazie jest słabo rozróżnialna.
Wikipedia
(1.1) Możesz chodzić w plażówkiażówkach po domu.
Wiktionary
rzecz. plaża ż., plażowanie n., plażowicz mos., plażowiczka ż., plażówka ż.
czas. plażować ndk.
przym. plażowy, przyplażowy
przysł. plażowo
Wiktionary
kożuch roślin torfowiskowych unoszący się na jeziorze, które ulega przekształcaniu w torfowisko lub trzęsawisko; spleja
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mówienie bez sensu, plecenie bzdur
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja wartościująca czyjeś słowa jako błahe i nic nie warte
Wiktionary
(1.1) bla bla bla, war. ple ple ple
Wiktionary
dawniej: proboszcz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. proboszcz;
(1.2) pot. lekcew. ksiądz katolicki
Wiktionary
(1.1) Folwark biskupi oddawał dziesięcinę plebanowi.
Wiktionary
IPA: ˈplɛbãn, AS: plebãn
Wiktionary
rzecz. plebania ż., plebanijka ż.
przym. plebanijny, plebanowy, plebański
Wiktionary
(1.1) proboszcz
(1.2) klecha, katabas
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przykościelny budynek przeznaczony na mieszkanie dla proboszcza, często mieszczący również urzędy parafialne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. przykościelny budynek przeznaczony na mieszkanie dla proboszcza, często mieszczący również urząd parafialny
(1.2) hist. dom plebana
(1.3) hist. urząd, godność plebana
Wiktionary
Plebanie
Plebania – budynek mieszkalny będący własnością parafii, zazwyczaj ulokowany w pobliżu kościoła, przeznaczony na mieszkanie dla proboszcza bądź rektora oraz na kancelarię parafialną. Plebania może również stanowić mieszkanie dla innych księży (gości lub rezydentów).
Wikipedia
(1.1) Przed plebaniaebanią doszło do groźnego wypadku.
Wiktionary
IPA: plɛˈbãɲja, AS: plebãńi ̯a
Wiktionary
rzecz. pleban mos.
:: zdrobn. plebanijka ż.
przym. plebanijny, plebanowy, plebański
Wiktionary
(1.1) probostwo; reg. śl. fara
(1.2) reg. śl. fara
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: plebania
(1.2) mała plebania
Wiktionary
(1.1) Z kolegiaty trafił na niewielką plebanijkaebanijkę w Beskidzie.
Wiktionary
rzecz. pleban mos., plebania ż.
przym. plebanijny, plebanowy, plebański
Wiktionary
→ plebania
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z plebaniaebanią, dotyczący plebaniaebanii
Wiktionary
(1.1) Pola dziedziczki zaczynały się tuż za plebanijnym ogrodem.
Wiktionary
rzecz. pleban mos., plebania ż., plebanijka ż.
przym. plebanowy, plebański
Wiktionary
(1.1) plebański
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Plebanowo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Krynki.
W czasach zaborów w granicach Imperium Rosyjskiego, w guberni grodzieńskiej, w powiecie grodzieńskim.
W latach 1921–1939 leżała w Polsce, w województwie białostockim, w powiecie grodzieńskim, w gminie Krynka.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z plebanem, dotyczący plebana
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący dla plebana
Wiktionary
rzecz. pleban mos., plebania ż., plebanijka ż.
przym. plebanijny, plebański
Wiktionary
(1.1) plebański
(2.1) plebański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z plebanem albo plebaniaebanią, dotyczący plebana albo plebaniaebanii
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący dla plebana
Wiktionary
rzecz. pleban mos., plebania ż., plebanijka ż.
przym. plebanijny, plebanowy
Wiktionary
(1.1) plebanowy
(2.1) plebanowy
Wiktionary
dawniej: plebejusz;
1. w starożytnym Rzymie: wolny obywatel o ograniczonych prawach politycznych i cywilnych; w okresie późniejszym: mający wszystkie prawa, ale ubogi;
2. w dawnej Polsce: człowiek spoza stanu szlacheckiego;
3. dawniej: nieuprzywilejowany, prosty człowiek
SJP.pl
1. związany z plebejuszem, dotyczący plebejusza, plebejuszy - ludzi z niższych warstw społecznych (często z zabarwieniem negatywnym, np. plebejskie maniery)
2. ludowy (np. nurt plebejski w literaturze staropolskiej)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rzymskimi plebejuszami, dotyczący tych plebejuszy
(1.2) związany z polskimi plebejuszami, dotyczący tych plebejuszy
przymiotnik jakościowy
(2.1) mający cechy tego, co pospolite, nieszlachetne
Wiktionary
(1.1) Za czasów cesarstwa, plebejski dotąd Awentyn, stał się ulubioną dzielnicą rzymskiej arystokracji, pełną luksusowych willi i pałaców.
Wiktionary
rzecz. plebejusz mos., plebejuszka ż., plebejka ż., plebejskość ż., plebs mrz.
przym. plebejuszowski
przysł. plebejsko
Wiktionary
(1.1) plebejuszowski
Wiktionary
ogół cech właściwych plebsowi, ludziom niezamożnym i niewykształconym, zwłaszcza brak zainteresowań kulturalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest plebejskie; cecha tych, którzy są plebejskiebejscy
Wiktionary
rzecz. plebs m., plebejusz m., plebejka ż.
przym. plebejski, plebejuszowski
przysł. plebejsko
Wiktionary
1. ogół ludzi niewykształconych i niezamożnych; pospólstwo, plebs;
2. sposób myślenia i zachowania właściwy plebsowi, zwłaszcza brak aspiracji kulturalnych
SJP.pl
plebej;
1. w starożytnym Rzymie: wolny obywatel o ograniczonych prawach politycznych i cywilnych; w okresie późniejszym: mający wszystkie prawa, ale ubogi;
2. w dawnej Polsce: człowiek spoza stanu szlacheckiego;
3. dawniej: nieuprzywilejowany, prosty człowiek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) współcz. przen. ktoś niewykształcony i niezamożny, mający obojętny stosunek do kultury
(1.2) hist. człowiek zaliczany do plebsu, rzymskiej klasy społecznej
(1.3) hist. człowiek zaliczany do plebsu, grupy społecznej nie posiadającej szlachectwa
Wiktionary
rzecz. plebs m., plebejskość n., plebejuszka ż., plebejka ż.
przym. plebejski, plebejuszowski
Wiktionary
(1.1) prostak
(1.3) chudopachołek
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nieuprzywilejowana, prosta kobieta
Wiktionary
przym. plebejski
rzecz. plebejusz mos., plebs mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. uchwała zgromadzenia plebejuszy w starożytnym Rzymie
Wiktionary
1. głosowanie, którego uczestnicy wybierają najlepszą ich zdaniem osobę lub rzecz;
2. głosowanie ludności zamieszkującej dane terytorium dla rozstrzygnięcia ważnej kwestii związanej z tym terytorium;
3. w starożytnym Rzymie: podejmowanie uchwał przez plebejuszy pod przewodnictwem trybuna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) publ. powszechne głosowanie określonej publiczności w celu wybrania najlepszej ich zdaniem osoby lub rzeczy
(1.2) polit. głosowanie mieszkańców jakiegoś terytorium w celu określenia jego przynależności państwowej;
(1.3) hist. w starożytnym Rzymie: uchwała podejmowana przez zgromadzenie plebejuszy pod przewodnictwem trybuna
Wiktionary
Plebiscyt ( plebiscitum – decyzja ludu) – forma rozstrzygnięcia poprzez głosowanie obywateli.
Wikipedia
(1.1) Zorganizujmy plebiscyt na najładniejszy balkon na naszym osiedlu.
(1.2) Po I wojnie światowej w 1920 Olsztyn w wyniku niekorzystnego dla Polski plebiscytu nadal pod panowaniem Niemiec.
Wiktionary
IPA: plɛˈbʲist͡sɨt, AS: plebʹiscyt
Wiktionary
przym. plebiscytarny, plebiscytowy, przedplebiscytowy, poplebiscytowy
Wiktionary
(1.1) głosowanie
(1.3) war. plebiscitum
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z plebiscytem, dotyczący plebiscytu
Wiktionary
(1.1) Historyk zamieścił w publikacji swego rodzaju kalendarz bojów plebiscytowyebiscytowo-powstańczych na Górnym Śląsku.
(1.1) Orkiestra miała swoją siedzibę na ul. Plebiscytowej w Katowicach.
Wiktionary
rzecz. plebiscyt mrz.
przym. poplebiscytowy, przedplebiscytowy
Wiktionary
1. w starożytnym Rzymie: najliczniejsza warstwa obywateli wolnych, ale bez praw politycznych - plebejusze;
2. ogół ludzi niewykształconych i niezamożnych;
3. w dawnej Polsce: warstwa społeczna nienależąca do szlachty; gmin, pospólstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ogół ludzi niewykształconych i niezamożnych, mających obojętny stosunek do kultury
(1.2) w dawnej Polsce: warstwa społeczna nienależąca do stanu szlacheckiego
(1.3) w starożytnym Rzymie: warstwa obywateli wolnych, ale niemających pełni praw politycznych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. plebejskość n., plebejusz m., plebejuszka ż., plebejka ż.
przym. plebejski, plebejuszowski
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Plec – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie przysuskim, w gminie Wieniawa. Ma status sołectwa.
Prywatna wieś szlachecka, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie radomskim województwa sandomierskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.
Wikipedia
1. zdrobnienie od: plecak;
2. żartobliwie: pasażer motocyklisty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od plecak
Wiktionary
rzecz. plecak m., plecy nmos.
Wiktionary
torba przystosowana do noszenia na plecach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rodzaj worka lub torby przystosowanej za pomocą dwóch pasków do noszenia na plecyecach;
Wiktionary
Zobacz też: Plecak (singel).
Plecak – torba z dwoma paskami, noszona na plecach. Popularny w turystyce. Duże plecaki zazwyczaj wyposażone są w stelaż, który rozkłada ciężar plecaka bardziej równomiernie na plecach człowieka. Pojemność plecaka zazwyczaj określa się w litrach.
Wikipedia
(1.1) W swoim plecaku noszę nie tylko śpiwór i ubrania, ale i jedzenie na kilka dni.
(1.1) Pojemność plecaka zazwyczaj określa się w litrach.
Wiktionary
IPA: ˈplɛt͡sak, AS: plecak
Wiktionary
rzecz. plecy lm nm., plecki lm nm.
:: zdrobn. plecaczek m.
przym. plecakowy, pleczysty
Wiktionary
turysta podróżujący niskim kosztem, nocujący zwykle pod namiotem lub w prywatnych domach
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z plecakecakiem, dotyczący plecakecaka
Wiktionary
rzecz. plecak m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy odeść.
Wiktionary
IPA: plɛˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: plecẽńe
Wiktionary
czas. pleść ndk.
rzecz. plecionka ż., splot mrz., plecień mrz.
przym. pleciony
Wiktionary
Pl
Wikipedia
jedno- lub wielokomórkowa tkanka plechowców; thallus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. wegetatywna tkanka niektórych organizmów niezróżnicowana na korzeń oraz pęd;
(1.2) daw. wygolone miejsce na głowie
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od plech
Wiktionary
Plecha ("thallus") – wegetatywne ciało organizmów zaliczanych w dawnych systemach taksonomicznych do plechowców, niezróżnicowane na korzeń i pęd. Większość botaników za plechę nie uważa ciał jednokomórkowych, z wyjątkiem komórczaków. Rzadziej plechą określa się ponadto ciała jednokomórkowych glonów i grzybów (lub protistów grzybopodobnych) lub beztkankowych roślin lądowych, np. wątrobowców. U grzybów do określenia bardziej rozwiniętej plechy używa się określenia grzybnia.
Wikipedia
(1.1) Jedynie w pewnym stopniu pomóc mogą sposoby tworzenia i rozgałęzienia plechaechy specyficzne dla krasnorostów, brunatnic i zielenic.
(1.2) — Dać mu pokój! — zawołał, — gdyby plechaechy wygolonej nie miał na łbie, postąpiłbym z nim inaczej, ale się z biskupami zadzierać teraz nie chcę…
Wiktionary
rzecz. plechowiec m.
przym. plechowy
Wiktionary
(1.2) tonsura; daw. plesz
Wiktionary
grupa organizmów wielokomórkowych nieposiadających tkanek i narządów; plechowce
SJP.pl
o cechach plechowatych (grupa organizmów)
SJP.pl
grupa organizmów wielokomórkowych nieposiadających tkanek i narządów; plechowate
SJP.pl
Pl
Wikipedia
organizm wielokomórkowy nieposiadający tkanek i narządów
SJP.pl
→ plecha
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) bot. związany z plechaechą; mający plechaechę; zbudowany z plechaechy
Wiktionary
rzecz. plecha ż.
Wiktionary
gwarowo: ogrodzenie z gałęzi wplecionych poziomo między pionowe słupki; plecień
SJP.pl
1. w potocznym wyrażeniu: kwiecień plecień - kwiecień będący miesiącem, w którym przeplatają się różne typy pogody;
2. gwarowo: ogrodzenie z gałęzi wplecionych poziomo między pionowe słupki; pleciak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. gwara. pleśćeciony płot, plecionka z chrustu
Wiktionary
rzecz. plecionka ż., płot m., pleciuga ż., splot m., plecenie n., oplecenie n., splecenie n., uplecenie n., wyplatanie n., wyplecenie n.
czas. pleć, pleść ndk., opleść dk., spleść dk., upleść dk., wyplatać ndk., wypleść dk.
przym. plecionkowy
Wiktionary
(1.1) pleciak
Wiktionary
zdrobnienie od: plecionka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: plecionka
Wiktionary
IPA: ˌplɛt͡ɕɔ̃ˈnɛt͡ʃka, AS: plećõnečka
Wiktionary
1. przedmiot zrobiony z dwóch lub większej liczby pasm czegoś, przeplatających się wzajemnie;
2. ornament złożony z przeplatających się linii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzecz wykona z zaplecionych włókien
(1.2) ornament przedstawiający przeplatające się linie, pasma
Wiktionary
Plecionka – motyw zdobniczy utworzony ze splecionych, skręconych pasm, linii, wstęg lub wyrób użytkowy w rzemiośle.
Wikipedia
IPA: plɛˈt͡ɕɔ̃nka, AS: plećõnka
Wiktionary
rzecz. plecenie n., pleciuga ż./m., splot m.
czas. pleść, zapleść, zaplatać, upleść
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzem. rzemieślniczka wyplatająca przedmioty ze słomy lub wikliny
Wiktionary
rzecz. plecionka ż., plecionkarstwo n.
:: fm. plecionkarz mos.
przym. plecionkarski, plecionkowy, pleciony, wyplatany
Wiktionary
wykonany z plecionki; używany do produkcji plecionki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzem. wyrabianie plecionkaecionek i mebli ze słomy lub wikliny;
Wiktionary
Plecionkarstwo – rzemiosło polegające na wyrobie wszelkiego rodzaju plecionek ze słomy, wikliny, rafii, rogożyny, rotangu, bambusa, słomy ryżowej, włókien kokosowych i sizalowych itp. Nazwa ta odnosi się także do wyplatania sprzętów ozdobnych i użytkowych, m.in. koszy. Rzemiosło znane od czasów prehistorycznych, także w zakresie wyrobu plecionek ozdobnych. Plecionkarstwo w Polsce zostało wpisane na Krajową Listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego decyzją z dnia 10 lipca 2018 roku.
Wikipedia
(1.1) Wielu mieszkańców miasteczka żyje z plecionkarstwoecionkarstwa.
Wiktionary
rzecz. plecionkarka ż., plecionkarz mos.
przym. plecionkarski, plecionkowy, pleciony, wyplatany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzem. rzemieślnik wyplatający przedmioty ze słomy lub wikliny
Wiktionary
(1.1) W trzyletniej szkole zawodowej niewidoma młodzież uczy się zawodów: dziewiarza maszynowego, ślusarza, introligatora, szczotkarza i plecionkarza (koszykarza).
Wiktionary
rzecz. plecionka ż., plecionkarstwo n.
:: fż. plecionkarka ż.
przym. plecionkarski, plecionkowy, pleciony, wyplatany
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od pleść
przymiotnik relacyjny
(2.1) wytworzony poprzez łączenie pędów lub pasm
Wiktionary
(2.1) W plecionym kapeluszu maszerował na plażaażę.
Wiktionary
rzecz. plecionkarz mos., plecionkarstwo n., plecionkarka ż., plecenie n., plecionka ż.
czas. pleść ndk., pleśćeść się ndk.
Wiktionary
(2.1) wyplatany
Wiktionary
potocznie: osoba gadatliwa, lubiąca dużo mówić o byle czym; pleciuga, plociuch, papla, gaduła
SJP.pl
potocznie: osoba gadatliwa, lubiąca dużo mówić o byle czym; pleciuga, plociuch, papla, gaduła
SJP.pl
(r. męski) potocznie: człowiek gadatliwy, lubiący dużo mówić o byle czym; pleciuch, plociuch, papla, gaduła
SJP.pl
zdrobnienie od: plecy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zdrobn. od: plecy
Wiktionary
(1.1) Łukaszku, pani doktor obejrzy ci teraz plecki.
Wiktionary
rzecz. plecak mrz., plecy lm nm.
przym. pleczysty
Wiktionary
→ plecy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z plecyecami, dotyczący plecyeców
Wiktionary
rzecz. plecy nmos.
przym. pleczysty
Wiktionary
piórko, kostka, płytka elastyczna służące do gry na instrumentach strunowych szarpanych; plektron
SJP.pl
tylna strona tułowia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) anat. tylna część tułowia, od barków do pasa;
(1.2) tylna część ubrania okrywająca plecy (1.1)
(1.3) przen. pot. poparcie wpływowych osób
(1.4) gw-pl|Mazury, Warmia. pręt u kosy
Wiktionary
Plecy – duży grzbietowy (tylny) obszar ludzkiego ciała zaczynający się od górnej granicy okolicy pośladkowej, a kończący na tylnej powierzchni szyi i ramion.
Wikipedia
(1.1) Oparłem się plecyecami o ścianę.
(1.1) Bolą mnie plecy.
(1.1) Poczułem ból w dolnej części plecyeców.
(1.1) Odwróciłem się do niego plecyecami w wyszedłem z pokoju.
(1.2) Prasując koszulę, wypaliłem dziurę na plecyecach.
(1.3) Kto jest pupilkiem szefa i ma plecy, dostaje wyższą premię.
(1.3) Ten człowiek dostał to stanowisko, bo ma mocne plecy.
Wiktionary
IPA: ˈplɛt͡sɨ, AS: plecy
Wiktionary
rzecz. plecak m., plecaczek m.
:: zdrobn. plecki nmos.
przym. plecowy, pleczysty
Wiktionary
(1.3) krysza
Wiktionary
1. mający szerokie, mocne plecy; pleczysty;
2. żartobliwie: mający poparcie jakichś wpływowych osób
SJP.pl
mający szerokie, mocne plecy; pleczasty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. rzad. mający szerokie barki
Wiktionary
(1.1) W kolejce stała za pleczystym mężczyzną w prochowcu.
(1.1) Bartek chciał sypnąć takiemu pleczystyeczystemu kolesiowi z sąsiedniej wsi.
Wiktionary
rzecz. plecak mrz., plecki lm nm., plecy lm nm.
przym. plecowy
Wiktionary
(1.1) barczysty
Wiktionary
mięso wołowe wycięte z przedniej części grzbietu wraz z łopatką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) górna przednia część partii grzbietowej półtuszy razem z łopatką
Wiktionary
IPA: plɛˈt͡sufka, AS: plecufka
Wiktionary
(1.1) górka
Wiktionary
gruba, ciepła tkanina używana do przykrycia; koc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) puszysty wełniany koc
Wiktionary
Pled – płat grubego sukna lub tkaniny bawełnianej; rodzaj koca używanego jako przykrycie w czasie snu albo okrycie wierzchnie w typie płaszcza, noszone na ramionach bądź przerzucane przez ramię. Charakterystyczny element hiszpańskiego i portugalskiego stroju ludowego pod nazwą manta oraz szkockiego stroju regionalnego jako plaid (ployde).
Wikipedia
(1.1) Ten pled jest tak miły w dotyku jak aksamit.
Wiktionary
IPA: plɛt, AS: plet
Wiktionary
rzecz. zdrobn. pledzik
przym. pledowy
Wiktionary
(1.1) koc, derka
Wiktionary
zdrobnienie od: pled (gruby koc)
SJP.pl
1. grupa znakomitości, wybitnych osób, np. artystów, uczonych, sportowców
2. duża grupa osób powiązana w jakiś sposób (np. plejady turystów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. grupa wybitnych ludzi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Tu skupia się plejada intelektualistów i tu rodzi się najwięcej pomysłów.
Wiktionary
rzecz. Plejady nmos., Plejada ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) ezot. sf. przedstawiciel rzekomej cywilizacji pozaziemskiej pochodzącej z Plejad
Wiktionary
(1.1) Plejadianie to jedna z najbardziej znanych pozaziemskich cywilizacji, o której dowiedzieliśmy się dzięki channelingom.
Wiktionary
rzecz. Plejada ż., Plejady nmos.
:: fż. Plejadianka ż.
przym. plejadiański
Wiktionary
1. grupa znakomitości, wybitnych osób, np. artystów, uczonych, sportowców
2. duża grupa osób powiązana w jakiś sposób (np. plejady turystów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) astr. otwarta gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka;
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) M., B. i W. lm. od: Plejada
Wiktionary
Pl
Wikipedia
(1.1) Najjaśniejszą gwiazdą w Plejadach jest Alkione.
Wiktionary
IPA: plɛˈjadɨ, AS: plei ̯ady
Wiktionary
rzecz. Plejadianin mos., Plejada ż., plejada ż.
Wiktionary
(1.1) Baby, Kokoszki, Kurczęta, Siedem Sióstr, M 45
Wiktionary
mężczyzna lubujący się w uwodzeniu kobiet, spędzaniu czasu na zabawach i oddawaniu się innym uciechom życia; playboy
SJP.pl
w mitologii greckiej: jedna z okeanid, córka tytana Okeanosa i tytanidy Tetydy
SJP.pl
zjawisko warunkowania przez jeden gen kilku, pozornie nie związanych ze sobą właściwości fenotypowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wpływ jednego genu, na więcej niż jedną cechę fenotypową
(1.2) istnienie innych efektów leku (zwłaszcza korzystnych) niż te, dla których lek został zaprojektowany;
Wiktionary
Pl
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący plejotropiaejotropii
Wiktionary
starsza epoka czwartorzędu, cechująca się m.in. wielkim zlodowaceniem i pojawieniem się człowieka neandertalskiego; dyluwium, epoka lodowa, epoka lodowcowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. starsza epoka czwartorzędu;
Wiktionary
Pl
Wikipedia
(1.1) Podczas plejstocenu miało miejsce kilka zlodowaceń kontynentalnych.
