(1.3) książk. zwykle w lm.: coś co skłania lub pobudza do czegoś

wykrzyknik

(2.1) hasło używane przy budzeniu

Wiktionary

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Proszę kłaść się spać. Jutro pobudka o piątej!

(2.1) Pobudka wstać, koniom wody dać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈbutka, AS: pobutka

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pobudzanie n., pobudzenie n., pobudliwość ż., budzenie n., obudzenie n., budzik m.

czas. budzić ndk., pobudzać ndk., pobudzić dk.

przym. pobudliwy

Wiktionary

Synonimy:

(1.2) budzenie

(1.3) przyczyna

Wiktionary

pobudliwiej

stopień wyższy od przysłówka: pobudliwie

SJP.pl

pobudliwość

zdolność organizmu do reagowania na bodźce zewnętrzne

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co pobudliwe; cecha tych, którzy są pobudliwi

(1.2) fizj. zdolność organizmów do odpowiadania na bodźce;

Wiktionary

Pobudliwość – zdolność komórek do reakcji na bodźce.

Komórki pobudliwe czyli wyróżniające się wyjątkową pobudliwością to miocyty i neurony. Komórki mogą reagować na bodźce zmianą struktury lub fizjologii (rozpoczęciem, osłabieniem albo nasileniem czynności).

Wikipedia

Powiązane:

rzecz. pobudka ż., pobudzanie n., pobudzenie n.

czas. budzić, pobudzać ndk., pobudzić dk.

przym. pobudliwy

rzecz. pobudzenie n., pobudzanie n., pobudliwość ż., pobudka ż.

czas. budzić, pobudzać ndk., pobudzić dk.

wykrz. pobudka

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) impulsywny, wrażliwy, przewrażliwiony, przeczulony

Wiktionary

pobudnik

urządzenie do kalibracji mikrofonów

SJP.pl

pobudzacz

1. w medycynie: aparat wytwarzające określone bodźce, używane do pobudzania organizmu żywego, jego narządu, tkanki, nerwu itp. (zwykle w celach badawczych, diagnostycznych lub terapeutycznych); stymulator;
2. w wojsku: określona ilość materiału kruszącego (zwykle trotylu), umieszczona pomiędzy spłonką pobudzającą a ładunkiem kruszącym zawartym wewnątrz pocisku, np. bomby

SJP.pl

pobudzający

taki, który wywołuje lub zwiększa reakcję na coś; podniecający

SJP.pl

forma czasownika.

(1.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od: pobudzać

przymiotnik odczasownikowy

(2.1) działający pobudzająco; powodujący ożywienie, zwiększenie aktywności lub zainteresowania

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pobudzenie n.

czas. pobudzać ndk., pobudzić dk.

przysł. pobudzająco

Wiktionary

pobudzanie

SJP.pl

czasownik przechodni dokonany (ndk. pobudzać)

(1.1) dokonany od|pobudzać.

czasownik zwrotny dokonany pobudzić się (ndk. pobudzać się)

(2.1) dokonany od|pobudzać się.

Wiktionary

Powiązane:

czas. budzić, pobudzać ndk.

rzecz. pobudka ż., pobudliwość ż., pobudzacz mrz., pobudzanie n., pobudzenie n., obudzenie n., budzenie n., budzik mrz.

przym. pobudliwy

(1.1) Atlas wikipedystów podaje miejsca pobytu (nauki, zamieszkania lub pracy) polskojęzycznych wikipedystek i wikipedystów.

(1.1) Pani ordynator twierdzi, że pobyt i leczenie na oddziale będą trwać od sześciu do ośmiu tygodni.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈpɔbɨt, AS: pobyt

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. byt m., bywalec mos.

przym. pobytowy

Wiktionary

pobytowy

→ pobyt

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.2) stałe pobieranie pieniędzy

(1.3) adm. wojsk. powołanie do służby wojskowej;

(1.4) hist. ekon. podatek nadzwyczajny w I Rzeczypospolitej;

(1.5) zob. pobory.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

pobór – rodzaj podatku w I Rzeczypospolitej
pobór do wojska

Wikipedia

Powiązane:

rzecz. braniec mos., poborowy m., pobranie n., branie n., pobieranie n., poborca m., poborczyni ż., pobory nmos., Poborcze nmos., Poborowo n., Poborowice nmos.

czas. brać ndk., pobrać dk., pobierać ndk.

przym. poborowy, przedpoborowy, pobraniowy, poborczy

Wiktionary

Synonimy:

(1.3) daw. branka; gw. Śląsk Cieszyński asynt, asyntyrunek, gw. Poznań miara, gw. Kraków asenterunek

Wiktionary

pobóść

1. o zwierzętach: ugodzić kilkakrotnie rogami;
2. dawniej: pokłuć, poranić czymś ostrym;
3. pobóść się -
a) o zwierzętach: ugodzić się kilkakrotnie rogami;
b) potocznie: pobić się ze sobą

SJP.pl

czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)

(1.1) o zwierzęciu: kilkukrotnie uderzyć rogami

czasownik zwrotny dokonany pobóść się (ndk. brak)

(2.1) o zwierzętach: kilkukrotnie uderzyć siebie nawzajem rogami

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Ogień w drewutni szczęśliwie w porę ugaszono, natomiast koza pobodła mnie dotkliwie, co matka uznała za usprawiedliwione.

(2.1) Mierzyli się wzrokiem, a brody sterczały i mieli wygląd kozłów, które się za chwilę pobodą.

Wiktionary

pobąkiwać

1. bąkać przez pewien czas;
2. mówić o czymś niewiele, nieśmiało lub nieoficjalnie; przebąkiwać

SJP.pl

przym. pobłażliwy

Wiktionary

pobłażać

być wyrozumiałym dla czyichś błędów

SJP.pl

pobłażliwie

przysłówek

(1.1) w sposób pobłażliwy

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pobłażliwość ż., pobłażanie n.

czas. pobłażać

wyrozumiały, tolerancyjny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) skłonny do pobłażania, wyrozumiały

(1.2) będący przejawem wyrozumiałości, pobłażania

Wiktionary

Przykłady

(1.2) Na rusałczanej twarzy gościa malował się jednak wyraz pobłażliwego rozbawienia.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pobłażliwość ż., pobłażanie n.

czas. pobłażać ndk.

przysł. pobłażliwie

Wiktionary

pobłocie

nazwa dwóch wsi w Polsce

SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Pobłocie – wieś w woj. pomorskim, w pow. słupskim, w gminie Główczyce
Pobłocie – wieś w woj. pomorskim, w pow. wejherowskim, w gminie Linia
Pobłocie – dawna gromada w woj. koszalińskim
Pobłocie – dawna gmina
Pobłocie Małe
Pobłocie Wielkie

Wikipedia

pobłocki

przymiotnik od: Pobłocie, Pobłocie Małe

SJP.pl

Herb Pobłocki i jego odmiany

Pobłocki ("Poblocki, Poblotzki, Poblotzky, Jeleń, Brochwicz odmienny") – kaszubski herb szlachecki. Według Przemysława Pragerta jest to odmiana herbu Brochwicz, natomiast Juliusz Karol Ostrowski traktuje ten herb jako odmianę herbu Jeleń.

Wikipedia

pobłogosławienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rel. udzielenie błogosławieństwa

(1.2) udzielenie łaski, obdarzenie czymś

(1.3) pot. zaaprobowanie, danie placetu

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Po pobłogosławieniu pokarmów dzieliliśmy się jajkiem.

(1.2) Boże pobłogosławienie pól deszczem zostało wyproszone na modlitwie w czasie nabożeństw majowych.

(1.3) To pani Grażynka załatwiła pobłogosławienie twojego projektu przez kierownika.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. błogosławienie n., błogosławiona ż., błogosławiony mos., błogosławieństwo n.

czas. błogosławić ndk., pobłogosławić dk.

przym. błogosławiony

Wiktionary

pobłogosławić

1. udzielić błogosławieństwa;
2. w przenośni: wyrazić zgodę

SJP.pl

czasownik przechodni dokonany (ndk. błogosławić)

(1.1) rel. udzielić błogosławieństwa

(1.2) przest. udzielić łaski, obdarzyć czymś

(1.3) pot. zaaprobować, dać placet

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Ojciec Święty pobłogosławił przybyłych pielgrzymów.

(1.2) Jahwe pobłogosławił swój lud pokojem.

(1.3) Dyrektor pobłogosławił nasz projekt.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. błogosławieństwo n., błogosławiony mos., pobłogosławienie n., błogosławienie n., błogosławiona ż.

czas. błogosławić ndk.

przym. błogosławiony

Wiktionary

pobłysk

migotliwe światło, słaby błysk; poblask, odblask

SJP.pl

pobłyskać

błyskać przez pewien czas

SJP.pl

pobłyskiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|pobłyskiwać.

Wiktionary

Powiązane:

czas. pobłyskiwać ndk.

rzecz. błyskawica ż.

Wiktionary

pobłyszczeć

spędzić pewien czas na błyszczeniu

SJP.pl

pobłądzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|pobłądzić.

Wiktionary

pobłądzić

błądzić, trwać pewien czas w poszukiwaniu drogi, rozwiązania jakiegoś problemu itd.

SJP.pl

pobłąkać

pobłąkać się - błąkać się, chodzić bez celu przez jakiś czas

SJP.pl

pobłękitnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|pobłękitnieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔbwɛ̃ŋʲcitʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: pobu̯ẽŋʹḱitʹńė̃ńe

Wiktionary

pobłękitnieć

czasownik nieprzechodni dokonany

(1.1) stać się błękitnym

(1.2) wydać się błękitnym

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔbwɛ̃ŋʲˈcitʲɲɛ̇t͡ɕ, AS: pobu̯ẽŋʹḱitʹńėć

Wiktionary

Powiązane:

przym. błękitny

Wiktionary

poc.

skrót od: pociąg

SJP.pl

pocahontas

Wikipedia

pocałowanie

dotknąć ustami w jakimś celu (np. sprawienia komuś przyjemności, wyrażenia szacunku)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) dotknięcie ustami kogoś, rzadziej czegoś

(1.2) daw. pocałunek

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Vimes, stworzony przez naturę jako jeden z tych mężczyzn, którzy nie są zdolni do pocałowania publicznie własnej żony, poklepał ją bezradnie po ramieniu.

(1.2) Najprzód w Ogrójcu wziął pocałowanie, // tam Judasz zdrajca dał był Żydom znamię: // Oto, Żydowie, mego mistrza macie, // tegoż imajcie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔt͡sawɔˈvãɲɛ, AS: pocau̯ovãńe

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. całus mzw., całowanie n., pocałunek mrz.

czas. pocałować dk.

Wiktionary

pocałować

dotknąć ustami w jakimś celu (np. sprawienia komuś przyjemności, wyrażenia szacunku)

SJP.pl

czasownik przechodni dokonany (ndk. całować)

(1.1) dokonany od|całować.

Wiktionary

Przykłady

Powiązane:

rzecz. całus mrz., całowanie n., pocałowanie n., scałowanie n., zacałowanie n.

czas. całować ndk., pocałować dk., scałować dk., zacałować dk.

przym. całuśny

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) pot. buziak, całus; gw. Górny Śląsk dzióbek, dzióbeczek, gw. Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk pusa

Wiktionary

pocelebrować

spędzić pewien czas na celebrowaniu, świętowaniu; poświętować

SJP.pl

pocelować

potocznie: wziąć na cel, wcelować

SJP.pl

pocenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|pocić się.

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Specjalista poradził jak zapobiegać nadmiernemu poceniu się pod pachami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: pocẽńe

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pot m., potówka ż., potliwość ż.

czas. pocić się

przym. potowy, napotny, potliwy

Wiktionary

pocerkiewny

stanowiący przedtem własność cerkwi

SJP.pl

pocerowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|pocerować.

Wiktionary

Powiązane:

czas. pocerować dk.

Wiktionary

pocerować

cerując naprawić wiele rzeczy; zaszyć dziury w wielu miejscach

SJP.pl

pocestny

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

przym. pochlebczy, pochlebny

czas. pochlebić dk.

przym. pochlebczy, pochlebny

przysł. pochlebnie

Wiktionary

stopień wyższy od przysłówka: pochlebnie

SJP.pl

pochlebniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: pochlebny

SJP.pl

pochlebny

1. wyrażający uznanie, pozytywną opinię; pochwalnym przychylny, aprobujący;
2. charakterystyczny dla osoby przesadnie grzecznej, uprzejmej, prawiącej komuś komplementy w celu zyskania przychylności, przypodobania się; lizusowski, pochlebczy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) podn. wyrażający pozytywną opinię, uznanie

(1.2) taki, który przymila się, schlebia komuś

Wiktionary

Powiązane:

przysł. pochlebnie

rzecz. pochlebca mos., pochlebianie n.

czas. pochlebiać, pochlebić

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) aprobujący, pochwalny, przychylny

(1.2) pochlebczy

Wiktionary

pochlebstwo

wypowiedź przesadnie grzeczna, uprzejma, mająca na celu wywołanie czyjejś przychylności, przypodobanie się komuś

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) nadmierna lub nieszczera pochwała z celem przypodobania się

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pochlebianie n., pochlebca mos., pochlebczyni ż.

czas. pochlebiać, pochlebić

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) duser, komplement, ingracjacja

Wiktionary

pochledać

czasownik

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|pochmurnieć.

Wiktionary

Powiązane:

przysł. pochmurno, chmurnie

Wiktionary

pochmurnieć

1. pokrywać się chmurami; ciemnieć, mrocznieć;
2. ulegać stopniowemu pogorszeniu nastroju, samopoczucia

SJP.pl

pochmurno

przysłówek sposobu

(1.1) w sposób pochmurny, z dużą ilością chmur

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pochmurność ż., chmurność ż., chmura ż., chmurka ż., chmurzenie n., pochmurnienie n., spochmurnienie n.

czas. chmurzyć ndk., pochmurnieć ndk., spochmurnieć dk.

przym. pochmurny, chmurny

przysł. pochmurnie, chmurnie

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) pochmurnie

Wiktionary

pochmurność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co pochmurne; cecha tych, którzy są pochmurni

Wiktionary

Powiązane:

przym. pochmurny, bezchmurny

rzecz. chmura ż., zachmurzenie n.

przysł. pochmurno, chmurnie

Wiktionary

pochmurny

1. pokryty chmurami;
2. smutny, ponury, przygnębiony;
3. będący wyrazem smutku, przygnębienia

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) pokryty chmurami, mroczny wskutek pokrycia chmurami

(1.2) przen. książk. posępny, ponury

Wiktionary

Przykłady

(1.1) W ten wietrzny i pochmurny dzień, słońce tylko momentami wyglądało zza chmur.

(1.2) Z dnia na dzień stawałem się coraz pochmurniejszy, coraz skorszy do gniewów, coraz obojętniejszy na uczucia innych ludzi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈxmurnɨ, AS: poχmurny

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pochmurność ż., chmura ż., zachmurzenie n., chmurność ż.

czas. chmurzyć, chmurzyć się ndk.

przym. chmurny

przysł. pochmurnie, pochmurno, chmurnie

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) zachmurzony, chmurny

(1.2) chmurny, minorowy, ponury, posępny, smętny, zachmurzony

Wiktionary

pochmurowaty

dawniej: pochmurny

SJP.pl

pochodna

1. coś, co wywodzi się z czegoś, co nie jest pierwotne, ale wtórne;
2. związek organiczny wywodzący się z innego związku organicznego, najczęściej prostszego;
3. funkcja, opisująca przebieg zmienności wartości funkcji pierwotnej, określonej na pewnym przedziale, przy zmianie jej argumentów

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mat. granica ilorazu zmiany wartości funkcji i przyrostu zmiennej niezależnej tej funkcji, gdy przyrost ten dąży do określonej wartości;

(1.2) chem. związek chemiczny pochodzący od innego związku;

forma przymiotnika.

(2.1) M. i W. lp. od pochodny

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Pochodną z x² jest 2x.

(1.2) Najprostszą węglowodorową pochodną benzenu jest toluen.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈxɔdna, AS: poχodna

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pochodzenie n.

czas. pochodzić ndk.

przym. pochodny

Wiktionary

Synonimy:

(1.2) derywat

Wiktionary

pochodnia

1. smolne łuczywo lub osadzone na szczapie skręcone pakuły nasycone smołą, używane dawniej do oświetlania;
2. zjawisko występujące na słońcu w postaci okresowo pojawiających się miejsc jaśniejszych

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) smolne łuczywo lub skręcone pakuły, szmaty nasycone smołą osadzone na kawałku drewna, używane dawniej do oświetlania, obecnie raczej dla efektów świetlnych;

(1.2) astr. rozbłysk na tarczy słonecznej

Wiktionary

Pochodnia – kij lub szczapa drewniana z jednym końcem obwiniętym łatwopalnym materiałem (np. lnianymi lub bawełnianymi włóknami, skręconymi szmatami, suchym chrustem, rózgami, sitowiem nasączonymi smołą lub tłuszczem itp.). Używana jako przenośne lub stałe źródło światła.

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Sędziowie zajęli siedzenia za stołem, pochodnie zatknięto w żelazne świeczniki przy słupach przybite; na stole zapalono lampy.

(1.1) Pochodnie, czyli długie sznury nasycone materiałami palnymi, były, ale nie było ognia.

(1.1) Wypaliło mu się sześć pochodni; noc musiała się już zbliżać ku końcowi.

(1.1) Jego pochodnia rozświetlała zaledwie część przestrzeni, której ogromna reszta ginęła w gęstym mroku.

(1.1) O kilka kroków za nimi szła inna grupa osób oświetlona jedną pochodnią.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈxɔdʲɲa, AS: poχodʹńa

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pochód m.

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) łuczywo, żagiew; reg. śl. fachla, reg. śl. facla, reg. śl. fachtla, reg. śl. fachula

Wiktionary

pochodnik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gram. przypadek gramatyczny wyrażający odchodzenie i oddzielanie się od czegoś, a w łacinie spełniający także inne role, m.in. narzędnika i miejscownika;

Wiktionary

(1.1) wtórny

Wiktionary

pochodowy

→ pochód; marszowy, przemarszowy

SJP.pl

pochodz.

skrót od: pochodzenie

SJP.pl

pochodzenie

spędzić jakiś czas na chodzeniu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) wywodzenie się z czegoś

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

pochodzenie osób od siebie (np. dziecka od rodziców) → patrz pochodzenie dziecka
pochodzenie z nieprawego łoża → patrz nieślubne dziecko
pochodzenie osoby lub rodu z określonej grupy społecznej (np. pochodzenie szlacheckie, arystokratyczne, królewskie, chłopskie; mieć dobre pochodzenie) → patrz stratyfikacja społeczna, grupa ekskluzywn...
wywód pochodzenia → patrz rodowód
pochodzenie z określonej zbiorowości etnicznej (np. z pochodzenia Polak) → patrz etniczność
pochodzenie z określonego miejsca (obszaru) → patrz ojczyzna, patriotyzm
pochodzenie słów → patrz etymologia
pochodzenie nazw własnych (imion, nazwisk, nazw geograficznych) → patrz onomastyka
pochodzenie życia
pochodzenie drzewostanu
pochodzenie ewolucyjne → patrz ewolucja
geneza

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Jestem Polką z pochodzenia.

(1.1) Składniki pochodzenia odzwierzęcego nie są częścią żadnego etapu tworzenia maltodekstryny, tak więc weganie i wegetarianie mogą odetchnąć z ulgą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: poχoʒẽńe

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pochodna ż.

czas. pochodzić dk.

przym. pochodzeniowy, pochodny

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) genealogia, przyczyna, źródło, proweniencja, rodowód, geneza

Wiktionary

pochodzeniowy

rzadko: związany z pochodzeniem; rodowodowy, genealogiczny

SJP.pl

pochodzik

zdrobnienie od: pochód

SJP.pl

pochodzić

mieć w czymś źródło, początki

SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) mieć coś za miejsce swojego pochodzenia, za źródło, przyczynę, wywodzić się skądś

czasownik nieprzechodni dokonany

(2.1) dokonany od|chadzać.

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Ten obraz pochodzi z XVII (= siedemnastego) wieku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈxɔd͡ʑit͡ɕ, AS: poχoʒ́ić

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pochodzenie n., pochodność ż., pochodna ż.

przym. pochodzeniowy, pochodny

Wiktionary

stopień wyższy od przysłówka: pochopnie

SJP.pl

pochopniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: pochopny

SJP.pl

pochopność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego co pochopne; cecha tego, kto pochopny

Wiktionary

Powiązane:

przym. pochopny

przysł. pochopnie

Wiktionary

pochopny

pospieszny, pośpieszny, nieprzemyślany; robiący coś bez zastanowienia, bez rozwagi

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) zbyt szybki, nieprzemyślany

Wiktionary

przym. przedchorobowy, chorobowy

Wiktionary

pochorować

1. spędzić jakiś czas na chorowaniu;
2. pochorować się - zacząć chorować; rozchorować się, zachorować

SJP.pl

pochowa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gwara. pochówek

forma czasownika.

(2.1) 3. os. lp. przysz. prostego oznajm. od: pochować

Wiktionary

pochować

1. schować, ukryć wiele rzeczy naraz;
2. zakopać ciało zmarłego w ziemi; pogrzebać

SJP.pl

czasownik przechodni dokonany

(1.1) pogrzebać

(1.2) schować różne przedmioty w różnych miejscach

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Podobnie jak w przypadku pozostałych monarchów (z wyjątkiem grobu Kazimierza Wielkiego), nagrobek stanowi swojego rodzaju kenotafium – ciało Kazimierza Jagiellończyka, nie spoczywa we wnętrzu tumby, ale pochowane jest pod posadzką kaplicy.

Wiktionary

Powiązane:

czas. chować

rzecz. pochówek m.

przym. niepochowany

Wiktionary

pochowek

pogrzeb; pochówek

SJP.pl

pochp

skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|pochrapywać.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. niepochrapywanie n.

(1.1) bot. nazwa systematyczna|Dioscorea|L.|ref=tak., rodzaj tropikalnych pnączy z rodziny pochrzynowatych, wytwarzających jadalne (po obróbce termicznej) bulwy;

Wiktionary

Pochrzyn, jam, ignam ("Dioscorea" L.) – rodzaj wieloletnich pnączy z bulwiastymi kłączami. Należy do niego ponad 600 gatunków pochodzących głównie z obszarów tropikalnych. Najwięcej pochrzynów rośnie w naturze i uprawia się w Afryce Zachodniej, szczególnie w Ghanie, Nigerii oraz w Azji Południowo-Wschodniej, w Ameryce Południowej i na Karaibach.

Wikipedia

Synonimy:

(1.1) ignam

Wiktionary

pochrzynowate

rodzina roślin z rzędu pochrzynowców

SJP.pl

Pochrzynowate ("Dioscoreaceae" R. Br.) – rodzina roślin z rzędu pochrzynowców ("Dioscoreales"). Występują na obszarach podzwrotnikowych.

Wikipedia

pochrzynowaty

o cechach pochrzynowatych (rodzina roślin)

SJP.pl

pochrzynowce

rząd roślin jednoliściennych

Powiązane:

czas. pochutnywać ndk.

Wiktionary

pochutnywać

czasownik

(1.1) stpol. zachęcać

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔxutˈnɨvat͡ɕ, AS: poχutnyvać

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pochutnywanie n.

Wiktionary

pochwa

1. żeński narząd rozrodczy człowieka i innych ssaków;
2. jedno- lub wielowarstwowa, zamknięta osłona otaczająca niektóre części roślin;
3. osłona, pokrowiec na broń sieczną

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) anat. żeński narząd rozrodczy ssaków;

(1.2) futerał na broń białą;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

pochwa − żeński narząd rozrodczy
pochwa człowieka − narząd rozrodczy kobiet
pochwa – część osłony całkowitej otaczającej nasadę trzonu u grzybów
pochwa − osłona, futerał na broń białą
pochwa liściowa − nasadowa część liścia niektórych roślin

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Podczas stosunku seksualnego do pochwy wprowadzane są plemniki.

(1.2) Schowaj miecz do pochwy.

Wiktionary

uznawać coś za słuszne, godne pochwały

SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) uznawać za dobre, słuszne, właściwe

(1.2) daw. wyrażać pochwałę, uznanie

Wiktionary

Powiązane:

wykrz. pochwalony

przym. chwalebny

Wiktionary

pochwalony

wykrzyknik

czas. chwalić, pochwalić

wykrz. pochwalony

przym. pochwalny, chwalny

Wiktionary

pochwiak

rodzaj grzybów z rodziny łuskowcowatych

SJP.pl

pochwiasty

mający kształt pochwy

SJP.pl

pochwica

bolesny skurcz mięśni okolicy sromu i krocza przy próbie stosunku płciowego lub badania ginekologicznego; waginizm

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. niezależny od woli skurcz mięśni w obrębie miednicy uniemożliwiający penetrację

Wiktionary

przymiotnik

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|pochylać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔxɨˈlãɲɛ, AS: poχylãńe

Wiktionary

Powiązane:

czas. pochylać

przym. pochyły

Wiktionary

pochylać

zmieniać położenie czegoś z pionowego na ukośne

SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. pochylić)

(1.1) zginać ku dołowi

czasownik zwrotny niedokonany pochylać się (dk. pochylić się)

(2.1) zginać samego siebie ku dołowi

(2.2) zginać siebie wzajemnie ku dołowi

(2.3) przen. z uwagą zajmować się czymś, zatroszczyć się o coś

(2.4) przest. starzeć się, być bliskim starości

(2.5) przest. gwara. (o słońcu) zniżać się na niebie

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Wiał tak silny wiatr, że pochylał nawet drzewa.

(2.3) Od wielu lat pochylał się nad sprawami ubogich w swoim miasteczku.

(2.4) Rachelin istotnie przez czas nieobecności księcia znacznie się pochylił.

(2.5) Słońce już się pochylało, gdy nareszcie zaczęli schodzić z pola.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈxɨlat͡ɕ, AS: poχylać

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pochyłość ż., pochylnia ż., pochylanie n., pochylenie n.

czas. pochylić, chylić, pochylać

rzecz. pochyłość ż.

przym. pochyły

Wiktionary

pochylić

zmienić położenie czegoś z pionowego na ukośne

SJP.pl

czasownik przechodni dokonany (ndk. pochylać)

(1.1) dokonany od|pochylać.

czasownik zwrotny dokonany pochylić się (ndk. pochylać się)

(2.1) dokonany od|pochylać się.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈxɨlʲit͡ɕ, AS: poχylʹić

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pochyłość ż., pochylenie n.

przym. pochyły

czas. chylić

Wiktionary

pochylnia

pochyła płaszczyzna, służąca do wtaczania i staczania ciężkich przedmiotów lub ułatwiająca wjeżdżanie i zjeżdżania pojazdów

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mar. budowla hydrotechniczna umożliwiająca zbudowanie i zwodowanie kadłuba statku lub innej jednostki pływającej;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

pochylnia (architektura)
pochylnia (okrętownictwo)
pochylnia (żegluga)
pochylnia (wyrobisko)

Wikipedia

Powiązane:

czas. pochylać

rzecz. pochyłość ż.

przym. pochyły

Wiktionary

pochylnik

przyrząd do pomiaru kąta nachylenia powierzchni w terenie względem poziomu; pochyłomierz, spadkomierz, eklimetr, klinometr

SJP.pl

pochylony

zmienić położenie czegoś z pionowego na ukośne

SJP.pl

forma czasownika.

