bezcelowy

1. niemający określonego celu, niezmierzający do jakiegokolwiek celu;
2. daremny, bezskuteczny, zbędny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma konkretnego celu, sensu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛst͡sɛˈlɔvɨ, AS: bescelovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezcelowość ż.

 przysł. bezcelowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezskuteczny, bezowocny, bezpłodny, bezproduktywny, czczy, daremny, nadaremny, nieskuteczny, płonny, próżny, syzyfowy

Wiktionary


bezcenniej

przestarzały stopień wyższy od przysłówka: bezcennie


SJP.pl


bezcenność

wartość wyższa od wszelkiej możliwej do określenia ceny


SJP.pl


bezcenny

mający wielką wartość


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) mający ogromną wartość

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛsˈt͡sɛ̃nːɨ, AS: bescẽ•ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. przecena ż., cena ż., bezcennność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) drogocenny

Wiktionary


bezceremonialnie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezceremonialny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bezceremonialnie wpadli do gospodarczych domów, rozłożyli się w stodołach, podwórkach i ogrodach, gdzie tylko było możliwe.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezceremonialność ż.

 przym. bezceremonialny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) obcesowo

Wiktionary


bezceremonialniej

stopień wyższy od przysłówka: bezceremonialnie


SJP.pl


bezceremonialność

→ bezceremonialny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezceremonialne; cecha tych, którzy są bezceremonialni

Wiktionary

Patrz:

bezceremonialny

Przykłady

 (1.1) W beletrystyczno-publicystycznej formie ukazał bezpośredniość i bezceremonialność Amerykanów, szybko rosnące miasta, rozległe przestrzenie kontynentu, który przemierzał koleją, konno i pieszo, żyzne doliny, skalne pustkowia i dzikie zwierzęta.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezceremonialny

 przysł. bezceremonialnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nonszalancja, obcesowość

Wiktionary


bezceremonialny

niezwracający uwagi na ogólnie przyjęte zwyczaje, formy towarzyskie


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nie robiący ceremonii, nie zwracający uwagi na ogólnie przyjęte zwyczaje lub formy towarzyskie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Będę bezceremonialny – musisz schudnąć.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezceremonialność ż.

 przysł. bezceremonialnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) obcesowy

Wiktionary


bezcharakterny

przymiotnik

 (1.1) rzad. bez charakteru, o słabym charakterze

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) małoduszny, pot. bez jaj, miękki

Wiktionary


bezchmurnie

przysłówek

 (1.1) meteorol. ukazując się bez chmur

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezchmurność ż.

 przym. bezchmurny

 przysł. bezchmurno

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. bezchmurno

Wiktionary


bezchmurność

→ bezchmurny


SJP.pl

Patrz:

bezchmurny

bezchmurny

jasny, pogodny, bez chmur


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) charakteryzujący się brakiem chmur

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) — Spało się bardzo dobrze — odpowiadała chmurka. — Niebo dzisiejszej nocy było bezchmurne, więc mogłyśmy się wszystkie porządnie wyspać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛsˈxmurnɨ, AS: besχmurny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezchmurność ż., chmura ż., chmurka ż., chmurność ż., zachmurzenie n., zachmurzanie n., pochmurność ż.

 czas. chmurzyć ndk., zachmurzyć dk.

 przysł. bezchmurnie, chmurnie, pochmurnie

Wiktionary


bezcholesterolowy

przymiotnik

 (1.1) niezawierający cholesterolu

Wiktionary


bezchuć

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. med. utrata, brak popędu płciowego

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. chuć ż.

Wiktionary


bezcielesność

→ bezcielesny


SJP.pl

Patrz:

bezcielesny

bezcielesny

niemający ciała, nieistniejący fizycznie; niematerialny, asomatyczny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niemający ciała, nieistniejący fizycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niematerialny

Wiktionary


bezcieniowy

taki, który nie ma cienia


SJP.pl


bezciśnieniowy

nieznajdujący się pod ciśnieniem


SJP.pl


bezcukrowy

niezawierający cukru


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) niezawierający cukru

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Poproszę o jakiś syrop bezcukrowy i ligninę.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niesłodzony

Wiktionary


bezczas

coś, co jest poza czasem; bezczasowość


SJP.pl

Bezczas – druga płyta Szymona Wydry & Carpe Diem wydana 14 listopada 2005 roku nakładem wytwórni Universal Music Polska.

Album dotarł do 7. miejsca polskiej listy przebojów – OLiS i uzyskał status platynowej płyty.

Wikipedia


bezczasowo

przysłówek

 (1.1) w sposób niepodlegający prawom czasu, niezwiązany z żadnym konkretnym momentem; bez wpływu czasu

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezczasowy

 rzecz. bezczasowość ż.

Wiktionary


bezczasowość

→ bezczasowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak odczuwania upływu czasu lub stan niezależny od ograniczeń czasowych

Wiktionary

Patrz:

bezczasowy

Przykłady

 (1.1) Filozofowie, tacy jak Platon, rozważali bezczasowość w kontekście świata idei, gdzie wszystko istnieje w doskonałej formie, poza czasem i przestrzenią.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezczasowy

 przysł. bezczasowo

Wiktionary


bezczasowy

1. niezwiązany z konkretnym czasem, terminem, epoką;
2. istniejący poza czasem


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niezwiązany z czasem, nie podlegający upływowi czasu

 (1.2) poet. pozbawiony oznak czasu

 (1.3) gram. bez określonego czasu

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) W tej dolinie panowała bezczasowa cisza.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. czasownik mos./mrz., bezczasowość ż.

 przysł. bezczasowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprzemijający, ponadczasowy, wieczny, uniwersalny

Wiktionary


bezczaszkowce

grupa niewielkich zwierząt przybrzeżnej strefy ciepłych mórz, bez czaszki i mózgu, ze szkieletem ograniczonym do struny grzbietowej


SJP.pl

Bezczaszkowce (Leptocardii) – gromada niewielkich zwierząt morskich zaliczanych do strunowców (Chordata). Obejmuje 30 gatunków. Są zwierzętami rozdzielnopłciowymi o rozwoju prostym. Najbardziej znanym bezczaszkowcem jest występujący w europejskich morzach lancetnik ("Branchiostoma lanceolatum"). Najstarsze bezczaszkowce (a zarazem strunowce) to "Cathaymyrus" oraz młodsza o 10 mln lat pikaia.

Wikipedia


bezczaszkowiec

przedstawiciel grupy zwierząt należących do strunowców


SJP.pl


bezczaszkowy

bez wykształconej mózgoczaszki


SJP.pl


bezczel

potocznie: osoba bezczelna, impertynent; bezczelnik


SJP.pl

Bezczel, właściwie Michał Andrzej Banaszek (ur. 18 stycznia 1984 w Białymstoku, zm. 21 września 2021 tamże) – polski raper. Członek białostockiego zespołu hip-hopowego Fabuła.

Raper współpracował ponadto m.in. z takimi wykonawcami jak: Peja, Kobra, Ten Typ Mes, Ero, Paluch, Lukasyno, Chada, Hukos, Cira, VNM, Zeus, Kaen, Szpaku, Z.B.U.K.U oraz Pyskaty.

Wikipedia


bezczelnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bezczelny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tak, tym właśnie jest Chad. Atrakcyjnym, bezczelnie uwodzicielskim i przebojowym facetem, któremu, w opinii inceli, nie oprze się żadna kobieta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛʃˈt͡ʃɛlʲɲɛ, AS: beščelʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezczelny

 rzecz. bezczelność ż., bezczelnik mos., bezczelnica ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) arogancko, zuchwale

Wiktionary


bezczelniej

stopień wyższy od przysłówka: bezczelnie


SJP.pl


bezczelniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezczelny


SJP.pl


bezczelnik

przestarzale: osoba bezczelna, impertynent; bezczel


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzad. człowiek bezczelny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezczelność ż.

:: fż. bezczelnica ż.

 przym. bezczelny

 przysł. bezczelnie

Wiktionary


bezczelność

→ bezczelny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nieliczenie się z nikim i niczym, zbytnia pewność siebie

Wiktionary

Patrz:

bezczelny

Przykłady

 (1.1) Zamiast porządnieć, wspinasz się na szczyt bezczelności.

 (1.1) Nie oddałeś poprzedniego długu, a chcesz znów pożyczyć pieniądze? To bezczelność.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛʃˈt͡ʃɛlnɔɕt͡ɕ, AS: beščelność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezczelnik mos., bezczelnica ż.

 przym. bezczelny

 przysł. bezczelnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) impertynencja, granda, kpina, hucpa, tupet, arogancja, zuchwałość

Wiktionary


bezczelny

świadomie, obraźliwie łamiący przyjęte normy społeczne; arogancki, chamski


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) cechujący się bezczelnością, zbytnią pewnością siebie, zuchwałością

 (1.2) świadczący o bezczelności, nadmiernej pewności siebie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie przypominała sobie, by kiedykolwiek rozmawiała z kimś tak nieokrzesanym i bezczelnym.

 (1.2) Za takie bezczelne zachowanie zostaniesz ukarany.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛʃˈt͡ʃɛlnɨ, AS: beščelny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezczelność ż., bezczelnik mos., bezczelnica ż.

 przysł. bezczelnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) arogancki, bezwstydny, impertynencki, rozpanoszony, rozzuchwalony, zuchwały; pot. hucpiarski, tupeciarski

Wiktionary


bezczesny

przymiotnik

 (1.1) daw. bezczasowy, bezterminowy

 (1.2) daw. nie mający czci, bezecny, haniebny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezcześć ż., bezczeszczenie n., zbezczeszczanie n., zbezczeszczenie n.

 czas. bezcześcić ndk., zbezczeszczać ndk., zbezcześcić dk.

Wiktionary


bezczeszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) znieważanie czegoś, pozbawianie czci

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezcześć ż., zbezczeszczanie n., zbezczeszczenie n.

 czas. zbezczeszczać ndk., zbezcześcić dk., bezcześcić ndk.

 przym. bezczesny

Wiktionary


bezczeszczący

znieważać coś, profanować, zwłaszcza obiekt kultu


SJP.pl

Patrz:

bezcześcić

bezcześcić

znieważać coś, profanować, zwłaszcza obiekt kultu


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) znieważać coś, pozbawiać czci

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Od kilku dni Ryszard spaceruje ulicami Warszawy i publicznie bezcześci symbole religijne.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezcześć ż., bezczeszczenie n., zbezczeszczanie n., zbezczeszczenie n.

 czas. zbezczeszczać ndk., zbezcześcić dk.

 przym. bezczesny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) brukać, hańbić, plugawić, profanować; podn. kalać, zbezczeszczać; okrywać hańbą

Wiktionary


bezcześć

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. hańba, niesława

forma czasownika.

 (2.1) 2. os. rozk. od: bezcześcić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezczeszczenie n., zbezczeszczanie n., zbezczeszczenie n.

 czas. zbezczeszczać ndk., zbezcześcić dk., bezcześcić ndk.

 przym. bezczesny

Wiktionary


bezczopowy

niemający czopa


SJP.pl


bezczujnikowy

taki, który nie ma czujnika


SJP.pl


bezczyn

poetycko: bezczynność, bierność


SJP.pl


bezczynnie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezczynny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Powinniśmy cieszyć się życiem bo nie zostaliśmy stworzeni żeby siedzieć bezczynnie i patrzeć jak życie przepływa obok.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezczynność ż.

 przym. bezczynny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieaktywnie

Wiktionary


bezczynność

→ bezczynny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak aktywności

Wiktionary

Patrz:

bezczynny

Przykłady

 (1.1) Bezczynność wpływa ujemnie na zdrowie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛʃˈt͡ʃɨ̃nːɔɕt͡ɕ, AS: beščỹ•ność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezczyn m.

 przym. bezczynny

 przysł. bezczynnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nicnierobienie; poet. bezczyn

Wiktionary


bezczynny

1. nic nierobiący, niemający żadnego zajęcia;
2. niewypełniony jakimikolwiek zajęciami


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) książk. nic nierobiący

 (1.2) książk. niewypełniony działaniem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To cesarz Rudolf, co żmudził bezczynny, / Mogąc Italię ratować w złym kresie; / Dziś chorą leczyć próżno chce kto inny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛʃˈt͡ʃɨ̃nːɨ, AS: beščỹ•ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezczynność ż.

 przysł. bezczynnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bierny

Wiktionary


bezczynszowy

niewymagający płacenia czynszu


SJP.pl


bezczółenkowy

taki, który nie ma czółenka


SJP.pl


bezczłonkowy

niemający członków


SJP.pl


bezcłowy

niewymagający cła; niezawierający cła


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nieobjęty cłem; o zerowej stawce celnej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Podróżni najpierw się odprawiają, a dopiero potem biegną do sklepów bezcłowych.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezcłowo

 rzecz. cło n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wolnocłowy

Wiktionary


bezcłówka

potocznie:
1. sklep bezcłowy;
2. strefa bezcłowa


SJP.pl


bezdachowy

pozbawiony dachu


SJP.pl


bezdebitowy

o zagranicznych czasopismach i książkach - rozprowadzany bez debitu (np. pisma bezdebitowe)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) o wydawnictwach: sprowadzany lub rozprowadzany bez zezwolenia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W stanie wojennym dom Topczewskich był kilkakrotnie przeszukiwany przez funkcjonariuszy SB i milicji, którzy rekwirowali wydawnictwa bezdebitowe, pisma związkowe, a nawet prywatną maszynę do pisania.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzdɛbʲiˈtɔvɨ, AS: bezdebʹitovy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) podziemny, nielegalny, nieoficjalny

Wiktionary


bezdech

brak oddechu, zatrzymanie czynności oddechowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. chorobowy lub wywołany celowo zanik oddechu;

Wiktionary

Bezdech (gr. απνοια, ang. "apnea", łac. "apnoe") – zanik przepływu powietrza przez drogi oddechowe (wentylacja płuc). Podczas bezdechu ustaje czynność mięśni oddechowych, a objętość płuc pozostaje niezmienna. Jednak wymiana gazowa ani oddychanie na poziomie tkankowym nie są zaburzone.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bezdech jest zdecydowanie niebezpieczny, w najcięższych przypadkach może przyczynić się do niewydolności serca.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɛzdɛx, AS: bezdeχ

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. dech m., oddech m., wdech m., wydech m., przydech m.

Wiktionary


bezdechowy

→ bezdech


SJP.pl

Patrz:

bezdech

bezdecyzyjność

→ bezdecyzyjny


SJP.pl

Patrz:

bezdecyzyjny

bezdecyzyjny

1. niemogący podjąć jakiejkolwiek decyzji;
2. niedecydujący o czymkolwiek; nierozstrzygający


SJP.pl


bezdenek

lekki ul drewniany, nierozbieralny i niemający dna, używany (głównie we wschodniej Polsce) do połowy XIX wieku


SJP.pl


bezdennie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób nie mający dna

 (1.2) przen. w sposób ogromny, nieograniczony, niezmierzony

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezdenność ż.

 przym. bezdenny

Wiktionary


bezdenność

→ bezdenny


SJP.pl

Patrz:

bezdenny

bezdenny

1. niezwykle głęboki;
2. w przenośni: bezgraniczny; ogromny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który wydaje się nie mieć dna

 (1.2) przen. o bardzo dużym natężeniu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezdeń ż.

 przysł. bezdennie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bardzo / niezmiernie głęboki

 (1.2) bezgraniczny, niezgłębiony, ogromny

Wiktionary


bezdenominacyjny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rel. niepowiązanych z żadnym wyznaniem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do lokalnych kościołów bezdenominacyjnych należy połowa społeczeństwa.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. denominacja ż.

 przym. denominacyjny

Wiktionary


bezdeseniowy

niemający ozdobnego wzoru na tkaninie, tapecie, posadzce itp.


SJP.pl


bezdeszczowo

przysłówek sposobu

 (1.1) meteorol. bez opadów deszczu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dzień minął bezdeszczowo, choć prognozy zapowiadały opady.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezdeszczowy

Wiktionary


bezdeszczowy

przymiotnik

 (1.1) charakteryzujący się brakiem deszczu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Woda gruntowa jest głównym źródłem zasilania cieków w długotrwałych okresach bezdeszczowych.

 (1.1) Ocieplenie metodą lekką mokrą należy wykonywać w bezdeszczowe dni, gdy temperatura powietrza wynosi 5–25 st. C.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzdɛʃˈt͡ʃɔvɨ, AS: bezdeščovy

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezdeszczowo

 rzecz. deszczowiec mrz.

Wiktionary


bezdewizowy

przymiotnik

 (1.1) bez wymogu wypłacania dewiz, bez obrotu dewizami

Wiktionary


bezdeń

coś, czego nie da się zmierzyć, ogarnąć; ogrom, bezmiar, bezdnia, bezdno


SJP.pl


bezdnia

coś, czego nie da się zmierzyć, ogarnąć; ogrom, bezmiar, bezdeń, bezdno


SJP.pl


bezdno

coś, czego nie da się zmierzyć, ogarnąć; ogrom, bezmiar, bezdnia, bezdeń


SJP.pl


bezdogmatowiec

człowiek niemający dogmatów, nieopierający się na dogmatach


SJP.pl


bezdogmatyczność

→ bezdogmatyczny


SJP.pl

Patrz:

bezdogmatyczny

bezdomka

potocznie: luźna czapka młodzieżowa malowniczo stercząca na głowie; beanie


SJP.pl


bezdomna

kobieta niemająca mieszkania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta nie mająca domu, bez stałego miejsca zamieszkania

forma przymiotnika.

 (2.1) ż. lp. od: bezdomny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Straż miejska pomogła bezdomnej, zawożąc ją na nocleg do schroniska.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezdomność ż.

:: fm. bezdomny mos.

 przym. bezdomny, bezdomy

 przysł. bezdomnie

Wiktionary


bezdomniak

bezdomny pies lub kot


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) slang. bezdomny, bezpański pies lub kot

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) prezent na Boże Narodzenie można zrobić bezdomnym czworonogom przez internet – mówi (…) prezes Fundacji NaszeZoo.pl, która prowadzi już trzecią edycję akcji „Gwiazdka dla bezdomniaka”

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezdomność ż., bezdomny m., bezdomna ż.

 przym. bezdomny

 przysł. bezdomnie

Wiktionary


bezdomnie

przysłówek

 (1.1) nie posiadając domu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezdomniak m., bezdomność ż., bezdomna ż., bezdomny mos.

 przym. bezdomny, bezdomy

Wiktionary


bezdomność

→ bezdomny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) socjol. problem społeczny, charakteryzujący się brakiem miejsca zamieszkania;

Wiktionary

Be

Wikipedia

Patrz:

bezdomny

Przykłady

 (1.1) Bezdomność i ubóstwo grozi wielu uchodźcom.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈdɔ̃mnɔɕt͡ɕ, AS: bezdõmność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezdomniak m., bezdomny m., bezdomna ż.

 przym. bezdomny, bezdomy

 przysł. bezdomnie

Wiktionary


bezdomny

niemający domu, miejsca zamieszkania


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie ma domu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) osoba bezdomna (1.1), nie mająca domu, bez stałego miejsca zamieszkania

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bezdomna kobieta siedziała na dworcowej ławce.

 (2.1) Zimą przydatne są schroniska dla bezdomnych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈdɔ̃mnɨ, AS: bezdõmny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezdomność ż.

:: fż. bezdomna ż.

 przym. bezdomy

 przysł. bezdomnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) daw. bezdomy

Wiktionary


bezdomy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) daw. bezdomny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezdomny

 rzecz. bezdomna ż., bezdomność ż., bezdomny m.

 przysł. bezdomnie

Wiktionary


bezdotykowy

1. niewymagający dotyku;
2. myjnia bezdotykowa - samoobsługowa myjnia samochodowa, w której używa się myjki ciśnieniowej


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) działający bez potrzeby dotyku, odbywający się bez dotykania

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mój nowy samochód jest wyposażony w układ bezdotykowego otwierania bagażnika.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezdotykowo

 rzecz. niedotykalski mos.

 przym. niedotykalski

 czas. dotykać

Wiktionary


bezdotykówka

potocznie: myjnia bezdotykowa


SJP.pl


bezdowodowy

przymiotnik

 (1.1) niemający dowodu, niepoparty dowodem

Wiktionary


bezdrganiowy

działający, przebiegający bez drgań


SJP.pl


bezdroża

manowce;
1. teren bez dróg i drogowskazów, trudny do przejścia;
2. niepewna sytuacja lub niosące ryzyko działania w nieznanych dziedzinach


SJP.pl

Bezdroża (ang. "Sideways") – amerykański komediodramat z 2004 roku w reżyserii Alexandra Payne’a, zrealizowany na podstawie powieści Rexa Picketta.

Wikipedia


bezdroże

manowce;
1. teren bez dróg i drogowskazów, trudny do przejścia;
2. niepewna sytuacja lub niosące ryzyko działania w nieznanych dziedzinach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) teren pozbawiony dróg

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bezdroże – powieść Martina Goldsmitha
  • Bezdroże – film z 1945 roku

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Gdy zapłonął nagle świat, bezdrożami szli przez śpiący las.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) manowce

Wiktionary


bezdrożność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezdrożne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezdrożny

 przysł. bezdrożnie

Wiktionary


bezdrożny

pozbawiony dróg


SJP.pl


bezdrucie

brak przewodów lub połączeń kablowych


SJP.pl


bezdrzewność

→ bezdrzewny


SJP.pl

Patrz:

bezdrzewny

bezdrzewny

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony drzew, charakteryzujący się brakiem drzew

 (1.2) techn. niezawierający drewna, części drzewnych

Wiktionary


bezdurność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezdurne; cecha tych, którzy są bezdurni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezdurny

 przysł. bezdurnie

Wiktionary


bezdurny

przyziemny, przeciętny, prozaiczny


SJP.pl


bezdusznie

przysłówek sposobu

 (1.1) bez serca; w sposób bezwzględny dla innych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Helmut bezdusznie krytykował swoich pracowników.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezduszność ż.

 przym. bezduszny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezlitośnie, mechanicznie, nieczule, okrutnie

Wiktionary


bezduszniej

stopień wyższy od przysłówka: bezdusznie


SJP.pl


bezduszniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezduszny


SJP.pl


bezduszność

→ bezduszny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezduszne

Wiktionary

Patrz:

bezduszny

Powiązane:

 przym. bezduszny

 przysł. bezdusznie

Wiktionary


bezduszny

bezwzględny, nieczuły


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) mający nieczuły i bezwzględny stosunek do otoczenia lub wyrażający taki stosunek

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To najbardziej bezduszna osoba jaką znam; wszystkich wyzywa i poniża.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈduʃnɨ, AS: bezdušny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezduszność ż.

 przysł. bezdusznie

Wiktionary


bezdymnie

przysłówek

 (1.1) nie wytwarzając dymu

 (1.2) bez obecności dymu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. dym mrz., dymienie n.

 czas. dymić ndk.

 przym. bezdymny, dymny

Wiktionary


bezdymny

niewydzielający dymu; niewydzielający dymu podczas spalania


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niewydzielający dymu

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezdymnie

Wiktionary


bezdyskowy

taki, który nie ma dysku


SJP.pl


bezdyskusyjnie

przysłówek sposobu

 (1.1) bezsprzecznie, zdecydowanie, niezaprzeczalnie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Indie są bezdyskusyjnie najtańszym państwem jakie kiedykolwiek odwiedziliśmy!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzdɨskuˈsɨjɲɛ, AS: bezdyskusyi ̯ńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezdyskusyjny

 rzecz. bezdyskusyjność ż.

Wiktionary


bezdyskusyjność

→ bezdyskusyjny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezdyskusyjne; cecha tych, którzy są bezdyskusyjni

Wiktionary

Patrz:

bezdyskusyjny

Powiązane:

 przym. bezdyskusyjny

 przysł. bezdyskusyjnie

Wiktionary


bezdyskusyjny

niepodlegający dyskusji; bezsporny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niepodlegający dyskusji

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezdyskusyjnie

 rzecz. bezdyskusyjność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezsporny, kategoryczny, nieodwołalny, oczywisty

Wiktionary


bezdziedziczny

przymiotnik

 (1.1) praw. nieodziedziczony przez nikogo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. dziedzictwo n.

Wiktionary


bezdzietnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób właściwy bezdzietności, osobom bezdzietnym; bez potomstwa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Te genetyczne powikłania u Zamoyskich sprawiły, że następne pokolenia umierały bezdzietnie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛʑˈd͡ʑɛtʲɲɛ, AS: beźʒ́etʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezdzietność ż.

 przym. bezdzietny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezpotomnie

Wiktionary


bezdzietność

książkowo: nieposiadanie dzieci, potomstwa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nieposiadanie potomstwa;

Wiktionary

Bezdzietność, bezpotomność – brak potomstwa danego osobnika, będący rezultatem czynników biologicznych lub celowej rezygnacji z rodzicielstwa.

Powody braku dzieci (u ludzi) bywają różne:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dane demograficzne wskazują jednak wyraźnie, iż mamy współcześnie do czynienia z nasileniem się zjawiska bezdzietności w kulturze zachodniej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛʑˈd͡ʑɛtnɔɕt͡ɕ, AS: beźʒ́etność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezdzietny

 przysł. bezdzietnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezpotomność

Wiktionary


bezdzietny

książkowo: niemający dzieci, potomstwa


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niemający dzieci, potomstwa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Starsza córka Janina jest bezdzietna, a brat Józef ma córkę Marię.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛʑˈd͡ʑɛtnɨ, AS: beźʒ́etny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezdzietność ż.

 przysł. bezdzietnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezpotomny

Wiktionary


bezdętka

potocznie: opona bezdętkowa


SJP.pl


bezdętkowy

taki, który nie ma dętki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) techn. niezawierający w swej konstrukcji dętki

Wiktionary


bezdźwięcznie

przysłówek sposobu

 (1.1) nie wydając dźwięku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Drzwi zamknęły się bezdźwięcznie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. dźwięczność ż., bezdźwięczność ż.

 przym. bezdźwięczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) cicho, milcząco

Wiktionary


bezdźwięczność

→ bezdźwięczny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak dźwięku

 (1.2) fonet. brak drgań strun głosowych podczas wymowy głoski

Wiktionary

Patrz:

bezdźwięczny

Powiązane:

 przym. bezdźwięczny

 przysł. bezdźwięcznie

Wiktionary


bezdźwięczny

1. o cichym, przytłumionym brzmieniu; głuchy;
2. niebędący źródłem żadnych dźwięków; niesłyszalny, bezdźwiękowy;
3. w językoznawstwie: powstający bez drgania strun głosowych, np. spółgłoska bezdźwięczna


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nie wydający dźwięku (głosu)

 (1.2) nie dający się usłyszeć

 (1.3) jęz. o spółgłoskach: taka, przy wymawianiu której nie drżą więzadła głosowe

Wiktionary

Przykłady

 (1.3) Przy spółgłoskach dźwięcznych – b, g, d itd. – drgają wiązadła głosowe; przy bezdźwięcznych z kolei – t, p, k itp. – nie drgają.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezdźwięczność ż., dźwięczność ż.

 przysł. bezdźwięcznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niemy, bezgłośny, atoniczny

 (1.2) niesłyszalny

Wiktionary


bezdźwiękowy

niewydający żadnych dźwięków; niesłyszalny, bezdźwięczny


SJP.pl


beze

przyimek

 (1.1) forma oboczna przyimka bez

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Idź beze mnie, ja zostaję tutaj.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɛzɛ, AS: beze

Wiktionary


bezeceństwo

niegodziwość, łajdactwo


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) cecha tego, co bezecne

 (1.2) coś odrażającego i haniebnego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bezeceństwo jego postępowania wzbudzało powszechną dezaprobatę.

 (1.2) Przestańcie oglądać te bezeceństwa w internecie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezecnica ż., bezecnik mos., bezecność ż.

 przym. bezecny

 przysł. bezecnie

 czas. bezecnić

Wiktionary


bezechowy

przemijający bez echa; odbywający się bez dźwięku


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nie dający echa

Wiktionary


bezecnica

→ bezecnik; łotrzyca, łajdaczka, nikczemnica


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta bezwstydna

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Może to nie o jednę z tych bezecnic stawiasz życie na kartę!

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezeceństwo n., bezecność ż.

:: fm. bezecnik m.

 przym. bezecny

 przym. bezecnie

 przysł. bezecnie

 czas. bezecnić

Wiktionary


bezecnie

przysłówek

 (1.1) w bezecny sposób

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezecnica ż., bezecnik mos., bezeceństwo n., bezecność ż.

 przym. bezecny

 czas. bezecnić

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) sprośnie

Wiktionary


bezecniej

stopień wyższy od przysłówka: bezecnie


SJP.pl


bezecniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezecny


SJP.pl


bezecnik

hultaj, łobuz, urwipołeć, ziółko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba bezwstydna

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Powiedz, że jestem bezecnik, zbrodniarz, łajdak, bandyta, ale nie nazywaj mnie oszustem ani szpiegiem!

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezeceństwo n., bezecność ż.

:: fż. bezecnica ż.

 przym. bezecny

 przym. bezecnie

 przysł. bezecnie

 czas. bezecnić

Wiktionary


bezecnić

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) daw. zob. bezcześcić.

 (1.2) daw. czynić szpetnym lub zdeformowanym

 (1.3) daw. gwałcić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezecność ż., bezeceństwo n., bezecnik mos., bezecnica ż.

 przym. bezecny

 przysł. bezecnie

Wiktionary


bezecność

→ bezecny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. cecha tego, co bezecne; cecha tych, którzy są bezecni

Wiktionary

Patrz:

bezecny

Powiązane:

 rzecz. bezeceństwo n., bezecnik m., bezecnica ż.

 przym. bezecny

 przym. bezecnie

 przysł. bezecnie

 czas. bezecnić

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niecność, podłość, nikczemność

Wiktionary


bezecny

nieczysty, nieprzyzwoity, lubieżny, niemoralny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nieprzyzwoity

 (1.2) daw. pozbawiony czci i honoru

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Choćbyś miał najbezecniejszy grzech na duszy, odpust za taką wojnę pewny i zbawienie pewne.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezecnica ż., bezecnik mos., bezeceństwo n., bezecność ż.

 przym. bezecnie

 przysł. bezecnie

 czas. bezecnić

Wiktionary


bezefektywnie

dawniej: nieefektywnie


SJP.pl


bezemisyjność

→ bezemisyjny


SJP.pl

Patrz:

bezemisyjny

bezemisyjny

niepowodujący emisji czegoś, np. dwutlenku węgla


SJP.pl


bezemocjonalny

pozbawiony emocji lub niewyrażający uczuć


SJP.pl


bezemszon

w handlu:
1. część towaru pozostająca na opakowaniu na skutek przylgnięcia, wsiąknięcia itp.;
2. bonifikata udzielona kupcowi za stratę na skutek przylgnięcia części towaru do opakowania itp.


SJP.pl


bezerukowość

→ bezerukowy


SJP.pl

Patrz:

bezerukowy

bezerukowy

o tłuszczach, zwłaszcza oleju rzepakowym: niezawierający kwasu erukowego


SJP.pl


bezet

przestarzale: osoba pozbawiona majątku ziemskiego w wyniku reformy rolnej w 1944 r. w Polsce; były ziemianin


SJP.pl


bezetyczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rzad. niestosujący się do żadnych zasad etyki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czas zastanowić się, do której też Polska właściwie należy cywilizacji i jakiej mamy się trzymać etyki? Inaczej grozi nam stan acywilizacyjny i bezetyczny.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. etyczny

 rzecz. bezetyczność ż.

 przysł. bezetycznie

Wiktionary


bezeń

bez niego


SJP.pl

forma ściągnięta

 (1.1) książk. bez niego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie wszystko, co dobrze wygląda w kolorze, jakkolwiek wyjdzie bezeń.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɛzɛ̃ɲ, AS: bezẽń

Wiktionary


bezfabularny

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma fabuły

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) afabularny

Wiktionary


bezfazowy

pozbawiony fazy


SJP.pl


bezfelcowy

taki, który nie ma felcu


SJP.pl


bezfleksyjny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) jęz. o języku, który nie ma odmiany wyrazów, nie ma form fleksyjnych

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) afleksyjny

Wiktionary


bezforemny

mający nieregularną, niewyraźną formę; bezkształtny


SJP.pl


bezfugowy

niewymagający fug


SJP.pl


bezgarażowy

pozbawiony garażu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma garażu

Wiktionary


bezgarbny

o wielbłądach: niemający wypukłości na grzbiecie


SJP.pl


bezgipsowy

niezawierający gipsu


SJP.pl


bezglebowy

taki, który nie ma gleby


SJP.pl


bezglut

potocznie: dieta oparta na żywności bez glutenu; bezgluten


SJP.pl


bezgluten

potocznie:
1. żywność niezawierająca glutenu;
2. dieta oparta na żywności bez glutenu; bezglut


SJP.pl


bezglutenowiec

bezglut; potocznie:
1. osoba nadwrażliwa na gluten;
2. osoba będąca na diecie bezglutenowej


SJP.pl


bezglutenowy

niezawierający glutenu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) kulin. biochem. pozbawiony glutenu, niezawierający glutenu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Właśnie upiekłam pyszne ciasto marchwiowe; jest bez jaj, bez mleka i bezglutenowe.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzɡlutɛ̃ˈnɔvɨ, AS: bezglutẽnovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. gluten mrz.

Wiktionary


bezgorączkowy

przymiotnik

 (1.1) med. taki, który objawia się bez gorączki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Grypa może jednak także przebiegać jako łagodna, bezgorączkowa choroba układu oddechowego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzɡɔrɔ̃n͇t͡ʃˈkɔvɨ, AS: bezgorõṇčkovy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. podgorączkowy, gorączkowy

 rzecz. gorączka, gorączkowość

 przysł. bezgorączkowo

 czas. gorączkować

Wiktionary


bezgotówka

ogół transakcji finansowych przeprowadzanych bez użycia gotówki


SJP.pl


bezgotówkowiec

osoba, która woli płacić elektronicznie zamiast gotówką


SJP.pl


bezgotówkowo

przysłówek sposobu

 (1.1) bank. bez użycia fizycznej gotówki; za pomocą instrumentów płatniczych elektronicznych lub bankowych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Rachunek został uregulowany bezgotówkowo - kartą płatniczą.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezgotówkowy

Wiktionary


bezgotówkowość

→ bezgotówkowy


SJP.pl

Patrz:

bezgotówkowy

bezgotówkowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) bank. księg. odbywający się bez udziału gotówki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Obrót bezgotówkowy polega na regulowaniu płatności za pośrednictwem banków.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezgotówkowo

Wiktionary


bezgranicznie

przysłówek

 (1.1) książk. w sposób bezgraniczny, w najwyższym stopniu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Facet zdradza ją na prawo i lewo, a ta frajerka bezgranicznie mu ufa.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezgraniczność ż., bezgranicze n.

 przym. bezgraniczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bardzo, niezmiernie, ogromnie, nieskończenie

Wiktionary


bezgraniczność

niezmierność, bezkresność


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezgraniczne; cecha tych, którzy są bezgraniczni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezgraniczny

 przysł. bezgranicznie

Wiktionary


bezgraniczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma granic; nie jest ograniczony czymś

 (1.2) taki, który jest pełny, ma duże nasilenie

Wiktionary

Bezgraniczny ( Limitless) – amerykański serial telewizyjny dramat kryminalny, thriller wyprodukowany przez CBS Television Studios, K/O Paper Products oraz Relativity Media. Serial jest oparty na filmie Jestem Bogiem z 2011 roku w reżyserii Neila Burgera. Premierowy odcinek serialu został wyemitowany 22 września 2015 roku przez CBS.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dla pozostałych rebeliantów Hoth było ponurą, jałową dziurą, skutą bezgranicznym lodem i smaganą zawodzącymi wiatrami.

 (1.2) Nigdy nie zapomnę tych czarnych oczu, napełnionych bezgraniczną miłością.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzɡrãˈɲit͡ʃnɨ, AS: bezgrãńičny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezgraniczność ż., bezgranicze n.

 przysł. bezgranicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieograniczony, bezkresny

 (1.2) niezmierny, nieograniczony

Wiktionary


bezgruncie

dawniej: grząskie bagno, obszar trwale podmokły, miejsce, gdzie nie można dotrzeć do dna; bezgrunt


SJP.pl


bezgrunt

dawniej: grząskie bagno, obszar trwale podmokły, miejsce, gdzie nie można dotrzeć do dna; bezgruncie


SJP.pl


bezgrzebieniowce

ptak niezdolny do lotu, niemający na mostku grzebienia, który jest miejscem przyczepu mięśni poruszającymi skrzydłami


SJP.pl

Bezgrzebieniowce (Ratitae) – termin odnoszący się do grupy ptaków cechujących się brakiem grzebienia na mostku, obejmujących przedstawicieli nadrzędu paleognatyczne poza kusaczami. Zaprzestano używania terminu bezgrzebieniowce w systematyce z uwagi na to, że wiele innych ptaków wtórnie niezdolnych do lotu, a będących bliskimi krewnymi ptaków latających, również nie posiada grzebienia.

Wikipedia


bezgrzebieniowiec

ptak niezdolny do lotu, niemający na mostku grzebienia, który jest miejscem przyczepu mięśni poruszającymi skrzydłami


SJP.pl


bezgrzebieniowy

bezgrzebieniowy ptak - ptak nieposiadający grzebienia kostnego na mostku


SJP.pl


bezgrzesznie

przysłówek sposobu

 (1.1) rel. nie poddając się grzechowi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezgrzeszność ż.

 przym. bezgrzeszny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewinnie

Wiktionary


bezgrzeszność

→ bezgrzeszny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezgrzeszne; cecha tych, którzy są bezgrzeszni

Wiktionary

Patrz:

bezgrzeszny

Powiązane:

 przym. bezgrzeszny

 przysł. bezgrzesznie

Wiktionary


bezgrzeszny

przymiotnik

 (1.1) poet. bez grzechu, wolny od grzechu, niewinny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezgrzeszność ż.

 przysł. bezgrzesznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewinny, czysty

Wiktionary


bezgrzmotowy

bez grzmotu, bez pioruna


SJP.pl


bezgrzywy

niemający grzywy


SJP.pl


bezgustowny

dawniej: pozbawiony gustu, wykonany bez gustu; nieelegancki, nieszykowny, niegustowny


SJP.pl


bezguście

potocznie: osoba niemająca gustu, dobrego smaku


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odprzym. brak smaku, brak gustu

 (1.2) odprzym. pot. o osobie niemającej smaku, gustu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Co za bezguście, jak można pokazywać się publicznie w takich ciuchach?!

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) chała, szmira, kicz, miernota, syf, szajs

Wiktionary


bezgwiezdność

→ bezgwiezdny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezgwiezdne

Wiktionary

Patrz:

bezgwiezdny

Powiązane:

 przym. bezgwiezdny

 przysł. bezgwiezdnie

Wiktionary


bezgwiezdny

przymiotnik

 (1.1) nie mający gwiazd

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Noc szła ciemna, bezgwiezdna i bezksiężycowa.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. gwiazdorstwo n., gwiazdor mos., bezgwiezdność ż.

Wiktionary


bezgwieździsty

charakteryzujący się brakiem gwiazd; bezgwiezdny


SJP.pl


bezgłaszczkowy

wszoły bezgłaszczkowe - podrząd owadów z rzędu wszołów


SJP.pl


bezgłos

utrata dźwięczności głosu występująca najczęściej na skutek chorób krtani i strun głosowych; afonia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. brak głosu

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezgłośnie

 przym. głosowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) afonia

Wiktionary


bezgłosy

niewydający głosu; niemy


SJP.pl


bezgłowie

1. wada rozwojowa płodu, polegająca na niewykształceniu głowy lub wykształceniu jej w formie szczątkowej; acefalia;
2. dawniej rzadko: zamęt, bezład, brak organizacji


SJP.pl


bezgłowy

1. niemający głowy;
2. niemający zakończenia w postaci główki (np. bezgłowa śrubka)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) książk. taki, który nie ma głowy; pozbawiony głowy

 (1.2) przen. pozbawiony rozumu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Rzeźba składa się z 106 bezgłowych, żeliwnych figur o wysokości 285 cm każda.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈɡwɔvɨ, AS: bezgu̯ovy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) bezmózgi, nierozumny, głupi

Wiktionary


bezgłośnie

przysłówek sposobu

 (1.1) bez słyszalnego głosu; bez żadnego dźwięku lub na granicy słyszalności

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na dworze był granatowobłękitny zmrok, wiatr ciskał bezgłośnie kłębami suchych śniegowych płatków.

 (1.1) Dwanaście cylindrów ferrari 410 pracowało nadal bezgłośnie, choć strzałka szybkościomierza przekraczała cyfrę sto dwadzieścia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezgłos mrz., bezgłosość ż., bezgłośność ż.

 przym. bezgłosy, bezgłośny, głosowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezdźwięcznie, bezszelestnie, cicho, cichutko

Wiktionary


bezgłośność

→ bezgłośny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nie daje się usłyszeć

Wiktionary

Patrz:

bezgłośny

Wymowa:

IPA: bɛzˈɡwɔɕnɔɕt͡ɕ, AS: bezgu̯ośność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezgłośny

 przysł. bezgłośnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezdźwięczność

Wiktionary


bezgłośny

przymiotnik

 (1.1) bardzo cichy lub wręcz niesłyszalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezgłośność ż.

 przym. głosowy

 przysł. bezgłośnie

Wiktionary


bezhabitowy

przymiotnik

 (1.1) rel. taki, który nie ma specjalnego stroju zakonnego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Patrycja wstąpiła do bezhabitowego zgromadzenia zakonnego na Litwie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. habit mrz.

 przym. habitowy

Wiktionary


bezherbowy

niemający własnego herbu


SJP.pl


bezhołowie

potocznie:
1. brak porządku, zamieszanie, bezład;
2. brak rządu, zarządu, kierownictwa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. brak organizacji, dyscypliny, porządku, spowodowane brakiem kierownictwa (głowy) lub bezmyślnością

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tylko autorytet królewski opanuje to bezhołowie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛsxɔˈwɔvʲjɛ, AS: besχou̯ovʹi ̯e

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) anarchia, chaos, bezład, rozprzężenie, rozprężenie, zamieszanie, nieład

Wiktionary


bezideowiec

człowiek niemający ideologii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pejor. osoba niekierująca się żadną ideą, nie wyznająca żadnej idei

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nacjonaliści, czy narodowcy to ludzie o określonych, zdecydowanych poglądach. Do służb rekrutuje się raczej bezideowców, o giętkich karkach, takich żeby łatwo ich sobie było podporządkować.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezideowość ż.

 przym. bezideowy

 przysł. bezideowo

Wiktionary


bezideowo

przysłówek

 (1.1) w sposób bezideowy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezideowiec mos., bezideowość ż.

 przym. bezideowy

Wiktionary


bezideowość

→ bezideowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pejor. niekierowanie się żadnymi ideami

Wiktionary

Patrz:

bezideowy

Powiązane:

 rzecz. bezideowiec mos., idea ż., ideowiec mos.

 przym. bezideowy, ideowy

 przysł. bezideowo, ideowo

Wiktionary


bezideowy

przymiotnik

 (1.1) książk. niemający ugruntowanych przekonań, nie wyznający żadnej ideologii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wandalizm na cmentarzu był dziełem bezideowych chuliganów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzʲidɛˈɔvɨ, AS: bezʹideovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezideowiec mos., bezideowość ż.

 przysł. bezideowo

Wiktionary


bezigłowy

taki, który nie ma igły


SJP.pl


bezik

1. mała beza;
2. mały bez (krzew);
3. gra w karty podobna do mariasza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) karc. gra karciana pomiędzy dwiema, trzema lub czterema osobami;

Wiktionary

Bezik – gra karciana pomiędzy dwiema, trzema lub czterema osobami, za pomocą połączonych kilku talii 32-kartowych (pikietowych, skatowych). Gracze otrzymują po 8 kart (lub więcej w zależności od wariantu), reszta stanowi tzw. talon i służy do uzupełniania kart w ręku w trakcie rozgrywki.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W XIX w. na zielonym stoliku królowały przywiezione z Paryża bezik i wist.

Wiktionary


bezikowy

→ bezik (ciasteczko)


SJP.pl


bezimiennie

przysłówek

 (1.1) bez podawania imienia lub nazwy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. imiennik mos., imię n., bezimienność ż.

 przym. bezimienny, imienny

 przysł. imiennie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) anonimowo

Wiktionary


bezimienność

→ bezimienny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezimienne; cecha tych, którzy są bezimienni

Wiktionary

Patrz:

bezimienny

Powiązane:

 przym. bezimienny

 przysł. bezimiennie

Wiktionary


bezimienny

przymiotnik

 (1.1) nie mający imienia czy nazwy

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bezimienny – bohater gry Planescape: Torment
  • Bezimienny – bohater serii gier Gothic
  • Bezimienny – bohater filmu Hero

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Otrzymałam wczoraj bardzo dziwny, bezimienny list.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzʲĩˈmʲjɛ̃nːɨ, AS: bezʹĩmʹi ̯ẽ•ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezimienność ż.

 przysł. bezimiennie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) anonimowy, bezautorski, nieznany, nienazwany, bez imienia, bez nazwiska, bez nazwy

Wiktionary


bezindukcyjny

niepowodujący powstania pola magnetycznego przy przepływie prądu


SJP.pl


bezinteresownie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezinteresowny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mam 13-letnią śliczną kotkę, którą bardzo lubię, a której muszę służyć bezinteresownie, i w dzień i w nocy, bo nieraz budzi mnie w nocy z jakimś życzeniem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezinteresowność ż.

 przym. bezinteresowny

Wiktionary


bezinteresowniej

stopień wyższy od przysłówka: bezinteresownie


SJP.pl


bezinteresowniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezinteresowny; bardziej bezinteresowny


SJP.pl


bezinteresowność

działanie ze szlachetnych pobudek, bez szukania dla siebie korzyści, zwłaszcza materialnych; dobroczynność, altruizm, filantropia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezinteresowne; cecha tych, którzy są bezinteresowni

Wiktionary

Bezinteresowność (od interesse „korzyść, interes, dochód”) – w etyce taka cecha działania podmiotu, przy której celem działania nie jest korzyść podmiotu, ale dobro innej osoby. Bezinteresowność jako cecha działania podmiotu łączy się z altruizmem jako postawą etyczną, przy której człowiek działa dla dobra innych, nawet za cenę poświęcenia dobra własnego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kiedy człowiek postępuje z absolutną bezinteresownością — jak to robi pan Owsiak — pojawiają się natychmiast zastępy podejrzliwych, którzy oskarżają go o wszelkiego rodzaju potworności.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezinteresowny

 przysł. bezinteresownie

Wiktionary


bezinteresowny

działający ze szlachetnych pobudek, bez szukania dla siebie korzyści, zwłaszcza materialnych; dobroczynny, altruistyczny, filantropijny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie oczekuje korzyści ze swoich szlachetnych działań, czynów, dobrych uczynków

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Uczy też, że jeśli nie potrafimy objąć miłością psa, konika polnego czy owcy, to nie będziemy również zdolni do bezinteresownej miłości do drugiego człowieka.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzʲĩntɛrɛˈsɔvnɨ, AS: bezʹĩnteresovny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. interes mrz., bezinteresowność ż.

 przysł. bezinteresownie

Wiktionary


bezinwazyjność

→ bezinwazyjny


SJP.pl

Patrz:

bezinwazyjny

bezinwazyjny

w medycynie: pozwalający na zbadanie narządów bez sond i interwencji chirurgicznej


SJP.pl


bezinwestycyjność

→ bezinwestycyjny


SJP.pl

Patrz:

bezinwestycyjny

bezinwestycyjny

przymiotnik

 (1.1) odbywający się bez inwestycji, nie wymagający podejmowania inwestycji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) No i najważniejsze - uproszczenie procedur jest bezinwestycyjne, nic nie kosztuje.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzʲĩnvɛstɨˈt͡sɨjnɨ, AS: bezʹĩnvestycyi ̯ny

Wiktionary


bezjajeczny

1. o jedzeniu: niezawierający jajek;
2. o mężczyźnie: pozbawiony charakteru; nijaki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) kulin. niezawierający jaj

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Domowej roboty bezjajeczny majonez jest zaskakująco łatwy w przygotowaniu i smakuje znacznie lepiej niż kupny.

 (1.1) Jak widać pomiędzy makaronami jajecznymi oraz bezjajecznymi istnieją różnice, które wynikają oczywiście z odróżniającego je składu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzʲjäˈjɛt͡ʃnɨ, AS: bezʹi ̯äi ̯ečny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. jajczarstwo n., jajczarka ż.

Wiktionary


bezjamowce

grupa zwierząt pozbawionych jam ciała w stadium dorosłym


SJP.pl


bezjądrowe

organizmy zbudowane z komórek niezawierających jądra komórkowego; akariota


SJP.pl


bezjądrowiec

organizm zbudowany z komórek niezawierających jądra komórkowego; protokariont, prokariont, przedjądrowiec, prajądrowiec, organizm prokariotyczny


SJP.pl


bezjęzyczny

przymiotnik

 (1.1) rzad. taki, który nie ma języka

Wiktionary


bezjęzykowe

rodzina płazów bezogonowych; grzbietorody, grzbietorodowate, żaby bezjęzyczne


SJP.pl


bezkarnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób unikający przykrych konsekwencji, bez kary

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W jacuzzi można sobie bezkarnie puszczać bąki.

 (1.1) Wandale w Nowej Hucie czują się bezkarnie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezkarność ż.

 przym. bezkarny

Wiktionary


bezkarniej

stopień wyższy od przysłówka: bezkarnie


SJP.pl


bezkarniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezkarny


SJP.pl


bezkarność

→ bezkarny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pozostawanie bez ukarania

 (1.2) uchodzenie przewinień bez kary, brak obaw przed ukaraniem

Wiktionary

Patrz:

bezkarny

Przykłady

 (1.1) Dając dziecku autonomię, nie myl jej nigdy z bezkarnością.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezkarny

 przysł. bezkarnie

Wiktionary


bezkarny

1. pozostający bez kary;
2. taki, któremu winy uchodzą bez kary


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który uchodzi bez kary

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W małżeństwie jedna ze stron przeważnie dominuje drugą, stając się jej bezkarnym dręczycielem, fizycznym i moralnym.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezkarność ż.

 przysł. bezkarnie

Wiktionary


bezkasowy

niezawierający kasy, np. bezkasowy sklep


SJP.pl


bezkastowość

→ bezkastowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezkastowe; cecha tych, którzy są bezkastowi

Wiktionary

Patrz:

bezkastowy

Powiązane:

 przym. bezkastowy

 przysł. bezkastowo

Wiktionary


bezkastowy

przymiotnik

 (1.1) nie posiadający kast, nie podzielony na kasty

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezkastowość ż.

Wiktionary


bezkatalityczny

przymiotnik

 (1.1) chem. odbywający się bez katalizatora

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛskatalʲiˈtɨt͡ʃnɨ, AS: beskatalʹityčny

Wiktionary


bezkazeinowy

przymiotnik

 (1.1) kulin. biochem. pozbawiony kazeiny, niezawierający kazeiny

Wiktionary


bezkidka

potocznie: kobieta, która nie ma dzieci


SJP.pl


bezkielichowy

niemający kielicha, np. rura bezkielichowa - rura niemająca rozszerzonego końca


SJP.pl


bezkierunkowość

→ bezkierunkowy


SJP.pl

Patrz:

bezkierunkowy

bezkierunkowy

niemający kierunku


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nie mający kierunku lub celu, nieukierunkowany

Wiktionary


bezklasowość

→ bezklasowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezklasowe; cecha tych, którzy są bezklasowi

Wiktionary

Patrz:

bezklasowy

Przykłady

 (1.1) „Ochlokracja" sprzyjać miała bezklasowości podporządkowanego społeczeństwa, w którym posłuszeństwo zbudowano na strachu i przymusie pracy, a kultura materialna nie znajdywała bodźców do rozwoju.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezklasowy

 przysł. bezklasowo

Wiktionary


bezklasowy

przymiotnik

 (1.1) socjol. nie mający klas, nie podzielony na klasy, nie wyróżniający klas

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezklasowość ż.

Wiktionary


bezklatkowy

pozbawiony klatki, nieograniczony klatką


SJP.pl


bezklejowy

niewymagający użycia kleju


SJP.pl


bezklozetowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) niewyposażony w klozet

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. klozecik mrz., klozet mrz., klozetka ż.

 przym. klozetowy

Wiktionary


bezkluczowy

działający bez fizycznego klucza


SJP.pl


bezkluczykowy

niewymagający użycia kluczyka


SJP.pl


bezkofeinowy

niezawierający kofeiny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niezawierający kofeiny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) …wpływa ona (kawa) niekorzystnie na funkcjonowanie układu nerwowego (…) Kofeina zwiększa ilość skurczów serca oraz może powodować ostry wzrost ciśnienia tętniczego (…) Osoby z nadciśnieniem lub innymi schorzeniami układu krążenia powinny więc z tej używki zrezygnować lub pić kawę bezkofeinową. Obecnie produkowane kawy bezkofeinowe nie różnią się praktycznie smakiem i aromatem od kaw tradycyjnych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛskɔfɛjĩˈnɔvɨ, AS: beskofei ̯ĩnovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kofeina ż.

 przym. kofeinowy

Wiktionary


bezkolankowy

w botanice: niemający kolanek; bezczłonkowy


SJP.pl


bezkolbowy

przymiotnik

 (1.1) wojsk. (o broni strzeleckiej) niemający kolby

Wiktionary


bezkolcowy

niemający kolców


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nie mający kolców

Wiktionary


bezkolizyjnie

przysłówek sposobu

 (1.1) bez narażenia na kolizję

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezkolizyjność ż.

 przym. bezkolizyjny

Wiktionary


bezkolizyjność

→ bezkolizyjny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezkolizyjne

Wiktionary

Patrz:

bezkolizyjny

Powiązane:

 przym. bezkolizyjny

 przysł. bezkolizyjnie

Wiktionary


bezkolizyjny

odporny na kolizję, umożliwiający ruch pojazdów bez narażenia na kolizję


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nienarażony na kolizję

 (1.2) umożliwiający ruch pojazdów bez kolizji

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Tu musi być skrzyżowanie bezkolizyjne - twierdził Ryszard Piekło (LPR). - Estakady są budowane nawet w "dzikich" krajach.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezkolizyjność ż.

 przysł. bezkolizyjnie

Wiktionary


bezkolorowy

niemający koloru; bezbarwny


SJP.pl


bezkompromisowiec

potocznie: osoba nieuznająca kompromisów


SJP.pl


bezkompromisowo

przysłówek

 (1.1) w sposób bezkompromisowy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezkompromisowy

Wiktionary


bezkompromisowość

nieustępliwość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezkompromisowe

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Impreza odbywała się w "Jaszczurach"; zaimponowała mi bezkompromisowość tamtejszych zawodników, choć i my w redakcji nie wylewaliśmy za kołnierz.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezkompromisowy

Wiktionary


bezkompromisowy

1. nieuznający sprzeciwu;
2. bezwzględny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nieidący na kompromisy, nieuznający kompromisów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mój głos był ożywiony, opinie bezkompromisowe, a mózg chłodny jak nigdy.

 (1.1) Myśl integrystyczna jest w tym przypadku bezkompromisowa: należy dążyć do maksymalnego zadośćuczynienia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛskɔ̃mprɔ̃mʲiˈsɔvɨ, AS: beskõmprõmʹisovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezkompromisowość ż.

 przysł. bezkompromisowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pryncypialny, zasadniczy, nieustępliwy

Wiktionary


bezkomórkowy

cechujący się brakiem komórek, niezbudowany z komórek


SJP.pl


bezkonduktorski

niewymagający obecności konduktora, np. obsługa bezkonduktorska


SJP.pl


bezkonfliktowo

przysłówek

 (1.1) w sposób bezkonfliktowy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezkonfliktowość ż.

 przym. bezkonfliktowy

Wiktionary


bezkonfliktowość

→ bezkonfliktowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak konfliktów, niewszczynanie konfliktów

Wiktionary

Patrz:

bezkonfliktowy

Przykłady

 (1.1) W sposobie prowadzenia obrad uwidacznia się głównie wzgląd na ich szybkość i sprawność (pod którym to pojęciem niestety zbyt często rozumie się bezkonfliktowość).

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezkonfliktowy

 przysł. bezkonfliktowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niekonfliktowość, zgodność

Wiktionary


bezkonfliktowy

nie zawierający konfliktów


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nie wywołujący konfliktów, stroniący od agresji, przyjazny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezkonfliktowość ż.

 przysł. bezkonfliktowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pokojowy, spokojny

Wiktionary


bezkonkurencyjnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w taki sposób, któremu nikt nie może dorównać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ale w New Hampshire 16 lutego wygrał bezkonkurencyjnie wśród swoich, co potwierdził w tak zwany superwtorek 8 marca. Wtedy wiadomo już było, iż tylko on może być kandydatem republikanów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezkonkurencyjność ż.

 przym. bezkonkurencyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezrównanie

Wiktionary


bezkonkurencyjność

→ bezkonkurencyjny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezkonkurencyjne; cecha tego, kto jest bezkonkurencyjny

Wiktionary

Patrz:

bezkonkurencyjny

Powiązane:

 przym. bezkonkurencyjny

 przysł. bezkonkurencyjnie

Wiktionary


bezkonkurencyjny

taki, któremu nie można dorównać; najlepszy; niezastąpiony


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) któremu nie można dorównać, z którym nie można konkurować

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezkonkurencyjność ż., konkurencja ż., konkurencyjność ż., konkurent mos., konkurentka ż., konkurowanie n., konkury nmos. lm.

 czas. konkurować ndk.

 przym. konkurencki, konkurencyjny

 przysł. bezkonkurencyjnie, konkurencyjnie

Wiktionary


bezkonny

niemający konia, pozbawiony konia


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) bez koni; nie posiadający ani nie wykorzystujący koni

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dziadek prowadził bezkonne gospodarstwo.

Wiktionary


bezkontaktowy

niewymagający kontaktu


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) niewymagający kontaktu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Całodobowy bezkontaktowy zwrot książek umożliwiają książkomat i wrzutnia przy wejściu głównym.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. kontaktować

Wiktionary


bezkorzeniowy

wolfia bezkorzeniowa - najmniejsza w Polsce roślina okrytonasienna z rodziny obrazkowatych; wolffia bezkorzeniowa


SJP.pl


bezkorzystność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezkorzystne; cecha tych, którzy są bezkorzystni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezkorzystny

 przysł. bezkorzystnie

Wiktionary


bezkosmkowate

rodzina roślin bezkwiatowych; Liceaceae


SJP.pl


bezkost

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) mitsłow. istota półdemoniczna będąca rodzajem wampira

Wiktionary


bezkosztowość

cecha tego, co nie zawiera kosztów; bezpłatność


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezkosztowe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezkosztowy

Wiktionary


bezkosztowy

pozbawiony kosztów; bezpłatny


SJP.pl


bezkołowy

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma kół

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛskɔˈwɔvɨ, AS: beskou̯ovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. koło n.

 przyim. koło

Wiktionary


bezkońcówkowy

niezawierający końcówek


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) jęz. nie mający końcówki fleksyjnej

Wiktionary


bezkrańcowy

rzadko: niemający krańców; bezkresny, bezgraniczny, bezbrzeżny


SJP.pl


bezkres

pusta, ogromna przestrzeń bez granic


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) książk. rozległa przestrzeń sprawiająca wrażenie braku granic

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ponad głową rozpościerał się bezkres błękitnego nieba, którego nie mąciła ani jedna chmurka.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezkresność ż.

 przym. bezkresny

 przysł. bezkreśnie

Wiktionary


bezkresność

→ bezkresny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezkresne; cecha tych, którzy są bezkresni

Wiktionary

Patrz:

bezkresny

Powiązane:

 przym. bezkresny

 przysł. bezkresnie

 rzecz. bezkres mrz.

Wiktionary


bezkresny

taki, który nie ma końca; nieskończony; rozległy, ogromny, niezmierzony


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma kresu (końca)

 (1.2) bardzo rozległy; wydający się pozbawionym granic

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) A przecież w dzikich ostępach górskich i na bezkresnych obszarach pustynnych łatwo było zabłądzić lub wpaść w zasadzkę rozbójniczych Beduinów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛsˈkrɛsnɨ, AS: beskresny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezkres m., bezkresność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wieczny, nieskończony, bezgraniczny

 (1.2) obszerny

Wiktionary


bezkrok

najszybsza technika poruszania się na biegówkach w biegach narciarskich


SJP.pl


bezkropkowy

taki, który nie ma kropek


SJP.pl


bezkrwawo

przymiotnik

 (1.1) w sposób bezkrwawy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezkrwawy

Wiktionary


bezkrwawość

→ bezkrwawy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezkrwawe

Wiktionary

Patrz:

bezkrwawy

Powiązane:

 przym. bezkrwawy

Wiktionary


bezkrwawy

niewymagający rozlewu krwi; niekrwawy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który odbywa się bez rozlewu krwi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po upadku komunizmu bezkrwawy, ale również błyskawiczny rozwód wzięli Słowianie tworzący Czechosłowację; na wschodzie Europy Ukraińcy i Białorusini rozstali się z braćmi Rosjanami.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezkrwisty, bezkrwawo

 przysł. bezkrwawo

 rzecz. bezkrwawość ż.

Wiktionary


bezkrwistość

→ bezkrwisty


SJP.pl

Patrz:

bezkrwisty

bezkrwisty

pozbawiony krwi; anemiczny, blady


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma w sobie wyrazistości

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezkrwawy

Wiktionary


bezkrytycyzm

brak krytycyzmu; bezkrytyczność


SJP.pl


bezkrytycznie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bezkrytyczny, bez słowa krytyki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Politycznie poprawne media tylko bezkrytycznie przytakują, nikt nie waży się krytykować decyzji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛskrɨˈtɨt͡ʃʲɲɛ, AS: beskrytyčʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezkrytycyzm m.

 przym. bezkrytyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ślepo

Wiktionary


bezkrytyczniej

stopień wyższy od przysłówka: bezkrytycznie


SJP.pl


bezkrytyczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezkrytyczny


SJP.pl


bezkrytyczność

brak krytycyzmu; bezkrytycyzm


SJP.pl


bezkrytyczny

nieumiejący ocenić krytycznie czegoś lub kogoś; łatwowierny, naiwny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony krytyki, całkowicie coś akceptujący bez słowa sprzeciwu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛskrɨˈtɨt͡ʃnɨ, AS: beskrytyčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezkrytyczność ż., bezkrytycyzm m.

 przysł. bezkrytycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) łatwowierny, naiwny, ufny, prostoduszny

Wiktionary


bezkrólewie

czas między ustąpieniem jednego króla a objęciem władzy przez kolejnego; międzykrólewie, interregnum


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) okres pomiędzy śmiercią lub abdykacją króla a koronacją jego następcy;

 (1.2) chaos, anarchia spowodowana brakiem osoby kierującej, rządzącej

Wiktionary

Zobacz też: Bezkrólewie, powieść Karola Bunscha.

Bezkrólewie ( interregnum dosł. „międzykrólewie”) – okres między śmiercią lub abdykacją danego króla, a wstąpieniem na tron (koronacją) jego następcy.

Obu (polskiego i łacińskiego) terminów używa się też czasem, mając na myśli konkretne okresy historyczne, np. sytuację w Polsce po śmierci Władysława III Warneńczyka, portugalski kryzys w latach 1383–1385 lub lata 1332–1340 w historii Danii.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌbɛskruˈlɛvʲjɛ, AS: beskrulevʹi ̯e

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezkról m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) interregnum

 (1.2) anarchia, bezrząd, bezprawie, rozprężenie, rozprzężenie, rozstrój; pot. bezhołowie; przest. nierząd

Wiktionary


bezkręgowce

grupa zwierząt wielokomórkowych bez szkieletu wewnętrznego w postaci kręgosłupa i czaszki; bezkręgowe


SJP.pl

Be

Wikipedia


bezkręgowe

grupa zwierząt wielokomórkowych bez szkieletu wewnętrznego w postaci kręgosłupa i czaszki; bezkręgowce


SJP.pl


bezkręgowiec

zwierzę nie mające kręgosłupa; bezkręgowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. zwierzę nie mające szkieletu;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) We współczesnych klasyfikacjach wśród bezkręgowców wyróżnia się ponad 30 typów zwierząt, w tym niektóre bardziej spokrewnione z kręgowcami, niż z innymi bezkręgowcami.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kręgowiec mzw., bezkręgowy mzw.

 przym. bezkręgowy

Wiktionary


bezkręgowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezkręgowe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezkręgowy

 przysł. bezkręgowo

 rzecz. bezkręgowy mzw.

Wiktionary


bezkręgowy

o zwierzętach: niemający kostnego lub chrząstkowego szkieletu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) zool. nieposiadający szkieletu

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zool. zwierzę nieposiadające szkieletu chrząstkowego lub kostnego

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Po robakach i wymoczkach następują owady, po bezkręgowych — kręgowe i tak coraz wyżej, aż do Pana Stworzenia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezkręgowiec mzw., bezkręgowość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) bezkręgowiec

Wiktionary


bezksiężycowy

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony widoku księżyca, światła księżycowego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Noc szła ciemna, bezgwiezdna i bezksiężycowa.

Wiktionary


bezkształt

coś bezkształtnego


SJP.pl


bezkształtność

→ bezkształtny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak kształtu; cecha czegoś, co nie ma określonego kształtu

Wiktionary

Patrz:

bezkształtny

Powiązane:

 przym. bezkształtny

 przysł. bezkształtnie

Wiktionary


bezkształtny

przymiotnik

 (1.1) o niewyraźnym, nieregularnym kszatłcie

 (1.2) niesprecyzowany, niemal nieuchwytny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Daria poznała Franza po tatuażu na ramieniu, podobno okropnie wyglądał, był kawałkiem bezkształtnego, spopielonego mięsa.

 (1.1) Między dwoma odłupkami filarów dostrzegłem zaklinowaną, bezkształtną bryłę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛsˈkʃtawtnɨ, AS: beskštau̯tny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezkształtność ż.

 przysł. bezkształtnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) amorficzny, bezpostaciowy

Wiktionary


bezkurkowy

niemający kurka


SJP.pl


bezkwiatowy

taki, który nie ma kwiatów


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) bot. nie mający kwiatów (części roślinnych)

Wiktionary


bezkwietny

przymiotnik

 (1.1) nie mający kwiatów (roślin)

Wiktionary


bezkłowy

niemający kłów


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) techn. nie mający kłów

Wiktionary


bezlaktozowiec

potocznie: osoba będąca na diecie niezawierającej laktozy


SJP.pl


bezlaktozowy

niezawierający laktozy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) kulin. biochem. pozbawiony laktozy, niezawierający laktozy

Wiktionary


bezleda

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. niewielka rzeka w północnej Polsce i w Rosji (obwód królewiecki)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bezledy lm.

Wiktionary


bezleśny

charakteryzujący się brakiem lasów


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) charakteryzujący się brakiem lasów, niezalesiony

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Trasa przecina w poprzek Kotlinę Raciborsko-Oświęcimską i przebiega przez tereny rolnicze i bezleśne.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezalesiony

Wiktionary


bezligaturowy

niemający ligatur


SJP.pl


bezlik

duża ilość czegoś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wielka ilość, liczba czegoś

Wiktionary

Be

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Była zachwycona bezlikiem książek w jego domowej bibliotece.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɛzlʲik, AS: bezlʹik

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ogrom

Wiktionary


bezlimitowy

bez limitu, bez ograniczenia ilości lub czasu


SJP.pl


bezlist

mech z rodziny bezlistowatych, rosnący w miejscach ocienionych, nieco wilgotnych i kwaśnych


SJP.pl

Be

Wikipedia


bezlistne

niemający liści; bezlisty


SJP.pl


bezlistny

niemający liści; bezlisty


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma liści

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na zimę drzewa liściaste stają się bezlistne.

 (1.1) Idź do siwych strumieni swojego kraju, i pruchniej tam jak dąb bezlistny, co go wiatry nad Balwę nachyliły, aby nie zazieleniał więcej!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈlʲistnɨ, AS: bezlʹistny

Wiktionary


bezlistowate

rodzina mchów liściastych; bezliściowate


SJP.pl


bezlisty

niemający liści; bezlistny


SJP.pl


bezlisz

liczebnik nieokreślony

 (1.1) stpol. śrpol. bardzo, zbyt, bez liku datadef|1455|1535.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɛzlʲiʃ, AS: bezlʹiš

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przezlisz

Wiktionary


bezlitosność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, kto jest bezlitosny; cecha tego, co bezlitosne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezlitosny

 przysł. bezlitośnie

Wiktionary


bezlitosny

niemający litości


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) okrutny; taki, który nie ma litości

Wiktionary

Bezlitosny (hangul: 불한당, MOCT: "Bul-han-dang") – południowokoreański film kryminalny z 2017 roku w reżyserii Byun Sung-hyuna. W głównych rolach wystąpili Sul Kyung-gu i Yim Si-wan.

Film miał swoją premierę w Korei Południowej 17 maja 2017 roku, a międzynarodową - w ramach sekcji "Midnight Screenings" na 70. MFF w Cannes 24 maja 2017 roku. W Polsce film po raz pierwszy został wyświetlony 6 kwietnia 2018 roku.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bezlitosna rusycystka zostawiła siedmiu uczniów na drugi rok.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzlʲiˈtɔsnɨ, AS: bezlʹitosny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezlitosność ż.

 przysł. bezlitośnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) okrutny, bestialski

Wiktionary


bezlitośnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bezlitosny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tymczasem prywatni wierzyciele i państwo bezlitośnie egzekwowali należności.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzlʲiˈtɔɕɲɛ, AS: bezlʹitośńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezlitosność ż.

 przym. bezlitosny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) okrutnie

Wiktionary


bezlitośniej

stopień wyższy od przysłówka: bezlitośnie


SJP.pl


bezlitośniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezlitosny


SJP.pl


bezliściowate

rodzina mchów liściastych; bezlistowate


SJP.pl


bezlotek

ptak o krótkich nogach i skrzydłach oraz czarno-białym upierzeniu, nielatający, lecz świetnie pływający, żyjący w wielkich koloniach, głównie na Antarktydzie; pingwin


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. ptak nielotny, o czarno-białym upierzeniu, przystosowany do życia w zimnym klimacie, poruszający się głównie pieszo lub pływaniem

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pingwin

Wiktionary


bezlotki

ptak o krótkich nogach i skrzydłach oraz czarno-białym upierzeniu, nielatający, lecz świetnie pływający, żyjący w wielkich koloniach, głównie na Antarktydzie; pingwin


SJP.pl


bezludnie

przysłówek sposobu

 (1.1) tak, że nie ma ludzi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ludność ż., bezludność ż.

 przym. bezludny

Wiktionary


bezludność

cecha czegoś niezamieszkanego przez ludzi


SJP.pl


bezludny

charakteryzujący się brakiem ludzi; wyludniony, pusty


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, gdzie nie ma ludzi; niezamieszkały przez ludzi, niebędący zaludnionym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jego powieść opisuje, jak rozbitek przeżył na bezludnej wyspie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈludnɨ, AS: bezludny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezludzie n., ludność ż.

 przysł. bezludnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezaludniony, niezamieszkały / niezamieszkany, niezasiedlony

Wiktionary


bezludzie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) miejsce, gdzie nie ma ludzi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ludność ż., ludzie mos. lm., ludzik mzw., ludzina ż.

 przym. ludzki, bezludny

 przysł. po ludzku

Wiktionary


bezlusterkowiec

aparat fotograficzny bez lusterka za obiektywem, odchylającego się w momencie robienia zdjęcia, w którym kadr obserwuje się na wbudowanym monitorze


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) fot. kompaktowy aparat fotograficzny z wymienną optyką

Wiktionary

Aparat bezlusterkowy z wymiennymi obiektywami (MILC, Mirrorless Interchangeable Lens Camera), potocznie bezlusterkowiec ( mirrorless camera), alternatywnie EVIL ( Electronic Viewfinder Interchangeable Lens) – nazwa typu cyfrowego aparatu fotograficznego, posiadającego możliwość wymiany obiektywów montowanych w korpusie, w którym wyeliminowano optyczny układ wizjera z lustrem (stąd nazwa), matówką i pryzmatem pentagonalnym, a podgląd kadru wykonuje się na wbudowanym monitorze bądź ekranie wizjera.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) O bezlusterkowcach słyszało już wiele osób, ale nie powstała żadna konkretna nazwa kategorii tego typu aparatów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzlustɛrˈkɔvʲjɛt͡s, AS: bezlusterkovʹi ̯ec

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezlusterkowy

 rzecz. lustro n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) evil, hybryda

Wiktionary


bezlusterkowo

→ bezlusterkowy


SJP.pl

Patrz:

bezlusterkowy

bezlusterkowy

aparat bezlusterkowy - aparat cyfrowy nieposiadający lustra


SJP.pl


bezma

partykuła oceniająca

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ponoć, prawdopodobnie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (gwara.) Bezma Zeflik je chory? → Ponoć Józek się rozchorował?

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk snoci

Wiktionary


bezmajtkowy

1. niemający majtek;
2. rajstopy bezmajtkowe - rajstopy niemające wszytej części majtkowej


SJP.pl


bezmali

modulant

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. podobno, ponoć

Wiktionary


bezmaseczkowiec

potocznie: osoba nienosząca maseczki ochronnej podczas epidemii wirusa; bezmaskowiec


SJP.pl


bezmaskowiec

potocznie: osoba nienosząca maseczki ochronnej podczas epidemii wirusa; bezmaseczkowiec


SJP.pl


bezmateczny

przymiotnik

 (1.1) pszcz. pozbawiony matki pszczelej, bez matki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezmatek m.

Wiktionary


bezmatek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pszcz. rodzina pszczela pozbawiona matki pszczelej

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezmateczność ż.

 przym. bezmateczny

Wiktionary


bezmelodyjność

→ bezmelodyjny


SJP.pl

Patrz:

bezmelodyjny

bezmian

dawna prosta waga przesuwnikowa o stałym odważniku; waga rzymska, przezmian


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) metrol. hand. prosta waga dźwigniowa z przesuwanym ciężarkiem, służąca do ważenia towarów

Wiktionary

Bezmian, inaczej przezmian, waga rzymska, waga przesuwnikowa – waga składająca się z ramienia (rodzaj dźwigni dwustronnej) posiadającego na jednym końcu haczyk do zawieszenia ważonego przedmiotu, a na drugim stały obciążnik. Ważenie polegało na takim umiejscowieniu punktu zawieszenia dźwigni, aby była ona w położeniu poziomym. Na ramieniu zaznaczone były punkty oznaczające masę ważonego przedmiotu.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) waga rzymska, war. bezmien, przezmian

Wiktionary


bezmiar

ogromna przestrzeń lub ilość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) niezmierzona, nieograniczona przestrzeń

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bezmiar wszechświata jest trudny do wyobrażenia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɛzmʲjar, AS: bezmʹi ̯ar

Wiktionary

Powiązane:

 czas. mierzyć ndk.

 przym. bezmierny

 przysł. bezmiernie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezkres

Wiktionary


bezmiejscowy

niezwiązany z żadnym konkretnym miejscem


SJP.pl


bezmierność

→ bezmierny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezmierne

Wiktionary

Patrz:

bezmierny

Powiązane:

 przym. bezmierny

 przysł. bezmiernie

Wiktionary


bezmierny

przymiotnik

 (1.1) ogromny tak, że aż niemożliwy do zmierzenia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dla niego Franek, kowal, był czymś wielkim ze swoją bezmierną klatką piersiową, ze swymi masywnymi barkami i ze swymi szczeciniastymi i rudymi włosami.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezmiar mrz., bezmierność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieograniczony, niezmierzony, nieskończony, bezgraniczny

Wiktionary


bezmiesięczny

przymiotnik

 (1.1) poet. bezksiężycowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Noc bezmiesięczna i gwiazdy się palą — / Sam na pokładzie, wichrem bity, blady, / Płynę przy skale nieszczęsnej Leukady.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. miesiąc mrz., miesięczny mrz.

 przym. miesięczny

Wiktionary


bezmieszkaniowiec

osoba nie mająca własnego mieszkania


SJP.pl


bezmięsny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) o jedzeniu, diecie: niezawierający mięsa, pozbawiony mięsa

 (1.2) o dniu, tygodniu itp.: taki, w którym nie je się mięsa, nie prowadzi się sprzedaży mięsa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Instytut Żywności i Żywienia przygotowuje zalecenia dotyczące wegetariańskiej diety dla szkół i przedszkoli. Uznano, że dieta bezmięsna jest zdrowa i może być stosowana u najmłodszych.

 (1.2) W wielu katolickich domach piątek jest dniem bezmięsnym.

 (1.2) Władze Vancouver wprowadziły dzień bezmięsny, jest to poniedziałek.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈmʲjɛ̃w̃snɨ, AS: bezmʹi ̯ẽũ̯sny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. mięsny mrz., mięso n., mięsko n., mięsność ż., bezmięsność ż., mięsień m.

 przym. bezmięśniowy, mięsny, mięśniowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) jarski, wegetariański

Wiktionary


bezmiłosierny

dawniej: niemiłosierny - niemający litości


SJP.pl


bezmleczny

niezawierający mleka


SJP.pl


bezmocz

niewytwarzanie się moczu na skutek schorzenia nerek lub niemożność wydalania go; anuria


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. brak wydalania lub wytwarzania moczu;

Wiktionary

Bezmocz ( anuria) – dobowa ilość moczu mniejsza od 100 ml.

Bezmocz jest niebezpiecznym dla zdrowia i życia stanem patologicznym, spowodowanym np. przez uszkodzenie lub chorobę nerki, ucisk, zatkanie kanalików nerkowych czy zaburzenie krążenia nerkowego krwi. Bezmocz, zależnie od stanu, może być leczony farmakologicznie lub, w skrajnych przypadkach, może wymagać dializy zewnątrzustrojowej lub przeszczepu nerki.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Im dłużej trwa okres skąpomoczu i bezmoczu, rokowania stają się coraz gorsze.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɛzmɔt͡ʃ, AS: bezmoč

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) anuria

Wiktionary


bezmulisty

pozbawiony mułu


SJP.pl


bezmuszlowy

niezawierający muszli


SJP.pl


bezmysł

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. med. zniedołężnienie umysłowe

 (1.2) daw. stan niemyślenia

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) W głowie Adama obrazy i dźwięki poczęły się kawałkować, mieszać, gmatwać, zasnuwać mgłą. Ogarniał go bezmysł i apatya ciężkiej niemocy.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) współcz. demencja

Wiktionary


bezmyślnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bezmyślny, bez namysłu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie pchaj bezmyślnie tych koszulek do szafki, przecież się pogniotą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈmɨɕl̥ʲɲɛ, AS: bezmyśl̦ʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezmyślny

 rzecz. bezmyślność

Wiktionary


bezmyślniej

stopień wyższy od przysłówka: bezmyślnie


SJP.pl


bezmyślność

→ bezmyślny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, kto jest bezmyślny

Wiktionary

Patrz:

bezmyślny

Przykłady

 (1.1) Nie dość, że pił, to jeszcze nie zapiął pasów i jechał bez włączonych świateł – to podręcznikowy przykład bezmyślności za kierownicą samochodu!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈmɨɕl̥nɔɕt͡ɕ, AS: bezmyśl̦ność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezmyślny

 przysł. bezmyślnie

 czas. myśleć

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezrefleksyjność, beztroska, niefrasobliwość, lekkomyślność; pot. bezmózgowie, odmóżdżenie

Wiktionary


bezmyślny

przymiotnik

 (1.1) taki, który nad niczym się nie zastanawia; także. świadczący o takiej cesze

 (1.2) dokonany bez udziału świadomości

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Twoje bezsensowne i bezmyślne postępowanie doprowadziło do tragedii.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezmyślność ż.

 przysł. bezmyślnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezrefleksyjny

Wiktionary


bezmózg

potocznie: osoba głupia, bezmyślna; bezmózgowiec


SJP.pl


bezmózgi

1. niemający mózgu;
2. bezmyślny, głupi


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niemający mózgu

 (1.2) przen. pozbawiony rozumu

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Nie wyrabiam, co za bezmózgi osioł z tego kolesia!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈmuzʲɟi, AS: bezmuzʹǵi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezmózgowiec m., bezmózgowie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) bezrozumny, bezmyślny, bałwański, barani, debilny, debilowaty, durny, głupi, idiotyczny, kretyński, tępy

Wiktionary


bezmózgowie

wada wrodzona, polegająca na niewykształceniu się mózgu u płodu; anencefalia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) med. wada rozwojowa polegająca na niewykształceniu się mózgowia;

 (1.2) pot. pogard. brak myślenia

Wiktionary

Bezmózgowie (łac. "anencephalia") – letalna (śmiertelna) wada wrodzona o charakterze malformacji, polegająca na braku lub na szczątkowym rozwoju mózgowia, zwykle przebiegającym łącznie z bezczaszkowiem ("acrania") czyli niewykształceniem struktur mózgoczaszki. Należy do tzw. dysrafii.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W bezmózgowiu całkowitym dzieci rodzą się martwe.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezmózg mos., bezmózgowiec mos., mózg mrz., mózgowie n.

 przysł. bezmózgi, bezmózgowy, mózgowy

 przym. mózgowy, bezmózgi

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) anencefalia

Wiktionary


bezmózgowiec

1. potocznie: osoba głupia, bezmyślna; bezmózg;
2. w medycynie: płód dotknięty bezmózgowiem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. dziecko z bezmózgowiem

 (1.2) pot. obraź. osoba, która zachowuje się nierozsądnie, głupio lub bezmyślnie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezmózgowie n.

 przym. bezmózgi

Wiktionary


beznabiałowy

niezawierający nabiału


SJP.pl


beznaczyniowe

grupa roślin rozmnażających się za pomocą zarodników, niemających kwiatów i prawdziwych korzeni


SJP.pl


beznadzieja

potocznie: beznadziejny, beznadziejnie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stan desperacji, utraty nadziei, rozpacz

 (1.2) pot. coś kiepskiego, beznadziejnego, bez wartości lub nie zapowiadającego się dobrze

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛznaˈd͡ʑɛ̇ja, AS: beznaʒ́ėi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nadzieja ż., beznadziejność ż.

 przym. beznadziejny

 przysł. beznadziejnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) desperacja, rozpacz, melancholia, boleść, smutek, żal

Wiktionary


beznadziejnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób niedający nadziei na poprawę ani sukces

 (1.2) pot. bardzo źle, kiepsko

 (1.3) bardzo mocno

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) – Śpiewasz beznadziejnie, zrezygnuj lepiej z tego konkursu…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛznaˈd͡ʑɛ̇jɲɛ, AS: beznaʒ́ėi ̯ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nadzieja ż., beznadziejność ż., beznadzieja ż.

 przym. beznadziejny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) wulg. do dupy

Wiktionary


beznadziejniej

stopień wyższy od przysłówka: beznadziejnie


SJP.pl


beznadziejność

→ beznadziejny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co beznadziejne; stan beznadziei

Wiktionary

Patrz:

beznadziejny

Wymowa:

IPA: ˌbɛznaˈd͡ʑɛ̇jnɔɕt͡ɕ, AS: beznaʒ́ėi ̯ność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. beznadzieja ż.

 przym. beznadziejny

 przysł. beznadziejnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rozpaczliwość, dramatyczność, tragiczność

Wiktionary


beznadziejny

1. taki, który się nie podoba; okropny, straszny, potworny;
2. niedający szans na pomyślny wynik; rozpaczliwy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony wszelkiej nadziei

 (1.2) kiepski, bardzo słaby

 (1.3) iron. o znacznym nasileniu jakiejś cechy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jego sytuacja finansowa jest beznadziejna, zadłużenie wielokrotnie przekroczyło dochody.

 (1.2) Ten tekst jest beznadziejny, nie nadaje się do opublikowania.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛznaˈd͡ʑɛ̇jnɨ, AS: beznaʒ́ėi ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nadzieja ż., beznadzieja ż., beznadziejność ż.

 przysł. beznadziejnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezwyjściowy, patowy

 (1.3) straszny, okropny

Wiktionary


beznakładowy

niewymagający nakładów pieniędzy, pracy lub energii


SJP.pl


beznamiętnie

przysłówek

 (1.1) w sposób beznamiętny, pozbawiony namiętności

Wiktionary

Powiązane:

 przym. beznamiętny

 rzecz. beznamiętność ż.

Wiktionary


beznamiętność

→ beznamiętny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, kto lub co jest beznamiętne; obojętność, apatia

Wiktionary

Patrz:

beznamiętny

Przykłady

 (1.1) Beznamiętność, z jaką lekarz mówił o pacjencie i jego cierpieniu, zadziwiła słuchających go studentów medycyny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛznãˈmʲjɛ̃ntnɔɕt͡ɕ, AS: beznãmʹi ̯ẽntność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. beznamiętny

 przysł. beznamiętnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezemocjonalność, obojętność, chłód, opanowanie, apatia

Wiktionary


beznamiętny

bez emocji, nieokreślony, mdły


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony emocji, emocjonalnego zaangażowania; obojętny, chłodny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) – Niestety, nie zdał Pan. – oznajmił egzaminator beznamiętnym głosem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛznãˈmʲjɛ̃ntnɨ, AS: beznãmʹi ̯ẽntny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. beznamiętnie

 rzecz. beznamiętność

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezemocjonalny, obojętny, chłodny, opanowany, bezceremonialny

Wiktionary


beznapisowy

niezawierający żadnego napisu


SJP.pl


beznarodowy

przymiotnik

 (1.1) rzad. nie mający narodowości, oderwany od jakiegokolwiek narodu

Wiktionary


beznerwowate

rodzina roślin z gromady wątrobowców


SJP.pl


beznikotynowy

niezawierający nikotyny


SJP.pl


beznogi

niemający nóg lub jednej nogi; beznożny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) niemający nóg

 (1.2) niemający jednej nogi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Węże są beznogimi gadami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈnɔɟi, AS: beznoǵi

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) jednonogi

Wiktionary


beznormie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) stan, w którym normy społeczne nie są przestrzegane

Wiktionary


beznosy

niemający nosa


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) niemający nosa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Było w tym coś bezwstydnego, jakby zawinili nie napastnicy, lecz ich martwe ofiary. Twarze obciągnięte pergaminową skórą, beznose, z zapadniętymi oczodołami…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈnɔsɨ, AS: beznosy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nos mos./mrz.

Wiktionary


beznożność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest beznożne; cecha tych, którzy są beznożni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. beznożny

 przysł. beznożnie

Wiktionary


beznożny

niemający nóg lub jednej nogi; beznogi


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nie posiadający wcale nóg

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. beznożność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) beznogi

Wiktionary


beznutowy

taki, który nie ma nut


SJP.pl


beznóżkowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie ma nóżek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nóżka ż.

Wiktionary


bezoar

kulisty twór w żołądku przeżuwaczy (np. kóz, krów), powstający z niestrawnych cząstek pokarmu oraz połkniętej w czasie linienia sierści; w medycynie ludowej przypisywano mu właściwości magiczne i lecznicze; strut


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wet. kulisty twór powstający w żołądkach przeżuwaczy z niestrawionych resztek pokarmu, sierści oraz włókien roślinnych;

 (1.2) daw. odtrutka

Wiktionary

Bezoar (arab. "bāzahr", pers. "bād-zahr") – rzekomy kamień jelitowy, nagromadzenie niestrawionych substancji w układzie pokarmowym zwierząt, w tym ludzi.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bezoary były w średniowieczu uważane za talizmany, przypisywano im właściwości magiczne i lecznicze.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛˈzɔar, AS: bezoar

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezoarowy

Wiktionary


bezoarowy

przymiotnik od: bezoar


SJP.pl


bezobjawowiec

osoba będąca nosicielem jakiejś choroby, ale niemająca jej objawów


SJP.pl


bezobjawowo

przysłówek

 (1.1) med. bez objawów, symptomów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zakażenie może przebiegać bezobjawowo lub w postaci gorączki, nocnych potów, bólów brzucha, zespołu złego wchłaniania, znacznego ubytku masy ciała, mykobakteriemii, limfadenopatii oraz niedokrwistości.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezobjawowość ż.

 przym. bezobjawowy

Wiktionary


bezobjawowość

→ bezobjawowy


SJP.pl

Patrz:

bezobjawowy

bezobjawowy

niedający objawów swojej obecności


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) med. taki, który nie daje objawów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) 5–50% torbieli jest bezobjawowa i wykrywana przypadkowo.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezobjawowość ż.

 przysł. bezobjawowo

Wiktionary


bezobsługowość

→ bezobsługowy


SJP.pl

Patrz:

bezobsługowy

bezobsługowy

niewymagający obsługi; automatyczny, samoczynny


SJP.pl


bezoczny

przymiotnik

 (1.1) nie mający oczu

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezoki, daw. bezoczy

Wiktionary


bezoczy

przymiotnik

 (1.1) daw. niemający oczu

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezoki, bezoczny

Wiktionary


bezodpadowy

w technice: niedający, niewytwarzający odpadów


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nie wytwarzający odpadów, nie powodujący powstawania odpadów

Wiktionary


bezodpływowy

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma odpływu, nie uchodzi z niego żadna rzeka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W książce znajdziemy bowiem również rozdziały poświęcone łąkom, rzekom, kanałom i jeziorom, wśród których szczególne miejsce zajmują suchary, czyli bezodpływowe jeziora dystroficzne.

Wiktionary


bezodrzutowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezodrzutowe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezodrzutowy

 przysł. bezodrzutowo

Wiktionary


bezodrzutowy

przymiotnik

 (1.1) niepowodujący odrzutu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Współczesne działo, szczególnie działo bezodrzutowe, musi trafić w czołg od pierwszego strzału.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. rzut mrz., odrzut mrz., odrzutowiec mrz., bezodrzutowość ż.

 czas. odrzucać ndk., odrzucić dk.

 przym. odrzutowy

Wiktionary


bezodsetkowy

bez odsetek


SJP.pl


bezogoniasty

niemający ogona; bezogonowy


SJP.pl


bezogonkowy

przymiotnik

 (1.1) bot. niemający ogonka, wyrastający bezpośrednio z gałązki

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzɔɡɔ̃ŋˈkɔvɨ, AS: bezogõŋkovy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) siedzący

Wiktionary


bezogonowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezogonowe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezogonowy

 przysł. bezogonowo

Wiktionary


bezogonowy

niemający ogona; bezogoniasty


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) książk. biol. niemający ogona, czyli końcowej części tułowia

 (1.2) techn. niemający ogona, czyli końcowej części konstrukcji

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzɔɡɔ̃ˈnɔvɨ, AS: bezogõnovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezogonowiec m., bezogonowość ż.

Wiktionary


bezok.

skrót od: bezokolicznik, bezokolicznikowy


SJP.pl


bezokapowy

niemający okapu


SJP.pl


bezoki

niemający oczu lub jednego oka


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niemający oczu

 (1.2) niemający oka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezoczny, daw. bezoczy

Wiktionary


bezokienny

niemający okien, np. bezokienny strych


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nie mający wcale okien

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Było w południe na zewnątrz i na niebie świeciło gorące słońce, lecz w bezokiennym domu, gdzie siedzieliśmy, można myśleć, że teraz jest noc, ponieważ prawie nic nie dostrzegaliśmy.

Wiktionary


bezokolicznik

w językoznawstwie: podstawowa forma czasownika (np. robić, piec, kochać), która wyraża czynność lub stan w sposób abstrakcyjny, bez określenia osoby, rodzaju, liczby, czasu i trybu; infinitivus, infinitiwus, infinityw


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gram. forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu;

Wiktionary

Bezokolicznik ( infinitivus) – forma czasownika, która wyraża czynność lub stan w sposób abstrakcyjny, zazwyczaj bez określania czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony i aspektu. W niektórych językach może jednak wyrażać niektóre z tych kategorii, np. w łacinie istnieją bezokoliczniki wyrażające czas i stronę, a w grece klasycznej dodatkowo także aspekt. Istnieją też języki (np. arabski, nowogrecki lub bułgarski) pozbawione form bezokolicznika.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bezokolicznik jest nieosobową formą czasownika.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzɔkɔˈlʲit͡ʃʲɲik, AS: bezokolʹičʹńik

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezokolicznikowy, bezokoliczny

 rzecz. okolica ż., okolicznik mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) skr. bezok., infinitiwus, infinitivus

Wiktionary


bezokolicznikowy

przymiotnik od: bezokolicznik


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) gram. związany z bezokolicznikem, dotyczący bezokolicznika

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Oba aspekty polskich czasowników mają swoje formy bezokolicznikowe.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezokolicznik mrz., okolica ż.

Wiktionary


bezokoliczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezokoliczne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezokoliczny

 przysł. bezokolicznie

Wiktionary


bezolejowy

niezawierający, niepotrzebujący oleju


SJP.pl


bezoperacyjny

odbywający się bez operacji


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) med. taki, w którym nie wykonuje się operacji

Wiktionary

Powiązane:

 czas. operować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieinwazyjny

Wiktionary


bezoporny

niestawiający oporu; bezoporowy


SJP.pl


bezoporowy

niestawiający oporu; bezoporny


SJP.pl


bezopresyjny

pozbawiony opresji, zagrożenia


SJP.pl


bezosobisty

niedotyczący żadnej osoby


SJP.pl


bezosobnik

czasownik w formie bezosobowej


SJP.pl


bezosobowo

przysłówek sposobu

 (1.1) od: bezosobowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Idąc ku widowni zaczynają mówić, półgłosem, jakby bezosobowo.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzɔsɔˈbɔvɔ, AS: bezosobovo

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezosobowy

Wiktionary


bezosobowość

→ bezosobowy


SJP.pl

Patrz:

bezosobowy

bezosobowy

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie jest skierowany do żadnej osoby

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wyrażenia bezosobowe są zawsze w trzeciej osobie liczby pojedynczej i stoją na miejscu podmiotu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzɔsɔˈbɔvɨ, AS: bezosobovy

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezosobowo

Wiktionary


bezostny

niemający ości (zwykle o roślinach, rybach)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) bot. (o roślinie) nie pokryty ościami

Wiktionary


bezowocnie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezowocny, jałowo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezowocność ż.

 przym. bezowocny

Wiktionary


bezowocność

→ bezowocny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezowocne

Wiktionary

Patrz:

bezowocny

Powiązane:

 rzecz. bezowocowość ż.

 przym. bezowocny, bezowocowy

 przysł. bezowocnie, bezowocowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezskuteczność, nieskuteczność, bezcelowość, bezpłodność, daremność

Wiktionary


bezowocny

nieprzynoszący rezultatów


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) książk. nieprzynoszący pomyślnych rezultatów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Moje starania o jej rękę są jak dotąd bezowocne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzɔˈvɔt͡snɨ, AS: bezovocny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezowocność ż.

 przysł. bezowocnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) daremny, próżny, bezskuteczny

Wiktionary


bezowodniowce

kręgowiec (krągłousty, ryba i płaz) niewytwarzający błon płodowych w rozwoju zarodkowym


SJP.pl

Bezowodniowce (Anamnia) – grupa kręgowców, które nie wytwarzają błon płodowych w rozwoju embrionalnym (w przeciwieństwie do owodniowców), w związku z czym ich rozwój związany jest nierozerwalnie ze środowiskiem wodnym. W ich rozwoju często występuje stadium larwalne.

Wikipedia


bezowodniowiec

kręgowiec (krągłousty, ryba i płaz) niewytwarzający błon płodowych w rozwoju zarodkowym


SJP.pl


bezowy

przymiotnik od: beza


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) przym. od beza

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛˈzɔvɨ, AS: bezovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. beza ż.

Wiktionary


bezołowiowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezołowiowe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezołowiowy

 przysł. bezołowiowo

Wiktionary


bezołowiowy

niezawierający ołowiu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niezawierający ołowiu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Podczas lutowania bezołowiowego na powierzchni oporników i kondensatorów powstawać mogą kulki kapilarne, przy czym, w zależności od przyczyny ich powstawania, mają one różne rozmiary.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezołowiowość ż.

Wiktionary


bezościstość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezościste

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezościsty

 przysł. bezościście

Wiktionary


bezościsty

pszenica bezoścista - odmiana pszenicy ozimej, której plewki nie są zakończone ością; gółka


SJP.pl


bezpalcowy

zwykle o przedmiotach: niemający palców


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie ma palców

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezpalcy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezpalcy

Wiktionary


bezpalcy

niemający palca, dwóch i więcej palców lub w ogóle ich niemający


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie ma palców

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezpalcowy

Wiktionary


bezpaleniskowy

taki, który nie ma paleniska


SJP.pl


bezparagonowy

niewymagający paragonu


SJP.pl


bezparametrowy

inform. niewymagający przekazania parametru


SJP.pl


bezpardonowość

→ bezpardonowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezpardonowe

Wiktionary

Patrz:

bezpardonowy

Powiązane:

 przym. bezpardonowy

Wiktionary


bezpardonowy

nieliczący się z niczym, pozbawiony skrupułów


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) przen. ostry, brutalny, bezwzględny, pozbawiony skrupułów

 (1.2) niedający albo niebiorący pardonu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W tekście przytoczono ostatnie wpisy polityka, który w bezpardonowy sposób krytykuje działania rządu i pomoc spółek skarbu państwa w walce z pandemią koronawirusa.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezpardonowo

 rzecz. bezpardonowość ż.

Wiktionary


bezpartyjna

kobieta nienależąca do żadnej partii


SJP.pl


bezpartyjność

→ bezpartyjny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezpartyjne; cecha tego, kto bezpartyjny

Wiktionary

Bezpartyjność – brak przynależności do jakiejkolwiek partii politycznej.

Wikipedia

Patrz:

bezpartyjny

Powiązane:

 przym. bezpartyjny

 rzecz. partyjka ż., bezpartyjny mos.

Wiktionary


bezpartyjny

nienależący do żadnej partii politycznej; apartyjny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) polit. nie należący do żadnego ze stronnictw albo partii politycznych

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) polit. ktoś nie będący zrzeszony w partii (w kontekście historycznym ktoś spoza PZPR i jej satelitów)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezpartyjność ż., partia ż., partyjka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezależny, niezrzeszony

Wiktionary


bezpasmowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie posiada pasm

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mikrostruktura blachy w stanie normalizowanym jest ferrytyczno-perlityczna pasmowa, natomiast po nagrzaniu do temperatury 920°C i następnym chłodzeniu natryskowym za pomocą dysz wodno-powietrznych jest jednorodna (bezpasmowa) ferrytyczno-bainityczna.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. pasmo n.

 przym. pasmowy

Wiktionary


bezpaszportowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie wymaga posiadania paszportu

 (1.2) taki, który nie posiada paszportu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Erich Honecker przekazał mi przez telefon stanowisko władz NRD, że trzeba czasowo wstrzymać wielomilionowy ruch bezpaszportowy między naszymi krajami.

 (1.2) Rosyjscy zawodnicy wystartowali jak gdyby nigdy nic w rywalizacji, jako… bezpaszportowi kolarze katalońskiego klubu Escola Ciclisme Catalunya.

Wiktionary


bezpauzowy

niezawierający pauzy


SJP.pl


bezpański

niemający właściciela


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) książk. nienależący do nikogo, niemający właściciela

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dwunastoletnią dziewczynkę idącą do szkoły zaatakował bezpański pies.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezpańskość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niczyj

Wiktionary


bezpańskość

→ bezpańsky


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezpańskie; cecha tych, którzy są bezpańsci

Wiktionary

Patrz:

bezpańsky

Powiązane:

 przym. bezpański

 przysł. bezpańskie

Wiktionary


bezpaństwowiec

osoba nieposiadająca obywatelstwa żadnego państwa; apolita; apatryda


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba nieposiadająca obywatelstwa żadnego z państw

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Trener i trzech chłopców uratowanych z jaskini Tham Luang nie mogą skorzystać z zaproszeń od klubów piłkarskich z Zachodu. Tajlandzkie media informują, że Ekkapol Chantawong i trzech jego podopiecznych to bezpaństwowcy, a skomplikowany status utrudnia im podróże nawet po kraju.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezpaństwowość ż.

 przym. bezpaństwowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) apatryda, apolita

Wiktionary


bezpaństwowość

→ bezpaństwowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezpaństwowe; cecha tych, którzy są bezpaństwowi

Wiktionary

Patrz:

bezpaństwowy

Powiązane:

 rzecz. bezpaństwowiec mos.

 przym. bezpaństwowy

Wiktionary


bezpaństwowy

niebędący obywatelem żadnego państwa


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) nie mający przynależności państwowej; nie należący do żadnego z państw

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezpaństwowiec m., bezpaństwowość ż.

Wiktionary


bezperspektywność

brak perspektyw


SJP.pl


bezpestkowość

brak pestek


SJP.pl


bezpestkowy

1. niezawierający pestek;
2. o kobiecie: dotknięta zespołem MRKH (wrodzony brak lub niedorozwój macicy i pochwy)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) nie zawierający pestek

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wiem, że winogrona bezpestkowe są modyfikowane genetycznie, ale jednak wolę je jeść niż męczyć się z wyciąganiem gorzkich pestek.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛspɛˈstkɔvɨ, AS: bespestkovy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. pestkowy

Wiktionary


bezpieczeństwo

1. stan braku zagrożeń;
2. potocznie: instytucja zajmująca się sprawami bezpieczeństwa publicznego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) stan braku zagrożenia, obawy, powodów do strachu; bycie bezpiecznym

Wiktionary

Bezpieczeństwo – stan dający poczucie pewności i gwarancję jego zachowania oraz szansę na doskonalenie.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Niedawna akcja policji miała na celu zwiększenie bezpieczeństwa w regionie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛspʲjɛˈt͡ʃɛ̃j̃stfɔ, AS: bespʹi ̯ečẽĩ ̯stfo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zabezpieczenie n., bezpieczność ż., ubezpieczenie n., ubezpieczanie n., bezpieczniak mos.

 czas. odbezpieczyć, ubezpieczać ndk., ubezpieczyć dk., zabezpieczać ndk., zabezpieczyć dk.

 przym. bezpieczny, bezpieczeński

 przysł. bezpiecznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ochrona, pewność

Wiktionary


bezpieczniacki

przymiotnik od: bezpieczniak


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pot. dotyczyć służby bezpieczeństwa i jej funkcjonariuszy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) A cholera by jego wzięła z tym kolegą. Pierdolony gnojek z bezpieczniackiej bandy! – mamrotał do siebie Teofil, siedząc na desce.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezpieczny

Wiktionary


bezpieczniak

pogardliwie: pracownik służb bezpieczeństwa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pogard. pot. funkcjonariusz aparatu bezpieczeństwa w PRL, agent służby bezpieczeństwa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W toku dalszej rozmowy esbek przystąpił do omówienia m.in. jego ucieczki za granicę. Tu zaobserwowałem u rozmówcy jego zdenerwowanie — zanotował wówczas bezpieczniak — stwierdził, że niechętnie rozmawia na te tematy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezpieczeństwo n., bezpiecznik m.

 przym. bezpieczny

 przysł. bezpiecznie

 czas. odbezpieczyć

Wiktionary


bezpiecznie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bezpieczny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Neon PZU z napisem „Z nami bezpieczniej” rzucał snop trupiego światła.

 (1.1) W lokalach wyborczych można czuć się bezpiecznie dzięki przestrzeganiu wytycznych władz.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛsˈpʲjɛt͡ʃʲɲɛ, AS: bespʹi ̯ečʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezpieczny

 rzecz. bezpieczeństwo n., ubezpieczenie n., ubezpieczanie n., zabezpieczenie n., zabezpieczanie n., bezpieczność ż., bezpieczniak mos.

 czas. odbezpieczyć dk., ubezpieczać ndk., ubezpieczyć dk., zabezpieczać ndk., zabezpieczyć dk.

Wiktionary


bezpieczniej

stopień wyższy od przysłówka: bezpiecznie


SJP.pl


bezpieczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezpieczny


SJP.pl


bezpiecznik

urządzenie zabezpieczające, np. przed skutkami nadmiernego obciążenia instalacji elektrycznej albo nadmiernego obciążenia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) podzespół chroniący przed nieprawidłowym działaniem urządzenia lub sieci (np. elektrycznej, gazowej);

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) pot. funkcjonariusz służby bezpieczeństwa

Wiktionary

Bezpiecznik – podstawowy element zabezpieczający urządzenie, jego fragment lub użytkownika przed określonym czynnikiem zagrażającym. Należy on do grupy urządzeń zabezpieczających.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Było zwarcie i jonieczna będzie wymiana bezpiecznika.

 (2.1) Tamci dwaj to byli bezpiecznicy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛsˈpʲjɛt͡ʃʲɲik, AS: bespʹi ̯ečʹńik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zabezpieczenie n., bezpieczniak mos.

 czas. odbezpieczyć

 przym. bezpieczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) korek (bezpiecznik elektryczny)

 (2.1) ubek, esbek

Wiktionary


bezpiecznikowy

przymiotnik od: bezpiecznik


SJP.pl


bezpieczność

→ bezpieczny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. beztroska

 (1.2) stpol. śmiałość

Wiktionary

Patrz:

bezpieczny

Wymowa:

IPA: bɛsˈpʲjɛt͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: bespʹi ̯ečność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezpieczeństwo

 przym. bezpieczny

 przysł. bezpiecznie

 czas. odbezpieczyć

Wiktionary


bezpieczny

1. taki, któremu nie grozi niebezpieczeństwo;
2. niezagrażający nikomu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie jest zagrożony, któremu nic nie grozi

 (1.2) taki, który nie stwarza zagrożenia

 (1.3) stpol. odważny

 (1.4) stpol. beztroski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jeśli będzie się bawił w parku, będzie bezpieczny.

 (1.2) Te wibracje zdecydowanie przekraczają bezpieczną normę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛsˈpʲjɛt͡ʃnɨ, AS: bespʹi ̯ečny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. piecza ż., bezpieczność ż., niebezpieczność ż., bezpieczeństwo n., niebezpieczeństwo n., bezpiecznik m., bezpieczniak m., bezpieka ż., odbezpieczanie n., odbezpieczenie n., zabezpieczanie n., zabezpieczenie n., ubezpieczanie n., ubezpieczenie n., ubezpieczyciel m., ubezpieczycielka ż.

 czas. odbezpieczyć dk., odbezpieczać ndk., zabezpieczyć dk., zabezpieczać ndk., ubezpieczać ndk., ubezpieczyć dk.

 przym. niebezpieczny, bezpiecznikowy, bezpieczniacki, ubezpieczeniowy

 przysł. bezpiecznie, niebezpiecznie

Wiktionary


bezpieka

potoczna nazwa organów bezpieczeństwa publicznego istniejących w czasach PRL, mających na celu przede wszystkim utrwalenie ustroju komunistycznego i zwalczanie opozycji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. pejor. aparat bezpieczeństwa w PRL

 (1.2) pot. pejor. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Służby specjalne
  • Organy bezpieczeństwa publicznego (1944–1956)
  • Organy bezpieczeństwa państwa (1944–1990)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Tajna policja na co dzień pilnuje ludzi, by nie zdołali przygotować jakiegoś buntu, który może zagrozić władzy. Od tego właśnie była w PRL bezpieka. Jednak gdy do buntu dochodziło, wkraczała armia.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezpieczny

Wiktionary


bezpieńka

sadzonka drzewa liściastego


SJP.pl


bezpilotowiec

bezzałogowy statek powietrzny; drona, dron, bezzałogowiec


SJP.pl


bezpilotowy

taki, który nie wymaga pilota


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który działa lub porusza się bez pilota; zdalnie sterowany

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezpilotowo

Wiktionary


bezpióry

niemający piór; nieopierzony


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nie mający piór

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieopierzony

Wiktionary


bezplanowo

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób nieprzemyślany, spontaniczny, bez ustalonego planu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pojechaliśmy nad morze bezplanowo, decydując w ostatniej chwili.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezplanowość ż.

 przym. bezplanowy

Wiktionary


bezplanowość

→ bezplanowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak planowanieanowania; stan działania bez planu

Wiktionary

Patrz:

bezplanowy

Powiązane:

 przysł. bezplanowo

 przym. bezplanowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) chaotyczność

Wiktionary


bezplanowy

przymiotnik

 (1.1) bez wcześniej ustalonego planu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Spotkanie było bezplanowe, więc każdy mógł mówić, co chciał.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezplanowość ż.

 przysł. bezplanowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprzemyślany, nieprzygotowany, niezaplanowany, przypadkowy, spontaniczny

Wiktionary


bezpodmiotowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezpodmiotowe; cecha tych, którzy są bezpodmiotowi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezpodmiotowy

 przysł. bezpodmiotowie

Wiktionary


bezpodmiotowy

niemający podmiotu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) gram. taki, który nie zawiera podmiotu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezpodmiotowość ż.

Wiktionary


bezpodstawnie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezpodstawny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zresztą książę nie bezpodstawnie podejrzewał, że chciano go oszukać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛspɔtˈstavʲɲɛ, AS: bespotstavʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezpodstawność ż.

 przym. bezpodstawny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezzasadnie

Wiktionary


bezpodstawność

→ bezpodstawny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak podstaw, brak uzasadnienia dla czegoś

Wiktionary

Patrz:

bezpodstawny

Powiązane:

 przym. bezpodstawny

 przysł. bezpodstawnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezzasadność, nieuzasadnienie

Wiktionary


bezpodstawny

nieuzasadniony, bez podstaw


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nieuzasadniony, niesłuszny, nie mający słusznych podstaw

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zwrot przedmiotu odwołanej darowizny powinien nastąpić stosownie do przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu.

 (1.1) Właśnie dlatego, że jestem z tą szkołą duchowo związany, nie jestem skory do bezpodstawnego krytykanctwa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛspɔtˈstavnɨ, AS: bespotstavny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezpodstawność ż.

 przysł. bezpodstawnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieusprawiedliwiony, nieuzasadniony, bezzasadny

Wiktionary


bezpokutny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rzad. nieodprawiający pokuty

Wiktionary


bezpokładowy

przymiotnik

 (1.1) mors. nie mający pokładu

Wiktionary


bezpopowiec

członek odłamu staroobrzędowców w rosyjskiej cerkwi prawosławnej, która nie uznawała duchowieństwa (popów)


SJP.pl


bezpostaciowość

brak uporządkowanej budowy; amorfizm


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezpostaciowe

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Ciało amorficzne, ciało bezpostaciowe – stan skupienia materii
  • Amorfizm, bezpostaciowość – określenie w powojennych dyskusjach literackich

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bezpostaciowy

Wiktionary


bezpostaciowy

amorficzny;
1. nieposiadający określonych, ustalonych kształtów;
2. w fizyce: niemający uporządkowanej strukturalnie budowy wewnętrznej


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nie mający, nie przyjmujący żadnej postaci

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezpostaciowość ż.

 przysł. bezpostaciowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezkształtny, amorficzny

Wiktionary


bezpotomnie

przysłówek

 (1.1) przest. książk. nie mając potomstwa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Z Adama zaś zrodzony syn Jan Bylczyński a ten miał czterech synów, Szymona, Pawła, Grzegorza i Stanisława, dwóch synów Szymon i Paweł bezpotomnie zeszli.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezpotomność ż.

 przym. bezpotomny

Wiktionary


bezpotomność

→ bezpotomny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nieposiadanie potomstwa

Wiktionary

Patrz:

bezpotomny

Wymowa:

IPA: ˌbɛspɔˈtɔ̃mnɔɕt͡ɕ, AS: bespotõmność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezpotomny

 przysł. bezpotomnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezdzietność

Wiktionary


bezpotomny

przymiotnik

 (1.1) niemający potomstwa, dzieci

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jednocześnie w wypadku bezpotomnej śmierci Jagiełły, strona polska zobowiązała się nie wybierać monarchy, będącego zarazem wielkim księciem litewskim, bez zgody Litwinów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛspɔˈtɔ̃mnɨ, AS: bespotõmny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezpotomność ż.

 przysł. bezpotomnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezdzietny

Wiktionary


bezpotrzebny

dawniej: niepotrzebny


SJP.pl


bezpowodowy

niemający przyczyny; bezprzyczynowy


SJP.pl


bezpowrotnie

przysłówek

 (1.1) nieodwołalnie, nieodwracalnie

Wiktionary

„Bezpowrotnie” – singel Kasi Kowalskiej z płyty "Antidotum".

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Te czasy minęły już bezpowrotnie.

 (1.1) Marta utraciła go bezpowrotnie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezpowrotność ż.

 przym. bezpowrotny

Wiktionary


bezpowrotny

1. taki, który przeminął i nie powróci;
2. niedający się zastąpić


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który jest bez możliwości powrotu do stanu wcześniejszego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To była bezpowrotna decyzja.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezpowrotność ż.

 przysł. bezpowrotnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieodwołalny, nieodwracalny

Wiktionary


bezpołączeniowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) inform. taki, który nie uwzględnia nawiązania połączenia między urządzeniami

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Protokoły bezpołączeniowe — na przykład UDP i ICMP — przesyłają zawsze pojedyncze pakiety danych, nie troszcząc się o wcześniejsze nawiązanie połączenia, układanie przesyłanych pakietów w logiczny ciąg i sprawdzanie, czy wysłane dane zostały w ogóle odebrane.

Wiktionary


bezpośredni

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma pośredników ani ogniw pośrednich; taki, który trafia do kogoś lub czegoś wprost

 (1.2) taki, który nie działa zgodnie z konwencjami lub konwenansami; jest szczery, naturalny

 (1.3) taki, który nie jest oddzielony, jest tuż obok czegoś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ludzie są zdolni do wywierania bezpośredniego wpływu na innych.

 (1.2) Bezpośredni charakter Xawerego to cecha, której wielu mu zazdrości.

 (1.3) Hotel znajduje się w bezpośrednim położeniu morza.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲi, AS: bespośredʹńi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezpośredniość ż.

 przysł. bezpośrednio

 przym. średni

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) otwarty, szczery, naturalny

Wiktionary


bezpośredniej

stopień wyższy od przysłówka: bezpośrednio


SJP.pl


bezpośredniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezpośredni


SJP.pl


bezpośrednio

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bezpośredni

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wisła jest jedną z rzek, która bezpośrednio wpada do Morza Bałtyckiego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲɔ, AS: bespośredʹńo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezpośredniość ż.

 przym. bezpośredni, pośredni

Wiktionary


bezpośredniość

→ bezpośredni


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, kto jest bezpośredni

 (1.2) cecha tego, co jest bezpośrednie

Wiktionary

Be

Wikipedia

Patrz:

bezpośredni

Przykłady

 (1.1) W beletrystyczno-publicystycznej formie ukazał bezpośredniość i bezceremonialność Amerykanów, szybko rosnące miasta, rozległe przestrzenie kontynentu, który przemierzał koleją, konno i pieszo, żyzne doliny, skalne pustkowia i dzikie zwierzęta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲɔ̇ɕt͡ɕ, AS: bespośredʹńȯść

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezpośredni

 przysł. bezpośrednio

Wiktionary


bezpożytkowy

przymiotnik

 (1.1) pszcz. ubogi w pożytek

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pszczoły zbierają ten miód aby przetrwać okres bezpożytkowy (brak kwiatów), czyli okres październik-kwiecień.

Wiktionary


bezprawie

1. stan, którego nie normują prawa;
2. czyn sprzeczny z prawem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) polit. stan, w którym nie są ustanowione lub przestrzegane normy prawne

 (1.2) praw. czyn bezprawny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezprawność ż.

 przym. bezprawny

 przysł. bezprawnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) anarchia, samowola, warcholstwo

 (1.2) bezprawność, nadużycie, nielegalność

Wiktionary


bezprawnie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezprawny, niezgodnie z prawem

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezprawny

 rzecz. bezprawie n., bezprawność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprawnie, nielegalnie

Wiktionary


bezprawność

→ bezprawny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezprawne

 (1.2) praw. przedmiotowa cecha czynu sprawcy, ujmowana jako sprzeczność z obowiązującymi zasadami porządku prawnego

Wiktionary

Patrz:

bezprawny

Powiązane:

 rzecz. bezprawie n.

 przym. bezprawny

 przysł. bezprawnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) nielegalność

 (1.1) nieprawność; pot. trefność

Wiktionary


bezprawny

1. niezgodny z prawem;
2. zabroniony przez prawo


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) praw. niezgodny z przepisami prawa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezprawie n., bezprawność ż.

 przysł. bezprawnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nielegalny, nieprawny; pot. lewy, trefny

Wiktionary


bezprecedensowość

→ bezprecedensowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezprecedensowe

Wiktionary

Patrz:

bezprecedensowy

Powiązane:

 przym. bezprecedensowy

 przysł. bezprecedensowo

Wiktionary


bezprecedensowy

będący bez precedensu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) książk. bez precedensu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten personalny atak na 59-letniego Janukowycza według komentatorów ukraińskiej sceny politycznej był bezprecedensowy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. precedens mrz., bezprecedensowość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezprzykładny, jedyny w swoim rodzaju, niebywały, pierwszy, wyjątkowy

Wiktionary


bezprefiksalny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) gram. zob. bezprzedrostkowy.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezprzedrostkowy

Wiktionary


bezpretensjonalność

→ bezpretensjonalny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezpretensjonalne; cecha tych, którzy są bezpretensjonalni

Wiktionary

Patrz:

bezpretensjonalny

Powiązane:

 przym. bezpretensjonalny

 przysł. bezpretensjonalnie

Wiktionary


bezpretensjonalny

prosty, skromny, naturalny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) prosty, swobodny i naturalny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To wszystko utrzymane w rytmie bezpretensjonalnej zabawy, oparte na dobrych wzorach współczesnej hollywoodzkiej komedii sensacyjnej i balansujące na granicy pastiszu i mocnego kina akcji.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezpretensjonalność ż.

 przysł. bezpretensjonalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezceremonialny, naturalny, nieskomplikowany, niewymuszony, niewymyślny, niewyszukany, normalny, prostolinijny, prosty, swobodny, zwyczajny, zwykły

Wiktionary


bezprizorna

→ bezprizorny


SJP.pl

Patrz:

bezprizorny

bezprizorny

w Rosji po rewolucji październikowej: pozbawione opieki, bezdomne dziecko


SJP.pl


bezproblematyczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezproblematyczne; cecha tych, którzy są bezproblematyczni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezproblematyczny

 przysł. bezproblematycznie

Wiktionary


bezproblemowo

przysłówek

 (1.1) w sposób bezproblemowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jako zootechnik zarabiał całkiem dobrze, ale zgubiła go inseminacja. Gdy nauczył się tego szatańskiego sztucznego zapładniania, wtedy dopiero zaczął robić prawdziwe pieniądze, bo każdy chciał mieć bezproblemowo, bez użycia żywego buhaja czy knura, zapłodnioną krowę albo maciorę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezproblemowość ż.

 przym. bezproblemowy

Wiktionary


bezproblemowość

→ bezproblemowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezproblemowe; cecha tych, którzy są bezproblemowi

Wiktionary

Patrz:

bezproblemowy

Powiązane:

 przym. bezproblemowy

 przysł. bezproblemowo

Wiktionary


bezproblemowy

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie przysparza dodatkowych problemów

 (1.2) taki, który nie odnosi się do żadnego ważnego problemu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezproblemowość ż.

 przysł. bezproblemowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) łatwy

 (1.2) banalny

Wiktionary


bezprocentowy

niezawierający procentów


SJP.pl


bezprodukcyjność

→ bezprodukcyjny


SJP.pl

Patrz:

bezprodukcyjny

bezprodukcyjny

niemający żadnej wartości produkcyjnej; bezowocny


SJP.pl


bezproduktywność

→ bezproduktywny


SJP.pl

Patrz:

bezproduktywny

bezproduktywny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) nieprzynoszący żadnych efektów, korzyści

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Brał on zły przykład ze swoich nieprzyjaciół i zaczął bombardować miasto co było obok bezproduktywnego marnowania amunicji barbarzyńskim znęcaniem się nad ludnością cywilną.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezproduktywnie

 przym. produktywny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezowocny, bezskuteczny, bezcelowy, bezpłodny, czczy, daremny, nadaremny, nieskuteczny, płonny

Wiktionary


bezprogramowość

→ bezprogramowy


SJP.pl

Patrz:

bezprogramowy

bezpromienny

niemający, nieroztaczający promieni (świetlnych smug)


SJP.pl


bezprowizyjny

niemający prowizji


SJP.pl


bezpruderyjność

brak pruderii, czyli udawanej, fałszywej wstydliwości


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezpruderyjne; cecha tych, którzy są bezpruderyjni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezpruderyjny

 przysł. bezpruderyjnie

Wiktionary


bezpruderyjny

bezwstydny, bez zahamowań moralnych, szczególnie w sferze seksualności


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony pruderii, bez oznak zawstydzenia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezpruderyjność ż.

 przysł. bezpruderyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieskromny, swobodny, frywolny

Wiktionary


bezprym

imię męskie


SJP.pl

(u

Wikipedia


bezprymostwo

Bezprym z małżonką; Bezprymowie


SJP.pl


bezprymowie

Bezprym z małżonką; Bezprymostwo


SJP.pl


bezprymowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bezpryma lub z nim związany


SJP.pl


bezpryncypialność

→ bezpryncypialny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezpryncypialne; cecha tych, którzy są bezpryncypialni

Wiktionary

Patrz:

bezpryncypialny

Powiązane:

 przym. bezpryncypialny

 przysł. bezpryncypialnie

Wiktionary


bezprzedmiotowo

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób pozbawiony uzasadnienia, celu, sensu lub związku z istotą sprawy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezprzedmiotowość ż.

 przym. bezprzedmiotowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezcelowo, bezsensownie

Wiktionary


bezprzedmiotowość

→ bezprzedmiotowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezprzedmiotowe

Wiktionary

Patrz:

bezprzedmiotowy

Powiązane:

 przym. bezprzedmiotowy

 przysł. bezprzedmiotowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pustość

Wiktionary


bezprzedmiotowy

przymiotnik

 (1.1) niemający podstawy, przyczyny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Znowu czyta powieść, ten rozdział, kiedy, podczas gwiaździstej nocy, p. Rambaud naprawiał zepsutą lalkę małej Joasi, Helena tonęła we łzach bezprzedmiotowego żalu, a Opat Jouve radził, ażeby wyszła za mąż.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezprzedmiotowo

 rzecz. bezprzedmiotowość ż.

Wiktionary


bezprzedrostkowy

przymiotnik

 (1.1) gram. nie mający przedrostka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezprefiksalny

Wiktionary


bezprzedziałowy

niemający przedziałów


SJP.pl


bezprzemocowość

brak przemocy


SJP.pl


bezprzemocowy

niestosujący przemocy


SJP.pl


bezprzerwowy

nieskładający się z przerw


SJP.pl


bezprzeszkodny

dawniej: związany z brakiem przeszkód


SJP.pl


bezprzetargowy

odbywający się, przebiegający bez przetargu


SJP.pl


bezprzewodowo

przysłówek

 (1.1) techn. nie wykorzystując przewodów elektrycznych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. przewodnik mrz., przewód mrz.

 czas. przewodzić ndk.

 przym. bezprzewodowy, przewodowy

 przysł. przewodowo

Wiktionary


bezprzewodowość

cecha czegoś niezawierającego przewodów


SJP.pl


bezprzewodowy

niemający przewodu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) techn. taki, który obywa się bez przewodów elektrycznych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) – To wspaniały wynalazek, telefon bezprzewodowy – wesoło zauważyła Mirka. – Nareszcie można porozmawiać w swoim pokoju.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezprzewodowo

Wiktionary


bezprzyciskowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) jęz. taki, który nie ma akcentu lub na który nie pada akcent

 (1.2) nie mający żadnych przycisków

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Angielskie [o] jest samogłoską przyćmioną i zawsze krótką, i znachodzi się jedynie w zgłoskach bezprzyciskowych.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieakcentowany

Wiktionary


bezprzyczynowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha to, tego co nie ma przyczyny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛspʃɨt͡ʃɨ̃ˈnɔvɔɕt͡ɕ, AS: bespšyčỹnovość

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. przyczyna ż.

 przym. bezprzyczynowy

Wiktionary


bezprzyczynowy

przymiotnik

 (1.1) nie mający przyczyny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezprzyczynowość ż.

 przysł. bezprzyczynowość

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieuzasadniony, bezpodstawny

Wiktionary


bezprzykładnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób nie mający przykładu; nie do porównania

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezprzykładny

 rzecz. bezprzykładność ż.

Wiktionary


bezprzykładność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezprzykładne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezprzykładny

 przysł. bezprzykładnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wielkość

Wiktionary


bezprzykładny

przymiotnik

 (1.1) książk. niedający się z niczym porównać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Epopea węgierska jest pasmem bohaterstw i bezprzykładnego, ofiarnego męstwa.

 (1.1) - Przeżyliśmy bezprzykładny atak na ciało pedagogiczne - huknęła w mikrofon - Uczeń Aleksander Wielki wdarł się podstępem do pokoju nauczycielskiego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezprzykładność ż.

 przysł. bezprzykładnie

 przym. przykładowy

Wiktionary


bezprzylgowy

taki, który nie ma przylgi


SJP.pl


bezprzyrostkowo

→ bezprzyrostkowy


SJP.pl

Patrz:

bezprzyrostkowy

bezprzyrostkowy

przymiotnik

 (1.1) gram. nie mający przyrostka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezsufiksalny

Wiktionary


bezprzytomnie

→ bezprzytomny


SJP.pl

Patrz:

bezprzytomny

bezprzytomny

dawniej: pozbawiony przytomności, nieprzytomny


SJP.pl


bezprądowy

działający bez potrzeby zasilania prądem elektrycznym


SJP.pl


bezpylny

niewytwarzający pyłu; bezpyłowy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) zob. bezpyłowy.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezpyłowy

Wiktionary


bezpyłowy

niewytwarzający pyłu; bezpylny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) techn. nie powodujący pylenia, powstawania pyłu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. pyłek mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezpylny

Wiktionary


bezpłatnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bezpłatny, bez opłat(y)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W takiej sytuacji możemy tylko poradzić uczestniczenie w następnym nabożeństwie, bezpłatnie, choć można składać ofiary wedle ustalonego sposobu.

 (1.1) Część z nich posiłki otrzymuje bezpłatnie, część za niewielką odpłatnością.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛsˈpwatʲɲɛ, AS: bespu̯atʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezpłatność ż.

 przym. bezpłatny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) darmo, darmowo, gratis, gratisowo, nieodpłatnie, za Bóg zapłać, za darmo; pot. na ładne oczy, za darmochę, za frajer, za friko

Wiktionary


bezpłatność

→ bezpłatny; darmowość


SJP.pl


bezpłatny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, za który nie pobiera się opłaty

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na tym odcinku autostrady przejazd jest bezpłatny.

 (1.1) …a przy tym powiadano, że sam prezydent (…) prezydentem był tylko dlatego (…), że nikogo innego nie było, któryby się podjął tego urzędu, bo jest na wyspie Nipu bezpłatny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛsˈpwatnɨ, AS: bespu̯atny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezpłatność ż.

 przysł. bezpłatnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieodpłatny, darmowy

Wiktionary


bezpłciowiec

osobnik pozbawiony płci, niemający cech fizycznych określonej płci


SJP.pl


bezpłciowo

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bezpłciowy; bez wyraźnych cech płciowych

 (1.2) przen. bez wyrazu; bez charakterystycznych walorów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezpłciowość ż.

 przym. bezpłciowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aseksualnie

 (1.2) bezbarwnie, nijako

Wiktionary


bezpłciowość

brak określonej płci


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezpłciowe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezpłciowy

 przysł. bezpłciowo

Wiktionary


bezpłciowy

1. niemający płci;
2. potocznie, przenośnie: niemający cech charakterystycznych, wyróżniających; nijaki, bezbarwny, nieokreślony


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) biol. niewykazujący cech płciowych; bez udziału płci

przymiotnik jakościowy

 (2.1) pot. pogard. niemający charakteru

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Budda często pojawia się jako androginiczna i bezpłciowa postać, jak na tym malowidle w klasztorze w Laosie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezpłciowość ż.

 przysł. bezpłciowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aseksualny

 (2.1) aseksualny, nijaki, nieokreślony, bez ikry

Wiktionary


bezpłetwiec

gatunek dużego ptaka z rzędu blaszkodziobych; gęś skąpopłetwa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Anseranas semipalmata|ref=tak., gatunek ptaka z rzędu blaszkodziobych;

Wiktionary

Bezpłetwiec, gęś skąpopłetwa ("Anseranas semipalmata") – gatunek dużego ptaka, jedynego przedstawiciela rodziny bezpłetwców (Anseranatidae). Zamieszkuje bagna i łąki w terasach zalewowych tropikalnych rzek w północnej Australii i południowej Nowej Gwinei; reintrodukowany w stanie Wiktoria (południowo-wschodnia Australia), gdzie dawniej był szeroko rozpowszechniony.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) gęś skąpopłetwa

Wiktionary


bezpłetwy

morświnek bezpłetwy - gatunek morświna; morświn bezpłetwy


SJP.pl


bezpłodnie

przysłówek sposobu

 (1.1) biol. będąc niezdolnym do wydania potomstwa

 (1.2) przen. nie przynosząc efektów

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Tyle talentu bezpłodnie ginie, skoro nawet nie próbujesz nic napisać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezpłodność ż.

 przym. bezpłodny

 czas. ubezpłodnić

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) bezużytecznie, jałowo

Wiktionary


bezpłodność

1. brak zdolności dojrzałego osobnika do rozrodu;
2. bezowocność, bezskuteczność


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. med. nieodwracalny brak zdolności do rozrodu; cecha tego, kto bezpłodny, cecha tego, co bezpłodne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Uprawiamy tylko petting, gdyż on bardzo boi się ciąży i twierdzi, że przerwanie pierwszej ciąży grozi bezpłodnością.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezpłodny

 przysł. bezpłodnie

 czas. ubezpłodnić

Wiktionary


bezpłodny

przymiotnik jakościowy

 (1.1) biol. taki, który nie może rozmnażać się

przymiotnik relacyjny

 (2.1) przen. taki, który nie daje pożądanych wyników

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pozwalało ono, by bezpłodna żona przyprowadziła mężowi niewolnicę, a syna z takiego związku uznawano wtedy za legalnego dziedzica rodziny z wszelkimi prawami pierworodnego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezpłodność ż.

 przysł. bezpłodnie

 czas. ubezpłodnić

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepłodny, jałowy

 (2.1) bezskuteczny, jałowy, daremny

Wiktionary


bezpłomienny

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie wytwarza płomienia

Wiktionary


bezpłytkowce

mały, morski mięczak pozbawiony muszli; beztarczowiec


SJP.pl

Bezpłytkowce, beztarczowce, beztarczowe (Aplacophora) – gromada małych, morskich mięczaków (Mollusca), pozbawionych muszli. Na powierzchni ich ciała występują spikule. Długość ich ciała mieści się w przedziale od 0,8 mm do 30 cm, zwykle poniżej 5 cm. Bezpłytkowce początkowo nie były włączane do mięczaków. Obecność tarki uznano za cechę pozwalającą je do nich zaliczyć. Od 1987 roku klasyfikowane są w randze odrębnej gromady.

Wikipedia


bezpłytkowiec

mały, morski mięczak pozbawiony muszli; beztarczowiec


SJP.pl


bezrachunkowy

niewymagający rachunku


SJP.pl


bezradnie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezradny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W jego akcencie tyle było złośliwości, że major nie odpowiedział i bezradnie pozostał stać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezradność ż.

 przym. bezradny

Wiktionary


bezradniej

stopień wyższy od przysłówka: bezradnie


SJP.pl


bezradniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezradny


SJP.pl


bezradność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) niemożność poradzenia sobie, zwłaszcza w trudnej sytuacji;

Wiktionary

Be

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wyuczona bezradność jest poddaniem się, zaprzestaniem działania, które wynika z przekonania, że cokolwiek się zrobi, nie będzie to miało żadnego znaczenia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈradnɔɕt͡ɕ, AS: bezradność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezradny

 przysł. bezradnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezsilność, niemoc

Wiktionary


bezradny

1. nieumiejący poradzić sobie w życiu lub w trudnej sytuacji;
2. wyrażający bezradność, bezsilność


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niemogący lub nieumiejący sobie poradzić w życiu lub w trudnej sytuacji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W czwartym secie Włosi byli bezradni i przegrali z biało-czerwonymi 14:25.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈradnɨ, AS: bezradny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezradność ż.

 przysł. bezradnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezsilny

Wiktionary


bezradosny

przymiotnik

 (1.1) daw. smutny, pozbawiony radości

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezradośnie

Wiktionary


bezradośnie

przysłówek

 (1.1) daw. smutno, w sposób pozbawiony radości

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezradosny

Wiktionary


bezramkowiec

potocznie: smartfon lub tablet, którego ekran nie jest otoczony ramkami obudowy


SJP.pl


bezramkowy

niemający ramki lub mający bardzo wąskie ramki, np. smartfon bezramkowy


SJP.pl


bezramowy

pozbawiony ramy


SJP.pl


bezrdzeniowy

przymiotnik

 (1.1) techn. zwłaszcza odlewanie metali: nie mający rdzenia

Wiktionary


bezreceptowy

dostępny bez recepty lekarskiej


SJP.pl


bezrefleksyjnie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezrefleksyjny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezrefleksyjność ż.

 przym. bezrefleksyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lekkomyślnie

Wiktionary


bezrefleksyjność

→ bezrefleksyjny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezrefleksyjne; cecha tych, którzy są bezrefleksyjni

Wiktionary

Patrz:

bezrefleksyjny

Powiązane:

 przym. bezrefleksyjny

 przysł. bezrefleksyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezmyślność

Wiktionary


bezrefleksyjny

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony refleksji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W niektórych sytuacjach bezrefleksyjny konformizm może być tragiczny w skutkach, trzeba pamiętać, że czasem warto pozwolić sobie na zachowanie nonkonformistyczne.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezrefleksyjność ż.

 przysł. bezrefleksyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezmyślny

Wiktionary


bezreligijność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzymiotnikowy od|bezreligijny.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezreligijny

Wiktionary


bezreligijny

przymiotnik

 (1.1) niezawierający w sobie elementów żadnej religii, nieodwołujący się w żaden sposób do religii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Człowiek bezreligijny nauczył się już bowiem radzić sobie we wszystkich ważnych sytuacjach życiowych „bez uciekania się do hipotezy roboczej — Bóg".

 (1.1) Indyferentyzm o charakterze doktrynalnym występuje przynajmniej w dwóch formach: a) jako bezreligijny („naturalny"), b) jako religijny („nadprzyrodzony"). Indyferentyzm bezreligijny można odnaleźć w ateizmie i częściowo w deizmie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezreligijność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niereligijny

Wiktionary


bezrobocie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ekon. stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących ją podjąć nie może jej znaleźć;

Wiktionary

Bezrobocie – zjawisko społeczne polegające na tym, że część ludzi zdolnych do pracy i pragnących ją podjąć nie znajduje zatrudnienia.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W Poznaniu jest najniższe bezrobocie w kraju.

 (1.1) W Hiszpanii jest najwyższe bezrobocie wśród państw UE.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzrɔˈbɔt͡ɕɛ, AS: bezroboće

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezrobotny

 rzecz. bezrobotny m., bezrobotna ż.

Wiktionary


bezrobotna

kobieta bez stałego płatnego zajęcia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta bez pracy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Życie bezrobotnej jest nie do pozazdroszczenia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezrobocie n.

:: fm. bezrobotny

 przym. bezrobotny

Wiktionary


bezrobotność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezrobotne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezrobotny

Wiktionary


bezrobotny

osoba niezatrudniona


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) bez pracy, bez zajęcia

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) osoba bez pracy

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Powiatowy urząd pracy organizuje zajęcia aktywizacyjne dla osób bezrobotnych i poszukujących pracy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ, AS: bezrobotny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezrobocie n.

:: fż. bezrobotna ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) gw. Górny Śląsk elwer

Wiktionary


bezrogi

niemający rogów; nierogaty, bezrożny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) zool. nie mający rogów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezrogość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) siuty

Wiktionary


bezrogość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezrogie; cecha tych, którzy są bezrodzy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezrogi

 przysł. bezrogo

Wiktionary


bezrok

przysłówek

 (1.1) rzad. śrpol. (także. gwara.) przyszły rok

Wiktionary


bezrolność

→ bezrolny


SJP.pl

Patrz:

bezrolny

bezrolny

nieposiadający własnego gospodarstwa rolnego


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) nie posiadający własnej ziemi, gospodarstwa rolnego

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) bezrolny (1.1) chłop

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezrolność ż.

Wiktionary


bezrowkowy

niemający rowków


SJP.pl


bezrozumnie

przysłówek

 (1.1) w sposób nieprzemyślany

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezrozumność ż.

 przym. bezrozumny

Wiktionary


bezrozumność

→ bezrozumny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezrozumne

Wiktionary

Patrz:

bezrozumny

Powiązane:

 przym. bezrozumny

 przysł. bezrozumnie

Wiktionary


bezrozumny

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma zdolności rozumowania; pozbawiony rozumu

 (1.2) taki, który świadczy o braku rozumowania; pozbawiony rozsądku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bezrozumne stworzenie nie potrafi pojąć ludzkich emocji.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezrozumnie

 rzecz. bezrozumność ż.

Wiktionary


bezrożność

→ bezrożny


SJP.pl

Patrz:

bezrożny

bezrożny

rzadko: niemający rogów; nierogaty, bezrogi


SJP.pl


bezrtęciowy

niezawierający rtęci


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niezawierający rtęci

Wiktionary


bezruch

1. brak ruchu, zmian; nieruchomość;
2. u zwierząt: znieruchomienie będące reakcją obronną; akineza, akinezja


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) brak ruchu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mysz zastygła w bezruchy, słysząc huk sowy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ruch mrz.

Wiktionary


bezryba

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. wegański półprodukt lub potrawa będąca zamiennikiem ryby, przypominająca ją w smaku

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezrybie n.

 przym. bezrybny

Wiktionary


bezrybie

miejsce, w którym nie ma ryb


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) miejsce, gdzie nie ma ryb

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezryba ż.

 przym. bezrybny

Wiktionary


bezrybny

charakteryzujący się brakiem występowania ryb


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, w którym nie ma ryb

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezrybie n., bezryba ż.

Wiktionary


bezrymowość

→ bezrymowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezrymowe

Wiktionary

Patrz:

bezrymowy

Powiązane:

 przym. bezrymowy

 przysł. bezrymowo

Wiktionary


bezrymowy

niezawierający rymów


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) liter. nie zawierający rymów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezrymowość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nierymowany

Wiktionary


bezrząd

anarchia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) polit. stan braku rządu, władzy centralnej

Wiktionary


bezrządność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezrządne; cecha tych, którzy są bezrządni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezrządny

 przysł. bezrządnie

Wiktionary


bezrządzie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) brak rządu, anarchia

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈʒɔ̃ɲd͡ʑɛ, AS: bezžõńʒ́e

Wiktionary


bezrzęsny

niemający rzęs; bezrzęsy


SJP.pl


bezrzęsy

niemający rzęs; bezrzęsny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nie mający rzęs

Wiktionary


bezróżny

dawniej: obojętny


SJP.pl


bezrąbek

1. mech z rodziny skrętkowatych, którego jedynym przedstawicielem jest objęty ochroną w Polsce bezrąbek czterokanciasty;
2. bezrąbek sadowiec - pluskwiak z podrzędu piewików


SJP.pl


bezrękawnik

kamizelka bez rękawów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. element stroju (kamizelka lub sukienka) bez rękawów, noszony na bluzkę lub sweter

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Danusia miała na sobie śliczny bezrękawnik robiony szydełkiem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzrɛ̃ŋˈkavʲɲik, AS: bezrẽŋkavʹńik

Wiktionary


bezrękawowy

przymiotnik

 (1.1) niemający rękawów

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezrękawy, bezrękawny, bezrękawkowy

Wiktionary


bezręki

niemający rąk lub jednej ręki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niemający rąk

 (1.2) niemający jednej ręki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ja zaś widziałem, że wokół mojego dawnego szkolnego kolegi gromadzi się istna ludzka menażeria: bezręki, garbaty, ze szpotawą stopą, morfinista, nożownik i gwałciciel.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈrɛ̃ŋʲci, AS: bezrẽŋʹḱi

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) jednoręki

Wiktionary


bezsenne

forma przymiotnika.

 (1.1) Ms., B., W. n. lp. i Ms., B., W. nmos. lm. od: bezsenny

Wiktionary


bezsennie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezsenny, bez zaśnięcia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Noc za nocą leży bezsennie i czeka na niego, lecz on nie przychodzi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezsenność ż.

 przym. bezsenny

Wiktionary


bezsenność

zaburzenie snu charakteryzujące się utrudnionym zasypianiem lub trwałym, przedwczesnym budzeniem się


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fizj. niemożność zaśnięcia;

Wiktionary

Bezsenność, agrypnia ( insomnia) – zakłócenie stanu zdrowia, w którym niewystarczająca jest długość snu lub niezadowalająca jego jakość. Może polegać na trudnościach w zasypianiu, wczesnym przebudzaniu się, wybudzaniu się w trakcie snu lub na złej jakości snu, czego następstwami w ciągu dnia są uczucie braku wypoczęcia, gorsze samopoczucie, drażliwość, osłabienie koncentracji i zdolności uczenia się. Bezsenność może być rozumiana albo jako objaw, albo jako odrębna jednostka chorobowa.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Moja bezsenność męczy mnie już drugą noc.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛsˈːɛ̃nːɔɕt͡ɕ, AS: be•sẽ•ność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezsenny

 przysł. bezsennie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) insomnia; med. agrypnia

Wiktionary


bezsenny

spędzony bez spania


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) spędzony bez spania

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dopiero na korytarzu oprzytomniał na tyle, by przypomnieć sobie, gdzie jest, co robi i co to za jeden ten Drzymalski.Trzy bezsenne doby i teraz, ledwie zamknął powieki, łobuz raczył się odezwać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛsˈːɛ̃nːɨ, AS: be•sẽ•ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezsenność ż.

 przysł. bezsennie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprzespany

Wiktionary


bezsens

coś pozbawione sensu, logiki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) brak sensu, uzasadnienia w czymś

 (1.2) pot. coś pozbawione sensu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Coraz więcej pacjentów uskarża się na poczucie bezsensu i życiowej próżni.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɛsːɛ̃w̃s, AS: be•sẽũ̯s

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezsensowność ż.

 przym. bezsensowny, bez sensu

 przysł. bezsensownie, bez sensu

 wykrz. bez sensu

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) nonsens, bezsensowność, absurd, absurdalność, niedorzeczność, nonsensowność; pot. bzdurność

Wiktionary


bezsensownie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób pozbawiony sensu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛsːɛ̃w̃ˈsɔvʲɲɛ, AS: be•sẽũ̯sovʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezsens m., bezsensowność ż.

 przym. bezsensowny, bez sensu

 przysł. bez sensu

 wykrz. bez sensu

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) absurdalnie, nonsensownie, niedorzecznie, ni w pięć, ni w dziewięć, ni przypiął, ni przyłatał

Wiktionary


bezsensowniej

stopień wyższy od przysłówka: bezsensownie


SJP.pl


bezsensowniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezsensowny


SJP.pl


bezsensowność

brak logiki, brak sensu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak sensu czegoś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) większość ludzi wykonujących podobne prace jest świadoma ich bezsensowności. To by się zgadzało: nie jestem pewien, czy kiedykolwiek poznałem prawnika korporacyjnego, który nie uważałby swojej pracy za idiotyzm.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezsens m.

 przym. bezsensowny

 przysł. bezsensownie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezsens, nonsensowność, absurd, absurdalność, niedorzeczność

Wiktionary


bezsensowny

niemający sensu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który jest pozbawiony sensu, uzasadnienia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Twoje bezsensowne i bezmyślne postępowanie doprowadziło do tragedii.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛsːɛ̃w̃ˈsɔvnɨ, AS: be•sẽũ̯sovny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezsens m., bezsensowność ż.

 przysł. bezsensownie, bez sensu

 przym. bez sensu

 wykrz. bez sensu

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nonsensowny, absurdalny, bzdurny

Wiktionary


bezsensowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezsensowe; cecha tych, którzy są bezsensowi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezsensowy

 przysł. bezsensowo

Wiktionary


bezsensowy

dawniej: bezsensowny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony sensu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezsensowość ż.

Wiktionary


bezserdeczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezserdeczne; cecha tych, którzy są bezserdeczni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezserdeczny

 przysł. bezserdecznie

Wiktionary


bezsiarkowy

niezawierający siarki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) chem. niezawierający siarki

Wiktionary


bezsilnie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezsilny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. siła ż., bezsilność ż.

 przym. bezsilny

 licz. siła

Wiktionary


bezsilniej

stawać się bezsilnym, bezradnym; bezradnieć, bezwładnieć


SJP.pl


bezsilniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezsilny


SJP.pl


bezsilnieć

stawać się bezsilnym, bezradnym; bezradnieć, bezwładnieć


SJP.pl


bezsilnikowy

niezawierający silnika


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niemający silnika

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. siła ż.

 licz. siła

Wiktionary


bezsilność

brak możliwości poradzenia sobie; niemoc


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezsilne; cecha osoby bezsilnej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pomyślał o tych, którzy musieli zginąć z bezsilności, wspomniał, jak święta Elżbieta, kiedy żyła jeszcze na ziemi, ona, święta jego domu i jego dzieciństwa, szlachetna księżna Turyngii, wysoko znamienita pani, sama chodziła w najuboższe miejsca i przynosiła chorym pocieszenie i odświeżenie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. siła ż., bezsiła ż.

 przym. bezsilny

 przysł. bezsilnie

 licz. siła

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezsiła, niemoc, bezradność, bezbronność

Wiktionary


bezsilny

1. niemający siły;
2. bezradny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie potrafi z czymś się zmagać

 (1.2) bez sił, niezdolny do walki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Teściowa była bezsilna wobec tej sytuacji z Jurkiem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛɕˈːilnɨ, AS: be•śilny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezsilność ż., bezsiła ż., bezsilnienie n.

 czas. bezsilnieć ndk.

 przysł. bezsilnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezradny, niezaradny, nieporadny

 (1.2) bezbronny, schorzały, bezzębny, bezwładny, asteniczny, kruchy, adynamiczny, słaby, słabowity, wątły, cherlawy, scherlały

Wiktionary


bezsiła

brak energii, poczucie zrezygnowania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stan braku siły; uczucie niemocy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛɕˈːiwa, AS: be•śiu̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezsilność ż., siła ż.

 licz. siła

 przym. bezsilny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezradność, niemoc; war. bezsilność

Wiktionary


bezskalowy

1. taki, dla którego nie ma skali;
2. sieć bezskalowa - sieć o własnościach fraktalnych, np. Internet, sieć społeczna


SJP.pl


bezskorupowy

niemający skorupy


SJP.pl


bezskrzydlak

bezskrzydlak pieszy - owad z rodziny szarańczowatych


SJP.pl

Be

Wikipedia


bezskrzydły

niemający skrzydeł


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma skrzydeł

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛsˈːkʃɨdwɨ, AS: be•skšydu̯y

Wiktionary


bezskutecznie

przysłówek

 (1.1) bez osiągnięcia oczekiwanego skutku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Winna Basieńka i obita wyładowała się na bitkach wołowych, które mąż lubił z kaszą, a Kazimierz bezskutecznie szukał Jadzi po Wałbrzychu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezskuteczność ż.

 przym. bezskuteczny

Wiktionary


bezskuteczność

→ bezskuteczny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezskuteczne

Wiktionary

Patrz:

bezskuteczny

Powiązane:

 przym. bezskuteczny

 przysł. bezskutecznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieskuteczność, daremność, bezcelowość, bezowocność

Wiktionary


bezskuteczny

niedający wyników, nieprzynoszący rezultatów; daremny, nadaremny, próżny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nieprzynoszący żadnego z oczekiwanych skutków

 (1.2) praw. o czynności prawnej taki, który pozostając co do zasady ważny, tymczasowo nie ma skutków prawnych do czasu uzyskania zgody osób trzecich albo będąc ważnym, ograniczony jest tak by nie łamać praw osób trzecich

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezskuteczność ż.

 przysł. bezskutecznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) daremny, bezowocny, próżny, bezpłodny, czczy, nadaremny; stpol. darmy

Wiktionary


bezskutkowy

w prawie karnym: typ przestępstwa, którego dokonanie następuje bez konieczności wystąpienia określonego skutku


SJP.pl


bezsmakowy

o pokarmie: nie mający smaku


SJP.pl


bezsmarowy

przymiotnik

 (1.1) techn. nie wymagający smarowania, użycia smarów

Wiktionary


bezsmugowy

taki, który nie pozostawia smug


SJP.pl


bezsoczewkowy

przymiotnik

 (1.1) nie mający soczewek

Wiktionary


bezsoczność

stan niewydzielania soku żołądkowego przez zanikłą lub uszkodzoną błonę śluzową żołądka; achylia


SJP.pl

Bezsoczność ( achylia) – niewydzielanie soku żołądkowego z powodu zaburzeń w funkcjonowaniu błony śluzowej żołądka. Także niewydzielanie enzymów trzustkowych przez trzustkę.

Wikipedia


bezsojowy

niezawierający soi


SJP.pl


bezsolny

niezawierający soli


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nie zawierający soli, pozbawiony soli

Wiktionary


bezspadkowo

→ bezspadkowy


SJP.pl

Patrz:

bezspadkowy

bezspadkowy

pozbawiony spadku


SJP.pl


bezspornie

przysłówek sposobu

 (1.1) w taki sposób, który nie wzbudza kontrowersji, sporów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bezspornie podstawą sufizmu jest właściwie odczytywany, kontemplowany i interpretowany Koran.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛsˈːpɔrʲɲɛ, AS: be•sporʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. spór m., sporność ż., bezsporność ż.

 przym. bezsporny, sporny

Wiktionary


bezsporność

→ bezsporny


SJP.pl

Patrz:

bezsporny

bezsporny

niebudzący wątpliwości


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie budzi wątpliwości

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wpływ kontekstu na procesy zapamiętywania treści wiadomości, koncentrację uwagi odbiorcy oraz zakres interpretacji przekazu jest bezsporny.

 (1.1) Brak na ten temat dokumentów, brak bezspornych relacji ustnych, wreszcie o "wieku" biblioteki nie świadczy ani katalog główny, ani karty czytelników.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezspornie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezdyskusyjny, niezaprzeczalny, niewątpliwy, bezsprzeczny, niezbity, oczywisty, ewidentny, jednoznaczny, zrozumiały sam przez się, niepodważalny, namacalny

Wiktionary


bezsprzecznie

przysłówek sposobu

 (1.1) od: bezsprzeczny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kontynuowanie procesu dezinflacji w Polsce będzie bezsprzecznie wymagać działań z zakresu polityki kursowej.

 (1.1) Latem tegoż roku doszło do wydarzenia, które wielu historyków uważa za humorystyczne, podczas gdy ukazuje ono bezsprzecznie, jak bardzo przywódca Hunkpapów nienawidził białych przybyszów ze Wschodu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛsˈːpʃɛt͡ʃʲɲɛ, AS: be•spšečʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezsprzeczność ż.

 przym. bezsprzeczny, sprzeczny

Wiktionary


bezsprzeczny

niedający się zaprzeczyć


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie budzi sprzeciwu

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezsprzecznie

Wiktionary


bezspójnikowy

w językoznawstwie: połączony bez użycia spójnika; asyndetyczny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) gram. nie zawierający spójnika

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) asyndetyczny

Wiktionary


bezstanowo

→ bezstanowy


SJP.pl

Patrz:

bezstanowy

bezstanowość

nieprzechowywanie informacji o stanie klienta


SJP.pl


bezstanowy

w informatyce - działający bez zapamiętywania wcześniejszych danych i działań


SJP.pl


bezstekowiec

ssak, którego układ pokarmowy, wydalniczy i rozrodczy nie ma wspólnego ujścia w steku


SJP.pl


bezsterowy

niemający steru


SJP.pl


bezstopniowo

→ bezstopniowy


SJP.pl

Patrz:

bezstopniowy

bezstratność

nietracenie czegoś, np. jakości, danych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezstratne

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. strata ż., utrata ż., utracenie n., stracenie n.

 czas. stracić dk., utracić dk.

 przym. bezstratny, stratny

 przysł. stratnie, bezstratnie

Wiktionary


bezstratny

niepowodujący strat


SJP.pl


bezstrefowy

niemający stref


SJP.pl


bezstresowiec

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) iron. rozrabiające dziecko „wychowywane bez stresowania”, zwłaszcza gdy rozrabia w obecności rodziców

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezstresowość ż.

 przym. bezstresowy

 przysł. bezstresowo

Wiktionary


bezstresowość

→ bezstresowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezstresowe; cecha tych, którzy są bezstresowi

Wiktionary

Patrz:

bezstresowy

Powiązane:

 przym. bezstresowy

 przysł. bezstresowo

 rzecz. bezstresowiec mos.

Wiktionary


bezstresowy

niewywołujący stresu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nie powodujący stresu, nie stresujący

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezstresowiec mos., bezstresowość ż.

 przysł. bezstresowo

Wiktionary


bezstroikowy

przymiotnik

 (1.1) muz. nie mający stroiku

Wiktionary


bezstronnie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezstronny, obiektywnie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Od sędziego wymaga się czterech rzeczy: aby słuchał grzecznie, odpowiadał mądrze, rozważał sprawę trzeźwo i decydował bezstronnie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezstronność ż.

 przym. bezstronny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) sprawiedliwie

Wiktionary


bezstronniej

stopień wyższy od przysłówka: bezstronnie


SJP.pl


bezstronność

brak stronniczości, brak uprzedzeń


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest bezstronne, kto jest bezstronny

Wiktionary

Bezstronność – dyrektywa sprawiedliwości, w myśl której decyzja powinna być podejmowana na podstawie obiektywnych kryteriów, a nie osobistych przekonań, uprzedzeń, preferencji lub w wyniku wpływu innych osób. Jest to brak dezaprobaty, pewne przyzwolenie, brak sprzeciwu.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bezstronny

 przysł. bezstronnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) obiektywność, neutralność

Wiktionary


bezstronny

obiektywny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie opowiada się po żadnej ze stron (np. konfliktu)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Otrzymanie akredytacji zobowiązuje do bezstronnej, obiektywnej obsługi prasowej urzędu prezydenta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛsˈːtrɔ̃nːɨ, AS: be•strõ•ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezstronność ż.

 przysł. bezstronnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) neutralny, obiektywny, obojętny

Wiktionary


bezstykowo

→ bezstykowy


SJP.pl

Patrz:

bezstykowy

bezstykowy

przymiotnik

 (1.1) techn. nie mający styków, punktów styku; odbywający się bez zetknięcia elementów, powierzchni

Wiktionary


bezstylowość

→ bezstylowy


SJP.pl

Patrz:

bezstylowy

bezstylowy

niemający stylu, nieutrzymany w żadnym stylu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) książk. nie mający stylu

Wiktionary


bezsufiksalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezsufiksalne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezsufiksalny

 przysł. bezsufiksalnie

Wiktionary


bezsufiksalny

przymiotnik

 (1.1) gram. zob. bezprzyrostkowy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezsufiksalność ż.

Wiktionary


bezszczotkowo

→ bezszczotkowy


SJP.pl

Patrz:

bezszczotkowy

bezszczotkowy

silnik bezszczotkowy - rodzaj silnika elektrycznego z elektrycznie sterowanym komutatorem; silnik BLDC


SJP.pl


bezszczękowce

nadgromada najprymitywniejszych kręgowców wodnych; bezżuchwowce


SJP.pl


bezszczękowiec

przedstawiciel nadgromady kręgowców wodnych, charakteryzujących się brakiem kości szczęki; bezżuchwowiec


SJP.pl


bezszelestnie

przysłówek

 (1.1) nie szeleszcząc, nie wydając dźwięku

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezszelestność ż., szelest mrz.

 czas. szeleścić ndk.

 przym. bezszelestny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezdźwięcznie, bezgłośnie

Wiktionary


bezszelestność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezszelestne; cecha tych, którzy są bezszelestni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezszelestny

 przysł. bezszelestnie

 rzecz. szelest mrz.

Wiktionary


bezszelestny

cichy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nie powodujący szeleszczenia, szelestów

 (1.2) przen. bez słyszalnych uchem ludzkim dźwięków

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezszelestność ż., szelest mrz.

 przysł. bezszelestnie

Wiktionary


bezszeryfowy

przymiotnik

 (1.1) typogr. o krojach pisma: nie mający szeryfów, czyli ozdobnych zakończeń znaków

Wiktionary


bezszkieletowy

niemający szkieletu


SJP.pl


bezszkodowość

niepowodowanie szkód


SJP.pl


bezszkodowy

przymiotnik

 (1.1) nie powodujący szkód, strat materialnych

Wiktionary


bezszkolny

przymiotnik

 (1.1) niemający szkoły

Wiktionary


bezszmerowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezszmerowe; cecha tych, którzy są bezszmerowi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezszmerowy

 przysł. bezszmerowo

Wiktionary


bezsznurowy

przymiotnik

 (1.1) telekom. techn. nie wymagający kabla do działania, bezprzewodowy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. sznur mrz., sznurowadło n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezprzewodowy

Wiktionary


bezszpon

gatunek ptaka z rodziny kurowatych; kuropatwa koroniasta


SJP.pl

Be

Wikipedia


bezszumność

→ bezszumny


SJP.pl

Patrz:

bezszumny

bezszumny

niepowodujący szumu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) techn. niewywołujący szumów; działający bez wytwarzania niepożądanych dźwięków lub zakłóceń

 (1.2) przen. pozbawiony niepotrzebnych kontekstów, zakłóceń, przeszkód

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) System komunikacji został zoptymalizowany, aby był bezszumny i bardziej wydajny.

 (1.2) Bezszumna współpraca zespołu była kluczem do sukcesu projektu.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezszumnie

Wiktionary


bezszumowy

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie wydaje szumów; niegenerujący hałasów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten wentylator jest bezszumowy, idealny do sypialni.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) cichy

Wiktionary


bezszwowo

przysłówek sposobu

 (1.1) włók. bez użycia szwów

 (1.2) biol. bez widocznych zrośli w strukturze

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Płaskie czoło zmięka bezszwowo przechodzi w nadustek.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezszwowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) gładko, spójnie

Wiktionary


bezszwowy

niemający szwów


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nie mający szwów, wykonany bez użycia szwów

Wiktionary

Powiązane:

 czas. szyć

 przysł. bezszwowo

Wiktionary


bezszybny

przymiotnik

 (1.1) rzad. taki, który nie ma szyb

Wiktionary


bezszynowy

o środku lokomocji: nieporuszający się po szynach, niewymagający infrastruktury szynowej do przemieszczania się


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niewykorzystujący szyn do poruszania się

Wiktionary


bezszypułkowy

przymiotnik

 (1.1) bot. niemający szypułek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. szypułka ż.

Wiktionary


bezsęczny

niemający sęków; bezsękowy


SJP.pl


bezsękowy

niemający sęków; bezsęczny


SJP.pl


bezsłoneczny

przymiotnik

 (1.1) bez słońca; pozbawiony dostępu do słońca

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Piwnica była ciemna i bezsłoneczna.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. podsłoneczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zachmurzony

Wiktionary


bezsłownie

przysłówek

 (1.1) nie używając słów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. dosłowność ż., posłowie n., przysłowie n., słowa lm nm., słownictwo n., słowniczek mrz., słownik mrz., słownikarz mos., słownikarka ż., słownikarstwo n., słowność ż., słowo n., słówko n.

 czas. słowić, wysławiać ndk., wysłowić dk., wysłowić się dk.

 przym. bezsłowny, dosłowny, odsłowny, pozasłowny, przysłowiowy, przysłowny, słownikarski, słownikowy, słowny

 przysł. dosłownie, słownie

 partyk. słowem

Wiktionary


bezsłowny

niewyrażony słowami


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) wyrażony lub odbywający się bez użycia słów

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezsłownie

 czas. słowić

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) milczący

Wiktionary


beztalencie

1. człowiek niemający talentu;
2. brak talentu;
3. rzecz wykonana bez talentu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pogard. człowiek bez talentu

 (1.2) pogard. brak talentu

 (1.3) pogard. rzecz zrobiona bez talentu

Wiktionary

Powiązane:

 przym. beztalentny

Wiktionary


beztalentny

przymiotnik

 (1.1) rzad. pozbawiony talentu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. beztalencie n.

Wiktionary


beztarczowce

gromada małych mięczaków bez muszli; bezpłytkowce, beztarczowe


SJP.pl


beztarczowe

gromada małych mięczaków bez muszli; bezpłytkowce, beztarczowce


SJP.pl


beztekstylny

nietekstylny;
1. taki, w którym należy przebywać bez ubrania;
2. niemający na sobie ubrania


SJP.pl


bezterminowo

przysłówek czasu

 (1.1) bez określonego terminu; na czas nieokreślony lub nieograniczony; bez ustalonego końca

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Umowa została zawarta bezterminowo.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezterminowość ż.

 przym. bezterminowy

Wiktionary


bezterminowość

→ bezterminowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezterminowe; cecha tych, którzy są bezterminowi

Wiktionary

Patrz:

bezterminowy

Powiązane:

 przym. bezterminowy

 przysł. bezterminowie, bezterminowo

Wiktionary


bezterminowy

niemający określonego terminu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niemający wyznaczonej daty zakończenia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezterminowość ż.

 przysł. bezterminowo

 przym. terminowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) daw. bezczesny

Wiktionary


beztestamentowy

nieopierający się na testamencie


SJP.pl


beztkankowiec

przedstawiciel podkrólestwa zwierząt, który nie wykształcił właściwych tkanek i organów; nietkankowiec, przedtkankowiec, nibytkankowiec


SJP.pl


beztlenowce

grupa organizmów rozwijających się w warunkach beztlenowych lub w obecności znikomych ilości tlenu; anaeroby, anaerobionty, anoksybionty


SJP.pl


beztlenowiec

organizm rozwijający się w środowisku czasowo lub trwale pozbawionym wolnego tlenu; anaerob, anaerobiont, anoksybiont


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) biol. organizm niepotrzebujący tlenu do życia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. tlen mrz., tlenek mrz., tlenowiec mrz./mzw., utleniacz mrz.

 czas. dotleniać ndk., dotlenić dk., utleniać ndk., utlenić dk.

 przym. beztlenowy, tlenowy

 przysł. beztlenowo, tlenowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) anaerob, anaerobiont, anoksybiont

Wiktionary


beztlenowo

przysłówek

 (1.1) bez wykorzystania lub obecności tlenu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. beztlenowiec mzw., tlen mrz., tlenek mrz., utleniacz mrz., tlenowiec mzw./mrz.

 czas. dotleniać ndk., dotlenić dk., utleniać ndk., utlenić dk.

 przym. beztlenowy, tlenowy

 przysł. tlenowo

Wiktionary


beztlenowy

1. niezawierający tlenu (np. komora beztlenowa);
2. zachodzący bez udziału tlenu (np. fermentacja beztlenowa);
3. rozwijający się w środowisku czasowo lub trwale pozbawionym wolnego tlenu (np. bakterie beztlenowe)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie zawiera tlenu

 (1.2) taki, który obywa się bez tlenu

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Metan powstaje w przyrodzie w wyniku beztlenowego rozkładu szczątek roślinnych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. beztlenowiec m., tlen m., tlenek m., tlenowiec mzw./mrz.

 przym. tlenowy

 przysł. beztlenowo

Wiktionary


bezto

spójnik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. z tego powodu, dlatego

Wiktionary


beztreściowość

→ beztreściowy


SJP.pl

Patrz:

beztreściowy

beztreściwy

1. niemający głębszej treści; błahy, beztreściowy;
2. o pokarmie, sposobie żywienia lub odżywiania się: niedostarczający wartościowych składników odżywczych


SJP.pl


beztroska

1. pogodna atmosfera, wesołość;
2. nieprzejmowanie się niczym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak trosk, zmartwień

 (1.2) nieprzejmowanie się niczym, brak dbałości o coś

forma przymiotnika.

 (2.1) ż. lp. od: beztroski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Był tydzień Bożego Narodzenia; nikt z nas nie rozpoczął specjalnej pracy, lecz spędziliśmy czas w radości i domowej beztrosce.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛsˈtrɔska, AS: bestroska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. beztroskość ż.

 przym. beztroski

 przysł. beztrosko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) niefrasobliwość

Wiktionary


beztroski

1. niemający trosk, kłopotów; radosny, wesoły;
2. świadczący o braku trosk, kłopotów, np. beztroska zabawa;
3. nieskłonny do martwienia się, nieprzejmujący się niczym


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nie mający trosk, zmartwień

 (1.2) świadczący o braku problemów, zmartwień

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Lenistwo, szlachetna cnota dżentelmeńska, jest owocem długich beztroskich lat prosperity, obfitości i spokoju.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛsˈtrɔsʲci, AS: bestrosʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. beztroska ż., beztroskość ż.

 przysł. beztrosko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) idylliczny, sielankowy, bezproblemowy

Wiktionary


beztrosko

przysłówek

 (1.1) w sposób beztroski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Eleganckie ekwipaże, roztrącając beztrosko ludzką ciżbę, zapowiadały rychły koniec świetlistego festynu.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. beztroski

 rzecz. beztroska ż., beztroskość ż.

Wiktionary


beztroskość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest beztroskie; cecha tych, którzy są beztroscy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. troska ż., beztroska ż.

 przym. beztroski, troskliwy

 przysł. beztrosko, troskliwie

Wiktionary


beztrwożnie

→ beztrwożny


SJP.pl

Patrz:

beztrwożny

beztrwożność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest beztrwożne; cecha tych, którzy są beztrwożni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. beztrwożny

 przysł. beztrwożnie

Wiktionary


beztrwożny

nieznający trwogi, lęku


SJP.pl


beztydziyń

przysłówek

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. w ciągu tygodnia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (gwara.) Na beztydziyń jymy yno żur a wodzionka! → W tygodniu jemy tylko żur i wodzionkę!

Wiktionary


beztytoniowy

taki, który nie zawiera tytoniu


SJP.pl


beztytułowy

niemający tytułu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) rzad. taki, który nie ma tytułu

Wiktionary


beztłuszczowy

niezawierający tłuszczu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie zawiera tłuszczu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. tłuszcz m.

 przym. tłusty

Wiktionary


bezuch

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. odwiedziny, wizyta

Wiktionary


bezuchwytowy

pozbawiony uchwytów


SJP.pl


bezuchy

niemający uszu, uch lub jednego ucha


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niemający ucha lub uszu - narządu słuchu

 (1.2) niemający ucha lub uch - uchwytów

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈuxɨ, AS: bezuχy

Wiktionary


bezuczuciowość

→ bezuczuciowy


SJP.pl

Patrz:

bezuczuciowy

bezuczuciowy

niemający uczuć


SJP.pl


bezudarowy

wiertarka bezudarowa - wiertarka niewyposażona w funkcję udaru


SJP.pl


bezudziałowy

o współwłasności: bez ściśle określonych udziałów współwłaścicieli


SJP.pl


bezumność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezumne; cecha tych, którzy są bezumni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezumny

 przysł. bezumnie

Wiktionary


bezumowny

nie potwierdzony żadną umową


SJP.pl


bezurazowy

taki, który nie powoduje urazów lub odbywa się bez uszkodzeń ciała


SJP.pl


bezustannie

przysłówek

 (1.1) bez przerwy, ciągle, nieprzerwanie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wydawało mu się, że ten, kto kocha, bezustannie daje.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezustanność ż.

 przym. bezustanny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieustannie

Wiktionary


bezustanność

nieprzerwaność, ciągłość, ustawiczność; permanentność, trwałość


SJP.pl


bezustanny

trwający ciągle


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który trwa ciągle, bez przerwy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Poszukiwanie strategicznej wartości produktu jest bezustannym badaniem i ocenianiem kompozycji produktu, która jest najlepszą dla nabywcy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezustanność ż.

 przysł. bezustannie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieustanny; przest. bezprzestanny

Wiktionary


bezustawny

dawniej: nieustanny


SJP.pl


bezusterkowość

→ bezusterkowy


SJP.pl

Patrz:

bezusterkowy

bezusterkowy

niemający usterek


SJP.pl


bezustnikowy

niemający ustnika


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) muz. niemający ustnika

Wiktionary


bezuszny

w odniesieniu do przedmiotów: niemający ucha; bezuchy


SJP.pl


bezużytecznie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób pozbawiony użyteczności, bez praktycznego sensu lub efektu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Próbujesz bezużytecznie coś naprawić, co jest zepsute na zawsze.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezużyteczność ż.

 przym. bezużyteczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) daremnie, bez sensu, na próżno

Wiktionary


bezużyteczność

→ bezużyteczny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezużyteczne

Wiktionary

Patrz:

bezużyteczny

Przykłady

 (1.1) Permisywizm zakłada bezużyteczność, a nawet szkodliwość zakazów obyczajowych.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezużyteczny

 przysł. bezużytecznie, użytecznie

Wiktionary


bezużyteczny

do niczego nieprzydatny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, z którego nie ma żadnego użytku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Grzebień bez zębów jest bezużyteczny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzuʒɨˈtɛt͡ʃnɨ, AS: bezužytečny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezużyteczność ż.

 przysł. bezużytecznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezwartościowy, nieużyteczny, nieprzydatny, zbędny, zbyteczny

Wiktionary


bezwartościowość

→ bezwartościowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezwartościowe; cecha tych, którzy są bezwartościowi

Wiktionary

Patrz:

bezwartościowy

Powiązane:

 przym. bezwartościowy

 przysł. bezwartościowo

Wiktionary


bezwartościowy

1. nic nie wart, niemający wartości;
2. będący kiepskiej jakości;
3. o człowieku: wyróżniający się ujemnymi cechami charakteru


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nieposiadający żadnej wartości

 (1.2) złej jakości

 (1.3) o osobie mający zły, słaby charakter, niemający żadnych zalet

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Daj spokój! Ten grat jest bezwartościowy.

 (1.1) Jednocześnie Werner odnosił się do wszelkich przejawów nowoczesnej sztuki jako do czegoś „strasznego” lub „bezwartościowych śmieci”, a nawet obraził berlińską prasę liberalną, narzekając, że „sztuka była lepsza, gdy krytycy byli lepsi”.

 (1.3) Po tym, co Tomek zrobił Agnieszce, wiem już, że jest to człowiek bezwartościowy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzvartɔɕˈt͡ɕɔvɨ, AS: bezvartośćovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezwartościowość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezużyteczny, nieużyteczny, nic niewart, niewart funta kłaków, niewart złamanego grosza, niewart złamanego szeląga

 (1.2) byle jaki, do chrzanu, do niczego, lichy, mierny, nędzny, niepotrzebny, tandetny, szmatławy, zużyty

 (1.3) beznadziejny, podły, plugawy

Wiktionary


bezwarunkowo

przysłówek

 (1.1) bez względu na cokolwiek, bez stawiania warunków

 (1.2) koniecznie, bezwzględnie, absolutnie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mniej ważna jest treść reguły, niż fakt by posiadać regułę i bezwarunkowo jej przestrzegać.

 (1.2) Przed zwrotem kasety wideo do wypożyczalni należało ją bezwarunkowo przewinąć do początku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezwarunkowość ż.

 przym. bezwarunkowy

Wiktionary


bezwarunkowość

→ bezwarunkowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezwarunkowe; cecha tych, którzy są bezwarunkowi

Wiktionary

Patrz:

bezwarunkowy

Powiązane:

 przym. bezwarunkowy

 przysł. bezwarunkowo

Wiktionary


bezwarunkowy

nieograniczony żadnymi warunkami


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nieograniczony warunkami, niezależny od żadnych warunków; całkowity, absolutny, zupełny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Roosevelt w sprawie Niemiec zaproponował formułę, której użył w czasie amerykańskiej wojny domowej generał Ulysses S. Grant — „bezwarunkowa kapitulacja”.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzvarũŋˈkɔvɨ, AS: bezvarũŋkovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezwarunkowość ż.

 przysł. bezwarunkowo

Wiktionary


bezwentylowy

niemający wentyli


SJP.pl


bezwiednie

przysłówek sposobu

 (1.1) bez udziału świadomości

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Joanna złamała gałązkę tarniny i zaczęła ją bezwiednie gryźć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈvʲjɛdʲɲɛ, AS: bezvʹi ̯edʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezwiedny

 rzecz. bezwiedność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) machinalnie, mimowolnie, odruchowo

Wiktionary


bezwiedność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezwiedne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezwiedny

 przysł. bezwiednie

Wiktionary


bezwiedny

wykonywany, odbywający się bez udziału świadomości


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) wykonany bez udziału świadomości

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezwiednie

 rzecz. bezwiedność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mimowolny, machinalny, nieświadomy

Wiktionary


bezwietrznie

przysłówek

 (1.1) bez wiatru

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W górach było bezwietrznie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wiatr mrz., bezwietrzność ż., bezwietrze n.

 przym. bezwietrzny

 przysł. wietrznie

Wiktionary


bezwietrzność

→ bezwietrzny


SJP.pl

Patrz:

bezwietrzny

bezwietrzny

bez wiatru


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) charakteryzujący się brakiem wiatru

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jeżeli pogoda będzie bezwietrzna, odbędą się pokazy lotów motolotniami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈvʲjɛṭʃnɨ, AS: bezvʹi ̯eṭšny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wiatr mrz., bezwietrzność ż.

 przysł. bezwietrznie

Wiktionary


bezwieżowy

niemający wież


SJP.pl


bezwinny

przymiotnik

 (1.1) przest. niewinny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈvʲĩnːɨ, AS: bezvʹĩ•ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezwiństwo n.

 przysł. bezwinnie

Wiktionary


bezwirowość

cecha płynu niemającego w żadnym punkcie wypadkowej prędkości kątowej


SJP.pl


bezwirowy

o przepływie płynu: niemający w żadnym punkcie wypadkowej prędkości kątowej


SJP.pl


bezwitaminowy

niezawierający witamin


SJP.pl


bezwizowy

niewymagający wiz


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niewymagający uzyskania wizy

 (1.2) niemający wizy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do bezwizowej strefy obok Brześcia zostały również włączone rejony: brzeski, żabinecki, prużański, świsłocki, kamieniecki w tym Puszcza Białowieska na terenie Białorusi.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. wizowy

Wiktionary


bezwiórowy

przymiotnik

 (1.1) techn. niepowodujący powstawania wiórów

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezwiórowo

Wiktionary


bezwiństwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) stpol. niewinność

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈvʲĩj̃stfɔ, AS: bezvʹĩĩ ̯stfo

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezwinny

Wiktionary


bezwodnik

1. bezwodnik kwasowy - tlenek, który łącząc się z wodą, tworzy kwas nieorganiczny;
2. bezwodnik kwasów organicznych - związek chemiczny otrzymywany przez odwodnienie kwasów karboksylowych;
3. bezwodnik zasadowy - tlenek, który łącząc się z wodą, tworzy zasadowe wodorotlenki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. tlenek niemetalu tworzący kwas lub zasadę w połączeniu z wodą

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Podczas policyjnego nalotu na kuchence gazowej parował 50-litrowy garnek z wywarem. Obok stały butelki z rozpuszczalnikami, bezwodnikiem oraz acetonem.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezwodny, bezwodnikowy

 rzecz. bezwodzie n., woda ż.

Wiktionary


bezwodność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezwodne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezwodny

 przysł. bezwodnie

 rzecz. bezwodzie n., woda ż.

Wiktionary


bezwodny

1. niemający rzek, jezior itp.;
2. o związku chemicznym: niezawierający wody;
3. o urządzeniu: działające bez użycia wody


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony wody, wilgoci

 (1.2) chem. niezawierający wody w swej strukturze krystalicznej

 (1.3) techn. niepotrzebujący wody do działania

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wodowanie n., woda ż., bezwodnik m., bezwodzie n., bezwodność ż.

Wiktionary


bezwodzie

1. brak płynu owodniowego;
2. dawniej: teren pozbawiony wody


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) med. patologiczny brak płynu owodniowego w przebiegu ciąży;

 (1.2) przest. stan braku wody

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Całkowite bezwodzie najczęściej wiąże się z agenezją nerek.

 (1.2) Ludzkość tak wtenczas musiała uczynić z nauką, jak czyni z żywnością pielgrzym, przez bezchlebie i bezwodzie ciągnący (…)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. woda ż., wody nmos., wodniczka ż., wodnik m., wodnica ż., wodniak m., wodzianka ż., Wodnik m., wódka ż., owodnia ż., małowodzie n., wielowodzie n., wodowanie n., zwodowanie n., uwadnianie n., uwodnienie n., nawadnianie n., nawodnienie n., uwadnianie n., uwodnienie n., odwadnianie n., odwodnienie n., wodnicha ż., wodniczka ż., wodniczek m., wodność ż., wodnistość ż., bezwodność ż., bezwodnik m.

 czas. wodować ndk., zwodować dk., uwadniać ndk., uwodnić dk., nawadniać ndk., nawodnić dk., uwadniać ndk., uwodnić dk., odwadniać ndk., odwodnić dk.

 przym. wodny, wodnisty, wodnikowy, wodniacki, bezwodny, owodniowy, wódczany

 przysł. wodniście

 temsłow. wodo-

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) susza, posucha

Wiktionary


bezwolnie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezwolny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Teofil był przerażony, ale jednak nie na tyle, by bezwolnie poddać się lękowi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezwolność ż.

 przym. bezwolny

Wiktionary


bezwolność

→ bezwolny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezwolne; cecha tych, którzy są bezwolni

Wiktionary

Patrz:

bezwolny

Powiązane:

 przym. bezwolny

 przysł. bezwolnie

Wiktionary


bezwolny

dający sobą kierować


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma własnej woli

 (1.2) o słabej woli, niepotrafiący się sprzeciwić

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Być może był przyzwoitym człowiekiem, który nie znosił już grania haniebnej roli w Historii, jak bezwolna marionetka w rękach półmartwego cesarstwa.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezwolnie

 rzecz. bezwolność ż.

Wiktionary


bezwonność

→ bezwonny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezwonne; cecha tych, którzy są bezwonni

Wiktionary

Patrz:

bezwonny

Powiązane:

 przym. bezwonny

 przysł. bezwonnie

Wiktionary


bezwonny

niemający woni; bezzapachowy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niemający zapachu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Powietrze jest bezwonną mieszaniną gazów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈvɔ̃nːɨ, AS: bezvõ•ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezwonność ż.

 przysł. bezwonnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezzapachowy

Wiktionary


bezworkowy

niemający worka, np. odkurzacz bezworkowy


SJP.pl


bezwoskowy

taki, który nie zawiera wosku


SJP.pl


bezwstyd

nieskromność, nieprzyzwoitość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) nieskromność w postępowaniu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezwstydnica ż., bezwstydnik mos., bezwstydność ż.

 przym. bezwstydny

 przysł. bezwstydnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprzyzwoitość

Wiktionary


bezwstydnica

kobieta niemająca wstydu, skromności, pozbawiona skrupułów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta zachowująca się nieskromnie lub wręcz rozpustnie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Powiesił się twój kochanek, ty bezwstydnico! To się stało.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezwstyd mrz., bezwstydność ż.