Wiktionary
IPA: plɛjˈstɔt͡sɛ̃n, AS: plei ̯stocẽn
Wiktionary
przym. plejstoceński
Wiktionary
(1.1) przest. dyluwium
Wiktionary
odnoszący się do plejstocenu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geol. związany z plejstocenem, dotyczący plejstocenu
Wiktionary
(1.1) Zlodowacenie podlaskie stanowiło najstarsze ze zlodowaceń plejstoceńskich.
Wiktionary
rzecz. plejstocen mrz.
Wiktionary
(1.1) przest. dyluwialny
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) ranić, kaleczyć bronią białą
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy odekać.
Wiktionary
czas. plekać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) góry. ssać mleko matki
Wiktionary
(1.1) Dobrze plekaćeka to jagnię!
Wiktionary
rzecz. plekanie n.
Wiktionary
potocznie: pleksiglas; pleksi
SJP.pl
[czytaj: pleks-i] przezroczyste tworzywo sztuczne produkowane na bazie polimeru, służące m.in. do wyrobu szyb samolotowych i samochodowych; szkło akrylowe, szkło organiczne, pleksiglas, plexiglas, plexi
SJP.pl
[czytaj: pleks-iglas] przezroczyste tworzywo sztuczne produkowane na bazie polimeru, służące m.in. do wyrobu szyb samolotowych i samochodowych; szkło akrylowe, szkło organiczne, pleksi, plexiglas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. przezroczyste tworzywo sztuczne podobne do szkła, lżejsze i bardziej odporne na uderzenia od niego
Wiktionary
przym. pleksiglasowy
Wiktionary
(1.1) polimetakrylan metylu, PMMA, war. pleksi
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) z pleksiglasu
Wiktionary
(1.1) Jedź, człowieku, ostrożniej, do cholery! – krzyknął do kierowcy, który oddzielony był od przedziału ratunkowego pleksiglasowyeksiglasową, uchyloną nieco szybą.
Wiktionary
rzecz. pleksiglas mrz.
Wiktionary
nazwa nitkowatych, splecionych i częściowo pozrastanych ze sobą grup komórek o dużych przestworzach międzykomórkowych, tworzących ciało roślin niższych; tkanka rzekoma, pseudotkanka
SJP.pl
Plektenchyma – tkanka rzekoma, która powstaje z nitkowatych, początkowo oddzielonych plech poprzez ich splątanie się i złączenie. Występuje u grzybów i niektórych glonów. Nitki plechy łączą się z sobą poprzez ścisłe splątanie albo poprzez zlepienie śluzowatymi ścianami komórkowymi, tworząc twór podobny do tkanki roślin wyższych.
Wikipedia
rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych
SJP.pl
Plektrantus, pokrzelica ("Plectranthus" L'Her.) – rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych. W zależności od ujęcia obejmuje ok. 150 do nawet 325 gatunków lub tylko ok. 65 po wyłączeniu wielu przedstawicieli do rodzaju koleus "Coleus". Rośliny te występują w lasach i zaroślach Afryki i Azji, nieliczne w Australii, w klimacie tropikalnym i umiarkowanym ciepłym. Niektóre gatunki są uprawiane jako rośliny ozdobne.
Wikipedia
piórko, kostka, płytka elastyczna służące do gry na instrumentach strunowych szarpanych; plectrum
SJP.pl
Plektron ( πλῆκτρον, pot. "kostka", "piórko") – przyrząd służący do szarpania strun niektórych instrumentów strunowych. Używany już w starożytności do gry na kitarze i lirze. W późniejszych czasach i obecnie służy również do gry na takich instrumentach, jak: domra, mandolina, gitara (zob. kostka gitarowa). „Piórka” szarpiące struny w klawesynie również pełnią funkcję plektronów, często także są określane tym terminem.
Wikipedia
członek plemienia w stosunku do innych jego członków; współplemieniec
SJP.pl
odwoływanie się do wspólnoty pochodzenia, odnoszenie się do wspólnoty rodowej
SJP.pl
→ plemię
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący plemięemienia, właściwy plemięemieniu i jego regułom
Wiktionary
(1.1) Arabska tradycja nadała plemiennym przejawom nieposłuszeństwa kolektywną nazwę „ridda”, czyli apostazja, odrzucenie.
Wiktionary
IPA: plɛ̃ˈmʲjɛ̃nːɨ, AS: plẽmʹi ̯ẽ•ny
Wiktionary
rzecz. plemię n., plemienność ż.
przym. międzyplemienny
Wiktionary
1. grupa rodów wywodzących się od wspólnego przodka, zamieszkujących dany obszar i związanych wspólnotą organizacji społecznych;
2. dawniej: ród, potomstwo, pokolenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) forma przedpaństwowej organizacji społeczeństw, grupa spokrewnionych rodów zamieszkujących jeden obszar;
(1.2) biol. kategoria systematyki roślin i zwierząt;
(1.3) przest. pokolenie, potomstwo, ród
Wiktionary
Pl
Wikipedia
(1.1) Wielkie znaczenie dla biblijnej opowieści o ludzie wybranym, jakie przypisuje się Jakubowi, wynika z faktu, że dwunastu jego synów (Ruben, Symeon, Lewi, Juda, Issachar, Zabulon, Józef, Beniamin, Dan, Neftali, Gad , Aser) dało początek tzw. dwunastu plemięemionom Izraela, po tym, jak sam Jakub zyskał to imię - Izrael, a jego potomkowie od tego czasu będą nazywać siebie Bnej Izrael, Izraelici, synowie Izraela.
(1.1) W Brazylii, w dżungli Amazonii odkryto nieznane do tej pory plemię.
(1.3) Polskie wydało go plemię, • Wstrzymał słońce, ruszył ziemię!
Wiktionary
IPA: ˈplɛ̃mʲjɛ, AS: plẽmʹi ̯e
Wiktionary
(1.1) przym. plemienny
Wiktionary
męskie gametangium, miejsce wytwarzania plemników; anterydium, anteridium
SJP.pl
Plemnia, anterydium – haploidalny organ rozmnażania (gametangium), w którym wytwarzane są plemniki. Występuje w wielu grupach systematycznych roślin (zielenice, mszaki, paprotniki), grzybów i glonów nie zaliczanych do roślin. Plemnia może być jednokomórkowa lub wielokomórkowa.
Wikipedia
męska komórka rozrodcza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. męska komórka rozrodcza – u ludzi, zwierząt i niektórych roślin;
Wiktionary
Plemnik, spermatozoid – gameta męska, haploidalna komórka rozrodcza wytwarzana przez gonadę osobnika płci męskiej służąca do rozmnażania płciowego. Plemniki występują zarówno u zwierząt, jak i u roślin.
Plemniki po raz pierwszy zaobserwował w 1677 roku Antoni van Leeuwenhoek. U człowieka zwykle w jednej porcji nasienia wydzielanego podczas wytrysku jest od 100 do 500 milionów plemników.
Wikipedia
IPA: ˈplɛ̃mʲɲik, AS: plẽmʹńik
Wiktionary
przym. plemnikowy
Wiktionary
(1.1) spermatozoid
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) farm. med. powodując uśmiercenie plemników
Wiktionary
(1.1) Ile kosztuje preparat działający plemnikobójczo w pańskiej aptece?
Wiktionary
przym. plemnikobójczy
Wiktionary
zabijający plemniki
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) farm. med. powodujący uśmiercenie plemników
Wiktionary
przysł. plemnikobójczo
Wiktionary
mający zdolność wytwarzania plemników
SJP.pl
→ plemnik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z plemnikemnikiem, dotyczący plemnikemnika
Wiktionary
rzecz. plemnik m.
Wiktionary
potocznie: posiedzenie plenarne
SJP.pl
o zebraniach: ogólny, walny, całościowy, generalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) w pełnym składzie
Wiktionary
1. otwarta przestrzeń pod gołym niebem, używana jako miejsce i temat pracy artysty, naturalna scenografia do zdjęć filmowych lub miejsce wypoczynku;
2. malowanie obrazów lub robienie zdjęć na wolnym powietrzu bezpośrednio z natury; obraz tak namalowany lub zdjęcie tak zrobione;
3. pobyt grupy artystów w jakiejś miejscowości, poświęcony pracy twórczej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przestrzeń poza budynkiem, pod gołym niebem
(1.2) impreza dla artystów zorganizowana aby malować, rzeźbić fotografować na wolnym powietrzu
(1.3) teren poza studiem filmowym wybrany jako sceneria do filmowania
(1.4) filmowanie w naturalnej scenerii
Wiktionary
Plener ( en plein air – na świeżym powietrzu) - forma działalności artystycznej – twórczość artystyczna na zewnątrz, inspirowana naturą, powstająca w bezpośrednim kontakcie z naturą, polegająca na utrwalaniu w twórczości malarskiej krajobrazu, otwarta przestrzeń pod gołym niebem jako miejsce i temat pracy artysty, pobyt grupy artystów w jakiejś miejscowości, poświęcony pracy twórczej.
Wikipedia
przym. plenerowy
Wiktionary
artysta pracujący w plenerze - przestrzeni pod gołym niebem
SJP.pl
występujący w plenerze, dotyczący pleneru
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odbywający się, wykonany w plenerze
(1.2) związany z plenerem; dotyczący pleneru
Wiktionary
IPA: ˌplɛ̃nɛˈrɔvɨ, AS: plẽnerovy
Wiktionary
rzecz. plener m.
Wiktionary
malarz malujący w plenerze
SJP.pl
potocznie: impreza w plenerze
SJP.pl
tylna część tratwy, dziesięć do dwudziestu pni drzewa zbitych w jedną całość dla spławienia wodą; tafla, cal
SJP.pl
pełnomocnictwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. pełnomocnictwo (prawo do działania w czyimś imieniu)
Wiktionary
IPA: ˌplɛ̃ɲipɔˈtɛ̃nt͡sʲja, AS: plẽńipotẽncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. plenipotent mos., plenipotentka ż.
Wiktionary
osoba upoważniona do wykonywania jakichś obowiązków w czyimś imieniu, także do wypowiadania się publicznie w takiej formie; pełnomocnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zob. pełnomocnik.
Wiktionary
(1.1) W 1841/42 był już nowy wydział zdrowia oraz na prawach wydziału: służba ogólna, którą kierował plenipotent, jego zastępca lub sekretarz, a oprócz niej kasa główna.
Wiktionary
rzecz. plenipotentka ż., plenipotencja ż.
Wiktionary
kobieta upoważniona do wykonywania jakichś obowiązków w czyimś imieniu, także do wypowiadania się publicznie w takiej formie; pełnomocniczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. pełnomocniczka.
Wiktionary
rzecz. plenipotent mos., plenipotencja ż.
Wiktionary
ziemiórka pleniówka - muchówka z rodziny bedliszek
SJP.pl
plenić się:
1. np. o owadach: rozmnażać się, powiększać swą ilość;
2. o roślinach: rosnąć bujnie, szybko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. hig. pieluszka
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: plennie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: plenny
SJP.pl
1. wydawanie licznego potomstwa
2. liczba nasion, bulw roślin uprawnych cechująca poszczególne odmiany
3. liczba noworodków w miocie
4. żyzność, urodzajność gleby
SJP.pl
1. przynoszący obfite plony;
2. kielichowiec plenny - kwiat z Ameryki Północnej, uprawiany również w Polsce;
3. olkuska owca plenna - odmiana owiec długowełnistych
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przest. wydający na świat liczne potomstwo
(1.2) przest. roln. wydający obfite plony
Wiktionary
przysł. plenno
rzecz. plenność ż.
Wiktionary
(1.1) płodny
(1.2) żyzny
Wiktionary
1. ogół lub część jakiejś organizacji, partii, ugrupowania itp. obecnych, np. na posiedzeniu;
2. posiedzenie członków organizacji, ugrupowania, partii w pełnym jej składzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ogół członków jakiejś organizacji obecnych na zebraniu
(1.2) zebranie członków wchodzących w skład plenum (1.1)
Wiktionary
IPA: ˈplɛ̃nũm, AS: plẽnũm
Wiktionary
właściwość niektórych kryształów polegająca na zmianie ich barwy przy obracaniu, gdy przechodzi przez nie światło spolaryzowane liniowo; polichroizm, wielobarwność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zjawisko zmiany barwy w zależności od polaryzacji światła przechodzącego przez ciało;
Wiktionary
Pleochroizm (łac. "pleo" napełniam i gr. "χρῶμα" barwa), polichroizm (z gr. wielobarwność) – zjawisko zmiany barwy w zależności od polaryzacji światła przechodzącego przez ciało. Jest on wynikiem różnej absorpcji widmowej światła przez substancje, zależnie od kierunku polaryzacji padającego światła.
Wikipedia
(1.1) wielobarwność, polichroizm
Wiktionary
obecność zwiększonej liczby komórek danego rodzaju w płynie mózgowo-rdzeniowym
SJP.pl
Pleocytoza – obecność zwiększonej liczby komórek danego rodzaju w płynie mózgowo-rdzeniowym. Najczęściej mówimy o pleocytozie w stosunku do limfocytów. Nie należy używać pojęć limfocytoza czy neutrofilia, ponieważ odnoszą się one do zwiększenia liczby limfocytów lub neutrofili we krwi obwodowej, a nie w PMR.
Wikipedia
aparat do rejestracji zdjęć i projekcji ruchomych obrazów; skonstruowany w roku 1894 przez K. Prószyńskiego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
występowanie różnych kształtów organizmów i komórek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. występowanie różnych kształtów organizmów i komórek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
minerał z grupy spineli, o barwie zielonoczarnej, bogaty w żelazo
SJP.pl
→ pleonazm
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. związany z pleonazmem, dotyczący pleonazmu
Wiktionary
rzecz. pleonazm mrz.
przym. pleonazmiczny
Wiktionary
(1.1) rzad. pleonazmiczny
Wiktionary
wyrażenie złożone z wyrazów o takim samym lub bardzo podobnym znaczeniu, zwykle oceniane jako błąd, np. cofać się w tył; tautologia, tautologizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących;
Wiktionary
Pleonazm (z πλεονασμός "pleonasmos" „nadmiar”), potocznie lub żartobliwie masło maślane – wyrażenie, w którym jedna część wypowiedzi zawiera treść występującą także w drugiej części, zaliczane do redundantnych połączeń wyrazowych.
Wikipedia
(1.1) Wyrażenie „mokra woda” to pleonazm.
Wiktionary
IPA: plɛˈɔ̃nasm̥, AS: pleõnasm̦
Wiktionary
przym. pleonastyczny
Wiktionary
(1.1) tautologia; pot. żart. masło maślane
Wiktionary
dział ortoptyki; zajmuje się leczeniem niedowidzenia jednoocznego występującego w zezie jednostronnym towarzyszącym
SJP.pl
1. fryzura męska
2. dawne, puszyste pióro strusie zwisające z ronda damskiego kapelusza
3. dawna, biała obwódka naszyta na żałobną suknię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) męska fryzura z dość długich włosów zaczesanych ku tyłowi i opadających na kark
(1.2) daw. puszyste strusie pióro zwisające z ronda damskiego kapelusza
(1.3) daw. biała obwódka naszyta na suknię żałobną
Wiktionary
IPA: plɛˈrɛza, AS: plereza
Wiktionary
jedno ze stadiów larwalnych bruzdogłowca szerokiego
SJP.pl
Plerocerkoid ("plerocercoidus", z gr. πλερες = pełny, kompletny + κερκος = ogon) – trzecie stadium larwalne tasiemców z rzędu Pseudophyllidea (np. bruzdogłowca szerokiego). Charakteryzuje się robakowatym kształtem ciała i dwoma bruzdami przyssawkowatymi. Pasożytuje głównie w rybach, drugim żywicielu pośrednim larw tego typu, ale spotykany jest również u płazów, gadów i ssaków.
Wikipedia
pojęcie używane w gnostycyzmie oznaczające pełnię boskiego Bytu
SJP.pl
młodzieżowo: plecy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. plecy
Wiktionary
(1.1) Tak mnie plery bolą, że nie mogę się podnieść.
Wiktionary
IPA: ˈplɛrɨ, AS: plery
Wiktionary
Plesewo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie grudziądzkim, w gminie Łasin.
W okresie międzywojennym Plesewo było siedzibą komisariatu Straży Celnej „Plesewo”.
Wikipedia
przymiotnik od: Pleśna
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) daw. pluskać, chlapać; wydawać odgłos uderzania o powierzchnię wody
(1.2) daw., także. reg-pl|Małopolska., gw-pl|Mazowsze, Lwowskie, Żytomierskie, Oleszkowce, Maćkowce, Cieszanów. uderzać dłonią o dłoń; klaskać
czasownik przechodni niedokonany
(2.1) daw., także. gw-pl|Cieszanów. uderzać kogoś dłonią; klepać
czasownik zwrotny niedokonany pleskać się
(3.1) daw. pluskać się, chlapać się (w wodzie); taplać się
(3.2) daw. pleskać (2.1) samego siebie; klepać się
Wiktionary
(1.1) Już za kark pleskaćeszcze
(1.1) Chodzi czapla, w bagnie pleskaćeszcze, // Czy wam opowiadać jeszcze?
(1.2) Halina w pląsach przed nim ucieka, // On w ręce pleskaćeszcząc goni z daleka
(1.2) Zaśmiała się na te słowa panna Kamilla głośno, pleskaćeszcząc rękami, a pan Józef, słysząc ten głos czysty i wdzięczny, patrząc na te ruchy pełne gracji i żywości, zamyślił się […].
(1.2) Jak niemowlątko na matczynem łonie, // Na imie Marya pleskaćeszcze w drobne dłonie.
(1.2) I wnet z hukiem, i wnet z szumem, // Z jakim w puszczy wiatr szeleszcze, // Za rycerzem lecąc tłumem, // W dłoń posłuszna zgraja pleskaćeszcze.
(1.2) Napił się dziaduś // ciepłego winka, // Gonił babusię // wkoło kominka. // A babuleńka // rączkami pleskaćeszcze: // — O mój dziadulku, // goń-że mnie jeszcze!
(1.2) W Małéj Rusi podczas niedzieli rusalnéj, nikt nie poważy się kąpać w rzéce, ani pleskać w dłonie […].
(2.1) Pewny
(2.1) Przy śmiechu policzki i powieki całkowicie zasłaniają oczy; wogóle: pieje śmiechem gdzieś aż od przepony brzusznej; zanosi się; rękami w uda pleskaćeszcze; zaraźliwe to; śmiejesz się wraz z nim — musowo!
(3.1) Jechał ze mną towarzysz, co miał bielmo w oku. // Aż wrona, tuż przy drodze, pleskać sięeszcze się w potoku. // Wyrwie z olstra pistolet, lecz bez kalcedona, // Nim przyjdzie do drugiego, poszła w górę wrona.
(3.1) Dodał serca Moskwicin zajątrzony jeszcze, // Że się w własnéj krwi jego monarchia pleskać sięeszcze; // Bo podtenczas Polacy nieprzerwanym cugiem // Krnąbrny naród moskiewski takim myli ługiem.
(3.2) Bierz licho akcyonaryuszów. Niektórzy z nich dostaną spazmów, niektórzy dla odzyskania humoru po stracie akcyj popiją się, inni będą się pleskać po czole z rozpaczy, że im nie trafiła się taka gratka, jak mnie […].
Wiktionary
(1.1) pluskać, chlapać, chlupotać, chlustać
(1.2) klaskać, klapać, plaskać
(2.1) klepać, pacać
(2.3) spłaszczać, rozpłaszczać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
drobnokrystaliczna mieszanina różnych odmian żelaza niklonośnego, występująca w meteorytach żelaznych
SJP.pl
dawne narzędzie lekarskie w postaci cienkiej metalowej płytki, używane jako rezonator przy opukiwaniu klatki piersiowej lub jamy brzusznej; pukadło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. wygolone w kształcie kółka miejsce na głowie duchownych katolickich
Wiktionary
(1.1) tonsura
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Rumunii, w południowej Bukowinie, założona przez polskich osadników;
Wiktionary
Plesza ( Pleșa) – wieś w Rumunii, w okręgu Suczawa, w gminie Mănăstirea Humorului. W 2011 roku liczyła 171 mieszkańców.
Wieś leży na południowej Bukowinie, na północ od Gura Humorului. Zamieszkana jest prawie wyłącznie przez Polaków.
Wikipedia
drobna roślina z rodziny wątrobowców
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto powiatowe w województwie wielkopolskim;
Wiktionary
Pleszew (niem. "Pleschen") – miasto w województwie wielkopolskim, w Kaliskiem, na Wysoczyźnie Kaliskiej, nad Nerem, siedziba powiatu pleszewskiego i gminy Pleszew.
Według raportu o stanie miasta i gminy Pleszew, miasto liczyło 14 989 mieszkańców.
Patronem miasta jest św. Jan Chrzciciel.
Wikipedia
(1.1) Nadrobiliśmy sporo, jadąc przez Pleszew.
Wiktionary
rzecz. pleszewianin mos., pleszewianka ż.
przym. pleszewski
Wiktionary
mieszkaniec Pleszewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pleszewa
Wiktionary
(1.1) Grupa pleszewianineszewian zorganizowała patrol obywatelski.
Wiktionary
rzecz. Pleszew mrz.
:: fż. pleszewianka ż.
przym. pleszewski
Wiktionary
mieszkanka Pleszewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pleszewa
Wiktionary
(1.1) Plebiscyt ponownie wygrała rodowita pleszewianka.
Wiktionary
rzecz. Pleszew mrz.
:: fm. pleszewianin mos.
przym. pleszewski
Wiktionary
przymiotnik od: Pleszew
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Pleszewa, związany z Pleszewem
Wiktionary
(1.1) Powiat pleszewski podzielono na 1 miasto i 6 gmin.
Wiktionary
rzecz. Pleszew mrz., pleszewianin mos., pleszewianka ż.
Wiktionary
gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny muchołówkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. niewielki ptak należący do muchołówek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) stpol. łysy
(1.2) stpol. pokryty strupami
Wiktionary
IPA: ˌplɛʃɔˈvatɨ, AS: plešovaty
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pleszowem, dotyczący Pleszowa
Wiktionary
rzecz. Pleszów m.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Pleszówka – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie pleszewskim, w gminie Gołuchów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.