(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: pochylić

przymiotnik

(2.1) ustawiony pod kątem innym niż prosty lub zerowy

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Henryk stał pochylony nad książką.

(2.1) Pochylone pismo nazywamy kursywą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔxɨˈlɔ̃nɨ, AS: poχylõny

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pochyłość ż.

czas. pochylać

Wiktionary

rzecz. pochył mrz., pochyłość ż.

przym. pochyły

czas. chylić

Wiktionary

pochyłomierz

przyrząd do pomiaru kąta nachylenia powierzchni w terenie względem poziomu; spadkomierz, eklimetr, klinometr, pochylnik

SJP.pl

pochyłościomierz

przyrząd optyczny do mierzenia kątów pionowych; klizymetr

SJP.pl

pochyłość

rzeczownik, rodzaj żeński

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) pochylony

Wiktionary

pochód

1. zorganizowany przemarsz z okazji święta, jako wyraz protestu itp.; tłum uczestniczący w tym przemarszu
2. przesuwanie się do przodu (zwykle dotyczące wojska), marsz

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) uroczyste, grupowe przejście, zwykle ulicami miasta

pogrzeb; pochowek

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pogrzebanie zmarłego

Wiktionary

Wikipedia

Powiązane:

rzecz. pochowanie n.

czas. chować, pochować dk.

przym. pochówkowy

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) inhumacja, pogrzeb, war. pochowek

Wiktionary

pochówkowy

→ pochówek

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z pochówkiem, dotyczący pochówku

Wiktionary

Patrz:

(1.5) łapczywie zjeść lub wypić

(1.6) szybko przyswoić dużo wiedzy

(1.7) szybko i dużo czytać

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Czarne dziury pochłaniają pył gwiezdny.

(1.2) Czynność ta pochłania pszczoły godzinami.

(1.3) Przenoszenie magazynu bibliotecznego pochłania sporo czasu.

(1.3) Giewont pochłania rocznie kilka ofiar.

(1.5) Za nią dwaj skośnoocy mężczyźni, w identycznych garniturach i krawatach, pochłaniali ciastka z karmelową polewą.

(1.7) Na kursach szybkiego czytania nauczyłam się czytać całymi akapitami. Pochłaniałam książki jak skaner.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈxwãɲät͡ɕ, AS: poχu̯ãńäć

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pochłaniacz m., pochłanianie n., chłoniak mrz.

IPA: pɔˈxwɔ̃nɔ̃ɲt͡ɕ, AS: poχu̯õnõńć

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pochłonięcie n., pochłanianie n., chłoniak mrz.

czas. pochłaniać, chłonąć

Wiktionary

pochłubka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) śrpol. pycha

(1.2) śrpol. powód do podziwu ze strony innych

Wiktionary

Przykłady

(1.2) Napisano, a pewnie nie z żadnej pochłubki, • Acz się znają, co przedsię będą dawać sznupki.

Wiktionary

pociachać

potocznie: pociąć, pokroić, porąbać coś na wiele kawałków lub w wielu miejscach

SJP.pl

pociamkać

wydawać przez jakiś czas odgłosy ciamkania, mlaskania

SJP.pl

pocian

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) to, co pociesza; pokrzepiające słowa, wsparcie

(1.2) pot. dziecko

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

pociecha:
- «pocieszenie kogoś w nieszczęściu»
- «to, co przynosi ukojenie lub zadowolenie»
- «pieszczotliwie o dziecku»
Pociecha – wieś w woj. łódzkim, w pow. łęczyckim, w gminie Grabów
Pociecha – część wsi Ropa w woj. małopolskim, w pow. gorlickim, w gminie Ropa
Pociecha – osada leśna w woj. mazowieckim, w pow. nowodworskim, w gminie Czosnów
Pociecha – część wsi Antoniów w woj. mazowieckim, w pow. szydłowieckim, w gminie Chlewiska
Pociecha – przysiółek wsi Truskaw w woj. mazowieckim, pow. warszawskim zachodnim, w gmina Izabelin
Pociecha – przysiółek wsi Bierdzany w woj. opolskim, w pow. opolskim, w gminie Turawa
Pociecha – część wsi Chmielów w woj. świętorzyskim, w pow. pińczowskim, w gmina Działoszyce
Pociecha – karczma działająca w latach 1830-1904 na gruntach dóbr Rakowca, województwo mazowieckie

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Po stracie żony wiara była jego jedyną pociechą.

(1.2) Zwykle w sobotę zabieram swoją pociechę na spacer.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈt͡ɕɛxa, AS: poćeχa

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pocieszenie n., pocieszyciel mos., pocieszycielka ż.

czas. cieszyć ndk., ucieszyć dk., pocieszyć dk.

rzecz. pocieranie n., potarcie n., potarka ż.

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|pocieszać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔt͡ɕɛˈʃãɲɛ, AS: poćešãńe

Wiktionary

Powiązane:

czas. pocieszać

rzecz. pocieszenie n., pocieszyciel mos., pocieszycielka ż.

Wiktionary

pocieszać

mówić komuś miłe rzeczy w celu wprawienia go w lepszy nastrój

SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. pocieszyć)

(1.1) mówić komuś zasmuconemu miłe rzeczy w celu wprawienia go w lepszy nastrój

czasownik zwrotny niedokonany pocieszać się (dk. pocieszyć się)

(2.1) próbować znaleźć w czymś źródło lepszego samopoczucia, przestawać się martwić

(2.2) nawzajem dodawać sobie otuchy, poprawiać sobie nawzajem złe samopoczucie

Wiktionary

Przykłady

(1.1) – Może jednak znajdą szybko szczepionkę – pocieszał studenta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈt͡ɕɛʃat͡ɕ, AS: poćešać

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pocieszanie n., pocieszenie n., pocieszyciel m., pocieszycielka ż.

czas. cieszyć

Wiktionary

pocieszenie

1. wprawić kogoś w lepszy nastrój poprzez powiedzenie mu miłych słów;
2. pocieszyć się - spędzić jakiś czas na cieszeniu się

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|pocieszyć.

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest pocieszne; cecha tych, którzy są pocieszni

Wiktionary

Patrz:

pocieszny

Powiązane:

przym. pocieszny

przysł. pociesznie

Wiktionary

pocieszny

zabawny a jednocześnie słodki

SJP.pl

pocieszyciel

osoba pocieszająca, dodająca otuchy, podtrzymująca kogoś na duchu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ten, który daje pocieszenie

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Pocieszyciela, da wam, aby z wami był na zawsze.

(1.1) Gdzie mam szukać pocieszycieli dla ciebie?

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pociecha ż., cieszenie n., pocieszanie n., pocieszenie n.

:: fż. pocieszycielka ż.

czas. pocieszać ndk., pocieszyć dk., cieszyć ndk., ucieszyć dk.

przym. pocieszny

przysł. pociesznie

Wiktionary

pocieszycielka

1. kobieta pocieszająca, dodająca otuchy, podtrzymująca kogoś na duchu;
2. członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Pocieszycielek Najświętszego Serca Jezusowego

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) forma żeńska od: pocieszyciel

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔt͡ɕɛʃɨˈt͡ɕɛlka, AS: poćešyćelka

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pociecha ż., cieszenie n., pocieszanie n., pocieszenie n.

:: fm. pocieszyciel m.

czas. pocieszać ndk., pocieszyć dk., cieszyć ndk., ucieszyć dk.

przym. pocieszny

przysł. pociesznie

Wiktionary

pocieszycielski

→ pocieszyciel

SJP.pl

Patrz:

pocieszyciel

pocieszyć

1. wprawić kogoś w lepszy nastrój poprzez powiedzenie mu miłych słów;
2. pocieszyć się - spędzić jakiś czas na cieszeniu się

SJP.pl

czasownik przechodni

(1.1) dokonany od|pocieszać.

Wiktionary

rzecz. pot m.

Wiktionary

pociosek

drewniane narzędzie do wygarniania popiołu z pieca

SJP.pl

pociot

dawniej: wuj, krewny ciotki; daleki krewny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. mąż ciotki

(1.1) pot. daleki krewny

(1.2) daw. brat cioteczny

(1.3) daw. bratanek lub siostrzeniec męża lub żony

forma rzeczownika.

(2.1) D. lm. od: pociotka

Wiktionary

Przykłady

(1.3) Mąż ciotki to dla ciebie pociot, ty zaś dla niego jesteś pociotkiem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈt͡ɕɔtɛk, AS: poćotek

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. ciocia ż., ciotka ż., ciota ż., cioteczka ż., ciotunia ż., ciotuchna ż., ciotczysko n.

:: fż. pociotka

przym. cioteczny, ciotczyny

Wiktionary

pociotka

potocznie: daleka krewna

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. daleka krewna

(1.2) daw. siostra cioteczna

IPA: ˈpɔt͡ɕisk, AS: poćisk

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. ciskanie n., pociskanie n., ciśnięcie n.

czas. ciskać ndk., pociskać ndk., pocisnąć dk., cisnąć ndk./dk.

przym. pociskowy

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) peryfr. ołów

Wiktionary

pociskać

napierać na coś, przygniatać coś; przyciskać, naciskać

SJP.pl

pociskowy

→ pocisk

SJP.pl

Patrz:

pocisk

pocisnąć

przycisnąć coś; wywrzeć nacisk na coś; przygnieść

SJP.pl

pociumkać

potocznie:
1. possać powoli, z przerwami;
2. wydawać przez jakiś czas odgłosy mlaskania; pociamkać, pocmoktać, pocmokać;
3. spędzić trochę czasu na współżyciu seksualnym; pociupciać, pobzykać, podmuchać

SJP.pl

pociupać

1. ponacinać, lekko uderzając czymś ostrym;
2. porąbać na drobne kawałki

SJP.pl

pociupciać

potocznie, zwykle o mężczyźnie: spędzić trochę czasu na współżyciu seksualnym; pobzykać, podmuchać, porżnąć, pochędożyć

SJP.pl

pocióng

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. techn. pociąg

Wiktionary

pociąg

1. zespół sprzęgniętych ze sobą pojazdów kolejowych poruszający się po szynach, ciągnięty przez lokomotywę;
2. skłonność do czegoś; upodobanie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) transp. kolej. techn. lokomotywa z wagonami;

(1.2) pragnienie, pożądanie kogoś lub czegoś

Wiktionary

Wikipedia

Przykłady

(1.1) O której godzinie odjeżdża pociąg do Warszawy?

(1.2) Wszyscy chłopcy czuli pociąg do Marysi.

Wiktionary

1. atrakcyjny, powabny;
2. miły, przyjemny, zniewalający

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) wzbudzający zainteresowanie

forma czasownika.

(2.1) ims. od pociągać

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Pielęgniarki sauté są najbardziej pociągające.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pociąg m., pociąganie n., pociągnięcie n.

czas. pociągać ndk., pociągnąć dk.

przysł. pociągająco

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) uroczy, kuszący, nęcący, ponętny, zachęcający

Wiktionary

pociąganie

Wiktionary

pociągnięcie

1. ciągnąć, holować coś przez pewien czas;
2. wywołać skutki (np. "Tamto posunięcie pociągnęło za sobą masę problemów.")

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) czyn będący kolejnym krokiem danego planu

pociągokilometr

jednostka odpowiadająca przebiegowi pociągu na odległość jednego kilometra

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miernik pracy eksploatacyjnej, odpowiadający przejazdowi jednego pociągu na odległość jednego kilometra;

Wiktionary

Pociągokilometr – jednostka miary pracy eksploatacyjnej linii kolejowej, odpowiadająca przemieszczeniu się jednego pociągu na dystansie jednego kilometra.

Odległością braną pod uwagę jest rzeczywiście przebyta odległość, o ile jest ona dostępna, w przeciwnym przypadku, uwzględniana jest standardowa odległość sieciowa między punktem początkowym a miejscem przeznaczenia.

Wikipedia

Wymowa:

(1.2) tnąc, wywołać uszkodzenie w wielu miejscach, spowodować skaleczenie

(1.3) poczynić bruzdy

(1.4) pot. ent. ukąsić w wielu miejscach lub ugryźć wielu osobników

czasownik zwrotny dokonany pociąć się (ndk. ciąć się)

(2.1) pociąć siebie samego

(2.2) pociąć jeden drugiego

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pocięcie n.

czas. ciąć

Wiktionary

pociążek

skrót

(1.1) = kolej. pociągokilometr

Wiktionary

pocmentarny

pozostały po dawnym cmentarzu

SJP.pl

pocmokać

1. wydać odgłos cmoknięcia kilka razy;
2. potocznie: całować się z kimś przez jakiś czas

SJP.pl

poco

[czytaj: poko] określenie wykonawcze: trochę, nieco; zazwyczaj w odniesieniu do tempa i dynamiki

SJP.pl

przysłówek

(1.1) muz. mało, trochę

rzecz. pocukrowanie n., pocukrzenie n., cukierek mrz., cukiernica ż., cukierniczka ż., cukiernik mos., cukierkowość ż.

czas. pocukrzyć dk.

przym. cukierkowy, cukierniczy

Wiktionary

pocukrzyć

dodać, dosypać cukru; pocukrować

SJP.pl

czasownik przechodni dokonany

(1.1) pot. posłodzić, posypać cukrem

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Śliwki po ułożeniu na cieście należy pocukrzyć.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pocukrzenie n., pocukrowanie n., cukier mrz., cukierek mrz., cukiernica ż., cukierniczka ż., cukiernik mos.

czas. pocukrować dk.

przym. cukierkowy, cukierniczy

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) osłodzić dk., posłodzić dk.

Wiktionary

pocwaniakować

potocznie: spędzić pewien czas na cwaniakowaniu

SJP.pl

pocwałować

1. pobiec cwałem; pogalopować;
2. pojechać na galopującym koniu lub w wozie ciągniętym przez galopującego konia;
3. żartobliwie: pobiec szybko, popędzić

SJP.pl

pocykanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

spędzić pewien czas na rozmowie przez Internet; pochatować

SJP.pl

poczałkowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Poczałkowo – wieś w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie aleksandrowskim, w gminie Aleksandrów Kujawski
Poczałkowo – kolonia w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie aleksandrowskim, w gminie Aleksandrów Kujawski

Wikipedia

poczciarz

potocznie: urzędnik poczty

SJP.pl

poczciwie

przysłówek

(1.1) w sposób poczciwy

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. poczciwość ż.

przym. poczciwy

Wiktionary

poczciwiec

osoba poczciwa, dobroduszna, życzliwa innym; poczciwina

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha życzliwości wobec innych

(1.2) stpol. cześć, honor

Wiktionary

Powiązane:

przym. poczciwy

przysł. poczciwie

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) dobrotliwość, życzliwość

(1.2) poczliwość

Wiktionary

poczciwszy

stopień wyższy od przymiotnika: poczciwy

SJP.pl

poczciwy

1. życzliwy wobec otoczenia lub wyrażający taką postawę;
2. wzbudzający życzliwe uczucia

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) życzliwy, szczery i łagodny w stosunku do ludzi, skłonny do pomagania innym

miasto w Niemczech

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Niemczech, stolica landu Brandenburgia;

Wiktionary

Poczdam ( Potsdam) – miasto we wschodnich Niemczech, położone nad Hawelą. Stolica i największe miasto kraju związkowego Brandenburgia, wchodzące w skład obszaru metropolitalnego Berlin-Brandenburg.

Miasto znane jest głównie ze swoich bardzo cennych zespołów zabytkowych, szczególnie z zespołu parkowo-pałacowego Sanssouci, wybudowanego w XVIII wieku przez Fryderyka II Wielkiego, który od 1990 znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈpɔd͡ʒdãm, AS: poǯdãm

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. poczdamczyk mos., poczdamka ż.

przym. poczdamski

Wiktionary

poczdamczyk

mieszkaniec Poczdamu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec, lub ktoś pochodzący z Poczdamu

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Oto atmosfera poczdamska jest świadomie na wskroś odmienna, niż berlińska. Poczdamczycy dumni są z tego, że nie przyczepiła się do nich choroba berlińskich czułostek humanitarnych.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Poczdam mrz.

:: fż. poczdamka ż.

przym. poczdamski

Wiktionary

poczdamka

mieszkanka Poczdamu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Poczdamu

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Poczdam mrz.

:: fm. poczdamczyk mos.

przym. poczdamski

Wiktionary

poczdamski

przymiotnik od: Poczdam, miasto w Niemczech

SJP.pl

przymiotnik

Wiktionary

poczekalniany

→ poczekalnia, np. poczekalniany wystrój

SJP.pl

(1.1) Niewiasta jednak nie posłuchała policjanta, wobec czego ten użył siły i oporną kobietę ubrał w płaszcz, poczem odprowadził ją do 12-go komisarjatu.

Wiktionary

poczepiać

poczepiać się - spędzić pewien czas na czepianiu się

SJP.pl

poczerniały

stać się czarnym lub ciemniejszym; poczarnieć, sczernieć, sczarnieć

SJP.pl

poczernieć

stać się czarnym lub ciemniejszym; poczarnieć, sczernieć, sczarnieć

SJP.pl

poczernin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Poczernin – wieś w woj. mazowieckim, w pow. płońskim, w gminie Płońsk
Poczernin – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. stargardzkim, w gminie Stargard

Wikipedia

poczernino

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Poczernino – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. białogardzkim, w gminie Karlino
Poczernino – dawna wieś, włączona do miasta Władysławowa, w woj. pomorskim

Wikipedia

poczernić

uczynić jakąś powierzchnię czarną

SJP.pl

poczerwcowy

1. zaszczytny, ważny, wyróżniony;
2. dawniej: czysty, dziewiczy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) książk. o wysokim poważaniu, będący u szczytu hierarchii ważności, też: świadczący o tych cechach

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Poczesne miejsce w jego warszawskim biurze zajmuje ogromny fortepian (…).

(1.1) Poczesne miejsce w Pięcioksięgu zajmuje wątek przymierza.

(1.1) Nie kandydował do poczesnych stanowisk, które roztaczały szerokie możliwości (…).

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. poczesność ż.

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) zaszczytny

Wiktionary

poczet

1. zespół osób;
2. dawniej: obrachunek, rachunek, rachuba;
3. poczet sztandarowy - honorowa asysta sztandaru; dziś najczęściej w związkach frazeologicznych:
a) dać coś na poczet czegoś - dać coś jako zaliczkę;
b) zaliczyć na poczet czegoś - zaliczyć na rachunek czegoś;
c) pracować na poczet przyszłego miesiąca (roku) - wykonać wcześniej pracę zaplanowaną na przyszły miesiąc (rok)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) honorowa asysta

(1.2) galeria portretów

(1.3) zob. poczet sztandarowy.

(1.4) stpol. liczba, rachunek

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

poczet sowity – zwyczaj w kawalerii polskiej XVIII w., polegający na tym, że towarzysze nie chcąc służyć czynnie, zastępowali się w oddziałach 2 pachołkami
poczet sztandarowy
poczet rycerski
poczet papieży

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈpɔt͡ʃɛt, AS: počet

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pocztowy m., pocztylion mos.

przym. pocztowy

Wiktionary

pocześniański

przymiotnik od: Poczesna

SJP.pl

pocześniej

stopień wyższy od przysłówka: pocześnie

SJP.pl

pocześniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: poczesny

SJP.pl

poczliwość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stpol. cześć, honor

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) poczciwość

Wiktionary

poczmistrz

dawniej: kierownik urzędu pocztowego; naczelnik poczty, pocztomistrz

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. kierownik urzędu pocztowego

Wiktionary

Poczmistrz, pocztmistrz – dawne określenie stanowiska kierownika urzędu pocztowego.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈpɔt͡ʃmʲisṭʃ, AS: počmʹisṭš

Wiktionary

poczmistrzyni

→ poczmistrz

SJP.pl

Patrz:

poczmistrz

poczobut

nazwisko

SJP.pl

poczochraniec

potocznie: osoba lub zwierzę z mocno potarganymi, rozczochranymi włosami lub sierścią

SJP.pl

poczochrać

1. wprawić włosy lub sierść w stan nieładu; rozczochrać, potargać;
2. poczochrać się:
a) potargać sobie włosy;
b) o zwierzęciu: poocierać się o coś

SJP.pl

poczołgać

(1.1) Poczta znowu podniosła ceny za listy.

(1.2) Idź na pocztę i kup znaczki.

(1.3) (Czy ty) dostałeś dziś pocztę?

Wiktionary

system dostarczania ekspresowych przesyłek za pośrednictwem poczty

SJP.pl

pocztomat

automat Poczty Polskiej SA do nadawania i odbierania listów oraz paczek

SJP.pl

pocztomistrz

dawniej: kierownik urzędu pocztowego; naczelnik poczty, poczmistrz

SJP.pl

pocztorz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

→ poczta

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z pocztą, dotyczący poczty

(1.2) inform. związany z pocztą elektroniczną, dotyczący poczty elektronicznej

(1.3) związany z pocztem, dotyczący pocztu

Wiktionary

Patrz:

poczta

Przykłady

(1.1) Odebrałem wczoraj przesyłkę pocztową.

(1.1) daw. listonosz

(1.2) daw. kurier pocztowy

(1.3) daw. woźnica zaprzęgu pocztowego

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Bądź więc litośną – i nie zostawiaj mnie dłużej w niepokoju, bo prawdziwie po roku życia mojego bym oddawał pocztylionowi za każdy list od Ciebie.

Powiązane:

rzecz. pocztówka ż.

Wiktionary

pocztówka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) karta służąca do korespondencji, zwykle z fotografią lub obrazkiem po jednej stronie, wysyłana pocztą, bez koperty;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kartka pocztowa
Pocztówka (Kozienice)
pocztówka dźwiękowa
Pocztówka z WWA, lato ’19 – polski album studyjny rapera Taco Hemingwaya
Pocztówki z Ameryki – amerykańsko-brytyjski film
Pocztówki z Macondo – polski album muzyczny
Pocztówki z Republiki Absurdu – polski film
Pocztówki znad krawędzi – ujednoznacznienie

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Wysłał rodzicom kolorową pocztówkę z urlopu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔt͡ʃˈtufka, AS: počtufka

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. poczta ż., pocztylion mos., pocztóweczka ż.

przym. pocztówkowy, pocztowy

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) karta pocztowa, kartka pocztowa, widokówka, kartka; przest. odkrytka

Wiktionary

pocztówkomat

automat do odpłatnego wykonywania pamiątkowych zdjęć, wkomponowywanych w gotowy wzór graficzny

SJP.pl

pocztówkowy

→ pocztówka

SJP.pl

Patrz:

czasownik dokonany (ndk. czuć)

(1.1) doświadczyć czegoś za pomocą zmysłów

(1.2) doznać jakiegoś uczucia

(2.2) uznać się za kogoś, nabrać przekonania o swojej przynależności do określonej grupy osób

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Przypomniałem sobie o gotującym się makaronie, gdy poczułem swąd spalenizny.

(1.2) Joanno, poczułem miłość do ciebie od pierwszego wejrzenia.

(2.1) Odkąd zostałem dziadkiem, poczułem się bardzo staro.

(2.2) Dopiero po otrzymaniu indeksu, poczułem się prawdziwym studentem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈpɔt͡ʃut͡ɕ, AS: počuć

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. czucie n., odczucie n., poczucie n., przeczucie n., uczucie n., wyczucie n., czujka ż., czuwak mrz.

czas. czuć, przeczuć, przeczuwać, odczuć, odczuwać, uczuć, wyczuć, wyczuwać

Wiktionary

poczwara

brzydka, odrażająca istota

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. żywa istota, postać odrażająca

(1.2) osoba wyróżniająca się spośród innych szczególną brzydotą

(1.3) pot. coś, co w opinii mówiącego jest bardzo brzydkie i szpecące

(1.4) książk. widmo kryzysu

Wiktionary

Przykłady

(1.1) bo oni tacy w te literki zapatrzeni[,] a tam z drugiej strony jakaś poczwara

(1.1) przen.

Wiktionary

Powiązane:

przym. poczwarny

rzecz. przepoczwarzanie n., poczwarka ż.

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) zjawa, potwór, pokraka, straszydło, upiór

(1.2) brzydactwo, potwór

(1.3) brzydactwo, straszydło

(1.4) widmo

Wiktionary

poczwarka

etap rozwojowy owada poprzedzający formę w pełni dojrzałą

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ent. przejściowa forma owadów w rozwoju larwalnym;

(1.2) zdrobn. od: poczwara

Wiktionary

Poczwarka, stadium spoczynkowe (łac. "pupa", l.mn. "pupae") – stadium rozwojowe owadów o przeobrażeniu zupełnym, poprzedzające postać dorosłą – imago.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: pɔt͡ʃˈfarka, AS: počfarka

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. przepoczwarzanie n., przepoczwarzenie n., poczwara ż.

czas. przepoczwarzać ndk., przepoczwarzyć dk.

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zwiększanie czegoś czterokrotnie

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. poczwórność ż.

czas. poczwarzać ndk.

przym. poczwórny

przysł. poczwórnie

Wiktionary

poczwarówka

1. rodzaj ślimaka z rodziny poczwarówkowatych;
2. poczwarówka pagoda - gatunek lądowego ślimaka z rodziny beczułkowatych

SJP.pl

poczwarówkowate

rodzina lądowych ślimaków

SJP.pl

Poczwarówkowate (Vertiginidae) – rodzina lądowych ślimaków trzonkoocznych (Stylommatophora), obejmująca ponad 200 gatunków o holarktycznym zasięgu występowania. W malakofaunie Polski stwierdzono 17 z nich. W stanie kopalnym znane są z górnego paleocenu.

Zajmują różnorodne siedliska: od lasów po półotwarte i otwarte tereny o różnym podłożu, roślinności i wilgotności. Żywią się bakteriami i grzybami pobieranymi z żywych i martwych roślin.