:: fm. bezwstydnik mos.

 przym. bezwstydny

 przysł. bezwstydnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ladacznica, nierządnica, rozpustnica

Wiktionary


bezwstydnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bezwstydny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wkrótce przybrał postać pięknego młodzieńca i bezwstydnie wszedł do sypialni dziewicy, aby ją zgwałcić.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezwstydność ż., bezwstyd mrz., bezwstydnik m., bezwstydnica ż.

 przym. bezwstydny

Wiktionary


bezwstydniej

stopień wyższy od przysłówka: bezwstydnie


SJP.pl


bezwstydniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezwstydny; bardziej bezwstydny


SJP.pl


bezwstydnik

człowiek niemający wstydu, skromności, pozbawiony skrupułów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba zachowująca się nieskromnie lub wręcz rozpustnie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kilku starych bezwstydników siedziało pod samą sceną.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezwstyd mrz., bezwstydność ż.

:: fż. bezwstydnica ż.

 przym. bezwstydny

 przysł. bezwstydnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lubieżnik, rozpustnik; przest. wszetecznik

Wiktionary


bezwstydność

brak wstydu, skrupułów, skromności


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezwstydne; cecha tych, którzy są bezwstydni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezwstyd mrz., bezwstydnik mos., bezwstydnica ż.

 przym. bezwstydny

 przysł. bezwstydnie

Wiktionary


bezwstydny

pozbawiony wstydu, nieprzyzwoity, bezczelny; zbereźny, sprośny, lubieżny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie odczuwa wstydu; bez skrupułów

 (1.2) taki, który świadczy o braku skromności

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Podchodziliście do śmierci w sposób bezwstydny, zafałszowany i obłudny!

 (1.2) Ależ Edmundzie, ty tłum w sobie tę bezwstydną żądzę ku mnie!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛsˈfstɨdnɨ, AS: besfstydny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezwstyd m., bezwstydność ż., bezwstydnik m., bezwstydnica ż.

 przysł. bezwstydnie

 czas. zawstydzić

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) arogancki, bezczelny, buńczuczny, butny, impertynencki, wyzywający, zaczepny, zadufany, zuchwały; pot. hucpiarski, tupeciarski

 (1.2) nieprzyzwoity, nieskromny, odważny, śmiały, wyuzdany, wyzywający, zuchwały; przest. bezecny, nieobyczajny, nieprzystojny, wszeteczny

Wiktionary


bezwyjątkowość

→ bezwyjątkowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezwyjątkowe

Wiktionary

Patrz:

bezwyjątkowy

Powiązane:

 przym. bezwyjątkowy

Wiktionary


bezwyjątkowy

niedopuszczający wyjątków


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma wyjątków

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezwyjątkowość ż.

 przysł. bezwyjątkowo

Wiktionary


bezwyjściowość

→ bezwyjściowy


SJP.pl

Patrz:

bezwyjściowy

bezwymiarowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezwymiarowe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezwymiarowy

 przysł. bezwymiarowo

Wiktionary


bezwymiarowy

przymiotnik

 (1.1) nie mający wymiarów

 (1.2) fiz. nie posiadający jednostki miary

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) W hydrodynamice stosowana jest liczba Reynoldsa będąca wielkością bezwymiarową.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezwymiarowość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) niemianowany

Wiktionary


bezwypadkowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezwypadkowe; cecha tych, którzy są bezwypadkowi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezwypadkowy

Wiktionary


bezwypadkowy

taki, w którym nie doszło do wypadku


SJP.pl


bezwysiłkowość

brak wysiłku, niewymaganie wysiłku


SJP.pl


bezwysiłkowy

niewymagający wysiłku; lekki, łatwy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niewymagający wysiłku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Chcę osiągnąć bezwysiłkową płynność mowy po japońsku.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezwysiłkowo

 rzecz. siła ż.

 licz. siła

Wiktionary


bezwyznaniowiec

osoba nienależąca do żadnego wyznania religijnego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś nie identyfikujący się z żadnym wyznaniem religijnym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bolesław dziś uważa się za bezwyznaniowca.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezwyznaniowość ż.

Wiktionary


bezwyznaniowość

→ bezwyznaniowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezwyznaniowe; cecha tych, którzy są bezwyznaniowi

Wiktionary

Patrz:

bezwyznaniowy

Powiązane:

 rzecz. bezwyznaniowiec m.

 przym. bezwyznaniowy

 przysł. bezwyznaniowo

Wiktionary


bezwyznaniowy

niezwiązany z żadnym wyznaniem religijnym


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie wyznaje lub nie uznaje żadnej religii

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzvɨznãˈɲɔvɨ, AS: bezvyznãńovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezwyznaniowość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezbożny

Wiktionary


bezwzględnie

przysłówek

 (1.1) w sposób surowy, okrutny

 (1.2) w sposób całkowity, zupełnie

 (1.3) w sposób bezwarunkowy i bez względu na cokolwiek

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) U tych dwu wybitnych krytyków ekspresywizm jest również postawą bezwzględnie aprobowaną.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezwzględność ż.

 przym. bezwzględny

Wiktionary


bezwzględniej

stopień wyższy od przysłówka: bezwzględnie


SJP.pl


bezwzględniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezwzględny


SJP.pl


bezwzględność

→ bezwzględny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzymiotnikowy od|bezwzględny.

Wiktionary

Patrz:

bezwzględny

Przykłady

 (1.1) Dzieci obawiały się tej jej nieuzasadnionej bezwzględności.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezwzględny

 przysł. bezwzględnie

Wiktionary


bezwzględny

1. bezwarunkowy, konieczny;
2. surowy, okrutny, bez skrupułów


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) okrutny, pozbawiony współczucia

 (1.2) ściśle wymagany, niedopuszczający wyjątków

 (1.3) niezależny od okoliczności, nieuwarunkowany

 (1.4) mat. pozbawiony znaku, będący wynikiem wartości bezwzględnej

 (1.5) metrol. wyrażony w tych samych jednostkach, co mierzona wielkość

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten bezwzględny bandzior trząsł całą okolicą.

 (1.2) Obowiązuje bezwzględny zakaz kąpieli w jeziorze!

 (1.2) Bezwzględne tlenowce rosną tylko w obecności tlenu atmosferycznego.

 (1.3) Datowanie bezwzględne w archeologii nie zależy od datowania przypisanego innym artefaktom.

 (1.4) Bezwzględna różnica to wartość bezwzględna różnicy dwóch liczb.

 (1.5) Błąd bezwzględny pomiaru to różnica między wartością zmierzoną i wartością dokładną.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈvzɡlɛ̃ndnɨ, AS: bezvzglẽndny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezwzględność ż.

 przysł. bezwzględnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) despotyczny, okrutny

 (1.3) absolutny

Wiktionary


bezwzrokowy

odbywający się bez udziału wzroku


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dziejący się, wykonywany bez udziału wzroku

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezwzrokowo

Wiktionary


bezwąsy

niemający wąsów


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie ma wąsów

Wiktionary


bezwątpliwość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezwątpliwe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezwątpliwy

 przysł. bezwątpliwie

Wiktionary


bezwątpliwy

dawniej: niewątpliwy


SJP.pl


bezwęzełkowy

niemający węzełków, wykonany bez węzełków, np. siatki bezwęzełkowowe


SJP.pl


bezwęzłowy

niemający węzłów, np. sieć rybacka bezwęzłowa


SJP.pl


bezwład

1. niechęć lub niezdolność do czynu, poruszania się; inercja
2. niemożność wykonywania jakichkolwiek ruchów porażoną częścią ciała; porażenie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stan braku działania, pasywności, nieskuteczności

 (1.2) med. brak możliwości poruszania częścią ciała na skutek uszkodzenia układu nerwowego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Społeczny bezwład paraliżuje zmiany.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. władza ż., bezwładność ż.

 przym. bezwładny

 przysł. bezwładnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) apatia, bezczynność, inercja, ociężałość, pasywność

 (1.2) porażenie, drętwota

Wiktionary


bezwładnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bezwładny

Wiktionary

Bezwładnie – trzeci singel promocyjny i trzeci z kolei utwór na płycie "Matka i żony" zespołu Mikromusic z gościnnym udziałem Skubasa. Singel trafił do promocji radiowej 28 września 2015, wydany przez Warner Music Poland. Nagranie powstało na potrzeby ścieżki dźwiękowej do filmu „Chemia” w reżyserii Bartka Prokopowicza. Teledysk, który miał premierę 29 września 2015, został wyreżyserowany przez Katię Priwieziencew (scenariusz - Katia Priwieziencew i Grzegorz Hartfiel, zdjęcia - Grzegorz Hartfiel).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jeżeli sprawy dadzą się w ten sposób ułożyć, opuszczam ramiona, rzucam się bezwładnie kolejom losu, niech wszystko ginie, przepada, niech się raz kończą piekielne udręczenia.

 (1.1) Spoczywał bezwładnie na stole oparty.

 (1.1) Chciał coś powiedzieć, ale się zatoczył nagle jak pijany i ciężko, bezwładnie zwalił się na podłogę.

 (1.1) Polluks poruszył jeszcze kilka razy wiosłami i — jak Sotion — osunął się bezwładnie na deski.

 (1.1) Kij wypadł mi na ziemię, ręce obwisły bezwładnie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezwład mrz., bezwładność ż., władza ż.

 przym. bezwładny, bezwładnościowy

 czas. bezwładnieć ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezradnie, bezsilnie, nieruchomo

Wiktionary


bezwładniej

stawać się bezsilnym, bezradnym; bezsilnieć, bezradnieć


SJP.pl


bezwładnieć

stawać się bezsilnym, bezradnym; bezsilnieć, bezradnieć


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) rzad. stawać się bezwładnym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Królik, ujrzawszy węża grzechotnika, wpada w mimowolną drżączkę, bezwładnieje i staje się jego pastwą.

 (1.1) A kiedy zbliżyliśmy się do cmentarnej bramy, to już nie był krzyż z Męką Pańską, ale żelazna szubienica, która osuwała mi się powoli z bezwładniejących rąk.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezwładnie

Wiktionary


bezwładnościowy

oparty na bezwładzie; bezwładny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) fiz. związany z bezwładnością, wykorzystujący siły bezwładności

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezwładność ż.

 przym. bezwładny

 przysł. bezwładnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) inercyjny

Wiktionary


bezwładność

1. cecha ciała polegająca na dążeniu do zachowania stanu, w którym się to ciało znajduje;
2. niezdolność poruszania się


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezwładne

 (1.2) cecha tych, którzy są bezwładni

 (1.3) fiz. opór ciała materialnego przy przyspieszaniu

Wiktionary

Be

Wikipedia

Przykłady

 (1.3) Masa jest miarą bezwładności.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈvwadnɔɕt͡ɕ, AS: bezvu̯adność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezwładny, bezwładnościowy

 przysł. bezwładnie

 rzecz. bezwład mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) inercyjność

 (1.2) apatia

 (1.3) inercja

Wiktionary


bezwładny

1. niemający zdolności poruszania się;
2. w fizyce: dotyczący bezwładności ciał fizycznych


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nieruchomy z powodu braku sił witalnych, ułomności lub uszkodzenia

 (1.2) przen. nie podejmujący aktywności z powodu braku realnej władzy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bezwładna noga zwisała po wypadku.

 (1.2) Jestem bezwładny w tej sytuacji i muszę się z tym pogodzić.

 (1.2) Brytyjski rząd był bezwładny wobec działań UE.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezwładnie

 rzecz. bezwład mrz., bezwładność ż., władza ż.

 przym. bezwładnościowy

Wiktionary


bezwłasnowolność

→ bezwłasnowolny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezwłasnowolne; cecha tych, którzy są bezwłasnowolni

Wiktionary

Patrz:

bezwłasnowolny

Powiązane:

 przym. bezwłasnowolny

 przysł. bezwłasnowolnie

Wiktionary


bezwłasnościowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezwłasnościowe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezwłasnościowy

 przysł. bezwłasnościowo

Wiktionary


bezwłasnościowy

nie oparty na prawie własności; będący bez własności


SJP.pl


bezwłosowy

nieposiadający włosów


SJP.pl


bezwłosy

niemający włosów; łysy


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) niemający włosów, będący bez włosów

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈvwɔsɨ, AS: bezvu̯osy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) łysy, nieowłosiony

Wiktionary


bezzadziorowy

niemający zadziora


SJP.pl


bezzapachowo

przysłówek

 (1.1) rzad. w sposób bezzapachowy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezzapachowość ż.

 przym. bezzapachowy

Wiktionary


bezzapachowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezzapachowe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezzapachowy

 przysł. bezzapachowo

Wiktionary


bezzapachowy

niemający zapachu; bezwonny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma zapachu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Często używam bezzapachowego dezodorantu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzːapaˈxɔvɨ, AS: be•zapaχovy

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezzapachowo

 rzecz. bezzapachowość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezwonny

Wiktionary


bezzarodkowe

grupa roślin niewytwarzających kwiatów, rozmnażających się głównie przez zarodniki; kryptogamy, skrytopłciowe


SJP.pl


bezzasadnie

przysłówek sposobu

 (1.1) bez podstaw; nie mając racji

 (1.2) bez uzasadnienia, bez powodu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Oskarżono go bezzasadnie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezzasadność ż.

 przym. bezzasadny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niesłusznie

Wiktionary


bezzasadność

→ bezzasadny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezzasadne

Wiktionary

Patrz:

bezzasadny

Powiązane:

 przym. bezzasadny

 przysł. bezzasadnie

Wiktionary


bezzasadny

niemający podstawy; bezpodstawny, nieuzasadniony


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma racji bytu; nieuzasadniony, bezpodstawny, nieusprawiedliwiony

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie jest to złośliwość bezzasadna, gdy się zważy różne samochwalcze okrzyki filozofa, który się mianował prorokiem nadchodzącego czasu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛzːaˈsadnɨ, AS: be•zasadny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezzasadność ż.

 przysł. bezzasadnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieuzasadniony

Wiktionary


bezzawodny

dawniej: niezawodny


SJP.pl


bezzałogowiec

bezzałogowy statek powietrzny; drona, dron, bezpilotowiec


SJP.pl


bezzałogowy

1. niemający załogi;
2. odbywający się bez udziału załogi


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) lotn. astronaut. taki, który nie ma załogi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Krótka, eksperymentalna, bezzałogowa misja, mająca na celu sprawdzenie sprzętu w warunkach kosmicznych, zakończyła się powodzeniem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezzałogowiec m.

Wiktionary


bezzbiornikowy

niemający lub niewymagający zbiornika


SJP.pl


bezzboczny

dawniej: nieodbiegający od tematu


SJP.pl


bezziarnisty

niezawierający ziaren


SJP.pl


bezzieleniowy

nie zawierający ciałek zieleni


SJP.pl


bezzielny

przymiotnik

 (1.1) bot. taki, który nie ma zielonych, fotosyntetyzujących części

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛʑˈːɛlnɨ, AS: be•źelny

Wiktionary


bezzwrotność

→ bezzwrotny


SJP.pl

Patrz:

bezzwrotny

bezzwrotny

niepodlegający zwrotowi, niepodlegający spłacie


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nieobjęty obowiązkiem zwrotu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zbyszek otrzymał pomoc w postaci bezzwrotnej zapomogi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zwrot mrz., bezzwrotność ż.

 przysł. bezzwrotnie

Wiktionary


bezzwłocznie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bezzwłoczny, natychmiast

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wszelkie reklamacje będę rozpatrywać uprzejmie i bezzwłocznie, zgodnie z zasadami sformułowanymi w publikacjach Amway na temat wymiany towarów i zwrotu pieniędzy za zakup wadliwych towarów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈːvwɔt͡ʃʲɲɛ, AS: be•zvu̯očʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezzwłoczność ż.

 przym. bezzwłoczny

Wiktionary


bezzwłoczność

→ bezzwłoczny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezzwłoczne

Wiktionary

Patrz:

bezzwłoczny

Powiązane:

 przym. bezzwłoczny

 przysł. bezzwłocznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezwłoczność

Wiktionary


bezzwłoczny

natychmiastowy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) mający nastąpić natychmiast, bez zwłoki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ta rozmowa nie ma dalszego sensu. Gdyby decyzja należała wyłącznie do mnie, zarządziłbym bezzwłoczny sąd wojskowy.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezzwłocznie

 rzecz. bezzwłoczność ż., zwłoka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezwłoczny

Wiktionary


bezzębie

całkowity brak zębów spowodowany nieleczoną próchnicą, chorobami przyzębia lub urazem


SJP.pl

Bezzębie – stan całkowitego braku naturalnych zębów. Może prowadzić do wielu zaburzeń funkcjonowania organizmu, jak na przykład zwiększonego ryzyka sercowo-naczyniowego, cukrzycy typu II i przewlekłej choroby nerek.

Wikipedia


bezzębne

rząd ssaków, których zęby nie mają korzeni i emalii; Edentata


SJP.pl


bezzębność

→ bezzębny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak zębów

Wiktionary

Patrz:

bezzębny

Wymowa:

IPA: bɛzˈːɛ̃mbnɔɕt͡ɕ, AS: be•zẽmbność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezzębny

 przysł. bezzębnie

Wiktionary


bezzębny

1. niemający zębów; bezzęby;
2. środowiskowo: słaby, bezradny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie ma zębów; pozbawiony zębów

 (1.2) przen. słaby, bezradny i niegroźny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Drogę zagrodził jej żądający dwóch złotych bezzębny kloszard.

 (1.1) Sporo bezzębnych kotów dobrze sobie w życiu radzi, ewentualne usuwanie zębów to również nie jest dramat.

 (1.2) To bardzo ważna i potrzebna ustawa. Niestety w formie, która została zaproponowana, jest bezzębna.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛzˈːɛ̃mbnɨ, AS: be•zẽmbny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezzębność ż., ząb mrz.

 przysł. bezzębnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) bezsilny, nieskuteczny

Wiktionary


bezzęby

nie mający zębów; bezzębny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) przest. taki, który nie ma zębów

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezzębny

Wiktionary


bezład

brak organizacji, nieporządek, bałagan


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stan braku ładu, porządku

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezładny

 przysł. bezładnie

 rzecz. bezładność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bajzel, bałagan, chaos, dezorganizacja, nieład, nieporządek, zamieszanie

Wiktionary


bezładniak

przedstawiciel podklasy grzybów z klasy workowców właściwych


SJP.pl


bezładniaki

podklasa grzybów z klasy workowców właściwych


SJP.pl


bezładnie

przysłówek sposobu

 (1.1) bez ładu; w bałaganie; bez organizacji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezład mrz., bezładność ż.

 przym. bezładny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) byle jak, chaotycznie, nieporządnie

Wiktionary


bezładniej

stopień wyższy od przysłówka: bezładnie


SJP.pl


bezładnik

dawniej: osoba nieporządna, niezorganizowana


SJP.pl


bezładność

stan bezładu; chaotyczność


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezładne; cecha tych, którzy są bezładni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezład m.

 przym. bezładny

 przysł. bezładnie

Wiktionary


bezładny

charakteryzujący się brakiem ładu; nieuporządkowany, chaotyczny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony ładu, porządku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ze względu na często bezładny rozród i ubogie warunki panujące w fabrykach szczeniąt, u szczeniąt hodowanych w tego typu miejsach występuje skłonność do znaczących problemów zdrowotnych i behawioralnych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezład mrz., bezładność ż.

 przysł. bezładnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) chaotyczny, nieskładny, nieskoordynowany, nieuporządkowany, niezorganizowany, zabałaganiony

Wiktionary


bezłodygowy

nieposiadający łodygi


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) bot. taki, który nie posiada łodygi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. łodyga ż., łodyżka ż.

Wiktionary


bezłożyskowce

takson obejmujący ssaki z rzędu stekowców i nadrzędu torbaczy


SJP.pl


bezłożyskowiec

ssak cechujący się prymitywnym łożyskiem lub jego brakiem


SJP.pl


bezłuski

niepokryty łuskami, np. murena bezłuska


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) zool. nie mający łusek, nie pokryty łuskami

Wiktionary


bezłuskowy

niemający łusek


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) wojsk. o pocisku, amunicji: nie mający łuski; o broni: wykorzystujący takie pociski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Oprócz składanych nabojów łuskowych znane są także składane naboje bezłuskowe (…).

Wiktionary


bezśladowo

→ bezśladowy


SJP.pl

Patrz:

bezśladowy

bezśladowy

niepozostawiający śladów


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niezostawiający śladów

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezśladowo

Wiktionary


bezśnieżny

cechujący się brakiem śniegu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) charakteryzujący się brakiem śniegu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Brak szerokiej sieci gospodarstw agroturystycznych wynika również z niewielkich korzyści finansowych w okresie zimy, szczególnie tak ciepłej i bezśnieżnej jak w br.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛɕˈːɲɛʒnɨ, AS: be•śńežny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bezśnieżnie

Wiktionary


bezświerkowy

nieskładający się z świerków


SJP.pl


bezświetlność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezświetlne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bezświetlny

 przysł. bezświetlnie

Wiktionary


bezżenność

→ bezżenny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezżenne; cecha tych, którzy są bezżenni

Wiktionary

Patrz:

bezżenny

Powiązane:

 rzecz. bezżeństwo n., bezżennik m., bezżeniec m.

 przym. bezżenny

 przysł. bezżennie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) celibat; przest. bezżeństwo

Wiktionary


bezżenny

1. niemający żony;
2. taki, którego charakterystyczną cechą jest brak żony


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) zwykle o mężczyźnie: nie mający żony, będący kawalerem; nie będący mężem, małżonkiem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bezżenność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieżonaty

Wiktionary


bezżeństwo

niewchodzenie w związek małżeński; bezżenność, agamia


SJP.pl


bezżuchwowce

nadgromada najprymitywniejszych kręgowców wodnych; bezszczękowce


SJP.pl

Bezżuchwowce, bezszczękowce (Agnatha, czyt. "agnata") – takson prymitywnych, pozbawionych szczęk kręgowców wodnych, do których należą minogokształtne i śluzicokształtne oraz wymarłe kostnopancerne, Heterostraci i Thelodonti. W zależności od przyjętej systematyki klasyfikowany jest w randze nadgromady, supergromady lub infratypu.

Wikipedia


bezżuchwowiec

przedstawiciel nadgromady kręgowców wodnych, charakteryzujących się brakiem kości szczęki; bezszczękowiec


SJP.pl


bezżużlowy

pozbawiony żużlu


SJP.pl


bezżyłka

bezżyłka plamista - gatunek karaczana


SJP.pl


bezżądłowe

1. niemający żądła;
2. o cechach bezżądłowych (plemię pszczół)


SJP.pl


bezżądłowy

1. niemający żądła;
2. o cechach bezżądłowych (plemię pszczół)


SJP.pl


bezżądły

niemający żądła


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma żądła

Wiktionary


bełchatowianin

mieszkaniec Bełchatowa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Bełchatowa

 (1.2) osoba pochodząca z Bełchatowa, urodzona w Bełchatowie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛwxatɔˈvʲjä̃ɲĩn, AS: beu̯χatovʹi ̯ä̃ńĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bełchatów mrz.

:: fż. bełchatowianka ż.

 przym. bełchatowski

Wiktionary


bełchatowianka

mieszkanka Bełchatowa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Bełchatowa

 (1.2) kobieta pochodząca z Bełchatowa, urodzona w Bełchatowie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛwxatɔˈvʲjãnka, AS: beu̯χatovʹi ̯ãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bełchatów mrz.

:: fm. bełchatowianin mos.

 przym. bełchatowski

Wiktionary


bełchatowski

przymiotnik od: Bełchatów


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Bełchatowa, związany z Bełchatowem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛwxaˈtɔfsʲci, AS: beu̯χatofsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bełchatów mrz., bełchatowianin mos., bełchatowianka ż.

Wiktionary


bełchatów

miasto w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;

Wiktionary

Bełchatów – miasto powiatowe w województwie łódzkim, siedziba powiatu bełchatowskiego i gminy wiejskiej Bełchatów. Położone na Wzniesieniach Południowomazowieckich, w mezoregionie Wysoczyzna Bełchatowska nad rzeką Rakówką, ok. 50 km na południe od Łodzi i ok. 25 km na zachód od Piotrkowa Trybunalskiego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bełchatów i Wieluń leżą w województwie łódzkim.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛwˈxatuf, AS: beu̯χatuf

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bełchatowianin mos., bełchatowianka ż.

 przym. bełchatowski

Wiktionary


bełchów

wieś w województwie łódzkim


SJP.pl

Bełchów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łowickim, w gminie Nieborów.

Wieś arcybiskupstwa gnieźnieńskiego w ziemi rawskiej województwa rawskiego w 1792 roku.

Wikipedia


bełcik

nazwisko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od bełt

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie bełt, lecz tylko mały bełcik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bełt m.

Wiktionary


bełczyna

wieś w Polsce


SJP.pl

Bełczyna – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Wleń, na Pogórzu Kaczawskim w Sudetach.

Wikipedia


bełdany

jezioro w Polsce


SJP.pl

Be

Wikipedia


bełdański

przymiotnik od: Bełdany (jezioro w Polsce)


SJP.pl


bełdów

wieś w województwie łódzkim


SJP.pl

Bełdów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Aleksandrów Łódzki.

Obecnie znajduje się tu siedziba sołectwa i szkoła podstawowa.

Wikipedia


bełk

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) daw. ryb. zagłębienie w dnie morza, topiel wodna, głębia

 (1.2) gw-pl|Mazowsze. brzuch

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bełk – część wsi Ochotnica Dolna w woj. małopolskim, w pow. nowotarskim, w gminie Ochotnica Dolna
  • Bełk – przysiółek wsi Cisek w woj. opolskim, w pow. kędzierzyńsko-kozielskim, w gminie Cisek
  • Bełk – część wsi Czudec w woj. podkarpackim, w pow. strzyżowskim, w gminie Czudec
  • Bełk – wieś w woj. śląskim, w pow. rybnickim, w gminie Czerwionka-Leszczyny
  • Bełk – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. jędrzejowskim, w gminie Imielno
  • Bełk – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. działdowskim, w gminie Lidzbark
  • Bełk – gromada
  • Bełk – dawna gmina
  • Bełk – potok, dopływ Odry

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Z głębin morza dalekich a z bełku przepadłego powrócił, żeby u stopy braterskiej jasne czoło położyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛwk, AS: beu̯k

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) głębia

Wiktionary


bełkaczek

rodzaj skorupiaków z rzędu obunogów


SJP.pl


bełkocik

zdrobnienie od: bełkot


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od bełkot

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bełkot m.

Wiktionary


bełkot

1. niezrozumiała, niewyraźna mowa lub nieartykułowane dźwięki;
2. pozbawiona sensu wypowiedź


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) niewyraźna mowa, bełkotanie

 (1.2) pot. wypowiedź nie mająca sensu, z której nic konkretnego nie wynika; mowa trawa, pustosłowie

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Wskazany przez Ciebie artykuł to przykład naukowego bełkotu – brzmi mądrze, ale nic z niego nie wynika.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɛwkɔt, AS: beu̯kot

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bełkotliwość ż., bełkotka ż., bełkotanie n., bełkocik mrz.

 czas. bełkotać

 przym. bełkotliwy

 przysł. bełkotliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) kit, gadka szmatka, bzdura, nonsens

Wiktionary


bełkotanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) mówienie w sposób niewyraźny, niezrozumiały

 (1.2) przen. wyrażanie się w sposób nielogiczny, niezborny i zawiły

Wiktionary

Bełkotanie – ciężka postać dyslalii polegająca na niemożności prawidłowego wymawiania dźwięków. Do bełkotania zalicza się reranie (nieprawidłowe wymawianie głoski „r” np.: rower = lowel); seplenienie i szeplenienie (nieprawidłowe wymawianie głosek „s” i „sz” np.: stacja = sztacja, poszła = posła); zniekształceniom może ulegać wymowa innych głosek np.: „k”, „l”, „p” i in.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bełkot m., bełkotliwość ż., bełkotka ż.

 czas. bełkotać

 przym. bełkotliwy

 przysł. bełkotliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gulgotanie

Wiktionary


bełkotać

mówić bezładnie lub od rzeczy


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. zabełkotać)

 (1.1) wypowiadać słowa w sposób bardzo niewyraźny, trudny do zrozumienia

 (1.2) formułować wnioski bardzo niejasno

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Z pijackim uporem jął bełkotać coś o spisku.

 (1.2) Naprzeciw karykaturalnie przedstawionego Sejmu, w którym posłowie bełkoczą i dzielą włos na czworo, postawił Różewicz samego księdza Skargę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bełkot m., bełkotanie n., bełkotka ż., bełkotliwość ż., wybełkotanie n., zabełkotanie n.

 czas. wybełkotać dk., zabełkotać dk.

 przym. bełkotliwy

 przysł. bełkotliwie

Wiktionary


bełkotka

urządzenie służące do wprowadzania gazu lub pary pod powierzchnię cieczy; barboter


SJP.pl

Be

Wikipedia


bełkotliwie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bełkotliwy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tadek mówił tak bełkotliwie, że nikt go nie rozumiał.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bełkotanie n., bełkot mrz., bełkotliwość ż.

 przym. bełkotliwy

 czas. bełkotać

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezrozumiale

Wiktionary


bełkotliwiej

stopień wyższy od przysłówka: bełkotliwie


SJP.pl


bełkotliwość

→ bełkotliwy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bełkotliwe; cecha tych, którzy są bełkotliwi

Wiktionary

Patrz:

bełkotliwy

Powiązane:

 przym. bełkotliwy

 przysł. bełkotliwie

 rzecz. bełkot mrz., bełkotanie n.

 czas. bełkotać

Wiktionary


bełkotliwy

podobny do bełkotu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) brzmiący jak bełkot; wypowiadany bełkotem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jego wyjaśnienia były bełkotliwe — nikt nic z tego nie zrozumiał.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bełkot mrz., bełkotanie n., bełkotliwość ż.

 czas. bełkotać ndk.

 przysł. bełkotliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewyraźny, niezrozumiały

Wiktionary


bełski

przymiotnik od: Bełz, miasto na Ukrainie


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bełzem, dotyczący Bełza

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bełz m., bełzianin m., bełzianka ż.

Wiktionary


bełsznica

wieś w województwie śląskim


SJP.pl

Bełsznica ( Belschnitz) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie wodzisławskim, w gminie Gorzyce. W latach 1945–1954 siedziba gminy Bełsznica.

Wikipedia


bełt

1. bełtanie się wody; plusk;
2. nasada strzały z trzema odpowiednio wykrojonymi piórami;
3. strzała, pocisk do kuszy;
4. cieśnina morska


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. wojsk. pocisk kuszy;

 (1.2) lotka, nasada strzały z piórami

 (1.3) ryb. drąg służący rybakom do mącenia wody i naganiania ryb w sieci

 (1.4) geogr. wąski przesmyk, cieśnina

 (1.5) książk. szum, plusk wody

 (1.6) pot. wymiociny

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) pot. tanie wino niskiej jakości lub mieszanka wódki z innym wyrobem alkoholowym

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (3.1) mitsłow. demon polny wabiący podróżnych na bezdroża;

Wiktionary

Bełt – pocisk przeznaczony do wystrzeliwania z kuszy. W porównaniu ze strzałą stosowaną w łukach, jest od niej krótszy, cięższy i grubszy.

Podobnie jak w strzale, całość bełtu tworzą: grot, promień i niekiedy lotka. Jego zasięg i prędkość lotu uzależniona jest zarówno od kuszy i jej siły naciągu, jak i od długości oraz masy samego bełtu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Co chwila bełt strzały do cięciwy przykładał i puszczał niechybnego posłańca śmierci w tłok największy.

 (1.6) (…) przez większość czasu musiałam zasłaniać oczy[,] bo by poszedł bełt (…).

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛwt, AS: beu̯t

Wiktionary

Powiązane:

 czas. bełtać ndk., zbełtać się dk., wybełtać dk.

 rzecz.

:: zdrobn. bełcik mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pocisk, strzała

 (1.2) lotka

 (1.4) przesmyk, cieśnina

 (1.6) rzygowiny

 (2.1) jabol, alpaga, patyk, sikacz, wino marki wino, wino patykiem pisane, szampan za 23, lej na mur, łzy sołtysa; slang. barbolec, burak, ćmaga / śmaga, kijak, klos, kwacz, korbolak, maliniak, siara, sikol, szlamp, zbełt / zbełtak, żur

Wiktionary


bełtanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|bełtać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zabełtanie n.

 czas. bełtać ndk., zabełtać dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mieszanie

Wiktionary


bełtać

potocznie: mieszać, mącić ciecz


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. zbełtać)

 (1.1) pot. mącić ciecz

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɛwtat͡ɕ, AS: beu̯tać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bełt m., bełtanie n.

 czas. zabełtać dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mącić, mieszać

Wiktionary


bełtowski

nazwisko


SJP.pl


bełtwa

bełtwa festonowa - gatunek krążkopława występujący w Oceanie Atlantyckim i Morzu Północnym


SJP.pl


bełty

potocznie: kiepskie, tanie wino; alpaga, mózgotrzep, jabol, pryta, siara, wińsko


SJP.pl

Bełty ("Bełcz, Bolc") – polski herb szlachecki.

Wikipedia


bełwin

Bełwin (nazwa oboczna: Betwin, Бовино) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Przemyśl. Ma status sołectwa.

Wikipedia


bełz

miasto na Ukrainie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie sokalskim, nad Sołokiją i Rzeczycą, do 1951 roku znajdowało się w granicach Polski;

Wiktionary

Bełz ( Белз, ‏בעלז‎) – miasto na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie czerwonogrodzkim, położone nad rzekami Sołokiją i Rzeczycą, 4 km w linii prostej od granicy z Polską. Siedziba hromady Bełz.

W mieście jest stacja kolejowa Bełz. W granicach miasta znajduje się dawna wieś Witków. Dawniej do Bełza należało Zabłocie.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bełzianin mos., bełzianka ż.

 przym. bełski

Wiktionary


bełza

nazwisko, m.in. Józef Bełza (1805-1888) - polski chemik; Igor Bełza (1904-1994) - rosyjski muzykolog i kompozytor pochodzenia polskiego


SJP.pl

Bełza – polski herb szlachecki, odmiana herbu Jastrzębiec, z nobilitacji.

Wikipedia


bełzianin

mieszkaniec Bełza


SJP.pl


bełzianka

mieszkanka Bełza


SJP.pl


bełżanin

mieszkaniec Bełżca


SJP.pl


bełżanka

mieszkanka Bełżca


SJP.pl


bełżec

wieś w Polsce


SJP.pl

Bełżec (nazwa historyczna: Święcie, do 29 maja 1953 "Bełzec") – wieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim. Siedziba gminy Bełżec. Leży przy drodze krajowej nr 17

Bełżec uzyskał lokację miejską w 1607 r., zdegradowany przed 1676 r. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego. W latach 1973–1991 w gminie Tomaszów Lubelski.

Wikipedia


bełżecki

przymiotnik od: Bełżec


SJP.pl


bełżyce

miasto w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;

Wiktionary

Be

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na cmentarzu w Bełżycach znajduje się zbiorowa mogiła więźniów z obozu na Majdanku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛwˈʒɨt͡sɛ, AS: beu̯žyce

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bełżyczanin m., bełżyczanka ż., Bełżec m.

 przym. bełżycki

Wiktionary


bełżycki

przymiotnik od: Bełżyce


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z Bełżycami, dotyczący Bełżyc

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛwˈʒɨt͡sʲci, AS: beu̯žycʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bełżyce nmos., bełżyczanin m., bełżyczanka ż., Bełżec m.

Wiktionary


bełżyczanin

mieszkaniec Bełżyc


SJP.pl


bełżyczanka

mieszkanka Bełżyc


SJP.pl


beśka

nazwisko


SJP.pl


beż

kolor lub jakaś rzecz mająca ten kolor


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kolor podobny do koloru kawy z mlekiem

 (1.2) część odzieży w kolorze beżu (1.1)

przymiotnik

 (2.1) mający kolor kawy z mlekiem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ona wybrała sportowy samochód, który miał wyraźny odcień beżu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛʃ, AS: beš

Wiktionary

Powiązane:

 przym. beżowy

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) beżowy

Wiktionary


beżowawy

przypominający kolor beżowy


SJP.pl


beżowiuchny

zdrobnienie od: beżowy


SJP.pl


beżowo

przysłówek sposobu

 (1.1) odprzym. → beżowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Polakierowałam paznokcie na beżowo.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛˈʒɔvɔ, AS: bežovo

Wiktionary

Powiązane:

 zob. beżowy.

Wiktionary


beżowobrązowy

brązowy o beżowym odcieniu


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) brązowy z odcieniem beżowym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Widziałaś może moją beżowobrązową łopatkę?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛʒɔvɔbrɔ̃w̃ˈzɔvɨ, AS: bežovobrõũ̯zovy

Wiktionary


beżowomiodowy

miodowy o odcieniu beżowym


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) miodowy z odcieniem beżowym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To beżowomiodowe ciasto jest całkiem smaczne. Jak się nazywa?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛʒɔvɔ̃mʲjɔˈdɔvɨ, AS: bežovõmʹi ̯odovy

Wiktionary


beżowoszary

szary o odcieniu beżowym


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) szary z odcieniem beżowym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Skąd się wzięła ta plama na beżowoszarej spódnicy?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛʒɔvɔˈʃarɨ, AS: bežovošary

Wiktionary


beżowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest beżowe; cecha tych, którzy są beżowi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. beżowy

 przysł. beżowo

Wiktionary


beżowy

mający kolor kawy z mlekiem, piaskowy; beż (w użyciu przymiotnikowym)


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) mający kolor kawy z mlekiem lub piasku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mój pierwszy samochód był beżowy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛˈʒɔvɨ, AS: bežovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. beżowość ż., beż m.

 przysł. beżowo

 przym. beż

Wiktionary


bfg

skrót od: Bankowy Fundusz Gwarancyjny


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • BFG Technologies – producent kart graficznych
  • BFG – Bankowy Fundusz Gwarancyjny
  • BFG9000 – fikcyjna broń pojawiająca się w grach komputerowych firmy id Software

Wikipedia


bg

Bank Gdański SA


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bee Gees – brytyjski zespół muzyczny
  • .bg – domena internetowa przypisana dla stron internetowych z Bułgarii
  • Bg, BG – przerwa energetyczna (z ang. band gap)
  • Biblia gdańska – polski przekład Biblii
  • BG – Bułgaria (oznaczenie kodowe ISO 3166-1 w wersji dwuliterowej alfa-2)

Wikipedia


bgk

[czytaj: be-gie-KA] skrót od: Bank Gospodarstwa Krajowego


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bank Gospodarstwa Krajowego (BGK) – bank państwowy z siedzibą w Warszawie
  • Bank Gospodarstwa Krajowego w Warszawie – gmach Centrali BGK w Warszawie
  • Bank Gospodarstwa Krajowego w Łodzi – budynek BGK w Łodzi
  • BGK –

Wikipedia


bgw

1. skrót od: Biuro Gospodarki Wodnej;
2. dawne wydawnictwo w Polsce


SJP.pl


bgż

skrót od: Bank Gospodarki Żywnościowej


SJP.pl


bh

symbol bohru, pierwiastka chemicznego


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bh – dwuznak
  • .bh – domena internetowa dla stron internetowych z Bahrajnu
  • Bh – symbol bohru, pierwiastka chemicznego
  • BH – kod przypisany Królestwu Bahrajnu według standardu ISO 3166-1 alfa-2
  • B&H Airlines – bośniackie narodowe linie lotnicze
  • BH Air – bułgarska czarterowa linia lotnicza
  • Avia BH-1 – prototyp czechosłowackiego samolot sportowego z okresu międzywojennego
  • Avia BH-2 – prototyp czechosłowackiego samolotu sportowego z okresu międzywojennego
  • Avia BH-3 – czechosłowacki samolot myśliwski z okresu międzywojennego
  • Avia BH-33 – czechosłowacki samolot myśliwski z okresu międzywojennego

Wikipedia


bhagawadgita

Bhagawadgita (sanskryt भगवद्गीता "Bhagavadgītā", Pieśń Pana) – gita (pieśń) w formie dialogu stanowiąca niewielką część epickiego poematu Mahabharaty (ok. 700 strof "Bhiszma-Parwa", rozdziały 23–40). Jedna ze świętych ksiąg hinduizmu skomponowana najprawdopodobniej pomiędzy III a II wiekiem p.n.e.

Wikipedia


bhakta

w hinduizmie: wielbiciel, żarliwy wyznawca


SJP.pl

Bhakta (też: "bhaktijogin") – w hinduizmie, a szczególnie w śiwaizmie i wisznuizmie, osoba praktykująca bhaktijogę.

Bhakta stara się osiągnąć wyzwolenie (różnie rozumiane w zależności od wyznawanej religii) poprzez rozwinięcie intensywnej i bezinteresownej miłości do Boga.

Wikipedia


bhakti

ścieżka oddania, wielbienie, miłość do Boga


SJP.pl

Bhakti (sanskr. "bhakti" – przywiązanie, miłość; termin zwykle oddawany jako pobożność) – forma religijności w hinduizmie przejawiająca się głębokim emocjonalnym i intelektualnym oddaniem bogu, której metaforą może być miłosny związek z bóstwem, a zarazem niezwykle silny, żywiołowy ruch religijno-społeczny. Osoba praktykująca bhakti nazywana jest bhaktą.

Wikipedia


bhangra

indyjski (hinduski) styl muzyczny


SJP.pl

Bhangra (język pendżabski: ਭੰਗੜਾ trb. [pə̀ŋgɽäː]) – rodzaj muzyki i tańca pochodzący z Pendżabu. Pierwotnie rodzaj tańca wykonywanego przez rolników podczas Waisakhi, pendżabskiego święta wiosny.

Współcześnie tą nazwą określa się też odmiana muzyki pop, będącą połączeniem różnych elementów zachodniego rocka i tradycyjnej pendżabskiej muzyki.

Wikipedia


bhangramuffin

[czytaj: bangramafin] gatunek muzyczny, odmiana dancehallu, na którą wpływ miała bhangra i inna indiańska muzyka


SJP.pl


bhk

Bank Handlowo-Kredytowy SA


SJP.pl


bhopal

[czytaj bopal] miasto w Indiach


SJP.pl

Bh

Wikipedia


bhp

[czytaj: be-ha-PE lub jako całe, odmienne wyrażenie] skrót od: bezpieczeństwo i higiena pracy; BHP


SJP.pl

skrótowiec

 (1.1) = Bezpieczeństwo i Higiena Pracy (zbiór norm dotyczących metod zachowania bezpieczeństwa i higieny w miejscu pracy i wypoczynku)

Wiktionary

Bh

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przepisów BHP należy bezwzględnie przestrzegać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛ‿xa‿ˈpɛ, AS: be‿χa‿pe

Wiktionary


bhubaneswar

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto we wschodnich Indiach, stolica stanu Orisa;

Wiktionary

Bhubaneswar (hindi भुवनेश्वर, trb.: "Bhubaneśwar", trl.: "Bhuvaneśvar"; orija ଭୁବନେଶ୍ବର; ang. "Bhubaneswar") – miasto we wschodnich Indiach, stolica stanu Orisa, w delcie rzeki Mahanadi. Około 647,2 tys. mieszkańców.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Bhubaneśwar m.

 przym. bhubaneswarski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Bhubaneśwar

Wiktionary


bhujangasana

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jedna z asan; pozycja leżąca na brzuchu, w której klatka piersiowa jest uniesiona do góry, lekko wspierając się na rękach

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pozycja kobry, pozycja węża, kobra, wąż

Wiktionary


bhutan

[czytaj: butan] państwo w Azji ze stolicą w Thimphu; Królestwo Bhutanu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w Azji ze stolicą w Thimphu;

Wiktionary

Bhutan ( འབྲུག་ཡུལ་, Bhutan), oficjalnie Królestwo Bhutanu (dzongkha འབྲུག་ཡུལ་, ang. Kingdom of Bhutan) – państwo śródlądowe w Azji Południowej, we wschodnich Himalajach, graniczące na północy, zachodzie i wschodzie z Chinami, a na południu z Indiami. Oficjalna nazwa "Druk Jul" oznacza Królestwo Smoka.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bhutan to górzyste małe państwo na południowych zboczach Himalajów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbutãn, AS: butãn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bhutańczyk mos., Bhutanka ż.

 przym. bhutański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ofic. urz. Królestwo Bhutanu

Wiktionary


bhutanka

[czytaj: butanka] obywatelka Bhutanu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obywatelka Bhutanu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: buˈtãŋka, AS: butãŋka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bhutan mrz.

:: fm. Bhutańczyk mos.

 przym. bhutański

Wiktionary


bhutańczyk

[czytaj: butańczyk] obywatel Bhutanu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel Bhutanu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: buˈtãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: butãĩ ̯ṇčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bhutan mrz.

:: fż. Bhutanka ż.

 przym. bhutański

Wiktionary


bhutański

[czytaj: butański] przymiotnik od: Bhutan


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Bhutanu, państwa w Azji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Cudzoziemiec musi najpierw skontaktować się z bhutańskim biurem podróży i ustalić harmonogram pobytu: co chce zwiedzać, jak długo, gdzie mieszkać, co jadać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: buˈtãj̃sʲci, AS: butãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bhutan mrz., Bhutańczyk mos., Bhutanka ż.

Wiktionary


bi

potocznie o biseksualiście; biseks


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. biseksualista

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) pot. biseksualistka

 (2.2) daw. środ. polit. skr. bibuła (materiały agitacyjne)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (3.1) archeol. rodzaj nefrytowych dysków wytwarzanych w starożytnych Chinach

przymiotnik

 (4.1) pot. biseksualny

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bi – szwajcarska nazwa gminy Binn
  • BI – analityka biznesowa (), proces przekształcania danych w informacje, a informacji w wiedzę, która może być wykorzystana do zwiększenia konkurencyjności przedsiębiorstwa
  • .bi – domena internetowa przypisana do Burundi
  • Bi – (Biot) jednostka natężenia prądu elektrycznego, jednostka pochodna w układzie miar CGS. 1Bi = 10A
  • Bi – (łac. bisemutum, bismuthum lub bismutum), Bizmut, pierwiastek chemiczny, metal bloku p układu okresowego
  • Bi – rodzaj nefrytowej ozdoby w starożytnych Chinach
  • Bee

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bʲi, AS: bʹi

Wiktionary


bi-

przedrostek

 (1.1) dwu-

 (1.2) obu-

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) bisekcja

 (1.2) bilateralny

Wiktionary


bi-pi

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) środ. harc. Robert Baden-Powell, twórca skautingu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zostawcie świat lepszym niż go zastaliście, tak mówił Bi-Pi i teraz ja tak mówię do wszystkich harcerzy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲi‿pʲi, AS: bʹi‿pʹi

Wiktionary


biacetyl

[czytaj: bi-acetyl] organiczny związek chemiczny zbudowany z dwóch grup acetylowych; dwuacetyl, diacetyl


SJP.pl


biada

wykrzyknik wyrażający grożące komuś niebezpieczeństwo, nieszczęście itp.


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. nieszczęście

 (1.2) daw. bieda

wykrzyknik

 (2.1) wskazuje na to, że coś lub kogoś czeka wielkie nieszczęście

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Biada nam! będziemy zgubieni.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjada, AS: bʹi ̯ada

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biadanie n.

 czas. biadać

Wiktionary


biadacz

wieś w województwie opolskim


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biadacz – wieś w woj. opolskim, w pow. kluczborskim, w gminie Kluczbork
  • Biadacz – wieś w woj. opolskim, w pow. opolskim, w gminie Łubniany
  • Biadacz – część wsi Wędzina w woj. śląskim, w pow. lublinieckim, w gminie Ciasna
  • Biadacz – inna nazwa przysiółka Groszów w woj. opolskim, w pow. strzeleckim, w gminie Strzelce Opolskie
  • Biadaczew
  • Biadaczka

Wikipedia


biadanie

użalanie się, lament, biadolenie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) głośne wyrażanie żalu

Wiktionary

Powiązane:

 czas. biadać ndk.

 wykrz. biada

 rzecz. biada ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lamentowanie

Wiktionary


biadaszka

wieś w Polsce


SJP.pl

Biadaszka – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie milickim, w gminie Cieszków.

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.

Wikipedia


biadać

narzekać, lamentować; użalać się, skarżyć się, biadolić (potocznie)


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) wołać biada; uskarżać się głośno na coś

czasownik zwrotny niedokonany biadać się

 (2.1) daw. wkładać wysiłek w coś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zenobia biada na swój los.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biada ż., biadanie n.

 czas. biadolić

 wykrz. biada

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) labidzić, labodzić, lamentować, narzekać, niestetać, utyskiwać, żalić się; war. biadolić

 (2.1) war. biedzić się

Wiktionary


biadolenie

potocznie: użalanie się, lament, biadanie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|biadolić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjadɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: bʹi ̯adolẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. biadolić

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) jeremiada, narzekanie, jęczenie, zrzędzenie

Wiktionary


biadolić

potocznie: narzekać, lamentować; użalać się, skarżyć się, biadać


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) lekcew. głośno wypowiadać żale (charakter emocjonalny, dramatyczny, zwykle o wydźwięku kpiącym, krytycznym)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biadolenie n.

 czas. biadać

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) jęczeć, kwilić, marudzić, pojękiwać, skomleć, utyskiwać, narzekać, użalać się, lamentować, war. biadać

Wiktionary


biafra

region w Nigerii (w okresie od maja roku 1967 do stycznia roku 1970 - państwo, Republika Biafry)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. kraina w południowo-wschodniej Nigerii

 (1.2) hist. geogr. państwo istniejące w latach 1967–1970 w Afryce, na wybrzeżu obecnej Nigerii;

 (1.3) daw. geogr. zatoka Bonny;

Wiktionary

Biafra (Republika Biafry) – państwo, które istniało w południowo-wschodniej Nigerii od 30 maja 1967 do 15 stycznia 1970 i obejmowało obszar w okolicy wybrzeży Nigerii i Kamerunu. Jego nazwa pochodzi od zatoki Biafra, części Zatoki Gwinejskiej.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Biafrańczyk mos., Biafranka ż.

 przym. biafrański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) ofic. Republika Biafra

Wiktionary


biafranka

mieszkanka Biafry


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka (hist. obywatelka) Biafry

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biafra ż.

:: fm. Biafrańczyk mos.

 przym. biafrański

Wiktionary


biafrańczyk

mieszkaniec Biafry


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec (hist. obywatel) Biafry

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biafra ż.

:: fż. Biafranka ż.

 przym. biafrański

Wiktionary


biafrański

przymiotnik od: Biafra, kraina w Nigerii


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Biafrą, odnoszący się do Biafry

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biafrańczyk mos., Biafranka ż., Biafra ż.

Wiktionary


biaks

1. narzędzie jubilerskie do wiercenia i szlifowania
2. rodzaj rdzenia ferrytowego


SJP.pl

Biaks ( biaxial – dwuosiowy) – rdzeń z ferrytu o prostokątnej pętli histerezy w postaci prostopadłościanu o dwóch prostopadłych, nieprzecinających się otworach. Sporadycznie stosowany w niewielkich, szybkich pamięciach ferrytowych o organizacji 2D i magnetycznych elementach logicznych.

Wikipedia


bialanin

1. mieszkaniec miejscowości, której nazwa rozpoczyna się od "Biała", np. Biała Podlaska;
2. mieszkaniec Białego (wsi w polsce)


SJP.pl


bialanka

1. mieszkanka miejscowości, której nazwa rozpoczyna się od "Biała", np. Biała Podlaska;
2. mieszkanka Białego (wsi w polsce)


SJP.pl


bialczanin

mieszkaniec Białej Podlaskiej (miasta w Polsce); Bialszczanin


SJP.pl


bialczanka

mieszkanka Białej Podlaskiej (miasta w Polsce); Bialszczanka


SJP.pl


biali

taki jak świeży śnieg; przeciwstawny do czarnego


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • biali – odmiana człowieka
  • Biali – obóz polityczny w Królestwie Polskim
  • Biali – przeciwnicy bolszewików podczas wojny domowej w Rosji (1917–1923)

Wikipedia


bialik

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Chajim Nachman Bialik – żydowski poeta
  • Józef Bialik – polski masarz
  • Mayim Bialik – amerykańska aktorka i neurobiolożka

Wikipedia


bialski

1. przymiotnik od: Biała, Biała Piska, Biała Rawska;
2. przymiotnik od: Biała Podlaska; bialskopodlaski, podlaskobialski (rzadziej)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Górami Bialskimi, dotyczący Gór Bialskich

 (1.2) związany z Białą, dotyczący Białej

 (1.3) związany z Białą Podlaską, dotyczący Białej Podlaskiej

 (1.4) związany z Białą Piską, dotyczący Białej Piskiej

 (1.5) związany z Białą Rawską, dotyczący Białej Rawskiej

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biała ż.

 przysł. biało

 przym. bialskopodlaski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) bialskopodlaski

Wiktionary


bialskopodlaski

→ Biała Podlaska; bialski, podlaskobialski (rzadziej)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) geogr. dotyczący Białej Podlaskiej; związany z Białą Podlaską

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bialanin mos., bialanka ż., Biała Podlaska ż.

 przym. bialski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bialski

Wiktionary


bialskopodlaskie

→ Biała Podlaska; bialski, podlaskobialski (rzadziej)


SJP.pl


bialszczanin

mieszkaniec Białej Podlaskiej (miasta w Polsce); Bialczanin


SJP.pl


bialszczanka

mieszkanka Białej Podlaskiej (miasta w Polsce); Bialczanka


SJP.pl


bialuchny

zdrobnienie od: biały; bieluchny, bialutki (bielutki), bialuśki (bieluśki)


SJP.pl


bialusieńki

zdrobnienie od: bialuśki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: biały

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjaluˈɕɛ̇̃ɲci, AS: bʹi ̯aluśė̃ńḱi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bieluchny

Wiktionary


bialuteńki

zdrobnienie od: bialutki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: biały

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjaluˈtɛ̃ɲci, AS: bʹi ̯alutẽńḱi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biały, bieluchny

 rzecz. biały mos.

Wiktionary


bialutki

zdrobnienie od: biały; bialuchny (bieluchny), bielutki, bialuśki (bieluśki)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) zdrobn. od: biały

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mówią "bielutkie chmurki" zamiast bialutkie, "areoklub" zamiast aeroklub, "areobik" zamiast aerobik, że będzie "zero stopni" zamiast zero.

 (1.1) Trudno uwierzyć, że bialutkie, pozbawione tłuszczu mięso krewetek, homarów, ośmiornic, kalmarów – to prawdziwa bomba szkodliwych składników.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjaˈlutʲci, AS: bʹi ̯alutʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biały, bieluchny

 rzecz. biały mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bialuśki, bieluśki, bielutki

Wiktionary


bialuśki

zdrobnienie od: biały; bialuchny (bieluchny), bialutki (bielutki), bieluśki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: biały

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjaˈluɕci, AS: bʹi ̯aluśḱi

Wiktionary


bianco

[czytaj: bianko] puste miejsce w pełnomocnictwie, rachunku lub innym dokumencie handlowym; blanco, blanko


SJP.pl

Bianco – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kalabria, w prowincji Reggio Calabria.

Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 4019 osób, 129,6 os./km².

Wikipedia


biandria

[czytaj: bi-andria] zawarcie przez kobietę nowego związku małżeńskiego bez rozwiązania poprzedniego; dwumęstwo


SJP.pl


bianka

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

 (1.2) astr. jeden z księżyców Urana;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bianka – imię żeńskie pochodzące z języka włoskiego (bianco – biały). Obchodzi imieniny 2 grudnia.
  • Bianca – odmiana winorośli wyhodowana na Węgrzech
  • (218) Bianca – planetoida pasa głównego
  • Bianka – księżyc Urana
  • Bjanka (piosenkarka)
  • postać w Poskromieniu złośnicy Williama Szekspira
  • tytuł filmu fabularnego w reżyserii Nanno Morettiego.
  • Blanche
  • Bianchi
  • Bianki
  • Bianco (ujednoznacznienie)

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbʲjãŋka, AS: bʹi ̯ãŋka

Wiktionary


biarritz

[czytaj: bjaRIC] miasto we Francji


SJP.pl

Biarritz (gask. "Biàrritz", bask. "Miarritze") – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Pireneje Atlantyckie.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 28 742 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 2465 osób/km² (wśród 2290 gmin ówczesnej – starej Akwitanii Biarritz plasowała się na 10. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 953.). Popularna miejscowość turystyczna ze względu na dogodne warunki surfingowe.

Wikipedia


bias

społeczne i ideowe przekonania nieuświadamiane przez badacza


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bias (Landy) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Landy
  • Bias (Lot i Garonna) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Lot i Garonna
  • bias (elektronika) – technika utrzymywania niezerowej wartości (napięcia lub prądu)
  • Bias (syn Amytaona) – w mitologii greckiej syn Amytaona, król Argos
  • Bias (syn Leleksa) – w mitologii greckiej syn Leleksa, zabity przez Pylasa
  • Bias (syn Priama) – w mitologii greckiej syn Priama
  • Bias z Prieny – jeden z siedmiu mędrców greckich
  • Bjas (rzeka) – rzeka w Indiach

Wikipedia


biathlon

[czytaj: biatlon] dyscyplina sportu zimowego składająca się z biegu narciarskiego i strzelania; biatlon; diathlon; diatlon; dwubój zimowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sport. zob. biatlon.

Wiktionary

Biathlon, biatlon, dwubój zimowy ( bi – dwu, gr. "áthlon" – zawody, nagroda) – zimowa dyscyplina sportu, łącząca biegi narciarskie ze strzelectwem. Polega na biegu na określonym dystansie (zwykle od 7,5 do 20 km), w czasie którego zawodnicy 2 lub 4 razy zajmują stanowiska na strzelnicy, przyjmując postawę stojącą lub leżącą, oddając za każdym razem po 5 strzałów. Rozgrywany jest również biathlon letni.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. biatlonowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biatlon, dwubój zimowy

Wiktionary


biathlonista

mężczyzna, chłopak uprawiający biathlon (biatlon); biatlonista


SJP.pl


biathlonistka

→ biatlonistka


SJP.pl

Patrz:

biatlonistka

biathlonowy

związany z biathlonem (biatlonem, dwubojem zimowym); biatlonowy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) sport. zob. biatlonowy.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biatlonowy

Wiktionary


biatlon

dyscyplina sportu zimowego składająca się z biegu narciarskiego i strzelania; biathlon; diathlon; diatlon; dwubój zimowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sport. zimowa dyscyplina sportu składająca się z biegu narciarskiego i strzelania;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biatlonista m., biatlonistka ż.

 przym. biatlonowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dwubój zimowy, biathlon

Wiktionary


biatlonista

mężczyzna, chłopak uprawiający biatlon (biathlon); biathlonista


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) sport. sportowiec, który uprawia biatlon

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Biatlonista był szybki, ale stracił przewagę na strzelnicy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biatlon m.

:: fż. biatlonistka ż.

 przym. biatlonowy

Wiktionary


biatlonistka

→ biathlonistka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. kobieta, która uprawia biatlon

Wiktionary

Patrz:

biathlonistka

Wymowa:

IPA: ˌbʲjatlɔ̃ˈɲistka, AS: bʹi ̯atlõńistka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biatlon m.

:: fm. biatlonista m.

 przym. biatlonowy

Wiktionary


biatlonowy

związany z biatlonem (biathlonem, dwubojem zimowym); biathlonowy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) sport. związany z biatlonem (biathlonem)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W pierwotnym znaczeniu, sztafeta to drużynowa konkurencja sportowa (biegowa, pływacka, narciarska, biatlonowa lub łyżwiarska), w której człownkowie drużyny jeden po drugim przechodzą przez etapy, przekazując kolejkę poprzez włożenie w rękę pałeczki lub po prostu przez dotyk.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biatlon mrz., biathlon mrz., biatlonista mos., biatlonistka ż.

 przym. biathlonowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. biathlonowy

Wiktionary


biała

taki jak świeży śnieg; przeciwstawny do czarnego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;

 (1.2) geogr. rzeka, prawy dopływ Dunajca;

 (1.3) geogr. rzeka, prawy dopływ Wisły;

 (1.4) geogr. dawniej miasto, a obecnie część Bielska-Białej;

 (1.5) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie czortkowskim obwodu tarnopolskiego, położona nad rzeką Seret;

 (1.6) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie tarnopolskim obwodu tarnopolskiego, położona nad rzeką Seret;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biała – herb szlachecki
  • Biała – miasto
  • Biała – część miasta Rzeszowa
  • Biała – osiedle w Rzeszowie
  • Biała – dawne miasto, a obecnie wschodnia część śródmieścia Bielska-Białej
  • Biała – wieś w pow. legnickim, w gminie Chojnów
  • Biała – wieś w pow. świdnickim, w gminie Marcinowice
  • Biała – wieś w pow. tucholskim, w gminie Tuchola
  • Biała – część wsi Pyszkowo w pow. włocławskim, w gminie Chodecz
  • Biała – wieś w pow. radzyńskim, w gminie Radzyń Podlaski
  • Biała – wieś w pow. kutnowskim, w gminie Żychlin
  • Biała – wieś w pow. pajęczańskim, w gminie Rząśnia

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przez Białą przebiega droga wojewódzka nr 414.

 (1.2) Biała to rzeka w Małopolsce.

 (1.3) Na stokach Klimczoka znajdują się źródła Białej.

 (1.4) W Białej urodziła się babcia Zofia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjawa, AS: bʹi ̯au̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bialski

 rzecz. bialanin/bialanka

Wiktionary


białaczka

choroba układu krwiotwórczego o charakterze nowotworowym, polegająca na nadmiernym, niekontrolowanym tworzeniu się oraz nieprawidłowym dojrzewaniu krwinek białych (leukocytów); leukemia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. nadmierne wytwarzanie białych krwinek;

Wiktionary

Białaczka (łac. "leucaemia") – grupa nowotworów złośliwych o różnym przebiegu i objawach, która jest spowodowana patologicznym klonalnym rozrostem komórek układu krwiotwórczego o różnym stopniu dojrzałości w szpiku kostnym, a także w węzłach chłonnych i narządach krwiotwórczych okresu płodowego (wątroba, śledziona), a w późniejszym etapie również w innych tkankach. W konsekwencji choroby dochodzi do zaburzeń ilościowych i jakościowych komórek krwi obwodowej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zdiagnozowanie białaczki wymaga specjalistycznych badań krwi obejmujących badanie komórek krwi w szpiku i krwi obwodowej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjaˈwat͡ʃka, AS: bʹi ̯au̯ačka

Wiktionary

Powiązane:

 przym. białaczkowy, białaczkotwórczy

 czas. bielić

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) leukemia, leukoza

Wiktionary


białaczkotwórczy

sprzyjający rozwojowi białaczki


SJP.pl


białaczkowiec

człowiek cierpiący na białaczkę


SJP.pl


białaczkowy

przymiotnik od: białaczka


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) med. związany z białaczką

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. białaczka ż.

Wiktionary


białaczowianin

mieszkaniec Białaczowa (miasta w Polsce)


SJP.pl


białaczowianka

mieszkanka Białaczowa (miasta w Polsce)


SJP.pl


białaczowski

→ Białaczów


SJP.pl

Patrz:

Białaczów

białaczów

miasto w Polsce


SJP.pl

}|-

Białaczów – miasto w Polsce, położone w województwie łódzkim, w powiecie opoczyńskim, w gminie Białaczów, siedziba miejsko-wiejskiej gminy Białaczów oraz rzymskokatolickiej parafii św. Jana Chrzciciela. W pobliżu miejscowości znajduje się rezerwat leśny Białaczów.

Wikipedia


białagłowa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. kobieta

 (1.2) stpol. mężatka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawaɡˈwɔva, AS: bʹi ̯au̯agu̯ova

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. białagłowka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) białogłowa

 (1.2) białogłowa

Wiktionary


białagłowka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. młoda kobieta, niezbyt roztropna

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawaɡˈwɔfka, AS: bʹi ̯au̯agu̯ofka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. białagłowa ż., białogłowa ż.

Wiktionary


białas

lekceważące określenie człowieka rasy białej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. slang. człowiek o bladej skórze

 (1.2) pot. slang. pejor. człowiek o białej skórze, człowiek białej rasy

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adam Białas (ur. 1987) – polski lekarz
  • Andrzej Białas (ur. 1936) – polski fizyk
  • Barbara Białas (ur. 1989) – polska judoczka
  • Czesław Białas (1909–1989) – polski działacz turystyczny i społecznik
  • Czesław Białas (1931–1991) – polski sztangista
  • Edmund Białas (1919–1991) – polski piłkarz
  • Franciszek Białas (1900–1970) – polski polityk i działacz związkowy
  • Franciszek Ksawery Białas (1878–1936) – polski duchowny rzymskokatolicki, werbista, sinolog
  • Jan Białas (ur. 1952–1975) – polski piłkarz
  • Jolanta Perek-Białas (ur. 1973) – polska socjolożka i ekonomistka
  • Leokadia Białas-Cież – polska matematyczka
  • Lucjan Białas (1940–2023) – polski piłkarz

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Na co się gapisz białasie?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biel m., białość ż., bielenie n.

:: fż. białaska ż.

 przym. biały

 czas. bielić ndk.

 przysł. biało

Wiktionary


białasik

nazwisko


SJP.pl


białaska

pogardliwie: kobieta rasy białej


SJP.pl


białaszewo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Białaszewo – wieś w województwie podlaskim, w powiecie grajewskim, w gminie Grajewo
  • Białaszewo – osada leśna w województwie podlaskim, w powiecie grajewskim, w gminie Grajewo
  • Białaszewo – gromada
  • Białaszewo – dawna gmina

Wikipedia


białaszów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie zdołbuszowskim obwodu rówieńskiego

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Białaszów – wieś w obwodzie rówieńskim, w rejonie ostrogskim
  • Białaszów – wieś w obwodzie rówieńskim, w rejonie zdołbunowskim
  • Białaszów– wieś w obwodzie rówieńskim, w rejonie rówieńskim, w hromadzie Ostróg
  • Białaszów – wieś w obwodzie wołyńskim, w rejonie kowelskim

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. białaszowianin m., białaszowianka ż.

 przym. białaszowski

Wiktionary


białaszówka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie berezieńskim obwodu rówieńskiego

Wiktionary

Białaszówka ( Балашівка, "Bałasziwka") – wieś na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, w rejonie rówieńskim, w hromadzie Bereźne. W 2001 liczyła 2169 mieszkańców.

W okresie międzywojennym wieś znajdowała się w granicach II RP, wchodząc w skład gminy Bereźne w powiecie kostopolskim, w województwie wołyńskim.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. białaszówecki

Wiktionary


białawo

przysłówek sposobu

 (1.1) lekko biało; nie całkiem biało

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jej włosy były już trochę siwe, wyglądały białawo.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. białawy

 rzecz. bielak mzw., białość ż.

Wiktionary


białaworóżowy

różowy o białawym odcieniu


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) różowy o białawym odcieniu

Wiktionary


białawoszary

szary o odcieniu białawym


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) szary z odcieniem białawym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie zamawialiśmy takiej białawoszarej szafki. W katalogu była alabastrowa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawavɔˈʃarɨ, AS: bʹi ̯au̯avošary

Wiktionary


białawozielony

zielony o białawym odcieniu


SJP.pl


białawość

→ białawy


SJP.pl

Patrz:

białawy

białawożółtawy

nieco żółty o białawym odcieniu


SJP.pl


białawożółty

żółty o białawym odcieniu


SJP.pl


białawy

zbliżony do białego, nie do końca biały, prawie biały


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) mający kolor podobny do białego; niezupełnie biały, prawie biały, jasny

Wiktionary

Zobacz też: Białawy w innych znaczeniach tej nazwy.

Białawy – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wołowskim, w gminie Wińsko.

Do 2023 r. miejscowość była przysiółkiem wsi Białawy Małe.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Profesor z rozwichrzoną czupryną przelewał z retorty do retorty mętną białawą ciecz, mieszał ją z substancjami, zawartymi w szeregach probówek, przygotowując jakąś reakcję.

 (1.1) Mężczyzna wyróżniał się na skrzyżowaniu, dzięki kurczowo trzymanemu, białawemu telefonowi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjaˈwavɨ, AS: bʹi ̯au̯avy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biały mos., białość ż., biel ż., bielak mzw.

 przym. biały, bielecki

 przysł. białawo, biało

 temsłow. biało-

 czas. bielić

Wiktionary


białczak

nazwisko


SJP.pl


białczyk

nazwisko


SJP.pl

Białczyk (niem. "Neu Balz") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie gorzowskim, w gminie Witnica.

W obecnym kształcie powstała w 1945 r. i składa się z kilku dawnych, odrębnych miejscowości. Nazwę miejscowości ustaliła poznańska komisja powołana do spolszczenia nazw niemieckich w Dolinie Dolnej Odry, zatwierdzając ją 8 listopada i ogłaszając w Poznańskim Dzienniku Wojewódzkim z 1945 r. w numerze 12. Wówczas nazwa odnosiła się jedynie do "Neu Balz".

Wikipedia


białczyn

wieś w województwie warmińsko-mazurskim


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Białczyn – wieś w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie braniewskim, w gminie Pieniężno
  • Białczyn – osada w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie braniewskim, w gminie Pieniężno

Wikipedia


białczyński

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Czesław Białczyński – polski pisarz
  • Henryk Białczyński – polski statystyk

Wikipedia


białe

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) pionki, bierki białego koloru

forma przymiotnika.

 (2.1) lm. nmos. od: biały

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Białe – osada leśna w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. bydgoskim, w gminie Koronowo
  • Białe – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. świeckim, w gminie Jeżewo
  • Białe – część wsi Szczawa w woj. małopolskim, w pow. limanowskim, w gminie Szczawa
  • Białe – wieś w woj. mazowieckim, w pow. gostynińskim, w gminie Gostynin
  • Białe – przysiółek wsi Rzemień w woj.podkarpackim, w pow. mieleckim, w gminie Przecław
  • Białe – wieś w woj. podlaskim, w pow. suwalskim, w gminie Suwałki
  • Białe – osada w woj. zachodniopomorskim, w pow. szczecineckim, w gminie Szczecinek
  • Białe – gromada
  • Białe – dawna gmina wiejska istniejąca w XIX wieku w guberni warszawskie
  • Białe – dawna gmina istniejąca w latach 1861–1923 w guberni witebskiej
  • Białe – historyczna nazwa miejscowości Biełaje w obwodzie witebskim, w rejonie uszackim
  • Białe – wieś w obwodzie grodzieńskim w rejonie grodzieńskim w sielsowiecie Porzecze

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Powszechnie wierzy się, że białe wygrywają.

 (1.1) O tym, kto gra białymi decydują reguły danego turnieju.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biały

 rzecz. biały mos., bielak mzw.

Wiktionary


białecki

nazwisko


SJP.pl

Biełecki, Białecka – polskie nazwisko, w Polsce nosi je ponad 5000 osób.

Wikipedia


białek

dawniej: kobieta zamężna, niewiasta, białogłowa


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Białek – polskie nazwisko
  • Białek – wieś w woj. łódzkim, w pow. piotrkowskim, w gminie Gorzkowice
  • Białek – góra w Masywie Śnieżnika w Sudetach
  • białek – zwyczajowa nazwa ślimaków z rodzaju Carychium
    • białek malutki
    • białek wysmukły

Wikipedia


białka

dawniej: kobieta zamężna, niewiasta, białogłowa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. kobieta zamężna

 (1.2) stpol. bułka pszenna

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lp.; M., B. i W. lm. od: białko

Wiktionary

Na tę stronę wskazuje „białko”. Zobacz też: białko jaja kurzego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Niechciał z nami przestawać, niechciał bydła pasać,// Lepiey mu za białkami po ulicach hasać

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjawka, AS: bʹi ̯au̯ka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biały mos., biel ż., białko n.

 czas. bielić

 przym. biały

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) białogłowa

Wiktionary


białko

1. przeźroczysta część ptasiego jaja;
2. potocznie: biała, nieprzejrzysta część gałki ocznej;
3. występujący we wszystkich żywych organizmach wielocząsteczkowy związek chemiczny zbudowany z co najmniej stu aminokwasów połączonych wiązaniami peptydowymi; proteina


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) biol. anat. kulin. płynna i przezroczysta substancja otaczająca żółtko ptasich jaj

 (1.2) anat. pot. biała część oka (gałki ocznej), znajdująca się dookoła tęczówki

 (1.3) biochem. wielocząsteczkowy związek organiczny zbudowany z aminokwasów;

 (1.4) środ. przestępcze dokument, papier

forma rzeczownika.

 (2.1) W. lp., zob. białka.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jajo składa się z trzech części: białka, żółtka i skorupy.

 (1.1) Prawdziwe punki noszą irokezy usztywnione białkiem.

 (1.3) Według Światowej Organizacji Zdrowia dzienne zapotrzebowanie na białko wynosi 5% ogółu kalorii.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjawkɔ, AS: bʹi ̯au̯ko

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. białka ż., biały mrz./mos., bielizna ż.

 czas. bieleć ndk.

 przym. biały, białkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) proteina, polipeptyd

Wiktionary


białkochłonność

→ białkochłonny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) roln. stosunek białka paszy do produkcji uzyskanej

Wiktionary

Patrz:

białkochłonny

białkomocz

obecność ciał białkowych w moczu; albuminuria; proteinuria


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. obecność białka w moczu;

Wiktionary

Białkomocz (łac. "proteinuria") – występowanie białka w moczu.

Gdy ilość wydalanego białka w moczu przekracza 3,5 g/24 godz. lub 50 mg/kg/24 godz. należy podejrzewać zespół nerczycowy.

Najczęściej białkomocz występuje w poważnych chorobach nerek – zapaleniach kłębuszków nerkowych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Czy każdy białkomocz wskazuje na chorobę nerek?

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) proteinuria

Wiktionary


białkopodobny

mający niektóre właściwości i budowę zbliżone do białka


SJP.pl


białkopędny

powodujący wydalanie się białka z organizmu, spędzający białko z moczem


SJP.pl


białkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) bud. ogrod. pokrywanie mlekiem wapiennym

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. białko n.

 czas. bielić, białkować

 przym. białkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bielenie

Wiktionary


białkować

malować mlekiem wapiennym świeże tynki, płoty itp.; bielić


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. pobiałkować, wybiałkować)

 (1.1) pokrywać płynnym wapnem

 (1.2) daw. zaprawiać białkiem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. białko n., białkowanie n.

 czas. bielić, pobiałkować dk., wybiałkować dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bielić

Wiktionary


białkowo

→ białko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Białkowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. golubsko-dobrzyńskim, w gminie Golub-Dobrzyń
  • Białkowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. płockim, w gminie Radzanowo
  • Białkowo – dawny zaścianek. Tereny na których leżał znajdują się obecnie na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie szarkowszczyńskim, w sielsowiecie Jody.

Wikipedia

Patrz:

białko

białkowość

→ białkowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest białkowe

Wiktionary

Patrz:

białkowy

Powiązane:

 przym. białkowy

 przysł. białkowo

Wiktionary


białkowski

nazwisko


SJP.pl


białkowy

→ białko


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) biochem. dotyczący białka

Wiktionary

Patrz:

białko

Przykłady

 (1.1) Nasz organizm nie jest w stanie samodzielnie wytwarzać niezbędnych aminokwasów egzogennych, dlatego ważne jest, abyśmy pozyskiwali je poprzez dietę lub suplementy diety takie jak odżywka białkowa.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. białko n., białkowanie n., białkowość ż.

 czas. bielić

Wiktionary


białkówka

gruba, mocna, biaława błona łącznotkankowa otaczająca gałkę oczną w jej tylnej części; twardówka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) anat. biała, twarda błona pokrywająca gałkę oczną

Wiktionary

Białkówka – przysiółek wsi Moderówka w Polsce położony w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Jedlicze.

W latach 1975–1998 przysiółek administracyjnie należał do województwa krośnieńskiego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Studencji mogli zaobserwować zażółcenie białkówek u pacjenta.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. bielić

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) twardówka

Wiktionary


biało

przysłówek sposobu

 (1.1) z użyciem białej barwy, z obecnością białości

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sala jadalna miała bagiety srebrne i była malowana na biało.

 (1.1) Spadł śnieg, zrobiło się biało i jakoś tak świątecznie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjawɔ, AS: bʹi ̯au̯o

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biały mos., nabiał mrz., białas mos., biel ż., bielik mzw., bielidło n., bielenie n., pobielenie n., bielica ż., Bielice lm nm., białość ż., bielak mzw.

 czas. bieleć, bielić ndk., pobielić dk.

 przym. białawy, biały, bialski, bielicki, bieluchny

 temsłow. biało-

Wiktionary


biało-

temat słowotwórczy

 (1.1) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na biały odcień barwy określonej przez drugi człon złożenia

 (1.2) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na białą barwę jednej lub wielu części wielobarwnej całości

 (1.3) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na białą barwę tego, co nazywa drugi, rzeczownikowy człon złożenia

 (1.4) pierwszy człon rzeczowników złożonych wskazujący na biały kolor tego, co nazywa drugi człon złożenia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) białobrązowy • białoszary • białozielony

 (1.2) biało-czarny • biało-czerwony • biało-niebieski • biało-szary

 (1.3) białobrody • białogrzywy • białoogonowy • białoskóry • białowłosy

 (1.4) białobrzuszek • białogłowa • białogwardzista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biel ż.

 przysł. biało

 przym. białawy

 czas. bielić

Wiktionary


biało-brązowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który ma dwa kolory: biały i brązowy

Wiktionary


biało-czarny

w części biały, w części czarny; czarno-biały


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który ma dwa kolory: biały i czarny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czy macie w tej promocji coś oprócz biało-czarnych koszulek?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔ‿ˈt͡ʃarnɨ, AS: bʹi ̯au̯o‿čarny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) czarno-biały

Wiktionary


biało-czerwono-niebieski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) mający trzy kolory: biały, czerwony i niebieski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na maszcie powiewały biało-czerwono-niebieskie flagi Francji i Czech.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔ‿t͡ʃɛrvɔ̃nɔ‿ɲɛˈbʲjɛsʲci, AS: bʹi ̯au̯o‿červõno‿ńebʹi ̯esʹḱi

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biało-niebiesko-czerwony, czerwono-biało-niebieski, czerwono-niebiesko-biały, niebiesko-biało-czerwony, niebiesko-czerwono-biały

Wiktionary


biało-czerwono-zielono-żółty

przymiotnik

 (1.1) mający cztery kolory: biały, czerwony, zielony i żółty

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wśród biało-czerwono-zielono-żółtych straganów wasze stoisko wyraźnie się wyróżnia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔ‿t͡ʃɛrvɔ̃nɔ‿ʑɛlɔ̃nɔ‿ˈʒuwtɨ, AS: bʹi ̯au̯o‿červõno‿źelõno‿žuu̯ty

Wiktionary


biało-czerwono-zielony

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który ma trzy kolory: biały, czerwony i zielony

Wiktionary


biało-czerwony

w części biały, w części czerwony; czerwono-biały


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który ma dwa kolory: biały i czerwony

 (1.2) przen. polski, dotyczący Polski, związany z reprezentacją Polski

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) środ. sport. reprezentant Polski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ze względu na bezpieczeństwo wysokie kominy maluje się w poprzeczne biało-czerwone pasy, aby były dobrze widoczne z daleka.

 (2.1) W środowy wieczór do kadry biało-czerwonych dołączył kolejny zawodnik.

 (2.1) Skład biało-czerwonych zdecydowanie odbiegał od optymalnego, natomiast rywale do Chicago przyjechali w najmocniejszym zestawieniu, z kadrą naszpikowaną medalistami ostatnich mistrzostw świata i igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔ‿t͡ʃɛrˈvɔ̃nɨ, AS: bʹi ̯au̯o‿červõny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) czerwono-biały

Wiktionary


biało-kasztanowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który ma dwa kolory: biały i kasztanowy

Wiktionary


biało-niebieski

w części biały, w części niebieski; niebiesko-biały


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który ma dwa kolory: biały i niebieski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nieco w bok za domami srebrzy się w słońcu biało-niebieska, drewniana cerkiewka, o kilkaset metrów dalej stoi pobudowana z czerwonej cegły „malenna” starowierców, pod samym prawie lasem, już za wsią, mały „nomastyr”, gdzie żyją starowierskie „inoczki”.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niebiesko-biały

Wiktionary


biało-różowy

w części biały, w części różowy


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) jednocześnie biały i różowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) różowo-biały

Wiktionary


biało-szaro-czarny

i biały, i szary, i czarny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) mający trzy kolory: biały, szary i czarny

Wiktionary


biało-szary

w części biały, w części szary


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) mający dwa kolory: biały i szary

Wiktionary


biało-zielony

biały i zielony


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) mający dwa kolory: biały i zielony

Wiktionary


biało-żółty

w części biały, w części żółty; żółto-biały


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) mający dwa kolory: biały i żółty

Wiktionary


białoberezka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w rejonie wierchowińskim, w obwodzie iwanofrankiwskim Ukrainy;

Wiktionary

Białoberezka ( Білоберізка) – wieś w rejonie wierchowińskim, w obwodzie iwanofrankiwskim Ukrainy. Siedziba hromady Białoberezka.

W okresie międzywojennym w miejscowości stacjonowała placówka Straży Granicznej I linii „Białoberezka”.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. białobereski

Wiktionary


białobeżowy

beżowy o białym odcieniu


SJP.pl


białoborski

przymiotnik od: Biały Bór


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) geogr. dotyczący Białego Boru; związany z Białym Borem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biały Bór mrz.

Wiktionary


białoborzanin

mieszkaniec Białego Boru (miasta w Polsce)


SJP.pl


białoborzanka

mieszkanka Białego Boru (miasta w Polsce)


SJP.pl


białobożnica

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś, a dawniej miasteczko, na Ukrainie w rejonie czortkowskim obwodu tarnopolskiego;

Wiktionary

Białobożnica ( Білобожниця, "Biłobożnycia") – wieś (dawniej miasteczko) na Ukrainie, w rejonie czortkowskim obwodu tarnopolskiego, w hromadzie Białobożnica. Siedziba hromadzie Białobożnica. Liczy ponad 2000 mieszkańców. Droga terytorialna T 2001 przechodzi przez wieś.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. białobożnicki

Wiktionary


białobrewy

1. pingwin białobrewy - gatunek pingwina;
2. oceannik białobrewy - gatunek ptaka z rzędu rurkonosych;
3. lutung białobrewy - gatunek małpy z rodziny koczkodanowatych


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) mający białe brwi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Z dziupli wyglądało białobrewe ptaszysko.

Wiktionary


białobrody

mający białą brodę, np. gnu białobrode, pekari białobrody


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) o białej brodzie

Wiktionary


białobrzegi

miasto powiatowe w Mazowieckiem; * forma dopełniacza liczby mnogiej "Białobrzeg" - regionalna


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który ma białe brzegi

Wiktionary

Białobrzegi (czasem potocznie "Białobrzegi Radomskie" lub "Białobrzegi nad Pilicą") – miasto w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie białobrzeskim. Leży nad rzeką Pilicą.

Miasto jest siedzibą władz gminy miejsko-wiejskiej Białobrzegi oraz powiatu białobrzeskiego.

Wikipedia


białobrzeski

przymiotnik od: Białobrzegi


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Białobrzegów, związany z Białobrzegami

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Białobrzegi nmos., białobrzeżanin m., białobrzeżanka ż.

Wiktionary


białobrzewski

nazwisko


SJP.pl


białobrzeżanin

mieszkaniec Białobrzegów


SJP.pl


białobrzeżanka

mieszkanka Białobrzegów


SJP.pl


białobrzuchy

1. bocian białobrzuchy, cukrownik białobrzuchy, bielik białobrzuchy - gatunki ptaków;
2. afrojeż białobrzuchy - gatunek ssaka z rodziny jeżowatych;
3. łuskowiec białobrzuchy - gatunek ssaka z rodziny pangolinów


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) mający biały brzuch

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔˈbʒuxɨ, AS: bʹi ̯au̯obžuχy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. białobrzuszek m.

Wiktionary


białobrzuszek

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) rzad. osobnik o białym brzuszku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przykicał ku nam białobrzuszek i Zuzia podała mu koniczynkę.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. białobrzuchy

Wiktionary


białobrzuszka

białobrzuszka złotogłowa, białobrzuszka czarnogłowa - gatunki ptaków z rodziny papugowatych


SJP.pl


białobrązowy

brązowy o białym odcieniu


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) brązowy z odcieniem białym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Weź tę książkę w białobrązowej okładce.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔbrɔ̃w̃ˈzɔvɨ, AS: bʹi ̯au̯obrõũ̯zovy

Wiktionary


białobłocki

→ Białe Błota, → Białobłoty


SJP.pl

Białobłocki ("Białynia odmiana Białobłocki", "Białobłocki (a)") – polski herb szlachecki, odmiana herbu Białynia.

Wikipedia

Patrz:

Białe Błota, → Białobłoty

białobłoty

nazwa kilku wsi w Polsce


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Białobłoty – wieś w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie grudziądzkim, w gminie Świecie nad Osą
  • Białobłoty – wieś w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nowomiejskim, w gminie Grodziczno
  • Białobłoty – wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie pleszewskim, w gminie Gizałki
  • Białobłoty – gromada
  • Białobłoty – zlikwidowany przystanek kolejowy w Białych Błotach, w województwie kujawsko-pomorskim

Wikipedia


białocarsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. Kyzył, nazwa używana przed 1918

Wiktionary

Powiązane:

 przym. białocarski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. Biełocarsk

Wiktionary


białocerkiewicz

nazwisko


SJP.pl


białocerkiewski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Białą Cerkwią, dotyczący Białej Cerkwi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biała Cerkiew ż.

Wiktionary


białocin

nazwa dwóch wsi w Polsce


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Białocin – wieś w woj. łódzkim, w pow. piotrkowskim, w gminie Rozprza
  • Białocin – wieś w woj. mazowieckim, w pow. sochaczewskim, w gminie Iłów

Wikipedia


białoczelny

1. rzadko: mający białe czoło;
2. w zoologii: część nazwy systematycznej wielu gatunków ptaków, np. zimorodek białoczelny, albatros białoczelny, gęś białoczelna


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) o białym czole

Wiktionary


białoczub

białoczub holenderski miniaturowy - rasa kur ozdobnych


SJP.pl


białoczółka

duży, wędrowny ptak wodny z rodziny kaczkowatych, zamieszkujący północną Eurazję i Amerykę Północną; gęś białoczelna


SJP.pl


białodrzew

drzewo z rodziny wierzbowatych (Populus alba), gatunek topoli; topola biała


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) dendr. nazwa systematyczna|Populus alba|L.|ref=tak., gatunek drzewa z rodziny wierzbowatych

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) topola biała

Wiktionary


białodunajecki

przymiotnik od: Biały Dunajec


SJP.pl


białodzioby

1. mający biały dziób;
2. nur białodzioby - gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny nurów;
3. dzioborożec białodzioby - gatunek dużego ptaka z rodziny dzioborożców


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który ma biały dziób

Wiktionary


białofioletowy

fioletowy o białym odcieniu


SJP.pl


białogard

miasto w województwie zachodniopomorskim


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;

Wiktionary

}|-

Białogard ( Belgard) – miasto w Polsce, w województwie zachodniopomorskim, siedziba powiatu białogardzkiego oraz gminy wiejskiej Białogard. Dziewiąty ośrodek miejski województwa (pod względem liczby ludności).

Według danych GUS z 30 czerwca 2021 r. Białogard liczył 23 811 mieszkańców i był pod względem liczby ludności dziewiątym miastem w województwie zachodniopomorskim.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Białogard jest miastem pomorskim.

 (1.1) Białogard leży nad Parsętą i Leśnicą.

 (1.1) Przy rynku w Białogardzie znajduje się kościół.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjaˈwɔɡart, AS: bʹi ̯au̯ogart

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Białogardzianin mos., Białogardzianka ż.

 przym. białogardzki

Wiktionary


białogardzianin

mieszkaniec Białogardu


SJP.pl


białogardzianka

mieszkanka Białogardu


SJP.pl


białogardzki

przymiotnik od: Białogard


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Białogardu, związany z Białogardem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) O słynnych w całej Polsce białogardzkich przemytnikach papierosów znowu jest głośno.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Białogard mrz., Białogardzianin mos., Białogardzianka ż.

Wiktionary


białogardły

1. kuja białogardła, gołąb białogardły, drozd białogardły - gatunki ptaków;
2. nowik białogardły - gatunek gryzonia;
3. kaczka białogardła - gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych; lustrzynka


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który ma białe gardło

Wiktionary


białogon

1. białogon afrykański - niewielki gryzoń z rodziny myszowatych;
2. dawniej: duży ptak z rodziny jastrzębiowatych; bielik, orzeł bielik;
3. chroniony ptak z rodziny muchołówek; białorzytka, opocznik;
4. rasa gołębia


SJP.pl

Bi

Wikipedia


białogrodzki

przymiotnik od: Białogród nad Dniestrem


SJP.pl


białogrzbiety

1. mający biały grzbiet, jasną sierść lub pióra;
2. bydło białogrzbiete - bydło o charakterystycznym umaszczeniu, białe na karku, grzbiecie i lędźwiach, a czarne lub czerwone na łbie i bokach;
3. część nazwy systematycznej wielu gatunków ptaków, np. dzięcioł białogrzbiety, ślepowron białogrzbiety, ostrolot białogrzbiety


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który ma biały grzbiet

Wiktionary


białogrzywy

1. mający białą grzywę;
2. serau białogrzywy - masywny ssak z rodziny krętorogich, występujący w Indonezji i Malezji


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) zool. mający białą grzywę, z białą grzywą

Wiktionary


białogród

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na Ukrainie;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Székesfehérvár (Białogród Królewski) – miasto na Węgrzech
  • Białogród nad Dniestrem, hist. Akerman, Cetatea Albă – miasto na Ukrainie
  • Belgrad – stolica Serbii
  • Biełgorod – miasto w Rosji
  • Białogród-Kolonia – kolonia w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Kleczew
  • Białogród-Folwark – osada w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Kleczew

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bʲjaˈwɔɡrut, AS: bʹi ̯au̯ogrut

Wiktionary

Powiązane:

 przym. białogrodzki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Białogród nad Dniestrem, hist. Akerman

Wiktionary


białogródka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie zasławskim obwodu chmielnickiego, położona nad rzeką Wydawą;

Wiktionary

Białogródka ( Білогородка) – wieś na Ukrainie w rejonie dubieńskim obwodu rówieńskiego.

Prywatna wieś szlachecka Biłohorodka, położona w województwie wołyńskim, w 1739 roku należała do klucza Ptycza Lubomirskich.

22 kwietnia 1943 (Wielki Czwartek) członkowie UPA dokonali tutaj mordu na 19 Polakach i 3 Czechach.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. białogródecki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hist. także Białogród

Wiktionary


białogwardyjski

związany z Białą Gwardią (białymi), siłami antybolszewickimi działającymi w Rosji w latach 1917-22 w czasie wojny domowej i później na emigracji


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) hist. wojsk. związany z białą gwardią (stronnictwem białych podczas rosyjskiej wojny domowej)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. białogwardzista mos., białogwardyjskość ż.

Wiktionary


białogwardyjskość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest białogwardyjskie; cecha tych, którzy są białogwardyjscy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. białogwardzista m.

 przym. białogwardyjski

 przysł. białogwardyjsko

Wiktionary


białogwardzista

w Rosji w okresie rewolucji bolszewickiej: żołnierz wojsk kontrrewolucyjnych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. wojsk. żołnierz białej gwardii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) …republikę ze wszystkich stron otoczyli interwenci i białogwardziści.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biała gwardia ż., białogwardyjskość ż.

 przym. białogwardyjski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biały

Wiktionary


białogóra

wieś w województwie pomorskim


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Białogóra – wieś w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Krokowa
  • Białogóra – dawna kolonia, obecnie część wsi Dobrostany na Ukrainie
    • Białogóra – dawna gmina wiejska w powiecie gródeckim województwa lwowskiego
  • Białogóra – rezerwat przyrody w Nadmorskim Parku Krajobrazowym, położony w woj. pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Krokowa
  • Białogóra (sygn. PLH220003) – specjalny obszar ochrony siedlisk, obszar Natura 2000
  • Białogóra (16,7 m n.p.m.) – wzniesienie na Wybrzeżu Słowińskim, położone w woj. pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Krokowa
  • Białogóra (86,5 m n.p.m.) – wzniesienie w mezoregionie Wzniesienia Gubińskie, położone w woj. lubuskim, w powiecie żarskim, w gminie Lubsko
  • Białogóra (295 m n.p.m.) – wzniesienie na Wysoczyźnie Siekierczyńskiej
  • Biała Góra

Wikipedia


białogórzyno

wieś w województwie zachodniopomorskim


SJP.pl

Białogórzyno ( Bulgrin) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Białogard.

W latach 1954–1957 wieś należała i była siedzibą władz gromady Białogórzyno, po jej zniesieniu w gromadzie Pomianowo. W latach 1975–1998 wieś należała do województwa koszalińskiego. W roku 2007 wieś liczyła 314 mieszkańców.

Wikipedia


białogłowa

przestarzałe: kobieta


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. dziś książk. żart. kobieta, zwłaszcza zamężna;

forma przymiotnika.

 (2.1) ż. zob. białogłowy.

Wiktionary

Białogłowa – w języku staropolskim termin ten oznaczał kobietę zamężną. Pochodzi od białego nakrycia głowy, powszechnie stosowanego w dawnych wiekach przez kobiety. Wyraz ten znajdował się w użyciu do końca XVIII wieku, po czym wyszedł z obiegu. Jeszcze wcześniej, bo mniej więcej w połowie tego samego stulecia, z użycia wyszła jego skrócona forma "białka" (zachowana do dziś w języku kaszubskim).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Matka moja oświadcza, mądra białogłowa, / Że z drugim mężem dom ten opuścić gotowa, / A ja się śmieję wesół, ot sobie trzpiot młody!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔˈɡwɔva, AS: bʹi ̯au̯ogu̯ova

Wiktionary

Powiązane:

 przym. białogłowy

 rzecz. białagłowka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mężatka, daw. białka, podwika

Wiktionary


białogłowski

→ białogłowa (dawniej)


SJP.pl

Białogłowski ("Weiskopf") – polski herb szlachecki z indygenatu.

Wikipedia


białogłowy

przestarzałe: kobieta


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który ma białą głowę

 (1.2) mający siwe lub bardzo jasne włosy

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) plural|białogłowa.

Wiktionary

Białogłowy ( Білоголови) – wieś na Ukrainie w rejonie tarnopolskim należącym do obwodu tarnopolskiego.

W II Rzeczypospolitej miejscowość należała do gminy wiejskiej Olejów w powiecie zborowskim województwa tarnopolskiego.

W latach 1943–1945 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali w niej 24 Polaków.

Wikipedia

Przykłady

 (2.1) Naprzeciw siebie stanęło kilkudziesięciu rycerzy w pełnym rynsztunku, skutecznie zagrzewanych do walki przez białogłowy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔˈɡwɔvɨ, AS: bʹi ̯au̯ogu̯ovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. białogłowa ż., białogłowiec m., białogłowik m., Białogłowski m., Białogłowy nmos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) siwowłosy

Wiktionary


białogłówka

1. niewielki ptak z rodziny tyrankowatych, występujący w Peru i Ekwadorze;
2. rasa gołębia


SJP.pl


białokarpacki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Białych Karpat, związany z Białymi Karpatami, pochodzący z Białych Karpat

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Białe Karpaty nmos.

 przym. karpacki

Wiktionary


białokoszyce

wieś w województwie wielkopolskim


SJP.pl

Białokoszyce – wieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, w gminie Chrzypsko Wielkie.

Białokoszyce są położone nad południową częścią jeziora Białokoskiego, w otoczeniu lasów i pól uprawnych.

Na terenie wsi, do którego należy ok. 150 ha pól uprawnych, znajduje się 10 gospodarstw. Strukturę ludności stanowi 41 osób.

Wikipedia


białokremowy

kremowy o białym odcieniu


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) kremowy o białym odcieniu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Białokremowy brzuch zaskrońca zwyczajnego pokrywają nieregularne czarne plamaamy.

Wiktionary


białokropka

piętnówka białokropka - popularny w Polsce nocny motyl z rodziny sówkowatych, z charakterystycznymi białymi plamkami na skrzydłach


SJP.pl


białokrwinkowy

dotyczący białych krwinek


SJP.pl


białokrwiste

rodzina morskich ryb okoniokształtnych; bielankowate


SJP.pl


białokrynica

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie krzemienieckim, położona nad rzeką Dziadowską Krynicą;

 (1.2) geogr. wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie podhajeckim;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Białokrynica – wieś w obwodzie tarnopolskim, w rejonie krzemienieckim
  • Białokrynica – wieś w obwodzie tarnopolskim, w rejonie podhajeckim
  • Białokrynica – dawna gmina wiejska w powiecie podhajeckim województwa tarnopolskiego II Rzeczypospolitej
  • Białokrynica – dawna gmina wiejska istniejąca do 1933 roku w woj. wołyńskim na terytorium II Rzeczypospolitej
  • Gmina Białokrynica
  • Pałac w Białokrynicy
  • Zamek w Białokrynicy

Wikipedia

Powiązane:

 przym. białokrynicki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hist. także Biełokrynica, Białakrynica

 (1.2) hist. Białokiernica, hist. także Białakrynica

Wiktionary


białokryzy

gołąb białokryzy - gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych


SJP.pl


białokurowicze

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie oleskim obwodu żytomierskiego, położona u źródeł rzeki Żerem

 (1.2) geogr. zob. Białokurowicze Nowe.

Wiktionary

Białokurowicze ( Білокоровичі, "Biłokorowyczi") – wieś na Ukrainie, w obwodzie żytomierskim, w rejonie korosteńskim, nad Żerewem. Liczy ponad 2100 mieszkańców.

Znajduje się tu przystanek kolejowy Białokurowicze Nowe, położony na linii Kijów – Sarny – Kowel. W pobliżu miejscowości jest stacja kolejowa Białokurowicze.

Wikipedia

Powiązane:

 (1.1)

 przym. białokurowicki

 (1.2)

 przym. białokurowiecki

Wiktionary


białokwiatowy

1. ciemiężyk białokwiatowy - gatunek rośliny z rodziny toinowatych; ciemiężyk lekarski;
2. krasnokwiat białokwiatowy - gatunek rośliny z rodziny amarylkowatych


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) bot. posiadający białe kwiaty

Wiktionary


białolicy

przestarzałe: mający białe lica, mający białą twarz


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) o białym licu

Wiktionary


białoliliowy

liliowy o odcieniu białym


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) liliowy z odcieniem białym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nigdy nie pierz białoliliowej bielizny z czarnymi skarpetkami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔlʲiˈlʲjɔvɨ, AS: bʹi ̯au̯olʹilʹi ̯ovy

Wiktionary


białolistny

mający białe liście


SJP.pl


białolądecki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Białą Lądecką, dotyczący Białej Lądeckiej

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biała Lądecka ż.

Wiktionary


białomorski

przymiotnik od: Morze Białe


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Morzem Białym lub położony nad nim

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tyle zarabiali budowniczowie Kanału Białomorskiego, zaś miejsc pracy było tyle, że chętnych trzeba było przywozić przymusowo.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔ̃ˈmɔrsʲci, AS: bʹi ̯au̯õmorsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Morze Białe n.

Wiktionary


białoniebieski

niebieski o białym odcieniu


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) niebieski o białym odcieniu

Wiktionary


białonogi

mający białe nogi


SJP.pl


białonosy

1. mający biały nos;
2. delfinowiec białonosy - gatunek ssaka z rodziny delfinowatych; delfin białonosy;
3. ostronos białonosy - gatunek drapieżnego ssaka z rodziny szopowatych; ostronos meksykański


SJP.pl


białonóżka

dawniej: koń lub klacz o białych nogach


SJP.pl


białoogonowy

mulak białoogonowy - gatunek ssaka z rodziny jeleniowatych; jeleń wirginijski


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który ma biały ogon

Wiktionary


białooki

pingwin białooki, trogon białooki, bilbil białooki - gatunki ptaków


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) mający białe oczy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jakaś białooka ryba przemknęła przed obiektywem.

Wiktionary


białopierśny

bagiewnik białopierśny - gatunek ptaka z rodziny chruścielowatych


SJP.pl


białopióry

1. mający białe pióra;
2. cudowronka białopióra - gatunek ptaka z rzędu wróblowych, występujący na Nowej Gwinei i pobliskich wyspach;
3. aborygenek białopióry - gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych, występujący w Australii;
4. sześciopiór białopióry - gatunek ptaka z rzędu wróblowych, występujący na Nowej Gwinei


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który ma białe pióra lub pierze

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔˈpʲjurɨ, AS: bʹi ̯au̯opʹi ̯ury

Wiktionary


białoplamy

kanczylek białoplamy - gatunek kanczyla występujący na Sri Lance; kanczyl indyjski


SJP.pl


białopole

1. miasto na Ukrainie;
2. nazwa kilku miejscowości w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na wschodzie Ukrainy, w obwodzie sumskim, siedziba rejonu białopolskiego;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Białopole – wieś w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, w gminie Bogatynia
  • Białopole – wieś w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Białopole
  • Białopole – gmina wiejska w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim
  • Białopole – gromada
  • Białopole – miasto na Ukrainie

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. białopolanin mos., białopolanka ż.

 przym. białopolski

Wiktionary


białopolowy

w szachach: poruszający się po białych polach, np. goniec białopolowy


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) szach. poruszający się po białych polach

Wiktionary


białopolski

→ Białopole


SJP.pl

Patrz:

Białopole

białoporek

rodzaj grzybów z rodziny pniarkowatych; porek


SJP.pl


białoprądnicki

przymiotnik

 (1.1) związany z Prądnikiem Białym

Wiktionary


białopręgi

modrogończyk białopręgi - gatunek motyla z rodziny modraszkowatych


SJP.pl


białopłetwy

1. morświn białopłetwy - gatunek ssaka z rodziny morświnowatych;
2. głowacz białopłetwy - gatunek ryby z rodziny głowaczowatych;
3. kiełb białopłetwy - gatunek słodkowodnej ryby z rodziny karpiowatych;
4. żarłacz białopłetwy - gatunek drapieżnej ryby z rodziny żarłaczowatych


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) icht. posiadający białe płetwy

Wiktionary


białorudy

rudy o białym odcieniu


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) rudy z odcieniem białym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Skąd taki białoruda maść miotu?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔˈrudɨ, AS: bʹi ̯au̯orudy

Wiktionary


białorunny

mający białe runo


SJP.pl


białorus

przestarzale: Białorusin


SJP.pl


białorus.

skrót od: białoruski


SJP.pl

skrót

 (1.1) = białoruski

Wiktionary

Powiązane:

 zob. białoruski.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) skr.: błr., błrus., brs.

Wiktionary


białorusin

obywatel Białorusi; Białorus (przestarzałe)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. osoba narodowości białoruskiej, obywatel Białorusi, mieszkaniec Białorusi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) – Polaków, Litwinów, Białorusinów i Rusinów połączyło wspólne zagrożenie. Była nim Moskwa – mówi białoruski historyk (…)

 (1.1) Białorusini często mówią wyłącznie po rosyjsku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔˈruɕĩn, AS: bʹi ̯au̯oruśĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Białoruś ż.

:: fż. Białorusinka ż.

 przym. białoruski

 przysł. po białorusku

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przest. Białorus

Wiktionary


białorusinka

obywatelka Białorusi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta lub dziewczyna narodowości białoruskiej, obywatelka Białorusi, mieszkanka Białorusi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wielu Polaków żeni się z Ukrainkami, Białorusinkami i innymi nie-Polkami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔruˈɕĩŋka, AS: bʹi ̯au̯oruśĩŋka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Białoruś ż., białoruszczyzna ż., białorusyzm mrz., białorusycyzm mrz.

:: fm. Białorusin mos.

 przym. białoruski

 przysł. po białorusku

Wiktionary


białoruski

przymiotnik od: Białoruś


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Białorusi lub Białorusinów, charakterystyczny dla Białorusi lub Białorusinów

 (1.2) dotyczący języka białoruskiego (2.1)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język wschodniosłowiański używany na Białorusi;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Białoruska opozycja wyszła na ulice.

 (2.1) Nie znam białoruskiego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔˈrusʲci, AS: bʹi ̯au̯orusʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 zob. Białoruś.

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) białoruszczyzna

Wiktionary


białoruskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem białoruskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem białoruskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku białoruskim

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔˈruskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: bʹi ̯au̯oruskoi ̯ẽũ̯zyčny

Wiktionary


białoruskość

→ białoruski


SJP.pl

Patrz:

białoruski

białorusycyzm

wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa wzorowane na języku białoruskim albo z niego przejęte; białorusyzm, białorutenizm


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka białoruskiego

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔruˈsɨt͡sɨsm̥, AS: bʹi ̯au̯orusycysm̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. białorusyzm mrz., Białorusinka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) białorusyzm, białorutenizm

Wiktionary


białorusyzm

wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa wzorowane na języku białoruskim albo z niego przejęte; białorusycyzm, białorutenizm


SJP.pl


białoruszczyzna

1. ogół cech białoruskich, kultura białoruska;
2. język białoruski;
3. w językoznawstwie, rzadko: wyraz zapożyczony z języka białoruskiego; zwrot lub konstrukcja składniowa wzorowane na zwrocie lub konstrukcji składniowej charakterystycznej dla języka białoruskiego; białorusyzm, białorusycyzm


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. język białoruski

 (1.2) przest. zbiór cech typowych dla kultury i obyczajów białoruskich

Wiktionary

Powiązane:

 przym. białoruski

 rzecz. Białorusinka ż., Białoruś ż., białoruski mrz.

Wiktionary


białorutenistyka

dział slawistyki zajmujący się badaniem języka, literatury i kultury białoruskiej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauka zajmująca się badaniem języka, literatury i kultury białoruskiej;

Wiktionary

Białorutenistyka – dział slawistyki zajmujący się badaniem języka, literatury i kultury białoruskiej.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. białorutenizm mrz., Białoruś ż.

Wiktionary


białorutenizacja

nadawanie charakteru białoruskiego


SJP.pl

Bi

Wikipedia


białorutenizm

wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa wzorowane na języku białoruskim albo z niego przejęte; białorusycyzm, białorusyzm


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. zob. białorusycyzm.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔruˈtɛ̃ɲism̥, AS: bʹi ̯au̯orutẽńism̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. białorutenistyka ż., białorutenista mos., białorutenistka ż., białorutenizacja ż.

 przym. białorutenistyczny

 czas. białorutenizować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) białorusycyzm, białorusyzm

Wiktionary


białoruś

państwo w Europie; Republika Białoruś; Republika Białorusi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w Europie;

Wiktionary

Białoruś, Republika Białorusi (biał., ; "Biełaruś", "Respublika Biełaruś"; Беларусь lub Белоруссия, Республика Беларусь) – państwo w Europie Wschodniej. Graniczy z Polską, Litwą, Łotwą, Rosją i Ukrainą. W odróżnieniu od swoich sąsiadów nie ma dostępu do morza. Jest największym pod względem powierzchni państwem śródlądowym w Europie.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Białoruś jest krajem europejskim.

 (1.1) Alek urodził się w rodzinie polskiej na Białorusi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjaˈwɔruɕ, AS: bʹi ̯au̯oruś

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. białoruszczyzna ż., Białorusin mos., Białorusinka ż., białorutenistyka ż., białorutenizacja ż., białoruski mrz.

 przym. białoruski

 przysł. po białorusku

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ofic. urz. Republika Białorusi

Wiktionary


białorybica

ryba z rodziny siejowatych


SJP.pl

Białorybica ("Stenodus leucichthys") – gatunek anadromicznej ryby łososiokształtnej, zaliczany do siejowatych (Coregoninae), blisko spokrewniony z nelmą ("Stenodus nelma"). Obydwa taksony były wcześniej klasyfikowane jako podgatunki w obrębie "Stenodus leucichthys". Białorybica wymarła w warunkach naturalnych. Przetrwały jedynie populacje hodowlane.

Wikipedia


białorzytka

chroniony ptak z rodziny drozdów; opocznik


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Oenanthe oenanthe|ref=tak., niewielki ptak wędrowny półkuli północnej zamieszkujący tereny otwarte, często kamieniste;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • białorzytka zwyczajna (Oenanthe oenanthe)
  • białorzytka pstra (Oenanthe pleschanka)
  • białorzytka pustynna (Oenanthe deserti)
  • białorzytka rdzawa (Oenanthe hispanica)

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔˈʒɨtka, AS: bʹi ̯au̯ožytka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) opocznik, podkamionka

Wiktionary


białorzytny

1. sroczek białorzytny - gatunek ptaka z rodziny muchołówkowatych;
2. sokół białorzytny - gatunek ptaka z rodziny sokołowatych; pustułka białorzytna;
3. nawałnik białorzytny - gatunek małego ptaka morskiego z rodziny nawałników; nawałnik maderski;
4. perukarz białorzytny - gatunek ptaka z rodziny szpakowatych;
5. srokacz białorzytny - gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny ostrolotów;
6. kormoran białorzytny - gatunek dużego ptaka z rodziny kormoranów;
7. sowica białorzytna - gatunek dużego ptaka z rodziny puszczykowatych;
8. śnieżka białorzytna - gatunek małego ptaka z rodziny wróbli;
9. mniszka białorzytna - gatunek małego ptaka z rodziny astryldowatych;
10. biegus białorzytny - gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych; biegus Bonapartego


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biegus białorzytny – gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych
  • Nawałnik białorzytny – gatunek małego ptaka morskiego z rodziny nawałników
  • Kormoran białorzytny – gatunek dużego ptaka z rodziny kormoranów
  • Perukarz białorzytny – gatunek ptaka z rodziny szpakowatych
  • Sokół białorzytny – gatunek ptaka drapieżnego z rodziny sokołowatych
  • Sroczek białorzytny – gatunek ptaka z rodziny muchołówkowatych

Wikipedia


białorzęsy

mający bardzo jasne rzęsy


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) mający bardzo jasne rzęsy

Wiktionary


białoróżowy

różowy o białym odcieniu


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) różowy o białym odcieniu

Wiktionary


białoręki

gibon białoręki - gatunek ssaka naczelnego z rodziny gibonowatych o brązowo-czarnym ubarwieniu ciała i kończynach jasnego koloru; lar


SJP.pl


białoskrzydły

mający białe skrzydła


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który ma białe skrzydła

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czarne anioły choć białoskrzydłe • A na ich twarzach miny obrzydłe • Na sinym niebie jak fajerwerki • Ale przeklęte raz i na wieki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔˈskʃɨdwɨ, AS: bʹi ̯au̯oskšydu̯y

Wiktionary


białoskórnictwo

dział garbarstwa zajmujący się wyprawianiem skór miękkich na rękawiczki i na odzież


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rzem. dział garbarstwa zajmujący się wyprawianiem skór miękkich na rękawiczki i odzież

Wiktionary

Białoskórnictwo – rzemiosło garbarskie specjalizujące się w wytwarzaniu cienkich, delikatnych skór na rękawiczki i odzież.

W procesie natłuszczania używano ałunu glinowego i żółtek. Skóry przed garbowaniem były mocno zwapnione i starannie obrobione mechanicznie. Cechy białoskórnicze posiadały folusze, w których ugniatano skóry. Garbowano głównie skóry pochodzące z kozłów, baranów, cieląt, łosi, jeleni, saren.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔskurʲˈɲit͡stfɔ, AS: bʹi ̯au̯oskurʹńictfo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. białoskórnik mos., białoskórniczka ż.

 przym. białoskórniczy

Wiktionary


białoskórniczy

dotyczący białoskórnictwa lub białoskórnika


SJP.pl


białoskórnik

garbarz pracujący w białoskórnictwie, zajmujący się wyprawianiem skór miękkich na rękawiczki i na odzież


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzem. garbarz wytwarzający cienkie, delikatne skóry na rękawiczki i odzież;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) mykol. nazwa systematyczna|Cystostereum|Pouzar., rodzaj grzybów z rodziny białoskórnikowatych

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • białoskórnik – dawny rodzaj rzemieślnika
  • białoskórnik – rodzaj grzybów

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. białoskórnictwo n.

:: fż. białoskórniczka ż.

Wiktionary


białoskórski

nazwisko


SJP.pl

Białoskórski – polski herb szlachecki.

Wikipedia


białoskóry

mający białą skórę


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) mający białą skórę

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Białoskóry – wieś w woj. lubelskim, w pow. hrubieszowskim, w gminie Hrubieszów
  • Białoskóry – wieś w woj. mazowieckim, w pow. sierpeckim, w gminie Sierpc

Wikipedia


białosmugi

perkozek białosmugi - gatunek ptaka z rodziny perkozów


SJP.pl


białosrebrny

srebrny z białym odcieniem


SJP.pl


białosrebrzysty

srebrzysty o białym odcieniu


SJP.pl


białost.

skrót od: białostocki


SJP.pl

skrót

 (1.1) = białostocki

Wiktionary


białosterny

astrapia białosterna, faeton białosterny - gatunki ptaków


SJP.pl


białostocczanin

mieszkaniec Białegostoku; Białostoczanin


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Białostocczyzny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔstɔt͡sˈt͡ʃãɲĩn, AS: bʹi ̯au̯ostocčãńĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Białystok m., białostoczanin m., białostoczanka ż., Białostocczyzna ż.

:: fż. Białostocczanka ż.

 przym. białostocki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Podlasianin, Podlaszanin; pot. Podlaszuk; żart. śledzik

Wiktionary


białostocczanka

mieszkanka Białegostoku; Białostoczanka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Białostocczyzny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔstɔt͡sˈt͡ʃãnka, AS: bʹi ̯au̯ostocčãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Białystok mrz., Białostocczyzna ż., białostoczanin mos., białostoczanka ż.

:: fm. Białostocczanin mos.

 przym. białostocki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Podlasianka, Podlaszanka

Wiktionary


białostocczyzna

region w Polsce, region białostocki; Białostockie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. region wokół Białegostoku, na Podlasiu, obejmujący w przybliżeniu obszar dawnego województwa białostockiego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Województwo podlaskie obejmuje przede wszystkim Białostocczyznę i Suwalszczyznę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔstɔt͡sˈt͡ʃɨzna, AS: bʹi ̯au̯ostocčyzna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Białystok mrz., Białostocczanin mos., białostoczanin mos., Białostocczanka ż., białostoczanka ż.

 przym. białostocki

Wiktionary


białostocki

przymiotnik od: Białystok (miasto), Białostockie (Białostocczyzna)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Białegostoku, związany z Białymstokiem

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Białostocki – herb szlachecki
  • powiat białostocki
  • Jan Białostocki (1921–1988) – polski historyk sztuki
  • Zygmunt Białostocki (1887–1942/43) – polski muzyk, pianista i kompozytor
  • w tytułach artykułów

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Białostocki Wydział Śledczy zaczął odnotowywać pojawianie się, w różnych miejscach miasta, dobrze podrobionych jednozłotówek.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔˈstɔt͡sʲci, AS: bʹi ̯au̯ostocʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Białystok mrz., białostoczanin mos., białostoczanka ż., Białostocczanin mos., Białostocczanka ż., Białostocczyzna ż., Białostockie n.

Wiktionary


białostockie

przymiotnik od: Białystok (miasto), Białostockie (Białostocczyzna)


SJP.pl


białostoczanin

mieszkaniec Białegostoku; Białostocczanin


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Białegostoku

 (1.2) osoba pochodząca z Białegostoku, urodzona w Białymstoku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tłumy białostoczan oraz turystów odwiedziły podbiałostocki skansen

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔstɔˈt͡ʃãɲĩn, AS: bʹi ̯au̯ostočãńĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Białystok m., Białostocczyzna ż., Białostocczanin mos., Białostocczanka ż.

:: fż. białostoczanka ż.

 przym. białostocki

Wiktionary


białostoczanka

mieszkanka Białegostoku; Białostocczanka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Białegostoku

 (1.2) kobieta pochodząca z Białegostoku, urodzona w Białymstoku

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔstɔˈt͡ʃãnka, AS: bʹi ̯au̯ostočãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Białystok mrz., Białostocczyzna ż., Białostocczanin mos., Białostocczanka ż.

:: fm. białostoczanin mos.

 przym. białostocki

Wiktionary


białostopy

1. lepilemur białostopy - gatunek lemura;
2. szczuroskoczek białostopy - gatunek gryzonia


SJP.pl


białostrząb

rodzaj ptaków z rodziny jastrzębiowatych


SJP.pl


białoszary

szary o odcieniu białym


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) szary z odcieniem białym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dwa lata temu ta sofa była białoszara, więc chyba najwyższy czas na czyszczenie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔˈʃarɨ, AS: bʹi ̯au̯ošary

Wiktionary


białoszewski

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Czesław Białoszewski (zm. 2007) – prawnik, działacz sportowy, regionalista
  • Ryszard Wincenty Białoszewski (ur. 1903, zm. 1966) – kawaler krzyża Virtuti Militari V klasy, kolejarz
  • Miron Białoszewski (ur. 1922, zm. 1983) – polski poeta, prozaik, dramatopisarz i aktor teatralny
  • Tomasz Białoszewski – dziennikarz, autor programów publicystycznych i reportaży
  • Tomasz Białoszewski (grafik) (ur. 1955, zm. 2004) – grafik

Wikipedia


białoszyi

1. mający białą szyję;
2. dzięcioł białoszyi - gatunek ptaka z rodziny dzięciołowatych; dzięcioł syryjski;
3. bocian białoszyi - gatunek dużego ptaka z rodziny bocianów;
4. koliber białoszyi - gatunek małego ptaka z rodziny kolibrowatych; bielczyk


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) mający białą szyję

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Widziałem dzięcioła białoszyjego, który jest rzadkością w centrum miasta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔˈʃɨji, AS: bʹi ̯au̯ošyi ̯i

Wiktionary


białosęp

padlinożerny ptak z rodziny jastrzębiowatych; ścierwnik biały


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Neophron percnopterus|Linnaeus|ref=tak., gatunek dużego ptaka padlinożernego z rodziny jastrzębiowatych;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czy wiedzieliście, że białosęp potrafi rozbijać jaja strusi kamieniami?

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ścierwnik biały, ścierwnik

Wiktionary


białotrzonowy

czubajka białotrzonowa - gatunek grzybów z rodziny pieczarkowatych


SJP.pl


białouchy

1. uistiti białoucha - gatunek małpy z rodziny płaksowatych;
2. dydelf białouchy - gatunek ssaka z podrodziny dydelfów; dydelf południowy;
3. bilbil białouchy, turak białouchy - gatunki ptaków


SJP.pl

Białouchy (Peltopsinae) – zdefiniowana w 2014 roku monotypowa podrodzina ptaków z rodziny ostrolotów (Artamidae).

Wikipedia


białowacki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Białej Waki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biała Waka ż.

Wiktionary


białowargi

jeleń białowargi - gatunek jelenia


SJP.pl


białowice

wieś w Polsce


SJP.pl

Białowice ( "Billendorf") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim, w gminie Nowogród Bobrzański.

Na południowy zachód od Białowic leżała dawna wieś Jasion (obecnie nie istnieje).

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Wikipedia


białowieski

przymiotnik od: Białowieża


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Białowieży, związany z Białowieżą

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do bezwizowej strefy obok Brześcia zostały również włączone rejony: brzeski, żabinecki, prużański, świsłocki, kamieniecki w tym Puszcza Białowieska na terenie Białorusi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjawɔˈvʲjɛsʲci, AS: bʹi ̯au̯ovʹi ̯esʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Białowieża ż., Białowieżanin mos., Białowieżanka ż.

 przym. białowieszczański

Wiktionary


białowieszczański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) przest. białowieski

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Białowieża ż., Białowieszczański m., Białowieszczańska ż.

 przym. białowieski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) białowieski

Wiktionary


białowieża

nazwa kilku wsi w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Równinie Bielskiej;

Wiktionary

Zobacz też: Białowieża w innych znaczeniach tej nazwy.

Białowieża ( Белавежа "Biełavieža", w miejsc. gwarze białoruskiej "Bałavež" lub "Biełavieš") – wieś w Polsce, położona w województwie podlaskim, w powiecie hajnowskim, w gminie Białowieża. Leży na rozległej polanie w Puszczy Białowieskiej, nad Narewką, na Równinie Bielskiej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Uczniowie zwiedzą Białowieżę i Hajnówkę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Białowieżanin mos., Białowieżanka ż.

 przym. białowieski, białowieszczański

Wiktionary


białowieżanin

mieszkaniec Białowieży


SJP.pl


białowieżanka

mieszkanka Białowieży


SJP.pl


białowiż

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie rokitnickim obwodu rówieńskiego, położona nad rzeką Studenicą, niedaleko na wschód przebiegała granica II RP

Wiktionary

Białowiż ( Біловіж) – wieś na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, w rejonie sarneńskim, w hromadzie Rokitno. W 2001 liczyła 1021 mieszkańców, spośród których 1018 wskazało jako ojczysty język ukraiński, a 3 rosyjski. W 2026 liczyła 984 mieszkańców.

W okresie międzywojennym wieś znajdowała się w granicach II RP, wchodząc w skład gminy Kisorycze w powiecie sarneńskim, w województwie wołyńskim. Stacjonowała w niej Kompania graniczna KOP „Białowiż”.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. białowiski

Wiktionary


białowodzianin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Białej Wody

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biała Woda ż.

:: fż. białowodzianka ż.

 przym. białowodzki

Wiktionary


białowodzianka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Białej Wody

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biała Woda ż.

:: fm. białowodzianin mos.

 przym. białowodzki

Wiktionary


białowodzki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Białej Wody, związany z Białą Wodą

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biała Woda ż., białowodzianin mos., białowodzianka ż.

Wiktionary


białowąs

nazwisko


SJP.pl

Bi

Wikipedia


białowąsy

mający białe wąsy


SJP.pl


białowłosy

mający białe włosy; siwowłosy


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który ma białe włosy

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) osoba o białych włosach

Wiktionary


białozielonawy

zielonawy o białym odcieniu


SJP.pl


białozielonkawy

zielonkawy o białym odcieniu


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) zielonkawy o białym odcieniu

Wiktionary


białozielono

przysłówek sposobu

 (1.1) z użyciem białozielonej barwy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. białozielony

Wiktionary


białozielony

zielony o białym odcieniu


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) zielony o białym odcieniu

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. białozielono

Wiktionary


białozór

ptak drapieżny z rodziny sokołów; krzeczot


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Falco rusticolus|ref=tak., zagrożony wyginięciem duży ptak drapieżny półkuli północnej;

Wiktionary

Białozór, sokół norweski ("Falco rusticolus") – gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny sokołowatych (Falconidae), największy przedstawiciel rodzaju "Falco".

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bʲjaˈwɔzur, AS: bʹi ̯au̯ozur

Wiktionary


białozórka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś, a dawniej miasteczko, na Ukrainie, w rejonie łanowieckim obwodu tarnopolskiego;

Wiktionary

Białozórka (ukr. Білозірка, "Biłozirka") – wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie krzemienieckim. W 2001 liczyła 1102 mieszkańców.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. białozórski

Wiktionary


białoząbka

białoząbka dwubarwica - gatunek ćmy z rodziny garbatkowatych


SJP.pl


białozębny

1. mający białe zęby;
2. tukotuko białozębny - gatunek gryzonia


SJP.pl


białozębowate

rodzina mchów


SJP.pl


białołęcki

→ Białołęka (dzielnica lub wieś)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Białołęką, dotyczący Białołęki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Białołęka ż.

Wiktionary


białołęka

1. dzielnica w północnej części prawobrzeżnej Warszawy;
2. wieś w województwie dolnośląskim


SJP.pl

Zobacz też: Białołęka w innych znaczeniach tej nazwy.

Białołęka – dzielnica Warszawy, położona w prawobrzeżnej części miasta. Jest jedną z 18 jednostek pomocniczych m.st. Warszawy.

Wikipedia


białoń

nazwisko


SJP.pl

Białoń – postać półlegendarna, zbójnik grasujący w XVIII wieku na terenie Orawy.

Białoń miał pochodzić z Kiczor lub Lipnicy Wielkiej. Zbójnikiem został po sprzeczce i bójce z hajdukiem podczas odrabiania pańszczyzny. Swą kryjówkę miał na Babiej Górze, skąd wyprawiał się grabić okoliczne wsie. Według podania potrafił w ciągu jednej nocy przebiec ze swej kryjówki do Krakowa, tam dokonać napadów i rano wrócić na Orawę.

Wikipedia


białośliwie

wieś w Polsce


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Białośliwie – wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie pilskim, w gminie Białośliwie
  • Białośliwie – osada leśna w województwie wielkopolskim, w powiecie pilskim, w gminie Białośliwie
  • Białośliwie – gmina
  • Białośliwie – gromada
  • Białośliwie – stacja kolejowa
  • Białośliwie Wąskotorowe – stacja kolei wąskotorowej

Wikipedia


białośliwski

przymiotnik od: Białośliwie


SJP.pl


białość

kolor biały; biel


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) barwa biała

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nadmienia się dodatkowo, że dla otrzymania większej białości i pulchności pszennego pieczywa, posługują się piekarze potażem, biorąc 3 do 4 gramów potażu na 1 litr płynu, w którym się ciasto rozczynia.

 (1.1) Fosforyczną białością powlekły się ściany / Nagich, skrzesanych turni; wielka cieniu rzeka / Ogarnia je i niesie w mroku oceany.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bielidło n., białas mos., biały mos., biel ż., wybielacz mrz., bielenie n., wybielenie n., wybielanie n., bielik mzw., bielak mzw.

 czas. bielić ndk., wybielić dk., zabielić dk.

 przym. białawy, biały, bieluchny

 przysł. białawo, biało

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biel

Wiktionary


białożewin

wieś w Polsce


SJP.pl

Białożewin – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, w gminie Żnin.

Wieś duchowna "Białowieżyno", własność arcybiskupstwa gnieźnieńskiego, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie nakielskim województwa kaliskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 447 mieszkańców. Jest piątą co do wielkości miejscowością gminy Żnin.

Wikipedia


białożółtawy

żółtawy o białym odcieniu


SJP.pl


białożółto

przysłówek sposobu

 (1.1) z użyciem białożółtej barwy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. białożółty

Wiktionary


białożółty

żółty o białym odcieniu


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) żółty o białym odcieniu

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. białożółto

Wiktionary


białucha

gatunek walenia z rodziny narwalowatych; wal biały, białucha arktyczna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Delphinapterus|de Lacépède|ref=tak., rodzaj morskich ssaków o białej skórze, z rodziny narwalowatych;

Wiktionary

Białucha ("Delphinapterus") – rodzaj wodnych ssaków z rodziny narwalowatych (Monodontidae).

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) wal biały

Wiktionary


biały

taki jak świeży śnieg; przeciwstawny do czarnego


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) mający bardzo jasną barwę przeciwstawną do czarnego, taką jak czysty śnieg, mleko itp.

 (1.2) o włosach lub o człowieku: siwy

przymiotnik relacyjny

 (2.1) fiz. emitujący wszystkie długości fal światła

 (2.2) kulin. w odniesieniu do wina: powstały bez maceracji, w wyniku fermentacji winogron z usuniętymi skórkami, pestkami i szypułkami

 (2.3) hist. związany z Białymi

 (2.4) przen. niewinny, czysty

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (3.1) antrop. człowiek rasy białej

 (3.2) hist. człowiek o przekonaniach zachowawczych; reakcjonista, kontrrewolucjonista

 (3.3) hist. w Polsce: członek stronnictwa zachowawczego, antyrewolucyjnego w okresie powstania styczniowego

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biały – barwa biała
  • Biała odmiana człowieka
  • Biały – część wsi Wojniuńce na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie brasławskim, w sielsowiecie Opsa
  • Trzy kolory. Biały – film z 1993
  • Jan Biały (1897–1984), oficer, pilot, d-ca 304, cichociemny
  • Julian Józef Biały (1861–1941), ksiądz rzymskokatolicki
  • Juliusz Biały (1931–), dyplomata
  • Leszek Biały (1940–), nauczyciel, polityk
  • Leszek Biały (1954–), tłumacz, pisarz
  • Leszek Biały (1919–1945), oficer
  • Marcin Biały (1830–1923), duchowny rzymskokatolicki
  • Marcin Biały (1988–), hokeista

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jacku, żółte litery na białym tle to chyba nie najlepszy pomysł.

 (2.2) Wina białe mogą być bezbarwne, bladożółte, jasnożółte, złociste, słomkowe, bursztynowe, pomarańczowe a nawet rudawobrązowe.

 (3.1) Podróżnicy wierzyli, że są pierwszymi białymi w tej dżungli.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjawɨ, AS: bʹi ̯au̯y

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. białka ż., bielidło n., nabiał mrz., białas m., białko n., biel ż., bielik mzw., bielinek mzw., bielizna ż., bielactwo n., bielmo n., białość ż., białe nmos., bielak mzw., bielenie n., dobielanie n., dobielenie n., obielanie n., obielenie n., odbielenie n., pobielanie n., pobielenie n., podbielanie n., podbielenie n., powybielanie n., przybielanie n., przybielenie n., rozbielanie n., rozbielenie n., ubielanie n., ubielenie n., wybielanie n., wybielenie n., zabielanie n., zabielenie n.

 czas. bieleć, bielić ndk., dobielać ndk., dobielić dk., obielać ndk., obielić dk., odbielić dk., pobielać ndk., pobielić dk., podbielać ndk., podbielić dk., powybielać ndk., przybielać ndk., przybielić dk., rozbielać ndk., rozbielić dk., ubielać ndk., ubielić dk., wybielać ndk., wybielić dk., zabielać ndk., zabielić dk.

 przym. białawy

:: zdrobn. bielutki, bialutki, bieluchny, bialuchny, bieluśki, bieluteńki, bialuteńki, bielusieńki

 przysł. biało, bielutko, bialutko, bieluchno, bialuchno, bieluśko, bieluteńko, bialuteńko, bielusieńko

Wiktionary

Synonimy:

 (3.1) białoskóry, biały człowiek

Wiktionary


białynicki

nazwisko


SJP.pl


białynin

Białynin – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie skierniewickim, w gminie Głuchów.

Wieś arcybiskupstwa gnieźnieńskiego w ziemi rawskiej województwa rawskiego w 1792 roku.

Wikipedia


białys

rodzaj drożdżówki z cebulą i makiem


SJP.pl


białystok

miasto w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w północno-wschodniej Polsce;

Wiktionary

Białystok ( Balstogė, "Беласток", "Білосток", ‏ביאַליסטאָק‎, "Белосток") – miasto na prawach powiatu w północno-wschodniej Polsce, położone na Nizinie Północnopodlaskiej, nad rzeką Białą. Jest stolicą województwa podlaskiego i siedzibą władz ziemskiego powiatu białostockiego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Stolicą województwa podlaskiego jest Białystok.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjaˈwɨstɔk, AS: bʹi ̯au̯ystok

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Białostockie n., Białostocczyzna ż., białostoczanin mos., białostoczanka ż., Białostocczanin mos., Białostocczanka ż.

 przym. białostocki, podbiałostocki

Wiktionary


białężyce

wieś w województwie wielkopolskim


SJP.pl

Białężyce – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wrzesińskim, w gminie Września.

Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 432.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Wikipedia


biba

libacja alkoholowa; bibka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. przyjęcie z alkoholem

Wiktionary

Biba – osiemnasty album zespołu Boys wydany w sierpniu 2002 roku w firmie fonograficznej Green Star. Na płycie znajdują się remiksy znanych polskich DJ-ów, a także prezentacja multimedialna. Do piosenek "Biba" i "Figo-fago" nakręcono teledyski. Teledysk do piosenki "Figo-fago" został tylko raz wyemitowany w TV, gdyż dopatrzono się w nim elementów nieprzyzwoitych i zakazano jego emisji.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Idę dziś na bibę do Basi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲiba, AS: bʹiba

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibosz mos., bibka ż.

Wiktionary


bibelocik

zdrobnienie od: bibelot


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od bibelot

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibelot mrz.

Wiktionary


bibelot

drobny przedmiot pełniący najczęściej funkcję dekoracyjną


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) drobny przedmiot o charakterze dekoracyjnym

Wiktionary

Bibelot (fr. „gracik”) – niewielki przedmiot, najczęściej niemający istotnej wartości użytkowej, spełniający funkcję ozdobną; określenie używane zwykle w liczbie mnogiej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na wystawie można obejrzeć cenną zastawę stołową oraz bibeloty z miśnieńskiej porcelany.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲiˈbɛlɔt, AS: bʹibelot

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. bibelocik m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) cacko, durnostojka

Wiktionary


biber

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) reg. pozn. kapelusz

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biber – rzeka w Niemczech i Szwajcarii, dopływ Renu
  • Biber – rzeka w Niemczech, dopływ Dunaju
  • Heinrich Ignaz Biber – austriacki kompozytor i skrzypek pochodzenia czeskiego
  • Salomon (Szlomo) Biber – polski dziennikarz i pisarz pochodzenia żydowskiego
  • Biber – typ niemieckich miniaturowych okrętów podwodnych z okresu II wojny światowej
  • Biber – niemiecki most czołgowy zbudowany na podwoziu czołgu Leopard 1
  • Bibertal
  • Bieber

Wikipedia


bibi

obce imię żeńskie


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Asia Bibi – pakistańska katoliczka
  • Islam Bibi – afgańska oficer policji oraz aktywistka na rzecz praw kobiet
  • Mordechaj Bibi – izraelski prawnik i polityk

Wikipedia


bibiampol

wieś w Polsce


SJP.pl

Bibiampol (nazwa historyczna: Bibijampol) – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim, w gminie Młodzieszyn. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.

Wikipedia


bibiana

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

 (1.2) geogr. miejscowość we Włoszech, w regionie Piemont, w prowincji Turyn;

Wiktionary

Bibiana, Bibianna, Wiwiana – imię żeńskie utworzone od łacińskiej nazwy rodu "Vivius" i oznaczające „należąca do rodu "Vivii"”. Z kolei owa łacińska nazwa rodowa wywodzi się od łac. przymiotnika "vivus", oznaczającego „żywy, żwawy”. Wymiana "W" na "B" odzwierciedla ludową włoską i hiszpańską wymowę tego imienia. W Polsce nadawane co najmniej od 1755 roku.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Moja stryjeczna babka ma na imię Bibiana.

 (1.1) Niektóre imiona są po prostu rzadko spotykane – mówi Bibiana Lisik z Rudy Śląskiej.

 (1.1) W Kościele katolickim na 2 grudnia przypada wspomnienie św. Bibiany z Rzymu, patronki epileptyków i chorych umysłowo.

 (1.1) Bibiany dzień swej patronki, czyli imieniny, obchodzą 2 grudnia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲiˈbʲjãna, AS: bʹibʹi ̯ãna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: war. Bibianna ż., Wiwiana ż.

:: zdrobn. Bibianka ż., Biba ż., Bibusia ż., Bibunia ż.

:: fm. Bibian mos., Wiwian mos.

 przym. Bibianin, Bibianowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. Bibianna, Wiwiana; zdrobn. Bibianka, Biba, Bibusia, Bibunia

Wiktionary


bibianiny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bibiany lub z nią związany


SJP.pl


bibianka

zdrobnienie od: Bibiana (imię żeńskie)


SJP.pl


bibianna

imię żeńskie


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bibiana (imię)
  • Bibianna (wieś)
  • Bibianna (przystanek kolejowy)

Wikipedia


bibianów

Bi

Wikipedia


bibice

Bibice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Zielonki.

Integralne części miejscowości: Czekaj, Łysa Góra. Skrajem wsi przebiega DK7.

Wikipedia


bibicki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bibicami, dotyczący Bibic

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bibice nmos.

Wiktionary


bibik

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Barbara Bibik (ur. 1979) – polska filolożka klasyczna
  • Olga Bibik (ur. 1976) – rosyjska wspinaczkini sportowa

Wikipedia


bibimbap

ryż z warzywami, wołowiną i jajkiem przyprawiony pastą z papryczek chili, danie kuchni koreańskiej


SJP.pl

rzeczownik

 (1.1) kulin. ryż z warzywami, wołowiną, jajkiem i przyprawami;

Wiktionary

Bibimbap ( 비빔밥, dosł. „mieszany ryż” lub „mieszane danie”; latynizowane także jako bi bim bap lub bi bim bop) – popularne danie kuchni koreańskiej.

Bibimbap to ryż z warzywami, wołowiną i jajkiem, przyprawiony pastą z papryczek chili. Jedna z wariacji tej potrawy, "dolsot-bibimbap" (돌솥 비빔밥), podawana jest w gorącej kamiennej misie, do której dodawane jest surowe jajko.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bibimbap to popularne koreańskie danie.

Wiktionary


bibisyn

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) hist. pogardliwe określenie propagandy PRL na radio BBC

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Słuchał, słuchał bibisyna, aż mu spuchła łepetyna.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲiˈbʲisɨ̃n, AS: bʹibʹisỹn

Wiktionary


bibka

libacja alkoholowa; biba


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: biba; przyjęcie z alkoholem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Józek urządza dziś bibkę, masz ochotę się przyłączyć?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲipka, AS: bʹipka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biba ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biba, popijawa, libacja, lumpka

Wiktionary


bibl.

skrót od: biblijny (czytany jako cały, odmienny wyraz)


SJP.pl


bibli-

temat słowotwórczy

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Biblią

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) biblista • biblistka • biblistyczny • biblistyka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biblia ż., Biblia ż.

Wiktionary


biblia

1. księga mająca dla kogoś duże znaczenie;
2. potocznie: książka dużych rozmiarów, gruba;
3. książka dająca komuś wzory do naśladowania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przen. najważniejsza książka w danej dziedzinie; ważna, ceniona książka omawiająca podstawy jakiejś nauki

Wiktionary

Biblia ( βιβλίον, "biblion" – zwój papirusu, księga; l.m. βιβλία, "biblia" – księgi), Pismo Święte – wspólna nazwa (hiperonim) różnych dzieł literackich, zwanych kanonami. Łączy je znaczna część wspólna i to, że są otoczone kultem religijnym: judaizm, chrześcijaństwo i niektóre inne religie abrahamowe uznają swoje kanony za Słowo Boże – objawienie natchnione przez Boga.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ta książka to biblia programistów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲiblʲja, AS: bʹiblʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biblia ż., biblistyka ż., biblista m., biblistka ż., biblizm m., biblioteka ż., bibliotekarz m., bibliotekarka ż.

 przym. biblijny, biblistyczny, biblioteczny, bibliotekarski

 przysł. biblijnie, biblistycznie

 temsłow. bibli-

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kompendium

Wiktionary


bibliatryka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzad. umiejętność odnawiania starych ksiąg

Wiktionary


biblicum

[czytaj: biblikum] rzymska wyższa uczelnia kościelna kształcąca specjalistów w dziedzinie biblistyki; Pontificium Institutum Biblicum; Papieski Instytut Biblijny


SJP.pl


biblicyzm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) teol. rygoryzm w interpretacji biblijnej, uznanie Biblii za jedyną bazę w przepowiadaniu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biblia ż.

Wiktionary


biblijnie

przysłówek

 (1.1) właściwie dla Biblii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biblia ż., biblia ż.

 przym. biblijny

Wiktionary


biblijno-pastoralny

związany z nauką płynącą z Biblii oraz z duszpasterstwem (np. studium biblijno-pastoralne)


SJP.pl


biblijność

→ biblijny


SJP.pl

Patrz:

biblijny

biblijny

dotyczący Biblii


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) pochodzący z Biblii, związany z Biblią, charakterystyczny dla Biblii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wielkie znaczenie dla biblijnej opowieści o ludzie wybranym, jakie przypisuje się Jakubowi, wynika z faktu, że dwunastu jego synów (Ruben, Symeon, Lewi, Juda, Issachar, Zabulon, Józef, Beniamin, Dan, Neftali, Gad , Aser) dało początek tzw. dwunastu plemięemionom Izraela, po tym, jak sam Jakub zyskał to imię - Izrael, a jego potomkowie od tego czasu będą nazywać siebie Bnej Izrael, Izraelici, synowie Izraela.

 (1.1) Daniel to imię pochodzenia biblijnego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲiˈblʲijnɨ, AS: bʹiblʹii ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biblia ż., biblia ż., biblista m., biblistyka ż., biblizm mrz.

 przym. biblistyczny, postbiblijny, przedbiblijny

 przysł. biblijnie

Wiktionary


biblijo

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. Biblia

Wiktionary


bibling

[czytaj: bibling lub bajbling] wspólne odczytywanie i interpretowanie Biblii w miejscach publicznych


SJP.pl


biblio-

temat słowotwórczy

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z książką

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲiblʲjɔ, AS: bʹiblʹi ̯o

Wiktionary


bibliobus

autobus wyposażony w regały z książkami i czasopismami, biblioteka objazdowa; bibliowóz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) autobus z objazdową biblioteką

Wiktionary

Bibliobus – obwoźna, ruchoma biblioteka. Najczęściej są to autobusy lub specjalizowane samochody ciężarowe, wyposażone w regały z książkami i czasopismami, dodatkowo posiadają miejsca i stoliki do czytania. Książki udostępnia się czytelnikom w ten sam sposób, jak w wypożyczalni. Przeważnie organizowany w małych miejscowościach, w których brak biblioteki. Ma za zadanie rozpowszechniać kulturę czytelniczą.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bʲiˈblʲjɔbus, AS: bʹiblʹi ̯obus

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bibliowóz

Wiktionary


bibliofag

żartobliwie:
1. osoba czytająca mnóstwo książek; mól książkowy, książkoholik, książkojad;
2. szkodnik, np. mysz, mól


SJP.pl


bibliofil

kolekcjoner i miłośnik książek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) miłośnik książek

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wyrafinowani bibliofile wsłuchują się w szelest kartek, skrzypienie oprawy, brzęk okuć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲiˈblʲjɔfʲil, AS: bʹiblʹi ̯ofʹil

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibliofilstwo n., bibliofilia ż.

:: fż. bibliofilka ż.

 przym. bibliofilski

 przysł. bibliofilsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biblioman; pot. mól książkowy

Wiktionary


bibliofilia

zamiłowanie do książek


SJP.pl


bibliofilka

→ bibliofil


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) miłośniczka książek

Wiktionary

Patrz:

bibliofil

Powiązane:

 rzecz. bibliofilstwo n., bibliofilia ż.

:: fm. bibliofil m.

 przym. bibliofilski

 przysł. bibliofilsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bibliomanka

Wiktionary


bibliofilski

dotyczący zamiłowania do kolekcjonowania rzadkich i cennych książek


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z bibliofilami, zbieraniem książek, przeznaczony dla bibliofili

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W drukach okolicznościowych, bibliofilskich lub literaturze pięknej dajemy paginę większą, cycerową, a nawet tercjową.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibliofil mos., bibliofilka ż., bibliofilstwo n., bibliofilia ż.

 przysł. bibliofilsko

Wiktionary


bibliofilsko

przysłówek

 (1.1) w sposób bibliofilski

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibliofil mos., bibliofilka ż.

 przym. bibliofilski

Wiktionary


bibliofilstwo

zamiłowanie do zbierania książek, znawstwo i kolekcjonerstwo cennych dzieł


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) miłośnictwo książek polegające na ich znawstwie i kolekcjonowaniu

Wiktionary

Bibliofilstwo ( biblos – książka, "phileo" – kocham) – miłośnictwo i znawstwo w zbieraniu książek, uwzględniające zarówno dobór tematyczny (np. kolekcjonowanie dzieł z zakresu hippiki), jak też rzadkość dzieła.

Terminu „bibliofilstwo” użył po raz pierwszy Richard de Bury, kanclerz Edwarda III, jeden z najwybitniejszych bibliofilów, w dziele "O miłości do ksiąg" (łac. "Philobiblon") (1344, druk 1473).

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bibliofil m., bibliofilia ż., bibliofilka ż.

 przym. bibliofilski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bibliomania, bibliofilia

Wiktionary


bibliognozja

dawniej: nauka o książkach; bibliologia, księgoznawstwo


SJP.pl


bibliograf

specjalista w dziedzinie bibliografii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzad. specjalista w dziedzinie bibliografii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibliografia ż.

:: fż. bibliografka ż.

 przym. bibliograficzny

 przysł. bibliograficznie

Wiktionary


bibliografa

forma rzeczownika.

 (1.1) D., B. lp. od: bibliograf

Wiktionary


bibliografia

spis książek w danym zbiorze (np. w dorobku autora, w zasobach biblioteki, itp.)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wykaz odrębnych jednostek piśmienniczych, zestawiony z utworzonych według ustalonych zasad opisów bibliograficznych;

 (1.2) nauk. nauka zajmująca się teoretycznym i praktycznym badaniem oraz opisywaniem dokumentów pisanych;

Wiktionary

Bibliografia ( βιβλιο „książka” + γραφία „pisanie”) – termin dwuznaczny:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pełen wykaz wykorzystanych prac znajduje się w bibliografii.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲiblʲjɔˈɡrafʲja, AS: bʹiblʹi ̯ografʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibliograf mos., bibliografka ż.

 przym. bibliograficzny

 przysł. bibliograficznie

Wiktionary


bibliograficzność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bibliograficzne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bibliograficzny

 przysł. bibliograficznie

Wiktionary


bibliograficzny

przymiotnik

 (1.1) związany z bibliografią

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Normy bibliograficzne dotyczące publikacji elektronicznych są nadal in statu nascendi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibliograficzność ż., bibliografia ż., bibliograf m.

Wiktionary


bibliografka

specjalistka w zakresie bibliografii


SJP.pl


bibliolatra

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ten, kto popada w bibliolatrię

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲiblʲjɔˈlatra, AS: bʹiblʹi ̯olatra

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibliolatria ż.

Wiktionary


bibliolatria

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) oddawanie zbytniej czci Biblii, kult Biblii

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲiblʲjɔˈlatrʲja, AS: bʹiblʹi ̯olatrʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibliolatra mos.

Wiktionary


bibliolog

specjalista w dziedzinie nauki o książce; księgoznawca, biblioznawca


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista od bibliologii; badacz książek

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Profesor Nowak jest wybitnym bibliologiem, zajmuje się historią druku w Polsce.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibliologia ż.

 przym. bibliologiczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) księgoznawca

Wiktionary


bibliologa

forma rzeczownika.

 (1.1) D. B. lp. od: bibliolog

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲiblʲjɔˈlɔɡa, AS: bʹiblʹi ̯ologa

Wiktionary


bibliologia

nauka o książce; księgoznawstwo, biblioznawstwo


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauka o książce

Wiktionary

Nie mylić z: biblistyka.

Bibliologia, księgoznawstwo – nauka humanistyczna, której przedmiotem badań jest książka we wszystkich jej aspektach, czyli jako obiekt materialny, nośnik treści, a także społeczne narzędzie kultury. Zajmuje się ona zarówno książką dawną, jak i współczesną, oraz instytucjami z nią związanymi, tj. wydawnictwa, drukarnie, księgarnie, biblioteki, ośrodki informacji.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌbʲiblʲjɔˈlɔɟja, AS: bʹiblʹi ̯oloǵi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibliolog m.

 przym. bibliologiczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) księgoznawstwo, biblioznawstwo

Wiktionary


bibliologiczny

związany z nauką o książce; biblioznawczy, księgoznawczy


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z bibliologią, dotyczący bibliologii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibliologia ż., bibliolog mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) księgoznawczy

Wiktionary


bibliolożka

→ bibliolog


SJP.pl

Patrz:

bibliolog

biblioman

miłośnik zbierania książek; bibliomaniak


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. osoba gromadząca kolekcję książek

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zazwyczaj wybierał się taki biblioman na wyprawę do klasztoru z koszem węgrzyna i podpoiwszy mnicha klucz mającego od biblioteki, rabował co się dało, a książki wyrzucał przez otwarte okno, gdzie wspólnik umyślnie na to postawiony, chwytał je i pakował na brykę.

 (1.1) Długo mi opowiadał ten smutnie nastrojony handlarz używanej literatury o prawdziwych bibliomanach, którzy nowem złotem za zbutwiałe papiery płacili, którzy rozkoszowali się charakterystyczną wonią dawnych szpargałów....

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibliomania ż.

:: fż. bibliomanka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bibliofil, bibliomaniak

Wiktionary


bibliomancja

wróżenie na podstawie interpretacji przypadkowo wybranych fragmentów z ksiąg


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ezot. wróżenie przez przypadkowe otwarcie księgi, zwykle Biblii

Wiktionary

Bibliomancja – sztuka wróżenia przy użyciu świętych ksiąg (w kulturze europejskiej zwykle Biblii), uznawana za wariant stychomancji. Polega na otworzeniu księgi na losowej stronie (na przykład poprzez postawienie jej na grzbiecie) oraz wskazaniu wersu bądź fragmentu tekstu z zamkniętymi oczami. Odnaleziony fragment ma odpowiadać na nurtujące praktykującego bibliomancję pytania, zawierać porady lub przepowiadać przyszłość. Praktyka ta była również wykorzystywana podczas procesów o czary.

Wikipedia


bibliomania

namiętność zbierania, kolekcjonowania książek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zamiłowanie albo obsesja posiadania i gromadzenia książek, zwłaszcza rzadkich czy cennych

Wiktionary

Bibliomania – jeden z możliwych objawów w zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym polegający na obsesyjnej namiętności do kolekcjonowania książek rzadkich lub efektownych bez względu na ich wartość intelektualną czy użytkową. Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne w DSM-IV nie uznaje bibliomanii za zaburzenie.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌbʲiblʲjɔ̃ˈmãɲja, AS: bʹiblʹi ̯õmãńi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biblioman mos., bibliomanka ż.

 przym. bibliomański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) książkomania, bibliofilstwo, bibliofilia

Wiktionary


bibliomaniak

potocznie: miłośnik kolekcjonowania książek; biblioman


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. osoba z pasją gromadząca książki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wcisnął jakiemuś bibliomaniakowi kilka książek po profesorze.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. bibliomaniaczka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bibliofil, biblioman

Wiktionary


bibliomanka

kobieta mająca zamiłowanie do zbierania książek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fż. od: biblioman

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biblioman mos., bibliomania ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bibliofilka

Wiktionary


bibliometria

ogół badań z wykorzystaniem analizy danych bibliograficznych


SJP.pl

Bibliometria – nazwa stosowana od 1969 r., przez Alana Pritcharda i Roberta A. Faithorne’a zamiast wcześniejszej, nieścisłej nazwy bibliografia statystyczna. Ta nauka wywodzi się z badań naukometrycznych i jest zbiorem metod matematycznych oraz statystycznych używanych do badania komunikacji piśmienniczej.

Wikipedia


bibliometryczny

→ bibliometria


SJP.pl

Patrz:

bibliometria

bibliopojeja

rzadko: umiejętność tworzenia i komponowania książek


SJP.pl


bibliopola

dawniej: sprzedawca ksiąg, księgarz


SJP.pl


bibliopsychologia

nauka badająca zjawiska psychiczne związane z wpływem książek na czytelników; psychologia książki i czytelnictwa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauka zajmująca się badaniem wpływu książki (czytelnictwa) na kształtowanie się postaw czytelników

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲiblʲjɔpsɨxɔˈlɔɟja, AS: bʹiblʹi ̯opsyχoloǵi ̯a

Wiktionary


bibliot.

skrót od: bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy


SJP.pl


bibliotaf

żartobliwie: "grabarz książek", posiadacz biblioteki niepozwalający nikomu korzystać z książek, które zgromadził


SJP.pl


biblioteczka

zdrobnienie od: biblioteka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: biblioteka

 (1.2) niewielki księgozbiór

 (1.3) przeszklony regał na książki

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) W swojej dziecięcej biblioteczce miałem książkę pt. „Magnus i wiewiórka”.

 (1.3) Widać było, że poukładał książki w biblioteczce bez ładu i składu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲiblʲjɔˈtɛt͡ʃka, AS: bʹiblʹi ̯otečka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biblioteka ż., bibliotekarstwo n., bibliotekarz m., bibliotekarka ż., bibliotekarzowanie n.

 czas. bibliotekarzować ndk.

 przym. bibliotekarski, biblioteczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) księgozbiór

Wiktionary


biblioteczno-informacyjny

dotyczący biblioteki i informacji (np. system biblioteczno-informacyjny)


SJP.pl


biblioteczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z biblioteką

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na regałach bibliotecznych brakuje współczesnej prozy greckiej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biblia ż., biblioteka ż., biblioteczka ż., bibliotekarstwo n., bibliotekarz m., bibliotekarka ż., bibliotekarzowanie n.

 czas. bibliotekarzować ndk.

 przym. bibliotekarski, wokółbiblioteczny, przybiblioteczny

Wiktionary


bibliotek

forma rzeczownika.

 (1.1) D. plural|biblioteka.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲiˈblʲjɔtɛk, AS: bʹiblʹi ̯otek

Wiktionary


biblioteka

1. instytucja gromadząca i udostępniająca książki, wydawnictwa;
2. księgozbiór, zwł. uporządkowany;
3. biblioteczka; mebel na książki;
4. seria wydawnicza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) instytucja zajmująca się gromadzeniem i wypożyczaniem książek; budynek tej instytucji;

 (1.2) zbiór książek należący do kogoś; pomieszczenie z takim zbiorem

 (1.3) mebel do przechowywania książek

 (1.4) inform. zbiór programów, procedur, elementów graficznych itp., które mogą być używane w innych programach;

Wiktionary

Biblioteka (gr. βιβλιοθήκη "bibliotheke"; βιβλίον "biblion" – książka, θήκη "thēkē" – zbiornik) – instytucja kultury, która gromadzi, przechowuje i udostępnia materiały biblioteczne oraz informuje o materiałach bibliotecznych (swoich i obcych).

W praktyce funkcjonują biblioteki publiczne, biblioteki prywatne, biblioteki kościelne i inne opisane w dalszej części artykułu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Chociaż nie mogłem kupić tej książki, to w bibliotece znalazłem jej jakieś stare wydanie.

 (1.2) Hrabia z dumą pokazywał swoją bibliotekę.

 (1.3) W tej bibliotece trzymam książki z XIX wieku.

 (1.4) To jest stara wersja biblioteki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲiblʲjɔˈtɛka, AS: bʹiblʹi ̯oteka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibliotekarstwo n., bibliotekarz mos., bibliotekarka ż., bibliotekarzowanie n.

:: zdrobn. biblioteczka ż.

 czas. bibliotekarzować ndk.

 przym. bibliotekarski, biblioteczny, wokółbiblioteczny, przybiblioteczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) książk. książnica; gwara. stud. kujownia; gw. Górny Śląsk biblotyka

 (1.2) księgozbiór

Wiktionary


bibliotekarka

pracownica biblioteki, specjalistka w zakresie bibliotekarstwa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, która pracuje w bibliotece

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bibliotekarka przyniosła mi cztery opasłe tomiska.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲiblʲjɔtɛˈkarka, AS: bʹiblʹi ̯otekarka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biblioteka ż., biblioteczka ż., bibliotekarstwo n., bibliotekarzowanie n.

:: fm. bibliotekarz m.

 czas. bibliotekarzować ndk.

 przym. bibliotekarski, biblioteczny

Wiktionary


bibliotekarski

przymiotnik od: bibliotekarz


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z osobą lub zawodem bibliotekarza

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biblia ż., bibliotekoznawczyni ż., biblioteka ż., biblioteczka ż., bibliotekarz mos., bibliotekarka ż., bibliotekarstwo n., bibliotekarzowanie n.

 przym. biblioteczny

 czas. bibliotekarzować

Wiktionary


bibliotekarstwo

1. zawód bibliotekarza;
2. wiedza z zakresu działalności biblioteki; bibliotekoznawstwo


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zaw. zawód, zajęcie bibliotekarza

 (1.2) wiedza o prowadzeniu biblioteki

 (1.3) pot. eduk. kierunek studiów dotyczących bibliotekarstwa (1.2)

 (1.4) daw. stanowisko bibliotekarza

Wiktionary

Bibliotekarstwo – ogół umiejętności teoretycznych i praktycznych potrzebnych do wykonywania czynności bibliotekarza: gromadzenia, opracowania i udostępniana zbiorów bibliotecznych; także: zawód pozwalający na wykonywanie czynności bibliotecznych. Bibliotekarstwo wchodzi w zakres bibliotekoznawstwa, jako dyscyplina teoretyczna zajmująca się systematyką i metodyką czynności bibliotecznych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Myślałam, że bibliotekarstwo jest raczej posłannictwem, a nie zwykłą fuchą.

 (1.2) Wiedzę o dziejach bibliotekarstwa wyniósł ze studiów.

 (1.3) Zwykle po bibliotekarstwie zostaje się bibliotekarzem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibliotekarzowanie n., biblioteka ż., biblioteczka ż., bibliotekarz mos., bibliotekarka ż.

 czas. bibliotekarzować ndk.

 przym. bibliotekarski, biblioteczny, wokółbiblioteczny, przybiblioteczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) bibliotekoznawstwo

Wiktionary


bibliotekarz

pracownik biblioteki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pracownik biblioteki;

Wiktionary

Bibliotekarz (w odniesieniu do kobiet stosuje się formę bibliotekarka) – pracownik biblioteki, pracownik zatrudniony zawodowo w bibliotekarstwie; tytuł i stanowisko w hierarchii służby bibliotecznej. Według przepisów unijnych (dyrektywa 89/48) osoba zatrudniona jako bibliotekarz musi mieć ukończone co najmniej studia licencjackie z zakresu informacji naukowej i bibliotekoznawstwa.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mam znajomego bibliotekarza, który zawsze mi odkłada najnowsze książki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲiblʲjɔˈtɛkaʃ, AS: bʹiblʹi ̯otekaš

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biblioteka ż., biblioteczka ż., bibliotekarstwo n., bibliotekarzowanie n.

:: fż. bibliotekarka ż.

 czas. bibliotekarzować

 przym. bibliotekarski, biblioteczny

Wiktionary


bibliotekarzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wykonywanie zawodu bibliotekarzafakt.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biblioteka ż., biblioteczka ż., bibliotekarstwo n., bibliotekarz m., bibliotekarka ż.

 czas. bibliotekarzować

 przym. bibliotekarski, biblioteczny

Wiktionary


bibliotekarzować

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) przest. wypełniać obowiązki bibliotekarza

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biblioteka ż., bibliotekarstwo n., bibliotekarz m., bibliotekarka ż., bibliotekarzowanie n., bibiloteczka ż., biblioteczka ż.

 przym. bibliotekarski, biblioteczny

Wiktionary


biblioteko

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: biblioteka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲiblʲjɔˈtɛkɔ, AS: bʹiblʹi ̯oteko

Wiktionary


bibliotekomat

automat służący do odbierania i oddawania zbiorów bibliotecznych; książkomat


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) urządzenie samoobsługowe z ekranem dotykowym, które umożliwia czytelnikom przeglądanie katalogu bibliotecznego, rezerwowanie książek i zakładanie konta bibliotecznego

Wiktionary


bibliotekoznawca

specjalista w zakresie wiedzy o działalności i dziejach bibliotek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) bibliot. specjalista w bibliotekoznawstwie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pan profesor był bibliotekoznawcą i regionalistą, wykładał w Katowicach.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biblioteka ż., bibliotekoznawstwo n.

:: fż. bibliotekoznawczyni ż.

 przym. bibliotekoznawczy

Wiktionary


bibliotekoznawczy

związany z wiedzą o działalności biblioteki; bibliotekarski


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) bibliot. odnoszący się do bibliotekoznawstwa, związany z bibliotekoznawstwem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibliotekoznawca mos., bibliotekoznawczyni ż., bibliotekoznawstwo

Wiktionary


bibliotekoznawczyni

specjalistka w zakresie wiedzy o działalności i dziejach bibliotek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) specjalistka w bibliotekarstwie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biblioteka ż., bibliotekoznawstwo n.

:: fm. bibliotekoznawca

 przym. bibliotekarski, bibliotekoznawczy

Wiktionary


bibliotekoznawstwo

wiedza z zakresu działalności biblioteki; bibliotekarstwo


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) bibliot. nauk. nauka zajmująca się formami i metodami pracy bibliotekarskiej

 (1.2) nauk. eduk. kierunek studiów dotyczących bibliotekoznawstwa (1.1)

 (1.3) nauk. eduk. wydział na którym studiuje się bibliotekoznawstwo (1.2)

Wiktionary

Bibliotekoznawstwo, nauka o bibliotekarstwie – dyscyplina zajmująca się teoretycznymi i praktycznymi problemami funkcjonowania bibliotek, m.in. problematyką katalogowania książek i czasopism, organizacji oraz zarządzania biblioteką w ujęciu historycznym i współczesnym. Bibliotekoznawstwo jest osobną dziedziną naukową w grupie nauk humanistycznych i wraz z bibliografią dało podstawy współczesnemu księgoznawstwu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pani Janina zajmuje się zawodowo bibliotekoznawstwem już czterdzieści lat.

 (1.2) Ile godzin angielskiego macie na bibliotekoznawstwie?

 (1.3) W którym roku otwarto wydziały dziennikarstwa i bibliotekoznawstwa w Katowicach?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibliotekoznawca mos., bibliotekoznawczyni ż.

 przym. bibliotekoznawczy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. bibliotekarstwo

 (1.2) pot. bibliotekarstwo

Wiktionary


biblioterapeuta

psycholog lub psychiatra stosujący czytanie wybranych tekstów jako pomoc terapeutyczną w leczeniu pacjentów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) terapeuta prowadzący biblioterapię

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. biblioterapia ż.

:: fż. biblioterapeutka ż.

 przym. biblioterapeutyczny

Wiktionary


biblioterapeutka

kobieta psycholog lub psychiatra stosująca czytanie wybranych tekstów jako pomoc terapeutyczną w leczeniu pacjentów


SJP.pl


biblioterapia

stosowanie czytania wybranych tekstów jako pomocy terapeutycznej w psychiatrii i psychologii


SJP.pl

Biblioterapia – dział arteterapii polegający na wykorzystywaniu odpowiednio dobranych materiałów czytelniczych (książki, wiersze, teksty popularnonaukowe) jako pomocy terapeutycznej, w celu wzmacniania zdrowia psychicznego, rozwoju osobistego oraz procesów edukacyjnych. Metoda ta znajduje zastosowanie m.in. w psychologii, pedagogice, psychiatrii, terapii zajęciowej, medycynie oraz poradnictwie.

Wikipedia


bibliowóz

autobus wyposażony w regały z książkami i czasopismami, biblioteka objazdowa; bibliobus


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bibliot. specjalnie przystosowany samochód (najczęściej bus lub większy pojazd), który przywozi książki do miejsc pozbawionych stałych bibliotek; objazdowa wypożyczalnia książek

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bibliobus

Wiktionary


biblioznawca

specjalista w dziedzinie nauki o książce; księgoznawca, bibliolog


SJP.pl


biblioznawczy

związany z nauką o książce; księgoznawczy, bibliologiczny


SJP.pl


biblioznawstwo

nauka o książce; księgoznawstwo; bibliologia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) książk. zob. biblistyka.

 (1.2) przest. zob. bibliologia.

 (1.3) przest. zob. bibliotekoznawstwo.

Wiktionary


bibliozofia

rzadko: nauka o zasadach i celowości gromadzenia książek


SJP.pl


biblista

znawca i badacz Biblii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. nauk. eduk. znawca Biblii, badacz zajmujący się Biblią

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jeden z biblistów twierdzi, że jest to tekst Aggeuszowy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲiˈblʲista, AS: bʹiblʹista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biblistyka ż., Biblia ż., biblia ż.

:: fż. biblistka

 przym. biblistyczny, biblijny

Wiktionary


biblistka

→ biblista


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. znawczyni Biblii, badaczka zajmująca się Biblią

Wiktionary

Patrz:

biblista

Przykłady

 (1.1) Wykład poprowadzi słynna italianistka i biblistka.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲiˈblʲistka, AS: bʹiblʹistka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biblistyka ż.

:: fm. biblista m.

 przym. biblistyczny

Wiktionary


biblistyczny

→ biblistyka


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z biblistyką

Wiktionary

Patrz:

biblistyka

Przykłady

 (1.1) Żaneta wzięła udział w olimpiadzie biblistycznej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biblistyka ż., biblista m., biblistka ż., biblizm m., Biblia ż., biblia ż.

 przym. biblijny

Wiktionary


biblistyka

dział wiedzy na temat Biblii, dziedzina wiedzy religijnej równoległa do teologii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. szereg dyscyplin naukowych zajmujących się badaniem Biblii;

Wiktionary

Nie mylić z: bibliologia.

Biblistyka – grupa dyscyplin naukowych zajmujących się badaniem Biblii. W ich skład wchodzi: introdukcja biblijna, egzegeza biblijna (Starego i Nowego Testamentu) oraz teologia biblijna.

Introdukcja biblijna dzieli się na trzy części:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wykłady z biblistyki odbywają się w sąsiednim budynku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biblia ż., biblia ż., biblista m., biblistka ż., biblizm m.

 przym. biblistyczny, biblijny

Wiktionary


biblizm

wyraz lub stałe wyrażenie wywodzące się z Biblii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) liter. wyrażenie lub frazeologizm pochodzący z Biblii;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bartek kupił sobie słownik biblizmów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biblia ż., biblia ż., biblista m., biblistka ż., biblistyka ż.

 przym. biblistyczny, biblijny

Wiktionary


biblotyka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. biblioteka

Wiktionary


bibop

bebop; styl jazzowy charakteryzujący się krótkimi frazami melodycznymi, dużą improwizacją oraz ekspresją gry; muzyka w tym stylu


SJP.pl


bibopowy

→ bibop; bebopowy, bopowy


SJP.pl


bibosz

przestarzałe:
1. człowiek lubiący bawić się w wesołym towarzystwie, koniecznie z udziałem alkoholu; birbant, hulaka, utracjusz, hulajdusza;
2. człowiek nadużywający alkoholu; alkoholik, moczygęba, moczymorda, ochlajtus, ochlaptus, ochlapus, opijus, opilca, opilec, opój, pijaczek, pijaczyna, pijaczysko, pijak, pijanica, pijus


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna lubiący pić sporo alkoholu w wesołym towarzystwie; uczestnik bib

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biba ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) birbant, hulaka

Wiktionary


biboszka

→ bibosz


SJP.pl

Patrz:

bibosz

bibrety

uszlachetnione skóry mniej cennych zwierząt futerkowych (najczęściej królików)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) skóry popularnych zwierząt futerkowych upodobnione przez wyprawienie i farbowanie do futra bobra;

Wiktionary

Bibrety (z niem. "Biber" - "bóbr") – zabarwione na kolor brązowy, wyprawione skóry mniej cennych zwierząt futerkowych (np. królików) imitujące futro bobra; także okrycia wykonane z tego surowca.

Bibrety używane są zwykle do wyrobu płaszczy futrzanych (np. pelis) oraz kołnierzy.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bʲiˈbrɛtɨ, AS: bʹibrety

Wiktionary


bibrzycki

nazwisko


SJP.pl


bibson

środowiskowo: zabawa, spotkanie towarzyskie; inba, impra, impreza, jubel, balanga, party


SJP.pl


bibulany

przymiotnik

 (1.1) z bibuły

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibularz mos./mrz., bibuła ż.

Wiktionary


bibularz

przestarzale, ironicznie: człowiek ślęczący nad książkami, papierami; mól książkowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) iron. osoba dużo czytająca

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) daw. przycisk z bibułą do osuszania atramentu na papierze

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Henryk jest istnym bibularzem, godzinami przesiaduje w czytelni.

 (2.1) Mamy bibularze sprowadzane z Chin z rękojeścią z masy perłowej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibułkarstwo n., bibuła ż., bibułka ż.

 przym. bibulany, bibulasty, bibułkowy, bibułowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bibliofil, biblioman, mól książkowy, pożeracz książek

 (2.1) pismosuszka, suszka

Wiktionary


bibulasty

związany z bibułą, przypominający bibułę


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) jakby zrobiony z bibuły

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Krzywd dawno przebaczonych puste gniazda osie / w kłębki się bibulaste pozwijały w kątach.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibularz mos./mrz., bibuła ż., bibułka ż.

 przym. bibulany, bibułkowy

Wiktionary


bibuła

1. miękki, gruby papier chłonący ciecze, stosowany do filtrowania, osuszania itp.;
2. cieniutki papier do dekoracji, higieny, izolacji i wyrobu papierosów; bibułka;
3. potocznie: tajne, nielegalne publikacje, zwłaszcza w okresie wojny, stanu wojennego;
4. lekceważąco: pisma, druki, książki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rodzaj porowatego papieru o właściwościach chłonnych;

 (1.2) kolorowy papier do wyrobu ozdób

 (1.3) pot. wydawnictwo konspiracyjne;

 (1.4) lekcew. materiały drukowane

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) daw. pijak

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bibuła – rodzaj bardzo porowatego papieru
  • bibuła – potoczne określenie wydawnictwa podziemnego
  • „Bibuła” – Tajna Drukarnia Józefa i Marii Piłsudskich – łódzki oddział Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na koniec, po godzinie pisania podniósł twarz znad bibuły, spojrzał na szyby zalane deszczem i końcem długiego, kościstego palca powiódł po brzegu zaczerwienionej powieki.

 (1.2) U pani Karoliny stał wazon z kwiatami z bibuły wykonanymi przez jej wnuki.

 (1.3) W Internecie istnieje witryna z bibułą z okresu stanu wojennego.

 (1.3) Edka złapali z walizą bibuły, jak nic odsiedzi ze trzy lata.

 (2.1) Znowu pogotowie zabrało bibułę z parteru, ten facet pije dniami i nocami.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibularz mos./mrz.

:: zdrobn. bibułka ż.

 przym. bibulany, bibulasty, bibułkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) bibosz, opój

Wiktionary


bibułka

1. cieniutki papier do dekoracji, higieny, izolacji i wyrobu papierosów; bibuła;
2. zdrobnienie od: bibuła (gruby papier chłonący ciecze)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cienka bibuła

 (1.2) kawałek bibuły

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Twórcy ludowi potrafią z kolorowej bibułki zrobić przepiękne kwiaty i motyle.

 (1.2) Zapytaj w kiosku o bibułki papierosowe dla dziadka Antoniego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibularz mos./mrz., bibuła ż., bibułkarka ż., bibułkarstwo n.

 przym. bibułkowy ż.

Wiktionary


bibułkarstwo

nauka wykonywania rzeczy (głównie ozdób) z bibuły


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rzem. wytwarzanie ozdób z bibuły;

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nasze prababki trudniły się bibułkarstwem, wytwarzając ozdoby, które sprzedawały na jarmarkach i odpustach.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibularz mos./mrz., bibuła ż., bibułka ż., bibułkarka ż.

 przym. bibulany, bibulasty, bibułkowy, bibułowy

Wiktionary


bibułkowy

przymiotnik od: bibułka


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) zrobiony z bibułki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibularz mos./mrz., bibułka ż., bibuła ż.

Wiktionary


bibułowy

związany z bibułą


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący bibuły, wykonany z bibuły

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W wazonie stały bibułowe różyczki kupione ze straganu podczas odpustu w Goleszowie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bibularz mos./mrz., bibuła ż., bibułka ż.

Wiktionary


bibza

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. byle co

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. blotka, słaba karta w grze

Wiktionary


bic

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) slang. anat. biceps, mięsień dwugłowy ramienia

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bîc – rzeka
  • Société Bic – francuska firma
  • Bic Runga – nowozelandzka piosenkarka
  • Business Identifier Code – Bankowy Kod Identyfikacyjny
  • Bien de Interés Cultural (BIC) – kategoria w rejestrze zabytków dziedzictwa narodowego w Hiszpanii, termin stosowany również w innych krajach hiszpańskojęzycznych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dziś będę pakować na bice i klatę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲit͡s, AS: bʹic

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biceps mrz.

Wiktionary


bicek

potocznie: biceps; buła


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. biceps

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biceps mrz.

Wiktionary


biceps

mięsień dwugłowy ramienia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) anat. mięsień dwugłowy ramienia;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jan mierzył obwód bicepsa centymetrem krawieckim.

 (1.1) Głowy bicepsa bywają zduplikowane, dlatego też powszechne są bicepsy z czterema, a nawet sześcioma głowami.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bic m., bicek mzw.

:: zdrobn. bicepsik mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. bicek, buła; slang. bic; środ. kaczucha

Wiktionary


bichniów

wieś w województwie świętokrzyskim


SJP.pl

Bichniów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie włoszczowskim, w gminie Secemin. Ma status sołectwa. Na terenie Bichniowa znajduje się remiza Ochotniczej Straży Pożarnej.

Wieś w powiecie chęcińskim województwa sandomierskiego była w latach 70. XVI wieku własnością kasztelana sandomierskiego Stanisława Szafrańca. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

Wikipedia


bichon

pies rasy bichon frise


SJP.pl


bicie

w grach (np. planszowych): ruch powodujący zabranie, usunięcie z gry pionka, karty itp. przeciwnika


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|bić.

 (1.2) szach. wyeliminowanie z gry piona lub figury przeciwnika

 (1.3) muz. uderzanie strun gitary dłonią, grając akordami

 (1.4) odgłos miarowych uderzeń

 (1.5) wytłaczanie monet lub medali

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ogłoszenie wyników przyprawiło wszystkich o szybsze bicie serca.

 (1.1) Mężczyzna biciem egzekwował posłuszeństwo u swoich dzieci.

 (1.2) Możliwość bicia w przelocie powstaje, gdy pion wykonał ruch o dwa pola, a pole, które minął, jest atakowane przez piona przeciwnika.

 (1.4) Słychać bicie bębnów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲit͡ɕɛ, AS: bʹiće

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bitka ż., bijatyka ż., odbicie n., bitwa ż., bijak mrz., przebicie n.

 czas. bić ndk., bijać ndk., dobijać ndk., dobić dk., obijać ndk., obić dk., przebijać ndk., przebić dk., przybijać ndk., przybić dk., rozbijać ndk., rozbić dk.

 przym. bitny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uderzanie

Wiktionary


bicinium

[czytaj: bic-inium] dwugłosowy utwór wokalny


SJP.pl

Bicinium – termin stosowany do określenia dwugłosowych utworów powstałych w epokach renesansu i wczesnego baroku; dawniej używany przez niemieckojęzycznych luterańskich nauczycieli łaciny na określenie duetów komponowanych celach pedagogicznych (nauka kontrapunktu we wszystkich trybach skal kościelnych). Po raz pierwszy termin został użyty w "Tabulaturze" Jana z Lublina.

Wikipedia


bicki

potocznie: biceps; buła


SJP.pl


bicorne

[czytaj: bikorn] rodzaj kapelusza powszechnego w XVIII i XIX wieku w Europie i Ameryce Północnej w wojsku i marynarce, wywodzący się z trikornu, kojarzony z Napoleonem Bonaparte; dwuróg, bikorn


SJP.pl


bicygiel

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. rower

Wiktionary


bicykiel

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. rower

Wiktionary


bicykl

1. dawny rodzaj roweru o charakterystycznych kołach - przednim większym i tylnym mniejszym;
2. żart. rower


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) transp. hist. dawny rower, zwykle o kołach różnej wielkości;

Wiktionary

Bicykl – rower (welocyped) z wielkim przednim i małym tylnym kołem, będący jednym z symboli brytyjskiej epoki wiktoriańskiej.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbʲit͡sɨkl̥, AS: bʹicykl̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bicyklet m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przest. bicyklet

Wiktionary


bicykliczny

w chemii: zawierający dwa pierścienie o dwóch lub więcej wspólnych atomach


SJP.pl


bicz

rzemień lub skręcony sznur służący do chłostania; bat


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kilka splecionych ze sobą rzemieni przymocowanych do drewnianej rękojeści

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bicz – inaczej bat
  • Bicz – wieś w woj. wielkopolskim
  • Bicz-Ostatki – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim
  • Bicz – struga, dopływ Kurzynki
  • Bicz Boży – zobacz: Attyla
  • Joanna Bicz
  • Jerzy Bicz
  • Marian Mokrzycki ps. „Bicz”
  • „Bicz” (czasopismo)
  • Bicz Boży (film)
  • Bicze szkockie (zabieg leczniczy)
  • Operacja Bicz Boży – zobacz: Operacja Gniew Boży

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wzbija się kurzawa na piaszczystej drodze, wrzask gęsi miesza się z pokrzykiwaniem pastuszków, klaskanie biczów rozlega się szeroko w powietrzu, a nad całym tym gwarem panuje przeraźliwy krzyk sołtysowego gąsiora, który idzie, machając skrzydłami, przed stadem jakby wódz przed wojskiem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲit͡ʃ, AS: bʹič

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biczowanie n., biczownik m., ubiczowanie n.

:: zdrobn. biczyk m.