Inne miejscowości o nazwie Pleszówka: Pleszew
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. grecki filozof Jerzy Gemist;
Wiktionary
IPA: ˈplɛtɔ̃n, AS: pletõn
Wiktionary
dawniej: płetwa
SJP.pl
dawniej: płetwiasty
SJP.pl
dawniej: płetwowaty
SJP.pl
w medycynie: metoda diagnostyczna polegająca na ocenie obwodowego przepływu krwi
SJP.pl
Pl
Wikipedia
błona wyściełająca wewnętrzną ściankę klatki piersiowej i pokrywająca płuca; opłucna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zapalenie opłucnej
SJP.pl
rodzaj roślinożernego dinozaura z rodziny nodozaurów; strutiozaur
SJP.pl
organizmy roślinne (np. rzęsa wodna, hiacynt wodny) i organizmy zwierzęce (np. niektóre ślimaki, larwy owadów) unoszące się na powierzchni wody lub tuż pod powierzchnią wody, zwykle w zacisznej strefie brzegowej
SJP.pl
Pleuston – organizmy pływające na lub pod powierzchnią wody, zazwyczaj rośliny wodne (np. rzęsa, salwinia pływająca, tropikalny hiacynt wodny "Eichhornia crassipes"), czyli pleustofity, ale mogą to być także zwierzęta (np. pływające kolonie żeglarza portugalskiego). Nadmiar pleustonu ogranicza dostęp światła i produkcję pierwotną w zbiorniku wodnym.
Wikipedia
1. odpadek przy młóceniu i czyszczeniu dojrzałych roślin, używany jako pasza
2. inaczej: plewka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. łuska ziarna zboża, odpad pozostały po przewianiu
(1.2) bot. niewielki, łódeczkowaty liść (zielony lub bezzieleniowy) wyrastający u podstawy kłosków roślin, głównie wiechlinowatych;
(1.3) przen. coś, co nie jest wiele warte
Wiktionary
Pl
Wikipedia
rzecz. plewniak m., plewienie n., wyplewianie n., wyplewienie n., przeplewienie n., Plewnia ż., Plewnik m., Plewno n., Plewniak m., oplewianie n., oplewienie n., Plewiska nmos., plew m.
:: zdrobn. plewka ż., plewinka ż.
czas. plewić ndk., wyplewiać ndk., wyplewić dk., przeplewić dk., oplewiać ndk., oplewić dk.
przym. plewowy
Wiktionary
(1.1) otrąb, plew
Wiktionary
miasto w Bułgarii; Plewna
SJP.pl
Plewen, dawniej (obecnie rzadko) Plewna (bułg. Плевен) – miasto w północnej Bułgarii, na Nizinie Naddunajskiej, ośrodek administracyjny obwodu Plewen oraz okolicznego regionu rolniczego. Według danych szacunkowych Ujednoliconego Systemu Ewidencji Ludności oraz Usług Administracyjnych dla Ludności, 15 września 2023 roku miejscowość liczyła 99 342 mieszkańców.
Wikipedia
przymiotnik od: Plewna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Plewenem, dotyczący Plewenu
Wiktionary
(1.1) Georgi Dymitrowa znałem jeszcze ze swoich wczesnych lat młodzieńczych, z klubu lewicowych socjaldemokratów organizacji pleweńskiej (…)
Wiktionary
rzecz. Plewen mrz.
Wiktionary
maszyna rolnicza do wyrywania chwastów
SJP.pl
1. podobny do plewy;
2. zawierający plewy
SJP.pl
rodzaj łuseczkowatego listka u roślin złożonych i szczeciowatych
SJP.pl
Plewinka (łac. "bracteola", ang. "disk scale, chaffy bract") – łuseczka wyrastająca u podstawy kwiatów na dnie niektórych koszyczków u roślin z rodziny astrowatych. Jej morfologia ma duże znaczenie przy oznaczaniu niektórych gatunków roślin.
Wikipedia
wieś koło Poznania
SJP.pl
Plewiska – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Komorniki. Plewiska wchodzą w skład aglomeracji poznańskiej, a sama miejscowość przylega bezpośrednio do Poznania.
W latach 1954–1998 wieś administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
regionalne: pleć, pielić (oczyszczać ziemię z chwastów)
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) reg. pleć
Wiktionary
czas. wyplewiać ndk., wyplewić dk.
rzecz. plewienie n., plewa ż.
Wiktionary
(1.1) pleć, pielić
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jeden z dwóch błoniastych liści przykwiatowych w kłosach traw, często zaopatrzonych na grzbiecie lub szczycie w wydłużone albo szczeciniaste ości; plewa
SJP.pl
Pl
Wikipedia
miasto w Bułgarii; Plewen
SJP.pl
tucznik po okresie żywienia plewami
SJP.pl
Plewniak – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie warszawskim zachodnim, w gminie Leszno.
Wikipedia
rząd roślin jednoliściennych; trawowce, wiechlinowce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przedstawiciel rzędu roślin jednoliściennych
SJP.pl
[czytaj: pleks-i] przezroczyste tworzywo sztuczne produkowane na bazie polimeru, służące m.in. do wyrobu szyb samolotowych i samochodowych; szkło akrylowe, szkło organiczne, pleksiglas, plexiglas, pleksi
SJP.pl
[czytaj: pleks-iglas] przezroczyste tworzywo sztuczne produkowane na bazie polimeru, służące m.in. do wyrobu szyb samolotowych i samochodowych; szkło akrylowe, szkło organiczne, pleksi, pleksiglas
SJP.pl
Pleyel – francuskie przedsiębiorstwo produkujące pianina i fortepiany.
Wikipedia
południowoafrykański hominid z grupy australopiteków, opisany w 1936 roku przez Roberta Brooma
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) elektron. związany z działaniem systemów o nieidealnie zsynchronizowanych zegarach
Wiktionary
(1.1) Stosowana do tej pory do transportu sygnałów cyfrowych plezjochronicznyezjochroniczna hierarchia cyfrowa […] jest już powszechnie zastępowana hierarchią synchroniczną […]
Wiktionary
przedstawiciel wymarłych gadów morskich
SJP.pl
Plezjozaur ("Plesiosaurus") – rodzaj średniej wielkości plezjozaura z rodziny Plesiosauridae. Żył we wczesnej jurze (synemur) na terenach obecnych Anglii i Niemiec. Cechował się długą i smukłą szyją, krótkim, krępym tułowiem, krótkim ogonem i dwiema parami wydłużonych płetw.
Wikipedia
rząd wymarłych (około 65 milionów lat temu) wodnych gadów z nadrzędu zauropterygów; systematyka plezjozaurów jest wciąż dość niepewna
SJP.pl
Pl
Wikipedia
oczyszczać ziemię z chwastów; pielić
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) ogrod. wyrywać chwasty spośród roślin uprawnych
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: pleść
Wiktionary
IPA: plɛt͡ɕ, AS: pleć
Wiktionary
rzecz. plecień m., pielenie n., wypielanie n.
czas. opielać ndk., pielić ndk., wypielać ndk., wypleć dk.
Wiktionary
(1.1) pielić, reg. plewić
Wiktionary
larwa muchówki ziemiórki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) pełznąca masa złożona z mnóstwa larw muchówki z gatunku ziemiórki pleniówki;
forma czasownika.
(2.1) rozk. 2. os. lp. od: plenić
Wiktionary
Pleń (robak hufcowy) – pełznąca masa, złożona z tysięcy maleńkich larw muchówki z gatunku ziemiórki pleniówki.
Pleń jest niezwykle rzadkim zjawiskiem, a przyczyna wędrówki larw do dziś nie została poznana. Pierwszym zoologiem, który zwrócił uwagę na to zjawisko, był związany z Gryfowem Śląskim i Jelenią Górą Caspar Schwenckfeld. Pod nazwą "Ascarides militares" opisał on pleń w wydanej w 1603 r. w Legnicy pracy pt. „Theriotropheum Silesiae”, będącej uporządkowanym opisem fauny Śląska.
Wikipedia
(1.1) Idąc szlakiem w Bieszczadach, widziałem pleń.
Wiktionary
(1.1) robak hufcowy
Wiktionary
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. grzyb, rozwijający się na produktach żywnościowych, w glebie i na nawozie;
2. rodzaj ciasta z kilku warstw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. ciasto kruche z owocami lub ich przetworami, bezową pianką i kruszonką;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. pleśnieć
przym. pleśniowy
rzecz. pleśń ż.
Wiktionary
(1.1) skubaniec, strzępiec, przekładaniec, fuga, fugowiec
Wiktionary
rodzina grzybów z rzędu pleśniakowców
SJP.pl
Pleśniakowate ("Mucoraceae " Dumort.) – rodzina grzybów z rzędu pleśniakowców ("Mucorales").
Wikipedia
o cechach pleśniakowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
pleśniakowiec lśniący - gatunek chrząszcza z rodziny czarnuchowatych
SJP.pl
Pleśniakowce ("Mucorales" Fr.) – rząd grzybów należący do typu "Mucoromycota".
Wikipedia
pleśniakowiec lśniący - gatunek chrząszcza z rodziny czarnuchowatych
SJP.pl
Pleśniakowiec ("Alphitobius") – rodzaj chrząszczy z rodziny czarnuchowatych i podrodziny Tenebrioninae.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Pleśnica ( Plieschnitz) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Korfantów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.
Wikipedia
nalot w kolorze zielonkawoszarym na produktach spożywczych lub drewnie itp. narażonych na działanie powietrza i wilgoci
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. spleśnieć, zapleśnieć)
(1.1) mykol. okrywać się pleśńeśnią
Wiktionary
(1.1) Adelciu, nie umieszczaj tam dżemu, bo pleśniećeśniałby w takim miejscu.
Wiktionary
rzecz. pleśniak mrz., pleśniawka ż., pleśnienie n., pleśniowość ż., pleśń ż.
przym. pleśniejący, pleśniobójczy, pleśniowy
przysł. pleśniobójczo
Wiktionary
zabijający pleśnie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pleśńeśnią, dotyczący pleśńeśni
Wiktionary
IPA: plɛɕˈɲɔvɨ, AS: pleśńovy
Wiktionary
rzecz. pleśń ż., pleśniawka ż., pleśniak m., Pleśnik m., Pleśnica ż., pleśniakowate nmos., pleśnienie n.
czas. pleśnieć, spleśnieć, podpleśnieć
przym. pleśniawy, pleśniakowaty, pleśniawkowy
przysł. pleśniowo
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. pokryty pleśńeśnią
(1.2) stpol. posiwiały
Wiktionary
IPA: plɛɕˈɲivɨ, AS: pleśńivy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. łączyć długie i cienkie elementy czegoś, poprzez ich przeplatanie;
2. potocznie: mówić bez przemyślenia; gadać, paplać;
3. pleść się - wić się, przeplatać się, plątać się
SJP.pl
czasownik
(1.1) łączyć wzdłuż podłużne materiały (wiklinę, sznurki), przeplatając je ze sobą
(1.2) pot. przen. gadać bzdury
Wiktionary
(1.1) Jako mieszkaniec Novigradu będę handlował, pleśćótł koszyki z wikliny, żebrał lub kradł, jako jeden z was będę robił to, co zwykle robi jeden z was.
(1.2) Co ty pleśćeciesz?!
Wiktionary
IPA: plɛɕt͡ɕ, AS: pleść
Wiktionary
rzecz. splot m., plecenie n., plecionka ż., plecień mrz.
czas. przeplatać, wyplatać, splatać
przym. pleciony
Wiktionary
nalot w kolorze zielonkawoszarym na produktach spożywczych lub drewnie itp. narażonych na działanie powietrza i wilgoci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gęsty nalot utworzony przez niektóre grzyby na produktach spożywczych i innych substancjach organicznych;
Wiktionary
Pleśń – potoczna nazwa saprotroficznych grzybów z różnych grup systematycznych, których grzybnia rozwija się na pokarmach roślinnych, na nawozie, skórze i różnych resztkach roślin. Należą do nich m.in. pleśniak, pędzlak, kropidlak. Do pleśni zalicza się również grzyby domowe rozwijające się na materiałach budowlanych.
Wikipedia
(1.1) Wiele pleśńeśni jest rakotwórczych.
(1.1) Gadzi zewłok w prochu leży, dla robactwa żer i pleśńeśni.
(1.1) Małe dzieci, zwłaszcza te z rozwijającymi się płucami, są bardziej wrażliwe na pleśń, co może prowadzić do problemów oddechowych i przyczyniać się do rozwoju astmy.
Wiktionary
rzecz. pleśniak m., pleśnienie n.
czas. pleśnieć
przym. pleśniowy
Wiktionary
(1.1) kożuch, kożuszek, nalot, osad
Wiktionary
dawne, składane krzesełko bez oparcia
SJP.pl
ozdobnik stosowany (dziś już rzadko) w notacji modalnej
SJP.pl
Plica – rodzaj jaszczurek z rodziny lawanikowatych (Tropiduridae).
Wikipedia
1. budka w tylnej części małego statku lub szkuty;
2. karta do gry o niskiej wartości
SJP.pl
Plichta – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Łukta. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Na terenie wsi znajduje się grodzisko, wpisane do rejestru zabytków.
Wikipedia
zdrobnienie od: plik
SJP.pl
dawniej w niektórych karcianych grach hazardowych:
1. równa liczba oczek u bankiera i grającego;
2. dwie karty równej wartości;
3. zagięcie rogu karty
SJP.pl
1. paczka, pęk, zwój (dokumentów, banknotów itp.);
2. w informatyce: zbiór informacji zapisanych na nośniku i traktowanych jako całość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pęk papierów (dokumentów, banknotów)
(1.2) inform. zbiór danych stanowiących jedną całość;
Wiktionary
(1.1) Ten plik dokumentów to prace maturalne z języka polskiego - należy je sprawdzić na jutro.
(1.2) Kopie moich najważniejszych plików nagrałem na płytkę CD.
Wiktionary
IPA: plʲik, AS: plʹik
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. pliczek m.
przym. plikowy
Wiktionary
(1.1) sterta, pęk
(1.2) dokument, dane
Wiktionary
paczka, pęk, zwój czegoś; plik
SJP.pl
Plika – wieś położona w estońskiej gminie Otepää.
Według spisu ludności z 2021 roku wieś Plika miała 25 mieszkańców.
Wikipedia
→ plik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący pliku
Wiktionary
IPA: plʲiˈkɔvɨ, AS: plʹikovy
Wiktionary
rzecz. plik mrz.
Wiktionary
amerykańska rasa kur ogólnoużytkowych; plymouth rock
SJP.pl
amerykańska rasa kur ogólnoużytkowych; plymouth rock
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Mazury. placek ziemniaczany
Wiktionary
1. Pliniusz Młodszy - rzymski mówca i pisarz;
2. Pliniusz Starszy - wuj Pliniusza Młodszego, rzymski pisarz, polityk wojskowy i wyższy urzędnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Głównym źródłem wiadomości o rzymskiej Bitynii są listy Pliniusza Młodszego do cesarza Trajana.
Wiktionary
przym. Pliniuszowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pliniusza lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Pliniusza
Wiktionary
(1.1) Tutaj za punkt wyjścia do całej narracji posłużył Pliniuszowy opis wyprawy zorganizowanej w I wieku naszej ery.
Wiktionary
rzecz. Pliniusz mos.
Wiktionary
płaska, czworoboczna płyta, umieszczona pod bazą kolumny lub filaru, albo na głowicy doryckiej; także górna część głowicy jońskiej i korynckiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. mała, kwadratowa lub prostokątna płytka umieszczona pod bazą kolumny oraz na abakusie głowicy kolumny doryckiej
Wiktionary
Plinta, "plintus" – mała, kwadratowa lub prostokątna płytka umieszczona pod bazą kolumny oraz na abakusie głowicy kolumny doryckiej.
We współczesnej terminologii mianem plinty jest również określana górna część głowicy jońskiej, korynckiej i im pochodnych. Bywa także stosowana w cokołach i postumentach.
Wikipedia
IPA: ˈplʲĩnta, AS: plʹĩnta
Wiktionary
w architekturze: płyta podstawowa kolumny
SJP.pl
druga epoka neogenu (młodszego okresu ery kenozoicznej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. młodsza epoka neogenu
Wiktionary
Pliocen ( Pliocene z πλεῖον ‘bardziej’ i καινός ‘nowy’)
We wcześniejszych podziałach do pliocenu zaliczany był także gelas, obecnie uznawany za najmłodszy wiek/piętro plejstocenu.
Wikipedia
IPA: ˈplʲjɔt͡sɛ̃n, AS: plʹi ̯ocẽn
Wiktionary
przym. plioceński
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) geol. dotyczący pliocenu, związany z pliocenem, występujący lub powstały w pliocenie
Wiktionary
rzecz. pliocen m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) paleont. kopalna małpa człekokształtna z okresu miocenu, bezpośredni przodek gibonów
Wiktionary
rzecz. propliopitek mzw.
Wiktionary
rodzaj drapieżnego plezjozaura
SJP.pl
Pliozaur (z gr. "pleion" "więcej" + "sauros" "jaszczur") jest rodzajem dużego drapieżnego plezjozaura. Należał do rodziny Pliosauridae, która wzięła od niego swą nazwę. Żył od końca środkowej po połowę późnej jury (kelowej-kimeryd, około 165-151 milionów lat temu).
Wikipedia
rodzina gadów z rzędu zauropterygów
SJP.pl
Pl
Wikipedia
1. zagięcie na ubraniu, powstałe przez założenie materiału i zaprasowanie go lub częściowe zaszycie; fałda (fałd), zapraska, zakładka;
2. pas tkaniny naszyty na suknię jako ozdoba;
3. wąski pas materiału, którym podszywa się dół sukni od spodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) regularna i trwała fałda w spódnicy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈplʲisa, AS: plʹisa
Wiktionary
rzecz. plisowanie n.
:: zdrobn. pliska ż.
czas. plisować ndk.
Wiktionary
zdrobniale:
1. zagięcie na ubraniu, powstałe przez założenie materiału i zaprasowanie go lub częściowe zaszycie; fałda (fałd), zapraska, zakładka, plisa;
2. wąski pasek materiału, którym podszywa się dół sukni od spodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. ornit. pliszka
Wiktionary
Pliska ( "Плиска") – niewielkie (ok. 1062 mieszkańców) miasteczko w północno-wschodniej Bułgarii, w okolicach Szumenu.
Wikipedia
rzecz. plisa ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. ornit. pliszka
Wiktionary
Plisków (daw. "Pliszków") – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Leśniowice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Leśniowice. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 166 mieszkańców i była dziesiątą co do liczby ludności miejscowością gminy.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy odisować.
Wiktionary
czas. plisować ndk.
rzecz. plisa ż.
Wiktionary
drobny ptak śpiewający z rzędu wróblowatych, o smukłym ciele i długim ogonku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. drobny ptak z długim ogonem należący do jednego z dwóch rodzajów rodziny pliszkowateiszkowatych, nazwa systematyczna|Motacillidae|ref=tak.;
(1.2) daw. przen. wesoła dziewczyna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈplʲiʃka, AS: plʹiška
Wiktionary
(1.1) daw. pliska, plizga, pliskwa, pluskwa, daw. lub gwara. pastuszek, pieńka, młynarka, latopierz, trzęsiogonek, trzęsidupka, kręcidupka, reg-pl|Kujawy|łysy maciek.
Wiktionary
drobny ptak śpiewający z rzędu wróblowatych, o smukłym ciele i długim ogonku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, liczba mnoga
(1.1) daw. gra hazardowa polegająca na rzucaniu czterech brzozowych drewienek tak, by upadały jasną stroną na wierzch
(1.2) daw. zabawa chłopców, w której wykorzystywano trzy kijki
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. oraz M., B. i W. lm. od: pliszka#pliszka
Wiktionary
Pliszki – wieś w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie siedleckim, w gminie Paprotnia. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wikipedia
(1.2) klipa
Wiktionary
rodzina owadożernych ptaków z rzędu wróblowych; pliszki
SJP.pl
Pliszkowate (Motacillidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), obejmująca około 70 gatunków zamieszkujących cały świat (oprócz Antarktydy). W Polsce stwierdzono 14 gatunków, choć niektóre tylko tu zalatują.
Są to ptaki owadożerne polujące na ziemi. Występują na otwartych przestrzeniach. Gniazdo wiją na ziemi, składają w nim do 6 jaj.
Wikipedia
o cechach pliszkowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) białystok. płyta kuchenna
Wiktionary
Plita – dawna leśniczówka. Tereny, na których była położona leżą obecnie na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wilejskim, w sielsowiecie Krzywe Sioło.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. ornit. pliszka
Wiktionary
Plizin – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie opolskim, w gminie Poniatowa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.
Wieś stanowi sołectwo w gminie Poniatowa. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 236 mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = Polskie Linie Kolejowe
(1.2) = Polska Liga Koszykówki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Torami kolejowymi w Polsce zarządza PLK.
(1.2) Mistrzem PLK w sezonie 2005/2006 (= dwa tysiące pięć / dwa tysiące sześć) była drużyna z Sopotu.
Wiktionary
IPA: pɛ‿ːl‿ˈka, AS: p•‿el‿ka
Wiktionary
międzynarodowe oznaczenie polskiego złotego
SJP.pl
[czytaj: pe-el-O] skrót od: Polskie Linie Oceaniczne
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego
(1.1) = żegl. Polskie Linie Oceaniczne;
Wiktionary
(1.1) Przez dwa lata pływałem na statkach PLO.
Wiktionary
IPA: pɛ‿ːl‿ˈɔ, AS: p•‿el‿o
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
potocznie: osoba gadatliwa, lubiąca dużo mówić o byle czym; pleciuga, pleciuch, papla, gaduła
SJP.pl
(r. żeński) potocznie: kobieta gadatliwa, lubiąca dużo mówić o byle czym; także o mężczyźnie z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym; pleciucha, pleciuga, papla, gaduła
SJP.pl
przymiotnik od: Ploeszti
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ploeszti, dotyczący Ploeszti
Wiktionary
(1.1) Znał mnie jeszcze z czasów ploeszteńskich, a dowiedziawszy się, że mieszkam w Bukareszcie, zaprosił mnie kiedyś na obiad.
(1.1) W mieście ugaszono pożary; obok wielkich zbiorników ropy naftowej grupy ploeszteńskich nafciarzy. Odbudowują to, co hitlerowcy zburzyli, zdewastowali, spalili.
(1.1) Mimo zdobycia ploeszteńskiego zagłębia i mimo zabezpieczenia sobie nafty rumuńskiej potem w odrębnym rozejmie z Rumunią w Buftea w marcu 1918 r., Niemcy, wobec wzrastającej intensyfikacji wojny motorowej na zachodzie, odczuwali co raz bardziej swą niższość w zaopatrzeniu naftowym: machina wojenna mogła stanąć. Powstaje nowa gigantyczna myśl ratunku: zdobyć Baku uwsp..