Wikipedia

poczworzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

Wiktionary

poczwórny

przymiotnik

(1.1) składający się z czterech jednostek, podobnych elementów

(1.2) powtórzony cztery razy

(1.3) cztery razy większy

(1.4) przeznaczony dla czterech osób

(1.5) dotyczący czterech dziedzin, spraw

(1.6) daw. zaprzężony w cztery konie

Wiktionary

Przykłady

(1.2) Za sterami myśliwca Czerwony Jeden (pilot: Garven Dreis, 21 082 wylatanych godzin, poczwórny as, dwadzieścia cztery potwierdzone zestrzelenia) – pomyślała automatycznie.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. czwórka ż., czwartek mrz., cztery n., poczwarzanie n., poczwórność ż.

przysł. poczwórnie

liczgł. cztery

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) czterokrotny, czteroskładnikowy

Wiktionary

poczynania

zaczynać, rozpoczynać

SJP.pl

poczynanie

zaczynać, rozpoczynać

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) Boryna nie żałował i flachę puszczał częstą kolejką; tańce też szły raźniejsze i gęstsze, śpiewać już poczynali, przytupywać i coraz większym kołem taczać po izbie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈt͡ʃɨ̃nat͡ɕ, AS: počỹnać

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. poczęcie n., poczynanie n., początek mrz.

czas. począć, rozpoczynać

zdolność rozumienia motywów swojego postępowania i oceny jego efektów, zwłaszcza w kategoriach moralnych i prawnych; przytomność umysłu, normalność

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) to, od czego się coś zaczyna

Wiktionary

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Wielkie znaczenie dla biblijnej opowieści o ludzie wybranym, jakie przypisuje się Jakubowi, wynika z faktu, że dwunastu jego synów (Ruben, Symeon, Lewi, Juda, Issachar, Zabulon, Józef, Beniamin, Dan, Neftali, Gad , Aser) dało początek tzw. dwunastu plemięemionom Izraela, po tym, jak sam Jakub zyskał to imię - Izrael, a jego potomkowie od tego czasu będą nazywać siebie Bnej Izrael, Izraelici, synowie Izraela.

(1.1) Zaczął robić wszystko od początku.

przysłówek

(1.1) na początku, wstępnie

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Adwent początkowo miał charakter głównie pokutny.

(1.1) Początkowo nie był zadowolony z przeprowadzki, ale w miarę upływu czasu bardzo polubił nowe miasto.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔt͡ʃɔ̃ntˈkɔvɔ, AS: počõntkovo

Wiktionary

Powiązane:

przym. początkowy

rzecz. początek m., poczęcie n., początkowość ż.

czas. zapoczątkować dk.

Wiktionary

początkowość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest początkowe; cecha tych, którzy są początkowi

Wiktionary

Powiązane:

przym. początkowy

przysł. początkowo

Wiktionary

początkowy

przymiotnik

(1.1) nieposiadający dużego doświadczenia; taki, który zaczyna zdobywać doświadczenie lub wiedzę w jakiejś dziedzinie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) osoba początkująca (1.1)

forma czasownika.

(3.1) ims. przymiotnikowy czynny od początkować

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. początek m.

czas. początkować ndk., zapoczątkować dk.

przym. początkowy

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) debiutujący, niedoświadczony, zielony

Wiktionary

począć

1. zacząć coś, rozpocząć;
2. zajść w ciążę

SJP.pl

czasownik przechodni dokonany (ndk. poczynać)

(1.1) zacząć coś, rozpocząć

(1.2) spowodować zajście w ciążę

czasownik zwrotny dokonany począć się (ndk. poczynać się)

(2.1) książk. zacząć się

(2.2) książk. o dziecku / płodzie: zacząć istnieć (od momentu zapłodnienia)

(2.3) książk. powstać

Wiktionary

Przykłady

(1.1) odczasownikowy od|poczęstować.

Wiktionary

Powiązane:

czas. poczęstować dk.

Wiktionary

poczęstować

podzielić się z kimś czymś do zjedzenia lub picia

SJP.pl

czasownik przechodni dokonany (ndk. częstować)

(1.1) dokonany od|częstować.

przyimek łączący się z rzeczownikami (lub wyrazami o ich funkcji) w bierniku lub narzędniku; * forma "pode" możliwa tylko w kilku tradycyjnych połączeniach (np. pode mną, pode mnie, pode drzwiami)

SJP.pl

przyimek

(1.1) …wskazujący położenie kogoś lub czegoś poniżej omawianego wyrażenia

(1.2) …wskazujący ruch kogoś lub czegoś w kierunku dołu omawianego wyrażenia

(1.3) …wskazujący położenie kogoś lub czegoś przed lub w okolicy omawianego wyrażenia

(1.4) …wskazujący ruch kogoś lub czegoś w kierunku do lub w jego okolicę omawianego wyrażenia

(1.5) …wskazujący ruch lub położenie kogoś lub czegoś w kierunku przeciwnym do omawianego wyrażenia

(1.6) …wskazujący nieodległy czas względem omawianego wyrażenia, będący kresem czegoś

(1.7) …wskazujący podległość względem kogoś lub czegoś

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Mały wąsik pod kulfoniastym nosem poruszył się na boki, a ręka poprawiła błyskawicznie monokl i wygładziła siwiejące baki. Szczupaczyńska dostrzegła, że łysinę zasłaniała pożyczka, finezyjna wprawdzie, lecz dalece niewystarczająca.

(1.2) Kot wbiegł pod stół.

(1.3) Bitwa pod Grunwaldem była jedną z największych bitew średniowiecza.

(1.4) Śrubka spadła ze stołu i potoczyła się aż pod samą ścianę.

(1.5) Samochód jechał pod prąd.

(1.6) Jacek wrócił do domu pod wieczór.

(1.7) Nazywała się Tian Karmiya, dla niego – komandor Tian, a dzięki najwyższym notom z Caridy i nienagannej służbie na pokładach „Enigmy” i „Zwycięstwa na Batonnie” oczekiwała zapewne, że podejmie dalszą służbę tu, na „Ultimatum”, pod panią komodor Rae Sloane.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔt, AS: pot

Wiktionary

Powiązane:

przyim. pod-

Wiktionary

Synonimy:

(1.1-2) pode, poniżej

(1.3-4) przed

Wiktionary

pod-

przyimek w funkcji tematu słowotwórczego

(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych określający zewnętrzne położenie w stosunku do tego, co jest nazywane drugim członem

(1.2) pierwszy człon wyrazów złożonych określający niższe położenie w stosunku do tego, co jest nazywane drugim członem

(1.3) pierwszy człon wyrazów złożonych określający gorszą jakość lub wartość od tego, co jest nazywane drugim członem

Wiktionary

Przykłady

(1.1) podkatowicki, podleśny, podmiejski

(1.2) podgórski, podskórny, podwawelski, podwodny, podziemny

(1.3) podludzie, podgromada

Wiktionary

Powiązane:

przyim. pod

Wiktionary

pod.

skrót

rzecz. podagryk mos., podagryczka ż.

przym. podagryczny

przysłówek

(1.1) w sposób charakterystyczny dla osoby cierpiącej na podagrę

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Ręka, którą Lionardo napełniał czary szlachetnym falernem, drżała podagrycznie, tak, że butelka ze szczękiem uderzała o metal […]

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podagra ż., podagryk m., podagryczka ż., podagrycznik ż.

przym. podagryczny

Wiktionary

podagrycznik

roślina z rodziny selerowatych

SJP.pl

Podagrycznik ("Aegopodium" L.) – rodzaj roślin z rodziny selerowatych. Liczy 11 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje strefę umiarkowaną Eurazji na zachodzie sięgając do Włoch, Francji, Danii i Szwecji, a na wschodzie po Rosyjski Daleki Wschód, Japonię i wschodnie Chiny. Podagrycznik pospolity rośnie jako gatunek introdukowany także na Wyspach Brytyjskich i w Ameryce Północnej.

Wikipedia

podagryczny

dotyczący podagry (np. bóle podagryczne)

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) med. związany z podagrą lub cierpiący na nią

Wiktionary

Przykłady

(1.1) W połowie sierpnia przyplątała się burza z piorunami, wiatr poprzewracał parasole, pozdzierał obrusy, powybijał szyby, a wszystkie stare „ciocie” i poważnych podagrycznych panów rozpędził na cztery strony miasta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔdaˈɡrɨt͡ʃnɨ, AS: podagryčny

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podagra ż., podagryk m., podagryczka ż., podagrycznik m.

przysł. podagrycznie

Wiktionary

podagryk

osoba chora na podagrę

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

Powiązane:

rzecz. podawanie

czas. podawać

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) garsonka

Wiktionary

podajnik

urządzenie podające

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn. urządzenie służące do podawania czegoś do lub z maszyny

Wiktionary

Podajnik – element lub zespół mechanizmu zasilania broni, przeznaczony do podawania nabojów.

Wikipedia

podal

przyimek

(1.1) rzad. opodal

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Rojno było i gwarno wkoło miasta i na dworze, a baby godzinami stały podal grodzeń i patrzały na tych ślicznych panów, oczy im wyłaziły z ciekawości.

(1.1) Podal od piasków brzeżnych mogilnik tobie zbudował.

(1.1) Wśrzód głuchej lasu pustelnik ciemnoty miał domek podal od drogi.

Wiktionary

podalgebra

podzbiór algebry ogólnej

SJP.pl

Podalgebra – podzbiór algebry ogólnej, zamknięty ze względu na działania zdefiniowane w algebrze.

"Algebra", rozumiana jako struktura, często oznacza przestrzeń wektorową lub moduły wyposażone w dodatkową dwuliniową operację. Algebry w algebrze uniwersalnej są dużo bardziej ogólne: to zwykłe uogólnienie "wszystkich" struktur algebraicznych. Podalgebra może być podzbiorem obu przypadków.

Wikipedia

podalpejski

związany z terenami położonymi blisko Alp, charakterystyczny dla terenów położonych blisko Alp, leżący blisko Alp itp.

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) położony u podnóża Alp, typowy, właściwy tym okolicom

Wiktionary

Przykłady

(1.1) W obu typach jezior, podalpejskim i bałtyckim, muł po wysuszeniu przybiera barwę szarą.

(1.1) Zasiej tam, zasadź bluszcze, rozchodniki, / Stulistne róże, podwójne goździki, / Niezapominajki i nieśmiertelniki, / Italskie mirty, podalpejskie dalie, / I borów naszych pamiątkę — konwalie!

Wiktionary

Powiązane:

przym. alpejski

Wiktionary

podamsterdamski

przymiotnik relacyjny

(1.1) znajdujący się pod Amsterdamem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔdãmstɛrˈdãmsʲci, AS: podãmsterdãmsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Amsterdam mrz.

Wiktionary

podanie

oficjalne pismo z prośbą, najczęściej większej liczby osób, skierowane do osób na wyższym stanowisku; petycja

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pismo z prośbą skierowane do władz;

(1.2) praw. adm. pismo osoby fizycznej lub prawnej (strony) powodujące wszczęcie postępowania administracyjnego lub podatkowego

(1.3) liter. opowieść o przeszłości przekazywana w ustnej formie z pokolenia na pokolenie;

(1.4) sport. przekazanie piłki w grach zespołowych

(1.5) odczasownikowy od|podać.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

podanie – forma literacka
podanie – forma wszczęcia postępowania administracyjnego na wniosek strony
podanie – przekazanie piłki w piłce nożnej
podanie – przekazanie piłki w piłce koszykowej

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Złożyłam podanie do dziekana.

(1.2) Podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres, również w przypadku złożenia podania w postaci elektronicznej, i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych.

(1.2) Napisałem podanie o umorzenie sprawy.

(1.3) Sithowie z podań toczyli niekończące się walki między mistrzami a uczniami.

(1.5) Czy mogę cię prosić o podanie cukru?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈdãɲɛ, AS: podãńe

Wiktionary

Powiązane:

czas. podawać ndk., podać dk., dawać ndk., dać dk.

przym. podaniowy

rzecz. podawanie n.

:: zdrobn. podanko n.

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) prośba, petycja, wniosek

Synonimy:

(1.1) podarunek, dar, upominek

Wiktionary

podarkowy

→ podarek

SJP.pl

Patrz:

podarek

podarowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podarować.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podarunek m.

czas. podarować dk.

przym. podarunkowy

Wiktionary

podarować

czasownik przechodni dokonany (ndk. darowywać)

(1.1) dać jako prezent, dar

(1.2) zrezygnować z odebrania komuś czegoś

(1.3) dokonać przebaczenia

Wiktionary

Powiązane:

podarzewo

Podarzewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Pobiedziska.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Wikipedia

podatek

bezzwrotne, przymusowe, powszechne, nieodpłatne świadczenie o charakterze pieniężnym na rzecz państwa lub innej osoby publiczno-prawnej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) powszechna obowiązkowa danina uiszczana zwykle na rzecz państwa, ale również na rzecz Kościoła, władcy;

Wiktionary

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Nie będę sam wypełniać PIT-u, pójdę do doradcy podatkowego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔdatˈkɔvɨ, AS: podatkovy

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podatek m., podatnik m., opodatkowanie n., opodatkowywanie n.

czas. opodatkować, opodatkowywać

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) fiskalny, skarbowy

Wiktionary

podatniczka

kobieta zobowiązana do płacenia podatków

SJP.pl

podatniczy

→ podatnik

SJP.pl

Patrz:

podatnik

podatniej

stopień wyższy od przysłówka: podatnie

SJP.pl

podatniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: podatny

SJP.pl

podatnik

osoba zobowiązana do płacenia podatków; podatkowicz

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba zobowiązana do płacenia podatków, osoba płacąca podatki

Wiktionary

Podatnik – zgodnie z polskim prawem jest nim osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

Na podatnika nałożone są rozliczne obowiązki m.in.

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Czy francuscy podatnicy powinni płacić za szkoły, świadczenia i szkolenia, aby rodziny Romów osiągnęły minimalny poziom życia akceptowany we Francji?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈdatʲɲik, AS: podatʹńik

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podatek m., opodatkowanie n., opodatkowywanie n.

przym. podatkowy

czas. opodatkować, opodatkowywać

Wiktionary

podatność

→ podatny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co podatne

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

podatność elektryczna
podatność magnetyczna
podatność płuc
podatność remontowa
podatność skrętna
podatność (mechanika)

Synonimy:

(1.1) nieodporny

(1.2) nieodporny, urabialny

Wiktionary

podawacz

Podawacz – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Brąszewice.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa sieradzkiego.

Wikipedia

podawaczka

1. urządzenie służące do automatycznego przenoszenia ciężarów, towarów; transporter;
2. kobieta pracująca w fabryce, której zadaniem jest podawanie materiałów, surowców itp.

SJP.pl

podawanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podawać.

Wiktionary

Podawanie – druga operacja po donoszeniu w procesie zasilania broni.

Polega na wyłuskaniu naboju z więzów łączących go z donośnikiem magazynu amunicyjnego i przemieszczeniu na linię dosyłania. Ma zastosowanie w zmechanizowanych układach zasilania amunicją dział wozów bojowych i broni strzeleckiej, która jest przystosowana do zasilania taśmowego nabojów posiadających łuski z wystającą kryzą. Nie występuje w prostych układach zasilania.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌpɔdaˈvãɲɛ, AS: podavãńe

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. danie, podajka, podanie

czas. podawać, podać, dać, dawać

Wiktionary

podawać

1. dawać coś komuś do rąk, ust; wręczać;
2. o leku: aplikować;
3. w sporcie:
a) w sportach zespołowych: kopać, rzucać piłkę do partnera;
b) w tenisie, siatkówce itp.: rozpoczynać grę, zagrywać, serwować;
4. przekazywać wiadomość, komunikować coś;
5. podawać się:
a) ogłaszać się;
b) przestarzale: wysuwać się na przód

SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. podać)

(1.1) zob. podać. (do ręki lub ust)

(1.2) zob. podać. (informację)

(1.3) zob. podać. (do stołu)

(1.4) zob. podać. (piłkę)

czasownik zwrotny niedokonany podawać się (dk. podać się)

(2.1) zob. podać się. (przedstawić się)

(2.2) gw-pl|Podhale, Częstochowa. zob. podać się. (być podobnym)

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

(3.1) pot. dać coś w dużej ilości/liczbie komuś, często wielu osobom

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Naucz się podawać narzędzia.

(1.2) Wszyscy uważnie słuchali, gdy radio podawało numery totolotka.

(1.3) Za chwilę podajemy do stołu.

(1.4) Zawodnicy przez parę minut podawali sobie piłkę, po czym jeden z nich strzelił bramkę.

(2.1) Ten człowiek podawał się za dziennikarza i wypytywał się o ciebie.

(2.2) Wszystkie twoje córki podają się do Ciebie.

(3.1) Podawała swój numer telefonu wszystkim kolegom z pracy i teraz wciąż wydzwaniają.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈdavat͡ɕ, AS: podavać

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. danie n., podajka ż., podanie n., podawanie n.

czas. podać, dać dk., dawać ndk.

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) przekazywać, wręczać, dawać

(1.2) przekazywać, oznajmiać

(1.3) serwować

(2.2) wdawać się

Wiktionary

podawca

1. osoba składająca podanie do urzędu;
2. osoba podająca coś do wiadomości;
3. dawniej: posiadacz weksla realizujący go w banku

SJP.pl

podawczyni

1. petentka składająca podanie do urzędu;
2. kobieta podająca coś do wiadomości

SJP.pl

podać

1. dać coś komuś do rąk, ust; wręczyć;
2. o leku: zaaplikować;
3. sport: kopnąć, rzucić piłkę do partnera;
4. przekazać wiadomość, zakomunikować coś;
5. podać się:
a) ogłosić się;
b) przestarzale: wysunąć się na przód

SJP.pl

czasownik przechodni dokonany (ndk. podawać)

(1.1) przekazać coś komuś do rąk

(1.2) przekazać informację

(1.3) kulin. postawić jedzenie na stole

(1.4) sport. przekazać piłkę innemu graczowi

czasownik zwrotny dokonany podać się (ndk. podawać się)

(2.1) przedstawić się jako ktoś

(2.2) gw-pl|Podhale, Częstochowa. przejąć czyjeś cechy, być do kogoś podobnym, wdać się w kogoś

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Czy możesz podać mi młotek?

(1.2) Radio podało wyniki totolotka.

(1.3) Za chwilę podamy do stołu.

(1.4) Zawodnik podał piłkę do kolegi po drugiej stronie boiska, po czym ten strzelił bramkę.

(2.1) Ten człowiek podał się za dziennikarza i wypytywał się o ciebie.

(2.2) On podał się do ojca.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈpɔdat͡ɕ, AS: podać

Wiktionary

Powiązane:

forma niedokonana podawać

rzecz. podanie, podawanie

czas. dać dk., dawać ndk.

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) przekazać, wręczyć, dać

(1.2) przekazać, oznajmić

(1.3) zaserwować

(2.2) wdać się

Wiktionary

podaż

ilość towaru oferowana do sprzedaży na rynku

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ekon. dostępność, oferta towarów na sprzedaż; także. ilość danego towaru znajdująca się na rynku;

Wiktionary

Podaż ( supply) – ilość dóbr oferowana na rynku przez producentów. Podstawowym czynnikiem wpływającym na wysokość podaży jest cena, co jest prezentowane w formie graficznej za pomocą krzywej podaży.

W ekonomii terminu podaż używa się w dwóch kontekstach:

Wikipedia

(1.1) Donald Trump konsultuje swój program gospodarczy z podażowcami.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podaż ż.

przym. podażowy

Wiktionary

podażowy

(1.3) pot. geogr. aglomeracja bielska

(1.4) pot. sport. nazwa polskiego klubu sportowego

Wiktionary

Podbeskidzie ( Pobeskydí, Beskidenland) – określenie nieformalne używane do określenia terenów geograficznie położonych u podnóża zachodniej części pasma Beskidów Zachodnich, obszaru dawnego województwa bielskiego bądź obszaru metropolitalnego – okręgu przemysłowego Bielska-Białej. Analogicznie termin bywa używany w Czechach dla regionu wokół Frydka-Mistka u podnóży Beskidu Morawsko-Śląskiego.

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Poprawia się sytuacja powodziowa na Podbeskidziu.

Wiktionary

Powiązane:

przym. podbeskidzki

przysł. podbeskidzko

rzecz. Beskid mrz., Beskidy nmos.

Wiktionary

podbeskidzki

przymiotnik od: Podbeskidzie

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Podbeskidziem, dotyczący Podbeskidzia

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Podbeskidzie n., Beskidek mrz., beskidnik mos., beskidzkość ż.

przym. beskidzki

przysł. podbeskidzko, beskidzko

Wiktionary

podbeskidzko

przysłówek

(1.1) na sposób podbeskidzki, tak jak na Podbeskidziu

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Podbeskidzie n.

przym. podbeskidzki

Wiktionary

podbiał

Roślina zielna o złocistych kwiatach, stosowana w chorobach dróg oddechowych

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Tussilago|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny astrowatych

(1.2) bot. nazwa systematyczna|Tussilago farfara|L.|ref=tak., niska bylina z rodziny astrowatych o złocistożółtych kwiatach;

Wiktionary

Przykłady

(1.2) Liście podbiałów pokrywa od spodu srebrzysty meszek.

Wiktionary

Synonimy:

(1.2) gw. Górny Śląsk kobiór

Wiktionary

podbiała

roślina rosnąca na podmokłych łąkach i brzegach rzek, wykorzystywana w lecznictwie

SJP.pl

Podbiała ( Падбела, "Padbieła"; Подбела, "Podbieła") – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie kamienieckim, w sielsowiecie Nowickowicze, nad Leśną Prawą, w granicach Parku Narodowego „Puszcza Białowieska”.

Wikipedia

podbiałek

podbiałek alpejski - roślina z rodziny astrowatych, w Polsce występująca w Karpatach i Sudetach

SJP.pl

Podbiałek ("Homogyne") – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Obejmuje trzy gatunki. Rośliny te występują na obszarach górskich w południowej i środkowej Europie – od Hiszpanii i Francji na zachodzie po Ukrainę, Rumunię i Bułgarię na wschodzie. Północna granica zasięgu biegnie przez Niemcy i Polskę. W Polsce występuje tylko jeden gatunek – podbiałek alpejski "Homogyne alpina". Roślina ta bywa uprawiana jako ozdobna.

Wikipedia

podbiałostocki

1. położony w pobliżu Białegostoku;
2. charakterystyczny dla okolic Białegostoku

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) znajdujący się w pobliżu Białegostoku

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Tłumy białostoczan oraz turystów odwiedziły podbiałostocki skansen

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔdbʲjawɔˈstɔt͡sʲci, AS: podbʹi ̯au̯ostocʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Białystok mrz.

Wiktionary

podbiałowy

→ podbiał

SJP.pl

Patrz:

podbiał

podbicie

1. górna część stopy między palcami a kostką;
2. materiał przyszyty do czegoś od spodu;
3. uderzenie piłki od dołu

SJP.pl

podbiciowy

→ podbicie

SJP.pl

Patrz:

podbicie

podbiec

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. podbiegać)

(1.1) zbliżyć się (do kogoś lub czegoś) biegnąc (zazwyczaj przez krótki dystans)

(1.2) nasiąknąć lub napełnić się płynem (np. wodą, krwią) od spodu

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Chciałem do niego podbiec i udzielić wskazówek.

(1.2) Jego oczy podbiegły krwią.

Wiktionary

Powiązane:

czas. war. podbiegnąć

Wiktionary

Synonimy:

(1.2) podejść

Wiktionary

podbiegacz

potocznie: pies, który podbiega do ludzi

SJP.pl

podbieganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podbiegać.

Wiktionary

nazwisko

SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bronisław Podbielski (1839-1891) – polski artysta malarz, rysownik oraz ilustrator
Jan Podbielski (1836-1863) – kapitan wojsk rosyjskich
Konstanty Podbielski (1824-1886) – działacz socjalistyczny I Proletariatu
Theophil von Podbielski (1814-1879) – pruski generał kawalerii
Victor von Podbielski (1844-1916) – szef Reichspostamtu, pruski minister rolnictwa
Viktor von Podbielski (1892-1945) – polityk NSDAP, nadburmistrz Frankfurtu nad Odrą
Wadim Podbielski (1887-1920) – ludowy komisarz poczt i telegrafów RFSRR
Zdzisław Podbielski (1938) – polski autor książek i artykułów o tematyce motoryzacyjnej, dziennikarz, publicysta, inżynier badań pojazdów

Wikipedia

podbierak

rodzaj sieci do połowu ryb i raków; kancerek, kacerz, kasarek, kacerek, kancer

SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

nieduża sieć używana przez wędkarzy, naciągnięta na ramkę przymocowaną do drążka służąca do wyjmowania złowionych ryb; kasar
osprzęt rolniczy samobieżny lub podczepiany do ciągnika (podbierak pryzmy, buraków, liści)
narzędzie stosowane w ogrodnictwie wyposażone w koszyczek, długą rękojeść, pomocne przy zrywaniu owoców z wysokich drzew lub krzewów
specjalna łyżka do miodu
oprzyrządowanie stosowane w ratownictwie medycznym przy przenoszeniu rannych
osprzęt odkurzacza.

Wikipedia

podbieranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podbierać.

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Człowiek, aby ułatwić sobie podbieranie miodu, począł w całych drzewach wydrążać sztuczne dziuple, czyli wydziaływać je, dziać, a stąd drzewo takie w języku polskim nazwano dzienią lub drzewem dzianem…

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. niepodbieranie n.

czas. podbierać ndk.

Wiktionary

podbieżeć

(1.4) mocować coś do czegoś od spodu

(1.5) oferować wyższą stawkę w licytacji

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Potrafię podbijać futbolówkę przez pół godziny non stop.

(1.2) Niemcy podbijali Europę cztery lata zanim dostali łupnia.

(1.3) Nowy wnuczek zawsze podbija dziadków momentalnie.

(1.4) Na zimę podbijamy poddasze domu wełną mineralną.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔdˈbʲijät͡ɕ, AS: podbʹii ̯äć

Wiktionary

Powiązane:

czas. bić, dk. podbić

rzecz. podbój m., podbijanie n.

Wiktionary

Synonimy:

(1.3) ujmować, zdobywać

Wiktionary

podbipięta

Podbipięta – tygodnik nacjonalistyczny wydawany w latach 1936–1937 pod redakcją Jana Rembielińskiego.

Wikipedia

podbitkowy

→ podbitka

SJP.pl

Patrz:

podbitka

podbiurkowy

znajdujący się pod biurkiem

SJP.pl

podbić

1. dokonać podboju;
2. podszyć czymś odzienie (np. futrem);
3. w grze karcianej: dołożyć do lewy przebitej atutem niższy od niego atut

SJP.pl

czasownik przechodni dokonany (ndk. podbijać)

(1.1) dokonany od|podbijać.

Wiktionary

Powiązane:

czas. bić, podbijać

rzecz. podbój mrz.