:: zgrub. biczysko n.

 czas. biczować ndk., ubiczować dk.

 przym. biczowniczy, biczowy, biczowaty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bat, knut, harap, batog, reg. basior, przest. bykowiec, daw. korbacz, puha, stpol. kańczug

Wiktionary


biczewski

nazwisko


SJP.pl


biczfejs

[czytaj: biczfejs] środowiskowo: wrogi wyraz twarzy, głównie u kobiety; bitch face, bitchface


SJP.pl


biczogon

rodzaj jaszczurek z rodziny agamowatych


SJP.pl


biczowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) uderzanie kogoś biczem, batem, pejczem lub podobnym narzędziem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bicz m., biczyk m., biczysko m., biczownik m.

 czas. biczować

 przym. biczowy, biczowniczy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) batożenie, chłostanie, ćwiczenie, smaganie

Wiktionary


biczowaty

kształtem przypominający bicz


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) kształtem przypominający bicz

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Biczowaty ogon diabła morskiego nie posiada kolca typowego dla większości orleniokształtnych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bicz mrz.

 czas. biczować ndk.

 przym. biczowy

Wiktionary


biczować

1. bić czymś długim i cienkim;
2. publicznie i bardzo ostro kogoś krytykować;
3. biczować się:
a) bić samego siebie czymś długim i cienkim;
b) bić siebie nawzajem czymś długim i cienkim;
c) zadawać sobie cierpienie psychiczne


SJP.pl

czasownik

 (1.1) uderzać kogoś za pomocą bicza

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jezus był biczowany na polecenie Piłata.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bicz mrz., biczowanie n.

 przym. biczowniczy, biczowy, biczowaty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) batożyć

Wiktionary


biczownica

roślina tropikalna z rodziny biczownicowatych


SJP.pl


biczownicowate

rodzina roślin jednoliściennych z rzędu wiechlinowców; biczycowate


SJP.pl


biczownicy

roślina tropikalna z rodziny biczownicowatych


SJP.pl


biczowniczka

członkini bractwa religijnego, założonego we Włoszech w XIII wieku, która zgodnie wędrowała wraz z innymi w procesjach pokutniczych, biczując się i będąc biczowaną przez współbraci, nawołując do pokuty; flagelantka, flagellantka


SJP.pl


biczowniczy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z biczownikiem lub biczowaniem, dotyczący biczownika lub biczowania

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bicz mrz., biczyk mrz., biczysko n., biczowanie n., biczownik mos., biczownica ż.

 czas. biczować ndk., ubiczować dk.

 przym. biczowy

Wiktionary


biczownik

1. członek bractwa religijnego, założonego we Włoszech w XIII wieku, który zgodnie wędrował wraz z innymi w procesjach pokutniczych, biczując się i będąc biczowanym przez współbraci, nawołując do pokuty; flagelant, flagellant;
2. ten, kto biczuje, zadaje ciosy biczem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. rel. członek średniowiecznego ruchu religijnego, który praktykował publiczne biczowanie się jako formę pokuty; chłostający się pokutnik

 (1.2) osoba, która biczuje

 (1.3) narzędzie do biczowania

 (1.4) leśn. słabe, smukłe drzewo, które rośnie zbyt gęsto w zwarciu i jego giętkie, mocno kołysane wiatrem gałęzie smagają i uszkadzają korony sąsiednich drzew

 (1.5) daw. trzeci koń zaprzęgu obok dwóch dyszlowych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bicz mrz., biczowanie n.

 przym. biczowniczy, biczowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) flagelant

 (1.3) bicz, kańczug

 (1.5) koń biczowy

Wiktionary


biczowy

→ bicz


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z biczem, dotyczący bicza

Wiktionary

Patrz:

bicz

Powiązane:

 rzecz. bicz mrz., biczyk mrz., biczysko n., biczowanie n., biczownik mos., biczownica ż.

 czas. biczować ndk., ubiczować dk.

 przym. biczowniczy, biczowaty

Wiktionary


biczyca

mszak z klasy wątrobowców, niektóre gatunki prawnie chronione


SJP.pl


biczycowate

o cechach biczycowatych (rodzina roślin)


SJP.pl

Bi

Wikipedia


biczycowaty

o cechach biczycowatych (rodzina roślin)


SJP.pl


biczyk

zdrobnienie od: bicz


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • biczyk (flagellum) – część czułka sześcionogów
  • biczyk (seta) – część czułka niektórych muchówek; synonim aristy
  • biczyk (flagellum) – część opistosomy (odwłoka) spawęk skorpionokształtnych

Wikipedia


biczykowy

→ biczyk


SJP.pl

Patrz:

biczyk

biczysko

1. rękojeść bicza;
2. zgrubienie od: bicz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zgrub. od bicz

 (1.2) rękojeść bata lub bicza

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bicz mrz., biczowanie n.

 przym. biczowniczy, biczowy

Wiktionary


biczówka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. napiwek, licha zapłata

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zapłata dla parobka

Wiktionary


bid

oferowana cena, oferta na aukcji


SJP.pl


bida

1. mały dwukołowy wózek jednokonny; bieda, biedka, biga, dwukółka;
2. potocznie: bieda


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. lub gwara. bieda

Wiktionary

Bida – miasto w środkowej Nigerii, w stanie Niger, drugie pod względem wielkości miasto w stanie Niger, leży na skrzyżowaniu dróg z Jebba i Zungeru i Agaie.

W tym mieście rozwinął się przemysł materiałów budowlanych oraz spożywczy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) – Co u ciebie? – E, stara bida.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲida, AS: bʹida

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieda ż.

Wiktionary


bidactwo

→ biedactwo


SJP.pl

Patrz:

biedactwo

bidaczysko

→ biedaczysko


SJP.pl

Patrz:

biedaczysko

bidak

potocznie, z politowaniem: biedak; bidaka, bidok


SJP.pl


bidaka

(rodzaj żeński) potocznie: biedna kobieta; biedaczka


SJP.pl


bidecik

zdrobnienie od: bidet; mały bidet


SJP.pl


biden

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Joe Biden – amerykański polityk, 46. prezydent Stanów Zjednoczonych.
  • Jill Biden – amerykańska pedagog, małżonka Joego Bidena.
  • Beau Biden – prokurator generalny stanu Delaware, najstarszy syn Joego Bidena.

Wikipedia


bidermajerowski

→ biedermeier; biedermeierowski


SJP.pl


bidet

urządzenie do podmywania się


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) urządzenie sanitarne służące do higieny intymnej;

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po skorzystaniu z toalety korzystam z bidetu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲidɛt, AS: bʹidet

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bidetowy

Wiktionary


bidetka

mała słuchawka natryskowa przy toalecie służąca do podmywania się; bidetta


SJP.pl


bidetowy

przymiotnik od: bidet


SJP.pl


bidetta

mała słuchawka natryskowa przy toalecie służąca do podmywania się; bidetka


SJP.pl


bidi

cienki, indyjski papieros


SJP.pl


bidny

potocznie, z politowaniem: biedny


SJP.pl


bidok

potocznie, z politowaniem: biedak; bidaka, bidak


SJP.pl


bidon

nieduże plastikowe lub metalowe, zamykane naczynie do przechowywania płynów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) butelka na płyny konsumpcyjne zakładana na ramę rowerową;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bidon – pojemnik na płyny, np. bidon rowerowy; zobacz też: manierka, kamelbak
  • Bidon – miejscowość we Francji

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na wycieczkę rowerową wziąłem ze sobą bidon wypełniony napojem energetyzującym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲidɔ̃n, AS: bʹidõn

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bidonowy

Wiktionary


bidonik

zdrobnienie od: bidon


SJP.pl


bidonowy

→ bidon


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący bidonu, związany z bidonem

Wiktionary

Patrz:

bidon

Powiązane:

 rzecz. bidon mrz.

Wiktionary


bidota

gwarowo lub potocznie: biedota


SJP.pl


bidować

licytować zlecenie wystawione na przetarg na aukcji; kwotować


SJP.pl


bidul

potocznie: dom dziecka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pot. dom dziecka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) D. lm. od rzeczownika bidula

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przest. sierociniec, ochronka, przytułek

Wiktionary


bidula

potocznie, z politowaniem: mężczyzna biedny, pokrzywdzony przez los; biedula


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) inaczej: biedula

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) D. lp. od rzeczownika bidul

Wiktionary


bidule

forma rzeczownika.

 (1.1) M., B. i W. lm. od: bidula

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲiˈdulɛ, AS: bʹidule

Wiktionary


bidulek

zdrobnienie od: bidula (ze współczuciem o człowieku biednym); biedulek, biedulka


SJP.pl


bidulka

zdrobnienie od: bidula (ze współczuciem o kobiecie biednej); biedulka


SJP.pl


bidulkowatość

→ bidulkowaty


SJP.pl

Patrz:

bidulkowaty

bidulkowaty

potocznie: biedny, nieszczęśliwy


SJP.pl


bidusia

potocznie, z politowaniem: osoba biedna, pokrzywdzona przez los; biedula, bidula


SJP.pl


bidwell

Bidwell – osada w Anglii, w hrabstwie ceremonialnym Bedfordshire, w dystrykcie (unitary authority) Central Bedfordshire. Leży 26 km na południe od centrum miasta Bedford i 53 km na północny zachód od centrum Londynu.

Wikipedia


bidziński

nazwisko


SJP.pl


bidło

ruchoma część krosna służąca do prowadzenia czółenka


SJP.pl

Bidło – potoczna, skrócona nazwa mechanizmu bidłowego. Bidło dobija każdy wprowadzony wątek do krawędzi tkaniny, tworząc kolejne jej elementy. Bidło spełnia też inne, dodatkowe funkcje. Stanowi bieżnię dla czółenka i jest elementem napędzającym inne mechanizmy.

Wikipedia


bidżan

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka na Dalekim Wschodzie Rosji, w Żydowskim Obwodzie Autonomicznym, lewy dopływ Amuru

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bidżan (wyspa) – wyspa na Eufracie
  • Bidżan (Ajn al-Arab) – wieś w Syrii
  • Bidżan (Dajr Hafir) – wieś w Syrii

Wikipedia


biebrowo

wieś w województwie pomorskim


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biebrowo – osada w woj. pomorskim, w pow. wejherowskim, w gminie Choczewo
  • Biebrowo – jezioro w woj. pomorskim, w pow. kościerskim, w gminie Dziemiany

Wikipedia


biebrza

rzeka w północno-wschodniej Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w północno-wschodniej Polsce, prawy dopływ Narwi;

Wiktionary

Biebrza – rzeka w północno-wschodniej Polsce, prawy dopływ Narwi.

Długość: ok. 165 km, powierzchnia dorzecza: 7051 km².

Biebrza ma źródła na południe od Nowego Dworu w województwie podlaskim, uchodzi do Narwi ok. 3 km od Wizny. Poprzez Kanał Augustowski łączy się z Niemnem. Biebrzę charakteryzuje asymetria dorzecza: bardziej rozwinięte jest dorzecze prawobrzeżne – 75,5% (głównie rzeki spływające z Pojezierza Mazurskiego), lewobrzeżne stanowi 24,5%.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. biebrzański, nadbiebrzański

Wiktionary


biebrzański

przymiotnik od: Biebrza


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Biebrzy, związany z Biebrzą

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛˈbʒãj̃sʲci, AS: bʹi ̯ebžãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biebrza ż.

Wiktionary


biec

biegnąć;
1. przemieszczać się szybko dzięki dynamicznej pracy nóg;
2. śpieszyć, szybko udawać się gdzieś;
3. posuwać się naprzód (np. czas biegnie powoli);
4. prowadzić (np. droga biegnie przez las)


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) szybko poruszać się na nogach w krokach, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi

 (1.2) o czasie mijać, przemijać

 (1.3) prowadzić w jakimś kierunku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zawodnicy biegli wzdłuż brzegu jeziora.

 (1.2) Czas biegnie nieubłaganie i kończy się kolejny rok.

 (1.3) Trasa biegnie przez las.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛt͡s, AS: bʹi ̯ec

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieganina ż., bieg m., biegacz m., biegaczka ż., biegły m., bieżnia ż., biegus m., ubieganie n., bieganie n.

 czas. biegać ndk., wybiec dk., biegnąć ndk.

 przym. biegły, biegowy

 przysł. biegle

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biegnąć, gnać, mknąć, pędzić, pot. zasuwać, zaiwaniać

 (1.3) przebiegać, wieść, prowadzić

Wiktionary


biechowo

1. wieś w województwie kujawsko-pomorskim;
2. wieś w województwie wielkopolskim


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biechowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. świeckim, w gminie Drzycim
  • Biechowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. wrzesińskim, w gminie Miłosław

Wikipedia


biechów

nazwa kilku wsi w Polsce


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biechów – część miasta Głogów
  • Biechów – wieś w woj. opolskim, w pow. nyskim, w gminie Pakosławice
  • Biechów – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. buskim, w gminie Pacanów
  • Biechów – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. ostrowieckim, w gminie Kunów
  • Biechów – gromada

Wikipedia


biecki

przymiotnik od: Biecz


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Biecza, związany z Bieczem, pochodzący z Biecza

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do powiatu bieckiego w XVII w. należało 11 miast i 264 wsie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛt͡sʲci, AS: bʹi ̯ecʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biecz m., bieczanin m., bieczanka ż.

Wiktionary


biecz

1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w południowo-wschodniej Polsce, w województwie małopolskim;

Wiktionary

Biecz – miasto w południowo-wschodniej Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Biecz. Leży nad rzeką Ropą, na jednym ze wzgórz Pogórza Karpackiego. Ze względu na bogatą historię często jest nazywane „perłą Podkarpacia” lub „małym Krakowem”. Bywa także określany jako „polskie Carcassonne”, dzięki zachowanym fragmentom średniowiecznych murów miejskich i zabudowy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wojsko rosyjskie w pogoni za konfederatami złupiło Biecz, zwłaszcza kościół i klasztor franciszkański, mordując także kilku zakonników.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛt͡ʃ, AS: bʹi ̯eč

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieczanin mos., bieczanka ż.

 przym. biecki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) peryfr. mały Kraków

Wiktionary


bieczanin

mieszkaniec Biecza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Biecza

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛˈt͡ʃãɲĩn, AS: bʹi ̯ečãńĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biecz m.

:: fż. bieczanka ż.

 przym. biecki

Wiktionary


bieczanka

mieszkanka Biecza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Biecza

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛˈt͡ʃãnka, AS: bʹi ̯ečãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biecz, bieczanin

 przym. biecki

Wiktionary


bieczski

przymiotnik

 (1.1) stpol. z Biecza

Wiktionary


bieczyno

wieś w województwie zachodniopomorskim


SJP.pl

Bieczyno – wieś w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w gminie Trzebiatów.

Według danych z 31 grudnia 2009 wieś miała 176 mieszkańców.

W latach 1946–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.

Wikipedia


bieda

1. brak środków do życia; ubóstwo, nędza;
2. sytuacja nieprzyjemna, trudna; kłopoty, nieszczęście
3. rodzaj powozu; bida; biedka; biga; dwukółka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stan braku środków do życia

 (1.2) trudna sytuacja

 (1.3) hist. dwukołowy pojazd jednokonny

 (1.4) mitsłow. nieśmiertelny wędrujący demon sprowadzający na ludzi niedostatek

 (1.5) gw-pl|księstwo łowickie. niepogoda

Wiktionary

Bieda, ubóstwo – pojęcie ekonomiczne i socjologiczne opisujące stały brak dostatecznych środków materialnych dla zaspokojenia potrzeb jednostki, w szczególności w zakresie jedzenia, schronienia, ubrania, transportu oraz podstawowych potrzeb kulturalnych i społecznych. Ubóstwo stanowi zagrożenie dla realizacji celów lub zadań życiowych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wielu mieszkańców tej dzielnicy mieszka w biedzie.

 (1.5) Tako bieda ze niepodobne nosa na dwór wyścibić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛda, AS: bʹi ̯eda

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biedak m., biedaczek m., biedaczka ż., biedactwo n., biedota ż., biedny m., bida ż., biednienie n., biednięcie n., biedzenie n., biedowanie n., bidowanie n., biedaczyna m./ż., zbiednienie n., Biedowo n., Biedów m., Biedolewo n.

 czas. biednieć ndk., biedować ndk., biedzić ndk., bidować ndk., zbiednieć dk.

 przym. biedny, biedniuteńki, biedniutki

 przysł. biednie, biedniutko, biedniuteńko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nędza, ubóstwo, niedostatek

 (1.2) kłopot, problem

 (1.3) biedka

Wiktionary


biedacki

→ biedak; biedny, ubogi, nedzny


SJP.pl


biedactwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ze współczuciem: jednostka biedna lub nieszczęśliwa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Polityk twierdzi oczywiście, że został źle zrozumiany. Biedactwo!

 (1.1) Ten kot ma tylko jedno oko. Chodź zobacz to jednookie biedactwo!

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biedota ż., bieda ż., biedak m., biedaczka ż., biedny mos., biedaczek mos., biedaczyna ż./mos.

 czas. biednieć, zbiednieć

 przym. biedny

 przysł. biednie

Wiktionary


biedaczek

zdrobnienie od: biedak


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ze współczuciem: osoba biedna lub nieszczęśliwa

Wiktionary

Biedaczek – osada w Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, w gminie Kaliska w kompleksie Borów Tucholskich.

Do 2023 miejscowość była osadą wsi Piece.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kto cię, biedaczku, tak urządził?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biedactwo n., biedota ż., bieda ż., biedak m., biedny mos.

:: fż. biedaczka ż.

 czas. biednieć ndk., zbiednieć dk.

 przym. biedny, biedniutki

 przysł. biednie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biedactwo, biedaczysko

Wiktionary


biedaczka

1. kobieta niemający pieniędzy i dostatecznych środków do życia;
2. kobieta bardzo nieszczęśliwa, wzbudzająca współczucie;
3. rzadko: zwierzę płci żeńskiej, które się bardzo męczy z powodu jakiejś choroby, wzbudzające litość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ze współczuciem: kobieta biedna lub nieszczęśliwa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Któż cię, biedaczko, tak urządził?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biedactwo n., biedota ż., bieda ż., biedak m., biedny mos.

:: fm. biedaczek m.

 czas. biednieć ndk., zbiednieć dk.

 przym. biedny, biedniutki

 przysł. biednie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biedactwo, biedaczysko

Wiktionary


biedaczyna

potocznie, z politowaniem: kobieta biedna, pokrzywdzona przez los; także o mężczyźnie (z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński

 (1.1) pot. ze współczuciem: osoba biedna lub nieszczęśliwa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Poturbowali biedaczynę i zostawili przy drodze.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biedactwo n., biedaczek m., biedota ż., bieda ż., biedak m., biedaczka ż., biedny mos., biedowanie n.

 czas. biednieć ndk., zbiednieć dk.

 przym. biedny, biedniutki

 przysł. biednie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biedaczysko, biedactwo

Wiktionary


biedaczysko

zgrubienie od: biedak


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ze współczuciem: osoba biedna lub nieszczęśliwa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nalej temu biedaczysku wody, nie widzisz, jak mu ślina kapie.

 (1.1) Nikt się tymi biedaczyskami nie zainteresuje.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biedactwo n., biedaczek m., biedota ż., bieda ż., biedak m., biedaczka ż., biedny mos., biedowanie n.

 czas. biednieć ndk., zbiednieć dk.

 przym. biedny

 przysł. biednie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biedactwo

Wiktionary


biedaczów

wieś w województwie podkarpackim


SJP.pl

Biedaczów – wieś położona w Polsce, w województwie podkarpackim, powiecie leżajskim, gminie Leżajsk. Ma status sołectwa. Leży przy drodze 877

Wikipedia


biedaemerytura

bardzo niska emerytura niewystarczająca na przeżycie


SJP.pl


biedak

1. człowiek niemający pieniędzy i dostatecznych środków do życia;
2. człowiek bardzo nieszczęśliwy, wzbudzający współczucie;
3. rzadko: zwierzę, które się bardzo męczy z powodu jakiejś choroby, wzbudzające litość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, której brakuje środków do życia

 (1.2) ze współczuciem o kimś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To wioska biedaków.

 (1.2) Mój biedaku, ale cię skrzywdzili!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛdak, AS: bʹi ̯edak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biedota ż., biedny m., biedactwo n., bieda ż., biedaczysko n.

:: zdrobn. biedaczek m.

:: fż. biedaczka ż.

 przym. biedny, biedniutki

 przysł. biednie

 czas. biedować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) biedactwo, biedaczek, biedaczyna, biedaczysko, biedota, biedula, biedulka, bryndzarz, chudziaczek, chudziak, chudzina, niebożę, niebożątko, nieboga, nieboraczek, nieborak, nieszczęśliwiec, nieszczęśnik

Wiktionary


biedaka

(r. męski) rzadziej: biedak


SJP.pl


biedanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|biedać.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. biedać ndk.

Wiktionary


biedaszyb

miejsce nielegalnego wydobycia surowców przez osoby ubogie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) samowolny, prymitywny wykop górniczy wykonany w celu pozyskania surowców kopalnych, powstający zwykle w warunkach skrajnego ubóstwa;

Wiktionary

Biedaszyb (żarg., nazwa pochodzi z lat 30. XX wieku) – wyrobisko górnicze (szybik lub sztolnia) wykonane w pobliżu wychodni w sposób nielegalny, udostępniające węgiel, najczęściej węgiel kamienny. Osoba urabiająca węgiel z wykorzystaniem biedaszybu to biedaszybikarz.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. biedaszybnik m.

Wiktionary


biedaszybik

prymitywna kopalnia, z której uboga ludność wydobywa węgiel na własny użytek


SJP.pl


biedaszybnik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. osoba wydobywająca węgiel w biedaszybach

Wiktionary


biedazupa

potocznie: skromna zupa o wodnistej konsystencji, zwykle niskiej jakości; biedazupka


SJP.pl


biedazupka

potocznie: skromna zupa o wodnistej konsystencji, zwykle niskiej jakości; biedazupa


SJP.pl


biedać

czasownik

 (1.1) stpol. lamentować

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛdat͡ɕ, AS: bʹi ̯edać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biedanie n.

Wiktionary


biedermeier

[czytaj: bidermajer] mebel w stylu biedermeier


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) szt. prosty i funkcjonalny styl w architekturze i wyposażeniu wnętrz, a także w literaturze, malarstwie, modzie itp.;

 (1.2) mebel lub inny przedmiot w tym stylu

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌbʲidɛrˈmajɛr, AS: bʹidermai ̯er

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biedermeierowski

Wiktionary


biedermeierowski

→ biedermeier [czytaj: bidermajerowski]


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z biedermeierem (stylem meblarskim lub meblem w takim stylu)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biedermeier m.

Wiktionary


biedka

dawniej: wojskowy i gospodarczy pojazd dwukołowy; dwukółka; bida; bieda; biga


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. transp. niewielki, dwukołowy wózek bez kozła, używany w jednokonnym zaprzęgu jako pojazd gospodarski i w wojsku;

Wiktionary

Biedka (bieda, bida) – niewielki, prosty, dwukołowy wózek, używany w jednokonnym zaprzęgu dla komunikacji, celów gospodarskich i wojskowych.

Nazywana inaczej dwukółką, była lekkim, odkrytym pojazdem służącym na terenach wiejskich do podróży oraz transportu produktów na sprzedaż i towarów dla gospodarstwa domowego. Na ziemiach polskich używano jej od XVIII wieku. Nazwę tę wywodzono od łacińskiego "bīga" oznaczającego lekki wóz dwukołowy o różnorodnym zastosowaniu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pewnego czerwcowego południa wjechał na dziedziniec pan Szapsia Drejkönig, na biedce obdartej, zaprzężonej w jednego bułanka ślepego, kulawego i z odgniecioną od chomąta piersią.

 (1.1) Listy, posłańce, biedki z Żydami latały i do późna spać się ludzie nie kładli, różne powtarzając wersje, dodając domysły, znosząc plotkaotki.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dwukółka; daw. bieda, bida

Wiktionary


biedkowo

wieś w województwie warmińsko-mazurskim


SJP.pl

Biedkowo (niem. Betkendorf) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie braniewskim, w gminie Frombork.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego. Wieś znajduje się w historycznym regionie Warmia. Pierwsza wzmianka o jej istnieniu pochodzi z 1304 r..

Wikipedia


biedna

kobieta biedna; nędzarka; żebraczka


SJP.pl

Sedlo Biedna – przełęcz w słowackich Skoruszyńskich Wierchach. W tłumaczeniu na język polski oznacza to przełęcz Bieda. Ostatnio na słowackich mapach wprowadza się nową jej nazwę – Nad Studienkami. Przełęcz znajduje się w głównym grzbiecie Skoruszyńskich Wierchów, pomiędzy szczytami Biedna (965 m) i Oslí vrch (1039 m). Południowe stoki spod przełęczy opadają do miejscowości Habówka ("Habovka"), północne do doliny potoku Zábiedovčik.

Wikipedia


biednawy

trochę biedny


SJP.pl


biedniacki

przymiotnik od: biedniak


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pogard. kojarzący się z biedą

 (1.2) hist. dotyczący biedniaków

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biedniak mos., biedniaczka ż.

Wiktionary


biedniaczka

chłopka należąca do biedoty wiejskiej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. kobieta należącą do biedoty wiejskiej, czyli chłopka bezrolna lub małorolna

 (1.2) pot. kobieta, która budzi litość lub znajduje się w trudnej sytuacji materialnej bądź życiowej

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fm. biedniak os.

 przym. biedniacki

Wiktionary


biedniak

chłop należący do biedoty wiejskiej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest.; hist. polit. bezrolny lub małorolny chłop;

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. biedniaczka ż.

 przym. biedniacki

Wiktionary


biednie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób biedny, skromnie, ubogo

Wiktionary

Biednie – dawny zaścianek. Tereny, na których leżał, znajdują się obecnie na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie miorskim, w sielsowiecie Nowy Pohost.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mówiąc łachmaniarz, łachmyta, obdartus, łachudra, oberwaniec, obrzępała czy obszarpaniec wyrażamy dezaprobatę wobec źle, biednie lub brudno odzianych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛdʲɲɛ, AS: bʹi ̯edʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieda ż., biedota ż., biedny m., biedak m., biedaczka ż., biedaczek mos., biedaczysko n., biedaczyna ż., biedactwo n., biedowanie n.

 czas. biednieć ndk., zbiednieć dk.

 przym. biedny, biedniutki

Wiktionary


biedniej

stopień wyższy od przysłówka: biednie


SJP.pl


biedniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: biedny


SJP.pl


biednienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|biednieć.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. biednieć

 rzecz. bieda ż., Biedny mos.

Wiktionary


biednieć

czasownik

 (1.1) stawać się biedniejszym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) "Kapitalistyczne świnie stają się coraz bogatsze, a robotnicy biednieją!" - krzyknął demonstrant.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛdʲɲɛ̇t͡ɕ, AS: bʹi ̯edʹńėć

Wiktionary

Powiązane:

 czas. zbiednieć

 rzecz. biedaczyna ż./mos., biedaczek mos., biednienie n., biedota ż., biedactwo n., biedny mos., bieda

 przysł. biednie

 przym. biedny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ubożeć

Wiktionary


biednieńki

zdrobnienie od: biedny; biedniutki, biedniuchny, biedniuśki


SJP.pl


biednik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) stpol. biedak, człowiek ubogi

Wiktionary


biedniuchny

zdrobnienie od: biedny; biednieńki, biedniutki, biedniuśki


SJP.pl


biedniusieńki

zdrobnienie od: biedniuśki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: biedny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɛdʲɲüˈɕɛ̇̃ɲci, AS: bʹi ̯edʹńüśė̃ńḱi

Wiktionary


biedniuteńki

zdrobnienie od: biedniutki; biedniusieńki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: biedny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɛdʲɲuˈtɛ̃ɲci, AS: bʹi ̯edʹńutẽńḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieda ż.

Wiktionary


biedniutki

zdrobnienie od: biedny; biednieńki, biedniuchny, biedniuśki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) zdrobn. od: biedny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛdʲˈɲutʲci, AS: bʹi ̯edʹńutʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieda ż., biedak m., biedaczyna m., biedaczka ż., biedowanie n., biedaczek mos.

 czas. biedować ndk.

 przym. biedny

 przysł. biednie

Wiktionary


biedniuśki

zdrobnienie od: biedny; biednieńki, biedniuchny, biedniutki


SJP.pl


biedność

dawniej: bieda, nędza, ubóstwo


SJP.pl


biedny

1. niemający środków do życia;
2. nieszczęśliwy, budzący współczucie;
3. zniszczony, lichy;
4. biedny jak mysz kościelna - bardzo ubogi


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, któremu brakuje środków do życia

 (1.2) ze współczuciem o kimś; poszkodowany

 (1.3) świadczący o biedzie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) osoba biedna (1.1), uboga

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Proszę natychmiast wyjść, jest Pan za biedny, aby kupować w naszym sklepie!

 (1.2) Takich przeciętnych zabójców amatorów można znaleźć na każdej ulicy. Zwykle to pomyleńcy, pijacy albo jakaś biedna kobieta, która miała ciężki dzień, a mąż podniósł na nią rękę o jeden raz za wiele i nagle dwadzieścia lat frustracji musiało się uwolnić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛdnɨ, AS: bʹi ̯edny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieda ż., biedak mos., biedaczek mos., biedaczyna ż./mos., biedaczka ż., biedactwo n., biedota ż., biedowanie n.

:: fż. biedna ż.

 czas. biednieć ndk., biedować ndk.

 przysł. biednie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ubogi, niezamożny; gw. Górny Śląsk chudobny

Wiktionary


biedota

1. ludność biedna, pozbawiona pieniędzy;
2. potocznie:
a) kobieta biedna, pozbawiona pieniędzy; 2. kobieta budząca litość, współczucie; także o mężczyźnie z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ogół ludzi biednych, bez środków do życia

 (1.2) pot. osoba bez środków do życia, także. człowiek, który budzi współczucie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Hrabiego stać było na wielki gest: wybudował szpital dla biedoty, czym zyskał sympatię córki księcia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieda ż., biedak m., biedaczka ż., biedactwo n., biedny mos., zbiednienie n., biedowanie n., biedaczek mos., biedaczyna ż./mos.

 czas. biednieć

 przym. biedny

 przysł. biednie

Wiktionary


biedowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) życie w biedzie, niedostatku

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieda ż., biedota ż., biedak m., biedaczka ż., biedaczek m., biedaczyna m., biedaczysko n., biedny mos., Biedny mos.

 czas. biedować

 przym. biedny, biedacki, biedniutki, biednieńki

 przysł. biednie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dziadowanie, klepanie biedy, robienie bokami

Wiktionary


biedować

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) żyć w biedzie, niedostatku

 (1.2) przest. cierpieć z powodu przewlekłej choroby

 (1.3) daw. biedzić się, ślęczeć nad czymś

 (1.4) daw. narzekać, utyskiwać na kogoś

 (1.5) daw. męczyć się, mozolić się

czasownik zwrotny niedokonany biedować się

 (2.1) przest. męczyć się, mozolić się

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po co oszczędzać na dodatkową emeryturę? Aby w jesieni życia nie biedować na skromniutkiej emeryturce z ZUS.

 (1.1) Dowiedziałem się, że wybuch rewolucji październikowej zastał malarza Z. i jego bardzo wtedy młodą żonę we Francji. Nie żyli w nędzy, ale trzeba powiedzieć, że biedowali, trwała jeszcze wojna. W tamtych czasach biedowała większość młodych artystów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieda ż., biedak m., biedowanie n., biedny mos.

 przym. biedniutki, biedny

Wiktionary


biedowo

wieś w województwie warmińsko-mazurskim


SJP.pl

Biedowo (niem. "Neu Maraunen", 1928–1945 "Maraunen") – wieś w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Barczewo.

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

Wikipedia


biedołach

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Drohobycz., reg-pl|Kresy południowe, Przemyśl. z politowaniem: biedak, bezdomny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czasami odnosił jej torbę z książkami pod sam dom i wówczas nie spiesząc się szli powoli (…), mijając po drodze emerytowanych urzędników, wojskowych i biedołachów z kręconymi grajcarkami, o wybitnie semickich twarzach.

 (1.1) Widzę nagle, jak blednąc, męczeńsko się słania // Ten zagrobnych ran pleśńeśnią pokryty biedołach!…

 (1.1) Kapujesz, po powstaniach styczniowym i listopadowym nasze emigranckie biedołachy tam na „Sanpolu” szukali sobie pomieszkanie. A jak potem zaczęli się zjeżdżać nasi Żydzi, to oni jęli się kręcić koło swoich dawnych „pureców”, bo po francusku nie bałakali.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Lwów, Drohobycz biedołacha, gw. Ukraina biedołaka

Wiktionary


biedra

potocznie: sklep dyskontowy sieci handlowej "Biedronka"


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. jeden z dyskontów sieci handlowej Biedronka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jaki ryż z biedry jest najsmaczniejszy i najzdrowszy?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biedrona ż., biedronka ż., biedroneczka ż.

 przym. biedronkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biedronka

Wiktionary


biedro

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: biedra

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (2.1) gw-pl|Mazowsze. biodro

Wiktionary


biedroneczka

mała biedronka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: biedronka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Biedroneczki są w kropeczki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɛdrɔ̃ˈnɛt͡ʃka, AS: bʹi ̯edrõnečka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biedra ż., biedronka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Śląsk Cieszyński, Zaolzie biedróneczka

Wiktionary


biedronka

drobny chrząszcz, zwykle czerwony w czarne kropki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ent. chrząszcz z rodziny nazwa systematyczna|Coccinellidae|ref=tak., biedronkowatych;

 (1.2) hand. market z dyskontowej sieci handlowej Biedronka

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • biedronka – owad
  • Biedronka – sieć handlowa
  • Biedronka – polska turystyczna łódź żaglowa

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Marysi na ramieniu usiadła biedronka.

 (1.2) Idę do osiedlowej biedronki po chleb i parówki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛˈdrɔ̃nka, AS: bʹi ̯edrõnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biedronkowate nmos.

:: zdrobn. biedroneczka ż.

:: zgrub. biedrona ż., biedra ż.

 przym. biedronkowaty, biedronkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) boża krówka; przest. biedrzonka; reg. krówka Matki Boskiej, mateczka, babinka, babka, biedrążka, trusla, patronka, katanka, jedronka, jedrzonka, zazula; reg. pozn. petronelka; gw. Śląsk Cieszyński, Zaolzie biedrónka

 (1.2) pot. lekcew. biedra

Wiktionary


biedronkowate

rodzina chrząszczy wielożernych


SJP.pl

Biedronkowate (Coccinellidae) – rodzina owadów z rzędu chrząszczy (Coleoptera). Obejmuje około 5 tysięcy gatunków o owalnym, wypukłym ciele, krótkich odnóżach i czerwonych bądź żółtych pokrywach z czarnymi plamkami. Owady te osiągają niewielkie rozmiary, zwykle 8–10 mm.

Wikipedia


biedronkowaty

o cechach biedronkowatych (rodzina chrząszczy)


SJP.pl


biedronkowy

1. → Biedronka (sieć sklepów);
2. → biedronka (owad)


SJP.pl


biedroń

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Franciszek Biedroń - poeta, dramatopisarz, żołnierz II i III Brygady Legionów Polskich
  • Jan Biedroń – ksiądz rzymskokatolicki
  • Robert Biedroń – polski działacz społeczny, publicysta, poseł na Sejm, prezydent Słupska w latach 2014–2018
  • Wojciech Biedroń – polski reżyser, aktor, scenarzysta i producent

Wikipedia


biedrusko

Biedrusko – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Suchy Las, leżąca nad Wartą, ok. 5 km na północ od granic Poznania i ok. 15 km od centrum.

Wikipedia


biedrzeniec

roślina zielna z rodziny baldaszkowatych (selerowatych), o drobnych, białych lub różowawych kwiatach zebranych w baldachy, występująca w Europie i zachodniej Azji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Pimpinella|ref=tak|L.., rodzaj rośliny zielnej z rodziny selerowatych, obejmujący gatunki o pierzastych liściach i baldachowatych kwiatostanach i niektóre z nich mają znaczenie kulinarne i lecznicze

Wiktionary

Bi

Wikipedia


biedrzychowice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biedrzychowice – wieś w województwie dolnośląskim, w powiecie lubańskim, w gminie Olszyna
  • Biedrzychowice – wieś w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Głogówek
  • Biedrzychowice – dawna gmina wiejska, powiat lubański, województwo wrocławskie
  • Biedrzychowice – dawna gmina wiejska, powiat prudnicki, województwo opolskie
  • Biedrzychowice – gromada w powiecie lubańskim
  • Biedrzychowice – gromada w powiecie prudnickim
  • Biedrzychowice – zbiorowa gmina wiejska (Amtsbezirk) w powiecie prudnickim, rejencji opolskiej.
  • Badrzychowice
  • Biedrzychowice Dolne
  • Biedrzychowice-Pasternik
  • Biedrzychowice Górne

Wikipedia


biedrzychów

1. wieś w województwie dolnośląskim;
2. wieś w województwie świętokrzyskim


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biedrzychów – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. strzelińskim, w gminie Strzelin
  • Biedrzychów – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. opatowskim, w gminie Ożarów

Wikipedia


biedrzycki

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adam Biedrzycki (ur. 1968) – aktor
  • Andrzej Biedrzycki (1966–2017) – piłkarz
  • Bartek Biedrzycki (ur. 1978) – autor komiksów i książek, publicysta
  • Emil Biedrzycki (1890–1975) – romanista
  • Franciszek Biedrzycki (1894–1977) – działacz, dyrektor
  • Jakub Aleksander Biedrzycki – urzędnik dworski I Rzeczypospolitej
  • Jakub Biedrzycki (ur. 2000) – polski judoka
  • Jerzy Biedrzycki (ur. 1954) – reżyser, podróżnik
  • Józef Biedrzycki (1931–2019) – naczelnik i prezydent Radomska
  • Leonard Biedrzycki (1923–1968) – aktor, choreograf
  • Mariusz Biedrzycki (ur. 1971) – biolog
  • Miłosz Biedrzycki (ur. 1967) – poeta, geofizyk

Wikipedia


biedrzyga

krzew z rodziny berberysowatych, rosnący w Azji Wschodniej i w Ameryce Północnej


SJP.pl


biedrzykowice

Biedrzykowice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie pińczowskim, w gminie Działoszyce. Ma status sołectwa. Leży przy DW768.

Do 1954 siedziba gminy Sancygniów. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Biedrzykowice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Wikipedia


biedrzynek

śródziemnomorska bylina o czerwonych kwiatach, należąca do rodziny kozłkowatych; ostrogowiec


SJP.pl


biedrzyński

nazwisko


SJP.pl


biedróneczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pot. zdrobn. od: biedrónka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Biedróneczko, leć do nieba, / Prziniyś mi kóńszczyczek chleba.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biedrónka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biedrónka

Wiktionary


biedrónka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ent. gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. biedronka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. biedróneczka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pieszcz. biedróneczka

Wiktionary


biedula

potocznie, z politowaniem: mężczyzna biedny, pokrzywdzony przez los; bidula


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński lub męskoosobowy

 (1.1) pieszczotliwe lub współczujące określenie kogoś biednego, nieszczęśliwego lub pechowego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ach, biedula, znów mu się nie udało.

Wiktionary


biedulek

zdrobnienie od: biedula (ze współczuciem o człowieku biednym); bidulek, biedulka


SJP.pl


biedulka

zdrobnienie od: biedula (ze współczuciem o kobiecie biednej); bidulka


SJP.pl


biedziak

nazwisko


SJP.pl


biedzić

w znaczeniu: biedzić się - męczyć się


SJP.pl


bieg

1. przemieszczanie się za pomocą szybkich ruchów nóg;
2. ruch, przemieszczanie się, funkcjonowanie;
3. dzianie się, przebieg wydarzeń;
4. konkurencja sportowa;
5. pozycja przekładni w mechanizmie napędowym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) poruszanie się przez krótkie i szybkie podskoki

 (1.2) postępowanie, rozwój zdarzenia lub procesu

 (1.3) sport. konkurencja sportowa, w której chodzi o jak najszybsze dobiegnięcie do mety

 (1.4) hydrol. prąd wody, nurt

 (1.5) mot. przełożenie w skrzyni biegów

 (1.6) bud. ciąg stopni połączonych ze sobą

 (1.7) łow. noga zwierząt łownych, głównie jeleniowatych i dzika

 (1.8) stpol. śrpol. ucieczka

 (1.9) stpol. najazd

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • jogging
  • Biegi lekkoatletyczne
  • Bieg rzeki
  • Bieg i upad
  • Bieg zjazdowy
  • Konkurencja biatlonu:
    • Bieg indywidualny
    • Bieg pościgowy
    • Bieg masowy
  • Konkurencja triatlonu

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Gdy spostrzegł napastników, rzucił się biegiem między drzewa.

 (1.2) Optymista na ogół zakłada korzystny bieg zdarzeń.

 (1.3) Adam zajął czwarte miejsce w biegu na 100 metrów.

 (1.4) W górnym biegu rzeki często żyją pstrągi.

 (1.5) Wrzuciłem piąty bieg.

 (1.6) Bieg schodowy zaprojektowano jako żelbetowy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛk, AS: bʹi ̯ek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biegi nmos., bieganie n., bieganina ż., biegacz m., biegaczka ż., biegówka ż., bieżnia ż., bieżnik m., podbieg m., biegunka ż., przebieg m., wybieg mrz., zbiegowisko n., obieg mrz., ubieganie n.

 czas. biec, biegać, nadbiec, nadbiegać, odbiec, odbiegać, podbiec, podbiegać, przybiec, przybiegać, wybiec, wybiegać, zabiegać, zbiec, zbiegać, bieżyć

 przym. biegowy, zabiegowy

 przysł. biegowo, biegle, biegiem

 wykrz. biegiem

Wiktionary


biegactwo

pejoratywnie: bezkrytyczny stosunek do biegania, bliski fanatyzmowi religijnemu


SJP.pl


biegacz

1. sportowiec uprawiający biegi;
2. dawniej: rodzaj służącego; goniec, laufer;
3. duży chrząszcz z rodziny o tej samej nazwie, o ciemnych, często metalicznie lśniących pokrywach i długich nogach, drapieżny, zwykle pożyteczny, prowadzący nocny tryb życia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) sport. osoba uprawiająca jedną z dyscyplin lekkoatletycznych – biegi

 (1.2) sport. osoba uprawiająca biegi narciarskie

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) ent. chrząszcz z rodziny biegaczowatych (nazwa systematyczna|Carabidae|ref=tak.);

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (3.1) bot. mykol. roślina (rzadziej grzyb) oderwana od podłoża i niesiona przez wiatr

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • biegacz (Carabus) – rodzaj chrząszczy z rodziny biegaczowatych
  • Biegacz (Running) – kanadyjski film z 1979
  • Biegacz (Der Raüber) – austriacki film z 2010
  • Biegacz (Der Laüfer) – szwajcarski film z 2018
  • biegacz – w baseballu zawodnik drużyny atakującej
  • bieg
  • biegacze

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Polski biegacz znów przybiegł ostatni.

 (1.1) Podczas wczorajszego spaceru spotkałem dwóch biegaczy.

 (2.1) Biegacze na ogół są drapieżne.

 (2.1) Podczas wczorajszego spaceru spotkałem dwa biegacze.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛɡat͡ʃ, AS: bʹi ̯egač

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieg mrz., bieganie n., biegnięcie n., biegówka ż., biegunka ż., biegaczowate lm nm., bieżnik mrz.

:: fż. biegaczka ż.

 czas. biegać ndk., biec ndk., przybiec dk., przybiegać ndk., ubiec dk., ubiegać ndk., wybiec dk., wybiegać ndk.

 przym. biegowy, biegaczowaty

 przysł. biegle

Wiktionary

Synonimy:

 (3.1) chamaechor

Wiktionary


biegacze

rodzina dużych chrząszczy obejmująca ponad 30 tysięcy gatunków; biegaczowate, szczypawkowate, szczypawki


SJP.pl

Bi

Wikipedia


biegaczka

kobieta sportowiec uprawiająca biegi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. sportsmenka uprawiająca biegi

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛˈɡat͡ʃka, AS: bʹi ̯egačka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieg m., biegnięcie n., bieganie n.

:: fm. biegacz m.

 rzecz. biec ndk., biegać ndk.

 przym. biegowy

 czas. biec

 przysł. biegle

Wiktionary


biegaczowate

rodzina dużych chrząszczy obejmująca ponad 30 tysięcy gatunków; biegacze, szczypawkowate, szczypawki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. ent. nazwa systematyczna|Carabidae|Latreille|ref=tak., rodzina owadów z rzędu chrząszczy;

Wiktionary

Biegaczowate (Carabidae) – rodzina owadów z rzędu chrząszczy (Coleoptera) obejmująca ponad 30 tys. gatunków, z czego w Polsce występuje ponad 500.

Nauką o chrząszczach biegaczowatych jest karabidologia.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Głowa u biegaczowatych jest znacznie węższa od przedplecza.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biegacz mos./mzw.

Wiktionary


biegaczowaty

o cechach biegaczowatych (rodzina chrząszczy)


SJP.pl


biegaj

środowiskowo: uczestniczyć w czymś, np. biegać maraton, sprinty


SJP.pl


biegalnia

typ pomieszczenia stajennego dla koni, w którym konie utrzymuje się swobodnie, wiążąc je tylko na czas karmienia lub przeprowadzania zabiegów


SJP.pl


biegalski

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bolesław Biegalski (1877-1954) – polski rzeźbiarz, malarz i dramatopisarz
  • Henryk Biegalski (ur. 1943) – polski funkcjonariusz Służby Więziennej
  • Andrzej Biegalski (1953-2017) – polski bokser, olimpijczyk
  • Marek Biegalski (ur. 1957) – polski poeta i prozaik

Wikipedia


bieganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|biegać.

 (1.2) sport. dyscyplina sportowa

 (1.3) przen. załatwianie czegoś w różnych miejscach, jedno po drugim

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Mówiłem Wackowi, żeby nie przesadzał z tym bieganiem.

 (1.3) Bieganie za pozwoleniem na ścięcie drzew może bardzo wyczerpać przeciętnego Janusza.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛˈɡãɲɛ, AS: bʹi ̯egãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. biegać ndk., pobiegać dk., pobiec dk., biec ndk., biegnąć ndk.

 rzecz. ubieganie n., obieg mrz., zbiegowisko n., bieżnia ż., biegacz m., biegaczka ż., bieg m., bieganina ż.

 przym. biegowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) bieg, jogging

 (1.3) bieganina

Wiktionary


bieganina

przemieszczanie się i wykonywanie różnych czynności w wielu miejscach, zwłaszcza przy załatwianiu czegoś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. nieustanne bieganie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieg mrz., biegi nmos., bieganie n., biegacz m., biegaczka ż., biegówka ż., bieżnia ż., bieżnik m., podbieg m., biegunka ż., przebieg m., wybieg mrz., zbiegowisko n., obieg mrz., ubieganie n.

 czas. biec, biegać, nadbiec, nadbiegać, odbiec, odbiegać, podbiec, podbiegać, przybiec, przybiegać, wybiec, wybiegać, zabiegać, zbiec, zbiegać, bieżyć

 przym. biegowy, zabiegowy

 przysł. biegowo, biegle, biegiem

 wykrz. biegiem

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uganianie, zabieganie, krzątanina; góry|gońba.; przest. gonitwa, wyścig

Wiktionary


bieganizm

połączenie weganizmu z uprawianiem biegów


SJP.pl


bieganowski

nazwisko


SJP.pl


bieganów

nazwa kilku wsi w Polsce


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bieganów – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. kłodzkim, w gminie Nowa Ruda
  • Bieganów – osada w woj. lubuskim, w pow. słubickim, w gminie Cybinka
  • Bieganów – wieś w woj. mazowieckim, w pow. grodziskim, w gminie Jaktorów
  • Bieganów – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. włoszczowskim, w gminie Radków
  • Bieganów – gromada
  • Bieganowo

Wikipedia


biegać

środowiskowo: uczestniczyć w czymś, np. biegać maraton, sprinty


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) przemieszczać się szybkimi krokami, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi, być w ruchu, uprawiać biegi

 (1.2) pot. często gdzieś chodzić, żyć aktywnie

 (1.3) pot. eufem. mieć kłopoty jelitowe

 (1.4) stpol. napadać

 (1.5) stpol. uciekać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Codziennie biegam koło domu, bo tak zalecił mi lekarz.

 (1.1) Biega, krzyczy pan Hilary: • „Gdzie są moje okulary?”

 (1.1) Psy biegały po podwórku i głośno ujadały.

 (1.2) Janka miała mnóstwo rzeczy na głowie, biegała na wykłady, pracowała i opiekowała się chorą sąsiadką.

 (1.3) Za dużo zjadłem tych śliwek, biegam po nich całe popołudnie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛɡat͡ɕ, AS: bʹi ̯egać

Wiktionary

Powiązane:

 zob. biec.

 czas. nadbiegać ndk., pobiegać dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) latać, ganiać, reg. śl. gónić

Wiktionary


biegała

środowiskowo: uczestniczyć w czymś, np. biegać maraton, sprinty


SJP.pl


biegański

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Jan Biegański (ujednoznacznienie)
  • Julian Biegański (zm. 1863) – polski żołnierz, powstaniec listopadowy
  • Kazimierz Władysław Biegański (ok. 1640–1706) – polski szlachcic
  • Krzysztof Biegański (1936–1967) – polski muzykolog, dyrygent
  • Łukasz Biegański (1755–1839) – polski ziemian pochodzenia tatarskiego
  • Maciej Biegański (XVIII w.) – polski szlachcic
  • Mieczysław Biegański (1909–1970) – polski wydawca
  • Mikołaj Biegański (ur. 2002) – polski piłkarz
  • Piotr Biegański (ujednoznacznienie)
  • Stanisław Biegański (ujednoznacznienie)
  • Tadeusz Biegański (1929–1993) – polski prawnik, dyplomata
  • Wiktor Biegański (1892–1974) – polski aktor, reżyser, scenarzysta, producent

Wikipedia


biegi

1. przemieszczanie się za pomocą szybkich ruchów nóg;
2. ruch, przemieszczanie się, funkcjonowanie;
3. dzianie się, przebieg wydarzeń;
4. konkurencja sportowa;
5. pozycja przekładni w mechanizmie napędowym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) łow. nogi zwierzyny łownej

 (1.2) sport. bieganie

forma rzeczownika.

 (2.1) lm. od: bieg

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Hrabia niósł biegi przerzucone przez ramię.

 (1.2) Patryk od szkoły średniej trenuje biegi przełajowe.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. biegać ndk., biegnąć ndk.

 rzecz. bieg mrz., bieganina ż.

 przysł. biegiem

 wykrz. biegiem

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) bieganie

Wiktionary


biegiem

potocznie: natychmiast, niezwłocznie, błyskawicznie; migiem, migusiem, biegusiem, w mig


SJP.pl

przysłówek

 (1.1) biegnąc

wykrzyknik

 (2.1) nakazując natychmiastowe przystąpienie do działania

forma rzeczownika.

 (3.1) N. lp. od: bieg

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Od czasu do czasu krótsze przestrzenie przebywali biegiem, skutkiem czego posuwali się naprzód prędzej.

 (2.1) Przynieś mi tu zaraz raport! Biegiem!

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieganina ż., bieg mrz., biegi lm nm.

 czas. biegać ndk.

 przysł. biegle

Wiktionary


biegle

przysłówek sposobu

 (1.1) z łatwością

 (1.2) ze znajomością rzeczy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Był nie tylko mistrzem gry na flugelhornie, grał również biegle na fortepianie.

 (1.2) Wszyscy policjanci mówili biegle po niemiecku z austriackim akcentem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieg mrz., biegacz mos., biegaczka ż., bieganina ż., biegłość ż., biegły mos., biegówka ż.

 czas. biec ndk., biegać ndk., biegnąć ndk.

 przym. biegły, biegowy

 przysł. biegiem

 wykrz. biegiem

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) płynnie, poprawnie, sprawnie, wprawnie

 (1.2) doskonale, profesjonalnie, rzeczowo, zawodowo

Wiktionary


bieglej

stopień wyższy od przysłówka: biegle


SJP.pl


bieglejszy

stopień wyższy od przymiotnika: biegły


SJP.pl


bieglów

wieś w województwie świętokrzyskim


SJP.pl

Bieglów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Czarnocin. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Wikipedia


biegnik

w muzyce: szybko po sobie następujące dźwięki przejściowe umieszczone pomiędzy głównymi dźwiękami melodii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. krótka sekwencja dźwięków, które w szybkim tempie łączą dwa główne dźwięki melodii, pełniąc funkcję przejściową między nimi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biegnikowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pasaż

Wiktionary


biegnikowy

związany z biegnikiem


SJP.pl


biegnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|biec.

 (1.2) odczasownikowy od|biegnąć.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. biegnąć

 rzecz. ubieganie n., biegacz mzw./mos.

Wiktionary


biegnąć

biec;
1. przemieszczać się szybko dzięki dynamicznej pracy nóg;
2. śpieszyć, szybko udawać się gdzieś;
3. posuwać się naprzód (np. czas biegnie powoli);
4. prowadzić (np. droga biegnie przez las)


SJP.pl

czasownik

 (1.1) zob. biec.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) "Biegłem polem // w żółtym świetle // wrześniowego słońca // kiedy nadleciały samoloty // upadłem…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛɡnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: bʹi ̯egnõńć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieżnia ż., biegnięcie n., bieganie n., biegi nmos.

 czas. biec

 przysł. biegle

Wiktionary


biegoholik

osoba uzależniona od uprawiania biegania


SJP.pl


biegoholizm

bardzo częste uprawianie biegania, traktowane jako objaw choroby


SJP.pl


biegoszów

wieś w województwie dolnośląskim


SJP.pl

Biegoszów – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie złotoryjskim, w gminie Świerzawa, na Pogórzu Kaczawskim (Pogórzu Złotoryjskim) w Sudetach.

Wikipedia


biegowiec

biegowiec osowaty, biegowiec świerkowy - gatunki chrząszczy z rodziny kózkowatych


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • biegowiec – rodzajowy człon polskich nazw zwyczajowych chrząszczy z rodzajów: Clytus i Cyrtoclytus, w szczególności:
    • biegowiec grochodrzewowy (Clytus rhamni)
    • biegowiec dębowy (Clytus tropicus)
    • biegowiec klonowy (Cyrtoclytus capra)
    • biegowiec osowaty (Clytus arietis)
    • biegowiec świerkowy (Clytus lama)
  • rzadko bywa też stosowany dla innych przedstawicieli plemienia Clytini:
    • biegowiec plamisty (Xylotrechus rusticus) – drzeworadek topolowy
    • biegowiec łucznik (Plagionotus arcuatus) – paśnik pałączasty

Wikipedia


biegowo

przysłówek sposobu

 (1.1) sport. odnośnie biegu, biegania; w biegach

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieg mrz., bieganina ż.

 przym. biegowy

Wiktionary


biegowy

związany z biegiem


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) sport. związany z biegiem, bieganiem

 (1.2) techn. związany z biegiem (przełożeniem)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Trening biegowy to ćwiczenie fizyczne, w którym poprzez bieg polepsza się lub utrzymuje kondycję ćwiczącego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieganie n., bieganina ż., biegacz m., biegaczka ż., biegówka ż., bieżnia ż., bieżnik m., podbieg m., biegunka ż., przebieg m., wybieg mrz., zbiegowisko n., obieg mrz., ubieganie n., bieg mrz.

 czas. biec, biegać, nadbiec, nadbiegać, odbiec, odbiegać, podbiec, podbiegać, przybiec, przybiegać, wybiec, wybiegać, zabiegać, zbiec, zbiegać, bieżyć

 przym. zabiegowy

 przysł. biegowo, biegle

Wiktionary


biegun

wygięte półokrągło płozy przy kołyskach, bujających fotelach, zabawkach; szybki koń


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miejsce z jakiegoś względu najdalsze lub posiadające najbardziej ekstremalne cechy;

 (1.2) jeden z dwóch punktów na powierzchni obracającego się ciała niebieskiego, przez które przechodzi jego oś obrotu

 (1.3) element takich przedmiotów jak koń na biegunach, lub fotel bujany, wygięty pręt na którym buja się dany przedmiot

 (1.4) fiz. zob. biegun magnetyczny.

 (1.5) fiz. zob. biegun elektryczny.

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) szybki koń wierzchowy

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (3.1) rel. wyznawca jednego z odłamów staroobrzędowców

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • w astronomii
    • biegun galaktyczny
    • biegun niebieski
  • w geografii
    • biegun geograficzny
    • biegun geomagnetyczny
    • biegun niedostępności
    • biegun zimna
    • Biegun północny i południowy
    • Biegun wzrostu
  • w fizyce
    • biegun elektryczny

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) O tej porze roku na biegunie trwa dzień polarny.

 (1.3) Ten fotel bujany nadaje się tylko do wyrzucenia, jego bieguny są strzaskane.

 (1.4) Bieguny przeciwne przyciągają się.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛɡũn, AS: bʹi ̯egũn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biegunowość ż.

 przym. biegunowy

Wiktionary

Synonimy:

 (3.1) strannik

Wiktionary


biegunecznik

gatunek drzewa pochodzącego z Ameryki Północnej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) bot. drzewo rosnące w Ameryce Południowej

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biegunecznikowate lm.

Wiktionary


biegunecznikowate

rodzina roślin z rzędu terpentynowców; w Polsce znany hodowany w parkach bożodrzew


SJP.pl

Biegunecznikowate ("Simaroubaceae" DC.) – rodzina roślin należąca do rzędu mydleńcowców "Sapindales" (lub rutowców "Rutales" w niektórych ujęciach systematycznych). Należy tu ok. 20 rodzajów ze 110 gatunkami występującymi głównie w obszarach tropikalnych. Strefy klimatu umiarkowanego sięgają nieliczne gatunki w południowo-wschodniej części Ameryki Północnej, na Bliskim i na Dalekim Wschodzie.

Wikipedia


biegunecznikowaty

o cechach biegunecznikowatych (rodzina roślin)


SJP.pl


biegunka

1. choroba bakteryjna wywoływana poprzez zjedzenie czegoś nieświeżego; zatrucie pokarmowe;
2. przenośnie: tworzenie czegoś w dużej ilości, bez wyraźnej potrzeby, np. biegunka słowna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. częste wypróżnianie stolcem o rzadkiej konsystencji;

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ten zwlekał „meldując pokornie”, iż jest bardzo chory, ma biegunkę, mdłości, gorączkę i nie może ruszyć się z miejsca.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛˈɡũnka, AS: bʹi ̯egũnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieg m., biegacz mos./mzw.

 czas. biegać

 przym. biegunkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) laksacja, rozwolnienie, reg. śl. laksyrka; pot. wulg. sraczka

Wiktionary


biegunkować

potocznie: mieć biegunkę


SJP.pl


biegunkowy

→ biegunka


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) med. związany z biegunką, dotyczący biegunki

Wiktionary

Patrz:

biegunka

Przykłady

 (1.1) W organizmie niemowlęcia kazeina mleka krowiego tworzy ser, z trudem trawiony przez niego; pojawia się niestrawność, kwaśne, biegunkowe stolce, kwaśne wymioty.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biegunka ż.

Wiktionary


biegunowość

→ biegunowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) występowanie skrajnych przeciwieństw w danym układzie

Wiktionary

Biegunowość (inaczej: "polarność", "polaryzacja") – występowanie różnic morfologicznych lub fizjologicznych pomiędzy dwoma biegunami (często przeciwstawnymi) różnych struktur organizacji organizmów (np. komórki, narządu). Biegunowość całego organizmu wyznacza przeciwległe krańce połączone osią biegunową, wokół której w określonym porządku organizują się jego struktury.

Wikipedia

Patrz:

biegunowy

Przykłady

 (1.1) W dyskusji politycznej można mówić o biegunowości poglądów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biegun mzw./mos./mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) polarność

Wiktionary


biegunowy

przymiotnik od: biegun


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) geogr. związany z biegunami Ziemi

 (1.2) fiz. dotyczący biegunowości cząsteczek (ładunków elektrycznych)

 (1.3) skrajnie przeciwny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Autorzy opisali tam swoje biegunowe przygody.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biegun mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) polarny

Wiktionary


biegus

1. średniej wielkości ptak wędrowny z rodziny bekasowatych, o upierzeniu brunatnym, szarym i rdzawym, zamieszkujący tundrę, wybrzeża morskie i łąki w północnej części Eurazji i Ameryki;
2. kaczka typu nieśnego, pochodzenia indyjskiego, o upierzeniu czarnym, białym lub białobrązowym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) ornit. ptak z rodzaju nazwa systematyczna|Calidris|ref=tak.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛɡus, AS: bʹi ̯egus

Wiktionary

Powiązane:

 czas. biec

Wiktionary


biegusiem

potocznie: natychmiast, niezwłocznie, błyskawicznie; biegiem, migiem, migusiem, w mig


SJP.pl


biegówka

narta przeznaczona do biegów narciarskich


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. pot. narta do uprawiania narciarstwa biegowego

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieg m., ubieganie n., biegacz mzw./mos./mrz.

Wiktionary


biegówki

narta przeznaczona do biegów narciarskich


SJP.pl


biegówkowy

→ biegówka


SJP.pl

Patrz:

biegówka

biegła

znawczyni, ekspertka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. ekspertka powoływana przez sąd, mająca wiedzę w specjalistycznej dziedzinie, ułatwiająca zrozumienie związanych z tą dziedziną zagadnień istotnych dla sprawy

forma przymiotnika.

 (2.1) ż. lp. od: biegły

forma czasownika.

 (3.1) 3. os. lp., ż., przesz. od: biec

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po katastrofie w elektrowni sąd powołał biegłą z dziedziny fizyki jądrowej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛɡwa, AS: bʹi ̯egu̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biegły

 rzecz. biegły mos.

Wiktionary


biegłościowy

→ biegłość


SJP.pl

Patrz:

biegłość

biegłość

→ biegły


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) doświadczenie w robieniu czegoś; nabyta wiedza umożliwiająca posiadanie praktycznej zdolności

Wiktionary

Patrz:

biegły

Przykłady

 (1.1) Dzięki temu kursowi nabyłem biegłości w pisaniu programów.

 (1.1) Tylko ćwiczenie pozwala nabrać biegłości.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛɡwɔɕt͡ɕ, AS: bʹi ̯egu̯ość

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz./przym. biegły

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) umiejętność, sprawność, zdolność, wprawa

Wiktionary


biegły

znający się na rzeczy, mający wprawę w czymś


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) mający dużą wiedzę lub umiejętności w danej dziedzinie

 (1.2) łódź. zaradny, obrotny

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) praw. ekspert powoływany przez sąd, mający wiedzę w specjalistycznej dziedzinie, ułatwiający zrozumienie związanych z tą dziedziną zagadnień istotnych dla sprawy

forma czasownika.

 (3.1) 3. os. lm., nmos., przesz. od: biec

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biegły rewident
  • Biegły sądowy
  • Biegły skarbowy
  • audytor

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mój kolega jest biegły w naprawianiu samochodów.

 (1.2) Ona to jest biegła, wszystko ci załatwi.

 (2.1) Po katastrofie w elektrowni sąd powołał biegłego z dziedziny fizyki jądrowej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛɡwɨ, AS: bʹi ̯egu̯y

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biegłość ż.

:: fż. biegła ż.

 przysł. biegle

 czas. biec

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) doświadczony, wprawiony, wprawny

Wiktionary


biejków

wieś w województwie mazowieckim


SJP.pl

Biejków dawniej też Bików – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie białobrzeskim, w gminie Promna. Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 731.

Wieś szlachecka Biejkowo położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie grójeckim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.

Wikipedia


biel

biały kolor; białość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biały kolor;

 (1.2) biały ubiór

 (1.3) biały pigment (barwnik) używany do wyrobu farb

 (1.4) zewnętrzna część pni drzew, przewodząca wodę

 (1.5) stpol. biała mąka

 (1.6) stpol. żyto

 (1.7) stpol. zboże

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) reg. częściowo bagienne, stojące rozlewisko wodne na terenach nizinnych

 (2.2) daw. kosmet. bielący puder nakładany na twarz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub żeński

 (3.1) bot. zewnętrzna warstwa drewna w pniach i gałęziach, zawierająca żywe komórki i przewodząca wodę;

forma czasownika.

 (4.1) 2. os. lp. rozk. od: bielić

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biel – dawna leśniczówka w obwodzie witebskim, w rejonie szarkowszczyńskim, w sielsowiecie Łużki
  • Biel – gmina w prowincji Saragossa, w Aragonii
  • Biel – część wsi Wola Rębkowska w woj. mazowieckim, w pow. garwolińskim, w gminie Garwolin
  • Biel – osada leśna w woj. mazowieckim, w pow. ostrowskim, w gminie Małkinia Górna
  • Biel – wieś w woj. mazowieckim, w pow. ostrowskim, w gminie Ostrów Mazowiecka
    • Biel – były przystanek kolejowy w miejscowości Biel w województwie mazowieckim
  • Biel – wieś w woj. mazowieckim, w pow. siedleckim, w gminie Siedlce
  • Biel – część wsi Kotowa Wola w woj. podkarpackim, w pow. stalowowolskim, w gminie Zaleszany
  • Biel – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. kętrzyńskim, w gminie Reszel
  • Biel – gromada
  • Biel – wieś w osiedlu wiejskim Zaborjewskoje rejonu diemidowskiego w obwodzie smoleńskim
  • Biel – wieś w osiedlu wiejskim Pieriewołoczskoje rejonu rudniańskiego w obwodzie smoleńskim

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na niebie rysowała się tu i ówdzie czysta biel delikatnych obłoczków.

 (1.2) Dobrze jej w bieli – to ją odmładza.

 (1.3) Naszkicowałam główne formy mieszanką błękitu z bielą cynkową rozcieńczoną terpentyną.

 (2.1) Nowe znowu obrazy życia roztaczają się około leśnych strumieni, źródeł, moczarów i bieli. (…) O świcie latem ruch i życie zaczyna się po bielach.

 (2.2) Gruba warstwa bielu czyniła z jej twarzy niemal maskę.

 (3.1) Kołatek domowy żeruje w bielu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛl, AS: bʹi ̯el

Wiktionary

Powiązane:

 zob. biały.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.4) drewno bielaste

 (2.1) jeziorzysko

 (2.2) bielidło

Wiktionary


biela

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Stanisław Biela – polski narciarz klasyczny
  • Józef Biela – polski inżynier elektryk i działacz społeczny.
  • Biela – dawna polska nazwa miejscowości Bielice w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Stronie Śląskie
  • Biela – potok na Słowacji, dopływ Malatínki
  • Biela – potok na Słowacji, dopływ Popradu
  • Biela – potok na Słowacji, dopływ Štiavnicy
  • Biela – potok na Słowacji, dopływ Zázrivki
  • Biela – dawna nazwa rzeki na Dolnym Śląsku, w okolicach Bielawy
  • Biela – rzeka w Polsce, dopływ Odry w woj. lubuskim
  • Biela – rzeka we wschodnich Niemczech i północnych Czechach, lewy dopływ Łaby
  • Biela – wieś w woj. wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Wilczyn
  • Biela – gromada

Wikipedia


bielactwo

brak lub niedobór barwników melaninowych u człowieka i zwierząt; albinizm; leukoderma


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) med. schorzenie powodujące odbarwienia w skórze, włosach i tęczówce na skutek zmniejszenia lub braku melaniny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biały

 rzecz. biały mos., bielak mzw.

 czas. bielić

Wiktionary


bielaczek

tracz bielaczek - ptak płetwonogi z podrodziny traczy, w Polsce spotykany tylko w okresie przelotów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Mergus albellus|ref=tak., tracz bielaczek, gatunek z rodziny kaczkowatych;

Wiktionary

Bielaczek, tracz bielaczek ("Mergellus albellus") – gatunek średniej wielkości wędrownego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Zamieszkuje Eurazję. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Widzę nurkujące co chwilę tracze nurogęsi, tracze długodziobe i bielaczki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛˈlat͡ʃɛk, AS: bʹi ̯elaček

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) tracz bielaczek

Wiktionary


bielaczy

przymiotnik od: bielactwo


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z bielactwem, dotknięty bielactwem

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) albinotyczny

Wiktionary


bielajewka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na Ukrainie w obwodzie odeskim, siedziba władz rejonu bielajewskiego;

Wiktionary

Zobacz też: Bielajewka (rejon bielajewski).

Bielajewka (ukr. "Біляївка", trb. "Bilajiwka") – miasto na Ukrainie w obwodzie odeskim, rejonu odeskiego, liczy 14 tys. mieszkańców (2006). Ośrodek przemysłu spożywczego.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bielajewski

Wiktionary


bielak

gatunek zająca


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. łow. zob. zając bielak.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • zając bielak (Lepus timidus) – gatunek ssaka z rodziny zającowatych
  • bielak – nazwa rodzaju umaszczenia wyżła niemieckiego krótkowłosego – jednej z ras psów
  • Bielak – polski herb szlachecki, którym pieczętowała się tatarska rodzina Bielaków osiadła na Litwie
  • Adam Bielak – autor słów Tak się robi historię – utworu muzycznego wykonywanego przez Kazika Staszewskiego
  • Antoni Bielak (1872–) – nauczyciel, działacz społeczny
  • Antoni Bielak (1941–2014) – polityk
  • Antoni Bielak, duchowny
  • Edmund Bielak – mat zatopionego w 1940 roku okrętu ORP „Grom”
  • Franciszek Piotr Bielak – polski historyk literatury
  • Jan Bielak – nauczyciel, poseł PSL Piast
  • Józef Bielak – generał major wojsk polskich
  • Lesław Bielak – polski matematyk

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. biel ż., białko n., bielik m., bielinek m., bielizna ż., bielactwo n., bielmo n., białość ż., białe nmos., bielenie n., biały mos.

 czas. bielić ndk., pobielić dk., zabielić dk.

 przym. biały, białawy, bielutki, bieluteńki

 przysł. biało, bielutko, białawo, bieluteńko

Wiktionary


bielamowicz

nazwisko


SJP.pl


bielan

członek katolickiego zakonu kontemplacyjnego; kameduła


SJP.pl


bielanianin

mieszkaniec Bielan (dzielnicy Warszawy)


SJP.pl


bielanianka

mieszkanka Bielan (dzielnicy Warszawy)


SJP.pl


bielanka

w Kościele katolickim: dziewczynka sypiąca kwiaty w czasie procesji, zwykle ubrana na biało


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bielanka – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. lwóweckim, w gminie Lwówek Śląski
  • Bielanka – wieś w woj. małopolskim, w pow. gorlickim, w gminie Gorlice
  • Bielanka – część wsi Cieniawa w woj. małopolskim, w pow. nowosądeckim, w gminie Grybów
  • Bielanka – wieś w woj. małopolskim, w pow. nowotarskim, w gminie Raba Wyżna
  • Bielanka – potok, dopływ Ropy
  • bielanka – w Kościele katolickim, dziewczynka należąca do wspólnoty Dziewczęcej Służby Maryjnej

Wikipedia


bielankowate

rodzina morskich ryb okoniokształtnych; białokrwiste


SJP.pl

Bielankowate, białokrwiste (Channichthyidae) – rodzina morskich ryb okoniokształtnych. Są jedynymi kręgowcami, które nie mają we krwi hemoglobiny.

Wikipedia


bielankowaty

o cechach bielankowatych (rodzina ryb)


SJP.pl


bielany

członek katolickiego zakonu kontemplacyjnego; kameduła


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. nazwa dzielnicy Warszawy;

 (1.2) geogr. adm. nazwa dzielnicy w kilku miastach Polski;

 (1.3) geogr. adm. nazwa kilku wsi w Polsce;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bielany – część miasta Elbląg
  • Bielany – część miasta Jaworzno
  • Bielany – część miasta Kraków
  • Bielany – część miasta Maków Mazowiecki
  • Bielany – część miasta Mikstat
  • Bielany – część miasta Środa Śląska
  • Bielany – część miasta Toruń
  • Bielany – część miasta Warka
  • Bielany – część miasta Warszawa
  • Bielany – część miasta Legnica
  • Bielany – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. jaworskim, w gminie Wądroże Wielkie
  • Bielany – wieś w woj. lubelskim, w pow. bialskim, w gminie Łomazy

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W 1939 teren dzisiejszych Bielan częściowo obejmowała gmina Młociny, a częściowo obszar Marymontu w starostwie północnym miasta stołecznego Warszawy.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bielański

Wiktionary


bielarka

urządzenie do bielenia przędzy lub gotowej tkaniny


SJP.pl


bielarnia

zakład, w którym odbywa się bielenie tkanin


SJP.pl


bielarski

holender bielarski - typ aparatu, w którym zachodzi mieszanie i bielenie masy papierniczej; holender bielący


SJP.pl


bielaszewski

nazwisko


SJP.pl


bielat

nazwisko


SJP.pl


bielawa

podmokła łąka torfowa w kotlinach lub dolinach rzecznych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;

Wiktionary

Bielawa ( Langenbielau) – miasto w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie dzierżoniowskim. Bielawa położona jest na Przedgórzu Sudeckim, u podnóża Gór Sowich. Rozciąga się na przestrzeni 9 km, wzdłuż potoku Bielawica ( Biele), na wysokości 275–450 m n.p.m. Historycznie leży na Dolnym Śląsku. Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. miasto zamieszkiwały 28 344 osoby (157. miejsce w kraju).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bʲjɛˈlava, AS: bʹi ̯elava

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bielawianin, bielawianka

 przym. bielawski

Wiktionary


bielawianin

mieszkaniec Bielawy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Bielawy

 (1.2) osoba pochodząca z Bielawy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mieszkam w Bielawie, więc jestem bielawianinem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bielawa ż.

:: fż. bielawianka ż.

 przym. bielawski

Wiktionary


bielawianka

mieszkanka Bielawy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Bielawy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Gdy przejeżdżałem przez Bielawę, widziałem wiele pięknych bielawianek.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bielawianin m., Bielawa ż.

 przym. bielawski

Wiktionary


bielawny

nazwisko


SJP.pl


bielawski

→ Bielawa


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Bielawy

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bielawski – herb szlachecki
  • Aleksander Bielawski (ujednoznacznienie)
  • Aleksandr Bielawski (1932–2012) – aktor
  • Antoni Bielawski (1919–1997) – oficer UB
  • Arkadiusz Bielawski (ur. 1959) – aktor dziecięcy
  • Bolesław Bielawski (1882–1966) – adwokat
  • Bruno Bielawski (1831–1861) – dziennikarz
  • Jan Bielawski (ujednoznacznienie)
  • Janusz Bielawski (ur. 1928) – chirurg
  • Józef Bielawski (ujednoznacznienie)
  • Kazimierz Bielawski – podkomorzy
  • Krzysztof Bielawski (ujednoznacznienie)

Wikipedia

Patrz:

Bielawa

Powiązane:

 rzecz. Bielawa ż., bielawianin m., bielawianka ż.

Wiktionary


bielawy

podmokła łąka torfowa w kotlinach lub dolinach rzecznych


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bielawy – część miasta Bydgoszcz
  • Bielawy – część miasta Rypin
  • Bielawy – część miasta Toruń
  • Bielawy – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. nakielskim, w gminie Nakło nad Notecią
  • Bielawy – przysiółek wsi Zamość w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. nakielskim, w gminie Szubin
  • Bielawy – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. wąbrzeskim, w gminie Płużnica
  • Bielawy – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. włocławskim, w gminie Lubraniec
  • Bielawy – osada w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. żnińskim, w gminie Barcin
  • Bielawy – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. żnińskim, w gminie Janowiec Wielkopolski
  • Bielawy – wieś w woj. lubuskim, w pow. nowosolskim, w gminie Siedlisko
  • Bielawy – wieś w woj. łódzkim, w pow. kutnowskim, w gminie Strzelce
  • Bielawy – wieś w woj. łódzkim, w pow. łęczyckim, w gminie Świnice Warckie

Wikipedia


bielański

przymiotnik od: Bielany


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bielanami, dotyczący Bielan

Wiktionary

Bielański – polski herb szlachecki nadany w zaborze austriackim.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Bielany nmos.

Wiktionary


bielce

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w północnej Mołdawii;

Wiktionary

Bielce ( Bălți) – drugie co do wielkości miasto Mołdawii, nazywane często „północną stolicą”. W 2023 roku liczyło 146 950 mieszkańców.

Najliczniejsze skupisko Polaków w Mołdawii, siedziba polonijnych organizacji.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bielecki

Wiktionary


bielczyk

1. gatunek małego ptaka z rodziny kolibrowatych; koliber białoszyi;
2. rodzaj grzybów z klasy miseczniaków


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bielczyk – gatunek ptaka
  • bielczyk – rodzaj grzybów
  • Nazwisko, np. Piotr Bielczyk

Wikipedia


bielec

1. mały owad żywiący się drewnem; termit;
2. ryba drapieżna z rodziny karpiowatych; rap, rapa, boleń


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bielec – struga, dopływ Gwdy (uchodzi do jeziora Wierzchowo)
  • Bielec – potok, dopływ Skrody
  • Bielec – szczyt w Karkonoszach
  • Bielec – wzniesienie w Sudetach Zachodnich, Rudawach Janowickich
  • Bielec – wzniesienie w Górach Kaczawskich

Wikipedia


bielecki

nazwisko


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bielcami, dotyczący Bielec

Wiktionary

Bielecki (forma żeńska: Bielecka; liczba mnoga: Bieleccy) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiło je 18 230 osób.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Bielce nmos.

 przym. biały, białawy

Wiktionary


bielefeld

[czytaj: BIlefelt] miasto w Niemczech


SJP.pl

Bielefeld (wym. "MAF:",) – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w północno-wschodniej części kraju związkowego Nadrenia Północna-Westfalia, w rejencji Detmold. To największe miasto w rejonie Ostwestfalen-Lippe, centrum kulturalne i gospodarcze. Położone w Lesie Teutoburskim, na wysokości 118 m n.p.m. Ośrodek przemysłowy (gł. włókienniczy, odzieżowy, spożywczy – zakłady koncentratów Dr. Oetkera, produkcja motocykli i obrabiarek). Centrum handlowe, kulturalne i naukowe (uniwersytet).

Wikipedia


bielefelder

[czytaj: bilefelder] niemiecka rasa kur; kura bielefeldzka


SJP.pl


bielefeldzki

→ Bielefeld (miasto w Niemczech)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z Bielefeld

Wiktionary


bielej

stopień wyższy od przysłówka: biało


SJP.pl


bielejewo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bielejewo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. jarocińskim, w gminie Jaraczewo
  • Bielejewo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. szamotulskim, w gminie Ostroróg

Wikipedia


bielenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|bielić.

 (1.2) odczasownikowy od|bieleć.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bielenie drzew owocowych – zabieg pielęgnacyjny stosowany w sadownictwie
  • Bielenie oleju – proces usuwania substancji barwnych z oleju przy użyciu adsorbenta
  • Bielenie płótna pod Haarlemem – obraz Jana van Kessela

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bielizna ż., białas m., biały mos., białość ż., bielak mzw.

 czas. bielić ndk.

 przym. biały

 przysł. biało

Wiktionary


bielesz

nazwisko


SJP.pl


bielewicz

nazwisko


SJP.pl


bielewo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bielewo – dawny majątek, obecnie na terenie obwodu mińskiego, w rejonie mołodeckim, w sielsowiecie Gródek
  • Bielewo – wieś w obwodzie mińskim, w rejonie mołodeckim, w sielsowiecie Gródek
  • Bielewo – dawna osada młyńska. Tereny, na których leżała, znajdują się obecnie w obwodzie mińskim, w rejonie mołodeckim, w sielsowiecie Gródek
  • Bielewo – wieś w obwodzie grodzieńskim w rejonie grodzieńskim w sielsowiecie Indura
  • Bielewo – dawna kolonia. Tereny, na których była położona leżą obecnie w obwodzie mińskim, w rejonie wilejskim, w sielsowiecie Krzywe Sioło
  • Bielewo – dawna smolarnia. Tereny, na których leżała, znajdują się obecnie w obwodzie mińskim, w rejonie mołodeckim, w sielsowiecie Gródek
  • Bielewo – wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Krzywiń
  • Bielewo – jezioro w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie giżyckim, w gminie Miłki
  • Bielewo – dawny przystanek kolejowy w Bielewie, w województwie wielkopolskim

Wikipedia


bieleć

1. zmieniać kolor na biały; siwieć;
2. jaśnieć na ciemnym tle; wydawać się białym


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. pobieleć lub zbieleć)

 (1.1) stawać się białym, przybierać białą barwę

 (1.2) odróżniać się od otoczenia białą barwą

 (1.3) siwieć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biały mos., białko n., biel ż.

 przym. biały

 przysł. biało

 czas. bielić

Wiktionary


bieliana

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) żegl. duży, drewniany statek rzeczny, używany głównie na Wołdze do transportu towarów, szczególnie drewna;

Wiktionary

Bieliana – rodzaj statku rzecznego (rzadziej morskiego), używanego w Rosji w drugiej połowie XIX w. i na początku XX w. do transportu surowego drewna budulcowego i z tegoż surowca zbudowanego. Statek taki był właściwie pływającym stosem drewna i odbywał tylko jeden rejs w dół rzeki. Drewno ułożone było w dość skomplikowany sposób, by zapewnić odpowiednią wentylację, możliwość gaszenia ewentualnego pożaru czy uszczelnianie burt. Po dotarciu do celu był rozbierany.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Podczas rejsu po Wołdze kapitan opowiadał historie o dawnych bielianach, które przemierzały te wody.

 (1.1) Archeolodzy odkryli fragmenty bieliany podczas prac wykopaliskowych nad brzegiem rzeki.

 (1.1) Muzeum rzeczne posiada zrekonstruowaną bielianę, która pokazuje, jak wyglądał transport towarów w XIX wieku.

Wiktionary


bielica

1. odbarwiona, jasnoszara gleba, z której wody wyługowały związki żelaza i manganu, gromadzące się niżej jako orsztyn;
2. stosowana w zielarstwie bylina o rozgałęzionych pędach; bylica pospolita; bylnik


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) typ jasnoszarej gleby o małej zawartości próchnicy i kwaśnym odczynie

 (1.2) reg. bylica

Wiktionary

Bielica – typ gleby tworzącej się w warunkach klimatu umiarkowanego chłodnego (średnia temperatura 2-4 °C) i wilgotnego (roczny opad w granicach 400-1000 mm), na obszarach porośniętych lasami iglastymi. Występuje []. Bielica powstaje z utworów piaszczystych, zwykle pochodzenia lodowcowego i rzecznego, w procesie tzw. bielicowania. Słabo rozwinięty poziom próchniczny, a dobrze rozwinięty poziom wymywania.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bielicowanie n., zbielicowanie n.

 czas. bielicować ndk., zbielicować dk.

 przym. bielicowy

 przysł. biało

Wiktionary


bielice

1. odbarwiona, jasnoszara gleba, z której wody wyługowały związki żelaza i manganu, gromadzące się niżej jako orsztyn;
2. stosowana w zielarstwie bylina o rozgałęzionych pędach; bylica pospolita; bylnik


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bielica – rodzaj gleby
  • Bielice – część miasta Bydgoszcz
  • Bielice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. kłodzkim, w gminie Stronie Śląskie
  • Bielice – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. mogileńskim, w gminie Mogilno
  • Bielice – wieś w woj. lubuskim, w pow. nowosolskim, w gminie Kożuchów
  • Bielice – wieś w woj. lubuskim, w pow. sulęcińskim, w gminie Torzym
  • Bielice – wieś w woj. łódzkim, w pow. kutnowskim, w gminie Krośniewice
  • Bielice – wieś w woj. łódzkim, w pow. łęczyckim, w gminie Piątek
  • Bielice – część wsi Rostkowice w woj. mazowieckim, w pow. płockim, w gminie Wyszogród
  • Bielice – osada w woj. mazowieckim, w pow. sochaczewskim, w gminie Sochaczew
  • Bielice – wieś w woj. opolskim, w pow. namysłowskim, w gminie Świerczów
  • Bielice – wieś w woj. opolskim, w pow. nyskim, w gminie Łambinowice

Wikipedia


bielicki

przymiotnik od: Bielice


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bielicami, dotyczący Bielic

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Carlos Bielicki (ur. 1940) – argentyński szachista
  • Dominik Bielicki (ur. 1976) – polski poeta
  • Franciszek Bielicki (1921–1999) – polski chirurg
  • Józef Bielicki (1922–1944) – żołnierz
  • Kacper Bielicki (ur. 1985) – polski siatkarz
  • Leon Bielicki (ok. 1755–1794) – sędzia deputat na Trybunał Koronny
  • Maciej Bielicki (1906–1988) – polski astronom
  • Marian Leon Bielicki (1920–1972) – polski pisarz
  • Tadeusz Bielicki (ur. 1932) – antropolog
  • Włodzimierz Bielicki (1932–2012) – polski scenograf

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Bielice nmos.

 przysł. biało

Wiktionary


bielicowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wpływanie na powstawanie bielic

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bielica ż.

 czas. bielicować ndk.

 przym. bielicowy

Wiktionary


bielicować

wpływać na powstawanie bielic


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. zbielicować)

 (1.1) geogr. roln. tworzyć glebę bielicową poprzez wymywanie z górnych warstw gleby związków zasadowych (żelaza, glinu i humusu), głównie przez wodę opadową i przez roślinność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bielica ż., bielicowanie n.

 przym. bielicowy

Wiktionary


bielicowy

przymiotnik od: bielica


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z bielicami (rodzajem gleb)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na terenie Kampinoskiego Parku Narodowego występują zwykle kwaśne i mało żyzne gleby wytworzone z piasków eolicznych: gleby rdzawe i bielicowe oraz gleby gruntowoglejowe.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bielica ż., bielicowanie n.

 czas. bielicować ndk.

Wiktionary


bielicoziemny

charakteryzujący się występowaniem gleb bielicowych


SJP.pl


bieliczkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|bieliczkować.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. bieliczkować ndk.

Wiktionary


bieliczkować

czasownik

 (1.1) stpol. bielić twarz

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɛlʲit͡ʃˈkɔvat͡ɕ, AS: bʹi ̯elʹičkovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieliczkowanie n.

Wiktionary


bielidło

1. rodzaj pudru stosowany do nadania cerze białości; blansz;
2. substancja wybielająca


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przest. biała farba do twarzy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛˈlʲidwɔ, AS: bʹi ̯elʹidu̯o

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biały mos., biel ż., białość ż.

 czas. bielić ndk.

 przym. biały

 przysł. biało

Wiktionary


bielik

1. duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych, o upierzeniu ciemnobrązowym, na głowie i ogonie - białym; birkut; berkut;
2. choroba roślin z rodziny krzyżowych, powodowana przez pasożytniczy grzyb; biała rdza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Haliaeetus albicilla|ref=tak., duży drapieżnik zamieszkujący północną Eurazję;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) roln. zob. biała rdza.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛlʲik, AS: bʹi ̯elʹik

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biały

 przysł. biało

 rzecz. biały mos., białość ż., bielak mzw.

Wiktionary


bielikowate

o cechach bielikowatych (rodzina grzybów)


SJP.pl


bielikowaty

o cechach bielikowatych (rodzina grzybów)


SJP.pl


bielikowo

wieś w województwie zachodniopomorskim


SJP.pl

Bielikowo (niem. "Behlkow") – wieś sołecka położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w gminie Brojce.

Według danych z 2 września 2013 r. wieś miała 252 mieszkańców.

Wikipedia


bielikrasa

kłączowa bylina ozdobna; popularna również pod nazwą kalii


SJP.pl


bielin

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie kowelskim obwodu wołyńskiego;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bielin – część miasta Ciechanów
  • Bielin – wieś w woj. lubelskim, w pow. chełmskim, w gminie Żmudź
  • Bielin – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. gryfińskim, w gminie Moryń
  • Bielin – gromada
  • Bielin – przystanek kolejowy w Bielinie, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim
  • Bielin (Білин) – wieś w rejonie kowelskim
  • Bielin – wieś w rejonie włodzimierskim
  • Bielin – wieś na Białorusi, w rejonie drohiczyńskim obwodu brzeskiego

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bieliński

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hist. także Bilin

Wiktionary


bielinek

biały motyl dzienny z rodziny bielinkowatych


SJP.pl

Bielinek (niem. "Bellinchen") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Cedynia.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.

W pobliżu wsi rezerwat Bielinek z roślinnością stepową (ciepłolubną) i dąbrowami z dębem omszonym.

Wikipedia


bieliniak

baryłkarz bieliniak - gatunek owada z rodziny męczelkowatych, pasożytujący na gąsienicach bielinka kapustnika


SJP.pl


bieliniec

wieś w województwie podkarpackim


SJP.pl

Bieliniec – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie niżańskim, w gminie Ulanów. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego. Pierwsze wzmianki o Bielińcu pochodzą z XV wieku, kiedy to na terenie wsi powstały pierwsze zagrody chłopskie. W czasie drugiej wojny światowej działało we miejscowości kilkunastu partyzantów, którzy czynnie walczyli z okupantem. Ich pamięci został postawiony pomnik w centrum wsi.

Wikipedia


bielinkowate

rodzina motyli różnoskrzydłych; bielinki


SJP.pl

Bielinkowate, bielinki (Pieridae) – rodzina motyli z podrzędu Glossata i nadrodziny Papillonoidea. Liczy około 1100 opisanych gatunków. Kosmopolityczna. Jej przedstawiciele mają przednie skrzydła trójkątne, zaś tylne zaokrąglone i pozbawione ogonków. U gatunków palearktycznych barwa skrzydeł jest główne biała, żółta lub pomarańczowa.

Wikipedia


bielinkowaty

o cechach bielinkowatych (rodzina motyli)


SJP.pl


bielino

wieś w województwie mazowieckim


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bielino – wieś w woj. mazowieckim, w pow. płockim, w gminie Słupno
  • Bielino – wieś w woj. mazowieckim, w pow. wyszkowskim, w gminie Rząśnik
  • Bielino – gromada
  • Bielino – dawna gmina
  • Bielino – jurydyka Warszawy

Wikipedia


bieliny

1. nazwa wielu wsi w Polsce;
2. część miasta Ostrowiec Świętokrzyski


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bieliny – część miasta Ostrowiec Świętokrzyski
  • Bieliny – wieś w woj. mazowieckim, w pow. grójeckim, w gminie Nowe Miasto nad Pilicą
  • Bieliny – część wsi Młochów w woj. mazowieckim, w pow. pruszkowskim, w gminie Nadarzyn
  • Bieliny – wieś w woj. mazowieckim, w pow. przysuskim, w gminie Gielniów
  • Bieliny – wieś w woj. mazowieckim, w pow. radomskim, w gminie Pionki
  • Bieliny – wieś w woj. mazowieckim, w pow. sochaczewskim, w gminie Brochów
  • Bieliny – wieś w woj. mazowieckim, w pow. sochaczewskim, w gminie Młodzieszyn
  • Bieliny – wieś w woj. mazowieckim, w pow. warszawskim zachodnim, w gminie Kampinos
  • Bieliny – część wsi Brańszczyk w woj. mazowieckim, w pow. wyszkowskim, w gminie Brańszczyk
  • Bieliny – wieś w woj. podkarpackim, w pow. niżańskim, w gminie Ulanów
  • Bieliny – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. kieleckim, w gminie Bieliny
  • Bieliny – osada leśna w woj. świętokrzyskim, w pow. koneckim, w gminie Stąporków

Wikipedia


bielistka

1. (zwykle w liczbie mnogiej) futro z brzuszków popielic;
2. mech z rodziny bielistkowatych


SJP.pl


bielistki

1. (zwykle w liczbie mnogiej) futro z brzuszków popielic;
2. mech z rodziny bielistkowatych


SJP.pl


bielistkowate

rodzina mchów


SJP.pl


bielisty

poetycko: biały


SJP.pl


bieliszów

wieś w województwie dolnośląskim


SJP.pl

Bieliszów – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie górowskim, w gminie Jemielno.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.

We wsi był przystanek kolejowy Bieliszów.

Wikipedia


bielizna

1. odzież zakładana na gołe ciało pod inne ubranie;
2. wyroby z tkaniny, zwykle białej, używane głównie w gospodarstwie domowym;
3. bielizna pościelowa - wierzchnia część pościeli, np. prześcieradło


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kraw. odzież spodnia, np. majtki, biustonosz, podkoszulka

 (1.2) kraw. wyroby z tkaniny, używane w domu

Wiktionary

Bielizna – wyroby, historycznie wykonywane z białej tkaniny (zwykle płótna), obecnie najczęściej kolorowe.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Rozwiesiłam bieliznę na sznurku, żeby szybciej wyschła.

 (1.2) Gdzie odpowiedzialni za jadalnię trzymają czystą bieliznę stołową?

 (1.2) Zakonnice piorą bieliznę ołtarzową co kilka tygodni.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛˈlʲizna, AS: bʹi ̯elʹizna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biały mos., biel ż., bielenie n., bieliźniarstwo n., bieliźniarz mos., bieliźniarka ż., białko n., bielak mzw.

 przym. bieliźniany, biały, bieliźniarski

 czas. bielić ndk., pobielić dk., wybielić dk.

 przysł. bieliźniarsko

Wiktionary


bielić

1. malować mlekiem wapiennym świeże tynki, płoty itp.; białkować;
2. poddawać procesowi uszlachetniania różne produkty, przez podniesienie ich stopnia białości lub bezbarwności;
3. pokrywać przedmioty metalowe powłoką cyny


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. pobielić)

 (1.1) malować wapnem rozpuszczonym w wodzie

 (1.2) pokrywać rzeczy metalowe cynową powłoką

czasownik przechodni niedokonany (dk. wybielić)

 (2.1) zwiększać natężenie koloru białego przy użyciu jakiegoś czynnika chemicznego lub fizycznego

czasownik zwrotny niedokonany bielić się

 (3.1) wyróżniać się od tła jasnym kolorem, bielą

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nabiał mrz., białas m., biel ż., bielactwo n., białko n., białka ż., białaczka ż., białkówka ż., białość ż., bielak mrz., bielidło n., bielinek mrz., bielizna ż., bieliźniarstwo n., bieliźniarka ż., bielmo n., bieluń mrz., wybielacz mrz., biały mos., bielenie n., pobielanie n., białkowanie n.

 czas. białkować ndk., bieleć ndk., obielać ndk., obielić dk., pobielać ndk., pobielić dk., wybiałkować dk., wybielać ndk., wybielić dk., zabielać ndk., zabielić dk., zbieleć dk.

 przym. biały, bielutki, bieluteńki, bieluśki, bielusieńki, bieluchny, białawy, białkowy, bieliźniany, bieliźniarski

 przysł. biało

 przedr. biało-

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pobielać

 (2.1) wybielać, utleniać

Wiktionary


bieliński

przymiotnik od: Bieliny


SJP.pl

Bieliński (forma żeńska: Bielińska; liczba mnoga: Bielińscy) – polskie nazwisko i nazwa herbu własnego. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiło je 6112 osób.

Wikipedia


bieliźniany

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z bielizną, dotyczący bielizny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bielizna ż., bieliźniarka ż., bieliźniarstwo n., bieliźniarz mos.

 przym. bieliźniarski

 przysł. bieliźniarsko

 czas. bielić

Wiktionary


bieliźniarka

1. szafa do przechowywania bielizny;
2. kobieta szyjąca bieliznę


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) szafa na bieliznę

 (1.2) daw. kobieta szyjąca bieliznę

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bieliźniarka – mebel do przechowywania bielizny
  • Bieliźniarka – zawód, kobieta szyjąca bieliznę

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jednak co jakiś czas przenosił wzrok z telewizora na równie ciekawą rzecz – na zupełnie nową meblościankę. Zrobiono ją z drewna sosnowego, a nie z płyty wiórowej. Składała się z pięciu elementów – szafy ubraniowej, bieliźniarki, przeszklonej witrynki na książki, szafki z półkami, zawierającej też dwie pojemne szuflady, i w końcu niewielkiej dwudrzwiowej komody, na której dumnie prezentował się lśniący telewizor.

 (1.2) W Kościele katolickim na 25 listopada przypada wspomnienie św. Katarzyny Aleksandryjskiej, patronki katarzynek, krawcowych, bieliźniarek, prządek, modystek, fryzjerów, dziewcząt, mężatek, kołodziejów, młynarzy, garncarzy, polskich kolejarzy, studentów i uczonych oraz chroniącej od bólu głowy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɛlʲiʑˈɲarka, AS: bʹi ̯elʹiźńarka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieliźniarstwo n., bielizna ż., bieliźniarz mos.

 czas. bielić ndk.

 przym. bieliźniarski, bieliźniany

 przysł. bieliźniarsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) reg. pozn. szafonierka

Wiktionary


bieliźniarski

dotyczący bieliźniarstwa


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z bieliźniarstwem, dotyczący bieliźniarstwa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bielizna ż., bieliźniarka ż., bieliźniarstwo n., bieliźniarz mos.

 przym. bieliźniany

 przysł. bieliźniarsko

 czas. bielić

Wiktionary


bieliźniarsko

przysłówek

 (1.1) w sposób charakterystyczny dla bieliźniarstwa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bielizna ż., bieliźniarka ż., bieliźniarstwo n., bieliźniarz mos.

 przym. bieliźniany, bieliźniarski

Wiktionary


bieliźniarstwo

szycie, produkcja bielizny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zaw. zawód szyjącego bieliznę

 (1.2) kraw. szycie bielizny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bielizna ż., bieliźniarka ż., bieliźniarz mos.

 przym. bieliźniarski, bieliźniany

 przysł. bieliźniarsko

 czas. bielić

Wiktionary


bieliźniarz

przestarzale: osoba szyjąca bieliznę


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. rzem. krawiec szyjący bieliznę

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bielizna ż., bieliźniarstwo n.

:: fż. bieliźniarka ż.

 przym. bieliźniarski, bieliźniany

 przysł. bieliźniarsko

Wiktionary


bielkowo

nazwa kilku wsi w Polsce


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bielkowo – wieś w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Kolbudy
  • Bielkowo – wieś w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Sianów
  • Bielkowo – wieś w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, w gminie Kobylanka
  • Bielkowo – nieczynny przystanek kolejowy, a dawniej stacja kolejowa w Bielkówku w województwie pomorskim
  • Bielkowo – chutor na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie smorgońskim, w sielsowiecie Wiszniewo.

Wikipedia


bielkówko

wieś w województwie pomorskim


SJP.pl

Bielkówko (niem. "Klein Bölkau", kaszb. "Bélkòwkò") – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Kolbudy. Leży na trasie linii kolejowej Pruszcz Gdański-Żukowo (obecnie zawieszonej). Znajduje się tu nieczynna stacja kolejowa Bielkowo.

Wikipedia


bielmica

bielmica sinogłówka - gatunek motyla z rodziny sówkowatych


SJP.pl


bielmik

gatunek ryby z rodziny dorszowatych


SJP.pl

Bielmik "(Trisopterus luscus)" – gatunek ryby z rodziny dorszowatych.

Wikipedia


bielmo

1. zmętnienie rogówki, plama na rogówce oka; leukoma;
2. tkanka miękiszowa w nasionach roślin okrytonasiennych; endosperm; endosperma


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) med. wet. zmętnienie rogówki gałki ocznej;

 (1.2) bot. rodzaj tkanki miękiszowej nasion roślin okrytonasiennych;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bielmo – rodzaj tkanki w roślinach
  • bielmo pierwotne – tkanka odżywcza zarodka u roślin nagonasiennych
  • bielmo – choroba oczu
  • Bielmo – amerykański film kryminalny z 2022 roku
  • obielmo – tkanka zapasowa nasienia niektórych roślin

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Nasiona magnoliowców zawierają dużo bielma.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛlmɔ, AS: bʹi ̯elmo

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biały

 rzecz. biały mrz./mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) endosperm

Wiktionary


bielmowy

przymiotnik od: bielmo


SJP.pl


bielnica

zakażenie grzybicze wywołane przez drożdżaki; kandydoza


SJP.pl


bielnik

1. drobnoustrój należący do drożdżaków, wywołujący bielnicę;
2. dział fabryki włókienniczej gdzie bieli się tkaniny; bielarnia


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bielnik – stop metali, składający się głównie z niklu
  • Bielnik Drugi – osiedle położone w województwie warmińsko-mazurskim
  • Bielnik Pierwszy – osiedle położone w województwie warmińsko-mazurskim
  • Bielnik – rów, dopływ Kanału Wschodniego
  • Bielnik – potok, dopływ Szklarki
  • Bielnik – miejsce w którym odbywa się bielenie tkanin
  • Bielnik Kopischa – najstarszy zachowany budynek fabryczny w Łodzi

Wikipedia


bielnikowy

przymiotnik od: bielnik


SJP.pl


bielojad

chrząszcz z rodziny kornikowatych, którego larwy żerują pod korą zdrowych drzew, tocząc chodniki


SJP.pl


bielony

1. malować mlekiem wapiennym świeże tynki, płoty itp.; białkować;
2. poddawać procesowi uszlachetniania różne produkty, przez podniesienie ich stopnia białości lub bezbarwności;
3. pokrywać przedmioty metalowe powłoką cyny


SJP.pl


bielowy

dotyczący bielu (zewnętrznych, jaśniejszych słojów rocznych drzewa)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący bielu w drewnie

Wiktionary

Bielowy – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie dębickim, w gminie Pilzno. Ma status sołectwa. Leży w dolinie Wisłoki nad potokiem Bielawka.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.

W miejscowości znajduje się kaplica pod wezwaniem Bożego Miłosierdzia należąca do Parafii św. Jana Chrzciciela w Pilźnie, poświęcona 18 grudnia 1994 r..

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) bielasty

Wiktionary


bielsk

nazwa kilku wsi w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie kotelewskim obwodu połtawskiego

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bielsk – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. golubsko-dobrzyńskim, w gminie Kowalewo Pomorskie
  • Bielsk – wieś w woj. mazowieckim, w pow. płockim, w gminie Bielsk
  • Bielsk – wieś w woj. pomorskim, w pow. tczewskim, w gminie Morzeszczyn
  • Bielsk – gmina
  • Bielsk – gromada
  • Bielsk – największe grodzisko z okresu scytyjskiego we wschodniej Europie
  • Bielsk – wieś w obwodzie rówieńskim, w rejonie sarneńskim, w hromadzie Rokitno
  • Bielsk – oboczna nazwa jeziora Bielsko w woj. wielkopolskim, w powiecie złotowskim, w gminie Zakrzewo
  • Bielsk Podlaski
  • Bielsko-Biała
  • Bielsko

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bielski

 rzecz. bielszczanka ż.

Wiktionary


bielski

1. przymiotnik od: Bielsk;
2. przymiotnik od: Bielsk Podlaski; podlaskobielski;
3. przymiotnik od: Bielsko-Biała; bielsko-bialski


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Bielska lub Bielska Podlaskiego, związany z Bielskiem lub z Bielskiem Podlaskim

 (1.2) przym. od Bielsko-Biała

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bielski (nazwisko)
  • Bielski (herb baronowski)
  • Bielski (herb książęcy)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Za oknem pociągu mignęła nam tylko bielska lokomotywownia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bielsko n., Bielsk mrz., bielszczanin mos., bielszczanka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) bielsko-bialski

Wiktionary


bielskie

1. przymiotnik od: Bielsk;
2. przymiotnik od: Bielsk Podlaski; podlaskobielski;
3. przymiotnik od: Bielsko-Biała; bielsko-bialski


SJP.pl

Zobacz też: Bielskie (Białoruś).

Bielskie (dawniej: niem. "Bilsken") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie giżyckim, w gminie Miłki.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.

Wikipedia


bielsko

1. przymiotnik od: Bielsk;
2. przymiotnik od: Bielsk Podlaski; podlaskobielski;
3. przymiotnik od: Bielsko-Biała; bielsko-bialski


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. dawniej miasto, a obecnie część Bielska-Białej;

 (1.2) geogr. toponim odpowiadający czterem wsiom w Polsce;

 (1.3) pot. geogr. Bielsko-Biała

Wiktionary

Bielsko (śl. "Biylsko", Bílsko, Bielitz) – dawne miasto na Śląsku Cieszyńskim, położone na lewym brzegu Białej, które 1 stycznia 1951 roku zostało połączone z małopolską Białą Krakowską w jeden organizm pod nazwą Bielsko-Biała.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mój dziadek pochodzi z Bielska, dzisiejszej części Bielska-Białej.

 (1.2) W Polsce są cztery wsie o nazwie Bielsko.

 (1.3) Może w środę skoczymy do Bielska do galerii?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛlskɔ, AS: bʹi ̯elsko

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bielszczanin mos., bielszczanka ż.

 przym. bielski

Wiktionary


bielsko-bialski

przymiotnik od: Bielsko-Biała; bielski


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bielskiem-Białą

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bielsko-Biała n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bielski

Wiktionary


bielsko-biała

miasto w województwie śląskim


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim;

Wiktionary

}|-

Bielsko-Biała ( Bílsko-Bělá, Bielitz-Biala) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, w województwie śląskim, na Pogórzu Śląskim, u stóp Beskidu Małego i Beskidu Śląskiego, nad rzeką Białą i jej dopływami. Jest siedzibą władz powiatu bielskiego, Euroregionu Beskidy, diecezji bielsko-żywieckiej Kościoła rzymskokatolickiego i diecezji cieszyńskiej Kościoła ewangelicko-augsburskiego, a także głównym miastem aglomeracji bielskiej i centralnym ośrodkiem Bielskiego Okręgu Przemysłowego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mój przyjaciel mieszka w Bielsku-Białej (nie: Bielsko-Białej).

 (1.1) Tuż za Bielskiem-Białą zabrakło nam paliwa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɛlskɔ‿ˈbʲjawa, AS: bʹi ̯elsko‿bʹi ̯au̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bielsko-bialski

Wiktionary


bielszczanin

mieszkaniec Bielska-Białej, Bielska lub Bielska Podlaskiego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Bielska-Białej

 (1.2) mieszkaniec Bielska Podlaskiego

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛlʃˈt͡ʃãɲĩn, AS: bʹi ̯elščãńĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bielsko n.

:: fż. bielszczanka ż.

 przym. bielski

Wiktionary


bielszczanka

mieszkanka Bielska-Białej, Bielska lub Bielska Podlaskiego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Bielska-Białej

 (1.2) mieszkanka Bielska Podlaskiego

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛlʃˈt͡ʃãnka, AS: bʹi ̯elščãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bielsko n., Bielsk m.

:: fm. bielszczanin m.

 przym. bielski

Wiktionary


bielszczyzna

wieś w Polsce


SJP.pl

Bielszczyzna – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie hajnowskim, w gminie Hajnówka.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Według stanu z 31 grudnia 2012 mieszkało tu 43 stałych mieszkańców.

Wikipedia


bielszowice

jedna z dzielnic Rudy Śląskiej, z kopalnią węgla kamiennego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. część miasta Ruda Śląska w Polsce, w województwie śląskim;

Wiktionary

Bielszowice (niem. "Bielschowitz") – dzielnica Rudy Śląskiej, którą według danych z 2006 roku zamieszkiwało 9505 osób. Godłem Bielszowic jest skrzyżowany topór z siekierą.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mieszkając w Bielszowicach, mieliśmy bardzo blisko do szkoły.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bielszowiczanin mos., bielszowiczanka ż.

 przym. bielszowicki

Wiktionary


bielszowicki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Bielszowic, związany z Bielszowicami

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sprawa rozlewiska Potoku Bielszowickiego elektryzuje opinię społeczną od miesięcy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bielszowice lm nm., bielszowiczanin mos., bielszowiczanka ż.

Wiktionary


bielszy

stopień wyższy od przymiotnika: biały


SJP.pl


bieluchny

zdrobnienie od: biały; bialuchny, bialutki (bielutki), bialuśki (bieluśki)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odznaczający się niezwykle czystą, intensywną bielą; całkowicie biały

 (1.2) daw. wyjątkowo jasny w odniesieniu do karnacji ludzkiego ciała; nadzwyczajnie blady

 (1.3) daw. przen. pozbawiony grzechu i winy; moralnie nieskalany

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ja Kawalca zawsze porównuję do… chleba. On jest jak chleb, jaki moja matka piekła na święta - ciepły, bieluchny chleb.

 (1.1) Pamięta, że kiedyś w oknach wieszała bieluchne firanki i przy „Sportach” oraz szklance kawy po turecku omawiała z sąsiadką serial o niewolnicy Isaurze.

 (1.1) Mówiły już mało wiele nawet przy obiedzie, któren Hanka kazała podać na ganku, bo słońce się już całkiem wykryło, cały świat się rozjaśnił, a wszystkie dachy i drzewa kwitnące, kiej tym bieluchnym śniegiem przyprószone - pławiły się w przejrzystym, pachnącym powietrzu.

 (1.2) Nie do dźwigania to te bieluchne rączki, nie do dźwigania te strzeliste pleczyki. Jakoś Bóg da, że i sam poradzę, jeno wypoczywać często muszę…

 (1.2) Jasio krzyczał jeszcze cosik do sióstr, buczących pod domem, a patrzał jeno na nią jedną: w jej modre, zwilgotniałe oczy, kieby ten dzień majowy bardzo cudne; na jej głowę jasną, oplecioną warkoczami [...] na jej twarz bieluchną i tak śliczną, iż do róży polnej podobną.

 (1.2) Była to piękna blondynka, od lat trzech dopiero zamężna, której puder modny bardzo był do twarzy — bieluchna, świeża, rumiana, rzekłbyś, łagodna jak baranek.

 (1.3) Wówczas poruszyło się we mnie ku niéj serce i chciałem ją do łona mego garnąć, ale zaraz Marysia bieluchna stanęła przedemną i grzeszna myśl precz odleciała.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biały mos., biel ż., białość ż., biela ż., bielka ż., bielec mrz.

 przym. biały, bialuchny, bieluczki, bielusi, bieluśki, bielusieńki, bialusieńki, bielusienieczki, bielutki, bialutki, bieluteńki, bialuteńki, bielutenieczki

 przysł. biało, bieluchno, bialuchno, bieluczko, bielusio, bieluśko, bielusieńko, bialusieńko, bielusienieczko, bielutko, bialutko, bieluteńko, bielutenieczko

 czas. bielić ndk., wybielić dk., pobielić dk., ubielić dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bielusieńki, bieluśki, bieluteńki, bielutki, bielusi; rzad. war. bialuchny

Wiktionary


bielusieńki

zdrobnienie od: bielusi


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: biały

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɛluˈɕɛ̇̃ɲci, AS: bʹi ̯eluśė̃ńḱi

Wiktionary

Powiązane:

 czas. bielić

 przym. biały, bieluchny

 rzecz. biały mos.

Wiktionary


bieluteńki

zdrobnienie od: bielutki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: biały

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Błękitne niebo i lśniące na horyzoncie bieluteńkie tatrzańskie szczyty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɛluˈtɛ̃ɲci, AS: bʹi ̯elutẽńḱi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biały

 rzecz. biały mrz./mos.

Wiktionary


bielutki

zdrobnienie od: biały; bialuchny (bieluchny), bialutki, bialuśki (bieluśki)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) zdrobn. od: biały

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pamiętam, że raz przyniosła mi pierożków, takich maleńkich i bielutkich.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛˈlutʲci, AS: bʹi ̯elutʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biały

 rzecz. biały mrz./mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bialuśki, bieluśki, bialutki

Wiktionary


bieluń

bieluń dziędzierzawa - silnie trująca roślina jednoroczna z rodziny psiankowatych, stosowana w lecznictwie; datura


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Datura|L.|ref=tak., rodzaj trujących roślin z rodziny psiankowatych

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bieluń jest rośliną silnie trującą – zawiera alkaloidy tropanowe.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. bielić

Wiktionary


bieluśki

zdrobnienie od: biały; bialuchny (bieluchny), bialutki (bielutki), bialuśki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: biały

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wrzaskliwe, wygadane przekupki w spódnicach sztywnych od krochmalu i wysokich bieluśkich czepkach.

 (1.1) Dlaczego lubimy na ten przykład miluśkie, bieluśkie króliczki, a nie lubimy pajączków?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛˈluɕci, AS: bʹi ̯eluśḱi

Wiktionary

Powiązane:

 czas. bielić

 przym. biały, bieluchny

 rzecz. biały mos.

Wiktionary


bienduszka

wieś w Polsce


SJP.pl

Bienduszka – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie łomżyńskim, w gminie Zbójna.

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Anny w Dąbrówce k. Ostrołęki.

Wikipedia


bieniak

nazwisko


SJP.pl


bienias

nazwisko


SJP.pl

Bienias – polskie nazwisko odimienne, pochodzące od zdrobnień imion Benedykt (od łacińskiego wyrazu "benedictus" - błogosławiony ("bene" ‘dobrze’ i "dico, -ere" ‘mówić’) lub Beniamin.

Wikipedia


bieniasz

nazwisko


SJP.pl

Bieniasz − polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiło je 1300 osób. Obecnie w Polsce nosi je 1661 osób. Późniejsza wersją nazwiska, wzmiankowaną po raz pierwszy w 1744 roku jest forma Bienias.

Nazwisko Bieniasz w powiatach i miastach.

Osoby o nazwisku Bieniasz zamieszkują 137 powiatów i miast. Najwięcej zameldowanych jest w Łańcucie, a dokładnie 254.

Wikipedia


bieniaszowice

Bieniaszowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie dąbrowskim, w gminie Gręboszów na prawym brzegu Dunajca.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.

Wikipedia


bienice

Bienice – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Dobra.

Wikipedia


bieniec

wieś w województwie łódzkim


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bieniec – kolonia w woj. dolnośląskim, w pow. bolesławieckim, w gminie Nowogrodziec
  • Bieniec – wieś w woj. łódzkim, w pow. wieluńskim, w gminie Pątnów

Wikipedia


bieniecki

nazwisko


SJP.pl


bieniek

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Andrzej Bieniek – polski ekonomista i żołnierz
  • Juliusz Bieniek – rzymskokatolicki duchowny
  • Mariusz Bieniek – polski skoczek spadochronowy
  • Mateusz Bieniek – polski siatkarz
  • Mieczysław Bieniek – polski wojskowy
  • Piotr Bieniek – polski artysta fotograf

Wikipedia


bieniewice

Bieniewice – wieś w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie warszawskim zachodnim, w gminie Błonie. Leży w obrębie przystanku Witanów na linii kolejowej nr 3.

Na terenie wsi utworzono dwa sołectwa "Bieniewice" i "Witanów".

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sochaczewskim ziemi sochaczewskiej województwa rawskiego.

Wikipedia


bieniewiec

wieś w województwie mazowieckim


SJP.pl

Bieniewiec – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie grodziskim, w gminie Żabia Wola.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.

Wikipedia


bieniewo

Bieniewo (niem. "Benern") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie lidzbarskim, w gminie Lubomino.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego. Wieś znajduje się w historycznym regionie Warmia.

Wikipedia


bieniewski

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Hieronim Bieniewski – polski szlachcic, urzędnik staropolski
  • Marek Bieniewski – polski architekt
  • Stanisław Kazimierz Bieniewski – polski szlachcic, dyplomata, urzędnik staropolski

Wikipedia


bieniądzice

Bieniądzice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Wieluń.

Wikipedia


bieniędzice

Bieniędzice – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim, w gminie Wolanów. Ma status sołectwa.

W skład sołectwa "Bieniędzice" wchodzi także wieś "Michałów".

Prywatna wieś szlachecka, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie radomskim województwa sandomierskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.

Wikipedia


biennale

wystawa artystyczna odbywająca się co dwa lata


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) książk. wydarzenie artystyczne (wystawa, festiwal) odbywające się co dwa lata lub trwające dwa lata

Wiktionary

Biennale (z wł. „dwuletni”) – wydarzenie, najczęściej impreza artystyczna, mająca miejsce co dwa lata. Biennale mają zazwyczaj charakter międzynarodowy. Wyraz ten wywodzi się z języka włoskiego, w którym kontynuuje łacińską formę "biennalis" pochodzącą od "biennium" o znaczeniu „okres dwuletni”. "Biennium" to kompozycja złożona z cząstki "bi-" w znaczeniu „dwa” oraz elementu "-ennium" od "annus" „rok”.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bʲjɛ̃nˈːalɛ, AS: bʹi ̯ẽ•nale

Wiktionary


biennium

[czytaj: bi-eńjum] okres dwuletni


SJP.pl


bierawa

wieś w Polsce


SJP.pl

Bierawa ( Birawa, dodatkowa nazwa w j. niem. Birawa) – wieś gminna w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie kędzierzyńsko-kozielskim, w gminie Bierawa (której jest siedzibą). Leży na Górnym Śląsku.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bierawa.

Wikipedia


bierawski

przymiotnik od: Bierawa


SJP.pl


bierco

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zootechn. gw-pl|Śląsk Cieszyński. orczyk

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. wieszak rzeźniczy

Wiktionary


bierdiajew

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Nikołaj Bierdiajew (ur. 1874, zm. 1948) – rosyjski filozof
  • Walerian Bierdiajew (ur. 1885, zm. 1956) – polski dyrygent

Wikipedia


bierdzany

wieś w województwie opolskim


SJP.pl

Zobacz też: Bierdzany w innych znaczeniach tej nazwy.

Bierdzany ( Bierdzan, dodatkowa nazwa w Bierdzan) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Turawa, przy drodze krajowej nr 45 z Wielunia do Opola.

W latach 1975–1998 wieś położona była w ówczesnym woj. opolskim.

Wikipedia


bieriezniki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, w Kraju Permskim, na lewym brzegu Kamy;

Wiktionary

Zo

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bierieznikowski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. Bierezniki

Wiktionary


bierieznikowski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bierieznikami, dotyczący Bierieznik

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W rejonie bierieznikowskim na Uralu w marcu 1931 r. wypiekano „chleb" składający się w 90% z trocin.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bieriezniki nmos.

Wiktionary


bieriezowski

nazwisko


SJP.pl


bierka

1. patyczek do bierek;
2. figura lub pionek w szachach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) patyczek do bierek

 (1.2) szach. pion szachowy lub warcabowy

 (1.3) daw. kostka, los

 (1.4) ryb. patyczek pomagający zachować stałą wielkość oczka przy dzianiu sieci

 (1.5) zootechn. gw-pl|Śląsk Cieszyński. rasa owiec wałaskich

 (1.6) zootechn. gw-pl|Żywiec. owca, która nie została zapłodniona

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Petronela pozbierała bierki z podłogi.

 (1.2) Grając w warcaby używamy trzydziestu dwóch bierek.

 (1.3) Rzuć los! Pokaż czyja lepsza bierka!

 (1.4) Podłubał bierką i sieć była jak ta lala.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bierki nmos.

 czas. brać ndk.

Wiktionary


bierki

popularna gra polegająca na wyciąganiu pojedynczego patyczka (bierki) ze stosu, nie poruszając przy tym pozostałymi bierkami


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) gra polegająca na podnoszeniu uprzednio rozsypanych patyczków (bierek) tak, aby nie poruszyć innych;

Wiktionary

Bierki – gra towarzyska popularna od XVIII wieku polegająca na zbieraniu pojedynczych patyczków różniących się kształtem z bezładnie rozrzuconego stosu, bez poruszenia pozostałych. Ćwiczy silną wolę, koncentrację, zręczność. Wygrywa ten gracz, który uzyska największą liczbę punktów, naliczanych według rodzaju i liczby zebranych patyczków. Przy zdobywaniu patyczków można posłużyć się już zebranymi. Znana była jako gra wyrocznia plemionom germańskim już 2000 lat temu. Na zestaw bierek składają się:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wieczorami graliśmy zawsze w bierki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛrʲci, AS: bʹi ̯erʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bierka ż.

Wiktionary


bierkowice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bierkowice – część miasta i dzielnica Opola
  • Bierkowice – wieś w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Kłodzko
  • Bierkowice – gromada
  • Bierkowice – przystanek kolejowy w Bierkowicach w powiecie kłodzkim

Wikipedia


bierkowiec

dawna rosyjska jednostka ciężaru równa dziesięciu pudom (ok. 164 kg); berkowiec


SJP.pl


bierkowo

wieś w województwie pomorskim


SJP.pl

Bi

Wikipedia


biernacice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biernacice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. ząbkowickim, w gminie Ziębice
  • Biernacice – wieś w woj. łódzkim, w pow. poddębickim, w gminie Wartkowice
    • Biernacice – gromada
    • Biernacice – dawna gmina
  • Biernacice – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. ostrowskim, w gminie Sieroszewice
  • Bernstadt auf dem Eigen – Historyczna nazwa miejscowości w Niemczech

Wikipedia


biernacik

nazwisko


SJP.pl


biernacki

nazwisko


SJP.pl

Biernacki, Biernacka – polskie nazwisko, w Polsce nosi je ok. 13 tys. osób.

Wikipedia


biernat

1. imię męskie;
2. nazwisko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) stpol. imię|polski|m.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Agata Biernat (ur. 1989) – polska modelka
  • Andrzej Biernat (polityk) (ur. 1960) – polski polityk, poseł
  • Andrzej Biernat (lekkoatleta) (1928–2007) – polski lekkoatleta
  • Andrzej Biernat (historyk) (ur. 1949) – polski historyk, archiwista
  • Biernat z Lublina (ok. 1460-ok. 1529) – polski renesansowy poeta
  • Dominika Biernat (ur. 1982) – aktorka
  • Gertruda Biernat (1923–2016) – paleontolożka
  • Jadwiga Biernat (1936–2022) – polityk PRL
  • Jarosław Biernat (1960–2019) – polski piłkarz
  • Paulina Biernat (ur. 1986) – polska tancerka
  • Stanisław Biernat (ur. 1949) – polski prawnik

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛrnat, AS: bʹi ̯ernat

Wiktionary


biernatki

nazwa kilku wsi w Polsce


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biernatki – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. jaworskim, w gminie Wądroże Wielkie
  • Biernatki – część wsi Kaliska, w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. włocławskim, w gminie Lubień Kujawski
  • Biernatki – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. włocławskim, w gminie Lubraniec
  • Biernatki – wieś w woj. podlaskim, w pow. augustowskim, w gminie Augustów
  • Biernatki – osada w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. ostródzkim, w gminie Miłakowo
  • Biernatki – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. kaliskim, w gminie Żelazków
  • Biernatki – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. poznańskim, w gminie Kórnik
  • Biernatki – nieistniejący przystanek kolejowy w Biernatkach, w województwie dolnośląskim

Wikipedia


biernia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. podatek, danina, opłata

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛrʲɲa, AS: bʹi ̯erʹńa

Wiktionary


biernie

przysłówek sposobu

 (1.1) bez żadnej inicjatywy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Większość prowadzi osiadły tryb życia, choć niektóre są biernie przenoszone przez wodę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbjɛr.ɲɛ

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biernik mrz., branie n., bierność ż.

 przym. bierny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezczynnie, nieaktywnie, pasywnie

Wiktionary


bierniej

stopień wyższy od przysłówka: biernie


SJP.pl


bierniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bierny


SJP.pl


biernik

accusativus, akuzatiwus, akuzatyw; w językoznawstwie:
1. czwarty przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: kogo? co?, który w zdaniu pełni funkcję dopełnienia bliższego;
2. forma wyrazowa tego przypadka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gram. czwarty przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? co?;

Wiktionary

należy dopracować:

"przedstawiono sytuację tylko z perspektywy – ". Pomóż poprawić.

Biernik ( accusativus) – czwarty przypadek deklinacji.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W tym zdaniu żaden wyraz nie jest w bierniku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛrʲɲik, AS: bʹi ̯erʹńik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bierność

 przym. bierny, biernikowy

 przysł. biernie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) akuzatyw

Wiktionary


biernikowy

→ biernik


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) gram. dotyczący biernika

Wiktionary

Patrz:

biernik

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɛrʲɲiˈkɔvɨ, AS: bʹi ̯erʹńikovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biernik m.

Wiktionary


bierność

1. brak zaangażowania, inicjatywy; obojętność;
2. w chemii: brak zdolności pierwiastków lub związków chemicznych do wchodzenia w reakcje chemiczne; bierność chemiczna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak inicjatywy

 (1.2) chem. niewchodzenie w reakcje chemiczne

Wiktionary

Bierność, pasywność (nłac. "passivitas") – w metafizyce cecha tego, co podlega lub może podlegać działaniu. Terminem "bierność" określa się alternatywnie doznawanie działania – jest ono jedną z kategorii Arystotelesowskich (πάσχειν, "paschein").

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) To oczywiste, że należy sprzeciwiać się niesprawiedliwości i bierności.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛrnɔɕt͡ɕ, AS: bʹi ̯erność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biernik m.

 przym. bierny

 przysł. biernie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) apatia, apatyczność, bezczynność, bezwolność, gnuśność, indyferentyzm, indyferencja, obojętność, pasywność

 (1.2) obojętność

Wiktionary


bierny

obojętny, nie przejawiający aktywności


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niewykazujący inicjatywy

 (1.2) chem. niebiorący udziału w reakcjach

 (1.3) gram. związany ze stroną bierną

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) ''Winkelriedyzm romantyczny kwestionował cierpienie i bierną mękę mesjanizmu (…)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛrnɨ, AS: bʹi ̯erny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bierność ż., biernik m.

 przysł. biernie

Wiktionary


biernów

wieś w województwie zachodniopomorskim


SJP.pl

Biernów ( Quisbernow) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie świdwińskim, w gminie Rąbino.

Kilkaset metrów na wschód od Biernowa płynie struga Bukowa.

Wikipedia


bieroński

nazwisko


SJP.pl


biertowice

Biertowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, powiecie myślenickim, gminie Sułkowice.

W latach 1959–68 w granicach osiedla Sułkowice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.

Wieś położona jest na Pogórzu Wielickim, nad rzeką Harbutówką.

Wikipedia


bierunianin

mieszkaniec Bierunia (miasta w Polsce)


SJP.pl


bierunianka

mieszkanka Bierunia (miasta w Polsce)


SJP.pl


bierut

nazwisko, np. Bolesław Bierut (właściwie Bolesław Biernacki, 1892-1956), polski działacz komunistyczny, w latach 1948-1956 I sekretarz KC PZPR


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bolesław Bierut – polski komunista
  • Jacek Bierut – polski poeta i prozaik
  • Jan Bierut (Chyliński) – polski inżynier i urzędnik, syn Bolesława
  • Janina Górzyńska-Bierut – żona Bolesława, pierwsza dama Polski
  • Krystyna Bierut-Maminajszwili – polska inżynier architekt, córka Bolesława
  • MS Bolesław Bierut
  • Dekret Bieruta

Wikipedia


bierutowianin

mieszkaniec Bierutowa


SJP.pl


bierutowianka

mieszkanka Bierutowa


SJP.pl


bierutowice

dawniej: Karpacz Górny - część miasta Karpacz


SJP.pl


bierutowski

→ Bierutów


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Bierutowa, związany z Bierutowem

Wiktionary

Patrz:

Bierutów

Powiązane:

 rzecz. Bierutów m., bierutowianin m., bierutowianka ż.

Wiktionary


bierutyzm

totalitarny system rządów w okresie panowania B. Bieruta


SJP.pl


bierutów

miasto w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w województwie dolnośląskim;

Wiktionary

(do roku 1945 Bernstadt in Schlesien) – miasto w województwie dolnośląskim, w aglomeracji wrocławskiej, w powiecie oleśnickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Bierutów. Historycznie i geograficznie leży na Dolnym Śląsku. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. wrocławskiego.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bʲjɛˈrutuf, AS: bʹi ̯erutuf

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bierutowianin m., bierutowianka ż.

 przym. bierutowski

Wiktionary


bieruń

miasto i gmina w województwie śląskim, w powiecie bieruńsko-lędzińskim


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;

Wiktionary

}|-

Bieruń (niem. "Berun") – miasto w południowej Polsce, na Górnym Śląsku, położone w województwie śląskim, siedziba władz powiatu bieruńsko-lędzińskiego.

Według danych Głównego Urzędu Statystycznego z 31 maja 2023 miasto miało 18 966 mieszkańców.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛrũɲ, AS: bʹi ̯erũń

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bierunianin m., bierunianka ż.

 przym. bieruński

Wiktionary


bieruński

→ Bieruń


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Bierunia, związany z Bieruniem

Wiktionary

Patrz:

Bieruń

Powiązane:

 rzecz. Bieruń m., bierunianin m., bierunianka ż.

Wiktionary


bierwion

kaktus nadrzewny z rodziny kaktusowatych; epifilum, filokaktus


SJP.pl


bierwiono

duży kawał drzewa przeznaczony na opał; polano, szczapa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pień drzewa oczyszczony z gałęzi, czasem także z kory

 (1.2) spory kawałek drewna przeznaczony na opał

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Gdy poseł i pan Skrzetuski zajechali przez bramę ze swymi wozami, ujrzeli nie dwór, ale raczej obszerną szopę z ogromnych bierwion dębowych zbitą, z wąskimi, podobnymi do strzelnic oknami.

 (1.1) Brama potężna, z takichże bierwion dębowych, dawała przejście na majdan, który cały był otoczony rowem i palisadą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛrˈvʲjɔ̃nɔ, AS: bʹi ̯ervʹi ̯õno

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) belka, kłoda

 (1.2) polano, kloc, szczapa

Wiktionary


bierzewice

Bierzewice – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie gostynińskim, w gminie Gostynin.

Wieś szlachecka "Bieżejewice" położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie gostynińskim ziemi gostynińskiej województwa rawskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.

Wikipedia


bierzglin

Bierzglin – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wrzesińskim, w gminie Września.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Wikipedia


bierzglinek

wieś w województwie wielkopolskim


SJP.pl

Bierzglinek – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wrzesińskim, w gminie Września, przy trasie drogi wojewódzkiej nr 442, oraz przy autostradzie A2, która stanowi fragment drogi międzynarodowej E30.

Wieś graniczy bezpośrednio z Wrześnią i przekształca się w jej południowe przedmieście.

Wikipedia


bierzmo

dawniej: znamię, piętno


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) stpol. belka

Wiktionary

Bierzmo (nazwa oboczna: Bierzmo-Nowa Wieś) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie tureckim, w gminie Brudzew. Miejscowość położona jest na północny zachód od Brudzewa.

Staropolskie słowo "bierzmo" oznacza grubą belkę podtrzymującą strop.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛʒmɔ, AS: bʹi ̯ežmo

Wiktionary


bierzmowanie

w niektórych wyznaniach chrześcijańskich: sakrament mający umocnić ochrzczonych w wierze


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rel. w Kościele katolickim i Cerkwi prawosławnej sakrament potwierdzenia dojrzałości chrześcijańskiej;

 (1.2) odczasownikowy od|bierzmować.

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Droga młodzieży, sakrament bierzmowania ma utwierdzić w was wiarę, a także powiększyć dary Ducha Świętego!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɛʒmɔˈvãɲɛ, AS: bʹi ̯ežmovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. bierzmować ndk.

Wiktionary


bierzmować

w Kościele katolickim: udzielać (udzielić) sakramentu bierzmowania


SJP.pl

czasownik przechodni dwuaspektowy

 (1.1) rel. udzielać sakramentu bierzmowania

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dzisiaj biskup Jan będzie bierzmować młodzież.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛʒˈmɔvat͡ɕ, AS: bʹi ̯ežmovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bierzmowanie n.

Wiktionary


bierzwnicki

przymiotnik od: Bierzwnik


SJP.pl


bierzwnik

1. jezioro na Pojezierzu Dobiegniewskim;
2. nazwa kilku miejscowości w Polsce


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bierzwnik – jezioro na Pojezierzu Dobiegniewskim, położone w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Bierzwnik
  • Bierzwnik – wieś w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Bierzwnik
  • Bierzwnik – dawna osada w województwie zachodniopomorskim, w powiecie myśliborskim, w gminie Myślibórz
  • Bierzwnik – gmina wiejska, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim
  • Bierzwnik – gromada
  • Bierzwnik – stacja kolejowa w Bierzwniku, w województwie zachodniopomorskim

Wikipedia


bierzyce

wieś w województwie dolnośląskim


SJP.pl

Bierzyce – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Długołęka.

Wikipedia


bies

diabeł; czart; czort


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zły duch, szatan, czart;

Wiktionary

Bies – w przedchrześcijańskich wierzeniach Słowian uosobienie szkodliwego i złośliwego demona leśnego, nieprzyjaźnie nastawionego do ludzi. Nazwa "bies" wywodzi się z prasłowiańskiego "*bĕsъ", od praindoeuropejskiego "*bhoidh-", oznaczającego „powodujący strach, przerażenie”.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) (…) uświadomił sobie, że to nic innego jak kosmaty ogon syberyjskiego czarta, który chętnie przybiera kobiecą postać, aby tym łatwiej móc kusić łatwowiernych, i jest niebezpieczniejszy niż inne biesy, groźniejszy niż czarna ospa, dżuma i cholera, ale nie każdemu pragnie szkodzić, że zależy to od jego widzimisię (…).

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛs, AS: bʹi ̯es

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biesek m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) szatan, czart, demon

Wiktionary


biesaga

dawniej: podwójny worek lub podwójna torba, przystosowane do przewieszania przez ramię lub przez siodło; sakwa, biesagi


SJP.pl


biesagi

dawniej: podwójny worek lub podwójna torba, przystosowane do przewieszania przez ramię lub przez siodło; sakwa, biesaga


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, liczba mnoga

 (1.1) daw. podróżne torby, sakwy, zwykle skórzane, w postaci podwójnego worka przewieszanego przez barki na piersi i plecy, służące najczęściej na pomieszczenie żywności

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Rozpalił więc ogień, a następnie zdjąwszy z konia biesagi, począł z nich wydobywać zapasy.

 (1.1) Rzucił tron, wdział łachmany, wziął żebracze biesagi;
W tym przebraniu w świat ruszył — jako pątnik-bairagi
.

Wiktionary


biesek

biesek murzynek - gatunek motyla z rodziny miernikowcowatych


SJP.pl


biesiada

wystawne przyjęcie; bankiet, uczta


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wystawne przyjęcie, któremu często towarzyszą śpiewy lub tańce

 (1.2) przen. spotkanie poświęcone muzyce lub poezji

 (1.3) stpol. rozmowa

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Przyjęcie
  • Barbara Biesiada-Drzazga (ur. 1960) – polska zootechniczka
  • Marek Biesiada (ur. 1964) – polski astronom, profesor nauk fizycznych, lekarz

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Melpomena i jej siostry uświetniały śpiewem biesiady bosko-ludzkie oraz uczty olimpijskie bogów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛ̇ˈɕada, AS: bʹi ̯ėśada

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biesiadowanie n., biesiadnik m., biesiadniczka ż., współbiesiadnik mos., współbiesiadniczka ż.

 czas. biesiadować

 przym. biesiadny

Wiktionary


biesiadka

zdrobnienie od: biesiada


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: biesiada

Wiktionary


biesiadniczka

→ biesiadnik


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. uczestniczka biesiady

Wiktionary

Patrz:

biesiadnik

biesiadnik

uczestnik wystawnego przyjęcia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. uczestnik biesiady

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Z otworów w suficie zaczęły spadać na biesiadników płatki różane.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biesiada ż., biesiadowanie n., współbiesiadnik m., współbiesiadniczka ż.

:: fż. biesiadniczka ż.

 czas. biesiadować ndk.

 przym. biesiadny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przest. przen. mięsopustnik

Wiktionary


biesiadny

→ biesiada; biesiadowy


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z biesiadą, dotyczący biesiady

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biesiada ż., biesiadniczka ż., biesiadnik mos., biesiadowanie n.

 czas. biesiadować

Wiktionary


biesiadowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|biesiadować.

 (1.2) spędzanie czasu na obfitym posiłku zwykle połączonym z zabawą

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mimo że pora była dość wczesna, kapitan Szwarc zakończył na dzisiaj biesiadowanie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɛ̇ɕadɔˈvãɲɛ, AS: bʹi ̯ėśadovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biesiada ż., biesiadnik mos., biesiadniczka ż.

 czas. biesiadować

 przym. biesiadny, biesiadniczy

Wiktionary


biesiadować

potocznie: brać udział w biesiadzie; ucztować


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) uczestniczyć w biesiadzie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na obrazach widzimy robotników, którzy siedzą, piją, biesiadują, odpoczywają, śpią - należy dodać, że w czasie i miejscu pracy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɛ̇ɕaˈdɔvat͡ɕ, AS: bʹi ̯ėśadovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biesiada ż., biesiadowanie n., biesiadnik m., biesiadniczka ż., współbiesiadniczka ż., współbiesiadnik m., Biesiada ż./mos.

 czas. współbiesiadować ndk.

 przym. biesiadny

 przysł. biesiadnie

Wiktionary


biesiadownia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) miejsce do biesiadowania

Wiktionary


biesiadowy

→ biesiada; biesiadny


SJP.pl


biesiec

1. wieś w województwie łódzkim;
2. szczyt w górach Bystrzyckich


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biesiec – wieś w woj. łódzkim w pow. sieradzkim, w gminie Złoczew
  • Biesiec – szczyt w Górach Bystrzyckich
  • Rezerwat przyrody Biesiec

Wikipedia


biesiedź

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w Rosji i na Białorusi, lewy dopływ Soży;

Wiktionary

Biesiedź (biał. Бесядзь) – rzeka w Rosji i na Białorusi, lewy dopływ Soży (basen Dniepru). Długość wynosi 261 km, zlewnia – 5600 km². Średni przepływ w ujściu rzeki – 27,8 m³/s.

Wikipedia


biesiekierski

przymiotnik od: Biesiekierz


SJP.pl


biesiekierz

wieś w Polsce


SJP.pl

Biesiekierz ( Biziker) – wieś w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim i gminie Biesiekierz, której jest siedzibą.

Według danych z 31 grudnia 2008 r. wieś miała 998 mieszkańców.

Przez wieś prowadzi droga wojewódzka nr 112.

Wikipedia


biesić

szaleć, dąsać się, gniewać


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) daw. robić po złości, wyrządzać szkodę

czasownik zwrotny niedokonany biesić się

 (2.1) daw. wpadać w złość, być wściekłym, pienić się ze złości

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieszenie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bruździć

 (2.1) srożyć się, wściekać się, złościć się

Wiktionary


biesowaty

potocznie: mający w sobie demona, opętany


SJP.pl


biesowice

Biesowice (kaszb. "Biésojce", niem. "Beßwitz") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Kępice. Ma status sołectwa.

W skład "sołectwa Biesowice" wchodzą także osada Przyjezierze oraz osady leśne Biesowiczki i Kawka.

W miejscowości znajduje się przystanek kolejowy Biesowice.

Wikipedia


biesowo

wieś w województwie warmińsko-mazurskim


SJP.pl

Biesowo ( Groß Bössau, 1927–1945 "Groß Bößau") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Biskupiec.

W latach 1954–1957 wieś była siedzibą gromady Biesowo. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa olsztyńskiego.

Wikipedia


biesowski

→ bies; biesowy


SJP.pl


biesowy

→ bies; biesowski


SJP.pl


biessmiertnych

nazwisko


SJP.pl


biestrzykowice

Biestrzykowice (niem. "Eckersdorf") – wieś w Polsce, w województwie opolskim, w powiecie namysłowskim, w gminie Świerczów.

W latach 1945–1954 siedziba gminy Biestrzykowice.

Wikipedia


biestrzyków

wieś w województwie dolnośląskim


SJP.pl

Biestrzyków (niem. "Eckersdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Siechnice.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego, przed rokiem 1945 nosiła niem. nazwę "Eckersdorf".

Wikipedia


bieszczadniczka

osadniczka żyjąca w Bieszczadach


SJP.pl


bieszczadnik

osadnik żyjący w Bieszczadach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek zakochany w Bieszczadach, który związał z Bieszczadami swoje życie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nikt nie wiedział, z czego żyją, ale to nie było ważne, bo wystarczyło, aby bieszczadnik wszedł do knajpy, a wszyscy od razu chcieli mu stawiać, co chciał i ile chciał. Bo to był wielki zaszczyt dla takiego człowieka spoza Bieszczadów postawić bieszczadnikowi obiad, nie mówiąc już o tym, żeby się z nim napić piwa lub taniego wina. Dla Romka i mnie wejście do kasty bieszczadników wydawało się rzeczą absolutnie niemożliwą i nieosiągalną.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bieszczady nmos.

:: fż. bieszczadniczka ż.

 przym. bieszczadzki

Wiktionary


bieszczady

część Beskidów, pasmo górskie w Polsce i na Ukrainie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. zachodnia część Beskidów Wschodnich;

Wiktionary

Bieszczady (522.12 i 522.13; węg. "Besszádok", słow. i cz. "Bukovské vrchy", rus. Бещады, ukr. Бещади) – grupa dwóch pasm górskich w łańcuchu Karpat. Pasma Bieszczadów znajdują się między Przełęczą Łupkowską (640 m n.p.m.) a Przełęczą Wyszkowską (933 m n.p.m.). Najwyższy szczyt Bieszczadów to Pikuj (1405 m n.p.m., na Ukrainie) zaś na terytorium Polski – Tarnica (1346 m n.p.m.). Dzielą się na:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W Bieszczadach występują rośliny i zwierzęta niespotykane w innych częściach Polski.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛʃˈt͡ʃadɨ, AS: bʹi ̯eščady

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bieszczadzki

 rzecz. bieszczadnik mos., bieszczadniczka ż.

Wiktionary


bieszczadzki

przymiotnik od: Bieszczady


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bieszczadami, dotyczący Bieszczad, pochodzący z Bieszczad

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przywitał nas dyrektor Bieszczadzkiego Parku Narodowego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛʃˈt͡ʃat͡sʲci, AS: bʹi ̯eščacʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bieszczady nmos., bieszczadnik mos., bieszczadniczka ż.

Wiktionary


bieszczadzkość

→ bieszczadzki


SJP.pl

Patrz:

bieszczadzki

bieszkowice

Bieszkowice (dodatkowa nazwa w Bieszkòwice, Bieschkowitz) – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Wejherowo. Leży na obszarze leśnym Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego przy drodze wojewódzkiej nr 218.

Wikipedia


bieszków

wieś w województwie lubuskim


SJP.pl

Bieszków – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie żarskim, w gminie Jasień.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Według danych z 1 stycznia 2011 roku wieś miała 140 mieszkańców.

Wikipedia


biesówko

wieś w województwie warmińsko-mazurskim


SJP.pl

Bi

Wikipedia


biesłan

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, położone w Osetii Północnej nad rzeką Terek;

Wiktionary

Biesłan ( Беслан, Беслæн) − miasto w Rosji, w Osetii Północnej, w pobliżu granicy z Inguszetią. []. W mieście rozwinął się przemysł spożywczy, elektrotechniczny oraz odzieżowy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Władze w Biesłanie i w Moskwie informowały, że zakładników jest tylko trzystu pięćdziesięciu czterech, chociaż wszyscy w mieście wiedzieli, że było ich o wiele więcej.

 (1.1) Zamach terrorystyczny w Biesłanie z września 2004 roku, choć wstrząsnął Rosją i Kaukazem, nie był wydarzeniem przełomowym, jeśli chodzi o konflikt czeczeński i sytuację w regionie północnokaukaskim.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biesłański

Wiktionary


biesłański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Biesłanem, dotyczący Biesłanu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Podczas spotkania z prezydentem Putinem największe rozczarowanie matek zabitych dzieci wzbudziła jego nieznajomość faktów związanych z biesłańską tragedią.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biesłan mrz.

Wiktionary


biełaja

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w Rosji, w Baszkirii, lewy dopływ Kamy w dorzeczu Wołgi;

 (1.2) geogr. rzeka w obwodzie irkuckim Rosji, lewy dopływ Angary;

 (1.3) geogr. rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Czukockim Okręgu Autonomicznym; lewy dopływ Anadyru;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biełaja – dopływ Kamy
  • Biełaja – dopływ Kubania
  • Biełaja – dopływ Angary
  • Biełaja – dopływ Anadyru
  • Biełaja – osada w obwodzie brzeskim (rejon kamieniecki)
  • Biełaja – słoboda w obwodzie kurskim
  • Biełaja – wieś w obwodzie winnickim (rejon lipowiecki)
  • Biełaja – wieś w obwodzie winnickim (rejon jampolski)
  • Biełaja – wieś w obwodzie tarnopolskim (rejon tarnopolski (do 2020))
  • Biełaja – wieś w obwodzie tarnopolskim (rejon czortkowski)
  • Biełaja – wieś w obwodzie chmielnickim
  • Biełaja – wieś w obwodzie czerniowieckim

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1-3) Bieła

Wiktionary


biełgorod

miasto w Federacji Rosyjskiej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w europejskiej części Rosji, nad rzeką Doniec, stolica obwodu biełgorodzkiego;

Wiktionary

Biełgorod ( Белгород) – miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, położone nad rzeką Doniec, 40 km na północ od granicy z Ukrainą i 695 km na południe od Moskwy, w Centralnym Okręgu Federalnym.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. biełgorodzianin mos., biełgorodzianka ż., Biełgorodczyzna ż.

 przym. biełgorodzki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hist. Białogród

Wiktionary


biełgorodzki

→ Biełgorod (miasto w Rosji)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z Biełgorodem, dotyczący Biełgorodu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Głos żołnierzy biełgorodzkich przyczynił się jednak do wytworzenia na zjeździe atmosfery wyraźnie wrogiej korpusowi i Naczpolowi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biełgorod m.

Wiktionary


biełogorsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie amurskim, nad Tomem;

Wiktionary

Zobacz też: Biełogorsk (obwód kemerowski).

Biełogorsk ( Белогорск) – miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie amurskim, nad Tomem (dopływ Zei), 108 km od Błagowieszczeńska. Centrum administracyjne rejonu biełogorskiego Miasto założone w 1860 roku, a prawa miejskie nadano w 1926.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. biełogorski

Wiktionary


biełogorski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Biełogorskiem, dotyczący Biełogorska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biełogorsk mrz.

Wiktionary


biełorieck

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto rejonowe w Republice Baszkirii, w Rosji;

Wiktionary

Biełorieck ( Белоре́цк, baszk. Белорет / "Beloret") – miasto w Republice Baszkirii, w Rosji, ośrodek administracyjny rejonu biełorieckiego. W 2020 roku miasto zamieszkiwało 64 921 osób. Prawa miejskie nadano w 1923 r.

W Biełoriecku urodziła się Lilija Szobuchowa, rosyjska lekkoatletka, biegaczka długodystansowa.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. biełoriecki

Wiktionary


biełoriecki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Biełorieckiem, dotyczący Biełoriecka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biełorieck mrz.

Wiktionary


biełoruczka

(r. męski) pogardliwie: określenie mężczyzny nieprzywykłego do ciężkiej pracy fizycznej, używane przez bolszewików w Rosji


SJP.pl


biełowo

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie kemerowskim;

Wiktionary

Biełowo ( Белово) – miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie kemerowskim, położone nad rzeką Baczat.

Wikipedia


biełucha

zupa na bazie kwaśnego mleka, wędzonego boczku i ziemniaków, pochodząca z Beskidu Śląskiego


SJP.pl

Biełucha ( Белуха) – najwyższy szczyt gór Ałtaj (4506 m n.p.m.), położony w Górach Katuńskich, na granicy Rosji z Kazachstanem. Góra ma dwa wierzchołki, wschodni – 4506 m n.p.m. oraz zachodni – 4400 m n.p.m. Najwyższe partie powyżej granicy wiecznego śniegu, na zboczach lodowce o powierzchni ok. 70 km².

Wikipedia


bieługa

ryba wędrowna z jesiotrowatych, jedna z największych ryb słodkowodnych (długość do 5 m, waga do 1500 kg), poławiana ze względu na smaczne mięso i ikrę (czarny kawior); wyz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) icht. nazwa systematyczna|Huso huso|ref=tak., duża ryba drapieżna;

Wiktionary

Bieługa, wyz ("Huso huso") – gatunek wędrownej, anadromicznej ryby z rodziny jesiotrowatych (Acipenseridae).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bʲjɛˈwuɡa, AS: bʹi ̯eu̯uga

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wyz

Wiktionary


bień

nazwisko


SJP.pl

Bień – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Stąporków. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Przez miejscowość przepływa niewielka rzeka Krasna dopływ Czarnej.

Wikipedia


bieńczyce

1. wieś w województwie zachodniopomorskim;
2. dzielnica Krakowa


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bieńczyce – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Nowogard
  • Dzielnica XVI Bieńczyce – dzielnica, jednostka pomocnicza gminy Kraków
  • Bieńczyce – część miasta, dawna wieś, wschodząca w skład dzielnicy XVI Bieńczyce
  • Bieńczyce – stacja kolejowa
  • Bieńczyce – zajezdnia autobusowa

Wikipedia


bieńczycki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bieńczycami, dotyczący Bieńczyc

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bieńczyce nmos.

Wiktionary


bieńczyk

nazwisko


SJP.pl


bieńko

nazwisko


SJP.pl


bieńkowice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bieńkowice – część miasta Wrocław
  • Bieńkowice – wieś w woj. małopolskim, w pow. bocheńskim, w gminie Drwinia
  • Bieńkowice – przysiółek wsi Zebrzydowice, w woj. małopolskim, w pow. wadowickim, w gminie Kalwaria Zebrzydowska
  • Bieńkowice – wieś w woj. małopolskim, w pow. myślenickim, w gminie Dobczyce
  • Bieńkowice – wieś w woj. śląskim, w pow. raciborskim, w gminie Krzyżanowice
  • Bieńkowice – gromada w powiecie bocheńskim
  • Bieńkowice – gromada w powiecie raciborskim

Wikipedia


bieńkowo

wieś w województwie warmińsko-mazurskim


SJP.pl

Bieńkowo – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie braniewskim, w gminie Lelkowo.

W latach 1954-1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bieńkowo, po jej zniesieniu w gromadzie Lelkowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.

Wikipedia


bieńkowski

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bieńkowski – herb szlachecki
  • Adam Bieńkowski (1892–1942) – polski wojskowy
  • Agnieszka Krystyna Bieńkowska – polska specjalistka w zakresie contorllingu
  • Agnieszka Bieńkowska (ur. 1962) – polska siatkarka
  • Aleksandra Bieńkowska – polska wokalistka i aktorka
  • Alicja Bieńkowska (ur. 1934) – polska polityk
  • Andrzej Bieńkowski (1891–1964) – polski rolnik i wojskowy
  • Andrzej Łada-Bieńkowski (1909–1940) – polski prawnik
  • Andrzej Bieńkowski (1916–1971) – polski ekonomista
  • Andrzej Bieńkowski (1925–2017) – polski satyryk, poeta i dziennikarz
  • Andrzej Bieńkowski (ur. 1946) – polski malarz, etnograf i pisarz
  • Barbara Bieńkowska (1934–2022) – polska bibliolożka

Wikipedia


bieńkówka

1. wieś w województwie kujawsko-pomorskim;
2. wieś w województwie małopolskim


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bieńkówka – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. chełmińskim, w gminie Chełmno
  • Bieńkówka – część wsi Ubiad w woj. małopolskim, w pow. nowosądeckim, w gminie Chełmiec
  • Bieńkówka – część wsi Skawa w woj. małopolskim, w pow. nowotarskim, w gminie Raba Wyżna
  • Bieńkówka – wieś w woj. małopolskim, w pow. suskim, w gminie Budzów
  • Bieńkówka – część wsi Inwałd w woj. małopolskim, w pow. wadowickim, w gminie Andrychów
  • Bieńkówka – część wsi Skawce w woj. małopolskim, w pow. wadowickim, w gminie Mucharz
  • Bieńkówka – gromada
  • Bieniów

Wikipedia


bieślin

Bieślin – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Trzemeszno.

Wieś duchowna "Bieślino", własność opata kanoników regularnych w Trzemesznie pod koniec XVI wieku leżała w powiecie gnieźnieńskim województwa kaliskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.

Wikipedia


bieździadów

wieś w województwie wielkopolskim


SJP.pl

Bieździadów – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie jarocińskim, w gminie Żerków.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.

Przy głównej drodze w centrum wsi znajduje się kaplica, obok której usytuowano symboliczną mogiłę ofiar I wojny światowej. Upamiętnia ona 22 poległych mieszkańców Bieździadowa.

Wikipedia


bież.

skrót od: bieżący; b.


SJP.pl


bieżanice

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. osiedle typu miejskiego w Rosji, w obwodzie pskowskim, siedziba administracyjna rejonu bieżanickiego;

Wiktionary

Bieżanice, Bieżanicy ( Бежаницы) – osiedle typu miejskiego w zachodniej Rosji, centrum administracyjne rejonu bieżanickiego w obwodzie pskowskim. Jednocześnie miejscowość stanowi osiedle miejskie oraz jest centrum administracyjnym osiedla wiejskiego Bieżanickie, w którego skład jednak nie wchodzi.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bieżanicki

Wiktionary


bieżanicki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bieżanicami, dotyczący Bieżanic

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bieżanice nmos.

Wiktionary


bieżanowski

przymiotnik od: Bieżanów


SJP.pl


bieżanów

obszar Krakowa


SJP.pl

Bi

Wikipedia


bieżenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|bieżeć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: bʹi ̯ežẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. bieżeć

Wiktionary


bieżeniec

uczestnik bieżeństwa (ewakuacji ludności z 1915 roku)


SJP.pl


bieżeć

przestarzałe:
1. biec, iść, śpieszyć, lecieć;
2. płynąć


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) przest. dziś książk. biec, spieszyć

 (1.2) przest. dziś książk. płynąć

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Drugi wylazł, ku nam bieży, • Jakie obrzydłe trupisko!

 (1.2) Rzeka bieży wartko.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieżnia ż., bieżnik m., bieżenie n.

 czas. pobieżeć dk.

 przym. bieżący

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biec

Wiktionary


bieżeństwo

masowa ewakuacja ludności z zachodnich terenów Imperium Rosyjskiego w głąb Rosji podczas I wojny światowej


SJP.pl

Bieżeństwo ( Бежaнствa, Біженство, Беженство – "uchodźstwo") – masowa ewakuacja w czasie I wojny światowej, w polszczyźnie nazywana też wygnaniem, przesiedleniem lub wysiedleniem ludności, głównie wyznania prawosławnego, z zachodnich guberni Imperium Rosyjskiego w głąb Rosji, po przerwaniu linii frontu przez wojska niemieckie w okresie od 3 maja do września 1915 roku. Apogeum bieżeństwa przypada na okres od wiosny do jesieni 1915 roku.

Wikipedia


bieżnia

1. pas okalający płytę boiska sportowego, przygotowany do biegów;
2. w zootechnice: specjalnie przygotowany, ogrodzony teren, służący do przymusowego spaceru zwierząt, najczęściej reproduktorów hodowlanych;
3. element mechaniczny sprzętu filmowego, po którym przesuwa się taśma;
4. w technice: tor, po którym toczą się elementy toczne - kulki, wałki itp.;
5. rzadko: miejsca startowania i lądowania samolotów; pas startowy;
6. dawniej: zewnętrzna część opony; bieżnik


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. specjalny tor do uprawiania biegów lekkoatletycznych;

 (1.2) techn. powierzchnia łożyska, po której toczą się kulki lub wałki

 (1.3) sport. techn. urządzenie treningowe do biegania w miejscu

 (1.4) zootechn. ogrodzony teren służący do przymusowego spaceru reproduktorów hodowlanych

Wiktionary

Bieżnia – specjalnie wydzielona część stadionu sportowego, w postaci pasa okalającego boisko. Służy do rozgrywania konkurencji biegowych podczas zawodów lekkoatletycznych. Część bieżni może być też wydzielona dla sportowców innych konkurencji niż biegowe, np. skoku w dal czy rzutu oszczepem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.3) Zakupiono także nowe aparaty USG z opcjami do badań echokardiograficznych, a także ergometr do prób wysiłkowych z bieżnią, holter ciśnieniowy, 2 defibrylatory oraz 2 elektrokardiografy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛʒʲɲa, AS: bʹi ̯ežʹńa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieganie n., bieżnik m., bieg mrz., bieganina ż.

 czas. biec, biegać, biegnąć, bieżyć, bieżnikować, bieżeć

 przym. bieżny, bieżnikowy, biegowy

Wiktionary


bieżnik

1. wąska, podłużna serwetka na stół;
2. warstwa opony stykająca się z drogą;
3. żeglarskie urządzenie do podnoszenia ciężarów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mot. zewnętrzna, ochronna warstwa opony z wgłębieniami na powierzchni, które poprawiają jej przyczepność;

 (1.2) podłużna serweta na ławę lub stół

 (1.3) żegl. urządzenie do podnoszenia ciężarów

 (1.4) wzór na spodniej części podeszwy buta

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bieżnik (motoryzacja)
  • bieżnik (żeglarstwo)
  • bieżnik (obrus)

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛʒʲɲik, AS: bʹi ̯ežʹńik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biegacz mzw./mos., bieżnikowanie n., bieżnikownia ż., bieg mrz., bieżnia ż.

 czas. bieżyć, bieżnikować ndk., bieżeć

 przym. bieżący, bieżnikowy, biegowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bieżnia

 (1.2) laufer

Wiktionary


bieżnikowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) techn. regenerowanie używanych opon poprzez nakładanie nowego bieżnika

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieżnik m., bieżnikownia ż.

 czas. bieżnikować ndk.

Wiktionary


bieżnikować

nakładać nowy bieżnik na oponę za pomocą wulkanizacji


SJP.pl


bieżnikownia

zakład zajmujący się bieżnikowaniem opon samochodowych


SJP.pl


bieżnikowy

→ bieżnik


SJP.pl

Patrz:

bieżnik

bieżny

zdolny do biegu, przystosowany do biegu


SJP.pl


bieżunianin

mieszkaniec Bieżunia (miasta w Polsce)


SJP.pl


bieżunianka

mieszkanka Bieżunia (miasta w Polsce)


SJP.pl


bieżuń

miasto w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;

Wiktionary

}|

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɛʒũɲ, AS: bʹi ̯ežũń

Wiktionary


bieżuński

przymiotnik od: Bieżuń


SJP.pl


bieżącość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bieżące

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bieżący

 przysł. bieżąco

Wiktionary


bieżący

1. trwający obecnie; teraźniejszy;
2. przypadający według kolejności na dany czas; porządkowy, kolejny;
3. płynący, posuwający się naprzód


SJP.pl

forma czasownika.

 (1.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od czasownika: bieżeć

przymiotnik

 (2.1) taki, który właśnie, obecnie trwa

 (2.2) płynący, posuwający się naprzód

 (2.3) taki, który przypada w danym czasie

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Na liczbę znaków, przypadającą na jeden kwadrat bieżący komputerowego składu, ma wpływ rozdzielczość wybranego urządzenia drukującego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɛˈʒɔ̃nt͡sɨ, AS: bʹi ̯ežõncy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bieżnik mrz., bieżącość ż., bieżączka ż.

 czas. bieżeć

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) obecny, aktualny

Wiktionary


bieżączka

1. potocznie: sprawy bieżące;
2. dawniej: biegunka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. żart. ogół bieżących, codziennych spraw, które wymagają ukończenia i które z tego powodu bywają najpilniejsze

 (1.2) pot. żart. stan, zwykle niechcianego, bycia zaabsorbowanym bieżączką (1.1)

 (1.3) biegunka

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Tak zwana „bieżączka” jest prawdziwą zmorą wielu z nas. Zamiast poprawić jakość naszej pracy podejmując radykalne kroki, to biegamy w kołowrotku bieżących wyzwań jak chomik w klatce.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bieżący

Wiktionary


bifacjalność

→ bifacjalny


SJP.pl

Patrz:

bifacjalny

bifacjalny

mający dwie aktywne strony robocze, np. panel fotowoltaiczny


SJP.pl


bifej

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. bifyj.

Wiktionary


bifenyl

organiczny związek chemiczny, dimer benzenu; difenyl, dwufenyl


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. organiczny związek chemiczny należący do węglowodorów aromatycznych, cząsteczka zbudowana z dwóch pierścieni benzenowych połączonych pojedynczym wiązaniem

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) difenyl; wzór chemiczny: C₁₂H₁₀, C₆H₅–C₆H₅

Wiktionary


bifenylowy

→ bifenyl


SJP.pl

Patrz:

bifenyl

biffa

średniowieczna machina miotająca


SJP.pl

Biffa, blida – machina miotająca kamienne pociski, wykorzystywana głównie w starożytności i średniowieczu. Wymyślono ją prawdopodobnie w starożytnym Rzymie, jednak istnieje również hipoteza, że powstała na terenie Bizancjum. Do średniowiecznej Europy przywędrowała w czasie krucjat, a zapoznano się z jej działaniem w Bizancjum. W średniowiecznej Europie nazywana była blidą.

Wikipedia


bifilarny

złożony z dwóch nitek lub drutów


SJP.pl


bifobia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) psych. społ. dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób biseksualnych;

Wiktionary

Bifobia – różne formy negatywnego nastawienia względem osób biseksualnych jako jednostek oraz jako grupy społecznej. Może ono obejmować uprzedzenie, dyskryminację, stereotypy (na przykład przekonania, że osoby biseksualne są rozwiązłe i nieuczciwe) oraz nadużycia połączone z nastawieniami i uczuciami od pogardy do wrogości. Osoby o dowolnej orientacji seksualnej mogą doświadczać bifobii lub ją powielać.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) To oskarżenie o bifobię jest absolutnie niedorzeczne!

 (1.1) Bifobia może dotykać osoby, które niekoniecznie są biseksualne, ale są postrzegane jako takie.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bifobiczny

Wiktionary


bifor

potocznie: spotkanie w gronie znajomych, poprzedzające główną imprezę towarzyską; beforek, beforka, biforek, biforka


SJP.pl


biforek

potocznie: spotkanie w gronie znajomych, poprzedzające główną imprezę towarzyską; beforka, biforka, beforek, bifor


SJP.pl


biforium

dwudzielne okno zakończone łukiem, charakterystyczne dla architektury romańskiej i gotyckiej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) archit. podwójne arkadowe okno, podzielone kolumienką, charakterystyczne dla architektury romańskiej;

Wiktionary

Biforium, bifora (z łac. "biforis – dwudrzwiowy") – arkadowe okno lub przeźrocze podzielone najczęściej kolumienką lub słupkiem na dwie części.

Biforia były charakterystyczne dla budownictwa romańskiego, gotyckiego i historyzmu w XIX wieku nawiązującego do romanizmu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Romańską wieżę ozdabiały biforia i gzymsy.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biforyjny

Wiktionary


biforka

potocznie: spotkanie w gronie znajomych, poprzedzające główną imprezę towarzyską; beforka, biforka, beforek, bifor


SJP.pl


biforyjny

→ biforium


SJP.pl

Patrz:

biforium

bifunkcyjność

→ bifunkcyjny


SJP.pl

Patrz:

bifunkcyjny

bifunkcyjny

mający dwie funkcje; dwufunkcyjny


SJP.pl


bifurkacja

1. rozgałęzienie się rzeki na dwa ramiona płynące do różnych dorzeczy;
2. rozdzielenie, rozszczepienie czegoś na dwie części


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bifurkacja – w matematyce skokowa zmiana własności jakościowych lub topologicznych układu przy drobnej ciągłej zmianie jego parametrów;
  • bifurkacja – w fizyce rozgałęzianie się szeregów promieniotwórczych pierwiastków w wyniku różnych typów rozpadu jąder danego izotopu;
  • bifurkacja – rozdwojenie stanów równowagi w mechanice konstrukcji
  • bifurkacja – w chemii udział jednego atomu wodoru w dwóch wiązaniach wodorowych;
  • bifurkacja – w zagadnieniach projektowania sieci telekomunikacyjnych rozdział pojedynczego przepływu między wiele ścieżek.
  • bifurkacja – w stomatologii miejsce rozdzielenia się zęba wielokorzeniowego na dwa pojedyncze korzenie (w przypadku trzech korzeni – trifurkacja);
  • bifurkacja – w geografii rozwidlenie się ramion rzeki, pasma górskiego, prądu morskiego, struktury geologicznej itp.;
  • bifurkacja – w oświacie zróżnicowanie programu nauczania dających dwa odrębne, lecz równoległe ciągi programowe;
  • rozszczepienie

Wikipedia


bifurkacyjny

przymiotnik od: bifurkacja


SJP.pl


bifyj

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kredens

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Roz w antryju na bifyju stoła szklonka po kafyju.

Wiktionary


big

rodzaj powozu; bieda; biedka; bida; dwukółka


SJP.pl


big-band

[czytaj: bigbend] duży zespół jazzowy; orkiestra jazzowa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zespół muzyczny, który wykonuje utwory jazzowe lub rozrywkowe

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbʲiɡ‿bɛ̃nt, AS: bʹig‿bẽnt

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bigbandowy

Wiktionary


big-beat

[czytaj: bigbit] rockowa muzyka rozrywkowa popularna w latach 60. XX wieku, charakteryzująca się silnie zaznaczonym rytmem; bigbit, bit, beat, mocne uderzenie


SJP.pl


biga

rodzaj powozu; bieda; biedka; bida; dwukółka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. w starożytnym Rzymie wóz dwukołowy, zaprzężony w dwa konie;

 (1.2) poligr. element wykrojnika służący do wytłaczania linii zgięcia papieru;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • biga (poligrafia)
  • biga (wóz)
  • Biga (Turcja) – miasto w Turcji
  • Biga Çayı
  • język biga

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbʲiɡa, AS: bʹiga

Wiktionary

Powiązane:

 (1.2) rzecz. bigowanie n., antybiga ż.

 (1.2) czas. bigować ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rydwan

Wiktionary


bigaj

nazwisko


SJP.pl


bigamia

dwużeństwo


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pozostawanie w związku małżeńskim z dwiema osobami;

Wiktionary

Bigamia – pozostawanie w związku małżeńskim z osobą, która znajduje się w innym ważnym związku małżeńskim.

Bigamia jest przestępstwem w większości krajów świata, które uznają wyłącznie małżeństwa monogamiczne. Najczęściej ani pierwszy, ani drugi małżonek nie wiedzą o drugim małżonku partnera. Zgoda poprzedniego małżonka nie ma wpływu na zgodność z prawem drugiego małżeństwa, uważanego za nieważne.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bʲiˈɡãmʲja, AS: bʹigãmʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bigamista m., bigamistka ż.

 przym. bigamiczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dwużeństwo

Wiktionary


bigamiczny

przymiotnik od: bigamia


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z bigamią, dotyczący bigamii; będący bigamią

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bigamia ż., bigamista mos., bigamistka ż.

Wiktionary


bigamio

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: bigamia

Wiktionary


bigamista

żonaty, który zawarł ponownie ślub


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ten, kto popełnia bigamię tzn. ma dwie żony

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bigamia ż.

:: fż. bigamistka ż.

 przym. bigamiczny

 przysł. bigamicznie

Wiktionary


bigamistka

mężatka, która zawarła ponownie ślub


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca dwóch mężów

Wiktionary

Bigamistka (jid. "Zajn wajbs man") – polski film fabularny z 1913 roku w języku jidysz, oparty na utworze "Bigamistka" Majzela.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bigamia ż.

:: fż. bigamista mos.

 przym. bigamiczny

 przysł. bigamicznie

Wiktionary


bigbeatowy

[czytaj: bigbitowy] związany z rockową muzyką rozrywkową popularną w latach 60. XX wieku, charakteryzującą się silnie zaznaczonym rytmem; bigbitowy


SJP.pl


bigbit

rockowa muzyka rozrywkowa popularna w latach 60. XX wieku, charakteryzująca się silnie zaznaczonym rytmem; big-beat, bit, beat, mocne uderzenie


SJP.pl

Bigbit, big-beat (ang. „mocne uderzenie”) – funkcjonujące w Polsce i sąsiednich krajach określenie rock and rolla i pokrewnych gatunków muzycznych. Nazwę "big-beat" (zastępującą nieakceptowaną przez antyzachodnie władze nazwę "rock and roll)" po raz pierwszy zastosowano w Polsce.

Wikipedia


bigbitowiec

1. osoba śpiewająca lub grająca w stylu bigbitu (muzyki rozrywkowej i tanecznej);
2. miłośnik, sympatyk bigbitu;
3. środowiskowo: przedstawiciel subkultury młodzieżowej wzorującej się na bitelsach, popularnej w latach 60.


SJP.pl


bigbitowy

związany z rockową muzyką rozrywkową popularną w latach 60. XX wieku, charakteryzującą się silnie zaznaczonym rytmem; bigbeatowy


SJP.pl


bigbityzm

rzadko: fascynacja muzyką bigbitową


SJP.pl


bigbitówa

1. kobieta śpiewająca lub grająca w stylu bigbitu (muzyki rozrywkowej i tanecznej);
2. środowiskowo: przedstawicielka subkultury młodzieżowej wzorującej się na bitelsach, popularnej w latach 60.


SJP.pl


bigel

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wieszak

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. przen. potańcówka, zabawa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (gwara.) Na biglu wisi mantel. → Na wieszaku wisi płaszcz.

 (1.2) (gwara.) Aga zrychtowała srogi bigel na Halymbie. → Agnieszka zorganizowała sporą potańcówkę w Halembie.

Wiktionary


bigender

[czyta: bajdżender] psychiczne identyfikowanie się z dwoma płciami (binarnymi lub niebinarnymi)


SJP.pl

Bi

Wikipedia


bigiel

potocznie: werwa, zapał; dziś tylko w potocznym wyrażeniu: z biglem - z werwą, z zapałem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) zapał

 (1.2) haczyk, kotwiczka, element biżuterii, na którym zawiesza się kolczyk

 (1.3) gw-pl|Poznań, Górny Śląsk. wieszak na ubranie

 (1.4) gw-pl|Górny Śląsk. potańcówka, zabawa

 (1.5) łódź. deptak

 (1.6) bud. element zbrojenia w kształcie litery Ufakt.

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Pozostało tylko otworzyć delikatnie oczko w biglu i nałożyć na łezkę.

 (1.3) Powieście płaszcze na bigle.

 (1.4) U Agnieszki na Halembie zawsze były dobre bigle.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲiɟɛl, AS: bʹiǵel

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) animusz, werwa, zapał

Wiktionary


bigilla

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. pasta z gotowanej fasoli i oliwy, zwykle z dodatkiem papryczki chilli, natki pietruszki i czosnku; tradycyjna potrawa kuchni maltańskiej

Wiktionary


biglonzko

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. żelazko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk biglosko, biglołzko, żelosko, żelozko

Wiktionary


biglosko

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk, Zaolzie. żelazko

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biglowani n.

 czas. biglować ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) żelazko

Wiktionary


biglowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|biglować.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. biglować ndk.

Wiktionary


biglować

w gwarze śląskiej: prasować


SJP.pl

czasownik niedokonany

 (1.1) gw-pl|Śląsk Opolski, ziemia lubliniecka, Śląsk Cieszyński, Zaolzie, Górny Śląsk. prasować

 (1.2) sprzątać, robić porządki

 (1.3) gw-pl|Zaolzie. bić

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (gwara.) Nyśka, biglujesz mi ta westa? → Agnieszko, prasujesz mi tę kamizelkę czy nie?

 (1.2) Co ty tak biglujesz ten pokój? – gości się spodziewasz?

Wiktionary

Powiązane:

 (1.1)

:: rzecz. biglowani n.

 (1.2)

:: rzecz. biglowanie n.

Wiktionary


biglołzko

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. żelazko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk biglosko, biglonzko, żelosko, żelozko

Wiktionary


bignoniowate

o cechach bignoniowatych (rodzina roślin)


SJP.pl

Bi

Wikipedia


bignoniowaty

o cechach bignoniowatych (rodzina roślin)


SJP.pl


bigoreksja

dysmorfia mięśniowa;
1. zaburzenie psychiczne objawiające się poczuciem posiadania niewystarczającej masy mięśniowej;
2. uzależnienie od treningu fizycznego wynikające z takiego zaburzenia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) psych. med. męska odmiana anoreksji; zaburzenie polegające na obsesyjnej dbałości o masę mięśniową bazujące na przekonaniu, że nie jest się wystarczająco muskularnym/że nie ma się wystarczająco dużych mięśni; obsesja na punkcie umięśnionego ciała

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ćwiczenia fizyczne są w ich wykonaniu zachowaniami kompulsywnymi, kompensującymi wyobrażeniowe niedostatki dotyczące fizycznego wyglądu (np. bigoreksja w przypadku kulturystów permanentnie niezadowolonych ze swojego wyglądu).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bigorektyk mos., bigorektyczka ż.

 przym. bigorektyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) odwrotna anoreksja, dysmorfia mięśniowa

Wiktionary


bigorektyczka

kobieta cierpiąca na zaburzenie psychiczne objawiające się poczuciem posiadania niewystarczającej masy mięśniowej


SJP.pl


bigorektyczny

przymiotnik

 (1.1) neol. rzad. związany z bigoreksją

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bigoreksja ż., bigorektyk mos., bigorektyczka ż.

Wiktionary


bigorektyk

osoba cierpiąca na zaburzenie psychiczne objawiające się poczuciem posiadania niewystarczającej masy mięśniowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) psych. mężczyzna cierpiący na bigoreksję

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niestety nie są w stanie zaakceptować swojego wyglądu i swojego ciała. W efekcie zaczynają sięgać po odżywki, a kiedy i one nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, zaczynają stosować sterydy anaboliczne. Jednak i w tym przypadku nie uda się osiągnąć celu, ponieważ wymarzona sylwetka bigorektyka nie istnieje.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bigoreksja ż.

:: fż. bigorektyczka ż.

 przym. bigorektyczny

Wiktionary


bigos

1. tradycyjna staropolska potrawa z kiszonej i słodkiej kapusty, różnych gatunków mięsa, kiełbasy, suszonych grzybów i rozmaitych przypraw;
2. przenośne: kłopot, zmartwienie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. potrawa z duszonej kapusty kiszonej z rozmaitymi dodatkami; ; Gloger.

 (1.2) przen. pot. nieład, bałagan, zamieszanie

 (1.3) przen. pot. kłopot

Wiktionary

Bigos – tradycyjna dla kuchni polskiej, litewskiej i białoruskiej potrawa z kapusty i mięsa.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ale pyszny ten bigos.

 (1.3) W niezły bigos się wpakowałeś.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲiɡɔs, AS: bʹigos

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bigosowanie n.

:: zdrobn. bigosik m.

 czas. bigosować ndk.

 przym. bigosowy

Wiktionary


bigosik

zdrobnienie od: bigos


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od bigos

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie bigos, lecz tylko mały bigosik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bigos m., bigosowanie n.

 czas. bigosować

Wiktionary


bigosować

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) przest. pot. rąbać, siekać, robić z kogoś bigos, przen. wywoływać burdę, zamieszanie, robić publiczny zamęt

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dawajcie go nam sam! – krzyczał Migurski – wnet go tu będziem bigosowali.

 (1.1) Jak pochwycę mą szabelkę damascenkę, jak jednego wytnę w mordę, tego w szyję, tego w rękę, jak ich zacznę bigosować.

 (1.1) Czterdzieści tysięcy szabel zabłysło w słońcu, czterdzieści tysięcy gardzieli poczęło ryczeć: „Śmierć Wittembergowi!” – „Dawajcie go sam!” – „Bigosować! bigosować!”

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bigosowanie n., bigos mrz., bigosik mrz.

Wiktionary


bigosowy

→ bigos


SJP.pl

Patrz:

bigos

bigot

pobożniś, świętoszek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. pogard. ktoś przesadnie religijny lub gorliwie manifestujący swą religijność

Wiktionary

BIGOT – dawna lista osób posiadających poświadczenie bezpieczeństwa i personelu znającego szczegóły danej operacji, lub inne informacje poufne.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Czuł w tym zasuszonym szczurze twardego bigota, z którym daleko prędzej można przyjść do kłótni, niż do jakiejkolwiek transakcji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲiɡɔt, AS: bʹigot

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bigoteria ż.

:: fż. bigotka ż.

 przym. bigoteryjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dewot, nabożniś, pobożniś, religiant, świętoszek

Wiktionary


bigoteria

dewocja


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. dewocja

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲiɡɔˈtɛrʲja, AS: bʹigoterʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bigot m., bigotka ż., bigoteryjność ż.

 przym. bigoteryjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dewocja, religianctwo, świętoszkowatość

Wiktionary


bigoteryjność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bigoteryjne; cecha tych, którzy są bigoteryjni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bigot m., bigotka ż., bigoteria ż.

 przym. bigoteryjny

 przysł. bigoteryjnie

Wiktionary


bigoteryjny

przymiotnik od: bigoteria


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) właściwy bigotowi i bigoterii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tolkien był bigoteryjnym katolikiem i profesorem literatury staronordyckiej.

 (1.1) W ten sposób Kraków podpadł ówczesnym władcom. Później już zawsze to miasto uważano za siedlisko reakcji, drobnomieszczaństwa i bigoteryjnej kołtunerii.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲiɡɔtɛˈrɨjnɨ, AS: bʹigoteryi ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bigoteria ż., bigot m., bigotka ż., bigoteryjność ż.

 przysł. bigoteryjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bogobojny, nabożny, religiancki, świątobliwy, świętoszkowaty, dewocyjny, klerykalny, parafiański

Wiktionary


bigotka

kobieta manifestacynie religijna; dewotka; świętoszka; nabożnisia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: bigot

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Daj spokój, nie przejmuj się opiniami tej bigotki, dla niej wszystko jest niemoralne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲiˈɡɔtka, AS: bʹigotka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bigoteria ż.

:: fm. bigot m.

 przym. bigoteryjny

Wiktionary


bigowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|bigować.

Wiktionary

Bigowanie (niem. – "zginanie") – proces introligatorski polegający na ułatwieniu zginania materiału w określonym i zamierzonym miejscu. Bigowanie oznacza wykonywanie na papierze lub kartonie specjalnych wgnieceń. Wgniecenia te mają za zadanie ułatwienie, a właściwie umożliwienie, odpowiedniego zgięcia kartonu lub kartki.

Wikipedia

Powiązane:

 czas. bigować ndk.

Wiktionary


bigować

wyciskać rowki w wytworach papierniczych, w miejscach zginania; rowkować


SJP.pl

czasownik

 (1.1) druk. rowkować;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲiˈɡɔvat͡ɕ, AS: bʹigovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bigowanie n.

Wiktionary


biguine

[czytaj: biGIN] rzadko: antylski taniec w takcie 2/4, w tempie umiarkowanym, podobny do rumby; beguine


SJP.pl


bigus

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Antoni Bigus
  • Brunon Bigus
  • Rafał Bigus

Wikipedia


bigówka

maszyna introligatorska do bigowania


SJP.pl

Bi

Wikipedia


bih

skrótowiec

 (1.1) = geogr. Bośnia i Hercegowina

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na spotkaniu zdecydowaliśmy jednogłośnie, żeby zaprosić wszystkich przewodniczących boszniackich i probośniackich partii w BiH do spotkania w Mostarze, aby tak, jak to miało miejsce w Srebrenicy, wysłać komunikat o jedności Boszniaków, powiedział Marić, dodając, że rozmowy o Mostarze muszą być prowadzone w tym mieście.

Wiktionary


bihar

1. trzeci pod względem liczby ludności stan indyjski;
2. miasto w Indiach, w stanie Bihar


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. stan w Indiach;

Wiktionary

Bihar (hindi बिहार, trb. "Bihar", trl. "Bihār"; ang. "Bihar") – stan w północno-wschodnich Indiach ze stolicą w Patnie.

Bihar graniczy na północy z Nepalem. Na zachodzie ze stanem Uttar Pradesh, Jharkhand na południu i z Bengalem Zachodnim na wschodzie. Stan jest położony na żyznej równinie Gangesu. Jest to trzeci pod względem liczby ludności stan indyjski (2011; utrzymał pozycję od 2001).

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Biharczyk mos., Biharka ż.

 przym. biharski

Wiktionary


biharczyk

mieszkaniec Biharu (miasta w Indiach)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Biharu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bihar mrz.

:: fż. Biharka ż.

 przym. biharski

Wiktionary


biharka

mieszkanka Biharu (miasta w Indiach)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. rdzenna mieszkanka stanu Bihar w Indiach

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bihar mrz.

:: fm. Biharczyk mos.

 przym. biharski

Wiktionary


biharski

przymiotnik od: Bihar, miasto i stan w Indiach


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z Biharem (regionem Indii)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bihar mrz., Biharczyk mos., Biharka ż.

Wiktionary


bihać

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w północno-zachodniej Bośni;

Wiktionary

Bihać – miasto w północno-zachodniej Bośni i Hercegowinie, w Federacji Bośni i Hercegowiny, stolica kantonu uńsko-sańskiego, siedziba miasta Bihać. Leży nad rzeką Uną, w Bosanskiej krajinie. W 2013 roku liczyło 39 690 mieszkańców, z czego większość stanowili Boszniacy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W 1997 roku otwarto Uniwersytet w Bihaciu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲixat͡ɕ, AS: bʹiχać

Wiktionary


bihorski

przymiotnik od: Bihor (Góry Bihorskie w Rumunii)


SJP.pl


bij-zabij

wykrzyknik

 (1.1) zob. bij zabij.

Wiktionary


bija

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji przepływająca przez Kraj Ałtajski i Republikę Ałtaju, wypływa z Jeziora Teleckiego; po połączeniu z Katunią tworzy rzekę Ob;

Wiktionary

Bija (ros. "Бия") – rzeka w azjatyckiej części Rosji. Przepływa przez Kraj Ałtajski i Republikę Ałtaju. Źródła w Jeziorze Teleckim. Długość – 301 km, powierzchnia dorzecza – 37 000 km². Po połączeniu z rzeką Katuń tworzą rzekę Ob.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Bijsk mrz.

Wiktionary


bijaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od bijak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bijak m.