(1.1) W okresie bitwy stalingradzkiej i po jej zakończeniu rumuńscy robotnicy, mimo represji, pod kierownictwem partii komunistycznej przeprowadzili szereg śmiałych strajków, jak np. 28.11.1942 r. w fabryce zbrojeniowej „Concordia” w Ploeszti i 1.5.1943 r. w ploeszteńskich zakładach „Usinelie Romanie”.
Wiktionary
rzecz. Ploeszti n.
Wiktionary
miasto w Rumunii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowej Rumunii;
Wiktionary
Ploeszti (rum. "Ploiești", do 1960 "Ploești") – miasto w południowej Rumunii, ośrodek administracyjny okręgu Prahova, na północnym krańcu Niziny Wołoskiej. W 2002 roku liczyło 232,5 tys. mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) W okresie bitwy stalingradzkiej i po jej zakończeniu rumuńscy robotnicy, mimo represji, pod kierownictwem partii komunistycznej przeprowadzili szereg śmiałych strajków, jak np. 28.11.1942 r. w fabryce zbrojeniowej „Concordia” w Ploeszti i 1.5.1943 r. w ploeszteńskich zakładach „Usinelie Romanie”.
Wiktionary
przym. ploeszteński
Wiktionary
[czytaj: ploging] jogging w połączeniu ze zbieraniem śmieci
SJP.pl
ilość materiału genetycznego (DNA) w jądrze komórkowym; ploidia
SJP.pl
ilość materiału genetycznego (DNA) znajdującego się w jądrze komórkowym; ploidalność
SJP.pl
Pl
Wikipedia
1. sztuczne wypełnienie ubytku w zębie;
2. nowy budynek dobudowany w przestrzeni pomiędzy istniejącymi wcześniej budynkami;
3. zabezpieczenie zakładane na towarach, drzwiach itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stomat. wypełnienie dentystyczne w zębie
(1.2) techn. mechanizm zabezpieczający zawierający znak właścicieli lub nadawców;
(1.3) archit. budynek uzupełniający lukę w zabudowie;
(1.4) dendr. wypełnienie cementowe w korze drzewa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wypadła mi plomba.
(1.2) Tak zamkniętej plombaomby nie da się ponownie otworzyć bez możliwości zniszczenia lub uszkodzenia.
Wiktionary
rzecz. plombownica ż., plombowiec m., plombowanie n., zaplombowanie n.
czas. plombować ndk., zaplombować dk.
przym. plombowy
Wiktionary
(1.1) wypełnienie
(1.3) plombowiec
Wiktionary
rodzaj lodów z dodatkiem kandyzowanych owoców; plombir
SJP.pl
rodzaj lodów z dodatkiem kandyzowanych owoców; plombiera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. rodzaj lodów mlecznych często z owocami, pierwotnie wytwarzanych z wanilii, śmietany, jajek i cukru, według receptury stosowanej w Związku Radzieckim od 1937 roku
Wiktionary
1. uzupełniać plombą ubytki w zębach;
2. zakładać plomby na towarach lub drzwiach w celu ich zabezpieczenia;
3. wypełniać masą cementową ubytki w gruncie lub pniach drzew
SJP.pl
potocznie: nowy budynek dobudowany w przestrzeni pomiędzy istniejącymi wcześniej budynkami; plomba
SJP.pl
1. wynik uprawy (owoce, ziarno itp.); żniwo;
2. przenośnie: efekt pracy, zysk, osiągnięcia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zysk z roślin uprawnych: ziaren, warzyw, owoców
(1.2) przen. konsekwencja, wynik, zysk, który jest wynikiem jakiegoś działania
(1.3) stpol. zdobycz
Wiktionary
Plon – masa użytecznych organów rośliny zebrana z 1 ha (t·ha-1). Plon jest miarą wydajności roślin uprawnych. Określa się go w t z 1 ha, np. plon pszenicy 7,5 t·ha-1. Stosowana dawniej powszechnie jednostka kwintal (q lub dt), czyli 0,1 t jest obecnie używana tylko w obrocie towarowym płodami rolnymi.
Wikipedia
(1.1) Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarnko w kłosie.
Wiktionary
IPA: plɔ̃n, AS: plõn
Wiktionary
rzecz. poplon m., plonowanie n.
czas. plonować
Wiktionary
(1.1) zbiory, płody, żniwo
Wiktionary
mucha z rodziny niezmiarek, jej larwy są groźnymi szkodnikami owsa, żyta i pszenicy
SJP.pl
Ploniarka ("Reithrodontomys") – rodzaj ssaków z podrodziny nowików (Neotominae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Wikipedia
wykrzyknik
(1.1) środ. zwrot, którym kwituje się czyjąś wypowiedź, wyraz ignorowania internetowego trolla
Wiktionary
IPA: plɔ̃ŋk, AS: plõŋk
Wiktionary
taki, który przyczynia się do zwiększenia plonów
SJP.pl
owocować, przynosić plony
SJP.pl
1. wynik uprawy (owoce, ziarno itp.); żniwo;
2. przenośnie: efekt pracy, zysk, osiągnięcia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zagłębienie w dnie rzeki o spokojnej wodzie, znajdujące się między dwiema bystrzycami
SJP.pl
Ploso – zagłębienie w dnie rzeki między dwoma bystrzami o znacznie spokojniejszej wodzie, w którym przepływ jest laminarny, czasem praktycznie niezauważalny. Ploso zwykle powstaje na skutek erozji u podnóża brzegu podcinanego przez meander. Może też powstać przy przeszkodzie, np. powalonym pniu drzewa. W profilu podłużnym dno jest wklęsłe. Górna część plosa, przez którą nie przechodzi nurt rzeki, to zatoń.
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: plota
Wiktionary
IPA: plɔt, AS: plot
Wiktionary
skrót
(1.1) = przeciwlotniczy
Wiktionary
(1.1) Straty polskie wyniosły 644 poległych, wzięto do niewoli 1543, zdobyto 514 karabinów oraz jedno działo plot.
Wiktionary
zgrubienie od: plotka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. zob. plotka.
Wiktionary
(1.1) Gdzieś w połowie listopada jak zwykle spotkałyśmy się na plotaoty. Gadałyśmy o wszystkim: o facetach, że nic nie warci, o pieniądzach, że ich ciągle za mało i o sąsiadce z naprzeciwka, że ma białego bulteriera.
(1.1) Weszły te babcie i zaczęły się wszystkie pchać na chama do przodu. Ja nie miałam zamiaru ustąpić (…) a one chciały się wymienić najnowszymi plotami zapewne.
Wiktionary
rzecz. plotka ż., ploteczka ż.
czas. plotkować
Wiktionary
zdrobnienie od: plotka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: plotka
Wiktionary
(1.1) Wracasz od cioci Marysi? Pewnie przyniosłaś jakieś ploteczkaoteczki.
Wiktionary
IPA: plɔˈtɛt͡ʃka, AS: plotečka
Wiktionary
rzecz. plotka, plota, plotkowanie, plotkara, plotkarka, plotkarstwo, plotkarz
czas. plotkować
przym. plotkarski
przysł. po plotkarsku
Wiktionary
sterowane komputerem urządzenie do rysowania (np. sporządzania wykresów) lub wycinania figur z folii; plotter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. komputerowe urządzenie peryferyjne do pracy z dużymi arkuszami;
(1.2) nawig. urządzenie nawigujące
Wiktionary
Ploter (ang. "plotter") – komputerowe urządzenie peryferyjne, służące do pracy z dużymi płaskimi powierzchniami, mogące nanosić obrazy, wycinać wzory, grawerować itp.
Wikipedia
(1.1) war. rzad. plotter
Wiktionary
niesprawdzona lub kłamliwa pogłoska, powodująca utratę dobrego wizerunku osoby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogłoska, często nieprawdziwa i szkodliwa dla czyjejś reputacji; wiadomość powtarzana z ust do ust, która traci swoje pierwsze, prawdziwe znaczenie;
Wiktionary
Plotka – niesprawdzona lub kłamliwa wiadomość, zwykle powodująca utratę dobrego wizerunku osoby, której dotyczy. Powszechnie uważa się, że plotka jest synonimem pogłoski, która jest definiowana jako rozpowszechnianie niepewnych (niepotwierdzonych) informacji.
Wikipedia
(1.1) Słyszałaś najnowszą plotkaotkę? Sąsiad z czwartego piętra podobno zdradza żonę!
(1.1) Od pewnego czasu po mieście krążą plotkaotki o tym, że zbudują drugi hotel.
Wiktionary
IPA: ˈplɔtka, AS: plotka
Wiktionary
rzecz. plotkarstwo n., plotkarz mos., plotkarka ż., plotkara ż., plotkowanie n.
:: zdrobn. ploteczka ż.
:: zgrub. plota ż.
czas. plotkować ndk.
przym. plotkarski
przysł. po plotkarsku, plotkarsko
Wiktionary
(1.1) pogłoska, szeptanka, reg. pozn. lm pierdy.
Wiktionary
kobieta rozpowszechniająca plotki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od plotkarka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: plɔtˈkara, AS: plotkara
Wiktionary
rzecz. plotkowanie n., plotka ż., ploteczka ż., plotkarka ż., plotkareczka ż., plotkarstwo n., plotkarz m.
czas. plotkować
przym. plotkarski
przysł. po plotkarsku
Wiktionary
zdrobnienie od: plotkarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: plotkarka
Wiktionary
rzecz. plotkarstwo n., plotkarka ż., plotkara ż.
przym. plotkarski
przysł. po plotkarsku
czas. plotkować
Wiktionary
→ plotkarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zajmująca się plotkami, rozsiewająca plotkaotki
Wiktionary
(1.1) Marta to znana plotkarka, to ona rozpeplała wszystkim o problemach małżeńskich Jadźki.
Wiktionary
IPA: plɔtˈkarka, AS: plotkarka
Wiktionary
rzecz. plotkowanie n., plotka ż., ploteczka ż., plotkarstwo n.
:: fm. plotkarz mos.
:: zgrub. plotkara
:: zdrobn. plotkareczka
czas. plotkować ndk.
przym. plotkarski
przysł. po plotkarsku
Wiktionary
(1.1) plotkara; pot. baba z magla; pot. maglarka, maglara, pleciuch, plociuch, pleciuga; reg. pozn. pierduśnica; gw. Śląsk Cieszyński fulandryna, klebetnica, lejana; gw. Górny Śląsk drzistula, fyrtula, klachula, klachulino, klapaczka, klebetnica, klekotka, klyta, melikot, paploła, tyrtula, tyrtulino, tyrtyna; daw. plotucha
Wiktionary
dotyczący plotkarza, plotkarstwa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z plotkarstwootkarstwem, dotyczący plotkarstwootkarstwa
Wiktionary
(1.1) Trudniła się plotkarskim fachem, wypisując brednie na forach internetowych.
Wiktionary
rzecz. plotkarstwo n., plotkarz mos., plotkara ż., plotkareczka ż., plotkarka ż., plotkowanie n., plotka ż., ploteczka ż.
czas. naplotkować dk., plotkować ndk., poplotkować dk.
przym. rozplotkowany
przysł. po plotkarsku
Wiktionary
(1.1) rozplotkowany
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób plotkarski
Wiktionary
rzecz. plotka ż., plotkarz m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) robienie plotkaotek
Wiktionary
(1.1) Tak szkodliwemu plotkarstwootkarstwu trzeba postawić tamę.
Wiktionary
rzecz. plotkarz mos., plotkara ż., plotkareczka ż., plotkarka ż., plotkowanie n., plotka ż., ploteczka ż.
czas. naplotkować dk., plotkować ndk., poplotkować dk.
przym. plotkarski
Wiktionary
(1.1) plotkowanie
Wiktionary
osoba rozsiewająca plotki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się plotkami
Wiktionary
(1.1) Stryj Marian to straszny plotkarz, wszystko o wszystkich musi wiedzieć.
Wiktionary
IPA: ˈplɔtkaʃ, AS: plotkaš
Wiktionary
rzecz. plotka ż., ploteczka ż., plotkarstwo n., plotkowanie n.
:: fż. plotkarka ż., zgrub. plotkara ż.
czas. plotkować ndk.
przym. plotkarski
przysł. po plotkarsku, plotkarsko
Wiktionary
(1.1) gaduła, pierdoła, daw. plotuśnik
Wiktionary
potocznie:
1. robienie, rozpowszechnianie plotek;
2. spotkanie jakichś osób, na którym opowiada się plotki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy odotkować.
Wiktionary
IPA: ˌplɔtkɔˈvãɲɛ, AS: plotkovãńe
Wiktionary
czas. plotkować ndk.
rzecz. plotkarstwo n., plotkarz mos., plotkarka ż., ploteczka ż., plotka ż., plotkara ż.
przym. plotkarski
przysł. po plotkarsku
Wiktionary
czasownik
(1.1) opowiadać, roznosić plotkaotki
Wiktionary
(1.1) Poszłyście we dwie wieszać pranie, żeby było szybciej, a nie żeby plotkować, a kosz nadal pełen!
(1.1) Moja sąsiadka plotkowaćotkuje o wszystkich.
Wiktionary
IPA: plɔtˈkɔvat͡ɕ, AS: plotkovać
Wiktionary
rzecz. plota ż., ploteczka ż., plotkowanie n., plotkara, plotkarka, plotkareczka, plotkarz, plotka, plotkarstwo
przym. plotkarski
przysł. po plotkarsku
Wiktionary
(1.1) brać kogoś na język
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. paleont. nazwa systematyczna|Plotosaurus|Camp., rodzaj długiego mozazaura morskich stref przybrzeżnych okresu późnej kredy;
Wiktionary
Pl
Wikipedia
[czytaj: ploter] sterowane komputerem urządzenie do rysowania (np. sporządzania wykresów) lub wycinania figur z folii; ploter
SJP.pl
Plotyn (gr. Πλωτῖνος "Plotinos"; ur. 204/205 prawdopodobnie w Lykopolis w Egipcie, zm. 270 w Kampanii) – filozof starożytny, twórca systemu filozoficznego zwanego neoplatonizmem.
Wikipedia
nagłe otwarcie drogi dla powietrza przez narządy mowy pod ciśnieniem powietrza wypływającego z płuc
SJP.pl
Pl
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy odożyć.
Wiktionary
czas. plożyć
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Poznań. służyć, przynosić ulgę
Wiktionary
rzecz. plożenie n.
Wiktionary
długo utrzymująca się deszczowa pogoda, charakteryzująca się uciążliwymi opadami, chłodem i wiatrem; słota, szaruga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogoda dżdżysta, deszczowa, nieprzyjemna od wilgoci
Wiktionary
(1.1) Ni żywej duszy nie wypatrzył pod sczerniałymi od pluchauchy topolami.
(1.1) […] ćma była i plucha […]
Wiktionary
IPA: ˈpluxa, AS: pluχa
Wiktionary
czas. pluskać
Wiktionary
(1.1) słota
Wiktionary
Plucice – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Gorzkowice.
W latach 1954-1957 wieś była siedzibą gromady Plucice, po jej zniesieniu w gromadzie Gorzkowice. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy oduć.
Wiktionary
IPA: ˈplut͡ɕɛ, AS: pluće
Wiktionary
czas. wypluć, pluć ndk.
rzecz. plujka ż., plwocina ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pogardliwie o Niemcu; Szkop, prusak, fryc, helmut, szwab (Szwab)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. Niemiec
Wiktionary
rzecz. pludry nmos.
Wiktionary
(1.1) fryc, helmut, szkop, szwab; gw. Śląsk Cieszyński szwob
Wiktionary
przestarzałe zdrobnienie od: pludry
SJP.pl
dawniej: krótkie szerokie spodnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) odzież. kraw. dawne bufiaste spodnie do kolan
(1.2) daw. spodnie sięgające kolan
forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.
(2.1) depr. M. i W. lm. od: pluder
Wiktionary
Pludry (dodatkowa nazwa w j. niem. Pluder) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie oleskim, w gminie Dobrodzień.
Miejscowość jest położona przy linii kolejowej Opole – Częstochowa, na której znajduje się stacja kolejowa Pludry. Komunikacja autobusowa na trasach Dobrodzień – Lubliniec, Strzelce Opolskie – Olesno, Kędzierzyn-Koźle – Lubliniec. Szkoła podstawowa im. Marii Konopnickiej, urząd pocztowy i kościół św. Antoniego.
Wikipedia
rzecz. pluder mos., pluderki nmos.
Wiktionary
plug zmienny, plug rudonogi - gatunki chrząszczy z rodziny poświętnikowatych
SJP.pl
[czytaj: plag in] w informatyce: dodatek rozszerzający funkcjonalność aplikacji; wtyczka, plugin
SJP.pl
paskudztwo, okropnosć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) coś odrażającego
Wiktionary
(1.1) Hordy wirusów, gronkowców, streptokoków, bakterii gnilnych i innych plugastwougastw gromadziły się nad małym, białym zawiniątkiem, zawierającym wszystko, co miała najdroższego na tym okropnym świecie.
Wiktionary
przym. plugawy
Wiktionary
Plugawice – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrzeszowskim, w gminie Doruchów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.
Wikipedia
człowiek niemoralny, wywołujący obrzydzenie swoim zachowaniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obraź. człowiek plugawy
Wiktionary
(1.1) — […] nie chcą dać żadnej pomocy! […] Plugawcy! Za kpa miałbym każdego, co by jeszcze pojechał ich prosić!
Wiktionary
przym. plugawy
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: plugawo, plugawie
SJP.pl
splugawiać;
1. okrywać hańbą, znieważać, pozbawiać godności nieprzyzwoitymi, niemoralnymi i budzącymi wstręt działaniami;
2. bezcześcić, profanować;
3. zanieczyszczać coś, powodując, że wywołuje to obrzydzenie; czynić plugawym
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: plugawy
SJP.pl
obrzydliwy, budzący odrazę
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) budzący głęboki wstręt
Wiktionary
(1.1) Przypomnij sobie, cośmy widzieli, jedyna, w ten letni tak piękny poranek: u zakrętu leżała plugawyugawa padlina na ścieżce żwirem zasianej.
Wiktionary
rzecz. plugawiec mos., plugastwo n., plugawość ż., plugawienie n.
czas. plugawić ndk.
przysł. plugawo
Wiktionary
(1.1) obrzydliwy, odrażający, ohydny, ordynarny, paskudny
Wiktionary
[czytaj: plagin] w informatyce: dodatek rozszerzający funkcjonalność aplikacji; wtyczka, plug-in
SJP.pl
1. mucha, której rozwijające się w fekaliach lub rozkładającym się mięsie larwy (białe robaki), służą w wędkarstwie jako przynęta bądź zanęta;
2. gwarowo: filtr od papierosa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Calliphora|ref=tak., ciemnogranatowa, połyskująca mucha składająca jaja w mięsie
(1.2) pot. kawa lub herbata z fusami, w odróżnieniu od rozpuszczalnej lub z ekspresu
(1.3) środ. inform. drukarka atramentowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Napijesz się kawy? Ale mam tylko plujkaujkę.
(1.3) Postanowiłem sprzedać plujkaujkę i kupić laserówkę.
Wiktionary
IPA: ˈplujka, AS: plui ̯ka
Wiktionary
rzecz. plwocina ż., plucie n., naplucie n., wypluwanie n., wyplucie n., opluwanie n., oplucie n., plujkowate nmos.
czas. pluć ndk., napluć dk., wypluwać ndk., wypluć dk., opluwać ndk., wypluć dk.
przym. plujkowy, plujkowaty
Wiktionary
(1.3) atramentówka
Wiktionary
rodzina licząca około 1500 gatunków owadów z rzędu muchówek, zabarwionych zielono lub niebiesko, z metalicznym połyskiem, których larwy rozwijają się w fekaliach lub rozkładającym się mięsie
SJP.pl
Pl
Wikipedia
o cechach plujkowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
słowo mające oddawać dźwięk powstający w momencie wpadnięcia czegoś do wody; plums, plusk
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) dźwięk. wyraz naśladujący plusk czegoś wpadającego do wody
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przytrzymywaliśmy lampy, podkładaliśmy świeżą słomę, a maciora niczym królowa unosiła tylko od czasu do czasu głowę, żeby sprawdzić, czy poświęcamy jej dosyć dużo uwagi, i tylko wtedy, gdy w jej nieprzyzwoitym zadku pojawiał się mały prosięcy ryjek, postękiwała trochę. Leżała sobie na boku, a prosiaczki wypadały z niej jak korki z butelki: plum, plum!
Wiktionary
IPA: plũm, AS: plũm
Wiktionary
(1.1) chlup, plask
Wiktionary
ozdoba z piór przy męskim kapeluszu
SJP.pl
afrykańskie pnącze z rodziny ołownicowatych; ołownik
SJP.pl
minerał krystalizujący w systemie trygonalnym, uwodniony fosforan ołowiu i glinu
SJP.pl
złotobrunatny minerał, siarczan żelaza i ołowiu, odkryty w 1902 roku; krystalizuje w układzie trygonalnym
SJP.pl
minerał zawierający mikroskopowe domieszki cerusytu, stosowany jako kryształ w przyrządach optycznych, do produkcji cementu, w budownictwie, metalurgii i zdobnictwie
SJP.pl
łacińska nazwa ołowiu (pierwiastka chemicznego)
SJP.pl
środkowoamerykańska roślina z rodziny toinowatych
SJP.pl
Plumeria ("Plumeria" Tourn. ex L.), znana także jako Kwiat Lei – rodzaj roślin z rodziny toinowatych. Należy tu 7-8 gatunków pochodzących z Ameryki Środkowej. Nazwę nadano dla upamiętnienia francuskiego botanika Charlesa Plumiera.
Wikipedia
potocznie:
1. wydawać dźwięk powstający w momencie wpadnięcia czegoś do wody; pluskać;
2. grać na instrumencie klawiszowym;
3. w gwarze uczniowskiej:
a) podskakiwać, pyskować;
b) rzadko: odpowiadać na lekcji;
4. plumkać się - kąpać się, chlapać się w wodzie; pluskać się
SJP.pl
potocznie: zagrać (zazwyczaj niedbale, nieudolnie) na jakimś instrumencie muzycznym; brzdęknąć, brzęknąć, brząknąć, brzdąknąć
SJP.pl
słowo mające oddawać dźwięk powstający w momencie wpadnięcia czegoś do wody; plum
SJP.pl
1. wyrzucić z ust (najczęściej ślinę);
2. przenośne: strzelić (np. z armaty)
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. pluć)
(1.1) wyrzucić z ust ślinę bądź coś, co się tam znajduje
(1.2) zlekceważyć albo pogardzić
(1.3) wyrzucić z siebie grad lub strumień czegoś (np. ognia)
Wiktionary
(1.3) Lufa plunąćunęła ogniem, pół ściany pod postacią pyłu i płatów tynku posypało się na Kiernackiego.