Wiktionary

podblaszek

rodzaj grzybów z rodziny kępkowcowatych

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) mykol. nazwa systematyczna|Hypsizygus tessellatus., grzyb z rodziny kępkowcowatych

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Zarówno białe, jak i brązowe podblaszki są ładnymi, małymi grzybami o łagodnym, orzechowym smaku.

Wiktionary

Wymowa:

podbranża

wydzielona część branży lub zawodu

SJP.pl

podbrodnicki

przymiotnik

(1.1) znajdujący się, odbywający się pod Brodnicą; typowy dla terenów pod Brodnicą

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔdbrɔdʲˈɲit͡sʲci, AS: podbrodʹńicʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Brodnica ż.

Wiktionary

podbrodzie

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu wileńskim.

Wiktionary

Podbrodzie (lit. "Pabradė") – miasto na Litwie, w Dzukii, nad Żejmianą, u ujścia Dubinki, 38 km na południowy zachód od Święcian, stacja kolejowa na linii Wilno–Dyneburg dawnej Kolei Warszawsko-Petersburskiej.

przymiotnik relacyjny

(1.1) znajdujący się pod Brukselą

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Nie na długo, bo wybuchł spór o podbrukselski okręg wyborczy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔdbruˈksɛlsʲci, AS: podbrukselsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Bruksela ż.

Wiktionary

podbrzeźniak

grzyb jadalny z rodziny borowikowatych, o białym, smukłym trzonie i brązowym kapeluszu dochodzącym do 20 cm średnicy, rosnący w brzezinach i na łąkach pod brzozami; babka, koźlarz babka, grzyb brzozowy

SJP.pl

podbrzeże

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Podbrzeże – część wsi Łukanowice w woj. małopolskim, w pow. tarnowskim, w gminie Wojnicz
Podbrzeże – część wsi Wesołów w woj. małopolskim, w pow. tarnowskim, w gminie Zakliczyn

Wikipedia

podbrzusze

1. u człowieka: część tułowia poniżej pasa;
2. u zwierząt: spodnia część tułowia;
3. w przenośni: miejsce szczególnie delikatne i wrażliwe

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) anat. u człowieka: część ciała poniżej brzucha

(1.2) anat. u zwierząt: spodnia część tułowia

Wiktionary

Wymowa:

Powiązane:

(1.2) W Moskwie stan wyjątkowy. Chasbułatow i Ruckoj podburzają do wojny domowej. Wojsko deklaruje, że popiera Jelcyna, ale interweniuje z opóźnieniem.

(2.1) Severus podburzał się w myślach przez całą noc. Okropne samopoczucie nie przeszkadzało mu w tym, aby złorzeczyć na kobiety, które pomagały mu bez jego zgody.

(1.1) dokonany od|podburzać. (wzbudzić w kimś wrogość)

(1.2) dokonany od|podburzać. (sprowokować do walki zbrojnej)

czasownik zwrotny dokonany podburzyć się (ndk. podburzać się)

(2.1) dokonany od|podburzać się. (napełnić się wrogością)

(2.2) dokonany od|podburzać się. (wzajemnie)

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Z początku stosował groźby i szantaż - że nie będzie dawał jej pieniędzy, podburzy przeciwko niej dzieci i w ogóle wszelkimi sposobami będzie uprzykrzał jej życie.

(1.1) Wówczas mieszkańcy podburzeni przez Tadeusza Króla, przewodniczącego komisji przetargowej, nie zgodzili się na propozycję.

(1.2) W roku 370 mauretański wódz Firmus podburzył przeciwko Rzymowi plemięemiona mauretańskie.

(1.2) W czasie rzezi galicyjskiej (1846) – podburzeni przez zaborców chłopi pobili i wygnali ze wsi zarządcę dóbr biskupich wraz z rodziną.

(2.1) Wówczas podburzy się pospólstwo, które domagając się uwolnienia więźnia, wtargnie do pałacu.

(2.2) Chłopcy podburzyli się nawzajem przeciw ojcu i jego tyranii.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podburzanie n., podburzenie n., burzenie n., burza ż., burzyciel mos.

czas. podburzać ndk., burzyć ndk., podburzać się ndk., podburzyć się dk., wzburzyć, oburzyć, zaburzyć

przym. podburzający, podburzony, burzliwy, burzowy

przysł. burzliwie

Wiktionary

podbydgoski

związany z terenami położonymi pod Bydgoszczą, charakterystyczny dla terenów położonych pod Bydgoszczą, leżący pod Bydgoszczą itp.

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) znajdujący się pod Bydgoszczą

Wiktionary

Przykłady

(1.1) W sobotę dwie kilkudziesięcioosobowe grupy odwiedziły podbydgoski Kruszyn i Osówiec.

Wiktionary

Wymowa:

podcaster

[czytaj: podkaster] osoba tworząca i publikująca podkasty; podkaster

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) publ. inform. ktoś, kto tworzy podcasty

Wiktionary

Przykłady

(1.1) (…) już wcześniej inny podcaster (…) nagrał płatny podcast na temat tego zaginięcia.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podcast mrz., podkast mrz.

→ podchloryn

SJP.pl

Patrz:

podchloryn

podchmielać

potocznie:
1. czynić pijanym;
2. podchmielać się - stawać się pijanym

SJP.pl

podchmielenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) lekkie upicie się

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podchmiel m.

czas. podchmielać ndk., podchmielić dk.

przym. podchmielony

Wiktionary

podchmielić

potocznie: wypić nieco za dużo alkoholu; podpić

SJP.pl

podchmielony

przymiotnik jakościowy

(1.1) pot. lekko pijany, zwykle piwem

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podchmielanie n., podchmielenie n., chmiel m., Chmielów m., Chmielek m., Chmielisko m., Chmielnik m., chmielnik m., chmielarz m., chmielarstwo n., chmielowy mrz.

czas. podchmielać się ndk., podchmielić się dk.

przym. chmielowy, chmielny, chmielarski, chmielnikowy

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) podpity

Wiktionary

podchody

potajemne zbliżenie się, napadanie z zasadzki; podejście

SJP.pl

Podchody – rodzaj prostej gry terenowej dla dzieci i młodzieży, często organizowanej na obozach harcerskich. W najmniej złożonej postaci polega na tym, że jedna grupa ucieka, zostawiając po drodze strzałki, ślady i zadania do rozwiązania (listy), a druga grupa musi ją złapać. W typach bardziej skomplikowanych to organizatorzy układają łamigłówki i zadania, mające doprowadzić do odnalezienia miejsc, do których zawodnicy mają dotrzeć.

Wikipedia

podchodzić

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) zbliżać się do czegoś, zmniejszać dystans pomiędzy sobą a jakimś obiektem

(1.2) rozpoczynać coś, próbować

(1.3) smakować

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Podeszła do mnie i powiedziała, że Jacek złamał rękę.

(1.2) Podejdź do tego egzaminu spokojny i pewny, że napiszesz dobrze.

(1.3) Bardzo mi podchodzi chałka maczana w gorącym mleku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔtˈxɔd͡ʑit͡ɕ, AS: potχoʒ́ić

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podchód m., podchody nmos., podchodzenie n., podejście n.

skr. chor.

przym. podchorążacki

rzecz. podchorąży mos., podchorążówka ż.

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) pchor.

Wiktionary

podchorzowski

przymiotnik relacyjny

(1.1) znajdujący się lub odbywający się pod Chorzowem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔtxɔˈʒɔfsʲci, AS: potχožofsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Chorzów m.

Wiktionary

podchorąża

uczennica szkoły oficerskiej

SJP.pl

podchorążacki

przymiotnik od: podchorążak

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z podchorążym, dotyczący podchorążego

przymiotnik dzierżawczy

(2.1) taki, który należy do podchorążego, będący jego własnością

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Praktykę podchorążacką odbywał na ORP „Żbik”.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podchorążówka ż., podchorąży mos.

skr. pchor., podchor.

Wiktionary

podchorąży

uczeń szkoły oficerskiej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) wojsk. uczeń szkoły oficerskiej

Wiktionary

Podchorąży – polski tytuł wojskowy kandydata na oficera zawodowego lub rezerwy (tradycyjnie tytuł ten jest używany także w innych służbach mundurowych, np. w straży pożarnej). W skrócie „pchor.”.

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Ilu podchorążych nie wróciło na czas do koszar?

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podchorążówka ż.

przym. podchorążacki

skr. pchor., podchor.

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) skr. pchor., podchor.

Wiktionary

podchorążówka

potocznie: szkoła podchorążych

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. wojsk. szkoła podchorążych

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Pracował w biurze kreślarskim, ukończył też podchorążówkę Armii Krajowej.

(1.1) W życiorysie do poznańskiej podchorążówki napisał, że nie uzyskał matury.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podchorąży mos.

przym. podchorążacki

Przykłady

(1.1) Test, mówią, był nieprzyjemny i podchwytliwy. 30 pytań, za każde jeden punkt, a na niektóre kilka dobrych odpowiedzi. Trzeba było zakreślić te dobre.

Wiktionary

Powiązane:

czas. chwytać, podchwycać ndk., podchwycić dk.

rzecz. podchwytliwość n.

przysł. podchwytliwie

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) bałamutny, podstępny, przebiegły

Wiktionary

podchód

potajemne zbliżenie się, napadanie z zasadzki; podejście

SJP.pl

podchórze

rzeczownik, rodzaj nijaki

Powiązane:

rzecz. podciek m., podcieknięcie n.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈpɔtʲt͡ɕɛ̇̃ɲ, AS: potʹćė̃ń

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podcienie n.

Podcisówek – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie augustowskim, w gminie Sztabin.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.

Wikipedia

podciąg

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) żegl. zob. gording.

(1.2) etn. bud. daw. belka stropowa; zob. sosrąb.

(1.3) daw. zob. jętka.

(1.4) daw. cięciwa łuku geometrycznego

(1.5) mat. ciąg utworzony z wybranych wyrazów danego ciągu bez zmiany ich kolejności

Wiktionary

Podciąg – element konstrukcyjny w postaci belki (zazwyczaj poziomej), stanowiący najczęściej podporę dla stropu, dla innych belek nośnych, ścian oraz słupów. Przenosi pochodzące od nich obciążenie i przekazuje na inne elementy nośne, np. ściany lub słupy. Spełnia taką samą funkcję, jak ściana nośna pod stropem, ma jednak zastosowanie, gdy ta ściana jest niepożądaną przegrodą.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈpɔtʲt͡ɕɔ̃ŋk, AS: potʹćõŋk

Wiktionary

podciąganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podciągać.

(1.2) pot. sport. podciąganie na drążku;

Wiktionary

Podciąganie – technika gry na instrumentach strunowych, polegająca na przesunięciu naciskanej struny w poprzek gryfu, co pozwala:

→ podciąg

SJP.pl

Patrz:

podciąg

podcięcie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

podcięcie – termin typograficzny
podcięcie – element w sztukach walki
podcięcie (gonys) – końcowa część żuchwy ptaka, w której łączą się lewa i prawa połowa kości zębowej
cięcie – rozdzielenie materiału

Wikipedia

podciśnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ciśnienie niższe od panującego w otoczeniu

Wiktionary

Podciśnienie – różnica między ciśnieniem atmosferycznym a ciśnieniem bezwzględnym w przypadku, gdy jest ono mniejsze od atmosferycznego.

Występuje w pompach ssawnych, pompach podciśnieniowych, dmuchawach, eżektorach, kolektorach ssących silników spalinowych, układzie wspomagania hamulców, odkurzaczach, pożarnictwie do odsysania wody itp.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌpɔtʲt͡ɕiɕˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: potʹćiśńė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. ciśnienie, nadciśnienie

w czasie trwania (czegoś)

SJP.pl

przyimek

(1.1) …służący do wyrażenia zdarzenia, równolegle z którym dzieje się (lub odbyła się) czynność, a które trwało przez cały czas wykonywania czynności

przysłówek czasu

(2.1) daw. niekiedy, czasem

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Znowu czyta powieść, ten rozdział, kiedy, podczas gwiaździstej nocy, p. Rambaud naprawiał zepsutą lalkę małej Joasi, Helena tonęła we łzach bezprzedmiotowego żalu, a Opat Jouve radził, ażeby wyszła za mąż.

(1.1) Wirth i Zupitza zostali w knajpie, zgodnie z poleceniem radcy, który nie życzył sobie żadnych świadków podczas rozmowy z podwładnym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈpɔṭt͡ʃas, AS: poṭčas

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. czas m.

(1.1) hist. nadworny urzędnik książęcy lub królewski próbujący napoje przed podaniem ich władcy; początkowo pomocnik albo zastępca cześnika;

(1.2) hist. nadworny urzędnik tytularny bez określonej funkcji albo tytularny urzędnik ziemski mianowany przez króla

Wiktionary

Wikipedia

Powiązane:

rzecz. podczaszyc mos., podczastwo n., podczaszostwo n.

:: fż. podczaszyna ż., podczaszanka ż.

Wiktionary

podczaszyc

dawniej: syn podczaszego

SJP.pl

podczaszyna

dawniej: żona podczaszego

SJP.pl

podczaszyński

nazwisko

SJP.pl

podczepianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podczepiać.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podczepienie n.

czas. podczepiać ndk., podczepić dk.

Wiktionary

podczerniać

1. malować coś na czarno;
2. lekko farbować na czarno

SJP.pl

podczernić

1. pomalować coś na czarno;
2. trochę pofarbować na czarno

SJP.pl

podczerwień

promieniowanie podczerwone; infraczerwone; niewidzialne dla ludzkiego oka promieniowanie elektromagnetyczne

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) opt. zakres promieniowania elektromagnetycznego o długości fali zawierającej się pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi;

Wiktionary

Podczerwień, promieniowanie podczerwone, IR ( infrared) – promieniowanie elektromagnetyczne o długości fal między światłem widzialnym a falami radiowymi. Oznacza to zakres od 780 nanometrów do 1 milimetra. Energia fotonów promieniowania podczerwonego zawiera się w przedziale od 0,001 eV do 1,6 eV, a częstotliwość drgań od 300 GHz do 400 THz.

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Czy ta kamera rejestruje również podczerwień?

przymiotnik relacyjny

(1.1) znajdujący się lub odbywający się pod Częstochową

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Na miejsce nietypowej rywalizacji wybrano podczęstochowski Mstów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔṭt͡ʃɛ̃w̃stɔˈxɔfsʲci, AS: poṭčẽũ̯stoχofsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Częstochowa ż., Częstochowskie n.

poddanka

poddana; chłopka pańszczyźniana

SJP.pl

poddany

obywatel królestwa, księstwa; podwładny

SJP.pl

forma czasownika.

(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od czasownika: poddać

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) osoba urodzona lub osiadła na terenie należącym do władcy

(2.2) daw. chłop pańszczyźniany

Wiktionary

Poddany (czes. "poddaný", ang. "subject", niem. "Untertan", szw. "undersåte") – w państwach o ustroju monarchicznym oznaczał wszystkich mieszkańców danego państwa, gdyż byli "poddani" władzy i woli monarchy. Oczekiwano od nich (szczególnie w krajach, gdzie rządził absolutyzm, np. w Rosji) "wiernopoddańczego" stosunku do osoby monarchy.

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Konsekwencją tego, kto ma być poddany badaniom przesiewowym, jest właściwa procedura, testy i pytania.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. poddanie n., poddawanie n.

:: fż. poddana ż.

czas. poddać dk., poddawać ndk.

Wiktionary

Synonimy:

poddawanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|poddawać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔdːaˈvãɲɛ, AS: po•davãńe

Wiktionary

Powiązane:

czas. poddawać ndk., poddać dk.

rzecz. poddanie n., poddany m.

Wiktionary

poddawać

czasownik przechodni niedokonany (dk. poddać)

(1.1) zob. poddać.

czasownik zwrotny niedokonany poddawać się (dk. poddać się)

(2.1) zob. poddać się.

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Mikronizowany materiał poddawany jest badaniu wielkości cząstek z wykorzystaniem analizatora laserowego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔdˈːavat͡ɕ, AS: po•davać

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. poddawanie n., poddanie n., poddany m., poddaństwo n.

Wiktionary

poddać

1. uznać kogoś lub coś za pokonanego; oddać pod czyjeś panowanie; podporządkować komuś;
2. podpowiedzieć, podsunąć;
3. zrealizować na czymś jakiś proces (np.: obróbki, uszlachetniania, oceny); wykonać na kimś lub na czymś jakieś działanie (np.: zabieg, kurację itp.)

SJP.pl

czasownik przechodni dokonany (ndk. poddawać)

(1.1) uznać kogoś lub coś za pokonanego

(1.2) podpowiedzieć, zaproponować, podsunąć

(1.3) zrealizować na czymś lub kimś jakiś proces

czasownik zwrotny dokonany poddać się (ndk. poddawać się)

(2.1) uznać swoją porażkę

(2.2) podporządkować się czemuś, pozwolić dokonać coś na sobie

Wiktionary

Przykłady

(1.3) Podejrzany został poddany badaniu wykrywaczem kłamstw w celu zweryfikowania prawdziwości jego zeznań.

(2.1) Na początku praktykant mówił „do trzech razy sztuka”, potem „nie od razu Kraków zbudowano”, następnie „ćwiczenie czyni mistrza”. W końcu poddał się i zaczął pić.

(2.2) Teofil był przerażony, ale jednak nie na tyle, by bezwolnie poddać się lękowi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈpɔdːat͡ɕ, AS: po•dać

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. poddany m., poddanka ż., poddaństwo n., poddawanie n., poddanie n.

przym. poddańczy

Wiktionary

Synonimy:

(2.1) skapitulować, dać za wygraną

Wiktionary

poddańczy

1. w feudalizmie: podporządkowany w sensie osobistym, prawnym i majątkowym;
2. w przenośni: podporządkowany, hołdowniczy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) będący wyrazem poddaństwa

Wiktionary

Powiązane:

czas. poddać

rzecz. poddaństwo n.

Wiktionary

poddaństwo

1. przynależność państwowa mieszkańców monarchii;
2. w feudalizmie: zależność chłopa od właściciela ziemi

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) państwowa przynależność mieszkańców kraju rządzonego przez króla lub władcę

(1.2) hist. feudalna zależność chłopa od właściciela ziemi

Wiktionary

Poddaństwo – rodzaj zależności w społeczeństwie feudalnym. Polegało na przymusowym świadczeniu przez chłopa na rzecz pana: daniny, robocizny i innych nakazów. Było to usankcjonowane instytucjonalnie i prawnie, pociągając za sobą represje. Poddaństwo miało charakter przymusu.

Wikipedia

Powiązane:

rzecz. poddany m., poddanie n.

czas. poddać dk., poddawać ndk.

(1.1) znajdujący się lub odbywający się pod Dublinem

Wiktionary

poddębice

miasto w Polsce

SJP.pl

Poddębice – miasto w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Poddębice, leżące nad Nerem.

Pod względem historycznym Poddębice położone są na dawnej ziemi łęczyckiej. Były miastem szlacheckim. W okresie II wojny światowej w Warthegau (Kraj Warty) pod nazwą Wandalenbrück.

Wikipedia

poddębicki

przymiotnik od: Poddębice

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Poddębicami, dotyczący Poddębic

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Poddębice nmos.

Wiktionary

poddębiczanin

mieszkaniec Poddębic (miasta w Polsce)

SJP.pl

poddębiczanka

mieszkanka Poddębic (miasta w Polsce)

SJP.pl

poddębowiec

Poddębowiec – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Staszów. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

przyimek

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podegnać.

Wiktionary

Powiązane:

czas. podegnać dk.

w grze w karty: wyjść, umożliwiając partnerowi lub przeciwnikowi wzięcie w dalszej rozgrywce nieprzewidzianej lewy

SJP.pl

czasownik przechodni dokonany (ndk. podgrywać)

(1.1) muz. zagrać fragment utworu na instrumencie, zacząć akompaniować

(1.2) karc. umożliwić wzięcie nieprzewidzianej lewy

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Organista podegrał kilka taktów i lud huknął pełnym głosem.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podegranie n., podgrywanie n., przygrywka ż.

czas. grać ndk., podgrywać ndk.

przym. growy

Wiktionary

podegrodzie

nazwa kilku miejscowości i ich części w Polsce

SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Podegrodzie – część wsi Kaszów w woj. małopolskim, w pow. krakowskim, w gminie Liszki
Podegrodzie – wieś w woj. małopolskim, w pow. nowosądeckim, w gminie Podegrodzie
Podegrodzie – część wsi Wieniec w woj. małopolskim, w pow. wielickim, w gminie Gdów
Podegrodzie – osada w woj. zachodniopomorskim, w pow. choszczeńskim, w gminie Drawno
Podegrodzie – nieofic, przysiółek w woj. pomorskim, w pow. kwidzyńskim, w gminie Gardeja
Podegrodzie – dawna gromada

podejmować

podnosić z ziemi, unosić w górę, chwytać, dźwigać

SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) wziąć coś własnego (lub jego część), co znajduje się u kogoś

(1.2) przest. unieść coś

(1.3) kontynuować czyjąś czynność (również własną)

(1.4) zgadzać się na zrobienie czegoś

(1.5) wprowadzać coś w życie

(1.6) gościć

czasownik zwrotny niedokonany podejmować się (dk. podjąć się)

(2.1) wziąć na siebie jakieś zadanie, zobowiązanie; zdecydować, że będzie się coś robić

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Klient podjął pieniądze z banku.

(1.2) Żebrak podjął leżący na ziemi banknot.

(1.3) Choć wodzirej ochrypł, piosenkę podjęła cała sala.

(1.4) Szuler ostatecznie nie podjął ryzyka.

(1.5) Rada podjęła decyzję o zmniejszeniu oprocentowania.

(1.6) Babcia podjęła nas herbatą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔdɛjˈmɔvat͡ɕ, AS: podei ̯movać

Wiktionary

Powiązane:

(1) rzecz. podejmowanie / niepodejmowanie, podjęcie

Wiktionary

Synonimy:

(1.4) zobowiązać się

(1.5) przedsiębrać

Wiktionary

podejrzana

kobieta podejrzana o coś

SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Podejrzana (Home Room) – film z 2002 roku, reż. Paul F. Ryan
Podejrzana (헤어질 결심, Heojil Kyolshim) – film z 2022 roku, reż. Park Chan-wook

Wikipedia

podejrzanie

przysłówek

(1.1) taki, którego się o coś podejrzewa, posądzony o coś

(1.2) budzący podejrzenia; niepewnego pochodzenia, o niepewnych intencjach itp.

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) praw. ktoś, kto jest posądzony o popełnienie przestępstwa, komu w wyniku śledztwa przedstawiono zarzuty

forma czasownika.

(3.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: podejrzeć

Wiktionary

Podejrzany – w polskim postępowaniu karnym uczestnik postępowania definiowany w art. 71 § 1 k.p.k. jako osoba, wobec której wydano postanowienie o przedstawieniu zarzutów (art. 313 § 1 k.p.k.) albo której bez wydania takiego postanowienia postawiono zarzut w związku z rozpoczęciem przesłuchania w charakterze podejrzanego (zob. jednak art. 308 § 3 k.p.k.).

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Stefan jest podejrzany o sfałszowanie podpisu w dokumentacji.

(1.2) Marek wpadł w jakieś podejrzane towarzystwo.

(2.1) Podejrzany odmówił składania zeznań.

przyjrzeć się ukradkiem, niepostrzeżenie, w chwili, gdy ktoś nie chce być widziany; podpatrzyć

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podejrzeć.

(1.2) posądzenie kogoś o coś, domniemanie czyjejś winy

(1.3) przypuszczenie istnienia, obecności czegoś

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Podejrzenie (film 1941) − amerykański thriller w reżyserii Alfreda Hitchcocka
Podejrzenie (film 1982) − japoński film dramatyczny w reżyserii Yoshitaro Nomury
Podejrzenie (film 1991) − brytyjsko-amerykański film kryminalny w reżyserii Simona Moore’a

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Podejrzenie jak magik wykonał sztuczkę było niemożliwe.

przyjrzeć się ukradkiem, niepostrzeżenie, w chwili, gdy ktoś nie chce być widziany; podpatrzyć

SJP.pl

podejrzliwie

przysłówek sposobu

(1.1) w sposób podejrzliwy

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podejrzany mos., podejrzliwość ż., podejrzenie n.

przysł. podejrzanie

przym. podejrzany, podejrzliwy

Wymowa:

IPA: pɔˈdɛjɕt͡ɕɛ, AS: podei ̯śće

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podchód m., podchody nmos., podchodzenie n.

czas. podejść dk., podchodzić ndk.

Wiktionary

Synonimy:

(1.3) stosunek

Wiktionary

Wiktionary

Wikipedia

podekscytowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) uczucie ekscytacji towarzyszące oczekiwaniu na coś ważnego lub zadowoleniu z jakiegoś faktu

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Skąd pani to wie? – zapytał Kurylak, nie mogąc ukryć podekscytowania. Widać było, że ta informacja zrobiła na nim wielkie wrażenie.

Wiktionary

podekscytowany

taki, który się podekscytował; podniecony, ożywiony

SJP.pl

podelbląski

przymiotnik relacyjny

czasownik przechodni dokonany (ndk. podpierać)

(1.1) dać podporę

(1.2) potwierdzić, podając dowody

czasownik zwrotny dokonany podeprzeć się (ndk. podpierać się)

Wikipedia

poderbowy

odbywający się po derbach

SJP.pl

poderwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|poderwać.

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Poderwanie dziewczyny dla Rafała to nie problem, problemem jest zbudowanie poważnego związku.

Wiktionary

IPA: pɔˈdɛrvat͡ɕ, AS: podervać

Wiktionary

wulgarnie: wydać kogoś, zdradzić

SJP.pl

podest

konstrukcja umożliwiająca przebywanie na pewnej (niedużej) wysokości; podwyższenie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) podwyższenie dla mówcy, recytatora itp.

(1.2) archit. pozioma płaszczyzna między kondygnacjami schodów

(1.3) archit. szerokie schody tworzące podwyższenie na scenie teatralnej, zwykle dla chóru

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Podest – pozioma płaszczyzna wzniesiona ponad grunt, przeznaczona do umieszczania obiektów lub dla wystąpień publicznych
Podest (urządzenie dźwigowe)
Podest (spocznik)
Podest ruchomy załadowczy

Wikipedia

Przykłady

(1.3) gw-pl|Mazury, Warmia. pięta pługa

Wiktionary

Podeszwa ( planta, planta pedis) – dolna powierzchnia stopy ludzkiej, a także stóp innych zwierząt.

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Moje buty mają podeszwy ze skóry.

(1.2) Zgrubiałą podeszwę najlepiej przetrzeć pumeksem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈdɛʃfa, AS: podešfa

Wiktionary

Powiązane:

przym. podeszwowy

podeszwa

podeszły

o wieku człowieka: późny, starczy

SJP.pl

przymiotnik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

Powiązane:

rzecz. niepodfruwanie n.