Wiktionary


bijak

1. kij przytwierdzony do rękojeści cepa, służący do młócenia
2. kij używany do podbijania piłki w baseballu
3. część kafara, młota itp. bezpośrednio uderzająca


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. roln. krótsza część cepa, kij przytwierdzony do trzonka (dzierżaka), służący do uderzania zboża

 (1.2) sport. kij używany do podbijania piłki w niektórych grach, np. w baseballu

 (1.3) techn. część młota lub niektórych mechanizmów służąca do uderzania

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Cep zbudowany jest z dwóch kijów: dzierżaka (dłuższego) i bijaka (krótszego), połączonych rzemieniem (zwanym gązwą, gackiem lub kapicą) lub metalowym przegubem (zwanym ósemką).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bijatyka ż., bicie n., bijanie n., ubijaczka ż.

:: zdrobn. bijaczek m.

 czas. ubijać, bić ndk., bijać ndk.

 przym. bitny

 przysł. bitnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) młóczysko

Wiktionary


bijakowy

tyczący się bijaka


SJP.pl


bijanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|bijać.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. bijać ndk.

 rzecz. bijak mrz.

Wiktionary


bijatyka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bójka z udziałem większej liczby osób

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bijatyka – bójka, w której uczestniczy kilka osób
  • bijatyka – gatunek gier komputerowych

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Gdy zaczęła się bijatyka w barze, spylaliśmy aż się kurzyło.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. ubijać, bić ndk., bijać ndk.

 rzecz. bicie n., bijak mrz.

Wiktionary


bijać

bić kogoś lub coś co pewien czas


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) bić co pewien czas

czasownik zwrotny niedokonany bijać się (dk. brak)

 (2.1) bić się co jakiś czas; brać udział w bijatykach

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bicie n., bijak mrz., bijany mos., bijatyka ż., bijanie n., odbijacz mrz.

 czas. bić, odbijać, rozbić

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) karać

Wiktionary


bijekcja

funkcja będąca jednocześnie iniekcją i suriekcją


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mat. funkcja wzajemnie jednoznaczna;

Wiktionary


bijnik

część mechanizmu uderzeniowego broni palnej


SJP.pl

Bijnik – element mechanizmu uderzeniowego uderzający ruchem prostoliniowym w iglicę i powodujący odpalenie naboju. Ruch bijnika jest powodowany przez sprężynę uderzeniową.

W wielu wzorach broni rolę bijnika spełnia zamek lub suwadło. W takich przypadkach rolę sprężyny uderzeniowej pełni sprężyna powrotna.

Wikipedia


bijok

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. roln. gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. górna część cepa

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. awanturnik, ktoś skory do bójek

Wiktionary


bik

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biuro Informacji Kredytowej
  • .bik – rozszerzenie plików w formacie Bink Video
  • Biek

Wikipedia


bikarbonat

wodorowęglan sodowy, występujący w postaci białej substancji krystalicznej; soda oczyszczona


SJP.pl


bikej

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pot. żart. pejor. zob. bikejka. (dziewczyna)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) pot. żart. pejor. zob. bikejka. (biały kozaczek)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Oczywiście bikeje bikejom nierówne, liczy się również to, co oprócz kozaczków mamy na sobie – róże, futerka i tak dalej. (z Internetu)

 (1.1) Wiele bikejów to chcące się za wszelką cenę odmłodzić panie w średnim wieku. (z Internetu)

 (2.1) Błądziłem po krakowskim rynku, podziwiając dziewczęta w bikejach. (z Internetu)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲikɛj, AS: bʹikei ̯

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bikejka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1,2.1) bikejka

Wiktionary


bikejka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. żart. pejor. dziewczyna lub młoda kobieta ubierająca się w prowokujący i niezbyt gustowny sposób, której głównym celem jest eksponowanie swej urody, do której często podchodzi bezkrytycznie

 (1.2) pot. żart. pejor. także: biały kozaczek noszony przez bikejkę (1.1)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Typowa bikejka jest zwykle stałą klientką solariów oraz bywalczynią dyskotek.

 (1.1-2) Bikejki wciąż królują na dyskotekach, ulicach i w galeriach handlowych.

 (1.2) Potem pomyka taka w kabaretkach, bikejkach na wiejskie party.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲiˈkɛjka, AS: bʹikei ̯ka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bikej m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bikej

 (1.2) bikej

Wiktionary


bikejoring

[czytaj: bajk dżoring] dyscyplina sportu zaprzęgowego, w której jeden lub dwa psy ciągną rower


SJP.pl

Bi

Wikipedia


bikejoringowy

→ bikejoring [czytaj: bajkdżoringowy]


SJP.pl


bikepacking

[czytaj: bajkpaking] forma turystyki rowerowej polegająca na wielodniowych wyprawach z lekkim bagażem mocowanym bezpośrednio na rowerze


SJP.pl

Bi

Wikipedia


bikepackingowy

→ bikepacking


SJP.pl

Patrz:

bikepacking

bikepark

[czytaj: bajkpark] wydzielone miejsce przeznaczone do sportowej jazdy rowerem; bajkpark, bike park


SJP.pl


bikeparkowy

→ bikepark; bajkparkowy


SJP.pl


biker

[czytaj: bajker] potocznie: rowerzysta; bajker, bajkers, bikers


SJP.pl

BiKeR (Białostocka Komunikacja Rowerowa) – system bezobsługowych wypożyczalni rowerów miejskich działający w Białymstoku i okolicznych gminach na podstawie porozumień międzygminnych.

Wikipedia


bikerka

[czytaj: bajkerka] potocznie: rowerzystka


SJP.pl


bikers

[czytaj: bajkers lub bikers] potocznie: rowerzysta; biker, bajker, bajkers


SJP.pl


bikin

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka na Dalekim Wschodzie Rosji, prawy dopływ Ussuri

Wiktionary

Bikin (ros. "Бикин") – miasto w Rosji, w Kraju Chabarowskim, centrum administracyjne rejonu bikińskiego. Położony jest na prawym brzegu rzeki Bikin, dopływu Ussuri, 223 km od Chabarowska, przy granicy z Chinami.

Miejscowość powstała w roku 1885 w związku z budową w latach 1884–1887 linii kolejowej Władywostok-Chabarowsk. Status miasta od 1938 roku.

Wikipedia


bikini

damski dwuczęściowy kostium plażowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) dwuczęściowy damski kostium plażowy;

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wszyscy oglądali się za zgrabną blondynką w bikini.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲiˈcĩɲi, AS: bʹiḱĩńi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bikiniarz

Wiktionary


bikiniara

→ bikiniarz


SJP.pl

Patrz:

bikiniarz

bikiniarka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) członkini polskiej subkultury młodzieżowej w latach 50., strojem naśladujący styl amerykański – ubrania o jaskrawych kolorach

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bikiniarz mos.

Wiktionary


bikiniarski

charakterystyczny dla bikiniarza


SJP.pl


bikiniarstwo

styl bikiniarza


SJP.pl


bikiniarz

młodzian ubierający się nazbyt modnie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) członek polskiej subkultury młodzieżowej w latach 50., strojem naśladujący styl amerykański – ubrania o jaskrawych kolorach i przydługa fryzura;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bikini n.

:: fż. bikiniarka ż.

Wiktionary


bikont

nazwisko


SJP.pl


bikorn

rodzaj kapelusza powszechnego w XVIII i XIX wieku w Europie i Ameryce Północnej w wojsku i marynarce, wywodzący się z trikornu, kojarzony z Napoleonem Bonaparte; dwuróg, bicorne


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) dwurożny kapelusz;

Wiktionary

Bikorn (także: dwuróg, kapelusz stosowany) – rodzaj kapelusza, powszechnego w użyciu w XVIII i XIX wieku, szczególnie w Europie i Ameryce Północnej zarówno w wojsku jak i w marynarce, kojarzonego często z Napoleonem Bonaparte. Bikorny noszone były zarówno przez oficerów jak i generałów epoki napoleońskiej, przetrwały jako składnik munduru galowego w wielu armiach aż do lat dwudziestych XX wieku.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbʲikɔrn, AS: bʹikorn

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dwuróg, kapelusz stosowany

Wiktionary


biksa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk., reg. pozn. puszka, blaszane pudełko

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. pot. samochód marki Syrena

 (1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zootechn. worek na obrok

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bikselka ż.

Wiktionary


biksbit

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. minerał, odmiana berylu;

Wiktionary

Biksbit, czerwony beryl – minerał, agrestowoczerwona, przezroczysta odmiana berylu.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbʲiɡzbʲit, AS: bʹigzbʹit

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bixbit

Wiktionary


biksyna

ekstrakt z nasion arnoty właściwej, pomarańczowoczerwony barwnik terpenowy; annato


SJP.pl

Biksyna, E160b – organiczny związek chemiczny z grupy apokarotenoidów (podgrupa karotenoidów). Naturalny, pomarańczowoczerwony barwnik terpenowy. Jest to ekstrakt otrzymywany z nasion arnoty właściwej ("Bixa orellana"), nazywanej również "annato". 5% tych nasion stanowią pigmenty, które zawierają 70–80% biksyny.

Wikipedia


bikwadratowy

Od równania bikwadratowego, równanie algebraiczne.


SJP.pl


bikówek

wieś w województwie mazowieckim


SJP.pl

Bikówek – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie grójeckim, w gminie Grójec.

W latach 1954–1958 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bikówek, po jej zniesieniu w gromadzie Kobylin. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.

Wikipedia


bil

kij używany do gry w bilard


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kraków. świeża nieosolona słonina lub snookera

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kupiłem kilo bilu.

Wiktionary


bila

1. kula do gry w bilarda;
2. w bilardzie: uderzenie kulą o kulę


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. mała, twarda kula do gry w bilard;

Wiktionary

Bila – kula używana do gry w bilard.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po dobrym uderzeniu kija, odbita bila wpada prosto do łuzy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲila, AS: bʹila

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bilard mrz., bilardzista mos.

 przym. bilardowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kula bilardowa

Wiktionary


bilabialny

w językoznawstwie: spółgłoska bilabialna - spółgłoska, przy której wymawianiu powstaje zwarcie lub szczelina między wargami, np. polskie p, b, m; spółgłoska dwuwargowa


SJP.pl


bilans

1. podsumowanie, zestawienie;
2. sprawozdanie finansowe przedsiębiorstwa za dany okres


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) księg. sprawozdanie finansowe

 (1.2) proporcje wpływów i wypływów

 (1.3) zestawienie porównawcze

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bilans (rachunkowość)
  • W języku potocznym bilans występuje jako synonim słów: podsumowanie, zestawienie.
  • W odniesieniu do poszczególnych przedsięwzięć gospodarczych (kampania reklamowa, opracowanie nowego produktu, modernizacja wyposażenia, likwidacja zakładu itp.) bilansem nazywa się czasem zestawienie ...
  • bilans płatniczy
    • bilans obrotów kapitałowych
      • bilans handlowy
    • bilans obrotów bieżących
  • W gospodarce narodowej bilansem nazywa się zestawienie ilustrujące powstawanie i wykorzystanie rozmaitych wielkości lub ich przepływy (wpływ i wypływ), np. bilans środków (zasobów) pieniężnych, bilans...
  • W dziedzinach technicznych bilans to zestawienie wpływających i wypływających z procesu technologicznego czynników, np.:
    • bilans materiałowy (bilans mas)
    • bilans cieplny
    • bilans energetyczny

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pozycje inwentarza sporządzonego przez jednostki, które nie prowadziły uprzednio ksiąg rachunkowych, powinny stanowić odpowiedniki lub rozwinięcia poszczególnych pozycji bilansu otwarcia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bilansówka ż., bilansowanie n., bilansowość ż.

:: zdrobn. bilansik mrz.

 czas. bilansować ndk.

 przym. bilansowy

Wiktionary


bilansik

zdrobnienie od: bilans


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od bilans

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie bilans, lecz tylko mały bilansik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bilans m., bilansówka ż.

Wiktionary


bilansista

specjalista sporządzający bilans


SJP.pl


bilansistka

→ bilansista


SJP.pl

Patrz:

bilansista

bilansowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wyrównywanie działania czegoś wzajemnie do siebie przeciwstawnego, utrzymywanie czegoś w równowadze

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲilãw̃sɔˈvãɲɛ, AS: bʹilãũ̯sovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bilansówka ż., bilans m., zbilansowanie ż.

 czas. bilansować ndk., zbilansować dk.

 przym. bilansowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) równoważenie, kompensowanie

Wiktionary


bilansować

1. w księgowości:
a) sporządzać bilans księgowy;
b) o pozycji, sumie w bilansie księgowym: wyrównywać wielkości;
2. podsumowywać, zestawiać


SJP.pl


bilansowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) górn. geol. w odniesieniu do kopalin: cecha złoża, które spełnia ustalone kryteria geologiczno-górnicze, techniczno-jakościowe i ekonomiczne; zwykle kryteria te dotyczą m.in. głębokości występowania, miąższości pokładu i zawartości różnych minerałów w złożu;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zgodnie z przyjętymi obecnie kryteriami bilansowości eksploatację węgla kamiennego ograniczono do głębokości 1000 m.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲilãw̃ˈsɔvɔɕt͡ɕ, AS: bʹilãũ̯sovość

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bilansówka ż., bilans

 przym. bilansowy

Wiktionary


bilansowy

przymiotnik od: bilans


SJP.pl


bilansówka

środowiskowo: wynagrodzenie wypłacane pracownikom księgowości w związku z ukończeniem prac nad bilansem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) środ. premia wypłacana księgowym po zakończeniu prac nad bilansem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Powiedział mi, że da nam wysokie bilansówki jeśli przyspieszymy tempo.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bilans mrz., bilansowanie n., bilansowość ż., bilansik mrz.

 czas. bilansować ndk.

 przym. bilansowy

Wiktionary


bilard

1. gra rozgrywana na specjalnym, pokrytym suknem stole, polegająca na uderzaniu kijem w bile w ten sposób, aby wpadły do otworów znajdujących się na bokach stołu;
2. stół do gry w bilarda; stół bilardowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sport. gra towarzyska i sportowa polegająca na odbijaniu drewnianych kul kijem na specjalnym stole;

 (1.2) pokryty suknem stół z bandami przystosowanydo gry w bilard (1.1);

 (1.3) pot. automat do gry z odbijającą się wewnątrz metalową kulą

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ten człowiek to mistrz gry w bilard.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲilart, AS: bʹilart

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bila ż., bilardzista m., bilardzistka ż.

 przym. bilardowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) stół bilardowy

 (1.3) flipper

Wiktionary


bilardowy

przymiotnik od: bilard


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z bilardem, służący do gry w bilard

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Możesz ją spotkać gdziekolwiek - zaczynając od klubu bilardowego, aż na muzeum etnograficznym kończąc.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲilarˈdɔvɨ, AS: bʹilardovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bilard m., bila ż., bilardzista m., bilardzistka ż.

Wiktionary


bilardzik

zdrobnienie od: bilard


SJP.pl


bilardzista

osoba grająca w bilard


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) sport. ktoś, kto grywa w bilard – amatorsko lub sportowo

Wiktionary

Bilardzista (oryg. "The Hustler") – amerykański dramat filmowy z 1961 roku w reżyserii Roberta Rossena. Jest to adaptacja powieści Waltera Tevisa pod tym samym tytułem.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bilard m., bila ż.

:: fż. bilardzistka ż.

 przym. bilardowy

Wiktionary


bilardzistka

→ bilardzista


SJP.pl

Patrz:

bilardzista

bilastyna

organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwhistaminowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) farm. lek przeciwalergiczny; lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, antagonista receptora H1

Wiktionary

Bilastyna – organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwhistaminowy II generacji, antagonista receptora histaminowego H1.

Bilastyna wprowadzona została do terapii w 2010 roku. Stosowana jest w leczeniu objawowym sezonowego oraz całorocznego nieżytu nosa i zapalenia spojówek, a także pokrzywki.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Gdy przyjmujesz bilastynę, unikaj soku grejpfrutowego.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nazwa systematyczna: kwas 2-[4-(2-{4-[1-(2-etoksyetylo)-1-benzoimidaz-2-ylo]piperydyn-1-ylo}etylo)fenylo]-2-metylopropionowy; wzór sumaryczny: C28H37N3O3; nazwa handlowa: Clatra

Wiktionary


bilateralizm

system rozliczeń między dwoma państwami


SJP.pl

Bilateralizm – wzajemna, obustronna, a często jednoczesna realizacja zobowiązań dwóch państw lub organizacji międzynarodowych względem siebie. Zobowiązania te realizowane są w myśl wcześniej ustalonych umów dwustronnych pomiędzy zainteresowanymi krajami.

Wikipedia


bilateralność

dwustronność


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bilateralne

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bilateralizm m., lateralizacja ż.

 przym. bilateralny

 przysł. bilateralnie

Wiktionary


bilateralny

1. dwustronny, obustronny;
2. dotyczący dwóch krajów


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dwustronny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ta umowa jest bilateralna.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲilatɛˈralnɨ, AS: bʹilateralny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. lateralizacja ż., bilateralizm m., bilateralność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dwustronny, obustronny, obopólny, wzajemny

Wiktionary


bilbao

miasto w Hiszpanii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Hiszpanii;

Wiktionary

Bilbao ( Bilbo) – miasto w północnej Hiszpanii, w regionie Kraj Basków, u ujścia rzeki Nervión do Zatoki Biskajskiej Oceanu Atlantyckiego, siedziba administracyjna prowincji Biskaja. W 2019 liczyło ok. 346 405 mieszkańców. Wraz z przyległymi miejscowościami tworzy obszar metropolitalny "Gran Bilbao".

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bilbaoński

Wiktionary


bilbaoński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bilbao, dotyczący Bilbao

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zarówno „Bizkaitarra”, jak i „Baserritarra” były wydawane w Bilbao i to właśnie społeczność bilbaońska tworzyła, jak można sądzić, podstawową grupę czytelniczą.

 (1.1) Ale było ono tym boleśniejsze i przykrzejsze, że właśnie przemysł bilbaoński wyróżniał się w całej Hiszpanii swym zmysłem społecznym i ofiarnością, że najmniej był zaangażowany we wspieraniu faszyzmu (…) uwsp..

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bilbao n.

Wiktionary


bilbergia

roślina z rodziny bromeliowatych (ananasowatych)


SJP.pl

Bilbergia, zwodnica ("Billbergia") – rodzaj roślin należący do rodziny bromeliowatych. Należy do niego ponad 60 gatunków pochodzących z Ameryki Południowej i Środkowej (z obszaru między północnym Meksykiem i północną Argentyną). Są to epifity rosnące na drzewach w tropikalnych lasach deszczowych.

Wikipedia


bilbil

ptak śpiewający z rzędu wróblowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. ptak z rodziny bilbili (nazwa systematyczna|Pycnonotidae|ref=tak.);

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Brat Owidiusz trzymał u siebie bilbila.

 (1.1) Na akacji buszują dwa młode bilbile.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bilbilowiec m., bilbilak m., bilbile nmos.

Wiktionary


bilbile

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Pycnonotidae|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu wróblowych;

Wiktionary

Bilbile (Pycnonotidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), obejmująca ponad 150 gatunków.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Większość bilbili rozsmakowuje się w owocach.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bilbil mzw.

Wiktionary


bilbokiet

dawna gra polegająca na podrzucaniu przywiązanej do pałeczki kulki tak, aby wpadła ona do uchwytu w górnej części pałeczki


SJP.pl


bilbord

bardzo duży plakat reklamowy; billboard


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) duża przydrożna tablica reklamowa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Radni cztery godziny dyskutowali o bilbordach zawieszonych w centrum miasta.

Wiktionary


bilbordowy

→ bilbord; billboardowy


SJP.pl


bilbordoza

zbyt powszechne występowanie bilbordów w przestrzeni publicznej; billboardoza


SJP.pl


bilcze

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bilcze – wieś w obwodzie lwowskim, w rejonie mikołajowskim
  • Bilcze – wieś w obwodzie rówieńskim, w rejonie demidowskim
  • Bilcze Złote – wieś w obwodzie tarnopolskim, w rejonie borszczowskim
  • Bilcze– stacja kolejowa

Wikipedia


bilczewski

nazwisko, m.in. Józef Bilczewski (1860-1923) - święty katolicki, arcybiskup lwowski obrządku łacińskiego


SJP.pl


bilczów

wieś w województwie świętokrzyskim


SJP.pl

Bilczów – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Busko-Zdrój. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Wikipedia


bild

dziennik niemiecki


SJP.pl

Bi

Wikipedia


bildowany

przymiotnik

 (1.1) daw. gw-pl|Śląsk Cieszyński. uczony

Wiktionary


bildungsroman

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) liter. powieść opisująca rozwój młodzieńczy bohatera;

Wiktionary

Bildungsroman (z niem. "Bildung" – „kształcenie”, „formowanie” i "Roman" – „powieść”; dosł. „powieść edukacyjna” albo „powieść formacyjna”) – typ powieści przedstawiającej psychologiczny, moralny i społeczny rozwój protagonisty, zwykle młodego, oraz jego kształtowanie się w relacji z otoczeniem społecznym. W polskiej literaturze krytycznej termin bywa oddawany jako „powieść formacyjna”.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌbʲildũŋkˈsrɔ̃mãn, AS: bʹildũŋksrõmãn

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Entwicklungsroman

Wiktionary


bileciarka

urządzenie dziurkujące bilety kolejowe


SJP.pl


bilecik

zdrobnienie od: bilet


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od bilet; mały bilet

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bilet m., bileter mos., bileterka ż., biletowanie n.

 przym. biletowy

Wiktionary


bilecki

nazwisko


SJP.pl


bilet

1. kartka z odpowiednim nadrukiem wydającej ją instytucji, będąca dowodem uiszczenia opłaty przez nabywcę, uprawniająca do określonej usługi;
2. kartka z krótką wiadomością; bilecik, liścik;
3. potocznie: przepustka do czegoś, np. bilet do raju;
4. urzędowo: pieniądz papierowy; banknot, asygnata;
5. wilczy bilet - negatywna opinia uniemożliwiająca podjęcie pracy, studiów lub wyjazd zagraniczny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) dokument zezwalający na przejazd pociągiem, autobusem, samolotem itp., albo na wstęp do kina lub teatru

 (1.2) środ. wojsk. wezwanie do odbycia służby wojskowej

 (1.3) kartonik z nadrukiem

Wiktionary

Bilet (fr. "billet") – dokument potwierdzający uprawnienie do skorzystania z określonej usługi (np. wejścia na mecz, przejazdu środkami komunikacji publicznej (pociąg, autobus)), za którą uiściło się opłatę przy jego nabyciu.

W publicznym transporcie zbiorowym bilet oznacza ważny dokument lub inny dowód zawarcia umowy transportowej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przejazd autobusem komunikacji miejskiej bez ważnego biletu podlega karze 100 złotych.

 (1.1) Chłopaki zaciągnęli go do kina, potem Pawełek zdobył bilety na recital Ewy Demarczyk, a potem był mecz hokejowy Polska – NRD, na który poszli całą gromadą i na przemian to wrzeszczeli, to dęli w trąbki, dopingując swojaków.

 (1.2) Z moich planów nici, właśnie dostałem bilet do woja.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲilɛt, AS: bʹilet

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bileter mos., bileterka ż., biletowanie n., zabiletowanie n.

:: zdrobn. bilecik mrz.

 czas. biletować ndk., zabiletować dk.

 przym. biletowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) karta mobilizacyjna, wezwanie do wojska, powołanie

Wiktionary


bileter

pracownik mający za zadanie kontrolę ważności biletów, np. w kinie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pracownik teatru, kina itp. kontrolujący bilety przy wejściu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bileter nie chciał nas wpuścić, bo okazało się, że zapomnieliśmy biletów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲiˈlɛtɛr, AS: bʹileter

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bilet m., bilecik m.

:: fż. bileterka ż.

 przym. biletowy

Wiktionary


bileteria

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) serwis prowadzący sprzedaż biletów do wielu instytucji lub na występy wielu wykonawców

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na wstępie dodam, że piszę to jako osoba, która od lat współpracuje z różnymi bileteriami przy wydarzeniach stand-upowych i festiwalu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bilet m., bileter m., bileterka ż.

 przym. biletowy

Wiktionary


bileterka

pracownica mająca za zadanie kontrolę ważności biletów, np. w kinie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pracowniczka teatru, kina itp. kontrolująca bilety przy wejściu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bileterka nie chciała nas wpuścić, bo okazało się, że zapomnieliśmy biletów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲilɛˈtɛrka, AS: bʹileterka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bilet m., bilecik m.

:: fm. bileter m.

 przym. bileterski, biletowy

Wiktionary


bileterski

przymiotnik

 (1.1) związany z osobą lub stanowiskiem biletera

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bileterka ż.

Wiktionary


biletomacik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od biletomat

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biletomat m.

Wiktionary


biletomat

potocznie: automat do sprzedaży biletów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) automat służący do zakupu biletu;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲilɛˈtɔ̃mat, AS: bʹiletõmat

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biletomacik mrz.

Wiktionary


biletowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) środ. sprzedawanie biletów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bilet m., bilecik m., bileter m., bileterka ż., bileciarka ż.

 czas. biletować ndk.

 przym. biletowy

Wiktionary


biletować

środowiskowo: sprzedawać bilety pasażerom środków lokomocji


SJP.pl


biletowy

związany z biletem


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący biletów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Od tego dzikiego, posępnego krajobrazu dziwnie odbijały mizerne urządzenia turystyczne: budka z kasą biletową, kiosk z napojami i ze słodyczami, tablice ze wskazówkami dla turystów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bileteria ż., bilet m., bilecik m., bileter m., bileterka ż., biletowanie n.

Wiktionary


bilewicz

nazwisko


SJP.pl


bilewski

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bogusz Bilewski – polski aktor filmowy i teatralny
  • Jan Baran-Bilewski – polski lekkoatleta i pułkownik
  • Józef Bilewski – lekkoatleta, olimpijczyk, kapitan artylerii, ofiara zbrodni katyńskiej
  • Katarzyna Bilewska – polska prawnik, adwokat

Wikipedia


bilharcjoza

tropikalna choroba pasożytnicza człowieka i niektórych gatunków zwierząt wywołana przywrą krwi; schistosomatoza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. zob. schistosomatoza.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ze względu na ryzyko zakażeniem bilharcjozą, nie wolno się kąpać w wodach stojących i płynących.

Wiktionary


biliard

liczba wynosząca 10^15


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mat. liczba o wartości 1 000 000 000 000 000 = 1015;

Wiktionary

Biliard – liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 = 1015. Termin "biliard" jest stosowany w nazewnictwie liczebników w skali długiej i nie ma swojego odpowiednika w skali krótkiej.

W krajach stosujących skalę krótką (głównie kraje anglojęzyczne) liczba 1015 nosi nazwę kwadrylion, tak jak 1024 w pozostałych krajach.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) To odpowiada stężeniom na poziomie części na biliard (ppq).

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲilʲjart, AS: bʹilʹi ̯art

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biliardowy

Wiktionary


biliardowy

→ biliard


SJP.pl

Patrz:

biliard

bilicki

nazwisko


SJP.pl


bilicz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie starosamborskim, nad rzeką Jabłonką;

Wiktionary

Bilicz ( Біличі, "Biłyczi") – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie samborskim (wcześniej w rejonie starosamborskim), nad rzeką Jabłonką, siedziba rady wiejskiej. W 2022 roku liczyła 1263 mieszkańców.

Wieś dzieli się na Bilicz Górny (nad potokiem Bilicz) i Bilicz Dolny (poniżej ujścia potoku Bilicz do Jabłonki).

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bilicki

Wiktionary


bilik

nazwisko


SJP.pl


bilikiewicz

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adam Bilikiewicz (1933–2007) – polski lekarz, psychiatra
  • Barbara Iwaszkiewicz-Bilikiewicz (1935–2011) – polska lekarka, okulistka
  • Tadeusz Bilikiewicz (1901–1980) – polski lekarz, psychiatra

Wikipedia


bilinearny

złożony z dwóch linii; dwuliniowy


SJP.pl


biling

wykaz rozmów telefonicznych przesyłany abonentowi przez firmę telekomunikacyjną; billing


SJP.pl


bilingowy

→ biling; billingowy


SJP.pl


bilingwalizm

w językoznawstwie: dobra znajomość dwu języków; dwujęzyczność, bilingwizm


SJP.pl


bilingwalny

posługujący się dwoma językami lub napisany w dwóch językach; dwujęzyczny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dwujęzyczny, dwujęzykowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dwujęzyczny, dwujęzykowy

Wiktionary


bilingwiczny

rzadko: posługujący się dwoma językami lub napisany w dwóch językach; dwujęzyczny, bilingwalny


SJP.pl


bilingwista

osoba, która posługuje się dwoma językami


SJP.pl


bilingwizm

w językoznawstwie: dobra znajomość dwu języków; dwujęzyczność, bilingwalizm


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biegłe posługiwanie się przez kogoś dwoma językami

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dwujęzyczność

Wiktionary


bilion

1. milion milionów; w niektórych krajach tysiąc milionów
2. zwykle w liczbie mnogiej, o nieprzebranej ilości czegoś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) liczba o wartości: 1 000 000 000 000 = 1012;

Wiktionary

Bilion (skrót: bln) – liczba o wartości: 1 000 000 000 000 = 1012 (czyli 1000 miliardów), w krajach stosujących długą skalę.

W krajach stosujących krótką skalę (głównie kraje anglojęzyczne) leksykalne bilion oznacza liczbę 109, czyli miliard na długiej skali.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Atmosfera Rei jest około 5 bilionów razy mniej gęsta od atmosfery Ziemi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲilʲjɔ̃n, AS: bʹilʹi ̯õn

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bilionowy

 liczporz. bilionowy

Wiktionary


bilioner

osoba mająca bilionowy majątek w jakiejś walucie


SJP.pl


bilionerka

kobieta mająca bilionowy majątek w jakiejś walucie


SJP.pl


bilionowy

przymiotnik od: bilion


SJP.pl

liczebnik porządkowy lub przymiotnik

 (1.1) ostatni ze zbioru liczącego bilion jednostek; liczący bilion czegoś

Wiktionary

Powiązane:

 licz. bilion

 rzecz. bilion mrz.

Wiktionary


bilirubina

pomarańczowy barwnik żółci powstający z hemoglobiny uwolnionej ze zniszczonych w wątrobie krwinek czerwonych, wydalany z kałem i śladowo z moczem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. barwnik organiczny, końcowy produkt degradacji hemu;

Wiktionary

Bilirubina (z łac. "bilis" – żółć, "ruber" – czerwony) – pomarańczowoczerwony barwnik żółciowy ssaków, produkt rozpadu hemu hemoglobiny i innych hemoprotein. Wzrost stężenia bilirubiny we krwi i tkankach może powodować zażółcenie skóry i białkówki oczu, czyli żółtaczkę. Barwnik ten wykryty został także u roślin z rodzaju strelicja.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po spożyciu tych ziół znacznie wzrósł mi poziom bilirubiny we krwi i cały się zrobiłem żółty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲilʲiruˈbʲĩna, AS: bʹilʹirubʹĩna

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bilirubinowy

Wiktionary


bilirubinowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) biochem. związany z bilirubiną, dotyczący bilirubiny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bilirubina ż.

Wiktionary


biliteralny

inaczej: dwuliterowy, biliterowy


SJP.pl


biliterowy

złożony z dwóch liter; dwuliterowy


SJP.pl


biliwerdyna

zielonkawy barwnik żółci powstający w wątrobie z rozpadu hemoglobiny, przekształcany następnie pod wpływem flory bakteryjnej w bilirubinę


SJP.pl

Bi

Wikipedia


biliński

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biliński – polski herb szlachecki
  • Anna Bilińska-Bohdanowiczowa (1854–1893) – polska malarka
  • Barbara Bilińska (ujednoznacznienie)
  • Bohdan Biliński (1903–1962) – polski księgarz, bibliotekarz i działacz społeczny
  • Czesław Biliński (1954–2021) – polski koszykarz
  • Dagmara Bilińska – polska aktorka
  • Donald Biliński (1916–1989) – amerykański duchowny rzymskokatolicki, franciszkanin, archiwista i bibliotekarz
  • Jan Biliński (1540–1604) – polski nauczyciel i wychowawca św. Stanisława Kostki
  • Józef Biliński (1889–1948) – polski rolnik, działacz społeczno-oświatowy i polityk
  • Kamil Biliński (ur. 1988) – polski piłkarz
  • Krzysztof Biliński (ur. 1962) – polski historyk literatury
  • Leon Biliński (1846–1923) – polski polityk i ekonomista

Wikipedia


bill

projekt ustawy wniesiony do parlamentu w Wielkiej Brytanii lub w USA


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bill – lieu-dit w gminie Helperknapp, w kantonie Mersch
  • imię Bill jest angielskim zdrobnieniem imienia Wilhelm (William)
  • Bill – szwedzki przeciwpancerny pocisk kierowany
  • Bill – amerykański komediodramt z 2007
  • Bill Cosby Show – sitcom autorstwa komika Billa Cosby’ego
  • Kill Bill – film Quentina Tarantino
  • The Bill – polski punk rockowy zespół muzyczny
  • Max Bill (1908-1994) – szwajcarski architekt, rzeźbiarz i projektant
  • Buffalo Bill (1846-1917) – myśliwy, zwiadowca armii amerykańskiej
  • Buffalo Bills – zespół futbolu amerykańskiego

Wikipedia


billa

1. austriackie przedsiębiorstwo handlowe;
2. supermarket firmy Billa


SJP.pl

Zobacz też: Billa (film).

Billa () – pochodząca z Austrii sieć supermarketów należąca do koncernu Rewe Group.

Wikipedia


billboard

bilbord;
1. bardzo duży plakat reklamowy;
2. specjalna tablica, na której umieszczany jest plakat reklamowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) duża przydrożna tablica reklamowa

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Billboard – amerykańskie czasopismo muzyczne
  • billboard – tablica lub plakat reklamowy
  • billboard – krótki film reklamowy
  • billboard w grafice komputerowej
  • Billboard – film z 1998 roku, reż. Łukasz Zadrzyński
  • Billboard – singel Jonasa Blue i Tify Chen z 2019 roku

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Radni cztery godziny dyskutowali o billboardach zawieszonych w centrum miasta.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. billboardowy

Wiktionary


billboardowy

→ billboard [czytaj: bilbordowy]; bilbordowy


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do billboardu, związany z billboardem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) O aferze billboardowej zrobiło się głośno po publikacji artykułu w lokalnej gazecie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. billboard

Wiktionary


billboardoza

[czytaj: bilbordoza] zbyt powszechne występowanie billboardów w przestrzeni publicznej; bilbordoza


SJP.pl


billewicz

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Anna Billewicz
  • Gustaw Billewicz – major artylerii Wojska Polskiego.
  • Jerzy Wojciechowicz Billewicz
  • Leon Billewicz
  • Maria Billewicz
  • Tadeusz Billewicz
  • Aleksandra Billewiczówna, Oleńka – postać literacka z powieści Potop Henryka Sienkiewicza

Wikipedia


billie

[czytaj: bili] obce imię żeńskie


SJP.pl


billing

wykaz rozmów telefonicznych przesyłany abonentowi przez firmę telekomunikacyjną; biling


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Billing (film)
  • Billing – miejscowość w Anglii, w hrabstwie Northamptonshire
  • Billing – rachunek szczegółowy
  • EBPP – elektroniczna prezentacja i płacenie rachunków

Wikipedia


billingowy

→ billing; bilingowy


SJP.pl


billings

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Billings – miasto w stanie Missouri, w hrabstwie Christian
  • Billings – miasto w stanie Montana, w hrabstwie Yellowstone
  • Billings – miejscowość w stanie Oklahoma, w hrabstwie Noble
  • Billings (ang. Billings Township) – gmina w stanie Michigan, w hrabstwie Gladwin
  • Billings (ang. Billings Township) – gmina w stanie Dakota Północna, w hrabstwie Cavalier
  • hrabstwo Billings (ang. Billings County) – w stanie Dakota Północna
  • Billings w Ontario

Wikipedia


billy

rasa psów gończych wywodząca się z Francji


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Billy Cox (ur. 1941) – amerykański basista, członek Band of Gypsys i The Jimi Hendrix Experience
  • Billy (Allier) – francuska gmina w regionie Owernia
  • Billy (Calvados) – francuska gmina w regionie Dolna Normandia
  • Billy (Loir-et-Cher) – francuska gmina w Regionie Centralnym
  • Billy (rasa psa) – rasa psów
  • IKEA Billy – seria regałów produkowanych przez IKEA od 1979 roku

Wikipedia


bilmez

przysłówek sposobu

 (1.1) daw. ani trochę

czasownik ułomny, nieprzechodni

 (2.1) gw-pl|Podole. nie znać, nie umieć, nie potrafić

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Ani słowa bilmez. → Nie zna ani słowa.

Wiktionary

Synonimy:

 (1-2) war. belmez, belmes

Wiktionary


bilno

dwie wsie w województwie kujawsko-pomorskim


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bilno – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. radziejowskim, w gminie Osięciny
  • Bilno – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. włocławskim, w gminie Lubień Kujawski
  • Bilno – gromada

Wikipedia


bilokacja

jednoczesne przebywanie w dwóch miejscach (zjawisko paranormalne)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ezot. rel. jednoczesne przebywanie w dwóch odległych od siebie miejscach;

Wiktionary

Bilokacja – wieloznaczne pojęcie dotyczące m.in. zjawisk paranormalnych polegających na możliwości znajdowania się w dwóch miejscach jednocześnie. W mistyce chrześcijańskiej bilokacja zaliczana jest do darów charyzmatycznych o charakterze nadprzyrodzonym.

Osoby, które opisane są jako doświadczające bilokacji są w pełni świadome swojego przebywania w dwóch miejscach.

Wikipedia


bilokacyjny

→ bilokacja


SJP.pl

Patrz:

bilokacja

bilon

metalowe pieniądze, monety


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) numizm. pieniądze o niskim nominale;

 (1.2) numizm. met. stop miedzi i srebra używany do bicia monet;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bilon – pieniądz zdawkowy w postaci monet
  • bilon – stop miedzi i srebra
  • Bilon – polski raper
  • Billon – standard obrotu cyfrową gotówką typu blockchain

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pasażerka wysiadając z auta ukradła portfel szofera. W pugilaresie znajdowały się trzy karty bankomatowe, prawo jazdy, 400 euro i nieco bilonu.

 (1.1) Dwóch dotychczas nieustalonych mężczyzn dokonało kradzieży bilonu z rozmieniarki znajdującej się przy myjce bezdotykowej w Garwolinie.

 (1.1) Poproś kioskarza o resztę w bilonie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲilɔ̃n, AS: bʹilõn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bilonówka ż.

:: zdrobn. bilonik mrz.

 przym. bilonowy

Wiktionary


bilonik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od bilon

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bilon m.

Wiktionary


bilonowy

związany z bilonem


SJP.pl


bilonówka

potocznie: mały portfel na monety


SJP.pl


bilski

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adam Bilski (1931–2024) – działacz społeczny związany z Ochotniczą Strażą Pożarną
  • Arkadiusz Bilski (ur. 1973) – polski piłkarz, grający na pozycji pomocnika lub napastnika, a następnie trener
  • Edward Bilski (1917–?) – polski polityk, poseł
  • Eugeniusz Bilski (1925–2017) – polski profesor nauk rolniczych w zakresie agronomii, doświadczalnictwa, hodowli roślin, nasiennictwa i statystyki matematycznej
  • Janusz Bilski (ur. 1978) – polski urzędnik i dyplomata, Konsul Generalny RP w Ostrawie (2015–2019)
  • Kazimierz Bilski (1913–1979) – major Polskich Sił Zbrojnych, Armii Krajowej, cichociemny, kawaler Orderu Virtuti Militari
  • Krystyna Bilska (1904–1975) – polska tłumaczka literatury angielskiej i rosyjskiej
  • Marcin Bilski – polski matematyk, doktor habilitowany nauk matematycznych. Specjalizuje się w geometrii analitycznej zespolonej
  • Mieczysław Bilski – ujednoznacznienie
  • Stanisław Bilski – ujednoznacznienie

Wikipedia


bilstein

[czytaj: bilsztajn] producent amortyzatorów


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bilstein – niemiecka nazwa miejscowości Bilstain
  • Bilstein – dzielnica Lennestadt
  • Bilstein – dzielnica Overath
  • Uwe Bilstein – niemiecki autor
  • Bilstein-Gruppe – niemieckie przedsiębiorstwo
  • ThyssenKrupp Bilstein – niemieckie przedsiębiorstwo

Wikipedia


bilwinowo

Bilwinowo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim, w gminie Szypliszki.

Wieś królewska ekonomii grodzieńskiej położona była w końcu XVIII wieku w powiecie grodzieńskim województwa trockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.

Wikipedia


bim

wykrzyknik naśladujący bicie zegara; bam, bom, bim-bam, bim-bom


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • () – modelowanie informacji o budowaniu
  • Bulanda Mucha Architekci (BiM Architekci) – pracownia architektoniczna
  • Bim – demon

Wikipedia


bim-bam

wykrzyknik naśladujący bicie zegara; bim, bam, bom, bim-bom


SJP.pl


bim-bam-bom

wykrzyknik naśladujący bicie zegara; bim-bam, bim-bom


SJP.pl


bim-bom

wykrzyknik naśladujący bicie zegara; bim, bam, bom, bim-bam


SJP.pl

Bim-Bom ("teatrzyk Bim-Bom") – gdański teatr studencki, działający w latach 1954-1960. Od 1957 r. rezydował w historycznym budynku przy ul. Wały Jagiellońskie 1, będącym w l. 1957-1995 siedzibą Klubu Studentów Wybrzeża „Żak” (od listopada 2000 r. mieści się w nim Nowy Ratusz - siedziba Rady Miasta Gdańska).

Wikipedia


bima

podwyższenie na środku bóżnicy (podium z pulpitem); almemor; almemar


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) archit. rel. żyd. podwyższenie stawiane w centrum synagogi, z którego odczytywana jest Tora;

Wiktionary

Bima, belmer ( ‏בימה‎ dosł. „podwyższenie”, „wieża”; ‏בימה‎ "bime"), almemar ( ‏באַלעמער‎, "balemer"), w nazewnictwie aszkenazyjskim bałemer, almejmar, a w nazewnictwie sefardyjskim tewa ( ‏תבה‎ dosł. „skrzynia, arka”) – podwyższone miejsce w synagodze, z którego odczytywana jest Tora oraz księgi prorockie i prowadzone są modlitwy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jakub Rosenberg podniósł się ciężko z ławki i przystanął jeszcze na chwilę na środku sali modlitewnej dla mężczyzn, wsparłszy się jedną ręką o kutą kratę bimy.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) tewa, almemor, almemar

Wiktionary


bimaristan

szpital muzułmański; maristan; bimarchan


SJP.pl


bimba

potocznie:
1. próżnować, marnować czas; obijać się, próżniaczyć, wałkonić się;
2. lekceważyć kogoś lub coś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Poznań. tramwaj

forma czasownika.

 (2.1) 3. os. lp. ter. od bimbać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W badejkach do bimby się ładujesz? Chyba ci amba odbiła!

 (1.1) Szybciej bym przyleciał, ale dryndy żadnej nie było, no i na bimbę trzeba było poczekać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bimbiorz m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Poznań trambimba, kraków|tramwajka., środ. stud. bimbaj

Wiktionary


bimbanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|bimbać.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mówiłam ci, że to twoje bimbanie źle się skończy! Będziesz zimował w ostatniej klasie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲĩmˈbãɲɛ, AS: bʹĩmbãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. bimbać

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) olewanie

Wiktionary


bimbas

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) gw-pl|Zaolzie. członek męski

Wiktionary

Powiązane:

 czas. bimbać ndk., bimbać se ndk.

Wiktionary


bimbać

potocznie:
1. próżnować, marnować czas; obijać się, próżniaczyć, wałkonić się;
2. lekceważyć kogoś lub coś


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) pot. marnować czas, próżnować

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. chwiać się, kołysać się

 (1.3) kołysać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ciągle tylko bimbasz, zamiast się uczyć.

 (1.2) Prziszij tyn knefel, bo bimbie.

 (1.3) Nie mogła wprost patrzeć na Nowakowskiego, który, uśmiechając się pod ryżą czupryną, stał na progu w swojej cienkiej piżamce i ostentacyjnie bimbał torebką landrynek.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲĩmbat͡ɕ, AS: bʹĩmbać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bimbanie n., bimbas mzw.

Wiktionary


bimbałki

potocznie: kobiece piersi; bimbały, zderzaki, melony, donice


SJP.pl


bimbały

potocznie:
1. próżnować, marnować czas; obijać się, próżniaczyć, wałkonić się;
2. lekceważyć kogoś lub coś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy

 (1.1) slang. duży biust

Wiktionary


bimber

potocznie: wódka lub spirytus wytwarzane nielegalnie prymitywnym, domowym sposobem; samogon, samizdat, księżycówka, krzakówka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) spoż. mocny alkohol domowej roboty, zazwyczaj wytwarzany nielegalnie;

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Tomek pędzi niezły bimber.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲĩmbɛr, AS: bʹĩmber

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bimbrownia ż., bimbrownik m., bimbrownictwo n.

:: zdrobn. bimberek m.

 przym. bimbrowniczy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. samogon, księżycówka, krzakówka, siwucha; eufem. koniak pędzony nocą; reg. pozn. berbelucha

Wiktionary


bimbrarstwo

produkcja, pędzenie bimbru; bimbrownictwo


SJP.pl


bimbrarz

rzadko: osoba pędząca bimber lub handlująca bimbrem; bimbrownik


SJP.pl


bimbrownia

miejsce produkcji nielegalnego alkoholu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. miejsce, w którym produkuje się bimber

 (1.2) techn. środ. niskociśnieniowe, fermentacyjne urządzenie do produkcji dwutlenku węgla dla akwariów;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W piwnicy uruchomił swoją bimbrownię, czym smrodzi nam w całym domu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲĩmˈbrɔvʲɲa, AS: bʹĩmbrovʹńa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bimber m., bimbrownik m., bimbrownictwo n.

 przym. bimbrowniczy

Wiktionary


bimbrownictwo

produkcja, pędzenie bimbru; bimbrarstwo


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. produkcja bimbru

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲĩmbrɔvʲˈɲit͡stfɔ, AS: bʹĩmbrovʹńictfo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bimber m., bimbrownik m., bimbrowniczka ż., bimbrownia ż.

 przym. bimbrowniczy, bimbrowy

Wiktionary


bimbrowniczka

wytwórczyni bimbru


SJP.pl


bimbrowniczy

przymiotnik

 (1.1) pot. związany z bimbrownictwem lub bimbrownikiem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) 1410 to rok bitwy pod Grunwaldem albo – w bimbrowniczej anegdocie – wzór na połączenie jednej części drożdży, czterech cukru i dziesięciu wody.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲĩmbrɔvʲˈɲit͡ʃɨ, AS: bʹĩmbrovʹńičy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bimber m., bimbrownik m., bimbrowniczka ż., bimbrownia ż., bimbrownictwo n.

 przym. bimbrowy

Wiktionary


bimbrownik

osoba pędząca bimber lub handlująca bimbrem; bimbrarz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba produkująca bimber lub handlująca nim

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Policjanci zatrzymali bimbrownika, który pokątnie wytwarzał alkohol i sprzedawał go nieletnim.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲĩmˈbrɔvʲɲik, AS: bʹĩmbrovʹńik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bimber m., bimbrownia ż., bimbrownictwo n.

:: fż. bimbrowniczka ż.

 przym. bimbrowniczy, bimbrowy

Wiktionary


bimbrowy

→ bimber


SJP.pl

Patrz:

bimber

bimetal

układ warstwowy dwóch spojonych ze sobą metali lub stopów


SJP.pl

Bimetal – trwale połączone na całej powierzchni styku elementy z dwóch różnych pod względem właściwości fizykochemicznych metali lub stopów.

Wyróżnia się bimetale stykowe, przewodowe, przeciwkorozyjne, np. puszki ze stali pokrytej warstwą cyny, termometryczne (termobimetale).

Wikipedia


bimetaliczny

przymiotnik od: bimetal; bimetalowy


SJP.pl


bimetalizm

system pieniężny, w którym środkiem płatniczym są dwa metale (zwykle złoto i srebro)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekon. hist. system monetarny, w którym funkcję pieniądza spełniają dwa kruszce, złoto i srebro, a ich wartości są od siebie ściśle zależne;

Wiktionary

Nie mylić z: bimetal.

Bimetalizm – kruszcowy system monetarny zbudowany w oparciu o dwa metale szlachetne: srebro i złoto. Opierał się na ustalonej relacji srebra do złota. Obydwa kruszce na równi uczestniczyły w obiegu pieniężnym. Jeśli jednak relacja rynkowa złota i srebra różniła się od ustawowej relacji monet złotych i srebrnych, wówczas pieniądz relatywnie droższy („lepszy”) był tezauryzowany (oszczędzany, odkładany), a w obiegu pozostawał pieniądz relatywnie tańszy („gorszy”).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W sprawach wewnętrznych republikanie sprzeciwiali się idei bimetalizmu i faworyzowali złoto.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲĩmɛˈtalʲism̥, AS: bʹĩmetalʹism̦

Wiktionary


bimetalowy

przymiotnik od: bimetal; bimetaliczny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) met. wykonany z dwóch różnych metali połączonych ze sobą

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bimetal mrz.

 przym. bimetaliczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. bimetaliczny

Wiktionary


bimodalny

1. posiadający dwie części, dwa tryby działania, złożony z dwóch składników lub etapów; dwuskładnikowy;
2. transport bimodalny - transport drogowo-kolejowy


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) posiadający dwa tryby, stany lub formy działania

Wiktionary


bims

poprzeczna belka wiążąca boki statku, element usztywniający szkielet statku; pokładnik


SJP.pl


bimzowarka

maszyna używana przy produkcji obuwia do wygładzania brzegów podeszwy buta


SJP.pl


bin

syn (w imionach arabskich); ben, ibn


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bin – walońska nazwa miejscowości Ben-Ahin
  • Bin Dżawwad – miasto
  • Bin Arus – miasto
  • Bin Kirdan – miasto
  • Bin Shimada – japoński aktor
  • Dong Bin – chiński lekkoatleta
  • Feng Bin – chińska lekkoatletka
  • Joseph Shen Bin – chiński duchowny
  • Kim Hong-bin – południowokoreański alpinista
  • Lu Bin – chiński lekkoatleta
  • Moon Bin – południowokoreański wokalista
  • Sun Bin – chiński strateg

Wikipedia


bina

staroindyjski instrument strunowy szarpany, przypominający lutnię, budowany w wielu odmianach; vina, wina


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) reg. spoż. długa bułka pszenna

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. duży podest

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. pszczoła

Wiktionary

Bina (hebr. בינה) – określenie oznaczające zrozumienie, inteligencję.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) bułka francuska, bułka paryska, reg. angielka, kraków|weka., reg. śl. francuz, reg. pozn. kawiorka, reg. baton, reg. bułka wyborowa, reg. gryzka, reg. bułka kielecka, reg. bułka wrocławska, reg. kawiarka

Wiktionary


binacja

odprawianie dwóch mszy przez jednego kapłana tego samego dnia


SJP.pl

Binacja ("binatio"), "binowanie" – sprawowanie drugiej Mszy św. w tym samym dniu. Sprawowana jest z ważnych przyczyn. Gdy zabraknie innego kapłana, biskup może zezwolić na nią kapłanowi, jeżeli tego domaga się konieczność duszpasterska. W tym przypadku binacja wymaga odpowiednich racji.

Wikipedia


binarka

potocznie: plik wykonywalny zawierający program w postaci kodu maszynowego


SJP.pl


binarność

1. cecha czegoś składającego się wyłącznie z zer i jedynek; zero-jedynkowość;
2. cecha czegoś złożonego z dwóch części; podwójność, dwuczęściowość


SJP.pl


binarny

1. składający się wyłącznie z zer i jedynek; zero-jedynkowy;
2. składający się z dwóch przeciwstawionych sobie części


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) podwójny, złożony z dwóch części

 (1.2) inform. mat. zapisany w dwójkowym systemie liczbowym

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) podwójny, dwuczęściowy

 (1.2) zero-jedynkowy

Wiktionary


binarowa

wieś w Polsce


SJP.pl

Binarowa – wieś w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Biecz.

W latach 1954–1972 wieś należała a była siedzibą władz do 1959 r. gromady Binarowa. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa krośnieńskiego.

Wikipedia


binarowski

przymiotnik od: Binarowa


SJP.pl


binaryzacja

przedstawienie dowolnej informacji w postaci ciągu informacji, z których każda przybiera tylko dwie wartości


SJP.pl


binaryzm

metoda opisu systemu językowego


SJP.pl


binda

1. dawna opaska do podwiązywania wąsów;
2. dawna kobieca opaska na głowę, rodzaj diademu do przystrojenia fryzury;
3. szpagat, służący do zszywania książek;
4. taśma służąca do oprawiania dokumentów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) druk. szpagat do zszywania książki

 (1.2) druk. dekoracyjne prążki na grzbiecie książki

 (1.3) elastyczny grzbiet do bindowania dokumentów

 (1.4) daw. opaska do podwiązywania wąsów;

 (1.5) daw. rodzaj diademu, ozdobna kobieca opaska na głowę

Wiktionary

Zobacz też: Binda (stolica tytularna).

Binda (z niem. "Binde" – opaska) – opaska do podwiązywania wąsów dla nadania im odpowiedniego kształtu.

Mocowaną z tyłu głowy lub do uszu przy pomocy tasiemek albo gumki, zakładano ją na noc na wąsy dla utrzymania ich kształtu po uprzednim nałożeniu na nie pomady (fiksatuaru). Wkładano ją też np. na kilka godzin przed przyjęciem, by utrwalić pożądany kształt wąsów.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbʲĩnda, AS: bʹĩnda

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bindownica, bindowanie

 czas. bindować

Wiktionary


bindasz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) żart. przest. członek męski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) bo miał bindasz tak dostały, / Żeby był nie wlazł w żadne famurały.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲĩndaʃ, AS: bʹĩndaš

Wiktionary


bindał

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stpol. przepaska

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲĩndaw, AS: bʹĩndau̯

Wiktionary


bindaż

kryta aleja w ogrodach XVI-XVII wieku; berso, kolebka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. ogrod. parkowa aleja kryta kratownicą stanowiącą stelaż dla gałęzi drzew lub pnączy;

Wiktionary

Bindaż (niem. "binden" – wiązać), berceaux, chłodnik, kolebka – aleja obsadzona obustronnie drzewami lub pnączami, których pędy splatają się nad drogą tworząc sklepienie. Bindaże zakładane były w ogrodach począwszy od renesansu, jednak najbardziej popularne były w okresie baroku.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbʲĩndaʃ, AS: bʹĩndaš

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) berso, kolebka, chłodnik

Wiktionary


bindel

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Zaolzie. węzeł

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bindla ż.

Wiktionary


binder

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. krawat

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jo bindra nie nosza bez tydzień.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk szlips, ślips

Wiktionary


bindka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Poznań. krawat

 (1.2) stpol. bandaż

Wiktionary


bindla

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. krawat, krawatka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bindel mrz.

Wiktionary


bindowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) oprawianie dokumentów przy pomocy bindownicy;

Wiktionary

Bindowanie – technologia introligatorska łączenia luźnych kartek za pomocą sczepiania ich jednego brzegu za pomocą różnych technik introligatorskich.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bindownica ż., binda ż., zbindowanie n.

 czas. bindować ndk., zbindować dk.

Wiktionary


bindować

oprawiać dokumenty, np. zszywać bindą


SJP.pl


bindownica

przyrząd służący do łączenia kartek papieru przez wycięcie otworów na jednej z krawędzi, a następnie złączenie ich plastikowym, elastycznym i zaginanym do otworów elementem


SJP.pl


bindra

klepka z drewna dębowego, służąca do wyrobu beczek grubościennych


SJP.pl


binduga

teren nad rzeką lub jeziorem, gdzie składa się drewno do spławu i zbija tratwy; winduga


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) miejsce nad rzeką lub na wodzie, gdzie składuje się drewno i zbija tratwy przeznaczone do spławu;

 (1.2) spław drzewa, także jego zbijanie dla łączenia w tratwy

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • binduga – miejsce nad rzeką, kanałem lub jeziorem, służące do przygotowania drewna do spławu
  • Binduga – część miasta Brańsk
  • Binduga – wieś w woj. mazowieckim, w pow. łosickim, w gminie Sarnaki
  • Binduga – wieś w woj. mazowieckim, w pow. przasnyskim, w gminie Chorzele
  • Binduga – wieś w woj. pomorskim, w pow. chojnickim, w gminie Konarzyny
  • Binduga – osada w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. olsztyńskim, w gminie Stawiguda
  • Binduga – rów, dopływ Ełku
  • Binduga – nieistniejąca wieś w rejonie lubomelskim, w obwodzie wołyńskim
  • Binduga – przystanek Wigierskiej Kolei Wąskotorowej

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ogołocone z drzewa zbocze, „binduga”, okryte szczerym piaskiem, nadaje się doskonale do staczania pni wprost do wody.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲĩnˈduɡa, AS: bʹĩnduga

Wiktionary


bindż

środowiskowo: kompulsywne oddawanie się jakiejś przyjemności


SJP.pl


binegacja

wyrażenie zdaniowe utworzone z innych wyrażeń zdaniowych za pomocą wzoru: "ani ..., ani ..."


SJP.pl

Nie mylić z: prawo podwójnego przeczenia, inaczej podwójnej negacji.

Bramka NOR – jeden z funktorów zdaniowych rachunku zdań; dwuargumentowa funkcja boolowska (funktor logiczny) realizująca zaprzeczoną sumę logiczną (NOT OR) – jest prawdziwa wtedy i tylko wtedy, gdy oba składniki są fałszywe. Odpowiada wyrażeniu „ani … ani…”. Jego znaczenie przedstawia poniższa tablica prawdy:

Wikipedia


binek

nazwisko


SJP.pl


binge-viewing

[czytaj: bindż wjułing] środowiskowo: oglądanie odcinków serialu jeden po drugim, bez przerwy; binge-watching


SJP.pl


binge-watcher

[czytaj: bindż łoczer] środowiskowo: osoba oglądająca odcinki serialu jeden po drugim, bez przerwy; binge-viewer


SJP.pl


binge-watching

[czytaj: bindż łoczing] środowiskowo: oglądanie odcinków serialu jeden po drugim, bez przerwy; binge-viewing


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kopmpulsywne oglądanie seriali – po kilka, kilkanaście odcinków na raz;

Wiktionary

Bi

Wikipedia


bingo

rodzaj hazardowej gry losowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rodzaj gry hazardowej

 (1.2) najwyższy wynik w bingo (1.1)

wykrzyknik

 (2.1) okrzyk gracza bingo (1.1) informujący o jego wygranej

 (2.2) okrzyk zwycięstwa, wyrażający zadowolenie z czegoś

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jak mogłeś roztrwonić całą pensję w bingo? Ty masz nierówno pod sufitem, chłopaku!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲĩŋɡɔ, AS: bʹĩŋgo

Wiktionary


binia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Lwów. dziewczyna (młoda kobieta)

 (1.2) gw-pl|Lwów. dziewczyna (partnerka)

Wiktionary


biniecki

nazwisko


SJP.pl


biniek

nazwisko


SJP.pl


binino

Binino – wieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Ostroróg w odległości około 5 kilometrów od Ostroroga. Powierzchnia sołectwa wynosi około 700 hektarów, a liczba ludności wsi wynosi około 365 osób. Wieś położona jest przy drodze wojewódzkiej nr 116, drogach lokalnych do Dobrojewa: brukowej i polnej drodze tzw. „wiśniówce” oraz nieczynnej linii kolejowej Szamotuły Międzychód.

Wikipedia


binistor

tetroda półprzewodnikowa, bistabilny element czynny o ujemnej oporności


SJP.pl


biniątki

Biniątki – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Busko-Zdrój. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Przez wieś przechodzi niebieski szlak turystyczny z Pińczowa do Wiślicy.

Wikipedia


binkiewicz

nazwisko


SJP.pl


binkowo

Binkowo – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Śrem. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Wikipedia


binkowski

nazwisko


SJP.pl


binks

rzeczownik

 (1.1) gw-pl|Poznań. żart. siniak

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Poznań nieżart binol.

Wiktionary


binokel

gra karciana przeznaczona dla 4 osób podzielonych na dwie dwuosobowe drużyny, w której wykorzystuje się 4 talie kart od 10 do asa


SJP.pl


binokle

1. okulary osadzone na nosie za pomocą sprężynki, bez uchwytów za uszy; cwikier, pince-nez;
2. potocznie, żartobliwie: każde okulary korekcyjne


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) rodzaj dawnych okularów zakładanych tylko na nos;

Wiktionary

Binokle (fr. "binocle", z łac. ; "bi-", „dwu-, obu-”, "oculus", „oko” – „obuoczny”; dawn. także „cwikier”, niem. "Zwicker", od "zwicken", „szczypać”; lub "pince-nez", z fr. dosł. „szczypinos”) – odmiana okularów trzymających się na nosie dzięki specjalnie wygiętemu sprężynującemu elementowi łączącemu oba szkła.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pradziadek ma na zdjęciu czarne faworyty i binokle.

Wiktionary


binokular

przyrząd optyczny przystosowany do obserwacji obuocznych


SJP.pl


binokularny

pozwalający na obserwację obydwoma oczami, przystosowany do takiej obserwacji; binokularowy, dwuoczny, stereoskopowy


SJP.pl


binokularowy

pozwalający na obserwację obydwoma oczami, przystosowany do takiej obserwacji; binokularny, dwuoczny, stereoskopowy


SJP.pl


binol

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gw-pl|Poznań. siniak

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Poznań żart binks.

Wiktionary


binominalny

1. mający dwa imiona, dwie nazwy lub nazwę dwuczłonową;
2. oparty na dwuczłonowym nazewnictwie


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) mający dwa imiona albo dwie nazwy, złożony z dwóch imion lub nazw

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲĩnɔ̃mʲĩˈnalnɨ, AS: bʹĩnõmʹĩnalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dwuimienny

Wiktionary


binowo

Zobacz też: Binowo (jezioro).

Binowo (do 1945 "Binow") – wieś w Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Stare Czarnowo.

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.

Wikipedia


binturong

drapieżny ssak z podrodziny łaskunów, żyjący w Azji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Arctictis binturong|ref=tak., ssak leśny południowo-wschodniej Azji;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲĩnˈturɔ̃ŋk, AS: bʹĩnturõŋk

Wiktionary


bio

wyraz określający różnego rodzaju wyroby przemysłowe, oznaczający, że są one bezpieczne dla środowiska naturalnego (np. produkty bio); eko


SJP.pl

Bio – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Lot.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 214 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 20 osób/km² (wśród 3020 gmin regionu Midi-Pireneje Bio plasuje się na 849. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1036.).

Wikipedia


bio-

przedrostek

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z życiem, procesami życiowymi

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɔ, AS: bʹi ̯o

Wiktionary


bio-art

kierunek w sztuce współczesnej polegający na wykorzystywaniu różnorodnych form życia do tworzenia dzieł artystycznych; bio art, bioart, sztuka transgeniczna, sztuka genetyczna


SJP.pl


bioaktywnie

→ bioaktywny


SJP.pl

Patrz:

bioaktywny

bioaktywny

aktywny biologiczne (np. bioaktywny krem ujędrniający)


SJP.pl


bioakumulacja

proces stopniowego gromadzenia się substancji chemicznychw tkankach organizmów żywych


SJP.pl

Bi

Wikipedia


bioakustyczny

związany z działem akustyki zajmującym się badaniem oddziaływań fal akustycznych na organizmy biologiczne


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z bioakustyką

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bioakustyka ż.

Wiktionary


bioakustyk

specjalista zajmujący się badaniem oddziaływań fal akustycznych na organizmy biologiczne


SJP.pl


bioakustyka

dział akustyki zajmujący się badaniem oddziaływań fal akustycznych na organizmy biologiczne


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dział zoologii dający i systematyzujący dźwięk wydawane przez zwierzęta

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bioakustyczny

Wiktionary


bioart

kierunek w sztuce współczesnej polegający na wykorzystywaniu różnorodnych form życia do tworzenia dzieł artystycznych; bio art, bio-art, sztuka transgeniczna, sztuka genetyczna


SJP.pl


bioasekuracja

Bioasekuracja, biologiczna ochrona fermy – działania prowadzone na terenie gospodarstwa, jak i w jego najbliższym otoczeniu mające na celu ochronę biologiczną i zdrowotną gospodarstwa. Celem bioasekuracji jest ograniczenie rozprzestrzeniania się w obrębie gospodarstwa wirusów, bakterii, mykoplazm, pasożytów, wektorów biologicznych, poprzez stworzenie środowiska maksymalnie wolnego od drobnoustrojów chorobotwórczych.

Wikipedia


bioasekuracyjny

→ bioasekuracja


SJP.pl

Patrz:

bioasekuracja

bioastronauta

specjalista badający zachowanie się żywych organizmów ziemskich podczas lotów kosmicznych


SJP.pl


bioastronautyczny

przymiotnik od: bioastronautyka


SJP.pl


bioastronautyka

Bioastronautyka – jeden z działów astronautyki. Bada wpływ warunków lotu rakietowego i kosmicznego, środowiska przestrzeni kosmicznej (nieważkości, przeciążenia, promieniowania kosmicznego, długotrwała izolacja) na organizmy. Dziedziną bioastronautyki jest medycyna kosmiczna, która bada wpływ powyższych czynników na organizm ludzki.

Wikipedia


bioaura

naturalna aura organizmów żywych


SJP.pl


biobank

rodzaj repozytorium przechowującego próbki biologiczne do wykorzystania w badaniach


SJP.pl


biobankowanie

proces zbierania, przetwarzania, przechowywania i udostępniania materiału biologicznego oraz danych medycznych w celach naukowych i medycznych


SJP.pl


biobawełna

bawełna z upraw ekologicznych; bawełna organiczna


SJP.pl


biobazar

bazar z żywnością ekologiczną


SJP.pl


biobazarek

mały biobazar


SJP.pl


bioblok

1. mała, kontenerowa oczyszczalnia ścieków;
2. część oczyszczalni ścieków, w której zachodzi oczyszczanie biologiczne


SJP.pl


biobójczy

zabijający żywe organizmy


SJP.pl


biocenolog

specjalista w dziedzinie biocenologii


SJP.pl


biocenologia

nauka o biocenozach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. ekol. dział ekologii zajmujący się biocenozami

Wiktionary

Biocenologia (biocenotyka, synekologia) – dział ekologii zajmujący się badaniem struktury i dynamiki naturalnych, wielogatunkowych ugrupowań organizmów żywych. [], natomiast badania nad zbiorowiskami roślinnymi rozwinęły się odrębnie. Najmłodszy kierunek zajmuje się zgrupowaniami zwierząt lądowych.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. biocenologiczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biocenotyka

Wiktionary


biocenologiczny

przymiotnik od: biocenologia


SJP.pl


biocenometr

przyrząd w postaci skrzynki bez dna, o bokach i wierzchu z siatki, do przykrywania powierzchni 1 m2 w celu wyłowienia, zbadania i przeliczenia żywych organizmów znajdujących się na tej powierzchni


SJP.pl


biocenotyczny

dotyczący biocenozy, zachodzący w biocenozie


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z biocenozą, dotyczący biocenozy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biocenoza ż.

Wiktionary


biocenotyk

specjalista badający strukturę, funkcjonowanie i dynamikę rozwoju zespołów organizmów roślinnych i zwierzęcych powiązanych wzajemnymi zależnościami


SJP.pl


biocenotyka

specjalista badający strukturę, funkcjonowanie i dynamikę rozwoju zespołów organizmów roślinnych i zwierzęcych powiązanych wzajemnymi zależnościami


SJP.pl


biocenoza

wielogatunkowy zespół organizmów roślinnych i zwierzęcych wzajemnie powiązanych różnymi zależnościami biologicznymi, stanowiący żywą część ekosystemu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekol. zespół populacji różnych gatunków, żyjących w określonej przestrzeni środowiska lądowego lub wodnego;

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Powiązane:

 przym. biocenotyczny

 przysł. biocenotycznie

Wiktionary


biochem.

skrót od: biochemia, biochemiczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)


SJP.pl


biochemia

nauka o składzie chemicznym organizmów żywych i o zachodzących w nich procesach chemicznych; chemia fizjologiczna, chemia biologiczna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. eduk. nauka na pograniczu chemii organicznej i biologii zajmująca się substancjami organicznymi o znaczeniu biologicznym;

Wiktionary

Biochemia – nauka zajmująca się chemią w organizmach żywych, a w szczególności biosyntezą, strukturą, stężeniem, funkcjami (w tym skutkami niedoboru oraz nadmiaru) i przemianami substancji chemicznych w organizmach (z uwzględnieniem aspektów energetycznych).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na anglojęzycznych studiach magisterskich z biochemii zyskasz dogłębny wgląd w chemiczny skład organizmów żywych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɔˈxɛ̃mʲja, AS: bʹi ̯oχẽmʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biochemiczka ż., biochemik m., biochemistka ż.

 przym. biochemiczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) chemia biologiczna

Wiktionary


biochemiczka

→ biochemik


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. specjalistka w zakresie biochemii, kobieta zajmująca się biochemią

Wiktionary

Patrz:

biochemik

Przykłady

 (1.1) Krótko obcięte włosy i aura tajemniczości mogły mieć wpływ na uznanie jej za jedną z bardziej seksownych biochemiczek w historii kina, ale z pewnością umiejętności aktorskie Sharon Stone, także zasługują tutaj na uwagę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biochemia ż.

:: fm. biochemik mos.

 przym. biochemiczny

Wiktionary


biochemiczny

→ biochemia


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) biochem. związany z biochemią, rozumiany w zakresie biochemii

Wiktionary

Patrz:

biochemia

Powiązane:

 rzecz. biochemik mos., biochemiczka ż., biochemistka ż., biochemia ż.

Wiktionary


biochemik

naukowiec zajmujący się badaniem chemicznej budowy organizmów żywych i przebiegających w nich procesów chemicznych i energetycznych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) nauk. specjalista w zakresie biochemii, osoba zajmująca się biochemią

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W 2022 roku Hugh Ross przekazał przywództwo organizacji i funkcję dyrektora instytutu biochemikowi doktorowi Fazale Rana.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biochemia ż.

:: fż. biochemiczka ż.

 przym. biochemiczny

Wiktionary


biochemikalia

substancje chemiczne oraz odczynniki biologiczne wykorzystywane do badań nad procesami życiowymi


SJP.pl


biochemistka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. specjalistka w biochemii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biochemia ż.

:: fm. biochemik

 przym. biochemiczny

Wiktionary


biochip

[czytaj: bioczip] chip umieszczany w żywych organizmach, mający głównie na celu ich identyfikację; bioczip


SJP.pl

Biochip – element elektroniczny umieszczony w żywych organizmach ludzkich lub zwierzęcych, mający głównie na celu ich identyfikację (RFID), ewentualnie lokalizację drogą radiową (np. podczas migracji różnych gatunków zwierząt). Najnowsze nadajniki mają wielkość ziarna ryżu (11 mm długości / 2 mm szerokości).

Wikipedia


biochora

zespół jednorodnych biotopów


SJP.pl

Biochora – przestrzeń, którą zajmuje jedna, konkretna fitocenoza (zbiorowość).

Wikipedia


biocybernetyczny

→ biocybernetyka


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do biocybernetyki, związany z biocybernetyką

Wiktionary

Patrz:

biocybernetyka

Przykłady

 (1.1) Tworzył modele biocybernetyczne na zamówienie instytutu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biocybernetyk m., biocybernetyka ż.

 przym. cybernetyczny

Wiktionary


biocybernetyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista w dziedzinie biocybernetyki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Byliśmy na pogrzebie znanego biocybernetyka z Mikołowa.

 (1.1) Wystąpił na zjeździe biocybernetyków w Łodzi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. cybernetyka m., biocybernetyka ż.

:: fż. biocybernetyczka ż.

 przym. biocybernetyczny

Wiktionary


biocybernetyka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dział cybernetyki, badanie procesów sterowania w układach biologicznych;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: biocybernetyk

Wiktionary

Biocybernetyka – dział cybernetyki zajmujący się badaniem procesów sterowania w układach biologicznych oraz sprzężeń pomiędzy tymi procesami a środowiskiem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pora jednak wyjaśnić, czym jest biocybernetyka.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biocybernetyk m., cybernetyka ż., neurocybernetyka ż.

 przym. biocybernetyczny

Wiktionary


biocyd

środek zabijający grzyby i bakterie


SJP.pl


biocykl

obszar będący zespołem biochor tego samego typu, np. wody słodkie, pustynie


SJP.pl


bioczip

chip umieszczany w żywych organizmach, mający głównie na celu ich identyfikację; biochip


SJP.pl


bioczujnik

część urządzenia pomiarowego stosowanego w biotechnologii i medycynie


SJP.pl

Bioczujnik (biosensor) – część urządzenia pomiarowego stosowanego w biotechnologii i medycynie.

Bioczujnik składa się z części biologicznej i części aparaturowej przetwarzającej sygnał odebrany przez część biologiczną. Dużą przewagą biosensorów nad klasycznymi czujnikami elektrycznymi jest ich wysoka zdolność wybiórcza konkretnych elementów w badanym środowisku, jak związków chemicznych, białek czy nawet mikroorganizmów.

Wikipedia


biocząsteczka

cząsteczka chemiczna biorąca udział w procesach biologicznych; biomolekuła, cząsteczka biologiczna


SJP.pl


biodegradacja

rozkład substancji w naturalny sposób pod wpływem enzymów, bakterii itp.


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. proces rozpadu substancji na proste związki organiczne pod wpływem czynników naturalnych – bakterii, grzybów, pierwotniaków i żerowania organizmów wyższych;

Wiktionary

Biodegradacja (gr. "bios" ‘życie’, łac. "degradatio" ‘obniżenie’) – biochemiczny rozkład związków organicznych przez saprobionty (głównie bakterie i grzyby, ale także pierwotniaki, promieniowce, glony i robaki) na proste związki nieorganiczne. Poza organizmami żywymi, do biodegradacji przyczyniają się także czynniki naturalne, takie jak: światło słoneczne, tlen z powietrza i woda. Dzięki niej rozkładowi może ulegać nawet 95% substancji organicznej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Biodegradacji białek i aminokwasów towarzyszy bardzo nieprzyjemny zapach powstających amin…

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biodegradowalny

Wiktionary


biodegradacyjny

→ biodegradacja


SJP.pl

Patrz:

biodegradacja

biodegradalność

→ biodegradalny; biodegradowalność


SJP.pl


biodegradalny

rzadko: łatwo ulegający naturalnemu procesowi rozkładu i nieskutkujący powstawaniem szkodliwych substancji; biodegradowalny


SJP.pl


biodegradowalność

→ biodegradowalny; biodegradalność


SJP.pl


biodegradowalny

łatwo ulegający naturalnemu procesowi rozkładu i nieskutkujący powstawaniem szkodliwych substancji; biodegradalny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) ulegający rozpadowi biologicznemu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zawiesina rozpylana jest powierzchniowo przy pomocy specjalnego hydrosiewnika i po odparowaniu wody tworzy celulozową biodegradowalną skorupę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɔdɛɡradɔˈvalnɨ, AS: bʹi ̯odegradovalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biodegradowalność ż., biodegradacja ż.

Wiktionary


biodegradować

rozkładać się w sposób naturalny pod wpływem mikroorganizmów lub enzymów


SJP.pl


biodegradujący

taki, który rozkłada się w sposób naturalny pod wpływem mikroorganizmów, enzymów


SJP.pl


bioderko

małe biodro


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zdrobn. pieszcz. od: biodro

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tańczyły między skrzynkami pocztowymi, wyginając zgrabne bioderka (…).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biodro n.

Wiktionary


bioderkowy

→ bioderko


SJP.pl

Patrz:

bioderko

biodiesel

paliwo z olejów roślinnych lub tłuszczów zwierzęcych, przeznaczone do silników dieslowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mot. biopaliwo do silników wysokoprężnych;

Wiktionary

Biodiesel — biopaliwo (przetworzony chemicznie olej roślinny, np. rzepakowy) do silników wysokoprężnych (Diesla).

Biodieslem nazywa się zarówno czyste estry kwasów tłuszczowych i alkoholi, np. estry metylowe (FAME, z Fatty Acid Methyl Esters) lub etylowe (FAEE, z Fatty Acid Ethyl Esters), jak i mieszanki paliwowe z olejem napędowym w celu otrzymania paliwa zapewniającego lepsze warunki pracy silnika:

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bʲjɔˈdʲizɛl, AS: bʹi ̯odʹizel

Wiktionary


biododatek

ekologiczny dodatek do paliwa


SJP.pl


biodostępność

→ biodostępny


SJP.pl

Patrz:

biodostępny

biodostępny

o substancji czynnej: dostający się do krwiobiegu


SJP.pl


biodro

część ciała, którą stanowią: staw biodrowy, boczna część miednicy i górna zewnętrzna część uda


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) anat. część ciała, którą stanowią: staw biodrowy, boczna część miednicy i górna zewnętrzna część uda

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • biodro (anatomia owadów) – u owadów człon nogi, połączony z przedbiodrzem i z krętarzem
  • okolica biodrowa – u kręgowców czworonożnych (w tym człowieka) – część obręczy kończyny dolnej (kończyny tylnej) wraz ze stawem biodrowym
  • staw biodrowy

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po bieganiu bolały mnie kolana i biodra.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɔdrɔ, AS: bʹi ̯odro

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biodrówka ż., bioderko n.

 przym. biodrowy, biodrzasty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) staw biodrowy; gw. Mazowsze biedro

Wiktionary


biodrowy

przymiotnik od: biodro


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z biodrem, dotyczący biodra

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Gdy zaś wrócił i został sam jeden, ktoś zmagał się z nim aż do wschodu jutrzenki, a widząc, że nie może go pokonać, dotknął jego stawu biodrowego i wywichnął Jakubowi ten staw podczas zmagania się z nim.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɔˈdrɔvɨ, AS: bʹi ̯odrovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biodro n.

 przym. biodrzasty

Wiktionary


biodruk

tworzenie tkanek z żywych komórek przy pomocy drukarki 3D; bioprinting


SJP.pl


biodrukarka

drukarka wykonująca biodruk


SJP.pl


biodrzasty

mający wydatne biodra


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) mający szerokie, wydatne biodra

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wilhelm towar zachwalał z humorem, rymowankami, łypał okiem do biodrzastych dziewuch.

 (1.1) Za oknami secesyjnych budowli człowiek tęsknie wypatrywał roznegliżowanych ciał biodrzastych Czeszek.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biodro n., biodrówka ż.

 przym. biodrowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) szerokobiodry

Wiktionary


biodrówka

spódnica nisko opinająca biodra


SJP.pl


biodrówki

potocznie: spodnie sięgające do bioder


SJP.pl


bioekolog

specjalista w dziedzinie bioekologii


SJP.pl


bioekologia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekol. dział ekologii badający zespoły biologiczne, skupiający się na biocenozie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biocenologia

Wiktionary


bioekologiczność

→ bioekologiczny


SJP.pl

Patrz:

bioekologiczny

bioekologiczny

→ bioekologia


SJP.pl

Patrz:

bioekologia

bioelektroniczny

przymiotnik od: bioelektronika


SJP.pl


bioelektronik

specjalista w dziedzinie bioelektroniki


SJP.pl


bioelektronika

specjalista w dziedzinie bioelektroniki


SJP.pl

Bioelektronika – nauka interdyscyplinarna, która posiada trzy niezależne znaczenia. Według jednego z nich jest to dziedzina wiedzy z pogranicza elektroniki oraz biologii. Nauka ta zajmuje się badaniem budowy i funkcjonowania żywych organizmów, a następnie wykorzystywaniem zdobytych w ten sposób informacji do konstruowania biopodobnych elementów elektronicznych.

Wikipedia


bioelektryczny

przymiotnik

 (1.1) fizj. dotyczący zjawisk elektrycznych w żywych organizmach

Wiktionary


bioelektryk

specjalista w zakresie procesów elektrycznych zachodzących w żywych organizmach


SJP.pl


bioelement

pierwiastek chemiczny wchodzący w skład organizmów żywych, niezbędny do ich funkcjonowania; nutrient, biopierwiastek


SJP.pl


bioenergetyczny

→ bioenergetyka


SJP.pl

Patrz:

bioenergetyka

bioenergetyka

Bi

Wikipedia


bioenergia

1. energia biologiczna, wytwarzana w organizmach żywych;
2. naturalna energia organizmów żywych, mająca uzdrawiać


SJP.pl

Bi

Wikipedia


bioenergoterapeuta

w medycynie alternatywnej: uzdrowiciel leczący za pomocą bioenergoterapii (bioterapii); bioterapeuta, energoterapeuta


SJP.pl


bioenergoterapeutka

→ bioenergoterapeuta; bioterapeutka, healerka


SJP.pl


bioenergoterapeutyczny

→ bioenergoterapia


SJP.pl

Patrz:

bioenergoterapia

bioenergoterapia

kwestionowana przez medycynę metoda uzdrawiania poprzez oddziaływania na chorego energią biologiczną terapeuty; energoterapia


SJP.pl

Ten artykuł opisuje teorie, metody lub czynności niezgodne ze współczesną wiedzą medyczną.

Bioenergoterapia – grupa metod z zakresu medycyny niekonwencjonalnej, zakładających możliwość oddziaływania osoby wykonującej zabieg (bioenergoterapeuty) na osobę chorą, w sposób bezpośredni (poprzez zbliżenie lub dotyk) lub na odległość (poprzez przepływ nieokreślonego rodzaju energii). Do metod tych zalicza się też modlitwę i inne metody mentalne.

Wikipedia


bioetanol

odwodniony alkohol etylowy, otrzymywany z komponentów pochodzenia roślinnego, stosowany w przemyśle petrochemicznym jako komponent paliw silnikowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. etanol produkowany z biomasy i/lub ulegającej biodegradacji części odpadów, do użycia jako biopaliwo;

Wiktionary

Bioetanol (alkohol rolniczy) – odwodniony (< 1% wody) alkohol etylowy (etanol) otrzymywany z biomasy (jako odnawialnego źródła węgla) lub z biodegradowalnej części odpadów (papieru, płyt drewnianych, itp.). Bioetanol może być stosowany w czystej postaci (tzw. E100) lub mieszany z innymi alkoholami (np. z metanolem) jako biopaliwo; może też być mieszany z paliwami, pochodnymi olejów mineralnych.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɔɛˈtãnɔl, AS: bʹi ̯oetãnol

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bioetanolowy

Wiktionary


bioetanolowy

→ bioetanol


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący bioetanolu, związany z bioetanolem

Wiktionary

Patrz:

bioetanol

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɔɛtãnɔˈlɔvɨ, AS: bʹi ̯oetãnolovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bioetanol m.

Wiktionary


bioetyczka

badaczka problemów moralnych dotyczących praktyk biologicznych i medycznych


SJP.pl


bioetyczny

→ bioetyka


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z bioetyką lub bioetykami

Wiktionary

Patrz:

bioetyka

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɔɛˈtɨt͡ʃnɨ, AS: bʹi ̯oetyčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bioetyka ż., bioetyk m.

 przysł. bioetycznie

Wiktionary


bioetyk

dział etyki zajmujący się analizą dylematów moralnych pojawiających się w praktyce nauk medycznych i biologicznych


SJP.pl


bioetyka

dział etyki zajmujący się analizą dylematów moralnych pojawiających się w praktyce nauk medycznych i biologicznych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dział etyki dotyczący analizy dylematów moralnych, które pojawiają się w naukach medycznych i biologicznych

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: bioetyk

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bioetyk m., bioetyczka ż.

 przym. bioetyczny

Wiktionary


biofacja

kompleks skał osadowych zawierających ten sam charakterystyczny zespół skamieniałości


SJP.pl

Biofacja – facja wyróżniona na podstawie zawartych w osadzie szczątków organicznych.

Jest to zespół cech paleontologicznych odróżniających od siebie osady tego samego wieku.

Wikipedia


biofag

organizm żywiący się tkankami innych organizmów, np. saprofit; biotrof


SJP.pl

Biofag (łac. "biophaga", z gr. "bíos" – życie, "phageín" – jeść) – organizm odżywiający się żywym pokarmem, zjadający inne organizmy lub ich części.

W zależności od rodzaju pobieranego pokarmu biofagi dzielone są na:

Wśród obydwu grup biofagów wyróżniane są stopnie specjalizacji pokarmowej zależne od różnorodności pobieranego pokarmu przez dany gatunek:

Wikipedia


biofarmaceutyczny

→ biofarmaceutyk


SJP.pl

Patrz:

biofarmaceutyk

biofarmaceutyk

lek produkowany przy użyciu żywych organizmów


SJP.pl


biofeedback

[czytaj: biofidbek] metoda leczenia polegająca na stosowaniu aparatury umożliwiającej pacjentowi obserwacje własnego ciała, dzięki czemu uczy się on je kontrolować


SJP.pl

Biofeedback, "biologiczne sprzężenie zwrotne" – dostarczanie człowiekowi informacji zwrotnej („feedback”) o zmianach jego stanu fizjologicznego. Zmiany fizjologiczne organizmu monitorowane są przez odpowiednie urządzenie, np. pomiarowy system komputerowy.

Metoda ta wykorzystywana jest między innymi w psychologii, w medycynie, w parapsychologii, ale także w sporcie czy biznesie.

Wikipedia


biofilia

przywiązanie do życia; instynkt samozachowawczy


SJP.pl


biofiliczny

→ biofilia


SJP.pl

Patrz:

biofilia

biofilm

błona biologiczna pochodzenia bakteryjnego tworząca się np. na skórze, błonie śluzowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. wielokomórkowa struktura bakterii (i innych organizmów) otoczona warstwą substancji organicznych i nieorganicznych, produkowanych przez te drobnoustroje, wykazująca adhezję do powierzchni biologicznych i abiotycznych;

Wiktionary

Biofilm (z ang. "film" – "warstwa") zwany także błoną biologiczną (ang. "biological membrane") – złożona wielokomórkowa struktura bakterii (i innych organizmów) otoczona warstwą substancji organicznych i nieorganicznych, produkowanych przez te drobnoustroje, wykazująca adhezję zarówno do powierzchni biologicznych, jak i abiotycznych. Błona biologiczna może odkładać się na granicy faz niezależnie od ich rodzaju. Drobnoustroje wolno żyjące nazywane są planktonem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Żeby strukturę biofilmu sobie wyobrazić, trzeba przypomnieć sobie osad gromadzący się w wazonie z kwiatami – obślizgłą, lepką, cuchnącą warstewkę widoczną gołym okiem, z czasem odpadającą w płatach.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) błona biologiczna

Wiktionary


biofilny

pierwiastek biofilny - pierwiastek, który wchodzi w skład organizmów żywych, jest niezbędny do budowy ich ciała oraz dla procesów przemiany materii, np. wodór, węgiel, azot, tlen; biopierwiastek


SJP.pl


biofiltr

urządzenie lub system oczyszczania powietrza, wody lub ścieków przy użyciu mikroorganizmów


SJP.pl


biofiltracja

Biofiltracja – biologiczna metoda oczyszczania gazów z zanieczyszczeń organicznych. Polega na przepuszczaniu gazów wraz z zanieczyszczeniami przez złoże stałe, organiczne, nawilżone, będące siedliskiem mikroorganizmów.

Wikipedia


biofiltracyjny

→ biofiltracja


SJP.pl

Patrz:

biofiltracja

biofizyczka

specjalistka zajmująca się biofizyką


SJP.pl


biofizyczny

przymiotnik

 (1.1) dotyczący biofizyki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biofizyka ż., biofizyk m.

Wiktionary


biofizyk

specjalista zajmujący się biofizyką


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista w dziedzinie biofizyki

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biofizyczny

 rzecz. biofizyka ż.

Wiktionary


biofizyka

dziedzina nauk biologicznych zajmująca się fizycznymi i fizykochemicznymi podstawami procesów życiowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. dziedzina biologii badająca fizyczne podstawy procesów życiowych;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: biofizyk

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. biofizyk mos.

 przym. biofizyczny

Wiktionary


bioflawonoid

naturalna substancja o działaniu wspomagającym układ odpornościowy


SJP.pl


biofor

w genetyce klasycznej: najmniejsza cząstka materii zdolna do życia


SJP.pl


bioformuła

czynnik substancji piorących usuwających zabrudzenia poprzez biodegradację


SJP.pl


biogaz

łatwopalny gaz powstający podczas beztlenowej fermentacji substancji organicznych, np. świeżego obornika; agrogaz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. roln. mieszanina gazów otrzymywana podczas beztlenowego rozkładu obornika lub innych pozostałości organicznych;

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W Polsce pierwsze studium emisji biogazu z wysypisk wykonano w 1991 r. Opracowanie pozwoliło oszacować emisję metanu i dwutlenku węgla z umieszczonych w ewidencji […] 681 wysypisk odpadów komunalnych.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biogazowy

 rzecz. gaz mrz., biogazownia ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) agrogaz

Wiktionary


biogazownia

zakład zajmujący się produkcją biogazu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) instalacja służąca do celowej produkcji biogazu z biomasy roślinnej, odchodów zwierzęcych, odpadów organicznych, odpadów poubojowych lub biologicznego osadu ze ścieków;

Wiktionary

Biogazownia – zakład produkujący biogaz z biomasy roślinnej, odchodów zwierzęcych, odpadów organicznych (na przykład z przemysłu spożywczego), odpadów poubojowych lub osadu biologicznego ze ścieków.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W Chinach i Indiach już od sześćdziesiątych lat rozpoczęło się silne rozpowszechnianie stosowania małych przydomowych biogazowni w celu pokrycia potrzeb energii poszczególnych gospodarstw, w oparciu o kuchenne i ogrodowe odpadki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɔɡaˈzɔvʲɲa, AS: bʹi ̯ogazovʹńa

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biogazowy

 rzecz. biogaz mrz.

Wiktionary


biogazowy

→ biogaz


SJP.pl

Patrz:

biogaz

biogen

związek organiczny niezbędny do życia i rozwoju roślin


SJP.pl


biogenetyczny

→ biogeneza


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) biol. związany z biogenezą, dotyczący biogenezy

Wiktionary

Patrz:

biogeneza

Powiązane:

 rzecz. biogeneza ż.

Wiktionary


biogenetyka

1. nauka zajmująca się badaniem dziedziczności i zmienności organizmów żywych; genetyka;
2. inżynieria genetyczna


SJP.pl


biogeneza

proces powstawania życia na Ziemi; biopoeza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. biol. proces powstawania życia; pochodzenie życia

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biogenetyczny

Wiktionary


biogeocenologiczny

→ biogeocenologia


SJP.pl

Patrz:

biogeocenologia

biogeocenoza

układ ekologiczny obejmujący związane ze sobą żywe organizmy i środowisko nieożywione; ekosystem, biogeosystem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekol. zob. ekosystem.

Wiktionary


biogeochemia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. geol. chem. ekol. dziedzina nauki zajmująca się badaniem wymiany albo przepływu materii między żywymi a nieożywionymi komponentami biosfery

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Powiązane:

 przym. biogeochemiczny

Wiktionary


biogeochemiczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) biol. geol. chem. ekol. związany z biogeochemią

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biogeochemia ż.

Wiktionary


biogeochemik

specjalista badający krążenie pierwiastków w przyrodzie pod wpływem procesów życiowych


SJP.pl


biogeograf

specjalista badający rozmieszczenie na Ziemi organizmów zwierzęcych i roślinnych oraz ich związek ze środowiskiem


SJP.pl


biogeografia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauka o rozmieszczeniu na Ziemi żywych organizmów;

Wiktionary

Biogeografia (gr. "bíos" ‘życie’, "gé" ‘ziemia’, "gráphein" ‘pisać’) – nauka przyrodnicza z pogranicza biologii i geografii, badająca rozmieszczenie przestrzenne osobników oraz:

Biogeografia zajmuje się zarówno pojedynczymi gatunkami oraz biocenozami, jak również ich zespołami, biomami, a także całą biosferą.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɔɡɛɔˈɡrafʲja, AS: bʹi ̯ogeografʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biogeograf m.

 przym. biogeograficzny

Wiktionary


biogeograficzny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) biol. geogr. związany z biogeografią, dotyczący biogeografii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biogeografia ż., biogeograf mos.

Wiktionary


biogeosystem

układ ekologiczny obejmujący związane ze sobą żywe organizmy i środowisko nieożywione; biogeocenoza, ekosystem


SJP.pl


biogerontologia

Bi

Wikipedia


biogospodarka

Bi

Wikipedia


biograf

autor biografii; osoba opisująca czyjeś życie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) autor biografii;

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Spotkałem się z biografem Adama Mickiewicza, który napisał o nim wiele książek.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɔɡraf, AS: bʹi ̯ograf

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biografia ż.

:: fż. biografka ż.

 przym. biograficzny, biografijny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) książk. żywotopisarz

Wiktionary


biografia

opowieść o życiu jakiejś postaci rzeczywistej, najczęściej wybitnej, często przedstawiona w postaci zbeletryzowanej; życiorys


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) opis życia i działalności jakiejś osoby;

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Książka jest biografią bardzo znanego poety.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɔˈɡrafʲja, AS: bʹi ̯ografʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biograf m., biografistyka ż., biografizm m.

 przym. biograficzny, biografijny

 przysł. biograficznie

Wiktionary


biograficznie

przysłówek

 (1.1) w sposób dotyczący biografii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biografia ż.

 przym. biograficzny, biografijny

Wiktionary


biograficzny

przymiotnik

 (1.1) związany z biografią, dotyczący biografii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niezmodyfikowany tekst jego noty biograficznej wciąż dostępny jest m.in. w anglojęzycznej Wikipedii.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɔɡraˈfʲit͡ʃnɨ, AS: bʹi ̯ografʹičny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. autobiografizm mrz., autobiograficzność ż., autobiografka ż., autobiograf mos., biografia ż., biograf m., biografka ż., biogram m., autobiografia ż., biograficzność ż., biografistyka ż., biografista m., biografistka ż., biografizm m.

 przym. autobiograficzny, biografistyczny, biografijny

 przysł. biograficznie, autobiograficznie

 czas. autobiografizować

Wiktionary


biografijny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) daw. związany z biografią, dotyczący biografii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biografia ż., biograf mos., biografistyka ż., biografizm mrz.

 przym. biograficzny

 przysł. biograficznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) współcz. biograficzny

Wiktionary


biografio

forma rzeczownika.

 (1.1) W. od: biografia

Wiktionary


biografista

osoba pisząca biografie


SJP.pl


biografistka

kobieta pisząca biografie


SJP.pl


biografistyczny

→ biografista


SJP.pl

Patrz:

biografista

biografistyka

Biografistyka (gr. "bios" „życie” + "grapho" „piszę”) – biografie artystów, postaci historycznych czy naukowców w formie powieści. Biografista wyraża zainteresowanie bohaterem, dobranymi faktami, czasem nie potwierdzonymi przez żadne źródło. Jest to typ twórczości, gdzie tzw. jedność tworzą „dzieło i życie”.

Wikipedia


biografizm

interpretacja utworu literackiego jako dukomentu osobistych przeżyć autora


SJP.pl


biografizować

nadawać czemuś charakter biografii


SJP.pl


biografka

kobieta opisująca czyjeś życie; autorka biografii


SJP.pl


biogram

encyklopedyczny lub słownikowy artykuł, dotyczący życia, działalności, twórczości, dokonań danej osoby


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) skrócony życiorys osoby

Wiktionary

Biogram – zwięzły życiorys w encyklopedii (słowniku, leksykonie), zawierający podstawowe informacje o życiu, dokonaniach, twórczości przedstawianej osoby; inaczej nota biograficzna.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. biograficzny

Wiktionary


biogrupa

grupa drzew wyróżniająca się w lesie jako zwarta zespołowa jednostka biologiczna; grupa biologiczna


SJP.pl


biogurt

handlowa nazwa biojogurtu


SJP.pl


biohacker

[czytaj: biohaker] osoba wykonująca eksperymenty biologiczne, w tym genetyczne, zwykle poza oficjalnymi laboratoriami; biohaker


SJP.pl


biohackerka

[czytaj: biohakerka] kobieta wykonująca eksperymenty biologiczne, w tym genetyczne, zwykle poza oficjalnymi laboratoriami; biohakerka


SJP.pl


biohacking

[czytaj: biohaking] biologiczne lub genetyczne usprawnianie działania organizmu; biohaking


SJP.pl


biohaker

osoba wykonująca eksperymenty biologiczne, w tym genetyczne, zwykle poza oficjalnymi laboratoriami; biochaker


SJP.pl

Biohaker – określenie osoby wykonującej eksperymenty biologiczne, w tym związane z DNA i innymi aspektami genetyki, zwykle poza laboratoriami akademickimi, rządowymi lub laboratoriami firm – np. farmaceutycznych.

Wikipedia


biohakerka

kobieta wykonująca eksperymenty biologiczne, w tym genetyczne, zwykle poza oficjalnymi laboratoriami; biohackerka


SJP.pl


biohaking

biologiczne lub genetyczne usprawnianie działania organizmu; biohacking


SJP.pl


biohumus

nawóz z odchodów dżdżownic kompostowych; kompost koprolitowy, wermikompost


SJP.pl

Biohumus, kompost koprolitowy, wermikompost – odchody dżdżownicy kompostowej ("Eisenia fetida" (Sav.)) uzyskiwane po przetworzeniu substancji organicznej (obornik, torf, odpady z rzeźni lub przetwórni owocowo-warzywnych, papier, wysłodki, wytłoki, trociny, osady ze ścieków) w specjalnych łożach.

Wikipedia


bioindykacja

rozpoznawanie stanu zanieczyszczenia środowiska na podstawie reakcji organizmów zwierzęcych i roślinnych na zmiany otoczenia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. ekol. ocena stanu środowiska naturalnego lub określenie właściwości jakiegoś czynnika środowiskowego (np. poziomu zanieczyszczeń) za pomocą wskaźników biologicznych, którymi są organizmy (bioindykatory);

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W bioindykacji zwykle bierze się pod uwagę trzy główne kategorie wskaźników ekologicznych: obfitość fauny, jej strukturę jakościową, elementy funkcjonowania, np. migracje.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bioindykator m.

 przym. bioindykacyjny

Wiktionary


bioindykacyjny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z bioindykacją, dotyczący bioindykacji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bioindykacja ż., bioindykator m.

Wiktionary


bioindykator

w ekologii: organizm żywy występujący w ściśle określonych warunkach środowiska, służący jako wskaźnik, np. zanieczyszczenia powietrza, wody lub substancji zawartych w glebie; biowskaźnik, organizm wskaźnikowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekol. biologiczny wskaźnik jakości środowiska, którym jest zwierzę lub roślina o dużej wrażliwości na działanie określonych czynników

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bioindykatorem do badania czystości wód wykorzystuje się dafnię, chlorellę, pałkę szerokolistną, gupika oraz pstrąg potokowego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bioindykacja

 przym. bioindykacyjny

Wiktionary


bioinformatyk

nauka zajmująca się stosowaniem narzędzi matematycznych oraz informatycznych do rozwiązywania problemów biologicznych


SJP.pl


bioinformatyka

nauka zajmująca się stosowaniem narzędzi matematycznych oraz informatycznych do rozwiązywania problemów biologicznych


SJP.pl

Bi

Wikipedia


bioinżynier

specjalista w dziedzinie bioinżynierii


SJP.pl


bioinżynieria

Bioinżynieria "(inżynieria bioprocesowa)" – dział biotechnologii. Odpowiada na pytania z zakresu rozwiązywania technicznych i ekonomicznych problemów związanych z procesami biotechnologicznymi prowadzonymi w skali przemysłowej.

Wikipedia


bioinżynierka

→ bioinżynier


SJP.pl

Patrz:

bioinżynier

bioinżynieryjny

→ bioinżynieria


SJP.pl

Patrz:

bioinżynieria

biojogurt

rodzaj jogurtu z dodatkiem mleka acydofilnego; biogurt


SJP.pl


biokatalityczny

→ biokataliza


SJP.pl

Patrz:

biokataliza

bioklimat

klimat właściwy określonemu środowisku


SJP.pl


bioklimatolog

specjalista w dziedzinie bioklimatologii


SJP.pl


bioklimatologia

dziedzina nauki zajmująca się badaniem powiązań pomiędzy procesami fizjologicznymi roślin, zwierząt i ludzi, ich rozmieszczeniem na kuli ziemskiej a klimatem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. dziedzina nauki badająca wpływ klimatu i warunków pogodowych na organizmy żywe;

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bioklimatologiczny

 przysł. bioklimatologicznie

Wiktionary


bioklimatologiczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) biol. związany z bioklimatologią, dotyczący bioklimatologii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bioklimatologia ż.

Wiktionary


bioklimatyczny

przymiotnik od: bioklimat, np. warunki bioklimatyczne; ekoklimatyczny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) biol. związany z bioklimatem, dotyczący bioklimatu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bioklimat mrz.

Wiktionary


biokominek

ekologiczny kominek na biopaliwo


SJP.pl

Bi

Wikipedia


biokominkowy

→ biokominek


SJP.pl

Patrz:

biokominek

biokomponent

składnik paliwa lub biopaliwa, uzyskiwany głównie z surowców rolniczych, np. rzepaku


SJP.pl


biokonwersja

przeobrażenie się związku w inny przy pomocy żywych organizmów


SJP.pl


biokorozja

korozja spowodowana przez mikroorganizmy, głównie bakterie i grzyby; korozja mikrobiologiczna


SJP.pl


biokosmetyk

kosmetyk wyprodukowany z substancji naturalnych lub nieszkodliwych dla środowiska naturalnego; ekokosmetyk


SJP.pl


biokosmetyka

kosmetyka z zastosowaniem wyłącznie naturalnych produktów


SJP.pl


biol.

skrót od: biologia, biologiczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)


SJP.pl

skrót

 (1.1) = (termin) biologiczny

Wiktionary


biola

w gwarze uczniowskiej: biologia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) uczn. biologia (przedmiot szkolny)

 (1.2) uczn. biologia (lekcja biologii)

Wiktionary

Biola – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kalifornia, w hrabstwie Fresno.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dostałam pałę z bioli.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɔla, AS: bʹi ̯ola

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biolka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) biolka

Wiktionary


biolchem

potocznie: klasa o profilu biologiczno-chemicznym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) środ. uczn. profil klasy w szkole średniej, o rozszerzonej biologii i chemii

Wiktionary


biolit

skała utworzona ze szczątków organizmów roślinnych i zwierzęcych


SJP.pl


biolka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) uczn. zdrobn. biologia (przedmiot szkolny)

 (1.2) uczn. zdrobn. biologia (lekcja biologii)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biola ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) biola

Wiktionary


biolog

1. specjalista w dziedzinie biologii;
2. nauczyciel biologii;
3. student lub absolwent wydziału biologii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista w zakresie biologii

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) kobieta biolog (1.1)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dendrolog jest botanikiem, biologiem, który bada drzewa.

 (2.1) Małgorzata jest biologiem i zajmuje się naczelnymi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɔlɔk, AS: bʹi ̯olok

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biologia ż., biologiczność ż.

:: fż. biolożka ż.

 przym. biologiczny

 przysł. biologicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) pot. biolożka

Wiktionary


biologa

forma rzeczownika.

 (1.1) D. B. lp. od: biolog

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɔˈlɔɡa, AS: bʹi ̯ologa

Wiktionary


biologia

1. nauka o wszystkich formach życia występujących na Ziemi obecnie oraz w przeszłości
2. sposób działania organizmu
3. kierunek na wyższej uczelni lub jej wydział, na którym studiuje się tę naukę
4. przedmiot szkolny obejmujący naukę o świecie żywym i prawach, które nim rządzą; lekcja tego przedmiotu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. biol. nauka przyrodnicza o życiu, rozwoju i ewolucji osobniczej;

 (1.2) eduk. przedmiot szkolny obejmujący wiedzę o przyrodzie

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pisałem maturę z biologii.

 (1.2) Dziś na biologii była klasówka.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɔˈlɔɟja, AS: bʹi ̯oloǵi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biolog mos./ż., biologiczność ż., biolożka ż.

 przym. biologiczny

 przysł. biologicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przyrodoznawstwo

Wiktionary


biologica

określenie młodzieżowe nauczycielki biologii


SJP.pl


biologiczka

nauczycielka biologii


SJP.pl


biologicznie

przysłówek

 (1.1) w sposób dotyczący biologii, pod względem biologii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biologia ż., biolog m., biologiczność ż., biolożka ż.

 przym. biologiczny

Wiktionary


biologiczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest biologiczne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Teoretycy feminizmu i specjaliści od twórczości kobiecej jako cechy typowe dla damskiej wyobraźni wymieniają - właśnie obok społecznej wrażliwości - emocjonalność, skłonność do ironii i przekory, a także swoiście rozumianą biologiczność.

 (1.1) Ów paradoks pokazuje, jak w magicznym Lwowie przenikają się natura i kultura, zwyczajność i metafizyka, biologiczność i tęsknota za czymś wyższym.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biolog m., biologia ż., biologizm m.

 przym. biologiczny

 przysł. biologicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) organiczność

Wiktionary


biologiczny

związany z biologią, organizmami żywymi, ich życiem


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z biologią, dotyczący biologii

 (1.2) o rodzicu: taki, który spłodził dziecko

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Barwa wody jest determinowana splotem czynników natury biologicznej, chemicznej i fizycznej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: bʹi ̯oloǵičny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biolog mos./ż., biologia ż., biologiczność ż., biolożka ż.

 przysł. biologicznie

Wiktionary


biologie

forma rzeczownika.

 (1.1) M., B. i W. lm. od: biologia

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɔˈlɔɟjɛ, AS: bʹi ̯oloǵi ̯e

Wiktionary


biologio

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od biologia

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɔˈlɔɟjɔ, AS: bʹi ̯oloǵi ̯o

Wiktionary


biologistyczny

→ biologizm


SJP.pl

Patrz:

biologizm

biologizm

tłumaczenie zachowania człowieka czynnikami biologicznymi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sposób wyjaśniania indywidualnych oraz społecznych zachowań ludzkich czynnikami biologicznymi

Wiktionary

Biologizm – stanowisko filozoficzne rozpatrujące ogół zagadnień filozoficznych, zwłaszcza dotyczących indywidualnych i społecznych zachowań ludzi, z punktu widzenia biologii. Głównymi reprezentantami biologizmu byli uczeni ewolucjoniści Charles Darwin oraz Herbert Spencer. Ponadto kierunek ten występuje u filozofów życia (np. Henri Bergson) i w etyce (Fryderyk Nietzsche).

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. biologiczność ż., biologizowanie n.

Wiktionary


biologizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) tłumaczenie indywidualnych i społecznych zachowań ludzi czynnikami biologicznymi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biologizm m.

 czas. biologizować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biologizm

Wiktionary


biolożka

→ biolog


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. specjalistka w zakresie biologii

 (1.2) pot. nauczycielka biologii w szkole

 (1.3) pot. studentka albo absolwentka wydziału biologii

Wiktionary

Patrz:

biolog

Powiązane:

 rzecz. biologia ż.

:: fm. biolog mos.

 przym. biologiczny

 przysł. biologicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biolog

 (1.2) nauczycielka biologii

Wiktionary


bioluminescencja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. zdolność organizmów żywych do wytwarzania i emitowania światła na drodze reakcji chemicznych;

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Świetliki są znane ze swojej bioluminescencji.

Wiktionary


bioluminescencyjny

przymiotnik od: bioluminescencja


SJP.pl


biom

zbiorowisko organizmów roślinnych i zwierzęcych zamieszkujące większy, zróżnicowany ekologicznie obszar


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekol. zespół ekosystemów, tworzący duże i łatwe do rozróżnienia regiony biologiczne na Ziemi

Wiktionary

Bi

Wikipedia


biomagnetyzm

wytwarzanie pola magnetycznego przez organizmy żywe


SJP.pl


biomanipulacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ingerencja w środowisko w celu rekultywacji wód;

Wiktionary

Biomanipulacja (gr. "bios – życie, łac. manipulare – robić coś rękami") – jedna z metod wykorzystywana w procesie rekultywacji wód. Polegająca na ingerencji w środowisko poprzez zmianę warunków życia organizmów lub zmianę stosunków ilościowych w danym ekosystemie, przy wykorzystaniu szeregu zależności łańcucha pokarmowego (np. zwiększenie ilości zooplanktonu i introdukcja wybranych gatunków ryb wpłynie na ograniczenie liczebności glonów).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɔ̃mãɲipuˈlat͡sʲja, AS: bʹi ̯õmãńipulacʹi ̯a

Wiktionary


biomarker

wskaźnik biologiczny określający stan zdrowia lub choroby organizmu


SJP.pl


biomarkerowy

→ biomarker


SJP.pl

Patrz:

biomarker

biomasa

waga wszystkich organizmów zamieszkujących w danej chwili określoną powierzchnię lub przestrzeń wodną


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekol. materia zawarta w organizmach żywych;

 (1.2) ekol. masa materii zawartej w organizmach żywych (zwykle podawana na metr kwadratowy lub sześcienny)

Wiktionary

Biomasa – oznacza ulegającą biodegradacji frakcję produktów, odpadów i pozostałości z produkcji rolnej (w tym substancje pochodzenia roślinnego i zwierzęcego), leśnej i powiązanych gałęzi przemysłu, w tym rybołówstwa i akwakultury, a także biogazy i ulegającą biodegradacji frakcję odpadów przemysłowych i komunalnych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Tutaj także intensywnie rozwija się badanie przekształcania biomasy w alkohol i technologia całkowitego zgazowania i pirolizy biomasy, podczas których uzyskuje się olej, gaz i węgiel drzewny.

 (1.1) Biomasa to wspólna nazwa dla całej materii organicznej, która powstaje w procesie fotosyntezy roślin przy wykorzystaniu słońca jako źródła energii.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɔ̃ˈmasa, AS: bʹi ̯õmasa

Wiktionary


biomasaż

masaż połączony z zabiegami bioenergoterapeutycznymi; masaż energetyczny


SJP.pl


biomasażysta

osoba zajmująca się wykonywaniem biomasażu


SJP.pl


biomasażystka

→ biomasażysta


SJP.pl

Patrz:

biomasażysta

biomasowy

→ biomasa


SJP.pl

Patrz:

biomasa

biomaszyna

sztucznie zaprojektowany organizm biologiczny; biorobot


SJP.pl


biomatematyka

dziedzina wiedzy zajmująca się wykrywaniem prawidłowości w układach biologicznych przy użyciu metod matematycznych


SJP.pl

Biomatematyka, biologia matematyczna – nauka interdyscyplinarna z pogranicza biologii i matematyki, wchodząca w zakres matematyki stosowanej, zajmująca się rozwojem metod matematycznych na potrzeby biologii i nauk pokrewnych (np. bioinformatyka, informatyka medyczna, biofizyka, biochemia, biotechnologia, inżynieria środowiska.

Wikipedia


biomateriał

Bi

Wikipedia


biomateriałowy

→ biomateriał


SJP.pl

Patrz:

biomateriał

biomechaniczny

→ biomechanika


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nauk. związany z biomechaniką

Wiktionary

Patrz:

biomechanika

Przykłady

 (1.1) Naukowcy przeprowadzili badanie biomechaniczne chodu sportowców.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biomechanika ż.

Wiktionary


biomechanik

nauka zajmująca się badaniem ruchu człowieka i zwierząt pod kątem praw mechaniki


SJP.pl


biomechanika

nauka zajmująca się badaniem ruchu człowieka i zwierząt pod kątem praw mechaniki


SJP.pl

Biomechanika – bada właściwości mechaniczne tkanek, narządów, układów oraz ruch mechaniczny żywych organizmów - jego przyczyny i skutki. Przyczynami ruchu są siły: zewnętrzne (zwłaszcza ciężkości) i wewnętrzne (zwłaszcza mięśniowe). Skutkiem jest zmiana położenia całego organizmu lub względnego położenia jego części lub ciał zewnętrznych. Skutkiem może być także naprężenia, czy odkształcenia ciała.

Wikipedia


biomedycyna

nauka o wpływie czynników biologicznych na życie i zdrowie człowieka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dziedzina medycyny oparta na zasadach nauk biologicznych;

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɔ̃mɛdɨˈt͡sɨ̃na, AS: bʹi ̯õmedycỹna

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biomedyczny

Wiktionary


biomedyczka

specjalistka badająca wpływ czynników biologicznych na życie i zdrowie człowieka


SJP.pl


biomedyczny

przymiotnik

 (1.1) związany z biomedycyną, dotyczący biomedycyny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Są naukowcy, którzy chcą wyeliminować użycie zwierząt w laboratoriach analiz biomedycznych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɔ̃mɛˈdɨt͡ʃnɨ, AS: bʹi ̯õmedyčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biomedycyna ż., biomedyk m., biomedyczka ż.

 przysł. biomedycznie

Wiktionary


biomedyk

specjalista badający wpływ czynników biologicznych na życie i zdrowie człowieka


SJP.pl


biomet

wpływ aktualnych warunków pogodowych na organizm człowieka


SJP.pl


biometan

odnawialne, niekopalne źródło energii otrzymywanej z biomasy


SJP.pl


biometanol

metanol produkowany z biomasy, używany jako biopaliwo


SJP.pl


biometanownia

biogazownia zajmująca się produkcją biometanu


SJP.pl


biometanowy

→ biometan


SJP.pl

Patrz:

biometan

biometeo

skrótowo: biometeorologiczny


SJP.pl


biometeorolog

specjalista w zakresie biometeorologii


SJP.pl


biometeorologia

nauka badająca wpływ warunków atmosferycznych na organizm człowieka, roślin i zwierząt


SJP.pl

Biometeorologia, bioklimatologia – interdyscyplinarna nauka na styku biologii, medycyny, geografii, klimatologii i in., zajmująca się generalnie wpływem warunków atmosferycznych na fizjologię organizmów żywych oraz ich rozmieszczenie na kuli ziemskiej.

Nauki wyodrębniane w zależności od przedmiotu badań to:

Wikipedia


biometeorologiczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) biol. meteorol. związany z biometeorologią, dotyczący biometeorologii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biometeorologia ż., biometeorolog mos.

Wiktionary


biometria

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) inform. identyfikacja osoby na podstawie cech biologicznych

 (1.2) nauk. biol. zastosowanie metod statystycznych do badań organizmów żywych

Wiktionary

Biometria – nauka zajmująca się badaniem zmienności populacji organizmów. Wyniki pomiarów biometrycznych po opracowaniu metodami statystyki matematycznej wykorzystywane są, między innymi w antropologii, fizjologii, genetyce, hodowli, medycynie, paleontologii.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. biometryczny

Wiktionary


biometryczny

przymiotnik

 (1.1) związany z biometrią, dotyczący lub służący do pomiarów istot żywych, także do rozpoznawania cech lub tożsamości

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biometria ż.

Wiktionary


biometryk

nauka pomocnicza biologii zajmująca się badaniem zmienności populacji organizmów, posługująca się metodami statystyki matematycznej; biometria


SJP.pl


biometryka

nauka pomocnicza biologii zajmująca się badaniem zmienności populacji organizmów, posługująca się metodami statystyki matematycznej; biometria


SJP.pl


biomezoterapia

metoda leczenia niektórych chorób skóry polegająca na śródskórnym wstrzykiwaniu preparatów homeopatycznych


SJP.pl


biomikroskopia

badanie w lampie szczelinowej służące m.in. obserwacji przedniego odcinka oka


SJP.pl


biomimetyczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który udaje żywy organizm, ukrywa się upodabniając się do organizmu żywego

Wiktionary


biomineralogia

nauka z pogranicza biologii, paleontologii i mineralogii, zajmująca się procesami mineralizacji w organizmach żywych


SJP.pl


biomolekuła

cząsteczka chemiczna biorąca udział w procesach biologicznych; biocząsteczka, cząsteczka biologiczna


SJP.pl

Biomolekuła, biocząsteczka, cząsteczka biologiczna – każda cząsteczka chemiczna biorąca udział w procesach biologicznych.

Wikipedia


biomonitoring

obserwowanie i ocena stanu oraz zachodzących zmian w ekosystemach


SJP.pl

Bi

Wikipedia


biomorf

postać wegetacyjna rośliny, wynikająca z warunków środowiska i sposobów wegetacji


SJP.pl


biomorficzny

przypominający wyglądem lub zachowaniem organizmy żywe


SJP.pl


bioniczny

określający połączenie organizmy żywego (biologicznego) i techniki (elektroniki, mechatroniki, etc.)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z bioniką

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɔ̇̃ˈɲit͡ʃnɨ, AS: bʹi ̯o̊̃ńičny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bionika ż., bionik m.

Wiktionary


bionik

specjalista w dziedzinie bioniki


SJP.pl


bionika

specjalista w dziedzinie bioniki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. techn. nauka badająca możliwości wykorzystania w technice (głównie w automatyce, elektronice i mechanice) wiedzy o budowie i funkcjonowaniu żywych organizmów;

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bionik m.

 przym. bioniczny

Wiktionary


bioniko

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: bionika

Wiktionary


bionomia

1. nauka o podstawowych prawach życia; fizjologia ogólna
2. dział biologii zajmujący się związkiem organizmów roślinnych i zwierzęcych z ich otoczeniem


SJP.pl


biont

istota żyjąca, organizm żywy


SJP.pl


bioodpad

odpad ulegający biodegradacji


SJP.pl


bioortogonalny

chemia bioortogonalna - dziedzina nauki badająca procesy wewnątrzkomórkowe bez zakłócania reakcji biologicznych


SJP.pl


biopaliwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) paliwo otrzymywane z biomasy;

Wiktionary

Biopaliwo – paliwo powstałe z przetwórstwa biomasy — produktów organizmów żywych np. roślinnych, zwierzęcych czy mikroorganizmów.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Niektóre firmy produkują biopaliwo z odpadów po produkcji kukurydzy.

Wiktionary


biopaliwowy

→ biopaliwo


SJP.pl

Patrz:

biopaliwo

biopierwiastek

pierwiastek, który wchodzi w skład organizmów żywych, jest niezbędny do budowy ich ciała oraz dla procesów przemiany materii, np. wodór, węgiel, azot, tlen; pierwiastek biofilny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pierwiastek wchodzący w skład organizmów żywych, który jest niezbędny do budowy ich ciała oraz do przemiany materii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) O roli biopierwiastków, mikroelementów, „metali życia”, czy jakkolwiek je nazwać, w naszym organizmie wiemy od niedawna.

Wiktionary


bioplast

giętkie tworzywo sztuczne, z którego tworzy się kolczyki


SJP.pl


bioplastik

tworzywo sztuczne wytwarzane z surowców biologicznych lub ulegające biodegradacji


SJP.pl


bioplazmatyczny

→ bioplazma


SJP.pl

Patrz:

bioplazma

biopleograf

Biopleograf – aparat kinematograficzny skonstruowany w 1898 roku przez polskiego wynalazcę Kazimierza Prószyńskiego. Urządzenie było projektorem – służyło jedynie emisji, w przeciwieństwie do wcześniejszego wynalazku konstruktora – pleografu, łączącego funkcje rejestracji oraz odtwarzania nagranego materiału.

Wikipedia


biopochodny

mający naturalne, biologiczne pochodzenie


SJP.pl


biopoeza

proces powstawania życia na Ziemi; biogeneza


SJP.pl


biopole

pole promieniowania biologicznego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) energia życiowa, która otacza i przenika organizmy żywe

Wiktionary


biopowinowactwo

porównanie stałych rozbieżności między biorytmami dwóch osób, wynikających z ich daty urodzenia; powinowactwo biorytmiczne


SJP.pl


bioprinting

tworzenie tkanek z żywych komórek przy pomocy drukarki 3D; biodruk


SJP.pl


bioproces

proces biologiczny


SJP.pl


bioprodukt

artykuł wyprodukowany z odnawianych materiałów biogenicznych


SJP.pl


bioprognoza

prognoza pogody, w której uwzględnia się wpływ warunków atmosferycznych na samopoczucie i zachowanie człowieka; prognoza biometeorologiczna


SJP.pl


bioprąd

prąd czynnościowy w żywym organizmie


SJP.pl


bioprądy

prąd czynnościowy w żywym organizmie


SJP.pl


biopsja

pobranie fragmentu tkanki lub narządu żywego osobnika w celu przeprowadzenia badania mikroskopowego potwierdzającego lub odrzucającego hipotezę choroby nowotworowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. rodzaj specjalnego zabiegu diagnostycznego, będącego inwazyjną metodą pobrania materiału biologicznego z przypuszczalnie zmienionych chorobowo tkanek, który następnie jest oceniany morfologicznie z użyciem mikroskopu świetlnego;

Wiktionary

Biopsja ( βίος "bios", życie biologiczne, i ὄψις "opsis", obserwacja, patrzenie) – zabieg diagnostyczny będący inwazyjną metodą pobrania materiału biologicznego z przypuszczalnie zmienionych chorobowo tkanek, który następnie jest oceniany morfologicznie przy użyciu mikroskopu świetlnego (badanie histopatologiczne). Niekiedy materiał pobrany metodami biopsyjnymi (bioptat) jest wykorzystywany do badań innych niż morfologiczne (wirusologicznych, biochemicznych i tym podobnych).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Boję się biopsji, bo jest to poważna ingerencja w organizm, ale wiem, że to badanie może mi uratować życie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɔpsʲja, AS: bʹi ̯opsʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. oligobiopsja ż.

 przym. biopsyjny

Wiktionary


biopsychoduchowy

odnoszący się do życia fizycznego, psychicznego i ducha (umysłu, myśli, uczuć)


SJP.pl


biopsycholog

naukowiec łączący w badaniach elementy biologii z elementami psychologii organizmów żywych


SJP.pl


biopsychologia

dział psychologii łączący elementy biologii (badanie czynności biologicznych) z elementami psychologii (badanie zachowania) organizmów żywych


SJP.pl


biopsyjny

→ biopsja


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) med. dotyczący biopsji, związany z biopsją

Wiktionary

Patrz:

biopsja

Powiązane:

 rzecz. biopsja ż.

Wiktionary


bioptat

fragment tkanki użytej do badań histopatologicznych


SJP.pl


biorafineria

zakład przemysłowy, który przetwarza biomasę na użyteczne produkty


SJP.pl


biorca

osoba, której przeszczepia się jakiś narząd lub przetacza krew


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. przyjmujący przeszczep lub przetaczaną krew

 (1.2) otrzymujący coś

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. branie n.

 czas. brać ndk.

Wiktionary


biorczyni

kobieta, której przetacza się krew lub przeszczepia narząd


SJP.pl


bioreaktor

Bioreaktor, fermentator, fermentor – urządzenie umożliwiające prowadzenie procesów mikrobiologicznych, enzymatycznych, jak również hodowle komórek organizmów wielokomórkowych, skonstruowane w sposób umożliwiający, poprzez pomiar i regulację parametrów, kontrolę procesu produkcyjnego i jego optymalny przebieg, w warunkach maksymalnego ograniczenia lub całkowitego wyeliminowania możliwości zakażeń.

Wikipedia


bioremediacja

oczyszczanie środowiska (gleby, wody) przy użyciu mikroorganizmów, grzybów lub roślin


SJP.pl

Bioremediacja – technologia usuwania zanieczyszczeń (głównie substancji ropopochodnych) z gleby i wód podziemnych za pomocą żywych mikroorganizmów w celu katalizowania, destrukcji lub transformacji różnego rodzaju zanieczyszczeń w formy mniej szkodliwe. W bioremediacji wykorzystywane są naturalne zdolności mikroorganizmów do rozkładu węglowodorów ropy naftowej.

Wikipedia


biorepozytorium

repozytorium materiałów biologicznych


SJP.pl


bioretencja

1. metoda zagospodarowania wód opadowych z zastosowaniem roślinności, umożliwiająca zarazem usunięcie zanieczyszczeń wody;
2. zdolność do zatrzymania i wykorzystania magnezu przez organizm; retencja magnezu


SJP.pl

Bi

Wikipedia


bioretencyjny

→ bioretencja


SJP.pl

Patrz:

bioretencja

biorezonans

niekonwencjonalna metoda leczenia, wykorzystująca oddziaływanie pól elektromagnetycznych; terapia biorezonansowa


SJP.pl

Ni

Wikipedia


biorezonansowy

terapia biorezonansowa - niekonwencjonalna metoda leczenia, wykorzystująca oddziaływanie pól elektromagnetycznych; biorezonans


SJP.pl


biorolnictwo

rolnictwo przyjazne środowisku, niestosujące środków chemicznych; rolnictwo ekologiczne, ekorolnictwo


SJP.pl


biorolnik

rolnik uwzględniający zasady ekologii, niewyrządzający szkody środowisku naturalnemu; ekorolnik


SJP.pl


biortogonalny

układ biortogonalny - matematyczne pojęcie z zakresu algebry liniowej i analizy funkcjonalnej


SJP.pl


biorytmiczny

→ biorytm


SJP.pl

Patrz:

biorytm

biorytmika

1. nauka o cyklicznym przebiegu procesów życiowych w ludzkim organizmie;
2. zespół zjawisk rytmicznych w biosystemach


SJP.pl


biorytmolog

specjalista w zakresie biorytmologii


SJP.pl


biorównoważność

→ biorównoważny


SJP.pl

Bi

Wikipedia

Patrz:

biorównoważny

biorównoważny

równoważny biologicznie


SJP.pl


bioróżnorodność

rozmaitość form życia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekol. zróżnicowanie życia na wszelkich poziomach jego organizacji w przyrodzie;

 (1.2) odprzym. cecha tego, co jest bioróżnorodne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bioróżnorodność ma podstawowe znaczenie dla ewolucji.

 (1.1) Niewiele osób zdaje sobie zapewne sprawę, że koszenie trawnika i usuwanie chwastów szkodzi bioróżnorodności.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɔruʒnɔˈrɔdnɔɕt͡ɕ, AS: bʹi ̯oružnorodność

Wiktionary


bioróżnorodny

dotyczący różnorodności form życia


SJP.pl


bios

mieszanina substancji biologicznych powodująca wzrost drożdży


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) odżywka powodująca wzrost drożdży

Wiktionary

BI

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bʲjɔs, AS: bʹi ̯os

Wiktionary


biosfera

świat organizmów żywych na Ziemi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekol. zespół wszystkich istniejących na Ziemi ekosystemów, największy i najbliższy samowystarczalności układ biologiczny zamieszkiwany przez organizmy żywe

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Z inicjatywy UNESCO w 1970 r. utworzono światową sieć rezerwatów biosfery, obejmującą najbardziej wartościowe z punktu widzenia badawczego i edukacyjnego obszary. Należy do nich w Polsce 7 parków narodowych (Babiogórski, Białowieski, Bieszczadzki, Karkonoski, Kampinoski, Słowiński iTatrzański), rezerwat "Jezioro Łuknajno" i obszar Polesia Zachodniego.

 (1.1) W 2000 roku KPN został wpisany na światową listę rezerwatów biosfery UNESCO.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɔˈsfɛra, AS: bʹi ̯osfera

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biosferyczny

 rzecz. sfera ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ekosfera

Wiktionary


biosferyczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) biol. związany z biosferą, dotyczący biosfery

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biosfera ż.

Wiktionary


bioskop

dawniej: projektor filmowy lub kino (nieme)


SJP.pl


biosocjolog

socjolog badający znaczenie czynników biologicznych w życiu społecznym jednostki i grupy


SJP.pl


biostabilizator

urządzenie do biochemicznej przeróbki odpadków na kompost; kompostownik


SJP.pl


biostar

Biostar (pełna nazwa: Biostar Microtech International Corp) – producent sprzętu komputerowego z siedzibą na Tajwanie. Specjalizuje się w projektowaniu i produkowaniu podzespołów takich jak płyty główne, karty graficzne, a także komputerów typu barebone i komputerów przemysłowych.

Wikipedia


biostatyka

przestarzale:
1. nauka o przeciętnej długości życia organizmu;
2. nauka o zależności budowy organizmu od jego funkcji


SJP.pl


biostatystyczka

specjalistka badająca prawidłowości kierujące zmiennością cech populacji organizmów żywych, posługująca się metodami statystyki matematycznej


SJP.pl


biostatystyczny

→ biostatystyka


SJP.pl

Patrz:

biostatystyka

biostatystyk

nauka badająca prawidłowości kierujące zmiennością cech populacji organizmów żywych, posługująca się metodami statystyki matematycznej; biometria


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista w zakresie biostatystyki

Wiktionary


biostatystyka

nauka badająca prawidłowości kierujące zmiennością cech populacji organizmów żywych, posługująca się metodami statystyki matematycznej; biometria


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) adaptacja metod statystycznych na potrzeby analizy i interpretacji danych w badaniach biologicznych

Wiktionary

Biostatystyka (nazywana również biometrią) – nauka z pogranicza biologii i statystyki, adaptacja metod statystycznych na potrzeby prac badawczych w dziedzinie biologii, związanych przede wszystkim z medycyną, genetyką, fizjologią, antropologią, ekologią i rolnictwem.

Wikipedia


biosterować

kierować czynnościami organizmu za pomocą maszyn


SJP.pl


biostratygrafia

metoda określania wieku skał na podstawie skamieniałych szczątków roślin i zwierząt, znajdujących się w tych skałach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geol. dziedzina stratygrafii oparta na badaniu skamieniałości;

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɔstratɨˈɡrafʲja, AS: bʹi ̯ostratygrafʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. stratygrafia ż.

 przym. biostratygraficzny, stratygraficzny

Wiktionary


biostymina

nazwa handlowa leku roślinnego wspomagającego odporność, zawierającego płynny wyciąg ze świeżych liści aloesu drzewiastego


SJP.pl


biostymulacja

pobudzanie naturalnych zdolności regeneracyjnych organizmu


SJP.pl


biostymulacyjny

→ biostymulacja


SJP.pl

Patrz:

biostymulacja

biostymulator

1. urządzenie wytwarzające energię elektromagnetyczną, stosowane przy leczeniu niektórych chorób;
2. naturalny preparat korzystnie wpływający na stan i rozwój organizmów żywych


SJP.pl


biostymulować

pobudzać naturalne zdolności regeneracyjne organizmu


SJP.pl


biosurfaktant

surfaktant pochodzenia mikrobiologicznego


SJP.pl


biosyntetyczny

→ biosynteza


SJP.pl

Patrz:

biosynteza

biosynteza

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. tworzenie związków organicznych przez organizm żywy

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bakteriobójczy mechanizm działania penicyliny polega na hamowaniu biosyntezy ściany komórkowej młodych, namnażających się komórek bakterii.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. synteza ż.

 przym. biosyntetyczny, syntetyczny

Wiktionary


biot

jednostka natężenia prądu elektrycznego w układzie miar CGS, równa 10 amperom


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) metrol. elektr. pozaukładowa jednostka natężenia prądu elektrycznego równa 10 amperom;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • biot – jednostka natężenia prądu elektrycznego
  • Jean-Baptiste Biot – francuski fizyk
  • Biot (Alpy Nadmorskie) – francuska gmina w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże
  • Le Biot – francuska gmina w regionie Rodan-Alpy w departamencie Haute-Savoie

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) skr. Bi

Wiktionary


biota

biota wschodnia - drzewo lub krzew z rodziny cyprysowatych; tuja wschodnia; żywotnik wschodni


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • biota w ekologii – wszystkie organizmy danego regionu geograficznego w określonym czasie
  • biota wschodnia – roślina iglasta z rodziny cyprysowatych
  • Biota – gmina w Hiszpanii, w prowincji Saragossa, w Aragonii.

Wikipedia


biotatuaż

tymczasowy tatuaż wykonywany za pomocą naturalnych, nieuczulających tuszy


SJP.pl


biotechnolog

specjalista w zakresie biotechnologii


SJP.pl


biotechnologia

dziedzina nauki z pogranicza biochemii, mikrobiologii, genetyki i techniki zajmująca się wykorzystywaniem żywych organizmów (głównie mikroorganizmów) w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym, w oczyszczalniach ścieków itp.


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. dyscyplina zajmująca się wykorzystaniem organizmów żywych (drobnoustrojów) do produkcji przemysłowej;

Wiktionary

Biotechnologia – interdyscyplinarna dziedzina nauki, wykorzystująca procesy biologiczne na skalę przemysłową.

"Konwencja o różnorodności biologicznej" ONZ podaje jedną z najszerszych definicji:

"Biotechnologia to używanie układów biologicznych, organizmów żywych lub ich składników w celu wytwarzania lub modyfikowania produktów lub procesów w określonym zastosowaniu."

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Tomek jest ekspertem w dziedzinie biotechnologii.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɔtɛxnɔˈlɔɟja, AS: bʹi ̯oteχnoloǵi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biotechnolog m.

 przym. biotechnologiczny

Wiktionary


biotechnologiczny

dotyczący biotechnologii (np. przemysł biotechnologiczny, procesy biotechnologiczne)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z biotechnologią, dotyczący biotechnologii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biotechnologia ż., biotechnolog mos./ż.

 przysł. biotechnologicznie

Wiktionary


biotechnolożka

→ biotechnolog


SJP.pl

Patrz:

biotechnolog

biotelemetria

badanie zachowania się i fizjologii zwierząt przy użyciu fal radiowych


SJP.pl


bioterapeuta

uzdrowiciel leczący za pomocą bioterapii (bioenergoterapii); bioenergoterapeuta; healer


SJP.pl


bioterapeutka

→ bioterapeuta; bioenergoterapeutka, healerka


SJP.pl


bioterapeutyczny

→ bioterapia; bioenrgoterapeutyczny


SJP.pl


bioterrorysta

osoba używająca czynników biologicznych (wirusów, bakterii, toksyn) wobec ludzi z zamiarem zastraszenia ich i wymuszenia na nich jakiegoś działania


SJP.pl


bioterrorystka

→ bioterrorysta


SJP.pl

Patrz:

bioterrorysta

bioterrorystyczny

→ bioterroryzm


SJP.pl

Patrz:

bioterroryzm

bioterroryzm

użycie czynników biologicznych (wirusów, bakterii, toksyn) wobec ludzi z zamiarem zastraszenia ich i wymuszenia na nich jakiegoś działania


SJP.pl

Bi

Wikipedia


bioton

Bioton S.A. – polskie przedsiębiorstwo biotechnologiczne zajmujące się produkcją leków. Założone zostało 24 sierpnia 1989 r.

Od 2 sierpnia 2004 spółka akcyjna, od 16 marca 2005 r. notowana na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. Wchodziła w skład indeksu WIG20, grupującego akcje 20 największych spółek notowanych na GPW. W latach 2010–2013 w składzie do indeksu mWIG40.

Wikipedia


biotop

naturalne środowisko życia organizmów roślinnych i zwierzęcych; ekotop


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. ekol. obszar o określonych warunkach ekologicznych, będący siedliskiem dla biocenozy lub osobnika;

Wiktionary

Biotop (gr. βίος "bíos" „życie”, τόπος "tópos" „miejsce, region”) – środowisko życia biocenozy, środowiskowa część ekosystemu. Pierwotnie biotopem określano tylko abiotyczne elementy siedliska. Obecnie często rozumiany jest jako siedlisko nieożywione zmienione przez biocenozę. Biotop razem z biocenozą tworzy ekosystem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W swoim naturalnym biotopie rośnie w zacienionych miejscach.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biotopowy

Wiktionary


biotopowy

→ biotop


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do biotopu, mający związek z biotopem

Wiktionary

Patrz:

biotop

Przykłady

 (1.1) Jego firma buduje akwaria biotopowe dla prywatnych klientów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biotop mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) środowiskowy

Wiktionary


biotransformacja

Bi

Wikipedia


biotrof

organizm żywiący się tkankami innych organizmów, np. saprofit; biofag


SJP.pl


biotron

izolowane pomieszczenie przeznaczone do leczenia chorób serca i naczyń


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. izolowane pomieszczenie, gdzie panuje stałe ciśnienie, temperatura i wilgoć, które jest wykorzystywane w leczeniu chorób serca i naczyń

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjɔtrɔ̃n, AS: bʹi ̯otrõn

Wiktionary


biotroniczny

związany ze stosowaniem niekonwencjonalnych metod leczenia w celu przywrócenia równowagi energetycznej w organizmie chorego


SJP.pl


biotronik

osoba stosująca niekonwencjonalne metody leczenia w celu przywrócenia równowagi energetycznej w organizmie chorego


SJP.pl


biotronika

osoba stosująca niekonwencjonalne metody leczenia w celu przywrócenia równowagi energetycznej w organizmie chorego


SJP.pl


biotusz

materiał do biodruku 3D zawierający żywe komórki


SJP.pl

Biotusze to materiały stosowane do biodruku 3D. Najczęściej biotusz składa się z żywych komórek oraz nośnika zapewniającego im środowisko i ochronę w trakcie procesu drukowania. Aktualnie najbardziej popularnymi biotuszami są alginiany, metakrylany żelatyny oraz lamininy. Innymi popularnymi składnikami biotuszy są: nanofibrylowana celuloza, kolagen, chitozan, guma ksantanowa, fibrynogen.

Wikipedia


biotyczny

związany z żywymi organizmami danego środowiska


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) (o relacjach ekologicznych) związany z organizmami żywymi, także będący wynikiem ich działania

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pojawili się natomiast naturalni wrogowie zagrożeń biotycznych, tacy jak liczne gatunki ptaków czy grzyby konkurencyjne w stosunku do patogenów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjɔˈtɨt͡ʃnɨ, AS: bʹi ̯otyčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biotyk m.

Wiktionary


biotyk

potocznie: składnik pokarmowy albo preparat mogący przynosić korzyści dla konsumenta (prebiotyk, probiotyk, synbiotyk lub postbiotyk)


SJP.pl


biotyna

witamina H, heterocykliczny związek występujący w tkankach roślinnych i zwierzęcych, syntetyzowany przez florę bakteryjną przewodu pokarmowego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. witamina B7, organiczny związek chemiczny rozpuszczalny w wodzie, odpowiedzialny za metabolizm tłuszczów i węglowodorów;

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bʲjɔˈtɨ̃na, AS: bʹi ̯otỹna

Wiktionary


biotyp

zespół osobników o tych samych właściwościach dziedzicznych, czyli o takim samym genotypie


SJP.pl

Biotyp – (ekol.) grupa organizmów lub wirusów danego gatunku o takim samym genomie, która wyróżnia się wśród innych osobników tego gatunku szczególnymi cechami, np. zachowaniem, doborem pokarmu, zwyczajami rozrodczymi itp.

Przykładem może być flora bakteryjna, zasiedlająca organizmy ludzkie. Każdy człowiek ma wiele biotypów bakteryjnych właściwych wyłącznie dla niego, wykształconych w ciągu jego życia.

Wikipedia


biotyt

minerał, glinokrzemian potasu; czarna mika


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. minerał skałotwórczy z grupy mik ciemnych o barwie brunatnej do czarnej i charakterystycznie łupliwej budowie; uwodniony glinokrzemian potasu, magnezu i żelaza;

Wiktionary

Biotyt – minerał z gromady krzemianów, należący do grupy mik (łyszczyków). Jego nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego fizyka Jeana Baptiste’a Biota.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ciemną barwę zawdzięcza biotyt absorpcji widzialnych promieni świetlnych przez wiele poziomów elektronowych otaczających żelazo, […].

Wiktionary


biotytowy

→ biotyt


SJP.pl

Patrz:

biotyt

biotytyzacja

w geologii: proces przeobrażania granatów, piroksenów oraz amfiboli w biotyt


SJP.pl


biovital

preparat witaminowy stosowany m.in. w przypadku osłabienia mięśnia sercowego, niedoboru witamin i żelaza oraz zmniejszeniu odporności organizmu


SJP.pl


biowskaźnik

w ekologii: organizm żywy występujący w ściśle określonych warunkach środowiska, służący jako wskaźnik, np. zanieczyszczenia powietrza, wody lub substancji zawartych w glebie; bioindykator, organizm wskaźnikowy


SJP.pl


biowęgiel

substancja o właściwościach zbliżonych do węgla drzewnego, pozyskiwana z biomasy


SJP.pl

Bi

Wikipedia


biowęglowy

→ biowęgiel


SJP.pl

Patrz:

biowęgiel

bioza

węglowodan zbudowany z dwóch cząsteczek cukrów prostych połączonych wiązaniem glikozydowym; dwusacharyd, bisacharyd, disacharyd, dwucukier


SJP.pl


biozabieg

zabieg polegający na oddziaływaniu energią biologiczną terapeuty na ciało chorego


SJP.pl


biozgodność

cecha leku lub implantu prawidłowo działającego w organizmie


SJP.pl

Biozgodność, biokompatybilność – cecha substancji lub biomateriału, warunkująca iż w organizmie, do którego został wprowadzony (np. na zasadzie wszczepienia implantu) nie wywołuje on działań niepożądanych. Ponieważ jednak odpowiedzi immunologiczne oraz różne funkcje naprawcze organizmu są bardzo złożonymi procesami, opisywanie biozgodności danego materiału w relacji do pojedynczego typu komórki lub tkanki jest uznawane za niepoprawne.

Wikipedia


biołtyk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Tuligłowy. białko jajka

Wiktionary


bip

wyraz naśladujący niskie, krótkie dźwięki, np. odgłos samochodowego klaksonu; pip


SJP.pl

skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego

 (1.1) = adm. Biuletyn Informacji Publicznej;

 (1.2) = hist. Biuro Informacji i Propagandy;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biuletyn Informacji Publicznej – system stron internetowych
  • Biuro Informacji i Propagandy – konspiracyjna instytucja utworzona w 1940
  • Binding immunoglobin protein – białko chaperonowe z rodziny Hsp 70

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Informacje i dokumenty dotyczące naboru wniosków zostały opublikowane na stronie internetowej ministerstwa, w BIP ministerstwa oraz na stronie Departamentu Ekonomii Społecznej.

Wiktionary


bipartycja

podział na dwie rozseparowane części


SJP.pl


biper

rodzaj urządzenia elektronicznego do przekazywania wiadomości; beeper; pager


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zob. beeper.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Spod kanapy usłyszeliśmy sygnał bipera.

Wiktionary


bipinnaria

planktoniczna larwa występująca w cyklu rozwojowym rozgwiazd, dwubocznie symetryczna, zaopatrzona w dwa pasma rzęsek biegnące wzdłuż ciała, od otworu gębowego do odbytowego


SJP.pl


bipirydyl

zasada organiczna, ciało stałe; stosowana w analizie chemicznej jako odczynnik do wykrywania i oznaczania niektórych metali


SJP.pl


biplan

samolot posiadający dwa płaty nośne; dwupłatowiec, dwupłat


SJP.pl


bipod

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) jeden z rodzajów bloków betonowych służących do budowy falochronów narzutowych i w ochronie brzegu morskiego

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲipɔt, AS: bʹipot

Wiktionary


bipolarność

struktura dwubiegunowa (czegoś), posiadanie przez coś dwóch biegunów; dwubiegunowość, bipolaryzm


SJP.pl


bipolarny

mający strukturę dwubiegunową


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) mający dwa przeciwne bieguny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Cząsteczka wody ma budowę bipolarną.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dwubiegunowy

Wiktionary


bipolaryzacja

współistnienie dwóch dominujących, przeciwstawnych sił; dwubiegunowość, np. bipolaryzacja polityczna - dominacja dwóch przeciwstawnych partii; bipolaryzacja rynku - duopol, podział rynku między dwa dominujące podmioty itp.


SJP.pl


bipolaryzm

struktura dwubiegunowa (czegoś), posiadanie przez coś dwóch biegunów; dwubiegunowość, bipolarność


SJP.pl

Bi

Wikipedia


bipryzmat

element optyczny złożony z dwóch pryzmatów, używany głównie w fotometrii


SJP.pl


bira

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka na Dalekim Wschodzie Rosji, w Żydowskim Obwodzie Autonomicznym, lewy dopływ Amuru

Wiktionary

Bira – osiedle typu miejskiego w Rosji, w Żydowskim Obwodzie Autonomicznym. W 2010 roku liczyło 3167 mieszkańców.

Wikipedia


birbancki

odnoszący się do birbanta, właściwy birbantowi; hulaszczy


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) przest. związany z birbantowaniem, dotyczący birbantowania

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) przest. należący do birbanta lub birbantki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. birbant mos., birbanteria ż., birbantka ż., birbantowanie n.

 czas. birbantować ndk.

 przysł. birbancko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hulaszczy, próżniaczy

Wiktionary


birbancko

przysłówek

 (1.1) hulaszczo, libertyńsko

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ich syn prowadzi się birbancko, trwoniąc pieniądze rodziców.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. birbant mos., birbanteria ż., birbantka ż., birbantowanie n.

 czas. birbantować ndk.

 przym. birbancki

Wiktionary


birbant

przestarzałe: człowiek prowadzący lekkomyślne życie, próżniak, hulaka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. mężczyzna prowadzący hulaszczy tryb życia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ojciec całe życie był birbantem, dbał o uciechy, ale własne, zaś rodzinę traktował jak piąte koło u wozu.

 (1.1) Posiadał wysoką szarżę w wojsku i przyjechał niby to na służbę, ale zdawał się tylko zabawiać miłostkami, pokazując się birbantem i zapamiętałym graczem, czym jednał sobie przyjaciół i sławę najmilszego kompaniona.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲirbãnt, AS: bʹirbãnt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. birbanteria ż., birbantowanie n.

:: fż. birbantka ż.

 czas. birbantować ndk.

 przym. birbancki

 przysł. birbancko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) utracjusz, hulaka, lekkoduch, złoty młodzieniec, bibosz

Wiktionary


birbanteria

1. wszystko to, co charakterystyczne dla birbanta;
2. hulaszcze życie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzad. to, co właściwe birbantowi

 (1.2) rzad. życie hulaszcze

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Oprotestowała jego birbanterię i zagroziła, że od niej już ani grosza nie dostanie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. birbant mos., birbantka ż., birbantowanie n.

 czas. birbantować ndk.

 przym. birbancki

 przysł. birbancko

Wiktionary


birbantka

kobieta prowadząca hulaszczy tryb życia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) libertyński, hulaszczy tryb życia

 (1.2) kobieta prowadząca życie hulaszcze

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Na otomance półleżała rozkapryszona birbantka, paląc cygaro.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. birbant mos., birbantowanie n., birbanteria ż.

 czas. birbantować ndk.

 przym. birbancki

 przysł. birbancko

Wiktionary


birbantowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przest. spędzanie czasu na hulankach i rozpuście

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. birbant m., birbantka ż., birbanteria ż.

 czas. birbantować

 przym. birbancki

 przysł. birbancko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hulanie

Wiktionary


birbantować

dawniej: spędzać czas na hulankach i rozpuście; próżnować, hulać


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) prowadzić życie hulaszcze i rozpustne

czasownik zwrotny niedokonany birbantować się

 (2.1) źle się prowadzić, hulać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Młodzi oficerzy birbantują z dziewuchami z miasta.

 (2.1) Twój syn jest utracjuszem, birbantuje się, zamiast znaleźć żonę i założyć rodzinę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. birbant mos., birbanteria ż., birbantka ż., birbantowanie n.

 przym. birbancki

 przysł. birbancko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hulać

Wiktionary


bircza

miasto w Polsce


SJP.pl

}|

Wikipedia


birczanin

mieszkaniec Birczy (miasta w Polsce)


SJP.pl


birczanka

mieszkanka Birczy (miasta w Polsce)


SJP.pl


birczański

→ Bircza


SJP.pl

Patrz:

Bircza

bird

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bird (ang. Bird Township) – gmina w stanie Arkansas, w hrabstwie Conway
  • Bird (ang. Bird Township) – gmina w stanie Arkansas, w hrabstwie Jackson
  • Bird (ang. Bird Township) – gmina w stanie Illinois, w hrabstwie Macoupin
  • Brad Bird – amerykański reżyser i scenarzysta
  • Charlie „Bird” Parker – muzyk jazzowy
  • Henry Bird – angielski szachista
  • Larry Bird – koszykarz amerykański
  • Lester Bird – polityk antiguański
  • Sue Bird – amerykańska koszykarka
  • Bird Island – wyspy
  • Bird – film w reżyserii Clinta Eastwooda
  • Bird – koncertowa kompilacja amerykańskiego saksofonisty Charliego Parkera

Wikipedia


birdwatcher

[czytaj: berdłoczer] amator oglądania ptaków w ich naturalnym środowisku; ptasiarz


SJP.pl


birdwatcherka

→ birdwatcher [czytaj: berdłoczerka]


SJP.pl


birdwatching

[czytaj: berdłoczing] oglądanie ptaków w ich naturalnym środowisku; ptasiarstwo, turystyka ornitologiczna


SJP.pl


birecki

nazwisko


SJP.pl


birek

nazwisko


SJP.pl


birema

starorzymski okręt wojenny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) staroż. mar. zob. diera.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dwurzędowiec, diera

Wiktionary


biret

graniasta lub okrągła czapeczka bez daszka, część oficjalnego stroju duchownych, przedstawicieli sądownictwa, senatu uniwersyteckiego i profesury


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) okrągłe nakrycie głowy – oznaka bycia doktorem na wyższych uczelniach

 (1.2) rel. kanciaste nakrycie głowy duchownych

 (1.3) część oficjalnego stroju sędziów, prokuratorów i adwokatów

 (1.4) stpol. męskie nakrycie głowy

Wiktionary

Nie mylić z: biuret.

Biret (z łaciny "birretum", czapeczka) – nakrycie głowy znane już w XIII wieku we Francji, a w Polsce popularne od wieku XV. Przybierało różne formy (beret). Najczęściej jednak niewielkie, kwadratowe i ściśle związane z funkcjami:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1-3) Biret jest obecnie częścią oficjalnego stroju członków senatu wyższej uczelni, duchownych i sędziów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲirɛt, AS: bʹiret

Wiktionary


birginiak

gatunek wodnego ptaka z rodziny kaczkowatych; kaczka srokata, kaczka pstrokata


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Polysticta stelleri|ref=tak., pstrokaczka, kaczka srokata, gatunek kaczki edredonowej;

Wiktionary

Birginiak, kaczka srokata, kaczka pstrokata ("Polysticta stelleri") – gatunek średniej wielkości ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae). W sezonie lęgowym zamieszkuje północną Syberię i Alaskę; sporadycznie zalatuje do Polski. Jest narażony na wyginięcie.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bʲirʲˈɟĩɲak, AS: bʹirʹǵĩńak

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kaczka srokata, pstrokaczka, edredon Stellera

Wiktionary


biriusa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji, po połączeniu z Czuną tworzy Tasiejewę;

Wiktionary

Bi

Wikipedia


birkenau

(I 1942 - 27 I 1945) hitlerowski obóz koncentracyjny w Brzezince, część kompleksu obozowego Auschwitz


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Birkenau – gmina w kraju związkowym Hesja, w powiecie Bergstraße
  • Brzezinka (Gliwice)
  • Brzezinka (powiat oświęcimski)
  • Niewiadom
  • Auschwitz-Birkenau

Wikipedia


birkut

1. duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych, o upierzeniu ciemnobrązowym, na głowie i ogonie - białym; berkut; bielik;
2. dawniej: strzała z orlimi piórami


SJP.pl

Birkut – polski herb szlachecki.

Wikipedia


birma

państwo w Azji; Myanmar, Mjanma


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. zob. Mjanma.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Mjanma (Birma) – państwo w Azji
  • Birma Brytyjska – kolonia brytyjska
  • Górna Birma (Mjanma Właściwa) – region geograficzny
  • Dolna Birma (Mjanma Zewnętrzna) – region geograficzny

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Polska reprezentacja dobrze grała w meczu z Birmą, ale przegrała.

 (1.1) Trzęsienie ziemi jest dla Birmy czarnym łabędziem, czyli doprowadzi do zmiany politycznej w kraju, ale nie wiadomo, czy wzmocni rządzącą juntę wojskową, czy też ją dobije.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲirma, AS: bʹirma

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Birmańczyk mos., Birmanka ż., birmański mrz.

 przym. birmański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Mjanma, Myanmar, Republika Związku Mjanmy, Związek Mjanmy, daw. Burma

Wiktionary


birman

potocznie: kot birmański


SJP.pl


birmanka

→ Birmańczyk


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obywatelka Mjanmy (Birmy)

Wiktionary

Patrz:

Birmańczyk

Wymowa:

IPA: bʲirˈmãŋka, AS: bʹirmãŋka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Birma ż., birmański

:: fm. Birmańczyk mos.

 przym. birmański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Mjanmanka

Wiktionary


birmańczyk

obywatel Birmy (Mjanmy, Myanmaru); Mjanmańczyk


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel Mjanmy (Birmy)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲirˈmãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: bʹirmãĩ ̯ṇčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Birma ż., birmański m.

:: fż. Birmanka ż.

 przym. birmański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Mjanmańczyk

Wiktionary


birmański

→ Birma; myanmarski, mjanmański


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do państwa Mjanma (Birma), wywodzący się z Mjanmy (Birmy), dotyczący Mjanmańczyków (Birmańczyków)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język urzędowy Mjanmy (Birmy);

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲirˈmãj̃sʲci, AS: bʹirmãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Birma ż., Birmańczyk m., Birmanka ż.

 przym. birmańskojęzyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mjanmański

Wiktionary


birmańskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem birmańskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem birmańskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku birmańskim

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲirˈmãj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: bʹirmãĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. birmański

 rzecz. birmański mrz.

Wiktionary


birmingham

1. [czytaj: bermingem] miasto w Anglii;
2. [czytaj: berminghem] nazwa kilku miast w USA


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Anglii, siedziba władz hrabstwa West Midlands;

 (1.2) geogr. toponim, nazwa dwudziestu trzech miejscowości i gmin w USA

 (1.3) astr. krater księżycowy na północnym krańcu Mare Frigoris

Wiktionary

Birmingham (ang. wym. //) – miasto ("city") i dystrykt metropolitalny w Wielkiej Brytanii, w Anglii, w hrabstwie metropolitalnym West Midlands. Drugie pod względem liczby ludności (po Londynie) w Wielkiej Brytanii; w 2014 roku liczyło 1 137 100 mieszkańców.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. birminghamski

Wiktionary


birminghamczyk

[czytaj: bermingemczyk albo berminghemczyk] mieszkaniec Birminghamu


SJP.pl


birminghamka

[czytaj: bermingemka albo berminghemka] mieszkanka Birminghamu


SJP.pl


birminghamski

→ Birmingham


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) geogr. związany z Birminghamem, dotyczący Birminghamu

Wiktionary

Patrz:

Birmingham

Powiązane:

 rzecz. Birmingham n./mrz.

Wiktionary


birobidżan

miasto w Rosji, stolica Żydowskiego Obwodu Autonomicznego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w azjatyckiej części Rosji, położone na Dalekim Wschodzie, między rzekami Birą i Bidżanem;

Wiktionary

Birobidżan ( Биробиджан, ‏ביראָבידזשאַן‎) – miasto w azjatyckiej części Rosji, położone na Dalekim Wschodzie między rzekami Birą i Bidżanem, blisko granicy chińsko-rosyjskiej i szlaku Kolei Transsyberyjskiej. Stolica Żydowskiego Obwodu Autonomicznego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po długich dyskusjach co do rejonu, w którym miałoby się skupić żydowskie osadnictwo, wybór padł na Birobidżan, wokół którego utworzono Żydowski Obwód Autonomiczny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. birobidżanin mos., birobidżanka ż.

 przym. birobidżański

Wiktionary


birobidżanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Birobidżanu; osoba z tego miasta

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Birobidżanie powitali nas ciepłym – „Szolem” (Pokój wam).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Birobidżan mrz.

:: fż. birobidżanka ż.

 przym. birobidżański

Wiktionary


birobidżanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Birobidżanu; kobieta z tego miasta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Birobidżan mrz.

:: fm. birobidżanin mos.

 przym. birobidżański

Wiktionary


birobidżański

→ Birobidżan (stolica Żydowskiego Obwodu Autonomicznego)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Birobidżanu, związany z Birobidżanem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Eksperyment birobidżański przyciągnął minimalną liczbę ludności żydowskiej i został faktycznie zawieszony w okresie Wielkiego Terroru.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Birobidżan mrz., birobidżanin mos., birobidżanka ż.

Wiktionary


birofil

miłośnik, znawca, zbieracz rekwizytów związanych z piwem, np. kapsli, puszek, etykiet, podkładek; birofilista


SJP.pl


birofilia

kolekcjonowanie piwnych akcesoriów: etykiet, kapsli, podstawek, szklanek, kufli, serwetek, butelek


SJP.pl


birofilista

miłośnik, znawca, zbieracz rekwizytów związanych z piwem, np. kapsli, puszek, etykiet, podkładek; birofil


SJP.pl


birofilistka

miłośniczka, znawczyni, zbieraczka rekwizytów związanych z piwem, np. kapsli, puszek, etykiet, podkładek


SJP.pl


birofilistyczny

→ birofilia, → birofilistyka


SJP.pl

Patrz:

birofilia, → birofilistyka

birofilistyka

kolekcjonowanie przedmiotów związanych z piwem


SJP.pl

Birofilistyka (lub birofilia; z niem. "Bier" piwo; gr. "philos" przyjaciel, miłujący) – hobby polegające na kolekcjonowaniu akcesoriów związanych z piwem.

Wikipedia


birofilka

→ birofil


SJP.pl

Patrz:

birofil

birofilski

→ birofil


SJP.pl

Patrz:

birofil

biroturystyka

zwiedzanie miejsc powiązanych z piwem, np. browarów, pubów itp. oraz smakowanie różnych gatunków piwa


SJP.pl


birr

jednostka monetarna Etiopii (1 birr = 100 centów)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) monet. waluta Etiopii;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Birr – historyczna nazwa miejscowości Buc we Francji
  • Birr – miasto w Irlandii
  • Birr – gmina w Szwajcarii, w kantonie Argowia, w okręgu Brugg
  • Birr – waluta w Etiopii
  • Birr (ang. Birr Castle) – zamek w Irlandii
  • Kevin Birr (ur. 1969) – amerykański curler
  • Todd Birr (ur. 1968) – amerykański curler
  • BIR

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bʲir, AS: bʹir

Wiktionary


birsztany

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu kowieńskim;

Wiktionary

Birsztany (lit. "Birštonas") – miasto na Litwie, nad Niemnem, na południe od Kowna. Znane od XIV w., od 1966 miasto. Ok. 3 tys. mieszkańców (2005).

Położone na prawym brzegu Niemna, w miejscu gdzie rzeka tworzy malownicze meandry. Miasto otaczają sosnowe lasy. Są miejscem kuracji i wypoczynku. Są tu sanatoria. Wody mineralne zawierają m.in. potas i magnez.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: birˈʂta.nɘ

Wiktionary

Powiązane:

 przym. birsztański

Wiktionary


birsztański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Birsztan

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Birsztany lm.

Wiktionary


birtugan

mieszaniec powstały przez skojarzenie wielbłąda jednogarbnego (dromadera) z dwugarbnym (baktrianem); tulu, nar


SJP.pl

Birtugan, wielbłąd mieszany, tulu, nar – hybryda wielbłąda jednogarbnego (dromadera) z dwugarbnym (baktrianem). Są spotykane w Afganistanie, Kazachstanie, Iranie, Rosji i Turcji. Birtugany są większe i silniejsze od swoich rodziców, mają jeden garb i są łagodniejsze w obejściu. W Kazachstanie samice birtuganów (hybryda F1) krzyżuje się ponownie z baktrianem dla uzyskania hybrydy F2 (3/4 baktriana i 1/4 dromadera).

Wikipedia


biruang

czarny niedźwiedź z białawą podkową na piersi; zamieszkuje lasy Półwyspu Indochińskiego i wysp Indonezji; niedźwiedź malajski


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Helarctos|Horsfield|ref=tak., drapieżny ssak z rodziny niedźwiedziowatych występujący w południowej i południowo-wschodniej Azji;

Wiktionary

Biruang ("Helarctos") – rodzaj ssaków drapieżnych z podrodziny Ursinae w obrębie rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W Singapurze biruangi wyginęły.

Wiktionary


biruta

imię żeńskie


SJP.pl

Bi

Wikipedia


biryani

[czytaj: biriani] ryż zapiekany z mięsem i warzywami, danie kuchni indyjskiej


SJP.pl


birytualista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. duchowny katolicki, który ma prawo celebrować sakramenty i inne nabożeństwa w dwóch obrządkach;

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wtedy biskup Pluta prosił, bym jako kapłan wschodniego obrządku pracował jako oficjalny birytualista w Międzyrzeczu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. birytualizm mrz.

 przym. birytualny

 przysł. birytualnie

Wiktionary


birytualny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z podwójnym rytuałem, dotyczący podwójnego rytuału

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Archeolodzy odkryli cmentarzysko birytualne z X wieku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. rytuał mrz., birytualista mos.

 przym. rytualny

Wiktionary


birżański

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Birż, związany z Birżami

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W 1811 roku Radziwiłłowie z linii nieświeskiej, pod pretekstem niespłaconych długów, tracą dobra birżańskie na rzecz Tyszkiewiczów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Birże nmos., birżanin m., birżanka ż.

Wiktionary


birże

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu poniewieskim.

Wiktionary

Zobacz też: Birże (gmina).

Birże (lit. "Biržai", łot. "Birži", ros. "Биржи") – miasto na Litwie, położone nad rzekami Oposzcza (lit. Apaščia) i Egłona (lit. Agluona) oraz jeziorem Szyrwena; dawna polska rezydencja magnacka.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. birżański

Wiktionary


bis

dodatkowy występ na życzenie publiczności


SJP.pl

Bis (z łac. „dwa razy, jeszcze raz”) – dodatkowy utwór, wykonany poza programem koncertu na życzenie publiczności.

Także entuzjastyczny okrzyk publiczności domagającej się ponownego wykonania utworu lub wykonania dodatkowego utworu, nieprzewidzianego w programie.

Wikipedia


bisabolen

węglowodór nienasycony z grupy terpenów (seskwiterpen), składnik olejków eterycznych, np. cytryny, oregano


SJP.pl


bisabolol

alkohol terpenowy uzyskiwany głównie z rumianku, działający kojąco


SJP.pl


bisacharyd

węglowodan zbudowany z dwóch cząsteczek cukrów prostych połączonych wiązaniem glikozydowym; dwusacharyd, disacharyd, dwucukier, bioza


SJP.pl


bisaga

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. wałkoń, nierób

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bisagowani n.

 czas. bisagować ndk.

Wiktionary


bisagowani

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. obijanie się, nieróbstwo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bisaga mos.

 czas. bisagować ndk.

Wiktionary


bisagować

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. wymigiwać się od pracy, leniuchować

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. włóczyć się

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bisaga mos., bisagowani n.

Wiktionary


bisajanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. przedstawicielka rdzennej ludności zamieszkującej północno-zachodnie wybrzeże wyspy Borneo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fm. Bisajanin mos.

Wiktionary


bisbigliando

wykonanie tremola na harfie


SJP.pl


bischofshofen

Bischofshofen – miasto, ośrodek narciarski i wypoczynkowy w Austrii, w kraju związkowym Salzburg, w powiecie St. Johann im Pongau, w dolinie rzeki Salzach.

Znajduje się tu kompleks skoczni narciarskich, w tym najbardziej znana skocznia im. Paula Ausserleitnera, na której corocznie 6 stycznia kończy się Turniej Czterech Skoczni.

Wikipedia


biscione

rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskozwierzęcy

 (1.1) herald. włoski heraldyczny symbol przedstawiający węża połykającego dziecko pojawiający się m.in. w herbach Mediolanu, rodu Viscontich i Sworzów czy logo Alfa Romeo

Wiktionary


bisdiapason

odległość dwóch oktaw; termin stosowany w traktatach teoretycznych Średniowiecza i Renesansu


SJP.pl


bise

skrót od: Bank Inicjatyw Społeczno-Ekonomicznych


SJP.pl

Bise – lokalny wiatr wiejący głównie ze wschodu i północnego wschodu, nad obniżeniem między Alpami a Jurą. Latem przynosi suche powietrze, pogoda jest słoneczna, a temperatura odpowiednia do pory roku. Zimą napływające powietrze jest zimne i wilgotne oraz duże niskie zachmurzenie. Efekty wiatru są szczególnie odczuwalne w okolicy Genewy.

Wikipedia


bisegmentacja

podział na dwa segmenty


SJP.pl


biseks

potocznie o biseksualiście; bi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. biseksualista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. seks mrz., biseksualista mos., biseksualistka ż.

Wiktionary


bisekstylny

przymiotnik

 (1.1) określenie roku przestępnego;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W 45 roku p.n.e. Rzymianie wprowadzili rok bisekstylny, aby co cztery lata wyrównać czas.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲisɛkˈstɨlnɨ, AS: bʹisekstylny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bisekstyl

Wiktionary


biseksualista

osoba odczuwająca pociąg płciowy do mężczyzn i kobiet; potocznie: biseks, bi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) seks. osoba odczuwająca pociąg seksualny do ludzi obydwu płci

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Był to film o starszym homoseksualiście zakochanym w młodszym biseksualiście, który ma romans z kobietą - sytuacja ta nie była mi obca.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲisɛksuwaˈlʲista, AS: bʹiseksuu̯alʹista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biseksualizm m., biseksualność ż., biseks m.

:: fż. biseksualistka ż.

 przym. biseksualny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. biseks; środ. LGBT bizon

Wiktionary


biseksualistka

→ biseksualista


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) seks. kobieta odczuwająca pociąg seksualny do ludzi obydwu płci

Wiktionary

Patrz:

biseksualista

Wymowa:

IPA: ˌbʲisɛksuwaˈlʲistka, AS: bʹiseksuu̯alʹistka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biseksualizm m., biseksualność ż., biseks m.

:: fm. biseksualista m.

 przym. biseksualny

Wiktionary


biseksualizm

popęd płciowy do obojga płci; biseksualność


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) seks. odczuwanie popędu płciowego do osobników obu płci;

 (1.2) biol. występowanie u danego osobnika gruczołów płciowych zarówno męskich, jak i żeńskich

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲisɛksuˈwalʲism̥, AS: bʹiseksuu̯alʹism̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. seks mrz., biseksualność ż., biseksualista m., biseksualistka ż.

 przym. biseksualny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biseksualność

 (1.2) dwupłciowość, obupłciowość, obojnactwo, obojnaczość, obojnaczność, hermafrodytyzm, interseksualizm

Wiktionary


biseksualnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób biseksualny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biseksualny

 rzecz. biseksualność ż.

Wiktionary


biseksualność

popęd płciowy do obojga płci; biseksualizm


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest biseksualne; cecha tych, którzy są biseksualni

Wiktionary

Biseksualność (z łac. "bi" „oboje, dwa” oraz z sexualis „płciowy”), także: "biseksualizm" – pociąg seksualny do zarówno mężczyzn, jak i kobiet.

Termin „biseksualizm” jest często używany głównie w kontekście ogólnego pociągu do kobiet i jak i mężczyzn, jednak biseksualność (orientacji seksualna) odpowiada wyłącznie za pociąg seksualny, więc nie jest tym samym co biromantyczność (orientacja romantyczna) która odpowiada za romantyczne odczucia wobec tych samych osób lub płci.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. seks mrz., biseksualizm m., biseksualista m., biseksualistka ż.

 przym. biseksualny

 przysł. biseksualnie

Wiktionary


biseksualny

1. obupłciowy, hermafrodytyczny; obojnaczy, obojnacki;
2. taki, który odczuwa pociąg seksualny do obu płci


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) seks. odczuwający pociąg seksualny do osobników obu płci

 (1.2) biol. dotyczący organizmu obupłciowego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) O tym aktorze opowiada się, że jest biseksualny.

 (1.1) Bifobia może dotykać osoby, które niekoniecznie są biseksualne, ale są postrzegane jako takie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲisɛksuˈwalnɨ, AS: bʹiseksuu̯alny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biseksualistka ż., seks mrz., biseksualizm m., biseksualista m., biseksualność ż.

 przysł. biseksualnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) żart. i na żagiel, i na parę

 (1.2) dwupłciowy, hermafrodytyczny, obojnacki, obojnaczy, obupłciowy

Wiktionary


biseptol

nazwa handlowa antybiotyku używanego w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, układu moczowego i przewodu pokarmowego


SJP.pl


bisfenol

bisfenol A - związek stosowany w produkcji tworzyw sztucznych


SJP.pl


bishalter

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. biustonosz

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zeflik, kaj je mój bishalter?

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lajbik

Wiktionary


bishop

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biskup
  • Bishop – brytyjskie działo samobieżne z czasów drugiej wojny światowej
  • Bishop – jeden z bohaterów komiksu X-Men
  • Bishop – android, jeden z bohaterów filmów Obcy – decydujące starcie i Obcy 3
  • Ben Bishop – hokeista amerykański
  • Edmund Bishop – historyk angielski
  • Elizabeth Bishop – poetka
  • Maurice Bishop – polityk grenadyjski
  • William Bishop – pilot
  • Bishop – miasto w stanie Kalifornia, w hrabstwie Inyo
  • Bishop – miejscowość w stanie Georgia, w hrabstwie Oconee
  • Bishop – miasto w stanie Teksas, w hrabstwie Nueces

Wikipedia


bisior

1. naszyjnik z pereł naszywanych na jedwabnej taśmie;
2. dawniej: cenna tkanina, najczęściej lniana;
3. wydzielina gruczołu bisiorowego małży


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zool. wiązka jedwabistych nici powstająca z szybko krzepnącej wydzieliny niektórych małży;

 (1.2) daw. cienka tkanina wyrabiania z bisioru (1.1)

 (1.3) daw. delikatna i kosztowna tkanina (bawełniana, lniana lub wełniana)

 (1.4) wisior, feston, girlanda

 (1.5) lśniące paciorki

Wiktionary

Bisior (starorus. "biser" – naszyjnik z pereł) – wiązka jedwabistych nici powstająca z szybko krzepnącej wydzieliny niektórych, głównie morskich małży (omułek, szołdra) lub rzadko słodkowodnych (racicznica). Wśród gatunków występujących w Polsce bisior wytwarza racicznica zmienna.

Wikipedia

Przykłady

 (1.3) Niektóre zaś komnaty całe od złota; krzesła i ławy bisiorem albo lamą kryte, stoły z marmuru i alabastru […]

 (1.3) Sam pan Sobieski stanął w kapiącym od złota i bisiorów namiocie Husseina-baszy i z niego wieści o szczęśliwym zwycięstwie na wszystkie strony przez lotnych gońców rozsyłał.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲiɕɔr, AS: bʹiśor

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bisiorowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) morski jedwab

Wiktionary


bisiorka

gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych


SJP.pl

Bi

Wikipedia


bisiorowy

→ bisior


SJP.pl

Patrz:

bisior

biskajski

1. związany z Zatoką Biskajską, zatoką między Francją a Półwyspem Iberyjskim;
2. wieloryb a. wal biskajski - ssak o czarnym ubarwieniu, możliwe też białe plamy, osiągający długość ciała 13-18 metrów i nawet ponad 50 ton masy ciała, żyjący w wodach oceanicznych, zagrożony wyginięciem


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dosł. związany z Bizkaią, dotyczący Bizkai (krainy w Kraju Basków)

 (1.2) związany z Zatoką Biskajską, dotyczący Zatoki Biskajskiej

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. dialekt języka baskijskiego używany w Bizkai

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dzisiaj zjedliśmy dorsz po biskajsku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biskajczyk mos., Biskajka ż.

Wiktionary


biski

nazwisko


SJP.pl


biskowice

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na zachodniej Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie samborskim, położona nad rzeką Strwiąż;

Wiktionary

Biskowice (ukr. Бісковичі) – wieś w zachodniej Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie samborskim, w siedziba hromady Biskowice.

Ludność: 2300 mieszkańców (2025 r.). Położona nad rzeką Strwiąż.

We wsi jest przystanek kolejowy Biskowice.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. biskowicki

Wiktionary


biskup

w Kościołach katolickich i prawosławnych: duchowny mający najwyższy stopień święceń kapłańskich


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) kośc. w kościołach chrześcijańskich duchowny wysokiego szczebla, ze święceniami biskupimi lub ordynowany na urząd biskupi, najczęściej kierujący diecezją;

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Tylko biskup może udzielić bierzmowania.

 (1.1) Małżeństwo niedopełnione, zawarte przez ochrzczonych lub między stroną ochrzczoną i stroną nieochrzczoną, może być ze słusznej przyczyny rozwiązane przez Biskupa Rzymskiego, na prośbę obydwu stron lub tylko jednej, choćby druga się nie zgadzała.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲiskup, AS: bʹiskup

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biskupstwo n., Biskupin m., Biskupiec m., Biskupice nmos., Biskupów m., Biskupie n., arcybiskup m., arcybiskupstwo n.

:: zdrobn. biskupek m.

:: fż. biskupka ż.

 przym. biskupi, arcybiskupi, biskupiński

 skr. bp

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ordynariusz, apostoł, purpurat; skr. bp

Wiktionary


biskupa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kośc. zwierzchniczka kościelna wysokiego szczebla, zwykle luterańskiego, kierująca diecezją

forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.

 (2.1) D. i B. lp. od biskup

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W 2023 r. pierwsza Polka została biskupą Kościoła luterańskiego w Wielkiej Brytanii.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biskupstwo n., arcybiskup m., Biskupin m., biskupek m., Biskupiec m., Biskupice nmos., Biskupów m., Biskupie n., arcybiskup m., arcybiskupstwo n.

:: fm. biskup m.

:: zdrobn. biskupka ż.

 przym. biskupi, biskupiński, arcybiskupi

 skr. bp, abp

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biskupka

Wiktionary


biskupczanin

mieszkaniec Biskupca


SJP.pl


biskupczanka

mieszkanka Biskupca


SJP.pl


biskupi

1. taki, który jest charakterystyczny dla biskupa lub jest w posiadaniu biskupa;
2. taki, który jest fioletowy z odcieniem amarantowym


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rel. dotyczący do biskupa, związany z biskupem

przymiotnik jakościowy

 (2.1) mający kolor amarantowofioletowy, taki jak kolor szaty biskupa

forma rzeczownika.

 (3.1) M. i W. lm. od: biskup

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przyjął święcenia biskupie w nowej katedrze.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲisˈkupʲi, AS: bʹiskupʹi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biskupa ż., biskupka ż., biskupinianka ż., biskup mos., biskupowanie n., biskupstwo n., biskupszczyzna ż., Biskupin mrz., Biskupiec mrz., Biskupice nmos.

 czas. przest. biskupować ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) episkopalny

Wiktionary


biskupice

1. nazwa wielu wsi w Polsce;
2. dzielnica Zabrza;
3. wieś na Słowacji


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biskupice – część miasta Wiązów
  • Biskupice – część miasta Zabrze
  • Biskupice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. legnickim, w gminie Legnickie Pole
  • Biskupice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. oleśnickim, w gminie Syców
  • Biskupice – osada w woj. dolnośląskim, w pow. trzebnickim, w gminie Wisznia Mała
  • Biskupice – kolonia w woj. dolnośląskim, w pow. wołowskim, w gminie Wołów
  • Biskupice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. wrocławskim, w gminie Jordanów Śląski
  • Biskupice – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. radziejowskim, w gminie Radziejów
  • Biskupice – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. toruńskim, w gminie Łubianka
  • Biskupice – wieś w woj. lubelskim, w pow. świdnickim, w gminie Trawniki
  • Biskupice – wieś w woj. łódzkim, w pow. sieradzkim, w gminie Sieradz
  • Biskupice – wieś w woj. małopolskim, w pow. dąbrowskim, w gminie Gręboszów

Wikipedia


biskupicki

przymiotnik od: Biskupice


SJP.pl


biskupiec

1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce, w powiecie olsztyńskim;

Wiktionary

Biskupiec (lub "Biskupiec Reszelski"; Bischofsburg) – miasto w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Biskupiec. Miasto położone jest na Pojezierzu Olsztyńskim nad rzeką Dymer.

Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. Biskupiec liczył 9924 mieszkańców.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bʲisˈkupʲjɛt͡s, AS: bʹiskupʹi ̯ec

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biskupa ż., biskupka ż., Biskupczanin m., Biskupczanka ż., biskup mos., biskupstwo n.

 przym. biskupiecki, biskupi

Wiktionary


biskupiecki

przymiotnik od: Biskupiec, Biskupiec Pomorski


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Biskupca

 (1.2) dotyczący Biskupca Pomorskiego

Wiktionary

Powiązane:

 (1.1)

 rzecz. Biskupiec m., Biskupczanin m., Biskupczanka ż.

Wiktionary


biskupin

1. wieś w Polsce;
2. osiedle we Wrocławiu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. toponim, nazwa dzielnicy Wrocławia oraz kilku wsi w Polsce;

 (1.2) archeol. nazwa stanowiska archeologicznego na Pojezierzu Gnieźnieńskim związanego z kręgiem kultury łużyckiej;

Wiktionary

Gród w Biskupinie – stanowisko archeologiczne na Pojezierzu Żnińsko-Mogileńskim we wsi Biskupin w województwie kujawsko-pomorskim. Odkrycie osady było jednym z najważniejszych wydarzeń w dziejach polskiej i europejskiej archeologii.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Moja babcia mieszka w Biskupinie i jeżdżę do niej co roku na wakacje.

 (1.2) Zachowane szczątki grodu w Biskupinie pochodzą z ósmego wieku p.n.e..

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲisˈkupʲĩn, AS: bʹiskupʹĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biskupa ż., biskupka ż., biskup mos., biskupinianin mos., biskupinianka ż., biskupstwo n., arcybiskup mos.

 przym. biskupi, biskupiński

Wiktionary


biskupinianin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Biskupina

 (1.2) osoba pochodząca z Biskupina, urodzona w Biskupinie

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Lechosław jest rodowitym biskupinianinem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biskupin mrz.

:: fż. biskupinianka ż.

 przym. biskupiński

Wiktionary


biskupinianka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Biskupina

 (1.2) kobieta pochodząca z Biskupina, urodzona w Biskupinie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biskupin mrz.

:: fm. biskupinianin mos.

 przym. biskupi, biskupiński

Wiktionary


biskupiński

przymiotnik od: Biskupin


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Biskupina

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Uczeni coraz częściej kwestionują prasłowiańskość osady biskupińskiej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biskupa ż., biskupka ż., biskup mos., Biskupin mrz., biskupinianin mos., biskupinianka ż.

Wiktionary


biskupka

w niektórych Kościołach chrześcijańskich: kobieta mająca najwyższy stopień święceń kapłańskich


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kośc. w niektórych kościołach chrześcijańskich duchowna wysokiego szczebla, ze święceniami biskupimi lub ordynowana na urząd biskupi, najczęściej kierująca diecezją

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Biskup senior i biskupka señorita spróbowali ostrej enchillady.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biskupstwo n., arcybiskupstwo n., arcybiskup mos., Biskupin mrz., Biskupiec mrz., Biskupice nmos., Biskupów mrz., Biskupie n., biskupek mos.

:: fm. biskup mos.

 przym. biskupi, arcybiskupi, biskupiński

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kobieta biskup

Wiktionary


biskupnica

Biskupnica (niem. "Bischofswalde," kaszub. "Biskùpnica") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie człuchowskim, w gminie Człuchów. Leży przy trasie linii kolejowej Człuchów-Szczecinek.

Wieś jest siedzibą sołectwa "Biskupnica". W skład sołectwa wchodzi również miejscowość Gębarzewo.