Wiktionary
(1.1) splunąć
Wiktionary
skrót od: pluralis (w językoznawstwie: liczba mnoga); pl.
SJP.pl
w językoznawstwie: liczba mnoga
SJP.pl
1. cecha czegoś charakteryzującego współistnienie wielu opinii i norm;
2. gwarantowanie różnym grupom społecznym i politycznym prawa wyrażania swych poglądów i uczestnictwa w życiu państwa
SJP.pl
1. wielość, różnorodność;
2. demokratyczna zasada ustrojowa gwarantująca różnym grupom społecznym i politycznym prawo wyrażania swych poglądów i uczestnictwo w życiu państwa;
3. w filozofii: teoria, w myśl której rzeczywistość składa się z różnorakich bytów, niesprowadzalnych do jednej realności
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wprowadzać pluralizm w życiu społecznym;
2. pluralizować się - stawać się pluralistycznym
SJP.pl
wielokrotny
SJP.pl
1. znak matematyczny w postaci krzyżyka (+), występujący jako:
a) znak dodawania;
b) oznaczenie wartości dodatniej liczby;
2. krzyżyk (+) przy ocenie szkolnej podwyższający jej wartość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. znak w postaci krzyżyka oznaczający dodawanie lub wartość powyżej zera
(1.2) znak przy ocenie szkolnej podwyższający ją
(1.3) dodatnia cecha czegoś
przymiotnik
(2.1) dodatni
(2.2) po ocenie: podwyższenie oceny
spójnik
(3.1) a oprócz tego, ponadto
(3.2) mat. dodać (spójnik łączący składniki przy dodawaniu)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Tutaj, zamiast minusa, powinien być plus.
(1.2) Kasia dostała dziś czwórkę z plusem.
(1.3) Jedziecie do stolicy kraju kapitalistycznego, który to kraj ma być może nawet tam i swoje… plusy. Rozchodzi się jednak o to, żeby te plusy nie przesłoniły wam minusów.
(2.1) Matka ma czynnik Rh plus, więc nie musi się obawiać konfliktu serologicznego.
(2.1) Jest plus dwadzieścia stopni.
(2.2) Kasia dostała dziś czwórkę plus.
(3.1) Dostałam dziś dwa bukiety kwiatów plus bombonierkę.
(3.2) Dwa plus pięć równa się siedem.
Wiktionary
IPA: plus, AS: plus
Wiktionary
rzecz. zdrobn. plusik mrz.
przym. plusowy
czas. plusować ndk., zaplusować dk.
Wiktionary
(1.3) zaleta
(3.2) dodać
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) o budynku: taki, który produkuje energię w całości wystarczającą na pokrycie własnego zużycia, włącznie z ogrzewaniem, nie potrzebując jej dostaw z zewnątrz, a do tego wytwarza nadwyżkę energii, którą może przekazać do sieci, co odbywa się wskutek zastosowania grubego ocieplenia, systemu odzyskiwania ciepła i wykorzystania odnawialnych źródeł energii, m.in. baterii słonecznych i wiatraków
(1.2) o rozwoju gospodarczym i gospodarce: następujący / rozwijający się przy jednoczesnym spadku zużycia energii, co odbywa się wskutek stosowania coraz wydajniejszych technologii, wymagających mniej energii oraz dzięki jej oszczędzaniu
Wiktionary
IPA: ˌplusɛ̃nɛrɡɛˈtɨt͡ʃnɨ, AS: plusẽnergetyčny
Wiktionary
zdrobnienie od: plus
SJP.pl
1. dźwięk powstający przy uderzeniu czegoś o ciecz lub cieczy o coś; pluskot;
2. pluskanie się;
3. potocznie: ogon bobra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odgłos wydawany przy zderzeniu wody lub innej płynnej substancji (np. błota) i twardego przedmiotu
(1.2) łow. ogon bobra
(1.3) płetwa ogonowa u ryb
wykrzyknik
(2.1) wykrzyknik naśladujący plusk (1.1)
wykrzyknik w użyciu czasownikowym
(3.1) plusnąć, zrobić plusk (1.1)
Wiktionary
Plusk (ang. "Splash") – amerykańska komedia romantyczna z 1984 roku w reżyserii Rona Howarda.
Wikipedia
(1.1) Kamyk wpadł z pluskiem do jeziora.
(2.1) Kaczka z całą rodziną wybrała się do kąpieli i na dalszą wycieczkę. Plusk! — i skoczyła w wodę.
(3.1) Ania przeszczęśliwa plusk w kałużę!
Wiktionary
IPA: plusk, AS: plusk
Wiktionary
czas. plusnąć, pluskać (się), wypluskać (się), napluskać
Wiktionary
(1.2) kielnia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rozchlapywanie wody podczas kąpania się w płytkiej wodzie
Wiktionary
czas. pluskać
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. plusnąć)
(1.1) o cieczy: chlapać, wydając odgłos
czasownik zwrotny niedokonany pluskać się (dk. brak)
(2.1) kąpać się w płytkiej wodzie, rozchlapując ją
Wiktionary
(1.1) Ułożyłem się na siedzeniu szofera. Rzeka szumiała i pluskaćuskała w ciemnościach, z dala dolatywał jednostajny warkot motorów wycofujących się oddziałów.
(1.1) Słychać było, jak woda pluskaćuszcząc ścieka do omszałych basenów.
(2.1) Idąc pomostem możemy obserwować baseny pełne ryb pluskaćuskających się w stale oczyszczanej i zasilanej w tlen wodzie.
(2.1) Oczyściłem pobieżnie buty i mundur, potem sam wlazłem do wody i pluskaćuskałem się parę minut, nadrabiając dwudniowe zaległości.
Wiktionary
IPA: ˈpluskat͡ɕ, AS: pluskać
Wiktionary
rzecz. pluskanie n., pluśnięcie n., pluszcz m., plucha ż., plusk m.
czas. plusnąć
wykrz. plusk
Wiktionary
mały metalowy przedmiocik z okrągłą, płaską główką i szpikulcem, używany do przypinania czegoś do tektury, drewna itp; pineska; pinezka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. pluskwa
(1.2) daw. współcz. gw-pl|Kraków. pinezka
Wiktionary
rzecz. pluskwa ż.
Wiktionary
Pl
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzina owadów z podrzędu pluskwiaków różnoskrzydłych
SJP.pl
Pluskolcowate (Notonectidae) – rodzina owadów z podrzędu pluskwiaków różnoskrzydłych. Są to drapieżne pluskwiaki wodne. Rodzina Notonectidae liczy około 340 gatunków.
Wikipedia
o cechach pluskolcowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) ent. pluskwiak wodny pływający na grzbiecie;
Wiktionary
IPA: pluˈskɔlɛt͡s, AS: pluskolec
Wiktionary
(1.1) grzbietopławek
Wiktionary
dźwięk powstający przy uderzeniu czegoś o ciecz lub cieczy o coś; plusk
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Pluskota – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie wałeckim, w gminie Wałcz, nad rzeką Piławką. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Kłębowiec.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. mały, żywiący się krwią, żyjący w pomieszczeniach owad z gatunku pluskwa domowa, nazwa systematyczna|Cimex lectularius|ref=tak.;
(1.2) pot. małe urządzenie służące do podsłuchu;
(1.3) pot. inform. błąd uniemożliwiający poprawne działanie programu
(1.4) daw. ornit. pliszka
Wiktionary
(1.1) Muszę się stąd wyprowadzić. Tutaj jest mnóstwo pluskwauskiew!
(1.1) Zgniotę cię jak przysłowiową pluskwauskwę.
(1.2) Służby specjalne założyły znanemu biznesmenowi pluskwauskwę w samochodzie.
(1.3) Przejrzyj kod, może znajdziesz tę pluskwauskwę, która powoduje wysypywanie się skryptu.
Wiktionary
IPA: ˈpluskfa, AS: pluskfa
Wiktionary
rzecz. pluskwiak m., pluskwowate nmos., odpluskwianie n., odpluskwienie n., zapluskwianie n., zapluskwienie n.
:: zdrobn. pluskiewka ż.
czas. odpluskwiać ndk., odpluskwić dk., zapluskwiać ndk., zapluskwić dk.
przym. pluskwiakowaty
Wiktionary
(1.1) reg. pozn. bździągwa, gw. Górny Śląsk wancka, wandzka, gw. Śląsk Cieszyński płoszczyca
(1.2) podsłuch
(1.3) bug
Wiktionary
uskrzydlony owad posiadający narząd gębowy typu kłująco-ssącego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ent. uskrzydlony owad będący pasożytem roślin i zwierząt, występujący na całym świecie w wielu, zróżnicowanych morfologicznie gatunkach;
Wiktionary
IPA: ˈpluskfʲjak, AS: pluskfʹi ̯ak
Wiktionary
rzecz. pluskwa ż.
Wiktionary
uskrzydlony owad posiadający narząd gębowy typu kłująco-ssącego
SJP.pl
Pluskwiaki (Hemiptera) – rząd owadów z infragromady nowoskrzydłych. Obejmuje ponad 100 tysięcy opisanych gatunków, a ich faktyczną współczesną różnorodność szacuje się na ponad 600 tysięcy gatunków. Jest piątym rzędem owadów pod względem opisanych gatunków i najliczniejszym pod względem wyróżnianych rodzin. W zapisie kopalnym znany jest od późnego karbonu, a liczba opisanych gatunków kopalnych przekroczyła w 2024 roku 3350.
Wikipedia
chwatosz pluskwiakowiec - błonkówka z rodziny grzebaczowatych
SJP.pl
pluskwica europejska - gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych
SJP.pl
Pl
Wikipedia
żyrytwa pluskwowata - gatunek pluskwiaka z rodziny żyrytwowatych
SJP.pl
środowiskowo: oznaczać jakąś treść internetową w celu pokazania, że przypadła nam do gustu lub że się z nią zgadzamy; dawać plusa
SJP.pl
większy od zera; dodatni
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) większy od zera; będący na plusie
Wiktionary
rzecz. plus, plusik
przym. plus
Wiktionary
(1.1) dodatni
Wiktionary
[czytaj: pluskfamperfektum] w gramatyce: czas zaprzeszły; w języku polskim w formie szczątkowej, np. zrobiłem byłem
SJP.pl
rodzaj puszystej tkaniny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. rodzaj miękkiej, puszystej tkaniny z okrywą włókienną;
Wiktionary
Plusz (z fr. "peluche") – rodzaj miękkiej tkaniny z okrywą runową. Inne określenia używane zamiennie to okrywa włosowa lub okrywa włókienna. Jest kilka technik uzyskiwania okrywy włókiennej:
Wszystkie plusze, niezależnie od techniki wykonania, w celu wyrównania utworzonej okrywy są w procesie wykończenia poddawane strzyżeniu.
Wikipedia
rzecz. pluszak mzw., pluszaczek m.
przym. pluszowy
Wiktionary
zdrobnienie od: pluszak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pluszak
Wiktionary
rzecz. pluszak m., plusz mrz.
Wiktionary
potocznie: zabawka pluszowa, zwykle w postaci jakiegoś zwierzątka, np. psa, kota itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) miękka, puchata, zwykle zoomorficzna, zabawka dziecięca
Wiktionary
IPA: ˈpluʃak, AS: plušak
Wiktionary
rzecz. plusz m.
:: zdrobn. pluszaczek m.
przym. pluszowy
Wiktionary
(1.1) przytulanka
Wiktionary
ptak z rodziny o tej samej nazwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Cinclus|Borkhausen|ref=tak., rodzaj ptaka z rodziny pluszczeuszczy, spotykany w okolicach wartkich strumieni
Wiktionary
czas. pluskać
Wiktionary
ptak z rodziny o tej samej nazwie
SJP.pl
Pluszcze (Cinclidae) – monotypowa rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes).
Wikipedia
jezioro na Pojezierzu Olsztyńskim
SJP.pl
modrowronka pluszogłowa - gatunek ptaka z rodziny krukowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonany z pluszu
Wiktionary
(1.1) Ciemnoczerwony pluszowy chodnik wskazuje drogę do dużej oszklonej sali.
Wiktionary
IPA: pluˈʃɔvɨ, AS: plušovy
Wiktionary
rzecz. plusz m., pluszak m.
Wiktionary
pluszówka agatka - gatunek ćmy
SJP.pl
skrót od: plutonowy (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = wojsk. plutonowy
Wiktionary
plucha; brzydka, dżdżysta pogoda, słota, szaruga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest., dziś reg. słota, brzydka, dżdżysta pogoda; długotrwały deszcz (często w odniesieniu do jesieni lub zimy)
(1.2) reg. rzad. kałuża, błoto, bajoro
(1.3) stpol. płetwa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przyszła jesień, z nią pluta, deszcz i zimna srogie, Drżało zwierzę ubogie.
(1.1) W deszcz, w plutautę jedziesz jak w futerale zapięty. Nie przemokniesz, choćbyś i chciał.
(1.2) Po deszczu na podwórzu stoi pluta.
Wiktionary
(1.1) plucha, słota, chlapa, niepogoda, szaruga, deszcz; przest. pluskota
(1.2) przest. chlastanina
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. filozof grecki;
(1.2) imię|polski|m.;
Wiktionary
Plutarch z Cheronei ( Πλούταρχος ὁ Χαιρωνεύς, "Plutarchos ho Chaironeus"; ur. ok. 50 n.e., zm. ok. 125 n.e.) – jeden z największych pisarzy starożytnej Grecji, biograf, filozof-moralista oraz orator.
Wikipedia
(1.1) W swym dziele Plutarch przedstawił żywot Aleksandra Wielkiego.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Pl
Wikipedia
plucha; brzydka, dżdżysta pogoda, słota, szaruga
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. forma rządów, w której władzę sprawuje grupa ludzi najbogatszych; chryzokracja;
2. warstwa społeczna złożona z ludzi najbogatszych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. forma rządów, w której władzę sprawują najbogatsi
(1.2) książk. warstwa najbogatszych ludzi wpływających na rząd państwa
Wiktionary
Pl
Wikipedia
rzecz. plutokrata m., plutokratka ż.
przym. plutokratyczny
Wiktionary
osoba należąca do warstwy społecznej złożonej z ludzi najbogatszych
SJP.pl
przymiotnik od: plutokracja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący plutokracjautokracji
Wiktionary
rzecz. plutokracja ż., plutokrata m., plutokratka ż.
Wiktionary
1. pierwiastek chemiczny o symbolu Pu
2. pododdział wojskowy składający się zwykle z kilkudziesięciu ludzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Pu i liczbie atomowej 94;
(1.2) wojsk. pododdział złożony z kilkunastu żołnierzy (kilka drużyn lub pojazdów)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pluton jest silnie radioaktywnym pierwiastkiem.
(1.2) Pluton saperów dostał się pod silny ostrzał artyleryjski.
Wiktionary
IPA: ˈplutɔ̃n, AS: plutõn
Wiktionary
(1.1)
rzecz. Pluton
(1.2)
rzecz. plutonowy m.
przym. plutonowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Pu
Wiktionary
zdrobnienie od: pluton
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pluton
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) ezot. astrol. osoba, w której osobowości dominuje planeta Pluton
Wiktionary
(2.1) Plutonicy łączą marsowe wypatrywanie wroga z saturnowym izolowaniem się.
Wiktionary
rzecz. Pluton m., pluton m., plutonista m., plutonowy m., plutonian m.
przym. plutonowy
Wiktionary
geolog, zwolennik plutonizmu (dawnej, przeciwnej neptunizmowi teorii przypisującej magmie decydujący wpływ na zjawiska geologiczne i powstawanie skał)
SJP.pl
skała głębinowa
SJP.pl
1. procesy zachodzące w głębszych warstwach skorupy ziemskiej
2. dawna teoria przypisująca magmie decydujący wpływ na zjawiska geologiczne i powstawanie skał
SJP.pl
Plutonizm (od rzymskiego boga podziemia, Plutona) – ogół procesów geologicznych polegających na podziemnym tworzeniu, przemieszczaniu się magmy, jej zastyganiu w obrębie dolnej skorupy ziemskiej i górnego płaszcza (tzw. intruzje) oraz tworzeniu się z niej skał plutonicznych.
Wikipedia
przymiotnik od: pluton
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. stopień podoficerski między starszym kapralem a sierżantem;
przymiotnik relacyjny
(2.1) wojsk. związany z plutonem (oddziałem), dotyczący tego plutonu
(2.2) chem. związany z pierwiastkiem plutonem, dotyczący tego plutonu
Wiktionary
Plutonowy (plut.) – stopień podoficerski. Niższym stopniem jest starszy kapral, a wyższym sierżant.
W Wojsku Polskim wprowadzony w 1919 roku. Obecnie w Wojskach Lądowych podoficer w stopniu plutonowego pełni służbę na stanowiskach szczebla dowódcy drużyny, w specjalistycznych rodzajach wojsk (np. w wojskach łączności dowódcy radiostacji lub aparatowni, a w pododdziałach remontowych – dowódców obsług).
Wikipedia
(1.1) Oznaczeniem stopnia plutonowyutonowego są cztery poziome belki.
Wiktionary
IPA: ˌplutɔ̃ˈnɔvɨ, AS: plutõnovy
Wiktionary
rzecz. pluton m., Pluton m., plutonek m., plutino n., plutonizm m., plutoid m., plutonik mos./mrz.
przym. plutoniczny
Wiktionary
mit. gr. pierwotnie bóg zapasów ziarna, później bóg bogactwa, wyobrażany jako chłopiec z rogiem obfitości
SJP.pl
Plutos (gr. Πλοῦτος Ploûtos, łac. Plutus – bogactwo) – w mitologii greckiej bóstwo i personifikacja bogactwa.
Uważany za syna Demeter i Jazjona. Ukazywany jako dziecko lub młodzieniec z rogiem obfitości obok swej matki Demeter, w rzeźbie często przedstawiany jako niemowlę u boku bogini pokoju Ejrene lub bogini szczęśliwego przypadku Tyche. Został oślepiony przez Zeusa za zbyt hojne rozdawanie swych darów wszystkim ludziom bez wyjątku.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nazwa piątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;
Wiktionary
Pluviôse (z łac. "pluviosus" = 'deszczowy') – piąty miesiąc we francuskim kalendarzu rewolucyjnym, drugi miesiąc zimy. Trwał od 20 stycznia do 18 lutego.
Wikipedia
szata liturgiczna używana podczas procesji, przy pogrzebach itp.; kapa
SJP.pl
okres pluwialny - okres wzmożonych opadów atmosferycznych w historii Ziemi
SJP.pl
1. w Kościele katolickim: kapa wkładana przez księdza podczas niektórych ceremonii kościelnych;
2. okres wilgotny dla obszarów o małych szerokościach geograficznych
SJP.pl
Pluwiał – okres ze zwiększoną ilością opadów atmosferycznych, występujący w niskich szerokościach geograficznych.
Zwykle koreluje się ze zlodowaceniem w umiarkowanej strefie klimatycznej.
Wikipedia
deszczomierz mierzący ilość, czas trwania oraz natężenie opadów; ombrograf
SJP.pl
Pluwiograf – urządzenie do automatycznego ciągłego pomiaru opadów, rejestrujące ich ilość, czas trwania i natężenie. Wyróżnia się pluwiografy: pływakowy, w którym w naczyniu znajduje się pływak, wskazujący stan napełnienia oraz wywrotkowy.
Wikipedia
krzywa przebiegu opadów w ciągu doby zapisana przez pluwiograf
SJP.pl
przyrząd służący do pomiaru ilości opadów atmosferycznych; deszczomierz, ombrometr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) meteorol. metrol. aparat do pomiaru opadów deszczowych
Wiktionary
(1.1) Zakupiono nowy pluwiometr do szkolnego ogródka meteorologicznego.
Wiktionary
(1.1) deszczomierz, ombrometr
Wiktionary
1. wyrzucać z ust, np. ślinę;
2. przenośnie: wymyślać komuś, znieważać kogoś;
3. przenośnie: sypać gradem kul, strzelać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wypluć)
(1.1) wyrzucać, wydalać coś z ust, najczęściej ślinę
(1.2) przen. gardzić czymś w sposób czynny
Wiktionary
IPA: plut͡ɕ, AS: pluć
Wiktionary
rzecz. plucie n., wypluwanie n., wyplucie n., plujka ż., oplucie n., opluwanie n., splunięcie n., spluwanie n., spluwa ż., zapluwanie n., zaplucie n., wypluwka ż., plwocina ż.
czas. wypluć dk., wypluwać ndk., opluwać ndk., opluć dk., splunąć dk., spluwać ndk., zapluwać ndk., zapluć dk., plwać ndk.
Wiktionary
(1.1) plwać
Wiktionary
o cieczy: przelany, wylany gwałtownie z charakterystycznym odgłosem
SJP.pl
ozdobne zakończenie rynny, najczęściej w kształcie paszczy zwierzęcej lub smoczej; rzygacz, rzygulec, garłacz, gargulec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy odwać.
Wiktionary
czas. plwać ndk.
rzecz. plwocina ż.
Wiktionary
przestarzałe: pluć;
1. wyrzucać z ust, np. ślinę;
2. przenośnie: wymyślać komuś, znieważać kogoś
SJP.pl
ślina zmieszana z produktami śluzówek dróg oddechowych; flegma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. płynna, śluzowata treść wydzielona podczas wypluwania
Wiktionary
Plwocina ( sputum) – wykrztuszana wydzielina dróg oddechowych, w skład której wchodzą między innymi: ślina, komórki złuszczonego nabłonka, pyły, a czasem także resztki pokarmowe. Jej zapach oraz wygląd mogą okazać się przydatne w postawieniu diagnozy. Przy niektórych chorobach (szczególnie płuc) plwocina może zawierać ropę, krew lub drobnoustroje chorobotwórcze.
Wikipedia
(1.1) Kłamstwa! – odparł Yathros i splunął na ziemię różową plwocinawociną.
Wiktionary
IPA: pl̥fɔˈt͡ɕĩna, AS: pl̦foćĩna
Wiktionary
rzecz. wypluwka ż., plucie n., plwanie n., wyplucie n., wypluwanie n., plujka ż.
czas. pluć ndk., plwać ndk., wypluwać ndk., wypluć dk.