Powiązane:

rzecz. niepodgalanie n., podgolenie n., podgalarka ż., golas mos./mzw.

(1.1) część ciała zwierzęcia w przedniej części szyi

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

podgardle – element uzdy
podgardle – element handlowy wieprzowiny
podgardle – część ciała zwierzęcia znajdująca się po spodniej stronie szyi (począwszy od ssaków a skończywszy na owadach)

Wikipedia

podgarnąć

garnąc, podsunąć pod coś lub przesunąć do góry

SJP.pl

podgartywać

regionalnie: podgarniać

SJP.pl

podgat.

skrót, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) = biol. podgatunek

Wiktionary

podgatunek

jednostka systematyczna w obrębie gatunku

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) syst. biol. (subspecies), jednostka taksonomiczna;

Wiktionary

Podgatunek (łac. "subspecies" lub "ssp.") – jeden z taksonów w systematyce organizmów, niższy od gatunku, a wyższy od odmiany.

Wikipedia

podgatunkowy

→ podgatunek

SJP.pl

Patrz:

podgatunek

podgazowywać

potocznie: podpić, upić się trochę; podchmielić sobie

SJP.pl

podgdański

1. położony w pobliżu Gdańska;
2. charakterystyczny dla okolic Gdańska

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) znajdujący się lub odbywający się pod Gdańskiem

Wiktionary

IPA: pɔdˈɡdɨ̃j̃sʲci, AS: podgdỹĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Gdynia ż.

Wiktionary

podginanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) roln. warstwa pomiędzy warstwą orną a warstwą skały macierzystej

(1.2) przen. podstawa, źródło czegoś

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Podglebie podobnie jak warstwa orna może zatrzymywać wodę i składniki pokarmowe.

(1.2) Jeszcze jedna obserwacja z filmów przywiezionych z różnych stron świata na krakowski festiwal: wciąż trwa chaotyczna wędrówka ludów, człowiek wyrwany z korzeniami ze swego kulturowego podglebia z trudem wrasta w nowe środowisko.

Wiktionary

Synonimy:

(1.2) podłoże

Wiktionary

podglebowy

→ podglebie

SJP.pl

Patrz:

podglebie

podgliwicki

przymiotnik relacyjny

(1.1) znajdujący się lub odbywający się pod Gliwicami

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔdɡlʲiˈvʲit͡sʲci, AS: podglʹivʹicʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Gliwice nmos.

przym. gliwicki

Wiktionary

podgląd

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wizualna kontrola jakiegoś procesu, działania urządzenia

(1.2) urządzenie realizujące podgląd (1.1)

Wiktionary

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Na odświeżanym w czasie rzeczywistym podglądzie zaworów wyraźnie widać, że to siedemdziesiątkaczwórka szwankuje.

(1.1) Mamy podgląd z monitoringu wszystkich projektów i obiektów jednocześnie?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈpɔdɡlɔ̃nt, AS: podglõnt

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podglądanie n., podglądnięcie n., podglądacz m., podglądaczka ż., podglądactwo n.

:: zdrobn. podglądzik m.

czas. podglądać, podglądnąć

przym. podglądowy

Wiktionary

podglądactwo

dewiacja seksualna charakteryzująca się skłonnością do oglądania osób uprawiających seks; oglądactwo, wojeryzm, voyeuryzm, skoptofilia, skopofilia

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) przest. seks. zaburzenie seksualne polegające na osiąganiu satysfakcji poprzez podglądanie nagości lub aktów seksualnych innych osób

(1.2) żart. skłonność do obserwowania ludzi i zwierząt z ukrycia

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Tego faceta z naprzeciwka nie mogli zamknąć za samo podglądactwo.

(1.2) Odkąd babka poszła na emeryturę, całymi dniami zajmuje się okiennym podglądactwem, chociaż tak tego nie nazywa.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podgląd mrz., podglądanie n., podglądacz mos., podglądaczka ż., podglądnięcie n., podglądzik mrz.

czas. podglądać ndk., podglądnąć dk.

przym. podglądowy

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) voyeuryzm

Wiktionary

podglądacz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba obserwująca z ukrycia

(1.2) psych. seks. osoba osiągająca satysfakcję seksualną poprzez podglądania nagości lub aktów seksualnych innych osób

Wiktionary

Podglądacz (tytuł oryg. "Peeping Tom"; w języku angielskim określenie „peeping Tom” oznacza voyeuryzm, podglądactwo) – brytyjski film fabularny z 1960 roku, hybryda thrillera, horroru i kryminału.

Światowa premiera filmu odbyła się 7 kwietnia 1960 r. w Londynie.

Wikipedia

Przykłady

(1.2) Ilona złapała tego podglądacza na gorącym uczynku, bo zapomniał zgasić światło.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podgląd mrz., podglądactwo n., podglądanie n., podglądnięcie n., podglądzik mrz.

:: fż. podglądaczka ż.

czas. podglądać ndk., podglądnąć dk.

przym. podglądowy

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) podpatrywacz

(1.2) voyeurysta

Wiktionary

podglądaczka

kobieta lubiąca podglądać, podpatrywać

SJP.pl

podglądanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podglądać.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podglądnięcie n., podgląd mrz., podglądacz m., podglądaczka ż., podglądactwo n.

czas. podglądnąć, podglądać ndk.

Wiktionary

podglądać

czasownik przechodni niedokonany (dk. podglądnąć, podejrzeć)

(1.1) ukradkiem obserwować

czasownik zwrotny niedokonany podglądać się

(2.1) nawzajem ukradkiem obserwować

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Kazimierz podgląda sąsiadkę przez judasza.

czasownik przechodni dokonany (ndk. podglądać)

(1.1) kraków. przyjrzeć się ukradkiem

czasownik zwrotny dokonany podglądnąć się

(2.1) kraków. przyjrzeć się nawzajem ukradkiem

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Jakieś dwa miesiące temu zdarzyło mi się podglądnąć piłkarzy z Modeny we Włoszech.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podgląd mrz., podglądanie n., podglądnięcie n., podglądacz mos., podglądaczka ż., podglądactwo n., podglądzik mrz.

czas. podglądać ndk.

przym. podglądowy

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) podejrzeć

(2.1) podejrzeć się, podpatrzyć się

Wiktionary

podglądowy

dotyczący urządzeń technicznych do kontrolowania, śledzenia, podglądania

SJP.pl

podgnieźnieński

przymiotnik relacyjny

(1.1) geogr. stolica Czarnogóry;

Wiktionary

Podgorica (czarnog. cyr. Подгорица, dawniej Titograd, Ribnica) – największe miasto i stolica Czarnogóry oraz siedziba gminy Podgorica, leżąca na wysokości 44 m n.p.m. Według danych ze spisu ludności z 2023 miasto liczyło 180 186 mieszkańców. Dobre położenie geograficzne między rzekami Ribnicą i Moračą uczyniło miasto atrakcyjnym miejscem do zasiedlenia. Miasto znajduje się blisko ośrodków narciarskich w Górach Dynarskich oraz wybrzeża Morza Adriatyckiego.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌpɔdɡɔˈrʲit͡sa, AS: podgorʹica

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podgoriczanin mos., podgoriczanka ż.

Wiktionary

podgoriczanka

mieszkanka Podgoricy (stolicy Czarnogóry)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Podgoricy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔdɡɔrʲiˈt͡ʃãnka, AS: podgorʹičãnka

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Podgorica ż.

:: fm. podgoriczanin mos.

przym. podgoricki

Wiktionary

podgorzałka

gatunek kaczki o brunatnoczarnym upierzeniu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Aythya nyroca|ref=tak., brązowy ptak wodny zamieszkujący wyspowo Eurazję;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔdɡɔˈʒawka, AS: podgožau̯ka

Wiktionary

podgorzelec

ptak z rzędu blaszkodziobych, o czarno-biało-rudym upierzeniu, zakładający gniazda w norach; ohar, kaczka norowa

SJP.pl

podgorzowski

1. położony w pobliżu Gorzowa Wielkopolskiego;
2. charakterystyczny dla okolic Gorzowa Wielkopolskiego

SJP.pl

podgorączkowy

przymiotnik

(1.1) bliski gorączki, wyższy od normalnej temperatury, zwykle w wyrażeniu „stan podgorączkowy”

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Nie posłałam dziś dzieciaków do szkoły, bo mają stan podgorączkowy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔdɡɔrɔ̃n͇t͡ʃˈkɔvɨ, AS: podgorõṇčkovy

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. gorączka ż.

przym. bezgorączkowy

czas. gorączkować

Wiktionary

podgotowywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podgotowywać.

Wiktionary

Powiązane:

czas. podgotowywać ndk.

rzecz. gotowanie n.

Wiktionary

podgołdapski

przymiotnik relacyjny

(1.1) znajdujący się, odbywający się w pobliżu Gołdapi; związany z terenami położonymi niedaleko Gołdapi

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Gołdap ż., gołdapianin m., gołdapianka ż., Gołdapa ż., Gołdopiwo n.

w średniowieczu: osada zakładana tuż obok grodu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) hist. średniowieczna osada zakładana nieopodal grodu;

Wiktionary

Podgrodzie – osada zakładana obok grodu, często połączona z nim systemem obronnym. Często nieobwarowana. Zamieszkiwała tam ludność najczęściej wykonująca prace na rzecz dworu: rolnicy, rzemieślnicy i prowadzący drobny handel. W razie niebezpieczeństwa mogli oni chronić się wewnątrz grodu. Podgrodzie można uważać za historyczny poprzednik przedmieścia. Podgrodzia (oraz grody) budowano we wczesnym średniowieczu.

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Miasto wyrosłe z podgrodzia, dopiero w XV i XVI w. otrzymało mury miejskie.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. gród mrz.

przym. grodowy

przymiotnik relacyjny

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podgryzać.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podgryzienie n., podgryzacz m.

czas. podgryzać ndk., podgryźć dk.

Wiktionary

podgrzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podgrzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔdˈɡʒãɲɛ, AS: podgžãńe

Wiktionary

Powiązane:

czas. podgrzać, podgrzewać

Wiktionary

podgrzać

czas. podgrzewać

Wiktionary

podgrzewać

czasownik niedokonany (dk. podgrzać)

(1.1) dostarczać czemuś ciepła, czynić coś cieplejszym

(1.2) przen. czynić coś intensywniejszym

czasownik zwrotny niedokonany podgrzewać się (dk. podgrzać się)

(2.1) zostać ogrzanym, mieć podwyższaną temperaturę

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔdˈɡʒɛvat͡ɕ, AS: podgževać

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podgrzewacz m., podgrzewanie n., podgrzanie n.

czas. podgrzać dk.

przym. podgrzybkowy

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Podgórki – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. złotoryjskim, w gminie Świerzawa
Podgórki – wieś w woj. mazowieckim, w pow. radomskim, w gminie Wierzbica
Podgórki – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. sławieńskim, w gminie Malechowo
Podgórki – zlikwidowany przystanek Sławieńskiej Kolei Powiatowej w Podgórkach
Podgórki – dawna kolonia w obwodzie witebskim, w rejonie miorskim, w sielsowiecie Przebrodzie.
Podgórki Tynieckie

Wikipedia

podgórmistrz

pracownik na stanowisku zastępcy górmistrza

SJP.pl

podgórski

1. leżący u podnóży gór, charakterystyczny dla terenów położonych blisko gór, pochodzący z takich terenów itp.;
2. przymiotnik od: Podgórze (dzielnica administracyjna Krakowa)

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który znajduje się u podnóża gór

(1.2) charakterystyczny dla podgórza

(1.3) związany z Podgórzem, dotyczący Podgórza

Wiktionary

Zobacz też: Podgórski (ujednoznacznienie).

Podgórski (forma żeńska: Podgórska, liczba mnoga: Podgórscy) – polskie nazwisko notowane od 1508 roku.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: pɔdˈɡursʲci, AS: podgursʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podgórze n., Podgórze n., góra ż., podgórzanin m., podgórzanka ż.

przysł. góra

Wiktionary

podgórz

dzielnica Torunia

SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Podgórz – część miasta Toruń
Podgórz – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. brodnickim, w gminie Brodnica
Podgórz – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. nakielskim, w gminie Mrocza
Podgórz – wieś w woj. lubelskim, w pow. opolskim, w gminie Wilków
Podgórz – część wsi Przemęczany w woj. małopolskim, w pow. proszowickim, w gminie Radziemice
Podgórz – część wsi Wiatowice w woj. małopolskim, w pow. wielickim, w gminie Gdów
Podgórz – część wsi Pogórska Wola w woj. małopolskim, w pow. tarnowskim, w gminie Skrzyszów
Podgórz – część wsi Podgór w woj. wielkopolskim, w pow. konińskim, w gminie Kramsk
Podgórz – dawna gmina wiejska
Podgórz – dawna gromada

Wikipedia

podgórzanin

mieszkaniec Podgórza

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Podgórza

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Sprawy załatwiane przez podgórzan zawsze przechodziły przez jego biurko.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Podgórze n.

:: fż. podgórzanka ż.

przym. podgórski

Wiktionary

podgórzanka

mieszkanka Podgórza

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Podgórza

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Jeden z organizatorów happeningu witał przechodzące podgórzanki.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Podgórze n., pogórze n.

:: fm. podgórzanin m.

przym. podgórski

Wiktionary

podgórze

teren u podnóża gór; teren podgórski

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) geogr. teren położony u podnóża gór;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

podgórze – termin geograficzny
Podgórze – część miasta Chełm
Podgórze – część miasta Chełmek
Podgórze – część miasta Duszniki-Zdrój
Podgórze – część miasta Hrubieszów
Podgórze – część miasta Koszalin
Podgórze – część miasta Kowary
Podgórze – część miasta Kunów
Podgórze – część miasta Proszowice
Podgórze – część miasta Stary Sącz
Podgórze – część miasta Szydłowiec
Podgórze – część miasta Świętochłowice

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Żyłowie mają łąkę na podgórzu przy strumieniu.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Podgórze n., pogórze n.

przym. podgórski

Wiktionary

podgórzno

Podgórzno – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie otwockim, w gminie Kołbiel.

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie garwolińskim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego. Własność Stanisława Mińskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.

Wikipedia

podgórzyce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Podgórzyce – wieś w woj. lubuskim, w pow. zielonogórskim, w gminie Nowogród Bobrzański
Podgórzyce – wieś w woj. łódzkim, w pow. łęczyckim, w gminie Góra Świętej Małgorzaty
Podgórzyce – wieś w woj. mazowieckim, w pow. grójeckim, w gminie Warka

Wikipedia

podgórzyn

nazwa kilku wsi w Polsce

SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Podgórzyn – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. karkonoskim, w gminie Podgórzyn
Podgórzyn – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. żnińskim, w gminie Żnin
Podgórzyn – przysiółek wsi Gudziki w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. kętrzyńskim, w gminie Korsze
Podgórzyn – dawna gromada w powiecie jeleniogórskim
Podgórzyn – dawna gromada w powiecie żnińskim
Podgórzyn – nieczynny wąskotorowy przystanek kolejowy w Podgórzynie, w powiecie żnińskim

Wikipedia

podgórzynianin

mieszkaniec Podgórzyna (wsi w Polsce)

SJP.pl

podgórzynianka

mieszkanka Podgórzyna (wsi w Polsce)

SJP.pl

podgórzyński

→ Podgórzyn

SJP.pl

Patrz:

Podgórzyn

podgębie

Podgębie ( hypopharynx, labiella, metastoma) – element narządów gębowych niektórych stawonogów, położony za otworem gębowym lub poniżej niego.

Wikipedia

podgłaśniać

zwiększać głośność; pogłaśniać, podgłośniać

SJP.pl

podgłogowski

przymiotnik relacyjny

rzecz. podhalanka ż., podhalańczyk mos., Podhale n.

:: fż. Podhalanka ż.

przym. podhalański, podhalski

Wiktionary

podhalanka

mieszkanka Podhala

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ent. nazwa systematyczna|Oreina|ref=tak., chrząszcz z rodziny stonkowatych

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Podhalanka – mieszkanka Podhala
Podhalanka – czasopismo Związku Podhalan
podhalanka baldaszkówka
podhalanka koralowa
podhalanka okazała
podhalanka zmiennobarwna

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Które gatunki podhalanki bytują wśród ziołorośli?

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Podhale n., Podhalanin mos., Podhalanka ż., podhalańczyk mos.

przym. podhalański, podhalski

Wiktionary

podhalańczyk

żołnierz polskich oddziałów piechoty górskiej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) wojsk. żołnierz polskich oddziałów piechoty górskiej;

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Współczesna korpusówka podhalańczyków ma formę kwiatu szarotki.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Podhale n., Podhalanin mos., Podhalanka ż., podhalanka ż.

przym. podhalański, podhalski

Wiktionary

podhalański

przymiotnik od: Podhale

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący Podhala, związany z Podhalem, pochodzący z Podhala

Wiktionary

Przykłady

(1.1) W 1928 roku Helena Rojówna pisze wraz z mężem sztukę o charakterze wodewilowym, stylizowaną na folklor podhalański.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔtxaˈlãj̃sʲci, AS: potχalãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. halny mrz., Podhale n., Podhalanin mos., Podhalanka ż., podhalanka ż., podhalańczyk mos.

przym. podhalski, halny

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) przest. podhalski

Wiktionary

podhale

rzadko: teren położony u podnóża hali (górskiego pastwiska)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) etn. geogr. region etnograficzny na południu Polski u północnego podnóża Tatr;

Wiktionary

Podhale – region kulturowy góralski w południowej Polsce u północnego podnóża Tatr, w dorzeczu górnego Dunajca z wyłączeniem obszarów leżących na prawym brzegu Białki i prawym brzegu Dunajca, poniżej ujścia Białki. Stanowi część Małopolski.

Podhale zajmuje środkową część Kotliny Podhala, na południu wkracza w Tatry.

Wikipedia

Przykłady

(1.1) W Tatrach i na Podhalu można również spotkać inne drapieżniki – myszołowa i sokoła pustułkę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔtˈxalɛ, AS: potχale

Wiktionary

Powiązane:

przym. podhalański, podhalski

rzecz. podhalańczyk mos., podhalanka ż., halny mrz., Podhalanin, Podhalanka

przym. podhalański, halny

Wiktionary

podhalembski

przymiotnik relacyjny

(1.1) znajdujący się lub odbywający się pod Halembą

Wiktionary

(1.1) (…) dziś dla nas h powiewne istnieje tylko na papierze, albo w zaniku u górali podhalskich.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podhalańczyk mos., podhalanka ż., halny mrz., Podhalanka ż., Podhalanin mos., Podhale

przym. podhalański, halny

Wiktionary

podharcmistrz

1. stopień instruktorski w harcerstwie, niższy od harcmistrza;
2. harcerz mający taki stopień

SJP.pl

podharcmistrzowski

→ podharcmistrz

nazwa kilku wsi w Polsce i na Ukrainie

SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Podhorce – wieś w woj. lubelskim, w pow. hrubieszowskim, w gminie Werbkowice
Podhorce – wieś w woj. lubelskim, w pow. tomaszowskim, w gminie Tomaszów Lubelski
Podhorce – dawna gromada
Podhorce – wieś w obwodzie kijowskim, w rejonie obuchowskim
Podhorce – wieś w obwodzie lwowskim, w rejonie złoczowskim
Podhorce – wieś w obwodzie lwowskim, w rejonie mikołajowskim
Podhorce – wieś w obwodzie lwowskim, w rejonie stryjskim
Podhorce – wieś w obwodzie rówieńskim, w rejonie rówieńskim
Podhorce – dawna gmina wiejska w powiecie złoczowskim, województwa tarnopolskiego II Rzeczypospolitej. Siedzibą gminy były Podhorce.

przym. podiebradzki

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) Podiebradowicz

Wiktionary

podiebradowicz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) hist. tylko w lm. Podiebradowicze → dynastia panująca w hrabstwie kłodzkim oraz księstwach opawskim, ziębickim i oleśnickim;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) hist. przedstawiciel dynastii Podiebradowiczów (1.1)

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Podiebrady nmos.

przym. podiebradzki

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) Podiebrad

Wiktionary

podiebrady

miasto w Czechach

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Czechach, nad Łabą w kraju środkowoczeskim;

Wiktionary

Podiebrady ( Poděbrady; Podiebrad) – miasto uzdrowiskowe w Czechach, w kraju środkowoczeskim. Według danych z 31 grudnia 2016 powierzchnia miasta wynosiła 3370 ha, a liczba jego mieszkańców 14 025 osób.

Pierwsza wzmianka o mieście pochodzi z roku 1179. Siedziba dynastii Podiebradów (zamek w Podiebradach), miejsce urodzin Jerzego z Podiebradów, w latach 1458–1471 króla Czech.

Wikipedia

Powiązane:

rzecz. Podiebrad mos., Podiebradowicz mos., Podiebradka ż.

przym. podiebradzki

Wiktionary

podiebradzki

przymiotnik od: Podiebrady (miasto w Czechach)

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Podiebradami, dotyczący Podiebradów

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Podiebrady nmos., Podiebrad mos., Podiebradowicz mos.

Wiktionary

podinowrocławski

przymiotnik relacyjny

→ podinspektor

SJP.pl

Patrz:

podinspektor

podirytowywać

1. trochę kogoś denerwować;
2. podirytowywać się - ulegać irytacji

SJP.pl

podium

podwyższenie stałe lub przenośne, nad poziomem podłogi, ziemi

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) podwyższenie w sali albo na świeżym powietrzu przeznaczone dla mówców, na występy artystyczne;

(1.2) sport. trzystopniowe podwyższenie, na którym dekorowani są zwycięzcy w zawodach sportowych

Wiktionary

rzecz. podjedzenie n., podjadek m., jadalność ż., niejadalność ż.

czas. jeść, jadać, podjadać ndk., podjeść dk.

przym. jedzeniowy

Wiktionary

podjadać

(1.3) odcinek drogi wiodący pod wzniesienie

(1.4) jazda pod wzniesienie

(1.5) element konstrukcyjny lub architektoniczny umożliwiający wtaczanie na wyższy poziom wszelkiego rodzaju wózków i platforma na kołachatform na kołach, w szczególności wózków inwalidzkich

(1.6) rzad. przejazd krótkiego dystansu – podjechanie

(1.7) wojsk. rodzaj zwiadu, zwykle konnego, który oprócz rozpoznania może obejmować wykonanie akcji zaczepnej lub innych działań

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

podjazd – rodzaj rampy, umożliwiającej pojazdom pokonywanie różnicy poziomów
podjazd – rodzaj zwiadu w wojsku, zwykle konnego, mającego na celu m.in. rozpoznanie sił przeciwnika
Podjazd – oddział kawalerii wyznaczony do prowadzenia działań rozpoznawczych
podjazd – rodzaj drogi, ostatni jej odcinek zwykle przy budynku czy garażu
Premia górska – zwieńczenie podjazdu na trasie wyścigu kolarskiego

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Czerwony kabriolet skręcił na szutrowy podjazd i po chwili stanął przed wielką białą willą.

(1.2) Samochody kolejno zatrzymywały się na podjeździe, gdzie wysiadających witał uśmiechnięty kamerdyner.

(1.3) Droga do Istebnej obfituje w strome podjazdy.

(1.4) Podjazd pod to wzniesienie na trzecim biegu może być bardzo trudny.

(1.5) Przy większości nowych budynków z wysokim parterem konstruuje się podjazdy dla wózków.

(1.6) Tramwajem dostaniesz się do centrum, a stamtąd już tylko podjazd dwa odcinki autobusem i będziesz u mnie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈpɔdʲjast, AS: podʹi ̯ast

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. jazda ż., podjazdówka ż., podjeżdżanie n., podjechanie n., zajazd m.

:: zdrobn. podjaździk m.

czas. podjechać dk., podjeżdżać ndk., jechać ndk., jeździć ndk.

przym. podjazdowy

wykrz. jazda

Wiktionary

Synonimy:

(1.5) pochylnia, rampa

Wiktionary

podjazdy

podstępne działania na czyjąś szkodę; intryganctwo

SJP.pl

podjazdówka

potocznie: podjazdy - podstępne działania na czyjąś szkodę

SJP.pl

podjebanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podjebać.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. niepodjebanie n., jebany mos.

czas. wyjebać, jebać, podjebać dk.

przym. jebany, jebnięty

Wiktionary

podjebać

podpierdolić; wulgaryzm, zwykle w znaczeniach:
1. ukraść;
2. wydać kogoś, zdradzić

SJP.pl

czasownik przechodni dokonany (ndk. podjebywać)

(1.1) wulg. naskarżyć

(1.2) wulg. podkraść

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podjebanie n., jebak mzw./mos.

Wiktionary

podjebka

potocznie: podróbka

SJP.pl

podjebywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podjebywać.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. niepodjebywanie n.

czas. wyjebać, jebać, podjebywać ndk.

przym. jebnięty

Wiktionary

podjebywać

podpierdalać; wulgaryzm, zwykle w znaczeniach:
1. kraść;
2. wydawać kogoś, zdradzać

SJP.pl

podjechać

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. podjeżdżać)

(1.1) jadąc, zbliżyć się do jakiegoś miejsca

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Podjeżdżamy do sklepu rowerem, po czym wstawiamy go w stojak.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podjazd mrz.

czas. przejeżdżać

Wiktionary

podjudzacz

osoba namawiająca lub prowokująca do złych czynów; judziciel, podżegacz, prowokator

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ten, kto podjudza, podburza, budzi w kimś gniew na innych

Wiktionary

podjudzaczka

kobieta namawiająca lub prowokująca do złych czynów; judzicielka, podżegaczka, prowokatorka

SJP.pl

podjudzać

namawiać do zrobienia czegoś złego, wystąpienia przeciw komuś; podżegać, podburzać, podbuntowywać, poduszczać, podjuszać

SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. podjudzić)

(1.1) celowo wzbudzać negatywne emocje i nastawiać kogoś przeciw komuś, czemuś; wywoływać wrogość

czasownik zwrotny niedokonany podjudzać się (dk. podjudzić się)

(2.1) podjudzać jeden drugiego

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podjudzanie n.

czas. judzić

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) podżegać, jątrzyć, podpuszczać, prowokować

Wiktionary

podjudzić

namówić do zrobienia czegoś złego, wystąpienia przeciw komuś; podżegnąć, podburzyć, podbuntować, poduszczyć, podjuszyć

SJP.pl

czasownik przechodni dokonany (ndk. podjudzać)

(1.1) celowo wzbudzić negatywne emocje i nastawić kogoś przeciw komuś, czemuś, wywołać wrogość

czasownik zwrotny dokonany podjudzić się (ndk. podjudzać się)

(2.1) podjudzić jeden drugiego

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podjudzenie n.