Wikipedia


biskupski

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Dariusz Biskupski – polski aktor teatralny i filmowy
  • Ludwik Biskupski – turecki historyk i działacz Polonii w Turcji
  • Maciej Biskupski – polski socjolog, działacz samorządowy
  • Mieczysław Biskupski – polski prawnik, korporant, oficer II Korpusu Polskiego w Rosji, rotmistrz WP, urzędnik państwowy, oficer AK.
  • Stanisław Biskupski – kapitan WP, działacz niepodległościowy, harcerz, inwalida wojenny
  • Stefan Biskupski – katolicki duchowny, profesor prawa kanonicznego
  • Stefan Biskupski – polski polityk
  • Stefan Biskupski – polski rolnik, ziemianin, działacz społeczny, rotmistrz WP, urzędnik państwowy
  • Tadeusz Biskupski – polski inżynier chemik, oficer, przedsiębiorca
  • Wincenty Biskupski – polski adwokat, wydawca, polityk, działacz gospodarczy i społeczny

Wikipedia


biskupstwo

1. jednostka podziału terytorialnego w Kościele; diecezja
2. urząd, godność biskupa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kośc. godność, urząd biskupa

 (1.2) kośc. praw. administracyjny okręg kościelny pod jurysdykcją biskupa

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biskupstwo – urząd kościelny sprawowany przez biskupa
  • Biskupstwo – diecezja, biskupstwo rezydencjalne czyli terytorium, na którym biskup wykonuje swą władzę
  • Biskupstwo – biskupstwo misyjne
  • Biskupstwo – biskupstwo tytularne

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ten polski purpurat nie cenił sobie swojego biskupstwa.

 (1.2) To biskupstwo ustanowił Ojciec Święty Jan Paweł II.

 (1.2) Biskupstwo pomezańskie jest diecezją tytularną bp. Adama Wodarczyka.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biskupa ż., biskup mos., Biskupin mrz., Biskupiec mrz., Biskupice nmos., biskupka ż.

 przym. biskupi

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) diecezja; skr. bpstwo

Wiktionary


biskwit

1. lekkie, dobrze wypieczone ciasto cukiernicze; biszkopt;
2. trwałe pieczywo cukiernicze, np. herbatnik, suchar;
3. przedmiot dekoracyjny przypominający marmur;
4. półprodukt w przemyśle ceramicznym; biszkopt


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wstępnie wypalona ceramika przed szkliwieniem;

 (1.2) ceramika nieszkliwiona o powierzchni przypominającej marmur

 (1.3) cuk. ciasto biszkoptowe

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biskwit – przedmiot dekoracyjny z porcelany nieszkliwionej, przypominającej marmur. Także półprodukt w przemyśle ceramicznym.
  • Biskwit – lekki wypiek ciasto cukierniczy, biszkopt

Wikipedia

Powiązane:

 przym. biskwitowy

 rzecz. biskwitowanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) ciasto biszkoptowe, biszkopt

Wiktionary


biskwitowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) techn. wypalanie surowego wyrobu ceramicznego przed szkliwieniem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biskwit m.

 czas. biskwitować

Wiktionary


biskwitować

wyżarzać surowy wyrób ceramiczny przed szkliwieniem w temperaturze 900°C


SJP.pl


biskwitowy

→ biskwit


SJP.pl

Patrz:

biskwit

bislama

język kreolski powstały na bazie angielskiego, język urzędowy Vanuatu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. jeden z języków urzędowych na Vanuatu;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲisˈlãma, AS: bʹislãma

Wiktionary


bismala

formuła rozpoczynająca surę Koranu, stanowiąca także muzułmański ornament kaligraficzny i architektoniczny; basmala, bismilla, bismillah


SJP.pl


bismarck

[czytaj: bismark] nazwisko, np. Otto von Bismarck (1815-98), niemiecki książę, pierwszy kanclerz zjednoczonego cesarstwa niemieckiego


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Otto von Bismarck – niemiecki polityk, kanclerz II Rzeszy
  • Georg von Bismarck − niemiecki oficer Wehrmachtu w randze generała porucznika
  • Pancerniki typu „Bismarck” – typ pancerników niemieckich z okresu II wojny światowej
    • „Bismarck” – niemiecki pancernik z okresu II wojny światowej
  • Archipelag Bismarcka – grupa wysp w zachodniej części Oceanu Spokojnego
  • Morze Bismarcka – morze międzywyspowe, część Oceanu Spokojnego
  • Bismarck – brazylijski piłkarz
  • Bismarck-Tunnel – dawna piwiarnia w Poznaniu
  • Bismarck – stolica stanowa i miasto w stanie Dakota Północna, w hrabstwie Burleigh
  • Bismarck – miasto w Niemczech, w Saksonii-Anhalt
  • Bismarck – wieś w stanie Illinois, w hrabstwie Vermilion
  • Bismarck – miasto w stanie Missouri, w hrabstwie St. Francois

Wikipedia


bismarkowski

taki jak u Bismarcka, charakterystyczny dla Bismarcka


SJP.pl


bismilla

formuła rozpoczynająca surę Koranu, stanowiąca także muzułmański ornament kaligraficzny i architektoniczny; bismala, basmala, bismillah


SJP.pl


bismillah

formuła rozpoczynająca surę Koranu, stanowiąca także muzułmański ornament kaligraficzny i architektoniczny; bismala, bismilla, basmala


SJP.pl


bisnowaty

przymiotnik

 (1.1) przest. gw-pl|Drohobycz., reg-pl|Kresy południowe,Przemyśl. głupi, narwany, niespełna rozumu

 (1.2) daw. gw-pl|Kamieniec Podolski. opętany, napastliwy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) — Słysz, głupi Biłowus, — powiedział mu zacny Daszkiewicz — ty człek bisnowaty, ja ci córki nie wydam, ażebyś ją skrzywdził.

 (1.2) Dopiero wtedy, Hnat, z wszystkich najodważniejszy, spojrzawszy przez ramię Semenowi zawołał: // — To nie bies ludzie, to bisnowaty Nykoła!

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. biesnowaty; głupi, narwany, niespełna rozumu, postrzelony, głupkowaty; gwara. prymchowaty

 (1.2) war. biesnowaty; opętany, napastliwy

Wiktionary


bisowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) muz. powtarzanie utworu albo wykonywanie dodatkowego utworu na życzenie publiczności

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bis m.

 czas. bisować

Wiktionary


bisować

odgrywać, odśpiewywać bis; powtarzać


SJP.pl


bisowy

przymiotnik od: bis


SJP.pl


bissa

1. język urzędowy Burkina Faso;
2. podgatunek żółwia szylkretowego


SJP.pl

Bissa – grupa etniczna z rodziny ludów Mande, zamieszkująca na terenach Burkina Faso, Ghany, Wybrzeża Kości Słoniowej i w mniejszej liczbie w Togo. Posługują się językiem bissa z grupy mande. Ich populację szacuje się na blisko 1 milion.

Bissa żyją głównie z uprawy prosa, kukurydzy, ryżu i orzeszków ziemnych. Sprzedają bawełnę i warzywa.

Wikipedia


bissau

stolica Gwinei Bissau


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Gwinei Bissau;

Wiktionary

Bissau – stolica Gwinei Bissau. Jest największym miastem i głównym portem kraju z 427 400 mieszkańcami (2007). Położone na wyspie u ujścia rzeki Gêba do Oceanu Atlantyckiego.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbʲisːaw, AS: bʹi•sau̯

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bissauczyk mos., bissauka ż.

 przym. bissauski

Wiktionary


bissauczyk

[czytaj: bissałczyk] mieszkaniec Bissau (stolicy Gwinei Bissau)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Bissau; osoba z tego miasta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bissau n.

:: fż. bissauka ż.

 przym. bissauski

Wiktionary


bissauka

[czytaj: bissałka] mieszkanka Bissau (stolicy Gwinei Bissau)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Bissau; kobieta z tego miasta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bissau n.

:: fm. bissauczyk mos.

 przym. bissauski

Wiktionary


bissauski

→ Bissau [czytaj: bissałski]


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do miasta Bissau

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲisˈːawsʲci, AS: bʹi•sau̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bissau n., bissauczyk mos., bissauka ż.

Wiktionary


bista

nazwisko, np. Henryk Bista (zm. 1997), aktor


SJP.pl


bistabilność

→ bistabilny


SJP.pl

Patrz:

bistabilny

bistabilny

mający dwa stabilne stany


SJP.pl


bisti

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) perska moneta o wartości 20 dinarów;

Wiktionary

Bisti – perska moneta o wartości 20 dinarów, bita od XVI wieku. "Bisti" najdłużej emitowano w Gruzji pod okupacją rosyjską – do 1810 r., gdzie odpowiadała dwóm kopiejkom.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbʲistʲi, AS: bʹistʹi

Wiktionary


bistor

kremplina; we włókiennictwie:
1. skędzierzawiona przędza syntetyczna o dużej puszystości;
2. tkanina, dzianina z tej przędzy;
3. potocznie: odzież z takiej dzianiny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) włók. przędza syntetyczna produkcji polskiej o dużej puszystości; także tkanina, dzianina z tej przędzy;

 (1.2) pot. ubranie z bistoru (1.1)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲistɔr, AS: bʹistor

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bistorowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kremplina

Wiktionary


bistorowy

przymiotnik od: bistor


SJP.pl


bistr

ciemnobrązowa farba sporządzana z sadzy drzewnej, stosowana w średniowieczu w malarstwie akwarelowym i ceramicznym


SJP.pl

Bi

Wikipedia


bistro

rodzaj baru z prostymi daniami, zakąskami, alkoholami; niewielka restauracja


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) książk. gastr. niewielka restauracja, winiarnia, bar z zakąskami i napojami alkoholowymi;

Wiktionary

Zo

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wciąż wspominam to bistro na Montmartre i jego niepowtarzalną atmosferę.

 (1.1) Gdzieś w Paryżu mieście jest małe, nocne bistro • Gdzie z napojów pija się tylko wódkę czystą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲistrɔ, AS: bʹistro

Wiktionary


bisulfat

kwaśny siarczan sodowy


SJP.pl


bisurman

bisurmanin; dawniej:
1. pogardliwie o wyznawcy islamu;
2. urwis, hultaj


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. pogard. wyznawca islamu, mahometanin

 (1.2) przest. przen. człowiek (zwłaszcza dziecko) rozpuszczony, zuchwały, hultaj, urwis, urwipołeć, łobuziak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bisurmanin mos., bisurmaństwo n.; bisurmaniny blp.

:: fż. bisurmanka

 czas. bisurmanić, bisurmanieć ndk.; bisurmanić się

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) muzułmanin, niewierny, pohaniec; war. basurman, besurman, beserman, besermaniec, basroman, bosurman, busurman

Wiktionary


bisurmanica

→ bisurman


SJP.pl

Patrz:

bisurman

bisurmanienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|bisurmanić.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. bisurmanić

 rzecz. bisurmanin mos.

Wiktionary


bisurmanin

bisurman; dawniej:
1. pogardliwie o wyznawcy islamu;
2. urwis, hultaj


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. pogard. wyznawca islamu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bisurman m., bisurmanienie n.

 czas. bisurmanić

 przym. bisurmański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) stpol. bisurman; przest. mahometanin, islamista; neutralnie muzułmanin

Wiktionary


bisurmanić

1. robić, co się chce, prowadzić hulaszcze życie; hulać, bradziażyć, lumpować, lampartować się;
2. łobuzować, psocić, rozrabiać;
3. uwodzić czyjąś żonę


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) daw. nawracać na wiarę mahometańską; turczyć

czasownik zwrotny niedokonany bisurmanić się

 (2.1) daw. wieść hulaszcze życie

 (2.2) daw. psocić

 (2.3) daw. przyjmować islam; Gloger|Bisurman|bisurman.

Wiktionary

Przykłady

 (2.2) Młodzi bisurmanili się, urządzali psie figle, starsi pili alkohol, urządzali burdy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲisurˈmãɲit͡ɕ, AS: bʹisurmãńić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bisurmaństwo n., bisurman m., bisurmanienie n., bisurmanin mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (2.3) turczyć się

Wiktionary


bisurmanka

→ bisurman


SJP.pl

Patrz:

bisurman

bisurmański

→ bisurman, → bisurmanin (dawniej, pogardliwie: muzułmański)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) stpol. mahometański, islamski

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲisurˈmãj̃sʲci, AS: bʹisurmãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bisurmanin mos.

Wiktionary


bisz

nazwisko


SJP.pl

Bisz, właśc. Jarosław Jaruszewski (ur. 9 maja 1984 w Bydgoszczy) – polski raper, poeta i producent muzyczny. Jarosław Jaruszewski znany jest przede wszystkim z występów w zespole hip-hopowym B.O.K. Współtworzył także duety wraz z producentami muzycznymi Kosą i Pekro. Prowadzi ponadto solową działalność artystyczną.

Wikipedia


biszcza

wieś w Polsce


SJP.pl

Biszcza (do 30 grudnia 1999 "Biszcza Pierwsza") – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie biłgorajskim, w gminie Biszcza. Leży na Płaskowyżu Tarnogrodzkim, nad rzeką Łazowną.

Wieś królewska Biescza, położona była w 1589 roku w starostwie niegrodowym krzeszowskim w ziemi przemyskiej województwa ruskiego.

Wikipedia


biszczański

→ Biszcza


SJP.pl

Patrz:

Biszcza

biszek

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) gw-pl|Santa Catharina. robak

 (1.2) gw-pl|Santa Catharina. pchła

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biszo n.

Wiktionary


biszewo

Biszewo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Grodzisk.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Trójcy Przenajświętszej w Dziadkowicach.

Wikipedia


biszkecki

→ Biszkek (stolica Kirgistanu); biszkekański


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do miasta Biszkek, związany z miastem Biszkek

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲiˈʃkɛt͡sʲci, AS: bʹiškecʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biszkek mrz., biszkekańczyk mos., biszkekanka ż.

 przym. biszkekański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biszkekański

Wiktionary


biszkek

stolica Kirgistanu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Kirgistanu;

Wiktionary

Biszkek ( Бишкек, trl. "Biškek", trb. "Biszkek"; Бишкек, trl. "Biškek", trb. "Biszkiek"; do roku 1926 Piszpek, w latach 1926–1991 Frunze) – stolica i największe miasto Kirgistanu, położone w Tienszanie u podnóża Gór Kirgiskich w Kotlinie Czujskiej, nad rzekami Ała Arcza i Ałamedin. Na północy miasto przecina kanał Wielki Czujski.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbʲiʃkɛk, AS: bʹiškek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biszkekańczyk mos., biszkekanka ż.

 przym. biszkekański, biszkecki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hist. Biszbek, Piszpek, Frunze

Wiktionary


biszkekanka

mieszkanka Biszkeku


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Biszkeku; kobieta z tego miasta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biszkek mrz.

:: fm. biszkekańczyk mos.

 przym. biszkecki, biszkekański

Wiktionary


biszkekańczyk

mieszkaniec Biszkeku


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Biszkeku; osoba z tego miasta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biszkek mrz.

:: fż. biszkekanka ż.

 przym. biszkecki, biszkekański

Wiktionary


biszkekański

→ Biszkek (stolica Kirgistanu); biszkecki


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Biszkekiem (stolicą Kirgistanu)

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biszkecki

 rzecz. biszkekańczyk mos., Biszkek mrz., biszkekanka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biszkecki

Wiktionary


biszkokt

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stpol. biszkopt

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲiʃkɔkt, AS: bʹiškokt

Wiktionary


biszkopcik

zdrobnienie od: biszkopt


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od biszkopt

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie biszkopt, lecz tylko mały biszkopcik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biszkopt m.

 przym. biszkoptowy

Wiktionary


biszkopt

wyrób cukierniczy z ciasta o tej samej nazwie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) cuk. spoż. lekkie, suche ciasto używane do wyrobów cukierniczych;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (2.1) kulin. ciastko z biszkoptu (1.1)

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (3.1) środ. harc. nowy harcerz, bez stopnia, przed Przyrzeczeniem Harcerskim

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do biszkoptu potrzebnych będzie pięć jajek.

 (1.1) Upiekłam dwa biszkopty, teraz muszę poprzekładać je masami.

 (2.1) Zrobić sernik na zimno na biszkoptach czy na herbatnikach?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲiʃkɔpt, AS: bʹiškopt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. biszkopcik

 przym. biszkoptowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biskwit; stpol. biszkokt

Wiktionary


biszkoptowiec

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. ciasto z biszkoptami

Wiktionary


biszkoptowy

związany z biszkoptem


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) kulin. dotyczący biszkoptu, związany z biszkoptem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie lubię, ciasta biszkoptowego, zawsze zjadam samą galaretkę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲiʃkɔpˈtɔvɨ, AS: bʹiškoptovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biszkopt m., biszkopcik m.

Wiktionary


biszkopty

wyrób cukierniczy z ciasta o tej samej nazwie


SJP.pl


biszofit

minerał, uwodniony chlorek magnezu


SJP.pl

Biszofit – minerał z grupy halogenków, którego głównym składnikiem jest sześciowodny chlorek magnezu, MgCl2·6H2O.

Jest ewaporatem powstałym na dnie morskim w okresie permu.

Został on odkryty w Staßfurcie przez niemieckiego geologa Gustava Bischofa w drugiej połowie XIX wieku. Minerał otrzymał nazwę na cześć swojego odkrywcy.

Wikipedia


biszofitowy

→ biszofit


SJP.pl

Patrz:

biszofit

biszon

potocznie: pies rasy bichon frise


SJP.pl


biszt

tradycyjny męski płaszcz arabski wykonany z wełny


SJP.pl

Bi

Wikipedia


bisztynczanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Bisztynka

 (1.2) osoba pochodząca z Bisztynka, urodzona w Bisztynku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bisztynczanie z niechęcią przyjęli decyzję o zmianie nazw ulic Pawła Findera i Mariana Buczka.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bisztynek m.

:: fż. bisztynczanka ż.

 przym. bisztynecki

Wiktionary


bisztynczanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Bisztynka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bisztynek m.

:: fm. bisztynczanin m.

 przym. bisztynecki

Wiktionary


bisztynecki

przymiotnik od: Bisztynek


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Bisztynka, związany z Bisztynkiem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dali na mszę za duszę babki w bisztyneckim kościele.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bisztynek m., bisztynczanin mos., bisztynczanka ż.

Wiktionary


bisztynek

miasto w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w województwie warmińsko-mazurskim;

Wiktionary

Bisztynek ( Bischofstein) – miasto w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie bartoszyckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Bisztynek.

W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa olsztyńskiego. Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. Bisztynek liczył 2156 mieszkańców.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dodatkowo Bisztynek otrzymał 30 włók we wsi Dąbrowa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲiˈʃtɨ̃nɛk, AS: bʹištỹnek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bisztynczanin mos., bisztynczanka ż.

 przym. bisztynecki

Wiktionary


bisztynianin

mieszkaniec Bisztynka (miasta w Polsce)


SJP.pl


bisztynianka

mieszkanka Bisztynka (miasta w Polsce)


SJP.pl


bit

1. rockowa muzyka rozrywkowa popularna w latach 60. XX wieku, charakteryzująca się silnie zaznaczonym rytmem; beat, bigbit, big-beat, mocne uderzenie;
2. w muzyce: równomierne uderzenie odmierzające kolejne takty utworu; beat


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) inform. mat. najmniejsza porcja informacji, liczba binarna, mogąca przyjąć wartości 0 lub 1;

 (1.2) techn. wymienna końcówka w elektrycznych narzędziach do wkręcania;

 (1.3) muz. rytmiczne uderzenie odmierzające kolejne takty utworu

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Najstarszy bit w kodzie U2 informuje o znaku liczby.

 (1.2) Po dłuższym użytkowaniu wkrętarki tępią się bity.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲit, AS: bʹit

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bitowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) skr. b

 (1.2) grot

Wiktionary


bitchface

[czytaj: biczfejs] środowiskowo: wrogi wyraz twarzy, głównie u kobiety; bitch face, biczfejs


SJP.pl


bitcoin

[czytaj: bitkojn] kryptowaluta stworzona w 2009 roku


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) finans. jedna z kryptowalut, wprowadzona do użytku w 2009 roku;

Wiktionary

Bitcoin – elektroniczny system gotówkowy peer-to-peer. Kryptowaluta bitcoin została wprowadzona w 2009 roku przez osobę, bądź grupę osób, o pseudonimie Satoshi Nakamoto. Nazwa Bitcoin odnosi się także do otwartoźródłowego oprogramowania węzłów ("Bitcoin Core"), tworzących sieć komputerową typu "peer-to-peer" (Bitcoin Network).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Oczywiście technologia blockchain wywodzi się od bitcoinów, ale dziś wcale nie służy tylko i wyłącznie do obsługi tej kryptowaluty.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bitcoinowy

Wiktionary


bitcoinowy

→ bitcoin [czytaj: bitkojn]


SJP.pl


bitels

Bitels, beatles, bitles; potocznie:
1. członek zespołu The Beatles;
2. osoba naśladująca wyglądem członków The Beatles


SJP.pl


bitelsi

Bitels, beatles, bitles; potocznie:
1. członek zespołu The Beatles;
2. osoba naśladująca wyglądem członków The Beatles


SJP.pl


bitelsowaty

rzadko: przypominający wyglądem bitelsa - członka zespołu The Beatles; bitlesowaty, bitelsowski, bitlesowski, beatlesowski


SJP.pl


bitelsowski

bitlesowski, beatlesowski;
1. nawiązujący do twórczości zespołu The Beatles, taki jak w muzyce tego zespołu;
2. związany z subkulturą młodzieżową lat sześćdziesiątych XX wieku, naśladującą styl lansowany przez ten zespół


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) charakterystyczny dla okresu działania i twórczości grupy The Beatles

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Lata sześćdziesiąte to także okres bitelsowskiego szału.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. beatlesówka ż., bitelsówa ż., bitels m., beatles m.

Wiktionary


bitelsówa

beatlesówka, bitlesówka, bitelsówka;
1. płaska, owalna czapka z daszkiem, popularna w latach 60. XX wieku;
2. skórzany but na wysokim obcasie, z wąskim i długim noskiem i cholewką sięgającą do kostki, popularny w latach 60. XX wieku


SJP.pl


bitelsówka

beatlesówka, bitlesówka;
1. płaska, owalna czapka z daszkiem, popularna w latach 60. XX wieku; bitelsówa;
2. rodzaj gitary akustycznej używanej m.in. przez członków grupy The Beatles;
3. skórzany but z płaskim obcasem i cholewką ponad kostkę, używany w jeździectwie; rollingstonka, sztyblet


SJP.pl


bitelsówki

rodzaj skórzanego obuwia na wysokim obcasie, z wąskimi i długimi noskami i cholewkami sięgającymi do kostki, popularnego w latach 60. XX wieku; beatlesówki, bitelsówy


SJP.pl


bitelsówy

rodzaj skórzanego obuwia na wysokim obcasie, z wąskimi i długimi noskami i cholewkami sięgającymi do kostki, popularnego w latach 60. XX wieku; beatlesówki, bitelsówki


SJP.pl


bitewka

niewielka bitwa; potyczka


SJP.pl


bitewniak

środowiskowo: planszowa gra bitewna


SJP.pl


bitewny

→ bitwa


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący bitwy, związany z bitwą

Wiktionary

Patrz:

bitwa

Przykłady

 (1.1) Ledwo pół wieku po wojnach husyckich na polach bitewnych Europy królowała już artyleria, a popłoch budzili pikinierzy szwajcarscy i formacje lancknechtów Frundsberga – karne, zwarte, po plebejskiebejsku solidarne, wiernie naśladujące husycki styl wojowania.

 (1.1) Na wyspie widać bitewne przygotowania. Nad brzegiem pojawiają się łucznicy i procarze. W dalszych szeregach miotacze oszczepów i ciężkozbrojni.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bitwa ż.

 czas. bić

Wiktionary


bitka

1. niewielka, mało znacząca bójka;
2. bitki - kotlety bite
3. awantura połączona z biciem się; burda, bijatyka, bójka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. bójka

 (1.2) karc. tura, podczas której gracze zrzucają karty w odpowiedzi na kartę wystawioną przez gracza, który tę turę zaczął

 (1.3) karc. karty z bitki (1.2)

 (1.4) pot. kulin. kotlet bity

 (1.5) kulin. (baletka), ciasteczko biszkoptowe przełożone marmoladą lub powidłami i posypane makiem

Wiktionary

Przykłady

 (1.4) Winna Basieńka i obita wyładowała się na bitkach wołowych, które mąż lubił z kaszą, a Kazimierz bezskutecznie szukał Jadzi po Wałbrzychu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲitka, AS: bʹitka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bitki nmos., bitwa ż., bicie n.

 czas. bić ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) lewa, wziątka

Wiktionary


bitki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) kulin. rozbite tłuczkiem odkrawki mięsa

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lp. oraz M., B.i W. lm. od: bitka

Wiktionary

Bitki – kotlety mięsne z wołowiny lub wieprzowiny. Mięso kroi się na mniejsze kawałki i rozbija tłuczkiem (kotlet bity), następnie po lekkim obsmażeniu na patelni dusi się w rondlu.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbʲitʲci, AS: bʹitʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bitka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zrazy

Wiktionary


bitków

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. osiedle typu miejskiego w rejonie nadwórniańskim obwodu iwanofrankiwskiego w południowo-zachodniej części Ukrainy, pomiędzy rzekami Bystrzycą Sołotwińską a Bystrzycą Nadwórniańską u przedproża pasma Gorganów;

Wiktionary

Bitków (ukr. Битків) – osiedle typu miejskiego w rejonie nadwórniańskim w południowo-zachodniej części Ukrainy, położone 12 km na zachód od Nadwórnej pomiędzy rzekami Bystrzycą Sołotwinską a Bystrzycą Nadwórnianską u przedproża pasma Gorganów (obwód iwanofrankowski). 4359 mieszkańców (2020), dla porównania spis powszechny w 2001 zanotował ich 4273.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Tu jest cząstka ich ojczyzny, ich dzieciństwa, lat młodych górnych i chmurnych, przesuwają się wspomnienia: Lwów, Borysław, Drohobycz, Bitków , Truskawiec, Kałusz, Grodno, Wilno, Sokal i Starzynki Małe.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bitkowski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hist. Biłków

Wiktionary


bitles

beatles (częściej), bitels (częściej);
1. członek zespołu The Beatles;
2. potocznie: chłopak o długich włosach


SJP.pl


bitlesi

beatles (częściej), bitels (częściej);
1. członek zespołu The Beatles;
2. potocznie: chłopak o długich włosach


SJP.pl


bitlesowaty

rzadko: przypominający wyglądem bitlesa - członka zespołu The Beatles; bitelsowaty, bitelsowski, bitlesowski, beatlesowski


SJP.pl


bitlesowski

bitelsowski, beatlesowski;
1. nawiązujący do twórczości zespołu The Beatles, taki jak w muzyce tego zespołu;
2. związany z subkulturą młodzieżową lat sześćdziesiątych XX wieku, naśladującą styl lansowany przez ten zespół


SJP.pl


bitlesówka

[czytaj: bitelsówka] bitelsówka, beatlesówka;
1. płaska, owalna czapka z daszkiem, popularna w latach 60. XX wieku; bitelsówa;
2. rodzaj gitary akustycznej używanej m.in. przez członków grupy The Beatles;
3. skórzany but z płaskim obcasem i cholewką ponad kostkę, używany w jeździectwie; rollingstonka, sztyblet


SJP.pl


bitmapa

Bitmapa, mapa bitowa – obraz cyfrowy w postaci pliku wykorzystującego rastrowy sposób reprezentacji komputerowej grafiki dwuwymiarowej polegający na określeniu położenia każdego piksela obrazu oraz przypisaniu mu wartości określającej kolor w danym trybie koloru.

Wikipedia


bitmapowy

przymiotnik od: bitmapa


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) inform. dotyczący bitmapy, właściwy bitmapie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bitmapa ż., mapa ż.

 czas. mapować

Wiktionary


bitnet

dawna sieć komputerowa


SJP.pl

BITNET – zapoczątkowana w 1981 ogólnoświatowa sieć rozległa, w pewnym sensie konkurencyjna do Internetu. Nazwa sieci pochodzi od angielskiego hasła "Because It's There Network", szerzej znanego w formie "Because It's Time Network".

Wikipedia


bitniczka

→ bitnik


SJP.pl

Patrz:

bitnik

bitnie

przysłówek

 (1.1) daw. lub książk. w sposób bitny; walecznie, wojowniczo

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Szablą robiąc na sławę, i wojując bitnie, Ufaj, że na twym skroniu, nowy Laur zakwitnie (…).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bijak mrz., bitność ż.

 przym. bitny

Wiktionary


bitniej

stopień wyższy od przysłówka: bitnie


SJP.pl


bitniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bitny


SJP.pl


bitnik

przedstawiciel grupy młodzieży zbuntowanej przeciwko normom społecznym i wyrażający ten bunt w różnych ekscesach; beatnik


SJP.pl


bitnikowski

→ bitnik; beatnikowski


SJP.pl


bitność

→ bitny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bitne; cecha tych, którzy są bitni

Wiktionary

Patrz:

bitny

Powiązane:

 przym. bitny

 przysł. bitnie

Wiktionary


bitny

waleczny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) książk. dzielny w boju, odważny i nieustępliwy w walce

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zbójnicy, strojni i bitni, opromienieni sławą dobrą i złą, przebiegali przełęcze wiodące na południową stronę Tatr, na równiny żyzne i bogate.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bitność ż., bicie n., bitwa ż., bijak mrz.

 czas. bić ndk.

 przysł. bitnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) waleczny

Wiktionary


bitola

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w południowo-zachodniej Macedonii, położone 15 km od granicy z Grecją;

Wiktionary

Bitola ( Битола) w starożytności Herakleja Lynkestis, w czasach bizantyjskich Pelagonia – miasto w południowo-zachodniej części Macedonii Północnej, położone 15 km od granicy z Grecją. Przez miasto przepływa rzeka Dragor.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wracając do miejsc w Macedonii, które wiążą się z poezją, nie sposób nie wspomnieć o Bitoli. To jeden z najważniejszych ośrodków literackich Macedonii (…).

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Herakleja, Herakleja Lynkestis, Pelagonia

Wiktionary


bitomat

automat do zakupu bitcoinów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) urządzenie do kupowania i sprzedawania kryptowalut

Wiktionary


bitonalność

zasada stosowania dwóch tonacji w dwóch różnych, równoczesnych głosach utworu muzycznego


SJP.pl

Bitonalność – użycie w utworze w dwóch jednocześnie brzmiących głosach dwóch różnych tonacji, np. preludium "Żagle" Claude'a Debussy'ego (końcowy fragment utworu w tonacjach C-dur i Des-dur) i zbudowana w tonacjach C-dur i Fis-dur fanfara na początku baletu "Pietruszka" Igora Strawinskiego:

Wikipedia


bitonalny

zawierający dwie tonacje; w dwóch tonacjach


SJP.pl


bitowiec

miłośnik, sympatyk bitu (bigbitu); bigbitowiec


SJP.pl


bitowy

związany z bitem


SJP.pl


bitrate

[czytaj: bitrejt] w informatyce: parametr określający jakość pliku z filmem lub dźwiękiem, mierzony w bitach na sekundę lub bajtach na sekundę i ich krotnościach; przepływność


SJP.pl


bitter

[czytaj: biter]
1. lekkie brytyjskie piwo sesyjne, odmiana piwa typu ale;
2. gorzka, aromatyczna zaprawa barmańska na bazie alkoholu, stosowana jako składnik koktajli


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bitter – odmiana piwa typu ale
  • Bitter – niemieckie przedsiębiorstwo motoryzacyjne
  • bitter – grupa gorzkich wódek i likierów
  • Albert Bitter – niemiecki duchowny
  • Francis Bitter – amerykański fizyk
  • Johannes Bitter – niemiecki piłkarz ręczny

Wikipedia


bittorrent

[czytaj: bit torent] protokół wymiany i dystrybucji plików przez internet


SJP.pl

BitTorrent – protokół wymiany i dystrybucji plików przez Internet, którego celem jest odciążenie łączy serwera udostępniającego pliki. Jego największą zaletą w porównaniu do protokołu HTTP jest podział pasma pomiędzy osoby, które w tym samym czasie pobierają dany plik. Oznacza to, że użytkownik w czasie pobierania wysyła fragmenty pliku innym użytkownikom.

Wikipedia


bitum

substancja pochodzenia organicznego, mieszanina węglowodorów zawartych w skałach; bitumin


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. mieszanina różnych substancji organicznych ciekłych bądź stałych o dużej lepkości, będąca najczęściej koloru czarnego lub brunatnoczarnego;

 (1.2) składnik bitumu (1.1)

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bitumowy, bitumiczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) war. bitumin, bitumen

Wiktionary


bitumen

odpowiednik betonu lub jedna z odmian używanego w malarstwie brązu (brunatu)


SJP.pl


bitumiczność

→ bitumiczny


SJP.pl

Patrz:

bitumiczny

bitumiczny

zawierający bituminy; bituminowy, smolisty


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) biochem. geol. techn. dotyczący bitumenu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Droga została pokryta bitumiczną nawierzchnią.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bitumizowanie n., bitumowanie n., bitum m., bitumin m., bitumen m.

 czas. bitumizować ndk., bitumować ndk.

 przym. bitumowy

Wiktionary


bitumin

substancja pochodzenia organicznego, mieszanina węglowodorów zawartych w skałach; bitum


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. geol. górn. naturalna mieszanina węglowodorów stałych i półstałych, czyli substancji organicznych pochodzenia naturalnego, które powstały z rozkładu materii roślinnej i zwierzęcej w warunkach beztlenowych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Największe na świecie złoża bituminu posiada Kanada, głównie w prowincji Alberta.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bitumiczny, bitumowy

 rzecz. bitumizowanie n., bitumowanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. bitum, bitumen

Wiktionary


bituminizacja

bitumizacja;
1. tworzenie się bituminów w skałach;
2. napełnianie czegoś bituminami - substancjami mineralnymi pochodzenia organicznego


SJP.pl


bituminowy

zawierający bituminy; bitumiczny, smolisty


SJP.pl


bitumizacja

bituminizacja;
1. tworzenie się bitumów w skałach;
2. napełnianie czegoś bitumami - substancjami mineralnymi pochodzenia organicznego


SJP.pl

Bitumizacja – proces rozkładu substancji organicznej w obecności bakterii beztlenowych w środowisku ubogim w tlen, prowadzący do powstawania związków bitumicznych (bituminów). Zjawisko to zachodzi głównie w osadach morskich i jeziornych.

Termin „bitumizacji” odnosi się również do technicznego procesu nasycania i powlekania skał bituminami, które służy do iniekcyjnego wzmocnienie masywów gruntowych i górotworów.

Wikipedia


bitumizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zob. bitumowanie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bitumin m., bitumizacja ż., bitumowanie n.

 czas. bitumować ndk., bitumizować ndk.

 przym. bitumiczny, bitumowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bitumowanie, bitumizacja

Wiktionary


bitumizować

nasycać, powlekać bitumem (bituminem); bitumować


SJP.pl


bitumowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) nasycanie lub powlekanie czegoś bituminami

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bitumin m., bitumizacja ż., bitumizowanie n.

 czas. bitumować ndk., bitumizować ndk.

 przym. bitumiczny, bitumowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bitumizowanie, bitumizacja

Wiktionary


bitumować

nasycać, powlekać bitumem (bituminem); bituminować


SJP.pl


bitumowy

przymiotnik od: bitum


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący bitumu; zawierający bitum

Wiktionary


bitunk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stpol. łup, zdobycz

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲitũŋk, AS: bʹitũŋk

Wiktionary


bitwa

walka; wojna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wojsk. bezpośrednie starcie zbrojne wojsk skonfliktowanych stron;

 (1.2) przen. każda inna potyczka, również dla zabawy

Wiktionary

Bitwa – zbrojne starcie sił zbrojnych stron prowadzących wojnę, mające zwykle duży lub decydujący wpływ na przebieg lub wynik operacji, kampanii i wojny. We współczesnej terminologii wojskowej bitwa to kilka jednoczesnych lub kolejnych operacji prowadzonych siłami kilku współdziałających ze sobą frontów lub grup armii przy udziale lotnictwa i ewentualnie marynarki wojennej. Potocznie bitwą określa się każde większe starcie zbrojne.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) […] Mistrz Ulryk wzywa twój majestat Panie i księcia Witolda na bitwę śmiertelną […].

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲitfa, AS: bʹitfa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bitka ż., bicie n.

:: zdrobn. bitewka ż.

 czas. bić ndk.

 przym. bitewny, bitny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bój, batalia

Wiktionary


bity

potocznie: cały, pełny (np. bite dwie godziny)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) utwardzony, zagęszczony przez ubijanie

 (1.2) pot. pełny, cały

 (1.3) pot. powypadkowy (o samochodzie)

forma czasownika.

 (2.1) ims. przymiotnikowy bierny od bić

forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.

 (3.1) plural|bit.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zobaczył miasta, tulące się u podnóża zamków, sioła i drogi bite, mosty na rzekach, kładki i ławy na strumieniach, wielkie katedry i wspaniałe porty u brzegów morza.

 (1.2) – Już pięć tygodni od Goworożca. A już dwa tygodnie, jak tu siedzimy. Dwa bite tygodnie!

Wiktionary

Powiązane:

 czas. bić

Wiktionary


bitynia

kraina historyczna nad Morzem Czarnym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. kraina historyczna w Azji Mniejszej, prowincja rzymska;

Wiktionary

Bitynia ( Βιθυνία) − kraina historyczna, górzysta lecz urodzajna, znajdująca się w Azji Mniejszej nad Morzem Czarnym, na obszarze dzisiejszej Turcji.

Głównym miastem (stolicą) była pierwotnie Nikomedia, a następnie Nicea (Nikaia, obecnie İznik).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Próbowali przejść do Bitynii, ale Duch Jezusa nie pozwolił im.

 (1.1) Głównym źródłem wiadomości o rzymskiej Bitynii są listy Pliniusza Młodszego do cesarza Trajana.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bityńczyk mos., Bitynka ż.

 przym. bityński

Wiktionary


bitynka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Bitynii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bitynia ż.

:: fm. Bityńczyk m.

 przym. bityński

Wiktionary


bityńczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Bitynii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bitynia ż.

:: fż. Bitynka ż.

 przym. bityński

Wiktionary


bityński

przymiotnik od: Bitynia (w starożytności kraj w pn.-zach. Azji Mniejszej)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bitynią, dotyczący Bitynii, pochodzący z Bitynii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bitynia ż., Bityńczyk mos., Bitynka ż.

Wiktionary


biuletyn

1. informator o działalności instytucji, towarzystwa naukowego itp.;
2. serwis informacji prasowych;
3. urzędowy komunikat o wydarzeniach bieżących


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) druk. małonakładowe wydawnictwo różnych instytucji, ugrupowań czy organizacji;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jak zauważa biuletyn prasowy adwentystów z 25 lipca, Biblia jest najczęściej tłumaczoną książką wszech czasów.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biuletynowy

Wiktionary


biuletynowy

związany z biuletynem


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący biuletynu, związany z biuletynem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biuletyn m.

Wiktionary


biur.

skrót od: biurowość, biurowy


SJP.pl


biuralista

1. potocznie: urzędnik, który kieruje się w wykonywaniu swoich obowiązków wyłącznie przepisami; biurokrata, formalista;
2. przestarzałe: urzędnik zatrudniony w biurze


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pracownik biura

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biuro n., biurko n., biureczko n.

:: fż. biuralistka ż.

 przym. biurowy

 przysł. biurowo

Wiktionary


biuralistka

1. potocznie: urzędniczka, która kieruje się w wykonywaniu swoich obowiązków wyłącznie przepisami; biurokratka, formalistka;
2. przestarzałe: urzędniczka zatrudniona w biurze


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pracownica biura

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po miesiącu ćwiczeń stukała już jak zawodowa biuralistka, nie patrząc na klawiaturę, kierując się jedynie bezbłędną pamięcią palców.

 (1.1) Potem kolejno podała, że […] była biuralistką, ma skończone osiem klas szkoły powszechnej, jest panną narodowości niemieckiej, w wojsku nie służyła, […] zameldowana w Lignicy [!] na ulicy Środkowej 46.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biuralistyka ż., biuro n., biurko n., biureczko n.

:: fm. biuralista m.

 przym. biurowy

 przysł. biurowo

Wiktionary


biuralistyczny

1. nadmiernie przestrzegający przepisów i bezdusznie traktujący ludzkie sprawy; biurokratyczny;
2. polegający na pracy w biurze


SJP.pl


biuralistyka

przestarzałe: zawodowa praca biurowa, zajęcie biuralisty (biuralistki) - pracownika biura; sekretarzowanie


SJP.pl


biureczko

zdrobnienie od: biurko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zdrobn. od: biurko

 (1.2) zdrobn. od: biuro

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biuro n., biurko n., biuralista m., biuralistka ż., biurwa ż., biurowiec m., biurotyka ż.

 przym. biurowy, biuralistyczny, biurowcowy, biurotyczny

 przysł. biurowo, biuralistycznie

Wiktionary


biuret

związek chemiczny będący pochodną mocznika


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. związek organiczny będący dimerem mocznika;

Wiktionary

Nie mylić z: Biureta.

Biuret – organiczny związek chemiczny, produkt kondensacji mocznika.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Najprostszym związkiem ulegającym reakcji biuretowej jest sam biuret.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biuretowy

Wiktionary


biureta

przyrząd w postaci rurki szklanej z podziałką i zamknięciem u dołu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. sprzęt laboratoryjny o kształcie (zazwyczaj) długiej i cienkiej rurki szklanej, z precyzyjną skalą objętości, który jest od dołu zakończony kranikiem i precyzyjnie wykonanym „dzióbkiem”, używany w chemicznej analizie objętościowej do odmierzania roztworów

Wiktionary

Nie mylić z: Biuret.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. biuretowy

Wiktionary


biuretowy

reakcja biuretowa - reakcja pozwalająca na wykrycie białek i polipeptydów dzięki zastosowaniu biuretu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący biurety

Wiktionary


biurko

mebel służący do pracy biurowej lub nauki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) mebel, który służy do wygodnego pisania i czytania

 (1.2) rzad. zdrobn. od biuro

Wiktionary

Biurko – mebel skrzyniowy z szufladami, szafkami i skrytkami.

Używany we Francji i Anglii termin "bureau" pochodzi od słowa "bure", oznaczający typ zgrzebnego płótna, którym w średniowieczu przykrywano stoły i pulpity kancelistów.

Obecnie jest najczęściej używane jako pulpit do pisania i podstawka pod komputer. Szuflady i szafki służą jako schowki na papier i przybory biurowe.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Janek siadł przy biurku i zaczął odrabiać lekcje.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjurkɔ, AS: bʹi ̯urko

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biuro n., biurowiec m., biurwa ż., biurfons m., biuralista m., biuralistka ż.

:: zdrobn. biureczko n.

 przym. biurkowy, biurowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pulpit

Wiktionary


biurkowy

związany z biurkiem


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący biurka, związany z biurkiem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Szef dostanie od nas przedwojenny komplet biurkowy wykonany z marmuru.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biurko n., biuro n., biurowiec mrz.

Wiktionary


biuro

1. instytucja lub jej część, do których zadań należą prace techniczno-kancelaryjne, załatwianie interesantów itp.;
2. lokal tej instytucji;
3. zespół urzędników pracujących w jakiejś instytucji;
4. dawniej: biurko (mebel)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) budynek lub pomieszczenie, w którym są wykonywane prace administracyjne, umysłowe, są zbierane i przetwarzane informacje;

 (1.2) forma działalności administracyjnej polegająca na zbieraniu, opracowywaniu i przekazywaniu informacji

 (1.3) forma działalności usługowej polegająca na zbieraniu i sprzedaży informacji

Wiktionary

Biuro (fr. "bureau") – miejsce pracy pracowników administracyjnych instytucji lub firmy albo administracyjna instytucja, wykonująca właściwe sobie prace urzędnicze.

Podstawowe typy pomieszczeń pracy biurowej:

Ilość powierzchni biura jako zespołu pomieszczeń służących pracownikom biurowym pracującym na stałe w biurze przypadająca na jedną osobę oznacza poziom zaludnienia biura.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Moja praca w biurze polega na przekładaniu papierków z jednej kupki na drugą.

 (1.2) Międzynarodowe Biuro Pokoju otrzymało w roku 1910 Pokojową Nagrodę Nobla.

 (1.3) Istnieje zasadnicza różnica między agencją towarzyską a biurem matrymonialnym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjurɔ, AS: bʹi ̯uro

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biurowiec m., biurwa ż., biurotyka ż., biuralistyka ż., biuralista m., biuralistka ż.

:: zdrobn. biurko n., biureczko n.

 przym. biurowy, biurkowy

Wiktionary


biurofaks

telefaks zainstalowany na poczcie do użytku klientów


SJP.pl


biurokracja

1. w polityce: system zarządzania, w którym decydującą rolę spełnia aparat administracyjny;
2. grupa ludzi zawodowo trudniąca się administrowaniem i organizacją pracy instytucji państwowych gospodarczych, społecznych; administracja;
3. przerost formalistyki w działalności urzędów, bezduszne przestrzeganie przepisów w załatwianiu spraw urzędowych i interesantów; biurokratyczność, biurokratyzm, formalizm, formalistyka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. przesadna formalistyka w działalności urzędów, bezduszne przestrzeganie przepisów w załatwianiu spraw urzędowych i interesantów

 (1.2) polit. system zarządzania, w którym decydującą rolę odgrywa administracyjny aparat urzędniczy;

 (1.3) urz. grupa ludzi zawodowo trudniąca się administrowaniem i organizacją pracy instytucji państwowych, gospodarczych, społecznych

Wiktionary

Biurokracja (od słów bureau – „urząd, biuro, biurko” i gr. "kratos" – „władza”) – scentralizowany system organizacyjny, w którym władza powiązana jest z urzędem. Pojęcie to oznacza oderwanie władzy od obywateli, a wręcz podejmowanie przez urzędników decyzji szkodliwych dla społeczeństwa.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌbʲjurɔˈkrat͡sʲja, AS: bʹi ̯urokracʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biurokratyzm m., biurokrata m., biurokratka ż., biurokratyczność ż., biurokratyzowanie n.

 czas. biurokratyzować, biurokratycznieć

 przym. biurokratyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biurokratyzm, formalizm

 (1.3) administracja

Wiktionary


biurokracyjny

→ biurokracja; biurokratyczny


SJP.pl


biurokrata

urzędnik, który kieruje się w wykonywaniu swoich obowiązków wyłącznie przepisami; biuralista, formalista


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) urzędnik ściśle przestrzegający i wymagający przestrzegania kwestii formalnych

Wiktionary

Biurokrata (od bureaucrate) – urzędnik załatwiający sprawy biurokratycznie, tj. sztywno trzymający się przepisów i bez należytego uwzględnienia wymagań życia praktycznego.

Urzędnika biurokratę cechuje nadmierny formalizm, prowadzący do schematycznego rozpoznawania spraw zgodnie z jedną, obowiązującą interpretacją i bez uwzględnienia okoliczności konkretnego przypadku.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mam nadzieję, że biurokratom i politykom nie uda się zdusić ich entuzjazmu i ducha bojowego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biurokracja ż., biurokratyzm mrz., biurokratyczność ż., biurokratyzacja ż., biurokratyzowanie n., zbiurokratyzowanie n., biurokratycznienie n.

:: fż. biurokratka ż.

 czas. biurokratyzować ndk., zbiurokratyzować dk., biurokratycznieć ndk.

 przym. biurokratyczny

 przysł. biurokratycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pogard. urzędas, barnakla, gryzipiórek, pąkla

Wiktionary


biurokratka

urzędniczka nadmiernie przestrzegająca przepisów


SJP.pl


biurokratycznienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|biurokratycznieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjurɔkratɨt͡ʃʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: bʹi ̯urokratyčʹńė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. biurokratycznieć

 rzecz. biurokrata mos.

 przym. biurokratyczny

Wiktionary


biurokratycznieć

stawać się biurokratą (bezdusznym urzędnikiem)


SJP.pl

czasownik

 (1.1) pot. stawać się biurokratą

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Aktywiści partyjni i związkowi biurokratycznieją jak urzędnicy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjurɔkraˈtɨt͡ʃʲɲɛ̇t͡ɕ, AS: bʹi ̯urokratyčʹńėć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biurokrata mos., biurokratycznienie n., biurokracja

 przym. biurokratyczny

Wiktionary


biurokratyczność

przerost formalistyki w działalności urzędów, bezduszne przestrzeganie przepisów w załatwianiu spraw urzędowych i interesantów; biurokracja, biurokratyzm, formalizm, formalistyka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest biurokratyczne; cecha tych, którzy są biurokratyczni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biurokracja ż., biurokratyzm m., biurokratyzacja ż., biurokrata mos., biurokratka mos.

 przym. biurokratyczny

 przysł. biurokratycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biurokratyzm

Wiktionary


biurokratyczny

1. w polityce: związany z biurokracją - systemem rządów urzędniczych;
2. potocznie: bezduszny, ściśle przestrzegający przepisów; formalistyczny, rutyniarski


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z biurokracją, dotyczący biurokracji

przymiotnik jakościowy

 (2.1) nadmiernie przestrzegający przepisów

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Wprowadzili nam do firmy ISO 9001 i teraz z byle sprawą jest cała biurokratyczna ceremonia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biurokratyzowanie n., biurokracja ż., biurokrata mos., biurokratka ż., biurokratyzacja ż. zbiurokratyzowanie n., biurokratycznienie n., biurokratyczność ż.

 czas. biurokratyzować ndk., zbiurokratyzować dk., biurokratycznieć ndk.

 przysł. biurokratycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) formalistyczny

Wiktionary


biurokratyzacja

proces poszerzania władzy urzędników poprzez podporządkowywanie różnych dziedzin życia społecznego procedurom i sztywnym przepisom


SJP.pl

Biurokratyzacja – proces rozpowszechniania się organizacji opartych na modelu biurokracji, będący następstwem demokratyzacji; poszerzenie władzy urzędników poprzez podporządkowanie coraz większej sfery życia społecznego przepisom i procedurom prawnym.

Niektórzy autorzy postulują możliwość debiurokratyzacji:

Wikipedia


biurokratyzm

przerost formalistyki w działalności urzędów, bezduszne przestrzeganie przepisów w załatwianiu spraw urzędowych i interesantów; biurokracja, biurokracja, formalizm, formalistyka


SJP.pl


biurokratyzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) podporządkowywanie czegoś sztywnym i biurokratycznym zasadom

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biurokracja ż., biurokratyzacja ż., biurokratyzm m., biurokrata m., biurokratka ż.

 czas. biurokratyzować

 przym. biurokratyczny

 przysł. biurokratycznie

Wiktionary


biurokratyzować

wprowadzać gdzieś metody biurokratyczne, czynić biurokratycznym - związanym z bezdusznym systemem rządów urzędniczych, ściśle przestrzegającym przepisów


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. zbiurokratyzować)

 (1.1) nadawać czemuś cech biurokracji; przekształcać coś w proces bardziej sformalizowany, urzędniczy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nowe przepisy zaczynają biurokratyzować cały system szkoleń.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biurokrata mos., biurokratyzowanie n., biurokracja ż.

 przym. biurokratyczny

Wiktionary


biurotyka

informatyka biurowa, systemy informatyczne usprawniające prace biurowe


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) inform. informatyka biurowa, systemy informatyczne usprawniające prace biurowe

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjuˈrɔtɨka, AS: bʹi ̯urotyka

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biurowy

 rzecz. biuro n., biureczko n.

Wiktionary


biurowiec

budynek, w którym znajdują się biura


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) archit. budynek, w którym mieszczą się biura

Wiktionary

Biurowiec, także budynek biurowy – budynek mieszczący biura i inne pomieszczenia służące za miejsce wykonywania pracy umysłowej.

Klasyczne biurowce stanowią siedziby zarządu przedsiębiorstw przemysłowych lub handlowych. W szerszym ujęciu do biurowców zalicza się budynki urzędów administracji państwowej albo też mieszczące całość przedsiębiorstwa nieprodukcyjnego.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bʲjuˈrɔvʲjɛt͡s, AS: bʹi ̯urovʹi ̯ec

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biuro n., biurko n., biureczko n., biurwa ż.

 przym. biurowy, biurkowy

Wiktionary


biurowość

1. nauka o ogóle czynności związanych z prowadzeniem biura (sekretariatu);
2. nazwa przedmiotu (lekcji) w liceum ekonomicznym traktującego o pisaniu pism


SJP.pl


biurowy

związany z biurem, dotyczący biura


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z biurem, dotyczący biura

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Spaliło się pomieszczenie biurowe, w którym znajdował się sprzęt komputerowy.

 (1.1) Równolegle do zmian w strukturze organizacyjnej MSZ następowało doskonalenie systemu biurowego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjuˈrɔvɨ, AS: bʹi ̯urovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biuralistka ż., biuralista mos., biureczko n., biuro, biurowość, biurko, biurotyka, biurowiec

 przysł. biurowo

Wiktionary


biurwa

obelżywie o urzędniczce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. pogard. pracownica biura niewywiązująca się ze swoich obowiązków, niekompetentna, pogardliwie traktująca petentów

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲjurva, AS: bʹi ̯urva

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biureczko n., biurko, biuro, biurowiec

Wiktionary


biust

1. piersi kobiece
2. rzeźba lub płaskorzeźba przedstawiająca górną część postaci; popiersie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) piersi kobiety

 (1.2) popiersie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) […] dzień i noc marzył mu się jej kształtny biust […]

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjust, AS: bʹi ̯ust

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biuścik m.

 przym. biuściasty

Wiktionary


biusthalter

dawniej: biustonosz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. biustonosz

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjusˈtxaltɛr, AS: bʹi ̯ustχalter

Wiktionary


biustnik

regionalnie: biustonosz, stanik


SJP.pl


biustonosz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kraw. część garderoby podtrzymująca kobiece piersi;

Wiktionary

Biustonosz lub stanik – rodzaj bielizny dla kobiet służącej do przykrycia i podtrzymywania piersi.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Moja córka poprosiła mnie, by kupić jej pierwszy biustonosz.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjuˈstɔ̃nɔʃ, AS: bʹi ̯ustõnoš

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biustonoszowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) stanik; przest. biusthalter; pot. cyckonosz, reg. śl. bishalter, reg. śl. cychalter, reg. śl. lajbik

Wiktionary


biuwar

kalendarz biurkowy pełniący również funkcję notatnika


SJP.pl


biuściasty

potocznie: mający duży biust; cycaty, cycasty


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pot. o kobiecie mająca duży, wydatny biust

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲjüɕˈt͡ɕastɨ, AS: bʹi ̯üśćasty

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biust m., biuścik m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) cycaty, piersiasty

Wiktionary


biuścik

zdrobnienie od: biust


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od biust

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biust m.

 przym. biuściasty

Wiktionary


biwa

instrument muzyczny z wschodniej Azji, typ lutni


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. czterostrunna japońska lutnia

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biwa (instrument muzyczny) pochodzący z wschodniej Azji.
  • Biwa (jezioro)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przy akompaniamencie biw wykonuje się pieśni klasyczne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲiwa, AS: bʹiu̯a

Wiktionary


biwaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od biwak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biwak m.

Wiktionary


biwak

1. obozowanie, zwykle w namiotach
2. miejsce obozowania; obóz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) turyst. obozowanie pod gołym niebem w namiotach, najczęściej jedna z form obozów młodzieżowych

Wiktionary

Biwak ( bivouac) – rodzaj improwizowanego obozu, używanego głównie przez żołnierzy, w turystyce (np. we wspinaczce górskiej taterników (alpinistów) lub w harcerstwie). Wiąże się ze spaniem na wolnym powietrzu, pod improwizowanym przykryciem – pałatką, płachtą biwakową, namiotem lub samodzielnie zbudowanym szałasem. Biwak nie oznacza kempingowania z planowym rozbiciem namiotu na przygotowanym do tego terenie.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ostatnio byłem na biwaku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲivak, AS: bʹivak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biwakowicz m., biwakowanie n., zabiwakowanie n.

:: zdrobn. biwaczek m.

 czas. zabiwakować dk., biwakować ndk.

 przym. biwakowy

 przysł. biwakowo

Wiktionary


biwakowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przebywanie gdzieś na biwaku, pod namiotami

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biwak m., biwakowicz m., biwakowiczka ż.

 czas. biwakować, zabiwakować

 przym. biwakowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) obozowanie

Wiktionary


biwakować

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zabiwakować)

 (1.1) uczestniczyć w biwaku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wesoła kompania biwakuje pod gołym niebem.

 (1.1) Zwykle biwakowano na polanie niedaleko ruczaju.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biwak mrz., biwakowanie n., biwakowicz mos., biwakowiczka ż.

 czas. zabiwakować dk.

 przym. biwakowy

Wiktionary


biwakowicz

ten, kto mieszka na biwaku, biwakuje


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba będąca na biwaku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wczorajsi biwakowicze zostawili po sobie porządek.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biwak mrz., biwakowanie n.

:: fż. biwakowiczka ż.

 przym. biwakowy

 czas. zabiwakować, biwakować

Wiktionary


biwakowiczka

→ biwakowicz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) uczestniczka biwaku

Wiktionary

Patrz:

biwakowicz

Przykłady

 (1.1) Jedna z biwakowiczek zgubiła się w lesie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biwak mrz., biwakowanie n.

:: fm. biwakowicz mos.

 przym. biwakowy

 czas. zabiwakować, biwakować

Wiktionary


biwakowy

związany z biwakiem


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z biwakiem, dotyczący biwaku

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biwakowicz mos., biwak mrz., biwakowanie n., biwakowiczka ż.

 czas. zabiwakować, biwakować ndk.

Wiktionary


biwalent

para chromosomów homologicznych w pierwszej profazie mejozy, ułożonych tak, aby stykały się centromerami


SJP.pl

Biwalent, tetrada – para chromosomów homologicznych (czyli tetrada chromatyd) połączonych chiazmami. Ograniczają one fragmenty, w których dochodzi do "crossing-over", czyli wymiany DNA między sąsiadującymi chromatydami chromosomów homologicznych. Proces ten zachodzi w pierwszej profazie mejozy.

Wikipedia


biwuar

rodzaj aktówki z miejscem na notes i przybory do pisania, klipem przytrzymującym kartki, schowkiem na telefon lub tablet itp.


SJP.pl


biydny

przymiotnik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ubogi

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. chory, słaby

 (1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. wątły, nieudany

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. osoba dotknięta chorobą

Wiktionary


biyrka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zootechn. gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. młoda owca

 (1.2) zootechn. rasa owiec wałaskich

Wiktionary


biz

1. skórzany pasek przy bucie;
2. spód pierścionka łączący wierzch z szyną


SJP.pl

skrótowiec

 (1.1) = ekon. bezpośrednie inwestycje zagraniczne

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • BIZ – Bezpośrednie Inwestycje Zagraniczne
  • BIZ – kod Belize według oznaczeń Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego
  • BiZ - przedmiot szkolny, Biznes i Zarządzanie
  • .biz
  • Biez
  • Bitz

Wikipedia


biz-jet

[czytaj: biz-dżet] mały, luksusowy odrzutowiec; bizjet


SJP.pl


biza

1. skórzany pasek przy bucie;
2. spód pierścionka łączący wierzch z szyną


SJP.pl


bizancjum

potocznie: przepych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) hist. starożytne miasto nad cieśniną Bosfor, nad zatoką Złotego Rogu; później Konstantynopol; obecnie Stambuł;

 (1.2) termin stosowany przez nowożytnych historyków na określenie cesarstwa bizantyńskiego/cesarstwa bizantyjskiego

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Cesarstwo Bizantyńskie
  • Bizancjum – starożytne miasto leżące nad cieśniną Bosfor, obecnie Stambuł
  • bizancjum – potoczne określenie sztuki bizantyńskiej

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Położenie geopolityczne Bizancjum, stanowiącego bastion Europy przed ekspansją azjatycką, lecz atakowanego również od zachodu, zawierało wszystkie przesłanki późniejszej katastrofy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲiˈzãnt͡sʲjũm, AS: bʹizãncʹi ̯ũm

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bizantyjczyk m., Bizantyńczyk m., Bizantyjka ż., bizantyjskość ż., bizantynizowanie n.

 przym. bizantyjski, bizantyński

Wiktionary


bizancki

przestarzale: związany z Bizancjum; bizantyjski, bizantyński


SJP.pl


bizant

złota moneta bizantyńska długo będąca w średniowiecznej Europie symbolem dobrobytu


SJP.pl

Bi

Wikipedia


bizant.

skrót od: bizantyjski


SJP.pl


bizantologia

nauka zajmująca się badaniem historii, kultury, sztuki starożytnego Bizancjum; bizantynistyka, bizantynologia


SJP.pl


bizantyja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. awanturnica

Wiktionary


bizantyjczyk

obywatel Bizancjum (państwa); Bizantyńczyk


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. mieszkaniec Bizancjum (cesarstwa bizantyjskiego)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bizancjum mrz., Bizantyńczyk mos., bizantynistyka ż., bizantyńczyk mos., bizantyjczyk mos., bizantyjka ż., bizantyjskość ż., bizantynizowanie n., bizant mrz.

:: fż. Bizantyjka ż.

 przym. bizantyjski, bizantyński

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Bizantyńczyk

Wiktionary


bizantyjka

mieszkanka Bizancjum (miasta)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. mieszkanka Bizancjum (cesarstwa bizantyjskiego)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bizancjum mrz., bizantynistyka ż., bizantyńczyk mos., bizantyjczyk mos., bizantyjka ż., bizantyjskość ż., bizantynizowanie n., bizant mrz.

:: fm. Bizantyjczyk mos., Bizantyńczyk mos.

 przym. bizantyjski, bizantyjski

Wiktionary


bizantyjski

bizantyński;
1. przymiotnik od: Bizancjum (np. sztuka bizantyjska);
2. charakteryzujący się wielkim przepychem


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. dotyczący Bizancjum, związany z Bizancjum

przymiotnik jakościowy

 (2.1) książk. przen. wyróżniający się wschodnim przepychem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Rozwój takich ośrodków handlowych, jak Neapol, Gaeta, Amalfi, czy nawet Bari lub Brindisi, wiązał się z ich położeniem w miejscu przecinania się trzech wielkich kręgów ekonomicznych obszaru śródziemnomorskiego: bizantyjskiego, arabskiego i zachodnioeuropejskiego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲizãnˈtɨjsʲci, AS: bʹizãntyi ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bizantyńczyk mos., Bizantyjka ż., Bizantyjczyk mos., Bizancjum n., bizantynistyka ż., bizantynologia ż., bizantynizm m., bizantyjskość ż., bizantynizowanie n.

 przym. bizantyński, wczesnobizantyjski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1, 2.1) war. bizantyński

Wiktionary


bizantyjskość

→ bizantyjski


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bizantyjskie

Wiktionary

Patrz:

bizantyjski

Powiązane:

 rzecz. Bizancjum n., Bizantyńczyk mos., Bizantyjczyk mos., Bizantyjka ż.

 przym. bizantyjski

Wiktionary


bizantynista

osoba specjalizująca się w bizantynistyce; bizantynolog


SJP.pl


bizantynistka

→ bizantynista


SJP.pl

Patrz:

bizantynista

bizantynistyka

nauka zajmująca się badaniem historii, kultury, sztuki starożytnego Bizancjum; bizantynologia, bizantologia


SJP.pl


bizantynizacja

poddawanie wpływom bizantyjskim, nadawanie czemuś cech typowo bizantyjskich


SJP.pl


bizantynizm

zespół cech właściwych dla różnych dziedzin życia w cesarstwie bizantyjskim


SJP.pl


bizantynizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) nadawanie czemuś cech bizantyjskich

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bizantyńczyk mos., Bizancjum n., Bizantyjczyk mos., Bizantyjka ż.

 czas. bizantynizować

 przym. bizantyjski

Wiktionary


bizantynizować

1. poddawać wpływom cywilizacji i kultury bizantyjskiej;
2. bizantynizować się - ulegać wpływom cywilizacji i kultury bizantyjskiej


SJP.pl


bizantynolog

specjalista w dziedzinie bizantynologii; bizantynista


SJP.pl


bizantynologia

nauka zajmująca się badaniem historii, kultury, sztuki starożytnego Bizancjum; bizantynistyka, bizantologia


SJP.pl

Bizantynologia, in. bizantynistyka – dział nauk zajmujący się badaniem historii, literatury, sztuki Cesarstwa Bizantyńskiego (395–1453), zwanego od czasów renesansu Bizancjum. Termin Bizancjum został po raz pierwszy użyty w 1562 roku przez niemieckiego historyka Hieronima Wolfa. Bizantynologia stanowi obecnie odrębną gałąź historii powszechnej średniowiecza.

Wikipedia


bizantynolożka

→ bizantynolog


SJP.pl

Patrz:

bizantynolog

bizantyńczyk

obywatel Bizancjum (państwa); Bizantyjczyk


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. mieszkaniec Bizancjum (cesarstwa bizantyjskiego)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bizancjum mrz., Bizantyjczyk mos., bizantynistyka ż., bizantyńczyk mos., bizantyjczyk mos., bizantyjka ż., bizantyjskość ż., bizantynizowanie n., bizant mrz.

:: fż. Bizantyjka ż.

 przym. bizantyjski, bizantyński

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Bizantyjczyk

Wiktionary


bizantyński

bizantyjski;
1. przymiotnik od: Bizancjum (np. sztuka bizantyńska);
2. charakteryzujący się wielkim przepychem


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) inaczej: bizantyjski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zakres romanizacji lub hellenizacji kultur barbarzyńskich był tu stosunkowo najskromniejszy, a struktury nowego ustroju znacznie odbiegały od zachodnich lub bizantyńskich wzorów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲizãnˈtɨ̃j̃sʲci, AS: bʹizãntỹĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bizancjum n., bizantynistyka ż., bizantynologia ż., bizantynizm m., Bizantyjczyk mos., Bizantyńczyk mos.

 przym. bizantyjski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zob. bizantyjski.

Wiktionary


bizarre

[czytaj: biZAR] wzór na tkaninie o dynamicznej kompozycji z motywów roślinnych, abstrakcyjnych i fantastycznych


SJP.pl

Bizarre, właściwie Rufus Arthur Johnson (ur. 5 lipca 1976 r. w Detroit) – amerykański raper. Członek zespołu D12. Zaczynał w grupie zwanej Outsidaz z Rah Digga oraz Eminemem.

Gościnnie pojawił się w 2008 roku na płycie "KontraWersja" pochodzącego z Kalisza rapera Gorzkiego (aka Uncle G) we współpracy ze Stanisławem Soyką.

Wikipedia


bizerta

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w północnej Tunezji, port nad Morzem Śródziemnym;

Wiktionary

Bizerta (arab. بنزرت, "Banzart"; fr. "Bizerte"; łac. "Hippo Diarrhytus") – miasto w północnej Tunezji, ośrodek administracyjny gubernatorstwa Bizerta, port nad Morzem Śródziemnym, przy ujściu kanału łączącego jezioro Bizerta z morzem. W 2014 roku liczyło ok. 137 tys. mieszkańców.

Wikipedia


bizet

nazwisko, np. Georges Bizet [czytaj: żorż biZE, w odmianie, np. Georges'a Bizeta - żorża biZEta] kompozytor francuski (1838-75)


SJP.pl


bizjet

[czytaj: bizdżet] mały, luksusowy odrzutowiec; biz-jet


SJP.pl


bizmit

ochra bizmutowa


SJP.pl


bizmut

pierwiastek chemiczny (Bi) z grupy azotowców


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Bi i liczbie atomowej 83;

 (1.2) atom bizmutu (1.1)

Wiktionary

Bizmut (Bi, bismutum) – pierwiastek chemiczny, metal bloku p układu okresowego.

Nazwa pochodzi od zlatynizowanego niemieckiego słowa Wismut (alternatywna pisownia: Wiesemut, Wiesmut, Wismuth; później Wisuth i Bisemutum), pochodzącego od określenia weisse Masse, „biała masa”. W polskim nazewnictwie XIX-wiecznym początkowo dominowała nazwa "bismut". Zmianę na "bizmut" wprowadził Jędrzej Śniadecki w III wydaniu „Początków chemii” i ta wersja została ostatecznie przyjęta przez innych autorów.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jakie właściwości chemiczne ma bizmut?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲizmut, AS: bʹizmut

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bizmutyn m., bizmutyt m., bizmutyl m., bizmutyna ż., bizmutan m.

:: zdrobn. bizmutek m.

 czas. bizmutować

 przym. bizmutowy, bizmutylowy, bizmutawy, bizmutowany

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) symbol. Bi

Wiktionary


bizmutan

sól kwasu bizmutowego


SJP.pl


bizmutany

sól kwasu bizmutowego


SJP.pl


bizmutek

sól kwasu bizmutowodorowego


SJP.pl


bizmutki

sól kwasu bizmutowodorowego


SJP.pl


bizmutowodór

związek chemiczny; wodorek bizmutu


SJP.pl

Bizmutowodór ("wodorek bizmutu"), – nieorganiczny związek chemiczny, powstaje w śladowych ilościach w wyniku działania kwasu solnego na stop bizmutu z magnezem. W temperaturze pokojowej rozkłada się na pierwiastki.

Wikipedia


bizmutowy

przymiotnik od: bizmut


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący bizmutu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bizmut mrz.

Wiktionary


bizmutyl

kation zawierający trójwartościowy bizmut


SJP.pl

Bizmutyl, #PATRZ − niezalecana nazwa hipotetycznego jednowartościowego kationu, zawierającego bizmut na III stopniu utlenienia, powstającego w wyniku hydrolizy soli bizmutu(III).

Przykładem związku uznawanego dawniej za zawierający kation bizmutylowy jest chlorek bizmutylu, Bi(O)Cl.

Wikipedia


bizmutyn

minerał, siarczek bizmutu; bizmutynit


SJP.pl


bizmutynit

bizmutyn; minerał, siarczek bizmutu


SJP.pl

Bizmutynit – minerał z gromady siarczków. Jest minerałem średniotemperaturowych hydrotermalnych żył kruszcowych. Nazwa pochodzi od składu chemicznego minerału.

Wikipedia


biznes

interes, przedsięwzięcie, handel; business


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) interes, przedsięwzięcie przynoszące zysk

Wiktionary

Biznes (również interes, business) – przedsięwzięcie handlowe, produkcyjne lub usługowe.

Etymologicznie słowo "business" wywodzi się z „busy” – zajęty, aktywny. W wymiarze społecznym bycie „zajętym” człowiekiem biznesu może oznaczać zaangażowanie w organizację procesu wytwarzania dóbr lub usług w celach komercyjnych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zakup tych akcji był istotnie świetnym biznesem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲiznɛs, AS: bʹiznes

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biznesmen m., biznesmenka ż.

 rzecz. biznesowy

 przysł. biznesowo

 przym. biznesowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) business; pot. interes

Wiktionary


biznes.

skrót od: biznesmeński


SJP.pl


biznesiara

pejoratywnie o biznesmence


SJP.pl


biznesik

mały biznes - firma; firemka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mała firma

Wiktionary


biznesmen

businessman;
1. człowiek prowadzący interesy; przedsiębiorca, handlowiec, przemysłowiec;
2. właściciel firmy produkcyjnej, handlowej lub usługowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. ekon. osoba oficjalnie prowadząca działalność gospodarczą

 (1.2) pot. osoba prowadząca interesy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Minister gospodarki spotkał się z biznesmenami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲizˈnɛsmɛ̃n, AS: bʹiznesmẽn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biznes mrz.

:: fż. biznesmenka ż.

 przym. biznesmeński, biznesowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przedsiębiorca

Wiktionary


biznesmenka

kobieta prowadząca interesy; przedsiębiorczyni, businesswoman, businessmanka


SJP.pl


biznesmeński

związany z biznesmenem, będący właściwością biznesmena


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z biznesmenem, dotyczący biznesmena

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biznesmen mos.

Wiktionary


biznesowy

→ biznes


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) hand. dotyczący biznesu

Wiktionary

Patrz:

biznes

Przykłady

 (1.1) Musimy ujawnić światu złe praktyki biznesowe tej firmy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biznes mrz., biznesmen mos., biznesmenka ż.

 przysł. biznesowo

Wiktionary


biznespartnerka

→ biznespartner


SJP.pl

Patrz:

biznespartner

biznesplan

business plan, biznes plan;
1. plan funkcjonowania przedsiębiorstwa lub realizacji przedsięwzięcia gospodarczego;
2. dokument zawierający taki plan


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zarz. szczegółowy plan działania firmy przygotowywany przed jej założeniem lub przed rozpoczęciem nowego projektu

Wiktionary

Bi

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przygotowaliśmy biznesplan dla naszej nowej galerii handlowej.

Wiktionary


bizneswoman

[czytaj: biznesłomen] rzadko: kobieta prowadząca interesy; przedsiębiorczyni, businesswoman, biznesmenka, businessmanka


SJP.pl


bizon

duży ssak łożyskowy z rodziny krętorogich


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. największy stadny ssak Ameryki Północnej, zamieszkujący prerie i lasy;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) środ. LGBT: biseksualista

Wiktionary

Bizon ("Bison") – podrodzaj dużych ssaków z rodziny wołowatych (Bovidae) charakteryzujących się krótką, szeroką głową, krótką szyją i wysokim kłębem. Owłosienie przedniej części ciała jest dłuższe.

Rodzaj obejmuje gatunki żyjące współcześnie, określane jako grupa bisontina:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) (…) pamiątkowe kubki i kielichy z kokosowego orzecha, rogu bizona i żółwiej szkarłupiny, dokonane przed wiekami przez nieznanych artystów Ameryki, wydarte przez konkwistadorów, zdobiły teraz, na nowo zrabowane, biesiadniczy stół lansjerów (…) (S. Żeromski: Popioły, Tom III)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbʲizɔ̃n, AS: bʹizõn

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) neutr. biseksualista; pot. biseks

Wiktionary


bizonek

zdrobnienie od: bizon


SJP.pl


bizoni

→ bizon; bizonowy


SJP.pl


bizoniak

kolcoróg bizoniak - gatunek pluskwiaka z rodziny zgarbowatych


SJP.pl


bizonowy

→ bizon; bizoni


SJP.pl


bizoń

nazwisko


SJP.pl

Bizoń – polskie nazwisko, na początku lat 90. XX wieku nosiło je w Polsce około 2000 osób.

Wikipedia


bizun

1. przestarzale o bacie
2. łobuz, nicpoń, wałkoń


SJP.pl


bizuny

1. baty z byczej skóry;
2. uderzenia batem


SJP.pl


bić

1. zadawać razy; chłostać;
2. uderzać;
3. dzwonić;
4. napływać;
5. strzelać, trafiać strzałem;
6. wylewać się, tryskać;
7. zwyciężać, pokonywać;
8. lśnić;
9. zabijać;
10. tłoczyć, drukować;
11. ubijać, miesić;
12. bić się:
a) pojedynkować się;
b) bić samego siebie;
c) bić jeden drugiego


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) uderzać kogoś lub coś, zadawać komuś ból

 (1.2) o dzwonie emitować głośny dźwięk

 (1.3) o skrzydłach i rękach machać nimi

 (1.4) o sercu / pulsie normalna lub (częściej) wzmożona, czynność serca, odczuwalny puls

 (1.5) w grach zabierać przeciwnikowi kartę, pionka, itp.

 (1.6) o monetach, medalach produkować za pomocą stempla lub prasy

 (1.7) uderzać w jakiś instrument perkusyjny

 (1.8) ubijać zwierzęta

 (1.9) wojsk. strzelać z dział, armaty; o armatach: wystrzeliwać pociski

 (1.10) stpol. napadać

 (1.11) stpol. wbijać, zakładać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wiktorio, nie bij pana, bo się spocisz!

 (1.2) Na Anioł Pański biją dzwony.

 (1.3) Pisklak bije powietrze skrzydłami bezskutecznie, próbując wzlecieć.

 (1.4) Ale mi serce bije ze strachu.

 (1.4) Na widok Pawła, Eli mocniej zabiło serce.

 (1.7) Już tam ociec do swej Basi mówi zapłakany: „słuchaj jeno, pono nasi biją w tarabany”.

 (1.8) Muchy i karaluchy można bić złożoną gazetą.

 (1.20) Światło bijące z księgarni MPiK oblewało jego suche, męskie rysy i zapalało złote błyski w przepastnych oczach.

 (1.21) W pobliżu wulkanu biją gorące źródła.

 (1.22) Informacja o podejrzeniu korupcji bije w reputację ministra i jedność koalicji rządzącej.

 (1.23) Takim wynikiem biegacz bije dotychczasowy rekord świata.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲit͡ɕ, AS: bʹić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bicie n., bitka ż., bitwa ż., bijak m., odbijacz mrz., bijatyka ż., rozbicie n., dobicie n.

 czas. bijać ndk., dobić dk., nabić dk., obić dk., odbić dk., przybić dk., pobić dk., podbić dk., rozbić dk., ubić dk., wbić dk., wybić dk., zabić dk., dobijać ndk., nabijać ndk., obijać ndk., odbijać ndk., przybijać ndk., pobijać ndk., podbijać ndk., rozbijać ndk., ubijać ndk., wbijać ndk., wybijać ndk., zabijać ndk.

 przym. bity, bitny, bitewny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uderzać, tłuc; wulg. reg. śl. ciulać

 (1.2) dzwonić, wybijać

 (1.3) machać

 (1.6) emitować, wybijać

 (1.7) bębnić

 (1.8) tłuc, ubijać

 (1.9) strzelać,

 (1.21) tryskać

 (1.22) uderzać

 (1.23) poprawiać

 (2.1) nawalać się, tłuc się

Wiktionary


bięcino

wieś województwie pomorskim


SJP.pl

Bięcino (kaszb. "Bicëno", Benzin) – wieś-ulicówka w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Damnica. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.

Wikipedia


biłgoraj

1. miasto w Polsce;
2. osada w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto powiatowe w województwie lubelskim;

 (1.2) geogr. adm. gmina wiejska w Polsce;

Wiktionary

Biłgoraj ( Bilgoraj, ‏בילגוריי‎, Билгорай, Білго́рай) – miasto w południowo-wschodniej Polsce, w województwie lubelskim, siedziba powiatu biłgorajskiego i gminy wiejskiej Biłgoraj.

Drugie pod względem liczby ludności (po Zamościu) miasto w południowej części województwa lubelskiego. W przeszłości był miastem szlacheckim, założonym przez Gorayskich herbu Korczak w drugiej połowie XVI wieku.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W latach 1975-1998 Biłgoraj administracyjnie należał do województwa zamojskiego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bʲiwˈɡɔraj, AS: bʹiu̯gorai ̯

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biłgorajanin mos., biłgorajanka ż.

 przym. biłgorajski

Wiktionary


biłgorajanin

mieszkaniec Biłgoraja (miasta w Polsce); Biłgorajczyk


SJP.pl


biłgorajanka

mieszkanka Biłgoraja (miasta w Polsce)


SJP.pl


biłgorajczyk

mieszkaniec Biłgoraja (miasta w Polsce); Biłgorajanin


SJP.pl


biłgorajka

mieszkanka Biłgoraju


SJP.pl


biłgorajski

przymiotnik od: Biłgoraj


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Biłgoraja, związany z Biłgorajem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲiwɡɔˈrajsʲci, AS: bʹiu̯gorai ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Biłgoraj m., biłgorajanin m., biłgorajanka ż.

Wiktionary


bińczyk

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Ewa Bińczyk (ur. 1976) – polska filozofka
  • Jan Bińczyk – polski partyzant
  • Maria Bińczyk – niemiecko-polska łyżwiarka figurowa

Wikipedia


bińkowski

nazwisko


SJP.pl


biś

nazwisko


SJP.pl


biżu

potocznie: biżuteria


SJP.pl


biżuteria

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przedmioty wyrabiane z metali szlachetnych i kamieni szlachetnych (lub ich imitacji) służące do ozdoby stroju, ciała;

Wiktionary

Biżuteria (fr. "bijouterie", od "bijou" – klejnot) – drobny przedmiot złotniczy i jubilerski służący do ozdoby ciała i stroju, zazwyczaj z metali i kamieni szlachetnych i ozdobnych.

Biżuteria odznacza się przede wszystkim artystycznym wykonaniem – i dzięki temu kryterium do biżuterii można zaliczyć ozdoby ludów pierwotnych. Formy artystyczne kształtowały się i kształtują zgodnie z ogólnymi trendami mody.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Same szyją swoje ubrania i robią swoją biżuterię.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲiʒuˈtɛrʲja, AS: bʹižuterʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. biżuteryjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) środ. biżu

Wiktionary


biżuteryjny

przymiotnik od: biżuteria


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący biżuterii, związany z biżuterią

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po przygodzie z Marynarką Kevin przypomniał sobie o wyuczonym zawodzie chemika biżuteryjnego.

 (1.1) Cały zbiór legnicki pozyskany został drogą zakupu i darów liczy obecnie 560 eksponatów, w tym 300 unikatowych prac biżuteryjnych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲiʒutɛˈrɨjnɨ, AS: bʹižuteryi ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biżuteria ż.

Wiktionary


bj

[czytaj: beJOT] skrót od: Biblioteka Jagiellońska


SJP.pl

skrótowiec

 (1.1) = Biblioteka Jagiellońska;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɛ‿ˈjɔt, AS: be‿i ̯ot

Wiktionary


bjelkit

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. zob. cosalit.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) cosalit

Wiktionary


bjj

skrótowiec, rodzaj nijaki

 (1.1) = brazylijskie jiu-jitsu

Wiktionary


bjrm

skrótowiec

 (1.1) = geogr. polit. Była Jugosłowiańska Republika Macedonii

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɛ‿jɔt‿ɛr‿ˈɛ̃m, AS: be‿i ̯ot‿er‿ẽm

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Republika Macedonii

Wiktionary


björk

Björk Guðmundsdóttir (wym. ; ur. 21 listopada 1965 w Reykjavíku) – islandzka piosenkarka, autorka tekstów, kompozytorka, aktorka, producentka muzyczna i DJ.

Wielokrotnie nagradzana różnymi nagrodami muzycznymi, takimi jak Brit Awards i Europejskie Nagrody Muzyczne MTV. Zajęła 60. miejsce w zestawieniu „100 najlepszych wokalistów wszech czasów” sporządzonym przez magazyn „Rolling Stone”.

Wikipedia


bk

symbol berkela, pierwiastka chemicznego


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Burger King
  • wirus BK
  • badanie w kierunku prątków gruźlicy (Bacterium Koch)

Wikipedia


bla

potocznie: wyraz, zwykle powtórzony dwu- lub trzykrotnie (bla, bla, bla), oznaczający mówienie, gadanie; ple, ble


SJP.pl


blacha

1. wyrób metalowy w postaci prostokątnego arkusza, otrzymywanego przez walcowanie;
2. płaskie naczynie do pieczenia ciast;
3. płyta pieca kuchennego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cienki, płaski kawałek metalu;

 (1.2) metalowa płyta przykrywająca piec kuchenny

 (1.3) kulin. skrócenie od|blacha do pieczenia. → metalowe naczynie używane do pieczenia

 (1.4) kulin. zawartość blachy (1.3)

 (1.5) muz. slang. instrumenty dęte blaszane

 (1.6) slang. odznaka policyjna

 (1.7) pot. złotówka

 (1.8) zob. blachy.

 (1.9) gw-pl|Bukowina. garnek

Wiktionary

Blacha – wyrób hutniczy, którego grubość jest znacznie mniejsza od długości i szerokości. Grubości blach leżą w granicach od dziesiątych części milimetra do kilkudziesięciu milimetrów.

Blachy mogą być gładkie lub mieć fakturę powierzchniową. Dostarczane są w postaci płaskich arkuszy lub taśm zwiniętych w kręgi.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mój garaż jest pokryty blachą ocynkowaną.

 (1.3) Po wymieszaniu masła z cukrem i jajkami możemy wylać ciasto na blachę i wstawić do piekarnika.

 (1.4) Prawie cała blacha ciasteczek została już zjedzona.

 (1.6) Podszedł do mnie facet ubrany po cywilu i nagle błysnął mi blachą, musiałem pojechać na komisariat i złożyć wyjaśnienia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblaxa, AS: blaχa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blacharz m., blacharstwo n., blacharka ż., blaszak m., blachy nmos.

:: zdrobn. blaszka ż.

 czas. blachować ndk.

 przym. blacharski, blaszany, blaszkowy, blaszkowaty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) płyta

 (1.3) blacha do pieczenia

 (1.9) gorczek, gorneczek

Wiktionary


blachara

potocznie: mało inteligentna dziewczyna, ubierająca się wyzywająco, która interesuje się głównie samochodami i dobrą zabawą


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. pejor. dziewczyna lub młoda kobieta darząca zainteresowaniem mężczyzn jeżdżących dobrymi, luksusowymi samochodami (stanowiącymi symbol dostatku)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Piotrek poderwał kolejną blacharę na tę swoją beemkę.

 (1.1) Jednak moje zdanie jest takie, żebyś kupił takie auto, jakie ci się podoba, nie żeby wyrywać dupy, bo wyrwiesz blacharę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blaˈxara, AS: blaχara

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blachowanie n., blacha ż., blacharstwo n., blacharz m., blaszak m.

 czas. blachować ndk.

 przym. blacharski

Wiktionary


blacharka

potocznie:
1. blacharstwo;
2. blaszana obudowa pojazdu; karoseria;
3. rezultat prac blacharskich


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) prace blacharskie, zwłaszcza wykonywane przy karoserii samochodowej

 (1.2) karoseria samochodowa lub jej część

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blaˈxarka, AS: blaχarka

Wiktionary

Powiązane:

 przym. blaszany, blacharski

 rzecz. blacharstwo n., blacha ż., blaszka ż., blacharz mos., blachy nmos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) blacharstwo

Wiktionary


blacharnia

1. zakład zajmujący się wyrobem przedmiotów blaszanych;
2. skład blachy


SJP.pl


blacharski

przymiotnik od: blacharz


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z blacharstwem lub blacharzem, dotyczący blacharstwa lub blacharza

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Karoseria tego samochodu wymaga naprawy blacharskiej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blaszak mrz., blachy nmos., blachara ż., blacharstwo n., blacharz mos., blacharka ż., blacha ż.

 przym. blaszany, blaszkowaty

Wiktionary


blacharstwo

dział technologii (rzemiosło) obejmujący wyrób przedmiotów z blach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rzem. dział rzemiosła obejmujący wytwór oraz naprawę przedmiotów wykonanych z blachy i krycie nią dachów;

Wiktionary

Blacharstwo – dział rzemiosła obejmujący wytwarzanie i naprawę przedmiotów z blachy i krycie dachów blachą. Współcześnie kojarzone głównie z blacharstwem pojazdowym, czyli z naprawą uszkodzonej karoserii samochodowej.

Rzemieślnik zajmujący się blacharstwem to blacharz.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W zaprzyjaźnionym warsztacie ślusarskim udostępniono mi aparat do spawania gazowego. Musiałem też nauczyć się następnego zawodu - spawalnictwa oraz blacharstwa.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blaszak mrz., blachy nmos., blachara ż., blacharz mos., blacharka ż., blacha ż.

 przym. blaszany, blaszkowaty, blacharski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) blacharka

Wiktionary


blacharz

rzemieślnik zajmujący się renowacją i reperacjami karoserii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzem. rzemieślnik wytwarzający lub naprawiający przedmioty z blachy

 (1.2) rzem. rzemieślnik naprawiający karoserię samochodową

 (1.3) reg. pot. milicjant, policjant

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Św. Piotr, pierwszy papież, jest patronem m.in. diecezji w Rzymie, wielu, także polskich miast oraz blacharzy, budowniczych mostów, kowali, kamieniarzy, marynarzy, rybaków i zegarmistrzów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blaszka ż., blacharka ż., blacha ż., blachara ż., blacharstwo n., blachy lm nm.

 przym. blacharski, blaszany

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk klympiorz, klympiyrz

 (1.3) gliniarz, władza

Wiktionary


blachnicki

nazwisko


SJP.pl


blachoczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. blaszany garnuszek

Wiktionary


blachodachówka

1. blaszane pokrycie dachowe; blachówka;
2. pojedynczy arkusz blachy tworzący pokrycie dachu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bud. blaszany materiał na pokrycie dachu imitujący fakturą dachówkę;

Wiktionary

Bl

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌblaxɔdaˈxufka, AS: blaχodaχufka

Wiktionary


blachowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|blachować.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. blachować ndk.

 rzecz. blachara ż., blaszka ż.

Wiktionary


blachowatość

→ blachowaty


SJP.pl

Patrz:

blachowaty

blachowaty

podobny do blachy


SJP.pl


blachować

czasownik

 (1.1) pot. szpanować samochodem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blaˈxɔvat͡ɕ, AS: blaχovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blachy nmos., blaszka ż., blachara ż., blachowanie n., blacha

Wiktionary


blachowkręt

specjalny wkręt do blachy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. specjalny wkręt do blachy;

Wiktionary

Blachowkręt – rodzaj wkręta do metalu, przeznaczony do mocowania blachy lub innego materiału do konstrukcji metalowej.

Blachowkrętów szczególnie powszechnie używa się do łączenia z blachą części, na których nie występują znaczne obciążenia (np. w przemyśle motoryzacyjnym do mocowania do karoserii z blachy elementów tapicerki albo wyposażenia wnętrza). Średnice blachowkrętów na ogół nie przekraczają 7 milimetrów, a grubość blachy nie jest na ogół większa od 0,5 milimetra.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Taki wkrętak udarowy służy również do odkręcania i przykręcania wkrętów lub blachowkrętów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blaˈxɔfkrɛ̃nt, AS: blaχofkrẽnt

Wiktionary


blachowkrętarka

urządzenie do umieszczania wkrętów w blasze (arkuszu metalu)


SJP.pl


blachowkrętowy

→ blachowkręt


SJP.pl

Patrz:

blachowkręt

blachownia

oddział stoczni, zajmujący się obróbką blach do budowy kadłubów okrętowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;

Wiktionary

Blachownia (niem. "Blachstädt") – miasto w Polsce, w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Blachownia.

Według danych z 31 grudnia 2023 r. miasto miało 9041 mieszkańców.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jutro pojedziemy nad zalew w Blachowni.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blaˈxɔvʲɲa, AS: blaχovʹńa

Wiktionary

Powiązane:

 przym. blachowniański, blaszany

 rzecz. blachownianin, blachownianka

Wiktionary


blachownianin

mieszkaniec Blachowni (miasta w województwie śląskim)


SJP.pl


blachownianka

mieszkanka Blachowni (miasta w województwie śląskim)


SJP.pl


blachowniański

przymiotnik od: Blachownia, Blachownia Śląska


SJP.pl


blachownica

1. maszyna do wytwarzania blachy;
2. dawniej: część zbroi okrywająca pierś; kirys; napierśnik


SJP.pl

Blachownica – dźwigar złożony, zbudowany z blach połączonych w przekrój odpowiedni do wymagań konstrukcyjnych i usztywniony żebrami położonymi poprzecznie w stosunku do osi dźwigara.

Blachownice mogą mieć przekrój otwarty, np. dwuteowy lub zamknięty (skrzynkowy). Poszczególne elementy łączono niegdyś przy pomocy nitów lub śrub, współcześnie blachownice są zwykle spawane. Spotyka się konstrukcje mostowe blachownicowe z żelbetową współpracującą konstrukcyjnie płytą mostu.

Wikipedia


blachowski

nazwisko


SJP.pl


blachy

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) slang. tablica rejestracyjna

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) M., B., i W. plural|blacha.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Romek przyjechał do mnie bryką na niemieckich blachach.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blacha ż., blacharz m., blacharstwo n., blacharka ż., blaszak m., blaszka ż.

 czas. blachować ndk.

 przym. blacharski, blaszany

Wiktionary


blachówka

półwyrób w kształcie płyty, przeznaczony do wyrobu blachy przez dalsze walcowanie


SJP.pl


blacik

zdrobnienie od: blat


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od blat

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie blat, lecz tylko mały blacik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blat m.

Wiktionary


black

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Black – miasto w stanie Alabama, w hrabstwie Geneva
  • Gmina Black (ang. Black Township) w stanie Indiana, w hrabstwie Posey
  • Gmina Black (ang. Black Township) w stanie Pensylwania, w hrabstwie Somerset
  • Gmina Black (ang. Black Township) w stanie Dakota Południowa, w hrabstwie Tripp
  • Black – brytyjski wokalista i kompozytor
  • Cilla Black – brytyjska piosenkarka
  • Claudia Black – australijska aktorka
  • Crunchy Black – amerykański raper
  • Holly Black – amerykańska pisarka
  • Jack Black – amerykański aktor
  • Jet Black – brytyjski perkusista
  • Karen Black − amerykańska aktorka, scenarzystka, piosenkarka i kompozytorka

Wikipedia


blackberry

[czytaj: blekbery] marka smartfonów i firma


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) smartfon kanadyjskiej firmy BlackBerry Limited, w większości modeli z charakterystyczną klawiaturą

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • BlackBerry – linia smartfonów i tabletów
  • BlackBerry – amerykańskie przedsiębiorstwo
  • Blackberry (ang. Blackberry Township) – gmina w stanie Illinois, w hrabstwie Kane
  • Blackberry (ang. Blackberry Township) – gmina w stanie Minnesota, w hrabstwie Itasca

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jeszcze do niedawna telefony BlackBerry – które jako jedne z nielicznych na rynku miały fizyczną klawiaturę, do tego były dobrze zabezpieczone przed atakami hakerów – były podstawowym urządzeniem, którym posługiwali się politycy czy biznesmeni.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. jeżynka

Wiktionary


blackface

[czytaj: blakfejs]
1. styl teatralnego makijażu noszonego przez białą osobę w celu upodobnienia się do osoby czarnoskórej;
2. praktyka, w której biała osoba upodabnia się do osoby czarnoskórej w sposób stereotypowy lub karykaturalny (np. makijaż, przebranie, gesty), uznawana za przejaw rasizmu


SJP.pl

Blackface (dosł. „czarna twarz”) – styl teatralnego makijażu noszonego przez białą osobę w celu upodobnienia się do osoby czarnoskórej lub praktyka wykonywania go.

Wikipedia


blackjack

[czytaj: blekdżek] hazardowa gra w karty; black jack, oczko, dwadzieścia jeden


SJP.pl

Blackjack – kasynowa gra karciana, w której gracz stara się pokonać krupiera poprzez uzyskanie sumy jak najbliższej 21 punktów w kartach, nie przekraczając 21.

Wikipedia


blackmetalowiec

1. członek zespołu grającego black metal;
2. miłośnik black metalu


SJP.pl


blackmetalowy

→ black metal [czytaj: blekmetalowy]


SJP.pl


blackminton

[czytaj: blekminton] zabawowa wersja crossmintona, w którą gra się nocą przy użyciu fluorescencyjnej lotki


SJP.pl


blackout

[czytaj: blekałt] z angielskiego: zaciemnienie; blekaut;
1. wygaszenie świateł na scenie w celu oddzielenia od siebie scen sztuki;
2. krótka scenka satyryczna oddzielona od reszty występu wygaszeniem świateł;
3. rozległa awaria zasilania elektrycznego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) elektr. długotrwały zanik napięcia w sieci energetycznej;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Blackout – rozległa awaria zasilania
  • Blackout – polski zespół bigbitowy
  • The Blackout – zespół post-hardcore’owy pochodzący z południowej Walii
  • Blackout – singiel Milk Inc.
  • Blackout – album zespołu Blackout
  • Blackout – album Britney Spears wydany w roku 2007
  • Blackout – album grupy (hed) P.E
  • Blackout – album zespołu Scorpions z 1982 roku
  • Blackout – album Kartky’ego z 2018 roku
  • Blackout! – debiutancki album duetu Method Man & Redman wydany w 1999 roku
  • Blackout! 2 – drugi album duetu Method Man & Redman wydany w 2009 roku
  • Blackout – singiel promocyjny grupy Linkin Park

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Z perspektywy badań nad bezpieczeństwem narodowym, szczególne znaczenie mają masywne blackouty, które zdarzają się rzadko, ale ich konsekwencje społeczno-ekonomiczne są niebagatelne.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) awaria zasilania

Wiktionary


blackrockowy

→ black rock [czytaj: blekrokowy]


SJP.pl


blacksburg

[czytaj: bleksberg] miasto w USA, w stanie Wirginia


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Blacksburg – miejscowość w stanie Karolina Południowa, w hrabstwie Cherokee
  • Blacksburg – miejscowość w stanie Wirginia, w hrabstwie Montgomery

Wikipedia


blackwater

[czytaj: blekłoter]
1. rzeka w Irlandii;
2. nazwa kilku gmin w Stanach Zjednoczonych


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Blackwater Worldwide – amerykańska prywatna agencja ochrony
  • Blackwater Park – album zespołu Opeth
  • Blackwater – rzeka w hrabstwie Essex
  • Blackwater – miejscowość w stanie Queensland
  • Blackwater – jednostka osadnicza w stanie Arizona, w hrabstwie Pinal
  • Blackwater – miasto w stanie Missouri, w hrabstwie Cooper
  • Blackwater (ang. Blackwater Township) – gmina w stanie Missouri, w hrabstwie Cooper
  • Blackwater (ang. Blackwater Township) – gmina w stanie Missouri, w hrabstwie Pettis
  • Blackwater (ang. Blackwater Township) – gmina w stanie Missouri, w hrabstwie Saline
  • Blackwater (ang. Blackwater Township) – gmina w stanie Dakota Północna, w hrabstwie McLean
  • Blackwater – miasto w hrabstwie Wexford
  • Blackwater – miejscowość w hrabstwie Dorset (Anglia)

Wikipedia


blackwell

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Blackwell – miasto w stanie Oklahoma, w hrabstwie Kay
  • Blackwell – miasto w stanie Teksas, w hrabstwie Nolan
  • Blackwell – miasto w stanie Wisconsin, w hrabstwie Forest
  • Blackwell (ang. Blackwell Town) – gmina w stanie Wisconsin, w hrabstwie Forest
  • Blackwell (Bolsover) – miejscowość w hrabstwie Derbyshire (Anglia)
  • Blackwell – miejscowość w hrabstwie Durham (Anglia)
  • Blackwell – miejscowość w Kumbrii (Anglia)
  • Blackwell – miejscowość w hrabstwie Somerset (Anglia)
  • Blackwell – miejscowość w hrabstwie Warwickshire (Anglia)
  • Blackwell – miejscowość w hrabstwie West Sussex (Anglia)
  • Blackwell – miejscowość w hrabstwie Worcestershire (Anglia)
  • Blackwell in the Peak – miejscowość w hrabstwie Derbyshire (Anglia)

Wikipedia


bladawy

zbliżony do bladego, nie do końca blady, prawie blady


SJP.pl


blade

forma przymiotnika.

 (1.1) n. lp. i ż. plural|blady.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Blade – bohater komiksu autorstwa Marva Wolfmana oraz Gene'a Conlana.
  • Blade: Wieczny łowca,
  • Blade: Wieczny łowca II,
  • Blade: Mroczna trójca,
  • Blade: The Series

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbladɛ, AS: blade

Wiktionary


bladnąć

tracić kolor, tracić intensywność koloru, stawać się bladym


SJP.pl


blado

przysłówek sposobu

 (1.1) z obecnością bladości lub innych cech typowych dla bladych przedmiotów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Inni porównywają te dni do apokryfów, wsuniętych potajemnie między rozdziały wielkiej księgi roku, do palimpsestów, skrycie włączonych pomiędzy jej stronice, albo do tych białych nie zadrukowanych kartek, na których oczy, naczytane do syta i pełne treści, broczyć mogą obrazami i gubić kolory na tych pustych stronicach, coraz bladziej i bladziej, ażeby wypocząć na ich nicości, zanim wciągnięte zostaną w labirynty nowych przygód i rozdziałów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bladość ż.

 przym. blady, bladziutki, bledziutki

Wiktionary


bladobursztynowy

nieintensywnie bursztynowy; jasnobursztynowy


SJP.pl


bladobłękitny

nieintensywnie błękitny; błękitnawy


SJP.pl


bladoczerwony

nieintensywnie czerwony; jasnoczerwony, czerwonawy


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) czerwony o bladym odcieniu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dziewczyna miała na sobie wyłącznie skąpy bladoczerwony kostium kąpielowy z miękkiego lnu.

Wiktionary


bladofioletowy

nieintensywnie fioletowy; jasnofioletowy, fioletowawy


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) fioletowy o bladym odcieniu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Płetwy nieparzyste mają bladofioletowy odcień, płetwa grzbietowa jest długa, wysoka i ozdobiona kilkoma rzędami czerwonych i czarnych plamkaamek.

Wiktionary


bladofiołkowy

nieintensywnie fiołkowy; jasnofiołkowy


SJP.pl


bladokwiatowy

przymiotnik

 (1.1) bot. posiadający blade kwiaty

Wiktionary


bladolawendowy

przymiotnik jakościowy

 (1.1) lawendowy o bladym odcieniu

Wiktionary


bladolicy

poetycko: mający bladą cerę, bez rumieńców; blady


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) książk. taki, który ma bladą twarz (lico)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tylko mgławice nad nurtem Narewu skłębiły się gęściej i ukryły w swej płachcie bladolice boginki, zielonookie rusałki-wodnice, topielice upiorne, unoszone wartem bieżnym, rogany-latawice, na pruską Szatrję dążące. sic.

 (1.1) A jednak stało się! Powiedziałem tej bladolicej dziewczynie, że ją kocham, i jutro slę mego groma Leonarda na siwym rumaku do jej babki z epistołą błagającą, aby wstawiła się za mną do jej matki etc., etc., aby na koniec rączka panny Wacławy została własnością twego wiernego sługi.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) białolicy

Wiktionary


bladolila

nieintensywnie liliowy; bladoliliowy


SJP.pl


bladoliliowy

nieintensywnie liliowy; bladolila


SJP.pl


bladoniebieski

nieintensywnie niebieski; niebieskawy, jasnoniebieski


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) niebieski o bladym odcieniu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Symbolem „Caritas Academica” był bladoniebieski, równoramienny krzyż.

Wiktionary


bladoochrowy

ochrowy o bladym odcieniu


SJP.pl


bladopomarańczowy

nieintensywnie pomarańczowy; jasnopomarańczowy, pomarańczowawy


SJP.pl


bladoróżowy

nieintensywnie różowy; jasnoróżowy, różowawy


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) różowy o bladym, rozbielonym odcieniu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W domku zapewne było biuro: na daszku łopotała bezwładnie bladoróżowa flaga, już postrzępiona.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) różowawy, jasnoróżowy

Wiktionary


bladosiny

nieintensywnie siny; sinawy, jasnosiny


SJP.pl


bladoszary

nieintensywnie szary; jasnoszary, szarawy


SJP.pl


bladosłomkowy

o kolorze: słomkowy o jasnym odcieniu, podobny do jasnożółtego; jasnosłomkowy


SJP.pl


bladowski

nazwisko


SJP.pl


bladozielonkawo

→ bladozielonkawy


SJP.pl

Patrz:

bladozielonkawy

bladozielonkawy

nieintensywnie zielonkawy


SJP.pl


bladozielony

nieintensywnie zielony; jasnozielony, mdłozielony, mglistozielony, zielonawy, zielonkawy


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) jasnozielony, zielony o słabym, bladym odcieniu

Wiktionary


bladozłoty

nieintensywnie złoty; jasnozłoty, złotawy


SJP.pl


bladołososiowy

przymiotnik

 (1.1) jasnołososiowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Gdy komputer celowniczy Sky­wal­kera namie­rzył wylot szybu wen­ty­la­cyj­nego, coś zami­gało na wyświetlaczu taktycznym Kele­maha i kasz­ta­nowa skóra technika przy­brała bla­do­ło­so­siową barwę.

Wiktionary


bladość

→ blady


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co blade; cecha tych, którzy są bladzi

Wiktionary

Bladość – efekt spowodowany zmniejszeniem ilości oksyhemoglobiny w naczyniach krwionośnych skóry lub błon śluzowych, który może wynikać z choroby, wstrząsu emocjonalnego, stresu, unikania światła słonecznego, bądź też niedokrwistości. Bladość może mieć podłoże genetyczne. Jest najlepiej widoczna na twarzy i dłoniach. W zależności od przyczyny może pojawić się nagle lub stopniowo.

Wikipedia

Patrz:

blady

Przykłady

 (1.1) Już sina bladość ustąpiła z jej policzków, na których zarysowywał się chwilami lekki rumieniec.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bladaczka ż., blednica ż., bladawość ż., blednięcie n., zblednięcie n., poblednięcie n.

 czas. blednąć ndk., zblednąć dk., poblednąć dk.

 przym. blady, bladawy, bladziutki, bledziutki

 przysł. blado, bladawo

Wiktionary


bladożółtawy

nieco żółty o jasnym odcieniu; jasnożółtawy


SJP.pl


bladożółty

nieintensywnie żółty; jasnożółty, żółtawy


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) żółty o bladym odcieniu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kolor dobieramy w zależności od gatunku drewna, jakie chcemy imitować, np. bladożółty dla jasnego dębu lub czerwonobrązowy dla mahoniu.

Wiktionary


bladszy

stopień wyższy od przymiotnika: blady; bledszy


SJP.pl


blady

1. niemający rumieńców; biały;
2. o barwie, świetle: mało intensywny; mdły;
3. mało wyrazisty; mdły;
4. niczym się niewyróżniający; nijaki, banalny


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) o barwie skóry ludzkiej pozbawiony rumieńca, opalenizny, mający jasną karnację

 (1.2) o mało intensywnej barwie

 (1.3) mało wyrazisty

 (1.4) przen. banalny, niewyróżniający się, nudny

 (1.5) gw-pl|Bukowina, księstwo łowickie. różowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) – Dlaczego wszystkie nieszczęścia zawsze spadają na moją głowę? – patrzyła gdzieś obok zastygłej z przykrości i bladej Dominiki.

 (1.2) Od strony ulicy Zwierzynieckiej nadciągnęła druga dama. Z jej siatki dramatycznie sterczały blade nogi kurczaka w celofanie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbladɨ, AS: blady

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bladość ż., bladaczka ż., blednica ż., bladawość ż., blednięcie n., zblednięcie n., poblednięcie n.

 czas. blednąć ndk., zblednąć dk., poblednąć dk., pobladzić dk.

 przym. bladawy, bladziutki, bledziutki

 przysł. blado, bladawo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezkrwisty

Wiktionary


bladziej

stopień wyższy od przysłówka: blado; bledziej


SJP.pl


bladzieć

czasownik

 (1.1) stpol. blednąć

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblad͡ʑɛ̇t͡ɕ, AS: blaʒ́ėć

Wiktionary


bladziuchny

zdrobnienie od: blady; bledziuchny, bladziuśki (bledziuśki), bladziutki (bledziutki)


SJP.pl


bladziuteńki

zdrobnienie od: bladziutki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: blady

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌblad͡ʑuˈtɛ̃ɲci, AS: blaʒ́utẽńḱi

Wiktionary


bladziutki

zdrobnienie od: blady; bladziuchny (bledziuchny), bladziuśki (bledziuśki), bledziutki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) zdrobn. od: blady

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tegoroczna edycja memoriału była bladziutka, marniutka, a przede wszystkim toczyła się przy maleńkim zainteresowaniu publiczności.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blaˈd͡ʑutʲci, AS: blaʒ́utʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bladość ż., bladawość ż., blednica ż., bladaczka ż., blednięcie n., zblednięcie n., poblednięcie n.

 czas. blednąć ndk., zblednąć dk., poblednąć dk.

 przym. blady, bladawy, bledziutki

 przysł. blado, bladawo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bledziutki

Wiktionary


bladziuśki

zdrobnienie od: blady; bladziuchny (bledziuchny), bledziuśki, bladziutki (bledziutki)


SJP.pl


bladź

wulgarnie: prostytutka; dupodajka, kurwa, kurwiszcze


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wulg. pejor. wyzwisko wobec kobiety

 (1.2) wulg. pejor. prostytutka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Proszę, niech się pani zastanowi i pomoże człowiekowi, bo sam nie da rady wyrwać się ze szponów tej wyrafinowanej bladzi.

 (1.2) Ziomek poszedł na bryling i wrócił po pół godzinie z grypą. Nie chodzi mi o chorobę, ale o taką lokalną bladź, co ją każdy miał.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) wulg. kurwa, kurwiszon, kurwiszcze, dziwka, ścierka

Wiktionary


blaga

zmyślenie, kłamstwo


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kłamstwo, nieprawda, bujda

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Blaga – wieś w Rumunii, w okręgu Bacău, w gminie Dealu Morii
  • Blaga – wieś w Rumunii, w okręgu Jassy, w gminie Schitu Duca
  • Lucian Blaga
  • Vasile Blaga
  • (4891) Blaga

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wszyscy drwią z samochwalców, a jednak im blaga w życiu pomaga.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblaɡa, AS: blaga

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blagierstwo n., blagieria ż., blagier m., blagierka ż., blagowanie n.

 czas. blagować

 przym. blagierski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zob. kłamstwo.

Wiktionary


blagier

człowiek świadomie mówiący nieprawdę; łgarz, kłamca, oszust


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. ktoś mówiący rzeczy nieprawdziwe, zmyślone dla zwrócenia na siebie uwagi, człowiek uprawiający blagę

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblaɟɛr, AS: blaǵer

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blaga ż., blagierstwo n., blagieria ż., blagowanie n.

:: fż. blagierka ż.

 czas. blagować

 przym. blagierski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bajerant, koloryzator, daw. kolorysta

Wiktionary


blagieria

przestarzale: blagierstwo, blaga


SJP.pl


blagierka

1. zmyślanie, fantazjowanie;
2. kobieta mówiąca nieprawdę, lubiąca zmyślać i koloryzować


SJP.pl


blagierski

→ blagier


SJP.pl

Patrz:

blagier

blagierstwo

zmyślanie, oszukiwanie, blagowanie; blaga


SJP.pl


blagowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. mówienie nieprawdy w celu zrobienia na kimś wrażenia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blaga ż., blagierstwo n., blagieria ż., blagier m., blagierka ż.

 czas. blagować

 przym. blagierski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kłamanie; pot. bajerowanie, bajcowanie, bajtlowanie, bujanie, kitowanie, kręcenie, picowanie, ściemnianie

Wiktionary


blagować

potocznie: mówić rzeczy niepokrywające się z prawdą; łgać, zmyślać, kłamać


SJP.pl

czasownik

 (1.1) pot. kłamać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blaga ż., blagier mos., blagowanie n.

Wiktionary


blair

[czytaj: bler] nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Blair – miasto w stanie Nebraska, w hrabstwie Washington
  • Blair – miejscowość w stanie Oklahoma, w hrabstwie Jackson
  • Blair – miasto w stanie Wisconsin, w hrabstwie Trempealeau
  • Blair (ang. Blair Township) – gmina w stanie Illinois, w hrabstwie Clay
  • Blair (ang. Blair Township) – gmina w stanie Michigan, w hrabstwie Grand Traverse
  • Blair (ang. Blair Township) – gmina w stanie Pensylwania, w hrabstwie Blair
  • hrabstwo Blair (ang. Blair County) – w stanie Pensylwania
  • Tony Blair
  • Eric Blair

Wikipedia


blairysta

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) polit. zwolennik Tony'ego Blaira, dawnego przywódcy brytyjskiej Partii Pracy oraz premiera Wielkiej Brytanii w latach 1997–2007

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jego zdaniem to blairyści, a więc także jego brat, odpowiadają za klęskę Partii Pracy w majowych wyborach

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blairyzm m.

Wiktionary


blairyzm

[czytaj: bleryzm] polityczna ideologia byłego premiera Wielkiej Brytanii, Tony'ego Blaira, oparta na zasadach solidarności społecznej


SJP.pl


blaise

[czytaj: blez] francuskie imię męskie


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Blaise – rzeka, dopływ Eure
  • Blaise – rzeka, dopływ Marny
  • Blaise-sous-Arzillières – gmina
  • Blaise Aldo – francuski polityk
  • Blaise Cendrars – francuski prozaik
  • Blaise Compaoré – burkiński polityk
  • Blaise de Vigenère – francuski dyplomata
  • Blaise Diagne – senegalski polityk
  • Blaise Giezendanner – francuski narciarz alpejski
  • Blaise Kouassi – piłkarz w Wybrzeża Kości Słoniowej
  • Blaise Matuidi – francuski piłkarz
  • Blaise Nkufo – szwajcarski piłkarz

Wikipedia


blajba

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Poznań. mieszkanie, miejsce noclegowe, tymczasowe lokum

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) – Pod dwunastym, szanowny panie, będzie ta blajba pana Rajmunda, na czwartym kiju z prawej – zawołał jeszcze stróż, po czym znów wrócił do swojego zajęcia.

Wiktionary


blake

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Yohan Blake – jamajski lekkoatleta, sprinter
  • William Blake – angielski pisarz, poeta, malarz i grafik
  • Blake Carrington – główny bohater serialu Dynastia

Wikipedia


blakier

dawniej: przyścienna lampa lub świecznik z przylegającą do ściany tarczą, odbijającą światło; kinkiet


SJP.pl


blaknięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|blaknąć.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wyblaknięcie n.

 czas. blaknąć ndk., wyblaknąć dk.

 przym. wyblakły

Wiktionary


blaknyć

czasownik dokonany

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. wygadać się z czymś

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zachować się nietaktownie

Wiktionary


blaknąć

1. tracić blask, intensywność barwy; płowieć
2. przenośnie: stawać się nieważnym, nieistotnym


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) o kolorze: tracić wyrazistość

 (1.2) przen. być przyćmiewanym

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblaknɔ̃ɲt͡ɕ, AS: blaknõńć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blaknięcie n., wyblaknięcie n.

 czas. wyblaknąć dk.

 przym. wyblakły

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) płowieć

Wiktionary


blama

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gwara. reg. ośmieszenie się

Wiktionary

Blama – miasto w Sierra Leone, w Prowincji Wschodniej. Według danych na rok 2015 liczyło 7097 mieszkańców.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie rób blamy i ubierz się do porządku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blamaż mrz.

 czas. blamować się ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) blamaż, gafa, kaszana, klops, kompromitacja, niepowodzenie, obciach, porażka, wpadka, wsypa, wtopa

Wiktionary


blamanż

rodzaj galaretki, słodki deser robiony najczęściej z mleka (lub śmietany) i cukru, zagęszczany żelatyną, mąką kukurydzianą lub mchem irlandzkim i przyprawiany migdałami


SJP.pl


blamaż

kompromitacja, ośmieszenie się


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) książk. kompromitacja, ośmieszenie się

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Premiera tego przedstawienia okazała się blamażem, na sali było mniej miejsc niż sprzedano biletów, a aktorzy nie znali ról.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblãmaʃ, AS: blãmaš

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blamowanie n., zblamowanie n., blama ż.

 czas. blamować się ndk., zblamować się dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kompromitacja, ośmieszenie się, zblamowanie się, poruta, wstyd, hańba; reg. blama

Wiktionary


blamborek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. podłużny pojemnik na wodę do zwilżania osełki

Wiktionary

Powiązane:

 czas. blamborzić ndk.

 rzecz. blambory lm. nmos.

Wiktionary


blambory

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) zootechn. gw-pl|Śląsk Cieszyński. zlewki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blamborek mrz.

 czas. blamborzić ndk.

Wiktionary


blamborzić

czasownik niedokonany

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. mieszać coś z czymś

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. nieładnie pić, chłeptać

 (1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. jeść dużo różnych rzeczy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blamborek mrz., blambory lm. nmos.

Wiktionary


blamowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) stawanie się śmiesznym, narażanie się na kpiny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blamaż m.

 czas. blamować się

Wiktionary


blamować

książkowo: blamować się - ośmieszać się, kompromitować się


SJP.pl


blanc

[czytaj: blã] nazwisko


SJP.pl


blanchard

[czytaj: bląSZAR] nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Jacques Blanchard – francuski malarz barokowy
  • Jean-Pierre Blanchard – francuski aeronauta i wynalazca, pionier lotów balonowych.
  • Blanchard – miasto w stanie Iowa, w hrabstwie Page
  • Blanchard – miejscowość w stanie Luizjana, w parafii Caddo
  • Blanchard – miasto w stanie Oklahoma, w hrabstwie McClain
  • Blanchard – jednostka osadnicza w stanie Missouri, w hrabstwie Atchison
  • Blanchard – jednostka osadnicza w stanie Pensylwania, w hrabstwie Centre
  • Blanchard – jednostka osadnicza w stanie Dakota Północna, w hrabstwie Traill
  • Blanchard – jednostka osadnicza w stanie Idaho, w hrabstwie Centre
  • Blanchard – miasto w stanie Wisconsin, w hrabstwie Lafayette
  • Blanchard (ang. Blanchard Township) – gmina w stanie Dakota Północna, w hrabstwie Traill
  • Blanchard (ang. Blanchard Township) – gmina w stanie Ohio, w hrabstwie Hancock

Wikipedia


blanching

[czytaj: blanczing] technika wygładzania drobnych zmarszczek


SJP.pl


blanco

[czytaj: blanko] tylko w wyrażeniu: in blanco - dokument opatrzony podpisem, ale bez tekstu; in blanko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Blanco – jednostka osadnicza w stanie Nowy Meksyk, w hrabstwie San Juan
  • Blanco – jednostka osadnicza w stanie Oklahoma, w hrabstwie Pittsburg
  • Blanco – miasto w stanie Teksas, w hrabstwie Blanco
  • Blanco (ang. Blanco County) – hrabstwo w stanie Teksas
  • Blanco – piosenkarz włoski
  • Blanco 1 – gromada otwarta
  • Bianco
  • Blanche
  • Sabana Blanco
  • Seroe Blanco

Wikipedia


blandyn

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Blandyn – imię męskie pochodzące od łacińskiego imienia "Blandinus", utworzonego od przymiotnika "blandus" (ż. "blanda"), 'pochlebny, powabny, wdzięczny, czarujący'. Patronem imienia jest św. Blandyn (Bladyn) z VII wieku, jedyny święty o tym imieniu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Chłopak miał na imię Blandyn i pochodził z Włoch.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Blandyna ż.

Wiktionary


blandyna

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: Blandyn

Wiktionary

Blandyna – żeńska forma imienia Blandyn, utworzona od łac. przymiotnika "blandinus" (ż. "blandina"), w znaczeniu „powabny, wdzięczny, czarujący, ew. uprzejmy, przyjacielski”.

Blandyna obchodzi imieniny 2 czerwca i 5 listopada.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mam na imię Blandyna i pracuję w cukierni w Chorzowie.

 (1.1) W Kościele katolickim na 2 czerwca przypada wspomnienie św. Blandyny z Lyonu, patronki dziewic i służących.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Blandyn mos.

Wiktionary


blaneta

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) astr. hipotetyczne ogromne ciało niebieskie poruszające się wokół supermasywnej czarnej dziury

Wiktionary

Bl

Wikipedia


blank

1. przestarzałe: jeden z zębatych występów w blankach - zwieńczeniu murów obronnych i baszt; blanka;
2. wyprawiona skóra używana w rymarstwie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rzem. sztywna, gładka i wyprawiona skóra do wytwarzania siodeł i innych produktów rymarskich

 (1.2) archit. jeden występ w blankach

 (1.3) w grach słownych: płytka bez litery

przysłówek sposobu

 (2.1) gw-pl|Górny Śląsk. całkiem, całkowicie

przymiotnik

 (3.1) gw-pl|Górny Śląsk. czysty

 (3.2) gw-pl|Górny Śląsk. oczywisty

Wiktionary

Blank ("Blanc") – polski herb szlachecki, odmiana herbu Prus III.

Wikipedia

Przykłady

 (2.1) Murzyn to je blank czorny człowiek.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blãŋk, AS: blãŋk

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) blanka, krenel

 (1.3) pot. mydło

Wiktionary


blanka

przestarzałe: jeden z zębatych występów w blankach - zwieńczeniu murów obronnych i baszt; blank


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) archit. zębate zwieńczenie murów obronnych;

 (1.2) stpol. gruba belka

Wiktionary

Blanka – imię żeńskie wywodzące się od hiszpańskiej wersji francuskiego imienia "Blanche" lub z germańskiego "blankus, blanchus" „biała”. W niektórych językach występuje również w formie Bianka.

Blanka imieniny obchodzi: 7 października i 1 grudnia.

W Kościele katolickim patronką tego imienia jest święta Blanka Kastylijska – królowa Francji, matka świętego Ludwika i zakonnica.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Łucznik schował się za jedną z kamiennych blanek i cierpliwie wyczekiwał.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblãnka, AS: blãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blankowanie n.

 czas. blankować ndk.

 przym. blankowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) krenelaż, blank

Wiktionary


blanki

1. przestarzałe: jeden z zębatych występów w blankach - zwieńczeniu murów obronnych i baszt; blanka;
2. wyprawiona skóra używana w rymarstwie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) archit. szereg prostokątnych, zębatych występów wieńczących mur obronny; ; Gloger|Blanki.

forma rzeczownika.

 (2.1) plural|blank.

 (2.2) plural|blanka.

Wiktionary

Blanki (krenelaż) – element architektoniczny w postaci zwieńczenia murów obronnych i baszt tzw. zębami – merlonami, pomiędzy którymi znajduje się wolna przestrzeń (tzw. miedza), co miało ułatwić obronę w czasie oblężenia. Blanki stanowiły przedpiersie wieńczące mur, jednocześnie chroniąc biegnący za nimi chodnik strzelecki. W czasie walk w prześwitach pomiędzy zębami byli rozlokowani łucznicy.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈblãŋʲci, AS: blãŋʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 czas. blankowanie ndk.

 rzecz. blankowanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) blankowanie, krenelaż

Wiktionary


blankiecik

zdrobnienie od: blankiet


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od blankiet

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie blankiet, lecz tylko mały blankiecik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blankiet m.

Wiktionary


blankiet

pismo urzędowe z wydrukowanym tekstem, rubrykami do wypełnienia, nagłówkiem, pieczątką instytucji, firmy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) papier, druk, który należy wypełnić

 (1.2) arkusz korespondencyjny

 (1.3) środ. przyjęcie taneczne połączone ze spożywaniem alkoholu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblãŋʲcɛt, AS: blãŋʹḱet

Wiktionary

Powiązane:

 przym. blankietowy

 rzecz. blankiecik mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) formularz

Wiktionary


blankietowy

→ blankiet


SJP.pl

Patrz:

blankiet

blankista

zwolennik blankizmu


SJP.pl


blankistka

→ blankista


SJP.pl

Patrz:

blankista

blankistowski

→ blankizm


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z blankizmem, dotyczący blankizmu lub blankistów

Wiktionary

Patrz:

blankizm

Przykłady

 (1.1) Ruch blankistowski w drugiej połowie lat sześćdziesiątych i początku siedemdziesiątych był już w znacznej mierze proletariacki, a „partia blankistowska" organizacją jak na owe czasy masową.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blankizm mrz., blankista

Wiktionary


blankizm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) polit. doktryna rewolucyjna zakładająca, że władzę można zdobyć dzięki działaniu niewielkiej, dobrze zorganizowanej grupy spiskowców, bez szerokiego udziału mas społecznych;

Wiktionary

Blankizm – doktryna głoszona przez Louisa Blanqui, dająca pierwszeństwo działalności spiskowej, która miałaby doprowadzić do walki zbrojnej i wywalczenia nowego ustroju bez konieczności wcześniejszego mobilizowania mas ludowych. Zwolennicy tego ruchu (blankiści) odegrali znaczącą rolę podczas Komuny Paryskiej w 1871 roku.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. blankista mos., blankistka ż.

 przym. blankistowski

Wiktionary


blanko

puste miejsce w pełnomocnictwie, rachunku lub innym dokumencie handlowym; blanco, bianco


SJP.pl


blankofor

związek chemiczny absorbujący nadfiolet, stosowany jako środek bielący


SJP.pl


blankowanie

zębate zwieńczenie muru obronnego, baszty itd., kryjące od zewnątrz chodnik lub pomost dla broniących; blank, blanka, krenelaż


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|blankować.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. blankować

 rzecz. blanka ż., blanki nmos.

Wiktionary


blankowany

mający blanki (krenelaż)


SJP.pl


blankować

1. środowiskowo: usuwać stronę internetową, temat lub wpis na forum;
2. zwieńczać mur zębatym zakończeniem


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) czynić blanki, zwieńczać mur zębatym zakończeniem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blanka ż., blankowanie n.

Wiktionary


blankowy

przymiotnik od: blank


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z blankami, dotyczący blanek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blanka ż.

Wiktionary


blanqui

[czytaj: bląKI] nazwisko


SJP.pl


blansz

dawniej: biały puder kosmetyczny, używany do pielęgnowania cery i wybielania skóry twarzy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. kosmet. sypki puder rozjaśniający lub wybielający cerę

 (1.2) daw. teatr. biała farba do nadawania twarzy koloru białego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Różu i blanszu używają niektóre kobiety, dla nadania większego blasku swojej cerze.

 (1.2) Za chwilę znajduję się w gabinecie panny Eugenji, która dobywa arsenał znakomicie zaopatrzony; jest płynny blansz, i puder, i karmin na wargi („To z ostatniej maskarady”, objaśnia skromnie).

Wiktionary

Powiązane:

 czas. blanszować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bielidło (toaletowe), puder; stpol. blanksz, mączyca, bieliczka; żart. gips

Wiktionary


blanszerowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kulin. zob. blanszowanie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blanszowanie n.

 czas. blanszerować ndk., blanszować ndk.

Wiktionary


blanszowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kulin. krótkotrwałe obgotowywanie warzyw lub owoców, a następnie poddanie ich schłodzeniu;

 (1.2) przest. kosmet. nakładanie na skórę blanszu

Wiktionary

Blanszowanie (z fr. "blanchir") – rodzaj obróbki cieplnej żywności polegający na zanurzeniu na kilkanaście do kilkudziesięciu sekund we wrzątku i następnym schłodzeniu poprzez zanurzenie w zimnej wodzie (najlepiej z dodatkiem lodu).

Blanszowanie wykonuje się na delikatnych owocach i warzywach (np. liściach szczawiu, brokułach). Nie obniża ono w nich zawartości witamin, o ile jest wykonane we właściwym czasie

Wikipedia

Powiązane:

 czas. blanszować ndk.

 rzecz. blanszerowanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) blanżerowanie

 (1.2) pudrowanie

Wiktionary


blanszować

1. obgotowywać lub poddawać działaniu pary owoce i warzywa, by zapobiec ich ciemnieniu oraz zmniejszyć ilość drobnoustrojów i tlenu;
2. archaicznie: pokrywać blanszem; pudrować


SJP.pl

czasownik przechodni

 (1.1) kulin. poddawać procesowi krótkotrwałego podgrzewania a następnie schładzania

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pomidory blanszować kilka minut we wrzątku, aby lepiej schodziła z nich skórka.

 (1.1) Krajanka może być wstępnie blanszowana (w temp. 95÷100 ℃) lub kierowana do suszenia bezpośrednio po krojeniu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blanszowanie n., blanszerowanie n.

Wiktionary


blanszownik

urządzenie do blanszowania


SJP.pl


blant

papieros skręcany zwykle z marihuany lub tytoniu; joint, dżoint, skręt, blunt


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zob. joint.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mieszkałem wtedy w Londynie z jednym takim kolesiem, który codziennie palił blanty i niczym się nie przejmował. (z Internetu)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blãnt, AS: blãnt

Wiktionary


blanżerowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kulin. lekkie obgotowywanie warzyw lub owoców

Wiktionary

Powiązane:

 czas. blanżerować

Wiktionary


blanżerować

1. krótko gotować warzywa lub owoce, nieco obgotowywać;
2. odcinać wewnętrzną część skóry (tzw. mizdrę) za pomocą stalowej płytki


SJP.pl


blasfemia

dawniej: bluźnierstwo


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. przest. bluźnierstwo

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blasˈfɛ̃mʲja, AS: blasfẽmʹi ̯a

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bluźnierstwo, świętokradztwo

Wiktionary


blask

jaskrawe, mocne światło; jasność, światło odbite


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jaskrawe światło

 (1.2) światło odbite, poblask

 (1.3) książk. świetność, gloria

 (1.4) książk. przejaw, przebłysk

 (1.5) pot. przen. ekspresja radości, szczęścia

 (1.6) fiz. luminancja

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • jasność (łac. claritas) – pojęcie estetyczne
  • blask – w fizyce: luminancja
  • blask gwiazdy – w astronomii: jasność obserwowana gwiazdy (zobacz też: krzywa blasku)
  • Blask (oryg. Shine) – brytyjski film z 1996 roku
  • Blask – album studyjny polskiej piosenkarki Danuty Stankiewicz
  • Blask – debiutancki album studyjny polskiego zespołu muzycznego Anieli
  • Blask – utwór polskiego rapera ReTo

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Stanął wreszcie przed lusterkiem i patrząc kolejno to na nogi, to na odbicie swojej fizjonomii w zwierciadle, uśmiechnął się, kontent, że taki blask bije mu od głowy i obuwia.

 (1.2) Blask diamentów jest jedyny w swoim rodzaju.

 (1.3) Blask targanego konfliktami imperium zaczął przygasać.

 (1.4) Ujrzałem blask przychylności w oczach mej wybranki.

 (1.5) Spójrz, jaka zadowolona, aż blask od niej bije.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blask, AS: blask

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. odblask mrz., poblask mrz., odblaskówka ż.

 przym. blaskowy, odblaskowy, poblaskowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) jasność

Wiktionary


blaskomiotny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rzad. głównie żart. emitujący blask

 (1.2) rzad. głównie żart. przen. chwalebny

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Tak zakończył się najbardziej chlubny, a jednocześnie niezwykle blaskomiotny epizod powstania styczniowego na Rusi.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) błyszczący

Wiktionary


blaskowy

związany z blaskiem


SJP.pl


blason

utwór wierszowany, pochwalny lub prześmiewczy, popularny we Francji w XVI wieku


SJP.pl

Blason – gatunek literacki rozpowszechny w literaturze francuskiej XVI i XVII wieku. Zapoczątkował go francuski poeta Clément Marot w roku 1536.

Był to krótki utwór wierszowany pisany w sarkastycznym lub pochwalnym tonie, przedstawiający szczegółowy wykaz atrybutów lub błędów. Zakończeniem wiersza był konkretny wniosek skierowany bezpośrednio do danej osoby, danego przedmiotu, miejscowości czy też jej mieszkańców.

Wikipedia


blastema

skupienie komórek zdolnych do szybkich podziałów mitotycznych oraz różnicowania się w tkanki i narządy


SJP.pl

Blastema – masa komórek zdolnych do wzrostu i regeneracji w narządy. Historycznie uważano, że blastemę tworzą niezróżnicowane komórki pluripotencjalne, jednak nowsze badania wskazują, że u pewnych organizmów blastemy mogą zachowywać pamięć pochodzenia tkankowego. Blastemę spotyka się typowo na wczesnych okresach rozwoju organizmu (rozwój zarodkowy), bądź podczas regeneracji.

Wikipedia


blaster

rodzaj broni występującej w utworach science-fiction


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sf. broń ręczna strzelająca strumieniami energii;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • blaster – rodzaj broni występującej w utworach science fiction
    • blaster – broń z serii Gwiezdne Wojny
  • Sound Blaster – rodzina kart dźwiękowych opracowana przez firmę Creative Labs
  • Master Blaster – przebój Stevie Wondera
  • Blaster – album Scotta Weilanda & The Wildabouts
  • Blaster – robak komputerowy

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jednak zgodnie z rebeliancką naturą pierwsze, co zrobiła, to zaczęła podnosić blaster.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. blasterowy

Wiktionary


blasterowy

→ blaster


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący blastera

Wiktionary

Patrz:

blaster

Przykłady

 (1.1) I wtedy spo­glą­dam w lufę jego karabinu bla­ste­ro­wego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blaster mrz.

Wiktionary


blasteza

w geologii: proces rekrystalizacji zespołów mineralnych skały, zachodzący w warunkach metamorfizmu


SJP.pl

Bl

Wikipedia


blastocel

wnętrze blastuli wypełnione płynem wydzielanym przez tworzące ją komórki


SJP.pl

Blastocel, protoceloma, pierwotna jama ciała – szczelinowata jama ciała w zarodku znajdującym się w stadium blastuli. Wypełniona jest płynem wydzielanym przez otaczającą ją, pojedynczą warstwę blastomerów, ograniczona blastodermą. U dwuwarstwowców blastocel jest jedyną jamą ciała.

Wikipedia


blastocysta

blastula ssaków i człowieka, pęcherzyk o ścianie utworzonej z jednej warstwy komórek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. wczesne stadium rozwoju zarodka ssaków, w tym człowieka, w postaci niewielkiej struktury zbudowanej z komórek, wewnątrz której znajduje się jama wypełniona płynem

Wiktionary

Blastocysta – blastula łożyskowców, stadium rozwoju zarodkowego. Składa się z trofoblastu i węzła zarodkowego (embrioblast). Następuje po stadium rozwoju moruli. W stadium blastocysty zarodek zagnieżdża się w śluzówce macicy. Z komórek węzła zarodkowego niektórych ssaków (człowieka, myszy) uzyskano hodowle zarodkowych komórek macierzystych, mających zdolność samoodnawiania się i wytwarzania wszystkich rodzajów komórek.

Wikipedia


blastoderma

zewnętrzna warstwa komórek pokrywających pęcherzyk blastuli


SJP.pl


blastogeneza

proces powstania nowego osobnika zwierzęcego przez pączkowanie


SJP.pl


blastoid

wymarły szkarłupień żyjący od syluru do permu


SJP.pl


blastoidy

gromada wymarłych szkarłupni, żyjących od syluru do permu; organizmy wyłącznie morskie, prowadzące bentoniczny, osiadły tryb życia; pączkowce


SJP.pl


blastomer

komórka zarodka w stadium blastuli


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. każda komórka potomna powstała na skutek podziałów mitotycznych zygoty podczas stadium bruzdkowania;

Wiktionary

Blastomer (gr. "blastos" ‘kiełek’, ‘zarodek’; "merizo" ‘dzielę’) – każda komórka potomna blastuli powstała na skutek podziałów mitotycznych zygoty podczas stadium bruzdkowania. Zygota dzieli się najpierw na dwa blastomery, a potem te dwie komórki dzielą się mitotycznie i powstają cztery komórki, które dzielą się następnie poprzecznie do poprzednich podziałów na 8 komórek, potem na 16, 32 i tak dalej, aż powstaje morula.

Wikipedia


blastomykoza

grzybica wywołana zakażeniem grzybami z rodzaju Blastomyces (drożdżakami), powodująca powstawanie zmian w skórze i narządach wewnętrznych; rodzaj drożdżycy


SJP.pl

Blastomykoza, choroba Gilchrista, drożdżyca północnoamerykańska, drożdżyca amerykańska – przewlekła choroba ropna i ziarniniakowa wywoływana przez "Blastomyces dermatitidis", występująca endemicznie w południowo-wschodniej i południowo-środkowej części Stanów Zjednoczonych (odnotowano jednak przypadki także w Europie, Azji i Afryce).

Wikipedia


blastopor

otwór prowadzący do prajelita (jamy gastruli), który u pragębowców w dalszych etapach rozwoju zarodkowego przekształca się w otwór gębowy, natomiast u wtórnogębowców funkcjonuje jako odbyt; pragęba, prausta, prostoma


SJP.pl


blastospora

spora wytwarzana przez grzyby w drodze pączkowania


SJP.pl

Blastospora, blastokonidium – rodzaj zarodników z grupy mitospor. Powstają przez pączkowanie – na komórce macierzystej powstaje pączek, który rośnie i odcina się od macierzystej komórki przegrodą. Blastokonidia powstają w niektórych grupach grzybów, np. u "Taphrinomycetes", "Ustilaginomycetes", "Saccharomycetes". U drożdży i grzybów drożdżopodobnych mogą powstawać na prawdziwych strzępkach, na pseudostrzępkach i na pojedynczych komórkach.

Wikipedia


blastostyl

u hydropolipów: miejsce, gdzie z zawiązków wykształcają się meduzy


SJP.pl


blastowy

→ blast (krystaloblast), np. mikroklin blastowy; krystaloblastowy


SJP.pl


blastula

wczesne stadium rozwojowe zarodka zwierząt i człowieka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. wczesne stadium rozwojowe zarodka tkankowców w postaci pęcherzyka, którego ściana (blastoderma) jest zbudowana z jednej lub kilku warstw komórek otaczających jamę (blastocel) wypełnioną płynem

Wiktionary

Bl

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Proces tworzenia się gastruli (z blastuli) nosi nazwę gastrulacji.

Wiktionary


blastyczny

komórki blastyczne - rodzaj komórek macierzystych szpiku kostengo


SJP.pl


blaszaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od blaszak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blaszak m.

Wiktionary


blaszak

potocznie:
1. niewielki budynek, garaż, sklep itp. zrobiony z blachy;
2. blaszany przedmiot


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) budynek (garaż, sklep, dom) zrobiony z blachy

 (1.2) pot. naczynie z blachy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Maria miała 17 lat i była w drugim miesiącu ciąży, gdy uznała, że czas zostawić ojca jej dziecka i rozpadający się blaszak, w którym mieszkała z matką i trzema braćmi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blacha ż., blaszka ż., blachara ż., blacharstwo n., blachy nmos.

:: zdrobn. blaszaczek m.

 przym. blaszany, blaszkowy, blaszkowaty, blacharski

Wiktionary


blaszanka

naczynie zrobione z blachy


SJP.pl

Blaszanka – zniesiona miejscowość w granicach wsi Szczęsna w Polsce, położonej w województwie mazowieckim, w powiecie grójeckim, w gminie Grójec.

Pod zaborem rosyjskim Blaszanka (rus. "Бляшанка") stanowiła odrębną miejscowość i była siedzibą władz gminy Kobylin w powiecie grójeckim w guberni warszawskiej.

Wikipedia


blaszany

przymiotnik

 (1.1) taki, który został wykonany z blachy

 (1.2) o dźwięku brzmiący jak uderzenie o blachę

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Herman, nasz najmłodszy, uderzał z zachwytem w blaszany kubek, aż dzwoniło.

 (1.2) Ciapanie rydla i blaszany szczęk wiadra odbijają się we mnie jak echo w kamiennej zaklęsłości.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blaˈʃãnɨ, AS: blašãny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blacha ż., blacharka ż., blacharnia ż., blacharstwo n., blacharz m., blachownia ż., blaszak m., blaszka ż., Blachownia ż., blachy nmos.

 przym. blacharski, blachowy, blaszkowaty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przest. blachowy

Wiktionary


blaszka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: blacha

 (1.2) niewielki kawałek blachy

 (1.3) mała lub płaska forma do pieczenia

 (1.4) bot. główna, płaska cześć liścia, odpowiedzialna za pochłanianie światła i fotosyntezę

 (1.5) bot. element owocnika grzyba budujący jeden z typów hymenoforu;

 (1.6) zool. element budujący skrzela

 (1.7) anat. cienka warstwa powięzi, opon mózgowo-rdzeniowych, więzadeł lub błon surowiczych

 (1.8) anat. pasmo istoty białej lub płytka istoty szarej

 (1.9) anat. cienka płytka kostna;

 (1.10) anat. element warstwowy tkanki

 (1.11) med. wtórny wykwit skórny powstały ze zrogowaciałych komórek;

 (1.12) miner. cienka warstwa minerału mającego pokrój blaszkowy

 (1.13) slang. drobne pieniądze

 (1.14) slang. jeden złoty

 (1.15) slang. metalowy element do identyfikacji żołnierza

 (1.16) sport. element mocowany w obcasie buta, który łączy go z łyżwą starego typu;

 (1.17) wędk. pot. rodzaj sztucznej przynęty wędkarskiej wykonanej z metalu

 (1.18) gw-pl|Bukowina. metalowy kubek

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • blaszka (grzyb)
  • blaszka (łyżwiarstwo)
  • blaszka (krew)
  • blaszka (liść)
  • blaszka (medycyna)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mężusiu, przy parkowaniu wgięłam troszeczkę blaszkę w karoserii mojego punto.

 (1.2) Po przycięciu arkusza blachy pozostało kilka blaszek.

 (1.3) Upiekłam dziś dwie blaszki szarlotki.

 (1.4) Liście topoli białej mają gładką blaszkę a spód pokryty kutnerem.

 (1.5) Wszystkie muchomory mają charakterystyczne blaszki pod kapeluszem.

 (1.6) Nieświeżą rybę poznać łatwo po brunatnych blaszkach skrzeli.

 (1.9) W tkance kostnej zbitej pojedyncza blaszka jest łukowato zagięta wzdłuż długiej osi.

 (1.11) Blaszki są typowym objawem klinicznym łuszczycy.

 (1.12) Łupki mikowe łatwo dzielą się na blaszki.

 (1.13) Kierowniku, kopsnij blaszkę na apaszkę.

 (1.15) Współczesny żołnierz, razem z blaszką, dostaje poliwęglanową kartę tożsamości.

 (1.16) Blaszki umożliwiają zamocowanie łyżew do zwykłych butów.

 (1.17) Szczupaki często łapię na blaszkę obrotową.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblaʃka, AS: blaška

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blacha ż., blacharz m., blacharka ż., blachowanie n., blachownia ż., blaszak m., blachy nmos.

 czas. blachować

 przym. blaszany, blaszkowy, blaszkowany, blaszkowaty

 temsłow. blacho-

Wiktionary

Synonimy:

 (1.13) drobne, drobniaki, bilon

 (1.14) złotówka

 (1.15) nieśmiertelnik

 (1.17) błystka, blacha

 (1.18) garnuszek, gorczek, gorneczek

Wiktionary


blaszkodziobe

rząd ptaków grzebieniowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Anseriformes|Wagler|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych, do którego, z ptaków występujących w Polsce, należą gęsi, łabędzie i kaczki;

Wiktionary

Blaszkodziobe (Anseriformes) – rząd ptaków z podgromady ptaków nowoczesnych Neornithes. Obejmuje gatunki wodne zamieszkujące wszystkie kontynenty poza Antarktydą.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Niektóre gatunki blaszkodziobych zostały udomowione przez człowieka.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blaszkodzioby mzw.

 przym. blaszkodzioby

Wiktionary


blaszkodzioby

należący do blaszkodziobych


SJP.pl


blaszkorogi

o cechach blaszkorogich (nadrodzina chrząszczy)


SJP.pl


blaszkorogie

nadrodzina chrząszczy z podrzędu wielożernych; żukokształtne, żuki


SJP.pl


blaszkoskrzelne

1. podgromada morskich i słodkowodnych małży o parzystych skrzelach;
2. dawna nazwa małży;
3. dawna nazwa ryb spodoustych


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • blaszkoskrzelne (Eulamellibranchia), blaszkoskrzelne właściwe (Eulamellibranchiata) – podgromada małży
  • blaszkoskrzelne (Lamellibranchiata) – dawna nazwa małży
  • blaszkoskrzelne – dawna nazwa ryb spodoustych (Elasmobranchii)

Wikipedia


blaszkoskrzelny

o cechach blaszkoskrzelnych (podgromada małży)


SJP.pl


blaszkowaty

w kształcie podobnym do blaszki


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) mający blaszki, przypominający blaszkę

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) U torfowców splątek jest blaszkowaty.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blacharstwo n., blaszak mrz., blacha ż., blaszka ż.

 przym. blacharski, blaszany, blaszkowy

Wiktionary


blaszkowiec

rodzaj grzybów z rodziny żagwiowatych


SJP.pl


blaszkowy

→ blaszka


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący blaszki, związany z blaszką

Wiktionary

Patrz:

blaszka

Przykłady

 (1.1) Jest to grzyb o blaszkowym hymenoforze.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blaszak mrz., blacha ż., blaszka ż.

 przym. blaszkowaty

Wiktionary


blat

powierzchnia stołu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) górna część stołu lub innego przedmiotu używanego jako stół

 (1.2) łódź. włók. płocha, grzebień

 (1.3) daw. gw-pl|Warszawa. rubel

 (1.4) daw. środ. więz. ugoda z policją

 (1.5) daw. środ. więz. łapówka

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) gwara. przestępcza uderzenie w czołofakt.

Wiktionary

Blat – irlandzka święta katolicka, dziewica.

Blat wspominana jest w grupie świętych dziewic wraz ze świętymi Anną, Feammor i Scoth. Weryfikacja ich losów jest trudna. Istnieją hipotezy utożsamiające św. Blat z postacią zakonnicy z otoczenia św. Brygidy o imieniu "Blathnat" (VI wiek).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na blacie leżą nożyczki, nici, papiery i długopisy, więc nie ma gdzie zjeść obiadu.

 (1.2) I trzeba puźni wprowadzić te nitki w tak zwany blat. (zbiory tekstów mówionych w Katedrze Historii Języka Polskiego UŁ)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blat, AS: blat

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blacik mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk blot, tofel, tofla

Wiktionary


blatny

1. środowiskowo: zaufany, będący dobrym towarzyszem, swój;
2. taki, który przyjaźni się z przestępcami, pomaga przestępcom;
3. o przestępcy: doświadczony


SJP.pl


blaton

nazwisko


SJP.pl

Blaton – dzielnica "(section)" gminy Bernissart w Belgii, w Regionie Walońskim, w prowincji Hainaut, w okręgu Ath. 1 stycznia 2020 roku liczyła 4234 mieszkańców. Do 31 grudnia 1976 samodzielna gmina.

Wikipedia


blatowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|blatować.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. blatować, zblatować

Wiktionary


blatować

dawniej:
1. zjednywać sobie kogoś, przeciągać na swoją stronę;
2. blatować się - wchodzić w porozumienie z kimś, zwykle w złych zamiarach


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. zblatować)

 (1.1) pot. (także. gw-pl|Warszawa., środ. przestęp., hist. środ. skrót|konspir.|konspiracyjne, gwara konspiracyjna|w:Konspiracja.) przekupywać, wręczać łapówkę

 (1.2) pot. (także. gw-pl|Warszawa., środ. przestęp.) urabiać kogoś perswazją lub pochlebstwami, nakłaniać do czegoś; układać się z kimś i zjednywać go sobie

 (1.3) środ. przestęp. kraść, okradać

 (1.4) daw. rzem. skrót|cies.|ciesielstwo, ciesielski|w:Cieśla. skrót|stolar.|stolarstwo, stolarski|w:Stolarstwo. łączyć elementy drewniane na zakładkę; płytować

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (2.1) posp. kopulować, odbywać stosunek płciowy

 (2.2) pot. młodz. jeździć na rowerze

czasownik zwrotny niedokonany blatować się (dk. zblatować się)

 (3.1) pot. wchodzić z kimś w nieformalne, często niejawne układy dla obopólnej korzyści; konszachtować, fraternizować się

 (3.2) posp. kopulować, odbywać stosunek płciowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bywało też i tak, że dwie grupy walczyły ze sobą — potem dogadywali się. […] Mało tego, bandyci szukali kontaktów z cieciami z ochrony. Blatowali ochronę, że dostaną za to część akcji, jak będą z nimi.

 (1.1) — […] Zadarłeś z ruską mafią. […] Rozmawiałeś z ich szefem, nawrzucałeś mu od ostatnich, strasznie go obraziłeś. […] // — I co teraz będzie? – wyszeptał i chyba przy okazji puścił bąka. // – Trzeba blatować. Musisz mu dać jakieś fanty – odparłem. […] // – Pieniądze? – zapytał. // – Pieniądze to już wziął. Teraz chce twojego jeepa grand cherokee.

 (1.1) — Blatować! Blatować! Jeszcze raz blatować — krzyczał Josełe Żółtko. — Blatować wachę [= straż, wartownię] potrafisz.

 (1.2) I tata chwalił Baśkę, że ładna z niej dziewczyna rośnie i coraz ładniejsza. Aż się zdziwiłem, bo tata nigdy takich rzeczy nie mówi. I zaraz tata powiedział, że Baśka robi się coraz podobniejsza do mamy. Więc od razu skapowałem, że tata sobie blatuje mamę. Ale mama nic tacie nie powiedziała. Wtedy tata znów zaczyna.

 (1.2) gw-pl|Warszawa.: Król narazie myślał „cholera mnie do tego, niech się grzeją” i jechać nie chciał, bo właśnie „drogie śmierci” drzewkamy wysadzał. Ale jak go zaczęli bajerować i blatować, zgodził się, wojsko na wiedeńskie kolej załadował i pojechali.

 (1.3) Po wyjściu na wolność Stach porzucił Wilno i wyjechał do Mińska. Tam stał się dorożkarzem. Wreszcie ożenił się i ustatkował. Owszem, blatował nadal, lecz tylko z firmowymi chłopakami.

 (1.3) W więzieniu siedział krótko. Umiał zawsze usunąć się w porę. Był taki pewny siebie, że nawiązywał nawet znajomości z przedstawicielami sprawiedliwości rosyjskiej […]. Na Mołdowance było tajemnicą publiczną, że w jego domu odbywają się przyjęcia, gdzie szampan i ładne dziewczynki dopomagają blatować opornych.

 (1.4) Cieślom nad kaplicami Skaryszewską i Zebrzydowską robiącym co krokwie blatowali dachu podnosili, łacili, gontami obili jednemu za dni 9 i pół a flor. 1, drugiemu za dni 11 a groszy 24 zapłaciłem 18 florenów. sic.

 (3.1) Zdaniem posła Grzyba, szef każdego samorządu ma dylemat: z jednej strony nie powinien „blatować się” z biznesem; z drugiej jednak nie może uniknąć współpracy z biznesmenami.

 (3.1) Carska policja — jak to już sygnalizowano — była przekupna, często „blatowała się” ze złodziejami i udawała, że nie widzi popełnianych przez nich kradzieży.

 (3.1) PRL-owska nomenklatura blatuje się z nowobogacką elitą wyrosłą z demokratycznej opozycji […].

 (3.1) Ludzie, wierni, zwracają Kościołowi bilet. Z Kościołem i biskupami, którzy kryją pedofilów, którzy blatują się [z] władzą nie chcą mieć nic wspólnego.

 (3.1) Tomaszewski uważa, że powinno się zastosować wszelkie możliwe środki, by zapobiec postępującej przestępczości podczas meczów. — Może zamknięcie dwóch flagowych obiektów polskiej ekstraklasy i uderzenie w finansowe podstawy klubów […] sprawi, że władze tych klubów przestaną „blatować się” z kibolstwem? — twierdzi publicysta.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blat mrz./mos., blatniak mos., blatowanie n., blatniaczka ż., blatna ż., blatnik mos., blaty nmos.

:: fż. blatka ż.

 czas. zblatować dk.

 przym. blatny, blat

 wykrz. blat

Wiktionary

Synonimy:

 (3.1) konszachtować; książk. fraternizować się; pot. kumać się

Wiktionary


blatowy

→ blat


SJP.pl

Patrz:

blat

blauka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Poznań. zob. blałka.

Wiktionary

Blauka – polski duet autorsko-kompozytorski i zarazem zespół muzyczny, założony w 2018 w Warszawie przez Georginę Tarasiuk i Piotra Lewańczyka. Kolektyw tworzy muzykę z gatunku indie pop, określaną przez samych muzyków jako „retrospektywny rock rekreacyjny”.

Wikipedia


blaupunkt

marka sprzętu elektronicznego i firma


SJP.pl

Blaupunkt – byłe niemieckie przedsiębiorstwo z siedzibą w Hildesheim produkujące sprzęt elektroniczny, było też jednym z największych producentów akcesoriów do samochodów na świecie.

Wikipedia


blaut

nazwisko


SJP.pl


blaxploitation

Bl

Wikipedia


blaza

regionalnie:
1. bańka, bąbel, pęcherzyk;
2. pęcherz moczowy;
3. dętka w piłce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. odcisk, pęcherz, bąbel

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. pęcherz moczowy

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. przen. dętka w piłce

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jorg ino dwa razy stuknął pyrlikiem i już mu się blazy zrobiły.

Wiktionary


blazar

typ galaktyki zmieniającej jasność we wszystkich zakresach promieniowania


SJP.pl

Blazar – typ galaktyki aktywnej, której obserwowane widmo promieniowania w znacznej mierze pochodzi od relatywistycznego dżetu skierowanego pod niewielkim kątem w stronę obserwatora. Do klasy blazarów należą niektóre radiowo głośne kwazary oraz lacertydy – obiekty typu BL Lacertae. Nazwa blazar jest kombinacją słowną wyrazów BL Lac i kwazar.

Wikipedia


blazer

[czytaj: blejzer] model samochodu marki Chevrolet


SJP.pl

Bl

Wikipedia


blazgonić

czasownik

 (1.1) stpol. paplać

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blazˈɡɔ̃ɲit͡ɕ, AS: blazgõńić

Wiktionary


blazonowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) herald. opis herbu wykonany zgodnie z zasadami heraldyki

Wiktionary

Zawołanie

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌblazɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: blazõnovãńe

Wiktionary


blazować

dawniej:
1. bardzo osłabiać; wycieńczać, fatygować;
2. blazować się - wycieńczać się; fatygować się


SJP.pl


blałka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Poznań. wagary

Wiktionary


bld

skrót od: biliard (czytany jako cały, odmienny wyraz)


SJP.pl


ble

1. wykrzyknik wyrażający wstręt, obrzydzenie, niesmak; fuu, fu, pfe, pfu, fuj, pfuj, fe, fee;
2. rzadko: wyraz, zwykle powtórzony dwu- lub trzykrotnie, oznaczający mówienie, gadanie; bla, ple


SJP.pl

wykrzyknik

 (1.1) pot. wyrażanie obrzydzenia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ble, tego się nie da jeść!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blɛ, AS: ble

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) fu, fuj

Wiktionary


blech

miejsce bielenia płótna; blich


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. miejsce, w którym bieli się tkaniny płócienne; Gloger.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Blech – część miasta Dukla
  • Blech – część miasta Kołaczyce
  • Blech – część wsi Filipowice w woj. małopolskim, w pow. krakowskim, w gminie Krzeszowice
  • Blech – część wsi Sułoszowa w woj. małopolskim, w pow. krakowskim, w gminie Sułoszowa
  • Blech – część wsi Tokarnia w woj. małopolskim, w pow. myślenickim, w gminie Tokarnia
  • Blech – część wsi Stryszawa w woj. małopolskim, w pow. suskim, w gminie Stryszawa
  • Blech – część wsi Nawsie Kołaczyckie w woj. podkarpackiem, w pow. jasielskim, w gminie Kołaczyce

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. blecharka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) blich, bielarnia, bielnik, bielnica

Wiktionary


blechacz

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bernadetta Blechacz (ur. 1955) – polska lekkoatletka-oszczepniczka
  • Rafał Blechacz (ur. 1985) – polski pianista

Wikipedia


blecharczyk

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Iwona Blecharczyk – polska kierowczyni samochodów ciężarowych i youtuberka,
  • Marian Blecharczyk – polski polityk,
  • Michał Blecharczyk – rzymskokatolicki biskup,
  • Tomasz Blecharczyk – polski nauczyciel i pedagog,
  • Wojciech Blecharczyk – polski biolog, nauczyciel szkolny i akademicki.

Wikipedia


blecharnia

budynek, w którym blechuje się płótno


SJP.pl


blechowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|blechować.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. blechować

Wiktionary


blechować

wybielać płótno; blichować


SJP.pl


blechszera

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. nożyce do blachy

Wiktionary


bled

Bl

Wikipedia


blednica

1. niedokrwistość występująca najczęściej u młodych dziewcząt w okresie dojrzewania płciowego;
2. blednica egipska - pasożytnicza choroba człowieka i zwierząt wywoływana przez nicienie tęgoryjce, objawiająca się m.in. niedokrwistością; ancylostomatoza; anemia górników


SJP.pl

Blednica (chloroza, choroba zielona, choroba dziewicza) – historyczna nazwa objawów charakteryzujących formę niedokrwistości związanej z niedoborem żelaza, występującej głównie u młodych dziewcząt i kobiet. Charakterystycznym objawem blednicy jest zielonkawożółte zabarwienie skóry.

Wikipedia


bledniczka

biedronka bledniczka - gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych


SJP.pl


blednąć

stawać się bladym


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) stawać się bladym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ale już gwiazdy bledną, o Ligio, a poranny „Lucyfer” świeci coraz mocniej.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. blady, bladziutki, bledziutki

 rzecz. bladość ż.

Wiktionary


bledszy

stopień wyższy od przymiotnika: blady; bladszy


SJP.pl


bledzew

wieś w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Polsce;

 (1.2) geogr. adm. gmina w Polsce;

Wiktionary

Bledzew – wieś (dawne miasto) w Polsce, położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Bledzew. Siedziba gminy Bledzew.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bledzew. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.

Wikipedia


bledzewo

Bledzewo – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sierpeckim, w gminie Sierpc. Ma status sołectwa.

Prywatna wieś szlachecka "Bledzewo Wielkie" położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sierpeckim województwa płockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.

Wikipedia


bledzewski

przymiotnik od: Bledzew


SJP.pl


bledzianów

Bledzianów – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrzeszowskim, w gminie Ostrzeszów.

W 1450 wzmiankowano "ferofodina Bladzanowska" czyli kuźnicę Bledzianowską, jednak sama wieś rozwinęłą się dopiero w XVII wieku.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.

Wikipedia


bledziej

stopień wyższy od przysłówka: blado; bladziej


SJP.pl


bledziuchny

zdrobnienie od: blady; bladziuchny, bladziuśki (bledziuśki), bladziutki (bledziutki)


SJP.pl


bledziuteńki

zdrobnienie od: bledziutki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: blady

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌblɛd͡ʑuˈtɛ̃ɲci, AS: bleʒ́utẽńḱi

Wiktionary


bledziutki

zdrobnienie od: blady; bladziuchny (bledziuchny), bladziuśki (bledziuśki), bladziutki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) zdrobn. od: blady

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Aż wreszcie siedziała przed Tkaczem dokładnie taka jak w rzeczywistości: bledziutka, wielkooka, szczupła aż do przesady.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blɛˈd͡ʑutʲci, AS: bleʒ́utʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bladość ż., bladawość ż., blednica ż., bladaczka ż., blednięcie n., zblednięcie n., poblednięcie n.

 czas. blednąć ndk., zblednąć dk., poblednąć dk.

 przym. blady, bladawy, bladziutki

 przysł. blado, bladawo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bladziutki

Wiktionary


bledziuśki

zdrobnienie od: blady; bladziuchny (bledziuchny), bladziuśki, bladziutki (bledziutki)


SJP.pl


bleed

[czytaj: blid] ilustracja, reklama itp. obejmująca całą stronę czasopisma, bez miejsca na margines


SJP.pl


blef

bluff;
1. próba wprowadzenia kogoś w błąd;
2. w kartach: wywołanie u pozostałych graczy wrażenia, że się ma mocniejsze karty niż w rzeczywistości


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) karc. taktyka mająca na celu wprowadzenie w błąd innych uczestników gry; sugerowanie, że ma się mocniejsze karty niż w rzeczywistości

 (1.2) książk. celowe wprowadzenie kogoś w błąd, próba zaskoczenia, onieśmielenia kogoś poprzez stworzenie pozorów, że ma się przewagę, jakieś poważne atuty przeciwko komuś lub czemuś

Wiktionary

Blef, bluff – taktyka mająca na celu wprowadzenie w błąd innych uczestników gry, głównie karcianej. Słowo blef trwale weszło do języka potocznego i oznacza celowe wprowadzenie innych osób w błąd.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Darek nie miał wielkiego szczęścia w kartach, ale był mistrzem blefu.

 (1.2) Informacja o tym, że wylecimy z pracy, jeśli nie zdobędziemy tego kontraktu, okazała się blefem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blɛf, AS: blef

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blefiarz m., blefowanie n.

 czas. blefować

Wiktionary


blefaroplastyka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu nadmiaru luźnej skóry powiek

Wiktionary


blefiarz

ten, kto blefuje; bluffiarz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która stosuje blef

Wiktionary


blefowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) karc. udawanie, że gracz ma karty silniejsze niż w rzeczywistości

 (1.2) przen. wprowadzanie kogoś w błąd poprzez wywołanie wrażenia, że się ma jakieś mocne, ukryte atuty

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blef m., blefiarz m.

 czas. blefować ndk.

Wiktionary


blefować

wprowadzać w błąd dla wywołania wrażenia o posiadaniu większych (niż rzeczywiste) możliwości; bluffować


SJP.pl

czasownik niedokonany

 (1.1) karc. udawać, że się ma lepsze karty niż w rzeczywistości

 (1.2) przen. umyślnie wprowadzać w błąd

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Poker polega na blefowaniu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blef m., blefowanie n.

Wiktionary


blejtram

rama na płótno malarskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) szt. rama, na której malarz rozpina płótno na obraz;

 (1.2) więz. twarz

Wiktionary

Bl

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Rozpiął płótno na blejtramie i zaczął je gruntować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblɛjtrãm, AS: blei ̯trãm

Wiktionary

Powiązane:

 przym. blejtramowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) krosna malarskie

Wiktionary


blejtramowy

związany z blejtramem


SJP.pl


blejwajs

zasadowy węglan ołowiu; biel ołowiowa


SJP.pl


blejwas

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stpol. biel ołowiana

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblɛjvas, AS: blei ̯vas

Wiktionary


blekaut

wygaszenie świateł na scenie w celu oddzielenia od siebie scen sztuki


SJP.pl


blekot

rodzaj rośliny należący do rodziny selerowatych


SJP.pl

Blekot ("Aethusa" L.) – rodzaj roślin z rodziny selerowatych. W większości współczesnych ujęć taksonomicznych jest to takson monotypowy z jednym gatunkiem – blekotem pospolitym ("A. cynapium"). Spośród wyodrębnianych w jego obrębie podgatunków jeden bywa podnoszony do rangi osobnego gatunku. Zasięg rodzaju obejmuje Europę, zachodnią Azję i północną Afrykę.

Wikipedia


blekotanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|blekotać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blekot m.

 czas. blekotać

Wiktionary


blekotać

1. dawniej: mówić gniewnie, łajać; gderać, wymyślać, fukać;
2. mówić byle co bez zastanowienia; pleść, paplać


SJP.pl


blekotnik

dawniej: człowiek gadatliwy, lubiący dużo mówić o byle czym; gaduła, pleciuch, plociuch, pleciuga, papla, paplacz


SJP.pl


blend-a-med

pasta do zębów


SJP.pl


blenda

1. wnęka w murze w formie arkady lub okna, stosowana jako motyw dekoracyjny;
2. minerał, dwuskładnikowy związek siarki z metalami;
3. w fotografii: dawniej nazwa przysłony (niewłaściwa), dzisiaj tzw. ekran odblaskowy służący do odbijania światła i wypełniania cieni


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) archit. dekoracyjna wnęka w murze, kształtem przypominająca okno lub arkadę;

 (1.2) fot. przysłona w aparacie fotograficznym

 (1.3) fot. zwykle foliowy ekran odblaskowy, umożliwiający zmianę, poprawienie oświetlenia obiektu;

 (1.4) miner. związek siarki z metalem

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • blending (grafika)
  • blenda (część pralki)
  • blenda (mineralogia): blenda cynkowa, blenda smolista, blenda uranowa
  • blenda (architektura)
  • blenda (fotografia)
  • blend (muzyka)
  • Blenda (przeciwlotniczy zestaw artyleryjski)
  • Blenda – wieś
  • Blenda – gromada

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈblɛ̃nda, AS: blẽnda

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blinda

Wiktionary


blender

1. program do modelowania obrazów i animacji trójwymiarowych;
2. szklane naczynie z wirującymi nożykami w dolnej części, służące do przyrządzania koktajli


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. urządzenie służące do miksowania (np. zup czy koktajli) w postaci szklanego naczynia z wirującymi wewnątrz nożykami lub rękojeści zakończonej nożykami, wkładanej do dowolnego naczynia;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Blender – program graficzny
  • Blender – elektryczne urządzenie kuchenne, służące do miksowania lub mieszania
  • Blender – gmina w Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia, w powiecie Verden
  • Blender – anglojęzyczny magazyn muzyczny
  • Blenders – polski zespół muzyczny

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W misce umieścić serek wiejski, żółtka, masło, sok pomarańczowy i zmiksować blenderem na gładką masę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblɛ̃ndɛr, AS: blẽnder

Wiktionary


blenderować

miksować w blenderze; blendować


SJP.pl


blendować

1. miksować w blenderze;
2. rozcierać cień lub inny kolorowy kosmetyk


SJP.pl


blendy

1. wnęka w murze w formie arkady lub okna, stosowana jako motyw dekoracyjny;
2. minerał, dwuskładnikowy związek siarki z metalami;
3. w fotografii: dawniej nazwa przysłony (niewłaściwa), dzisiaj tzw. ekran odblaskowy służący do odbijania światła i wypełniania cieni


SJP.pl


bler

skrót od: Block Error Rate, liczba błędów powstałych w ciągu sekundy podczas zapisu danych na płycie CD-R, nie powinna przekraczać 220


SJP.pl


blesbok

podgatunek antylopy w obrębie gatunku sasebi przylądkowy; sasebi zuluski


SJP.pl


bleskotka

maleńki owad błonkoskrzydły


SJP.pl


bleskotki

nadrodzina owadów z podrzędu stylikowców; Chalcidoidea


SJP.pl

Bleskotki (Chalcidoidea) – nadrodzina owadów z podrzędu trzonkówek.

Drobne i bardzo drobne owady występujące na całym świecie. Długość ciała w przedziale 0,2–5 mm. Larwy pasożytują w owadach, niektóre w pajęczakach lub na roślinach. Gatunek "Blastophaga psenes" odpowiada za zapylanie kwiatów figowców pospolitych.

Wikipedia


bleskotkowate

rodzina owadów z rzędu błonkoskrzydłych


SJP.pl

Bleskotkowate (Chalcididae) – rodzina błonkówek z nadrodziny bleskotek.

Wikipedia


bleskotkowaty

o cechach bleskotkowatych (rodzina owadów)


SJP.pl


bletka

cieniutki kawałek papieru do robienia skrętów; bibułka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bardzo cienki kawałek papieru używany do zawijania weń tytoniu bądź innych specyfików przeznaczonych do palenia

Wiktionary

Bletka, właśc. Aleksandra Bletek (ur. 27 marca 1999 w Krakowie) – polska piosenkarka oraz autorka tekstów.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈblɛtka, AS: bletka

Wiktionary


bleu

[czytaj: ble] ser pleśniowy o specyficznym niebieskozielonkawym kolorze, produkowany głównie we Francji, występujący w ponad 20 gatunkach


SJP.pl

BLEU (Bilingual Evaluation Understudy) – algorytm do ewaluacji jakości tłumaczenia automatycznego z jednego języka naturalnego na inny. Jakość jest rozumiana jako korelacja między danymi wyjściowymi a tekstem ludzkim: „im bliższe tłumaczenie automatyczne jest profesjonalnemu tłumaczeniu ludzkiemu, tym jest lepsze”. BLEU był jedną z pierwszych metryk, która uzyskała wysoką korelację z ludzkim osądem jakości. Pozostaje także najbardziej popularną z metod.

Wikipedia


blezer

długi, luźny żakiet


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) odzież. rodzaj sportowej marynarki, o luźnym kroju, popularna wśród brytyjskich uczniów

Wiktionary

Blezer – rodzaj rozpinanej bluzy, krótkiej kurtki lub żakietu. Blezer ma luźny, sportowy krój i jest wykonywany z miękkich tkanin. Często nie ma kołnierza.

Określenie pochodzi od angielskiego słowa blazer, oznaczającego sportową marynarkę.

Wikipedia


blezerek

zdrobnienie od: blezer


SJP.pl


bleżowo

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na północno-zachodniej Ukrainie, w rejonie rokicieńskim obwodu rówieńskiego, położona nad rzeką Stwihą

Wiktionary

Bleżowo ( Блажове, "Błażowe") – wieś na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, w rejonie sarneńskim, w hromadzie Rokitno. W 2001 liczyła 1380 mieszkańców.

W okresie międzywojennym wieś znajdowała się w granicach II RP, wchodząc w skład gminy Berezów w powiecie stolińskim, w województwie poleskim.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bleżowski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Bleżów

Wiktionary


blicek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. policjant

Wiktionary


blich

miejsce bielenia płótna; blech


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. miejsce bielenia płótna;

Wiktionary

Zo

Wikipedia

Wymowa:

IPA: blʲix, AS: blʹiχ

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blicharz, blichownia

 czas. blichować

Wiktionary


blicharski

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Czesław Blicharski – polski wojskowy, kolekcjoner i historyk amator
  • Tadeusz Blicharski – polski wojskowy, działacz niepodległościowy
  • Wacław Blicharski – polski alpinista

Wikipedia


blicharz

nazwisko


SJP.pl


blichowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|blichować.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. blichować ndk.

Wiktionary


blichować

wybielać płótno; blechować


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) przest. bielić materiał chemicznie lub przez poddanie wpływowi czynników atmosferycznych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jest to gotowa do kładzenia masa szpachlowa, do której dodaje się barwniki w płynie. Kładzie się kilka kolejnych warstw w różnych kolorach, a na końcu blichuje się i szlifuje – aż do uzyskania efektu marmuru.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blʲiˈxɔvat͡ɕ, AS: blʹiχovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blichowanie n., blich

Wiktionary


blichowo

Blichowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Bulkowo.

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w ziemi wyszogrodzkiej.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Blichowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.

Wikipedia


blichtr

rzecz posiadająca pozorną, powierzchowną świetność


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przepych, bogactwo, pozorna świetność, zewnętrzny polor, tani efekt

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie dał się zwieść blichtrowi tego miasta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blʲixtr̥, AS: blʹiχtr̦

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) efekciarstwo, fasadowość, pozór

Wiktionary


blichówka

packa do wygładzania tynku


SJP.pl


blida

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Blida – wieś położona w Libanie, w Muhafazie An-Nabatijja, w dystrykcie Kada Mardż Ujun
  • Blida – dawna nazwa Al-Bulajda, miasta w północnej Algierii
  • Barbara Blida (1949–2007) – polska polityk

Wikipedia


bligia

1. rodzaj roślin z rodziny mydleńcowatych;
2. bligia pospolita - drzewo owocowe z rodziny mydleńcowatych, pochodzące z zachodnich obszarów tropikalnej Afryki; aka


SJP.pl


blik

1. sztuka: jasna farba, nałożona grubo celem odwzorowania skupienia odbitego światła;
2. fotografia: refleks świetlny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) szt. w malarstwie jasna farba nałożona grubiej dla podkreślenia plastycznośćastyczności przedmiotu oraz jego połyskliwości

 (1.2) fot. silne, utrwalone na kliszy odbicie światła

 (1.3) pot. plama

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Blik – w fotografii, silne, utrwalone na kliszy odbicie światła
  • Blik – w malarstwie, jasna smuga farby nałożona grubiej, dla podkreślenia plastyczności przedmiotu oraz jego połyskliwości; zob. też impast
  • Blik – polski system płatności
  • Galeria Blik – galeria sztuki współczesnej w Gdańsku

Wikipedia

Wymowa:

IPA: blʲik, AS: blʹik

Wiktionary

Powiązane:

 czas. bliknąć

Wiktionary


blikawy

przymiotnik

 (1.1) stpol. trochę ślepy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blʲiˈkavɨ, AS: blʹikavy

Wiktionary


blikać

potocznie: wykonywać szybki przelew na telefon w systemie BLIK


SJP.pl


bliknąć

potocznie: wykonać szybki przelew na telefon w systemie BLIK


SJP.pl

czasownik przechodni dokonany (ndk. blikać)

 (1.1) neol. pot. przelać pieniądze za pośrednictwem BLIK-a

 (1.2) neol. pot. zapłacić za coś za pomocą BLIK-a

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Największym plusem Blika jest to, że nie musimy wysyłać nikomu przelewów za wspólną kawę – wystarczy „bliknąć” odpowiednią kwotę na czyjś numer telefonu i już – pieniądze docierają w kilka sekund, a nie – jak zazwyczaj to bywa z tradycyjnymi przelewami – po godzinie 17.

 (1.1) Jakby kiedyś była opcja „zlecenia” recenzji danego zapachu za jakąś symboliczną kwotę, to byłbym w stanie bliknąć

 (1.2) Od 1 stycznia można będzie bliknąć podatek.

 (1.2) Faktycznie, wystarczy BLIKnąć i wszystko piorunem zapłacone :D

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blik mrz.

 czas. war. BLIKnąć dk.

Wiktionary


blikowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) fot. film. silne odbijanie światła w kierunku obiektywu aparatu lub kamery

Wiktionary

Powiązane:

 czas. blikować

Wiktionary


blikować

odbijać światło w kierunku obiektywu aparatu fotograficznego lub kamery


SJP.pl


blin

(zazwyczaj w liczbie mnogiej - bliny) regionalne: placek z ciasta drożdżowego, smażony na tłuszczu; blina


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) kulin. spoż. podobne do naleśnika, typowe dla kuchni rosyjskiej, białoruskiej i ukraińskiej danie, smażone z ciasta z dodatkiem mąki gryczanej oraz drożdży;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • blin – rodzaj drożdżowego naleśnika
  • Blin – skała na wzgórzu Biakło koło Olsztyna na Wyżynie Częstochowskiej

Wikipedia


blina

(zazwyczaj w liczbie mnogiej - bliny) regionalne: placek z ciasta drożdżowego, smażony na tłuszczu; blin


SJP.pl


blinczyk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. rodzaj naleśnika przygotowanego tradycyjnie z fermentowanej mąki pszennej, podawanego z dodatkami na słodko lub wytrawnie, specjalność kuchni kresowej i rosyjskiej

Wiktionary


blind

płat drewna stosowany jako podkład pod okleinę; ślepy fornir


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Blind, wł. Franco Popi Rujan (ur. 2000) – włoski raper
  • Blind – australijski zespół muzyczny
  • Blind – singel Hurts (2013)
  • Blind – singel Korn (1994)
  • Blind – singel Talking Heads (1988)
  • Blind – album The Icicle Works (1988)
  • Blind – album Corrosion of Conformity (1991)
  • Blind – album The Sundays (1992)
  • Ślepa miłość (Blind) – holenderski film z 2007, reżyseria: Tamar van den Dop
  • Miłość w ciemności (Blind) – amerykański film z 2016, reżyseria: Michael Mailer
  • Blind (Blind) – południowokoreański film z 2011, reżyseria: Ahn Sang-hoon
  • Blind (Blind) – amerykański film z 2019, reżyseria: Marcel Walz

Wikipedia


blinda

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) żegl. pasażer na gapę lub ktoś, kto ukrył się na statku

 (1.2) środ. przysłona na okna, szczególnie więzienne

 (1.3) daw. wojsk. zasłona, rama z chrustu maskująca wejście do rowu fortecznego lub osłona strzelnicza

 (1.4) gwara. cieszyńskie zasłona na oczy konia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po tygodniu rejsu bosman odkrył blindę w ładowni.

 (1.2) Zakratowane okno zabito blindami, przez które przeświecały wąskie paski nieba.

 (1.3) Pojedyncza blinda stawia się pospolicie na ławie wałowej (…) sic.

 (1.4) Kóń je spokojniejszy jak mo blinde na oczach. sic.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblʲĩnda, AS: blʹĩnda

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blenda ż., blindaż m., bilndziarz m.

 czas. blindować ndk., zablindować dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bilndziarz, ślepy pasażer, blindpasażer

 (1.3) blenda

 (1.4) klapka na oczy

Wiktionary


blindaż

1. w budownictwie: futrowanie, pokrycie ścian zrobione z desek;
2. stalowe opancerzenie statku wojennego, chroniące przed pociskami;
3. daszek nad okopem, chroniący przed odłamkami pocisków (odmiana "blindażów" przestarzała)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wojsk. drewniana, drewniano-ziemna później też blaszana lub betonowa osłona schronu, okopów albo innych fortyfikacji, chroniąca przed ostrzałem

 (1.2) daw. wojsk. schron

 (1.3) daw. wojsk. dodatkowe stalowe opancerzenie okrętu lub pojazdu

 (1.4) futrowanie, obicie ścian zrobione z desek

Wiktionary

Blindaż – drewniany lub blaszany daszek nad okopem, przykryty faszyną i ziemią, zabezpieczający żołnierzy przed padającymi z góry kulkami szrapnelowymi i odłamkami granatów.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) „Nadto «Nouvelliste de Rouen» donosi, iż wydano rozkazy nie tylko uzbrojenia wybrzeży, ale nadto zbudowania blindaży mogących wytrzymać uderzenia kuli i bomby.”.

 (1.1) „Inż. Bułgarow (..) opowiadał (...): Forty wewnętrzne są w Porcie Artura osłonione blindażami, które nadto okryte są workamiz ziemią i grubą blachą. Raz tylko jeden 6-calowe pociski japońskie przebiły blindaże i pękły wewnątrz domu firmy «Kunst i Albers».”

 (1.1) „W obawie, że nie zdążą w porę usunąć się z niebezpiecznego terenu, maruderzy owi ukryli się w pobliskim «blindażu», t. j. dole ziemnym, oszalowanym deskami, z dość wysokim nasypem. «Blindaż» taki służy za schronienie żołnierzom, obserwującym skuteczność strzałów, oraz jako skład różnych narzędzi pomocniczych; kulom dział polowych, więc mniejszego kalibru, może on stawić opór skuteczny, natomiast nie jest w możności oprzeć się ciężkim pociskom dział fortecznych.”

 (1.2) Pan Prezydent zwiedził ruiny i wszedł do jednego z pozostałych z czasów wojny schronów betonowych (blindaży), ukrytych wśród zwalisk.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blinda ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) daw. zwodnik

 (1.2) schron, pot. bunkier

Wiktionary


blinddruk

litery lub ornamenty tłoczone na okładkach książek bez użycia farby


SJP.pl


blindgafel

rozpórka oparta prostopadle o bukszpryt


SJP.pl

Blindgafel, watersaling – rozpórka stosowana na niektórych żaglowcach, oparta prostopadle o bukszpryt, zwiększająca kąt działania waterbaksztagu na bukszpryt, a przez to zwiększająca jego usztywniające działanie. Stosowana jest przy dłuższych bukszprytach lub wąskich dziobach.

Wikipedia


blindować

w gwarze śląskiej: oślepiać światłem


SJP.pl

czasownik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. oślepiać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Klara blinduje. → Słońce tak mocno świeci, że oślepia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blinda ż.

Wiktionary


blinek

Bl

Wikipedia


blinno

Blinno – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sierpeckim, w gminie Szczutowo. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.

Wikipedia


blinowski

nazwisko


SJP.pl


bliny

(zazwyczaj w liczbie mnogiej - bliny) regionalne: placek z ciasta drożdżowego, smażony na tłuszczu; blina


SJP.pl

Bliny, młynci (ukr. млинці, "młynci"; biał. бліны́, "bliny"; ros. блины, "bliny") – tradycyjne danie kuchni rosyjskiej, ukraińskiej i białoruskiej. Zgodnie z tradycją spożywane w tygodniu ostatkowym zwanym Maslenicą, przed wielkim postem, współcześnie również w innych porach roku, bez kontekstu religijnego.

Wikipedia


bliski

1. znajdujący się w niewielkiej odległości;
2. spokrewniony z kimś;
3. występujący w nieodległej przeszłości lub przyszłości


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który jest w niewielkiej odległości

 (1.2) taki, który prawie osiągnął jakiś stan

 (1.3) zbliżony do czegoś, podobny

 (1.4) bezpośrednio spokrewniony

 (1.5) taki, który jest w niewielkiej odległości czasowej; który ma niedługo nastąpić

 (1.6) połączony ściśle uczuciami, poglądami

 (1.7) bliższy: dokładny, określony, sprecyzowany

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) krewny, przyjaciel

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przepraszam, gdzie jest najbliższa stacja benzynowa?

 (1.2) Gdy na stadionie nagle zgasło światło, ludzie byli bliscy paniki i chcieli uciekać, ale na szczęście udało się wszystkich uspokoić.

 (1.3) Purpura to kolor bliski czerwonemu.