Wiktionary
[czytaj: plimyf] marka samochodów
SJP.pl
Plymouth (wym., korn. "Aberplymm") – miasto w południowo-zachodniej Anglii, w hrabstwie Devon, w dystrykcie (unitary authority) Plymouth, położone przy granicy z Kornwalią, nad ujściem rzek Plym i Tamar do kanału La Manche. Jeden z największych portów Wielkiej Brytanii, baza marynarki wojennej (Royal Navy). W 1967 przyłączono do miasta przedmieścia Plympton i Plymstock.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. pompa
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. pompować
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk plómpować
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. pompować
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk plómpać
Wiktionary
plądrak czarny - gatunek pająka z rodziny osnuwikowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy odądrować.
Wiktionary
IPA: ˌplɔ̃ndrɔˈvãɲɛ, AS: plõndrovãńe
Wiktionary
czas. plądrować
Wiktionary
stosować przemoc na jakimś terenie lub w pomieszczeniu w celu dokonania grabieży
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. splądrować)
(1.1) przeczesywać jakiś obszar w poszukiwaniu łupów, dokonywać aktów grabieży na jakimś terenie
(1.2) przeszukiwać czyjeś rzeczy w celu zabrania czegoś
Wiktionary
(1.1) Łupili i grabili podchodząc chyłkiem i nocą jak szakale. Plądrowali kościoły zdzierając złoto nawet z ołtarzów, a kiedy boskiego mienia zabrakło, zaczęli napastować gromadami ludzkie domy.
(1.2) Plądrowałem torebkę mamy i zabrałem jej perfumy.
Wiktionary
IPA: plɔ̃nˈdrɔvat͡ɕ, AS: plõndrovać
Wiktionary
rzecz. plądrowanie n., splądrowanie n.
czas. splądrować dk.
przym. plądrowniczy
Wiktionary
polegający na rabowaniu, łupieniu, grabieniu; rabunkowy
SJP.pl
plądrownik osobliwy - gatunek pająka z rodziny osnuwikowatych
SJP.pl
żartobliwie: skoczny taniec; pląsy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) choreogr. skoczny tan
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. pląsać
Wiktionary
(1.1) lansada
Wiktionary
choroba układu nerwowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. mimowolne, nieprawidłowe ruchy obwodowych części ciała;
Wiktionary
Pląsawica ( chorea) – mimowolne, nieprawidłowe ruchy obwodowych części ciała. Tego typu zaburzenie może być spowodowane bądź pierwotną chorobą ośrodkowego układu nerwowego, bądź toksycznym czy urazowym uszkodzeniem określonych struktur mózgowia. Termin wprowadzony do medycyny przez Octaviusa Sturgesa.
Wikipedia
IPA: ˌplɔ̃w̃saˈvʲit͡sa, AS: plõũ̯savʹica
Wiktionary
czas. pląsać
Wiktionary
(1.1) taniec świętego Wita, chorea
Wiktionary
tańczyć
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) przest. książk. lub żart. wykonywać żywe, skoczne ruchy taneczne; hasać, tańczyć
(1.2) współcz. iron. wykonywać zamaszyste ruchy w sytuacjach, gdzie wydają się one zbędne lub śmieszne
(1.4) daw. skakać z uciechy, weselić się, cieszyć się, podrygiwać ze szczęścia
(1.5) stpol. klaskać; uderzać dłonią o dłoń
(1.6) stpol. wymachiwać rękami, trzepotać, gestykulować
Wiktionary
(1.1) W sylwestrową noc z wdziękiem pląsaćąsa poloneza w pierwszej parze.
(1.3) Pojął, że słoneczna plama pląsaćąsa nie tylko po rzeźbionej belce, ale również po jego twarzy (…).
Wiktionary
rzecz. pląs mrz., pląsawica ż.
czas. rozpląsać się dk.
Wiktionary
(1.1) tańczyć, hasać, podrygiwać; pot. balować, fikać
(1.2) pot. gibać się, pajacować
Wiktionary
Pląskowice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Fałków. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
Pląskowo – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wągrowieckim, w gminie Mieścisko.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
W 1993 zagroda Jana Nadolnego zdobyła I miejsce w kategorii zagród wiejskich, w szczeblu wojewódzkim konkursu "Piękna Wieś".
Wikipedia
żartobliwie: skoczny taniec; pląsy
SJP.pl
coś splątanego; gmatwanina; zamęt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jeden lub wiele podłużnych elementów bezładnie skierowanych tak, że na pierwszy rzut oka trudno określić ich początek, koniec lub przebieg
(1.2) przen. chaotyczna zbieranina wielu elementów rzeczywistych lub niematerialnych
Wiktionary
(1.2) Chełm był tuż przede mną, plątanina domów, ogrodów i cerkwi, osypana błyszczącą rosą świateł, piętrzyła się na tle nieba czarnymi, groźnymi konturami.
Wiktionary
IPA: ˌplɔ̃ntãˈɲĩna, AS: plõntãńĩna
Wiktionary
rzecz. plątanie n., splątanie n.
czas. plątać, poplątać, splątać
Wiktionary
(1.1) gmatwanina, kłębowisko, pajęczyna
Wiktionary
gąszcz, gęstwina; plątowisko
SJP.pl
1. zwijać coś bezładnie;
2. potocznie: snuć intrygi
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. naplątać, poplątać, splątać, zaplątać)
(1.1) łączyć coś w sposób chaotyczny, bez porządku
(1.2) wprowadzać zamieszanie, komplikować jakąś sprawę
czasownik przechodni niedokonany (dk. poplątać)
(2.1) mylić ze sobą
czasownik przechodni niedokonany (dk. wplątać)
(3.1) wciągać kogoś niepotrzebnie w jakieś sprawy lub sytuacje
czasownik zwrotny niedokonany plątać się (dk. naplątać się, poplątać się, splątać się, zaplątać się)
(4.1) łączyć się ze sobą w sposób chaotyczny
(4.2) łączyć się w coś, co krępuje ruchy
czasownik zwrotny niedokonany plątać się (dk. poplątać się, zaplątać się)
(5.1) stawać się niejasnym, chaotycznym
(5.2) mówić nieskładnie lub w sposób sprzeczny
czasownik zwrotny niedokonany plątać się (dk. naplątać się)
(6.1) powtarzać się w sposób niepożądany, natrętnie się pojawiać
czasownik zwrotny niedokonany plątać się (dk. zaplątać się)
(7.1) zwisać tak, że to przeszkadza
(7.2) być niedbale rzuconym
czasownik zwrotny niedokonany plątać się (dk. poplątać się)
(8.1) być branym za kogoś lub co innego
czasownik zwrotny niedokonany plątać się (dk. przyplątać się)
(9.1) kręcić się gdzieś bez celu; pojawić się gdzieś przypadkowo
czasownik zwrotny niedokonany plątać się (dk. wplątać się)
(10.1) mieszać się niepotrzebnie w cudze sprawy
Wiktionary
rzecz. plątanina ż., plątanie n., oplątwa ż.
Wiktionary
(4.1) wikłać się
(4.2) wikłać się
(9.1) zawadzać
Wiktionary
rodzaj ściegu w introligatorstwie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, któremu plątać sięączą się nogi
Wiktionary
gęstwina, gąszcz; plątawisko
SJP.pl
rodzaj ptaków z podrodziny kolibrów
SJP.pl
symbol prometu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik
(1.1) = kośc. Patriarchat Moskiewski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Polski Monopol Loteryjny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = med. ZNP, zespół napięcia przedmiesiączkowego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pʲi‿ɛ̃m‿ˈɛs|pɛ‿ɛ̃m‿ˈɛs, AS: pʹi‿ẽm‿es|pe‿ẽm‿es
Wiktionary
skrót od: Polska Marynarka Wojenna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Polska Norma, krajowa, dobrowolna norma techniczna
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = park narodowy
(1.2) = polit. Polska Niepodległa
(1.3) = Polska Norma
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Polska Norma PN-EN 50379 omawia wymagania dotyczące przyrządów pomiarowych przeznaczonych do mierzenia stężeń gazów i innych parametrów spalania.
Wiktionary
IPA: pɛ‿ˈɛ̃n, AS: pe‿ẽn
Wiktionary
1. skrót od: poniedziałek (czytany jako cały, odmienny wyraz); pon.;
2. skrót od: północ, północny (czytany jako cały, odmienny wyraz); płn. (częściej);
3. skrót od: pod nazwą (czytany jako całe wyrażenie)
SJP.pl
skrót
(1.1) = poniedziałek
(1.2) = północ, północny
(1.3) = pod nazwą
Wiktionary
rzecz. poniedziałek mrz.
Wiktionary
(1.1) pon.
(1.2) płn.
Wiktionary
skrótowiec w funkcji rzeczownika
(1.1) = pocztowy numer adresowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) kod pocztowy
Wiktionary
skrót od: produkt narodowy brutto
SJP.pl
1. w filozofii stoików: pojęcie oznaczające życie i źródło wszelkich przemian we wszechświecie
2. w filozofii gnostyków: duch jako boski element w człowieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. u stoików: zasada ożywiająca materię, życiowe tchnienie, siła przenikająca wszystko, która organizuje świat i utrzymuje go w całości
(1.2) filoz. rel. u gnostyków: duch (idelane tworzywo, całkowite zaprzeczenie materii), boski element w człowieku, pochodzący z wyższego świata, który umożliwia poznanie
(1.3) filoz. rel. trzeci składnik człowieka obok duszy i ciała; duch ludzki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpnɛwma, AS: pneu̯ma
Wiktionary
1. naziemny pęd będący elementem systemu korzeniowego niektórych roślin bagiennych i tropikalnych, doprowadzający powietrze do pozostałych części tego systemu;
2. rodzaj tlenowego aparatu oddechowego;
3. wypełniony gazem pęcherz niektórych polipów rurkopławów, umożliwiający im unoszenie się przy powierzchni morza
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
odnoszący się do pneumatolizy (procesu geologicznego prowadzącego do przeobrażania się skał, wywołanego przez magmę i wydobywające się z niej gorące gazy), powstały w wyniku tego procesu (np. złoża pneumatolityczne)
SJP.pl
proces geologiczny prowadzący do przeobrażania się skał, wywołany przez magmę i wydobywające się z niej gorące gazy
SJP.pl
Pr
Wikipedia
specjalista w zakresie teologii Ducha Świętego
SJP.pl
nauka o duchach; w szczególności, w teologii chrześcijańskiej nauka o Duchu Świętym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teol. dział teologii zajmujący się osobą Ducha Świętego;
(1.2) teol. nauka o wszystkich duchach oraz duszach ludzkich odłączonych od ciała;
(1.3) psych. nauka o duszy ludzkiej;
Wiktionary
Pn
Wikipedia
(1.1) Jednym z podstawowych źródeł pneumatologii jest zmysł wiary ludu Bożego.
Wiktionary
przym. pneumatologiczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z pneumatologią
Wiktionary
(1.1) Ojciec Wit właśnie wrócił z sympozjum pneumatologicznego.
Wiktionary
rzecz. pneumatologia ż.
Wiktionary
leczenie przy użyciu nebulizatora (przyrządu do rozpylania środków miejscowo znieczulających lub innych leków stosowanych na błony śluzowe), pełniące ważną rolę w codziennej terapii chorych na mukowiscydozę
SJP.pl
poruszany, napędzany za pomocą sprężonego gazu i sprężonej cieczy (np. podnośnik pneumatyczno-hydrauliczny) lub w jakiś inny sposób związany z takim układem
SJP.pl
poruszany, napędzany za pomocą sprężonego gazu (np. broń pneumatyczna, hamulce pneumatyczne) lub w jakiś inny sposób z nim związany (np. silnik pneumatyczny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawierający sprężone powietrze lub poruszany za jego pomocą
Wiktionary
(1.1) Bezpośrednią przyczyną eksplozji było zagięcie przewodów pneumatycznych.
Wiktionary
IPA: ˌpnɛwmaˈtɨt͡ʃnɨ, AS: pneu̯matyčny
Wiktionary
rzecz. pneumatyk, pneumatyka
Wiktionary
1. potocznie: broń pneumatyczna;
2. list wysłany pocztą pneumatyczną;
3. pneumatyczne ogumienie koła pojazdu
SJP.pl
dział automatyki mechanicznej, bazujący na wykorzystaniu pracy wykonywanej przez gaz lub pracy siły zewnętrznej wykonywanej nad gazem, głównie podczas sprężania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. nauka, dział inżynierii mechanicznej;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: pneumatyk
Wiktionary
Pneumatyka (z gr. πνεῦμα "pneuma" ‘podmuch’) – dział inżynierii mechanicznej, zajmujący się wykorzystaniem urządzeń, w których przekazywanie energii i sterowanie realizowane jest za pomocą sprężonego powietrza (bądź innego gazu o podobnych właściwościach) jako czynnika roboczego.
Wikipedia
IPA: pnɛwˈmatɨka, AS: pneu̯matyka
Wiktionary
przym. pneumatyczny
przysł. pneumatycznie
rzecz. pneumatyk
Wiktionary
obecność lub rozwój wypełnionych powietrzem ubytków w kości
SJP.pl
z wypełnionymi powietrzem wnękami
SJP.pl
odmiana zapalenia płuc, wywoływana przez grzyba Pneumocystis jiroveci; główna przyczyna śmierci u chorych na AIDS
SJP.pl
Pneumocystoza ( pneumocystosis, PCP) – zapalenie płuc wywołane przez grzyba "Pneumocystis jiroveci" (dawna nazwa "Pneumocystis carini", który był klasyfikowany jako pierwotniak), u osób z zaburzeniami odporności komórkowej. Do zakażeń dochodzi drogą wziewną, u chorych na AIDS, białaczki, chłoniaki lub leczonych immunosupresyjnie.
Wikipedia
komórka budująca nabłonek oddechowy pęcherzyków płucnych, której główną funkcją jest umożliwienie dyfuzji gazów pomiędzy światłem tych pęcherzyków a krwią naczyń włosowatych
SJP.pl
Pneumocyt – komórka nabłonka oddechowego w pęcherzykach płucnych.
Wikipedia
odmiana zapalenia płuc wywołana przez szczególny gatunek pasożytniczego grzyba przedostającego się do organizmu drogą wziewną; pneumocystoza
SJP.pl
zabieg diagnostyczny polegający na usunięciu części płynu mózgowo-rdzeniowego i zastąpieniu go gazem, najczęściej powietrzem lub tlenem, stosowany podczas schorzeń ośrodkowego układu nerwowego
SJP.pl
Pn
Wikipedia
aparat rejestrujący ruchy narządów oddechowych podczas oddychania
SJP.pl
bakteria wywołująca m.in. jeden z rodzajów zapalenia płuc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. med. dwoinka powodująca zapalenie płuc;
Wiktionary
(1.1) Pneumokok ma kształt kulisty lub zbliżony do kuli.
Wiktionary
(1.1) dwoinka zapalenia płuc
Wiktionary
przeciwgruźliczy zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu zrostów płuca z opłucną i zastosowaniu plomby; pneumonoliza
SJP.pl
specjalista w zakresie chorób płuc (pneumologii); pneumonolog
SJP.pl
dział medycyny zajmujący się chorobami płuc; pneumonologia
SJP.pl
zabieg usunięcia jednego płuca lub jego części z powodu choroby nowotworowej lub postępującej gruźlicy; pneumotomia, pulmonektomia
SJP.pl
zapalenie płuc
SJP.pl
dział automatyki mechanicznej, bazujący na wykorzystaniu pracy wykonywanej przez gaz lub pracy siły zewnętrznej wykonywanej nad gazem, głównie podczas sprężania, oraz nieruchomych częściach mechanicznych
SJP.pl
przeciwgruźliczy zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu zrostów płuca z opłucną i zastosowaniu plomby; pneumoliza
SJP.pl
specjalista w zakresie chorób płuc (pneumonologii); pneumolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. zob. pulmonolog.
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka specjalistka pneumonologii
Wiktionary
(1.1) Pneumonolodzy zajmują się takimi schorzeniami, jak astma oskrzelowa, gruźlica płuc, mukowiscydoza i sarkoidoza.
(2.1) Krystyna jest pneumonologiem w olsztyńskim szpitalu na ul. Jagiellońskiej.
(2.1) Moja pneumonolog skierowała mnie na prześwietlenie płuc.
Wiktionary
IPA: ˌpnɛwmɔ̃ˈnɔlɔk, AS: pneu̯mõnolok
Wiktionary
rzecz. pneumonologia ż.
przym. pneumonologiczny
przysł. pneumonologicznie
Wiktionary
(1.1) pulmonolog, lekarz chorób płuc; przest. ftyzjatra
Wiktionary
dział medycyny zajmujący się chorobami płuc; pneumologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób płuc
Wiktionary
rzecz. pneumonolog ż./mos.
Wiktionary
(1.1) pulmonologia, daw. ftyzjatria
Wiktionary
nieprawidłowości w funkcjonowaniu płuc
SJP.pl
krwotok z płuc
SJP.pl
część pletyzmografu (aparatu do badań mechaniki układu oddechowego) rejestrująca objętość przepływającego przez ustnik powietrza
SJP.pl
zabieg usunięcia jednego płuca lub jego części z powodu choroby nowotworowej lub postępującej gruźlicy; pneumonektomia, pulmonektomia
SJP.pl
zdrobnienie od: pniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pniak
Wiktionary
rzecz. pniak m., pieniek mrz., pień n./nmos./mrz.
Wiktionary
zgrubienie od: pniak
SJP.pl
1. część drzewa pozostała w ziemi po ścięciu pnia;
2. mała część pnia ściętego drzewa; pieniek;
3. w łowiectwie: górny ząb jelenia lub łani, często zachowywany przez myśliwych jako trofeum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dolna część pnia pozostająca przy ziemi po ścięciu drzewa;
(1.2) niewielka część pnia
Wiktionary
Pniak – dolna część pnia pozostająca przy karpie po ścięciu drzewa.
Wikipedia
(1.1) Siądźmy na którymś z tych pniaków.
Wiktionary
rzecz. pień m.
:: zdrobn. pieniek m., pniaczek m.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk pniok
Wiktionary
pniakowiec piłkorożny - gatunek chrząszcza z rodziny zalęszczycowatych
SJP.pl
Pniakowiec ("Calopus") – rodzaj chrząszczy z podrzędu wielożernych i rodziny zalęszczycowatych. Ma zasięg holarktyczny. Obejmuje dwa opisane gatunki. Owady dorosłe są pyłkożercami, zaś larwy saproksylofagami.
Wikipedia
1. → pniak;
2. mrówka pniakowa - gatunek owada błonkoskrzydłego z rodziny mrówkowatych
SJP.pl
gatunek niejadalnego grzyba z rzędu żagwiowców, pasożytującego na pniach martwych lub żywych drzew i powodującego ich brunatną zgniliznę
SJP.pl
rodzina grzybów z rzędu żagwiowców
SJP.pl
Pniarkowate ("Fomitopsidaceae" Jülich) – rodzina grzybów znajdująca się w rzędzie żagwiowców ("Polyporales").
Wikipedia
o cechach pniarkowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) herald. polski herb szlachecki;
Wiktionary
mieszkaniec Pniew (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Pniew (miasta w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Pniewy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pniewami, dotyczący Pniew
Wiktionary
rzecz. Pniewy nmos.
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
Pniewy – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, położone nad Jeziorem Pniewskim. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Pniewy.
Pniewy uzyskały lokację miejską przed 1394 rokiem. Położone były w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. poznańskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pniak
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. przen. Ślązak z dziada pradziada
Wiktionary
rębacz pniowiec - gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych
SJP.pl
Pniowiec (niem. "Pniowitz") – część miasta i dzielnica Tarnowskich Gór oddalona o około 8 km na północny zachód od centrum miasta, położona w kompleksie Lasów Lublinieckich. Do kwietnia 2003 o statusie sołectwa.
1 stycznia 1973 włączony do miasta Strzybnica. Od 1975 część Tarnowskich Gór. Według danych urzędu stanu cywilnego z 2017 roku zamieszkiwana przez niecałe 1300 mieszkańców.
Wikipedia
zgrubienie od: pień
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Pniówno (ukr. Пнівно, ros. Пневно) – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Wierzbica.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Wierzbica. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 345 mieszkańców.
Wikipedia
skrót od: przepraszam, nie mogłem się powstrzymać; BPNMSP
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = med. przewlekła niewydolność nerek
Wiktionary
(1.1) Naukowcy powiązali N-tlenek trimetyloaminy (TMAO) – związek powstający podczas trawienia choliny i karnityny z jajek, czerwonego mięsa, wątróbki czy tłustego nabiału – z przewlekłą niewydolnością nerek (PNN).
Wiktionary
skrót od: Pieśń nad Pieśniami - jedna z ksiąg biblijnych, wchodząca w skład Starego Testamentu
SJP.pl
skrót
(1.1) = rel. Pieśń nad Pieśniami / Pieśń nad pieśniami;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Niech mnie ucałuje pocałunkami swych ust! […]. (Pnp 1,2)
Wiktionary
IPA: ˈpʲjɛ̇ɕɲ̊ ˌnat‿pʲjɛ̇ɕˈɲãmʲi, AS: pʹi ̯ėśń̦ nat‿pʹi ̯ėśńãmʹi
Wiktionary
(1.1) Pieśń Salomona
Wiktionary
piąć się -
1. posuwać się w górę, pokonując opór; wspinać, gramolić się;
2. o roślinach: rosnąć, czepiając się podpory;
3. przenośnie: pokonywać kolejne stopnie kariery;
4. przenośnie: kierować się ku górze, wznosić się
SJP.pl
dawniej, dziś tylko gwarowo: pnącze (ogólna nazwa jednej z kilkuset roślin nasiennych, których pędy pnąc się w kierunku źródła światła, obrastają w charakterystyczny sposób najbliższe płaskie powierzchnie, do których przytwierdzają się za pomocą wąsów, korzeni czepnych lub kolców)
SJP.pl
ogólna nazwa jednej z kilkuset roślin nasiennych, których pędy pnąc się w kierunku źródła światła, obrastają w charakterystyczny sposób najbliższe płaskie powierzchnie, do których przytwierdzają się za pomocą wąsów, korzeni czepnych lub rzadziej kolców; pnącz (regionalnie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bot. ogrod. roślina o długich pędach, wijąca się ku górze;
Wiktionary
Pn
Wikipedia
(1.1) Sadzonki róży mają rozmiary od zwartych, miniaturowych róż, do pnącz osiągających 7 metrów wysokości.
(1.1) Kraina nie była pustynna: jak okiem sięgnąć, widniały w niej doliny i wzgórza, porosłe ślicznymi kępami drzew, wokół których wiły się pnącze, zwoje bluszczu i winogradu zwieszały się ze skał.
Wiktionary
czas. piąć ndk.