Wymowa:

IPA: ˈpɔdʲjɔ̇̃ɲt͡ɕ, AS: podʹi ̯o̊̃ńć

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podjęcie n.

Wiktionary

podjęcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) przedsięwzięcie jakiegoś działania

(1.2) przyłączenie się do rozmowy, śpiewu itp.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podejmowanie n.

czas. podejmować ndk., podjąć dk.

Wiktionary

podk.

skrót od: podkomisarz; podkom.

SJP.pl

podkablować

potocznie: donieść na kogoś; nakablować, nakapować, zakablować, zakapować

SJP.pl

podkablowywać

potocznie: donosić na kogoś; kablować, kapować, denuncjować

SJP.pl

podkahał

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) żyd. adm. kahał niższej rangi

rzecz. kahalnik mos., kahał mrz., kahałek mrz., podkahał mrz., przykahałek mrz.

przym. kahałowy, kahalny

Wiktionary

podkaliski

przymiotnik relacyjny

w dawnej Polsce: pomocnik i zastępca kanclerza; podkanclerz, wicekanclerz

SJP.pl

Wikipedia

podkarmiacz

urządzenie do podkarmiania pszczół; podkarmiaczka

SJP.pl

podkarmiaczka

urządzenie do podkarmiania pszczół; podkarmiacz

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pszcz. naczynie lub konstrukcja ulowa do podawania pszczołom pokarmu

Wiktionary

podkarmianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podkarmiać.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Podkarpacie n., Karpaty nmos.

Wiktionary

podkaster

osoba tworząca i publikująca podkasty; podcaster

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) publ. inform. osoba tworząca podkasty

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podkast mrz.; podkasting n.

:: fż. podkasterka ż.

przym. podkastowy

Wiktionary

podkasterka

kobieta tworząca i publikująca podkasty; podcasterka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) publ. inform. kobieta tworząca podkasty

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podkast m., podcast m., podcasting m., podkasting m., podkaścik mrz.

:: fm. podcaster m., podkaster m.

przym. podkastowy, podcastowy

Wiktionary

podkastowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) inform. tworzenie i publikowanie podkastów

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Podkastowanie to nowa forma masowej komunikacji dźwiękowej.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podkast mrz., podkaścik mrz.

czas. podkastować

przym. podkastowy

Wiktionary

podkastowy

→ podkast; podcastowy

SJP.pl

podkasywać

potocznie: podwijać ku górze część odzieży

SJP.pl

podkaszacz

urządzenie do podcinania trawy; podkaszarka, podcinacz, podcinarka

SJP.pl

podkaszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podkaszać.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. kosiarz mos., niepodkaszanie n., podkaszarka ż., kosynier mos.

czas. kosić ndk., podkaszać ndk.

Wiktionary

podkaszarka

urządzenie do podcinania trawy; podkaszacz, podcinacz, podcinarka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) urządzenie do podkaszania

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podkaszanie n., kosiarka ż.

Wiktionary

podkaszać

kosić częściowo

SJP.pl

podkatalog

w informatyce: katalog znajdujący się w innym katalogu; podfolder

SJP.pl

podkategoria

kategoria wyodrębniona na podstawie jakichś kryteriów z szerszej kategorii

SJP.pl

Kategoria formula_1 jest podkategorią kategorii formula_2 jeśli spełnione są następujące warunki:

Wikipedia

podkatowicki

1. położony w pobliżu Katowic;
2. charakterystyczny dla okolic Katowic

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) znajdujący się, odbywający się pod Katowicami

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Władze lotniska chcą, aby podkatowicki port stał się centrum czarterowym dla Polski południowej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔtkatɔˈvʲit͡sʲci, AS: potkatovʹicʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Katowice nmos., katowickość ż.

przym. katowicki

przysł. katowicko

Wiktionary

podkaukaski

związany z terenami położonymi blisko Kaukazu, charakterystyczny dla terenów położonych blisko Kaukazu, leżący blisko Kaukazu itp.

SJP.pl

podkaukazie

region w południowej Rosji europejskiej, północna część Kaukazu; Kaukaz Północny, Przedkaukazie

SJP.pl

podkański

nazwisko

SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Lesław Podkański – polski mechanik i polityk
Wiesław Podkański – polski dziennikarz i menedżer, współzałożyciel i wieloletni prezes wydawnictwa Ringier Axel Springer Polska
Zdzisław Podkański – polski polityk i urzędnik

Wikipedia

podkaścik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

jednostka w systematyce niższa od klasy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) syst. kategoria systematyczna niższa od klasy

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

podklasa (łac. subclassis) – pomocnicza kategoria systematyczna w botanice
podklasa społeczna (ang. underclass) – kategoria społeczna w socjologii

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Nadklasa i podklasa są kategoriami pomocniczymi dla klasy.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. klasa ż.

Wiktionary

podklasztorny

przymiotnik relacyjny

(1.1) znajdujący się lub odbywający się w pobliżu klasztoru

Wiktionary

czas. podkochiwać ndk.

przym. kochany

rzecz. kochany mos.

Wiktionary

podkolan

roślina zielna o białych, ładnie pachnących kwiatach

SJP.pl

Wikipedia

podkolanówka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) długa skarpetka sięgająca do kolana

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Zosia twierdzi, że do tej minispódniczki pasują tylko białe podkolanówki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔtkɔlãˈnufka, AS: potkolãnufka

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. kolano n., nakolannik m., zakolanówka ż.

Wiktionary

podkolanówki

Podkolanówki – skarpetki zakrywające stopę i nogę poniżej kolana. Dodają modnego akcentu do codziennych i klasycznych strojów, zarówno w chłodne, jak i ciepłe dni.

Są one zwykle noszone przez kobiety w wielu społeczeństwach. W przeciwieństwie do zwykłych skarpet są one zwykle wykonane z nylonu lub innych materiałów merynosowych. Istnieją również różne rodzaje i zastosowania podkolanówek damskich.

Wikipedia

podkoloryzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podkoloryzować.

Wiktionary

Powiązane:

czas. kolorować, podkoloryzować dk.

rzecz. kolorowanie n.

Wiktionary

podkoloński

przymiotnik relacyjny

→ podkomendant

SJP.pl

córka podkomorzego

SJP.pl

podkomorzy

w dawnej Polsce: zastępca komornika, zarządzający dworem księcia oraz gospodarką w dobrach panującego; w czasach późniejszych: urzędnik ziemski rozstrzygający spory graniczne

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. zastępca komornika, którego zadaniem było zarządzanie dworem księcia

(1.2) daw. od XIV w.: urzędnik ziemski rozstrzygający spory graniczne

Wiktionary

Wikipedia

podkomorzyce

Podkomorzyce (kaszub. Pòdkòmòrzëjce; niem. "Niemietzke") – osada kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Czarna Dąbrówka. Leży nad rzeką Łupawą, przy drodze wojewódzkiej nr. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 osada administracyjnie należała do województwa słupskiego.

Wikipedia

podkomorzyna

żona podkomorzego

SJP.pl

podkonecki

1. związany z terenami położonymi pod Końskimi, charakterystyczny dla terenów położonych pod Końskimi, leżący pod Końskimi itp.;
2. związany z terenami położonymi pod Koneckiem, charakterystyczny dla terenów położonych pod Koneckiem, leżący pod Koneckiem itp.

SJP.pl

podkoniuszy

1. zastępca koniuszego - zarządcy w stadninie;
2. w dawnej Polsce: urzędnik pomagający koniuszemu w zarządzaniu stajnią

SJP.pl

podkoniński

przymiotnik relacyjny

przymiotnik relacyjny

→ podkopywacz

SJP.pl

Patrz:

podkopywacz

podkopywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podkopywać.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podkop m., kopacz mos./mzw.

czas. podkopywać ndk.

Wiktionary

podkorowy

znajdujący się pod korą

SJP.pl

podkorzeniak

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. nazwa systematyczna|Hysterangium|Vittad.., rodzaj grzyba z rodziny podkorzeniakowatych;

(1.2) bot. grzyb z rodzaju podkorzeniak (1.1)

Wiktionary

podkosić

1. skosić częściowo;
2. potocznie: ukraść; podiwanić, podwędzić, podprowadzić

SJP.pl

podkoszaliński

przymiotnik relacyjny

(1.1) znajdujący się pod Koszalinem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔtkɔʃaˈlʲĩj̃sʲci, AS: potkošalʹĩĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Koszalin m.

Wiktionary

podkoszowy

znajdujący się pod koszem

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) związany ze strefą wokół kosza lub rozgrywajacy się w niej

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) zawodnik koszykówki grajacy w strefie podkoszowej (1.1)

Wiktionary

podkoszulek

krótka męska koszulka bez rękawów noszona na gołe ciało

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) krótka trykotowa lub bawełniana koszulka, noszona bezpośrednio na ciele;

(1.1) zob. podkoszulek.

forma rzeczownika.

(2.1) D. lp. od: podkoszulek

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Jest zimno, włóż pod spód podkoszulkę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔtkɔˈʃulka, AS: potkošulka

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. koszulka ż., koszula ż.

Wiktionary

podkowa

1. stalowa sztabka półkoliście wygięta, przybijana do końskiego kopyta;
2. coś, co ma kształt półkola lub prostokąta otwartego z jednej strony;
3. potocznie: siniec pod okiem

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) metalowe wzmocnienie kopyt końskich;

Wiktionary

Podkowa – metalowe wzmocnienie w kształcie litery U przybijane gwoździami (zwanymi "podkowiakami lub hufnalami") do kopyt końskich w celu zapobiegania ścieraniu się kopyt. Podkowy mogą być przybite jedynie do przednich kopyt lub do wszystkich czterech.

Wikipedia

→ Podkowa Leśna (miasto w Polsce)

SJP.pl

podkoziołek

zabawa ludowa urządzana w ostatni wtorek karnawału; beczka przykryta białym płótnem, na której stoi talerz do zbierania pieniędzy dla grajka na tej zabawie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Poznań. ostatni dzień karnawału

(1.2) lud. zabawa w ostatni wtorek karnawału, urządzana za pieniądze dziewcząt

(1.3) choreogr. lud. taniec podczas podkoziołka (1.1)

(1.6) lud. figurka chłopca stawiana obok talerza na podkoziołku (1.3)

(1.7) daw. uroczystość organizowana w karczmie w Środę Popielcową na cześć młodych mężatek

Wiktionary

podkradanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

rzecz. podkradanie n.

czas. podkraść dk.

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) buchać, zwijać

Wiktionary

podkrajać

krojąc coś, podciąć od dołu; podkroić

SJP.pl

podkrajczy

dawniej: pomocnik krajczego; urzędnik podległy krajczemu

SJP.pl

podkrajewo

Podkrajewo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mławskim, w gminie Wiśniewo.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.

Wikipedia

podkrakowski

związany z terenami położonymi pod Krakowem, charakterystyczny dla terenów położonych pod Krakowem, leżący pod Krakowem itp.

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) znajdujący się pod Krakowem

przymiotnik jakościowy

IPA: ˌpɔtkrɛɕˈlãɲɛ, AS: potkreślãńe

Wiktionary

Powiązane:

czas. podkreślać ndk., podkreślić dk.

rzecz. podkreślenie n., kreślarnia ż.

Wiktionary

podkreślać

czasownik przechodni niedokonany (dk. podkreślić)

(1.1) zaznaczać tekst, rysując pod nim kreskę

(1.2) przen. kłaść w wypowiedzi nacisk na pewien fakt

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔtˈkrɛɕlat͡ɕ, AS: potkreślać

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podkreślanie n., podkreślenie n., podkreślnik m., kreślarnia ż.

czas. kreślić ndk., skreślać ndk.

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) _, podłoga

Wiktionary

rzeczownik, rodzaj nijaki

Wymowa:

IPA: pɔtˈkut͡ɕɛ, AS: potkuće

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. kucie n., podkuwanie n., skucie n., skuwanie n., wykucie n., wykuwanie n.

czas. kuć ndk., podkuć dk., podkuwać ndk., skuć dk., skuwać ndk., wykuć dk., wykuwać ndk.

przym. kuty, podkuty, skuty, wykuty

Wiktionary

podkulanie

przyrząd pszczelarski do podkurzania pszczół; odymiacz

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pszcz. przyrząd do odymiania pszczół w celu ich uspokojenia;

Wiktionary

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Pamiętam zapach dymu z podkurzacza, bzyczenie pszczół i ból użądlenia.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podkurzanie n.

(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: podkuć

przymiotnik

(2.1) o koniu: mający podkowy przybite do kopyt

(2.2) o bucie: z podeszwą wzmocnioną metalem, szczególnie przy obuwiu zimowym

(2.3) o wagonie: mieć płaskie miejsca na obręczach kół, powstałe w wyniku ich zblokowania podczas silnego hamowania pociągu

Wiktionary

Przykłady

(2.1) Koń pociągowy powinien być podkuty.

(2.2) Kupił parę solidnych, podkutych butów, dobrych na zimę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔtˈkutɨ, AS: potkuty

Wiktionary

Powiązane:

czas. kuć ndk., podkuć dk., podkuwać ndk.

podkuwaczka

→ podkuwacz

SJP.pl

Patrz:

podkuwacz

podkuwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podkuwać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔtkuˈvãɲɛ, AS: potkuvãńe

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podkuwacz mos., podkucie n.

mała podkowa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od podkowa

(1.2) portmonetka w kształcie podkowy

Wiktionary

Podkówka (lub Siginek, Zydynek, Styginek, Kopytko) – jezioro o powierzchni 6 ha i głębokości maksymalnej 6 metrów, położone w Olsztynie na terenie osiedla Redykajny.

Wikipedia

Powiązane:

rzecz. podkowa ż., podkóweczka ż.

Wiktionary

podkład

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) spodnia warstwa czegoś, to, co jest podłożone pod spód

(1.2) kolej. element toru szynowego w postaci belki drewnianej, stalowej lub żelbetowej, ułożonej poprzecznie pod szynami

(1.3) kosmet. puder w kremie, nakładany na twarz przed zrobieniem makijażu

(1.4) bud. pierwsza warstwa farby nałożona przed właściwym malowaniem

(1.5) med. kawałek materiału, który kładzie się na prześcieradle w celu uniknięcia jego zabrudzenia

(1.6) muz. muzyka stanowiąca tło filmu, spektaklu itp.

(1.7) muz. wersja instrumentalna utworu wykorzystywana do wykonania wokalnego

(1.8) ogrod. roślina (zazwyczaj drzewko owocowe), na której zostaje zaszczepiona lub zaoczkowana szlachetna odmiana

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

podkład kolejowy
podkład kosmetyczny
podkład podłogowy
podkładka

SJP.pl

Podkładacz – robotnik mennicy podkładający krążki mennicze pod tłok do wybicia, wymieniany w instrukcji Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu Królestwa Polskiego z 1816 r. przygotowanej dla mennicy warszawskiej.

Wikipedia

podkładanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podkładać.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. niepodkładanie n., podkład mrz.

czas. podkładać ndk.

Wiktionary

podkładać

czasownik przechodni niedokonany (dk. podłożyć)

(1.1) kłaść, wkładać coś pod coś innego

(1.2) umieszczać potajemnie

(1.1) podstawka, podklejka, podkład, spód, dolna warstwa, pokrycie, mata

(1.2) ochraniacz, płatek, podklejka, uszczelka

(1.3) alibi

(1.4) podkład

Wiktionary

podlansować

przyciągnąć uwagę poprzez poprawienie swojego zachowania lub stylizacji

SJP.pl

podlasia

forma rzeczownika.

historyczna kraina Polski na Nizinie Podlaskiej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. kraina na wschodzie Polski;

Wiktionary

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Białystok leży na Podlasiu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔdˈlaɕɛ, AS: podlaśe

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Podlasianin m., Podlasianka ż., Podlasiak mos., Podlasiaczka ż.

przym. podlaski

Wiktionary

podlasiński

nazwisko

SJP.pl

podlaski

przymiotnik od: Podlasie

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Podlasiem, dotyczący Podlasia

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Podlaski – przysiółek wsi Zamość w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. nakielskim, w gminie Szubin
Podlaski – część wsi Osowa w woj. lubelskim, w pow. włodawskim, w gminie Hańsk
Podlaski – osada leśna w woj. lubelskim, w pow. chełmskim, w gminie Żmudź
Podlaski – część wsi Owieczka w woj. małopolskim, w pow. limanowskim, w gminie Łukowica
Podlaski – część wsi Toporzysko w woj. małopolskim w pow. suskim, w gminie Jordanów
Podlaski – część wsi Dworczysko w woj. podlaskim, w pow. sejneńskim, w gminie Giby
Podlaski – wieś w woj. podlaskim, w pow. sejneńskim, w gminie Sejny
Podlaski – część wsi Niedźwiedź w woj. świętokrzyskim, w pow. kieleckim, w gminie Strawczyn
Podlaski – dawna wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie prużańskim, w sielsowiecie Suchopol

SJP.pl

podlatywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podlatywać.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podlotek m.

czas. podlatywać ndk.

Wiktionary

podlatywać

1. lecąc na niedużej wysokości, zbliżać się do czegoś;
2. potocznie: biegnąc, zbliżać się do kogoś

SJP.pl

podlać

1. dostarczyć wodę do rośliny;
2. dolać niewielką ilość płynu do potrawy

SJP.pl

(1.1) Jak mogłeś się tak podle zachować?

(1.1) Postąpił podle, wyrzucając matkę z domu.

(1.2) Martwię się o nią, bardzo podle się odżywia.

(2.1) Podle tej wiedźmy winnaś używać lubczyka, by zdobyć jego serce.

(2.2) Położył się podle mnie wzdychając ciężko.

Wiktionary

potocznie: człowiek nikczemny, podły; łajdak, niegodziwiec, nikczemnik

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. człowiek podły, nikczemny, niegodziwy

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podłość ż.

Hieronim Mikołajewicz Podlecki – polski urzędnik, poseł na Sejm
Zbigniew Podlecki – polski żużlowiec

Wikipedia

podleczać

lekko poprawiać czyjś stan zdrowia

SJP.pl

podleczyć

lekko poprawić czyjś stan zdrowia; podkurować

SJP.pl

podleganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

Wymowa:

IPA: pɔdˈlɛɡat͡ɕ, AS: podlegać

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podleganie ndk., podległość ż.

czas. podlec dk.

przym. podległy

Wiktionary

podlegnicki

przymiotnik relacyjny

podległy

stać się podległym, zająć niższe miejsce w hierarchii, wpaść pod czyjąś władzę

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) zależny od kogoś

(1.2) daw. podatny na coś

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Księstwo Warszawskie było podległe Francji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔdˈlɛɡwɨ, AS: podlegu̯y

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podległość ż.

pasek papieru do mocowania znaczków w albumie

SJP.pl

Podlepka – specjalny pasek najczęściej przeźroczystego pergaminu lub papieru służący do mocowania znaczka pocztowego w albumie. Podlepka przyklejana jest do znaczka od strony kleju (tzw. gumy) a następnie mocowana w albumie, na karcie lub w zeszycie wymiennym.

Wikipedia

podlesice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Podlesice – wieś w woj. małopolskim, w pow. miechowskim, w gminie Charsznica
Podlesice – wieś w woj. śląskim, w pow. zawierciańskim, w gminie Kroczyce
Podlesice Drugie

Wikipedia

podlesie

nazwisko

SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Podlesie – część miasta Annopol
Podlesie – część miasta Biłgoraj
Podlesie – część miasta Brzesko
Podlesie – część miasta Brzozów
Podlesie – część miasta Bukowno
Podlesie – część miasta Chojnice
Podlesie – część miasta Czechowice-Dziedzice
Podlesie – część miasta Dąbrowa Górnicza
Podlesie – część miasta Kalwaria Zebrzydowska
Podlesie – część miasta Katowice
Podlesie – część miasta Kęty
Podlesie – część miasta Kraśnik

Wikipedia

podlesiec

Podlesiec (niem. "Waldowshof") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie strzelecko-drezdeneckim, w gminie Dobiegniew. W najbliższej okolicy znajdują się miejscowości: Sarbinowo, Dębnik, Kępa Zagajna, Pokręt, Mierzęcin.

Wymowa:

IPA: ˌpɔdlɛˈvãɲɛ, AS: podlevãńe

Wiktionary

Powiązane:

czas. olać, podlewać ndk., podlać dk.

rzecz. podlew m., podlewa ż., podlanie n.

Wiktionary

podlewać

czasownik przechodni niedokonany (dk. podlać)

(1.1) ogrod. zasilać roślinę w wodę

(1.2) kulin. dodawać niewielką ilość płynu do potrawy podczas jej przygotowywania

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Alojzy, mąż Zosi, do późnych godzin podlewał pomidory i ogórki w szklarniach, przygotowywał inspekty na sadzonki.

(1.2) Kabaczek wkładamy do naczynia żaroodpornego, podlewamy 3-4 łyżkami wody i pieczemy w piekarniku około 45 minut.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔdˈlɛvat͡ɕ, AS: podlevać

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podlewanie n., podlanie n., polewaczka ż., polewanie n., polanie n., podlew m.

czas. lać ndk., polać dk., polewać ndk., dolać dk., dolewać ndk., ulać dk., ulewać ndk., zalać dk., zalewać ndk., pozalewać dk., oblać dk., olać dk.

Wiktionary

podlewka

wypełnienie między dwoma elementami konstrukcji przy budowie

Wikipedia

podleśny

pracownik leśnictwa, podległy leśniczemu; podleśniczy

SJP.pl

podliburnicki

przymiotnik relacyjny

(1.1) znajdujący się lub odbywający się pod Liburnią

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Na podliburnickiej łące pasą się zające.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Liburnia ż., liburnianin mos., liburnianka ż.

Przykłady

(1.1) W podligockich lasach nie uświadczysz borsuka.

(1.1) Tę suczkę Barbórka znalazła na podligockiej łące.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Ligota ż., ligocianin mos., ligocianka ż.

Wymowa:

IPA: ˌpɔdlʲizˈbɔ̃j̃sʲci, AS: podlʹizbõĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Lizbona ż.

→ podlizywacz

SJP.pl

Patrz:

podlizywacz

podlizywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podlizywać.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podlizanie n., lizusostwo n., lizus mos., lizula ż.

czas. podlizywać się, podlizywać ndk., podlizać dk.

Wiktionary

podlić

czynić podłym

SJP.pl

podlodowy

1. znajdujący się pod lodem;
2. związany z tym, co umieszcza się pod lodem

SJP.pl

podlodów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Podlodów – wieś w woj. lubelskim, w pow. ryckim, w gminie Ułęż
Podlodów – wieś w woj. lubelskim, w pow. tomaszowskim, w gminie Łaszczów
Podlodów – wieś w woj. lubelskim, w pow. tomaszowskim, w gminie Ulhówek

Wikipedia

podlodówka

Podlodówka – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie ryckim, w gminie Ułęż.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do ówczesnego województwa lubelskiego.

Wieś jest sołectwem w gminie Ułęż, które obejmuje także osadę Podlodów. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 139 mieszkańców.

Wikipedia

podlondyński

związany z terenami położonymi pod Londynem, charakterystyczny dla terenów położonych pod Londynem, leżący pod Londynem itp.

SJP.pl

podlot

wzlot do góry, podlecenie, poderwanie się do lotu

SJP.pl

Wikipedia

podlotek

ironicznie o osobie młodej i niedoświadczonej; żółtodziób

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) pot. dorastająca dziewczyna, między dwunastym a szesnastym rokiem życia

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. lot mrz., podlatywanie n., lotnik mos.

Podlubień – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Sulejów.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.

Wikipedia

podlubiński

przymiotnik relacyjny

(1.1) znajdujący się lub odbywający się pod Lubinem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔdluˈbʲĩj̃sʲci, AS: podlubʹĩĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Lubin m.

Wiktionary

podludzki

→ podczłowiek

SJP.pl

Patrz:

podczłowiek

podlutować

nieco dolutować

SJP.pl

podmacać

1. potocznie: lubieżnie dotknąć palcami czyjegoś ciała;
2. dawniej: przypadkowo wykryć, zauważyć kogoś

SJP.pl

podmacierz

dowolny układ elementów macierzy powstały przez „skreślenie” pewnej liczby wierszy i kolumn, sam tworzący macierz

SJP.pl

podmacywać

1. potocznie: lubieżnie dotykać palcami czyjegoś ciała;
2. dawniej: przypadkowo wpadać na czyjś trop

SJP.pl

podmadrycki

przymiotnik relacyjny

podmalówka

Podmalówka – wstępna, często uproszczona i monochromatyczna wersja obrazu olejnego lub temperowego stosowana w tradycyjnych warsztatach malarskich.

Podmalówkę w technice temperowej lub chudej technice olejnej malowano na zagruntowanym podobraziu z zaznaczonymi liniami szkicu ogólnej kompozycji.

Wikipedia

podmarka

marka zależna od marki głównej; submarka

SJP.pl

podmarszczać

lekko marszczyć

SJP.pl

podmarszczyn

Podmarszczyn – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Dzierzążnia.

Powiązane:

czas. podmaślać ndk.

rzecz. masło n., maślnica ż.

przym. masłowy

Wiktionary

podmaślać

dawniej: dawać łapówkę

SJP.pl

czasownik niedokonany

(1.1) dogadzać

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Przestańcie im ciągle podmaślać, bo przestaną doceniać wasz wysiłek. (z Internetu)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔdˈmaɕlat͡ɕ, AS: podmaślać

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. masło n., maślnica ż., podmaślanie n.

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podmiatować.

Wiktionary

Powiązane:

czas. podmiatować ndk.

Wiktionary

podmiatować

czasownik

Przykłady

(1.1) Długo spacerował po podmiejskogóreckich miedzach.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Miejska Górka ż., miejskogórczanin mos., miejskogórczanka ż.

przym. miejskogórecki

Wiktionary

podmiejskość

→ podmiejski

rzecz. podmiot m.

Wiktionary

podmiot

nadrzędna część zdania nazywająca osobę, rzecz lub zjawisko, o którym się w zdaniu orzeka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gram. wyraz lub fraza określająca wykonawcę lub odbiorcę czynności;

(1.2) praw. osoba lub instytucja, która wykonuje jakąś czynność prawną, mająca prawa wobec czegoś

(1.3) filoz. człowiek, jednostka

(1.4) gram. wyraz lub fraza w związku zgody z orzeczeniem czasownikowym

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

podmiot gospodarczy
podmiot (językoznawstwo)
podmiot (psychologia)
podmiot (filozofia)
podmiot (prawo)
- osoba fizyczna
- osoba prawna
- podmiot prawa międzynarodowego
- podmiot zbiorowy
podmiot liryczny
- podmiot zbiorowy
podmiot polityki (aktor polityczny)

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Czy może istnieć zdanie bez podmiotu?