 (1.4) Ciocia Ania jest moją najbliższą żyjącą krewną.

 (2.1) Bliscy martwili się jego nagłą zmianą zachowania i atakami agresji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblʲisʲci, AS: blʹisʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bliskość ż.

 czas. zbliżać ndk., zbliżyć dk.

 przym. bliziuteńki

 przysł. blisko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pobliski, niedaleki

 (1.5) nadchodzący, nieuchronny

Wiktionary


blisko

przysłówek

 (1.1) w niewielkiej odległości

 (1.2) w krótkim czasie

 (1.3) w znacznym stopniu

 (1.4) w bliskich, zażyłych stosunkach, relacjach

 (1.5) dokładnie, precyzyjnie, wnikliwie

przyimek

 (2.1) …informujący o małej odległości między obiektami, miejscami, przedmiotami

 (2.2) …informujący o małej odległości między punktami w czasie

partykuła

 (3.1) …informująca o niecałkowitym osiągnięciu danego stanu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) O Boże, po siedmiu latach samotności, okręt tak blisko!

 (3.1) W wypadku zginęło blisko 50 000 ludzi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblʲiskɔ, AS: blʹisko

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bliskość ż., bliski mos., zbliżenie n., zbliżanie n.

 czas. zbliżyć dk., zbliżać ndk.

 przym. bliski

 przysł. bliziuteńko, bliziutko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bliziutko, bliziuteńko, dwa kroki, na miejscu, niedaleko, nieopodal, o krok, o miedzę, o rzut kamieniem, obok, o włos, opodal, po sąsiedzku, pod bokiem, tuż za progiem, tuż, tuż, w pobliżu, w sąsiedztwie, w zasięgu ręki, za miedzą; pot. pod nosem; pot. żart. rzut beretem

 (3.1) niemal, nieomal, niemalże, prawie

Wiktionary


bliskodystansowiec

osoba pokonująca bliskie dystanse pieszo lub za pomocą środków lokomocji


SJP.pl


bliskodystansowy

rzadko: odbywający się na bliskich dystansach, pokonujący małe odległości


SJP.pl


bliskowice

Bliskowice – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie kraśnickim, w gminie Annopol.

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie urzędowskim województwa lubelskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa tarnobrzeskiego.

Wikipedia


bliskowschodni

przymiotnik od: Bliski Wschód


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Bliskiego Wschodu, dziejący się na Bliskim Wschodzie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wiele wątków, które zawiera, zaczerpniętych zostało z wcześniejszych mitologii bliskowschodnich, tekstów starotestamentowych, jak również z tradycji chrześcijańskiej.

 (1.1) Będziemy sprzyjać dokonaniu rzeczywistego przełomu w uregulowaniu konfliktu bliskowschodniego, wykorzystując możliwości, jakie stworzy nam członkostwo w Unii Europejskiej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌblʲiskɔfˈsxɔdʲɲi, AS: blʹiskofsχodʹńi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bliski Wschód m.

Wiktionary


bliskowzroczny

taki, który źle widzi z daleka; krótkowzroczny


SJP.pl


bliskoziemski

znajdujący się w pobliżu Ziemi


SJP.pl


bliskoznacznik

w językoznawstwie: wyraz lub związek frazeologiczny mający takie samo znaczenie co inny wyraz lub związek albo podobny znaczeniowo innemu wyrazowi lub związkowi, np. auto i samochód; synonim, wyraz bliskoznaczny


SJP.pl


bliskoznaczność

podobieństwo znaczeń; synonimia, synonimiczność


SJP.pl


bliskoznaczny

taki, którego znaczenie jest bliskie innemu znaczeniu; synonimiczny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) gram. o podobnym znaczeniu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌblʲiskɔzˈnat͡ʃnɨ, AS: blʹiskoznačny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) synonimiczny

Wiktionary


bliskościowy

→ bliskość


SJP.pl

Patrz:

bliskość

bliskość

1. małe oddalenie w przestrzeni, np. bliskość morza; sąsiedztwo;
2. szybkie następstwo w czasie, np. bliskość śmierci;
3. przenośnie: zgodność, wspólność pewnych cech dwu albo więcej osób, przedmiotów itp.; prawie jednakowy wygląd, powinowactwo, podobieństwo, zbieżność, pokrewieństwo;
4. przenośnie: serdeczność, zażyłość, przyjazne stosunki; pobratymstwo


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) niewielkie oddalenie w przestrzeni, mały dystans między danymi obiektami

 (1.2) bliskie następstwo jakiegoś wydarzenia

 (1.3) dobre stosunki międzyludzkie

Wiktionary

Bliskość – sitcom amerykański, serial telewizyjny, którego twórcami są Mark Duplass i Jay Duplass. Serial jest emitowany od 11 stycznia 2015 roku przez HBO. W Polsce serial emitowany jest od 12 stycznia 2015 roku przez HBO Polska. 28 stycznia 2015 roku, stacja HBO zamówiła 2 sezon serialu. 26 marca 2016 roku, stacja HBO ogłosiła zakończenie produkcji serialu po dwóch sezonach

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kto wie, może to po prostu synantropizacja i sowy przyzwyczaiły się do światła latarni oraz bliskości domów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblʲiskɔɕt͡ɕ, AS: blʹiskość

Wiktionary

Powiązane:

 czas. zbliżać ndk., zbliżyć dk., przybliżać ndk.

 przym. bliski

 przysł. blisko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) sąsiedztwo

 (1.3) zażyłość, serdeczność

Wiktionary


blister

rodzaj opakowania tabletek, pastylek itp.; cienki arkusik z tworzywa z wytłoczonymi przegródkami, zaklejony od spodu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hand. opakowanie składające się z warstwy spodniej i sztywnej, przezroczystej warstwy górnej;

Wiktionary

Blister – opakowanie składające się zwykle z warstwy spodniej (na przykład kartonu lub folii, często aluminiowej) i sztywnego, przezroczystego tworzywa sztucznego. Tworzywo to jest tak wyprofilowane, aby widać było produkt umieszczony między tymi warstwami.

Wikipedia


blistrować

pakować w blistry


SJP.pl


blistrowo

→ blistrowy


SJP.pl

Patrz:

blistrowy

blistrowy

→ blister


SJP.pl

Patrz:

blister

blitz

[czytaj: blic] środowiskowo: szachy błyskawiczne (partia szachowa, w której każdy z graczy ma do dyspozycji nie więcej niż 10 minut)


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • szachy błyskawiczne – odmiana gry w szachy
  • blitz (naloty)
  • Blitz – angielska grupa punkowa
  • Blitz – brazylijska grupa rockowa
  • Blitz (tygodnik)
  • Blitz (album KMFDM)
  • Blitz (futbol amerykański)
  • Blitz (producent części samochodowych)
  • Blitz (squat) – lewicowa społeczność w Oslo
  • Blitz – brytyjsko-amerykańsko-francuski film kryminalny

Wikipedia


blitzkrieg

[czytaj: blickrig] doktryna wojenna wypracowana przez militarystów niemieckich; Blitzkrieg, wojna błyskawiczna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wojsk. wojna błyskawiczna prowadzona poprzez zmasowane uderzenie;

Wiktionary

Blitzkrieg (z niem. "wojna błyskawiczna") – termin oznaczający błyskawiczne, skoordynowane uderzenie wojskowymi siłami zbrojnymi (powietrznymi, morskimi i lądowymi) na terytorium nieprzyjaciela, ze szczególnym naciskiem na wymanewrowanie i okrążanie wrogich wojsk.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W czasie drugiej wojny światowej naziści prowadzili swój "blitzkrieg" przeciw Polsce i Francji.

Wiktionary


blizanowski

przymiotnik od: Blizanów


SJP.pl


blizanów

wieś w Polsce


SJP.pl

Blizanów – wieś w Polsce, w Kaliskiem, nad Prosną, w województwie wielkopolskim, w powiecie kaliskim, siedziba gminy Blizanów.

Do 1954 Blizanów był siedzibą gminy Brudzew. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Blizanów. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa kaliskiego.

Wikipedia


blizanówek

Blizanówek – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kaliskim, w gminie Blizanów.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.

Wikipedia


blizbor

imię męskie


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Blizbor – imię męskie
  • Blizbor – szczyt (712 m n.p.m.) w Górach Izerskich

Wikipedia


blizenka

zdrobnienie od: blizna


SJP.pl


blizianka

wieś w Polsce


SJP.pl

Blizianka – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie strzyżowskim, w gminie Niebylec. Ma status sołectwa.

Miejscowość jest siedzibą parafii pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego, należącej do dekanatu Czudec, diecezji rzeszowskiej.

Wikipedia


blizin

Blizin – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Wola Krzysztoporska.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.

Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego, w 1827 roku Blizin posiadał 21 domostw i 140 mieszkańców.

Wikipedia


bliziuchny

zdrobnienie od: bliski


SJP.pl


bliziuteńki

zdrobnienie od: bliski


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: bliski

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌblʲiʑuˈtɛ̃ɲci, AS: blʹiźutẽńḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zbliżenie n.

 przysł. bliziuteńko, bliziutko

Wiktionary


bliziuteńko

przysłówek

 (1.1) pot. zdrobn. od: blisko

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mamy rzeczywiście bliziuteńko do kościoła.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bliski, bliziuteńki

 przysł. blisko, bliziutko

 rzecz. zbliżenie n.

 przyim. blisko

 partyk. blisko

Wiktionary


bliziutki

zdrobnienie od: bliski


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) zdrobn. od: bliski

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blʲiˈʑutʲci, AS: blʹiźutʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zbliżenie n.

Wiktionary


bliziutko

przysłówek

 (1.1) pot. zdrobn. od: blisko

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mamy bliziutko do lasu.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bliski, bliziuteńki

 przysł. blisko, bliziuteńko

 rzecz. zbliżenie n.

 przyim. blisko

 partyk. blisko

Wiktionary


bliziński

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Wacław Bliziński – ksiądz prałat, działacz społeczny i polityk, proboszcz w Liskowie koło Kalisza
  • Józef Franciszek Bliziński – polski dramaturg i komediopisarz pozytywistyczny
  • Marek Bliziński – polski gitarzysta jazzowy i kompozytor

Wikipedia


blizna

ślad pozostały po zagojeniu się rany; znamię


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. ślad po ranie;

 (1.2) bot. ślad na pędach po odpadnięciu odgałęzienia, liścia, łuski

 (1.3) włók. przerwa w osnowie, brakująca nitka w tkaninie

 (1.4) techn. uszkodzenie powierzchni w postaci drobnych zagłębień

Wiktionary

Blizna ( cicatrix) – zmiana skórna będąca najczęściej następstwem uszkodzenia skóry właściwej i zastąpieniem ubytku tkanką łączną włóknistą.

Blizny mogą mieć charakter przerostowy (bliznowiec), gdy ilość tkanki łącznej jest większa niż ilość tkanki zniszczonej urazem, albo zanikowy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zauważyłeś bliznę na jej ramieniu?

 (1.1) Ogólnie czuje się nieźle, tylko jeszcze czasami boli go blizna po operacji.

 (1.1) — Czem ta ziemia? — Mą Ojczyzną. — Czem zdobyta? — Krwią i blizną.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblʲizna, AS: blʹizna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zabliźnienie n., zabliźnianie n.

 przym. bliznowy

 czas. zabliźnić dk., zabliźniać ndk., pobliźnić dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) szrama, znak; przest. kresa; gw. Górny Śląsk narba

Wiktionary


blizne

wieś w Polsce


SJP.pl

Blizne – wieś w województwie podkarpackim, w powiecie brzozowskim, w gminie Jasienica Rosielna. Lokowana przez Kazimierza Wielkiego w 1366.

Oficjalny akt lokacyjny wsi rozstrzyga to jednoznacznie. Jak podają źródła historyczne oraz oficjalne dokumenty Parafii w Bliznem oraz Gminy Jasienica Rosielna:

Wikipedia


bliznowaty

przypominający wyglądem bliznę; odnoszący się do blizny


SJP.pl


bliznowiec

zgrubienie skóry o wyglądzie włóknistej wybujałej blizny różnego kształtu, powstałe samoistnie albo w wyniku urazu; keloid


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zgrubiała zmiana skórna, która może rozrastać się poza pierwotny obszar blizny

Wiktionary

Bliznowiec, keloid (łac. "keloid") – przerośnięta, guzowata, stwardniała blizna tworząca się w skórze pod wpływem urazu lub bez uchwytnej przyczyny w wyniku przerostu fibroblastów.

Na to, czy powstanie bliznowiec, wpływa miejsce urazu, ale większe znaczenie ma skłonność osobnicza. Wykazuje ona charakter rodzinny, zależy też od rasy (częściej zmiany takie występują u rdzennych mieszkańców Afryki i Azji). Ponadto w zespole Turnera stwierdza się większą częstość bliznowców.

Wikipedia


bliznowy

przymiotnik od: blizna


SJP.pl


blizocin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Blizocin – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. trzebnickim, w gminie Trzebnica
  • Blizocin – wieś w woj. lubelskim, w pow. lubartowskim, w gminie Jeziorzany

Wikipedia


blizzard

[czytaj: blizard] gwałtowny, zimny wiatr północno-zachodni w Ameryce Północnej


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Blizzard Entertainment – przedsiębiorstwo produkujące gry komputerowe
  • blizzard – rodzaj wiatru
  • Blizzard Ski – przedsiębiorstwo produkujące sprzęt narciarski

Wikipedia


bliźni

1. bliski, pokrewny;
2. dawniej: bliźniaczy; jednakowy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) podobny

 (1.2) przest. spowinowacony, krewny

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) bibl. każdy człowiek

forma czasownika.

 (3.1) 3. os. lp. ter. od: bliźnić

Wiktionary

Bliźni (norw. "Medmenneske") – powieść norweskiego pisarza Olava Duuna z 1929.

Powieść charakteryzuje się stosunkowo ubogą fabułą, oszczędną narracją i zwartą architekturą wewnętrzną. Traktuje o rozkładzie patriarchalnej rodziny chłopskiej i towarzyszących temu procesowi zjawiskach moralnych.

Wikipedia

Przykłady

 (2.1) Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bliźnię n., bliźniaczość ż., bliźniak mos., Bliźniak mos./mzw.

 czas. bliźnić się ndk.

 przym. bliźniaczy

 przysł. bliźniaczo

Wiktionary


bliźniactwo

1. zjawisko rodzenia się dwojga dzieci w czasie jednego porodu;
2. bycie bliźnięciem


SJP.pl


bliźniaczek

zdrobnienie od: bliźniak


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zdrobn. od bliźniak

Wiktionary

Patrz:

bliźniak

Powiązane:

 rzecz. bliźniak m., Bliźniak mzw./mos.

Wiktionary


bliźniaczka

→ bliźniak


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: bliźniak

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: bliźniaczek

Wiktionary

Patrz:

bliźniak

Przykłady

 (1.1) Magda i Asia są bliźniaczkami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blʲiʑˈɲat͡ʃka, AS: blʹiźńačka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bliźniak mzw./mos., bliźniak

Wiktionary


bliźniaczo

przysłówek

 (1.1) w sposób bliźniaczy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bliźni, bliźniaczy

 rzecz. bliźni mos., bliźniak mos./mrz.

Wiktionary


bliźniaczość

→ bliźniaczy


SJP.pl

Patrz:

bliźniaczy

bliźniaczy

1. dotyczący bliźniąt, właściwy bliźniakom;
2. bardzo podobny, jednakowy;
3. składający się z dwóch jednakowych części


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z bliźniętami, odnoszący się do bliźniąt

 (1.2) bardzo podobny, identyczny – wobec każdej z dwóch rzeczy

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Wyglądała teraz zupełnie jak jej bliźniacza siostra, Hekate.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blʲiʑˈɲat͡ʃɨ, AS: blʹiźńačy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bliźnię n., bliźniak m., bliźniaczka ż., bliźni m., bliźniaczość ż., Bliźniak mos., Bliźnięta nmos., bliźniakowanie n.

 przysł. bliźniaczo

 przym. bliźni

Wiktionary


bliźniak

jeden z dwojga osobników urodzonych w czasie jednego porodu; bliźnię


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) każda z dwóch osób urodzonych w jednym porodzie

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) bud. dom stykający się z innym lub innymi podobnymi jedną lub dwoma ścianami

 (2.2) damski komplet odzieżowy, składający się z cienkiego sweterka i bluzki zwykle w tym samym kolorze i z tej samej dzianiny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Marta ma brata bliźniaka, który ma na imię Paweł.

 (2.1) Na moim osiedlu wybudowano kilka bliźniaków.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblʲiʑɲak, AS: blʹiźńak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bliźnię n., bliźni m.

:: zdrobn. bliźniaczek m.

:: fż. bliźniaczka ż.

 przym. bliźniaczy, bliźni

 przysł. bliźniaczo

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) dom bliźniaczy, domek bliźniaczy

Wiktionary


bliźniaki

1. damski komplet odzieży składający się z bluzki bez rękawów i swetra z długim rękawem, wykonanych z tej samej dzianiny ;
2. rodzaj domu mieszkalnego


SJP.pl


bliźniakowanie

w mechanice: mechanizm odkształcania plastycznego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) met. krystal. odkształcenie plastycznyastyczne polegające na przesunięciu kolejnych warstw atomów w krysztale pod wpływem naprężeń ścinających, przy czym odkształcona część kryształu zostaje skręcona względem części nieodkształconej w taki sposób, że stanowią one odbicia lustrzane;

Wiktionary

Bliźniakowanie – jeden z mechanizmów odkształcenia plastycznego. Jest to nagły proces poślizgu zachodzący w niewielkim obszarze struktury, ściśle ograniczonym przez granice bliźniacze.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bliźniak mrz., zbliźniaczenie n.

 przym. bliźniaczy, zbliźniaczony

 czas. bliźniakować

Wiktionary


bliźniczka

gęstokępkowa trawa o sztywnych, szydlastych liściach i kwiatach zebranych w kłosy, pospolita w całej Polsce na jałowych, zakwaszonych glebach, gdzie tworzy niskie murawy zwane psiarami; bliźniczka psia trawka, psia trawka, psiarka (nazwa zwyczajowa)


SJP.pl

Bliźniczka ("Nardus") – rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych. We współczesnych ujęciach systematycznych jest to takson monotypowy z jednym, zarazem typowym gatunkiem – "Nardus stricta". Inne, dawniej zaliczane tu gatunki włączane są do rodzajów "Microchloa" i "Psilurus".

Wikipedia


bliźnieński

→ Blizne


SJP.pl

Patrz:

Blizne

bliźniuk

nazwisko


SJP.pl


bliźnić

bliźnić się -
1. goić się, zrastać się;
2. dawniej: bratać się, przyjaźnić się


SJP.pl


bliźnię

jeden z dwojga osobników urodzonych w czasie jednego porodu; bliźniak


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) jeden z dwóch osobników z tej samej ciąży

forma czasownika.

 (2.1) 1. os. lp. ter. od: bliźnić

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bliźni, bliźniaczy

 rzecz. bliźni mos., bliźniak mos./mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bliźniak

Wiktionary


bliźnięcy

→ bliźnię


SJP.pl

Patrz:

bliźnię

bliźnięta

jeden z dwojga osobników urodzonych w czasie jednego porodu; bliźniak


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) astr. zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

 (1.2) astr. astrol. trzeci znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) maja do 20 (21) czerwca;

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (2.1) pot. osoby urodzone pod znakiem Bliźniąt (1.2); zob. Bliźniak.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bliźnięta – astrologiczny znak zodiaku
  • Bliźnięta (łac. Gemini) – gwiazdozbiór
  • Bliźnięta – skała w Dolinie Kobylańskiej na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej
  • ciąża bliźniacza
  • Gemini

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bliźnięta bywają w legendach identyfikowane z nierozłącznymi bliźniakami – Kastorem i Polluksem.

 (1.1) Najjaśniejszymi gwiazdami w gwiazdozbiorze Bliźniąt są Polluks i Kastor.

 (1.1) Konstelacja Bliźniąt góruje o północy w styczniu.

 (1.2) Bliźnięta to jeden ze znaków zodiaku, który występuje po Byku, a przed Rakiem.

 (1.2) Pod koniec maja Słońce wchodzi w znak Bliźniąt.

 (1.2) Bliźniętami, jednym z wiosennych, powietrznych i zmiennych znaków zodiaku, rządzi planeta Merkury.

 (2.1) Oni zachowują się jak typowe Bliźnięta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blʲiʑˈɲɛ̃nta, AS: blʹiźńẽnta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bliźniak mos./mzw., bliźniak mos./mrz., bliźniaczek mos., bliźniaczka ż., bliźnię n., bliźni mos., bliźniaki nmos., bliźniaczość ż., bliźniactwo n., bliźnięcość ż., bliźniość ż.

 przym. bliźniaczy, bliźni, bliźnięcy

 przysł. bliźniaczo, bliźnięco

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) skr. Gem

 (1.2) symbol. ♊

Wiktionary


bliża

w okulistyce: odwrotność dali, bliska przestrzeń, bliskość; np. okulary do bliży - okulary służące do korygowania obrazu przestrzeni bliskiej dla patrzącego, np. do czytania


SJP.pl


bliżej

stopień wyższy od przysłówka: blisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bliżej − sztuka Patricka Marbera
  • Bliżej − amerykański film z 2004
  • Bliżej − singel Eweliny Flinty
  • Bliżej − singel zespołu Muchy
  • Jan Pospieszalski: Bliżej − cykliczny program telewizyjny prowadzony przez Jana Pospieszalskiego

Wikipedia


bliższość

→ bliższy


SJP.pl

Patrz:

bliższy

bliższy

stopień wyższy od przymiotnika: bliski


SJP.pl


bliżyn

wieś w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w województwie świętokrzyskim;

Wiktionary

Bliżyn – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie skarżyskim, nad rzeką Kamienna. Ma status sołectwa.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bliżynianin mos., bliżynianka ż.

 przym. bliżyński

Wiktionary


bliżynianin

mieszkaniec Bliżyna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Bliżyna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bliżyn mrz.

:: fż. bliżynianka ż.

 przym. bliżyński

Wiktionary


bliżynianka

mieszkanka Bliżyna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Bliżyna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bliżyn mrz.

:: fm. bliżynianin mos.

 przym. bliżyński

Wiktionary


bliżyć

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) daw. czynić bliskim albo bliższym

czasownik zwrotny niedokonany bliżyć się

 (2.1) daw. zbliżać się

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) współcz. przybliżać, zbliżać

Wiktionary


bliżyński

przymiotnik od: Bliżyn


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) geogr. dotyczący Bliżyna, związany z Bliżynem, pochodzący z Bliżyna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bliżyn mrz., bliżynianin mos., bliżynianka ż.

Wiktionary


bliżów

Bliżów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Adamów. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zamojskiego.

Wieś jest sołectwem w gminie Adamów. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 249 mieszkańców i była dziewiątą co do liczby ludności miejscowością gminy.

Wikipedia


blm

skrót od: bez liczby mnogiej (zgodnie ze zwyczajem); blm. (rzadko)


SJP.pl

skrót

 (1.1) = jęz. bez liczby mnogiej

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • blm – bez liczby mnogiej, skrót, którym opatrywane są rzeczowniki typu singulare tantum
  • BLM – oznaczenie Saint-Barthélemy według normy ISO 3166-1 alfa-3
  • BLM – akronim od Black Lives Matter – nazwy ruchu aktywistów afroamerykańskich w Stanach Zjednoczonych w XXI wieku

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) blm.

Wiktionary


blm.

skrót od: bez liczby mnogiej (zgodnie z zasadami); blm (częściej)


SJP.pl

skrót

 (1.1) = jęz. bez liczby mnogiej

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) blm

Wiktionary


bln

skrót od: bilion (czytany jako cały, odmienny wyraz)


SJP.pl


bloatware

Bloatware (od ang. "software bloat") – negatywne określenie oprogramowania charakteryzującego się nadmierną zasobożernością w stosunku do swoich możliwości. Często program taki działa wolniej na komputerze o większej mocy obliczeniowej niż jego starsze odpowiedniki na sprzęcie mniej wydajnym, oferując jednocześnie porównywalne możliwości.

Wikipedia


bloblik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. spoż. twardy cukierek do ssania; karmelek, landrynka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jak pojedziecie do miasta to przywieźcie mi dobrych bloblików. → Jak pojedziecie do miasta przywieźcie mi dobrych cukierków.

Wiktionary


bloch

nazwisko


SJP.pl

rzeczownik

 (1.1) stpol. nieociosane drewno

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bloch – herb szlachecki
  • Bloch – francuska wytwórnia lotnicza (Société des Avions Marcel Bloch)
  • Albert Bloch (1882–1961) – amerykański malarz i tłumacz
  • Artur Bloch (ur. 1992) – polski profesjonalny gracz e-sportowy w Starcraft II
  • Augustyn Bloch (1929–2006) – polski kompozytor i organista
  • Czesław Bloch (1927–2000) – polski historyk
  • Ernest Bloch (1880–1959) – amerykański kompozytor, pedagog i dyrygent
  • Ernst Bloch (1885–1877) – niemiecki filozof marksistowski i teolog ateistyczny
  • Felix Bloch (1905–1983) – szwajcarski fizyk
  • Franciszek Bloch (1921–1951) – major UB
  • Konrad Bloch (1912–2000) – biochemik amerykański
  • Iwan Bloch (1872–1922) – niemiecki lekarz dermatolog i seksuolog

Wikipedia

Wymowa:

IPA: blɔx, AS: bloχ

Wiktionary


blochanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|blochać.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. blochać ndk.

Wiktionary


blochać

czasownik

 (1.1) stpol. wymiotować

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblɔxat͡ɕ, AS: bloχać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blochanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) stpol. bluć

Wiktionary


blockbuster

[czytaj: blokBAster] środowiskowo: film kinowy lub program telewizyjny bardzo popularny wśród widzów; przebój


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) książk. film. przedstawienie, książka, film lub inne dzieło, które zdobyło dużą popularność i stało się wyjątkowo zyskowne;

Wiktionary

Bl

Wikipedia


blockchain

[czytaj: blokczein] zdecentralizowana i rozproszona baza danych w sieci internetowej; łańcuch bloków


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) inform. baza danych składająca się z połączonych kryptograficznie rekordów stanowiących zwykle spis transakcji, zwłaszcza tych dokonywanych z użyciem kryptowalut, zarządzana wspólnie przez komputery połączone siecią peer-to-peer;

Wiktionary

Blockchain (łańcuch bloków) – rosnąca lista wpisów (rekordów), zwanych "blokami", które powiązane są ze sobą z użyciem elementów kryptografii. Każdy "blok" składa się ze znacznika czasu, danych transakcji oraz kryptograficznego skrótu z treści (haszu) ( hash) poprzedniego bloku, dzięki któremu formują one jednokierunkową listę — łańcuch bloków — w której nowo tworzone bloki powiązane są ze wszystkimi wcześniejszymi.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Klucz prywatny umożliwia dostęp do aktywów na blockchainie i należy go chronić przed dostępem osób trzecich.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. blockchainowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) łańcuch bloków

Wiktionary


blockchainowy

→ blockchain [czytaj: blokczejnowy]


SJP.pl


blockers

[czytaj: blokers] pejoratywnie: młody, zbuntowany mieszkaniec dużego osiedla miejskiego, pochodzący z ubogiej rodziny i niemający perspektyw życiowych; blokers, bloker


SJP.pl


bloczek

1. zdrobnienie od: blok (zeszycik z kartkami do wyrywania);
2. maszyna prosta, umożliwiająca podnoszenie ciężarów; krążek linowy; blok;
3. regionalnie: kwitek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: blok

 (1.2) plik małych, spiętych ze sobą kartek

 (1.3) niewielki krążek linowy

 (1.4) wydrukowany zestaw znaczków pocztowych

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bloczek (materiał budowlany) – materiał używany w budownictwie
  • Krążek linowy – potocznie nazywany bloczkiem

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈblɔt͡ʃɛk, AS: bloček

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blok m., blokowisko n., blokers m., blokowy mos., blokowanie n., bloczydło n.

 przym. blokowy, bloczkowy

 czas. zablokować, blokować

Wiktionary


bloczkowy

→ bloczek


SJP.pl

Patrz:

bloczek

bloczność

podatność skał na odłupywanie się w postaci bloków o kształcie prostopadłościanów


SJP.pl


bloczydło

brzydki blok mieszkalny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pejor. brzydki blok mieszkalny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Teraz roi się od nowych bloczydeł, które są budowane obok starych kamienic, a same tylko szpecą okolicę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blok m., blokowiec m.

:: zdrobn. bloczek m.

 przym. blokowy

 czas. blokować

Wiktionary


bloemfontein

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w RPA

Wiktionary

Bloemfontein (wymowa afrikaans: []) – miasto w Południowej Afryce, stolica sądownicza tego państwa, ośrodek administracyjny prowincji Wolne Państwo (do 1995 Wolne Państwo Orania). Położone 1395 m n.p.m. 256,2 tys. mieszkańców (2011). Miasto założone w 1846 roku.

Wikipedia


blog

1. dziennik internetowy, zwykle z możliwością komentowania poszczególnych wpisów przez internautów;
2. fałszywy blog - blog założony w celach marketingowych przez opłaconą osobę; flog


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) inform. dziennik (pamiętnik) dostępny w Internecie;

Wiktionary

Bl

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W blogach można spotkać wszystko – od przepisów kulinarnych, przez wspomnienia, po własną twórczość.

 (1.1) Założyłem bloga i dzielę się moim doświadczeniem w akwarystyce.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blɔk, AS: blok

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blogers mos., bloger m., blogerka ż., blogowanie n.

 czas. blogować ndk.

 przym. blogowy

 przysł. blogowo

Wiktionary


blogasek

ekspresywnie: blog


SJP.pl


bloger

osoba publikująca swój blog w Internecie; blogger, blogowicz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) inform. osoba prowadząca bloga

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Blogerzy nie będą musieli się rejestrować, ale nie będą mieć też dziennikarskich przywilejów – donosi „Rzeczpospolita”.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblɔɡɛr, AS: bloger

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blog m., blogowanie n.

:: fż. blogerka ż.

 czas. blogować ndk.

 przym. blogerski, blogowy

 przysł. blogowo

Wiktionary


blogerka

→ bloger; blogowiczka, bloggerka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) inform. autorka blogu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Synowi ministra sprawiedliwości nie spodobały się wpisy słynnej politycznej blogerki Kataryny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blɔˈɡɛrka, AS: blogerka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blog m., blogowanie n.

:: fm. bloger m.

 czas. blogować ndk.

 przym. blogerski, blogowy

 przysł. blogowo

Wiktionary


blogers

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) inform. zob. bloger.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czasami jedna wypowiedź blogersa powoduje lawinę komentarzy i burzliwą dyskusję wśród internautów. (z Internetu)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblɔɡɛrs, AS: blogers

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blog

Wiktionary


blogerski

→ bloger


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący blogerów

Wiktionary

Patrz:

bloger

Przykłady

 (1.1) Wil jest powszechnie koja­rzony jako jeden z pierwszych blogerów cele­bry­tów i sta­nowi liczący się głos w śro­do­wi­sku blogerskim.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bloger mos., blogerka ż.

Wiktionary


blogerstwo

zajęcie blogera


SJP.pl


blogger

[czytaj: bloger] osoba publikująca swój blog w Internecie; bloger, blogowicz


SJP.pl

Nie mylić z: bloger – osoba pisząca dziennik sieciowy.

Blogger – darmowy serwis blogowy stworzony w roku 1999 przez Pyra Labs, a następnie przejęty i rozwijany przez Google (od 2003). Zsynchronizowany z serwisem Picasa Web Albums. Blogi użytkowników widoczne są najczęściej w domenie blogspot.com.

Wikipedia


bloggerka

→ blogger [czytaj: blogerka]; blogowiczka, blogerka


SJP.pl


blogging

[czytaj: bloging] prowadzenie bloga; bloging, blogowanie


SJP.pl


bloging

prowadzenie bloga; blogging, blogowanie


SJP.pl


blogosfera

zespół blogów traktowany jako społeczność lub sieć społeczna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) publ. społ. ogół blogów traktowanych jako przestrzeń społeczna i publicystyczna autorów oraz ich czytelników;

Wiktionary

Blogosfera (ang. "blogosphere") – termin określający ogół blogów i powiązań między nimi.

Wiele blogów jest połączonych między sobą. Ich autorzy czytają inne blogi i zostawiają na nich komentarze, umieszczają do nich linki, odnoszą się też w treści wpisów. W ten sposób tak połączone blogi wytworzyły własną kulturę. Podczas gdy blogi pozostają wciąż formą publikacji, blogosfera jest zjawiskiem społecznym i jak inne podlegającym badaniom socjologicznym.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Za chwilę zagra w szachy, ale wcześniej podzieli się swymi uczuciami z internautami. Otworzył swój blog, wszedł w blogosferę.

Wiktionary


blogowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) prowadzenie bloga

Wiktionary

Powiązane:

 czas. blogować

 rzecz. blog mrz./mzw.

Wiktionary


blogować

prowadzić blog (dziennik na stronie WWW)


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) inform. prowadzić blog

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dziś szeregowi pracownicy blogują na temat swoich firm, natomiast konsumenci rozmawiają bezpośrednio z osobami, które mają podobne zainteresowania.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blog m., blogowanie n., bloger m., blogerka ż., blogowość ż.

 przym. blogowy

 przysł. blogowo

Wiktionary


blogowicz

bloger, blogger;
1. autor internetowego pamiętnika;
2. osoba interesująca się blogami


SJP.pl


blogowiczka

→ blogowicz; blogerka, bloggerka


SJP.pl


blogowo

przysłówek sposobu

 (1.1) inform. w sposób właściwy dla blogowania

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blog m., bloger m., blogerka ż., blogowanie n.

 czas. blogować ndk.

 przym. blogowy

Wiktionary


blogowy

→ blog


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący bloga lub blogowania, związany z blogowaniem

Wiktionary

Patrz:

blog

Przykłady

 (1.1) Jaki jest największy polski serwis blogowy?

 (1.1) To już druga komercyjna skórka blogowa w moim portfolio.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blog m., bloger m., blogerka ż., blogowanie n.

 czas. blogować ndk.

 przysł. blogowo

Wiktionary


blogroll

[czytaj: blogrol] lista linków na stronie blogera, które odsyłają do innych polecanych blogów


SJP.pl

Blogroll – zestaw odnośników do innych blogów umieszczany zwykle w bocznym menu (panelu) bloga. Niekiedy jest to mechanizm wymiany odnośników pomiędzy blogami, w innym wypadku są to odnośniki do blogów, które autor danego bloga regularnie czyta i ocenia.

Wiele gotowych skryptów otwartego oprogramowania zawiera wbudowane mechanizmy umożliwiające skorzystanie z wymiany odnośników np. WordPress. Wymiana odnośników najczęściej odbywa się przy wykorzystaniu mechanizmów OPML.

Wikipedia


blois

[czytaj: bluA] miasto we Francji


SJP.pl

Blois (,) – miejscowość i gmina we Francji, w Regionie Centralnym-Dolinie Loary, w departamencie Loir-et-Cher nad rzeką Loarą.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 49 318 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 1317 osób/km² (wśród 1842 gmin Centre Blois plasuje się na 5. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 203.).

Wikipedia


blok

1. jednolita bryła o regularnym kształcie;
2. kilkupiętrowy budynek o powtarzalnych segmentach;
3. zeszyt z kartkami przeznaczonymi do wyrywania;
4. rodzaj maszyny prostej do podnoszenia ładunków; krążek linowy;
5. związek państw, partii, ugrupowań politycznych itp.;
6. element blokujący; blokada;
7. kilka audycji, artykułów itp., tworzących pewną całość
8. w siatkówce: gra obronna przy siatce polegająca na wystawieniu rąk przez wszystkich graczy ponad siatkę, w celu zatrzymania piłki uderzanej przez przeciwnika; blokada, bloking;
9. barak dla więźniów w obozach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rodzaj budynku wielopiętrowego; zob. blok mieszkalny.

 (1.2) duża, foremna bryła względnie twardego materiału, np. kamienia, betonu, lodu, chałwy

 (1.3) polit. związek państw, partii politycznych

 (1.4) zeszyt, notes z kartkami większego formatu

 (1.5) sport. w siatkówce obrona polegająca na podniesieniu rąk ponad siatkę przez jednego lub kilku graczy drużyny;

 (1.6) pot. zbiór audycji, programów radiowych nadawanych kolejno po sobie

 (1.7) bud. żegl. krążek na którym lina zmienia kierunek przesuwając się w rowku;

 (1.8) jeden lub więcej znaczków pocztowych w obramowaniu;

 (1.9) hist. barak w obozach koncentracyjnych

 (1.10) inform. wydzielona część kodu programu;

 (1.11) med. zaburzenie przewodzenia bodźców w sercu;

 (1.12) kolej. element blokady

 (1.13) grupa pomieszczeń lub urządzeń pełniących określoną funkcję

 (1.14) kulin. rodzaj deseru z mleka w proszku oraz pokruszonych herbatników lub wafli

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • blok sanitarny
  • blok operacyjny
  • blok serca
  • blok w fizyce – krążek linowy
  • blok silnika – element obudowy silnika spalinowego
  • blok energetyczny
  • Blok – pojęcie z zakresu internetu
  • blok d, blok f, blok p, blok s – grupy pierwiastków ze względu na położenie ostatniego elektronu
  • blok, blok skalny – nieobtoczony fragment skalny o dużych rozmiarach; zob. też głaz
  • Blok – czasopismo artystyczne wydawane przez grupę artystyczną „Blok”
  • Blok – polska powieść Sławomira Shutego
  • blok (city block) – w Stanach Zjednoczonych przestrzeń między alejami i przecinającymi je ulicami

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Stuletnie druzgoce drzewa, bloki granitów strąca, siklawy z łożysk wyrzuca, łkająca, tryumfująca.

 (1.3) Zakwalifikowane do tego grona osoby kierowano na szkolenie przez GRU lub KGB w Związku Sowieckim lub innych krajach bloku komunistycznego.

 (1.7) Trzy łodzie zjechały na blokach i linach z owego parowca i plusnąćusnęły w falach.

 (1.12) Kiedy indziej puszczał w ruch kolbę stawidła lub żelazne dźwignie na bloku i przerzucał szyny na torze.

 (1.14) Marta przygotowywała blok czekoladowy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blɔk, AS: blok

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bloking m., blokowisko n., blokers m., blokowy m., blokowa ż.

:: zdrobn. bloczek m.

 przym. blokowy

 czas. zablokować, blokować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wieżowiec

 (1.2) bryła

 (1.3) koalicja

 (1.5) blokada, bloking

Wiktionary


blokada

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) utrudnienie dostępu do czegoś

 (1.2) polit. system środków zmierzających do izolacji jakiegoś państwa, obiektu, miasta itp. w celu wymuszenia jakichś ustępstw lub kapitulacji

 (1.6) mech. zabezpieczenie urządzenia za pomocą urządzeń blokujących

 (1.7) mech. urządzenie blokujące

 (1.8) mot. akcja zablokowania drogi np. przez policję

 (1.9) bank. tymczasowe uniemożliwienie dysponowania środkami na koncie

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • blokada (informatyka)
  • blokada (technika)
  • blokada (medycyna)
  • Blokada (wojsko)
  • blokada ekonomiczna
  • blokada elektroenergetyczna
  • blokada kolejowa
  • blokada kontynentalna
  • blokada morska
  • blokada (drukarstwo)

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Oficjalnym celem sankcji jest wymuszenie reform na Kubie, ale od dawna widać, że blokada wywołuje rezultat odwrotny.

 (1.7) Ryszardowa impala ma założoną blokadę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blɔˈkada, AS: blokada

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blok m., blokowanie n., zablokowanie m., blokowisko n.

 czas. blokować ndk., zablokować dk., zablokowywać ndk., zblokować dk.

 przym. blokadowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.5) blok

 (1.7) zabezpieczenie

Wiktionary


blokadka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od; blokada

Wiktionary


blokadowy

→ blokada


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z blokadą, dotyczący blokady

Wiktionary

Patrz:

blokada

Powiązane:

 rzecz. blokada ż.

Wiktionary


blokdiagram

perspektywiczny rysunek wycinka skorupy ziemskiej, przedstawiający w rzucie aksonometrycznym ukształtowanie powierzchni oraz budowę geologiczną terenu do określonej głębokości


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geogr. powierzchnia i struktura geologiczna skorupy ziemskiej w formie rysunku perspektywicznego;

Wiktionary

Blokdiagram – wykres przedstawiający wycinek skorupy ziemskiej oraz ukształtowanie jego powierzchni w rzucie perspektywicznym. Blokdiagram wprowadził amerykański geograf i geolog William Morris Davis do ilustrowania swych poglądów na temat rozwoju rzeźby terenu. Blokdiagramy mogą dobrze ilustrować np. związki między budową geologiczną i rzeźbą terenu.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: blɔɡˈdʲjaɡrãm, AS: blogdʹi ̯agrãm

Wiktionary


bloker

1. sportowiec uniemożliwiający przeciwnikowi skuteczny atak lub ruch;
2. potocznie: osoba, która coś blokuje;
3. pejoratywnie: młody, zbuntowany mieszkaniec dużego osiedla miejskiego, pochodzący z ubogiej rodziny i niemający perspektyw życiowych; blockers, blokers


SJP.pl

Bloker – węzeł stosowany we wspinaczce, podobnie jak prusik – czyli m.in. do autoasekuracji podczas zjazdu na linie.

Jest łatwy w przesuwaniu, ale nie da się zawiązać jedna ręką; w przypadku węzła Prusika jest to możliwe; jest to ważna cecha węzłów, szczególnie w alpinizmie.

Wikipedia


blokerka

→ bloker


SJP.pl

Patrz:

bloker

blokers

pejoratywnie: młody, zbuntowany mieszkaniec dużego osiedla miejskiego, pochodzący z ubogiej rodziny i niemający perspektyw życiowych; blockers, bloker


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) socjol. przedstawiciel subkultury młodzieżowej blisko związanej z hip hopem, powstałej wśród zamieszkujących blokowiska przedstawicieli ubogich rodzin, niemających perspektyw życiowych;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zwłaszcza że przyjęła się opinia o wielkich blokowiskach jako matecznikach blokersów, hip hopu, graffiti.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblɔkɛrs, AS: blokers

Wiktionary

Powiązane:

 zob. blok.

Wiktionary


blokerski

→ blokers


SJP.pl

Patrz:

blokers

blokhauz

schron bojowy lub ufortyfikowany budynek przystosowany do samodzielnej obrony


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wojsk. schron lub budynek ufortyfikowany z przeznaczeniem na samodzielną obronę ze wszystkich stron;

 (1.2) pot. przen. duży, zwłaszcza betonowy budynek, o prostej budowie

Wiktionary

Blokhauz lub blokhaus ( Blockhaus; Block „blokada”; Haus „dom”) – niewielka wojskowa, ufortyfikowana budowla pełniąca funkcję schronu bojowego ze strzelnicami, służąca jako ostateczny punkt oporu.

Budowano go m.in. wewnątrz redut i lunet. Stosowany był do ochrony mostów, tuneli, przejść i innych ważnych punktów strategicznych. Samodzielne blokhauzy były również wykorzystywane w terenach słabo zaludnionych, szczególnie w czasie wojen kolonialnych.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈblɔkxaws, AS: blokχau̯s

Wiktionary


blokier

w gwarze warszawskiej: bloker (w grach słownych: typ gracza starającego się uniemożliwić rywalowi wyłożenie wszystkich płytek w jednym ruchu, często już po uzyskaniu pewnej przewagi punktowej)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zaw. hand. pracownik restauracji przyjmujący od kelnerów kwity kasowe i kontrolujący wydawanie potraw

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Blokier powinien dokonać ostatniej lustracji potrawy, którą kelner ma zanieść na stół.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblɔcɛr, AS: bloḱer

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blokierka

Wiktionary


blokierka

pracownica restauracji przyjmująca od kelnerów kwity kasowe i kontrolująca wydawanie potraw


SJP.pl


bloking

w siatkówce: gra obronna przy siatce, mająca na celu zatrzymanie piłki uderzanej przez rywala poprzez wystawienie rąk ponad siatkę; blok, blokada


SJP.pl


blokowa

więźniarka obozu koncentracyjnego pełniąca funkcję nadzorczyni w baraku dla więźniów


SJP.pl


blokowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|blokować.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Blokowanie (dziewiarstwo)
  • Blokowanie (koszykówka)
  • Blokowanie (wojsko)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Blokowanie i odblokowywanie przycisków, edytorków i innych elementów interfejsu to elementarz tworzenia logiki interfejsów aplikacji.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. zablokować, blokować ndk.

 rzecz. bloczek mrz., blokada ż.

Wiktionary


blokować

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) uniemożliwiać ruch

 (1.2) uniemożliwiać wykonanie czegoś

 (1.3) scalać coś mniejszego w większe grupy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie blokuj przejścia!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blɔˈkɔvat͡ɕ, AS: blokovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bloczydło n., blokowy mos., blokowanie n., blok m., blokada ż., bloczek m., blokowisko n., zablokowanie m.

 czas. zablokować dk., zablokowywać ndk., zblokować dk.

 przym. blokowy

Wiktionary


blokowiec

potocznie: mieszkaniec bloku mieszkalnego


SJP.pl


blokowisko

obszar, osiedle złożone z wielu bloków mieszkalnych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) osiedle mieszkaniowe zabudowane wielkimi blokami

 (1.2) geol. luźna skała okruchowa

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • blokowisko – wielki zespół mieszkaniowy
  • blokowisko – w geologii: luźna skała okruchowa

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zwłaszcza że przyjęła się opinia o wielkich blokowiskach jako matecznikach blokersów, hip hopu, graffiti. Niekoniecznie to, co widoczne i krzykliwe, musi oddawać genius loci trójmiejskich osiedli z wielkiej płyty.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blokowy mos., blok m., blokers m., bloczek mrz., blokada ż.

 przym. blokowy, blokerski

 czas. blokować

Wiktionary


blokowiskowy

→ blokowisko


SJP.pl

Patrz:

blokowisko

blokownia

1. pomieszczenie na urządzenia blokowe;
2. część stoczni, miejsce montażu sekcji płatowych lub zespołowych w bloki kadłuba statku


SJP.pl


blokowość

→ blokowy


SJP.pl

Patrz:

blokowy

blokowy

związany z blokiem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. więzień wyznaczony do nadzorowania bloku w obozie koncentracyjnym

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blok m., bloczek mrz., blokowisko n., bloczydło n.

 czas. blokować

Wiktionary


blokoza

zbyt liczne występowanie bloków w przestrzeni miasta


SJP.pl


blokujący

→ blokować


SJP.pl

Patrz:

blokować

blond

tylko w odniesieniu do włosów: jasny, złotawy, płowy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) o włosach jasny, płowy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) kolor blond (1.1)

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • blond – kolor włosów
  • Blond – miejscowość i gmina we Francji
  • Anita Blond (ur. 1976) – węgierska aktorka występująca w filmach pornograficznych

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mówisz o tym chłopaku z blond czupryną?

 (2.1) Chcę sobie przefarbować włosy na blond.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blɔ̃nt, AS: blõnt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blondyna ż., blondyn, blondynka, blondas

Wiktionary


blonda

dawniej: cienka koronka klockowa wyrabiana z surowego jedwabiu


SJP.pl


blondas

żartobliwie: blondyn


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. blondyn

Wiktionary

Powiązane:

 przym. blond

 rzecz. blondynka ż., blond mrz., blondyn mos., blondyna ż.

Wiktionary


blondasek

zdrobnienie od: blondas


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. blondas

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blondyn mos., blondynka ż.

Wiktionary


blondaska

zdrobnienie od: blondas


SJP.pl


blondi

potocznie: blondynka; blondaska


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. blondynka

Wiktionary

Blondi (ur. 1941 lub 1942, zm. 29 kwietnia 1945) – suka rasy owczarek niemiecki należąca do Adolfa Hitlera. Hitler dostał ją od Martina Bormanna w 1941 (lub w 1942). Wieczorem z 29 na 30 kwietnia 1945 Blondi została otruta za pomocą cyjanku potasu.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. blondynka ż., blondyn mos., blondyna ż.

Wiktionary


blondwłosy

mający jasne, żółtawe włosy; płowowłosy, jasnowłosy


SJP.pl


blondyn

człowiek o włosach jasnych, w kolorze blond


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna mający włosy koloru blond

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kim jest ten przystojny blondyn obok Pawła?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblɔ̃ndɨ̃n, AS: blõndỹn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blond m., blondi ż.

:: zdrobn. blondynek m., blondyneczek m., blondas m., blondasek m.

:: fż. blondyna ż., blondynka ż.

 przym. blond

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) żart. blondas

Wiktionary


blondyna

blondynka;
1. kobieta o blond włosach;
2. potocznie: kobieta zachowująca się głupio, niedojrzale


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta o jasnych włosach

forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.

 (2.1) D. i B. lp. od: blondyn

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jacka widuje się ostatnio w towarzystwie jakiejś blondyny o długich włosach.

 (2.1) Paweł ma chłopaka blondyna.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blɔ̃nˈdɨ̃na, AS: blõndỹna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blond m., blondi ż., blondas m., blondyneczek m., blondynek m.

:: zdrobn. blondynka ż., blondyneczka ż., blondaska ż.

:: fm. blondyn m.

 przym. blond

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) złotowłosa

Wiktionary


blondyneczek

zdrobnienie od: blondynka


SJP.pl


blondyneczka

zdrobnienie od: blondynka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: blondynka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) — Sądzisz, że nam dosuną, blondyneczko?… Wyrzuć te myśli, melduję ci, załatwimy ich sześć koło.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌblɔ̃ndɨ̃ˈnɛt͡ʃka, AS: blõndỹnečka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blondyna ż., blondynka

Wiktionary


blondynek

zdrobnienie od: blondyn


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od: blondyn

Wiktionary

Bl

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Aaaa, Kaśka pipę pokazała! – krzyknął umorusany blondynek, wskazując brudnym paluchem na dziewczynkę, której twarz natychmiast pokryła się rumieńcem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blondynka ż., blondyn mos., blondyna ż.

Wiktionary


blondynka

kobieta o blond włosach; blondyna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta o jasnym (blond) kolorze włosów na głowie

 (1.2) środ. pot. przen. biała, gumowa pałka policyjna

 (1.3) pot. pejor. mało inteligentna kobieta

 (1.4) daw. środ. polit. walizka w jasnym kolorze służąca do transportu bibuły (materiałów agitacyjnych)

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • blondynka – kobieta o blond włosach
  • Blondynka – polski serial telewizyjny emitowany w 2010 i od 2013
  • Blondynka – album zespołu Bajm
  • Blondynka – amerykański film z 2022
  • Prawdziwa blondynka – amerykański film komediowy z 1997 roku
  • Legalna blondynka – amerykański film fabularny z 2001 roku

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Moja dziewczyna jest naturalną blondynką.

 (1.2) Na komendzie oberwałem blondynką od jakiegoś psa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blɔ̃nˈdɨ̃nka, AS: blõndỹnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blondi ż., blond m., blondas m., blondynek m., blondasek m.

:: zdrobn. blondyneczka ż.

:: zgrub. blondyna ż.

:: fm. blondyn m.

 przym. blond

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. blondyna, blondi

Wiktionary


blondynowaty

przypominający wyglądem blondyna


SJP.pl


blood

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Blood – album formacji This Mortal Coil
  • Blood – album zespołu Vader
  • Blood – album OSI
  • Blood – album zespołu In This Moment
  • Blood – brytyjski horror z 2000 roku, w reżyserii Charly’ego Cantora
  • Blood – gra komputerowa
  • Blood – plemię indiańskie, znane też jako Káínawa
  • Blood – japoński zespół j-rockowy/visual kei
  • Blood – niemiecki zespół wykonujący muzykę z pogranicza death metal/grindcore
  • Blood – serial południowokoreański z 2015 roku.
  • Kapitan Blood (powieść)
  • Blood: The Last Vampire – pełnometrażowy film anime

Wikipedia


bloodhound

[czytaj: bladhałnd] duży, masywny pies gończy, o krótkiej sierści i wąskiej głowie, używany m.in. do poszukiwania zaginionych osób; pies świętego Huberta


SJP.pl

Bloodhound – jedna z ras psów należąca do grupy psów gończych, posokowców i ras pokrewnych, zaklasyfikowana do sekcji psów gończych. Znajduje się w podsekcji dużych psów gończych. Typ wyżłowaty.

Według klasyfikacji FCI należy do grupy 6 i podlega próbom pracy.

Wikipedia


bloom

[czytaj blum] nazwisko, m.in. Orlando Bloom - brytyjski aktor filmowy


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Allan Bloom – amerykański filozof polityczny
  • Antoni (Andriej Borisowicz Bloom) – rosyjski biskup prawosławny
  • Benjamin Bloom – amerykański psycholog i pedagog
  • Brian Bloom – amerykański aktor
  • Claire Bloom – brytyjska aktorka
  • Daniel Bloom – polski muzyk, kompozytor
  • Eric Bloom – amerykański muzyk
  • Godfrey Bloom – brytyjski polityk, poseł do Parlamentu Europejskiego VI i VII kadencji
  • Harold Bloom – amerykański literaturoznawca
  • Jeremy Bloom – amerykański narciarz
  • Matt Bloom – amerykański wrestler
  • Orlando Bloom – brytyjski aktor

Wikipedia


bloomberg

[czytaj: blumberg] nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bloomberg − agencja prasowa założona przez Michaela Bloomberga
  • Bloomberg – kanał telewizyjny
  • Michael Bloomberg − amerykański przedsiębiorca i polityk, burmistrz Nowego Jorku
  • Bloomberg Tower − wieżowiec w Nowym Jorku

Wikipedia


bloomers

pumpy damskie (od nazwiska Amelii Bloomer, 1818-94, pionierki walki o prawa kobiet w USA)


SJP.pl


bloomfield

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Leonard Bloomfield
  • Bloomfield – miejscowość w stanie Connecticut, w hrabstwie Hartford
  • Bloomfield – miejscowość w stanie Indiana, w hrabstwie Greene
  • Bloomfield – miasto w stanie Iowa, w hrabstwie Davis
  • Bloomfield – miasto w stanie Kentucky, w hrabstwie Nelson
  • Bloomfield – jednostka osadnicza w stanie Kalifornia, w hrabstwie Sonoma
  • Bloomfield – miasto w stanie Missouri, w hrabstwie Stoddard
  • Bloomfield – miasto w stanie Nebraska, w hrabstwie Knox
  • Bloomfield – jednostka osadnicza w stanie New Jersey, w hrabstwie Essex
  • Bloomfield – miasto w stanie Nowy Meksyk, w hrabstwie San Juan
  • Bloomfield – wieś w stanie Nowy Jork, w hrabstwie Ontario
  • Bloomfield – miasto w stanie Pensylwania, w hrabstwie Perry

Wikipedia


bloomsbury

Bloomsbury – dzielnica centralnego Londynu położona w gminie Camden. Charakterystycznymi punktami dzielnicy są liczne instytucje naukowe (m.in. siedziba University of London) oraz Muzeum Brytyjskie. Niegdyś mieściła się tu Biblioteka Brytyjska. Przybliżone granice dzielnicy wyznaczają ulice: Tottenham Court Road na zachodzie, Euston Road na północy, Gray’s Inn Road na wschodzie oraz Theobalds Road, Bloomsbury Way i New Oxford Street na południu.

Wikipedia


blot

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. blat, lada

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk tofel, tofla

Wiktionary


blotka

karta o mniejszej wartości w grze


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) karc. karta o niskiej wartości

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Znowu mam same blotki!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblɔtka, AS: blotka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) młódka

Wiktionary


blotter

[czytaj: bloter] tekturowy lub papierowy pasek do testowania perfum.


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kosmet. niewielki pasek papieru służący do testowania perfum;

 (1.2) środ. kartonik nasączony LSD

Wiktionary

Blotter (ang. "suszka") – niewielki pasek papieru służący do testowania perfum. Jest on używany przez perfumiarzy przy tworzeniu kompozycji zapachowych, jak również przez klientów perfumerii, którzy chcą wypróbować perfumy przed zakupem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie oceniaj zapachu rozpylanego na blotterze (…). Jeśli zapach z papierka wydaje ci się interesujący — koniecznie przetestuj go na skórze.

 (1.1) Dla mnie, nowe Sauvage pachną jak jałowiec: zarówno z blottera, jak i na skórze.

 (1.2) Tylko dlatego, że blotter (…) smakuje (…) gorzko, nie oznacza że to nie „kwas”.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) kartonik

Wiktionary


blołdżob

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) wulg. pot. oralna stymulacja penisa

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈblɔwd͡ʒɔp, AS: blou̯ǯop

Wiktionary

Powiązane:

 czas. blołdżobować ndk.

Wiktionary


blp

skrót od: bez liczby pojedynczej (zgodnie ze zwyczajem); blp. (rzadko)


SJP.pl

skrót

 (1.1) = jęz. bez liczby pojedynczej

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) blp.

Wiktionary


blp.

skrót od: bez liczby pojedynczej (zgodnie z zasadami); blp (częściej)


SJP.pl

skrót

 (1.1) = jęz. bez liczby pojedynczej

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) blp, plurale tantum

Wiktionary


blu-ray

[czytaj: blu-rej] format zapisu optycznego, następca DVD


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) inform. format zapisu optycznego wykorzystujący niebieski laser, uważany za następcę formatu DVD

 (1.2) inform. dysk cyfrowy w formacie blu-ray (1.1)

 (1.3) urządzenie do odtwarzania lub nagrywania płyt blu-ray (1.2)

Wiktionary

Blu-ray, Blu-ray disc (BD) – format zapisu optycznego, opracowany przez Blu‑ray Disc Association (BDA). Następca formatu DVD, od którego odróżnia się większą pojemnością płyt, co jest możliwe dzięki zastosowaniu niebieskiego lasera. Wygrał z konkurencyjnym formatem HD‑DVD.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Blu-ray odróżnia się od DVD większą pojemnością płyt.

 (1.2) Ile danych mieści się na tym blu-rayu?

 (1.3) Maciek kupił nowego blu-raya i zaprasza nas na maraton filmowy.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) BD

Wiktionary


blubranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gw-pl|Poznań. ględzenie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do słownika z tą gwarą dołączona jest płyta z blubraniem Marycha.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blubry

 czas. blubrać

Wiktionary


blubrać

czasownik

 (1.1) gw-pl|Poznań. gadać, ględzić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blubranie n., blubry

Wiktionary


blubry

w gwarze poznańskiej: wypowiedzi bez większej wagi; niewyraźne mówienie, bełkotanie


SJP.pl

rzeczownik

 (1.1) gw-pl|Poznań. pierdoły, brednie, bzdury

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blubranie

 czas. blubrać

Wiktionary


bluebird

[czytaj: bluberd] model samochodu marki Nissan


SJP.pl

Bl

Wikipedia


bluegrass

[czytaj: blugras] tradycyjna muzyka "ludowa" z południowych Stanów Zjednoczonych, instrumentalna odmiana country


SJP.pl


bluegrassowy

→ bluegrass [czytaj: blugrasowy]


SJP.pl


bluejacker

[czytaj: bludżaker] osoba wysyłająca niepożądane treści przy pomocy technologii bluetooth


SJP.pl


bluejacking

[czytaj: bludżaking] wysyłanie niepożądanych treści przy pomocy technologii bluetooth


SJP.pl

Bl

Wikipedia


blues

[czytaj: blus]
1. jedna z najstarszych form muzyki północnoamerykańskich Murzynów, początkowo wokalna, później także instrumentalna, stała się podstawową formą jazzu;
2. utwór utrzymany w tym stylu;
3. potocznie: czuć bluesa - rozumieć coś lub kogoś, odczuwać coś wspólnie z drugą osobą


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. wokalno-instrumentalny styl muzyczny sięgający korzeniami ludowych pieśni czarnoskórych

 (1.2) muz. utwór w tym stylu

Wiktionary

Bl

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bluesowy

Wiktionary


blues-rock

[czytaj: blus rok] gatunek muzyki rockowej powstały przez połączenie elementów bluesa i rocka, zapoczątkowany w połowie lat 60. XX wieku; blues rock


SJP.pl

Blues-rock – styl w muzyce rockowej, powstały z połączenia elementów bluesa i rocka. Blues-rock narodził się w połowie lat 60. XX wieku w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Pierwszymi artystami grającymi blues-rocka byli Alexis Korner, John Mayall oraz Paul Butterfield Blues Band.

Wikipedia


blues-rockowy

→ blues-rock [czytaj: blus rokowy]


SJP.pl


bluesman

[czytaj: blusmen] osoba grająca bluesa


SJP.pl


bluesmanka

[czytaj: blusmenka] muzyczka grająca bluesa


SJP.pl


bluesować

potocznie: grać bluesa


SJP.pl


bluesowy

→ blues [czytaj: blusowy]


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) muz. związany z bluesem, właściwy bluesowi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Innym przykładem jest stylizacja na wzorce muzyki wieków dawnych (np. muzykę klasyczną czy romantyczną) jak i wieku XX, szczególnie muzykę rock-and-rollową, bluesową, rockową i country.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bluˈsɔvɨ, AS: blusovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blues m.

Wiktionary


bluetka

drobny utwór sceniczny popularny w drugiej połowie XIX w., fraszka jednoaktowa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) teatr. jednoaktowa komedia bądź farsa, rozpowszechniona w 2. (= drugiej) połowie XIX wieku

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bluˈwɛtka, AS: bluu̯etka

Wiktionary


bluetooth

[czytaj: blutuf] technologia łączności radiowej niskiej mocy


SJP.pl

Bl

Wikipedia


bluff

[czytaj: blef] blef;
1. próba wprowadzenia kogoś w błąd;
2. w kartach: wywołanie u pozostałych graczy wrażenia, że się ma mocniejsze karty niż w rzeczywistości


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bluff – jednostka osadnicza w stanie Utah, w hrabstwie San Juan
  • Bluff – miasto opuszczone w stanie Teksas
  • Bluff – jednostka osadnicza w stanie Kentucky
  • Bluff City – miejscowości w Stanach Zjednoczonych
  • Bluff (ang. Bluff Township) – gmina w stanie Kansas, w hrabstwie Sumner
  • Bluff – miasto portowe w Nowej Zelandii
  • Bluff – miasto w Australii
  • Bluff – rzeka w Australii, w stanie Australia Zachodnia
  • Bluff – meteoryt znaleziony w Teksasie
  • Blef

Wikipedia


bluffiarz

ten, kto blefuje; blefiarz


SJP.pl


bluffowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zob. blefowanie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bluff m.

 czas. bluffować

Wiktionary


bluffować

[czytaj: blefować] wprowadzać w błąd dla wywołania wrażenia o posiadaniu większych (niż rzeczywiste) możliwości; blefować


SJP.pl


blum

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Ignacy Blum – generał brygady Wojska Polskiego
  • Jonathon Blum – hokeista
  • Leon Blum – socjalistyczny polityk francuski
  • Manuel Blum – informatyk
  • Robert Blum – niemiecki działacz i pisarz polityczny
  • Blum – herb szlachecki
  • Blum – miasto w USA, w stanie Teksas

Wikipedia


blumentop

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ogrod. doniczka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk blumtopa, łotka

Wiktionary


bluming

zgniatacz kęsisk kwadratowych


SJP.pl


blumkol

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bot. kulin. kalafior

Wiktionary


blumkól

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. blumkol.

Wiktionary


blumsztajn

nazwisko


SJP.pl


blumsztynder

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kwietnik

Wiktionary


blumtopa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ogrod. doniczka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk blumentop, łotka

Wiktionary


blunt

[czytaj: blant] papieros skręcany zwykle z marihuany lub tytoniu; skręt, joint, dżoint, blant


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zob. joint.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Blunt – miejscowość w stanie Dakota Południowa, w hrabstwie Hughes
  • James Blunt
  • Emily Blunt
  • Roy Blunt
  • Giles Blunt
  • Anthony Blunt – sowiecki szpieg
  • Blount

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Sukcesem jest to, że chcą z nami być, bo mogliby siedzieć z kolegami i kirać klej, palić blunty, okradać przechodniów albo mieszkania.

Wiktionary


blurb

[czytaj: blerb] krótka notka reklamowa na tylnej okładce książki lub płyty DVD


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) streszczenie lub rekomendacja umieszczana na czwartej stronie okładki książki;

Wiktionary

Blurb (wym. [blerp] lub [blurp]) – rekomendacja lub krótkie streszczenie utworu, umieszczane najczęściej na czwartej stronie okładki i/lub obwoluty książki lub płyty DVD. Blurb zawsze przedstawia utwór w sposób pozytywny lub nawet entuzjastyczny, gdyż z założenia ma charakter marketingowy, a nie krytycznoliteracki.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: blurp|blɛrp, AS: blurp|blerp

Wiktionary


bluszcz

1. ozdobna roślin nasienna z rodziny araliowatych;
2. pejoratywnie: osoba ciągle kontrolująca swojego partnera i potrzebująca stałego zapewniania o uczuciach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Hedera|ref=tak., roślina pnąca, którą można zobaczyć najczęściej na murach lub drzewach, której liście pozostają zielone w zimie;

Wiktionary

Bl

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kraina nie była pustynna: jak okiem sięgnąć, widniały w niej doliny i wzgórza, porosłe ślicznymi kępami drzew, wokół których wiły się pnącze, zwoje bluszczu i winogradu zwieszały się ze skał.

 (1.1) Mury zamku były porośnięte bluszczem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bluʃt͡ʃ, AS: blušč

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bluszczowy

Wiktionary


bluszczolistny

przymiotnik

 (1.1) bot. posiadający liście jak bluszcz

Wiktionary


bluszczowatość

przenośnie: szukanie w kimś oparcia, niesamodzielność; bluszczowość


SJP.pl


bluszczowaty

1. podobny do bluszczu;
2. mało samodzielny; chwiejny


SJP.pl


bluszczowość

przenośnie: szukanie w kimś oparcia, niesamodzielność; bluszczowatość


SJP.pl


bluszczowy

przymiotnik od: bluszcz


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z bluszczem; upleciony z bluszczu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bluszcz mrz.

Wiktionary


bluszczyk

1. rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych;
2. zdrobnienie od: bluszcz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od bluszcz

Wiktionary

Bluszczyk ("Glechoma" L.) – rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych. Obejmuje 7 gatunków. Rośliny te występują w strefie umiarkowanej w Europie i Azji, z centrum zróżnicowania we wschodniej Azji, gdzie rośnie 5 gatunków. W Polsce występują dwa gatunki – bluszczyk kosmaty "G. hirsuta" i bluszczyk kurdybanek "G. hederacea". Rośliny z tego rodzaju są uprawiane i dziczejące w Ameryce Północnej i Południowej.

Wikipedia


bluszczykowaty

przymiotnik

 (1.1) bot. przypominający bluszczyk

Wiktionary


bluszczykowy

→ bluszczyk


SJP.pl

Patrz:

bluszczyk

bluza

górna część ubrania sportowego, roboczego lub munduru, mająca fason koszulowy lub wszyta w pasek i sięgająca do bioder


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odzież. kraw. jednoczęściowe ubranie na tułów;

Wiktionary

Bluza – część garderoby okrywająca tułów i ręce, zazwyczaj o luźnym kroju i długości do bioder. Popularnie zakładana na koszulkę lub podkoszulkę.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bluzę płócienną ma, łataną bluzę tylko…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbluza, AS: bluza

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bluzka ż.

 przym. bluzowy, bluzkowy

 czas. zbluzować

Wiktionary


bluzczarka

krawcowa szyjąca bluzki damskie


SJP.pl


bluzeczka

zdrobnienie od: bluzka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: bluzka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na bluzeczce miała wyszyte koniki i krówki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bluˈzɛt͡ʃka, AS: bluzečka

Wiktionary


bluzg

(zwykle w liczbie mnogiej)
1. książkowo: wytrysk, chlupnięcie, bryzg;
2. potocznie: przekleństwo, wyzwisko, złorzeczenie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. przekleństwo lub obraźliwe słowo

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Stracił przytomność. A gdy wreszcie odzyskał ją, po strasznych bluzgach domyślił się, że jest w areszcie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blusk, AS: blusk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bluzganie n., bluzgnięcie n.

 czas. bluzgać ndk., bluzgnąć n.

Wiktionary


bluzganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gwałtowne wylewanie się cieczy

 (1.2) używanie przekleństw lub wyzwisk

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Nie przerywam bluzgania, gdy pociągam mocno za drążek sterowniczy i wbijam nogi w pedały.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bluzg m., zbluzganie n.

 czas. bluźnić, bluzgać ndk., bluznąć dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) tryskanie

 (1.2) przeklinanie

Wiktionary


bluzgać

1. o płynie lub mazistej substancji: wylewać się, wydobywać się skądś gwałtownie, obfitym strumieniem; tryskać, rozpryskiwać się;
2. powodować rozpryskiwanie się czegoś;
3. potocznie: wypowiadać gwałtownie, głośno, wykrzykiwać przekleństwa, wyzwiska


SJP.pl


bluzina

tania, licha bluzka


SJP.pl


bluzka

górna część ubrania kobiet


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odzież. kraw. lekka, górna część damskiej garderoby zakładana przez głowę

Wiktionary

Bluzka – górna część damskiej garderoby wierzchniej, która wywodzi się z męskiej koszuli. Używana w stroju ludowym od XVIII wieku. W XIX wieku zaczęła być noszona ze spódnicą, a później także z kostiumem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Poprawiła włosy, bluzkę, wysunęła bucik w taki sposób, żeby go pan redaktor spostrzegł od razu i nie odprawił z kwitkiem.

 (1.1) Kupiłaś tę bluzkę na ryneczku?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbluska, AS: bluska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bluza ż.

 czas. zbluzować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) koszulka, gw. Śląsk Cieszyński jakla

Wiktionary


bluzkowy

→ bluzka


SJP.pl

Patrz:

bluzka

bluzowy

→ bluza


SJP.pl

Patrz:

bluza

bluć

czasownik

 (1.1) stpol., także. gw-pl|Cieszanów,Lubatowa,Budy,Piekary,Horodyszcze. wymiotować

 (1.2) gw-pl|Nienadówka. wymyślać komuś krzykliwie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blut͡ɕ, AS: bluć

Wiktionary


bluźnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|bluźnić.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bluźnierstwo n., bluźnierca m.

 czas. bluźnić

 przym. bluźnierczy, bluźnierski

 przysł. bluźnierczo

Wiktionary


bluźnierca

człowiek, który bluźni


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ten, kto bluźni; osoba urągająca świętościom

Wiktionary

Bluźnierca – pierwszy solowy album kieleckiego rapera Kajmana. Został wydany 28 stycznia 2008 roku nakładem niezależnej wytwórni muzycznej Juicey - Juice Promotion. W celu promocji został nakręcony teledysk do utworu "To jest Kajman!".

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bluźnienie n., bluźnierstwo n.

 czas. bluźnić ndk., zbluźnić dk.

 przym. bluźnierczy

 przysł. bluźnierczo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) obrazoburca

Wiktionary


bluźnierczo

przysłówek

 (1.1) w sposób bluźnierczy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bluźnierstwo n., bluźnienie n., bluźnierca mos.

 przym. bluźnierczy

 czas. bluźnić

Wiktionary


bluźnierczy

→ bluźnierca


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) obrażający to, co święte; związany z bluźnierstwem

Wiktionary

Patrz:

bluźnierca

Przykłady

 (1.1) Wszystkie jej żarty są bluźniercze.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bluźnierca mos., bluźnierstwo n., bluźnienie n.

 czas. bluźnić ndk.

 przysł. bluźnierczo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) profanujący, świętokradczy

Wiktionary


bluźnierczyni

→ bluźnierca; obrazoburczyni, profanatorka


SJP.pl


bluźnierstwo

znieważanie (słowem lub czynem) czegoś powszechnie szanowanego, szczególnie tego, co religia uznaje za święte (sacrum)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) słowa uwłaczające czemuś, co jest uważane za święte

Wiktionary

Na tę stronę wskazuje „Blasfemia”. Zobacz też: album Dezertera.

Bluźnierstwo (inaczej: blasfemia) – słowa uwłaczające temu, co jest ogólnie poważane lub co jest przez religię uznane za święte (sacrum).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Talibowie poinformowali, że zniszczyli już ponad połowę wszystkich figur Buddy w Afganistanie. Ich zdaniem, są one aktem bluźnierstwa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bluʑˈɲɛrstfɔ, AS: bluźńerstfo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bluźnierca m., bluźnienie n.

 czas. bluźnić

 przym. bluźnierczy, bluźnierski

 przysł. bluźnierczo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) blasfemia, świętokradztwo

Wiktionary


bluźnik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) śrpol. bluźnierca

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbluʑɲik, AS: bluźńik

Wiktionary


bluźnić

ubliżać autorytetom i zasadom uznanym za święte


SJP.pl

czasownik

 (1.1) rel. uwłaczać słowem czemuś, co jest uznawane za święte

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie bluźnijże, hetmanie zaporoski, na Boga i Jego najwyższą opiekę się powołując, bo zaiste gniew tylko boży i prędsze karanie na siebie ściągniesz.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbluʑɲit͡ɕ, AS: bluźńić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bluźnierstwo n., bluźnierca m., bluźnienie n., bluzganie n.

 przym. bluźnierczy, bluźnierski

 przysł. bluźnierczo

Wiktionary


blwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|blwać.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. blwać ndk.

Wiktionary


blwać

czasownik niedokonany

 (1.1) daw. wymiotować

 (1.2) śrpol. spluwać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie byłoć tam żadnych sprosnych wymysłów, co to na misie więcéj znaczą sapory i potrząski, niż potrawa, która — choć na farfurze podana — zaprzała i oślizgła, żeś blwać niż jeść skłonniejszy.

 (1.1) Owa tylko blują aby pili, a piją zasię aby znowu blwali. A to iście jest osobny przysmak do dobréj biesiady.

 (1.1) Chłopisko blwało, srało, kaszlało, pierdziało // I pozbył dychawice, choć barzo śmierdziało.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: blvat͡ɕ, AS: blvać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. blwanie n.

Wiktionary


blybranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gw-pl|Poznań. zob. blubranie.

Wiktionary


blycki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) gw-pl|Poznań. rzad. klucz nastawny do rur w formie kleszczy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) żabka

Wiktionary


blythe

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Blythe – miasto w stanie Kalifornia, w hrabstwie Riverside
  • Blythe – miasto w stanie Georgia, w hrabstwie Richmond
  • Blythe (ang. Blythe Township) – gmina w stanie Arkansas, w hrabstwie Boone
  • Blythe (ang. Blythe Township) – gmina w stanie Arkansas, w hrabstwie Marion
  • Blythe (ang. Blythe Township) – gmina w stanie Pensylwania, w hrabstwie Schuylkill
  • Blythe – rzeka w Anglii
  • Blythe – rzeka w Australii, na Tasmanii
  • Blythe – rzeka w Nowej Zelandii, na Wyspie Południowej

Wikipedia


blériot

[czytaj: bleRJO] nazwisko


SJP.pl


blómkól

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. blumkol.

Wiktionary


blómkółl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. blumkol.

Wiktionary


bm.

skrót od: bieżącego miesiąca


SJP.pl

skrót

 (1.1) = bieżącego miesiąca

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dziesiątego bm. weszła w życie nowa ustawa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbʲjɛʒɔ̃nˈt͡sɛɡɔ mʲjɛ̇ˈɕɔ̃nt͡sa, AS: bʹi ̯ežõncego mʹi ̯ėśõnca

Wiktionary


bmi

[czytaj: be-em-i lub bi-em-aj] skrót od: Body Mass Index - współczynnik umożliwiający określenie prawidłowej masy ludzkiego ciała


SJP.pl

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) = med. wskaźnik masy ciała

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • British Midland International (BMI) – dawne brytyjskie linie lotnicze
  • BMI Regional – dawne brytyjskie linie lotnicze
  • Body Mass Index – wskaźnik masy ciała
  • Indeks Big Maca w jęz. ang. Big Mac Index
  • Broadcast Music, Inc. – organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi

Wikipedia


bmp

1. z angielskiego: Bit Map, format pliku z grafiką bitmapową;
2. skrót od: Bractwo Młodzieży Prawosławnej;
3. skrót od: Beep Media Player, odtwarzacz multimedialny na licencji GPL dla Linuksa;
4. skrót od: Bone Morphogenetic Protein, białka morfogenetyczne kości


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • BMP – popularny komputerowy format grafiki rastrowej
  • BMP-1, BMP-2, BMP-3 – seria radzieckich bojowych wozów piechoty
  • Beep Media Player – odtwarzacz multimedialny na licencji GPL dla Linuksa
  • BMP – Bractwo Młodzieży Prawosławnej
  • BMP – białka morfogenetyczne kości

Wikipedia


bmw

marka samochodów i firma


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) mot. samochód marki BMW (1.1)

 (1.2) mot. motocykl marki BMW (1.1)

Wiktionary

Bayerische Motoren Werke Aktiengesellschaft (, BMW AG) – niemiecki koncern motoryzacyjny produkujący od 1916 roku samochody osobowe, motocykle, skutery oraz silniki.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bɛ‿ɛ̃m‿ˈvu, AS: be‿ẽm‿vu

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) BMW; pot. beema, beemka, beemwica, BMW-ica; środ. bawara, bawarka, beta, buma

 (1.2) BMW; pot. beema, beemka, beemwica, BMW-ica; środ. bawara, bawarka, beta, buma

Wiktionary


bmx

BMX ( bicycle motocross) – nazwa roweru, a także rodzaju kolarstwa, które zostało zapoczątkowane w USA w latach 60. i 70. XX wieku.

Sport ten uprawia się na torach ziemnych ze sztucznie przygotowanymi przeszkodami z użyciem rowerów na kołach 20-calowych (cruiser) posiadających wzmocnioną i bardzo uproszczoną (bez przerzutek) konstrukcję. Poza tym BMX-y mogą mieć dowolny typ konstrukcji, masę i geometrię.

Wikipedia


bmxowiec

[czytaj: beemiksowiec] środowiskowo: osoba jeżdżąca rowerem BMX


SJP.pl


bn

[czytaj: be-EN] skrót od: Biblioteka Narodowa


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • BN – skrót od Biblioteki Narodowej jako serii wydawniczej Ossolineum, z siedzibą we Wrocławiu
  • BN – skrót od Biblioteki Narodowej (instytucji), z centralą w Warszawie
  • BN – kod przypisany Brunei według standardu ISO 3166-1 alfa-2
  • BN – azotek boru
  • BN – termin używany w grach RPG: skrót od bohater niezależny
  • :B:N: – białoruski zespół rockowy, którego nazwa to skrót od Biaz nazwy

Wikipedia


bn-owski

→ BN (Biblioteka Narodowa); beenowski


SJP.pl


bniec

roślina zielna z rodziny goździkowatych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Melandrium|ref=tak., daw. rodzaj z rodziny goździkowatych, współcz. sekcja rodzaju lepnica (nazwa systematyczna|Silene|ref=tak.), bądź jej synonim;

Wiktionary

Bn

Wikipedia


bnin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bnin – dawne miasto, obecnie część miasta Kórnik, w woj. wielkopolskim, w pow. poznańskim, w gminie Kórnik
  • Bnin – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. nakielskim, w gminie Sadki
  • Bnin – osada leśna w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. nakielskim, w gminie Sadki
  • Bnin – przysiółek wsi Grzeczna Panna, w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. nakielskim, w gminie Szubin
  • Bnin – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. włocławskim, w gminie Boniewo
  • Bnin – gromada
  • Bnin – dawna gmina

Wikipedia


bo

spójnik (najczęściej jako: ponieważ) lub partykuła


SJP.pl

spójnik

 (1.1) …przyłączający zdania lub ich części wyjaśniające lub rozwijające w jakiś sposób wcześniejszą informację; wyrażające jej przyczynę, wyjaśnienie, uzasadnienie itp.

 (1.2) …przyłączający zdania lub ich części wyrażające przewidywany, możliwy skutek tego, o czym była mowa; ostrzegający przed konsekwencjami niewykonania czegoś

 (2.2) …umieszczana między dwoma powtórzeniami tego samego wyrazu, mającymi charakter wzmacniający, czasem przeciwstawny, zwłaszcza w połączeniu ze spójnikami ale, a

 (2.3) …wzmacniająca wypowiedź, najczęściej w zwrotach przeciwstawnych; uwydatniająca kontrast, przeciwstawienie, zaskoczenie itp.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bō (od jap. roku-shaku-bō) – długi kij, broń drzewcowa stosowana w japońskich sztukach walki, m.in. bōjutsu. Jego odpowiednikiem jest quarterstaff.
  • Bo – miasto w Sierra Leone, siedziba dystryktu o tej samej nazwie.
  • Bo – dystrykt w Sierra Leone
  • Bô – francuska gmina w regionie Dolna Normandia
  • Bo – konkubina chińskiego cesarza Liu Banga.
  • BO – kod ISO 3166-1 dla Boliwii, zobacz też: .bo.
  • Jan Bo – solowy projekt Jana Borysewicza.
  • Bo – zły duch mieszkający w pobliżu wód i lasów. Dizu (Etiopia).
  • bo – język
  • Bo – pies byłego prezydenta Stanów Zjednoczonych Baracka Obamy.
  • Bo – pierwsza żona cesarza Jinga
  • Bo Derek – amerykańska aktorka

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie przyszedłem wczoraj, bo miałem ważne spotkanie.

 (1.1) Strasznie się spociłem, bo padła mi klimatyzacja.

 (1.1) Krzysztof W., bo o nim mowa, był znanym w okolicy przestępcą.

 (1.2) Nie baw się zapałkami, bo się poparzysz.

 (1.2) Policja antyterrorystyczna! Otwórz drzwi, bo je wyważymy!

 (1.2) Wykonuj polecenia, bo użyję środków przymusu bezpośredniego!

 (2.1) Bo skąd ja niby mam to wiedzieć?!

 (2.1) Bo to prawda!?.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔ, AS: bo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ponieważ, albowiem, gdyż

 (2.1) a

Wiktionary


boa

1. gatunek węża;
2. długi, wąski szal z puchu, piór lub futra


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) herp. wąż z rodziny dusicieli;

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (2.1) długi kobiecy szal z piór lub futra

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • boa – szal
  • Boa – album muzyczny polskiego rapera ReTo, wydany w 2018 r. przez New Bad Label
  • BoA (Beat of Angel), właściwie Kwon Boa – południowokoreańska piosenkarka
  • Boa (Boinae) – podrodzina węży z rodziny dusicieli
  • BOA (Bojowy Oddział Armii) – tajna organizacja oporu przeciwko władzom Związku Radzieckiego (ZSRR)
  • BOA (Biuro Operacji Antyterrorystycznych) – jednostka polskiej Policji, przeznaczona do zadań antyterrorystycznych
  • BOA (ang. British Olympic Association) – narodowy komitet olimpijski Wielkiej Brytanii
  • BOA (Biuro Obsługi Abonenta)
  • Boa – rodzaj węży z podrodziny boa w obrębie rodziny dusicielowatych
  • Boa Vista
  • boa dusiciel – wąż z rodziny dusicieli
  • boa kubański – wąż z rodziny dusicieli

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Więc nie mówiłem jej ani o wężach boa, ani o dziewiczych lasach, ani o gwiazdach.

 (1.1) Lecz po chwili z dolnego wysunął się jak błyskawica prawdziwy gospodarz, to jest olbrzymi boa, który trawił widocznie w półśnie resztki ostatniej uczty i dopiero gdy dym zakręcił mu w nozdrzach, zbudził się i pomyślał o ratunku.

 (2.1) Bardzo jej ładnie było w jakimś puszystym boa i w futrzanej czapeczce, spod której ledwie wyglądały jej ciemne oczy, prawie jeszcze dziecinne, i twarz z policzkami wyszczypanymi na różowo od mrozu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔa, AS: boa

Wiktionary


boarding

[czytaj: bording] wchodzenie pasażerów na pokład samolotu lub statku


SJP.pl


boat-people

[czytaj: bołt pipl] ludzie uciekający drogą morską z niektórych państw komunistycznych do innych krajów


SJP.pl


boavista

[czytaj: boawiszta]
1. najdłuższa jaskinia na półkuli południowej, leżąca w Brazylii;
2. klub piłkarski z Porto


SJP.pl

Boavista – krasowa jaskinia położona w Brazylii, na Wyżynie Brazylijskiej.

W jaskini występuje bogata szata naciekowa.

Jaskinia Boavista została odkryta w 1987 r.

Wikipedia


boazeria

izolacyjna i zdobnicza drewniana okładzina ścian wewnętrznych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) drewniana lub drewnopodobna okładzina ścienna

Wiktionary

Bo

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zasiedla nie tylko więźbę dachową, czy typowe ściany z drewna iglastego, ale nawet stare drewniane ramy okienne czy drewnianą boazerię i podłogi.

Wiktionary


boazeryjny

przymiotnik od: boazeria (np. panel boazeryjny, deska boazeryjna)


SJP.pl


bob

1. środowiskowo o bobsleju, pojeździe bobsleistów;
2. potocznie o policjancie angielskim; bobby


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) łódź. latawiec z poskładanego papieru

 (1.2) sport. pot. pojazd w zawodach bobslejowych

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bob (fryzura)
  • Bob (serial telewizyjny)
  • Bob – w języku angielskim zdrobnienie od Robert
  • Bug-out bag – torba ewakuacyjna
  • Robert
  • Alicja i Bob

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) boba, baba

 (1.2) bobslej

Wiktionary


boba

1. czapka z wełny lub podobnego materiału;
2. potoczne określenie na hasz, haszysz, narkotyk otrzymywany z kwiatów konopi indyjskich


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Poznań., łódź. czapka, zwłaszcza zimowa

 (1.2) łódź. ciepłe ubranie

 (1.3) łódź. gęsta papka

 (1.4) łódź. latawiec z poskładanego papieru

 (1.5) slang. marihuana

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mróz taki to byś chociaż bobę na głowę włożyła.

 (1.3) Coś ty za bobę zrobiła? To ma być zupa?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔba, AS: boba

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) buby

 (1.4) bob, baba

Wiktionary


bobak

płoworudy gryzoń z rodziny wiewiórkowatych, zamieszkujący stepy i łąki wschodniej Europy i Azji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Marmota bobak|ref=tak., gatunek eurazjatyckiego gryzonia stepowego spokrewnionego ze świstakiem;

Wiktionary


bobas

potocznie: małe dziecko; brzdąc, berbeć, maluch, bąk


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

 (1.1) pieszcz. małe dziecko

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Z łóżeczka dobiegało gaworzenie naszego bobasa.

 (1.1) Jakie ten bobas ma śliczne oczka!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔbas, AS: bobas

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bobo n.

:: zdrobn. bobasek m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dzieciątko, niemowlak, dziecię, dzidziuś

Wiktionary


bobasek

pieszczotliwe zdrobnienie od: bobas


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zdrobn. od: bobas

 (1.2) pieszcz. małe dziecko

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Zmienimy bobaskowi pieluchę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bobas m., bobo n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) dzieciątko, dziecina, maluszek, dzidziuś

Wiktionary


bobaskowaty

przypominający wyglądem małe dziecko


SJP.pl


bobaskowy

→ bobasek


SJP.pl

Patrz:

bobasek

bobby

[czytaj: bobi] potocznie o policjancie angielskim; bob


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bobby – darmowa internetowa usługa walidacji stron internetowych
  • Bobby – album muzyczny Bobby'ego Browna wydany przez MCA
  • Bobby – film z Bollywood z 1973
  • Bobby – film z Bollywood z 2002
  • Bobby – amerykański film z 2006
  • Bobby Generic – fikcyjna postać z serialu animowanego Świat Bobbiego
  • Bobi

Wikipedia


bobczyca

roślina jednoroczna lub kilkuroczna, używana jako dodatek do potraw, uprawiana najczęściej w Chinach i Mongolii


SJP.pl


bobek

ekskrement zbliżony kształtem do ziarna bobu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od bób

 (1.2) owalna grudka odchodów

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bobek – szczyt w Beskidzie Morawsko-Śląskim
  • Bobek – postać z komiksów o Muminkach, wykreowana przez Tove Jansson
  • Filip Bobek – polski aktor
  • Pavel Bobek – czeski piosenkarz i architekt
  • Stjepan Bobek – jugosłowiański piłkarz
  • Bob i Bobek

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W ogródeczku rośnie bobek przy ogóreczku.

 (1.2) Nasz królik wypuszczony z klatki, zostawił po sobie mnóstwo bobków na podłodze.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔbɛk, AS: bobek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bób m., bobik m., bobkowanie n.

 czas. bobkować ndk.

 przym. bobkowy, bobowy, bobikowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bobik

Wiktionary


bober

regionalnie: bób


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|księstwo łowickie,Krakowskie,Sławków,Tarnobrzeskie,Międzyrzec Podlaski,Chełmskie,Pleszewskie,Opoczno,Górny Śląsk. bób

 (1.2) slang. nieogolone łono kobiece

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) gw-pl|Gniezno,ziemia chełmińsko-dobrzyńska,Kasina Wielka,Drohiczyn,Ciechanowiec,Zagórze,Górny Śląsk. bóbr

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bober – regionalna nazwa bobu
  • UJ-26 Bober – ukraiński dron kamikaze
  • Andrzej Bober (strona ujednoznaczniająca)
  • Anton Bober – rosyjski piłkarz
  • Bernard Bober – katolicki duchowny, arcybiskup
  • Bober – polski raper i freestylowiec
  • Mariusz Bober – polski menedżer
  • Ryszard Bober – polski rolnik i samorządowiec
  • Stanisław Bober – polski fotografik i malarz
  • Tadeusz Bober (strona ujednoznaczniająca)
  • Wiesław Bober – polski reżyser, scenarzysta, grafik, malarz

Wikipedia


boberek

zdrobnienie od: bóbr


SJP.pl


bobik

roślina pastewna z rodziny motylkowatych; bób koński


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: bób

 (1.2) bot. nazwa systematyczna|Vicia fabia equina., odmiana bobu, mająca drobniejsze nasiona

 (1.3) kulin. nasiono bobiku (1.1) wykorzystywane w sztuce kulinarnej

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bobik – odmiana bobu
  • Adam Bobik – polski aktor
  • Janusz Bobik – polski jeździec sportowy, olimpijczyk
  • Kazimierz Bobik – polski hodowca koni i działacz jeździecki

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Do głównych surowców wysokobiałkowych pochodzenia roślinnego zaliczamy rzepak i strączkowe gruboziarniste: bobik, łubin, groch.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔbʲik, AS: bobʹik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bób m., bobek m.

 czas. bobkować

 przym. bobowy, bobkowy, bobikowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bobek

Wiktionary


bobina

1. wąski bęben z tarczami, na który nawijane są zwoje liny; cewa, szpula, rolka;
2. wąski zwój taśmy papieru


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bardzo wąski zwój papieru zwiniętego w rolkę o szerokości maksymalnej równej ćwiartce jej średnicy

 (1.2) techn. wąski bęben z tarczami o dużej średnicy, na którym zwoje liny nawijają się na siebie

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bobina (poligrafia)
  • Bobina (rybołówstwo)
  • Bobina (technika)
  • Bobina – potoczna nazwa lokomotyw elektrycznych Škoda 12E

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bɔˈbʲĩna, AS: bobʹĩna

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) szpula, cewa

Wiktionary


bobiniarka

maszyna tnąca papier na wąskie wstęgi i zwijająca je w rolki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) urządzenie do cięcia i zwijania w rolki materiały takie jak np. papier, folia czy włóknina

Wiktionary

Bobiniarka – maszyna służąca do cięcia wzdłużnego (mechanicznego) rolki-matki (inaczej: jumbo-rola, bobina) na użytki nawinięte w roli (tzw. metoda z roli na rolę). Efektem finalnym tego procesu jest nawinięcie na role (o takiej samej lub mniejszej średnicy niż rola-matka).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌbɔbʲĩˈɲarka, AS: bobʹĩńarka

Wiktionary


bobinka

zdrobnienie od: bobina


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bobinka – wieś na Białorusi, w rejonie kamienieckim obwodu brzeskiego, w sielsowiecie Wierzchowice
  • Bobinka – osada w Polsce, w województwie podlaskim, w powiecie hajnowskim, w gminie Dubicze Cerkiewne

Wikipedia


bobizacja

solmizacja albo czytanie nut głosem z wymawianiem zgłosek: la, be, ce, de, me, fe, ge (dzisiaj: do, re, mi, fa, sol, la, si); bebizacja


SJP.pl


bobiński

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adam Bobiński (1896–1982) – polski lekkoatleta, skoczek wzwyż
  • Celina Bobińska (1913–1997) – polska historyk dziejów nowożytnych
  • Franciszek Bobiński (1793–1883) – pułkownik Wojsk Polskich Królestwa Kongresowego
  • Grzegorz Bobiński (ur. 1975) – polski matematyk
  • Helena Bobińska (1887–1968) – polska i radziecka powieściopisarka, autorka książek dla dzieci i młodzieży oraz tłumaczka
  • Henryk Bobiński (1861–1914) – polski pianista i kompozytor
  • Jolanta Bobińska (ur. 1956) – polska działaczka społeczna prezes i założycielka fundacji „Dom w Łodzi”
  • Krzysztof Bobiński (ur. 1949) – polski dziennikarz i publicysta, działacz społeczny
  • Lena Kolarska-Bobińska (ur. 1947) – polska socjolog, profesor nauk humanistycznych
  • Stanisław Bobiński (1882–1937) – polski pisarz, działacz komunistyczny
  • Witold Bobiński (ur. 1959) – polski filolog
  • Władysław Bobiński (1901–1975) – polski wojskowy

Wikipedia


bobkowski

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aleksander Bobkowski (1885–1966) – polski inżynier, oficer, działacz sportowy, wiceminister komunikacji w II R.P.
  • Andrzej Bobkowski (1913–1961) – pisarz, eseista, przedsiębiorca
  • Henryk Bobkowski (1879–1945) – generał

Wikipedia


bobkowy

przymiotnik od: bobek


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący bobków, związany z bobkami, podobny do bobków

 (1.2) dotyczący drzewa bobkowego (wawrzynu)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Od dwóch dni mam zaparcie i bobkowy stolec.

 (1.2) Jedną z przypraw w grochówce są bobkowe liście.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔpˈkɔvɨ, AS: bopkovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bobek m., bób mrz., bobik mrz.

 czas. bobkować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) wawrzynowy, laurowy

Wiktionary


bobo

1. pieszczotliwie: niemowlę, małe dziecko;
2. osoba łącząca styl bycia i dążenia klasy średniej ze swobodnym podejściem do życia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. pieszcz. niemowlę do pierwszego roku życia

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bobo – grupa etniczna w Afryce
  • Bobo – film z 1967 roku
  • Bobo-Dioulasso – miasto w zachodniej części Burkina Faso
  • Bobos – dokł. Bobo Ashanti, jeden z trzech domów Rastafari
  • bobo (bebok, bobok, babok) – demon słowiański, postać z polskiego folkloru
  • Bobo (biskup Porto)
  • Bobo (kardynał S. Giorgio)
  • Bobo (kardynał S. Teodoro)
  • Eric Bobo (ur. 27 sierpnia 1968) – od 1994 r. perkusista zespołu Cypress Hill
  • Dianbobo „Bobo” Balde (ur. 5 października 1975) – gwinejski piłkarz
  • DJ BoBo (właśc. René Baumann, ur. 5 stycznia 1968) – szwajcarski DJ, piosenkarz, producent, tancerz, kompozytor
  • Bobô (właśc. Deivson Rogério da Silva, ur. 9 stycznia 1985) – brazylijski piłkarz

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Matka trzymała roześmiane bobo na ręku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bobas mos., bobasek mzw.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bobas, bobasek, dzieciaczek, dzidzia, dzidziuś, niemowlaczek, niemowlak, niemowlę; podn. dziecię

Wiktionary


bobo-frut

potocznie: soczek dla dzieci; bobofrut


SJP.pl


bobofrut

potocznie: soczek dla dzieci; bobo-frut


SJP.pl


bobok

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. straszydło

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk babok, babołk, bebok

Wiktionary


bobola

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bobola – polskie nazwisko
  • Andrzej Bobola (1591-1657) – męczennik, katolicki patron Polski
  • Andrzej Bobola (1540-1616) – sekretarz Zygmunta III Wazy
  • Elżbieta Bobola (1520-1615) – polska szlachcianka
  • Hieronim Bobola (1521-1561) – polski szlachcic i rycerz
  • Jan Bobola (1545–1605) – polski szlachcic
  • Jan Bobola (1557-1604) – cześnik sandomierski
  • Jan Bobola (1592-1635) – cześnik sandomierski
  • Jakub Bobola (1578-1636) – podczaszy sandomierski
  • Kacper Bobola (1602-1647) – kanonik krakowski
  • Krzysztof Bobola (1517-1559) – polski szlachcic i rycerz
  • Krzysztof Bobola (1604–1641) – poeta

Wikipedia


bobolice

1. miasto w Polsce;
2. nazwa dwóch wsi w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;

Wiktionary

Bobolice (niem. "Bublitz") – miasto w Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Bobolice. Położone na Pojezierzu Bytowskim, nad rzeką Chociel, w pobliżu jeziora Chlewo. Drugie pod względem liczby ludności miasto powiatu koszalińskiego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zwiedziliśmy cerkiew w Bobolicach.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔbɔˈlʲit͡sɛ, AS: bobolʹice

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Boboliczanin mos., Boboliczanka ż.

Wiktionary


bobolicki

przymiotnik od: Bobolice


SJP.pl


boboliczanin

mieszkaniec Bobolic (miasta w Polsce)


SJP.pl


boboliczanka

mieszkanka Bobolic (miasta w Polsce)


SJP.pl


bobolin

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie sławieńskim, w gminie Darłowo;

 (1.2) geogr. osada w Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie polickim, w gminie Kołbaskowo;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • wieś Bobolin w województwie zachodniopomorskim, powiat policki, gmina Kołbaskowo
  • wieś Bobolin w województwie zachodniopomorskim, powiat sławieński, gmina Darłowo

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bunkry na plażaaży w Bobolinie stanowią pozostałość po niemieckim poligonie dział wielkiego kalibru.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bobolinianin mos., Bobolinianka ż.

 przym. boboliński

Wiktionary


boboliński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Bobolina, związany z Bobolinem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Te piękne borowiki znalazłam w bobolińskim lesie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bobolin mrz., bobolinianin mos., bobolinianka ż.

Wiktionary


boboluszki

Boboluszki ( Bobolusky, Boblowicy Boblowitz) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Branice, na granicy z Czechami.

Wikipedia


boboszewo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Boboszewo – miasto w obwodzie Kiustendił, siedziba gminy Boboszewo
  • Boboszewo − gmina
  • Boboszewo – osada w województwie pomorskim, w powiecie człuchowskim, w gminie Debrzno

Wikipedia


boboszowski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Boboszowem, dotyczący Boboszowa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Boboszów m.

Wiktionary


boboszów

Boboszów ( "Bobischau") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Międzylesie. Wieś typu łańcuchówka leży wzdłuż górnego biegu Nysy Kłodzkiej oraz potoku o nazwie Bobosz. Znajduje się na granicy Gór Bystrzyckich i Masywu Śnieżnika, na wysokości około 480–520 m n.p.m. Sąsiaduje z wsiami: Dolnik ("Schönthal"), Pisary ("Schreibendorf") i Kamieńczyk ("Steinbach"). Najbliższe miasta po stronie czeskiej to Králíky ("Grulich") oraz Lichkov ("Lichtenau").

Wikipedia


bobotrutka

bobotrutka trująca (kalabarska) - gatunek rośliny z rodziny bobowatych; fasola kalabarska


SJP.pl


bobowa

odnoszący się do bobu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;

Wiktionary

Bobowa – miasto w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Bobowa, nad rzeką Białą. Przez miasto przebiega droga wojewódzka nr 981 oraz linia kolejowa nr 96 ze stacją Bobowa oraz przystankiem kolejowym Bobowa Miasto.

Prywatne miasto szlacheckie lokowane w 1339, położone było w drugiej połowie XVI wieku w powiecie bieckim w województwie krakowskim. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bɔˈbɔva, AS: bobova

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bób mrz.

Wiktionary


bobowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|bobować.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. bobować

Wiktionary


bobowate

rodzina z klasy okrytonasiennych licząca około 18 tys. gatunków roślin zielnych i drzewiastych; motylkowate


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Fabaceae|Lindl.|ref=tak., rodzina roślin należąca do rzędu bobowców;

Wiktionary

Bo

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Naturalne występowanie meskaliny dotyczy niektórych kaktusów i bobowatych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bób mrz., bobowce lm nm.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) motylkowate

Wiktionary


bobowaty

o cechach bobowatych (rodzina roślin)


SJP.pl


bobować

rzadko, regionalnie: nocować w lesie


SJP.pl


bobowce

rząd roślin okrytonasiennych; strączkowce, strąkowce


SJP.pl

Bobowce, strączkowce, strąkowce ("Fabales" Bromhead) – grupa roślin okrytonasiennych stanowiąca klad wyróżniany w randze rzędu w różnych systemach klasyfikacyjnych.

Wikipedia


bobowianin

mieszkaniec Bobowej (miasta w Polsce)


SJP.pl


bobowianka

mieszkanka Bobowej (miasta w Polsce)


SJP.pl


bobowiec

przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych; strączkowiec, strąkowiec


SJP.pl


bobowniczek

przetacznik bobowniczek - roślina rosnąca na brzegach strumieni i rowów melioracyjnych, o małych niebieskich kwiatach


SJP.pl


bobownik

przetacznik bobownik - wieloletnia roślina błotna strefy umiarkowanej


SJP.pl


bobowo

wieś w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim


SJP.pl

Bobowo – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, siedziba gminy Bobowo. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 222 i na trasie (zawieszonej obecnie) linii kolejowej nr 243 Starogard Gdański-Skórcz.

Wieś królewska w 1664 roku należała do starostwa gniewskiego. W czasie istnienia gromad miejscowość była siedzibą gromady Bobowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Wikipedia


bobowski

1. przymiotnik od: Bobowa (miasto w Polsce);
2. przymiotnik od: Bobowo (wieś w Polsce)


SJP.pl


bobowy

odnoszący się do bobu


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) zrobiony z bobu, zawierający bób

przymiotnik relacyjny

 (2.1) związany z bobem, odnoszący się do bobu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Podałam im pastę bobową i pieczywo.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bób mrz., bobek mrz., bobik mrz.

Wiktionary


bobrecki

→ Bobrek


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Bobrka, związany z Bobrkiem

Wiktionary

Patrz:

Bobrek

Przykłady

 (1.1) Samochód odnaleziono na bobreckim parkingu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bobrek m.

Wiktionary


bobrek

roślina zielna o białych lub jasnoróżowych kwiatach, zagrożona wyginięciem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. jezioro w województwie warmińsko-mazurskim, w gminie Szczytno;

 (1.2) geogr. nazwa kilku potoków i kanału wodnego w Polsce;

 (1.3) geogr. toponim, nazwa kilku dzielnic, części polskich miast i wsi

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bobrek Menyanthes – rodzaj roślin z rodziny bobrkowatych, obejmujący jeden gatunek – bobrek trójlistkowy
  • Bobrek – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiło je 360 osób.
  • Bobrek – niemiecki nazistowski podobóz Auschwitz-Birkenau w czasie II wojny światowej, zlokalizowany w Bobrku koło Oświęcimia
  • Bobrek – wieś w woj. małopolskim, w pow. oświęcimskim, w gminie Chełmek
  • Bobrek – wieś w woj. mazowieckim, w pow. białobrzeskim, w gminie Stromiec
  • Bobrek (Wielopole)
  • Bobrek – dzielnica Bytomia
  • Bobrek – dzielnica Sosnowca
  • Bobrek – część miasta Cieszyna
  • Bobrek –gromada w powiecie białobrzeskim
  • Bobrek – gromada w powiecie chrzanowskim
  • Bobrek – jezioro w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. szczycieńskim, w gminie Szczytno

Wikipedia

Przykłady

 (1.3) Nowy obiekt został zatem wybudowany na Bobrku w ciągu jednego roku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bobrek m., Bobrówka ż., Bobra ż., bóbr m., bobrzę n.

 przym. bobrecki

Wiktionary


bobrkowate

rodzina roślin dwuliściennych spotykanych głownie na bagnach


SJP.pl

Bobrkowate ("Menyanthaceae") – rodzina roślin należąca do rzędu astrowców ("Asterales"). Należy tu 6 rodzajów z ok. 60 gatunkami roślin wodnych i bagiennych rozprzestrzenionych na całym świecie z wyjątkiem okolic okołobiegunowych. W Polsce występują dziko dwa gatunki – bobrek trójlistkowy ("Menyanthes trifoliata") i grzybieńczyk wodny ("Nymphoides peltata").

Wikipedia


bobrkowaty

o cechach bobrkowatych (rodzina roślin)


SJP.pl


bobrokształtne

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Castorimorpha|A. E. Wood|ref=tak., podrząd ssaków z rzędu gryzoni;

Wiktionary

Bobrokształtne (Castorimorphi) – infrarząd ssaków z podrzędu Supramyomorpha w rzędzie gryzoni (Rodentia).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bobrowate należą do podrzędu bobrokształtnych.

Wiktionary


bobroszczur

rodzaj gryzoni z podrodziny myszy


SJP.pl

Bobroszczur ("Hydromys") – rodzaj ssaków z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).

Wikipedia


bobrowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. szperanie w czymś w poszukiwaniu czegoś

 (1.2) łow. o łosiu i o psie myśliwskim: brodzenie w wodzie, w błocie

Wiktionary

Bobrowanie – termin używany w łowiectwie: przeszukiwanie szuwarów lub błotnistych terenów przez psa myśliwskiego, najczęściej w celu wypłoszenia żywego ptaka, brodzenie przez psa myśliwskiego albo przez łosia w wodzie lub błocie lub przemieszczanie się przez zwierzę w celu poszukiwania pokarmu lub innej rzeczy.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bóbr m., bobry nmos., bobrowisko n.

 czas. bobrować ndk.

 przym. bobrzy, bobrowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) szperanie, buszowanie, myszkowanie

Wiktionary


bobrowate

rodzina ssaków z rzędu gryzoni, ziemnowodnych, ze spłaszczonym grzbietobrzusznie ogonem, żyjących w grupach w nadwodnych lasach półkuli północnej; bobry


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Castoridae|Hemprich|ref=tak., rodzina ssaków z rzędu gryzoni;

Wiktionary

Bobrowate (Castoridae) – rodzina ssaków z rzędu gryzoni (Rodentia), znana od późnego eocenu, w oligocenie i neogenie na terenie Ameryki Północnej była silnie zróżnicowana. Reprezentowana była zarówno przez gatunki wielkości niedźwiedzia ("Castoroides ohioensis"), jak i przez niewielkie gatunki żyjące pod ziemią. Współcześnie reprezentowana jest przez jeden tylko rodzaj "Castor" obejmujący dwa gatunki gryzoni ziemnowodnych: bobra kanadyjskiego i bobra europejskiego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kopalne ślady występowania bobrowatych odnaleziono również na terenie Polski.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bóbr mzw.

Wiktionary


bobrowaty

o cechach bobrowatych (rodzina gryzoni)


SJP.pl


bobrować

(o psie myśliwskim) przeszukiwać szuwary


SJP.pl

czasownik

 (1.1) szukać, zanurzając się w wodzie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bobrownik mos., bóbr mzw., Bóbr mrz., bobrowanie n., bobry nmos., bobrowisko n., bobrownia ż.

 przym. bobrzy

Wiktionary


bobrowica

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na Ukrainie w obwodzie czernihowskim, siedziba władz rejonu bobrowickiego;

Wiktionary

Bobrowica ( Бобровиця, "Bobrowycia") – miasto na Ukrainie w obwodzie czernihowskim, siedziba władz rejonu bobrowickiego.

Z Bobrowicy pochodzi Olha Korobka, ukraińska sztangistka, mistrzyni Europy, medalistka mistrzostw świata.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bobrowicki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. Bobrowice

Wiktionary


bobrowice

nazwa kilku wsi w Polsce


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bobrowice – wieś w woj. lubuskim, w pow. krośnieńskim, w gminie Bobrowice
  • Bobrowice – wieś w woj. lubuskim, w pow. żagańskim, w gminie Szprotawa
  • Bobrowice – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. sławieńskim, w gminie Sławno
  • Bobrowice – gromada w powiecie krośnieńskim
  • Bobrowice – gromada w powiecie sławieńskim
  • Bobrowice – nieczynna stacja kolejowa w Bobrowicach, w województwie lubuskim
  • Bobrowice – gmina wiejska w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim
  • Elektrownia Bobrowice I

Wikipedia


bobrowicki

przymiotnik od: Bobrowice


SJP.pl


bobrowicz

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Jacek Bobrowicz
  • Jan Bobrowicz
  • Jan Nepomucen Bobrowicz
  • Maciej Bobrowicz
  • Teresa Wierzba-Bobrowicz

Wikipedia


bobrowiec

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bobrowiec – szczyt nad Doliną Chochołowską w Tatrach
  • Bobrowiec – miejscowość na Słowacji.
  • Bobrowiec – wieś w woj. łódzkim, w pow. tomaszowskim, w gminie Rzeczyca
  • Bobrowiec – wieś w woj. mazowieckim, w pow. piaseczyńskim, w gminie Piaseczno
  • Bobrowiec – wieś w woj. pomorskim, w pow. starogardzkim, w gminie Smętowo Graniczne
  • Bobrowiec – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. braniewskim, w gminie Braniewo

Wikipedia


bobrowisko

miejsce w lesie, zwykle podmokłe i bagniste, gdzie najczęściej bywają łosie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ekol. obszar, na którym żyją bobry

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bobrowisko – osada w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. golubsko-dobrzyńskim, w gminie Golub-Dobrzyń
  • Bobrowisko – wieś w woj. podlaskim, w pow. suwalskim, w gminie Suwałki

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bobry nmos., bobrowanie n., bobrownia ż., bobrownik mos., bóbr mzw.

 czas. bobrować ndk.

 przym. bobrowy, bobrzy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bobrownia

Wiktionary


bobrownia

osada bobrów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekol. obszar, na którym żyją bobry

Wiktionary

Bobrownia (biał. Баброўня) – wieś na Białorusi, położona w obwodzie grodzieńskim w rejonie grodzieńskim w sielsowiecie skidelskim, nad rzeką Kotrą.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bobrownik mos., bobrowisko n., bóbr mzw.

 czas. bobrować ndk.

 przym. bobrowy, bobrzy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bobrowisko

Wiktionary


bobrownicki

→ Bobrowniki


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Antoni Bobrownicki – polski szlachcic, urzędnik
  • Ignacy Bobrownicki – polski szlachcic, urzędnik

Wikipedia

Patrz:

Bobrowniki

bobrowniczanin

mieszkaniec Bobrownik (miasta w Polsce)


SJP.pl


bobrowniczanka

mieszkanka Bobrownik (miasta w Polsce)


SJP.pl


bobrownik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. roln. hodowca bobrów

 (1.2) daw. łow. myśliwy polujący na bobry

Wiktionary

Bobrownik (niem. "Bewernick") – wieś w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie lidzbarskim, w gminie Lidzbark Warmiński.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa olsztyńskiego. Wieś znajduje się w historycznym regionie Warmia.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bobrownia ż., bobrowisko n., bóbr mzw.

 czas. bobrować ndk.

 przym. bobrowy, bobrzy

Wiktionary


bobrowniki

miasto w Polsce


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bobrowniki – miasto (1870–2023 wieś) w województwie kujawsko-pomorskim
  • Bobrowniki – część miasta Szczytna
  • Bobrowniki – część miasta Tarnowskie Góry
  • Bobrowniki – wieś (dawne miasto) w pow. ryckim, w gminie Ryki
  • Bobrowniki – wieś w pow. nowosolskim, w gminie Otyń
  • Bobrowniki – wieś w pow. łowickim, w gminie Nieborów
  • Bobrowniki – wieś w pow. pajęczańskim, w gminie Działoszyn
  • Bobrowniki – wieś w pow. sieradzkim, w gminie Sieradz
  • Bobrowniki – wieś w pow. kozienickim, w gminie Głowaczów
  • Bobrowniki – wieś w pow. białostockim, w gminie Gródek
  • Bobrowniki – wieś w pow. sokólskim, w gminie Sokółka
  • Bobrowniki – wieś w pow. słupskim, w gminie Damnica

Wikipedia


bobrowo

1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. nazwa kilku jezior w Polsce;
3. część miasta Sierpc


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bobrowo – część miasta Sierpc
  • Bobrowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. brodnickim, w gminie Bobrowo
  • Bobrowo – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. kętrzyńskim, w gminie Barciany
  • Bobrowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. konińskim, w gminie Golina
  • Bobrowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. konińskim, w gminie Rzgów
  • Bobrowo – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. drawskim, w gminie Złocieniec
  • Bobrowo – osada w woj. zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Bobolice
  • Bobrowo – gromada
  • Bobrowo – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1946–1954 w woj. olsztyńskim
  • Bobrowo – jezioro w gminie Gruta w powiecie grudziądzkim w woj. kujawsko-pomorskim;
  • Bobrowo – jezioro w gminie Kaczory w powiecie pilskim w woj. wielkopolskim;
  • Bobrowo – jezioro w gminie Wałcz w powiecie wałeckim w woj. zachodniopomorskim.

Wikipedia


bobrowski

przymiotnik od: Bobrowa, Bobrów


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bartłomiej Bobrowski (ur. 1976) – aktor
  • Czesław Bobrowski (1904-1996) – ekonomista
  • Édouard Bobrowski (1928-2016) - dziennikarz, filmowiec, pisarz
  • Emil Bobrowski (1876-1938) – lekarz
  • Franciszek Bobrowski (ur. 1950) – polityk
  • Ignacy Bobrowski – ujednoznacznienie
  • Ireneusz Bobrowski (ur. 1954) – językoznawca
  • Johannes Bobrowski (1917-1965) – poeta, prozaik
  • Max Bobrowski (1890-????) – zbrodniarz hitlerowski
  • Michał Bobrowski (ujednoznacznienie)
  • Siergiej Bobrowski (ur. 1988) – hokeista
  • Stanisław Bobrowski (1896-1990) – generał

Wikipedia


bobrowy

→ bóbr; bobrzy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący bobra, odnoszący się do bobra

 (1.2) pochodzący od bobra

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Robert często woził ze sobą bardzo gustowną czapkę z futra bobrowego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈbrɔvɨ, AS: bobrovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bobrownik mos., bóbr mzw., bobrzę n., bobrowanie n., bobry nmos., bobrowisko n., bobrownia ż.

 przym. bobrzy

Wiktionary


bobrujsk

miasto na Białorusi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na Białorusi;

Wiktionary

Bobrujsk ( Бабруйск, "Babrujsk"; Бобруйск) – miasto w środkowej części Białorusi, stolica rejonu bobrujskiego w obwodzie mohylewskim, około 130 km na południowy wschód od Mińska, nad Berezyną; 212,2 tys. mieszkańców (2020).

Miasto królewskie położone było w końcu XVIII wieku w starostwie niegrodowym bobrujskim w powiecie rzeczyckim województwa mińskiego.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bobrujski

Wiktionary


bobrujski

→ Bobrujsk (miasto na Białorusi)


SJP.pl


bobry

futro z bobra lub ubranie pokryte gdzieniegdzie skórkami z bobra


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) futro z bobra

forma rzeczownika.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: bóbr

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ile kosztują te piękne bobry?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bobrowanie n., bóbr m., bobrowisko n., Bobrowo n., Bobrowice nmos., Bobrowisko n., bobrek m., bobrzyca ż.

 przym. bobrzy, bobrowy

 czas. bobrować

Wiktionary


bobryk

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bobryk Pierwszy – rzeka w południowej Białorusi (obwód brzeski), lewy dopływ Prypeci
  • Bobryk Drugi – rzeka w południowej Białorusi (obwód homelski), lewy dopływ Prypeci
  • Bobryk – rzeka w północnej Białorusi (obwód miński), prawy dopływ Uszy
  • Bobryk – rzeka w północnej Ukrainie (obwód żytomierski), lewy dopływ Teterewa
  • Bobryk – struga na Lubelszczyźnie, prawy dopływ Bobrówki
  • Bobryk – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie pińskim, w sielsowiecie Bobryk
  • Bobryk – wieś na Ukrainie, w obwodzie kijowskim, w rejonie browarskim, w hromadzie Wełyka Dymerka
  • Bobryk – wieś na Ukrainie, w obwodzie czernihowskim, w rejonie niżyńskim, w hromadzie Wertijiwka
  • Kaciaryna Bobryk – białoruska lekkoatletka
  • Urszula Bobryk – polska dyrygentka

Wikipedia


bobryniec

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na Ukrainie w obwodzie kirowohradzkim, siedziba władz rejonu bobrynieckiego;

Wiktionary

Bobryniec (ukr. Бобринець, "Bobryneć") – miasto na Ukrainie w obwodzie kirowohradzkim, w rejonie kropywnyckim, w siedziba hromady.

Do 2020 roku siedziba władz dawnego rejonu bobrynieckiego.

Znajduje się tu stacja kolejowa położona na linii kolejowej Pomiczna – Dołynśka.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bobryniecki

Wiktionary


bobrza

→ bóbr; bobrowy


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bobrza – wieś położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Miedziana Góra.
  • Bobrza – rzeka, prawy dopływ Czarnej Nidy

Wikipedia


bobrzanie

plemię na Dolnym Śląsku w X i XI wieku


SJP.pl

Bo

Wikipedia


bobrzański

przymiotnik od: Bóbr


SJP.pl


bobrzy

→ bóbr; bobrowy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z bobrami, pochodzący od bobra

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bobrzę n., bobry nmos., bobrowanie n., bobrownia ż., bobrownik mos., bobrowisko n., bóbr mzw.

 czas. bobrować ndk.

 przym. bobrowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bobrowy

Wiktionary


bobrzyca

samica bobra


SJP.pl


bobrzyk

1. zdrobnienie od: bóbr;
2. dawniej: nutria


SJP.pl


bobrzyński

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Jan Bobrzyński
  • Michał Bobrzyński

Wikipedia


bobrzę

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) młode bobra

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bóbr m., boberek m., Bobrek ż./mos./mrz.

 przym. bobrzy, bobrowy

Wiktionary


bobrówko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bobrówko – wieś w woj. lubuskim, w pow. strzelecko-drezdeneckim, w gminie Strzelce Krajeńskie
  • Bobrówko – wieś w woj. lubuskim, w pow. sulęcińskim, w gminie Torzym
  • Bobrówko – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. mrągowskim, w gminie Piecki
  • Bobrówko – gromada
  • Bobrówko – dawna gmina
  • Bobrówko – zlikwidowany przystanek kolejowy a dawniej stacja kolejowa w Bobrówku, w województwie lubuskim

Wikipedia


bobsleista

zawodnik uprawiający sport bobslejowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) sport. zawodnik, który jeździ na bobslejach

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔpslɛˈjista, AS: bopslei ̯ista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bobslej m., bobsleje nmos.

:: fż. bobsleistka ż.

 przym. bobslejowy

Wiktionary


bobsleistka

zawodniczka uprawiająca sport bobslejowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: bobsleista

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔpslɛˈjistka, AS: bopslei ̯istka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bobsleje nmos.

:: fm. bobsleista m.

 przym. bobslejowy

Wiktionary


bobslej

ciężkie sanki sportowe, dwu- lub czteromiejscowe, wyposażone w kierownicę i hamulce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sanki sportowe wyposażone w kierownicę i hamulec;

Wiktionary

Sanie bobslejowe – rodzaj sanek wyścigowych w konkurencji olimpijskiej bobslejów. Bobslej wykonany jest z metalu bądź tworzywa i wyposażony w urządzenia kierownicze oraz hamulec, gdyż sanie te przystosowane są do rozwijania dużych prędkości (rzędu 130 km/h i więcej) w jeździe po lodowych torach.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dwumiejscowy bobslej waży 165 kg.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔpslɛj, AS: bopslei ̯

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bobsleje nmos., bobsleista m., bobsleistka ż.

 przym. bobslejowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. bob

Wiktionary


bobsleje

zimowa dyscyplina (olimpijska) sportu, polegająca na zjeździe zawodników na specjalnych saniach (bobslejach) po sztucznym torze lodowym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) sport. zimowa dyscyplina sportowa polegająca na zjeżdżaniu bobslejami po sztucznym torze lodowym;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) M. B. lm. zob. bobslej.

Wiktionary

Bobsleje (od bobsleigh) – zimowa dyscyplina sportowa, polegająca na zjeździe zawodników na specjalnych saniach (także zwanych bobslejami) po sztucznym torze lodowym, obecnie o średniej długości 1500–2000 m i o średnim spadku 8–12%. Tor powinien mieć co najmniej 15 zakrętów, z czego na niektórych wjazd z prędkością 130 km/h może spowodować na drużynie działanie przeciążenia 5 "g".

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nasza drużyna zdobyła mistrzostwo w bobslejach.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔpsˈlɛjɛ, AS: bopslei ̯e

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bobslej m., bobsleista m., bobsleistka ż.

 przym. bobslejowy

Wiktionary


bobslejowy

przymiotnik od: bobslej (np. tor bobslejowy, dwójki bobslejowe)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) sport. od: bobslej

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔpslɛˈjɔvɨ, AS: bopslei ̯ovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bobsleje nmos./mrz., bobslej m., bobsleista m., bobsleistka ż.

Wiktionary


bobtail

muskularny pies z grupy owczarków, bardzo silnie owłosiony; owczarek staroangielski


SJP.pl


bobula

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Spisz. bombka choinkowa

 (1.2) gw-pl|Kresy północne. pieszcz. zdrobnienie od|baba.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Henryk Bobula
  • Maciej Bobula
  • Mateusz Bobula

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bobulka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Spisz bańka, bula

Wiktionary


boby

spójnik "bo" z cząstką "by"


SJP.pl

spójnik

 (1.1) spójnik bo z końcówką 3 os. lp. i lm. trybu przypuszczającego

Wiktionary

Boby – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pułtuskim, w gminie Pułtusk. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Masz szczęście, że ten pan cię zaprosił, bobym cię wziął na obcasy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔbɨ, AS: boby

Wiktionary


bobówka

1. poczwarka muchówek;
2. zupa z bobu


SJP.pl

Bobówka, baryłka – poczwarka wolna (poczwarka, której podstawowe przydatki (skrzydła, odnóża, czułki) nie przylegają do ciała, tzn. nie są przyklejone wydzieliną gruczołów larwalnych) muchówek wraz z kokonem rzekomym. Poczwarka ta pozostaje w ostatniej wylince.

Wikipedia


bocan

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) gwara. bocian, bocian biały

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bocian, pot. bociek; gwara. bocion, boción, bociun, bociąg, bocon, bocoń, boczoń, boćko, boć, busiek, buśko, busion, iwanko, klebocon, klobocon, ksiądz wojciech, mocian, pocian, staś, wojtek, wojtuś, wosio; białystok|klekotun.

Wiktionary


boccaccio

nazwisko włoskie, m.in. Giovanni Boccaccio [czytaj: dżjowańi bokaczjo] pisarz włoski (1313-1375)


SJP.pl


bocce

[czytaj: boczcze] gra popularna we Włoszech i Francji, polegająca na umieszczeniu własnych kul jak najbliżej małej kulki; boules


SJP.pl

Bo

Wikipedia


boccherini

[czytaj: bokkeRIni] nazwisko


SJP.pl


boccia

gra paraolimpijska polegająca na rzucaniu kul jak najbliżej kuli celu


SJP.pl

Boccia – sportowa dyscyplina paraolimpijska wywodząca od włoskiej gry w bule – bocce.

Pierwszy raz rozgrywki boccia miały miejsce na światowych igrzyskach niepełnosprawnych w Nowym Jorku w roku 1984. Stałą dyscypliną paraolimpijską stały się od czasu olimpiady w Barcelonie w 1992 roku. Obok goalballa i dyscyplin uprawianych na wózkach jest dyscypliną paraolimpijską niemającą swojego odpowiednika w programie olimpijskim.

Wikipedia


bochaczyk

nazwisko


SJP.pl


bochen

duży bochenek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zgrub. od: bochenek

Wiktionary

Bochen – nazwa, jaką określa się bryłę chleba, najczęściej okrągłą lub podłużną. Bochny mają różną wielkość, miewają także skórkę zdobioną wzorem.

We współczesnym języku polskim za neutralną uważa się formę bochenek, kiedyś będącą zdrobnieniem słowa "bochen". Natomiast wyraz "bochen" jest obecnie zgrubieniem słowa "bochenek".

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dopiero tam większość mieszkańców mogła zjeść po kawałku z rekordowego bochna. – W Siewierzu istnieje tradycja pieczenia chleba foremkowego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔxɛ̃n, AS: boχẽn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bochenek mrz.

Wiktionary


bocheneczek

zdrobnienie od: bochenek


SJP.pl


bochenek

uformowana bryła chleba lub ciasta przygotowanego do pieczenia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jeden chleb, bryła ciasta

 (1.2) kulin. kształt, w jaki formowany jest chleb

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bochenek, bochen – bryła chleba
  • Bochenek – jezioro
  • Bochenek – polskie nazwisko
  • Adam Bochenek (1875–1913) – polski lekarz, histolog, anatom.
  • Andrzej Bochenek (ur. 1949) – polski lekarz, kardiochirurg.
  • Krystyna Bochenek (1953–2010) – polska dziennikarka i polityk.
  • Krzysztof Bochenek (ur. 1960) – polski aktor.
  • Rafał Bochenek (ur. 1986) – polski polityk i samorządowiec, z wykształcenia prawnik.
  • Włodzimierz Bochenek (1894–1926) – polski wojskowy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Kochany, kup mi po drodze dwa duże bochenki chleba i trzy słodkie bułeczki z jabłkiem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈxɛ̃nɛk, AS: boχẽnek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bochen mrz., bocheneczek mrz., bochniec mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) reg. śl. pecynek

Wiktionary


bocheniec

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bocheniec – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. golubsko-dobrzyńskim, w gminie Radomin
  • Bocheniec – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. jędrzejowskim, w gminie Małogoszcz
  • Bocheniec – sanktuarium koło Jadownik w woj. małopolskim, w gminie Brzesko
  • Bocheniec – pasmo górskie w Górach Świętokrzyskich
  • Bocheniec – wzgórze na granicy Jadownik i Okocimia (gmina Brzesko)

Wikipedia


bochenkowaty

podobny kształtem do bochenka chleba


SJP.pl


bochenkowy

→ bochenek


SJP.pl

Patrz:

bochenek

bocheń

Bocheń – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łowickim, w gminie Łowicz. W 2011 roku zamieszkiwało ją 299 osób.

W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bocheń, po jej zniesieniu w gromadzie Pilaszków. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.

Wikipedia


bocheński

przymiotnik od: Bochnia


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Bochni, związany z Bochnią, pochodzący z Bochni

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adolf Maria Bocheński – pisarz i publicysta, oficer
  • Aleksander Bocheński – eseista, publicysta, tłumacz i polityk
  • Andrzej Bocheński – polityk
  • Feliks Bocheński – sędzia II RP na Śląsku
  • Franciszek Izydor Bocheński – ziemianin, przemysłowiec
  • Jacek Bocheński – pisarz i publicysta
  • Jan Ignacy Bocheński – ksiądz, działacz społeczny
  • Jan Bocheński – malarz, pedagog
  • Józef Bocheński – funkcjonariusz Straży Granicznej II RP
  • Józef Maria Bocheński – logik, historyk logiki i filozof, sowietolog
  • Roman Bocheński – pływak
  • Roman Bocheński – podporucznik wojsk rosyjskich, spiskowiec, major wojsk powstańczych z 1863.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Stanisław Barabasz pochodził z rodziny związanej z bocheńskim przemysłem solnym, o wielkich tradycjach patriotycznych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈxɛ̃j̃sʲci, AS: boχẽĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bochnia ż., bochnianin mos., bochnianka ż.

Wiktionary


bochiński

nazwisko


SJP.pl


bochnacki

nazwisko


SJP.pl


bochnak

nazwisko


SJP.pl


bochnar

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stpol. nazwa monety

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔxnar, AS: boχnar

Wiktionary


bochnek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stpol. bochenek

Wiktionary


bochnia

miasto w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto powiatowe w Polsce, w województwie małopolskim;

Wiktionary

}|- class="grafika iboxs"

Bochnia (niem. "Salzberg") – miasto w południowej Polsce, w województwie małopolskim, siedziba powiatu bocheńskiego, położone nad rzeką Rabą, w dolinie potoku Babica, na granicy Kotliny Sandomierskiej i Pogórza Karpackiego (ściślej: Podgórze Bocheńskie).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbɔxʲɲa, AS: boχʹńa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bochnianin mos., bochnianka ż.

 przym. bocheński

Wiktionary


bochniak

nazwisko


SJP.pl

Bo

Wikipedia


bochnianin

mieszkaniec Bochni


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Bochni

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔxʲˈɲä̃ɲĩn, AS: boχʹńä̃ńĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bochnia ż.

:: fż. bochnianka ż.

 przym. bocheński

Wiktionary


bochnianka

mieszkanka Bochni


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Bochni

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔxʲˈɲãnka, AS: boχʹńãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bochnia ż.

:: fm. bochnianin mos.

 przym. bocheński

Wiktionary


bochotnica

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w województwie lubelskim;

Wiktionary

}|-

Bochotnica (jid. "באָכאָטניץ", niem. "Bochotnitza", ros. "Бохотница") – wieś sołecka w Polsce położona w zachodniej części województwa lubelskiego, w powiecie puławskim, w gminie Kazimierz Dolny. Leży nad Bystrą i Wisłą przy drogach wojewódzkich nr 824

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌbɔxɔtʲˈɲit͡sa, AS: boχotʹńica

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bochotniczanin

 przym. bochotnicki

Wiktionary


bochowo

Bochowo ( Bòchòwò, kaszub. Bòchòwò; Bochow) – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Czarna Dąbrówka. Leży na północno-zachodnim krańcu Pojezierza Kaszubskiego.

Wikipedia


bochum

miasto w Niemczech


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto na prawach powiatu położone w zachodniej części Niemiec;

Wiktionary

Bochum – miasto na prawach powiatu położone w zachodniej części Niemiec, w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, w rejencji Arnsberg, w środku Zagłębia Ruhry (niem. "Ruhrgebiet"). Duży ośrodek przemysłowy: szóste co do wielkości miasto kraju związkowego, znajduje się także w pierwszej dwudziestce największych miast Niemiec.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zebrane i opracowane przez młodzież z Jasła i Bochum materiały zostaną w formie raportu wydane w wielojęzykowej wersji oraz umieszczone w formie witryny internetowej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔxũm, AS: boχũm

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bochumski

Wiktionary


bochumski

przymiotnik od: Bochum (miasto w Niemczech)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bochum, dotyczący Bochum (miasta w Niemczech)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bochum n.

Wiktionary


bochyński

nazwisko


SJP.pl


bochówko

Bochówko (kaszub. Bòchówkò; niem. "Bochowke") – osada kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Czarna Dąbrówka, na północno-zachodnim krańcu Pojezierza Kaszubskiego. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 osada administracyjnie należała do województwa słupskiego.

Wikipedia


bocian

duży ptak należący do rodzaju brodzących, częsty w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Ciconia|ref=tak. duży ptak brodzący z rodziny bocianów;

 (1.2) pot. ornit. bocian biały

 (1.3) daw. narzędzie tortur krępujące szyję, ręce i stopy;

 (1.4) lud. etn. siła odpowiedzialna za narodziny lub pojawienie się dziecka w rodzinie

 (1.5) przen. eufem. lub żart. sprawca narodzin, pojawienia się dziecka w rodzinie

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bocianowate – rodzina ptaków z rzędu brodzących
    • bocian biały
    • bocian czarny
    • bocian białoszyi
  • Bocian – część miasta Tomaszów Mazowiecki
  • Bocian – część wsi Brzoza w woj. łódzkim, w pow. wieluńskim, w gminie Biała
  • Bocian – przysiółek wsi Biadaszki w woj. łódzkim, w pow. wieruszowskim, w gminie Galewice
  • Bocian – osada leśna wsi Węglewice w woj. łódzkim, w pow. wieruszowskim, w gminie Galewice
  • Bocian – wieś w woj. mazowieckim, w pow. otwockim, w gminie Kołbiel
  • Bocian – osada wsi Soborzyce w woj. śląskim, w pow. częstochowskim, w gminie Dąbrowa Zielona
  • Bocian – przysiółek osady Wólka w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. kętrzyńskim, w gminie Kętrzyn
  • Bocian (nazwisko)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Były tam bociany takie same jak nasze europejskie i bociany o wielkim grubym dzióbie zakończonym hakiem (…)

 (1.2) Na łąkę właśnie wróciły bociany.

 (1.2) Na naszym kominie klekocze już bocian.

 (1.4) Bocian, bocian kiszka, przynieś mi braciszka.

 (1.5) Bocian znów przyniósł Jackowi braciszka.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔt͡ɕãn, AS: boćãn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bocianiątko n., bocianówka ż., Bociany nmos., bocianowate nmos., bocianowce nmos., bocianowiec m., Bocianicha ż., Bocianówko n., Bocianowo n., Bocianek m., bociannik m., Boćki nmos.

:: zdrobn. bocianek m., bociek m., bociuś m.

:: zgrub. bocianisko n.

:: fż. bocianica ż., bocianicha ż.

 przym. bociani, bocianowaty, boćkowy, bocianowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) pot. pieszcz. bociek; gwara. bocion, boción, bociun, bocan, bociąg, bocon, bocoń, boczoń, boćko, boć, busiek, buśko, busion, iwanko, klekotka, klebocon, klobocon, ksiądz wojciech, maciuś, mocian, pocian, sykacz, staś, wojtek, wojtuś, wosio; białystok|klekotun.

 (1.3) córka śmieciarza, kajdany Skeffingtona

 (1.4) bociek

Wiktionary


bocianek

mały bocian


SJP.pl

Bo

Wikipedia


bociani

należący do bociana, podobny do bociana


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący bociana, należący do bociana

 (1.2) taki jak u bociana, przypominający bociana, charakterystyczny dla bociana

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Gniazdo bocianie na słomianym dachu albo na rusztowaniu, na kole od wozu, według opinii ludu przynosi szczęście domowi.

 (1.2) Skrzydła miał pawie, szyję — łabędzią, dziób — bociani, pazury — sępie, a oczy — jaskółcze.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈt͡ɕä̃ɲi, AS: boćä̃ńi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bocianowe nmos., bocian mzw., bocianica ż., bocianicha ż., bocianowa ż., bocianek mzw., bocianię n., bocianiątko n., bociek mzw., bociuś mzw., bocianiec mrz., bocianowce nmos., bociany nmos.

 przym. bocianowy, bocianowaty

Wiktionary


bocianica

samica bociana


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. samica bociana

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bocianica odleciała, aby poszukać pokarmu dla młodych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔt͡ɕä̃ˈɲit͡sa, AS: boćä̃ńica

Wiktionary

Powiązane:

 zob. bocian.

Wiktionary


bocianiec

bocianie gniazdo na statku


SJP.pl


bocianiątko

pieszczotliwe zdrobnienie od: bocianię


SJP.pl


bocianię

pisklę bociana


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ornit. pisklę bociana

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bocian m., bocianica ż., bociek m.

:: zdrobn. bocianiątko n.

 przym. bociani

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zdrobn. bocianiątko

Wiktionary


bociankowe

przyjęcie wydawane na cześć przyszłej matki przez jej przyjaciółki i krewne; brzuszkowe, baby shower


SJP.pl


bocianowate

rodzina ptaków z rzędu brodzących; bociany


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Ciconiidae|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu bocianowych;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pisklęta bocianowatych są gniazdownikami.

 (1.1) Kleszczak afrykański należy do bocianowatych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bocian mzw., bocianowce nmos., bociany nmos., bocianowe nmos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bociany

Wiktionary


bocianowaty

1. podobny do bociana;
2. o cechach bocianowatych (rodzina ptaków)


SJP.pl


bocianowce

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Ciconiiformes|Bonaparte|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych, obejmuje gatunki wodno-błotne, w większości wędrowne;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Profesor wydał monografię o bocianowcach Polski.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bocian mzw./mrz., bocianowate lm nm., bociany lm nm.

 przym. bociani, bocianowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bocianowe, brodzące

Wiktionary


bocianowe

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Ciconiiformes|Bonaparte|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych, obejmuje gatunki wodno-błotne, w większości wędrowne;

forma przymiotnika.

 (2.1) M., B. i W. n. lp.; M., B. i W. lm nm. od: bocianowy

Wiktionary

Bocianowe, bocianowce, brodzące (Ciconiiformes) – rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych (Neognathae). Obejmuje gatunki kosmopolityczne, wodno-błotne, w większości wędrowne.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Część gatunków bocianowych gnieździ się w koloniach.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bocian mzw./mrz., bocianowate lm nm., bociany lm nm.

 przym. bociani, bocianowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bocianowce, brodzące

Wiktionary


bocianowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bocianowo – część miasta Bydgoszcz
  • Bocianowo – część wsi Płocicz w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. sępoleńskim, w gminie Kamień Krajeński
  • Bocianowo – przysiółek osady Bęsia w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. olsztyńskim, w gminie Kolno
  • Bocian, Bociany
  • Bocianówka, Bocianówko
  • Między nami bocianami

Wikipedia


bocianowski

nazwisko


SJP.pl


bocianowy

przymiotnik od: bocian


SJP.pl

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) należący do bociana

przymiotnik relacyjny

 (2.1) związany z bocianem, dotyczący bociana

przymiotnik jakościowy

 (3.1) charakterystyczny dla bociana, mający cechy bociana

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Samica nie pozostała głucha na bocianowe umizgi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bocian mzw./mrz., bocianowe lm nm., bociany lm nm.

 przym. bociani

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bociani

 (2.1) bociani

 (3.1) bociani

Wiktionary


bociany

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Ciconiidae|Sundevall|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu bocianowych;

forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: bocian

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bociany, bocianowate – rodzina ptaków brodzących
  • Bociany – część miasta Łapy
  • Bociany – część wsi Bysław w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. tucholskim, w gminie Lubiewo
  • Bociany – część wsi Bysławek w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. tucholskim, w gminie Lubiewo
  • Bociany – część wsi Lubiewo w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. tucholskim, w gminie Lubiewo
  • Bociany – wieś w woj. łódzkim, w pow. kutnowskim, w gminie Strzelce
  • Bociany – osada w woj. mazowieckim, w pow. przysuskim, w gminie Przysucha
  • Bociany – część wsi Radziwiłka w woj. mazowieckim, w pow. sochaczewskim, w gminie Młodzieszyn
  • Bociany – część wsi Lipnica w woj. wielkopolskim, w pow. szamotulskim, w gminie Szamotuły
  • Bociany – obraz Józefa Chełmońskiego
  • Bociany – rzeźba Michała Gałkiewicza
  • Bociany – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie werenowskim, w sielsowiecie Konwaliszki

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pisklęta bocianów są gniazdownikami.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bocianowe nmos., bocianowce nmos., bocian mzw., bocianowate lm nm.

 przym. bociani, bocianowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bocianowate

Wiktionary


bocianówka

potocznie: woda lecznicza stosowana w sanatoriach do leczenia bezpłodności u kobiet


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bocianówka – część wsi Wasylów Wielki w woj. lubelskim, w pow. tomaszowskim, w gminie Ulhówek
  • Bocianówka – część wsi Sady w woj. lubelskim, w pow. zamojskim, w gminie Skierbieszów
  • Bocianówka – część wsi Gutów w woj. mazowieckim, w pow. radomskim, w gminie Jedlińsk
  • Bocianówka – wieś na Ukrainie
  • Bocianówka – źródło wody na Górze Parkowej w Krynicy-Zdroju
  • Bocian, Bociany, Bocianowo

Wikipedia


bociek

potocznie: bocian


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pot. pieszcz. bocian

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Grzegorz Bociek
  • Krzysztof Bociek
  • Zdzisław (Jerzy) Bociek
  • Marcin Bocian, pseudonim: Bociek

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W gnieździe siedzą trzy młode boćki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔt͡ɕɛk, AS: boćek

Wiktionary

Powiązane:

 zob. bocian.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bocian, bociuś

Wiktionary


bociem

spójnik

 (1.1) stpol. bowiem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔt͡ɕɛ̃m, AS: boćẽm

Wiktionary


bocień

Bocień – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim, w gminie Chełmża.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 211 mieszkańców. Wraz z 3 innymi wsiami (każdą zamieszkuje 211 osób), jest piętnastą co do wielkości miejscowością gminy Chełmża.

Wikipedia


bocik

1. zdrobnienie od: bot (aplikacja, wirtualny przeciwnik);
2. dawniej: bucik, botek


SJP.pl


bocion

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) gwara. bocian, bocian biały

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bocian, pot. bociek; gwara. boción, bociun, bocan, bociąg, bocon, bocoń, boczoń, boćko, boć, busiek, buśko, busion, iwanko, klebocon, klobocon, ksiądz wojciech, mocian, pocian, staś, wojtek, wojtuś, wosio; białystok|klekotun.

Wiktionary


bociun

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) gwara. bocian, bocian biały

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bocian, pot. bociek; gwara. bocion, boción, bocan, bociąg, bocon, bocoń, boczoń, boćko, boć, busiek, buśko, busion, iwanko, klebocon, klobocon, ksiądz wojciech, mocian, pocian, staś, wojtek, wojtuś, wosio; białystok|klekotun.

Wiktionary


bociuś

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pot. pieszcz. bocian

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zobacz, Madziu, jakiego ślicznego bociusia ci babcia wyhaftowała.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bocian mzw., bociek mzw.

 przym. bociani

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bociek

Wiktionary


boción

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) gwara. bocian, bocian biały

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bocian, pot. bociek; gwara. bocion, bociun, bocan, bociąg, bocon, bocoń, boczoń, boćko, boć, busiek, buśko, busion, iwanko, klebocon, klobocon, ksiądz wojciech, mocian, pocian, staś, wojtek, wojtuś, wosio; białystok|klekotun.

Wiktionary


bociąg

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) gwara. bocian, bocian biały

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bocian, pot. bociek; gwara. bocion, bociun, bocan, boción, bocon, bocoń, boczoń, boćko, boć, busiek, buśko, busion, iwanko, klebocon, klobocon, ksiądz wojciech, mocian, pocian, staś, wojtek, wojtuś, wosio; białystok|klekotun.

Wiktionary


bocja

rodzaj ryb karpiokształtnych z rodziny piskorzowatych; ślizik


SJP.pl


bocon

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) gwara. bocian, bocian biały

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bocian, pot. bociek; gwara. bocion, bociun, bocan, boción, bociąg, bocoń, boczoń, boćko, boć, busiek, buśko, busion, iwanko, klebocon, klobocon, ksiądz wojciech, mocian, pocian, staś, wojtek, wojtuś, wosio; białystok|klekotun.

Wiktionary


bocors

[czytaj: bokor] czarownicy lub znachorzy voodoo (wudu)


SJP.pl


bocoń

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) gwara. bocian, bocian biały

Wiktionary

Bocoń – północna część miasta Nowy Sącz, nad Łubinką, w rejonie ulicy Witosa. Jest to obszar słabo zabudowany.

Włączony do Nowego Sącza 1 lipca 1951 jako część miejscowości Roszkowice.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) bocian, pot. bociek; gwara. bocion, bociun, bocan, boción, bociąg, bocon, boczoń, boćko, boć, busiek, buśko, busion, iwanko, klebocon, klobocon, ksiądz wojciech, mocian, pocian, staś, wojtek, wojtuś, wosio; białystok|klekotun.

Wiktionary


boczanica

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie hoszczańskim, w obwodzie rówieńskim;

Wiktionary

Boczanica (ukr. Бочаниця) – wieś na Ukrainie w rejonie hoszczańskim, w obwodzie rówieńskim.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. boczanicki

Wiktionary


boczanka

boczanka brązowianka - gatunek motyla z rodziny wachlarzykowatych


SJP.pl


boczar

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Kazimierz Boczar – polski ekonomista, działacz spółdzielczy, wykładowca
  • Tomasz Boczar – polski elektrotechnik, nauczyciel akademicki
  • Wiktor Boczar – polski żołnierz, sędzia

Wikipedia


boczasty

przymiotnik relacyjny

 (1.1) daw. mający wielkie boki

 (1.2) gw-pl|Lubelszczyzna wschodnia, Lubelszczyzna zachodnia. wielobarwny, różnobarwny

przymiotnik jakościowy

 (2.1) daw. przen. o człowieku: nadęty, dąsający się, gniewny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. boczek mrz., bok mrz., boczula ż.

 przysł. bokiem, bocznie

Wiktionary


boczek

1. zdrobnienie od bok;
2. rodzaj mięsa wieprzowego, część tuszy wieprzowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: bok

 (1.2) spoż. mięso z boku świni poprzerastane słoniną;

 (1.3) boczna wydzielona część tabeli wyjaśniająca poziome rubryki (wiersze)

Wiktionary

Boczek – pojęcie z dziedziny technologii żywności, oznaczające jedną z zasadniczych części półtuszy wieprzowej oraz potrawy z niej wykonywane.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Siadłem sobie cichutko na boczku krzesełka.

 (1.2) Do bigosu dobrze jest dodać trochę wędzonego boczku i kiełbasy.

 (1.3) Tekst w boczku powinien być wyrównany do lewej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔt͡ʃɛk, AS: boček

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bok m., pobocze n.

:: zdrobn. boczuś m.

 czas. boczyć się ndk.

 przym. boczny, boczkowy, boczasty

 przysł. boczkiem, bocznie

Wiktionary


boczeń

boczyć się - dąsać się; okazywać niechęć


SJP.pl

Boczeń ("Pleurochaete" Lindb.) – rodzaj mchów należący do rodziny płoniwowatych ("Pottiaceae" Schimp.).

Wikipedia


boczki

1. zdrobnienie od bok;
2. rodzaj mięsa wieprzowego, część tuszy wieprzowej


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Boczki – element niektórych instrumentów muzycznych
  • Boczki – wieś w woj. łódzkim, w pow. poddębickim, w gminie Poddębice
  • Boczki – wieś w woj. łódzkim, w pow. zduńskowolskim, w gminie Szadek
  • Boczki – wieś w woj. łódzkim, w pow. zgierskim, w gminie Ozorków
  • Boczki – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie gołdapskim, w gminie Dubeninki
  • Boczki – gromada
  • Boczki – dawna gmina
  • Rezerwat przyrody Boczki
  • Boczki Chełmońskie
  • Boczki Domaradzkie
  • Boczki Zarzeczne

Wikipedia


boczkiem

skradając się w niewidoczny sposób; chyłkiem


SJP.pl


boczkowice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Boczkowice – wieś w woj. małopolskim, w pow. miechowskim, w gminie Książ Wielki
  • Boczkowice – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. włoszczowskim, w gminie Włoszczowa

Wikipedia


boczkowski

nazwisko


SJP.pl


boczkowy

zrobiony z boczku


SJP.pl


bocznia

drzewo z rodziny arekowatych; sabal


SJP.pl


boczniaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od boczniak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. boczniak m.

Wiktionary


boczniak

grzyb jadalny z rodziny bedłkowatych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) mykol. kulin. nazwa systematyczna|Pleurotus|ref=tak., grzyb rosnący na pniach;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bok m., bocznica ż.

:: zdrobn. boczniaczek m.

 przym. boczny

 przysł. bocznie

Wiktionary


boczniakarnia

pomieszczenie do hodowli boczniaków


SJP.pl


boczniakowate

o cechach boczniakowatych (rodzina grzybów)


SJP.pl

Boczniakowate ("Pleurotaceae" Kühner) – rodzina grzybów należąca do rzędu pieczarkowców.

Wikipedia


boczniakowaty

o cechach boczniakowatych (rodzina grzybów)


SJP.pl


bocznica

boczny tor


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) boczny tor kolejowy; odnoga od głównej linii, przeznaczona do specjalnego użytku;

 (1.2) pot. boczna ulica, boczna droga, odnoga drogi

 (1.3) biol. odgałęzienie nerwu lub naczynia krwionośnego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do kamieniołomu prowadzi bocznica kolejowa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔt͡ʃʲˈɲit͡sa, AS: bočʹńica

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bok m., boczek m., boczuś m., boczniak m., pobocznica ż., pobocze n., bocznik m., poboczność ż.

 przym. boczny, poboczny

 przysł. bocznie, pobocznie

Wiktionary


bocznicowy

→ bocznica


SJP.pl

Patrz:

bocznica

bocznie

przysłówek sposobu

 (1.1) na sposób boczny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ciało sparysomy jest owalne, silnie bocznie spłaszczone.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. pobocze n., bocznica ż., boczniak mrz., zboczeniec mos., boczek mrz., bok mrz.

 czas. boczyć ndk., boczyć się ndk., zboczyć dk., zbaczać ndk.

 przym. boczny, poboczny, zboczony, boczasty

 przysł. pobocznie, bokiem, bokami

Wiktionary


bocznik

1. opornik elektryczny;
2. narzędzie stolarskie, rodzaj hebla


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) elektr. rezystor włączony równolegle do głównego obwodu, zmniejszający prąd pobierany przez ten obwód

Wiktionary

Bocznik pomiarowy – skalibrowany rezystor używany przy pomiarach dużych wartości natężenia prądu elektrycznego, rozszerzający zakres pomiarowy standardowych mierników. Stosowany przy pomiarach prądu stałego i zmiennego.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bocznica ż., bocznikowanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) szunt

Wiktionary


bocznikowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) elektr. włączanie bocznika

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bocznik m.

 czas. bocznikować

Wiktionary


bocznikować

włączać bocznik elektryczny


SJP.pl


bocznikowy

związany z bocznikiem


SJP.pl


bocznokołowiec

statek napędzany bocznymi kołami łopatkowymi


SJP.pl


bocznokołowy

o napędzie statków - wykorzystujący boczne koła łopatkowe


SJP.pl


bocznotrzonowy

ponurnik bocznotrzonowy - gatunek grzybów z rodziny ponurnikowatych


SJP.pl


boczny

będący na boku w stosunku do czegoś, skierowany w bok, na bok


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) znajdujący się, umiejscowiony na boku czegoś

 (1.2) kierujący się, skierowany w bok

 (1.3) przen. nie główny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przed wyprzedzaniem zawsze spoglądam w boczne lusterko.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔt͡ʃnɨ, AS: bočny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bok m., boczek m., bocznica ż., boczniak m., boczenie n., zboczenie n., zbaczanie n., zboczeniec m.

 czas. boczyć się ndk., zboczyć dk., zbaczać ndk.

 przym. zboczony

 przysł. bocznie

Wiktionary


boczowski

przymiotnik od: Boczów


SJP.pl


boczoń

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) gwara. bocian, bocian biały

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bocian, pot. bociek; gwara. bocion, bociun, bocan, boción, bociąg, bocon, bocoń, boćko, boć, busiek, buśko, busion, iwanko, klebocon, klobocon, ksiądz wojciech, mocian, pocian, staś, wojtek, wojtuś, wosio; białystok|klekotun.

Wiktionary


boczuś

pieszczotliwie: boczek (wędlina)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: boczek

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔt͡ʃuɕ, AS: bočuś

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. boczek m., bocznica ż.

Wiktionary


boczyć

boczyć się - dąsać się; okazywać niechęć


SJP.pl


boczów

nazwa dwóch wsi w Polsce


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Boczów – wieś w woj. lubuskim, w pow. sulęcińskim, w gminie Torzym
  • Boczów – wieś w woj. małopolskim, w pow. bocheńskim, w gminie Łapanów
  • Boczów – gromada
  • Boczów – dawna gmina
  • Boczów – stacja kolejowa w Boczowie, w woj. lubuskim

Wikipedia


bod

jednostka pomiarowa szybkości nadawania jednostkowych impulsów telegraficznych; baud


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) inform. jednostka prędkości transmisji sygnału;

Wiktionary

Bod ( Baud) – miara określająca prędkość przesyłania zmian medium transmisyjnego (nazwanych "symbolami") z wykorzystaniem cyfrowej modulacji sygnału (w przypadku transmisji w paśmie przepustowym – ang. passband) lub kodowania liniowego (w przypadku transmisji w paśmie podstawowym – ang. baseband). Każdy symbol może reprezentować (transportować) jeden lub więcej bitów danych. Bod oznacza się skrótem Bd. Nazwa jednostki pochodzi od nazwiska Émile Baudot – twórcy telegraficznego "kodu Baudot".

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pięćset bodów oznacza pięćset zmian poziomu sygnału na sekundę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔt, AS: bot

Wiktionary

Powiązane:

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) baud

* słowacki: (1.1) baud m.

źródła.

== bod (język angielski.) ==

wymowa.

 amer. IPA|bɑd.

 RP. IPA|bɒd.

 audioAU|En-au-bod.ogg.

znaczenia.

rzeczownik

 (1.1) slang. ciało

 (1.2) bryt. slang. osoba

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

 (1.1) body

 (1.2) person

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

Wiktionary

Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) baud

* słowacki: (1.1) baud m.

źródła.

== bod (język angielski.) ==

wymowa.

 amer. IPA|bɑd.

 RP. IPA|bɒd.

 audioAU|En-au-bod.ogg.

znaczenia.

rzeczownik

 (1.1) slang. ciało

 (1.2) bryt. slang. osoba

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

 (1.1) body

 (1.2) person

Wiktionary


bodaczów

Bodaczów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Szczebrzeszyn.

Prywatna wieś szlachecka "Bodaczew" położona była na przełomie XVI i XVII wieku w ziemi chełmskiej województwa ruskiego. W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bodaczów, po jej zniesieniu w gromadzie Szczebrzeszyn. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

Wikipedia


bodaj

partykuła o wielu funkcjach, m.in. wyrażająca życzenie, osłabiająca treść wypowiedzi


SJP.pl

partykuła

 (1.1) sygnalizuje wątpliwość mówiącego odnośnie prawdziwości przekazywanych informacji (np. zasłyszanych)

 (1.2) przest. sygnalizuje że przedstawione oczekiwania są najmniejszymi dopuszczalnymi

 (1.3) wprowadza życzenie lub przekleństwo

spójnik

 (2.1) wyraża obojętność wobec wyboru i jednocześnie sugeruje jedno z rozwiązań

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pojechali bodaj w góry.

 (1.2) Pożycz bodaj stówę.

 (1.2) Czy on cię bodaj przeprosił?

 (1.3) Bodaj go piorun trzasnął!

 (1.3) Bodajbyś się nie urodził!

 (2.1) Kup cokolwiek na obiad, bodaj kurczaka.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔdaj, AS: bodai ̯

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bodajże, chyba, podobno

 (1.2) choć, choćby, przynajmniej

 (1.3) bodajby, niech, a niech, oby, żeby

 (2.1) bodajby, choćby, chociażby

Wiktionary


bodajby

"bodaj" wraz z cząstką trybu przypuszczającego


SJP.pl


bodajże

podobno, być może


SJP.pl

partykuła

 (1.1) … wyrażająca wątpliwość co do prawdziwości przekazywanej informacji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Następny pociąg odjeżdża bodajże już za 15 minut.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈdajʒɛ, AS: bodai ̯že

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bodaj, chyba, podobno, rzekomo, przest. ponoć

Wiktionary


bodaszewski

nazwisko


SJP.pl


bodega

1. piwnica winiarska;
2. portowy magazyn składowy


SJP.pl

Bodega – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kalifornia, w hrabstwie Sonoma.

Wikipedia


bodek

nazwisko


SJP.pl

Bodek – polski herb szlachecki pochodzenia niemieckiego, używany w Polsce przez rodzinę osiadłą w Prusach.

Wikipedia


bodeński

związany z Jeziorem Bodeńskim


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Jeziorem Bodeńskim, dotyczący Jeziora Bodeńskiego, związany z obszarem nad tym jeziorem

Wiktionary


bodhi

w buddyzmie: stan najwyższego poznania


SJP.pl


bodhidharma

Bo

Wikipedia


bodhisattwa

w buddyzmie: istota doskonała, która ma się stać Buddą


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. człowiek, który w buddyzmie mahajana dąży do stanu buddy, kieruje się altruistyczną motywacją przynoszenia pożytku innym;

Wiktionary

Bo

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Staniesz się bodhisattwą lub dzieckiem Buddy wyłącznie pod warunkiem, że wykażesz altruistyczną chęć osiągnięcia oświecenia. Bodhisattwowie nazywani są dziećmi umysłu Buddy, gdyż zrodzili się z właściwości strumienia jego umysłu.

 (1.1) (…) powinnością bodhisattwy jest bodhicitta, nieustająca aktywność mieć na celu wyzwolenie wszystkich istot.

 (1.1) Wśród przedstawień są posągi Buddy, bodhisattw oraz duże triadyczne stele, gdzie postaci Buddy, stojącemu na tle mandorli, po obu stronach towarzyszą bodhisattwy.

Wiktionary


bodhićitta

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) filoz. w buddyzmie aspiracja osiągnięcia oświecenia dla dobra wszystkich istot czujących, pragnienie uwolnienia wszystkich istot od cierpienia;

Wiktionary

Bodhićitta ( बोधिचित्त, bodhicitta; putixin, 菩提心; porisim; bodaishin; Bồ-đê-tâm; byang chub kyi sems, བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་, dosł. umysł oświecenia, przebudzone serce-umysł lub serce przebudzonego umysłu) – aspiracja osiągnięcia oświecenia dla dobra wszystkich czujących istot (pragnienie uwolnienia wszystkich istot od cierpienia).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ślubowania bodhisattwy dzieli się na osiemnaście głównych oraz 46 pomniejszych, gdzie podstawowym nakazem jest nieporzucenie altruistycznej postawy bodhisattwy zwanej bodhićittą.

Wiktionary


bodiak

regionalnie: oset; bodziak


SJP.pl


bodiakowy

przymiotnik od: bodiak


SJP.pl


bodian

rodzaj ryb z rodziny wargaczowatych


SJP.pl


bodiczek

zatrzymanie przeciwnika ciałem w grze sportowej


SJP.pl

Bo

Wikipedia


bodiczkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) sport. w hokeju na lodzie: atakowanie przeciwnika bodiczkiem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bodiczek m.

 czas. bodiczkować

Wiktionary


bodiczkować

w hokeju: atakować ciałem


SJP.pl


bodin

[czytaj: boDĘ albo boDEN] nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bodin – miejscowość
  • Étienne Soulange-Bodin – francuski oficer
  • Félix Bodin – francuski polityk
  • Ivan Bodin – szwedzki piłkarz nożny
  • Jean Bodin – francuski prawnik
  • Konstantyn Bodin – przywódca powstania antybizatyjskiego
  • Martin Bodin – szwedzki operator filmowy
  • Boddien
  • Boddin

Wikipedia


bodlica

bodlica sinica - gatunek ćmy z rodziny wycinkowatych


SJP.pl


bodmeria

pożyczka pod zastaw okrętu lub jego ładunku


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mors. pożyczka pod zastaw statku, ładunku, wyposażenia, zaciągana w obcym porcie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔdˈmɛrʲja, AS: bodmerʹi ̯a

Wiktionary


bodnar

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adam Bodnar (ur. 1977) – prawnik, obrońca praw człowieka, Rzecznik Praw Obywatelskich (2015–2021), od 2023 Minister Sprawiedliwości i Prokurator Generalny
  • Artur Bodnar (1929–1989) – politolog, działacz państwowy
  • Iwan Bodnar (ur. 1821) – ukraiński poseł do Sejmu Krajowego Galicji
  • Izabela Bodnar (ur. 1975) – posłanka na Sejm X kadencji
  • John Bodnar (ur. 1944) – amerykański historyk
  • László Bodnár (ur. 1979) – węgierski piłkarz
  • Lubomir Bodnar – onkolog, wykładowca akademicki
  • Łukasz Bodnar (ur. 1982) – polski kolarz, mistrz Polski w jeździe indywidualnej na czas, brat Macieja
  • Maciej Bodnar (ur. 1985) – polski kolarz z licencją Pro Tour, brat Łukasza
  • Olha Bodnar (ur. 1965) – deputowana do Rady Najwyższej Ukrainy V kadencji.
  • Robert Bodnar (1967–2005) – działacz opozycyjny w PRL
  • Sofija Bodnar (ur. 1995) – ukraińska zapaśniczka

Wikipedia


bodnia

duża beczka drewniana, kubeł


SJP.pl


bodnik

część poroża na nasadzie złączonej z czaszką


SJP.pl


bodnięcie

uderzyć czymś ostrym, np. rogami, ostrogą; ukłuć, ubóść, ubodnąć


SJP.pl


bodnóńć

czasownik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ukłuć

Wiktionary


bodnąć

uderzyć czymś ostrym, np. rogami, ostrogą; ukłuć, ubóść, ubodnąć


SJP.pl

czasownik przechodni dokonany (ndk. bóść)

 (1.1) uderzyć czymś ostrym, zakończonym spiczasto

 (1.2) przen. uderzyć psychicznie, wywołać przykrość

czasownik zwrotny dokonany bodnąć się (ndk. bóść się)

 (2.1) uderzyć siebie samego czymś ostrym

 (2.2) uderzyć siebie nawzajem czymś ostrym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Byk nagle bodnął go rogiem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bodnięcie n.

 czas. bóść ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) dźgnąć, ukłuć

 (2.1-2) dźgnąć się, ukłuć się

Wiktionary


bodo

jeden z języków urzędowych Indii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) jęz. język urzędowy stanu Asam w Indiach;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bodo – lud w indyjskim stanie Asam
  • język bodo – język urzędowy w indyjskim stanie Asam
  • Bodo – malgaska piosenkarka
  • Eugeniusz Bodo – polski aktor
  • Bodo – polski serial telewizyjny z 2016 roku o Eugeniuszu Bodo
  • Bodo – polski film fabularny z 2016 roku o Eugeniuszu Bodo
  • Bodø – miasto w Norwegii
  • Bodo – wieś w Rumunii, w okręgu Temesz, w gminie Balinț
  • Bodio

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Bodo n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) boro

Wiktionary


bodoni

krój czcionek drukarskich o dużym zróżnicowaniu linii pionowych i poziomych


SJP.pl

Bodoni – krój pisma zaprojektowany przez Giambattistę Bodoniego ok. 1780 roku w Parmie. Bodoni jest pismem szeryfowym, klasyfikowanym jako antykwa klasycystyczna. Obok kroju Didot uznawany za najbardziej charakterystyczne pismo drukarskie epoki klasycyzmu. W późniejszych epokach często kopiowany i stosowany w całej Europie i Stanach Zjednoczonych. Obecnie Bodoni jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych krojów pism, używanym m.in. w nagłówkach gazet, np. magazynu „Vogue”.

Wikipedia


bodot

telegraf Baudota (korzystający z pięcioelementowego alfabetu)


SJP.pl


boduch

nazwisko


SJP.pl


boduen

nazwisko


SJP.pl


boduszewo

Boduszewo – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Murowana Goślina.

Wikipedia


boduszów

Boduszów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie opatowskim, w gminie Iwaniska. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Wieś leżąca w powiecie sandomierskim województwa sandomierskiego wchodziła w XVII wieku w skład kompleksu iwaniskiego dóbr Zbigniewa Ossolińskiego. W 1629 roku właścicielem wsi położonej w powiecie sandomierskim województwa sandomierskiego był Krzysztof Ossoliński.

Wikipedia


body

1. obcisłe, jednoczęściowe ubranie damskie lub dziecięce okrywające tułów;
2. środowiskowo: korpus aparatu fotograficznego bez obiektywu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odzież. jednoczęściowy, obcisły strój kobiecy, zwykle bez rękawów i nogawek

 (1.2) odzież. jednoczęściowy strój dziecięcy, bez rękawów i nogawek

 (1.3) środ. fot. korpus aparatu fotograficznego po odłączeniu obiektywu

forma rzeczownika.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: bod

Wiktionary

Body – rodzaj elastycznej, jednoczęściowej i obcisłej kobiecej bielizny noszonej do m.in. spódnic i spodni. Popularność body wśród kobiet spowodowała pojawienie się również body w wersji dla mężczyzn.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kupiłam sobie obcisłe, czarne body.

 (1.3) Wystarczy, że kupię samo body, bo obiektyw mam z mojej starej lustrzanki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔdɨ, AS: body

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. bodzik m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) bodzik

Wiktionary


body-shaming

[czytaJ: bodiszejming] ośmieszające lub zawstydzające komentowanie wyglądu jakiejś osoby; body shaming, bodyshaming


SJP.pl


bodybuilding

[czytaj: BOdybilding] body building, kulturystyka, trening kulturystyczny;
1. zespół ćwiczeń wykonywanych za pomocą specjalnych przyrządów, zapewniających człowiekowi silną sylwetkę oraz sprawność fizyczną;
2. metodyka stosowania tych ćwiczeń


SJP.pl


bodyguard

[czytaj: BOdygard] prywatny ochroniarz, osoba zajmująca się ochroną znanych postaci życia publicznego; ochroniarz, goryl (potocznie)


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bodyguard – (z ang.) osobisty ochroniarz
  • Bodyguard – film z 1948 roku
  • Bodyguard – film z 1992 roku
  • Bodyguard – film z 2011 roku
  • Bodyguard – miniserial stacji BBC One
  • Bodyguard – ścieżka dźwiękowa do filmu z 1992 roku

Wikipedia


bodyguardka

→ bodyguard [czytaj: bodygardka]


SJP.pl


bodypainting

[czytaj: bodypejnting] malowanie farbami na ciele; body painting


SJP.pl

Bodypainting (etymologia: body – ciało + "painting" – malowanie, czyli malowanie ciała) – sztuka malowania na ciele farbami, przez niektórych[] uważana za jedną z najstarszych form sztuki. W przeciwieństwie do tatuaży, malunek jest tymczasowy.

Wikipedia


bodyshaming

[czytaJ: bodiszejming] ośmieszające lub zawstydzające komentowanie wyglądu jakiejś osoby; body shaming, body-shaming


SJP.pl


bodzak

nazwisko


SJP.pl


bodzanowianin

mieszkaniec Bodzanowa


SJP.pl


bodzanowianka

mieszkanka Bodzanowa


SJP.pl


bodzanowice

Bodzanowice (niem. "Botzanowitz"; "Grunsruh" (1938-1945)) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie oleskim, w gminie Olesno.

Wikipedia


bodzanowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bodzanowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. radziejowskim, w gminie Dobre
  • Bodzanowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. włocławskim, w gminie Choceń
  • Bodzanowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. włocławskim, w gminie Lubraniec
  • Bodzanowo Drugie
  • Bodzanów

Wikipedia


bodzanowski

przymiotnik od: Bodzanów


SJP.pl


bodzanta

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bodzanta (Bodzęta) (około 1290–1366) – biskup krakowski
  • Bodzanta (Bodzęta) (około 1320–1388) – arcybiskup gnieźnieński
  • Bodzanta (imię)

Wikipedia


bodzanów

1. miasto w Polsce;
2. nazwa dwóch wsi w Polsce


SJP.pl

Bodzanów – miasto w Polsce, położone nad Mołtawą w zachodniej części województwa mazowieckiego, w powiecie płockim, w gminie Bodzanów.

Wikipedia


bodzanówek

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bodzanówek – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. radziejowskim, w gminie Osięciny
  • Bodzanówek – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. włocławskim, w gminie Choceń

Wikipedia


bodzechowianin

mieszkaniec Bodzechowa


SJP.pl


bodzechowianka

mieszkanka Bodzechowa


SJP.pl


bodzechowski

przymiotnik od: Bodzechów


SJP.pl


bodzechów

wieś w Polsce


SJP.pl

Bodzechów – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie ostrowieckim, w gminie Bodzechów. Ma status sołectwa.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bodzechów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Wikipedia


bodzek

nazwisko


SJP.pl


bodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|bóść.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. bóść

Wiktionary


bodzentyn

miasto w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim;

Wiktionary

Bo

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pojechał do Bodzentyna zobaczyć sławny tryptyk.

 (1.1) Rabunek, pożoga były jego bronią i zachętą do odwagi dla jego żołdactwa, zaprawionego już na rzeziach i pożogach w Wąchocku, Bodzentynie i Staszowie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈd͡zɛ̃ntɨ̃n, AS: boʒẽntỹn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bodzentynianin mos., bodzentynianka ż.

 przym. bodzentyński

Wiktionary


bodzentynianin

mieszkaniec Bodzentyna (miasta w Polsce)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Bodzentyna

 (1.2) osoba pochodząca z Bodzentyna, urodzona w Bodzentynie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bóg chciał, by bodzentynianom po raz kolejny się powiodło.

 (1.2) Rodowitym bodzentynianinem jest na pewno pan Jacek.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bodzentyn mrz.

:: fż. bodzentynianka ż.

 przym. bodzentyński

Wiktionary


bodzentynianka

mieszkanka Bodzentyna (miasta w Polsce)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Bodzentyna

 (1.2) kobieta pochodząca z Bodzentyna, urodzona w Bodzentynie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kilka bodzentynianek z koła gospodyń niosło feretron.

 (1.2) Leon ożenił się z rodowitą bodzentynianką z ulicy Ogrodowej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bodzentyn mrz.

:: fm. bodzentynianin mos.

 przym. bodzentyński

Wiktionary


bodzentyński

przymiotnik od: Bodzentyn


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Bodzentyna, związany z Bodzentynem

przymiotnik jakościowy

 (2.1) charakterystyczny dla Bodzentyna lub bodzentynian, mający cechy lub właściwości przypisywane Bodzentynowi lub bodzentynianom

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tryptyk bodzentyński zrobił na Czesławie ogromne wrażenie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bodzentyn mrz., bodzentynianin mos., bodzentynianka ż.

Wiktionary


bodzewko

Bodzewko – nieczynny kolejowy przystanek osobowy na linii nr 366 w Bodzewku Pierwszym, w województwie wielkopolskim, w Polsce.

Wikipedia


bodziaczek

zdrobnienie od: bodziak (ubranie)


SJP.pl


bodziaczkowy

→ bodziaczek


SJP.pl

Patrz:

bodziaczek

bodziak

1. regionalnie: oset; bodiak;
2. potocznie: body (ubranie)


SJP.pl


bodziaki

1. regionalnie: oset; bodiak;
2. potocznie: body (ubranie)


SJP.pl


bodziakowy

→ bodziak


SJP.pl

Patrz:

bodziak

bodzianowski

nazwisko


SJP.pl


bodziec

1. podnieta, czynnik wywołujący pobudzenie receptorów - pochodzący ze środowiska zewnętrznego lub ze środowiska wewnętrznego
2. ostroga (dawniej)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. czynnik wywołujący pobudzenie receptorów, pochodzący ze środowiska zewnętrznego lub ze środowiska wewnętrznego;

 (1.2) daw. ostroga

 (1.3) przen. podnieta, zachęta

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bodziec (fizjologia)
  • bodziec (psychologia)
    • bodziec (behawioryzm)
    • bodziec podprogowy
  • Bodziec (herb z nobilitacji w 1765)
  • Bodziec (herb z nobilitacji w 1843)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wzgórze odpowiada za wstępną ocenę bodźców zmysłowych i przesyłanie ich do kory mózgowej.

 (1.3) Nowa praca jest bodźcem, który go zachęca do dalszej walki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔd͡ʑɛt͡s, AS: boʒ́ec

Wiktionary

Powiązane:

 (1.1,3) przym. bodźcowy

 (1.2) czas. bodnąć, bóść

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) impuls

Wiktionary


bodziejowice

Bodziejowice – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, w gminie Irządze.

W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bodziejowice, po jej zniesieniu w gromadzie Irządze. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

Wikipedia


bodzieniec

bodzieniec bzowiak - motyl z rodziny miernikowcowatych


SJP.pl


bodzio

zdrobnienie od: Bogdan (imię męskie)


SJP.pl

Zobacz też: Fabryka Mebli Bodzio.

Bodzio – skała w Dolinie Kobylańskiej na Wyżynie Olkuskiej, w miejscowości Będkowice, w gminie Wielka Wieś, powiecie krakowskim, województwie małopolskim. Znajduje się na zakręcie środkowej części doliny, w jej orograficznie prawych zboczach, naprzeciwko Dwoistej Turni.

Wikipedia


bodzioch

nazwisko


SJP.pl


bodziszek

jednoroczna roślina zielna z rodziny bodziszkowatych; geranium; gerania


SJP.pl

Bo

Wikipedia


bodziszkowate

rodzina roślin kwiatowych dwuliściennych pospolitych w nieomal wszystkich strefach klimatycznych


SJP.pl

Bo

Wikipedia


bodziszkowaty

o cechach bodziszkowatych (rodzina roślin)


SJP.pl


bodziszkowce

rząd roślin okrytonasiennych


SJP.pl

Bodziszkowce ("Geraniales" Dumortier) – grupa roślin okrytonasiennych stanowiąca klad wyróżniany w randze rzędu w różnych systemach klasyfikacyjnych. Grupa niejednorodna morfologicznie, do niedawna różnie ujmowana w systematyce roślin. Dopiero w 2011 analizy molekularne potwierdziły bliskie, siostrzane pokrewieństwo z rzędem mirtowców. Grupa koronna rzędu datowana jest na 88 do 80 milionów lat temu.

Wikipedia


bodzyniewo

Bodzyniewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Śrem. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Położona 10 km na południe od Śremu przy drodze powiatowej nr 4070 z Kadzewa do Konarskiego przez Drzonek i Wieszczyczyn.

Wikipedia


bodzęcin

wieś w Polsce


SJP.pl

Bodzęcin (do 1945 "Basenthin") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Osina.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie szczecińskim.

Miejscowość położona na skraju Równiny Goleniowskiej i Równiny Nowogardzkiej, we wschodniej części Puszczy Goleniowskiej, na dużej polanie (pola, łąki), w dolinie rzeki Gowienicy i ujściu Stepnicy.

Wikipedia


bodzęciński

związany z Bodzęcinem, dotyczący Bodzęcina


SJP.pl


bodzęta

staropolskie imię męskie


SJP.pl

Bodzęta, "Bodzanta" – staropolskie imię męskie. Aleksandra Cieślikowa łączy je z występującym w staropolskich imionach dwuczłonowym elementem "-bod", zob. Ostrobod.

Wikipedia


bodór

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) daw. ryb. rodzaj harpuna na węgorze

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czatował na wielkie węgorze albo nieruchome szczupaki, leżąc długo piersiami na tafli lodowej, ażeby nieomylnym uderzeniem zaostrzonej osęki, bodorem celnym je przebić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔdur, AS: bodur

Wiktionary


bodźcowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) med. psych. pobudzanie kogoś poprzez poddawanie go działaniu różnorodnych bodźców

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bodziec m.

 czas. bodźcować

 przym. bodźcowy

Wiktionary


bodźcować

pobudzać, stymulować poprzez poddawanie działaniu bodźców


SJP.pl


bodźcowość

→ bodźcowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bodźcowe

Wiktionary

Patrz:

bodźcowy

Powiązane:

 przym. bodźcowy

 przysł. bodźcowo

Wiktionary


bodźcowy

związany z bodźcem


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) fizj. wywołujący reakcję organizmu

 (1.2) książk. skłaniający do określonego działania, inicjujący proces

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W zastarzałych, chronicznych formach gośćca doskonale działa leczenie bodźcowe polegające na wstrzykiwaniu choremu najrozmaitszych składników białkowych.

 (1.1) Kiedy doktor [Tytus Aureliusz] Chałubiński ogłosił publicznie, że klimat zakopiański ma charakter bodźcowy i znacznie przyspiesza przemianę materii — wielu miłośników gór zyskało dodatkowy impuls do przyjazdu, uważając, że powietrze zakopiańskie działa jak afrodyzjak.

 (1.1) Cynk, zawiaduje znajdującą się w naszym organizmie substancją bodźcową o nazwie histamina, która odpowiada na [za] stany emocjonalne, a pod wpływem pieszczot i czułych słówek powoduje wzrost podniecenia.

 (1.1) Specjaliści balneoklimatologii uważają bowiem, iż działanie bodźcowe klimatu na organizm otrzymuje się przez kilkanaście miesięcy.

 (1.1) Homeopatia jest terapią bodźcową. Poprzez odpowiednią stymulację organizm sam jest w stanie poradzić sobie z chorobą.

 (1.2) Bodźcowe wykorzystywanie podatków w celu oddziaływania na podmioty gospodarcze odbywa się za pomocą skali podatkowej oraz różnego rodzaju ulg i zwolnień od podatków. Stosowanie odpowiednich stawek podatkowych oraz ich konstrukcja może wpływać na decyzje podejmowane przez przedsiębiorstwa.

 (1.2) Zasadniczym celem reform było istotne ograniczenie roli państwa w gospodarce — głównego redystrybutora dóbr i usług — na rzecz bodźcowych reguł rynkowych.

 (1.2) Optyka ekologiczna: teoria percepcji, która kładzie nacisk na bogactwo informacji bodźcowych i przedstawia podmiot postrzegający jako aktywnego badacza środowiska; opracowana przez Jamesa [Jerome'a] Gibsona.

 (1.2) Kolejną funkcją ekonomiczną budżetu jest tzw. funkcja bodźcowa.

 (1.2) Nagroda ma charakter bodźcowy, co determinuje jej znaczenie społeczno-wychowawcze.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bodźcowanie n., bodźcowość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) zachęcający

Wiktionary


bodźcujący

pobudzać, stymulować poprzez poddawanie działaniu bodźców


SJP.pl


boecjusz

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Seweryn Boecjusz (480–524) – łaciński, rzymski filozof i teolog chrześcijański
  • Boecjusz z Dacji (ur. 1240, zm. pomiędzy 1280–1290) – filozof, reprezentant awerroizmu

Wikipedia


boecklin

[czytaj: BEKlin] nazwisko


SJP.pl


boehmit

minerał, wodorotlenek glinu; bemit


SJP.pl


boeing

[czytaj: bołing] marka samolotów


SJP.pl

Boeing Company – amerykański koncern lotniczy, zbrojeniowy i kosmiczny z siedzibą w hrabstwie Arlington w stanie Wirginia. Dwa najważniejsze działy stanowią:

Boeing produkuje różne typy samolotów i śmigłowców, przeznaczonych zarówno dla wojska, jak i służb cywilnych. Uczestniczy w programach badania kosmosu, produkując zespoły i podzespoły do rakiet nośnych, sztucznych satelitów i statków kosmicznych.

Wikipedia


boerner

nazwisko


SJP.pl


boga

1. w religiach politeistycznych: istota, osoba, zwierzę, roślina lub rzecz będące przedmiotem kultu;
2. człowiek lub przedmiot bezkrytycznie uwielbiany


SJP.pl

forma rzeczownika.

 (1.1) D., B. lp. od: bóg

Wiktionary


bogacica

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bogacica – rzeka, lewy dopływ rzeki Stobrawa
  • Bogacica – wieś w woj. opolskim, w pow. kluczborskim, w gminie Kluczbork
  • Bogacica – gromada
  • Bogacica – dawna gmina

Wikipedia


bogaciej

stopień wyższy od przysłówka: bogato


SJP.pl


bogacieć

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. pobogacieć)

 (1.1) rzad. stawać się bogatym, zamożnym, majętnym

 (1.2) przen. rzad. stawać się zasobniejszym, liczniejszym, wspanialszym, wszechstronniejszym, różnorodniejszym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) [Franciszek] Malewski tyje, łysieje i bogacieje w Petersburgu.