Wiktionary
przyimek o wielu funkcjach w zdaniu
SJP.pl
przyimek
(1.1) …służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem jest materią, wzdłuż której odbył się ruch
(1.2) …służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem odbyła się wcześniej niż część przed przyimkiem lub znajduje się dalej w kolejności
(1.3) …służący do tworzenia wyrażeń, w których część przed przyimkiem ma miejsce ze strony określonej przez część za przyimkiem
(1.4) niewiele ponad
(1.5) każdy dokładnie (tyle samo)
(1.6) w danym języku
(1.7) w wielu miejscach, w wielu przedmiotach tego samego typu
(1.8) …służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem była miejscem lub właścicielem części przed przyimkiem
(1.9) o rozpoznawaniu: według
(1.10) …służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem określa przedmiot lub osobę, którą zamierza się zabrać lub odebrać z miejsca docelowego
skrótowiec
(2.1) = kolej. przystanek osobowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rowerem z trudem jeździ się po piasku.
(1.2) Dziadek zawsze ogląda telewizję po kolacji.
(1.3) Serce człowieka znajduje się po jego lewej stronie.
(1.4) I to ma być basen? Tu jest woda ledwo po pas!
(1.5) Dostali panowie po jednym długopisie.
(1.5) Pięć opakowań po trzy sztuki, czyli piętnaście sztuk.
(1.6) Pan Kowalski mówi po polsku, angielsku i niemiecku.
(1.7) Do rana Nikodem włóczył się z kolegami po barach.
(1.8) Ten sztucer na słonie jest po moim dziadku.
(1.8) W słoiku po dżemie trzymam drobne na czarną godzinę.
(1.9) Poznałem pana po głosie.
(1.10) Wróciłem do domu po kluczyki do samochodu.
Wiktionary
IPA: pɔ, AS: po
Wiktionary
(1.1) na
(1.3) z
(1.4) do
(1.5) à
Wiktionary
przyimek w funkcji tematu słowotwórczego
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych określający późniejsze zaistnienie od tego, co jest nazywane drugim członem
Wiktionary
(1.1) posowiecki, poślubny, pośniadaniowy, poświąteczny
Wiktionary
(1.1) post-
Wiktionary
peowiec; potocznie:
1. członek lub zwolennik Platformy Obywatelskiej; platformer, platformers, platformiarz;
2. nauczyciel przysposobienia obronnego
SJP.pl
występujący po zabiegu przerwania ciąży; postaborcyjny
SJP.pl
dotyczący okresu po adopcji, występujący po adopcji; postadopcyjny
SJP.pl
napisać adres kolejno na wielu przesyłkach, spędzić pewien czas na adresowaniu listów, wiadomości
SJP.pl
taki, który pojawił się po zaakcentowanej głosce w sylabie i jest w jakiś sposób z nią powiązany (np. sylaba poakcentowa, podbicie poakcentowe)
SJP.pl
mający miejsce po akcesji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający miejsce, odbywający się lub obowiązujący po akcesji
Wiktionary
(1.1) Stracili natomiast producenci zbóż, których dotknął poakcesyjny spadek cen za ziarno.
(1.1) W ministerstwie został przygotowany poakcesyjny program aktywizacji terenów wiejskich.
Wiktionary
IPA: ˌpɔakt͡sɛˈsɨjnɨ, AS: poakcesyi ̯ny
Wiktionary
opis zdarzeń, które wydarzyły się po zamknięciu właściwej fabuły danego utworu, reprezentujący dalsze losy bohaterów takiego utworu
SJP.pl
Poakcja – zdarzenia relacjonowane w narracji, a rozgrywające się już poza ramą czasową opowiadanych zdarzeń. W odróżnieniu od przedakcji, występuje na końcu utworu. W wielu dziełach poakcja występuje w formie epilogu informującego czytelnika o dalszych losach bohaterów.
Wikipedia
będący pozostałością po Armii Krajowej (AK), związany w jakiś sposób z przeszłością tej organizacji (np. oddział poakowski, konspiracja poakowska)
SJP.pl
powstały po wypiciu alkoholu, wywołany spożyciem znacznych ilości alkoholu (np. poalkoholowy defekt urodzeniowy, kac poalkoholowy)
SJP.pl
spędzić pewien czas na analizowaniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. następujący po spożyciu antybiotyków
Wiktionary
o psie: aportować przez pewien czas
SJP.pl
osadzić w areszcie kolejno wiele osób lub położyć areszt na wielu rzeczach, prawach osoby zadłużonej w jakiejś instytucji
SJP.pl
towarzyszyć, asystować komuś przez dłuższy czas; potowarzyszyć
SJP.pl
spędzić pewien czas na atakowaniu
SJP.pl
stanowiący pozostałość po bombie atomowej lub urządzeniu czerpiącemu energię z rozczepienia jąder atomowych (np. mgła poatomowa, osad poatomowy)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który pozostał po Austrii, Austriakach
Wiktionary
(1.1) Jak wynika z zachowanych sprawozdań, archiwum lwowskie w pierwszych latach po odzyskaniu niepodległości przejęło tak ogromne ilości akt poaustriackich, że jego zasób wzrósł siedmiokrotnie (…)
Wiktionary
poawanturować się: spędzić pewien czas na awanturowaniu się, doprowadzić do sprzeczki, wdać się w jakąś kłótnię, spór
SJP.pl
stanowiący ślad po awarii lub związany w jakiś sposób z awarią, którą usunięto (np. protokół poawaryjny, test poawaryjny)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. daw. roln. nieodpłatna praca w polu w ramach pomocy sąsiedzkiej
Wiktionary
(1.1) Haniczka nam to zrobi z pobaby.
Wiktionary
rzecz. pobabnik m., pobabiorka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Zaolzie. daw. kobieta na pobabie
Wiktionary
rzecz. pobaba ż., pobabnik mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. daw. ktoś pomagający w pracach rolnych w ramach pomocy sąsiedzkiej
Wiktionary
rzecz. pobaba ż., pobabiorka ż.
Wiktionary
potocznie:
1. pobrudzić, poplamić; popaskudzić, oświnić, utytłać, umazać, pofajdać;
2. pogrzebać w czymś;
3. popsuć
SJP.pl
spędzić pewien czas na badaniu czegoś, sprawdzać coś przez jakiś czas, najczęściej pobieżnie, bez większego zaangażowania, zainteresowania
SJP.pl
spędzić pewien czas, nie doceniając czegoś; polekceważyć
SJP.pl
rzadko: opowiedzieć wiele zmyślonych zdarzeń, historii; pobajdurzyć, pofantazjować, pobzdurzyć
SJP.pl
minąć się z prawdą w paru punktach jakichś relacji lub jakiegoś opowiadania, zwieść kogoś kilka razy podczas rozmowy; pobajdurzyć
SJP.pl
minąć się z prawdą w paru punktach jakichś relacji lub jakiegoś opowiadania, zwieść kogoś kilka razy podczas rozmowy; pobajcować
SJP.pl
spędzić pewien czas na opowiadaniu nieprawdy, przesadzaniu w opowiadaniu często w celu zaimponowania komuś
SJP.pl
spędzić pewien czas na bawieniu się, uczestniczeniu w zabawach, przyjęciach itp.; poimprezować
SJP.pl
stanowiący przeszłość związaną z jakąś balangą (huczną imprezą, zabawą, najczęściej połączoną z dużą ilością alkoholu), będący pozostałością po takiej zabawie
SJP.pl
spędzić pewien czas na balansowaniu
SJP.pl
potocznie: zabawić się gdzieś, spędzić pewien czas na zabawie lub poświęcić większą ilość czasu na robienie czegoś, najczęściej przyjemnego, ciekawego
SJP.pl
stanowiący przeszłość związaną z jakimś balem, będący pozostałością po tego typu zabawie (np. nastrój, klimat pobalowy)
SJP.pl
pokryć balsamem; nabalsamować
SJP.pl
odnoszący się do czasów po Honoré de Balzacu (powieściopisarzu francuskim) lub jego dzieł, związany w jakiś sposób z nimi lub z ich cechami
SJP.pl
spędzić pewien czas na bandażowaniu kogoś, czegoś lub zabandażować wiele osób, najczęściej bardzo powierzchownie, niestarannie
SJP.pl
o wielu przedsiębiorstwach lub przedsiębiorcach, przemysłowcach: stać się bankrutem w niewielkich odstępach czasu, szybko ogłosić bankructwo
SJP.pl
środowiskowo: zbanować po kolei, wiele razy
SJP.pl
spędzić pewien czas na baraszkowaniu, zająć sobie lub komuś czas czymś zabawnym, przyjemnym
SJP.pl
pobawić się: spędzić pewien czas na zabawie, baraszkowaniu, zająć sobie lub komuś czas czymś zabawnym, przyjemnym lub ogólniej: użyć życia
SJP.pl
potocznie: bazgrać przez pewien czas; pobazgrolić
SJP.pl
potocznie: bazgrać przez pewien czas; pobazgrać
SJP.pl
stanowiący pozostałość po działalności bazylianów (członków zakonu opartego na regule świętego Bazylego), związany w jakiś sposób z ich przeszłością
SJP.pl
pobać się - spędzić pewien czas, odczuwając lęk lub niepokój
SJP.pl
zbałamucić (wprowadzić w błąd lub uwieść, skokietować) wiele osób albo zmarnować sporo czasu, nie wykorzystać nadchodzących okazji
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) rozkochać w sobie
(1.2) poflirtować przez jakiś czas
(1.3) oszukać kogoś w jakichś kwestiach
(1.4) daw. pomieszać szczegóły
czasownik zwrotny dokonany pobałamucić się
(2.1) daw. poflirtować ze sobą
(2.2) razem wesoło spędzić czas
Wiktionary
(1.1) Ci co bywają po salonach… to sobie wietrzniki, z tymi można i zawiązać coś i rozwiązać, i pobałamucić i porzucić, to wszystko wietrzniki…
(1.3) Mazurów tu dużo, trzeba ich sobie jednać, bo i tych Bolko i jego młokosy pobałamucą.
(1.4) Może on wogóle jest gdzieindziej, nie w Kole? Może coś Mosse pobałamucił?
(2.2) Dopóki towarzystwa stało i piwnicy, siedział ziewając na wsi; gdy przyszły cięższe czasy, począł do Warszawy jeździć, żeby się tam z dawnymi znajomymi rozerwać i pobałamucić.
Wiktionary
rzecz. bałamucenie n., pobałamucenie n., zbałamucenie n.
czas. bałamucić ndk., bałamucić się ndk., zbałamucić dk., zbałamucić się dk.
Wiktionary
1. o niektórych zwierzętach, głównie kozach lub owcach: zabeczeć, beknąć wiele razy;
2. popłakać, spędzić pewien czas na płakaniu
SJP.pl
spędzić pewien czas na bejcowaniu (marynowaniu mięsa lub kryciu jakichś powierzchni, najczęściej drewnianych, bejcą)
SJP.pl
spędzić pewien czas na bekaniu
SJP.pl
1. o niektórych zwierzętach, głównie kozach lub owcach: beczeć od czasu do czasu;
2. popłakiwać, szlochać, płakać po cichu, z przerwami
SJP.pl
1. o niektórych zwierzętach, głównie kozach lub owcach: beczeć od czasu do czasu;
2. popłakiwać, szlochać, płakać po cichu, z przerwami
SJP.pl
1. o niektórych zwierzętach, głównie kozach lub owcach: beczeć od czasu do czasu;
2. popłakiwać, szlochać, płakać po cichu, z przerwami
SJP.pl
stanowiący pozostałość po działalności benedyktynów (członków zakonu opartego na regule świętego Benedykta), związany w jakiś sposób z ich przeszłością
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który kiedyś należał do benedyktynów lub benedyktynek
Wiktionary
(1.1) Przy pobenedyktyńskim kościele rosną kasztany.
Wiktionary
rzecz. benedyktyn m., benedyktynka ż., Benedykt m., Benedykta ż.
przym. benedyktyński
Wiktionary
stanowiący pozostałość po działalności bernardynów (członków zakonu opartego na regule świętego Bernardyna), związany w jakiś sposób z ich przeszłością
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który kiedyś należał do bernardynów
Wiktionary
(1.1) W zespole pobernardyńskim zlokalizowane jest obecnie technikum rolnicze.
Wiktionary
przym. bernardyński
rzecz. bernardyn mzw./mos.
Wiktionary
pobestwić się - poznęcać się nad kimś lub nad czymś przez pewien czas, zadać wiele cierpienia komuś lub czemuś, pobić dotkliwie
SJP.pl
pozostały po betonie, np. gruz pobetonowy
SJP.pl
spędzić pewien czas na bełkotaniu
SJP.pl
potocznie: pomieszać
SJP.pl
biadać (głośno wypowiadać żale) przez pewien czas, spędzić jakąś chwilę na ubolewaniu, wyrażaniu żalu, rzadziej współczucia
SJP.pl
spędzić pewien czas na biadoleniu
SJP.pl
warstwa cyny
SJP.pl
polewa ze szlachetnej glinki używana w garncarstwie, która po wypaleniu bieli się lub przybiera kolor kości słoniowej; angoba
SJP.pl
pomalować, pokryć jakieś płaskie powierzchnie ze świeżego tynku mlekiem wapiennym (zawiesiną wodorotlenku wapnia w wodzie)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który pozostał po Białorusi, Białorusinach
Wiktionary
(1.1) Szacuje się, że mienie poniemieckie stanowiło ponad 34%, a poukraińskie, politewskie i pobiałoruskie prawie 12,5% ziem podzielonych podczas reformy rolnej.
Wiktionary
1. zadać wiele ciosów, uderzyć kogoś lub coś wiele razy; zwyciężyć kogoś w czymś, pokonać;
2. bijąc, uderzając, wcisnąć, umieścić coś głębiej;
3. pobić się - brać czynny udział w bójce, zadać ciosy jeden drugiemu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pobić.
Wiktionary
Po
Wikipedia
IPA: pɔˈbʲit͡ɕɛ, AS: pobʹiće
Wiktionary
czas. pobić
Wiktionary
skierować się ku czemuś, udać się dokądś biegiem, a o spojrzeniu, wzroku: spojrzeć z zaciekawieniem na coś lub na kogoś; pobiegnąć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany
(1.1) przemieścić się do przodu, biegnąc
(1.2) pot. pospiesznie udać się gdzieś lub po kogoś
(1.3) książk. (o spojrzeniu, myślach itp.) zwrócić się ku czemuś lub komuś
(1.4) (o drogach, szlakach, ulicach itp.) zostać wytyczonym w pewnym kierunku
Wiktionary
(1.1) Dzieci pobiegły przez pole, by powitać księdza.
(1.2) Pobiegnij po tatę i powiedz mu, że zepsuł się kran.
(1.3) Jego spojrzenie pobiegło w stronę zbliżającej się grupy urzędników.
(1.4) Nowa autostrada pobiegnie ku granicy z Białorusią.
Wiktionary
IPA: ˈpɔbʲjɛt͡s, AS: pobʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. pobiegnięcie n., bieganie n.
Wiktionary
(1.1) pognać, pot. polecieć, popędzić
(1.2) pognać, pot. polecieć, popędzić
(1.3) zwrócić się, skierować się
Wiktionary
1. marka samochodu;
2. marka radzieckich zegarków;
3. rosyjski pancernik z początku XX wieku;
4. najwyższy szczyt Gór Czerskiego w Jakucji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. samochód radzieckiej marki GAZ M-20 Pobieda popularnej na przełomie lat 40. i 50. XX w.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
żyć przez pewien czas w biedzie, niedostatku; pogłodować, powegetować
SJP.pl
przymiotnik od: Pobiedziska
SJP.pl
Pobiedziska – miasto w Polsce, w woj. wielkopolskim, w powiecie poznańskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Pobiedziska. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. poznańskiego.
Według danych z 30 czerwca 2022 miasto liczyło 9850 mieszkańców.
Wikipedia
przymiotnik od: Pobiedziska
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pobiedziskami, dotyczący Pobiedzisk
Wiktionary
rzecz. Pobiedziska nmos.
Wiktionary
mieszkaniec Pobiedzisk (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Pobiedzisk (miasta w Polsce)
SJP.pl
pobiedzić się - robić coś z wysiłkiem przez pewien okres czasu; pomęczyć się, poborykać się
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pobiegać.
Wiktionary
czas. pobiegać dk.
Wiktionary
spędzić jakiś czas na bieganiu, np. w celach rekreacyjnych
SJP.pl
czasownik
(1.1) biegać przez jakiś czas
Wiktionary
(1.1) Zakładam dres i idę pobiegać.
Wiktionary
IPA: pɔˈbʲjɛɡat͡ɕ, AS: pobʹi ̯egać
Wiktionary
czas. biegać
rzecz. pobieganie n., bieganie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pobiec.
Wiktionary
IPA: ˌpɔbʲjɛ̇ɟˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: pobʹi ̯ėǵńė̃ńće
Wiktionary
czas. pobiec
Wiktionary
skierować się ku czemuś, udać się dokądś biegiem, a o spojrzeniu, wzroku: spojrzeć z zaciekawieniem na coś lub na kogoś; pobiec
SJP.pl
rzemieślnik, rzadziej robotnik trudniący się pobielaniem (pokrywaniem powierzchni jakiegoś przedmiotu metalowego powłoką cyny w celu zabezpieczenia go przed korozją)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pobielać.
Wiktionary
rzecz. pobielenie n., biały mos.
czas. bielić, pobielać ndk., pobielić dk.
przym. biały
Wiktionary
1. czynić białym lub bielszym, pokrywać coś czymś białym, malować coś na biało;
2. pokrywać powierzchnię metalowego przedmiotu pobiałą (warstwą cyny) w celu zabezpieczenia jej przed korozją
SJP.pl
taki, który pobielał (stał się bielszy)
SJP.pl
poblednąć, stracić pełnię kolorów, stać się bielszym lub całkowicie białym, a o włosach także: posiwieć
SJP.pl
1. uczynić białym lub bielszym, pokryć coś czymś białym, pomalować coś na biało;
2. pokryć powierzchnię metalowego przedmiotu pobiałą (warstwą cyny) w celu zabezpieczenia jej przed korozją;
3. pobielić się - pobrudzić się czymś białym
SJP.pl
1. pomieszczenie, w którym pobiera się krew, wymaz itd.;
2. potocznie: serwis, z którego można pobierać pliki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pobierać.
Wiktionary
(1.1) Dla szczeniąt konieczne jest rozpoczęcie pobierania mleka jak najszybciej po porodzie.
Wiktionary
IPA: ˌpɔbʲjɛˈrãɲɛ, AS: pobʹi ̯erãńe
Wiktionary
rzecz. branie n., pobranie n., pobieralnia ż., pobieracz m., pobieraczka ż., pobór m., poborowy m., pobory nmos.
czas. pobierać ndk., pobrać dk., brać ndk.
przym. pobraniowy, poborowy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. pobrać)
(1.1) zob. pobrać.
czasownik zwrotny niedokonany pobierać się (dk. pobrać się)
(2.1) zob. pobrać się.
Wiktionary
(1.1) Ignacy pobierał nauki od siódmego roku życia.
(1.1) Zaczął pobierać plik.
(2.1) Moi znajomi pobierają się za dwa tygodnie.
Wiktionary
IPA: pɔˈbʲjɛrat͡ɕ, AS: pobʹi ̯erać
Wiktionary
czas. pobrać, brać
rzecz. pobieranie n., branie n., poborowy mos., pobory nmos., pobór mrz.
przym. poborowy
Wiktionary
w górnictwie: wybieranie skały podnoszącej się wskutek ciśnienia górotworu ze spągu do wyrobiska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pobierowa
Wiktionary
rzecz. Pobierowo n.
:: fż. pobierowianka ż.
przym. pobierowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pobierowa
Wiktionary
rzecz. Pobierowo n.
:: fm. pobierowianin mos.
przym. pobierowski
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w północnej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w gminie Rewal;
Wiktionary
Pobierowo (do 1945 Poberow) – wieś, nadmorska miejscowość wypoczynkowa z kąpieliskiem morskim w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w gminie Rewal.
Według danych z 31 grudnia 2010 r. wieś miała 1102 mieszkańców. W dniu 31 grudnia 2013 roku liczba mieszkańców osiągnęła 1116. Na dzień 31.12.2022 r. liczba mieszkańców wyniosła 935.
Wikipedia
(1.1) Pobierowo jest wsią letniskową.
(1.1) Spędziliśmy w Pobierowie piękne dwa tygodnie.
Wiktionary
IPA: ˌpɔbʲjɛˈrɔvɔ, AS: pobʹi ̯erovo
Wiktionary
rzecz. pobierowianin mos., pobierowianka ż.
przym. pobierowski
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Pobierowa, związany z Pobierowem
Wiktionary
(1.1) Kupiłem piłkę plażowyażową na pobierowskim deptaku.
Wiktionary
rzecz. pobierowianin mos., pobierowianka ż., Pobierowo n.
Wiktionary
spędzić jakiś czas na biesiadowaniu
SJP.pl
czasownik
(1.1) stpol. zbezcześcić
Wiktionary
przestarzałe: udać się dokądś; pobiec, pójść
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób pobieżny
Wiktionary
przym. pobieżny
rzecz. pobieżność ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: pobieżnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: pobieżny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest pobieżne
Wiktionary
przym. pobieżny
przysł. pobieżnie
Wiktionary
wykonany pośpiesznie, bez wnikania w szczegóły; powierzchowny, zwięzły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonany na szybko, bez wnikania w szczegóły, bez zgłębiania treści
Wiktionary
przysł. pobieżnie
rzecz. pobieżność ż.
Wiktionary
(1.1) powierzchowny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pobijak
Wiktionary
rzecz. pobijak m.
Wiktionary
1. rodzaj młota dwuręcznego służącego do prostowania blachy;
2. młotek do pobijania dłuta przy obróbce kamienia miękkiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) młotek z dużym drewnianym obuchem w kształcie prostopadłościanu;
Wiktionary
Pobijak – młotek z dużym drewnianym obuchem. Służy do pobijania dłuta ręcznego podczas dłutowania (dłubania) w drewnie otworów, rowków, wrębów i gniazd.
Pobijak typowo rzeźbiarski (bijak) wykonany jest z jednego walcowatego kawałka drewna z wyciętym trzonkiem. Przy długotrwałym pobijaniu dłuta nie następuje obluzowywanie się trzonka.
Wikipedia
IPA: pɔˈbʲijak, AS: pobʹii ̯ak
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. pobijaczek m.