(1.2) Każdy człowiek jest podmiotem prawa od urodzenia do śmierci.

(1.2) (…) Państwo jako szczególny podmiot prawa podejmuje działania w sferze władczej (imperium) i w sferze stosunków cywilnoprawnych (dominium).

Wiktionary

podmiotowy

przymiotnik

(1.1) jęz. związany z podmiotem, dotyczący podmiotu

(1.2) film. liter. stworzony przez osobę stanowiącą przedmiot badań

(1.3) filoz. subiektywny, przeżywany przez osobę

(1.4) med. odczuwany przez pacjenta

przymiotnik relacyjny

Powiązane:

rzecz. podmakanie n., podmoknięcie n.

czas. podmakać ndk., podmoknąć dk.

przym. podmokły

Wiktionary

podmokły

o gruncie: nasiąknięty wodą

SJP.pl

przymiotnik jakościowy

(1.1) nasiąknięty wodą

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Lasy były przeważnie podmokłe, w większości mieszane, a w miejscach suchych iglaste.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔdˈmɔkwɨ, AS: podmoku̯y

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podmokłość ż., podmakanie n., podmoknięcie n., moczenie n.

czas. podmakać ndk., podmoknąć dk., moczyć ndk., maczać ndk.

przym. mokry

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) bagienny, grząski

Wiktionary

podmontować

montując, podłączyć

SJP.pl

podmontowywać

montując, podłączać

SJP.pl

podmorski

przymiotnik

(1.1) leżący pod powierzchnią morza; przeznaczony do działania pod powierzchnią morza; dziejący się pod powierzchnią morza

Wiktionary

Powiązane:

przym. morski, nadmorski, zamorski

rzecz. morze n.

Wiktionary

podmoskiewski

1. położony w pobliżu Moskwy;
2. charakterystyczny dla okolic Moskwy

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) znajdujący się blisko Moskwy, na przedmieściach Moskwy

Wiktionary

Przykłady

Powiązane:

rzecz. dmuchaniec mrz., podmuchanie n., podmuchiwanie n., dmuchawa ż.

czas. podmuchać ndk., podmuchiwać ndk.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔdmurɔˈvãɲɛ, AS: podmurovãńe

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. murarka ż., murarstwo n., murarz m., przedmurze n., podmurówka ż., murek m., mur mrz.

czas. murować ndk., podmurować dk., wymurować dk.

przym. murowy, murowany, murarski

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) podmurówka

Wiktionary

podmurówka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) płytki kamienny, ceglany lub betonowy fundament, na którym opiera się konstrukcja budynku

Wiktionary

Podmurówka – płytki fundament (często wykonany z cegły, kamieni lub betonu), zazwyczaj wystający niewiele nad ziemię, na którym posadawia się obiekty budowlane.

przymiotnik relacyjny

(1.1) znajdujący się lub odbywający się pod Mysłowicami

Wiktionary

1. o wodzie: zabrać piasek, ziemię itp. podczas podpłynięcia pod spód czegoś, naruszając to;
2. umyć narządy płciowe

SJP.pl

podmówić

mówiąc o czymś, wpłynąć na popełnienie jakiegoś czynu (zazwyczaj złego) przez kogoś; skłonić, skusić, zwieść, podpuścić

SJP.pl

podmąchocice

Podmąchocice (dawn. Podmochocice) – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Górno. Ma status sołectwa.

Powiązane:

rzecz. niepodnajmowanie n., podnajęcie n., podnajem m., podnajemca m.

czas. podnajmować ndk., podnająć dk.

Wiktionary

podnasierdziowo

przysłówek

(1.1) med. pod nasierdziem

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Mniejsze ogniska tłuszczu są również zlokalizowane podnasierdziowo, na wolnej ścianie przedsionków i na około uszek serca.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔdnaɕɛrʲˈd͡ʑɔvɔ, AS: podnaśerʹʒ́ovo

Wiktionary

Powiązane:

przym. podnasierdziowy

Wiktionary

podnasierdziowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) med. znajdujący się / dokonywany / odbywający się pod nasierdziem

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Zwiększonemu napięciu jednocześnie niedotlenionej ściany lewej komory towarzyszy zmniejszony podnasierdziowy przepływ krwi, a co za tym idzie zmniejszenie skracania się włókien mięśniowych w fazie skurczu serca.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔdnaɕɛrʲˈd͡ʑɔvɨ, AS: podnaśerʹʒ́ovy

Wiktionary

Powiązane:

przysł. podnasierdziowo

Wiktionary

podnawka

ryba okoniokształtna z pierwszą płetwą grzbietową przekształconą w leżącą na głowie przyssawkę; remora

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) icht. ryba z rodziny podnawek (nazwa systematyczna|Echeneidae|ref=tak.) z aparatem przyssawkowym na grzbiecie, którym przyczepia się do dużych zwierząt morskich lub okrętów;

(1.2) icht. nazwa systematyczna|Echeneis naucrates|ref=tak., gatunek ryb z rodziny podnawek (nazwa systematyczna|Echeneidae|ref=tak.);

(1.3) icht. ryba z gatunku podnawka (1.2)

Wiktionary

Podnawka ("Echeneis naucrates") – gatunek ryby okoniokształtnej z rodziny podnawkowatych (Echeneidae). Jest gatunkiem kosmopolitycznym występującym w ciepłych morzach.

Wikipedia

1. sklepiona przegroda oddzielająca jamę ustną (u zwierząt jamę gębową) od jamy nosowej
2. przenośnie: zmysł smaku, narząd smaku
3. dolna, wewnętrzna powierzchnia sklepienia, zwłaszcza kopuły

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) anat. górna część jamy gębowej kręgowców;

(1.2) przen. smak, gust

(1.3) archit. widoczna z wnętrza pomieszczenia powierzchnia sklepienia;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

podniebienie (anatomia)
podniebienie (palenisko)
podniebienie (architektura)

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌpɔdʲɲɛˈbʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: podʹńebʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

przym. podniebienny

Wiktionary

podniebienny

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z podniebieniem, dotyczący podniebienia

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Podniebienie miękkie, nazywane też warstwą podniebienną, jest strukturą gładką i częściowo ruchomą, oddzielającą jamę ustną od gardła w zwężeniu zwanym cieśnią gardzieli.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔdʲɲɛˈbʲjɛ̃nːɨ, AS: podʹńebʹi ̯ẽ•ny

Wiktionary

IPA: pɔdʲˈɲɛbnɨ, AS: podʹńebny

Wiktionary

IPA: ˌpɔdʲɲɛˈt͡sãɲɛ, AS: podʹńecãńe

Wiktionary

Powiązane:

czas. niecić, rozniecać, podniecać ndk.

rzecz. podnieta ż.

Wiktionary

podniecać

czasownik przechodni niedokonany (dk. podniecić)

(1.1) wywoływać stan silnego radosnego pobudzenia nerwowego i uczuciowego

(1.2) wzmagać intensywność czegoś

(2.2) wpadać w stan silnego ożywienia

(2.3) zostawać pobudzonym seksualnie lub zmysłowo

(2.2) radować się, cieszyć się

(2.4) stymulować się

Wiktionary

podniecenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podniecić.

Wiktionary

Wikipedia

Powiązane:

czas. podniecać, rozniecać, niecić

rzecz. podnieta ż.

przym. podniecający

Wiktionary

podniecić

czasownik przechodni dokonany (ndk. podniecać)

(1.1) dokonany od|podniecać.

czas. podniecać

rzecz. podnieta ż.

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) niespokojny, ożywiony, pobudzony

(1.2) napalony

Wiktionary

podnieprzański

przymiotnik od: Podnieprze

SJP.pl

podnieprze

obszar obejmujący porzecze Dniepru

SJP.pl

podniesienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podnieść.

(1.2) rel. kośc. część mszy, w czasie której kapłan podnosi hostię i kielich, ukazując wiernym materię sakramentu;

Wiktionary

Podniesienie – część mszy świętej, w czasie której kapłan podnosi w górę hostię i kielich, ukazując zgromadzonym wiernym materię sakramentu (chleb i wino), które w czasie modlitwy eucharystycznej zostały przemienione w ciało i krew Chrystusa. Ta przemiana jest zwana transsubstancjacją.

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Każdy ruch, ba, każde podniesienie powiek wydawało się mu ciężkim trudem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔdʲɲɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲɛ, AS: podʹńėśė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podnośnik m., podnośnica ż., podnośnia ż., podniesieniowy m., podniosłość ż., podnoszenie n.

czas. nosić, nieść, podnosić ndk., podnieść dk.

przym. podnośny, podnośnikowy, podniosły

przysł. podniośle

Wiktionary

podniesieniowy

żołnierz nadający lufie działa przeciwlotniczego odpowiedni kąt podniesienia

SJP.pl

podniesiński

nazwisko

SJP.pl

podnieta

1. to, co zachęca do czegoś; bodziec;
2. stan podniecenia; podniecenie; pobudzenie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wyrażenie lub działanie zachęcające do wykonania określonego czynu

(1.2) pot. stan zachwytu

(1.3) fizj. zob. bodziec.

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Doping kibiców był dla niemieckich piłkarzy zbyt słabą podnietą wobec przewagi drużyny z Mediolanu.

(1.1) Wymóg uzyskania zezwolenia nie stosuje się do dzieł, które mają cechy samodzielnej twórczości, chociaż podnietę do nich dał utwór cudzy.

(1.2) Ale masz podnietę z kupna tego Rolexa! Naprawdę nie ma się czym chwalić!

(1.2) Ten film jest byle jaki, a ty masz z niego tyle podniety.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔdʲˈɲɛta, AS: podʹńeta

Wiktionary

Powiązane:

czas. podniecać ndk., podniecić dk.

rzecz. podniecenie n., podniecanie n.

przym. podniecony, podniecający

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) zachęta, pobudka, bodziec

(1.2) gorączka, podniecenie, pot. podjarka, zachwyt

Wiktionary

podnieść

czasownik przechodni dokonany (ndk. podnosić)

(1.1) dokonany od|podnosić.

czasownik zwrotny dokonany podnieść się (ndk. podnosić się)

czasownik zwrotny niedokonany podnosić się (dk. podnieść się)

(2.1) unosić się, wstawać

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Na dworcu bezdomni kręcą się w pobliżu palących i podnoszą niedopałki, które ci rzucili na ziemię.

(1.1) Pies już coś wystawiał, stanął jak wryty z jedną łapą podniesioną.

Wymowa:

IPA: ˌpɔdnɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: podnošẽńe

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podnośnik m., podnośnica ż., podnośnia ż., podniesieniowy m., podniosłość ż., podniesienie n.

czas. wznosić, podnosić ndk., podnieść dk.

przym. podnośny, podnośnikowy, podniosły

przysł. podniośle

Wiktionary

podnowinka

wieś w Polsce

SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Podnowinka – wieś w województwie podlaskim, w powiecie augustowskim, w gminie Nowinka
Podnowinka – osada leśna w województwie podlaskim, w powiecie augustowskim, w gminie Nowinka
Podnowinka – część wsi Nowinka w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Sidra

Wikipedia

podnowojorski

przymiotnik relacyjny

(1.1) znajdujący się pod Nowym Jorkiem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔdnɔvɔˈjɔrsʲci, AS: podnovoi ̯orsʹḱi

Wiktionary

podnowosądecki

przymiotnik relacyjny

Przykłady

(1.1) U podnóża góry rósł las.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔdˈnuʒɛ, AS: podnuže

Wiktionary

podnóżek

1. stołek, ławka itp. służące jako oparcie dla nóg;
2. pogardliwie: osoba nadmiernie usłużna, uległa; służalec;
3. pozioma część stopnia schodów; stopnica

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mebel lub element jakiegoś układu, na którym można wygodnie oprzeć nogi, zmniejszając ich obciążenie

(1.2) górna płaszczyzna stopnia schodów

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pogard. ktoś nadmiernie usłużny lub uległy wobec kogoś

Wiktionary

Podnóżek – mebel mający na celu zmniejszenie obciążenia statycznego układu kostno-mięśniowego kończyn dolnych podczas siedzenia. Mogą przyjmować formę taboretu, pufu lub specjalnej, pochylonej podstawki pod nogi.

Wikipedia

Powiązane:

rzecz. podnóżnik m.

przym. podnóżkowy, podnóżny

Wiktionary

Synonimy:

(2.1) pupilek

(2.3) daw. podnóżnik

Wiktionary

podoba

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stpol. podobieństwo, podobizna

Wiktionary

Podoba – część miasta Tomaszowa Mazowieckiego w województwie łódzkim, w powiecie tomaszowskim, położona na prawym brzegu Pilicy. Rozpościera się w rejonie ulic Podoba i Kolejowej.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: pɔˈdɔba, AS: podoba

Wiktionary

podobanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podobać.

Wiktionary

Powiązane:

czas. podobać ndk.

Wiktionary

podobiadek

dawniej: posiłek między śniadaniem a obiadem; drugie śniadanie

SJP.pl

podobieństwo

zgodność, wspólność pewnych cech dwu albo więcej osób, przedmiotów itp.; prawie jednakowy wygląd, powinowactwo, bliskość, zbieżność, pokrewieństwo

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zgodność pewnych cech, właściwości pomiędzy osobami lub rzeczami

(1.2) mat. przekształcenie geometryczne, w którym zachowany jest stosunek odległości punktów;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

podobieństwo (przekształcenie geometryczne)
trójkąty podobne – relacja podobieństwa trójkątów
podobieństwo macierzy
podobieństwo jednomianów (wyrazów) wielomianu
podobieństwo w semantyce
teoria podobieństwa
podobieństwo chemiczne

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ, AS: podobʹi ̯ė̃ĩ ̯stfo

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podobizna ż., podobność ż.

przym. podobny, podobniutki

przysł. podobnie, podobno

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) analogia, analogiczność, zbieżność, zgodność, powinowactwo

Wiktionary

podobizna

rzeczownik, rodzaj żeński

Wikipedia

podobna

1. przypominający kogoś lub coś;
2. taki jak inny, o którym uprzednio była mowa

SJP.pl

podobnie

przysłówek

(1.1) w podobny sposób

(1.2) porównywalnie, w podobnym stopniu

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Byli podobnie ubrani, różnili się tylko kolorem krawata.

(1.2) Nigdy nie widział podobnie pięknej istoty.

(1.2) Ceny w lipcu wzrosną podobnie jak w sierpniu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈdɔbʲɲɛ, AS: podobʹńe

Wiktionary

Powiązane:

przym. podobny

rzecz. podobizna ż., podobieństwo n., podobność ż.

czas. upodabniać, upodobnić

przysł. podobno

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) analogicznie

podobno

prawdopodobnie, ponoć

SJP.pl

modulant^{[zob. uwagi]}

(1.1) wyraz komunikujący, że mówiący dystansuje się od wyrażanego sądu, nie jest pewien co do jego prawdziwości; jak mówią, jak się zdaje

Wiktionary

Podobno – trzeci singel grupy Hey z albumu "Do rycerzy, do szlachty, doo mieszczan". Był nagrywany w 2012 roku, a wydany - pod koniec września 2013 roku. Został wydany 5 miesięcy po wydaniu singla "Co tam?". Utrzymany jest w tej samej stylistyce, co utwór "Co tam?" - rockowej, chociaż trwa trochę dłużej. Zawiera także elementy elektroniki. Teledysk do utworu został zrealizowany w Wietnamie.

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Podobno lubisz grać w karty?

(1.1) Woda podobno była zimna jak lód i nikt nie odważył się do niej wejść.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈdɔbnɔ, AS: podobno

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podobizna ż., podobieństwo n., podobność ż.

przym. podobny

przysł. podobnie

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) Asia jest bardzo podobna do swojej mamy.

(1.2) Trójkąty ABC i DEF są podobne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈdɔbnɨ, AS: podobny

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podobieństwo n., podobizna ż., podobność ż.

przysł. podobno, podobnie

przym.

:: zdrobn. podobniutki

Wiktionary

podobojczyk

dolna powierzchnia obojczyka

SJP.pl

podobrazie

Podobrazie, podłoże malarskie – ogólna nazwa podłoża w malarstwie sztalugowym (w malarstwie ściennym i innych rodzajach malarstwa raczej tylko „podłoże malarskie”).

Wikipedia

komórka nabłonka trzewnego kłębuszka nerkowego odpowiedzialna za filtrację osocza i powstawanie moczu pierwotnego

SJP.pl

(1.1) wojsk. adm. osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień co najmniej kaprala, a niższy niż podporucznika;

Wiktionary

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Spędził w nim przecież sporo czasu jako młody podoficer przysłany tu na kursy zawodowe przede wszystkim z zakresu kryminalistyki.

Wiktionary

Powiązane:

przym. podoficerski

Wiktionary

podoficerka

→ podoficer

SJP.pl

Patrz:

podoficer

podoficerski

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z podoficerem, dotyczący podoficera

przymiotnik dzierżawczy

(2.1) należący do podoficera, będący jego własnością

przymiotnik jakościowy

(3.1) taki jak u podoficera, charakterystyczny dla podoficera

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podoficer mos.

Wiktionary

podofilina

żywica otrzymywana z korzeni rośliny podofilum; środek żółciopędny i przeczyszczający stosowany w weterynarii

SJP.pl

Wikipedia

podofilum

roślina z rodziny berberysowatych; stopowiec

SJP.pl

podoglądać

1. spędzić pewien czas na otaczaniu kogoś troskliwą opieką;
2. spędzić pewien czas na czuwaniu nad przebiegiem jakichś prac

SJP.pl

podogon

przedstawiciel rzędu pajęczaków przypominających roztocza

SJP.pl

podogonie

część uprzęży końskiej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) część uprzęży końskiej

(1.2) część ciała zwierzęcia pod ogonem

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) Podolanin

Wiktionary

podolanin

mieszkaniec Podola (regionu w Polsce)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Podola

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Podole n., Podolsk mrz.

:: fż. Podolanka ż.

przym. podolski

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) Podolak

Wiktionary

podolanka

mieszkanka Podola (regionu w Polsce)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Podola; kobieta z tej krainy

Wiktionary

Podolanka – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Terespol.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.

Wieś jest sołectwem w gminie Terespol. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 65 mieszkańców i byłą dwudziestą drugą miejscowością gminy.

Wikipedia

Powiązane:

rzecz. Podole n., Podolsk mrz.

:: fm. Podolanin mos.

przym. podolski

Wiktionary

podolbrzym

Diagram Hertzsprunga-Russella

Wikipedia

podole

kraina geograficzno-historyczna we wschodniej części Europy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) daw., także. gw-pl|Podhale,Mazury. dolina, nizina

Wiktionary

Podole ( Podolia, Поділля, "Podilla", Подолье, "Podolje", Podolia, Podolya) – kraina historyczna i geograficzna (Wyżyna Podolska) na terytorium Ukrainy oraz Mołdawii, zlokalizowana nad północnymi dopływami środkowego Dniestru (m.in. Zbruczem, Smotryczem, Uszycą), a także w górnym biegu rzeki Boh.

Wikipedia

Powiązane:

rzecz. Podole n., Podolak mos.

przym. podolski

Wiktionary

podolec

nazwisko

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś w Chorwacji, w żupanii zagrzebskiej, w mieście Vrbovec

Wiktionary

Podolec – wieś w Chorwacji, w żupanii zagrzebskiej, w mieście Vrbovec. W 2011 roku liczyła 96 mieszkańców.

Wikipedia

podolecki

nazwisko

Przykłady

(1.1) Mam problemy z haluksem, muszę udać się do podologa.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podologia ż.

:: fż. podolożka ż.

przym. podologiczny

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) podiatra

Wiktionary

podologia

dziedzina medycyny zajmująca się diagnozowaniem i leczeniem chorób stopy i stawu skokowo-goleniowego; podiatria

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. dział medycyny, który zajmuje się diagnozą i leczeniem chorób stóp oraz stawu skokowo-goleniowego;

Wiktionary

podolski

1. przymiotnik od: Podole, Podolsk;
2. piewik podolski - owad chroniony w Polsce

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący Podola, związany z Podolem, pochodzący z Podola

(1.2) związany z Podolskiem (miastem w Rosji)

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Antoni Podolski – polski urzędnik państwowy
Lukas Podolski – niemiecki piłkarz
Łukasz Podolski – polski kolarz
Kamieniec Podolski
Mohylów Podolski
Front Podolski
Perukowiec podolski

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.

Wikipedia

podominikański

przymiotnik

(1.1) taki, który kiedyś należał do dominikanów lub dominikanek

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Zabudowania podominikańskie dostały się w ręce magistratu.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Dominik m., dominikanin m., dominikanka ż.

przym. dominikański

Wiktionary

podomka

luźny strój domowy, używany zazwyczaj do okrycia przed położeniem się do łóżka lub krótko po wstaniu, zakładany często na piżamę lub nocną koszulę; szlafrok

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co podopieczne

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podopieczna ż., podopieczny mos.

przym. podopieczny

przyim. pod opieką

Wiktionary

podopieczny

pozostający pod czyjąś opieką

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba znajdująca się pod opieką

przymiotnik

(2.1) znajdujący się pod opieką

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Zygmunt, nasz podopieczny, spędzi sierpień nad Balaton.

(1.1) Trucizny było mało i nie starczyłoby jej dla wszystkich podopiecznych lekarki, a dzieci, dla których tej trucizny zabraknie, tak czy tak umrą, tyle że anonimowo w komorze gazowej obozu w Treblince.

(2.1) Wczoraj podopieczny wychowanek pani Antoniny miał zawody.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podopieczność ż.

:: fż. podopieczna ż.

Powiązane:

czas. podorać dk.

Wiktionary

podorać

wykonać podorywkę

SJP.pl

podorgan

jednostka organizacyjna wydzielona z organu administracji państwowej

SJP.pl

podorywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podorywać.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. niepodorywanie n.

czas. podorywać ndk.

Wiktionary

podorywać

wykonywać podorywkę

SJP.pl

podorywka

płytka orka ścierniska wykonywana zaraz po skoszeniu zboża

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) roln. pierwsza, płytka orka wykonywana latem, bezpośrednio po zbiorze, która rozpoczyna uprawę gleby pod jakąś roślinę;

(1.2) roln. podorana ziemia; ziemia po podorywce (1.1)

Wiktionary

Podorywka – orka płytka rozpoczynająca zespół uprawek pożniwnych, wykonywana latem bezpośrednio po zbiorze roślin. Podorywka może być wykonana pługiem podorywkowym, kultywatorem podorywkowym lub broną talerzową. Podorywkę wykonuje się najczęściej do głębokości 5-10cm.

Wikipedia

Powiązane:

przym. podorywkowy

czas. orać, zaorywać

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) reg. podorówka

Wiktionary

podorówka

rzeczownik, rodzaj żeński

nazwisko

SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bohdan Podoski
Franciszek Podoski
Gabriel Podoski (1719-1777), prymas Polski od 1767
Jan Józef Podoski (1904-1998), inżynier, profesor elektryki, inicjator budowy metra w Warszawie
Janusz Podoski
Jerzy Podoski
Józef Antoni Podoski
Kazimierz Podoski
Michał Podoski
Mikołaj Podoski
Roman Podoski (1873-1954), polski uczony elektryk, pionier elektryfikacji polskich kolei
Wiktor Podoski

Wikipedia

podoskop

aparat medyczny do diagnostyki stóp

SJP.pl

Wikipedia

podoskopia

badanie linii papilarnych stóp w celach identyfikacyjnych; pelmatoskopia

SJP.pl

Podoskopia, pelmatoskopia – dział techniki kryminalistycznej, pokrewny do daktyloskopii, zajmujący się badaniem linii papilarnych znajdujących się na stopach.

Wikipedia

podoskopowy

→ podoskop

SJP.pl

spędzić pewien czas na dowalaniu; dowalić wiele różnych rzeczy

SJP.pl

podołać

1. poradzić sobie z czymś, sprostać czemuś;
2. dawniej, dziś gwarowo: zwyciężyć, pokonać

SJP.pl

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. podoływać)

(1.1) książk. zdołać zrobić coś

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) sprostać, zdołać

Wiktionary

podołek

wgłębienie w fartuchu lub sukni tworzące się z wypukłości materiału podczas siadania

SJP.pl

podoływać

radzić sobie z czymś, wykonywać coś, pokonując trudności

SJP.pl

podośno

podpakowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podpakować.

Wiktionary

Powiązane:

czas. podpakować dk.

Wiktionary

podpalacz

ten, kto wznieca pożar

SJP.pl

(1.2) palić papierosy od czasu do czasu

czasownik zwrotny niedokonany podpalać się (dk. podpalić się)

(2.1) podkładać ogień pod samego siebie

(2.2) podkładać ogień wzajemnie pod własne mienie

Wiktionary

Przykłady

(1.2) Helena złapała męża na gorącym uczynku, gdy podpalał na balkonie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔtˈpalat͡ɕ, AS: potpalać

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. palenie n., podpalanie n., podpalenie n., podpalacz mos., podpalaczka ż., podpałka ż., palnik mrz., palaczka ż.

czas. popodpalać, rozpalać, podpalić dk., palić ndk.

Wiktionary

podpalenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) umyślne podłożenie ognia mające na celu wywołanie pożaru;

Wiktionary

Podpalenie – umyślne podłożenie ognia mające na celu wywołanie pożaru.

Szacuje się, że ok. 40% pożarów w Polsce to podpalenia.

Nałogowe podpalenie określane jest mianem piromanii.

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Strażacy stwierdzili, że pożar lasu nie był efektem uderzenia pioruna, lecz celowego podpalenia.

(1.1) Ubezpieczenia nieobejmujące podpaleń są nielegalne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔtpaˈlɛ̃ɲɛ, AS: potpalẽńe

Wiktionary

Powiązane:

czas. podpalać, palić

rzecz. podpalaczka ż., palaczka ż., palnik mrz., podpalacz, zapalenie

Wiktionary

podpalić

spowodować zapalenie się czegoś

SJP.pl

czasownik przechodni dokonany (ndk. podpalać)

(1.1) dokonany od|podpalać.

czasownik zwrotny dokonany podpalić się (ndk. podpalać się)

(2.1) dokonany od|podpalać się.

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Dwór postawiono na wzgórzu, gdzie w kościuszkowskim powstaniu patrol Kozaków buszował po pokojach, a uchodząc przed ułanami dom podpalił.

Wiktionary

(1.1) W podpanewnickich lasach nie uświadczysz jelenia.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Panewniki nmos.

przym. panewnicki

Wiktionary

podparcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz, która podpiera coś, utrzymuje we właściwej pozycji

(1.2) coś lub ktoś wspomagający kogoś innego

Wiktionary

Powiązane:

czas. podeprzeć dk., podpierać ndk.

rzecz. parcie n.