 (1.2) [Dziecko] jest najbardziej rozbawione przed snem. Wtenczas rośnie najbujniej przed nim urok zabawy, bogacieje jawa życia.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) bogacić się

Wiktionary


bogacić

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) czynić bogatym

 (1.2) przen. czynić lepszym lub bardziej wartościowym

czasownik zwrotny niedokonany bogacić się

 (2.1) stawać się bogatym

 (2.2) przen. stawać się lepszym lub bardziej wartościowym

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bogatkowate nmos., ubogi mos., bogactwo n., bogacz mos., bogaczka ż., bogatek mzw., bogatka ż., bogatość ż., ubóstwo n.

 czas. ubogacać ndk., ubogacić dk., ubożeć ndk., ubożyć ndk., wzbogacać ndk., wzbogacić dk., zubażać ndk., zubożyć dk.

 przym. bogaty, ubogi

 przysł. bogato, ubogo

Wiktionary


bogacki

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Kamil Bogacki – polski lekarz, wojskowy i urzędnik państwowy
  • Mirosław Bogacki – polski geomorfolog
  • Władysław Bogacki – polski artysta fotograf

Wikipedia


bogacko

→ bogacz (dawniej)


SJP.pl

Bogacko (niem. "Rainfeld") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie giżyckim, w gminie Giżycko. W 2010 roku wieś liczyła 97 mieszkańców.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.

Wikipedia


bogactwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) majątek, posiadane dobra o dużej wartości

 (1.2) wielka ilość, różnorodność

 (1.3) bycie bogatym

 (1.4) w lm.: bogactwa → kosztowności, skarby

Wiktionary

Bogactwo – całkowita wartość pieniędzy i wartościowych dóbr jakie posiada osoba bądź rodzina.

Bogactwo narodowe to liczba wyprodukowanych dóbr w danym okresie na terytorium danego kraju.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bogactwo tego człowieka jest duże, ale jego głupota jest jeszcze większa.

 (1.2) Drzewa sosnowe to wiecznie zielone drzewa z grubą korą i bogactwem żywicy.

 (1.3) Pomimo skłonności hazardowych jej ojca i jego ciągłej potrzeby epatowania bogactwem, rodzina nadal dysponowała ogromnymi pieniędzmi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈɡat͡stfɔ, AS: bogactfo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bogatka ż., bogacenie n., bogatość ż., bogacz

 przym. bogaty

 przysł. bogato

 czas. wzbogacić, wzbogacać, bogacić

Wiktionary


bogacz

człowiek bogaty


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba bardzo bogata

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Andrzej Bogacz (1897–1962) – oficer Wojska Polskiego II, kawaler Orderu Virtuti Militari
  • Kazimierz Bogacz (1914–2015) – żołnierz Armii Krajowej, podpułkownik Wojska Polskiego
  • Kazimierz Bogacz (1926–1979) – geolog, wykładowca akademicki
  • Lidia Bogacz-Popiel (1897–1962) – aktorka teatralna i filmowa
  • Zygmunt Bogacz (1758–1800) – hutnik

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Właśnie kupił sobie trzeci samochód, ten to dopiero bogacz.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔɡat͡ʃ, AS: bogač

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bogactwo n.

:: fż. bogaczka ż.

 czas. bogacić się, wzbogacić, bogacić

 przym. bogaty

 przysł. bogato

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) krezus; przest. fortunat

Wiktionary


bogaczewo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bogaczewo – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. elbląskim, w gminie Elbląg
  • Bogaczewo – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. giżyckim, w gminie Giżycko
  • Bogaczewo – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. ostródzkim, w gminie Morąg
  • Bogaczewo – gromada w powiecie elbląskim
  • Bogaczewo – gromada w powiecie morąskim
  • Bogaczewo – struga, dopływ Narii
  • Bogaczewo – stacja kolejowa w Bogaczewie, w gminie Elbląg, w województwie warmińsko-mazurskim

Wikipedia


bogaczewski

kultura bogaczewska - kultura archeologiczna epoki żelaza


SJP.pl


bogaczka

kobieta bogata


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta bardzo bogata

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ta bogaczka jest tak obwieszona złotem, że ledwo je potrafi unieść.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈɡat͡ʃka, AS: bogačka

Wiktionary

Powiązane:

 zob. bogacz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) krezuska

Wiktionary


bogaczowice

1. Stare Bogaczowice - wieś w województwie dolnośląskim, w powiecie wałbrzyskim;
2. wieś w województwie dolnośląskim, w powiecie wałbrzyskim


SJP.pl


bogaczowicki

→ Bogaczowice


SJP.pl

Patrz:

Bogaczowice

bogaczyk

nazwisko


SJP.pl


bogajewicz

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Ireneusz Bogajewicz (* 1921), polski muzyk, wirtuoz skrzypiec
  • Jurek Bogajewicz (Yurek Bogayevicz, Bogayewicz, Bogajevich), właściwie: Jerzy Bogajewicz (* 1949)

Wikipedia


bogalski

nazwisko


SJP.pl


bogarde

[czytaj: BOgard] nazwisko


SJP.pl


bogarodzica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. peryfr. Maria z Nazaretu;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bogarodzico Dziewico, Dziewico! / Usłysz nas, Matko Boża, / Usłysz nas!

 (1.1) Nauczycielka przepytała wszystkich z „Modlitwy do Bogarodzicy” Krzysztofa Kamila Baczyńskiego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. rodzica ż., Bogurodzica ż., Bogarodzicielka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Bogurodzica, Bogarodzicielka, Boża Rodzicielka, Maryja, Matka Boska, Matka Boża

Wiktionary


bogarodzicielka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) teol. peryfr. Maria z Nazaretu;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ostatecznie ugruntowano cześć Maryi, ogłaszając, że jest prawdziwą Bogarodzicielką.

Wiktionary

Powiązane:

 (1.1) Bogarodzica ż., Bogurodzica ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Boża Rodzicielka, Bogarodzica, Bogurodzica, Matka Boża, Matka Boska, Madonna, Dziewica Maryja, Maryja

Wiktionary


bogart

nazwisko, np. Humphrey Bogart [czytaj: hamfrej bogart] (1899 - 1957), aktor amerykański


SJP.pl

Bogart – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Georgia, w hrabstwie Clarke.

Wikipedia


bogatek

chrząszcz z rodziny bogatkowatych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ent. rodzaj dużego chrząszcza

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: bogatka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bogatka ż., bogatkowate lm.

 czas. bogacić

Wiktionary


bogatka

gatunek sikory, w Polsce pod ochroną


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Parus major|Linnaeus|ref=tak., sikora bogatka;

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od: bogatek

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bogatka – wieś w woj. pomorskim, w pow. gdańskim, w gminie Pruszcz Gdański
  • Bogatka – część wsi Ponętów Górny Pierwszy w woj. wielkopolskim, w pow. kolskim, w gminie Olszówka
  • Bogatka – przystanek kolejowy we wsi w województwie pomorskim.
  • Bogatka – (wzniesienie) – w Karkonoszach
  • Bogatka (ptak)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W przeciwieństwie do niektórych sikor obie płci bogatki ubarwione są niemalże jednakowo, ale jednak występują różnice w upierzeniu.

 (1.1) Misia dostała w przedszkolu książkę o bogatkach.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈɡatka, AS: bogatka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bogatek mzw., bogatkowate nmos., ubogi mos., bogactwo n., bogacz mos., bogaczka ż., bogacenie n., wzbogacanie n., wzbogacenie n., ubogacenie n., ubogacanie n., bogatość ż.

 czas. bogacić ndk., wzbogacać ndk., wzbogacić dk., ubogacać ndk., ubogacić dk.

 przysł. bogato

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) sikora bogatka, bogatka zwyczajna

Wiktionary


bogatkowate

rodzina chrząszczy; bogatki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) ent. nazwa systematyczna|Buprestidae|Leach|ref=tak., rodzina owadów z rzędu chrząszczy;

Wiktionary

Bo

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Niektóre gatunki bogatkowatych są groźnymi szkodnikami.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bogatka ż., bogacenie n., bogacz mos., bogaczka ż., bogatek mzw.

 czas. bogacić ndk.

 przym. bogaty

 przysł. bogato

Wiktionary


bogatkowaty

o cechach bogatkowatych (rodzina owadów)


SJP.pl


bogato

przysłówek

 (1.1) znacznie korzystnie pod względem materialnym

 (1.2) w sposób świadczący o bogactwie

 (1.3) obfitując w coś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) I kazał sobie szyć bardzo bogato sznurami i pętlicami ozdobną taratatkę z jakimiś figlami.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. bogacić, wzbogacić, wzbogacać

 rzecz. bogatkowate nmos., bogactwo n., bogacz mos., bogaczka ż., bogatka ż., bogatość ż.

 przym. bogaty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dostatnio, zamożnie, majętnie, pomyślnie

 (1.2) kosztownie, strojnie, wspaniale, wystawnie, zamożnie

 (1.3) bardzo, hojnie, licznie, mocno, różnorodnie, suto, znacznie

Wiktionary


bogatotłuszczowy

zawierający dużo tłuszczów; wysokotłuszczowy


SJP.pl


bogatość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bogate; cecha tych, którzy są bogaci

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bogactwo n., bogatka ż.

 przym. bogaty

 przysł. bogato

 czas. wzbogacić, bogacić

Wiktionary


bogatszy

stopień wyższy od przymiotnika: bogaty


SJP.pl


bogaty

1. zamożny, majętny
2. będący świadectwem zamożności; okazały, wytworny, np. "bogaty wystrój wnętrza"
3. mający dużo czegoś, np. "posiłek bogaty w węglowodany"


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) posiadający duży majątek lub osiągający wysokie dochody

 (1.2) taki, który obfituje w coś

 (1.3) dający dużą możliwość wyboru

Wiktionary

Bogaty − polski herb szlachecki.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wielu biznesmenów jest bogatych.

 (1.2) Owoce są bogate w witaminy.

 (1.3) W sklepach jest bardzo bogaty wybór produktów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈɡatɨ, AS: bogaty

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bogatkowate nmos., bogactwo n., bogacz m., bogaczka ż., bogacenie n., wzbogacanie n., wzbogacenie n., ubogacenie n., ubogacanie n., bogatość ż.

 czas. bogacić ndk., wzbogacać ndk., wzbogacić dk., ubogacać ndk., ubogacić dk.

 przysł. bogato

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dostatni, majętny, zamożny, zasobny; pot. dziany, nadziany, forsiasty, przy forsie; reg. śl. piniynżyty

 (1.2) obfity, zasobny, okazały, wystawny

 (1.3) obfity, zasobny, rozmaity, (prze)różny, różnorodny, wieloraki

Wiktionary


bogatynia

miasto w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce, w powiecie zgorzeleckim;

Wiktionary

Bogatynia (dawniej "Rychwałd", Reichenau in Sachsen, Rychnow, Bohatyně, Rychnov) – miasto w południowo-zachodniej Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Bogatynia. Położone na Obniżeniu Żytawsko-Zgorzeleckim, nad potokiem Miedzianka, w polskiej części Górnych Łużyc.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Teren zamknięty na linii Zgorzelec-Wałbrzych-Bogatynia znany był przez lata jako "trójkąt bermudzki", gdyż cechował się wysokim wskaźnikiem przestępczości.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔɡaˈtɨ̃ɲa, AS: bogatỹńa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bogatynianin mos., bogatynianka ż.

 przym. bogatyński

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) reg. pot. Bagdad (określenie nadane przez mieszkańców)

Wiktionary


bogatynianin

mieszkaniec Bogatyni (miasta w Polsce)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Bogatyni

 (1.2) osoba pochodząca z Bogatyni, urodzona w Bogatyni

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔɡatɨ̃ˈɲä̃ɲĩn, AS: bogatỹńä̃ńĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bogatynia ż.

:: fż. bogatynianka ż.

 przym. bogatyński

Wiktionary


bogatynianka

mieszkanka Bogatyni (miasta w Polsce)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Bogatyni

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔɡatɨ̃ˈɲãnka, AS: bogatỹńãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bogatynia ż.

:: fm. bogatynianin m.

 przym. bogatyński

Wiktionary


bogatyński

→ Bogatynia


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Bogatyni, związany z Bogatynią

Wiktionary

Patrz:

Bogatynia

Przykłady

 (1.1) (…) bogatyńska policja dwukrotnie odmówiła wszczęcia postępowania w tej sprawie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔɡaˈtɨ̃j̃sʲci, AS: bogatỹĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bogatynia ż., bogatynianin mos., bogatynianka ż.

Wiktionary


bogda

imię żeńskie


SJP.pl


bogdaj

dawniej: bodaj


SJP.pl

Bogdaj – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrowskim, w gminie Sośnie, ok. 19 km na południowy zachód od Ostrowa Wlkp.

Przed 1932 rokiem miejscowość położona była w powiecie odolanowskim. W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bogdaj, po jej zniesieniu w gromadzie Sośnie. w latach 1975–1998 w województwie kaliskim, w latach 1932–1975 i od 1999 w powiecie ostrowskim.

Wikipedia


bogdajby

partykuła "bogdaj" wraz z cząstką trybu przypuszczającego


SJP.pl


bogdajże

dawniej: bodajże (chyba, podobno, być może)


SJP.pl


bogdalec

Bogdalec – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie makowskim, w gminie Płoniawy-Bramura.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ostrołęckiego.

Wikipedia


bogdan

dawniej: ukochany mężczyzna; bohdan


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: Bogdana

Wiktionary

Bogdan, Bogudan, Bogodan, Bohdan, Bodan – męskie imię pochodzenia słowiańskiego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bogdan wreszcie zaakceptował trudny charakter swojego pasierba.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔɡdãn, AS: bogdãn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bogna ż., Bogdanostwo lm m., Bogdanowa ż.

:: zdrobn. Bodek m., Bodzio m., Bogdanek m., Boguś m.

:: fż. Bogdana ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Bohdan (wariant fonetyczny)

Wiktionary


bogdana

dawniej: ukochany mężczyzna; bohdan


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od Bogdan

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bogdana – imię żeńskie
  • Bohdana – ukraińska samobieżna haubicoarmata
  • Bogdana (gmina w okręgu Teleorman)
  • Bogdana (gmina w okręgu Vaslui)
  • Bogdana (okręg Bacău)
  • Bogdana (okręg Călărași)
  • Bogdana (okręg Sălaj)
  • Bogdana (okręg Teleorman)
  • Bogdana (okręg Vaslui)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bogdana to rzadkie imię.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bogdan mos.

Wiktionary


bogdanek

przenośnie: ukochana kobieta


SJP.pl


bogdaniec

nazwa kilku miejscowości w Polsce


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bogdaniec – wieś w woj. lubuskim, w pow. gorzowskim, w gminie Bogdaniec
  • Bogdaniec – kolonia w woj. podlaskim, w pow. białostockim, w gminie Zabłudów
  • Bogdaniec – gajówka w woj. śląskim, w pow. częstochowskim, w gminie Janów
  • Bogdaniec – osada w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. elbląskim, w gminie Tolkmicko
  • Bogdaniec – osada w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim w gminie Sochaczew
  • Bogdaniec – gromada
  • Bogdaniec – stacja kolejowa w Bogdańcu, w województwie lubuskim
  • Bogdaniec – miejscowość, skąd pochodzą bohaterowie powieści Krzyżacy Henryka Sienkiewicza.

Wikipedia


bogdaniecki

dotyczący miasta Bogdaniec


SJP.pl


bogdaniny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bogdany lub z nią związany


SJP.pl


bogdaniuk

nazwisko


SJP.pl


bogdanka

przenośnie: ukochana kobieta


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. dziś żart. ukochana, wybranka, dama serca

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bogdanka – kopalnia węgla kamiennego
  • Bogdanka – klub piłkarski z Łęcznej
  • Bogdanka – sztuczne lodowisko w Poznaniu
  • Bogdanka – leśniczówka w woj. zachodniopomorskim, w pow. choszczeńskim, w gm. Drawno
  • Bogdanka – osada w woj. łódzkim, w pow. brzezińskim, w gm. Brzeziny
  • Bogdanka – potok, dopływ Warty na terenie Poznania
  • Bogdanka – skała w Grupie Skał Kroczyckich na Wyżynie Częstochowskiej
  • Bogdanka – struga, dopływ Łarpi
  • Bogdanka – struga, dopływ Maszówka
  • Bogdanka – strumień w województwie zachodniopomorskim, w Szczecinie
  • Bogdanka – wieś w woj. lubelskim, w pow. łęczyńskim, w gm. Puchaczów
  • Bogdanka – wieś w woj. łódzkim, w pow. brzezińskim, w gm. Brzeziny

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kupiłem kwiaty dla swej bogdanki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔɡˈdãnka, AS: bogdãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bogdan m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dulcynea

Wiktionary


bogdanostwo

Bogdan z małżonką; Bogdanowie


SJP.pl


bogdanowice

Bogdanowice ( Badenau, do 1936 r. "Badewitz") – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Głubczyce, na Płaskowyżu Prudnicko-Głubczyckim.

Leży na terenie Nadleśnictwa Prudnik (obręb Prudnik).

Wikipedia


bogdanowicz

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bogdanowicz (miasto)
  • Leszek Bogdanowicz ps. także Bob Roy, właśc. Bogusław Grzyb
  • Mariusz Bogdanowicz – polski muzyk jazzowy
  • Marta Bogdanowicz – prof. dr hab., psycholog kliniczny dziecięcy
  • Paweł Bogdanowicz – rosyjski wojskowy
  • Piotr Bogdanowicz – generał Armii Radzieckiej
  • Piotr Bogdanowicz – doktor habilitowany prawa, wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego, radca prawny
  • Stanisław Bogdanowicz – polski duchowny katolicki
  • Stefan Bogdanowicz – dynasta mołdawski
  • Wiaczesław Bogdanowicz – białoruski teolog prawosławny
  • Bochdanowicz
  • Bohdanowicz

Wikipedia


bogdanowie

dawniej: ukochany mężczyzna; bohdan


SJP.pl


bogdanowski

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Janusz Bogdanowski – polski architekt
  • Monika Bogdanowska – polska konserwator zabytków
  • Tadeusz Bogdanowski – polski chirurg
  • Włatko Bogdanowski – macedoński szachista
  • Władysław Bogdanowski – polski dziennikarz
  • Wola Bogdanowska
  • Nagroda im. prof. Janusza Bogdanowskiego

Wikipedia


bogdanowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bogdana lub z nim związany


SJP.pl


bogdanówka

wieś w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie podwołoczyskim obwodu tarnopolskiego;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bogdanówka – wieś w województwie małopolskim, w powiecie myślenickim, w gminie Tokarnia
  • Bogdanówka – część wsi Buśno w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Białopole
  • Bogdanówka – osiedle miasta Tarnobrzeg
  • Bogdanówka – część miasta Sucha Beskidzka
  • Bogdanówka – dawna gmina wiejska w powiecie zborowskim województwa tarnopolskiego II Rzeczypospolitej
  • Bogdanówka – potok, dopływ Krzczonówki
  • Bogdanówka – rzeka, dopływ Luciąży
  • Bogdanówka – dzielnica Lwowa, w rejonie zaliznycznym
  • Bogdanówka – wieś w rejonie bachmuckim obwodu donieckiego
  • Bogdanówka – wieś w rejonie berdyczowskim obwodu żytomierskiego
  • Bogdanówka – wieś w rejonie berezańskim obwodu mikołajowskiego
  • Bogdanówka – wieś w rejonie berezowskim obwodu odeskiego

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bogdanówecki

Wiktionary


bogdar

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Gdy późnym rankiem Winea zeszła na śniadanie, Bogdar i Ben rozmawiali już z jakimś tęgim jegomościem, zapewne zarządcą którejś z karawan lub podróżnych konwojów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bożydar m., fż. Bogdara

Wiktionary


bogdaszowice

Bogdaszowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Kąty Wrocławskie.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.

Wikipedia


bogdałów

Bogdałów – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie tureckim, w gminie Brudzew.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.

Wikipedia


bogdański

nazwisko


SJP.pl


bogdychan

tytuł cesarza chińskiego lub władców mongolskich


SJP.pl


bogdziewicz

nazwisko


SJP.pl


boghead

[czytaj: boghed] rodzaj węgla powstałego ze szczątków roślin wodnych; boghed


SJP.pl

Bo

Wikipedia


boghed

rodzaj węgla powstałego ze szczątków roślin wodnych; boghead


SJP.pl


bogi

forma rzeczownika.

 (1.1) depr. plural|bóg.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Chłopcem będąc chodziłem do szkoły Muzoniusza, który mawiał nam, że szczęście polega na tym, by chcieć tego, czego chcą bogi […].

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔɟi, AS: boǵi

Wiktionary


bogini

istota rodzaju żeńskiego będąca obiektem kultu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. etn. bóstwo płci żeńskiej

 (1.2) przen. żart. piękna kobieta godna hołdów

Wiktionary

Bo

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W tej świątyni oddawano cześć bogini Wenus.

 (1.2) O żono, bogini ty moja!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈɟĩɲi, AS: boǵĩńi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bóg m., bożek m., bóstwo n., boskość ż., ubóstwianie n., ubóstwienie n., bożyc m., bożnica ż., pobożność ż.

:: zdrobn. boginka ż.

:: fm. bóg m.

 czas. ubóstwiać ndk., ubóstwić dk.

 przym. boży, boski, bożnicowy, pobożny, niezbożny

 wykrz. przebóg

 przysł. bosko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) boginka

Wiktionary


boginka

w mitologii słowiańskiej: każdy z demonów wód, lasów i pól, mający postać kobiety pięknej i uwodzicielskiej lub odrażająco brzydkiej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mitsłow. każdy z demonów wód, lasów i pól mający postać kobiety

Wiktionary

Boginka (także: "dziwożona, mamuna, rusałka") – w przedchrześcijańskich wierzeniach Słowian demon żeński, będący personifikacją sił przyrody, wrogi wobec ludzi.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Boginki zagrażały człowiekowi na wiele sposobów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bóg mos., przebóstwienie n., bóstwo n., Bóg mos., bogini ż.

 wykrz. przebóg

 przysł. bosko

 przym. niezbożny

Wiktionary


boglewice

Boglewice – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie grójeckim, w gminie Jasieniec. Leży nad rzeką Czarną.

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie wareckim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego. W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Boglewice, po jej zniesieniu w gromadzie Jasieniec. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.

Wikipedia


bogna

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

Wiktionary

Bogna – staropolskie imię żeńskie stanowiące formę pochodną (zdrobniałą) od imion rozpoczynających się na "Bog-", początkowo zarówno męską, jak i żeńską. Istnieją również hipotezy, że imię to mogło być wymyślone przez kronikarza Jana Długosza, w którego pismach pojawia się po raz pierwszy, lub służyć jako zdrobnienie od imienia Benigna. W źródłach polskich poświadczone w XV wieku.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wracali pamięcią do spotkań z Leopoldem Tyrmandem ludzie, którzy byli pierwowzorami bohaterów Złego oraz jego żony i kochanki, w tym Bogna, legendarna polska Lolita z łamów Dziennika 1954.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔɡna, AS: bogna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bogdan m.

Wiktionary


bogniny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bogny lub z nią związany


SJP.pl


bogobojnie

przysłówek

 (1.1) zachowując przykazania

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Starała się żyć bogobojnie, nie szukając z nikim zwady.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bogobojny

 rzecz. bogobojność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pobożnie, religijnie, świątobliwie

Wiktionary


bogobojniej

stopień wyższy od przysłówka: bogobojnie


SJP.pl


bogobojniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bogobojny


SJP.pl


bogobojność

życie w zgodzie z zasadami wyznawanej religii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. odprzym. cecha tego, co jest bogobojne; cecha tych, którzy są bogobojni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bogobojny

 przysł. bogobojnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pobożność, nabożność, religijność, świątobliwość

Wiktionary


bogobojny

żyjący zgodnie z zasadami wyznawanej religii


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) rel. książk. bojący się gniewu boga lub bóstw

 (1.2) rel. książk. zgodny z zasadami wyznawanej religii

 (1.3) rel. książk. żyjący zgodnie z zasadami wyznawanej religii

Wiktionary

Przykłady

 (1.3) Wśród grzeszników jedynie Noe, mąż bogobojny, znalazł upodobanie w oczach Pańskich.

 (1.3) Był bardzo pobożny i bogobojny, pościł i chciał, żeby inni pościli.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bogobojność ż.

 przysł. bogobojnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) nabożny, pobożny, zbożny, wierzący, religijny, świątobliwy; wulg. świętojebliwy

Wiktionary


bogoburczy

→ bogoburstwo


SJP.pl

Patrz:

bogoburstwo

bogoburstwo

1. występowanie przeciw Bogu lub autorytetom religijnym;
2. dawniej, w mitologii: wojna bogów


SJP.pl


bogobójca

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ten, kto zabił boga

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) konflikt między chrześcijanami a Żydami postrzegano jako spór między braćmi; w średniowieczu Żydów określano częściej jako bratobójców niż jako bogobójców (…)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bogobójstwo n.

:: fż. bogobójczyni ż.

 przym. bogobójczy

Wiktionary


bogocianin

mieszkaniec Bogoty (stolicy Kolumbii); Bogotanin


SJP.pl


bogocianka

mieszkanka Bogoty (stolicy Kolumbii); Bogotanka


SJP.pl


bogociański

przymiotnik od: Bogota (stolica Kolumbii); bogotański


SJP.pl


bogol

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|księstwo łowickie. bogacz

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. fż. bogolka

Wiktionary


bogolka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|księstwo łowickie. bogaczka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. fm. bogol

Wiktionary


bogomice

Bogomice (niem. "Biegnitz") – zniesiona wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie głogowskim, w gminie Kotla. W związku ze szkodliwym działaniem Huty Miedzi Głogów, która znajdowała się na drugim brzegu Odry, mieszkańcy zostali wysiedleni do okolicznych miejscowości, a domy rozebrane.

Wikipedia


bogomilizm

średniowieczny ruch religijno-społeczny powstały wśród Słowian bałkańskich, który krytykował duchowieństwo i feudalizm; bogomili, bogomolcy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. synkretyczny ruch religijny średniowiecza, łączący zaratustriański dualizm z chrześcijaństwem

Wiktionary


bogomilski

→ bogomił


SJP.pl

Patrz:

bogomił

bogomił

wyznawca bogomilizmu (średniowiecznego ruchu religijno-społecznego); bogomolec


SJP.pl


bogomiłka

→ bogomił


SJP.pl


bogomiłowie

wyznawca bogomilizmu (średniowiecznego ruchu religijno-społecznego); bogomolec


SJP.pl


bogomodlca

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) śrpol. człowiek bogobojny, gorliwie wierzący datadef|1552|1694}}

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔɡɔ̃ˈmɔtl̥t͡sa, AS: bogõmotl̦ca

Wiktionary


bogomolec

wyznawca bogomilizmu (średniowiecznego ruchu religijno-społecznego); bogomił


SJP.pl


bogomyślność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. rel. kontemplacja o Bogu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Od tego czasu Magdalena świat opuściła, udając się na pokutę za grzechy swoje i na bogomyślność.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔɡɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕt͡ɕ, AS: bogõmyśl̦ność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bogomyślny

 przysł. bogomyślnie

Wiktionary


bogomędrzec

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. zob. teolog.

Wiktionary


bogoniowice

Bogoniowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Ciężkowice.

W latach 1954–1957 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bogoniowice, po jej zniesieniu w gromadzie Ciężkowice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.

Wikipedia


bogoojczyźnianość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bogoojczyźniane

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Myślę, że klikowość i prywata, zaściankowość i klerykalizm, tromtadracja i „bogoojczyźnianość" jednych i drugich nie były jedynymi rozczarowaniami, jakie zraziły go do politycznej działalności.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bogoojczyźniany

 przysł. bogoojczyźnianie

Wiktionary


bogoojczyźniany

ironicznie: nacechowany obrzędowym, zewnętrznym patriotyzmem


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) w patetyczny sposób odwołujący się do haseł patriotycznych i religijnych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niestety, ogół emigrantów, wielce czuły na bogoojczyźniany frazes i radykalną retorykę, dawał się w ten sposób dzielić, skłócać i prowadzać na manowce (…)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔɡɔːjt͡ʃɨʑˈɲãnɨ, AS: bog•oi ̯čyźńãny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bogoojczyźnianość ż.

Wiktionary


bogoria

1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce;
3. polski herb szlachecki;
4. szczyt w Górach Kruczych;
5. jezioro w Kenii


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bogoria – miasto (1870–2023 wieś) w woj. świętokrzyskim, w pow. staszowskim, w gminie Bogoria
    • Bogoria – gmina w woj. świętokrzyskim, w pow. staszowskim.
    • Bogoria – nieczynna wąskotorowa stacja kolejowa w Bogorii.
  • Bogoria – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. sandomierskim, w gminie Łoniów
  • Bogoria – kolonia wsi Wełecz w woj. świętokrzyskim, w pow. buskim, w gminie Busko-Zdrój
  • Adam Bogoria-Zakrzewski – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego.
  • Jarosław z Bogorii i Skotnik – arcybiskup gnieźnieński.
  • Mikołaj Bogoria – wojewoda krakowski.
  • Mikołaj z Bogorii (zm. 1388) – kasztelan wiślicki, marszałek królestwa.
  • Piotr Bogoria – kasztelan wiślicki, wojewoda krakowski.
  • Tomasz Bogoria Skotnicki – biskup tytularny, sufragan chełmiński.
  • Wojciech Bogoria – wojewoda sandomierski.

Wikipedia


bogorianin

mieszkaniec Bogorii (miasta w Polsce)


SJP.pl


bogorianka

mieszkanka Bogorii (miasta w Polsce)


SJP.pl


bogorodsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. Nogińsk (nazwa oficjalna do 1930 roku);

Wiktionary

Bogorodsk ( Богоро́дск) – miasto w Rosji, w obwodzie niżnonowogrozskim. W 2010 roku liczyło 35 499 mieszkańców.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bogorodski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) współcz. Nogińsk; war. Bogorodzk

Wiktionary


bogorodzk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. Nogińsk (polska nazwa stosowana do 1930 roku)

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bogorodzki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Bogorodsk

Wiktionary


bogorodzki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z Bogorodzkiem, dotyczący Bogorodzka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bogorodzk mrz.

Wiktionary


bogoryja

Bo

Wikipedia


bogoryjski

związany z Bogorią


SJP.pl


bogota

stolica Kolumbii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto, stolica Kolumbii;

 (1.2) geogr. szczyt górski w Górach Tokajsko-Slańskich we wschodniej Słowacji;

Wiktionary

Bogota (hiszp. ""; poprzednia nazwa oficjalna Santa Fe de Bogotá) – miasto w Ameryce Południowej, stolica i największe miasto Kolumbii, a także ośrodek administracyjny departamentu Cundinamarca. W 2018 roku miasto liczyło 7 387 400 osób.

Miasto leży w centralnej części Kolumbii, w Kordylierze Wschodniej w północnych Andach, na wysokości 2640 m n.p.m.. Stanowi najważniejszy ośrodek przemysłowy, handlowy, finansowy, naukowy i kulturalny Kolumbii. Burmistrzem miasta jest Carlos Fernando Galán.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bɔˈɡɔta, AS: bogota

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bogotanin m., bogocianin m., bogotanka ż., bogocianka ż.

 przym. bogotański, bogociański

Wiktionary


bogotanin

mieszkaniec Bogoty (stolicy Kolumbii); Bogocianin


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Bogoty

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔɡɔˈtãɲĩn, AS: bogotãńĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bogota ż.

:: fż. bogotanka ż.

 przym. bogotański

Wiktionary


bogotanka

mieszkanka Bogoty (stolicy Kolumbii); Bogocianka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Bogoty

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔɡɔˈtãnka, AS: bogotãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bogota ż.

:: fm. bogotanin mos.

 przym. bogotański

Wiktionary


bogotański

przymiotnik od: Bogota (stolica Kolumbii); bogociański


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z miastem Bogota, dotyczący Bogoty

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔɡɔˈtãj̃sʲci, AS: bogotãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bogota ż., bogotanin m., bogocianin m., bogotanka ż., bogocianka ż.

 przym. bogociański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bogociański

Wiktionary


bogożerca

potocznie: osoba mająca wrogi stosunek do wszystkiego, co jest związane z Bogiem lub bogami


SJP.pl


bogracz

węgierska zupa gulaszowa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. rodzaj kociołka służącego do przyrządzania nad paleniskiem potraw gulaszowych;

 (1.2) spoż. pot. węgierska zupa gulaszowa gotowana w tym naczyniu

Wiktionary

Bogracz ( bogrács) – w kuchni węgierskiej rodzaj kociołka służącego do przyrządzania potraw nad ogniskiem. Mianem tym często określa się też gotowaną w nim zupę gulaszową.

Wikipedia


boguchwalanin

mieszkaniec Boguchwały (miasta w Polsce)


SJP.pl


boguchwalanka

mieszkanka Boguchwały (miasta w Polsce)


SJP.pl


boguchwaliny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Boguchwały lub z nią związany


SJP.pl


boguchwalski

przymiotnik od: Boguchwała


SJP.pl


boguchwał

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: Boguchwała

Wiktionary

, Bogchwał, Bochwał, Boguchał, Bogufał, Bogofał, Bogfał, Bofał – staropolskie imię męskie, złożone z członu "Bogu-" („Bóg”, ale pierwotnie „los, dola, szczęście”) i "-chwał" („chwalić, sławić, dziękować”). Prawdopodobnie oznaczało "tego, który sławi szczęście”, późn. "tego, który sławi Boga”. Zob. też Chwalibog, Chwaliboż, Falibog, Faliboż.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Żona Boguchwała łapała pijawki i sprzedawała je aptekarzowi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. Boguś m.

:: fż. Boguchwała ż.

 przym. Boguchwałowy

Wiktionary


boguchwała

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

 (1.2) geogr. miasto w Polsce;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: Boguchwał

Wiktionary

Bo

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Każdego ranka o świtaniu Boguchwała wychodziła boso na łąkę.

 (1.2) Dopiero w Boguchwale zegarmistrz naprawił Jackową kukułkę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔɡuxˈfawa, AS: boguχfau̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. Bogusia ż.

:: fm. Boguchwał m.

 przym. Boguchwałowy

Wiktionary


boguchwałostwo

Boguchwał z małżonką; Boguchwałowie


SJP.pl


boguchwałowice

Boguchwałowice (ros. Богухваловицы, nazwa wsi obowiązującą w czasach zaboru rosyjskiego) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie będzińskim, w gminie Mierzęcice, nad zbiornikiem Przeczyce (nazywanym czasami Zalewem Przeczycko-Siewierskim) - mimo że duża większość obszaru zalewu mieści się właśnie tutaj. Oddalona od Katowic o około 35 km.

Wikipedia


boguchwałowie

imię męskie


SJP.pl


boguchwałowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Boguchwała lub z nim związany


SJP.pl

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. taki, który należy do Boguchwała

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dopiero w Cieszynie zegarmistrz naprawił Boguchwałową kukułkę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Boguchwał mos., Boguchwała ż.

Wiktionary


bogucice

Bo

Wikipedia


bogucin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bogucin – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. górowskim, w gminie Niechlów
  • Bogucin – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. włocławskim, w gminie Fabianki
  • Bogucin – wieś w woj. lubelskim, w pow. lubelskim, w gminie Garbów
  • Bogucin – część wsi Wilczyska w woj. lubelskim, w pow. łukowskim, w gminie Wola Mysłowska
  • Bogucin – wieś w woj. mazowieckim, w pow. ciechanowskim, w gminie Opinogóra Górna
  • Bogucin – wieś w woj. mazowieckim, w pow. kozienickim, w gminie Garbatka-Letnisko
  • Bogucin – wieś w woj. mazowieckim, w pow. płońskim, w gminie Raciąż
  • Bogucin – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. poznańskim, w gminie Swarzędz
  • Bogucin Duży, Bogucin Mały

Wikipedia


bogucino

Bogucino – wieś w północno-zachodniej Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, w gminie Kołobrzeg.

Według danych z 30 czerwca 2009 wieś miała 210 stałych mieszkańców.

Przy zachodniej części wsi płynie struga Nieciecza.

Wikipedia


bogucki

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Andrzej Bogucki (1904–1978) – aktor
  • Antoni Bogucki (1880–1956) – prawnik, senator
  • Arkadiusz Bogucki (ur. 1979) – prezydent Skarżyska-Kamiennej
  • Dariusz Bogucki (1927–2002) – żeglarz
  • Jacek Bogucki (ur. 1959) – polityk, inżynier
  • Józef Symeon Bogucki (1816–1855) – powieściopisarz
  • Karol Bogucki (1868–1941) – ksiądz
  • Kasper Bogucki (????) – pułkownik
  • Marek Bogucki (ur. 1968) – aktor
  • Michał Konstanty Bogucki (1860–1935) – filolog
  • Mieczysław Adam Bogucki (1884–1965) – biolog
  • Roman Bogucki (1904–1943) – oficer GL

Wikipedia


bogudar

dawne imię męskie


SJP.pl


bogumiliny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bogumiły lub z nią związany


SJP.pl


bogumin

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Czechach położone u ujścia Olzy do Odry;

Wiktionary

Bogumin ( Bohumín, Oderberg) – miasto na Śląsku Cieszyńskim w Czechach, w kraju morawsko-śląskim przy granicy z Polską. Położone jest przy ujściu Olzy do Odry, w Kotlinie Ostrawskiej.

Obecny organizm miejski jest wynikiem połączenia mającego swe korzenie w XIV wieku Bogumina (obecnie Stary Bogumin) z wyrosłym w XIX wieku wokół stacji kolejowej przemysłowym Nowym Boguminem oraz kilku okolicznych gmin, po raz pierwszy w 1949 roku.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bogumiński

Wiktionary


bogumir

dawne imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) rzad. imię|polski|m.

Wiktionary


bogumił

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: Bogumiła

Wiktionary

, Bogomił, Bogmił, Bogomieł, Bogmieł, Bogumieł – staropolskie imię męskie. Wywodzi się ze złożenia członów: "Bog-" („Bóg”, ale pierwotnie w znaczeniu „los, dola, szczęście”) oraz "-mił" („miły”). Oznacza więc: „miły Bogu” (lecz uprzednio mogło znaczyć „ten, któremu los sprzyja”). Imiona słowiańskie ze składnikami "Bog-" (np. Bogumił czy Bogusław) mogą być także słowiańskim naśladownictwem irańskich imion używanych w czasach od VI do IV wieku p.n.e., takich jak Bagafarna („mający sławę od Boga”).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bogumił wrócił z Kalińca rozpromieniony i rozmowny jak nigdy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈɡũmʲiw, AS: bogũmʹiu̯

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bogumiła ż., Bogumiłostwo n.

:: zdrobn. Boguś m.

Wiktionary


bogumiła

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: Bogumił

Wiktionary

, Bogmiła – staropolskie imię żeńskie złożone z członów "Bog-" („Bóg”, ale pierwotnie „los, dola, szczęście”) i "-miła" („miła”). Znaczenie imienia „miła Bogu”, lecz pierwotnie mogło ono oznaczać „ta, której los sprzyja”. Odpowiedniki męskie to Bogumił, Bogomił, Bogmił, Bogomieł i Bogmieł. W źródłach poświadczone od XIII wieku. Występuje w „Sielankach” J. B. Zimorowicza i w wierszach Andrzeja Morsztyna.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌbɔɡũˈmʲiwa, AS: bogũmʹiu̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fm. Bogumił m.

Wiktionary


bogumiłostwo

Bogumił z małżonką; Bogumiłowie


SJP.pl


bogumiłowice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bogumiłowice – wieś w woj. łódzkim, w pow. pajęczańskim, w gminie Sulmierzyce
  • Bogumiłowice – wieś w woj. małopolskim, w pow. tarnowskim, w gminie Wierzchosławice
  • Bogumiłowice – gromada w powiecie pajęczańskim
  • Bogumiłowice – gromada w powiecie tarnowskim
  • Bogumiłowice – stacja kolejowa w Bogumiłowicach, w województwie małopolskim

Wikipedia


bogumiłowie

imię męskie


SJP.pl


bogumiłowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bogumiła lub z nim związany


SJP.pl


bogumiński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Boguminem, dotyczący Bogumina

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bogumin mrz.

Wiktionary


bogunia

zdrobnienie od: Bogumiła, Bogusława (imiona żeńskie); Bogusia


SJP.pl


bogunice

Bogunice ( Bogunitz) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie rybnickim, w gminie Lyski.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.

Wikipedia


boguniewo

Boguniewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie obornickim, w gminie Rogoźno.

Wikipedia


bogurad

imię męskie


SJP.pl

Bogurad, Bogured – staropolskie imię męskie złożone z członów "Bog-" ("Bóg", ale pierwotnie "los, dola, szczęście") i "-rad" ("być zadowolonym, chętnym, cieszyć się"). Mogło zatem oznaczać "ten, który jest pozytywnie nastawiony do Boga" albo "ten, który cieszy się szczęściem".

Wikipedia


bogurada

imię żeńskie


SJP.pl


boguradostwo

Bogurad z małżonką; Boguradowie


SJP.pl


boguradowie

imię męskie


SJP.pl


boguradowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bogurada lub z nim związany


SJP.pl


boguradziny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bogurady lub z nią związany


SJP.pl


bogurodzica

1. tytuł Marii z Nazaretu; Matka Boska;
2. najstarsza polska pieśń religijna, w średniowieczu pełniąca funkcję hymnu państwowego Polski


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. rel. peryfr. Maria z Nazaretu;

 (1.2) liter. tytuł najstarszej polskiej pieśni kościelnej;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bogurodzica – Matka Boża, polski archaiczny tytuł Marii z Nazaretu, matki Jezusa, nadal stosowany w prawosławiu
  • Bogurodzica – średniowieczna, najstarsza polska pieśń religijna i najstarszy polski tekst poetycki
  • Bogurodzica – polski film fabularny z 1939 roku w reżyserii Jana Fethkego
  • Bogurodzica – obraz Józefa Brandta

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Chcąc oddać cześć Bogurodzicy, cenobici zaśpiewali wspaniały akatyst.

 (1.2) Autor chrześcijańskiej „Bogurodzicy” jest nieznany.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. rodzica ż., Bogarodzica ż., Bogarodzicielka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Bogarodzica, Bogarodzicielka, Boża Rodzicielka, Maryja, Matka Boska, Matka Boża

Wiktionary


bogurzyn

Bogurzyn – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mławskim, w gminie Wiśniewo.

Miejscowość jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii św. Doroty należącej do dekanatu mławskiego zachodniego.

W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bogurzyn, po jej zniesieniu w gromadzie Kowalewko. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.

Wikipedia


bogurzynek

Bogurzynek – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mławskim, w gminie Wiśniewo.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań z 2011 wieś liczyła 332 mieszkańców. Sołtysem wsi od 2019 jest Katarzyna Szklarska.

Wikipedia


bogus

nazwisko


SJP.pl


bogusia

zdrobnienie od: Bogumiła, Bogusława (imiona żeńskie); Bogunia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. Bogusława

 (1.2) zdrobn. Bogumiła

 (1.3) zdrobn. Bogna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Boguchwała ż.

Wiktionary


bogusiewicz

nazwisko


SJP.pl


bogusiny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bogusi lub z nią związany


SJP.pl


bogusiowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bogusia lub z nim związany


SJP.pl


boguski

nazwisko


SJP.pl

Boguski, Boguska – polskie nazwisko które w Polsce nosi około tysiąca osób.

Wikipedia


bogusz

1. imię męskie;
2. nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bogusz – alternatywna forma imienia Bogusław
  • Bogusz – nazwisko pochodzące od imienia Bogusz
  • Bogusz Bilewski – polski aktor
  • Bogusz − polski herb szlachecki

Wikipedia


boguszewicz

nazwisko


SJP.pl


boguszewiec

Boguszewiec – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie żuromińskim, w gminie Lutocin.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.

Wikipedia


boguszewo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Boguszewo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. grudziądzkim, w gminie Gruta
  • Boguszewo – wieś w woj. podlaskim, w pow. monieckim, w gminie Mońki
  • Boguszewo – kolonia w woj. podlaskim, w pow. monieckim, w gminie Trzcianne
  • Boguszewo – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. ostródzkim, w gminie Miłomłyn
  • Boguszewo – gromada w powiecie grudziądzkim
  • Boguszewo – gromada w powiecie monieckim
  • Boguszewo – przystanek kolejowy w Boguszewie, w gminie Gruta, w powiecie grudziądzkim, w województwie kujawsko-pomorskim
  • Boguszewo – wieś w obwodzie brzeskim, w rejonie pińskim, w sielsowiecie Biarozawiczy

Wikipedia


boguszewski

nazwisko


SJP.pl

Boguszewski (forma żeńska: Boguszewska; liczba mnoga: Boguszewscy) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 3377 osoby.

Wikipedia


boguszki

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Boguszki – wieś w woj. podlaskim, w pow. łomżyńskim, w gminie Wizna
  • Boguszki – wieś w woj. podlaskim, w pow. monieckim, w gminie Trzcianne

Wikipedia


boguszków

Boguszków – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie kozienickim, w gminie Magnuszew.

Wieś szlachecka Boguszkowo położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie wareckim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.

Wikipedia


boguszostwo

Bogusz z małżonką; Boguszowie


SJP.pl


boguszowianin

mieszkaniec Boguszowa-Gorców


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Boguszowa-Gorców

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔɡuʃɔˈvʲjä̃ɲĩn, AS: bogušovʹi ̯ä̃ńĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Boguszów-Gorce mrz.

:: fż. boguszowianka ż.

 przym. boguszowski

Wiktionary


boguszowianka

mieszkanka Boguszowa-Gorców


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Boguszowa-Gorców

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔɡuʃɔˈvʲjãnka, AS: bogušovʹi ̯ãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Boguszów-Gorce mrz.

:: fm. boguszowianin mos.

 przym. boguszowski

Wiktionary


boguszowice

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. toponim, nazwa części kilku polskich miast i przysiółka;

 (1.2) hist. geogr. historyczna polska wieś włączona w 1973 do Cieszyna;

 (1.3) hist. geogr. historyczne polskie miasto przyłączone w 1975 do Rybnika;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Boguszowice – część miasta Cieszyna
  • Boguszowice – część miasta Rybnika
  • Boguszowice – przysiółek wsi Suszyna w woj. dolnośląskim, w pow. kłodzkim, w gminie Radków
  • Boguszowice – gromada
  • Boguszowice – dawna gmina
  • Boguszowice Osiedle
  • Boguszowice Stare
  • Bohušovice nad Ohří

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zbigniew poznał Hanię na zabawie w Boguszowicach.

 (1.2) Urodziłam się w Boguszowicach w roku 1905.

 (1.3) Boguszowicom nadano prawa miejskie i status odrębnego miasta.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. boguszowiczanin m., boguszowiczanka ż.

 przym. boguszowicki

Wiktionary


boguszowicki

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Boguszowic, związany z Boguszowicami

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do połowy września zespoły mogą zgłaszać chęć udziału w Boguszowickich Dniach Młodych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Boguszowice lm nm., boguszowiczanin m., boguszowiczanka ż.

Wiktionary


boguszowiczanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Boguszowic

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Boguszowiczanie cieszą się nowymi chodnikami.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Boguszowice lm nm.

:: fż. boguszowiczanka ż.

 przym. boguszowicki

Wiktionary


boguszowiczanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Boguszowic

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na babski comber podwiezie boguszowiczanki specjalny autobus.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Boguszowice lm nm.

:: fm. boguszowiczanin m.

 przym. boguszowicki

Wiktionary


boguszowie

1. imię męskie;
2. nazwisko


SJP.pl


boguszowski

przymiotnik od: Boguszów; Boguszów-Gorce


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Boguszowem-Gorcami, dotyczący Boguszowa-Gorców

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔɡuˈʃɔfsʲci, AS: bogušofsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Boguszów-Gorce mrz., boguszowianin mos., boguszowianka ż.

Wiktionary


boguszowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bogusza lub z nim związany


SJP.pl


boguszyce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Boguszyce – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. oleśnickim, w gminie Oleśnica
  • Boguszyce – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. strzelińskim, w gminie Borów
  • Boguszyce – wieś w woj. łódzkim, w pow. łęczyckim, w gminie Piątek
  • Boguszyce – wieś w woj. łódzkim, w pow. rawskim, w gminie Rawa Mazowiecka
  • Boguszyce – wieś w woj. opolskim, w pow. opolskim, w gminie Prószków
  • Boguszyce – wieś w woj. podlaskim, w pow. łomżyńskim, w gminie Łomża
  • Boguszyce – osada w woj. pomorskim, w pow. słupskim, w gminie Dębnica Kaszubska
  • Boguszyce – wieś w woj. śląskim, w pow. gliwickim, w gminie Toszek
  • Boguszyce – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. konińskim, w gminie Wierzbinek
  • Boguszyce – kolonia w woj. zachodniopomorskim, w pow. choszczeńskim, w gminie Krzęcin
  • Boguszyce – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. goleniowskim, w gminie Nowogard
  • Boguszyce – osada w woj. zachodniopomorskim, w pow. stargardzkim, w gminie Dolice

Wikipedia


boguszyn

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Boguszyn – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. kłodzkim, w gminie Kłodzko
  • Boguszyn – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. leszczyńskim, w gminie Włoszakowice
  • Boguszyn – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. średzkim, w gminie Nowe Miasto nad Wartą
  • Boguszyn – część wsi Dębołęka w woj. zachodniopomorskim, w pow. wałeckim, w gminie Wałcz
  • Boguszyn – gromada
  • Boguszyny
  • Nowy Boguszyn
  • Stary Boguszyn

Wikipedia


boguszynek

Boguszynek – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie średzkim, w gminie Nowe Miasto nad Wartą. Wieś o rozrzuconej zabudowie. Została założona w XVIII wieku przez Olędrów. Położona na Wysoczyźnie Kaliskiej, około 7,5 km od Nowego Miasta.

Wikipedia


boguszyniec

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Boguszyniec – wieś w woj. lubuskim, w pow. gorzowskim, w gminie Witnica
  • Boguszyniec – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. kolskim, w gminie Grzegorzew
  • Boguszyniec – gromada

Wikipedia


boguszów

1. dzielnica miasta Boguszów-Gorce;
2. miasto na Dolnym Śląsku w latach 1499-1973


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Boguszów – do 1973 roku samodzielne miasto w województwie wrocławskim, obecnie dzielnica miasta Boguszów-Gorce (województwo dolnośląskie)
  • Bohušov – wieś na Śląsku Cieszyńskim, w kraju morawsko-śląskim

Wikipedia


boguszów-gorce

miasto w Polsce


SJP.pl

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;

Wiktionary

}|-

Boguszów-Gorce (Boguszów: Gottesberg; Gorce: Rothenbach) – miasto w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie wałbrzyskim.

W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa wałbrzyskiego. Według danych GUS z 1 stycznia 2023 r. miasto liczyło 14 349 mieszkańców (299. miejsce w kraju). Od 2013 r. jest to największe miasto powiatu wałbrzyskiego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Boguszów-Gorce jest połączony koleją z trzema miastami: Wałbrzychem, Marciszowem i Mieroszowem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔɡuʃuv‿ˈɡɔrt͡sɛ, AS: bogušuv‿gorce

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. boguszowianin mos., boguszowianka ż.

 przym. boguszowski

Wiktionary


bogusąd

dawne imię męskie


SJP.pl

Bogusąd – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Bogu-" ("Bóg", "Boga", ale pierwotnie "los, dola, szczęście") i "-sąd" ("sądzić"). Być może znaczyło pierwotnie "ten, któremu sądzone jest szczęście".

Wikipedia


bogusław

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: Bogusława

Wiktionary

Bogusław, Bogosław, Bohusław, Bogsław – staropolskie imię męskie.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wuj Bogusław nie dbał o pamiątkowy miecz i teraz ta rodzinna pamiątka jest cała w rdzy.

 (1.1) O palmę pierwszeństwa rywalizowały piosenki w wykonaniu Krystyny Prońko, Krzysztofa Krawczyka, Bogusława Meca, Zbigniewa Wodeckiego i…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈɡuswaf, AS: bogusu̯af

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bogusławowa ż., Bogusławówna ż., Bogusławostwo lm m., Bogusiowa ż., Bogusiówna ż., Bogusz m., Bohusz, Boguta

:: zdrobn. Boguś, Sław, Sławek

:: fż. Bogusława ż.

 przym. Bogusławowy, Bogusiowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zdrobn. Boguś

Wiktionary


bogusława

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: Bogusław

Wiktionary

Bogusława – żeński odpowiednik imienia Bogusław znany od 1265 roku. Używane były m.in. zdrobnienia "Bogusza", "Boguszka" i "Boguchna". W polskim imiennictwie imię to żywe jest do dziś, ze zdrobnieniami: "Bogusia" czy "Boguśka".

Bogusława imieniny obchodzi: 22 marca, 18 kwietnia, 29 kwietnia, 29 maja, 18 sierpnia i 23 września.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌbɔɡuˈswava, AS: bogusu̯ava

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bogusław m.

Wiktionary


bogusławice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bogusławice – wieś w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Oleśnica
  • Bogusławice – wieś w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Siechnice
  • Bogusławice – wieś w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Kowal
  • Bogusławice – wieś w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Wolbórz
  • Bogusławice – osada w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Wolbórz
  • Bogusławice – wieś w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Płońsk
  • Bogusławice – wieś w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim, w gminie Skaryszew
  • Bogusławice – wieś w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Kruszyna
  • Bogusławice – wieś w województwie świętokrzyskim, w powiecie opatowskim, w gminie Sadowie
  • Bogusławice – nieistniejąca wieś w województwie świętokrzyskim, w powiecie starachowickim, w gminie Pawłów
  • Bogusławice – wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie kaliskim, w gminie Mycielin
  • Bogusławice – wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie kolskim, w gminie Babiak

Wikipedia


bogusławiec

Bogusławiec – wieś sołecka w północno-zachodniej Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, w gminie Kołobrzeg, przy drodze wojewódzkiej nr 102.

Według danych z 2011 roku wieś była zamieszkiwana przez 120 osób.

W latach 1954–1957 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bogusławiec, po jej zniesieniu w gromadzie Sarbia.

Wikipedia


bogusławiny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bogusławy lub z nią związany


SJP.pl


bogusławostwo

Bogusław z małżonką; Bogusławowie


SJP.pl


bogusławowie

imię męskie


SJP.pl


bogusławowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bogusława lub z nim związany


SJP.pl


bogusławski

nazwisko polskie, m.in. Stanisław Bogusławski (1804-1870), komediopisarz


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aleksander Bogusławski ps. literacki „Jan Młot” (1887–1963) – polski działacz
  • Andrzej Prus-Bogusławski (Andrzej Bogusławski, 1919–2006) – polski oficer
  • Andrzej Stanisław Bogusławski (ur. 1931) – polski językoznawca i filozof języka
  • Aniela Marianna Bogusławska (1801–1854) – warszawska aktorka
  • Aniela Bogusławska (1874–1931) – właśc. Alina Dąbrowska, warszawska aktorka, poetka i dramatopisarka
  • Antoni Jan Bogusławski (1889–1956) – podpułkownik dyplomowany, polski poeta
  • Arkadiusz Bogusławski (1965–2026) – specjalista ds. ochrony zabytków
  • Edward Romuald Bogusławski (1848–1917) – historyk słowiańszczyzny, publicysta
  • Edward Wojciech Bogusławski (1823–1902) – powieściopisarz
  • Edward Bogusławski (1940–2003) – polski kompozytor i pedagog
  • Franciszek Kwiryn Herman, ps. „Bogusławski”, „Nowak” (1904–1952)
  • Jan Bogusławski (1910–1982) – polski architekt

Wikipedia


boguta

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Boguta – zdrobnienie imienia Bogusław
  • Boguta (XII w.) – możny morawski
  • Boguta – dawny zaścianek na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie szarkowszczyńskim, w sielsowiecie Hermanowicze.

Wikipedia


bogutowski

→ Boguty-Pianki (wieś w Polsce)


SJP.pl


boguty-pianki

wieś w Polsce


SJP.pl

Boguty-Pianki – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ostrowskim, w gminie Boguty-Pianki. Obok przepływa rzeczka Pukawka, dopływ Bugu.

W skład sołectwa "Boguty-Pianki" wchodzi także wieś Boguty Leśne.

Miejscowość jest siedzibą gminy Boguty-Pianki oraz siedzibą parafii rzymskokatolickiej Wszystkich Świętych.

Wikipedia


boguwola

ptak wróblowaty, owadożerny, charakteryzujący się barwnym upierzeniem, żyjący w lasach podzwrotnikowych półkuli wschodniej; wilga


SJP.pl

Boguwola, Bohuwola – staropolskie imię żeńskie, złożone z członu "Bogu-" („Bóg”, ale pierwotnie „los, dola, szczęście”) i "-wola" („wola”). Imię to mogło więc powierzać córkę w opiekę dobremu losowi.

Boguwola imieniny obchodzi 28 stycznia i 8 grudnia.

Wikipedia


boguś

zdrobnienie od: Bogusław, Bohdan, Bogumił, Bogdan (imiona męskie)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. od: Bogdan

 (1.2) zdrobn. od: Bogumił

 (1.3) zdrobn. od: Bogumir

 (1.4) zdrobn. od: Bogusław

Wiktionary

Powiązane:

 (1.1)

:: rzecz. Bogdan mos., Bodek mos., Bodzio mos., Bogdanek mos., Bogdana ż., Bogna ż., Bogdanostwo lm m., Bogdanowa ż., Bogdaniuk mos./ż.

 (1.2)

:: rzecz. Bogumił mos., Bogumiła ż., Bogumiłostwo n.

 (1.4)

:: rzecz. Bogusław mos., Bogusławowa ż., Bogusławówna ż., Bogusławostwo lm m., Bogusława ż., Bogusiowa ż., Bogusiówna ż., Bogusz mos./ż., Bohusz mos./ż., Boguta mos./ż., Sław mos., Sławek mos.

:: przym. Bogusławowy, Bogusiowy

Wiktionary


boguśka

zdrobnienie od: Bogumiła


SJP.pl


boh

rzeka na Ukrainie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka na Ukrainie mająca źródła na Podolu, uchodząca do Morza Czarnego;

Wiktionary

Boh (ukr. "Південний Буг", "Piwdennyj Buh", czyli "Południowy Bug") – rzeka na Ukrainie.

Źródła Bohu znajdują się w środkowej części Podola. Początkowo płynie w kierunku południowo-wschodnim poprzez płaską zabagnioną dolinę, później przez Wyżynę Wołyńsko-Podolską krętym jarem o stromych brzegach (o wysokości do ok. 90 m) i licznych porohach. Rzeka w swym dolnym biegu przecina Nizinę Czarnomorską i uchodzi przez liman Dniepru i Bohu do Morza Czarnego.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bɔx, AS: boχ

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bohowy

Wiktionary


bohater

1. ktoś odznaczający się niezwykłymi czynami
2. główna postać w filmie, powieści itp.
3. człowiek skupiający na sobie uwagę
4. heros


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek, który wykazał się męstwem, odwagą, poświęceniem itp.

 (1.2) liter. teatr. film. główna postać utworu

 (1.3) osoba budząca chwilowe zainteresowanie, chwilowo skupiająca na sobie uwagę otoczenia

Wiktionary

Zo

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Inna nadzieja demokratów to John Kerry, senator z Massachusetts, bohater wojny w Wietnamie, gdzie został kilkakrotnie ranny.

 (1.2) Jak pamiętamy, główny bohater „Potopu” pan Andrzej Kmicic był najważniejszym bacą na Żmudzi, stąd słynna jego baranica, którą okrywał się, pędząc z Oleńką w rozpędzonych saniach z Wodoktów do Wołmontowicz.

 (1.3) To bohater krytycznych artykułów o wykorzystywaniu anteny publicznej telewizji do realizowania partyjnych interesów żony.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈxatɛr, AS: boχater

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bohaterstwo n., bohaterskość ż., bohaterszczyzna ż.

:: fż. bohaterka ż.

 przym. bohaterski

 przysł. bohatersko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) heros

 (1.3) aktor

Wiktionary


bohaterka

1. kobieta odznaczająca się wyjątkowym męstwem, odwagą;
2. główna postać w utworze literackim, filmie itp.


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: bohater; kobieta odważna

 (1.2) forma żeńska od: bohater; postać utworu

 (1.3) forma żeńska od: bohater; główna postać wydarzenia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pani Grażyna to prawdziwa bohaterka, uratowała dzieci sąsiadów z pożaru.

 (1.2) Diana jest drugoplanową bohaterką powieści.

 (1.3) Nie znasz jej? To przecież bohaterka tej głośnej afery korupcyjnej w naszym szpitalu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔxaˈtɛrka, AS: boχaterka

Wiktionary

Powiązane:

 zob. bohater.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kobieta bohater

Wiktionary


bohaterski

→ bohater


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z bohaterstwem, właściwy bohaterowi

 (1.2) postępujący jak bohater

Wiktionary

Patrz:

bohater

Przykłady

 (1.1) Gdyby nie ta książka, nigdy nie opuściłby Takodany i nie znalazłby się na Yavinie 4, by spełnić swój sen o bohaterskich czynach na rzecz Sojuszu Rebeliantów.

 (1.2) Bohaterski chłopiec uratował matce życie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔxaˈtɛrsʲci, AS: boχatersʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bohaterstwo n., bohaterskość ż., bohater m., bohaterka ż., bohaterszczyzna ż.

 przysł. bohatersko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) heroiczny

Wiktionary


bohatersko

przysłówek

 (1.1) w sposób bohaterski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Muszę przyznać, że zachowałeś się bohatersko, występując w obronie słabszego kolegi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bohater mos., bohaterskość ż., bohaterstwo n.

 przym. bohaterski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dzielnie, heroicznie, mężnie, odważnie, po bohatersku

Wiktionary


bohaterskość

→ bohaterski


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, kto jest bohaterski

Wiktionary

Patrz:

bohaterski

Przykłady

 (1.1) Powstańczą bohaterskość uczczono w wielu miejscach stolicy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bohater mos., bohaterstwo n.

 przym. bohaterski

 przysł. bohatersko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) odwaga

Wiktionary


bohaterstwo

1. odwaga, dzielność
2. czyn dokonany przez bohatera
3. postawa właściwa bohaterowi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) czyn, zachowanie wymagające odwagi, męstwa; postawa właściwa bohaterowi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Za bohaterstwo podczas akcji gaszenia pożaru dostał medal.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔxaˈtɛrstfɔ, AS: boχaterstfo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bohater mos., bohaterka ż., bohaterskość ż., bohaterszczyzna ż.

 przym. bohaterski

 przysł. bohatersko, po bohatersku

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) heroiczność, heroizm, męstwo, dzielność

Wiktionary


bohaterszczyzna

bohaterstwo pojmowane stereotypowo, szablonowo; niepotrzebna, fałszywie pojęta odwaga


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) iron. źle pojęta odwaga, zbędne bohaterstwo, często niebezpieczne w skutkach

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Oceny wahają się pomiędzy krytyką, że była to bezsensowna ofiara polskiej krwi i jak wiele innych powstań – erupcja romantycznej bohaterszczyzny bez szans na zwycięstwo, a apologią bohaterstwa powstańców i zrozumieniem, że po latach okupacji chęć wyzwolenia miasta była naturalna.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔxatɛrˈʃt͡ʃɨzna, AS: boχaterščyzna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bohater mos., bohaterstwo n.

 przym. bohaterski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) brawura

Wiktionary


bohatyr

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. bohater

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bohatyrstwo n.

:: fż. bohatyrka ż.

 przym. bohatyrski

Wiktionary


bohatyrka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. bohaterka

Wiktionary

Bohatyrka ( Богатирка) – wieś na Ukrainie, w obwodzie kijowskim, w rejonie białocerkiewskim, w hromadzie Stawyszcze. W 2001 liczyła 388 mieszkańców, spośród których 384 wskazało jako ojczysty język ukraiński, a 4 rosyjski.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bohatyrstwo n.

:: fm. bohatyr mos.

 przym. bohatyrski

Wiktionary


bohatyrowicz

nazwisko


SJP.pl


bohatyrski

przymiotnik jakościowy lub relacyjny

 (1.1) daw. bohaterski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) A mógł wziąć koronę z rąk niegodnych, o co go na kolanach suplikowali, mógł w przyszłe wieki zasłynąć cnotą i bohatyrskim jeniuszem.

 (1.1) Zadzwoniły skrzydlate, cudne słowa. Rozgorzałe imaginacje już widziały zwycięstwo i serca poiły się dokonywaniem bohatyrskich czynów i chwałą.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bohatyrstwo n., bohatyr mos., bohatyrka ż.

Wiktionary


bohatyrstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. bohaterstwo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bohatyr mos., bohatyrka ż.

 przym. bohatyrski

Wiktionary


bohdan

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (2.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie podlaskim, w gminie Dobrzyniewo Duże;

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od: Bohdana

Wiktionary

Bohdan – męskie imię pochodzenia słowiańskiego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jej brat ma na imię Bohdan i ćwiczy w naszym klubie sportowym.

 (2.1) Bożena przyszła na świat w Bohdanie na Białostocczyźnie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bohdanianin m., bohdanianka ż.

 przym. bohdański

Wiktionary


bohdana

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od Bohdan

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czy na pewno chcecie nazwać córkę Bohdana?

Wiktionary


bohdanek

zdrobnienie od: Bohdan (imię męskie)


SJP.pl


bohdaniny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bohdany lub z nią związany


SJP.pl


bohdanostwo

Bohdan z małżonką; Bohdanowie


SJP.pl


bohdanowicz

nazwisko


SJP.pl

Bohdanowicz – polski herb szlachecki z nobilitacji galicyjskiej.

Wikipedia


bohdanowie

imię męskie


SJP.pl


bohdanowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bohdana lub z nim związany


SJP.pl


bohdaszów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na zachodniej Ukrainie, w rejonie zdołbunowskim obwodu rówieńskiego

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bohdaszowski

Wiktionary


bohdziewicz

nazwisko


SJP.pl


bohema

grupa artystów żyjąca według własnych zasad; cyganeria


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) środowisko artystów prowadzących swobodny, ekscentryczny tryb życia;

Wiktionary

Nie mylić z: Bohemia.

Cyganeria artystyczna, bohema ( bohème) – nazwa środowiska artystycznego, którego członkowie spędzają czas na wspólnych zabawach i tworzeniu, demonstrując pogardę dla konwenansów, norm społecznych i materializmu. Działalność cyganerii artystycznej wzbudzała kontrowersje ze względów obyczajowych i ze względu na awangardowe podejście do sztuki.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Podczas studiów przystąpił do miejscowej bohemy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈxɛ̃ma, AS: boχẽma

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bohemistyka ż., bohemizowanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) cyganeria

Wiktionary


bohemia

łacińska nazwa Czech


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) książk. zob. Czechy.

 (1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 371;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bohemia – jaskinia w Nowej Zelandii
  • Bohemia – jednostka osadnicza w stanie Nowy Jork, w hrabstwie Suffolk
  • Bohemia – miejscowość w hrabstwie East Sussex (Anglia)
  • Bohemia – miejscowość w hrabstwie Wiltshire (Anglia)
  • Bohemia (ang. Bohemia Township) – gmina w stanie Michigan, w hrabstwie Ontonagon
  • Bohemia (ang. Bohemia Township) – gmina w stanie Nebraska, w hrabstwie Knox
  • Bohemia (ang. Bohemia Township) – gmina w stanie Nebraska, w hrabstwie Saunders
  • Bohemia – planetoida o numerze katalogowym 371
  • Bohemia (Czechy) – łacińska nazwa krainy historycznej Czech
  • bohemizm (czechizm) – wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa zapożyczona z języka czeskiego

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Bohemia porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈxɛ̃mʲja, AS: boχẽmʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bohemistyka ż., bohemista mos., bohemistka ż., bohemistyczność ż., bohemizm mrz.

 czas. bohemizować ndk., bohemizować się ndk.

 przym. bohemistyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Czechy

Wiktionary


bohemista

specjalista w zakresie bohemistyki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista w zakresie bohemistyki

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔxɛ̃ˈmʲista, AS: boχẽmʹista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bohemistyka ż., bohemizm m., Bohemia ż.

:: fż. bohemistka ż.

 przym. bohemistyczny

Wiktionary


bohemistka

specjalistka w zakresie bohemistyki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) znawczyni języka, historii i kultury czeskiej

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔxɛ̃ˈmʲistka, AS: boχẽmʹistka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bohemia ż., bohemistyka ż., bohemizm mrz.

:: fm. bohemista mos.

 przym. bohemistyczny

Wiktionary


bohemistyczny

związany z bohemistyką, bohemistą (np. studia bohemistyczne, specjalizacja bohemistyczna)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący bohemistyki, bohemistów

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔxɛ̃mʲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: boχẽmʹistyčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bohemia ż., bohemistyka ż., bohemista m., bohemistka, bohemizm

Wiktionary


bohemistyka

nauka zajmująca się językiem, historią i kulturą czeską


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. nauka o języku, literaturze, kulturze i historii czeskiej;

 (1.2) kierunek na uniwersytecie obejmujący studia w tej dziedzinie

Wiktionary

Bohemistyka – interdyscyplinarna nauka humanistyczna, poświęcona studiom nad literaturą, językiem, kulturą, sztuką, historią, cechami narodowymi, obyczajami i tradycjami Czechów. Zaczęła się rozwijać pod koniec XVIII wieku. Stanowi część slawistyki.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌbɔxɛ̃ˈmʲistɨka, AS: boχẽmʹistyka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bohema ż., bohemista m., bohemistka ż., bohemizm m., Bohemia ż., bohemistyczność ż.

 czas. bohemizować ndk., bohemizować się ndk.

 przym. bohemistyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) filologia czeska

 (1.2) filologia czeska

Wiktionary


bohemizm

wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa wzorowane na języku czeskim albo z niego przejęte; czechizm


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka czeskiego;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈxɛ̃mʲism̥, AS: boχẽmʹism̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bohemia ż., bohemistyka ż., bohemista mos., bohemistka ż.

 przym. bohemistyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) czechizm

Wiktionary


bohemizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) naśladowanie bohemy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bohema ż.

 czas. bohemizować ndk.

Wiktionary


bohiń

jezioro na Białorusi


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bohiń (jezioro)
  • Bohiń (miejscowość)
  • Bohiń – dawna gmina
  • Bohiń (powieść) – książka autorstwa Tadeusza Konwickiego

Wikipedia


boho

damska moda charakteryzująca się noszeniem luźnych, wielokolorowych ubrań na wzór hippisów i bohemy (cyganerii); boho-chic


SJP.pl

rzeczownik

 (1.1) styl w modzie damskiej, łączący style hippisów, bohemy, ulicznego, vintage i glamour

przymiotnik

 (2.1) dotyczący stylu boho (1.1)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Boho jest to styl artystycznej bohemy, kojarzony jest głównie z wygodą, latem oraz wakacyjnym luzem.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) boho chick

Wiktionary


bohomaz

tandetny obraz, kicz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) źle namalowany obraz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) daw. kiepski malarz

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ale namalowałeś bohomazy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈxɔ̃mas, AS: boχõmas

Wiktionary


bohomolec

nazwisko


SJP.pl


bohoniki

Meczet w Bohonikach

Wikipedia


bohor

dawna nazwa ridboka zwyczajnego, gatunku antylopy


SJP.pl


bohorodczany

osiedle typu miejskiego na Ukrainie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. rejonowe osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim;

Wiktionary

Bohorodczany (ukr. Богородчани) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, rejonie iwanofrankiwskim (do 2020 roku siedziba rejonu bohorodczańskiego), do 1945 w Polsce, w województwie stanisławowskim, w powiecie stanisławowskim. 7008 mieszkańców (2024), dla porównania spis powszechny w 2001 zanotował ich 7464.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bohorodczanin mos., bohorodczanka ż.

 przym. bohorodczański

Wiktionary


bohorodczański

→ Bohorodczany


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z Bohorodczanami, dotyczący Bohorodczan

Wiktionary

Patrz:

Bohorodczany

Powiązane:

 rzecz. Bohorodczany nmos.

Wiktionary


bohorok

rodzaj wiatru w północno-wschodniej Sumatrze


SJP.pl


bohosiewicz

nazwisko


SJP.pl

Bohosiewicz – polskie nazwisko pochodzenia ormiańskiego. W Polsce nosi je ok. 70 osób. Wywodzi się ono od zachodnioormiańskiego imienia Boghos, czyli Paweł (wschodnioormiańskie "Poghos"). Jego ormiańskim odpowiednikiem jest nazwisko "Boghosjan"/"Poghosjan".

Wikipedia


bohowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bohem, dotyczący Bohu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dla mnie, przyznam, było to przeżycie okropne, chaos i hałas opisać się nie dające… na drugi dzień miałam dosyć, spakowałam żywo manatki i odjechałam do Strzelczyniec, na cały miesiąc kąpieli bohowych.

 (1.1) W limanie bohowym zgromadziło się jedenastu śmiałków.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Boh mrz.

Wiktionary


bohr

[czytaj: bor] sztucznie otrzymywany pierwiastek chemiczny, liczba atomowa 107, nazwany na cześć Nielsa Bohra


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Bh i liczbie atomowej 107;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aage Bohr (1922–2009) – duński fizyk, syn Nielsa Bohra, laureat Nagrody Nobla
  • Niels Bohr (1885–1962) – duński fizyk, laureat Nagrody Nobla
  • bohr (symbol Bh) – pierwiastek chemiczny

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jakie właściwości chemiczne ma bohr?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔxr̥, AS: boχr̦

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bohrowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) symbol. Bh; stara nazwa unnilseptium (Uns)

Wiktionary


bohrowy

przymiotnik

 (1.1) dotyczący bohru

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bohr m.

Wiktionary


bohun

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Iwan Bohun (zm. 1664) – pułkownik kozacki
  • Maria Bohun (1369/1370–1394) – hrabina Derby, pierwsza żona angielskiego króla Henryka IV
  • Jurko Bohun – bohater literacki w powieści Ogniem i mieczem Henryka Sienkiewicza
  • Bohun – powieść historyczno-fantastyczna autorstwa Jacka Komudy osadzona w realiach XVII-wiecznej Rzeczypospolitej
  • Bohun – klub piłkarski w Brodach w obwodzie lwowskim, Ukraina
  • Bohun – potoczna nazwa wagonu Bmnopux

Wikipedia


bohusz

1. imię męskie;
2. nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bohusz – herb szlachecki
  • Bohusz – forma imienia Bogusław
  • Filip Bohusz – białoruski weterynarz i polityk
  • Franciszek Ksawery Bohusz – polski ksiądz, pisarz i historyk
  • Hieronim Kazimierz Bohusz – horodniczy kowieński
  • Ignacy Bohusz – podwojewodzi wileński, pisarz polityczny i prawnik
  • Ima Bohusz – białoruska tenisistka
  • Siarhiej Bohusz – białoruski wioślarz
  • Stanisław Bohusz – ukraiński piłkarz
  • Marian Bohusz
  • Szyszko-Bohusz

Wikipedia


bohusze

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie berezieńskim obwodu rówieńskiego

Wiktionary

Bohusze ( Багушы; Богуши) − wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie smorgońskim, w sielsowiecie Sinki.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bohuszanin mos., bohuszanka ż.

 przym. bohuski

Wiktionary


bohusław

miasto na Ukrainie


SJP.pl

Bohusław ( Богуслав) – miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim w rejonie obuchowskim. Leży nad rzeką Roś.

W mieście rozwinął się przemysł spożywczy.

Wikipedia


boi

forma rzeczownika.

 (1.1) D., C. i Ms. lp., D. lm. od: boja

forma czasownika.

 (2.1) 3. os. lp. ter. od: bać się

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔji, AS: boi ̯i

Wiktionary


boicho

potocznie: boisko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zgrubienie od|boisko.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jak w Koszalinie [Mirosław Okoński] miał szesnaście lat i schodził z boicha, to nie szedł do szatni do piłkarzy, a do gospodarza.

 (1.1) To jest trudne w tej lidze, że my chcemy pograć piłką, jakąś klepkę, a inni mają wyuczone proste schematy: cross przez całe boicho, napastnik załącza speed i koniec.

 (1.1) — Dokopaliśmy im siedem do… do trzech!
— A gdzie gracie? Tu, na łące? Bo widziałam taki kwadrat wygolony…
— Prostokąt, pro… profanko! Mirek zniwelował kawałek terenu, i mamy boicho!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈjixɔ, AS: boi ̯iχo

Wiktionary


boidudek

żartobliwie: osoba strachliwa, tchórzliwa; strachajło, cykor


SJP.pl


boiken

[czytaj: bojken]
1. niemiecka odmiana jabłoni wytrzymała na mróz;
2. owoc tej jabłoni


SJP.pl

Boiken (cs. Boikovo, fr. Pomme Boiken, de. Boikenapfel) – odmiana uprawna jabłoni domowej pochodzenia niemieckiego, po raz pierwszy odmiana ta została opisana w 1828 roku. Spotykana najczęściej w okolicach Bremy. W Polsce była powszechnie uprawiana w wielu rejonach, obecnie rzadziej spotykana.

Wikipedia


boileau

[czytaj: błaLO] nazwisko


SJP.pl


boileauwski

[czytaj: błalowski] przymiotnik dzierżawczy - należący do Nicolasa Boileau lub z nim związany


SJP.pl


boimka

rodzaj roślin z rodziny wiechlinowatych


SJP.pl

Boimka ("Oreochloa" Link) – rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych. Należą do niego cztery gatunki, wszystkie występujące w Europie. We florze Polski występuje tylko jeden gatunek – boimka dwurzędowa "O. disticha", która jest także gatunkiem typowym rodzaju.

Wikipedia


bointe

branżowy ośrodek INTE


SJP.pl


boisko

1. plac przeznaczony do rozgrywania pojedynków sportowych, np. meczów piłki nożnej;
2. regionalnie: centralna część stodoły; klepisko;
3. regionalnie: łysina;
4. w łowiectwie: gaik, do którego ptasznik zwabia ptaki;
5. dawniej: miejsce boju; bojowisko, pobojowisko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) sport. plac przeznaczony do gier sportowych;

 (1.2) reg. środkowa część stodoły

 (1.3) daw. plac boju, bojowisko

Wiktionary

Boisko – miejsce przeznaczone do ćwiczeń gimnastycznych, gier, zabaw, rozgrywek i zawodów sportowych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wczoraj graliśmy w siatkówkę na boisku między blokami.

 (1.1) W ciągu minuty znika las naturalny o powierzchni równej 36 boiskom do piłki nożnej

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈjiskɔ, AS: boi ̯isko

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bój mrz.

 przym. boiskowy, wokółboiskowy, przyboiskowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) klepisko

Wiktionary


boiskowy

→ boisko


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z boiskiem, dotyczący boiska

Wiktionary

Patrz:

boisko

Przykłady

 (1.1) Kierownik pojechał kupić mieszankę traw boiskowych, konewki i grabie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. boisko mrz.

 przym. przyboiskowy, wokółboiskowy

Wiktionary


boiński

nazwisko


SJP.pl


boj

1. chłopiec hotelowy; boy;
2. potocznie, żartobliwie: strach; zwykle w zwrocie "mieć boja" - bać się; mieć stracha, mieć mojra


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) strach

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) chłopiec hotelowy, boy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔj, AS: boi ̯

Wiktionary

Powiązane:

 (1.1)

 rzecz. bojaźń ż.

 czas. bać się ndk.

 przym. bojaźliwy

 (2.1)

 rzecz. boy m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) strach, obawa

 (2.1) boy, garson, chłopak

Wiktionary


boja

pływający znak nawigacyjny; pława


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pływający znak nawigacyjny

forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.

 (2.1) D. lp. od: boj

forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.

 (3.1) D. lp. od: boj

Wiktionary

Bo

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zawodnik musi dopłynąć do boi i z powrotem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔja, AS: boi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. bojka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pława, daw. gwiździel

Wiktionary


bojadelski

przymiotnik od: Bojadła (wieś)


SJP.pl


bojadła

wieś w Polsce


SJP.pl

Bo

Wikipedia


bojakowski

nazwisko


SJP.pl


bojan

imię męskie


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bojan – wieś w Bułgarii
  • Bojan – dawna nazwa wsi Bojany w Ukrainie
  • Bojan – męskie imię słowiańskie
  • Bojan – legendarny ruski poeta i wieszcz ze Słowa o wyprawie Igora
  • Bojan – pruski herb szlachecki
  • Bojany

Wikipedia


bojana

imię żeńskie


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bojana lub Buna – rzeka na granicy Albanii i Czarnogóry
  • Ada Bojana – wyspa na Bunie
  • Bojana – wieś w obwodzie Warna
  • Bojana – dzielnica Sofii
  • Nu Boyana Film Studios – wytwórnia filmowa
  • Bojana – imię żeńskie
  • Bojana – wieś w Chorwacji, w żupanii bielowarsko-bilogorskiej, w mieście Čazma

Wikipedia


bojanice

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na zachodniej Ukrainie, w rejonie sokalskim obwodu lwowskiego;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bojanice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. świdnickim, w gminie Świdnica
  • Bojanice – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. gnieźnieńskim, w gminie Kłecko
  • Bojanice – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. leszczyńskim, w gminie Krzemieniewo
  • Bojanice – dawna gmina
  • Bojanice – wieś w obwodzie lwowskim

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bojanicki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hist. war. Bojanicze

Wiktionary


bojaniec

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na zachodniej Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie żółkiewskim;

Wiktionary

Bojaniec – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie szeptyckim (do 2020 roku w rejonie żółkiewskim), do 1945 w Polsce, w województwie lwowskim, w powiecie żółkiewskim, w gminie Mosty Wielkie.

Wieś Herburtów w połowie XVI wieku, położona w powiecie lwowskim ziemi lwowskiej. Na początku XIX wieku w Bojańcu mieszkała rodzina Mochnackich. Właścicielem jednego z folwarków był Bazyli Mochnacki, tutaj też urodzili się jego synowie Kamil i Maurycy.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bojaniecki

Wiktionary


bojaniny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bojany lub z nią związany


SJP.pl


bojanostwo

Bojan z małżonką; Bojanowie


SJP.pl


bojanowianin

mieszkaniec Bojanowa (miasta w Polsce)


SJP.pl


bojanowianka

mieszkanka Bojanowa (miasta w Polsce)


SJP.pl


bojanowicz

nazwisko


SJP.pl


bojanowie

imię męskie


SJP.pl


bojanowo

1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce;
3. osada w Polsce;
4. nazwa dwóch wsi w Bułgarii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;

Wiktionary

Bojanowo – miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie rawickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Bojanowo.

Pierwsza lokacja miejska w 1585 roku nie została zrealizowana, druga lokacja miejska w 1638 roku. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa leszczyńskiego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bojanowo założył protestancki szlachcic Stefan Bojanowski.

 (1.1) W herbie Bojanowa widnieje mknący srebrny baran z zakręconymi rogami.

 (1.1) Niemcy zdewastowali wnętrze synagogi w Bojanowie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔjãˈnɔvɔ, AS: boi ̯ãnovo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bojanowianin mos., bojanowianka ż.

 przym. bojanowski, podbojanowski

Wiktionary


bojanowski

przymiotnik od: Bojanowo, Bojanów


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Bojanowa, związany z Bojanowem

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Andrzej Bojanowski (ur. 1972) – polski samorządowiec i urzędnik
  • Edmund Bojanowski (1814–1871) – polski działacz społeczny, błogosławiony
  • Gustaw Bojanowski (1889–1957) – polski poeta i prozaik
  • Julian Bojanowski (1922–2014) – polski inżynier i pilot
  • Korek Bojanowski (ur. 1993) – polski reżyser i scenarzysta filmowy
  • Ksawery Bojanowski (1795–1866) – powstaniec listopadowy, ziemianin, brat Konstancji Łubieńskiej
  • Michał Bojanowski (1865–1932) – polski polityk narodowy
  • Roman Bojanowski (ur. 1949) – działacz podziemnych struktur Solidarności, drukarz
  • Stanisław Bojanowski (1894–1959) – polski polityk narodowy
  • Stanisław Bojanowski (1507–1555) – sekretarz królewski Zygmunta II Augusta
  • Wojciech Bojanowski (ur. 1984) – polski dziennikarz

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ślub wzięli w bojanowskim kościele 3 sierpnia 2000 roku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bojanowianin mos., bojanowianka ż., Bojanowo n.

Wiktionary


bojanowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bojana lub z nim związany


SJP.pl


bojanów

nazwa kilku wsi w Polsce


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bojanów – wieś w woj. łódzkim, w pow. wieluńskim, w gminie Skomlin
  • Bojanów – wieś w woj. podkarpackim, w pow. stalowowolskim, w gminie Bojanów
  • Bojanów – wieś w woj. śląskim, w pow. raciborskim, w gminie Krzanowice
  • Bojanów – gmina wiejska
  • Bojanów – gromada
  • Bojanowo
  • Bojanówka

Wikipedia


bojanówka

wieś w Polsce


SJP.pl

Bojanówka – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie radzyńskim, w gminie Wohyń.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.

Wieś jest sołectwem w gminie Wohyń. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 282 mieszkańców.

Wikipedia


bojar

bojarzyn;
1. członek wyższej klasy rządzącej na Rusi i Wołoszczyźnie, później w Rumunii;
2. na Litwie i Białorusi: szlachcic posiadający ziemię


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. w dawnej Bułgarii, Rosji i Rusi Kijowskiej członek klasy najbardziej znaczących w państwie feudałów;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bojarka ż.

 przym. bojarski, bojarowy

Wiktionary


bojarczuk

nazwisko


SJP.pl


bojarka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na Ukrainie, w obwodzie kijowskim

Wiktionary

Bojarka ( Боярка) – miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim, liczy ok. 35 tys. mieszkańców (2021). Ośrodek przemysłu maszynowego, spożywczego oraz odzieżowego.

Znajduje tu się stacja kolejowa Bojarka, położona na linii Kijów – Żmerynka – Odessa.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bojarski

Wiktionary


bojarowa

dawniej: żona bojara


SJP.pl


bojarowy

→ bojar (dawniej); bojarski


SJP.pl


bojarski

→ bojar


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z bojarem albo bojarstwem, dotyczący bojara albo bojarstwa

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do bojara

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bojarski – polski herb szlachecki
  • Bojarski – polskie i rosyjskie nazwisko
  • Aleksander Bojarski (1834–1884) – prawnik polski, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego
  • Aleksander Bojarski (1885–1937) – jeden z liderów ruchu Żywej Cerkwi
  • Antoni Bojarski (1919–2016) – uczestnik walk pod Monte Cassino
  • Bogdan Bojarski (1931–2018) – polski matematyk
  • Bronisław Bojarski (1853–1923) – generał dywizji Wojska Polskiego
  • Eugeniusz Bojarski (1896–1940) – kapitan służby sanitarnej Wojska Polskiego, doktor nauk medycznych, ofiara zbrodni katyńskiej
  • Czesław Bojarski (1912–2003) – polski inżynier i wynalazca, fałszerz pieniędzy
  • Henryk Bojarski (1933–2020) – polski ekonomista, dyplomata
  • Jacek Bojarski (ur. 1937) – polski chemik organik, profesor
  • Jan Bojarski (1822–1898) – duchowny unicki

Wikipedia

Patrz:

bojar

Powiązane:

 rzecz. bojar mos., bojarka ż., bojarstwo n., bojarskość ż.

 przym. bojarowy

Wiktionary


bojarstwo

dawniej: bojarowie, stan bojarski; bojarszczyzna


SJP.pl


bojarszczyzna

dawniej:
1. bojarowie, stan bojarski; bojarstwo;
2. robocizna na rzecz bojara


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bojarszczyzna – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wołożyńskim
  • Bojarszczyzna – dawny zaścianek. Tereny na których leżał, znajdują się obecnie na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie postawskim
  • Bojarszczyzna – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie szarkowszczyńskim
  • Bojarszczyzna – dawna wieś, obecnie część wsi Ptycz

Wikipedia


bojarzyn

bojar;
1. członek wyższej klasy rządzącej na Rusi i Wołoszczyźnie, później w Rumunii;
2. na Litwie i Białorusi: szlachcic posiadający ziemię


SJP.pl


bojarówna

dawniej: córka bojara


SJP.pl


bojańczyk

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Jerzy Bojańczyk – polski działacz społeczny
  • Mikołaj Bojańczyk – polski matematyk, informatyk i logik
  • Piotr Bojańczyk – polski łyżwiarz figurowy

Wikipedia


bojaźliwie

przysłówek

 (1.1) w sposób bojaźliwy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bojaźliwość ż., bojaźń ż.

 czas. bać się

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) tchórzliwie, lękliwie, strachliwie

Wiktionary


bojaźliwiej

stopień wyższy od przysłówka: bojaźliwie


SJP.pl


bojaźliwość

lękliwość, tchórzliwość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha bycia bojaźliwym, ulegania uczuciu strachu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bojaźliwiec mos., bojaźń ż.

 przym. bojaźliwy

 przysł. bojaźliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lękliwość, strachliwość, tchórzliwość, trwożliwość

Wiktionary


bojaźliwszy

stopień wyższy od przymiotnika: bojaźliwy


SJP.pl


bojaźliwy

tchórzliwy, lękliwy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) skłonny do bojaźni, dający się łatwo wystraszyć

 (1.2) książk. wyrażający strach, bojaźń; wystraszony, nieśmiały, niepewny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jeźli kto jest bojaźliwy, a lękliwego serca, niech idzie, a wróci się do domu swego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔjäʑˈlʲivɨ, AS: boi ̯äźlʹivy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bojaźliwość ż., bojaźń ż.

 czas. bać się

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) tchórzliwy, strachliwy, lękliwy, trwożliwy

 (1.2) lękliwy, przelękniony, trwożliwy, trwożny, niepewny, nieśmiały

Wiktionary


bojaźń

lękanie się czegoś; obawa; niepokój


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. lęk, strach, obawa

 (1.2) rel. uczucie nabożnej czci połączonej z lękiem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Cofa się przelękniony, a bojaźń mu blada / zimnem kości przeszywa i lice osiada.

 (1.2) Służcie Panu z bojaźnią i nogi Jego ze drżeniem całujcie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔjäɕɲ̊, AS: boi ̯äśń̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bojaźliwość ż., bojaźliwiec m.

 przym. bojaźliwy

 przysł. bojaźliwie

 czas. bać się

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lęk, strach, trwoga

Wiktionary


bojczuk

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bohdan Bojczuk – ukraiński poeta, prozaik, tłumacz i krytyk literacki
  • Ihor Bojczuk – ukraiński skoczek narciarski
  • Mychajło Bojczuk – ukraiński malarz i taternik, twórca nowobizantyjskiej szkoły malarskiej, mąż Zofii Nalepińskiej
  • Mykoła Bojczuk – ukraiński działacz społeczny, poseł do Sejmu Krajowego Galicji III kadencji (1870–1872)
  • Tymko Bojczuk – ukraiński malarz, brat Mychajła Bojczuka

Wikipedia


bojcówka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) prostytutka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔjˈt͡sufka, AS: boi ̯cufka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zob. prostytutka.

Wiktionary


bojda

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aleksander Bojda – polski skoczek narciarski i kombinator norweski
  • Dariusz Bojda – polski poeta, prozaik i aktor
  • Stefania Bojda – polska plastyczka i nauczycielka

Wikipedia


bojec

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gwara. nieuszkodzone jajko wielkanocne, którym zbito wiele innych jaj

Wiktionary


bojer

jacht sportowy z płozami poruszający się po lodzie; ślizg lodowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) żegl. mały, żaglowy, montowany na płozach pojazd do poruszania się po zamarzniętym akwenie

Wiktionary

Bojer, także ślizg lodowy – jednostka żaglowa napędzana siłą wiatru, poruszająca się po lodzie na płozach.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zimą Mazury są pełne bojerów, gdy tylko lód jest wystarczająco gruby.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bojerowiec mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ślizg lodowy, żaglówka lodowa

Wiktionary


bojerowiec

zawodnik uprawiający sport bojerowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) sport. zawodnik uprawiający bojery, żeglarstwo lodowe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bojer mrz., bojery nmos.

Wiktionary


bojerowy

przymiotnik od: bojer (np. sport bojerowy, wyścig bojerowy)


SJP.pl


bojery

dyscyplina sportowa (wyścigi bojerów)


SJP.pl


bojewo

Zobacz też: Bojewo (obwód woroneski).

Bojewo – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie węgrowskim, w gminie Sadowne. Ma status sołectwa. Graniczy ze wsią Kołodziąż-Rybie.

Gmina Sadowne osiąga swój najwyższy punkt 123,8 m n.p.m. w południowo-wschodniej części gminy – na południe od wsi Bojewo. W Rejonie wsi Bojewo występuje wysoczyzna morenowa i charakteryzuje się płaską rzeźbą terenu (spadki terenu poniżej 5%).

Wikipedia


bojka

zdrobnienie od boja, mała boja; pływający na powierzchni wody znak nawigacyjny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od boja

 (1.2) mała boja

 (1.3) gw-pl|Suwalszczyzna. naczynie, w którym ubija się masło

 (1.4) gw-pl|Górny Śląsk. liter. bajka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. boja ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pływak

Wiktionary


bojki

zdrobnienie od boja, mała boja; pływający na powierzchni wody znak nawigacyjny


SJP.pl


bojkini

→ Bojko


SJP.pl

Patrz:

Bojko

bojko

zdrobnienie od boja, mała boja; pływający na powierzchni wody znak nawigacyjny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. członek grupy etnicznej z Karpat Wschodnich;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Dmytro Bojko – ukraiński piłkarz
  • Jakub Bojko – polski działacz, publicysta i pisarz ludowy
  • Jan Bojko – polski dyplomata
  • Jurij Bojko – ukraiński polityk i inżynier
  • Krzysztof Bojko – polski dyplomata i naukowiec
  • Oleg Bojko – rosyjski biznesmen
  • Ołeksandr Bojko – ukraiński piłkarz
  • Ołeksandr Bojko – ukraiński siatkarz
  • Swietłana Bojko – rosyjska florecistka, olimpijka
  • Szymon Bojko – polski historyk i krytyk sztuki, pedagog i wykładowca uniwersytecki
  • Wołodymyr Bojko – ukraiński polityk i przedsiębiorca

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Bojkowszczyzna ż.

:: fż. Bojkini ż.

 przym. bojkowski

Wiktionary


bojkocik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od bojkot

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie bojkot, lecz tylko mały bojkocik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bojkot m.

Wiktionary


bojkot

zerwanie wszelkich stosunków zawodowych, politycznych lub towarzyskich w celu wyrażenia protestu lub wywarcia nacisku


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) polit. ekon. zerwanie kontaktów (handlowych, ekonomicznych, stosunków dyplomatycznych, towarzyskich, zawodowych) w celu wywarcia nacisku;

Wiktionary

Bojkot ( boycott) – zmowa, wymierzona przeciwko osobie lub grupie osób, jak też przeciwko pewnym zjawiskom, czynnościom, zwyczajom lub też rzeczom, a mająca na celu uniemożliwienie tym osobom pewnych czynności, usunięcie ich od działalności, wyrugowanie pewnych zjawisk, usunięcie z obiegu pewnych rzeczy i towarów.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dziś ocenia się, że dwóch na trzech amerykańskich konsumentów uczestniczy w jakimś bojkocie, czyli nie kupuje określonych produktów z pobudek ideowych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔjkɔt, AS: boi ̯kot

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bojkotowanie n., zbojkotowanie n., bojkocik mrz.

 czas. bojkotować ndk., zbojkotować dk.

 przym. bojkotowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ostracyzm

Wiktionary


bojkotowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) prowadzenie bojkotu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔjkɔtɔˈvãɲɛ, AS: boi ̯kotovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bojkot m., zbojkotowanie n.

 czas. bojkotować ndk., zbojkotować dk.

 przym. bojkotowy

Wiktionary


bojkotować

zrywać stosunki z jakimś państwem, organizacją czy osobą w celu wywarcia nacisku lub wyrażenia protestu


SJP.pl

czasownik niedokonany

 (1.1) zrywać stosunki z państwem, instytucją, organizacją lub osobą w celu wywarcia nacisku lub wyrażenia protestu

 (1.2) odrzucać coś, nie uczestniczyć w czymś, czegoś nie robić

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Poza tym bojkotuję Chiny, a większość znanych marek właśnie tam szyje ubrania

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bojkot m., bojkotowanie n., zbojkotowanie n.

 czas. zbojkotować dk.

 przym. bojkotowy

Wiktionary


bojkotowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z bojkotem, dotyczący bojkotu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bojkot mrz., bojkotowanie n., zbojkotowanie n.

 czas. bojkotować ndk., zbojkotować dk.

Wiktionary


bojkowie

grupa etniczna; Bojki


SJP.pl

Bojkowie – grupa etniczna Rusnaków pochodzenia rusko-wołoskiego, zamieszkująca Karpaty Wschodnie od Wysokiego Działu w Bieszczadach na zachodzie, do doliny Łomnicy w Gorganach. Na zachodzie sąsiadowali z Łemkami, na wschodzie z Hucułami.

Język Bojków jest jednym z dialektów języka rusińskiego, z wielkim wpływem języka staro-cerkiewno-słowiańskiego, a także wpływami języków: polskiego, słowackiego, węgierskiego i rumuńskiego.

Wikipedia


bojkowski

→ Bojkowie


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bojkami, dotyczący Bojków

Wiktionary

Patrz:

Bojkowie

Powiązane:

 rzecz. Bojko mos., bojkowskość ż., Bojkowszczyzna ż.

 przysł. bojkowsko

Wiktionary


bojler

1. kocioł do podgrzewania wody użytkowej; bulier;
2. potocznie: bardzo duży brzuch; mięsień piwny, beerceps, maciek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zbiornik do podgrzewania wody

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zepsuł się nam w domu bojler i nie mamy ciepłej wody.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔjlɛr, AS: boi ̯ler

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bojlerowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pojemnościowy podgrzewacz wody, kocioł grzejny, kocioł CWU

Wiktionary


bojlerowy

→ bojler


SJP.pl

Patrz:

bojler

bojnice

rzeczownik, rodzaj żeński, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w zachodniej Słowacji;

Wiktionary

Bojnice ( Bajmóc, Weinitz) – miasto w środkowo-zachodniej Słowacji, w kraju trenczyńskim, w powiecie Prievidza. Położone jest na wysokości ok. 300 m n.p.m. nad rzeką Nitrą, na pograniczu Kotliny Górnonitrzańskiej i Gór Strażowskich, tuż na zachód od miasta Prievidza. Powierzchnia 19,92 km², ok. 4,9 tys. mieszkańców.

Wikipedia


bojowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) toczenie boju

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bojówkarz mos., bój m., bojowiec m., bojownik m., bojowniczka ż., bojownica ż., bojówka ż., bojówki nmos., bojowość ż., bojowisko n.

 czas. bojować ndk.

 przym. bojowy, bojowniczy

 przysł. bojowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wojowanie

Wiktionary


bojować

przestarzale lub regionalnie (od boju): wojować, walczyć


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) książk. toczyć bój, walczyć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bojowiec mzw./mos., bojowanie n., bojownica ż., bojowniczka ż., bojowniczość ż., bojownik mos., bojowość ż., bój mrz.

 przym. bojowniczy, bojowy

 przysł. bojowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) walczyć, wojować

Wiktionary


bojowica

niewielka przestrzeń ubitej ziemi w stodole, przeznaczona na miejsce ręcznej młócki zboża; klepisko, boisko


SJP.pl


bojowiec

członek organizacji bojowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) polit. członek organizacji bojowej niemającej charakteru wojskowego

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zootechn. kura o silnej budowie, której samce używane są do walk kogutów;

Wiktionary

Bojowiec – członek grupy, organizacji bojowej.

Określenie bojowiec (bojowcy) dotyczy m.in. członków Organizacji Bojowej (1904/1906-1911) i Pogotowia Bojowego (1917-1918) Polskiej Partii Socjalistycznej.

Bojowiec to także dawny stopień harcerski, stosowany w Szarych Szeregach w okresie II wojny światowej. Odpowiadał stopniowi harcerza orlego. Zdobywali go harcerze posiadający stopień ćwika lub włóczęgi.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) 30 kwietnia 1943 r. – Władysław Gaik „Krzaczek” z GL oraz łącznik ŻOB Tobiasz Szejngut „Tadek” drogą przez kanały miejskie wyprowadzili z getta aż do Łomianek grupę 40 bojowców.

 (2.1) Bojowce w Polsce stają się bardzo popularnym gatunkiem kur hodowlanych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bój m., bojówka ż., bojówki nmos., bojówkarz m., bojówkarka ż., bojownik m., bojowniczka ż., bojownica ż., bojowanie n.

 czas. bojować ndk.

 przym. bojowy, bojówkarski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bojownik

Wiktionary


bojowisko

dawniej:
1. miejsce boju; boisko, pobojowisko;
2. regionalnie: centralna część stodoły; klepisko, boisko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. miejsce bitwy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bój mrz., pobojowisko n.

 przym. bojowy

 przysł. bojowo

Wiktionary


bojownica

przestarzałe: kobieta walcząca; bojowniczka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) osoba płci żeńskiej walcząca w imię idei

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bojówki nmos., bój m., bojowość ż., bojowiec m., bojówka ż., bojówkarz m., bojówkarka ż.

:: fm. bojownik ż.

 czas. bojować

 przym. bojowy, bojówkarski, bojówkowy

 przysł. bojowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bojowniczka

Wiktionary


bojowniczka

kobieta bojująca, walcząca


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) osoba płci żeńskiej walcząca w imię idei

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bojówki nmos., bój m., bojowość ż., bojowiec m., bojówka ż., bojówkarz m., bojówkarka ż.

:: fm. bojownik ż.

 czas. bojować

 przym. bojowy, bojówkarski, bojówkowy

 przysł. bojowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bojownica

Wiktionary


bojowniczy

→ bojownik (wojownik); wojowniczy


SJP.pl


bojownik

człowiek walczący o coś słowem, czynem lub bronią


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś walczący w imię idei

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) icht. nazwa systematyczna|Betta|ref=tak., popularna ryba akwariowa;

 (2.2) ornit. zob. batalion.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bojownik – albański film fabularny z roku 1984
  • bojownik czerwony (Betta tussyae)
  • bojownik Edyty (Betta edithae)
  • bojownik Foerscha (Betta foerschi)
  • bojownik jawajski (Betta picta)
  • bojownik plamooki (Betta macrostoma)
  • bojownik szkarłatnoczerwony (Betta coccina)
  • bojownik wielki (Betta unimaculatus)
  • bojownik wspaniały (Betta splendens)
  • bojownik zwadliwy (Betta bellica)
  • bojownik batalion (Philomachus pugnax)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Al-Kaida rzuciła do walki w Iraku swą legię cudzoziemską złożoną z bojowników pochodzących z różnych krajów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔ.ˈjɔ.vʲɲik, AS: bo.i ̯o.vʹńik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bój m., bojowość ż., bojówka ż., bojówkarz m., bojówkarka ż., bojowiec m., bojówki nmos., bojowanie n.

:: fż. bojowniczka ż., bojownica ż.

 czas. bojować ndk.

 przym. bojowy, bojówkarski, bojówkowy

 przysł. bojowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bojowiec

Wiktionary


bojowo

przysłówek

 (1.1) z bojowym nastawieniem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Policja szybko rozprawiła się z bojowo nastawionymi protestantkami.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bojownik mzw./mos., bojowniczka ż., bój mrz., bojowanie n., bojownica ż.

 przym. bojowy

Wiktionary


bojowość

→ bojowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha kogoś, kto jest bojowo nastawiony

Wiktionary

Patrz:

bojowy

Powiązane:

 rzecz. bojownik mzw./mos., bojowniczka ż., bojowanie n., bojownica ż.

Wiktionary


bojowy

1. związany z walką;
2. energiczny, waleczny, skłonny do boju


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z walką

 (1.2) wojowniczy, waleczny, skłonny do boju

 (1.3) przen. energiczny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Drużyna bojowa wzorowo wypełniła swoje zadanie.

 (1.1) Samoloty rozwijały szyk bojowy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈjɔvɨ, AS: boi ̯ovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bój m., bojowiec mzw./mos., bojownik m., bojowniczka ż., bojownica ż., bojowość ż., bojowanie n.

 przysł. bojowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) bitny, waleczny, wojowniczy

Wiktionary


bojrep

linka łącząca rzuconą na dno kotwicę z bojką wskazującą położenie rzuconej kotwicy


SJP.pl

Bo

Wikipedia


bojszowski

→ Bojszowy


SJP.pl

Patrz:

Bojszowy

bojszowy

wieś w województwie śląskim, w powiecie bieruńsko-lędzińskim


SJP.pl

Bojszowy (niem. "Boischow") – wieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie bieruńsko-lędzińskim, siedziba gminy Bojszowy, na Górnym Śląsku. Graniczy z gminami: Tychy, Oświęcim, Bieruń, Kobiór, Miedźna, Pszczyna.

Wikipedia


bojszów

wieś w województwie śląskim, w powiecie bieruńsko-lędzińskim


SJP.pl

Bojszów (niem. "Boitschau", 1936-1945 "Lärchenhag") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie gliwickim, w gminie Rudziniec.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bojszów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.

Wikipedia


bojtel

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) reg-pl|Górny Śląsk. worek

 (1.2) reg-pl|Górny Śląsk.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. bojtlik, bojtliczek

Wiktionary

Synonimy:

 (1) tytka

Wiktionary


bojtlik

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. portfel, sakiewka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (gwara.) Pół zwrotki kolyndy pod nosym zamruczom i bydom mieć pełny bojtlik piniyndzy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bojtel mrz., bojtliczek mrz.

Wiktionary


bojzygować

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) środ. przestęp. wywyższać się, pysznić się

Wiktionary


bojówka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) polit. grupa ludzi działająca z użyciem przemocy, tworzona, kierowana i wyposażana przez organizację polityczną;

Wiktionary

Bojówka – używająca przemocy grupa, często paramilitarna, wspierana przez jakąś organizację polityczną.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kiedy z Austrii zaczęli napływać Żydzi, przerażeni ekscesami bojówek hitlerowskich, wielu znajomych udzieliło im gościny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bój m., bojowiec m., bojownik m., bojowniczka ż., bojownica ż., bojówkarz m., bojówkarka ż., bojówki nmos., bojowość ż., bojowanie n.

 czas. bojować ndk.

 przym. bojówkarski, bojowy, bojowniczy

 przysł. bojowo

Wiktionary


bojówkarka

kobieta biorąca udział w bojówce


SJP.pl


bojówkarski

przymiotnik od: bojówkarz


SJP.pl


bojówkarz

członek bojówki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) polit. członek bojówki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Obu schwytanym zakładnikom bojówkarze obcięli głowy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bojówka ż., bój m., bojowiec m., bojownik m., bojowniczka ż., bojownica ż., bojówki nmos., bojowość ż., bojowanie n.

:: fż. bojówkarka ż.

 czas. bojować ndk.

 przym. bojówkarski, bojowy, bojowniczy

 przysł. bojowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pałkarz

Wiktionary


bojówki

spodnie w stylu wojskowym, z szerokimi nogawkami zwężającymi się przy kostce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) pot. spodnie przypominające odzież wojskową

Wiktionary

Bo

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bojowanie n., bojowiec mzw./mos.

Wiktionary


bojówkowy

przymiotnik od: bojówka


SJP.pl


bok

1. prawa lub lewa strona kogoś lub czegoś;
2. w matematyce: odcinek łączący dwa sąsiednie wierzchołki wielokąta


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) lewa lub prawa strona człowieka, zwierzęcia, przedmiotu

 (1.2) mat. odcinek o końcach w dwóch sąsiednich wierzchołkach wielokąta

 (1.3) boki – daw. gw-pl|Kraków., współcz. pot. nieoficjalne dochody

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bok – wieś
  • Bok – miasto
  • An Se-bok – północnokoreański piłkarz
  • Bart Bok – niderlandzki astrofizyk
  • Ch’oe T’ae Bok – północnokoreański polityk
  • Jan Bok – dolnołużycki poeta, polityk i pedagog
  • Józef Bok
  • Łukasz Bok – polski dziennikarz
  • (1983) Bok – planetoida z pasa głównego
  • BOK – biuro obsługi klienta
  • bok – rodzaj broni
  • Bok – krater na Marsie

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mały wąsik pod kulfoniastym nosem poruszył się na boki, a ręka poprawiła błyskawicznie monokl i wygładziła siwiejące baki. Szczupaczyńska dostrzegła, że łysinę zasłaniała pożyczka, finezyjna wprawdzie, lecz dalece niewystarczająca.

 (1.2) Sześciokąt foremny ma sześć boków równej długości.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔk, AS: bok

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. pobocze n., bocznica ż., boczniak m., zboczeniec m.

:: zdrobn. boczek m.

 czas. boczyć się, zboczyć, zbaczać

 przym. boczny, poboczny, zboczony, boczasty

 przysł. bocznie, pobocznie, bokiem, bokami

Wiktionary


bokacjusz

Giovanni Boccaccio [czytaj: dżjowańi bokaczjo], pisarz włoski (1313-1375)


SJP.pl


bokami

w pewnej odległości, bokiem; na prawo albo na lewo


SJP.pl


bokarka

rodzaj strugarki do drewna służącej do obróbki boków desek, listew oraz bali; krawędziarka


SJP.pl


bokarnea

roślina ozdobna z rodziny szparagowatych


SJP.pl

Bo

Wikipedia


bokashi

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) metoda domowego kompostowania odpadów kuchennych

Wiktionary


bokeh

[czytaj; BOke lub BOka] w fotografii: oddawanie nieostrości obiektów będących poza głębią ostrości


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fot. efekt wyodrębnienia fotografowanego obiektu poprzez rozmycie tła uzyskiwany dzięki ustawieniu małej głębi ostrości;

Wiktionary

Bokeh (czyt., ; od jap. ボケ "boke" – rozmycie) – w fotografii sposób oddawania nieostrości obiektów znajdujących się poza głębią ostrości.

Miękkie rozmycie wyodrębnia z tła główny motyw fotografii, nie odwracając od niego uwagi niepotrzebnymi szczegółami. Wykorzystywane jest to często w portretach. Polega ono na tym, że motyw zdjęcia znajduje się w strefie głębi ostrości i zostaje odwzorowany ostro, zaś oddalone tło obrazu pozostaje poza strefą głębi ostrości i następuje jego rozmycie.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Panuje przekonanie, że bokeh obiektywów stałoogniskowych jest nieporównywalnie lepszy od zoomów.

Wiktionary


boki

1. prawa lub lewa strona kogoś lub czegoś;
2. w matematyce: odcinek łączący dwa sąsiednie wierzchołki wielokąta


SJP.pl


bokiem

w pewnej odległości w prawo lub w lewo


SJP.pl


bokken

japoński drewniany miecz do ćwiczeń wschodnich sztuk walki, zwykle o kształcie katany


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sport. drewniany miecz do ćwiczeń;

Wiktionary

Bokken (jap. 木剣 bokken) – drewniany miecz do ćwiczeń, zwykle o kształcie katany, rzadziej wakizashi lub tantō. Używany był przez japońskich samurajów. Wykorzystywany jest także w Aikido.

Mimo że służył głównie do treningu, czasami używany był także do walki. Bokkeny, które były wydrążone w środku, służyły także do przenoszenia lekarstw, w specjalnych przegródkach, przez japońskich medyków.

Wikipedia


bokkonia

roślina z rodziny makowatych


SJP.pl

Bokkonia ("Bocconia") – rodzaj roślin z rodziny makowatych. Obejmuje 10 gatunków występujących głównie w obszarach górskich tropikalnej Ameryki, od Meksyku na północy po Argentynę na południu. "Bocconia frutescens" jest poza tym gatunkiem inwazyjnym na Hawajach, w Australii i Afryce. Rośliny zawierają pomarańczowy sok mleczny i są wiatropylne.

Wikipedia


bokmål

jeden z dwóch (obok nynorsk) oficjalnych standardów zapisu języka norweskiego, którego używa 85-90% mieszkańców Norwegii


SJP.pl

Bokmål [] (dosł. „język książkowy”) – jeden z dwóch oficjalnych standardów piśmienniczych języka norweskiego. Około 85–90% mieszkańców Norwegii pisze w wariancie bokmål niezależnie od dialektu, jest to również forma najczęściej nauczana na kursach języka norweskiego dla obcokrajowców.

Wikipedia


bokobrody

zarost po obu stronach twarzy sięgający ust; baki, baczki, faworyty, pekaesy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) rodzaj zarostu u mężczyzn, który wyrasta przed uszami po obu bokach twarzy i rozciąga się od linii owłosienia głowy w kierunku linii brody;

Wiktionary

Bokobrody, baki, baczki – rodzaj zarostu u mężczyzn, który wyrasta przed uszami po obu bokach twarzy i rozciąga się od linii owłosienia głowy w kierunku linii brody. Bokobrody mogą mieć różne kształty; mogą być krótkie i długie; proste, zwężające się lub rozszerzające się u dołu: mogą łączyć się z wąsami lub brodą; wymagają zapuszczenia i pielęgnacji.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po bladej, ciemnymi bokobrodami otoczonej twarzy Zygmunta przebiegł bolesny prawie niepokój.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przest. bakenbardy, żart. pekaesy

Wiktionary


bokochód

rodzaj pająka z rodziny ukośnikowatych


SJP.pl

Bo

Wikipedia


bokopływy

rząd morskich ryb promieniopłetwych; płastugokształtne, płastugi, flądrokształtne


SJP.pl


bokoszyjny

żółwie bokoszyjne - podrząd żółwi


SJP.pl


bokowisko

rzadko: bok, zbocze


SJP.pl


boks

1. walka na pięści; pięściarstwo;
2. wydzielona część większego pomieszczenia;
3. rodzaj miękkiej skóry używanej na cholewki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zagroda dla konia w stajni

 (1.2) każda wydzielona część pomieszczenia

 (1.3) sport. dyscyplina sportowa polegająca na biciu przeciwnika pięściami;

 (1.4) sport. miejsce w sportach motorowych, gdzie zawodnik może stanąć i dokonać napraw pojazdu

Wiktionary

Boks, pięściarstwo – sport walki, w którym dwóch zawodników walczy ze sobą jedynie przy użyciu pięści, pierwotnie bez rękawic, a od początku XX w. już w rękawicach.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Chodźmy do boksu, pokażę ci mojego nowego rumaka.

 (1.3) Niektórzy uważają, że boks jest zbyt niebezpieczny i należy go zakazać.

 (1.4) W boksach mechanicy wymieniają zużyte opony i tankują samochód.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔks, AS: boks

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. boxing mrz., bokser m., bokserka ż., bokserki nmos., boksowanie n., boksik mrz.

 czas. boksować

 przym. bokserski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) pięściarstwo, gwara. sport. żart. mordoplastyka

Wiktionary


boksa

nazwisko


SJP.pl


bokser

sportowiec uprawiający boks; pięściarz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) sport. sportowiec uprawiający zawodowo boks (pięściarstwo)

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) kynol. rasa psów molosowatych w typie mastifa;

 (2.2) mot. silnik spalinowy o przeciwległych cylindrach

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bokser – rasa psa
  • bokser – osoba uprawiająca boks (pięściarstwo)
  • bokser – silnik o tłokach pracujących przeciwbieżnie
  • Bokser – film polski z 1966 r. w reżyserii Juliana Dziedziny
  • Bokser – amerykańsko-irlandzki film obyczajowy z 1997 r. w reżyserii Jima Sheridana
  • Bokser – polski film z 2012 r. w reżyserii Tomasza Blachnickiego
  • Bokser – polski film z 2024 r. w reżyserii Mitji Okorna
  • Boxer

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bokser z łatwością zwyciężał przeciwników.

 (2.1) Rasy psów obronnych to m.in. amstaff, doberman, bokser, owczarek niemiecki i rottweiler.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔksɛr, AS: bokser

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. boks m., boksowanie n., bokserki nmos.

:: fż. bokserka ż.

 czas. boksować, wyboksować

 przym. bokserski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pięściarz

Wiktionary


bokserka

1. samica psa boksera
2. zawodniczka uprawiająca boks
3. środowiskowo o prasie bokserskiej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. kobieta uprawiająca boks

 (1.2) odzież. koszulka bez rękawów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. boks m., boksowanie n., bokserki nmos., boksowanie n., wyboksowanie n.

:: fm. bokser m.

 czas. boksować ndk., wyboksować dk.

 przym. bokserski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pięściarka

 (1.2) podkoszulek, bezrękawnik

Wiktionary


bokserki

rodzaj bielizny męskiej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) odzież. męskie, luźne majtki z krótkimi nogawkami

Wiktionary

Bo

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na walentynki dostałem dwie pary bokserek z zabawnym nadrukiem z przodu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈksɛrʲci, AS: bokserʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. boks m., bokser m., bokserka ż., boksowanie n.

 czas. boksować ndk.

 przym. bokserski

Wiktionary


bokserowaty

przypominający wyglądem psa z rasy bokserów


SJP.pl


bokserski

związany z boksem, bokserem (np. rękawice bokserskie, trener bokserski)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) sport. związany z boksem lub bokserami

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Japończyk Shoji Kobayashi zdobył tytuł bokserskiego mistrza świata w wadze supermuszej w wersji WBA.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈksɛrsʲci, AS: boksersʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. boks m., bokser m., bokserka ż., bokserki nmos., boksowanie n.

 czas. boksować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pięściarski

Wiktionary


boksik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od boks

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie boks, lecz tylko mały boksik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. boks m.

Wiktionary


boksowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zadawanie komuś ciosów pięściamiamsta

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Uważam, że troszkę za dużo ci zawodnicy się lubią bić, a za mało boksować, bo boksowanie, a bicie to dwie różne rzeczy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔksɔˈvãɲɛ, AS: boksovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. boksować

 rzecz. boks m., bokser m., bokserka ż., bokserki nmos.

 przym. bokserski

Wiktionary


boksować

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) zadawać ciosy pięściami

 (1.2) uprawiać boks

czasownik zwrotny niedokonany boksować się (dk. brak)

 (2.1) okładać się wzajemnie pięściami

 (2.2) uprawiać boks

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jedną z najczęściej stosowanych jest wyobrażenie sobie toksycznej osoby w postaci poduszki, którą możemy boksować, kopać i wykrzykiwać do niej wszystko, co nam przyjdzie na myśl.

 (1.2) Uważam, że troszkę za dużo ci zawodnicy się lubią bić, a za mało boksować, bo boksowanie, a bicie to dwie różne rzeczy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈksɔvat͡ɕ, AS: boksovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. boks m., bokser m., bokserka ż., bokserki nmos., boksowanie n.

 czas. zaboksować dk., wyboksować dk.

 przym. bokserski

Wiktionary


boksowy

przymiotnik od: boks


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z boksem (częścią pomieszczenia)

 (1.2) związany z boksem (skórą)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔkˈsɔvɨ, AS: boksovy

Wiktionary


boksyce

Boksyce – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie ostrowieckim, w gminie Waśniów. Ma status sołectwa.

Do 1954 roku istniała gmina Boksyce. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Przez miejscowość przepływa rzeczka "Węgierka", prawy dopływ Świśliny.

Wikipedia


boksyt

skała osadowa wykorzystywana m.in. jako matariał budowlany


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. ilasta skała osadowa składająca się głównie z wodorotlenków glinu, ruda aluminium;

Wiktionary

Bo

Wikipedia

Powiązane:

 przym. boksytowy

Wiktionary


boksytowy

→ boksyt


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) geol. związany z boksytem, dotyczący boksytów

Wiktionary

Patrz:

boksyt

Powiązane:

 rzecz. boksyt mrz., boksytyzacja ż.

Wiktionary


bokujma

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie młynowskim obwodu rówieńskiego, położona nad rzeką Ikwą;

Wiktionary

"'Bokujma" ( Бокійма, "Bokijma") – wieś na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, w rejonie dubieńskim. Siedziba hromady Bokujma'.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bokujemski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hist. war. Bokujm

Wiktionary


bokuniewicz

nazwisko


SJP.pl


bokwa

trening aerobowy łączący kick-boxing z południowoafrykańskim tańcem wojennym kultury Kwaito


SJP.pl


bokówka

w dawnych dworach wiejskich: boczna izdebka wydzielona przepierzeniem z alkowy lub większej izby, przeznaczona dla służby lub dla dzieci


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bokówka – część wsi Orzeszkowo w woj. podlaskim, w pow. hajnowskim, w gminie Hajnówka
  • bokówka – rodzaj pomieszczenia
  • bokówka – rodzaj grzybów
  • bokówka biała – gatunek z rodziny twardzioszkowatych
  • bokówki - boki wozu rozporowego

Wikipedia


bokówki

w dawnych dworach wiejskich: boczna izdebka wydzielona przepierzeniem z alkowy lub większej izby, przeznaczona dla służby lub dla dzieci


SJP.pl


bol

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. fizj. psych. ból

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bol – miasto w Chorwacji
  • Bol – dzielnica Splitu, miasta Chorwacji
  • Bol – miasto w Czadzie
  • Bol – mnemotechniczny ciąg sylab w muzyce indyjskiej

Wikipedia


bola

broń myśliwska Indian południowoamerykańskich składająca się z dwóch kamieni połączonych rzemieniem; bolas


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) duże, kuliste naczynie, np. do ponczu

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bola – kulista waza do ponczu
  • bola Hamilton,1822 – synonim rodzaju ryb Johnius
  • bolas – broń myśliwska miotana złożona z kul przymocowanych do sznura

Wikipedia


bolaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od bolak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bolak m.

Wiktionary


bolak

potocznie: wypukłość skórna sprawiająca ból


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. bolesny guz, odcisk na ręce, wrzód, ropień, krosta, strup

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔlak, AS: bolak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ból mrz., bolenie n.

:: zdrobn. bolaczek mrz.

 czas. boleć ndk.

Wiktionary


bolanowski

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bolesław Bolanowski – polski specjalista w dziedzinie aparatów elektrycznych
  • Leszek Bolanowski – polski tekściarz, pisarz, kompozytor i reżyser

Wikipedia


bolas

broń myśliwska Indian południowoamerykańskich składająca się z dwóch kamieni połączonych rzemieniem; bola


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) etn. broń myśliwska miotana, złożona z dwóch lub więcej kul;

Wiktionary

Bolas (bola) – broń myśliwska miotana, złożona z dwóch lub więcej kul (metalowych, kamiennych, drewnianych czy skórzanych wypełnionych obciążeniem), połączonych cięgnem (rzemieniem, sznurem). Używana przez Inuitów (Eskimosów) i Indian Ameryki Południowej do ogłuszania poprzez uderzenie kulami, pętania kończyn lub duszenia w wyniku owinięcia cięgnem.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbɔlas, AS: bolas

Wiktionary


bolcowy

→ bolec


SJP.pl

Patrz:

bolec

bold

potocznie: pogrubiona czcionka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy

 (1.1) środ. druk. czcionka półgruba

Wiktionary

Zobacz też: Bold (okręg Botoszany).

Bold – wieś w Anglii, w hrabstwie ceremonialnym Merseyside, w dystrykcie metropolitalnym St Helens. Leży 20 km na wschód od centrum Liverpool i 275 km na północny zachód od Londynu. W 2001 miejscowość liczyła 2283 mieszkańców.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bɔlt, AS: bolt

Wiktionary

Powiązane:

 czas. boldować ndk., wyboldować dk.

Wiktionary


boldowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pisanie, zapisywanie tekstu czcionką półgrubą

 (1.2) fragment tekstu zapisany boldem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bold m.

 czas. boldować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) bold, wytłuszczenie

Wiktionary


boldować

środowiskowo: pogrubiać czcionkę w komputerowym edytorze tekstu


SJP.pl


boldyna

alkaloid z liści Peumus boldus, składnik złożonego preparatu boldine, stosowanego jako lek żółciopędny i ułatwiający trawienie, głównie w zapaleniu pęcherzyka żółciowego, kamicy żółciowej i przewlekłym zaparciu


SJP.pl

Boldyna – organiczny związek chemiczny zaliczany do alkaloidów izochinolinowych typu aporfiny. Jest głównym alkaloidem w liściach drzewa "Peumus boldus"; została też zidentyfikowana w korzeniach "Lindera aggregata", bulwach "Illigera grandiflora", korze "Beilschmiedia maingayi" i wielu innych roślinach. Należy do najsilniejszych naturalnych antyoksydantów. Wykazuje działanie żółciotwórcze i żółciopędne, w związku z czym bywa stosowana w leczeniu zapalenia dróg żółciowych oraz kamicy żółciowej.

Wikipedia


bolebor

dawne imię męskie


SJP.pl

Bolebor – staropolskie imię męskie. Składa się z członu "Bole-" ("więcej") i "-bor" ("walka", "walczyć, zmagać się"). Imię to mogło oznaczać "tego, kto więcej walczy".

Wikipedia


bolec

1. kołek walcowy do łączenia przedmiotów w sposób umożliwiający ich wzajemne obracanie się; sworzeń;
2. potocznie: metalowy, walcowaty element ochronny w gniazdku elektrycznym;
3. wulgarnie: mężczyzna będący dla kobiety obiektem seksualnym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. zob. sworzeń.

 (1.2) pot. męski narząd płciowy

Wiktionary

Bolec, właśc. Grzegorz Borek (ur. 20 lipca 1971 w Krakowie, zm. 27 lutego 2009 tamże) – polski raper i aktor. Jeden z pionierów polskiego hip-hopu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Z tyłu zachowały się ucięte bolce, które tkwiły w murze. Ktoś je przepiłował, żeby urwać herb.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔlɛt͡s, AS: bolec

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) czop, kołek, sworzeń, trzpień

Wiktionary


bolech

nazwisko


SJP.pl


bolechowce

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie drohobyckim obwodu lwowskiego

Wiktionary

Bolechowce (ukr. Болехівці, "Bołechiwci") – wieś na Ukrainie w rejonie drohobyckim należącym do obwodu lwowskiego. Położona nad rzeczką Słonica, prawym dopływem Tyśmienicy.

Założona na przełomie XVI i XVII wieku w powiecie drohobyckim ziemi przemyskiej województwa ruskiego, w drugiej połowie XVII wieku należała do starostwa drohobyckiego.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bolechowiecki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hist. war. Bolechowice, Bołochowice

Wiktionary


bolechowice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bolechowice – wieś w woj. małopolskim, w pow. krakowskim, w gminie Zabierzów
  • Bolechowice – wieś w woj. mazowieckim, w pow. płockim, w gminie Bielsk
  • Bolechowice – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. kieleckim, w gminie Sitkówka-Nowiny
  • Bolechowice – osada w woj. zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Bobolice
  • Bolechowice – gromada

Wikipedia


bolechowicki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bolechowicami, dotyczący Bolechowic

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bolechowice nmos.

Wiktionary


bolechowo

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w województwie wielkopolskim;

 (1.2) geogr. wieś w województwie zachodniozachodniopomorskim;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bolechowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. poznańskim, w gminie Czerwonak ;
  • Bolechowo – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. goleniowskim, w gminie Goleniów;
  • Bolechowo – stacja kolejowa w Bolechowie-Osiedlu.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bolechowianin, bolechowianka

 przym. bolechowski

Wiktionary


bolechowski

nazwisko


SJP.pl


bolechów

nazwisko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bolechów – wieś w województwie dolnośląskim, w powiecie oławskim, w gminie Oława
  • Bolechów – dawna gmina wiejska w powiecie dolińskim województwa stanisławowskiego II Rzeczypospolitej
  • Bolechów – miasto w obwodzie iwanofrankiwskim
  • Bolechów – stacja kolejowa w Bolechowie, w rejonie kałuskim, w obwodzie iwanofrankiwskim
  • Bolechów – hromada terytorialna w rejonie kałuskim obwodzie iwanofrankiwski

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bolechowski

Wiktionary


bolechówko

Bolechówko – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Czerwonak.

Wieś duchowna, własność Klasztoru Cysterek w Owińskach pod koniec XVI wieku leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Wikipedia


bolecki

nazwisko


SJP.pl


boleczek

zdrobnienie od: Bolesław (imię męskie); Bolek


SJP.pl


bolejąco

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bolejący

Wiktionary


bolejący

martwić się, smucić z jakiegoś powodu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) wyrażający smutek, cierpienie

forma czasownika.

 (2.1) zob. boleć.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. bolejąco

Wiktionary


bolek

potocznie: słabeusz (najczęściej w zwrocie: cienki bolek)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. od: Bolesław

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bolek – zdrobnienie od imienia Bolesław
  • Bolek – bohater polskich filmów animowanych
  • „Bolek” – polski kalkulator
  • Bolek – pseudonim tajnego współpracownika Służby Bezpieczeństwa PRL
  • Juliusz Bolek
  • Juliusz Erazm Bolek
  • Zdzisław Jerzy Bolek
  • Jerzy Szypowski ps. Bolek – żołnierz Armii Krajowej
  • Bolko

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przyjaźnimy się z Bolkiem od lat.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔlɛk, AS: bolek

Wiktionary

Powiązane:

 fż. Bolka

 rzecz. Bolesław mrz./mos.

Wiktionary


bolemin

Bolemin – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie gorzowskim, w gminie Deszczno. Łączy się od zachodu z zabudowaniami Płonicy.

Wikipedia


bolemir

imię męskie


SJP.pl

Bolemir – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Bole-" ("więcej, bardziej") i "-mir" ("pokój, spokój, dobro"). Imię to mogło oznaczać "ten, który pragnie więcej pokoju", lub "ten, który przynosi więcej pokoju".

Bolemir imieniny obchodzi: 6 stycznia, 6 września, 9 września.

Wikipedia


bolemira

imię żeńskie


SJP.pl

Bolemira – żeński odpowiednik imienia Bolemir, nienotowany w dawnych źródłach. Znaczenie imienia: "pragnąca pokoju".

Wikipedia


bolemirostwo

Bolemir z małżonką; Bolemirowie


SJP.pl


bolemirowie

imię męskie


SJP.pl


bolemirowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bolemira lub z nim związany


SJP.pl


bolemysł

imię męskie


SJP.pl

Bolemysł – słowiańskie/staropolskie imię męskie. Składa się z członu "Bole-" ("więcej, lepiej, bardziej") od psł. "*bol'ьjь" "większy, lepszy", "*bol'e" "więcej, lepiej, bardziej", porównaj współczesne rosyjskie более "więcej, bardziej" i "-mysł" ("myśleć"). Mogło oznaczać "ten, który sprawniej (od innych) myśli", "przewyższający innych myśleniem".

Wikipedia


bolemysłostwo

Bolemysł z małżonką; Bolemysłowie


SJP.pl


bolemysłowie

imię męskie


SJP.pl


bolemysłowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bolemysła lub z nim związany


SJP.pl


bolenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|boleć.

forma rzeczownika.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: boleń

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wśród zbutwiałych szpargałów najwięcej było domowych rachunków, przepisów kuchennych i wybornych recept na bolenie w kiszkach lub w wątrobie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ból m., boleść ż., bolak mrz.

 czas. boleć

Wiktionary


bolerko

krótki żakiecik damski zakładany na bluzkę lub sukienkę


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kraw. krótki żakiecik kobiecy, niesięgający talii, z połami niezachodzącymi na siebie; także sweterek, bluzeczka o takim kroju

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ta sukienka jest bardzo wycięta, muszę założyć do niej jakieś bolerko.

 (1.1) Ładnie pani w bolerku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈlɛrkɔ, AS: bolerko

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bolero n.

Wiktionary


bolerkowy

→ bolerko


SJP.pl

Patrz:

bolerko

bolero

1. taniec hiszpański na 3/4, zwykle z akompaniamentem gitary, tamburyna i kastanietów
2. krótka kamizelka męska w ludowych ubiorach hiszpańskich
3. kapelusz o podniesionych brzegach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) muz. trójmiarowy hiszpański taniec ludowy;

 (1.2) muz. muzyka do bolero (1.1)

 (1.3) kraw. krótka kamizelka bez rękawów i bez kołnierza;

 (1.4) męski kapelusz z podniesionymi brzegami

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bolero – taniec i forma muzyczna
  • bolero – części garderoby
  • Boléro – utwór Maurice’a Ravela
  • Bolero – balet z muzyką Maurice'a Ravela
  • Bolero a-moll op. 19 – utwór Fryderyka Chopina, skomponowany w 1833
  • Bolero – firma zajmująca się produkcją i sprzedażą odzieży
  • Bolero – albański film z 1997 roku

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bɔˈlɛrɔ, AS: bolero

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. bolerko n.

Wiktionary


bolesnawy

nieco bolesny


SJP.pl


bolesność

uczucie bólu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bolesne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bolesny

 przysł. boleśnie

Wiktionary


bolesny

sprawiający ból


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) med. taki, który sprawia ból fizyczny

 (1.2) psych. taki, który sprawia przykrość, żal, ból psychiczny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Otwarte złamanie kości jest zwykle skrajnie bolesne.

 (1.2) Mówi o sprawach, które ukrywamy przed innymi, które są dla nas albo zbyt bolesne, albo zbyt niecne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈlɛsnɨ, AS: bolesny

Wiktionary

Powiązane:

 czas. boleć ndk., rozboleć dk., zaboleć dk.

 rzecz. bolączka ż., ból mrz., boleść ż., bolesność ż.

 przysł. boleśnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) przykry

Wiktionary


bolesta

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Jastrzębiec (herb szlachecki)
  • Bolesta – rycerz polski z rodu Jastrzębców, kasztelan
  • Bolesta – komisarz królewski, którego faksymile widnieją na biletach kasowych z 1824, wyemitowanych w 1828
  • Agnieszka Bolesta – polska inżynier chemik
  • Henryk Bolesta – polski piłkarz, bramkarz, jednokrotny reprezentant Polski
  • Krzysztof Bolesta – polski urzędnik
  • Marcin Bolesta Koziebrodzki – polski hrabia
  • Piotr Bolesta Kozłowski – polski szlachcic
  • Krystyna Bolesta-Kukułka – polska profesor nauk ekonomicznych

Wikipedia


bolestraszyce

Bolestraszyce – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Żurawica. Ma status sołectwa.

Wieś, położona w powiecie przemyskim, była własnością Stefana Duczymińskiego, Krzysztofa Tomasza Drohojowskiego i Aleksandra Dymitra Drohojowskiego, została spustoszona w czasie najazdu tatarskiego w 1672 roku.

Wikipedia


boleszczyn

Boleszczyn – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie tureckim, w gminie Przykona.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.

Wikipedia


boleszkowice

nazwa kilku miejscowości w Polsce


SJP.pl

Bo

Wikipedia


boleszkowicki

przymiotnik od: Boleszkowice


SJP.pl


boleszkowiczanin

mieszkaniec Boleszkowic (wsi w Polsce)


SJP.pl


boleszkowiczanka

mieszkanka Boleszkowic


SJP.pl


bolesław

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (2.1) geogr. toponim, nazwa kilku wsi i gmin w Polsce

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od: Bolesława

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bolesław – słowiańskie imię
  • Bolesław I Chrobry – władca Polski 992-1025
  • Bolesław II Szczodry (Śmiały) – władca Polski 1058–1079
  • Bolesław III Krzywousty – władca Polski 1102–1138
  • Bolesław Mieszkowic (Kujawski) – książę kujawski 1194–1195
  • Bolesław IV Kędzierzawy – książę mazowiecki, książę Polski, zm. 1173
  • Bolesław V Wstydliwy – książę małopolski i sandomierski 1226–1279
  • Bolesław (Bolko) Wołoszek – książę głogówecki i prudnicki, zm. 1460
  • Bolesław Pobożny – książę kaliski i wielkopolski 1239–1279
  • Bolesław toszecki (bytomski) – książę toszecki 1303–1328, arcybiskup ostrzyhomski
  • Bolesław (Bolek) dobrzyński – książę dobrzyński 1312–1327/1328, łęczycki 1327/1328
  • Bolesław oleśnicki – książę oleśnicki 1313–1320/1321, również przejściowo innych księstw śląskich i wielkopolskich

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Specyficzną cechą samochodu Bolesława jest to, że psuje się zaraz po uruchomieniu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈlɛswaf, AS: bolesu̯af

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bolesławianin ż., bolesławianka ż., Bolesławowa ż., Bolesławówna ż.

:: zdrobn. Bolko m., Bolek m., Boluś m.

:: fż. Bolesława ż.

 przym. bolesławski, Bolesławowy, bolesławowski

Wiktionary


bolesława

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. od: Bolesław

Wiktionary

Bolesława – żeński odpowiednik imienia Bolesław. Forma ta jest notowana w Polsce od XV wieku.

W XXI wieku jest to imię rzadkie. W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 1866 kobiet o imieniu Bolesława nadanym jako imię pierwsze.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌbɔlɛˈswava, AS: bolesu̯ava

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bolesław mrz./mos.

Wiktionary


bolesławczanin

mieszkaniec Bolesławca


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Bolesławca

 (1.2) osoba pochodząca z Bolesławca, urodzona w Bolesławcu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔlɛswafˈt͡ʃãɲĩn, AS: bolesu̯afčãńĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bolesławiec m.

:: fż. bolesławczanka ż.

 przym. bolesławiecki

Wiktionary


bolesławczanka

mieszkanka Bolesławca


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Bolesławca

 (1.2) kobieta pochodząca z Bolesławca, urodzona w Bolesławcu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔlɛswafˈt͡ʃãnka, AS: bolesu̯afčãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bolesławiec m.

:: fm. bolesławczanin m.

 przym. bolesławiecki

Wiktionary


bolesławianin

mieszkaniec Bolesławia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Bolesławia

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔlɛswaˈvʲjä̃ɲĩn, AS: bolesu̯avʹi ̯ä̃ńĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bolesław m.

:: fż. bolesławianka ż.

 przym. bolesławski

Wiktionary


bolesławianka

mieszkanka Bolesławia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Bolesławca

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔlɛswaˈvʲjãnka, AS: bolesu̯avʹi ̯ãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bolesław m.

:: fm. bolesławianin m.

 przym. bolesławski

Wiktionary


bolesławice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bolesławice – część miasta Bolesławiec w woj. dolnośląskim, w pow. bolesławieckim
  • Bolesławice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. bolesławieckim, w gminie Bolesławiec
  • Bolesławice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. świdnickim, w gminie Jaworzyna Śląska
  • Bolesławice – część Słupska w woj. pomorskim
  • Bolesławice – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. goleniowskim, w gminie Goleniów
  • Bolesławice – dawna nazwa (do 1926) wsi Podbolesławiec w województwie łódzkim, w powiecie wieruszowskim, w gminie Bolesławiec
  • Bolesławice – gromada w powiecie bolesławieckim
  • Bolesławice – gromada w powiecie świdnickim

Wikipedia


bolesławiec

potocznie: rzecz z fajansu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto powiatowe w Polsce, w województwie dolnośląskim;

Wiktionary

Bolesławiec ( Boleslavia, Bunzlau, Buntzlau, śl-niem. "Bunzel") – miasto w Polsce, w województwie dolnośląskim, siedziba powiatu bolesławieckiego, historycznie leżące na Dolnym Śląsku. Przez miasto przepływa rzeka Bóbr, okoliczne obszary leśne należą do Borów Dolnośląskich. W latach 1975–1998 miasto należało administracyjnie do województwa jeleniogórskiego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mam na imię Cieszymir i jestem zawodowym żołnierzem z garnizonu Bolesławiec.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔlɛˈswavʲjɛt͡s, AS: bolesu̯avʹi ̯ec

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bolesławczanin m., bolesławczanka ż.

 przym. bolesławiecki

Wiktionary


bolesławiecki

→ Bolesławiec


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Bolesławca, związany z Bolesławcem

Wiktionary

Patrz:

Bolesławiec

Przykłady

 (1.1) Na przykład ja reprezentuję m.in. powiaty lubański, zgorzelecki i bolesławiecki, czyli okręg jeleniogórski.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔlɛswaˈvʲjɛt͡sʲci, AS: bolesu̯avʹi ̯ecʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bolesławiec m., bolesławczanin m., bolesławczanka ż.

Wiktionary


bolesławiny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bolesławy lub z nią związany


SJP.pl


bolesławostwo

Bolesław z małżonką; Bolesławowie


SJP.pl


bolesławowie

imię męskie


SJP.pl


bolesławowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bolesławowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. legionowskim, w gminie Serock
  • Bolesławowo – kolonia w woj. pomorskim, w pow. człuchowskim, w gminie Debrzno
  • Bolesławowo – wieś w woj. pomorskim, w pow. starogardzkim, w gminie Skarszewy
  • Bolesławowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. konińskim, w gminie Kleczew
  • Bolesławowo – gromada
  • Bolesławowo – nieczynny przystanek kolejowy w Bolesławowie, w woj. pomorskim
  • Bolesławowo – dawna kolonia w obwodzie grodzieńskim, w rejonie smorgońskim, w sielsowiecie Korzenie
  • Bolesławowo – kolonia w okręgu wileńskim, w rejonie wileńskim, w gminie Niemenczyn
  • Bolesławowo – dawna kolonia na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie święciańskim, w gminie Podbrodzie
  • Bolesławów

Wikipedia


bolesławowy

taki jak u Bolesława, charakterystyczny dla Bolesława


SJP.pl


bolesławski

→ Bolesław (miasto)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) przym. od Bolesław (nazwy wsi)

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Izaak Bolesławski (1919–1977) – szachista ukraiński
  • Jerzy Bolesławski (ur. 1940) – działacz samorządowy
  • Ryszard Bolesławski (1889–1937) – reżyser filmowy
  • Bolesławski – polski herb szlachecki z nobilitacji galicyjskiej

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌbɔlɛˈswafsʲci, AS: bolesu̯afsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bolesław, bolesławianin, bolesławianka

Wiktionary


bolewice

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Miedzichowo;

 (1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Pełczyce;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bolewice – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. nowotomyskim, w gminie Miedzichowo
  • Bolewice – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. choszczeńskim, w gminie Pełczyce
  • Bolewice – gromada w powiecie myśliborskim
  • Bolewice – gromada w powiecie nowotomyskim
  • SLR Bolewice

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bociany z Bolewic są już duże.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bolewiczanin mos., bolewiczanka ż.

 przym. bolewicki

Wiktionary


bolewo

Bolewo – wieś sołcka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mławskim, w gminie Stupsk.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.

Wikipedia


bolewski

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Andrzej Bolewski – polski mineralog i petrograf
  • Jacek Bolewski – polski zakonnik rzymskokatolicki, jezuita i pisarz
  • Bolewski – polski herb szlachecki

Wikipedia


boleyn

[czytaj: BUlyn] nazwisko


SJP.pl


boleć

sprawiać ból fizyczny lub psychiczny


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) med. być źródłem bólu

 (1.2) przen. sprawiać ból w znaczeniu psychicznym, martwić, smucić

 (1.3) martwić się, cierpieć, smucić się

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Od wczoraj boli ją ręka.

 (1.2) Bolą mnie jej ostre słowa.

 (1.3) Natomiast boleję nad twym grubiaństwem, a gdyby niewdzięczność ludzka mogła mnie jeszcze dziwić, dziwiłbym się twej niewdzięczności.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔlɛt͡ɕ, AS: boleć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ból m., bolączka ż., boleść ż., ubolewanie n., bolenie n., bolak mrz.

 czas. pobolewać ndk., ubolewać ndk., rozboleć dk., zaboleć dk.

 przym. bolesny

 przysł. boleśnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Śląsk Cieszyński zjimać

 (1.2) gw. Śląsk Cieszyński tropić

Wiktionary


boleń

ryba drapieżna z rodziny karpiowatych; rap, rapa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) icht. nazwa systematyczna|Leuciscus aspius|ref=tak., gatunek ryby z rodziny karpiowatych

 (1.2) icht. osobnik z gatunku boleni (1.1)

 (1.3) kulin. spoż. mięso lub potrawa z bolenia (1.2)

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Boleń – zatoka Zalewu Szczecińskiego
  • Boleń – wieś w woj. małopolskim
  • Boleń – osada w woj. lubuskim
  • boleń – gatunek ryby z rodziny karpiowatych:
    • boleń pospolity
    • boleń amurski (boleń płaskogłowy)
  • Boleniec

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Za płetwami brzusznymi bolenia biegnie pozbawiony łusek kil.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) boleń pospolity, chwat, rap, rapa

Wiktionary


boleś

zdrobnienie od: Bolemysł, Bolesław (imiona męskie); Bolek


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Boleś – opowiadanie Maksima Gorkiego
  • Boleś – film na podstawie opowiadania Gorkiego
  • Boleś – aparat fotograficzny

Wikipedia


boleści

ogromny żal, smutek


SJP.pl


boleściwie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób boleściwy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔlɛɕˈt͡ɕivʲjɛ, AS: boleśćivʹi ̯e

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) smutno, żałośnie

Wiktionary


boleściwiej

stopień wyższy od przysłówka: boleściwie


SJP.pl


boleściwość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest boleściwe; cecha tych, którzy są boleściwi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. boleściwy

 przysł. boleściwie

Wiktionary


boleściwszy

stopień wyższy od przymiotnika: boleściwy


SJP.pl


boleściwy

przymiotnik

 (1.1) pełen boleści

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Joachim popatrzył na złoczyńcę boleściwym wzrokiem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔlɛɕˈt͡ɕivɨ, AS: boleśćivy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. boleść ż., boleściwość ż.

 przysł. boleściwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zbolały, przygnębiony, zdołowany, załamany, stroskany, rzewny, smętny, melancholijny

Wiktionary


boleśnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bolesny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wczoraj boleśnie użądliła mnie osa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈlɛɕɲɛ, AS: boleśńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bolesność ż., boleść ż., ból mrz.

 przym. bolesny

 czas. boleć

Wiktionary


boleśniej

stopień wyższy od przysłówka: boleśnie


SJP.pl


boleśniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bolesny


SJP.pl


boleść

ogromny żal, smutek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. żal, wielkie zmartwienie

 (1.2) w lm.: silne bóle brzuszne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie będę ci opowiadał o mojej boleści.

 (1.2) Ciężarna zaczęła już odczuwać pierwsze boleści.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ból m., bolączka ż., ubolewanie n., bolenie n.

 czas. boleć ndk., pobolewać ndk., ubolewać ndk.

 przym. bolesny, boleściwy

 przysł. boleśnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) żałość, żal

 (1.2) ból

Wiktionary


boli

forma czasownika.

 (1.1) 3. os. lp. ter. od: boleć

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Puść! To boli!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔlʲi, AS: bolʹi

Wiktionary


bolica

bolica kolconoga - gatunek osy


SJP.pl


bolid

1. meteor o znacznych rozmiarach i dużej jasności, którego przelotowi w atmosferze towarzyszą efekty dźwiękowe zbliżone do grzmotów;
2. szybki samochód wyścigowy, zwłaszcza auto startujące w wyścigach Formuły 1


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) astr. meteor o dużej jasności;

 (1.2) pot. jednomiejscowy samochód wyścigowy o otwartym nadwoziu używany w wyścigach Formuły 1;

Wiktionary

Bo

Wikipedia


bolidowy

→ bolid


SJP.pl

Patrz:

bolid

bolimowianin

mieszkaniec Bolimowa (miasta w Polsce)


SJP.pl


bolimowianka

mieszkanka Bolimowa (miasta w Polsce)


SJP.pl


bolimowski

przymiotnik od: Bolimów


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bolimowem, dotyczący Bolimowa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bolimów m.

Wiktionary


bolimuszka

bolimuszka kleparka - drobny owad zaliczany do rodziny muchowatych, wyglądem przypominający muchę domową, żywiący się krwią ssaków, głównie bydła i koni, kłując bardzo boleśnie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Stomoxys calcitrans|Linnaeus|ref=tak. (1758); owad (podobny do, ale nieco mniejszy od muchy domowej) atakujący ludzi i zwierzęta, boleśnie kłując i żywiąc się ich krwią

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔlʲiˈmuʃka, AS: bolʹimuška

Wiktionary


bolimów

miasto w Polsce


SJP.pl

}|-

Bolimów – miasto w środkowej Polsce położone w województwie łódzkim, w powiecie skierniewickim, siedziba gminy Bolimów.

Założony jako miasto prywatne około 1370, potwierdzenie prawa chełmińskiego uzyskał w 1519. W 1792 jako miasto królewskie w starostwie bolimowskim w ziemi sochaczewskiej województwa rawskiego. W 1827 jako miasto rządowe Królestwa Kongresowego, położone było w powiecie sochaczewskim, obwodzie sochaczewskim województwa mazowieckiego.

Wikipedia


bolino

Bolino – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Wyszogród.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego. 1 stycznia 2003 będące dotychczasowymi częściami wsi Bolin Płocki i Bolin Płoński zostały zlikwidowane jako osobne miejscowości.

Wikipedia


bolisława

imię żeńskie


SJP.pl


bolita

południowoamerykański ssak z rodziny pancernikowców, np. bolita brazylijska


SJP.pl

Bolita ("Tolypeutes") – rodzaj ssaków z podrodziny Tolypeutinae w obrębie rodziny bolit (Tolypeutidae).

Wikipedia


bolivar

jednostka monetarna Wenezueli (1 bolivar = 100 centymów); boliwar


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) monet. war. zob. boliwar#pl|boliwar. (jednostka monetarna Wenezueli);

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Simón Bolívar – bohater walk o wyzwolenie Ameryki Południowej spod władzy Hiszpanii
  • James Bolivar DiGriz – pełne imię i nazwisko Stalowego Szczura, bohatera książek Harry’ego Harrisona
  • Prowincja Bolívar
  • Bolívar – departament
  • Bolívar – miejscowość i gmina w departamencie Antioquia
  • Bolívar – miejscowość i gmina w departamencie Valle del Cauca
  • Boliwar – waluta
  • Bolívar – stan
  • Ciudad Bolívar – miasto
  • Bolivar – miasto w stanie Missouri, w hrabstwie Polk
  • Bolivar – miasto w stanie Nowy Jork, w hrabstwie Allegany
  • Bolivar – wieś w stanie Nowy Jork, w hrabstwie Allegany

Wikipedia


boliviano

jednostka pieniężna Boliwii (1 boliviano = 100 centavos); boliwiano


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) monet. waluta Boliwii;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔlʲiˈvʲjãnɔ, AS: bolʹivʹi ̯ãno

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Boliwia, Boliwijczyk, Boliwijka, boliwar

 przym. boliwijski

Wiktionary


boliwar

jednostka monetarna Wenezueli (1 boliwar = 100 centymów); bolivar


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) monet. jednostka monetarna Wenezueli;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jeden boliwar dzieli się na 100 centymów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Boliwia ż., Boliwijczyk m., Boliwijka ż., boliviano n.

 przym. boliwijski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) symbol. VEB

Wiktionary


boliwariański

związany z Simónem Bolívarem, np. misje boliwariańskie


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący boliwarianizmu

Wiktionary


boliwia

państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Sucre; Republika Boliwii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w środkowej części Ameryki Południowej, ze stolicą w Sucre;

Wiktionary

Boliwia (hiszp. '), oficjalnie Wielonarodowe Państwo Boliwia ( Estado Plurinacional de Bolivia) – państwo śródlądowe w środkowo-zachodniej części Ameryki Południowej, graniczy z Brazylią na północy i wschodzie, Paragwajem i Argentyną na południu oraz z Chile i Peru na zachodzie. Konstytucyjną stolicą jest Sucre, siedzibą rządu jest La Paz.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ewa mieszka w Boliwii już od kilku lat.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈlʲivʲja, AS: bolʹivʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Boliwijczyk mos., Boliwijka ż., boliviano m., boliwar m., boliwijskość ż.

 przym. boliwijski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ofic. Wielonarodowe Państwo Boliwia

Wiktionary


boliwiano

jednostka pieniężna Boliwii (1 boliwiano = 100 centavos); boliviano


SJP.pl

Boliwiano ( Boliviano) – jednostka monetarna Boliwii. Dzieli się na 100 centavos. Wewnętrznie oznaczane Bs.

Wikipedia


boliwijczyk

obywatel Boliwii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel Boliwii

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔlʲiˈvʲijt͡ʃɨk, AS: bolʹivʹii ̯čyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Boliwia ż., boliviano n., boliwar m.

:: fż. Boliwijka ż.

 przym. boliwijski

Wiktionary


boliwijka

obywatelka Boliwii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obywatelka Boliwii

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔlʲiˈvʲijka, AS: bolʹivʹii ̯ka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Boliwia ż., boliviano, boliwar m.

:: fm. Boliwijczyk mos.

 przym. boliwijski

Wiktionary


boliwijski

związany z Boliwią


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Boliwii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Boliwijski prezydent złożył wizytę w Brazylii.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔlʲiˈvʲijsʲci, AS: bolʹivʹii ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Boliwia ż., Boliwijczyk mos., Boliwijka ż., boliviano n., boliwar m.

Wiktionary


bolko

1. zdrobnienie od: Bolesław (imię męskie);
2. nazwisko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Bolesław

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (2.1) geogr. wyspa na Odrze w granicach miasta Opola;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bolko – staropolski derywat od słowiańskiego imienia męskiego Bolesław
  • Bolko I opolski (ok. 1256–1313) – książę opolski
  • Bolko I Surowy (ok. 1254–1301) – książę świdnicki i jaworski
  • Bolko II Mały (ok. 1310–1368) – książę świdnicki i jaworski
  • Bolko II Opolski (ok. 1300–1356) – książę opolski
  • Bolko II Ziębicki (1300–1341) – książę ziębicki
  • Bolko III Opolski (ok. 1330–1382) – książę opolski i strzelecki
  • Bolko III Ziębicki (ok. 1346–1410) – książę ziębicki
  • Bolko IV Opolski (ok. 1365–1437) – książę opolski
  • Bolko V Husyta (ok. 1400–1460) – książę głogówecki, prudnicki, niemodliński i strzelecki
  • Bolko – wyspa na Odrze
  • Bolko – dawna nazwa miejscowości Nowa Wieś Królewska (od 1955 części Opola)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ostatecznie dwa lata później Bolko został samodzielnym księciem opolskim

 (1.1) Lekarze w Krakowie a później w Warszawie nie mogli wydobyć kuli i pozostawili ją Bolkowi na pamiątkę z wojny.

 (2.1) Zielonymi płucami miasta są wyspy Bolko i Pasieka położone na rzece Odrze.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bolesław mos.

Wiktionary


bolkowianin

mieszkaniec Bolkowa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Bolkowa

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔlkɔˈvʲjä̃ɲĩn, AS: bolkovʹi ̯ä̃ńĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bolków m.

:: fż. bolkowianka

 przym. bolkowski

Wiktionary


bolkowianka

mieszkanka Bolkowa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Bolkowa

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔlkɔˈvʲjãnka, AS: bolkovʹi ̯ãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bolków m.

:: fm. bolkowianin

 przym. bolkowski

Wiktionary


bolkowice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bolkowice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. jaworskim, w gminie Paszowice
  • Bolkowice – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. gryfińskim, w gminie Widuchowa
  • Bolkowice – część wsi Jarnołtówek w woj. opolskim, w pow. nyskim, w gminie Głuchołazy

Wikipedia


bolkowie

zdrobnienie od: Bolemysł, Bolesław (imiona męskie); Boleś


SJP.pl


bolkowski

→ Bolków


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Bolkowa, związany z Bolkowem

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bolesław Bolkowski (1894–1978) – polski aktor
  • Stanisław Bolkowski (ur. 1930) – polski naukowiec, profesor, inżynier, specjalista z dziedziny elektrotechniki
  • Zofia Bolkowska – wykładowczyni Warszawskiej Uczelni Medycznej im. Tadeusza Koźluka

Wikipedia

Patrz:

Bolków

Przykłady

 (1.1) Na dziedzińcu bolkowskiego zamku grało wiele gwiazd z szerokiego świata, dominują jednak wykonawcy polscy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔlˈkɔfsʲci, AS: bolkofsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bolków m., bolkowianin m., bolkowianka ż.

Wiktionary


bolkowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bolka lub z nim związany


SJP.pl


bolków

potocznie: słabeusz (najczęściej w zwrocie: cienki bolek)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;

Wiktionary

Bolków ( Bolkenhain) – miasto w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Bolków. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego. Bolków należy do Euroregionu Nysa.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pijany jak bela 39-letni rolnik ze wsi Wierzchosławice koło Bolkowa (dolny Śląsk) szalał po drodze ciągnikiem z kosiarką.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔlkuf, AS: bolkuf

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bolkowianin m., bolkowianka ż.

 przym. bolkowski

Wiktionary


bollandysta

jezuita kontynuujący pracę Jeana Bollanda, polegającą na zebraniu i ponownej redakcji wszystkich możliwych danych o katolickich świętych


SJP.pl


bollywood

[czytaj: boliłud] umowna nazwa indyjskiego przemysłu filmowego powstała w latach 70. ze zbitki słów Hollywood i Bombaj


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

 (1.1) pot. film. indyjski przemysł filmowy;

Wiktionary

Bollywood – umowna nazwa indyjskiego przemysłu filmowego utworzona w latach 70. ze zbitki słów Bombaj i Hollywood. Nie ma jednoznacznego twórcy tej nazwy, bowiem do miana twórcy terminu „Bollywood” pretendują cztery osoby: Amit Khanna, Bevinda Collaco, Shobhaa De oraz H.R.F. Keating.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bollywoodzki

Wiktionary


bollywoodzki

→ Bollywood [czytaj: boliłucki]


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z Bollywoodem, dotyczący Bollywoodu

 (1.2) charakterystyczny dla kina z Bollywoodu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bollywood mrz.

Wiktionary


bolmin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bolmin – dawna osada w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. bydgoskim, w gminie Dąbrowa Chełmińska
  • Bolmin – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. kieleckim, w gminie Chęciny
  • Bolmin – gromada

Wikipedia


bolnica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Brasławszczyzna, Hreczany, Kamieniec Podolski, Bukowina, Maćkowce., reg-pl|Kresy północne. szpital

 (1.2) śrpol. lecznica

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) — Ale — wykrzyknął opowiadający — czort duszy jego nie wziął! W bolnicy troszkę poleżał i w Sybir go pognali. Zagnali go het, aż na sam koniec świata, żeby już drugi raz nie uciekł. A on wziął i taki uciekł…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔlʲˈɲit͡sa, AS: bolʹńica

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zob. szpital.; war. gwara. balnica

Wiktionary


bolognese

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) potrawa w postaci gęstego sosu z mielonego mięsa i warzyw pochodząca z włoskiego miasta Bolonia

przymiotnik

 (2.1) o smaku bolognese (1.1) lub zawierający bolognese (1.1)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bolognese powinno się podawać na makaronie tagliatelle lub pappardelle, a nie na spaghetti, którego cienkie nitki mogą nie utrzymać ciężkiego sosu.

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) boloński

Wiktionary


bolometr

przyrząd służący do pomiaru energii promienistej na podstawie zmian oporu przewodnika lub półprzewodnika


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. miernik promieniowania elektromagnetycznego;

Wiktionary

Bolometr – przyrząd do pomiaru energii przenoszonej przez promieniowanie w jak najszerszym zakresie długości fal (intencjonalnie w pełnym zakresie). Jest to detektor termiczny zmieniający energię promieniowania elektromagnetycznego na ciepło, które zmienia temperaturę elementu pomiarowego. Zmiana temperatury jest mierzona różnymi metodami, pierwotną i nadal powszechnie stosowaną jest pomiar zmiany oporu elektrycznego pod wpływem zmiany temperatury.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bolometryczny

Wiktionary


bolometryczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) fiz. związany z bolometrem, dotyczący bolometru

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bolometr mrz.

Wiktionary


bolonia

miasto we Włoszech


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto położone między Padem a Apeninami w północnych Włoszech;

Wiktionary

Bolonia ( Bologna) – miasto w północnych Włoszech, położone jest między Padem a Apeninami na wysokości 54 m n.p.m. Miasto leży nad dwiema rzekami – Reno i Saveną. Stolica regionu Emilia-Romania.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bolonia jest stolicą regionu Emilia-Romania.

 (1.1) Bolonia była dla ludzi średniowiecza ośrodkiem nauk prawniczych, zwłaszcza prawa świeckiego (rzymskiego), ale także i kościelnego (kanonicznego). Paryż natomiast był ośrodkiem nauk teologicznych, skupiając najznakomitszych uczonych tej dziedziny wiedzy.

 (1.1) Galowie nie przestali umacniać swojej przewagi nad Etruskami. W roku 350 przed Chrystusem wydarli im to, co będzie Bolonią.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈlɔ̃ɲja, AS: bolõńi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bolończyk m., bolonka ż.

 przym. boloński

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) stpol. Bononia

Wiktionary


bolonka

1. wędka teleskopowa z kołowrotkiem, wyposażona w przelotki;
2. samica psa bolończyka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Bolonii

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈlɔ̃nka, AS: bolõnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bolonia ż., bolończyk mzw.

:: fm. bolończyk mos.

 przym. boloński

Wiktionary


bolowiec

Bolowiec – wieś sołecka w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Skalbmierz. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Wikipedia


bolończyk

mały pies pokojowy; bonończyk


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Bolonii

 (1.2) hist. absolwent, student albo profesor uniwersytetu w Bolonii

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) rasa małych psów o łagodnym i wesołym usposobieniu, lubiących dzieci

 (2.2) pies rasy bolończyk (2.1)

Wiktionary

Bolończyk – rasa psa, należąca do IX grupy (psy ozdobne i do towarzystwa), zaklasyfikowana do sekcji 1 (biszony i rasy pokrewne). Typ lisowaty. Nie podlega próbom pracy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ignazio jest bolończykiem.

 (1.1) Wkraczających żołnierzy polskich witały tłumy bolończyków.

 (1.2) Wystąpienie uczonych bolońskich było reakcją na palenie pism Wiklifa w Oksfordzie i Pradze. Bolończycy chociaż przyznawali, że niektóre poglądy Wiklifa są błędne, to jednak opowiadali się przeciwko paleniu jego pism.

 (1.2) Wśród wybitnych „bolończyków” tych czasów spotykamy znakomitego polskiego prawnika XV w. – Jana Ostroroga (1436-1501).

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈlɔ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: bolõĩ ̯ṇčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bolonia ż.

:: fż. (1.1) bolonka ż.

 przym. boloński

Wiktionary


boloński

przymiotnik od: Bolonia


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) wywodzący się z Bolonii, charakterystyczny dla Bolonii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Papież ustąpił Francji enklawy na jej terytorium oraz legację bolońską i ferrarską.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈlɔ̃j̃sʲci, AS: bolõĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bolonia ż., bolończyk m., bolonka ż.

Wiktionary


bolońskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem bolońskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem bolońskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku bolońskim

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈlɔ̃j̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: bolõĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny

Wiktionary


bolszewia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zbiorowość tworzona przez bolszewików

 (1.2) pogard. Związek Radziecki, ZSRR

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bolszewia ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) war. Bolszewia

Wiktionary


bolszewicki

związany z bolszewikiem


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. polit. związany z partią lub frakcją bolszewików

 (1.2) pot. pejor. dotyczący Armii Czerwonej, związany z żołnierzem radzieckim (sowieckim)

przymiotnik jakościowy

 (2.1) pot. pogard. lub lekcew. charakterystyczny dla bolszewizmu lub bolszewików

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Bardzo wiele dzieliło historiografię przedrewolucyjną od bolszewickiej, choć w miarę wzrostu sterowanego z Kremla nacjonalizmu różnice te ulegały częściowemu zatarciu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bolszewizm mrz., bolszewik mos., bolszewiczka ż., bolszewizowanie n., bolszewickość ż.

 przysł. po bolszewicku

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) komuchowaty, komunistyczny, czerwony

Wiktionary


bolszewickość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bolszewickie; cecha tych, którzy są bolszewiccy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bolszewizm m., bolszewik mos., bolszewiczka ż.

 przym. bolszewicki

 przysł. bolszewicko

Wiktionary


bolszewiczka

→ bolszewik


SJP.pl

Patrz:

bolszewik

bolszewik

1. członek jednej z frakcji w Socjalistycznej Partii Robotniczej Rosji;
2. członek Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego;
3. potocznie: zwolennik komunizmu;
4. potocznie: pogardliwie o osobie ze Związku Radzieckiego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. polit. początkowo: członek leninowskiej frakcji rosyjskiej partii socjaldemokratycznej; potem ogólniej: członek radzieckiej partii komunistycznej

 (1.2) pot. pejor. żołnierz radziecki (bolszewicki, sowiecki)

 (1.3) pot. pogard. lub lekcew. komunista

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bolszewik – członek Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego
  • Bolszewik – obraz Borisa Kustodijewa
  • Bolszewik – osiedle typu miejskiego w Rosji, w obwodzie magadańskim, w rejonie susumańskim
  • Bolszewik – osiedle w Rosji, w Kraju Stawropolskim, w rejonie ipatowskim
  • Bolszewik – osiedle w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, w rejonie jejskim
  • Bolszewik – osiedle w Kraju Ałtajskim, w rejonie pospielichińskim
  • Bolszewik – wyspa
  • bolszewicy

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Tuż po rewolucji październikowej bolszewicy przystępują do negocjacji z Niemcami w sprawie odrębnego traktatu pokojowego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bolszewizm mrz., bolszewizacja ż., bolszewizowanie n., Bolszewia ż., bolszewickość ż.

:: fż. bolszewiczka ż.

 przym. bolszewicki

 przysł. po bolszewicku

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) krasnoarmiejec

 (1.3) komuch, czerwony

Wiktionary


bolszewizacja

1. wprowadzanie rządu bolszewików;
2. wprowadzanie leninowsko-stalinowskich metod i zasad do jakiejś dziedziny życia publicznego


SJP.pl


bolszewizm

filozofia działania politycznego oraz przejmowania i sprawowania władzy, stworzona przez W.I. Lenina


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) polit. hist. doktryna działania politycznego oraz przejmowania i sprawowania władzy stworzona przez Lenina na bazie marksizmu

Wiktionary

Bolszewizm – odmiana doktryny komunistycznej stworzona przez Włodzimierza Lenina, stanowiąca interpretację marksizmu i jego dostosowanie do uwarunkowań rosyjskich. Ideologia ta stanowiła swoisty system wartości formułowany przez bolszewików i służący ich celom.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przeciwieństwem myślenia demokratycznego są różne formy jakobinizmu czy bolszewizmu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bolszewik mos., bolszewiczka ż., bolszewizowanie n., Bolszewia ż., bolszewickość ż.

 przym. bolszewicki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) leninizm, marksizm-leninizm

Wiktionary


bolszewizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) sympatyzowanie z bolszewizmem, skłanianie się ku systemowi bolszewickiemu

 (1.2) nadawanie czemuś bolszewickiego charakteru

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bolszewik mos., bolszewiczka ż., bolszewizm mrz., bolszewizacja ż.

 czas. bolszewizować

 przym. bolszewicki

Wiktionary


bolszewizować

zaprowadzać gdzieś rządy bolszewickie, nadawać czemuś totalitarne, bolszewickie cechy


SJP.pl


bolszewo

Bolszewo (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Bólszewò; niem. "Bohlschau") – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Wejherowo. Leży nad rzeką Bolszewką. Bolszewo usytuowane jest w pradolinie Redy i Łeby.

Wikipedia


boltimorski

→ Baltimore (miasto w Stanach Zjednoczonych); baltimorski


SJP.pl


bolton

miasto w Anglii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii;

Wiktionary

Bolton – miasto w Wielkiej Brytanii (Anglia), w hrabstwie metropolitarnym Wielki Manchester, w dystrykcie metropolitalnym Bolton. W 2021 roku miasto liczyło 184 090 mieszkańców.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. boltończyk mos., boltonka ż.

 przym. boltoński

Wiktionary


boltonia

gatunek byliny należący do astrowatych


SJP.pl

Boltonia ("Boltonia") – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Obejmuje 5–6 gatunków. Występują w Ameryce Północnej, głównie w części wschodniej, tylko "B. asteroides" rośnie na zachodzie w Idaho i Oregonie (w niektórych ujęciach należą tu również gatunki ze wschodniej Azji, włączane obecnie zwykle do rodzaju aster "Aster"). Są to okazałe byliny rosnące zarówno w formacjach trawiastych, jak i w lasach.

Wikipedia


boltonka

mieszkanka Boltonu (miasta w Anglii)


SJP.pl


boltończyk

mieszkaniec Boltonu (miasta w Anglii)


SJP.pl


boltoński

→ Bolton


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Boltonem, dotyczący Boltonu (miasta w Wielkiej Brytanii)

Wiktionary

Patrz:

Bolton

Powiązane:

 rzecz. Bolton mrz.

Wiktionary


boltzmann

[czytaj: BOLCman] nazwisko


SJP.pl


bolus

skoncentrowana dawka leku wprowadzona do organizmu w celu uzyskania szybkiego i zmasowanego działania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. duża dawka leku podawana w celu uzyskanie efektywnego stężenia w tkankach w jak najkrótszym czasie;

 (1.2) med. materiał stosowany w radioterapii megawoltowej w celu wyrównania rozkładu dawki promieniowania w ciele pacjenta lub zwiększenia jej wartości w płytko położonych strukturach ciała pacjenta;

 (1.3) szt. glinka stosowana jako wykończeniowa warstwa zaprawy pod polerowane złocenia płatkowe;

 (1.4) ornit. grudka pokarmowa do karmienia piskląt formowana w podgardlu przez jerzyki z owadów zlepionych śliną

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bolus (radioterapia)
  • bolus (malarstwo)
  • bolus (medycyna)
  • zeeuwse bolus (danie holenderskie)

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbɔlus, AS: bolus

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) pulment

Wiktionary


bolusowy

związany z bolusem


SJP.pl


boluś

zdrobnienie od: Bolesław (imię męskie); Bolek, Boleś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. poufała forma imienia Bolesław

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bolesław mos./mrz.

Wiktionary


bolzano

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech w regionie Trydent-Górna Adyga;

Wiktionary

Bolzano (wł.), Bozen (niem.) – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Trydent-Górna Adyga, położone nad Isarco ( Eisack). Stolica autonomicznej prowincji Bolzano-Alto Adige ( Bozen-Südtirol).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zatrzymaliśmy się w Bolzano w jakimś hoteliku dla narciarzy.

 (1.1) Jesteśmy w Bolzano, tu stoi dom, w którym mieszkał Bronisław Malinowski. Nie napisał w nim ani jednego słowa. Rozumiem go, ja też nie umiałbym pisać w Bolzano. Rozpraszałyby mnie piękno gór i krajobraz.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bolzański

Wiktionary


bolzański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bolzano, dotyczący Bolzano

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Miliony rodziców ciągną do Tyrolu Południowego, aby razem z dziećmi posłuchać mroźnych historii o naszych prehistorycznych przodkach. W bolzańskim muzeum wita ich półnaga, gliniano-silikonowa rekonstrukcja człowieka lodu.

 (1.1) Dopiero po trzech kolejnych filiżankach kawy – Maria nic nie piła – bolzański komisarz miał przed oczami zarys opowiedzianej przez Marię historii.

 (1.1) Dopiero w drugiej połowie XIII wieku zarządy szpitali w Lengmoos i w Sterzingu odcięły się od opieki sprawowanej przez bolzańskiego komtura, który w 1269 roku przyjął tytuł komtura krajowego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bolzano n.

Wiktionary


bolący

sprawiać ból fizyczny lub psychiczny


SJP.pl

Patrz:

boleć

bolączka

coś, co utrudnia życie, kłopot


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) niekorzystna sytuacja lub stan sprawiająca problem lub przykrość albo stanowiąca przeszkodę

 (1.2) rzad. bolesny wytwór chorobowy na skórze

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Korupcja od dawna jest jedną z głównych bolączek życia politycznego kraju.

 (1.2) Ziele to rośnie po polach i ogrodach i przykłada się na bolączki wszelkie dla ich uśmierzenia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ból m., boleść ż.

 czas. boleć ndk.

 przym. bolesny

Wiktionary


bolęcin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bolęcin – wieś w woj. małopolskim, w pow. chrzanowskim, w gminie Trzebinia
  • Bolęcin – wieś w woj. mazowieckim, w pow. płońskim, w gminie Sochocin
  • Bolęcin – wieś w woj. mazowieckim, w pow. przysuskim, w gminie Borkowice
  • Bolęcin – gromada
  • Bolęcin – nieczynny przystanek kolejowy

Wikipedia


bom

1. poziome ruchome drzewce służące do mocowania dolnego liku żagla; gik
2. urządzenie przeładunkowe w porcie; żuraw przymasztowy
3. drewniany przyrząd gimnastyczny do wykonywania zwisów i ćwiczeń równoważnych; bum; tram


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mar. poziome drzewce na żaglowcu, do którego przymocowany jest dolny lik żagla;

 (1.2) w windsurfingu: część pędnika otaczająca i napinająca żagiel

wykrzyknik

 (2.1) pot. onomatopeja naśladująca niski dźwięk dzwonu lub bicie zegara

forma ściągnięta

 (3.1) …spójnika bo z końcówką czasownikową 1. os. lp.

Wiktionary

Bo

Wikipedia

Przykłady

 (2.1) Nagle daje się znowu słyszeć ów dziwny dźwięk: bom! bom!! bom!!!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔ̃m, AS: bõm

Wiktionary


bomba

1. rodzaj pocisku z mechanizmem zapłonowym;
2. ładunek wybuchowy;
3. przenośnie: coś wspaniałego, efektownego;
4. przenośnie: sensacyjna wiadomość;
5. przedmiot kulisty lub podobny kształtem do kuli;
6. potocznie: ocena niedostateczna; pała;
7. w sporcie: mocne uderzenie (np. w siatkówce) lub kopnięcie (np. w piłce nożnej);
8. potocznie: lampka na dachu radiowozu, karetki itp.; kogut


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wojsk. ładunek wypełniony materiałem wybuchowym zrzucany z samolotu lub okrętu, zwykle z mechanicznym zapalnikiem;

 (1.2) wojsk. krym. terrorystyczny ładunek wybuchowy w publicznym miejscu

 (1.3) sport. bardzo mocne uderzenie piłki

 (1.4) uczn. ocena niedostateczna

 (1.5) przen. coś o błyskawicznym i silnym działaniu

 (1.6) jeźdz. czerwona kula na maszcie, sygnalizująca start wyścigu konnego

 (1.7) wojsk. urządzenie do automatycznego łamania szyfrogramów

 (1.8) gw-pl|Biała Podlaska. bombka

wykrzyknik

 (2.1) wspaniale, świetnie

Wiktionary

Bo

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Samolot zrzucił bomby na bunkier wroga.

 (1.2) Terroryści podłożyli bombę na ruchliwym lotnisku, żeby wybuch zabił jak najwięcej osób.

 (1.3) Bramkarz z najwyższym trudem odbił nad poprzeczkę bombę posłaną zza pola karnego przez napastnika gości.

 (1.7) Nasz oddział ma nową bombę i może odczytać więcej wiadomości od wroga.

 (2.1) — Dostałeś bilety na ten film? — Tak, kupiłem już zupełnie ostatnie. — Bomba! Nie myślałem, że wejdziemy na premierę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔ̃mba, AS: bõmba

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zbombardowanie n., bombardowanie n., bombarda ż., bombowiec m., bombiarz m., bombardier m.

:: zdrobn. bombka ż.

 czas. bombardować ndk., zbombardować dk.

 przym. bombowy, bombardierski

 przysł. bombowo

Wiktionary


bombaj

miasto w Indiach; Mumbaj


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Indiach;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W Bombaju mieszka mój stryjek.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔ̃mbaj, AS: bõmbai ̯

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bombajczyk mos., bombajka ż.

 przym. bombajski

Wiktionary


bombajczyk

mieszkaniec Bombaju


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Bombaju; osoba z tego miasta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bombaj mrz.

:: fż. bombajka ż.

 przym. bombajski

Wiktionary


bombajka

1. męska marynarka z krótkimi rękawami;
2. gatunek ryby z rodziny jaszczurnikowatych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Bombaju; kobieta z tego miasta

 (1.2) kraw. marynarka z krótkimi rękawami

 (1.3) icht. kulin. nazwa systematyczna|Harpadon nehereus|Hamilton|ref=tak., ryba morska i słonawowodna z rodziny jaszczurnikowatych, poławiana w Indiach;

Wiktionary

Bombajka, harpadon bombil ("Harpadon nehereus"), znana też pod nazwami harpodon i „bombajska kaczka” – gatunek morskiej i słonawowodnej ryby skrzelokształtnej z rodziny jaszczurnikowatych (Synodontidae), typ nomenklatoryczny rodzaju "Harpadon". Poławiana gospodarczo, głównie w Indiach, jako ryba konsumpcyjna.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pies starszej bombajki zaczął obszczekiwać mewy.

 (1.2) Przyszedł w płóciennej bombajce z krótkimi rękawami.

 (1.3) Ubodzy jedzą bombajki z ryżem polanym sosem curry.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bombaj mrz.

:: fm. bombajczyk mos.

 przym. bombajski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) harpadon bombil

Wiktionary


bombajski

przymiotnik od: Bombaj (miasto w Indiach)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bombajem, dotyczący Bombaju

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bombaj mrz., bombajczyk mos., bombajka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mumbajski

Wiktionary


bombalice

Bombalice – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sierpeckim, w gminie Gozdowo. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.

Wikipedia


bombanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|bombać.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. bombać ndk.

Wiktionary


bombarda

1. w średniowieczu: machina oblężnicza miotająca kamienie lub belki;
2. działo dużego kalibru, strzelające kamiennymi kulami


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) średniowieczna machina oblężnicza miotająca kamienie i belki

 (1.2) używane w XIV i XV wieku prymitywne działo o dużym kalibrze i krótkiej lufie miotające kamienne lub rzadziej żelazne kule na odległość kilkuset metrów

Wiktionary

Bombarda – odprzodowe działo dużego kalibru z krótkim przewodem lufy i podkalibrową komorą nabojową, używane w późnym średniowieczu. Pierwotnie (przed XIV wiekiem) nazwę tę stosowano wobec machin oblężniczych miotających kamienie lub belki.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na zamek spadły belki miotane z ustawionej za rzeką bombardy.

 (1.2) Kule wystrzelone z bombardy zniszczyły bramę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔ̃mˈbarda, AS: bõmbarda

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bombardowanie n., bomba ż.

 czas. bombardować, zbombardować

 przym. bombardowany, zbombardowany, bombowy, bombardierski

 wykrz. bomba

Wiktionary


bombardier

1. stopień wojskowy w wojskach rakietowych i artylerii Wojska Polskiego; żołnierz noszący ten stopień
2. żołnierz obsługujący bombardę


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bombardier – senegalski zapaśnik i zawodnik mieszanych sztuk walki
  • bombardier – stopień wojskowy
  • bombardier – członek załogi samolotu wojskowego
  • Bombardier – marka angielskiego piwa
  • Bombardier – kanadyjski koncern
    • Bombardier Aviation (Bombardier Aerospace) – przedsiębiorstwo branży lotniczej, część grupy Bombardier
      • Bombardier Q Series – rodzina samolotów pasażerskich, produkowanych przez przedsiębiorstwo Bombardier
    • Bombardier Transportation – przedsiębiorstwo produkujące tabor kolejowy, część grupy Bombardier
      • Bombardier Transportation Polska – przedsiębiorstwo produkujące tabor kolejowy, część Bombardier Transportation

Wikipedia


bombardierka

1. rodzaj kurtki; pilotka, bomberka;
2. żartobliwie: zawodniczka grająca w ataku


SJP.pl


bombardierski

→ bombardier


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z bombardierem, dotyczący bombardiera

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do bombardiera, będący jego własnością

Wiktionary

Patrz:

bombardier

Powiązane:

 rzecz. bomba ż., bombarda ż., bombardier mos., bombardierka ż., bombardierskość ż., bombardon mrz., bombardowanie n., bombowiec mrz., zbombardowanie n.

 czas. bombardować ndk., zbombardować dk.

 przym. bombowy

 wykrz. bomba

Wiktionary


bombardon

1. dęty instrument muzyczny wydający niskie dźwięki, używany najczęściej w orkiestrach wojskowych
2. niski rejestr organów w piszczałkach stroikowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. blaszany instrument dęty, aerofon ustnikowy, rodzaj tuby basowej, stosowany w wojskowych orkiestrach dętych;

 (1.2) muz. niski głos stroikowy organów

Wiktionary

Bombardon – instrument dęty blaszany z grupy aerofonów ustnikowych []; rodzaj tuby basowej lub kontrabasowej, []

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W trzecim szeregu szedł muzyk z bombardonem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔ̃mˈbardɔ̃n, AS: bõmbardõn

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bombardierski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) sakshorn basowy

Wiktionary


bombardowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wojsk. zrzucanie bomb przez lotnictwo

 (1.2) wojsk. dokonywanie ostrzału przez artylerię

Wiktionary

Bombardowanie – zrzucanie bomb lotniczych różnego przeznaczenia z samolotów lub innych statków powietrznych na cele naziemne i morskie. W zależności od celu wyróżnia się bombardowanie taktyczne oraz strategiczne.