Wiktionary
(1.1) knypel, pucka
Wiktionary
1. uderzając w coś wtłaczać, wciskać, wpychać głębiej uderzany przedmiot;
2. zwyciężać
SJP.pl
potocznie: spędzić pewien czas, nic nie robiąc; polenić się, poleniuchować, poobijać się, pobyczyć się
SJP.pl
spędzić pewien czas na biwakowaniu, mieszkając w obozie zbudowanym zwykle z namiotów
SJP.pl
1. zadać wiele ciosów, uderzyć kogoś lub coś wiele razy; zwyciężyć kogoś w czymś, pokonać;
2. bijąc, uderzając, wcisnąć, umieścić coś głębiej;
3. pobić się - brać czynny udział w bójce, zadać ciosy jeden drugiemu
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. pobijać)
(1.1) zadać wiele ciosów, uderzyć kogoś lub coś wiele razy
(1.2) zwyciężyć kogoś
(1.3) pot. uderzając, wcisnąć, umieścić coś głębiej
czasownik zwrotny dokonany pobić się
(2.1) wziąć czynny udział w bójce, zadać ciosy jeden drugiemu
Wiktionary
IPA: ˈpɔbʲit͡ɕ, AS: pobʹić
Wiktionary
rzecz. pobicie n.
czas. bić
Wiktionary
(1.1) pot. dosolić, pot. sprać, sprawić lanie, pot. sprawić manto, pot. spuścić manto, stłuc, pot. wlać, zbić, pot. zbić na kwaśne jabłko, pot. zlać, wulg. dać wpierdol, wulg. dopierdolić
(1.2) pokonać, odnieść zwycięstwo, przest. znieść, zwyciężyć
Wiktionary
skrót
(1.1) pobliże
(1.2) pobliski
Wiktionary
(1.1) W sprawie: ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na: budowie sieci wodociągowej na działce nr 18/4 położonej w pobl. ul. Skowronkowej w Lublinie.
Wiktionary
IPA: pɔˈblʲiʒɛ, AS: poblʹiže
Wiktionary
czasownik
(1.1) stać się bladym
Wiktionary
(1.1) Kobieta pobladła natychmiast, a potem odsunęła się od okna, najdalej jak tylko pozwoliła jej na to tusza.
Wiktionary
czasownik
(1.1) stpol. pobielić
Wiktionary
IPA: pɔˈblad͡ʑit͡ɕ, AS: poblaʒ́ić
Wiktionary
przym. blady
Wiktionary
taki, który pobladł (pobladnął)
SJP.pl
taki, który poblaknął - stracił intensywność barwy; poblakły, wyblakły, wyblaknięty
SJP.pl
taki, który poblakł - stracił intensywność barwy; poblaknięty, wyblakły, wyblaknięty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. roln. łagodna papryczka chili pochodząca ze stanu Puebla w Meksyku
Wiktionary
odbicie światła, odblask, refleks, poświata; blask
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. odbicie światła
Wiktionary
rzecz. blask mrz., odblask mrz.
Wiktionary
(1.1) odblask
Wiktionary
blefować przez jakiś czas
SJP.pl
znajdujący się w pobliżu czegoś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się w pobliżu, w niewielkiej odległości
Wiktionary
(1.1) Poszedłem na zakupy do pobliskiego sklepu.
Wiktionary
rzecz. pobliże n., zbliżenie n.
Wiktionary
(1.1) niedaleki
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) rzad. pokryć bliznami
Wiktionary
(1.1) W odbiciu zobaczył mężczyznę odrobinę tylko przypominającego jego (…) Ale tamten był kompletnie łysy, śmiertelnie blady, ohydnie pobliźniony (…)
Wiktionary
rzecz. blizna ż., zabliźnienie n., zabliźnianie n.
przym. bliznowy
czas. zabliźnić dk., zabliźniać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) miejsce położone blisko czegoś, pobliska okolica
Wiktionary
(1.1) Gdy podeszliśmy w pobliże schroniska, poczuliśmy zapach dymu.
Wiktionary
IPA: pɔˈblʲiʒɛ, AS: poblʹiže
Wiktionary
przym. pobliski
Wiktionary
(1.1) sąsiedztwo, okolica
Wiktionary
spędzić pewien czas na blogowaniu
SJP.pl
zablokować wiele czegoś; spędzić pewien czas na blokowaniu
SJP.pl
spędzić pewien czas na bluzganiu
SJP.pl
mówić bluźnierstwa przez jakiś czas
SJP.pl
obrzeże, skraj drogi
SJP.pl
obrzeże, skraj drogi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) skraj drogi; jej część przeznaczona do ruchu pieszych, niektórych pojazdów oraz do postojów
Wiktionary
Pobocze – część drogi usytuowana przy jezdni, która może być przeznaczona do ruchu pieszych lub niektórych pojazdów, postoju pojazdów, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt.
Pobocze wchodzi w skład korony drogi, ma szerokość 0,5-2,5 m (zależnie od klasy drogi).
Wikipedia
(1.1) Szosa ma dwa pobocza.
Wiktionary
IPA: pɔˈbɔt͡ʃɛ, AS: poboče
Wiktionary
rzecz. bok m., boczek m., pobocznica ż., bocznica ż.
przym. poboczny
przysł. pobocznie, bocznie
Wiktionary
Pobocznica jest w heraldyce jedną z figur zaszczytnych. Stanowi ją pas u prawego lub lewego brzegu pola tarczy o szerokości ok. ⅓ (najczęściej 2/7) szerokości tegoż pola. Pobocznicę prawą (po prawej stronie) blazonuje się po prostu jako pobocznicę, a lewą jako pobocznicę lewą.
Wikipedia
mniej istotny, drugorzędny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mniej istotny, istniejący obok czegoś zasadniczego
(1.2) przest. będący z boku czegoś
Wiktionary
rzecz. bok mrz., pobocze n., bocznica ż.
przysł. bocznie
Wiktionary
(1.1) drugoplanowy, drugorzędny, marginalny, marginesowy, peryferyczny, peryferyjny, sekundarny, uboczny, wtórny
(1.2) boczny
Wiktionary
taki, który pobogaciał
SJP.pl
plac boju; miejsce po stoczonej bitwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) miejsce, na którym stoczono bitwę
(1.2) przen. miejsce, w którym panuje duży bałagan lub są duże zniszczenia
Wiktionary
Pobojowisko – polski film sensacyjny z 1984 roku w reżyserii Jana Budkiewicza. Film powstał na podstawie powieści Wacława Bilińskiego pt. "Wrócić do siebie".
Wikipedia
(1.1) Po stoczonej bitwie zaczęto wynosić rannych z pobojowiska.
(1.2) Po imprezie pokój wyglądał jak pobojowisko.
Wiktionary
IPA: ˌpɔbɔjɔˈvʲiskɔ, AS: poboi ̯ovʹisko
Wiktionary
zob. bój.
Wiktionary
spędzić pewien czas na boksowaniu
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) boleć czasami, zwykle lekko
Wiktionary
rzecz. ból m., boleść ż.
czas. boleć ndk.
Wiktionary
przestarzałe: spędzić jakiś czas na zamartwianiu się, smutku
SJP.pl
urzędnik ściągający opłaty, podatki itp. na rzecz państwa lub innego podmiotu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urzędnik ściągający należności
Wiktionary
przym. poborowy
rzecz. pobór mrz., poborowy mos., pobory nmos.
Wiktionary
urzędniczka ściągająca opłaty, podatki itp.
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mężczyzna podlegający w danym roku kalendarzowym obowiązkowi służby wojskowej
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z poborem, dotyczący poboru
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) adm. wojsk. mężczyzna przeznaczony do poboru, powołany do pełnienia służby wojskowej
Wiktionary
Poborowy – obywatel danego państwa podlegający obowiązkowi odbycia służby w wojsku. W Polsce, każdy mężczyzna, który ukończy 18. rok życia oraz każda kobieta posiadająca odpowiednie kwalifikacje podlega obowiązkowi stawienia się przed komisją wojskową (lekarską), która podejmuje decyzję o przydzieleniu tzw. kategorii zdrowotnej oraz o tym, kiedy dany obywatel odbędzie służbę w siłach zbrojnych (od 2010 pobór w Polsce jest zawieszony).
Wikipedia
(1.1) Miał więc do wyboru – albo jakąkolwiek szkołę pomaturalną i doczekanie do egzaminów w następnym roku, albo wojsko. Jakiś sierżant na komisji poborowej powiedział mu, że ma jeszcze inne wyjście.
Wiktionary
rzecz. pobór m., pobranie n., branie n., pobieranie n., poborca m., poborczyni ż., pobory nmos.
czas. brać ndk., pobrać dk., pobierać ndk.
przym. przedpoborowy, pobraniowy
Wiktionary
Poborszów (dodatkowa nazwa w j. niem. Poborschau) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie kędzierzyńsko-kozielskim, w gminie Reńska Wieś.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.
Wikipedia
stałe wynagrodzenie za pracę; zapłata; pensja; płaca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) stałe wynagrodzenie za pracę
forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.
(2.1) M., B. i W. lm. od: pobór
Wiktionary
rzecz. pobór m., poborowy m., pobranie n., branie n., pobieranie n., poborca m., poborczyni ż., Poborcze nmos., Poborowo n., Poborowice nmos.
czas. brać ndk., pobrać dk., pobierać ndk.
przym. poborowy, przedpoborowy, pobraniowy, poborczy
Wiktionary
Pobołowice – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Żmudź.
Wieś jest sołectwem w gminie Żmudź. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 163 mieszkańców i była siódmą co do wielkości miejscowością gminy.
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób pobożny
Wiktionary
(1.1) To wystraszeni najpobożniej zanosili swoje modły.
Wiktionary
IPA: pɔˈbɔʒʲɲɛ, AS: pobožʹńe
Wiktionary
rzecz. bożek mzw./mos., pobożność ż., pobożnisiostwo n., pobożniś m., pobożnisia ż., pobożnienie n., spobożnienie n.
czas. pobożnieć ndk., spobożnieć dk.
przym. pobożny, zbożny
wykrz. przebóg
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: pobożnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: pobożny
SJP.pl
zaczynać wierzyć w Boga i żyć zgodnie z zasadami wiary
SJP.pl
pogardliwie: kobieta przestrzegająca przepisów religijnych, ostentacyjnie demonstrująca swoją wiarę; nabożnisia, bigotka, świętoszka, dewotka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) iron. kobieta przesadnie religijna
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: pobożniś
Wiktionary
rzecz. pobożność ż.
:: fm. pobożniś mos.
czas. pobożnieć ndk., spobożnieć dk.
przym. pobożny, pobożnościowy
przysł. pobożnie
Wiktionary
(1.1) bigotka, nabożnisia
Wiktionary
pogardliwie: osoba przestrzegająca przepisów religijnych, ostentacyjnie demonstrująca swoją wiarę; nabożniś, bigot, świętoszek, dewot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) iron. mężczyzna przesadnie religijny
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od pobożnisia
Wiktionary
rzecz. pobożność ż.
:: fż. pobożnisia ż.
czas. pobożnieć ndk., spobożnieć dk.
przym. pobożny, pobożnościowy
przysł. pobożnie
Wiktionary
(1.1) bigot, nabożniś
Wiktionary
przymiotnik od: pobożność
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do pobożności, związany z pobożnością
Wiktionary
(1.1) Dziełka o charakterze pobożnościowym skrzętnie ukrywano.
Wiktionary
rzecz. pobożniś mos., pobożnisia ż., pobożność ż.
przym. pobożny
przysł. pobożnie
Wiktionary
religijność; odznaczanie się głęboką wiarą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co pobożne lub tego, kto pobożny; religijność, oddanie wierze religijnej
Wiktionary
Pobożność – cecha osoby, która odznacza się głęboką wiarą i poświęca chętnie czas na spełnianie form kultu religijnego.
Łacińskie słowo "pietas" wyrażało oryginalnie wysoko cenioną rzymską cnotę. Człowiek posiadający "pietas" spełniał swe obowiązki wobec bogów, kraju, rodziców i krewnych. W najwęższym sensie był to rodzaj miłości syna należny wobec ojca.
Wikipedia
(1.1) Nie ukrywał swej pobożności, każdego szabatu chodząc do synagogi.
Wiktionary
IPA: pɔˈbɔʒnɔɕt͡ɕ, AS: pobožność
Wiktionary
rzecz. przebóstwienie n., bóg mos., Bóg mos., bogini ż., pobożnisiostwo n., pobożniś m., pobożnisia ż., pobożnienie n., spobożnienie n.
czas. pobożnieć ndk., spobożnieć dk.
przym. pobożnościowy, pobożny, zbożny, niezbożny
przysł. pobożnie
wykrz. przebóg
Wiktionary
(1.1) książk. bogobojność, nabożność, religijność, świątobliwość
Wiktionary
1. żyjący zgodnie z zasadami religii; religijny;
2. będący wyrazem religijności;
3. w przenośni: pobożne życzenie - marzenie, którego nie da się zrealizować
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który żyje zgodnie z zasadami religii
(1.2) będący wyrazem pobożności
Wiktionary
(1.1) Pani Janeczka jest bardzo pobożna: codziennie odmawia modlitwę i chodzi do kościoła.
Wiktionary
IPA: pɔˈbɔʒnɨ, AS: pobožny
Wiktionary
rzecz. bożek mzw./mos., Bóg mos., bogini ż., bożyc mos., pobożność ż., pobożnisiostwo n., pobożniś m., pobożnisia ż., pobożnienie n., spobożnienie n.
czas. pobożnieć ndk., spobożnieć dk.
przym. boży, boski, zbożny
przysł. pobożnie
wykrz. przebóg
Wiktionary
(1.1) bogobojny, nabożny, religijny, świątobliwy, wierzący, zbożny
Wiktionary
dawniej: spędzić pewien czas na hulankach, włóczeniu się po lokalach, spelunkach; pohulać, poszaleć
SJP.pl
potocznie: pobrandzlować się - spędzić pewien czas na brandzlowaniu się (onanizowaniu się); pomasturbować się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ekon. żądanie otrzymania należności
(1.2) wzięcie, pozyskanie czegoś, często w celu późniejszego wykorzystania lub analizy
(1.3) inform. transfer danych z serwera na urządzenie użytkownika
Wiktionary
(1.2) Transplantacja włosów polega na pobraniu zespołów mieszków włosowych z obszaru głowy, gdzie włosy rosną nieprzerwanie (okolica dawcza), i wszczepieniu ich w obszary dotknięte łysieniem (okolica biorcza).
(1.3) Poniżej znajdują się tabele rozkładów jazdy do pobrania w formacie PDF.
Wiktionary
IPA: pɔˈbrãɲɛ, AS: pobrãńe
Wiktionary
czas. pobrać
rzecz. pobieranie n., branie n., poborowy mos., pobory nmos., pobór mrz.
przym. poborowy
Wiktionary
→ pobranie, np. przesyłka pobraniowa - przesyłka, za którą płaci się przy dostarczeniu
SJP.pl
potocznie: przesyłka pocztowa pobraniowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. członek tej samej grupy etnicznej
(1.2) daw. dobry przyjaciel
Wiktionary
rzecz. pobratymiec mos., pobratymstwo n.
przym. pobratymczy
przysł. pobratymczo
Wiktionary
(1.1) krajan, pobratymiec, rodak
(1.2) druh, pobratymiec, przyjaciel
Wiktionary
członek wspólnoty rodowej, plemiennej, państwowej
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób pobratymczy
Wiktionary
rzecz. pobratym mos., pobratymiec mos., pobratymstwo n.
przym. pobratymczy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) książk. związany z pobratymcem, dotyczący pobratymca
Wiktionary
(1.1) Robotnicy strajkowali również w pobratymczych krajach.
Wiktionary
rzecz. pobratym mos., pobratymiec mos., pobratymstwo n., braciszek mos., brat mos., bratek mos./mrz.
przysł. pobratymczo
czas. bratać
Wiktionary
1. człowiek z tego samego szczepu, co ktoś inny;
2. człowiek, którego łączy z kimś przyjaźń; druh, przyjaciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. członek tej samej grupy etnicznej
(1.2) dobry przyjaciel
Wiktionary
rzecz. pobratym mos., pobratymca mos., pobratymstwo n., braciszek mos., brat mos., bratek mos./mrz.
przym. pobratymczy
przysł. pobratymczo
czas. bratać
Wiktionary
(1.1) krajan, pobratymca, rodak
(1.2) druh, przyjaciel
Wiktionary
1. stosunek zachodzący między członkami jednej rodziny; posiadanie wspólnego przodka; koligacja, agnacja, spokrewnienie, powinowactwo, pokrewieństwo;
2. przenośnie: bycie podobnym do kogoś lub czegoś pod jakimś względem, pozostawianie w bliskim związku z kimś lub z czymś; koligacja, filiacja, pokrewieństwo, bliskość;
3. serdeczność, zażyłość, przyjazne stosunki; bliskość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) etn. pokrewieństwo etniczne
(1.2) przyjazna więź między osobami
Wiktionary
rzecz. pobratym mos., pobratymiec mos., braciszek mos., brat mos., bratek mos./mrz.
przym. pobratymczy
przysł. pobratymczo
czas. bratać
Wiktionary
(1.1) pokrewieństwo
(1.2) braterstwo
Wiktionary
1. wziąć wiele czegoś z wielu miejsc, po kolei;
2. odebrać należność; wziąć coś jako zapłatę;
3. wziąć próbkę czegoś; wyciąć operacyjnie organ lub tkankę do przeszczepu;
4. pobrać się - zawrzeć związek małżeński
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. pobierać)
(1.1) wejść w posiadanie czegoś
(1.2) inform. ściągnąć paczkę danych przez internet na komputer lub inne urządzenie
czasownik zwrotny dokonany pobrać się (ndk. pobierać się)
(2.1) wziąć ślub
Wiktionary
(1.2) Pobrałem plik z internetu.
(2.1) Moi znajomi pobrali się wczoraj.
Wiktionary
IPA: ˈpɔbrat͡ɕ, AS: pobrać
Wiktionary
czas. brać, pobierać
rzecz. pobieranie n., pobranie n., branie n., poborowy mos., pobory nmos., pobór mrz.
przym. poborowy
Wiktionary
(1.2) ściągnąć
Wiktionary
spędzić pewien czas na brechtaniu
SJP.pl
spędzić pewien czas na mówieniu o rzeczach niemających sensu lub odzwierciedlenia w rzeczywistości
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. taki, który ma miejsce po opuszczeniu Unii Europejskiej przez Wielką Brytanię
Wiktionary
(1.1) Puste półki sklepowe czy dystrybutory paliw na stacjach benzynowych to dopiero początek zmian w pobrexitowej rzeczywistości.
Wiktionary
(1.1) postbrexitowy
Wiktionary
spędzić pewien czas, brnąc gdzieś
SJP.pl
poplamić, opryskać krwią; zbroczyć, zakrwawić, pokrwawić
SJP.pl
spędzić pewien czas na brodzeniu
SJP.pl
zrobić wiele złych lub kłopotliwych rzeczy; nabroić, narozrabiać
SJP.pl
spędzić pewien czas na bronieniu
SJP.pl
nanieść brud; ubrudzić
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. brudzić)
(1.1) uczynić brudnym
czasownik zwrotny dokonany pobrudzić się (ndk. brudzić się)
(2.1) pobrudzić (1.1) siebie samego
(2.2) zostać pobrudzonym (1.1)
Wiktionary
rzecz. pobrudzenie n., brud mrz., brudzenie n.
czas. brudzić
Wiktionary
(1.1) ubrudzić, zabrudzić, zanieczyścić
Wiktionary
naostrzyć osełką, brusem; oszlifować
SJP.pl
dawniej: popracować, zwłaszcza przy żarnach
SJP.pl
1. porobić bruzdy;
2. pokryć zmarszczkami
SJP.pl
pokryty zmarszczkami
SJP.pl
spędzić jakiś czas na brykaniu (wesołym, beztroskim bieganiu, skakaniu lub innej czynności związanej z ruchem fizycznym)
SJP.pl
biegać, podskakiwać wesoło; brykać
SJP.pl
spędzić pewien czas na brylowaniu
SJP.pl
słaby brzask, słabe światło; blask, poblask
SJP.pl
pobrzdękać, pobrząkać, pobrzękać:
1. brzdąkać przez pewien czas;
2. potocznie: pograć (zazwyczaj niedbale, nieudolnie) na jakimś instrumencie muzycznym; poplumkać
SJP.pl
pobrząkiwać, pobrzękiwać, brzękać, brząkać, brzdąkać:
1. wydawać dźwięki przypominające szarpanie strun;
2. grać (zazwyczaj niedbale, nieudolnie) na jakimś instrumencie szarpanym
SJP.pl
pobrzdąkać, pobrząkać, pobrzękać:
1. brzdękać przez pewien czas;
2. potocznie: pograć (zazwyczaj niedbale, nieudolnie) na jakimś instrumencie muzycznym; poplumkać
SJP.pl
1. brzeg czegoś
2. rzadziej: wybrzeże
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geogr. ląd na brzegu morza, jeziora lub rzeki
(1.2) brzeg przedmiotu, jego krawędź
(1.3) daw. geogr. kresy, pogranicze
Wiktionary
Pobrzeże – pas lądu rozciągający się wzdłuż brzegu morskiego, rzadziej dużego jeziora czy rzeki, stanowiący krainę geograficzną o indywidualnych cechach, na którą oddziałuje (m.in. klimatycznie, komunikacyjnie) woda tego akwenu.
Sąsiedztwo morza ma duży wpływ na warunki klimatyczne, hydrologiczne, ekologiczne i inne, także na strukturę gospodarki i aktywność ludzką (rybołówstwo, porty, turystyka, rekreacja itp.).
Wikipedia
(1.1) Karwina jest strumieniem na Pobrzeżu Koszalińskim.
(1.2) Wtedy pilot zsunął się z pobrzeża łóżka.
Wiktionary
rzecz. pobrzeżność ż.
przym. pobrzeżny
Wiktionary
gatunek morskiego ślimaka
SJP.pl
taki, który pobrzmiał
SJP.pl
o dźwięku: roznosić się w przestrzeni
SJP.pl
rzadko: zabrzmieć z cicha, od czasu do czasu
SJP.pl
czynić brzydkim lub brzydszym; zbrzydzać
SJP.pl
potocznie: uczynić brzydszym; zbrzydzić
SJP.pl
pobrzdąkać, pobrzękać, pobrzdękać:
1. brząkać przez pewien czas;
2. potocznie: pograć (zazwyczaj niedbale, nieudolnie) na jakimś instrumencie muzycznym; poplumkać
SJP.pl
pobrzdąkiwać, pobrzękiwać, brzękać, brząkać, brzdąkać:
1. wydawać dźwięki przypominające szarpanie strun;
2. grać (zazwyczaj niedbale, nieudolnie) na jakimś instrumencie szarpanym
SJP.pl