Bombardowania wykonywane są z lotu poziomego, nurkującego lub koszącego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jego oddział schronił się w jeziorze, gdy flota przeprowadzała bombardowanie Bazy Gamma Jeden. W ognistej pożodze woda w jeziorze zagotowała się i wyparowała.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔ̃mbardɔˈvãɲɛ, AS: bõmbardovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bomba ż., bombowiec m., bombarda ż., bombardier m., zbombardowanie n.

 czas. bombardować ndk., zbombardować dk.

 przym. bombowy, bombardierski

 przysł. bombowo

 wykrz. bomba

Wiktionary


bombardować

czasownik przechodni niedokonany (dk. zbombardować)

 (1.1) wojsk. zrzucać bomby lub ostrzeliwać pociskami artyleryjskimi

 (1.2) przen. obrzucać kogoś dużą ilością czegoś

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Magda bombarduje mnie tysiącami nieistotnych wiadomości.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔ̃mbarˈdɔvat͡ɕ, AS: bõmbardovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bomba ż., bombka ż., bombowiec m., bombarda ż., bombardier m., bombardowanie n., zbombardowanie n.

 czas. zbombardować dk.

 przym. bombowy, bombardierski

 przysł. bombowo

 wykrz. bomba

Wiktionary


bombast

nienaturalność, napuszoność, pompatyczność, przesadny patos w języku i stylu


SJP.pl


bombastyczniej

stopień wyższy od przysłówka: bombastycznie


SJP.pl


bombastyczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bombastyczny


SJP.pl


bombastyczność

nieuzasadniona okolicznościami przesadna wzniosłość w języku, stylu; pompatyczność


SJP.pl


bombastyczny

przesadnie wyszukany, patetyczny; pompatyczny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) książk. o języku, stylu, utworze, autorze: przesadnie patetyczny, napuszony

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Są bezpieczni w swoich willach pod Królewcem, bombastycznych budowlach, gdzie włoska terakota miesza się z kolorystyką turkmeńskich wzorzystych dywanów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bombastyczność ż.

 przysł. bombastycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pompatyczny

Wiktionary


bombastyka

przesadna pompatyczność, nienaturalność, napuszoność; bombastyczność


SJP.pl


bombaz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) włók. inaczej: bombazyna

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔ̃mbas, AS: bõmbas

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bombazyna ż., daw. bombazyn m., daw. bomzyn m.

 przym. bombazynowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bombazyna, daw. bombazyn, daw. bomzyn

Wiktionary


bombazyn

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) włók. inaczej: bombazyna

Wiktionary

Bombazyn, bombast, bombaz – dekatyzowana, niskiej jakości tkanina półwełniana, przeznaczona na lżejszą odzież. Od XVI wieku wyrabiana w Gdańsku i na Śląsku.

Bombaz tkany był splotem skośnym, o wątku z gorszej wełny i osnowie lnianej, konopnej lub jedwabnej.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bɔ̃mˈbazɨ̃n, AS: bõmbazỹn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bombazyna ż., daw. bombaz m., daw. bomzyn m.

 przym. bombazynowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bombazyna, daw. bombaz, daw. bomzyn

Wiktionary


bombazyna

jedwabna tkanina o skośnym splocie, farbowana na czarno i używana do ubiorów żałobnych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) włók. tkanina jedwabna lub wełniana o splocie skośnym, farbowana na czarno, używana do odzieży żałobnej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Proboszcz ukłonił się i wyszedł, ale w pół drogi na parter przystanął. (…) Jakieś uczucie, (…) produkt tylu godzin obłudy, a przynajmniej niezupełnej szczerości przy okrytym bombazyną boku pani Poulteney – w każdym razie jakiś odruch kazał mu zawrócić do jej salonu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔ̃mbaˈzɨ̃na, AS: bõmbazỹna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. daw. bombaz m., daw. bombazyn m., daw. bomzyn m.

 przym. bombazynowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) daw. bombaz, daw. bombazyn, daw. bomzyn

Wiktionary


bombazynowy

przymiotnik

 (1.1) włók. odnoszący się do lub zrobiony z bombazyny (daw. bombazu)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Włożyła szlafroczek bombazynowy i wyszła zapalić na balkon.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔ̃mbazɨ̃ˈnɔvɨ, AS: bõmbazỹnovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bombazyna ż., daw. bombaz m., daw. bombazyn m., daw. bomzyn m.

Wiktionary


bombać

czasownik niedokonany

 (1.1) gw-pl|Poznań. uderzać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Co tak bómbiesz w te dźwi?

Wiktionary

Powiązane:

 czas. bomnąć

 rzecz. bombanie n.

Wiktionary


bombaż

wybrzuszenie wieczka puszki świadczące o jej zepsuciu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) spoż. wydęcie denka puszki konserwy lub wieczka pojemnika spowodowane przepełnieniem, niewłaściwą technologią, wzrostem ciśnienia gazów powstałych w wyniku procesów fermentacyjnych lub reakcją metalu puszki z jej zawartością;

Wiktionary

Bombaż – wydęcie denka puszki konserw, nakrętki lub wieczka pojemnika wywołane wzrostem ciśnienia gazów (dwutlenku węgla, wodoru, siarkowodoru, amoniaku).

Bombaż może powstać w wyniku procesów fermentacyjnych, związanych z rozwojem szkodliwej mikroflory, pozostałej w produkcie na skutek błędów w procesach technologicznych, zazwyczaj niewłaściwej obróbki termicznej – jest to tak zwany "bombaż biologiczny" ("mikrobiologiczny").

Wikipedia


bombeczka

zdrobnienie od: bombka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzad. zdrobn. od: bombka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔ̃mˈbɛt͡ʃka, AS: bõmbečka

Wiktionary


bombel

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pompon

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) gw-pl|Górny Śląsk. małe dziecko

 (2.2) slang. poufale kolega, znajomy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Urwoł mi sie bombel łod mycki.

 (2.2) Co jest bombel?

Wiktionary


bombelek

pogardliwie: nieznośne, irytujące dziecko, którego zachowanie jest nie do zniesienia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) slang. pejor. o dziecku, zwłaszcza wychowywanym przez madkę

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zróbmy sobie dziecko, będzie 500 plus na bombelka.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bombelkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bachor, dzieciak, gówniarz, gówniak, purchlak, kaszojad, bękart

Wiktionary


bomber

1. podkładacz bomb; bombiarz;
2. środowiskowo: grafficiarz niszczący cudze prace


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bomber (album)
  • Bomber (film 1941)
  • Bomber (film 1982)

Wikipedia


bomberka

1. → bomber;
2. kurtka bez kołnierza i kaptura, zapinana na suwak, mająca ściągacze przy dolnym zakończeniu oraz na rękawach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zapinana, krótka kurtka mająca ściągacze przy brzuchu oraz na rękawach

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jesienią najlepiej sprawdzi się oversize'owa bomberka albo skórzana ramoneska.

Wiktionary


bombezyna

białko uwalniające gastrynę (hormon żołądkowy)


SJP.pl

Bo

Wikipedia


bombiarz

podkładacz bomb; bomber


SJP.pl


bombiasty

podobny kształtem do kuli; pękaty; kulisty


SJP.pl


bombilla

[czytaj: bombija] rurka do picia yerba mate wyposażona w sitko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) specjalna rurka do sączenia napoju mate;

Wiktionary

Bombilla (czyt. "bombija", port. "bomba") – rurka do picia napojów z liści "ostrokrzewu paragwajskiego" (yerba mate). Jest ona wyposażona w sitko, często w kształcie łyżki, oddzielającej fusy od pitego naparu. Bombille wykonuje się najczęściej z metali, m.in. z alpaki, srebra, stali nierdzewnej. Doświadczeni użytkownicy unikają stopów niklu, ze względu na możliwe działanie alergiczne. Dodatkowo rurki te mogą mieć uzbrojone pierścienie, mające na celu schłodzenie pitego naparu.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bɔ̃mˈbʲila, AS: bõmbʹila

Wiktionary


bombić

1. potocznie: bombardować;
2. umieszczać gdzieś graffiti


SJP.pl


bombka

1. ozdoba choinkowa
2. mały ładunek wybuchowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulista ozdoba choinkowa

 (1.2) iron. zdrobn. od bomba

 (1.3) środ. rodzaj spławika

 (1.4) rodzaj spódnicy kształtem przypominającej kulę

 (1.5) środ. kufel

 (1.6) daw. środ. med. przyrząd do lewatywy

Wiktionary

Bombka (bańka w niektórych regionach Polski, m.in. w Małopolsce) – ozdoba choinkowa, wykonana zazwyczaj z cienkiego szkła. Bombki często są ręcznie malowane i posrebrzane od wewnątrz.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Marek powiesił na choince trzy bombki.

 (1.2) …w tym samym roku, samolot Enola Gay zrzucił bombkę o wdzięcznej nazwie Little Boy na japońską Hiroszimę.

 (1.4) Na imprezę sylwestrową założyłam bordową bombkę z tafty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔ̃mpka, AS: bõmpka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bomba mrz.

 wykrz. bomba

 czas. bombardować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kraków|bańka.; białystok|dętka.

Wiktionary


bombkowaty

przypominający kształtem bombkę


SJP.pl


bombkowy

→ bombka


SJP.pl

Patrz:

bombka

bomblerka

potocznie: hulaszczy tryb życia; bumblerka, hulanka, pijatyka


SJP.pl


bomblowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|bomblować.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. bomblować ndk.

Wiktionary


bomblować

bumlować, bumblować; potocznie:
1. spędzać czas bezczynnie;
2. spędzać czas na pijatykach i hulankach; hulać, lumpować


SJP.pl

czasownik

 (1.1) być nieaktywnym, bezczynnym

 (1.2) przest. hulać na pijatykach

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔ̃mˈblɔvat͡ɕ, AS: bõmblovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bomblowanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zob. próżnować.

Wiktionary


bombon

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. cukierek

Wiktionary

Bombon – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Île-de-France, w departamencie Sekwana i Marna.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 853 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 57 osób/km² (wśród 1287 gmin regionu Île-de-France Bombon plasuje się na 663. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 167.).

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bomboniarz mos.

 war. bombona ż., bonbon mrz.

:: zdrobn. bombonek mrz.

 przym. bombonowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk bomblik, bloblik

Wiktionary


bomboniera

duża bombonierka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. duża bombonierka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zosia dostała na urodziny od swojego chłopaka olbrzymią bombonierę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔ̃mbɔ̃ˈɲɛra, AS: bõmbõńera

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bombonierka ż.

Wiktionary


bombonierka

ozdobne pudełko na słodycze


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od bomboniera

 (1.2) spoż. ozdobne pudełko z czekoladkami lub cukierkami w środku;

Wiktionary

Bombonierka ( bonbon „cukierek”) – pudełko lub naczynie na słodycze.

Bombonierka pojawiła się we Francji ok. 1770 roku i wywodzi się ze znanego od XIV wieku pudełka na słodycze zw. "drageoir", przeznaczonego do podawania cukierków w formie drażetek i suszonych lub kandyzowanych owoców.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Zosia dostała na urodziny od swojego chłopaka olbrzymią bombonierkę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔ̃mbɔ̃ˈɲɛrka, AS: bõmbõńerka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bomboniera ż.

 przym. bombonierkowy, bombonierowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) bomboniera

Wiktionary


bombonierkowo

→ bombonierkowy


SJP.pl

Patrz:

bombonierkowy

bombonierkowy

→ bombonierka


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący bombonierki

Wiktionary

Patrz:

bombonierka

Powiązane:

 rzecz. bombonierka ż.

Wiktionary


bombowiec

samolot wojskowy, przeznaczony do niszczenia obiektów naziemnych i nawodnych; samolot bombowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) wojsk. samolot przystosowany do atakowania celów naziemnych i nawodnych przez zrzucanie na nie bomb;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nad miastem pojawił się klucz bombowców.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔ̃mˈbɔvʲjɛt͡s, AS: bõmbovʹi ̯ec

Wiktionary

Powiązane:

 (1.1) zob. bomba.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) samolot bombowy

Wiktionary


bombowo

przysłówek

 (1.1) pot. niezwykle pozytywnie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To bombowo, że wpadniecie w sobotę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bombardowanie n., bomba ż.

 przym. bombowy

 wykrz. bomba

 czas. bombardować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) doskonale, wspaniale

Wiktionary


bombowość

→ bombowy; odlotowość, czaderskość, superowość


SJP.pl


bombowy

1. odnoszący się do bomby, bombowca;
2. potocznie: efektowny, zapierający dech w piersiach, fajny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z bombą

 (1.2) wywołujący duże wrażenie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W Izraelu często są dokonywane zamachy bombowe.

 (1.2) Album został nagrany dwa lata po bombowym występie Daft Punk w Rennes.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bomba ż., bombardier mos., bombowiec mrz., bombarda ż., bombardowanie n.

 czas. bombardować ndk., zbombardować dk.

 przysł. bombowo

 wykrz. bomba

 przym. bombardierski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) efektowny, fantastyczny, rewelacyjny, sensacyjny, super, wspaniały

Wiktionary


bombramsel

żagiel umocowany na bombramrei; bombramżagiel


SJP.pl


bombramstenga

Bombramstenga — czwarta, licząc od pokładu, część masztu żaglowca, umocowana do bramstengi i stanowiąca jej przedłużenie. Występuje tylko na dużych jednostkach.

Wikipedia


bombramżaglowy

przymiotnik od: bombramżagiel


SJP.pl


bomby

1. rodzaj pocisku z mechanizmem zapłonowym;
2. ładunek wybuchowy;
3. przenośnie: coś wspaniałego, efektownego;
4. przenośnie: sensacyjna wiadomość;
5. przedmiot kulisty lub podobny kształtem do kuli;
6. potocznie: ocena niedostateczna; pała;
7. w sporcie: mocne uderzenie (np. w siatkówce) lub kopnięcie (np. w piłce nożnej);
8. potocznie: lampka na dachu radiowozu, karetki itp.; kogut


SJP.pl

Bomby – wieś w Anglii, w Kumbrii. Leży 42 km na południe od miasta Carlisle i 380 km na północny zachód od Londynu.

Wikipedia


bombykol

płciowa substancja wabiąca, wydzielana przez samice jedwabników morwowych


SJP.pl


bomhart

dawny drewniany instrument muzyczny; pomort


SJP.pl


bomiś

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) (w żargonie lekarskim) pacjent roszczeniowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wie pan, co to jest bomiś? Takie co mówi: „Bo mi się należy”. Bomisie są wszędzie. Ludziom się wydaje tak: „Wy od tego jesteście, ja na to płacę składki”.

Wiktionary


bomkliwer

pierwszy lub drugi dolny żagiel trójkątny (sztaksel) na bukszprycie (dziobaku), występujący przed kliwrem


SJP.pl


bomowy

→ bom


SJP.pl

Patrz:

bom

bomstenga

przedłużenie bukszprytu, przednia nastawa bukszprytu; bukszpir; kliwerbom; dziobak drugi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) żegl. stenga umocowana w bukszprycie (belka stanowiąca jego przedłużenie)

Wiktionary

Bomstenga – drzewce będące przedłużeniem bukszprytu ku przodowi, mocowane podobnie jak stenga do masztu.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) kliwerbom, bukszpryt

Wiktionary


bomzyn

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) włók. inaczej: bombazyna

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔ̃mzɨ̃n, AS: bõmzỹn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bombazyna ż., daw. bombaz m., daw. bombazyn m.

 przym. bombazynowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bombazyna, daw. bombaz, daw. bombazyn

Wiktionary


bon

1. dokument uprawniający do otrzymania towarów, pieniędzy lub usługi; talon, kupon;
2. papier wartościowy emitowany przez państwo, bank lub przedsiębiorstwo;
3. pierwotna religia Tybetu, bliska szamanizmowi;
4. japońskie święto ludowe poświęcone zmarłym, obchodzone od 13 do 15 lipca; obon, urabon


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) dokument uprawniający do uzyskania określonych towarów, usług lub innych dóbr;

 (1.2) rel. prebuddyjska religia Tybetu;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bon – wieś w obwodzie amurskim, w rejonie archarinskim
  • bon komunalny
  • bon oświatowy
  • bon pieniężny
  • bon skarbowy
  • bon towarowy
  • bon towarowy PeKaO
  • Bon – buddyjskie obchody ku czci zmarłych
  • Bön – starożytna tybetańska tradycja
  • Cap Bon – francuska nazwa półwyspu Al-Watan al-Kibli i położonego na nim przylądka Ar-Ras at-Tajjib w Tunezji
  • Bonn
  • Bon-Secours

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Możesz wymienić ten bon na bilet do kina.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔ̃n, AS: bõn

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bonowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) talon

Wiktionary


bon-mot

[czytaj: bą MO] zręczny zwrot, zwięzłe powiedzenie; trafny dowcip, bon mot


SJP.pl


bon-seki

w sztuce japońskiej: wykonana z piasku, kamieni itp. miniaturka krajobrazu; bonseki


SJP.pl


bona

dawniej: domowa wychowawczyni dzieci


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. opiekunka i wychowawczyni małych dzieci w zamożnych domach

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bona – imię żeńskie
  • Bona (Bona Sforza d’Aragona) – królowa Polski (1518–1557) i wielka księżna litewska, druga żona Zygmunta I Starego
  • Bona – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Burgundia, w departamencie Nièvre
  • bona – dawniej wychowawczyni małych dzieci w bogatych domach
  • Bona Dea (Dobra Bogini) – w mitologii rzymskiej bogini związana z kultem Faunusa
  • Mens Bona – w mitologii rzymskiej bogini jasności umysłu i spokoju ducha
  • Bona Małgorzata Sabaudzka – księżniczka sabaudzka
  • Jan Bona – kupiec, redaktor, działacz narodowy i społeczny
  • Paul Bona – as lotnictwa niemieckiego
  • Richard Bona – kameruński muzyk
  • Samuele Dalla Bona – włoski piłkarz
  • Stanislaus Bona – amerykański biskup polskiego pochodzenia

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nasza pani wzięła dla Lusi bonę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔ̃na, AS: bõna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bona ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niania

Wiktionary


bonang

jawajski instrument muzyczny w postaci kilkunastu gongów zawieszonych wewnątrz drewnianej ramy


SJP.pl


bonanza

1. bogate złoże złota;
2. sytuacja lub miejsce, gdzie można odnieść wiele korzyści; kokosowy interes, kopalnia złota, żyła złota;
3. potocznie:
a) ignorowanie obowiązujących zasad i prawa;
b) awantura, kłótnia, gwałtowny konflikt; draka;
c) zadaszona przyczepa do przewozu ludzi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bogata żyła złota

 (1.2) przen. źródło wielkich korzyści

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bonanza – amerykański serial telewizyjny,
  • Bonanza – bogata żyła złota
  • „Bonanza” – potoczna nazwa typu wagonów osobowych (120A).
  • Bonanza – miasto w Nikaragui,
  • Bonanza – miejscowość w stanie Arkansas, w hrabstwie Sebastian,
  • Bonanza – miejscowość w stanie Kolorado, w hrabstwie Saguache,
  • Bonanza – jednostka osadnicza w stanie Georgia, w hrabstwie Clayton,
  • Bonanza – jednostka osadnicza w stanie Utah, w hrabstwie Uintah,
  • Bonanza – miejscowość w stanie Oregon, w hrabstwie Klamath.
  • Bonanza – czwarta księga cyklu barokowego Zamęt Neala Stephensona.
  • Bonanza – album Michaela Rose’a z 1992
  • Bonanza – album Michaela Rose’a z 1999

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bɔ̃ˈnãw̃za, AS: bõnãũ̯za

Wiktionary

Synonimy:

 (1.5) buda

Wiktionary


bonaparte

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Napoleon Bonaparte, Napoleon I (1769–1821) – cesarz Francuzów
  • Napoleon III Bonaparte, Napoleon III (1808–1873) – cesarz Francuzów
  • Ród Bonapartów – potomkowie cesarza Napoleona i jego rodzeństwa
  • Aleksandryna de Bleschamp-Bonaparte (1778–1855) – druga żona Lucjana
  • Antoni Bonaparte (1816–1877) – francuski książę, syn Lucjana
  • Charles Joseph Bonaparte (1851–1921) – amerykański polityk, twórca FBI, syn Hieronima Napoleona
  • Charlotta Napoleona Bonaparte (1802–1839) – córka Józefa, żona Napoleona Ludwika
  • Elisabeth Patterson Bonaparte (1785–1879) – amerykańska milionerka, żona Hieronima
  • Eliza Bonaparte (1777–1820) – wielka księżna Toskanii, siostra Napoleona
  • Hieronim Bonaparte (1784–1860) – król Westfalii, brat Napoleona
  • Hieronim Napoleon Bonaparte (1805–1870) – francuski książę, amerykański polityk, syn Hieronima
  • José Bonaparte (1928–2020) – argentyński paleontolog

Wikipedia


bonapartowski

taki jak u Bonapartego, charakterystyczny dla działań, polityki Bonapartego


SJP.pl


bonapartysta

zwolennik kierunku politycznego we Francji w XIX w. dążącego do przywrócenia rządów dynastii Bonaparte


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zwolennik panowania dynastii Bonapartystów we Francji w XIX wieku

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bonapartyzm mrz.

Wiktionary


bonapartystka

zwolenniczka kierunku politycznego we Francji w XIX w. dążącego do przywrócenia rządów dynastii Bonaparte


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zwolenniczka panowania dynastii Bonapartystów we Francji w XIX wieku

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bonapartyzm mrz.

Wiktionary


bonapartystowski

→ bonapartysta


SJP.pl

Patrz:

bonapartysta

bonapartystyczny

→ bonapartyzm


SJP.pl

Patrz:

bonapartyzm

bonapartyzm

kierunek polityczny we Francji w XIX w.


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. polit. monarchistyczna ideologia inspirowana dokonaniami Napoleona I; także. frakcja polityczna dążąca do wskrzeszenia we Francji cesarstwa pod rządami rodziny Napoleona Bonaparte;

Wiktionary

Bonapartyzm – ideologia polityczna pochodząca z XIX-wiecznej Francji, forma monarchizmu inspirowana działalnością Napoleona I.

Jej zwolennicy utworzyli silną frakcję polityczną rządzącą w okresie I Cesarstwa Francuskiego i II Cesarstwa Francuskiego.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. bonapartysta mos., bonapartystka ż.

 przym. bonapartystyczny, bonapartystowski

Wiktionary


bonar

nazwisko


SJP.pl


bonarski

nazwisko


SJP.pl


bonarów

nazwisko


SJP.pl

Bonarów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie skierniewickim, w gminie Słupia.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie skierniewickim.

Wikipedia


bonarówka

wieś w Polsce


SJP.pl

Bonarówka (ukr. Бонарівка) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie strzyżowskim, w gminie Strzyżów. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.

Wikipedia


bonaszewski

nazwisko


SJP.pl


bonawentura

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bonawentura (imię)
  • bonawentura - rodzaj masztu
  • s/y Bonawentura (jacht żaglowy)
  • św. Bonawentura – teolog, filozof scholastyk

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przekazałeś Bonawenturze nasze życzenia?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔ̃navɛ̃nˈtura, AS: bõnavẽntura

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bonawenturianizm m.

 przym. bonawenturiański

Wiktionary


bonawenturianizm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) teol. hist. doktryna teologiczna Bonawentury z Bagnoregio

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W jego poglądach panował czysty bonawenturianizm.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bonawentura m.

 przym. bonawenturiański

Wiktionary


bonawenturiański

przymiotnik

 (1.1) związany z Bonawenturą z Bagnoregio lub bonawenturianizmem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wyposażony w augustyński i bonawenturiański arsenał młody teolog, dzięki przyjaźni z sekretarzem kard. Josepha Fringsa z Kolonii, został doradcą kardynała na Soborze Watykańskim II.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bonawentura m., bonawenturianizm

Wiktionary


bonawenturowie

imię męskie


SJP.pl


bonclok

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. bunclok.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Łogorki im sie tak podarziły, że starka chcieli se je zakisić, ale ni mieli takigo wielkigo boncloka.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kamionka

Wiktionary


bond

potocznie o filmie z Jamesem Bondem


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bond (ang. Bond Township) – gmina w stanie Illinois, w hrabstwie Lawrence
  • hrabstwo Bond (ang. Bond County) – w stanie Illinois
  • Devon Bond – gujański lekkoatleta
  • Edward Bond – angielski dramaturg
  • Frederick Bligh Bond – angielski architekt, parapsycholog, archeolog amator
  • James Bond – amerykański ornitolog
  • Nigel Bond – angielski snookerzysta
  • William Cranch Bond – amerykański astronom
  • James Bond – agent 007, stworzony przez Iana Fleminga

Wikipedia


bondar

regionalnie: rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adam Bondar – polski sztangnista
  • Aleksandr Bondar – radziecki lotnik
  • Andrij Bondar – ukraiński pisarz
  • Anna Bondár – węgierska tenisistka
  • Ewa Bondar – polska espernantystka
  • Ksienija Bondar – rosyjska siatkarka
  • Leonid Bondar – Leoncjusz, biskup rosyjskiego kościoła prawosławnego
  • Ołeksandr Bondar – ukraiński futsalista
  • Roberta Bondar – kanadyjska astronautka
  • Wałerij Bondar – ukraiński piłkarz
  • (13693) Bondar

Wikipedia


bondarcewowate

rodzina grzybów z rzędu gołąbkowców; jodłownicowate


SJP.pl


bondarczuk

nazwisko


SJP.pl


bondarenko

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alona Bondarenko − ukraińska tenisistka
  • Bohdan Bondarenko − ukraiński lekkoatleta
  • Kateryna Bondarenko − ukraińska tenisistka
  • Mychajło Bondarenko − działacz bolszewicki
  • Ołeksandr Bondarenko − ukraiński piłkarz
  • Ołeksandr Bondarenko − ukraiński piłkarz
  • Ołena Bondarenko − ukraińska dziennikarka i polityk, posłanka
  • Switłana Bondarenko − ukraińska pływaczka
  • Roman Bondarenko − ukraiński piłkarz
  • Wałentyn Bondarenko − radziecki pilot wojskowy i kosmonauta
  • Wałerija Bondarenko − ukraińska tenisistka
  • Wołodymyr Bondarenko − ukraiński piłkarz

Wikipedia


bondarowa

regionalnie: żona bondara - rzemieślnika wyrabiającego przedmioty z drewna


SJP.pl


bondarowicz

nazwisko


SJP.pl


bondarowy

→ bondar (dawniej)


SJP.pl


bondaruk

nazwisko


SJP.pl


bonderyzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) techn. met. nakładanie na metal fosforanowej powłoki w celu zabezpieczenia go przed korozją

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bonderyzacja ż., bonderyzownia ż.

 czas. bonderyzować

 przym. bonderyzacyjny

Wiktionary


bonderyzować

wytwarzać powłokę ochronną w postaci warstwy fosforanów na powierzchni metali, zabezpieczając ją w ten sposób przed uszkodzeniami mechanicznymi lub tworząc powłokę zmniejszającą tarcie i będącą dobrym podkładem pod farby i lakiery; fosforanować, fosfatyzować, parkeryzować


SJP.pl


bonding

zabieg stomatologii estetycznej polegający na odbudowie i modelowaniu zębów materiałem kompozytowym


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bonding – amerykański serial z 2019
  • Bonding-Studenteninitiative – organizacja studencka
  • The Bonding – album zespołu Edenbridge
  • bondage

Wikipedia


bondomania

mania na punkcie filmów z Jamesem Bondem, częste mówienie o nich w mediach, naśladowanie stylu zachowania głównego bohatera itp.


SJP.pl


bondowski

taki jak u Bonda, charakterystyczny dla Bonda


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) liter. film. związany z brytyjskim agentem Jamesem Bondem

Wiktionary

Powiązane:

 przym. Bondowski

Wiktionary


bondur

stop o podstawie aluminium, wykorzystywany głównie w przemyśle lotniczym


SJP.pl


bondyra

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Piotr Bondyra – polski aktor
  • Ryszard Bondyra – polski polityk, rolnik

Wikipedia


bondziszki

Bondziszki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim, w gminie Rutka-Tartak.

Wieś królewska starostwa niegrodowego wiżańskiego położona była w końcu XVIII wieku w powiecie grodzieńskim województwa trockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.

Wikipedia


bonelia

bezkręgowiec z gromady szczetnic


SJP.pl


bonet

1. nakrycie głowy, rodzaj beretu lub czapki bez daszka, noszone w średniowiecznej Europie
2. ozdobny czepek z miękkiej tkaniny, noszony przez kobiety w XVIII wieku


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bonet – wersja imienia Bonit
  • Lisa Bonet – amerykańska aktorka i reżyserk
  • bonet – rodzaj nakrycia głowy
  • bonet – rodzaj włoskiego deseru

Wikipedia


bong

fajka wodna do palenia różnych ziół; bong, bongos


SJP.pl


bongo

fajka wodna do palenia różnych ziół; bong, bongos


SJP.pl


bongos

podłużny bębenek kubański uderzany palcami


SJP.pl


bongosy

instrument muzyczny należący do membranofonów, dwa podłużne bębenki kubańskie uderzane palcami


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) muz. kubański instrument perkusyjny zbudowany z dwóch trwale połączonych bębenków;

Wiktionary

Bo

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bɔ̃ŋˈɡɔsɨ, AS: bõŋgosy

Wiktionary


bonhoeffer

nazwisko


SJP.pl


bonia

profil lub element rowkowania elewacji


SJP.pl


boniecki

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adam Boniecki (1842–1909) – polski heraldyk
  • Adam Boniecki (ur. 1934) – polski rzymskokatolicki ksiądz, dziennikarz
  • Edward Boniecki (1897–1970) – podpułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego
  • Edward Boniecki (ur. 1962) – polski historyk literatury
  • Jerzy Boniecki (ur. 1933) – polski pływak
  • Jerzy Boniecki (1929–2003) – polski działacz społeczny
  • Maria Albin Boniecki (1908–1995) – polski rzeźbiarz
  • Teofil Piotr Boniecki (1896–1939) – major saperów Wojska Polskiego, w kampanii wrześniowej 1939 roku dowódca 4 Batalionu Saperów, kawaler Orderu Virtuti Militari
  • Wiktor Boniecki (1918–1997) – polski ekonomista, prezydent Krakowa
  • Wojciech Boniecki (ur. 1987) – polski piłkarz ręczny
  • Zdzisław Boniecki (1937–2007) – polski żużlowiec

Wikipedia


boniek

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Zbigniew Boniek – polski piłkarz i działacz piłkarski
  • Józef Boniek – polski piłkarz
  • Boniek García – honduraski piłkarz
  • Boniek – skała w rezerwacie przyrody Sokole Góry koło Olsztyna

Wikipedia


boniewo

nazwa dwóch wsi w Polsce


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Boniewo – wieś w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Boniewo
  • Boniewo – wieś w województwie lubelskim, w powiecie krasnostawskim, w gminie Fajsławice
  • Boniewo – gmina wiejska w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim
  • Boniewo – wąskotorowa stacja kolejowa w Boniewie, w gminie Boniewo, w powiecie włocławskim, w województwie kujawsko-pomorskim
  • Boniewo – gromada
  • Linia kolejowa Boniewo – Krośniewice

Wikipedia


boniewski

→ Boniewo (wieś w Polsce)


SJP.pl


bonifacek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od: Bonifacy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bonifacy mos.

Wiktionary


bonifacja

imię żeńskie


SJP.pl

Bonifacja – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słów "bonum fatum" oznaczających „dobry los”. Patronką tego imienia jest św. Bonifacja Rodríguez Castro.

Bonifacja tu żeński odpowiednik imienia Bonifacy.

W Polsce imię rzadkie. W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 19 kobiet o imieniu Bonifacja nadanym jako imię pierwsze.

Wikipedia


bonifacostwo

Bonifacy z małżonką; Bonifacowie


SJP.pl


bonifacowie

Bonifacy z małżonką; Bonifacostwo


SJP.pl


bonifacowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bonifacego lub z nim związany


SJP.pl


bonifacuś

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od: Bonifacy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bonifacy mos.

Wiktionary


bonifacy

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Bonifacy – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od bonum „dobro” i facere „czynić”, czyli oznacza czyniącego dobro.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bonifacowie dzień swego patrona, czyli imieniny, obchodzą 14 maja, a także 5 czerwca i 4 września.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔ̃ɲiˈfat͡sɨ, AS: bõńifacy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bonifacowa ż.

:: zdrobn. Bonifacek mos., Bonifacuś mos.

:: fż. Bonifacja ż.

 przym. Bonifacowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zdrobn. Bonifacek, Bonifacuś

Wiktionary


bonifikacja

zmniejszenie ustalonej ceny usługi lub towaru; bonifikata, skonto


SJP.pl


bonifikacyjny

→ bonifikacja


SJP.pl

Patrz:

bonifikacja

bonifikata

1. zmniejszenie ustalonej ceny usługi lub towaru; skonto, bonifikacja;
2. w niektórych konkurencjach sportowych: dodanie punktów lub odliczenie czasu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hand. obniżenie ceny towaru lub usługi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jednocześnie przedpłatowicze mają wciąż prawo do rekompensaty lub zakupu samochodu krajowej produkcji z bonifikatą.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bonifikowanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zniżka, rabat

Wiktionary


bonifikowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|bonifikować.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bonifikata ż.

 czas. bonifikować ndk.

Wiktionary


bonifikować

udzielać bonifikaty, zmniejszać ustaloną cenę usługi lub towaru


SJP.pl


bonifrater

członek katolickiego zakonu św. Jana Bożego; brat miłosierdzia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. zakonnik z zakonu założonego przez św. Jana Bożego;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czytam książkę o hiszpańskim bonifratrze.

 (1.1) W aptece bonifratrów nie dostałam ligniny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. bonifraterka ż.

 przym. bonifraterski

Wiktionary


bonifraterka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. zakonnica z żeńskiej gałęzi zakonu założonego przez św. Jana Bożego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tą bonifraterką interesowały się niemieckie władze okupacyjne.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fm. bonifrater m.

 przym. bonifraterski

Wiktionary


bonifraterski

→ bonifrater


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z bonifratrami, dotyczący bonifratrów

Wiktionary

Patrz:

bonifrater

Przykłady

 (1.1) Wspólnota bonifraterska liczy ośmiu braci.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bonifrater mos., bonifraterka ż.

Wiktionary


bonifratrzy

członek katolickiego zakonu św. Jana Bożego; brat miłosierdzia


SJP.pl

Bonifratrzy, łac. "fratres misericordiae b. Joannis de Deo" (łac. "bonus frater" – dobry brat) – katolicki zakon szpitalny założony (początkowo jako wspólnota świecka) w 1540 roku w Hiszpanii przez św. Jana Bożego w celu opieki nad chorymi. W 1572 zatwierdzony przez papieża Piusa V.

Wikipedia


bonikowo

Bonikowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Kościan. Bonikowo reprezentuje typ wsi-ulicówki.

Wikipedia


bonikowski

nazwisko


SJP.pl


boników

Boników – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrowskim, w gminie Odolanów. Liczy około 500 mieszkańców. Leży przy drodze powiatowej Odolanów-Sośnie, ok. 16 km na południowy zachód od Ostrowa.

Częścią wsi jest osiedle Bałamącek. Okolice Bonikowa i sąsiednich Garek należą do najważniejszych miejsc wydobycia gazu ziemnego w Polsce.

Wikipedia


bonin

1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. część Poznania;
3. dawna nazwa rowu oceanicznego Izu-Ogasawara;
4. dawna nazwa archipelagu Ogasawara


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Grzegorz Bonin – piłkarz, reprezentant Polski
  • Tomasz Bonin – bokserski mistrz świata
  • William Bonin – amerykański seryjny morderca
  • Gerhardt von Bonin – amerykański neuropatolog i neuroanatom niemieckiego pochodzenia
  • Bonin – część Poznania
  • Bonin – wieś w woj. mazowieckim, w pow. łosickim, w gminie Sarnaki
  • Bonin – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. choszczeńskim, w gminie Choszczno
  • Bonin – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. drawskim, w gminie Wierzchowo
  • Bonin – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. koszalińskim, w gminie Manowo
    • Bonin (przystanek kolejowy)
  • Bonin – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. łobeskim, w gminie Łobez
  • Bonin – dawna nazwa rowu oceanicznego Izu-Ogasawara

Wikipedia


boniowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) archit. dekorowanie lica muru polegające na ścięciu pod kątem lub profilowaniu krawędzi licowych poszczególnych ciosów kamiennych czy płyt

Wiktionary

Bo

Wikipedia

Powiązane:

 czas. boniować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) fazowanie, fasetowanie

Wiktionary


boniować

zdobić powierzchnię muru żłobkami poziomymi, i/lub pionowymi, odcinającymi na ścianie pozorne ciosy


SJP.pl


boniowice

Boniowice (niem. "Boniowitz") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie tarnogórskim, w gminie Zbrosławice.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa katowickiego.

Wikipedia


bonisławski

nazwisko


SJP.pl


bonitacja

klasyfikacja stosowana w różnych gałęziach gospodarki, zwłaszcza w rolnictwie i leśnictwie


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bonitacja (gleboznawstwo)
  • Bonitacja (hydrobiologia)
  • Bonitacja (leśnictwo)
  • Bonitacja (zootechnika)

Wikipedia


bonitacyjny

przymiotnik od: bonitacja


SJP.pl


bonito

drapieżna ryba z rodziny makrelowatych; pelamida; sarda


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) icht. drapieżna ryba z rodziny makrelowatych o srebrzystym brzuchu i błękitnej linii wzdłuż boku ciała

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bonito – miejscowość i gmina we Włoszech
  • Bonito – miasto i gmina w Brazylii, w stanie Bahia
  • Bonito – miasto i gmina w Brazylii, w stanie Pará
  • Bonito – czwarty album muzyczny grupy Jarabe de Palo
  • bonito – ryba, tuńczyk pasiasty
  • bonito – gatunek ryby z rodziny makrelowatych (Scombridae)
  • Bonito (Mato Grosso do Sul) – miejscowość i gmina w stanie Mato Grosso do Sul

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bɔ̃ˈɲitɔ, AS: bõńito

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) tuńczyk pasiasty, tuńczyk skoczek

Wiktionary


bonitowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ekon. dokonywanie bonitacji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bonitacja ż.

 czas. bonitować ndk.

 przym. bonitacyjny

Wiktionary


bonitować

oceniać, klasyfikować jakieś wartości materialne, zwłaszcza w rolnictwie i leśnictwie


SJP.pl


boniński

1. → Bonin;
2. rudawka bonińska - gatunek nietoperza z rodziny rudawkowatych;
3. gołąb boniński - wymarły gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych


SJP.pl


bonjour

[czytaj: bąŻUR] żartobliwie: dzień dobry


SJP.pl


bonk

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alicja Bonk – polska oceanograf
  • Barbara Sachmacińska-Bonk (ur. 1983) – polska sztangistka
  • Bartłomiej Bonk (ur. 1984) – polski sztangista
  • Grzegorz Bonk (ur. 1977) – polski piłkarz
  • Hugo Bonk (1861–1936) – niemiecki historyk
  • Leon Stanisław Bonk (1919–1943) – polski wojskowy
  • (14965) Bonk
  • Bąk

Wikipedia


bonka

rzadko: mieszkanka Bonn


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzad. mieszkanka Bonn

 (1.2) rzad. zdrobn. od bona

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bonn n.

:: fm. bończyk m.

 przym. boński

Wiktionary


bonkawa

gwarowo: kawa ziarnista, naturalna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kawa parzona (z fusami)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Myryjka, zalołabyś mi tako fest bonkawa w szolce? → Marysiu, mogłabyś mi zalać mocną kawę parzoną w filiżance?

Wiktionary


bonkreta

jesienna odmiana gruszy; owoc tej gruszy


SJP.pl


bonmot

trafny dowcip; bon mot; bon-mot


SJP.pl


bonn

miasto w Niemczech


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Niemczech;

 (1.2) hist. pot. władze RFN (NRF)

Wiktionary

Bo

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Do 1991 r. stolicą RFN było Bonn.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔ̃n, AS: bõn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bończyk mos., bonka ż.

 przym. boński

Wiktionary


bonnard

nazwisko, m.in.: Pierre Bonnard, francuski malarz i grafik zaliczany do nurtu postimpresjonistycznego koloryzmu


SJP.pl

Bonnard – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Yonne.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 742 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 185 osób/km² (wśród 2044 gmin Burgundii Bonnard plasuje się na 318. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1289.).

Wikipedia


bonnet

czapka bez daszka noszona w średniowieczu; bonet


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bonnet – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Lotaryngia, w departamencie Moza
  • Saint-Bonnet – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Charente
  • Bonnet – stosowany na XIV-XVI wiecznych żaglowcach rodzaj żagla
  • Alexandre Bonnet
  • Charles Bonnet
  • Georges Bonnet
  • Paul Bonnet
  • Stede Bonnet

Wikipedia


bonnie

obce imię żeńskie


SJP.pl

Bonnie – wieś w Stanach Zjednoczonych, w stanie Illinois, w hrabstwie Jefferson.

Wikipedia


bonny

Bonny – miasto w Nigerii (Rivers) nad częścią Zatoki Gwinejskiej - Zatoką Bonny.

W mieście port połączony rurociągami z polami naftowymi w delcie Nigru. Około 10 tys. mieszkańców.

Wikipedia


bono

dawniej: domowa wychowawczyni dzieci


SJP.pl

Bono, właśc. Paul David Hewson (ur. 10 maja 1960 w Dublinie) – irlandzki piosenkarz, muzyk i filantrop. Od 1976 lider, wokalista i gitarzysta zespołu rockowego U2.

Wikipedia


bonobo

gatunek małpy człekokształtnej; szympans karłowaty


SJP.pl

rzeczownik

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Pan paniscus|ref=tak., zagrożony wyginięciem gatunek szympansa o zwyczajach i umiejętnościach zbliżonych do ludzi;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bonobo – szympans karłowaty (Pan paniscus)
  • Bonobo – technologia osadzania komponentów środowiska GNOME
  • Bonobo – właśc. Simon Green, brytyjski muzyk i producent muzyczny

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bonobo to małpa człekokształtna najbliższa człowiekowi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔ̃ˈnɔbɔ, AS: bõnobo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) szympans karłowaty

Wiktionary


bononia

1. starożytne miasto, dzisiejsza Bolonia;
2. wieś w Polsce


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bononia – starożytne miasto, dzisiejsza Bolonia
  • Bononia – wieś w województwie lubelskim
  • Bononia (stolica tytularna) – tytularna stolica biskupia Kościoła katolickiego, nawiązująca do dawnej siedziby biskupiej w rzymskim mieście Bononia (obecnie Widin)

Wikipedia


bonowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|bonować.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. bonować ndk.

Wiktionary


bonować

1. używać życia, hulać;
2. ustawiać rusztowanie w szybie kopalni


SJP.pl


bonowicz

nazwisko


SJP.pl


bonowy

związany z bonem


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący bonów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bon mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) talonowy

Wiktionary


bonończyk

mały pies pokojowy; bolończyk


SJP.pl


bonoński

→ Bononia


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) daw. związany z Bononią (współcz. Bolonia)

Wiktionary

Patrz:

Bononia

Powiązane:

 rzecz. Bononia ż., bonończyk mos., bononka ż.

Wiktionary


bonsai

[czytaj: bonzaj] karłowate drzewko przystosowane do uprawy doniczkowej; bonzai


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ogrod. japońska sztuka uprawy ozdobnych drzew, polegający na ich skarlaniu i odpowiednim formowaniu;

 (1.2) ogrod. drzewo lub inna roślina uformowana przez bonsai (1.1)

Wiktionary

Bo

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bɔ̃w̃ˈzaj, AS: bõũ̯zai ̯

Wiktionary


bonsaista

[czytaj: bonzaista] osoba zajmująca się uprawą drzewek bonsai (bonzai); bonzaista


SJP.pl


bonsaistka

→ bonsaista; bonzaistka


SJP.pl


bonseki

w sztuce japońskiej: wykonana z piasku, kamieni itp. miniaturka krajobrazu; bon-seki


SJP.pl

Bonseki (jap. 盆石 bonseki) – (1) kamień służący do tworzenia krajobrazu na tacy, (2) miniaturowy krajobraz z białego piasku, kamyków i niewielkich odłamków skalnych, utworzony na pokrytej czarną laką tacy.

Wikipedia


bont

próg; poprzeczna metalowa listewka na gryfie niektórych instrumentów strunowych, np. gitary


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) muz. zob. próg w instrumentach strunowych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔ̃nt, AS: bõnt

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) próg

Wiktionary


bontek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rozporek

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zapnij se bontek.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kubik

Wiktionary


bonus

dodatkowe wynagrodzenie; nagroda; premia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) dodatek, premia

 (1.2) coś darmowego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten bonus dla ciebie jest zupełnie niezasłużony.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔ̃nus, AS: bõnus

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. bonusik m.

 przym. bonusowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) premia

 (1.2) darmówka, gratis

Wiktionary


bonusik

zdrobnienie od: bonus


SJP.pl


bonusowy

przymiotnik od: bonus


SJP.pl


bonza

1. buddyjski duchowny w Chinach i Japonii;
2. z niechęcią o człowieku zajmującym wysokie stanowisko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mnich buddyjski

 (1.2) despotyczny człowiek na stanowisku przywódczym

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Milicjant posłusznie przecisnął się między pierwszym fotelem a ławą i zajął wskazane przez partyjnego bonzę miejsce.

Wiktionary


bonzai

[czytaj: bonzaj] karłowate drzewko przystosowane do uprawy doniczkowej; bonsai


SJP.pl


bonzaista

osoba zajmująca się uprawą drzewek bonzai (bonsai); bonsaista


SJP.pl


bonzaistka

→ bonzaista; bonsaistka


SJP.pl


bonżurka

męskie ubranie podobne krojem do marynarki, noszone dawniej w godzinach rannych i w domu, i poza domem, obecnie strój wyłącznie domowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kraw. poranny ubiór męski, podobny do marynarki;

Wiktionary

Bonżurka (fr. "bonjour" – dzień dobry) – poranny ubiór męski z miękkiej tkaniny wełnianej, krótki, luźny, o kroju zbliżonym do marynarki, z kołnierzem i mankietami.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jak tylko będę miał pieniądze, kupię sobie także czarną aksamitną bonżurkę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔ̃n͇ˈʒurka, AS: bõṇžurka

Wiktionary


boogie

[czytaj: bugi] styl w muzyce country zapoczątkowany w latach 40. XX wieku; country boogie


SJP.pl

Bo

Wikipedia


boogie-woogie

[czytaj: bugi-ługi]:
1. styl gry fortepianowej charakteryzujący się uporczywym, ekscytującym rytmem
2. rodzaj tańca towarzyskiego


SJP.pl

Bo

Wikipedia


bookcrosser

[czytaj: bukkroser] osoba uczestnicząca w wymianie książek w miejscach publicznych (bookcrossingu); bookcrossingowiec


SJP.pl


bookcrosserka

→ bookcrosser [czytaj: bukkroserka]


SJP.pl


bookcrosserski

[czytaj: bukkroserski] dotyczący bookcrossera, związany z bookcrosserem


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący bookcrossera, bookcrosserki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bookcrossing m., bookcrosser m., bookcrosserka ż.

 przym. bookcrossingowy

Wiktionary


bookcrossing

[czytaj: bukkrosing] ruch społeczny polegający na celowym zostawianiu książek w miejscach publicznych dla potencjalnych czytelników, zainicjowany w 2001 roku w USA; książkokrążenie


SJP.pl

Bookcrossing – idea nieodpłatnego przekazywania książek poprzez pozostawianie ich w miejscach publicznych, jak również w miejscach celowo utworzonych tzw. półkach bookcrossingowych (stoliki, regały, gabloty), po to, by znalazca mógł je przeczytać i przekazać dalej.

Wikipedia


bookcrossingowiec

[czytaj: bukkrosingowiec] osoba uczestnicząca w wymianie książek w miejscach publicznych (bookcrossingu); bookcrosser


SJP.pl


bookcrossingowy

→ bookcrossing [czytaj: bukkrosingowy]


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący bookcrossingu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bookcrossing m., bookcrosser m., bookcrosserka ż.

 przym. bookcrosserski

Wiktionary


bookend

[czytaj: bukend] podpórka do książek


SJP.pl


booker

[czytaj: buker] osoba zajmująca się wyznaczaniem terminów sesji, występów dla piosenkarzy, modelek itp.; buker


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba odpowiedzialna za rezerwację i umawianie wizyt, spotkań, współpracy oraz negocjowanie ich warunków

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Booker – osada w Wielkiej Brytanii, w Buckinghamshire
  • Booker – miasto w Stanach Zjednoczonych, w Teksasie
  • Nagroda Bookera – najbardziej prestiżowa nagroda literacka w Wielkiej Brytanii
  • Booker – amerykański serial telewizyjny
  • Booker (baw się) – singel polskiego piosenkarza i rapera White'a 2115 z albumu studyjnego Pretty Boy

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) (…) booker festiwalu zachwycił się naszym koncertem u was i to go przekonało, aby finalnie nas zaprosić - opowiada Grzegorz Kwiatkowski z Trupa Trupa.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. booking m.

:: fż. bookerka ż.

Wiktionary


bookerka

[czytaj: bukerka] kobieta zajmująca się wyznaczaniem terminów sesji, występów dla piosenkarzy, modelek itp.


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta odpowiedzialna za rezerwację i umawianie wizyt, spotkań, współpracy oraz negocjowanie ich warunków

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na co dzień pracuję również jako bookerka w trójmiejskiej agencji modelek.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. booking m.

:: fm. booker m.

Wiktionary


booking

[czytaj: buking] buking;
1. działalność polegająca na rezerwowaniu, zamawianiu usług lub towarów;
2. dział hotelu, linii lotniczej itp. zajmujący się przyjmowaniem rezerwacji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zajęcie polegające na rezerwacji i umawianiu wizyt, spotkań, współpracy oraz negocjowaniu ich warunków

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) I nie jest tak, że Krzysiek Bąk to dyrektor wykonawczy, a Dorota Harasimowicz zajmuje się bookingiem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. booker m., bookerka ż.

Wiktionary


bookingowy

→ booking [czytaj: bukingowy]


SJP.pl


booklet

[czytaj: buklet] książeczka ze zdjęciami i tekstami wykonawców, załączana do płyty kompaktowej


SJP.pl


bookmacher

[czytaj: bukmacher] osoba przyjmująca zakłady; bukmacher, bookmaker (rzadko)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zob. bukmacher.

Wiktionary


bookmacherski

→ bookmacher [czytaj: bukmacherski]; bukmacherski


SJP.pl


bookmaker

[czytaj: bukmejker] rzadko: osoba przyjmująca zakłady; bukmacher, bookmacher


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. bukmacher

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bukˈmakɛr, AS: bukmaker

Wiktionary


bookowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) dokonywanie rezerwacji

Wiktionary

Powiązane:

 czas. bookować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rezerwowanie

Wiktionary


bookować

[czytaj: bukować] rezerwować miejsce w pociągu, samolocie, hotelu itp. lub potwierdzać zamówienie; bukować


SJP.pl


bookswapping

[czytaj: buksłaping] bezpośrednia wymiana książek bez udziału gotówki


SJP.pl


booktuber

[czytaj: buktuber] osoba opowiadająca o przeczytanych książkach w serwisie internetowym YouTube


SJP.pl


booktuberka

[czytaj: buktuberka] kobieta opowiadająca o przeczytanych książkach w serwisie internetowym YouTube


SJP.pl


boole

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Boole – rypuaryjska nazwa gminy Baelen
  • Alicia Boole – brytyjska matematyczka
  • George Boole – angielski matematyk
  • (17734) Boole – planetoida
  • Boole – amerykański zespół muzyczny
  • Bole

Wikipedia


boolowski

[czytaj: bulowski] charakterystyczny dla George'a Boole'a


SJP.pl


boom

[czytaj: bum] nagły wzrost koniunktury, szybki, ale nietrwały rozkwit życia gospodarczego; bum


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekon. szybki wzrost koniunktury gospodarczej

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Boom – gmina w Regionie Flamandzkim, w prowincji Antwerpia, w okręgu Antwerpia
  • Boom Mountain – szczyt górski
  • Boom – obszar niemunicypalny w stanie Tennessee, w hrabstwie Pickett
  • Boom – dawna nazwa Summerfield, obszaru niemunicypalnego w Teksasie, w hrabstwie Castro
  • Boom – nagły wzrost koniunktury, szybki, ale nietrwały rozkwit życia gospodarczego
  • Boom – krótkotrwała, sztuczna podwyżka kursów papierów wartościowych na giełdzie lub cen towarów
  • Boom – brytyjski film dramatyczny z 1968 roku
  • Boom – indyjski film kryminalny z 2003 roku (w Polsce znany pod tytułem Brylantowy spisek)
  • Boom – tytuł 16. odcinka 13. sezonu amerykańskiego serialu telewizyjnego Power Rangers
  • Boom – tytuł 13. odcinka 1. sezonu amerykańskiego serialu telewizyjnego CSI: Kryminalne zagadki Las Vegas
  • Boom! – tytuł 28. odcinka 2. sezonu amerykańskiego serialu telewizyjnego Castle
  • BOOM – tytuł 13. odcinka 4. sezonu amerykańskiego serialu telewizyjnego Agenci T.A.R.C.Z.Y.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) ożywienie gospodarcze, ekspansja, prosperity

Wiktionary


boombox

[czytaj: bumboks] dość duży przenośny odtwarzacz płyt CD, kaset magnetofonowych oraz plików MP3, zasilany bateriami lub prądem, posiadający wbudowane głośniki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) elektron. przenośny radiomagnetofon stereofoniczny

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • boombox – radiomagnetofon
  • Boombox – amerykański zespół muzyczny
  • Boombox – ukraiński zespół muzyczny

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jurek paradował z boomboxem po osiedlu, denerwując stare baby.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbũmbɔks, AS: bũmboks

Wiktionary


boomer

[czytaj: bumer] boomers; pejoratywnie:
1. osoba urodzona podczas wyżu demograficznego w okresie pomiędzy II wojną światową a połową lat 60. XX wieku, uważana za zacofaną;
2. osoba nieznająca się na współczesnej technologii, trendach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) slang. starsza osoba (oryginalnie z okresu baby boom 1946–1964), z przestarzałymi poglądami, nienadążająca za współczesnością

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • przedstawiciel pokolenia baby boomers
  • gwarowo: atomowe okręty podwodne przenoszące pociski balistyczne
  • marka gumy do żucia firmy Wrigley popularna w Polsce w latach 90. XX wieku
  • Boomer – jednostka osadnicza w stanie Wirginia Zachodnia, w hrabstwie Fayette
  • Boomer (ang. Boomer Township) – gmina w stanie Iowa, w hrabstwie Pottawattamie
  • Boomer (ang. Boomer Township) – gmina w stanie Karolina Północna, w hrabstwie Wilkes
  • OK Boomer

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Okazuje się, że bardzo łatwo zostać boomerem – wystarczy nie zgadzać się z pokoleniem, które dopiero wchodzi na rynek pracy.

Wiktionary


boomerka

→ boomer [czytaj: bumerka]


SJP.pl


boomers

[czytaj: bumers] boomer; pejoratywnie:
1. osoba urodzona podczas wyżu demograficznego w okresie pomiędzy II wojną światową a połową lat 60. XX wieku, uważana za zacofaną;
2. osoba nieznająca się na współczesnej technologii, trendach


SJP.pl


boomerski

→ boomer [czytaj: bumerski]


SJP.pl


boomerstwo

[czytaj: bumerstwo] pejoratywnie: bycie boomerem


SJP.pl


booster

[czytaj: buster] urządzenie zwiększające efekt działania maszyny, zwłaszcza w momencie wzrostu obciążenia; buster


SJP.pl

Bo

Wikipedia


boot

[czytaj: but] proces uruchamiania systemu operacyjnego; rozruch komputera


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Boot – miejscowość w Anglii, w hrabstwie Kumbria
  • Program rozruchowy – (ang. boot loader)
  • Jaap Boot – holenderski lekkoatleta (sprinter i skoczek w dal), medalista olimpijski z 1924

Wikipedia


bootcamp

[czytaj: butkamp] obóz szkoleniowy, spotkanie szkoleniowe (zwłaszcza w branży IT)


SJP.pl


booth

[czytaj: buf] nazwisko, np. John Wilkes Booth (1838-1865), amerykański zamachowiec, zabójca prezydenta Abrahama Lincolna


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Booth – miejscowość w Anglii, w hrabstwie East Riding of Yorkshire
  • Booth – miejscowość w Anglii, w hrabstwie Staffordshire
  • Booth – miejscowość w Anglii, w hrabstwie West Yorkshire, w Calderdale

Wikipedia


bootleg

[czytaj: butleg] nielegalnie nagrana płyta muzyczna; butleg


SJP.pl

Bootleg, butleg – nagranie muzyczne rozpowszechniane zazwyczaj bez zgody autora; nagranie pirackie. Istnieją także oficjalne bootlegi, czyli nagrania koncertowe autoryzowane przez artystę lub grupę i będące w normalnej sprzedaży.

Do określenia nielegalnych nagrań z koncertów używa się także terminu ROIO (ang. "recordings of indeterminate origin", czyli nagrania o nieokreślonym pochodzeniu).

Wikipedia


bootleger

[czytaj: butLEger] bootlegger, butleger;
1. nielegalny producent lub przemytnik alkoholu w Ameryce Północnej w czasach prohibicji;
2. potocznie: szmugler, przemytnik, kontrabandzista


SJP.pl


bootlegger

[czytaj: butLEger] bootleger, butleger;
1. nielegalny producent lub przemytnik alkoholu w Ameryce Północnej w czasach prohibicji;
2. potocznie: szmugler, przemytnik, kontrabandzista


SJP.pl


bootlegowy

→ bootleg [czytaj: butlegowy]


SJP.pl


bootowalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bootowalne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bootowalny

Wiktionary


bootowalny

nadający się do uruchomienia systemu z danego nośnika


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) inform. taki, który zawiera system operacyjny mogący uruchamiać się podczas rozruchu komputera

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bootowanie n., zbootowanie n., bootowalność ż.

 czas. bootować ndk., zbootować dk.

 przym. niebootowalny

Wiktionary


bootowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|bootować.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. bootować ndk.

 przym. bootowalny

Wiktionary


bootować

[czytaj: butować] o programie komputerowym: uruchamiać system operacyjny komputera


SJP.pl


bootsektor

[czytaj: butsektor] sektor dysku z programem ładującym system operacyjny; sektor rozruchowy


SJP.pl


bootstrapping

[czytaj: butstraping]
1. w biznesie: rozwijanie firmy z własnych środków;
2. w statystyce: szacowanie wyników przez wielokrotne próbkowanie danych;
3. w informatyce: uruchamianie systemu od podstaw


SJP.pl


booz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) rzad. imię|polski|m.

Wiktionary

Booz lub Boaz (hebr. בועז) – syn Szalmona i Rachab, mąż Rut.

Jest on jedną z głównych postaci Księgi Rut. Booz był bogatym rolnikiem, kuzynem Noemi, która po stracie męża i obu synów postanowiła powrócić z Moabu do ojczyzny. Towarzyszką Noemi w drodze powrotnej była jedna z synowych, Moabitka Rut. Widząc poświęcenie i pracowitość Rut, Booz najpierw nakazał ludziom pracującym na jego polu zostawiać snopki, które ona mogłaby zbierać, a potem bezpośrednio wręczył jej zboże.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Powiedział ów krewny do Booza: „Nabądź dla siebie moje prawo wykupu”, i zdjął swój sandał.

Wiktionary


bop

bebop, bibop;
1. styl jazzowy charakteryzujący się krótkimi frazami melodycznymi, dużą improwizacją oraz ekspresją gry;
2. muzyka w tym stylu


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Biuro Odbudowy Portów
  • Białostocki Okręg Przemysłowy
  • Bielski Okręg Przemysłowy
  • Basell Orlen Polyolefins – sp. z o.o., producent tworzyw sztucznych
  • blow-out preventer – w wiertnictwie ropy i gazu: głowica przeciwerupcyjna
  • bop – styl jazzowy

Wikipedia


bophuthatswana

Bophuthatswana – bantustan utworzony w 1972 dla ludów Tswana, z przekształcenia istniejącego od 1968 bantustanu Tswanaland. Oficjalnie uzyskał niepodległość 6 grudnia 1977.

Wikipedia


bopomofo

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) jęz. pot. system transkrypcji fonetycznej języka chińskiego, z odczytania pierwszych czterech sylab tabeli trankrypcyjnej: ㄅ (bo)ㄆ (po) ㄇ (mo) ㄈ (fo);

Wiktionary

Bo

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na Tajwanie bopomofo stosowane jest powszechnie w nauce języka chińskiego.

 (1.1) Bopomofo klasyfikuje się czasem jako system półalfabetyczny.

 (1.1) Znaki bopomofo pisze się po prawej stronie znaków chińskich w piśmie pionowym, albo nad znakami chińskimi w piśmie poziomym.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zhuyin

Wiktionary


bopowy

→ bop; bibopowy, bebopowy


SJP.pl


bops

ryba z rodziny prażmowatych, występująca w Adriatyku; boga


SJP.pl

Bops, złotokres ("Boops boops") – gatunek morskiej ryby z rodziny prażmowatych (Sparidae).

Wikipedia


bor

pierwiastek chemiczny o symbolu B i liczbie atomowej 5, należący do półmetali


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu B i liczbie atomowej 5;

 (1.2) przest. wiertło

Wiktionary

Bor (B, borium) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 5, półmetal z bloku p układu okresowego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jakie właściwości chemiczne ma bor?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔr, AS: bor

Wiktionary

Powiązane:

 (1.1)

 rzecz. borek m.

 przym. borowy

 (1.2)

 rzecz. borowanie n.

 czas. borować ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) symbol. B

Wiktionary


bor-owiec

pracownik BOR-u (Biura Ochrony Rządu); borowiec


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. funkcjonariusz BOR

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Funkcjonariusze BOR-u byli często nazywani BOR-owcami lub borowcami.

Wiktionary

Powiązane:

 skr. BOR

 rzecz. borowiec mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) borowiec

Wiktionary


bora

zimny, suchy wiatr wiejący znad łańcuchów górskich w kierunku sąsiadującego z nimi morza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) meteorol. zimowy suchy wiatr od gór

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lp. od: bor

Wiktionary

Bora (z gr. "boréas" – "wiatr północny") – chłodny, suchy i porywisty wiatr katabatyczny, powodujący spadek wilgotności.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbɔra, AS: bora

Wiktionary


bora-bora

wyspa na Oceanie Spokojnym


SJP.pl

Bo

Wikipedia


boracyt

minerał, chloroboran magnezu


SJP.pl

Boracyt – minerał z gromady boranów, należy do grupy minerałów rzadkich.

Wikipedia


borak

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borak – wieś w Bośni i Hercegowinie, w Republice Serbskiej, w gminie Kneževo
  • Borak – wieś w Chorwacji, w żupanii splicko-dalmatyńskiej, w mieście Omiš
  • Borak – jezioro położone jest w województwie lubuskim na terenie Krzesińskiego Parku Krajobrazowego w gminie Gubin
  • Mali Borak – wieś w Serbii, w okręgu kolubarskim, w gminie Lajkovac
  • Borak Brdo – wieś w Bośni i Hercegowinie, w Republice Serbskiej, w gminie Novo Goražde
  • Veliki Borak – wieś w Serbii, w mieście Belgrad, w gminie miejskiej Barajevo

Wikipedia


boraks

1. boraks rodzimy - minerał zbudowany głównie z uwodnionego boranu sodu; tynkal, tinkal;
2. potocznie: sól sodowa kwasu borowego, tworząca boraks rodzimy; tetraboran sodu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. minerał z gromady boranów, jego głównym składnikiem jest uwodniony boran sodu;

 (1.2) chem. związek chemiczny, dziesięciowodny tetraboran sodu

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • boraks rodzimy – minerał
  • tetraboran sodu – związek chemiczny o wzorze: Na2B4O7·10H2O, sól tworząca boraks rodzimy
  • Eljachu Boraks – polski działacz konspiracji żydowskiej w trakcie II wojny światowej, kawaler Krzyża Orderu Virtuti Militari V klasy

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Boraks tworzy się w klimacie pustynnym.

 (1.2) Boraks jest stosowany w przemyśle szklarskim.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔraks, AS: boraks

Wiktionary

Powiązane:

 przym. boraksowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) boraks rodzimy, tynkal, tinkal

Wiktionary


boraksowy

przymiotnik od: boraks


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) chem. związany z boraksem, dotyczący boraksu; zawierający boraks

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. boraks mrz.

Wiktionary


boral

spiek aluminium z węglikiem boru


SJP.pl

Boral – spiek aluminium z węglikiem boru B4C (45–55%). Bardzo silnie pochłania neutrony nie wytwarzając przy tym wtórnego promieniowania gamma. Z tego powodu używa się go przy budowie reaktorów jądrowych do wytwarzania prętów regulacyjnych i kompensacyjnych oraz osłon przed neutronami. Jest dobrym przewodnikiem ciepła. Ze względów chemicznych i mechanicznych obustronnie pokrywany blachą aluminiową.

Wikipedia


boran

sól kwasu borowego


SJP.pl


boranowy

→ boran


SJP.pl

Patrz:

boran

borasus

borasus wachlarzowaty - drzewo z Azji Południowo-Wschodniej, którego drewno używane jest w budownictwie wodnym i meblarskim; borazus


SJP.pl


boraszyn

Boraszyn – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wołowskim, w gminie Wołów.

Wikipedia


borat

imię


SJP.pl

Borat, właśc. Borat Sagdijew, Борат Сагдиев – postać fikcyjna, dziennikarz z Kazachstanu wymyślony i grany przez brytyjskiego komika Sachę Barona Cohena.

Postać Borata wyewoluowała z poprzednich postaci wykreowanych przez Cohena: początkowo anonimowego mołdawskiego reportera telewizyjnego (dla telewizji LWT/Granada i programu BBC Comedy Nation), a później albańskiego reportera zwanego Kristo (dla Paramount Comedy Channel).

Wikipedia


boratyn

nazwisko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie sokalskim obwodu lwowskiego;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Boratyn – wieś w województwie podkarpackim, w powiecie jarosławskim, w gminie Chłopice
  • Boratyn – wieś w obwodzie lwowskim, w rejonie szeptyckim
  • Boratyn – wieś w obwodzie lwowskim, w rejonie złoczowskim
  • Boratyn – wieś w obwodzie rówieński, w rejonie radziwiłłowskim
  • Boratyn – wieś w obwodzie wołyńskim, w rejonie łuckim
  • Boratyn – hromada wiejska w obwodzie wołyńskim, w rejonie łuckim

Wikipedia

Powiązane:

 przym. boratyński

Wiktionary


boratynek

moneta, miedziany szeląg bity za panowania Jana Kazimierza (od nazwiska zarządcy mennicy - Boratiniego); boratynka


SJP.pl


boratynka

moneta, miedziany szeląg bity za panowania Jana Kazimierza (od nazwiska zarządcy mennicy - Boratiniego); boratynek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. numizm. szeląg Jana Kazimierza wybijany w latach 1659–1668;

Wiktionary

Boratynka (boratynek) – popularna, nieoficjalna nazwa miedzianego szeląga Jana II Kazimierza Wazy, bitego w Rzeczypospolitej w latach 1659–1668.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bɔratɨnka, AS: boratynka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) boratynek

Wiktionary


boratyński

nazwisko


SJP.pl


borawski

nazwisko


SJP.pl

Borawski (nazwisko) – pochodzi od miejscowości Borawskie w parafii Przytuły w ziemi wiskiej – obecnie łomżyńskie.

Wikipedia


borazol

związek nieorganiczny boru, azotu i wodoru; bezbarwna, palna ciecz o właściwościach podobnych do benzenu; dobry rozpuszczalnik wielu substancji organicznych; borazyna


SJP.pl

Borazyna, borazol, – nieorganiczny związek chemiczny, związek aromatyczny boru, azotu i wodoru o właściwościach fizycznych zbliżonych do benzenu.

Wikipedia


borazon

azotek boru


SJP.pl


borazonowy

→ borazon


SJP.pl

Patrz:

borazon

borazus

wysokie drzewo z rodziny palm


SJP.pl


borazyna

związek nieorganiczny boru, azotu i wodoru; bezbarwna, palna ciecz o właściwościach podobnych do benzenu; dobry rozpuszczalnik wielu substancji organicznych; borazol


SJP.pl


borbifaks

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. agitator polityczny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W walce na pięści wyparliśmy borbifaksów ze sali.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. borba ż.

Wiktionary


borchów

Borchów – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie lubaczowskim, w gminie Oleszyce. Ma status sołetwa.

W II Rzeczypospolitej wieś w powiecie lubaczowskim województwa lwowskiego. W latach 1939–1946 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 13 Polaków i 5 Żydów.

Wikipedia


borciuch

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gw-pl|księstwo łowickie. borsuk

 (1.2) gw-pl|księstwo łowickie. brudas

Wiktionary


borcz

nazwisko


SJP.pl

Borcz (dodatkowa nazwa w języku kaszub. Bórcz, niem. Bortsch) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Somonino. Leży przy drodze krajowej nr 20 Stargard - Szczecinek - Gdynia, na turystycznym szlaku Wzgórz Szymbarskich.

Wikipedia


borczanin

mieszkaniec Borku Wielkopolskiego (miasta w Polsce); Borkowianin


SJP.pl


borczanka

mieszkanka Borku Wielkopolskiego (miasta w Polsce); Borkowianka


SJP.pl


borczyk

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Czesław Borczyk (1910–2004), harcerz
  • Kazimierz Borczyk (1926–), działacz komunistyczny, wojewoda
  • Stanisław Borczyk (1907–1997), działacz państwowy na emigracji.
  • Waldemar Borczyk (1960–), polityk, samorządowiec, przedsiębiorca, poseł na Sejm

Wikipedia


borczyn

Borczyn – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie pińczowskim, w gminie Kije. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Wikipedia


borczyniec

borczyniec owocowy, borczyniec południowy - gatunki pluskwiaków z rodziny tarczówkowatych


SJP.pl

Bo

Wikipedia


bordeaux

[czytaj: borDO] miasto we Francji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto we Francji, stolica regionu Akwitania;

Wiktionary

Bordeaux (, ; Bordèu) – miasto w południowo-zachodniej Francji, stolica regionu Nowa Akwitania i departamentu Żyronda. Jest szóstym co do wielkości miastem w kraju. Miasto w granicach administracyjnych gminy liczy 260 352 osób, natomiast jednostka miejska Bordeaux liczy 1 mln mieszkańców.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Najważniejszymi miastami Akwitanii są Bordeaux, Pau i Mérignac.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔrˈdɔ, AS: bordo

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bordoski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) daw. Burdegala

Wiktionary


border

pasek tkaniny lub tapety do wykańczania krawędzi ścian


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pot. osobowość chwiejna emocjonalnie typu borderline, zaburzenie osobowości

Wiktionary

Bo

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pytanie, czy laska ma naprawdę bordera, czy jest po prostu z-----a - border to wygodna wymówka dla różnej maści psycholi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔrdɛr, AS: border

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. borderka ż., borderline mrz., borderkicia ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) borderline

Wiktionary


bordereau

[czytaj: bordeRO, borDEro] notatka, zapisek dla pamięci; wykaz


SJP.pl

Bordereau – pomocniczy dokument stosowany w transporcie kolejowym i samochodowym, przy organizacji przesyłek zbiorowych.

Jest wystawiany przez spedytora nadawczego i przesyłany do spedytora odbiorczego, który na jego podstawie może dokonać rozformowania przesyłki i wysyłać poszczególne partie ładunkowe do finalnych odbiorców. Zawiera także zestawienie ładunków tworzących daną przesyłkę zbiorczą oraz nazwy nadawców i odbiorców.

Wikipedia


borderek

potocznie:
1. kobieta cierpiąca na zaburzenia osobowości typu borderline;
2. suka psa rasy border collie


SJP.pl


borderka

potocznie:
1. kobieta cierpiąca na zaburzenia osobowości typu borderline;
2. suka psa rasy border collie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. psych. kobieta cierpiąca na zaburzenia osobowości borderline

 (1.2) pot. kynol. suka rasy Border collie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie jest łatwy związek, ona jest borderką.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fm. border m.

:: zdrobn. borderek m.

Wiktionary


borderline

[czytaj: borderlajn] zespół zaburzeń psychicznych, występujący w schorzeniach przebiegających dwubiegunowo, np. w cyklofrenii


SJP.pl


bordiura

dekoracyjne wykończenie brzegu tkaniny, płaskorzeźby lub jakiejś kompozycji malarskiej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ozdobny pas będący obramowaniem tkaniny, płaskorzeźby, obrazu lub grafiki wypełniony ornamentem geometrycznym, roślinnym lub scenami figuralnymi;

Wiktionary

Bo

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zosia kupiła ręcznik z przepiękną bordiurą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔrˈdʲjura, AS: bordʹi ̯ura

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. bordiurka ż.

 przym. bordiurowy

Wiktionary


bordiurka

zdrobnienie od: bordiura


SJP.pl


bordiurowy

przymiotnik od: bordiura


SJP.pl


bordo

1. [czytaj: borDO] francuskie wino wysokiej jakości; bordeaux, wino bordoskie;
2. kolor bordowy;
3. ciemnowiśniowy, ciemnowiśniowo; bordowy, bordowo


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) enol. wysokiej jakości wino czerwone lub białe z rejonu Bordeaux; wino bordoskie

 (1.2) ciemnoczerwony, ciemnowiśniowy kolor

przymiotnik

 (2.1) zob. bordowy.

przysłówek sposobu

 (3.1) zob. bordowo.

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Czarna krowa w kropki bordo gryzła trawę kręcąc mordą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔrdɔ, AS: bordo

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bordowy, bordoski

 przysł. bordowo

 czas. bordowieć ndk.

 rzecz. bordowienie n., bordowość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. bordeaux

 (2.1) bordowy

 (3.1) bordowo

Wiktionary


bordoski

przymiotnik od: Bordeaux


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bordeaux, dotyczący Bordeaux

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bordeaux n., bordo n.

 przym. bordo, bordowy

 przysł. bordo

Wiktionary


bordowienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) stawanie się bordowym

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bordo n., bordowość ż.

 czas. bordowieć ndk.

 przym. bordo, bordowy

 przysł. bordo, bordowo

Wiktionary


bordowieć

być widocznym, odcinać się od tła kolorem bordo


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) rzad. wyróżniać się kolorem bordowym od tła

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wśród białawego mchu bordowiały zeszłoroczne żurawiny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bordo n., bordowienie n., bordowość ż.

 przym. bordo, bordowy

 przysł. bordo, bordowo

Wiktionary


bordowo

przysłówek sposobu

 (1.1) z użyciem bordowej barwy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jesienią pędy często robią się czerwonawo lub bordowo nabiegłe.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bordo n., bordowienie n., bordowość ż.

 czas. bordowieć ndk.

 przym. bordo, bordowy

 przysł. bordo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bordo

Wiktionary


bordowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bordowe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bordo n., bordowienie n.

 czas. bordowieć ndk.

 przym. bordo, bordowy

 przysł. bordo, bordowo

Wiktionary


bordowy

mający kolor wina bordeaux


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) mający kolor ciemnoczerwony, ciemnoróżowy, ciemnowiśniowy, taki jak kolor czerwonego wina bordo

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Restaurację na wigilijny wieczór przepięknie udekorowano lśniącymi złotem girlandami. Stoły nakryte długimi, bordowymi, z ciężkiego jedwabiu obrusami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔrˈdɔvɨ, AS: bordovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bordo n., bordowienie n., bordowość ż.

 przym. bordo, bordoski

 czas. bordowieć ndk.

 przysł. bordowo, bordo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bordo

Wiktionary


bordun

burdon;
1. niski, długo brzmiący dźwięk, towarzyszący głównej melodii;
2. struna instrumentu z gryfem lub piszczałka organowa, na której można uzyskać taki dźwięk


SJP.pl


bordyzm

w matematyce: relacja równoważności w zbiorze zwartych rozmaitości różniczkowych


SJP.pl

Bordyzm – relacja równoważności w zbiorze zwartych rozmaitości różniczkowych. Na zbiorze klas abstrakcji tej relacji można zdefiniować działania w taki sposób, aby miał on strukturę pierścienia. Badanie relacji bordyzmu jest jednym z głównych nurtów w topologii algebraicznej.

Wikipedia


bordziłówka

wieś w Polsce


SJP.pl

Bordziłówka – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Rossosz.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.

Wieś jest sołectwem w gminie Rossosz. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 238 mieszkańców i była piątą co do wielkości miejscowością gminy.

Wikipedia


bordówka

1. rodzaj butelki do wina;
2. gwarowo: zapaska ozdobiona poprzecznymi paskami


SJP.pl


bordżomi

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto uzdrowiskowe w Gruzji, w regionie Samcche-Dżawachetia;

Wiktionary

Bordżomi (gruz. ბორჯომი) – miasto uzdrowiskowe w Gruzji, w regionie Samcche-Dżawachetia. Położone jest w górach Małego Kaukazu, nad rzeką Kurą (w Wąwozie Bordżomskim). Wokół miasta roztaczają się tereny Bordżomsko-Charagaulskiego Parku Narodowego. Zamieszkiwane jest przez 10,5 tys. osób (2014).

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bordżomski

Wiktionary


bordżomski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bordżomi, dotyczący Bordżomi (miasta w Gruzji)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bordżomi n.

Wiktionary


borealny

występujący na obszarach północnych; północny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) książk. północny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pardwa białosterna należy do gatunków borealnych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. boreasz mrz.

Wiktionary


boreasz

przestarzale: wiatr północny, wiatr borealny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) meteorol. przest. wiatr północny; wiatr borealny

Wiktionary

Zobacz też: inne postacie o imieniu „Boreasz”.

Boreasz (także Boreas; gr. Βορέας Boréas, Βοριάς Boriás „wiatr północny”, „północ”; łac. Boréas „wiatr północny”, Boreus „północny”, Aquilo „wiatr północny”, „północ”) – w mitologii greckiej bóg i uosobienie wiatru północnego; utożsamiany z rzymskim Akwilonem.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bɔˈrɛaʃ, AS: boreaš

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Boreasz mos.

 przym. borealny

Wiktionary


borecki

1. → Borek;
2. → Borek Wielkopolski;
3. → Borki; borkowski


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Czesław Borecki (1922–1978) – UB-ek
  • Feliks Borecki (1903–1944) – powstaniec warszawski
  • Hiob Borecki (1560–1631) – metropolita kijowski
  • Józef Borecki (ur. 1913) – polityk PRL-owski
  • Tomasz Borecki (ur. 1949) – leśnik
  • Wojciech Borecki (ur. 1956) – piłkarz
  • Jacek Borecki – bohater filmowy
  • Borecki Dwór – wieś w województwie warmińsko-mazurskim,

Wikipedia


boreczek

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Boreczek – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. strzelińskim, w gminie Borów
  • Boreczek – wieś w woj. mazowieckim, w pow. ostrowskim, w gminie Małkinia Górna
  • Boreczek – część wsi Rytele Święckie w woj. mazowieckim, w pow. sokołowskim, w gminie Kosów Lacki
  • Boreczek – wieś w woj. podkarpackim, w pow. ropczycko-sędziszowskim, w gminie Sędziszów Małopolski
  • Boreczek – osada w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. olsztyńskim, w gminie Biskupiec
  • Boreczek – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. śremskim, w gminie Brodnica
  • Boreczek – stacja kolejowa we wsi Boreczek
  • Borek

Wikipedia


borecznica

borecznica znaczona - muchówka z rodziny rączycowatych


SJP.pl

Borecznica – kolonia w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Wielgomłyny. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Goszczowa.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa piotrkowskiego.

Wikipedia


borecznik

owad, szkodnik drzew iglastych


SJP.pl


borecznikowate

rodzina owadów błonkoskrzydłych, szkodniki lasów


SJP.pl


borecznikowaty

o cechach borecznikowatych (rodzina owadów)


SJP.pl


borejko

nazwisko


SJP.pl


borejsza

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Hrabia Jerzy Aleksander Boreysza (1889-1975) – pułkownik pilot Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari
  • Jerzy Borejsza, wł. Beniamin Goldberg (1905-1952) – polski publicysta, działacz komunistyczny, polityczny i kulturalny, wydawca
  • Jerzy Wojciech Borejsza (ur. 1935-2019) – polski historyk i publicysta
  • Scholastyka Borejsza (1912-1989) − polska rusycystka, doktor nauk humanistycznych

Wikipedia


borek

1. zdrobnienie od: bór;
2. związek boru z metalami, odznaczający się wysoką temperaturą topnienia, dużą twardością i dobrą przewodnością elektryczną


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: bór

 (1.2) chem. związek nieorganiczny zawierający tylko atomy boru i metalu;

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. techn. świder

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borek – część miasta Jedlicze
  • Borek – część miasta Lubawa
  • Borek – część miasta Mielec
  • Borek – część miasta Ostrzeszów
  • Borek – część miasta Ryki
  • Borek – część miasta Sieradz
  • Borek – część miasta Szczytna
  • Borek – część miasta Tarnobrzeg
  • Borek – część miasta Wolbórz
  • Borek – część miasta Wrocław, w delegaturze Wrocław-Krzyki
  • Borek – wieś w pow. głogowskim, w gminie Głogów
  • Borek – osada wsi Ludwikowice Kłodzkie w pow. kłodzkim, w gminie Nowa Ruda

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbɔrɛk, AS: borek

Wiktionary

Powiązane:

 (1.1)

 rzecz. bór mrz., Borek mos./ż., borowy mos., borowik mos./mzw., borowina ż., borówka ż.

 przym. borowy

 (1.2)

 rzecz. bor mrz., boraks mrz., boran mrz., borazol mrz.

 przym. borowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) boreczek

 (1.3) gw. Górny Śląsk borer, brustlaja, brustlajsta, świyder

Wiktionary


borelia

bakteria wywołująca boreliozę


SJP.pl


borelioza

choroba zakaźna wywołana przez bakterie należące do krętków, przenoszone na człowieka przez kleszcze; choroba z Lyme; krętkowica kleszczowa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. wet. wielonarządowa choroba zakaźna przenoszona głównie przez kleszcze, którą wywołują krętki z rodzaju Borrelia;

Wiktionary

Bo

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nieleczona borelioza może prowadzić do poważnych chorób serca, układu nerwowego lub stawów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔrɛˈlʲjɔza, AS: borelʹi ̯oza

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) choroba z Lyme, krętkowica kleszczowa

Wiktionary


borelowski

zbiór borelowski - podzbiór przestrzeni topologicznej, który można uzyskać ze zbiorów otwartych tej przestrzeni za pomocą przeliczalnych sum, przekrojów bądź dopełnień


SJP.pl


borenstein

[czytaj: BOrensztajn] nazwisko


SJP.pl


borer

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. świder

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk borek, brustlaja, brustlajsta, świyder

Wiktionary


borewicz

nazwisko


SJP.pl


borg

dawniej: kredyt; bórg; zwykle w wyrażeniu: na borg - na kredyt


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) przest. obecnie łódź. kredyt udzielany w sklepie

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Anita Borg – amerykańska informatyczka
  • Arne Borg – szwedzki pływak
  • Björn Borg – szwedzki tenisista
  • Isak Borg – profesor z filmu Tam, gdzie rosną poziomki
  • Joseph Borg – maltański dyplomata
  • René Borg – francuski reżyser (Biały delfin Um)
  • borg → kredyt
  • Borg – rasa z filmu Star Trek
  • Borg – miejscowość w południowo-zachodniej Islandii
  • The Borg Collective – przymierze klanów zaprzyjaźnionych
  • Borg – japońska marka wysokiej klasy amatorskich teleskopów astronomicznych
  • Borg – system zarządzania klastrami komputerowymi opracowany przez Google

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ja wiem co to znaczy wyprzedawać ostatnie graty, żeby zapłacić komorne i borg w sklepiku.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. borgować

Wiktionary


borgia

[czytaj: bordżia] nazwisko


SJP.pl

Zobacz też: Borgiowie.

Borgia – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kalabria, w prowincji Catanzaro. Według danych z 31 grudnia 2016 gminę zamieszkiwało 7647 osób.

Wikipedia


borgiowie

ród włoski; Borgia


SJP.pl

Bo

Wikipedia


borgis

czcionka drukarska dziewięciopunktowa; burgos


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) typogr. druk. w systemie miar typograficznych Didota stopień czcionki odpowiadający dziewięciu punktom (3,3831 mm)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔrʲɟis, AS: borʹǵis

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) burgos

Wiktionary


borgosz

nazwisko


SJP.pl


borgowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|borgować.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. borgować ndk.

Wiktionary


borgować

dawniej: pożyczać komuś pieniądze, dawać coś na kredyt


SJP.pl

czasownik

 (1.1) przest. obecnie łódź. sprzedawać na kredyt

 (1.2) łódź. kupować na kredyt

 (1.3) stpol. pobłażać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten sklepikarz nie borgował, zawsze gotówki żądał.

 (1.2) Znów będą u mnie borgować na książeczki, a ty nic tylko dawaj i dawaj.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. borgowanie n., borg

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) brać na kartkę / na książeczkę / na książkę / na zeszyt

Wiktionary


borgowo

Borgowo (pol. hist. „Bargowo”) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Śrem. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Wikipedia


borhamer

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. wiertarka udarowa

Wiktionary


boris

Boris (jap. ボリス) – japoński zespół założony w 1992 roku. Dotychczas zespół grał stoner metal, psychodeliczny rock, drone doom, sludge metal, noise, ambient oraz tradycyjny rock.

Nazwa zespołu wzięła się od utworu "Boris" grupy Melvins (z albumu "Bullhead").

Wikipedia


borkacki

nazwisko


SJP.pl


borkan

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. przeważnie w odniesieniu do Akademii Krakowskiej: fundusz przeznaczony na wsparcie materialne dla niezamożnych studentów datadef|od połowy XVI w..

 (1.2) gw-pl|Bukowina. słoik

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Fundusze gromadzone na rzecz pomocy ubogim studentom nazywano „borkanami” (…). Istotą „borkanów” było zagwarantowanie środków finansowych (…), poprzez umieszczenie tych środków w dobrach nieruchomych.

 (1.1) Wyżéj powiedziałem, że majątek całéj akademii, to jest wszystkich kollegiów, wydziałów, burs i borkanów przeszło 6 milionów wynosił.

 (1.1) Upadek szkoły głównej Zamoyskiej musiał oczywiście pociągnąć za sobą upadek innych instytucyi w związku z nią będących. Zniknęły więc bursy, borkany i ów bank pobożny przeznaczony do wspierania ubogiej młodzieży (…)

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) borkarnia

 (1.2) zob. słoik.; gw-pl|Bukowina. banka

Wiktionary


borkarnia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. zob. borkan. (fundusz)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jego największą zasługą było jednak utworzenie wielkiej fundacji stypendialnej (borkarni) na Uniwersytecie Krakowskim, znanej pod nazwą „Bursa Garwasciana”.

 (1.1) Każda borkarnia miało sic. swoje nazwisko od fundatora, i każda miała swego administratora z professorów kolegów, i swoją osobną księgę przychodu i rozchodu.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) borkan

Wiktionary


borki

1. zdrobnienie od: bór;
2. związek boru z metalami, odznaczający się wysoką temperaturą topnienia, dużą twardością i dobrą przewodnością elektryczną


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie lubieszowskim obwodu wołyńskiego

 (1.2) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie jaworowskim obwodu lwowskiego;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • borki – związki chemiczne zawierające jon borkowy B3−
  • Borki – jeden ze stawów w Katowicach
  • Borki – wieś w powiecie bydgoskim, w gminie Dąbrowa Chełmińska
  • Borki – wieś w powiecie rypińskim, w gminie Skrwilno
  • Borki – wieś w powiecie tucholskim, w gminie Tuchola
  • Borki – wieś w powiecie biłgorajskim, w gminie Księżpol
  • Borki – wieś w powiecie łukowskim, w gminie Stoczek Łukowski
  • Borki – wieś w powiecie radzyńskim, w gminie Borki
  • Borki – wieś w powiecie ryckim, w gminie Nowodwór
  • Borki – osada w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, w gminie Otyń
  • Borki – wieś w powiecie bełchatowskim, w gminie Bełchatów
  • Borki – wieś w powiecie brzezińskim, w gminie Dmosin

Wikipedia

Powiązane:

 przym. borecki

Wiktionary


borkiewicz

nazwisko


SJP.pl

Borkiewicz – polski herb szlachecki.

Wikipedia


borkowianin

mieszkaniec Borku Wielkopolskiego (miasta w Polsce); Borczanin


SJP.pl


borkowianka

mieszkanka Borku Wielkopolskiego (miasta w Polsce); Borczanka


SJP.pl


borkowice

nazwa wielu wsi w Polsce


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borkowice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. trzebnickim, w gminie Oborniki Śląskie
  • Borkowice – wieś w woj. łódzkim, w pow. pabianickim, w gminie Dłutów
  • Borkowice – wieś w woj. mazowieckim, w pow. przysuskim, w gminie Borkowice
  • Borkowice – wieś w woj. opolskim, w pow. brzeskim, w gminie Lewin Brzeski
  • Borkowice – wieś w woj. opolskim, w pow. kluczborskim, w gminie Kluczbork
  • Borkowice – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. poznańskim, w gminie Mosina
  • Borkowice – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. koszalińskim, w gm. Będzino
  • Borkowice – gromada w powiecie kluczborskim
  • Borkowice – gromada w powiecie przysuskim
  • Borkowice – przystanek kolejowy w Borkowicach, w województwie opolskim

Wikipedia


borkowicki

przymiotnik od: Borkowice


SJP.pl


borkowicz

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Jacek Borkowicz
  • Leonard Borkowicz

Wikipedia


borkowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borkowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. inowrocławskim, w gminie Inowrocław
  • Borkowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. nowodworskim, w gminie Nasielsk
  • Borkowo – wieś w woj. podlaskim, w pow. kolneńskim, w gminie Kolno
  • Borkowo – wieś w woj. pomorskim, w pow. gdańskim, w gminie Pruszcz Gdański
  • Borkowo – wieś w woj. pomorskim, w pow. kartuskim, w gminie Żukowo
  • Borkowo – wieś w woj. pomorskim, w pow. tczewskim, w gminie Morzeszczyn
  • Borkowo – przysiółek wsi Szamarzewo w woj. wielkopolskim, w pow. wrzesińskim. w gminie Kołaczkowo
  • Borkowo – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. sławieńskim, w gminie Malechowo
  • Borkowo – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. świdwińskim, w gminie Połczyn-Zdrój
  • Borkowo – osiedle w Gdańsku, w dzielnicy Chełm
  • Borkowo – gromada
  • Borkowo – dawna gmina

Wikipedia


borkowski

→ Borki (wieś w Polsce); borecki


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Borkiem, dotyczący Borka

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alfred Borkowski (1930–2012) – lekarz, pisarz
  • Alfred Borkowski (ur. 1937) – entomolog
  • Eustazy Borkowski (1887–1960) – kapitan żeglugi wielkiej
  • Franciszek Borkowski (ur. 1957) – szachista
  • Jacek Borkowski (ur. 1959) – aktor
  • Józef Borkowski
  • Józef Dunin-Borkowski
  • Krzysztof Borkowski (ur. 1964) – polityk
  • Leszek Borkowski
  • Marek Borkowski (ur. 1965) – generał brygady, były zastępca komendanta głównego Straży Granicznej
  • Marian Borkowski (ur. 1934) – polski kompozytor
  • Piotr Borkowski

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Borek m.

Wiktionary


borkowszczyzna

wieś w Polsce


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borkowszczyzna – kolonia w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie świdnickim, w gminie Piaski.
  • Borkowszczyzna – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie brasławskim, w sielsowiecie Widze.
  • Borkowszczyzna – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie miadzielskim, w sielsowiecie Budsław.
  • Borkowszczyzna – dawny zaścianek na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie miorskim, w sielsowiecie Przebrodzie.
  • Borkowszczyzna – dawna wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie miorskim, w sielsowiecie Mikołajewo.
  • Borkowszczyzna – dawny folwar na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie miadzielskim, w sielsowiecie Budsław.
  • Borkowszczyzna – wieś na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie wileńskim, w gminie Rudomino

Wikipedia


borland

Bo

Wikipedia


bormann

nazwisko


SJP.pl

Bormann – polski herb szlachecki.

Wikipedia


bormaszina

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. wiertarka

Wiktionary


bormaszyna

przestarzale: wiertarka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. przest. zob. wiertarka.

 (1.2) stomat. przest. zob. wiertarka.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔrmaˈʃɨ̃na, AS: bormašỹna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. borowanie n.

 czas. borować

Wiktionary


bormio

Bormio (retoromański: Buorm) – miejscowość i gmina we Włoszech, znajduje się w prowincji Sondrio, region Lombardia. W pobliżu znajdują się liczne wyciągi i trasy narciarskie należące do kompleksu "Alta Valtellina". Inną atrakcją miasta są wody geotermalne wykorzystywane w ośrodku "Terme di Bormio".

Wikipedia


borna

przymiotnik od: bor; borowy


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borna – miasto w kraju związkowym Saksonia, w powiecie Lipsk
  • Borna-Heinersdorf – dzielnica Chemnitz
  • Borna – książę chorwacki
  • Borna (herb szlachecki)
  • Borna II
  • Borna III
  • Borna IV
  • Bornawirusy

Wikipedia


bornajski

choroba bornajska - zaraźliwa choroba owiec oraz koni atakująca ośrodkowy układ nerwowy


SJP.pl


bornaski

przymiotnik od: Borna (miasto w Saksonii); choroba bornaska - zakaźna wirusowa choroba koni i owiec


SJP.pl


borneanka

mieszkanka Borneo (wyspy w Archipelagu Malajskim)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka wyspy Borneo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Borneo n.

:: fm. Borneańczyk mos.

 przym. borneański

Wiktionary


borneańczyk

mieszkaniec Borneo (wyspy w Archipelagu Malajskim)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec wyspy Borneo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Borneo n.

:: fż. Borneanka ż.

 przym. borneański

Wiktionary


borneański

→ Borneo


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Borneo, dotyczący Borneo

Wiktionary

Patrz:

Borneo

Powiązane:

 rzecz. Borneo n., Borneańczyk mos., Borneanka ż.

Wiktionary


borneo

największa wyspa w Archipelagu Malajskim


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. wyspa w Archipelagu Malajskim;

Wiktionary

Borneo – wyspa w Azji Południowo-Wschodniej, jedna z Wielkich Wysp Sundajskich. Największa wyspa Azji, trzecia pod względem wielkości na świecie po Grenlandii i Nowej Gwinei.

Północna część należy do Malezji. Są to stany Sarawak i Sabah. Niewielki obszar (ok. 5 tys. km²) pomiędzy Sarawakiem i Sabahem zajmuje Brunei, reszta zaś to terytorium Indonezji.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W spojrzeniu malowała się taka ciekawość i odrobinę niechętne zdziwienie, jakby oglądał albatrosa z wyspy Borneo, fokę czy krokodyla.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔrˈnɛɔ, AS: borneo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Borneańczyk mos., Borneanka ż.

 przym. borneański

Wiktionary


borneol

związek organiczny występujący w drzewach kamforowych oraz w wielu olejkach eterycznych, otrzymywany również przez redukcję kamfory wodorem, stosowany w medycynie i w przemyśle perfumeryjnym


SJP.pl

Borneol – bicykliczny organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, podgrupy kamfanów, stosowany jako środek zapachowy, przypominający kamforę.

Występuje jako składnik wielu olejków eterycznych i jest naturalnym środkiem odstraszającym owady.

Borneol może być zsyntetyzowany przez redukcję kamfory w reakcji Meerweina-Ponndorfa-Verleya. Ta sama redukcja, ale zachodząca szybciej i nieodwracalnie z borowodorkiem sodu daje izoborneol jako kinetycznie kontrolowany produkt reakcji.

Wikipedia


bornholm

należąca do Danii wyspa położona na Morzu Bałtyckim


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. duńska wyspa w południowo-zachodniej części Bałtyku;

Wiktionary

Bornholm (wym. duńska: [bɒːnˈhʌlˀm]; bornholmsk: "Borringholm") – duńska wyspa w południowo-zachodniej części Morza Bałtyckiego. Jest najbardziej na wschód położonym okręgiem administracyjnym Danii (województwem – duń. "Amtskommune", od 2002 nazywanym gminą regionalną – duń. "Bornholms Regionskommune"), zamieszkiwanym przez 39,4 tys. mieszkańców (I 2020 r.).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bornholm jest być może najpiękniejszą z ponad czterystu duńskich wysp.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔrn̥xɔlm, AS: born̦χolm

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bornholmczyk mos., Bornholmka ż., bornholmski mrz.

 przym. bornholmski

Wiktionary


bornholmczyk

mieszkaniec Bornholmu (wyspy na Bałtyku)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec wyspy Bornholm

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bornholm mrz.

:: fż. Bornholmka ż.

 przym. bornholmski

Wiktionary


bornholmka

mieszkanka Bornholmu (wyspy na Bałtyku)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka wyspy Bornholm

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bornholm mrz.

:: fm. Bornholmczyk mos.

 przym. bornholmski

Wiktionary


bornholmski

→ Bornholm (wyspa duńska)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Bornholmu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. dialekt języka duńskiego używany na Bornholmie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Robert wydał szereg wierszy o idyllicznych bornholmskich krajobrazach.

 (2.1) Jan mówi tylko po bornholmsku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bornholm m., Bornholmczyk mos., Bornholmka ż.

Wiktionary


bornianin

mieszkaniec Bornego Sulinowa


SJP.pl


bornianka

mieszkanka Bornego Sulinowa


SJP.pl


borniański

→ Borne Sulinowo


SJP.pl

Patrz:

Borne Sulinowo

borniańskosulinowski

→ Borne Sulinowo


SJP.pl

Patrz:

Borne Sulinowo

bornica

muchówka z rodziny rączycowatych, pasożyt larw szkodliwych owadów leśnych


SJP.pl


bornit

minerał, siarczek miedzi i żelaza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. rzadki siarczek, bogate źródło miedzi;

Wiktionary

Bornit – minerał z gromady siarczków. Jest minerałem rzadkim, rozpowszechnionym tylko w niektórych regionach Ziemi. Minerał hydrotermalnych żył kruszcowych, zwykle występuje w asocjacji z chalkopirytem jako produkt odmieszania roztworu stałego, z galeną, sfalerytem i pirytem. Znany z wielu złóż miedzi, powszechny szczególnie w strefie cementacyjnej złóż siarczków Cu. Pospolity w łupkach miedzionośnych cechsztynu, tu w asocjacji z tetraedrytem, chalkozynem, pirytem, kowelinem.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbɔrʲɲit, AS: borʹńit

Wiktionary


borny

przymiotnik od: bor; borowy


SJP.pl


bornyl

związek lotny wchodzący w skład olejków


SJP.pl


boroczek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zdrobn. od: borok

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Erwin je taki boroczek.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. borok mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) borok, ciućmok, leluja, ciumciok

Wiktionary


boroczyce

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie w rejonie horochowskim obwodu wołyńskiego;

Wiktionary

Boroczyce ( Борочиче) – wieś na Ukrainie w rejonie łuckim obwodu wołyńskiego.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. boroczycki

Wiktionary


borodin

nazwisko, m.in.: Aleksander Borodin (1833-1887), rosyjski chemik, muzyk i kompozytor


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aleksandr Borodin – rosyjski chemik, kompozytor i muzyk
  • Andriej Borodin – radziecki polityk
  • Leonid Borodin – radziecki polityk
  • Michaił Borodin (właśc. Michaił Gruzenberg) – działacz Kominternu
  • Piotr Borodin – radziecki polityk
  • Sysoj Borodin – rosyjski wojskowy
  • (6780) Borodin – planetoida z grupy pasa głównego asteroid

Wikipedia


borodino

wieś w Rosji


SJP.pl

Borodino ( Бородино) – wieś (ros. деревня, trb. dieriewnia) w obwodzie moskiewskim Rosji, 12 kilometrów na zachód od Możajska.

W 1812 roku odbyła się tu bitwa podczas inwazji na Rosję wojsk Napoleona Bonapartego. Wieś była również miejscem walk w czasie obrony Moskwy w 1941 roku podczas ataku Niemiec na Związek Radziecki.

Wikipedia


borodzianka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. osiedle typu miejskiego na Ukrainie, stolica rejonu borodziańskiego w obwodzie kijowskim, położone nad rzeką Zdwiż;

Wiktionary

Borodzianka ( Бородянка, "Borodianka") – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie kijowskim, w rejonie buczańskim, nad Zdwyżem. W 2023 roku liczyło ok. 11,2 tys. mieszkańców.

Znajduje tu się stacja kolejowa Borodzianka, położona na linii Kijów – Korosteń – Kowel.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. borodziański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hist. war. Borodianka

Wiktionary


borodziej

chrząszcz z rodziny kózek, którego larwa żeruje w drewnie sosny i świerka, wyrządzając duże szkody


SJP.pl


borodziuk

nazwisko


SJP.pl


boroetan

bezbarwny, trujący gaz o odrażającym zapachu, stosowany jako cenne paliwo rakietowe oraz materiał do napędu torped podwodnych; dwuborowodór


SJP.pl


borogowia

dwunożny, mięsożerny dinozaur z rodziny troodonów


SJP.pl

Borogowia ("Borogovia") – dwunożny, mięsożerny dinozaur z rodziny troodonów. teropod spokrewniony z troodonem.

Znany jest jedynie z niekompletnych skamieniałości kończyn tylnych. Nazwa zwierzęcia pochodzi od "borogoves" (w polskim tłumaczeniu "borolągwy", "boroglątwy" albo "borogowie"), fikcyjnych stworzeń wymienionych w poemacie Lewisa Carrolla "Jabberwocky".

Wikipedia


borok

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. nieudacznik, ofiara losu; ktoś nieporadny, ale sympatyczny

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borok – wieś na Ukrainie, w obwodzie żytomierskim, w rejonie andruszowskim
  • Borok – osiedle w obwodzie jarosławskim, w rejonie niekouzskim
  • Borok – wieś w osiedlu wiejskim Polistowskoje rejonu bieżanickiego w obwodzie pskowskim
  • Borok – wieś w wołoście Luszczikskaja (osiedle wiejskie) rejonu bieżanickiego w obwodzie pskowskim
  • Borok – wieś w wołoscie Pożeriewickaja (osiedle wiejskie) rejonu diedowiczskiego w obwodzie pskowskim
  • Borok – wieś w wołoscie Szełonskaja (osiedle wiejskie) rejonu diedowiczskiego w obwodzie pskowskim
  • Borok – wieś w wołoscie Wiazjewskaja (osiedle wiejskie) rejonu diedowiczskiego w obwodzie pskowskim
  • Borok – wieś w osiedlu wiejskim Titowszczinskoje rejonu diemidowskiego w obwodzie smoleńskim
  • Borok – wieś w obwodzie smoleńskim, w rejonie smoleńskim, w łoińskim osiedlu wiejskim
  • Borok – wieś w rejonie tarnoskim obwodu wołogodzkiego
  • Borok – przystanek kolejowy w rejonie szyłowskim, w obwodzie riazańskim

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jo żech nie wiedziała, że z Zeflika je taki borok.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. boroczek mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk ciućmok, leluja, ciumciok, boroczek

Wiktionary


borokrzemian

związek chemiczny, np. borokrzemian sodu


SJP.pl


borokrzemianowy

→ borokrzemian


SJP.pl

Patrz:

borokrzemian

borokrzemowy

taki, w którego skład wchodzi tlenek boru i tlenek krzemu, np. szkło borokrzemowe


SJP.pl


borola

czerwone wino bułgarskie


SJP.pl


borom

forma rzeczownika.

 (1.1) C. plural|bor.

 (1.2) C. plural|bora.

 (1.3) C. plural|bór.

Wiktionary


boromeusz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) spolszczone nazwisko włoskiego świętego Carlo Borromeo;

 (1.2) imię|polski|m.;

Wiktionary

Boromeusz – imię męskie, pochodzące od nazwiska św. Karola Boromeusza. Żeński odpowiednik to Boromea.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Członkowie rodu Boromeuszów piastowali wysokie urzędy kościelne.

 (1.2) Portfel Boromeusza znaleziono na stacji kolejowej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. boromeuszka ż., Boromea ż., Boromeuszek mos.

 przym. Boromeuszowy

Wiktionary


boromeuszek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. Boromeusz

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Boromeuszku, pomóż dziadziowi wnieść sprawunki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Boromeusz mos., boromeuszka ż.

 przym. Boromeuszowy

Wiktionary


boromeuszka

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Kongregacja Sióstr Miłosierdzia św. Karola Boromeusza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. zakonnica należąca do jednego ze zgromadzeń Kongregacji Sióstr Miłosierdzia św. Karola Boromeusza;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Siostry boromeuszki noszą welony.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Boromeusz m., Boromeuszek mos.

Wiktionary


boromeuszowy

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. taki, który należy do Boromeusza

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Lidzia nazbierała moreli w Boromeuszowym ogródku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Boromeusz mos., Boromeuszek mos.

Wiktionary


boronatrokalcyt

minerał z gromady boranów, uwodniony boran sodu i wapnia krystalizujący w układzie trójskośnym; uleksyt, ulexyt, tiza, tinkalcyt, ukrainit


SJP.pl


boronice

Boronice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Kazimierza Wielka. Ma status sołectwa.

Wieś królewska "Borunice", położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie proszowskim województwa krakowskiego, jej tenutariuszem w 1595 roku był Krzysztof Krupka, cześnik koronny.

Wikipedia


boronowski

→ Boronów


SJP.pl

Patrz:

Boronów

boronów

wieś w Polsce


SJP.pl

Boronów (niem. "Boronow") – wieś w Polsce, w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim, nad rzeką Liswartą, siedziba gminy Boronów.

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa częstochowskiego. Liczy 3 342 mieszkańców.

Wikipedia


boroszewo

Boroszewo ( Bòròszewò) – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie tczewskim, w gminie Tczew. Wieś jest siedzibą sołectwa "Boroszewo", w którego skład wchodzą również miejscowości Damaszka i Bojary.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Wikipedia


borowa

1. przymiotnik od: bor; borny;
2. przymiotnik od: bór


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borowa – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. wrocławskim, w gminie Długołęka 
  • Borowa – część kolonii Tomaszówka w woj. lubelskim, w pow. chełmskim, w gminie Sawin
  • Borowa – wieś w woj. lubelskim, w pow. puławskim, w gminie Puławy 
  • Borowa – osada w woj. łódzkim, w pow. bełchatowskim, w gminie Bełchatów
  • Borowa – wieś w woj. łódzkim, w pow. bełchatowskim, w gminie Szczerców 
  • Borowa – wieś w woj. łódzkim, w pow. łódzki wschodnim, w gminie Koluszki 
  • Borowa – wieś w woj. łódzkim, w pow. piotrkowskim, w gminie Wola Krzysztoporska 
  • Borowa – kolonia w woj. łódzkim, w pow. radomszczańskim, w gminie Dobryszyce 
  • Borowa – wieś w woj. łódzkim, w pow. radomszczańskim, w gminie Gidle 
  • Borowa – osada w woj. łódzkim, w pow. radomszczańskim, w gminie Gidle 
  • Borowa – wieś w woj. łódzkim, w pow. radomszczańskim, w gminie Przedbórz 
  • Borowa – część wsi Czerniec w woj. małopolskim, w pow. nowosądeckim, w gminie Łącko

Wikipedia


borowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|borować.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • naborowywanie (borowanie) – proces obróbki cieplno-chemicznej stali
  • borowanie – wykonywanie otworów (np. korkoborem)
  • borowanie zęba w stomatologii

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Boisz się borowania? Zupełnie niepotrzebnie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔrɔˈvãɲɛ, AS: borovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. borować ndk.

 rzecz. bor, bormaszyna

Wiktionary


borować

wiercić


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) oczyszczać ząb z próchnicy lub plombaomby

 (1.2) wiercić, świdrować

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dentystka znieczuliła ząb, zanim zaczęła go borować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈrɔvat͡ɕ, AS: borovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bormaszyna ż., borowanie n.

Wiktionary


borowce

grupa pierwiastków chemicznych stanowiąca III grupę główną układu okresowego: bor, glin, gal, ind i tal


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borowce – pierwiastki należące do 13 grupy w układzie okresowym
  • Borowce – wieś w woj. mazowieckim, w pow. ostrołęckim, w gminie Troszyn
  • Borowce – wieś w woj. śląskim, w pow. częstochowskim, w gminie Dąbrowa Zielona
  • Borowce – dawna wieś w obwodzie witebskim, w rejonie głębockim, w sielsowiecie Psuja
  • Borowce – wieś w obwodzie mińskim, w rejonie wilejskim, w sielsowiecie Narocz
  • Borowce – wieś w obwodzie brzeskim, w rejonie łuninieckim, w sielsowiecie Dziatłowicze
  • Borowce – wieś w obwodzie mińskim, w rejonie mińskim, w sielsowiecie Papiernia
  • Borowce – dawna leśniczówka. Tereny, na których był położony leżą obecnie w obwodzie mińskim, w rejonie wilejskim, w sielsowiecie Narocz
  • Borowce – stacja kolejowa w miejscowości Baranowicze, w rejonie baranowickim, w obwodzie brzeskim
  • Borowce – w okręgu wileńskim, w rejonie święciańskim, w gminie Strunojcie.
  • Borowiec

Wikipedia


borowczak

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Jan Borowczak (1931–1984) – polski artysta
  • Jerzy Borowczak (ur. 1957) – polski polityk
  • Ziemowit Borowczak (ur. 1977) – polski samorządowiec i urzędnik
  • Martyna Borowczak (ur. 2002) – polska siatkarka

Wikipedia


borowczyk

nazwisko


SJP.pl


borowiacki

→ Borowiak


SJP.pl

Patrz:

Borowiak

borowiaczek

gatunek nietoperza


SJP.pl


borowiaczka

gatunek nietoperza


SJP.pl


borowiak

borowiak kanadyjski, borowiak syberyjski - gatunki ptaków z rodziny kurowatych


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borowiak – struga, dopływ Prostyni
  • Dariusz Borowiak – polski geograf
  • Joanna Borowiak – polska polityk, nauczycielka i samorządowiec
  • Łukasz Borowiak – polski polityk i samorządowiec
  • Mariusz Borowiak – polski pisarz, dziennikarz i marynista
  • Mateusz Borowiak – brytyjsko-polski pianista
  • Tekla Borowiak – polska działaczka robotnicza
  • Wojciech Borowiak – polski trener judo
  • Borowiacy

Wikipedia


borowianka

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borowianka – potok, dopływ Leksandrówki
  • Borowianka – struga, dopływ Orzyca
  • Borowianka – wieś w woj. śląskim, w pow. kłobuckim, w gminie Kłobuck

Wikipedia


borowica

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borowica – wieś w woj. lubelskim, w pow. krasnostawskim, w gminie Łopiennik Górny
  • Borowica – część wsi Gołkowice w woj. śląskim, w pow. wodzisławskim, w gminie Godów
  • Borowica – nieistniejący przysiółek wsi Uciechów w woj. dolnośląskim, w pow. dzierżoniowskim, w gminie Dzierżoniów
  • Borowica – rzeka
  • Borowica – schronisko turystyczne w Rodopach
  • Borowica – wieś w obwodzie Kyrdżali
  • Borowica – wieś w obwodzie Widyń
  • Borowica – wieś w obwodzie żytomierskim w rejonie korosteńskim

Wikipedia


borowice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borowice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. karkonoskim, w gminie Podgórzyn
  • Borowice – wieś w woj. mazowieckim, w pow. płockim, w gminie Bodzanów
  • Borowice – osada w woj. zachodniopomorskim, w pow. goleniowskim, w gminie Stepnica
    • Borowice – przystanek kolejowy

Wikipedia


borowicki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Borowiczami, dotyczący Borowicz

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Borowicze n.

Wiktionary


borowicowate

o cechach borowicowatych (rodzina roślin)


SJP.pl


borowicowaty

o cechach borowicowatych (rodzina roślin)


SJP.pl


borowicz

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adam Borowicz (ur. 1980) – polski kucharz, osobowość telewizyjna
  • Aldona Borowicz (ur. 1949) – polska poetka, krytyczka literacka i eseistka
  • Aleksander Borowicz (1943–2022) – polski działacz partyjny i państwowy, ekonomista
  • Barbara Borowicz – polska klarnecistka
  • Beata Borowicz-Sierocka (ur. 1950) – polska filozofka
  • Czesław Borowicz (ur. 1941) – polski hokeista, polityk i samorządowiec
  • Katarzyna Borowicz (ur. 1985) – polska modelka, Miss Polonia 2004
  • Krystyna Borowicz (1923–2009) – polska aktorka
  • Lew Borowicz (1896–1937) – rosyjski rewolucjonista i funkcjonariusz służb specjalnych
  • Łukasz Borowicz (ur. 1977) – polski dyrygent
  • Mateusz Borowicz (ur. 1994) – polski żużlowiec
  • Monika Borowicz (ur. 1982) – polska kajakarka

Wikipedia


borowiczak

mól borowiczak - gatunek mola


SJP.pl


borowicze

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w europejskiej części Rosji, w obwodzie nowogrodzkim, położone nad rzeką Mstą;

Wiktionary

Zobacz też: Borowicze (obwód wołyński).

Borowicze ( Боровичи, Borowiczi) – miasto w Rosji (obwód nowogrodzki), położone nad rzeką Mstą, 194 km od Nowogrodu Wielkiego. Stolica rejonu borowickiego.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. borowicki

Wiktionary


borowiczki

osiedle Płocka


SJP.pl

Borowiczki – jednostka pomocnicza gminy (osiedle) Płocka. Obejmuje m.in. Borowiczki-Parcele i Borowiczki-Cukrownię.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Borowiczki. W 1973 r. utworzono gminę Borowiczki. Borowiczki zostały przyłączone do miasta 1 grudnia 1981 roku. Powierzchnia osiedla to 6,04 km². W Borowiczkach mieszka 3645 osób.

Wikipedia


borowiczkowski

przymiotnik od: Borowiczki


SJP.pl


borowie

wieś w Polsce


SJP.pl

Borowie – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie garwolińskim, w gminie Borowie.

Miejscowość jest siedzibą gminy Borowie oraz rzymskokatolickiej parafii Świętej Trójcy.

Wikipedia


borowiec

1. nietoperz z rodziny mroczkowatych;
2. każdy pierwiastek należący do grupy borowców


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek należący do trzynastej grupy układu okresowego

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zool. nazwa systematyczna|Nyctalus|ref=tak., rodzaj owadożernych nietoperzy

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (3.1) pot. funkcjonariusz BOR

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • borowiec – rodzaj grzyba z rodziny borowikowatych
  • Borowiec – rodzaj ssaków z podrodziny mroczków
  • Borowiec – część miasta Chrzanów
  • Borowiec – część miasta Łódź
  • Borowiec – część miasta Piwniczna-Zdrój
  • Borowiec – wieś w woj. lubelskim, w pow. biłgorajskim, w gminie Łukowa
  • Borowiec – wieś w woj. lubuskim, w pow. nowosolskim, w gminie Siedlisko
  • Borowiec – przysiółek wsi Wola Pszczółecka w woj. łódzkim, w pow. bełchatowskim, w gminie Zelów
  • Borowiec – wieś w woj. łódzkim, w pow. łęczyckim, w gminie Piątek
  • Borowiec – przysiółek wsi Stara Brzeźnica w woj. łódzkim, w pow. pajęczańskim, w gminie Nowa Brzeźnica
  • Borowiec – wieś w woj. łódzkim, w pow. piotrkowskim, w gminie Aleksandrów
  • Borowiec – przysiółek wsi Wielgomłyny w woj. łódzkim, w pow. radomszczańskim, w gminie Wielgomłyny

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na powłoce walencyjnej borowców znajdują się 3 elektrony walencyjne.

Wiktionary

Powiązane:

 (3.1)

:: skr. BOR

:: rzecz. BOR-owiec mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (3.1) BOR-owiec

Wiktionary


borowiecki

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Barbara Borowiecka (ur. 1956) – polska malarka, ofiara wykorzystywania seksualnego dzieci w Kościele katolickim
  • Grażyna Borowiecka (ur. 1959) – polska lekkoatletka, siedmioboistka
  • Katarzyna Borowiecka – polska dziennikarka
  • Lucjan Borowiecki (1925–2000) – polski chemik
  • Ludwik Borowiecki (1912–1944) – polski działacz ruchu robotniczego, członek ruchu oporu
  • Ryszard Borowiecki (ur. 1943) – polski ekonomista
  • Sławomir Borowiecki (ur. 1977) – polski łyżwiarz figurowy
  • Stanisław Borowiecki (1931–2023) – polski dziennikarz
  • Stefan Borowiecki (1881–1937) – polski lekarz psychiatra i neurolog
  • Karol Borowiecki – postać fikcyjna, bohater powieści Władysława Reymonta Ziemia Obiecana

Wikipedia


borowik

1. grzyb kapeluszowy z rodziny borowikowatych;
2. potocznie: borowiec (funkcjonariusz Biura Ochrony Rządu)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) mykol. nazwa systematyczna|Boletus|L.|ref=tak., rodzaj grzybów jadalnych, rurkowatych, z rodziny borowikowatych;

 (1.2) kulin. spoż. grzyb z rodzaju borowików (1.1)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) pot. żart. funkcjonariusz BOR-u

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • borowik – nazwa gatunków grzybów z rodziny borowikowatych
    • borowik blednący Butyriboletus fechtneri (Velen.) Arora & J.L. Frank 2014
    • borowik ciemnobrązowy Boletus aereus Bull. 1789
    • borowik ceglastopory Sutorius luridiformis (Rostk.) G. Wu & Zhu L. Yang 2016
    • borowik klinowotrzonowy Cyanoboletus pulverulentus (Opat.) Gelardi, Vizzini & Simonini 2014
    • borowik korzeniasty Caloboletus radicans (Pers.) Vizzini 2014
    • borowik kruchy Hemileccinum impolitum (Fr.) Šutara 2008
    • borowik królewski Butyriboletus regius (Krombh.) Arora & J.L. Frank 2014
    • borowik ponury Suillellus luridus (Schaeff.) Murrill 1909
    • borowik purpurowy Suillellus rhodoxanthus (Krombh.) Blanco-Dios 2025
    • borowik sosnowy Boletus pinophilus Pilát & Dermek 1973
    • borowik szlachetny Boletus edulis Bull. 1782

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Wczoraj znalazłam dorodnego borowika.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈrɔvʲik, AS: borovʹik

Wiktionary

Powiązane:

 (1.1)

 rzecz. bór m., borek m., boreczek m., Borek m., Boreczek m., borówka ż., borowy m., borowikowate nmos.

 przym. borowikowy, borowikowaty, borowy

 (2.1)

 rzecz. borowiec, BOR-owiec

 skr. BOR

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) prawdziwek

 (2.1) borowiec, BOR-owiec

Wiktionary


borowikowate

rodzina grzybów kapeluszowych w większości jadalnych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) mykol. syst. nazwa systematyczna|Boletaceae|Chevall.|ref=tak., rodzina grzybów należąca do rzędu borowikowców;

Wiktionary

Borowikowate ("Boletaceae" Chevall.) – rodzina grzybów należąca do rzędu borowikowców ("Boletales"). Większość borowikowatych jest jadalnych, są często zbieranymi grzybami.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Większość borowikowatych jest jadalna.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. borowik m., borowikowce nmos.

 przym. borowikowy, borowikowaty, borowy

Wiktionary


borowikowaty

o cechach borowikowatych (rodzina grzybów)


SJP.pl


borowikowce

rodzaj grzybów z rodziny borowikowatych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) mykol. syst. nazwa systematyczna|Boletales|E.-J. Gilbert|ref=tak., rząd grzybów z klasy pieczarniaków;

Wiktionary

Borowikowce ("Boletales" E.-J. Gilbert) – rząd grzybów z klasy pieczarniaków ("Agaricomycetes").

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Borowikowate zalicza się do rzędu borowikowców.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. borowik m., borowikowate nmos.

 przym. borowikowy, borowikowaty, borowy

Wiktionary


borowikowiec

rodzaj grzybów z rodziny borowikowatych


SJP.pl


borowikowy

związany z borowikiem


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący borowika

 (1.2) przyrządzony z borowików, z dodatkiem borowików

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Jej towarzysz namówił ją jednak, aby spróbowała specjalności kuchni, barszczu ukraińskiego i placek ziemniaczanyacków ziemniaczanych w sosie borowikowym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔrɔvʲiˈkɔvɨ, AS: borovʹikovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. borowik m., borowiczek m., borowikowate nmos., borowikowce nmos.

Wiktionary


borowina

1. krzew borówek
2. nieodwodniony torf leczniczy; humolit
3. urodzajna, niezbielicowana gleba kredowa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. stosowany w lecznictwie torf;

 (1.2) geol. rodzaj urodzajnej gleby kredowej

 (1.3) bot. zbiorowisko krzewów borówki

 (1.4) bot. lud. czarna jagoda

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • borowina – nieodwodniony torf leczniczy
  • borowina – gleba kredowa
  • borowina – krzewy borówek
  • Borowina – część miasta Szczytna
  • Borowina – część miasta Szczyrk
  • Borowina – wieś w woj. lubelskim, w pow. biłgorajskim, w gminie Józefów
  • Borowina – kolonia wsi Wierzchowina, w woj. lubelskim, w pow. krasnostawskim, w gminie Żółkiewka
  • Borowina – wieś w woj. lubelskim, w pow. łukowskim, w gminie Stanin
  • Borowina – część wsi Sarnów w woj. lubelskim, w pow. łukowskim, w gminie Stanin
  • Borowina – wieś w woj. lubelskim, w pow. puławskim, w gminie Puławy
  • Borowina – część wsi Krukówka w woj. lubelskim, w pow. ryckim, w gminie Stężyca
  • Borowina – część wsi Grodysławice w woj. lubelskim, w pow. tomaszowskim, w gminie Rachanie

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dlaczego borowina do zabiegów posiada różną gramaturę?

 (1.1) Tak otrzymaną borowinę używa się do kąpieli, zawijań oraz okładów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔrɔˈvʲĩna, AS: borovʹĩna

Wiktionary

Powiązane:

 (1.1)

 przym. borowinowy

 rzecz. borówka ż., bór m.

 przym. borówkowy, borowy

Wiktionary


borowinoterapia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) terapia przy użyciu borowiny

Wiktionary


borowinowy

przymiotnik od: borowina


SJP.pl


borowiński

nazwisko


SJP.pl


borownica

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borownica – wieś w woj. lubelskim, w pow. janowskim, w gminie Janów Lubelski
  • Borownica – przysiółek wsi Poczołków w woj. opolskim, w pow. oleskim, w gminie Zębowice
  • Borownica – wieś w woj. podkarpackim, w pow. przemyskim, w gminie Bircza
  • Borownica – część wsi Chachalnia w woj. wielkopolskim, w powiedzie krotoszyńskim w gminie Zduny
  • Borownica – potok, dopływ Sanu
  • Borownica – potok, dopływ Białej
  • Borownica – struga, dopływ Granicznego Rowu (Orli)

Wikipedia


borowno

Borowno – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Mykanów. Wieś leży 24 km na wschód od Kłobucka.

Za Królestwa Polskiego istniała gmina Borowno.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Borowno. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

Wikipedia


borowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. lipnowskim, w gminie Tłuchowo
  • Borowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. radziejowskim, w gminie Bytoń
  • Borowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. radziejowskim, w gminie Dobre
  • Borowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. rypińskim, w gminie Rogowo
  • Borowo – osada w woj. lubelskim, w pow. chełmskim, w gminie Siedliszcze
  • Borowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. lipskim, w gminie Lipsko
  • Borowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. płockim, w gminie Drobin
  • Borowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. sierpeckim, w gminie Rościszewo
  • Borowo – wieś w woj. pomorskim, w pow. kartuskim, w gminie Kartuzy
  • Borowo – osada wsi Sopieszyno w woj. pomorskim, w pow. wejherowskim, w gminie Wejherowo
  • Borowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. chodzieskim, w gminie Szamocin
  • Borowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. konińskim, w gminie Krzymów

Wikipedia


borowodorowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) chem. hydroborowanie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Reakcję borowodorowania często przeprowadza się przy użyciu diboranu rozpuszczonego w tetrahydrofuranie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. borowodór m., borowodorek m.

 czas. borowodorować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hydroborowanie

Wiktionary


borowodory

Borowodory (borany) – nieorganiczne związki chemiczne złożone z wodoru i boru. Monomeryczny #PATRZ jest miękkim kwasem Lewisa. Ze względu na dużą skłonność do dimeryzacji nie występuje w stanie wolnym, a jedynie w postaci kompleksów ze związkami nukleofilowymi, czyli zasadami Lewisa (np. z pirydyną, #PATRZ:#PATRZ), a w stanie wolnym dimeryzuje. Dwa najprostsze stabilne borany są gazami (#PATRZ i #PATRZ), cięższe cieczami np. (#PATRZ, #PATRZ, #PATRZ, #PATRZ), a #PATRZ (dekaboran) jest ciałem stałym.

Wikipedia


borowodór

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. nieorganiczny związek chemiczny złożony z wodoru i boru;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. borowodorowanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) boran

Wiktionary


borowski

przymiotnik od: Borowa, Borowie, Borów


SJP.pl

Borowski (forma żeńska: Borowska; liczba mnoga: Borowscy) – polskie nazwisko.

Wikipedia


borowy

1. przymiotnik od: bor; borny;
2. przymiotnik od: bór


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) reg. pozn. leśniczy

przymiotnik

 (2.1) związany z borem (lasem), dotyczący boru (lasu)

 (2.2) związany z pierwiastkiem borem, dotyczący pierwiastka boru

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borowy – struga, dopływ Uszwicy
  • Borowy – pseudonim Adama Stabrawy
  • Borowy Las
  • Borowy Młyn
  • Borowy – inaczej: Leszy

Wikipedia

Powiązane:

 (1.1, 2.1)

 rzecz. bór m., borek m., Borek m., borowik m., borowina ż., borówka ż.

 (2.2)

 rzecz. bor m., borek m., boraks m., boran m., borazol m.

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) leśny

Wiktionary


boroń

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Andrzej Boroń – działacz antykomunistyczny, polski osadnik wojskowy na Ziemiach Odzyskanych,
  • Edward Boroń – polski polityk, poseł na Sejm PRL IX kadencji
  • Franciszek Boroń – polski nauczyciel, członek Wydziału Związku Drużyn Podhalańskich w 1914
  • Ignacy Boroń – polski nauczyciel
  • Jan Boroń – polski lekarz internista, podpułkownik lekarz Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej
  • Józef Boroń – polski ekonomista, prof. zw. dr hab.
  • Marek Boroń – polski policjant, od 2024 r. komendant główny Policji
  • Sabina Boroń – polska rdzeniarka i polityk, posłanka na Sejm PRL
  • Stanisław Boroń – polski nauczyciel
  • Sylwia Boroń – polska aktorka teatralna i filmowa
  • Piotr Boroń
  • Anna Boroń-Kaczmarska

Wikipedia


boroński

nazwisko


SJP.pl


borsalino

kapelusz filcowy z szerokim, miękkim rondem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rodzaj filcowego kapelusza;

Wiktionary

Borsalino – włoskie przedsiębiorstwo specjalizujące się w wyrobie kapeluszy, założone przez Giuseppe Borsaliniego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Z taksówki wysiadł mężczyzna w białym borsalinie.

Wiktionary


borski

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Jan Maurycy Borski – polski publicysta i dziennikarz, socjalista
  • Lech Borski – polski prozaik i publicysta
  • Marcin Borski – polski sędzia piłkarski
  • Ryszard Borski – luterański duchowny
  • Borski (Borski I, Noga) − polski herb szlachecki
  • Borski II − polski herb szlachecki
  • Borski III − polski herb szlachecki
  • okręg borski – okręg we wschodniej Serbii

Wikipedia


borsuczek

zdrobnienie od: borsuk


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zdrobn. od: borsuk

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Opiekunka karmi borsuczka butelką.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. borsuczę n., borsuczyca ż., borsuk mzw., borsukowatość ż.

 czas. borsuczeć ndk., zborsuczeć dk.

 przym. borsuczy, borsukowaty, borsukowy

 przysł. borsuczo

Wiktionary


borsuczeć

rzadko: stawać się nietowarzyskim; dziwaczeć


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zborsuczeć)

 (1.1) rzad. dziwaczeć, stawać się odludkiem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bronek nam borsuczeje, mieszkając na tym odludziu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. borsuczek mzw., borsuczę n., borsuczyca ż., borsuk mzw.

 czas. zborsuczeć dk., zborsuczyć się dk.

 przym. borsuczy, borsukowaty, borsukowy

 przysł. borsuczo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dziwaczeć

Wiktionary


borsuczo

przysłówek

 (1.1) na sposób borsuczy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. borsuczek mzw., borsuczę n., borsuczyca ż., borsuk mzw., borsukowatość ż.

 przym. borsuczy, borsukowaty, borsukowy

 czas. zborsuczeć, borsuczeć

Wiktionary


borsuczy

borsukowy;
1. odnoszący się do borsuka, należący do borsuka, np. borsucze futro;
2. wykonany z borsuka lub z jego futra, np. borsucza czapka


SJP.pl

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) należący do borsuka

przymiotnik relacyjny

 (2.1) dotyczący borsuka, określający borsuka, używany przy borsuku

przymiotnik jakościowy

 (3.1) charakterystyczny dla borsuka, mający cechy borsuka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔrˈsut͡ʃɨ, AS: borsučy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. borsuczek mzw., borsuczę n., borsuczyca ż., borsuk mzw.

 czas. borsuczeć ndk., zborsuczeć dk.

 przym. borsukowaty, borsukowy

 przysł. borsuczo

Wiktionary


borsuczyca

samica borsuka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zool. samica borsuka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Obserwuję borsuczycę opiekującą się młodymi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. borsuczek mzw., borsuczę n., borsukowatość ż.

:: fm. borsuk mzw.

 czas. borsuczeć ndk., zborsuczeć dk.

 przym. borsuczy, borsukowaty, borsukowy

 przysł. borsuczo

Wiktionary


borsuczątko

młode borsuka; borsuczę


SJP.pl


borsuczę

młode borsuka; borsuczątko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zool. młode borsuka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pracownicy zoo karmią borsuczęta butelką.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. borsuczek mzw., borsuczyca ż., borsuk mzw., borsukowatość ż.

 czas. borsuczeć ndk., zborsuczeć dk.

 przym. borsuczy, borsukowaty, borsukowy

 przysł. borsuczo

Wiktionary


borsuk

ssak o biało-czarnym umaszczeniu sierści, drapieżnik z rodziny łasicowatych; jaźwiec


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Meles|Brisson|ref=tak., rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny kunowatych;

 (1.2) zool. zwierzę z rodzaju borsuków (1.1)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) książk. przen. człowiek ponury, skryty, lubiący samotność

Wiktionary

Borsuk ("Meles") – rodzaj ssaków z podrodziny Melinae w obrębie rodziny łasicowatych (Mustelidae). Współcześnie używane polskie określenie tego zwierzęcia, które wyparło wcześniejszą nazwę "jaźwiec", pochodzi oryginalnie z języków tureckich (turcyzm), a do języka polskiego trafiło za pośrednictwem ruskim (rutenizm).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Z sierści borsuka wyrabiano dawniej pędzle.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔrsuk, AS: borsuk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. borsuczę n., borsukowatość ż.

:: zdrobn. borsuczek mzw.

:: fż. borsuczyca ż.

 czas. borsuczeć ndk., zborsuczeć dk.

 przym. borsukowy, borsuczy, borsukowaty

 przysł. borsuczo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) jaźwiec

 (2.1) dzik, odludek, pustelnik, samotnik

Wiktionary


borsukowaty

przypominający wyglądem bądź zachowaniem borsuka; skryty, ponury, samotny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) przypominający borsuka

 (1.2) ponury, skryty

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pod schodami siedział borsukowaty zwierz łypiąc na mnie oczami.

 (1.2) Spotkałem na klatce tego borsukowatego typa spod piątki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. borsuczek mzw., borsuczę n., borsuczyca ż., borsuk mzw., borsukowatość ż.

 czas. borsuczeć ndk., zborsuczeć dk.

 przym. borsuczy, borsukowy

 przysł. borsuczo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) skryty

Wiktionary


borsukowy

borsuczy;
1. odnoszący się do borsuka, należący do borsuka, np. borsukowe futro;
2. wykonany z borsuka lub z jego futra, np. borsukowa czapka


SJP.pl

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) należący do borsuka

przymiotnik relacyjny

 (2.1) dotyczący borsuka, określający borsuka, używany przy borsuku

przymiotnik jakościowy

 (3.1) charakterystyczny dla borsuka, mający cechy borsuka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. borsuczek mzw., borsuczę n., borsuczyca ż., borsuk mzw.

 czas. borsuczeć ndk., zborsuczeć dk.

 przym. borsuczy, borsukowaty

 przysł. borsuczo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) borsuczy

Wiktionary


borsukówka

wieś w Polsce


SJP.pl

Borsukówka – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Dobrzyniewo Duże.

Wieś królewska leśnictwa knyszyńskiego w ziemi bielskiej województwa podlaskiego w 1795 roku.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Wikipedia


borszczowski

→ Borszczów (miasto na Ukrainie)


SJP.pl


borszczów

miasto na Ukrainie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, siedziba administracyjna rejonu borszczowskiego;

Wiktionary

Borszczów (ukr. Борщів, "Borszcziw") – miasto na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie czortkowskim, siedziba hromady.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. borszczowski

Wiktionary


borszczówka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie łanowieckim obwodu tarnopolskiego;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borszczówka (rejon gródecki)
  • Borszczówka (rejon hoszczański)
  • Borszczówka (hromada Borsuki), rejon krzemieniecki
  • Borszczówka (hromada Poczajów), rejon krzemieniecki
  • Borszczówka – wieś w obwodzie rówieńskim, w rejonie rówieńskim, w hromadzie Mała Lubasza
  • Borszczówka – dawna kolonia na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie miadzielskim, w sielsowiecie Budsław.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. borszczówecki

Wiktionary


borszowice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borszowice – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. jędrzejowskim, w gminie Imielno
  • Borszowice – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. jędrzejowskim, w gminie Sędziszów
  • Borszowice – wieś
  • Borszowice – przystanek kolejowy w miejscowości Borszowice, w rejonie samborskim, w obwodzie lwowskim

Wikipedia


borsztajn

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. krawężnik

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jo od bajtla na borsztajnie przesiadywoł z karlusami. → Ja od dziecka przesiadywałem z chłopakami na krawężniku.

Wiktionary


borszyn

Borszyn – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Ozorków.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa łódzkiego.

Wikipedia


borszów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie przemyślańskim obwodu lwowskiego;

Wiktionary

Borszów ( Боршів, "Borsziw") – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie przemyślańskim.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. borszowski

Wiktionary


bort

drobnokrystaliczny diament zawierający zanieczyszczenia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stpol. pień, kłoda

Wiktionary

Bort (boart, bortz) – drobnokrystaliczna, zanieczyszczona (nieprzezroczysta) odmiana diamentu o kolorze szarym lub czarnym. Ze względu na wykorzystanie jedynie w przemyśle nazywa się go inaczej diamentem technicznym.

Występuje w nieprzezroczystych skupieniach zbitych, kulisto-zbitych i drobnokrystalicznych. Krajem szczególnego występowania tego minerału jest Brazylia (stan Bahia), oraz Rosja, Zair, Ghana.

Wikipedia


borta

taśma pasmanteryjna do naszywania na odzieży; burt; lamówka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) włók. pasmanteryjna taśma do obszywania skrajów tkaniny

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borta – strumień
  • Borda
  • Gornja Borta
  • Mala Borta

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbɔrta, AS: borta

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lamówka, obszywka

Wiktionary


bortkiewicz

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Jan Bortkiewicz
  • Paweł Bortkiewicz
  • Siergiej Bortkiewicz
  • Wincenty Bortkiewicz
  • Władysław Bortkiewicz

Wikipedia


bortniki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. wieś w rejonie żydaczowskim obwodu lwowskiego;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bortniki – wieś w obwodzie grodzieńskim, w rejonie świsłockim, w sielsowiecie Świsłocz
  • Bortniki – wieś w obwodzie mińskim, w rejonie mołodeczańskim, w sielsowiecie Olechnowicze
  • Bortniki – wieś w obwodzie witebskim, w rejonie głębockim, w sielsowiecie Plisa.
  • Bortniki – dawny zaścianek w obwodzie mińskim, w rejonie miadzielskim, w sielsowiecie Świr.
  • Bortniki – wieś w rejonie tłumackim obwodu iwanofrankiwskiego
  • Bortniki – wieś w rejonie żydaczowskim obwodu lwowskiego
  • Bortniki – wieś w rejonie tulczyńskim obwodu winnickiego
  • Bortniki – przystanek kolejowy w miejscowości Bortniki, w rejonie stryjskim, w obwodzie lwowskim
  • Bortniki (gmina) – dawna gmina wiejska w powiecie bóbreckim województwa lwowskiego II RP

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bortnicki

Wiktionary


bortnowski

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adam Bortnowski – polski reżyser
  • Aleksander Bortnowski – polski generał
  • Bronisław Bortnowski – polski działacz komunistyczny, publicysta, oficer sowieckich służb wywiadowczych
  • Czesław Bortnowski – polski koszykarz
  • Marcin Bortnowski – polski kompozytor
  • Stanisław Bortnowski – polski nauczyciel akademicki
  • Władysław Bortnowski – polski generał i działacz emigracyjny
  • Zbigniew Bortnowski – polski inżynier, poseł na Sejm
  • Bortnowska

Wikipedia


bortowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|bortować.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. bortować

Wiktionary


boru

forma rzeczownika.

 (1.1) D. lp. od: bor

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔru, AS: boru

Wiktionary


boruc

nazwisko


SJP.pl

Boruc – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 979 osoby, według nowszych, internetowych danych noszą je 1225 osoby. Nazwisko pochodzi od imion Borzysław lub Borzymir i jest najbardziej rozpowszechnione we wschodniej środkowej Polsce.

Wikipedia


boruch

nazwisko


SJP.pl


boruchowo

Boruchowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie obornickim, w gminie Ryczywół.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.

Wikipedia


boruchów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie kiwereckim obwodu wołyńskiego;

Wiktionary

Boruchów ( Борохів, "Borochiw)" – wieś na Ukrainie w rejonie łuckim obwodu wołyńskiego.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. boruchowski

Wiktionary


borucice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borucice – wieś w woj. łódzkim, w pow. łęczyckim, w gminie Grabów
  • Borucice – wieś w woj. opolskim, w pow. brzeskim, w gminie Lubsza
  • Borucice – przystanek osobowy w Borucicach, w województwie opolskim

Wikipedia


borucin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borucin – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. radziejowskim, w gminie Osięciny
  • Borucin – wieś w woj. śląskim, w pow. raciborskim, w gminie Krzanowice
  • Borucin – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. pleszewskim, w gminie Pleszew
  • Borucin – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. kamieńskim, w gminie Kamień Pomorski
  • Borucin – gromada
  • Borucin – nieczynny wąskotorowy przystanek kolejowy w Borucinie, w województwie kujawsko-pomorskim

Wikipedia


borucinek

Borucinek – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie radziejowskim, w gminie Osięciny.

Wikipedia


borucino

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borucino – wieś w woj. pomorskim, w pow. kartuskim, w gminie Stężyca
  • Borucino – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. złotowskim, w gminie Okonek
  • Borucino – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. świdwińskim, w gminie Połczyn-Zdrój

Wikipedia


borucki

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Andrzej Borucki – szopkarz krakowski
  • Andrzej Borucki – muzealnik
  • Gwidon Borucki – aktor, muzyk, piosenkarz, żołnierz armii Andersa
  • Henryk Borucki – generał Polskiej Armii Ludowej
  • Jerzy Borucki – geolog
  • Kazimierz Borucki – dyrektor muzeum w Bydgoszczy
  • Mateusz Borucki – siatkarz

Wikipedia


borujski

przymiotnik od: Borujsko


SJP.pl


borujsko

przymiotnik od: Borujsko


SJP.pl


borusewicz

nazwisko


SJP.pl


borusiewicz

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Jolanta Borusiewicz – polska piosenkarka, kompozytorka, autorka tekstów
  • Mirosław Borusiewicz – polski socjolog kultury
  • Andrzej Borusiewicz – polski naukowiec

Wikipedia


borusiński

nazwisko


SJP.pl


borussia

1. łacińska nazwa Prus; Prusy;
2. nazwa wielu organizacji i klubów sportowych, zwłaszcza niemieckich


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Łacińska nazwa Prus
  • Wspólnota Kulturowa Borussia
    • wydawane przez nią pismo („Borussia”. Kultura, Historia, Literatura)
  • Niemieckie kluby sportowe:
    • Borussia Dortmund
    • Borussia Mönchengladbach
    • Borussia 06 Myslowitz (obecnie Lechia 06 Mysłowice – polski klub)
    • Borussia Neunkirchen
    • Tennis Borussia Berlin
  • Niemieckie korporacje akademickie

Wikipedia


boruszewski

nazwisko


SJP.pl


boruszowice

Boruszowice (niem. "Boruschowitz", śl. "Boruszowjec") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie tarnogórskim, w gminie Tworóg.

Według statutu gminy Tworóg miejscowość jest częścią sołectwa o nazwie "Boruszowice i Hanusek".

Wikipedia


boruta

górówka boruta - gatunek motyla z rodziny rusałkowatych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) liter. lud. przebiegła postać z polskiego folkloru, legendarny diabeł-szlachcic strzegący zamku w Łęczycy

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Boruta – inaczej leszy, demon słowiański
  • Boruta – polski diabeł
  • Boruta – książę karantański
  • Mieczysław Boruta-Spiechowicz
  • Andrzej Hiolski jako Andrzej Boruta.
  • Boruta – przysiółek w woj. opolskim, w pow. brzeskim, w gminie Lubsza
  • Fort Boruta
  • „Park Przemysłowy Boruta” w Zgierzu
  • górówka boruta (Erebia ligea) – gatunek motyla z rodziny rusałkowatych

Wikipedia


borychowski

nazwisko


SJP.pl


borychów

Borychów – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sokołowskim, w gminie Repki. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Trójcy Przenajświętszej w Wyrozębach.

Wikipedia


borycki

nazwisko


SJP.pl


boryczka

nazwisko


SJP.pl


borykanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|borykać.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. borykać

Wiktionary


borykać

borykać się - starać się pokonać trudności


SJP.pl


boryl

w chemii organometalicznej: związek chemiczny, w którym występują wiązania boru z danym metalem


SJP.pl


boryna

pseudonim Bronisława Chajęckiego (1902-1953), pedagoga, działacza harcerskiego (harcmistrza), podporucznika rezerwy Wojska Polskiego, członka Armii Krajowej, kapitana Wojska Polskiego


SJP.pl


borys

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Borys – imię męskie pochodzenia protobułgarskiego. W języku protobułgarskim imię to oznaczało, według jednych opracowań, „wilk”, „irbis śnieżny”, według innych „mały”, „niski”, lub „waleczny”.

Pierwszą znaną postacią historyczną, która nosiła to imię jest władca Bułgarów Borys I Michał (zm. 907), który w 864 r. wraz z całym swym krajem przyjął chrzest. Jest uznawany za świętego przez Bułgarską Cerkiew Prawosławną.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mam na imię Borys i jestem studentem politechniki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔrɨs, AS: borys

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Borysław mos., Borysowa ż., Borysówna ż.

:: zdrobn. Borysek mos.

 przym. Borysowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zdrobn. Borysek

Wiktionary


borysek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Borys

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Poderwała naszego Boryska na dyskotece w Ustce.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Borys mos.

 przym. Borysowy

Wiktionary


borysenko

nazwisko


SJP.pl


borysewicz

nazwisko


SJP.pl


borysiak

nazwisko


SJP.pl


borysiewicz

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Leszek Borysiewicz (ur. 1951) – brytyjski lekarz
  • Wojciech Borysiewicz (ur. 1982) – polski lekkoatleta
  • Borisavljević – serbskie nazwisko

Wikipedia


borysiuk

nazwisko


SJP.pl


borysoglebsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w europejskiej części Rosji, w obwodzie woroneskim;

Wiktionary

Powiązane:

 przym. borysoglebski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. Borisoglebsk

Wiktionary


borysoglebski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Borysoglebskiem, dotyczący Borysoglebska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Borysoglebsk mrz.

Wiktionary


borysostwo

Borys z małżonką; Borysowie


SJP.pl


borysowie

imię męskie


SJP.pl


borysowski

nazwisko


SJP.pl


borysowszczyzna

wieś w Polsce


SJP.pl

Borysowszczyzna (biał. "Барысаўшчына") – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Nurzec-Stacja.

W latach 1921 – 1934 wieś należała do gminy Radziwiłłowka.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Wikipedia


borysowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Borysa lub z nim związany


SJP.pl

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. taki, który należy do Borysa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Musisz przyznać, że Borysowa dziewczyna przypadła ci do gustu.

 (1.1) Zapomnieliśmy zabrać Borysową mapę ze schroniska.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Borys mos., Borysek mos.

Wiktionary


boryspol

1. miasto na Ukrainie;
2. największe międzynarodowe i krajowe lotnisko na Ukrainie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na Ukrainie, w obwodzie kijowskim;

Wiktionary

Boryspol (dawniej również "Baryspole", Бориспіль, "Boryspil") – miasto na Ukrainie, w obwodzie kijowskim, siedziba władz rejonu boryspolskiego. Liczy około 63 tys. mieszkańców (2021).

[]. W mieście rozwinął się przemysł materiałów budowlanych oraz spożywczy.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. boryspolski

Wiktionary


boryspolski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Boryspolem, dotyczący Boryspola

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Boryspol mrz.

Wiktionary


borysz

dawniej: podarek pieniężny lub poczęstunek przy sprzedaży albo kupnie; litkup; mohorycz


SJP.pl


boryszew

Boryszew – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie otwockim, w gminie Wiązowna.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.

W Boryszewie urodził się Stanisław Kruszewski, polski samorządowiec, w latach 1998–2018 burmistrz Józefowa.

Wikipedia


boryszyn

Boryszyn (niem. "Burschen") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Lubrza. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego. Przez wieś przepływa Kanał Staropole.

Wieś duchowna, własność komandorii joannitów w Łagowie pod koniec XVI wieku leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego.

Wikipedia


borysów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na Białorusi;

Wiktionary

Borysów ( Барысаў, "Barysaŭ"; Борисов, "Borisow") – miasto w centralnej części Białorusi, w obwodzie mińskim, nad rzeką Berezyną, siedziba administracyjna rejonu borysowskiego. W 2020 liczba mieszkańców wynosiła 140,7 tys.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. borysowski

Wiktionary


borysówka

wieś w Polsce


SJP.pl

Borysówka – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie hajnowskim, w gminie Hajnówka.

Wikipedia


borysław

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie drohobyckim, nad rzeką Tyśmienicą;

Wiktionary

Borysław ( Борислав) – miasto na Ukrainie, w rejonie drohobyckim, w obwodzie lwowskim, nad rzeką Tyśmienicą.

Ośrodek wydobycia ropy, gazu ziemnego i ozokerytu; przemysł chemiczny, porcelanowy, spożywczy i wytwórnia sztucznych diamentów. Węzeł drogowy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Tu jest cząstka ich ojczyzny, ich dzieciństwa, lat młodych górnych i chmurnych, przesuwają się wspomnienia: Lwów, Borysław, Drohobycz, Bitków , Truskawiec, Kałusz, Grodno, Wilno, Sokal i Starzynki Małe.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. borysławski

 rzecz. Borys mos./ż.

Wiktionary


borysławianin

mieszkaniec Borysławia (miasta na Ukrainie)


SJP.pl


borysławianka

mieszkanka Borysławia (miasta na Ukrainie)


SJP.pl


borysławostwo

Borysław z małżonką; Borysławowie


SJP.pl


borysławowie

imię męskie


SJP.pl


borysławowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Borysława lub z nim związany


SJP.pl


borysławski

→ Borysław (miasto w Ukrainie)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Borysława

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Borysław mrz.

Wiktionary


borzechowo

Borzechowo – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, w gminie Zblewo.

Wieś leży na Kociewiu przy drodze wojewódzkiej nr 214. Wieś jest siedzibą sołectwa w którego skład wchodzą również miejscowości Jeziornik, Twardy Dół i Wirty. W jego skład wchodzą również zabudowania dawnej kolonii "Nowe Borzechowo" (niem. "Neues Bordzichow"), zwanej także "Borzechowo Nowe", na terenie której znajduje się ośrodek turystyczno-wypoczynkowy Neptun.

Wikipedia


borzechowski

przymiotnik od: Borzechowo, Borzechów


SJP.pl


borzechów

wieś w Polsce


SJP.pl

Borzechów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubelskim, w gminie Borzechów.

Miejscowość jest sołectwem, siedzibą gminy Borzechów i parafii Matki Bożej Częstochowskiej. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 376 mieszkańców.

Wikipedia


borzejewo

Borzejewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie średzkim, w gminie Dominowo.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Wikipedia


borzestowski

nazwisko


SJP.pl

Borzestowski – kaszubski herb szlachecki. Ze względu na specyficzną historię regionu, mimo przynależności do Rzeczypospolitej, rodzina i herb nie zostały odnotowane przez polskich heraldyków.

Wikipedia


borzewka

gatunek chrząszcza z rodziny czarnuchowatych


SJP.pl


borzeń

Borzeń – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Mała Wieś.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.

W Borzeniu w 1788 urodził się Wincenty Hipolit Gawarecki.

Wikipedia


borzobohaty

[czytaj: bor-zoboHAty] nazwisko


SJP.pl


borzoj

[czytaj: bor-zoj] chart rosyjski


SJP.pl

Borzoj (oryginalna nazwa русская псовая борзая) – rasa psa zaliczana do grupy chartów, wyhodowana w Rosji ze skrzyżowania dawnego charta rosyjskiego z chartami krymskimi i górskimi, użytkowana początkowo do polowań, obecnie również jako pies-towarzysz. Borzoj nazywany jest chartem rosyjskim, ale ta nazwa stosowana jest również w odniesieniu do innych ras i odmian chartów hodowanych na terenie Rosji. Typ chartowaty.

Wikipedia


borzygniew

wieś w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w gminie Mietków;

Wiktionary

Borzygniew, Borzgniew – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Borzy-" ("walczyć", "walka") oraz "-gniew". Mogło oznaczać "ten, który walczy w gniewie".

Wikipedia


borzygniewski

→ Borzygniew


SJP.pl

Patrz:

Borzygniew

borzykowa

1. wieś w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim;
2. wieś w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borzykowa – wieś w woj. łódzkim, w pow. radomszczańskim, w gminie Żytno
  • Borzykowa – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. kieleckim, w gminie Chmielnik
  • Borzykowa – gromada
  • Borzykowa – dawna gmina

Wikipedia


borzykowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borzykowo – wieś w woj. pomorskim, w pow. bytowskim, w gminie Miastko
  • Borzykowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. wrzesińskim, w gminie Kołaczkowo
  • Borzykowo – gromada
  • Borzykowo – dawna gmina
  • Borzykowo – dawny przystanek kolei wąskotorowej w Borzykowie, w województwie wielkopolskim

Wikipedia


borzykowski

przymiotnik od: Borzykowa, Borzykowo


SJP.pl


borzykówka

wieś w Polsce


SJP.pl

Borzykówka – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Żytno.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

Wikipedia


borzym

imię męskie


SJP.pl

Borzym – (niem. Borin), wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Gryfino nad Jeziorem Borzymskim. Jest to dawna posiadłość cystersów z Kołbacza.

Wikipedia


borzymin

wieś w Polsce


SJP.pl

Borzymin – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie rypińskim, w gminie Rypin.

Wikipedia


borzymir

dawne imię męskie


SJP.pl

Borzymir – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Borzy-" ("walczyć", "walka") oraz "-mir" ("pokój"). Mogło oznaczać "ten, który walczy o pokój".

Wikipedia


borzymostwo

Borzym z małżonką; Borzymowie


SJP.pl


borzymowice

Borzymowice – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Choceń.

W latach 1954-1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Borzymowice, po jej zniesieniu w gromadzie Choceń. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 314 mieszkańców. Jest szóstą co do wielkości miejscowością gminy Choceń. Wieś leży nad jeziorem Borzymowskim.

Wikipedia


borzymowie

imię męskie


SJP.pl


borzymowo

Borzymowo (nazwa oboczna: Abramówka, niem. "Abrahamsheide") – przysiółek wsi Złotna Polsce,położony w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Morąg.

W latach 1975–1998 przysiółek administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego. Miejscowość leży w historycznym regionie Prus Górnych.

Wikipedia


borzymowski

nazwisko


SJP.pl


borzymowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Borzyma lub z nim związany


SJP.pl


borzymówka

wieś w Polsce


SJP.pl

Borzymówka – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim, w gminie Nowa Sucha. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.

We wsi znajduje się zaniedbany cmentarz wojskowy z I wojny światowej.

Wikipedia


borzynowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borzynowo – struga, dopływ Elszki
  • Borzynowo – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. milickim, w gminie Milicz
  • Borzynowo – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. elbląskim, w gminie Pasłęk

Wikipedia


borzysty

pokryty borem, lasami


SJP.pl


borzyszkowski

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borzyszkowski – kaszubski ród drobnoszlachecki
  • Borzyszkowski – kaszubski herb szlachecki
  • Borzyszkowski III – kaszubski herb szlachecki
  • Franciszek Borzyszkowski (1892-1981), ps. „Langiewicz” – polski działacz społeczny, kierownik powiatowego wydziału organizacyjnego na pow. kościerski Tajnej Organizacji Wojskowej „Gryf Pomorski”
  • Józef Borzyszkowski (ur. 1946) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych, senator II kadencji, były wicewojewoda gdański
  • Marian Borzyszkowski (1936-2001) – polski ksiądz katolicki, profesor teologii, autor licznych publikacji z zakresu historii Warmii, metafizyki, filozofii i teologii
  • Stanisław Borzyszkowski (1897–1968) – żołnierz armii niemieckiej, oficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari
  • Jezioro Borzyszkowskie

Wikipedia


borzysław

imię żeńskie


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borzysław – imię męskie
  • Borzysław (ur. ?, zm. 1317) – arcybiskup gnieźnieński
  • Borzysław – osada w woj. pomorskim, w pow. słupskim, w gminie Kępice
  • Borzysław – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. grodziskim, w gminie Grodzisk Wielkopolski
  • Borzysław – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. białogardzkim, w gminie Tychowo
  • Borzysław – kolonia w woj. zachodniopomorskim, w pow. kamieńskim, w gminie Kamień Pomorski
  • Borzysław – dawna nazwa (do 1952) wsi Borzysławiec

Wikipedia


borzysława

imię żeńskie


SJP.pl

Borzysława – żeński odpowiednik imienia Borzysław, nienotowany w czasach staropolskich.

Borzysława imieniny obchodzi 2 sierpnia.

Wikipedia


borzysławice

Borzysławice ( Borislawitz, dodatkowa nazwa w Borislawitz) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie kędzierzyńsko-kozielskim, w gminie Pawłowiczki. w roku 2011 liczba mieszkańców we wsi Borzysławice wynosiła 165.

Wikipedia


borzytuchom

wieś w Polsce


SJP.pl

Borzytuchom (kaszub. "Bòrzëtëchòmie" lub też "Bòrzitëchòm", "Bòrzetëchòmié", niem. "Borntuchen", tuż po wojnie "Borysław") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Borzytuchom. Ma status sołectwa

Leży na Kaszubach, nad wschodnim brzegiem Dużego Jeziora, przy trasie zawieszonej obecnie linii kolejowej Bytów-Korzybie. We wsi był przystanek kolejowy Borzytuchom.

Wikipedia


borzytuchomski

przymiotnik od: Borzytuchom


SJP.pl


borzywoj

imię męskie


SJP.pl

Borzywoj, Borzuj – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Borz(y)-" ("walczyć, zmagać się") i "-woj", "-uj" ("wojownik"). Oznacza "walczącego wojownika".

Wikipedia


borzęcin

nazwa wielu miejscowości w Polsce


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borzęcin – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. trzebnickim, w gminie Żmigród
  • Borzęcin – wieś w woj. łódzkim, w pow. piotrkowskim, w gminie Gorzkowice
  • Borzęcin – wieś w woj. małopolskim, w pow. brzeskim, w gminie Borzęcin
  • Borzęcin – wieś w woj. mazowieckim, w pow. grójeckim, w gminie Błędów
  • Borzęcin – osada w woj. mazowieckim, w pow. warszawskim zachodnim, w gminie Stare Babice
  • Borzęcin – kolonia w woj. pomorskim, w pow. gdańskim, w gminie Pruszcz Gdański
  • Borzęcin – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. gryfickim, w gminie Gryfice
  • Borzęcin – nieofic. przysiółek wsi Krzczonów Trzeci w woj. lubelskim, w pow. lubelskim, w gminie Krzczonów
  • Borzęcin – gromada w powiecie brzeskim
  • Borzęcin – gromada w powiecie milickim
  • Borzęcin Duży, Borzęcin Mały, Borzęcino

Wikipedia


borzęcinianin

mieszkaniec Borzęcina


SJP.pl


borzęcinianka

mieszkanka Borzęcina


SJP.pl


borzęcino

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borzęcino – wieś w woj. pomorskim, w pow. słupskim, w gm. Dębnica Kaszubska.
  • Borzęcino – osada w woj. zachodniopomorskim, w pow. szczecineckim, w gm. Barwice.
  • Borzęcino – osada w woj. zachodniopomorskim, w pow. szczecineckim, w gminie Biały Bór

Wikipedia


borzęciński

związany z Borzęcinem, dotyczący Borzęcina


SJP.pl


borzęcki

→ Borzęta


SJP.pl

Patrz:

Borzęta

borzęta

wieś w Polsce


SJP.pl

Borzęta – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie myślenickim, w gminie Myślenice.

W latach 1954–1960 wieś należała i była siedzibą władz gromady Borzęta, po jej zniesieniu w gromadzie Myślenice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.

Wikipedia


borów

pierwiastek chemiczny o symbolu B i liczbie atomowej 5, należący do półmetali


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borów – kolonia w woj. dolnośląskim, w pow. polkowickim, w gminie Radwanice
  • Borów – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. strzelińskim, w gminie Borów
  • Borów – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. świdnickim, w gminie Dobromierz
  • Borów – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. trzebnickim, w gminie Prusice
  • Borów – wieś w woj. lubelskim, w pow. krasnostawskim, w gminie Gorzków
  • Borów – wieś w woj. lubelskim, w pow. kraśnickim, w gminie Annopol
  • Borów – wieś w woj. lubelskim, w pow. opolskim, w gminie Chodel
  • Borów – wieś w woj. lubuskim, w pow. świebodzińskim, w gminie Świebodzin
  • Borów – wieś w woj. łódzkim, w pow. łęczyckim, w gminie Grabów
  • Borów – wieś w woj. łódzkim, w pow. łęczyckim, w gminie Łęczyca
  • Borów – wieś w woj. łódzkim, w pow. łowickim, w gminie Bielawy
  • Borów – osada w woj. łódzkim, w pow. łowickim, w gminie Bielawy

Wikipedia


borówczanka

barczatka borówczanka - gatunek motyla z rodziny barczatkowatych


SJP.pl


borówczany

przymiotnik od: borówka; borówkowy


SJP.pl


borówczasty

pełen borówek


SJP.pl


boróweczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: borówka

Wiktionary

Boróweczka – dawny zaścianek. Tereny, na których była położona, leżą obecnie na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie brasławskim, w sielsowiecie Mieżany.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. borówka ż.

Wiktionary


borówiec

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borówiec – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. poznańskim, w gminie Kórnik
  • Borówiec – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. słupeckim, w gminie Ostrowite

Wikipedia


borówka

1. roślina z rodziny wrzosowatych, której owocem są wysoko cenione jagody; owoc takiej rośliny;
2. dawniej: trąbka myśliwska


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. krzewinka z rodziny wrzosowatych;

 (1.2) bot. pot. borówka brusznica

 (1.3) kraków. borówka czarna, czarna jagoda;

 (1.4) pszcz. pszczoła miodna żyjąca dziko w rodzinie pszczelej w dziupli drzewa

Wiktionary

Borówka ("Vaccinium" L.) – rodzaj roślin z rodziny wrzosowatych ("Ericaceae"). Obejmuje ok. 450 do 500 gatunków. Występują głównie na półkuli północnej. Rosną na siedliskach kwaśnych, na torfowiskach i w lasach, gatunki tropikalne rozwijają się na pokrytych mszakami skałach i drzewach (jako epifity).

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Borówkę często podaje się do mięs.

 (1.3) W lesie prócz grzybów można zbierać borówki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔˈrufka, AS: borufka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. borowina ż., bór mrz., boróweczka ż.

 przym. borówkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) borówka brusznica, borówka czerwona, brusznica, bruśnica, borówka jesienna, barszczownik

 (1.3) jagoda, czarna jagoda, czarna borówka, gw. Kresy czernica

Wiktionary


borówkolistny

wierzba borówkolistna - gatunek wieloletniej wierzby z rodziny wierzbowatych


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) bot. posiadający liście jak borówka

Wiktionary


borówkowate

rodzina roślin kwiatowych dwuliściennych, rosnących w lasach na bagnach i wrzosowiskach


SJP.pl


borówkowaty

o cechach borówkowatych (rodzina roślin)


SJP.pl


borówkowy

przymiotnik od: borówka; borówczany


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący borówek (krzaków i owoców); w znaczeniu ogólnym lub czarnych/czerwonych (w zależności od regionu)

 (1.2) przyrządzony z borówek, z dodatkiem borówek

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌbɔrufˈkɔvɨ, AS: borufkovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. borówka ż., borowina ż.

 przym. borowinowy

Wiktionary


borówno

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borówno – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. wałbrzyskim, w gminie Czarny Bór
  • Borówno – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. bydgoskim, w gminie Dobrcz
  • Borówno – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. chełmińskim, w gminie Chełmno
  • Borówno – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. golubsko-dobrzyńskim, w gminie Kowalewo Pomorskie
  • Borówno – osada leśna w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie działdowskim, w gminie Lidzbark
  • Borówno – część wsi Mroczeń w woj. wielkopolskim, w pow. kępińskim, w gminie Baranów
  • Borówno – kolonia wsi Dyszno w woj. zachodniopomorskim, w pow. myśliborskim, w gminie Dębno
  • Jezioro Borówno – jezioro na Wysoczyźnie Świeckiej, w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. bydgoskim, w gminie Dobrcz;
  • Jezioro Borówno – jezioro na Pojezierzu Gnieźnieńskim, w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. żnińskim, w gminie Łabiszyn;
  • Jezioro Borówno – jezioro na Pojezierzu Krajeńskim, w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. sępoleńskim, w gminie Sępólno Krajeńskie;
  • Jezioro Borówno – jezioro na Pojezierzu Krajeńskim, w woj. wielkopolskim, w pow. złotowskim, w gminie Zakrzewo;
  • Jezioro Borówno Małe

Wikipedia


borżawa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka na ukraińskim Zakarpaciu, w dorzeczu Cisy;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Borżawa – rzeka na Ukrainie na Zakarpaciu, dopływ Cisy
  • Borżawa – wieś na Ukrainie w rejonie tiacziwskim obwodu zakarpackiego
  • Połonina Borżawska – pasmo górskie na Ukrainie należące do Beskidów Połonińskich

Wikipedia


bos

skrót od:
a) Biuro Odbudowy Stolicy - biuro powołane 14 lutego 1945 w celu odbudowy zniszczonej podczas II wojny światowej Warszawy;
b) Basic Operating System - podstawowy system operacyjny, opracowany dla najmniejszych modeli z rodziny komputerów System 360, wcześniejsza wersja BIOS-u


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bos d’Inne – pikardyjska nazwa miejscowości Bois-d’Haine
  • Bos-d’Lissene – pikardyjska nazwa miejscowości Bois-de-Lessines
  • Bos – rzeka, dopływ Nahe
  • Bob van den Bos – niderlandzki polityk
  • Caroline Bos – niderlandzka architekta
  • Charles Du Bos – francuski krytyk literacki
  • Corstiaan Bos – niderlandzki polityk
  • Cyril Bos – francuski kolarz
  • Jan Bos – niderlandzki łyżwiarz
  • Jordan Bos – australijski piłkarz
  • Kimberley Bos – niderlandzka skeletonistka
  • Lambert Bos – niderlandzki filolog

Wikipedia


bosacki

nazwisko


SJP.pl


bosaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od bosak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bosak m.

Wiktionary


bosak

1. drewniany drąg zakończony stalowym hakiem i ostrzem lub w całości wykonany z metalu, używany jako sprzęt pożarniczy;
2. dawniej:
a) osoba chodząca boso;
b) obuwie noszone na nagie stopy;
c) niekuty koń, wóz, sanie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. zaostrzony, długi drąg z hakiem używany w pożarnictwie i żeglarstwie, również jako prymitywna broń drzewcowa;

 (1.2) we frazeologizmie „na bosaka” → boso

Wiktionary

Bosak – narzędzie w postaci długiego drąga zakończonego metalowym hakiem i grotem (szpikulcem).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) (…) przygotowano drabiny, pęki chrustu, wory z piaskiem, bosaki, i pod wieczór tłum, zbrojny po większej części tylko w szable, począł ściągać się w miejsce, gdzie podkopy i ziemne osłony przymykały najbliżej do fosy (…)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔsak, AS: bosak

Wiktionary

Powiązane:

 (1.1)

 rzecz. bosakowy m.

:: zdrobn. bosaczek m.

 (1.2)

 przym. bosy

 przysł. boso

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) osęka

Wiktionary


bosch

[czytaj: bosz] marka sprzętu elektronicznego i AGD oraz firma


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) produkt marki Bosch

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • (7414) Bosch – planetoida
  • Robert Bosch GmbH – niemieckie przedsiębiorstwo z siedzibą w Gerlingen
  • BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH
  • Bosch – serial platformy Amazon Studios
  • Albert Henry Bosch – polityk amerykański
  • Carl Bosch – niemiecki chemik i inżynier
  • Hieronim Bosch – malarz niderlandzki
  • Robert Bosch – niemiecki inżynier i przemysłowiec

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Podaj mi boscha. Muszę wywiercić otwór w teowniku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔʃ, AS: boš

Wiktionary


bosek

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Kazimierz Bosek (1932–2006) – polski dziennikarz i publicysta
  • Leszek Bosek (ur. 1977) – polski prawnik, profesor nadzwyczajny Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego
  • Ryszard Bosek (ur. 1950) – polski siatkarz, manager siatkarski i działacz, mistrz świata z 1974 i mistrz olimpijski z Montrealu 1976

Wikipedia


bosfor

cieśnina między Półwyspem Bałkańskim a Azją Mniejszą, łącząca Morze Czarne z morzem Marmara


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. cieśnina łącząca Morze Czarne z morzem Marmara, oddzielająca Europę od Azji;

Wiktionary

Nie mylić z: Bospor.

Bosfor (tur. "Bogaziçi", "İstanbul Boğazı"; Βόσπορος, "bosporos" – przejście, przeprawa dla bydła) – cieśnina łącząca Morze Czarne z morzem Marmara, położona między Półwyspem Bałkańskim a Azją Mniejszą, oddziela Europę od Azji.

Wraz z cieśniną Dardanele (na południu) łączy Morze Egejskie z Morzem Czarnym. Obie cieśniny tureckie stanowią szlak morski o znaczeniu międzynarodowym. Zasady transportu morskiego w ich obrębie reguluje konwencja z Montreux (1936).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈbɔsfɔr, AS: bosfor

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bosforski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) cieśnina Bosfor

Wiktionary


bosforski

przymiotnik od: Bosfor (turecka cieśnina łącząca morze Marmara z Morzem Czarnym)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Bosforu, związany z Bosforem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Władze tureckie zdołały częściowo opanować sytuację. Na Moście Bosforskim skapitulowała część puczystów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bosfor m.

Wiktionary


bosiacki

nazwisko


SJP.pl


boska

→ bóg


SJP.pl

Patrz:

bóg

boski

→ bóg


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) właściwy bogu/Bogu, bóstwu, związany z bogiem/Bogiem

przymiotnik jakościowy

 (2.1) przen. pot. piękny, wspaniały, cudowny

Wiktionary

Boski (wł. "Il divo") – włosko-francuski dramat biograficzny z 2008 roku w reżyserii Paola Sorrentino, oparty na życiu Giulia Andreottiego, byłego wielokrotnego premiera Włoch.

Obraz miał swoją premierę 23 maja 2008 roku w konkursie głównym na 61. MFF w Cannes, gdzie zdobył Nagrodę Jury. Później filmowi przyznano m.in. siedem nagród włoskiego przemysłu filmowego David di Donatello oraz nominację do Oscara za najlepszą charakteryzację.

Wikipedia

Patrz:

bóg

Przykłady

 (1.1) Jako przykład może tu służyć król Salomon: oddawał on wprawdzie cześć boską Jahwe, ale jednocześnie kazał ustawić w Jerozolimie posążki bożków kananejskich.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔsʲci, AS: bosʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. przebóstwienie n., bóżnica ż., bóźnica ż., bożość ż., bozia ż., bożyc mos., bożnica ż., Bóg m., bóg m., bóstwo n., boskość ż., bogini ż., bożek m., ubóstwianie n.

 czas. ubóstwiać ndk.

 przym. boży, pobożny, niezbożny

 przysł. bosko, bożo

 wykrz. przebóg

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) boży

Wiktionary


boskiet

formacja roślinna, zwarty masyw drzew wysokopiennych i krzewów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ogrod. regularna lub swobodna kompozycja złożona z drzew, imitacja lasu w ogrodzie;

Wiktionary

Boskiet – pojęcie związane głównie z założeniami ogrodowymi w stylu francuskim, w których stanowił podstawowy element obok parterów i gabinetów. W języku francuskim "bosquet" znaczy "gaik", "zagajnik", zaś samo słowo wywodzi się z włoskiego "bosco" oznaczającego grube lub stare drzewo. Na sztychach Tommaso Franciniego z 1614 r. przedstawiających ogrody zamku Fontainebleau są widoczne pierwsze boskiety.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W ogrodach Wersalu jest kilkanaście boskietów, a każdy z nich ma własną nazwę.

Wiktionary


bosko

przysłówek

 (1.1) książk. wspaniale

Wiktionary

Bosko – fikcyjna antropomorficzna drugoplanowa postać występująca w serii Zwariowane melodie od 1929 do 1938 r. Została ona stworzona przez Hugh Harmana i Rudolfa Isinga. Bosko jest pierwszą cyklicznie pojawiającą się postacią w kreskówkach Leona Schlesingera. W oryginale głosu użyczyli jej Carman Maxwell i Johnny Murray.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Krystyna rzeczywiście wygląda bosko w tej twojej sukience.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔskɔ, AS: bosko

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. przebóstwienie n., bóstwo n., bożość ż., bozia ż., Bóg mos., bożek mos., boskość ż., bóg m., bogini ż., boginka ż., bożnica ż.

 przym. boski, boży, niezbożny

 wykrz. przebóg

Wiktionary


boskość

→ boski


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) boski charakter czegoś

Wiktionary

Patrz:

boski

Wymowa:

IPA: ˈbɔskɔɕt͡ɕ, AS: boskość

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. przebóstwienie n., bóstwo n., bóg m., bożek m., bogini ż.

 przym. boski, niezbożny

 przysł. bosko

Wiktionary


bosm.

skrót od: bosman; bsm.


SJP.pl


bosman

1. podoficer w marynarce wojennej, odpowiadający stopniowi sierżanta w wojskach lądowych;
2. marynarz pełniący funkcje techniczne na statku handlowym lub pasażerskim; przełożony załogi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) żegl. osoba odpowiedzialna za żagle, liny i konserwację statku;

 (1.2) mar. przełożony marynarzy nadzorujący dyscyplinę i odpowiadający za czystość i porządek

 (1.3) mors. pracownik zarządzający małym portem lub przystanią;

 (1.4) wojsk. mors. w marynarce wojennej wyższy stopień podoficerski;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bosman – stopień podoficerski na okrętach
  • Bosman – funkcja w żeglarstwie
  • Bosman – stopień podoficerski w Marynarce Wojennej / Jednostce Wojskowej Formoza i na jednostkach pływających Morskiego Oddziału Straży Granicznej
  • Starszy bosman – stopień podoficerski w Marynarce Wojennej / Jednostce Wojskowej Formoza i na jednostkach pływających Morskiego Oddziału Straży Granicznej
  • Bosman sztabowy – dawny stopień podoficerski w Marynarce Wojennej / Jednostce Wojskowej Formoza. Stopień podoficerski na jednostkach pływających Morskiego Oddziału Straży Granicznej
  • Starszy bosman sztabowy – dawny stopień podoficerski w Marynarce Wojennej / Jednostce Wojskowej Formoza
  • Bosman portu – urzędnik urzędu morskiego
  • Bosman Browar Szczecin SA – polski browar wchodzący w skład grupy Carlsberg Polska SA
  • Bosman – marka piwa
  • Bosman 8 – polski mikrokomputer

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) […] śledząc ciągle statek wenecki, dostrzegł, że załoga jego składa się z kapitana, bosmana, sześciu marynarzy i jednego chłopca okrętowego […]

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔsmãn, AS: bosmãn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bosmanat mrz.

 przym. bosmański

Wiktionary


bosmanat

organ administracji morskiej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mar. żegl. władze mniejszego portu lub przystani;

 (1.2) mar. siedziba bosmanatu (1.1)

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) – Jak odpoczywam? Uciekam z bosmanatu i biorę żaglówkę – mówi Artur Nosiadek.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bosman mos.

 przym. bosmański

Wiktionary


bosmanka

1. budynek użytkowy na brzegu zbiornika wodnego;
2. krótki płaszcz z szerokimi otwartymi klapami kołnierza, wykonany z grubego, ciemnego sukna;
3. potocznie: węzeł w kształcie kuli, używany w żeglarstwie;
4. dawniej: zajęcie bosmana


SJP.pl


bosmanmat

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wojsk. mors. w marynarce wojennej wyższy stopień podoficerski;

Wiktionary

Bosmanmat (bsmt) – wojskowy stopień podoficerski w Marynarce Wojennej i Jednostce Wojskowej Formoza, odpowiadający plutonowemu w Wojskach Lądowych i Siłach Powietrznych. Jego odpowiedniki znajdują się także w marynarkach wojennych innych państw.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: bɔsˈmãnmat, AS: bosmãnmat

Wiktionary


bosmat

stopień podoficerski w marynarce; bosmanmat


SJP.pl


bosmański

związany z bosmanem


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z osobą lub stanowiskiem bosmana, dotyczący bosmana

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Gwizdek ucznia, pełniącego służbę bosmańską, podrywa wszystkich na baczność.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bosman mos., bosmanat mrz.

Wiktionary


boso

przysłówek sposobu

 (1.1) bez obuwia, z nieubranymi stopami

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Boso (zm. po 1125) – włoski kardynał i biskup Turynu
  • Boso (zm. 1178) – włoski kardynał i historyk, kamerling Kościoła Rzymskiego.
  • Boso – król Dolnej Burgundii
  • Boso – album zespołu Zakopower
  • Boso – singiel zespołu Zakopower

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) (…) czy kiedykolwiek wpadło Adamowi i Ewie do głowy wstydzić się tego, że paradowali po raju goło i boso?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈbɔsɔ, AS: boso

Wiktionary

Powiązane:

 przym. bosy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) na bosaka

Wiktionary


bosonogi

mający bose nogi


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) mający bose nogi, nieobuty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bosy

Wiktionary


bosonóżka

mająca bose nogi


SJP.pl


bosowice

Bosowice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Stopnica. Ma status sołectwa. Przez wieś przepływają dwie rzeki, Sanica oraz Bród.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Wikipedia


bosra

miasto w Syrii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w południowej Syrii;

Wiktionary

Bosra, Bostra ( ‏بصرى الشام‎, "Busra asz-Szam") – miasto w południowej Syrii, 140 km na południe od Damaszku.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. bosrański

Wiktionary


boss

[czytaj: bos]
1. środowiskowo: potężny, unikatowy przeciwnik w grze komputerowej;
2. potocznie:
a) przywódca grupy przestępczej;
b) szef, kierownik, zwierzchnik


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. szef firmy, organizacji

 (1.2) pot. szef grupy przestępczej

 (1.3) grykomp. przeciwnik w grze komputerowej, znacznie większy, silniejszy niż inni;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • boss – szef grupy przestępczej
  • Hugo Boss AG – sieć sklepów odzieżowych
  • boss – pojęcie z zakresu gier komputerowych
  • Boss Corporation – producent sprzętu muzycznego
  • Festiwal Przedsiębiorczości BOSS – nazwa festiwalu studenckiego (Bardzo Odpowiedzialny Start w Samodzielność)
  • Boss DS-1 – przester typu distortion
  • Boss – amerykański serial telewizyjny
  • Boss – przydomek sceniczny Bruce’a Springsteena
  • Boss – amerykański raper
  • Boss – piosenka amerykańskiego rapera Lil Pumpa
  • Boos
  • The Boss

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Pewny siebie, odważny młody chłopak szybko wpadł w oko mafijnym bossom, którzy powierzali mu coraz bardziej odpowiedzialne zadania.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: bɔs, AS: bos

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) szef

Wiktionary


bossa-nova

bossa nova;
1. styl muzyki jazzowej, wykorzystujący elementy brazylijskiej muzyki ludowej, spopularyzowany w latach sześćdziesiątych;
2. utwór skomponowany w tym stylu


SJP.pl

Nie mylić z: bossa nova.

bossa-nova – drugi album grupy gdyńskiej Łyczacza wydany w czerwcu 2009 roku przez MTJ pod numerem katalogowym 10881. Znajdują się tu zremasterowane wcześniejsze utwory zespołu oraz 3 nowe kompozycje.

Wikipedia


bossaball

[czytaj: bosabol] gra na trampolinie łącząca elementy siatkówki, piłki nożnej i capoeiry


SJP.pl


bossi

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Benigno Bossi – włoski malarz
  • Carmelo Bossi – włoski bokser
  • Elia Bossi – włoski siatkarz
  • Joseph Bossi – szwajcarski piłkarz
  • Marcel Bossi – luksemburski piłkarz
  • Marco Enrico Bossi – włoski kompozytor
  • Umberto Bossi – włoski polityk
  • Bossy

Wikipedia


bossing

[czytaj: boss-ing] prześladowanie i szykanowanie pracownika przez zwierzchnika


SJP.pl