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) podpora

rzecz. Paryż mrz.

przym. paryski

Wiktionary

podpasić

potocznie: podpasować, przypasować komuś; przypasić

SJP.pl

podpaska

1. wkładka higieniczna używana przez kobiety w okresie menstruacji;
2. przestarzałe: to, co podpasuje, podwiązuje coś;
3. w rolnictwie: poprzeczna bruzda wyorana na polu w celu doprowadzenia wody

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hig. chłonny wkład zewnętrznie pochłaniający krew menstruacyjną

Wiktionary

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Zapas darmowych podpasek higienicznych w toalecie urzędu rozdrapano w dwie godziny.

(1.1) Ewa używa podpasek ze skrzydełkami.

(1.1) Kupiłam znów worek podpasek (…) Strasznie nie lubię wystawać w sklepach po ten artykuł pierwszej potrzeby.

Wiktionary

Powiązane:

przym. podpaskowy

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) podpaska higieniczna

Wiktionary

podpaski

SJP.pl

podpaskowy

→ podpaska

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z podpaską, dotyczący podpaski

Wiktionary

podpatrywacz

podpatrywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podpatrywać.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. niepodpatrywanie n.

czas. podpatrywać ndk.

Wiktionary

podpałka

podpaństwo

jednostka geobotaniczna w obrębie państwa roślinnego

SJP.pl

podpekiński

przymiotnik relacyjny

Powiązane:

czas. podpieprzyć

Wiktionary

podpieprzyć

czasownik przechodni dokonany (ndk. podpieprzać)

(1.1) dokonany od|podpieprzać.

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Źródła dobrze poinformowane podają, że będą kręcić nowy film w skrócie pod tytułem „PiS” – „Podpieprzymy i Słońce”…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔtˈpʲjɛpʃɨt͡ɕ, AS: potpʹi ̯epšyć

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podpieprzenie n., podpieprzanie n.

czas. pieprzyć, podpieprzać ndk.

przym. pieprznięty

Wiktionary

podpieranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podpierać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔtpʲjɛˈrãɲɛ, AS: potpʹi ̯erãńe

Wiktionary

Powiązane:

czas. podpierać, prać

rzecz. pranie n., podpórka ż.

Wiktionary

podpierać

czasownik przechodni niedokonany (dk. podeprzeć)

(1.1) dawać podparcie, aby coś nie przewróciło się, nie opadło

(1.2) służyć za podparcie

(1.3) wzmacniać jakąś tezę

czasownik przechodni niedokonany (dk. podeprać)

(2.1) rzad. prać po trochu

czasownik zwrotny podpierać się (dk. podeprzeć się)

(3.1) dawać podparcie samemu sobie

(3.2) dawać podparcie sobie wzajemnie

(3.3) przen. powoływać się na coś na poparcie swojej tezy

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Od rzeźby Augusta Rodina różnił modela tylko nieodłączny papieros w podpierającym głowę ręku.

(1.1) Siedział przy łożu chorego, w zamyśleniu podpierając głowę pięściami.

(1.3) Do każdej tezy mogę znaleźć dwa podpierające ją fakty, jeden artykuł oraz trzy poufne plotkaotki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔtˈpʲjɛrat͡ɕ, AS: potpʹi ̯erać

Wiktionary

Powiązane:

(1.1-3) (3.1-3)

rzecz. podpora ż., podpórka ż., podparcie n., podpieranie

czas. podeprzeć, opierać

(2.1)

rzecz. pranie n., pralka ż.

rzecz. podpierdolenie n.

czas. zapierdalać ndk., pierdolić dk., podpierdalać ndk., podpierdolić dk.

Wiktionary

Synonimy:

(1.1-3) posp. podpieprzanie; pot. podpierniczanie

(1.2) pot. kablowanie; neutr. denuncjowanie, donoszenie

(1.3) pot. podwędzanie; neutr. podbieranie

Wiktionary

podpierdalać

wulgaryzm, zwykle w znaczeniach:
1. kraść;
2. wydawać kogoś, zdradzać

SJP.pl

czasownik przechodni

(1.1) wulg. kraść

(1.2) wulg. złośliwie donosić, skarżyć

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Ktoś podpierdolił z mojego biura wszystkie ołówki.

(1.2) Karol podpierdolił mnie u szefa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔtpʲjɛrˈdalat͡ɕ, AS: potpʹi ̯erdalać

Wiktionary

Powiązane:

czas. pierdolić, podpierdolić, zapierdalać

rzecz. podpierdolenie n., podpierdalanie n., pierd mrz., pierdel mrz.

Wiktionary

Synonimy:

(1.1,2) podpieprzać, podpierniczać

(1.1) podwędzać, podbierać

podpieńka

jadalny grzyb z klasy pieczarniaków, pasożyt tworzący kępy na pniakach i korzeniach drzew, głównie iglastych; opieńka, opieniek, podpieńka

SJP.pl

podpijanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podpijać.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podpicie n., pijak mos./mrz.

→ podpinka

SJP.pl

Patrz:

podpinka

podpiotrkowski

przymiotnik relacyjny

(1.1) znajdujący się lub odbywający się pod Piotrkowem Trybunalskim

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔtpʲjɔˈtr̥kɔfsʲci, AS: potpʹi ̯otr̦kofsʹḱi

Wiktionary

podpis

1. własnoręczne napisanie swojego imienia i nazwiska;
2. potwierdzenie czegoś poprzez napisanie swego nazwiska; podpisanie;
3. objaśnienia umieszczone pod jakimś rysunkiem, wykresem itp.

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) własnoręcznie napisane imię i nazwisko (lub symbol)

(1.2) wyjaśniający tekst umieszczony pod zdjęciem, wykresem

Wiktionary

Podpis – językowy znak graficzny utrwalony w dokumencie własnoręcznie postawiony przez składającego, świadczenie wskazuje imię i nazwisko, przezwisko lub zwykły znak „X” podpisującego, który umożliwia jego identyfikację, a jeżeli jego identyfikacji można dokonać w inny sposób (np. karta wzorów podpisów) – dopuszczalna jest forma skrócona.

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Umieściłem swój podpis pod kontraktem i zabrałem się do realizacji zlecenia.

(1.2) Podpis pod rysunkiem był w nieznanym mi języku, więc nie zrozumiałem przekazu.

IPA: ˌpɔtpʲiˈsãɲɛ, AS: potpʹisãńe

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podpis m., podpisywanie n., pisanina ż.

czas. podpisać, podpisywać, pisać

Wiktionary

podpisać

złożyć podpis pod czymś, sygnować

SJP.pl

czasownik przechodni dokonany (ndk. podpisywać)

(1.1) dokonany od|podpisywać.

czasownik zwrotny dokonany podpisać się (ndk. podpisywać się)

(2.1) dokonany od|podpisywać się.

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Kto podpisał zacytowany przed chwilą artykuł?

→ podpis

SJP.pl

Patrz:

podpis

podpisywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podpisywać.

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Zbrodnią jest wymuszanie groźbą i szantażem podpisywania deklaracji o współpracy ze Służbą Bezpieczeństwa – mówił ks. Jerzy Popiełuszko.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podpisanie n., podpis m., podpisek m., pisanina ż.

czas. podpisywać ndk., podpisać dk.

Wiktionary

podpisywać

czasownik przechodni niedokonany (dk. podpisać)

(1.1) składać swój podpis na dokumencie – np. jako akceptację, uwiarygodnienie, poświadczenie

(1.2) wypisywać w kolumnie

czasownik zwrotny niedokonany podpisywać się (dk. podpisać się)

(2.1) pisać swoje imię i nazwisko

(1.1) O (…) stało się głośno, gdy przyszedł podpity na senacką debatę o ustawie antyalkoholowej.

(1.1) Bez słowa postawił telefon na kontuarze i zajął się podpitym jegomościem żądającym piwa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔtˈpʲitɨ, AS: potpʹity

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podpicie n., podpijanie n.

czas. podpijać ndk., podpić dk.

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) podchmielony, wstawiony, zawiany

Wiktionary

podpiwek

1. niskoalkoholowy napój słodowy, zwykle domowej roboty;
2. dawniej: słabe piwo powstałe w wyniku ponownego zalania słodowej mąki wrzącą wodą; piwo wodniste

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) słabe piwo powstałe przez drugie zalanie mąki słodowej wrzątkiem

Wiktionary

Podpiwek – napój o ciemnej barwie i słodkawym smaku; zaliczany jest do grupy napojów bezalkoholowych, mimo że zawiera niewielką ilość alkoholu.

rzecz. piwnica ż., piwniczka ż., piwniczy mos., podpiwniczanie n., podpiwniczenie n.

czas. podpiwniczać ndk.

→ podpokład

SJP.pl

Patrz:

podpokład

podpolichno

Podpolichno – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Chęciny. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Wikipedia

podpompować

nieco dopompować

SJP.pl

podpompowywać

trochę dopompowywać

SJP.pl

podpor.

skrót od: podporucznik; ppor. (częściej)

SJP.pl

podpora

nazwisko

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) archit. wąski, wysoki element konstrukcyjny podtrzymujący np. sufit;

(1.2) przen. wsparcie

Wiktionary

Zobacz też: Podpora w innych znaczeniach tego słowa.

Podpora – wyróżnione miejsce konstrukcji (najczęściej jej węzeł), w którym znane jest jej przemieszczenie (najczęściej zerowe), bądź też zależność pomiędzy przemieszczeniem a reakcją ("podpora podatna").

Rodzaje podpór i reakcji w układzie przestrzennym.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: pɔtˈpɔra, AS: potpora

Wiktionary

Powiązane:

czas. podpierać

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) najniższy stopień oficerski

(1.2) osoba posiadająca stopień podporucznika (1.1)

Wiktionary

Podporucznik (ppor.) – najniższy stopień oficerski w Wojsku Polskim, z korpusu oficerów młodszych. Niższym stopniem jest starszy chorąży sztabowy, a wyższym porucznik. Polski oficer w stopniu podporucznika na naramiennikach nosi dwie gwiazdki.

Na stopień podporucznika (jako pierwszy stopień oficerski) mianuje Prezydent RP na wniosek Ministra Obrony Narodowej. Uroczyste mianowanie zawodowych oficerów WP odbywa się podczas promocji wieńczących ukończenie uczelni wojskowej.

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Na stopień podporucznika – jako pierwszy stopień oficerski – mianuje Prezydent RP.

(1.2) Podporucznik Dariusz Sianecki, dwudziestoparoletni chłopak, który dopiero niedawno skończył szkołę oficerską, uśmiechnął się jak uczeń, który zrobił nauczycielowi szczególnie śmiesznego psikusa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔtpɔˈrut͡ʃʲɲik, AS: potporučʹńik

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podporucznikostwo, podporucznikowa, podporucznikówna

przym. podporucznikowski

Wiktionary

Synonimy:

(1.1-2) skr. ppor.

Wiktionary

podporucznikostwo

podporucznik z żoną

SJP.pl

podporucznikowski

przymiotnik relacyjny

(1.1) wojsk. związany z osobą lub stopniem podporucznika, dotyczący podporucznika

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. podporucznik mos., podporucznikostwo n., podporucznikowa ż., podporucznikówna ż.

Wiktionary

podporządkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|podporządkować.

(1.2) posłuszeństwo, brak sprzeciwu

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Skutki te należą do etapu nazywanego wykonaniem decyzji, zarówno dobrowolnym (podporządkowanie się decyzji przez jej adresata), jak i przymusowym (egzekucja administracyjnoprawna).

Wiktionary

rzecz. porządek m., podporządkowanie n., porządkowanie n.

czas. podporządkowywać ndk., podporządkować dk.

przym. porządkowy, porządny

przysł. porządnie

Wiktionary

podporządkowywać

czasownik przechodni niedokonany (dk. podporządkować)

(1.1) poddawać czyjejś władzy

(1.2) czynić zależnym od czegoś

czasownik zwrotny niedokonany podporządkowywać się (dk. podporządkować się)

(2.1) uznawać czyjąś władzę

Politruk (skrót od политический руководитель, politíczeskij rukowodítiel – kierownik polityczny) – oficer polityczny, pierwotnie (1919–1942, z przerwami) funkcja osoby kierującej pracą polityczno-wychowawczą w pododdziałach Armii Czerwonej i Floty ZSRR. W siłach zbrojnych ZSRR w latach 1935–1942 także stopień wojskowy w korpusie oficerów politycznych wszystkich rodzajów wojsk, bezpośrednio wyższy od stopnia młodszy politruk, bezpośrednio niższy od stopnia starszy politruk ( старший политрук).

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Wydelegowani politrucy, agitatorzy i lektorzy prowadzą z ludnością rozmowy uświadamiające.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈlʲitruk, AS: polʹitruk

Wiktionary

Powiązane:

pokrywać politurą

SJP.pl

politycyzacja

rzadko: nadawanie czemuś charakteru politycznego, podporządkowywanie czegoś celom politycznym; polityzacja

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. polit. nadawanie charakteru politycznego

Wiktionary

Powiązane:

polityczno-dynastyczny

dotyczący polityki dynastycznej, związany z polityką dynastyczną

SJP.pl

polityczność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest polityczne; cecha tych, którzy są polityczni

Wiktionary

Powiązane:

przym. polityczny

przysł. politycznie

rzecz. polityka ż.

Wiktionary

polityczny

1. dotyczący zagadnień dotyczących zarządzania państwem;
2. zgodny z zasadami grzeczności i unikający konfliktów

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) dotyczący polityki, związany z polityką, nastawiony na osiągnięcie korzyści w polityce

(1.2) przest. dobrze wychowany, umiejący właściwie się zachować, potrafiący się znaleźć

(1.3) przest. zachowujący się rozważnie, roztropnie, inteligentnie

Wiktionary

Przykłady

(1.1) W telewizji nadano nową audycję polityczną, w której o polityce zagranicznej dyskutowali przedstawiciele rządu i opozycji.

(1.1) Zarzuty ministra sprawiedliwości, jakobym miał wziąć łapówkę, są czysto polityczne, bo nie przedstawiono na to żadnych dowodów i chce się mnie po prostu skompromitować przed wyborami.

(1.2) — Widzę, że z waści kawaler polityczny, a i dowcip u waszmości też niepośledni – odezwał się z kąta gruby szlachcic.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔlʲiˈtɨt͡ʃnɨ, AS: polʹityčny

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. polityka ż., polityk m., polityczka ż., politykowanie n., upolitycznianie n., upolitycznienie n., polityczność ż.

czas. politykować ndk., upolityczniać ndk., upolitycznić dk.

przysł. politycznie

przym. politycznie

Wiktionary

Synonimy:

(1.2) taktowny, uprzejmy

(1.3) roztropny, rozważny

Wiktionary

polityk

1. osoba zajmująca się zawodowo polityką;
2. przestarzałe: człowiek sprytny, przebiegły, układny; dyplomata

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba zajmująca się polityką

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) kobieta zajmująca się polityką

Wiktionary

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Ten znany polityk umie przyciągnąć uwagę zwykłych ludzi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈlʲitɨk, AS: polʹityk

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. polityka ż., politykowanie n., upolitycznienie n., upolitycznianie n., politykier m., politykierstwo n., rozpolitykowanie n.

:: fż. polityczka ż.

czas. upolityczniać ndk., upolitycznić dk., politykować ndk., rozpolitykować dk.

przym. polityczny, upolityczniony, politykierski

przysł. politycznie, politykiersko

Wiktionary

Synonimy:

(2.1) pot. polityczka

Wiktionary

polityka

1. działalność władz państwowych;
2. działalność jakiejś grupy społecznej lub partii mająca na celu zdobycie i utrzymanie władzy państwowej;
3. sposób działania osoby lub grupy osób kierujących jakąś instytucją lub organizacją;
4. zręczne i dyplomatyczne działanie w celu osiągnięcia określonych celów

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) całokształt działań jakiejś grupy, partii politycznej lub organizacji związanych z dążeniem do zdobycia i utrzymania władzy;

(1.2) system odgórnie wprowadzonych zasad

forma rzeczownika.

(2.1) D. i B. lp. od: polityk

Wiktionary

Polityka (z gr. πολιτικά "politiká" „sprawy miasta, państwa” od πόλις "polis" „miasto-państwo”) – pojęcie z zakresu nauk społecznych, rozumiane na wiele sposobów ze względu na swoją wieloaspektowość i złożoność. Definiowane jest na różne sposoby, zależnie od wybranej koncepcji.

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Nie interesuje mnie polityka, uważam, że wszyscy politycy w rządzie i opozycji to oszuści.

(1.2) Polityka „zero tolerancji” nowojorskiego burmistrza Giulianiego przyniosła według jej zwolenników znaczny spadek przestępczości.

(1.1) pogard. zachowanie polityków mające na celu tylko zdobycie popularności

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Lokalne politykierstwo wrogiem pracy organicznej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔlʲitɨˈcɛrstfɔ, AS: polʹityḱerstfo

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. politykier m., polityk m., polityka ż.

politypia

Politypia – polimorfizm polegający na tym, że identyczne warstwy sieci krystalicznej tego samego minerału układają się na sobie w różnoraki sposób. Skutkiem tego są osobne minerały o różnym typie strukturalnym. Pociąga to za sobą także zmianę okresu identyczności sieci krystalicznej w kierunku prostopadłym do płaszczyzny warstwy, czyli zgodnie z osią krystalograficzną Z. Okres identyczności ("period identyczności") jest wielokrotnością grubości pojedynczej warstwy.

Wikipedia

polityzacja

nadawanie czemuś charakteru politycznego, podporządkowywanie czegoś celom politycznym; politycyzacja

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. polit. nadawanie charakteru politycznego

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. politycyzm mrz., polityk mos., polityka ż.

typ poliestrów

SJP.pl

Wikipedia

polizać

liznąć kilka razy, dotknąć czegoś językiem

SJP.pl

czasownik przechodni dokonany (ndk. lizać)

(1.1) pociągnąć językiem po czymś

(1.2) przen. jedynie spróbować czegoś

czasownik zwrotny dokonany polizać się (ndk. lizać się)

(2.1) pociągnąć językiem po własnej skórze

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Znaczek należy polizać tylko z jednej strony.

(1.2) Gałgan polizał konfitur, ale mu były chyba za kwaśne.

(2.1) Szczenię polizało się po łapie.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. lizanie n., polizanie n., lizusostwo n.

czas. przelizać, lizać ndk., liznąć dk.

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) liznąć

Wiktionary

poliński

nazwisko

SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Aleksander Poliński – polski historyk muzyki i krytyk muzyczny
Jan Poliński – polski artysta grafik, architekt wnętrz
Krzysztof Poliński – polski perkusista, muzyk sesyjny, aranżer
Romuald Poliński – polski ekonomista, nauczyciel akademicki, urzędnik
Władysław Poliński – polski zoolog i malakolog

Wikipedia

polje

duże zagłębienie w terenie, powstałe w procesach krasowych; może być suche, okresowo nawadniane lub stale wypełnione wodą

SJP.pl

Wikipedia

polka

1. szybki taniec wirowy, pochodzący z Czech
2. muzyka do tego tańca

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) choreogr. czeski taniec ludowy w metrum 2/4;

Wiktionary

wieś w Polsce

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce, na Dolnym Śląsku;

Wiktionary

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌpɔlkɔˈvʲit͡sɛ, AS: polkovʹice

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. polkowiczanin mos., polkowiczanka ż.

przym. polkowicki

Wiktionary

polkowicki

przymiotnik od: Polkowice

SJP.pl

przymiotnik

rzecz. Polkowice nmos.

:: fż. polkowiczanka ż.

przym. polkowicki

Wiktionary

polkowiczanka

mieszkanka Polkowic

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Polkowic

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔlkɔvʲiˈt͡ʃãnka, AS: polkovʹičãnka

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Polkowice nmos.

:: fm. polkowiczanin mos.

przym. polkowicki

Wiktionary

polkowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Polkowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. węgrowskim, w gminie Stoczek
Polkowo – wieś w woj. podlaskim, w pow. augustowskim, w gminie Sztabin

Wikipedia

polkowski

nazwisko

SJP.pl

Polkowski – polskie nazwisko.

Wikipedia

polkowy

→ polka

SJP.pl

Patrz:

polka

pollack

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Andrea Pollack – wschodnioniemiecka pływaczka, olimpijka
Bernhard Pollack – niemiecki lekarz okulista i neuroanatom
Bill Pollack – amerykański brydżysta
Martin Pollack – austriacki pisarz, dziennikarz, tłumacz literatury polskiej
Olaf Pollack – niemiecki kolarz torowy i szosowy, olimpijczyk
Rachel Pollack – amerykańska autorka science fiction i komiksów oraz tarocistka
Rozanne Pollack – amerykańska brydżystka
Sydney Pollack – amerykański reżyser, aktor i producent filmowy
(5226) Pollack – planetoida z pasa głównego asteroid
Mr. Pollack – polski zespół rockowy
USS Pollack (SS-180) – amerykański okręt podwodny typu Porpoise
USS Pollack (SSN-603) – amerykański myśliwski okręt podwodny typu Permit

Wikipedia

pollak

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Józef Pollak (1882-1947) – pisarz
Karol Pollak (1818-1880) – polski drukarz, wydawca, księgarz, radny Sanoka
Karol Pollak (1859-1928) – polski elektrotechnik, przedsiębiorca i wynalazca
Kay Pollak (ur. 1938) – szwedzki reżyser filmowy
Kevin Pollak (ur. 1957) – amerykański aktor
Michał Pollak (1888-1968) – polski kurator oświaty
Seweryn Pollak (1907-1987) – polski poeta, eseista i tłumacz
Roman Pollak (1886-1972) – historyk literatury
Salomon Pollak (1840-1920) – wieloletni przewodniczący Izraelickiej Gminy Wyznaniowej w Bielsku

Wikipedia

pollena

marka produktów drogeryjnych

SJP.pl

Wikipedia

pollock

nazwisko, m.in.: Jackson Pollock, malarz, przedstawiciel ekspresjonizmu abstrakcyjnego

SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Jackson Pollock – malarz amerykański
Daniel Pollock – aktor australijski
Friedrich Pollock – filozof niemiecki
Paul Pollock – lekkoatleta irlandzki
Pollock – miejscowość w stanie Luizjana, w parafii Grant
Pollock – wieś w stanie Missouri, w hrabstwie Sullivan
Pollock – miejscowość w stanie Dakota Południowa, w hrabstwie Campbell
(5800) Pollock – planetoida
Pollock – amerykański film biograficzny z 2000 roku opowiadający o życiu Jacksona Pollocka

Wikipedia

pollucyt

bezbarwny minerał o szklistym połysku, uwodniony glinokrzemian cezu; polucyt, polluks

SJP.pl

Pollucyt (pollux) – minerał z gromady krzemianów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich.

Nazwa pochodzi od imienia jednego z dwóch braci bliźniaków (łac. Pollux) z mitologii; drugi z braci to Kastor (petalit). Minerały te zwykle współwystępują ze sobą.

Wikipedia

polluks

bezbarwny minerał o szklistym połysku, uwodniony glinokrzemian cezu; polucyt, pollucyt

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) mitrzym. zob. Polideukes.;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna

(2.1) astr. najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Bliźniąt;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Polluks – najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Bliźniąt
Polluks – w mitologii rzymskiej jeden z Dioskurów (Kastorów)
polluks (pollucyt) – minerał z gromady krzemianów
Polluks b – planeta pozasłoneczna
Kastor i Polluks – tragedia liryczna
Świątynia Kastora i Polluksa – świątynia na Forum Romanum poświęcona Kastorowi i Polluksowi
Pollux – strona ujednoznaczniająca

Wikipedia

Przykłady

(2.1) Polluks jest gwiazdą 50 razy jaśniejszą od Słońca.

(2.1) Kastor z bratem Polluksem jaśnieli na czele, zwani niegdyś u Sławian: Lele i Polele (…).

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈpɔlːuks, AS: po•luks

Wiktionary

Powiązane:

przym. Polluksowy

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) Polideukes

(2.1) Poluks

Wiktionary

polluksowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Polluksa lub z nim związany

SJP.pl

polmos

1. w czasach PRL - przedsiębiorstwo mające w Polsce monopol na produkcję wyrobów spirytusowych;
2. obecnie - wspólna nazwa producentów wyrobów spirytusowych powstałych po prywatyzacji dawnego Polmosu

SJP.pl

Polmos (akronim od słów „polski monopol spirytusowy”) – nazwa przedsiębiorstw państwowych, które w latach PRL (historia samego monopolu spirytusowego sięga lat 20. XX wieku) miały monopol na produkcję wódek i innych produktów spirytusowych. Często produkowały także drożdże przemysłowe i piekarskie lub ocet.

Wikipedia

polmozbyt

nazwa wielu polskich firm motoryzacyjnych

SJP.pl

Wikipedia

polniak

nazwisko

SJP.pl

polnica

polnica szachowniczka - gatunek motyla z rodziny sówkowatych

SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Polnica – wieś w woj. pomorskim, w pow. człuchowskim, w gminie Człuchów
Polnica – osada w woj. pomorskim, w pow. wejherowskim, w gminie Wejherowo
Polnica – struga dopływ Unieści
Polnica – dawna gromada
Polnica – zlikwidowany przystanek osobowy w Polnicy w województwie pomorskim
Polnica – wieś w obwodzie grodzieńskim, w rejonie grodzieńskim, w sielsowiecie Hoża

Wikipedia

polniczek

rodzaj ptaków z rodziny pasówek

SJP.pl

polnik

niewielki ssak zaliczany do podrodziny norników, rzędu gryzoni

SJP.pl

Polnik – skała na Wyżynie Olkuskiej w miejscowości Bębło w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Wielka Wieś, w górnej części Doliny Kluczwody. Jest to pojedyncza skała na terenie prywatnym, wśród pól uprawnych, w otoczeniu gęstych zarośli.

Wikipedia

polniok

przymiotnik relacyjny

(2.1) o koszulce: taka, która ma krótki rękaw i miękki kołnierzyk

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

– bluzka, koszulka
disco polo – rodzaj muzyki
Polo TV – polska stacja telewizyjna o charakterze muzycznym
Marco Polo – kupiec i podróżnik
polo (sport) – gra w konną odmianę hokeja
VCE – Marco Polo – port lotniczy w Wenecji we Włoszech
Volkswagen Polo – samochód osobowy
Polomarket – sieć polskich sklepów spożywczo-przemysłowych
Polo – miasto w stanie Illinois, w hrabstwie Ogle
Polo – miasto w stanie Missouri, w hrabstwie Caldwell
Polo (ang. Polo Township) – gmina w stanie Arkansas, w hrabstwie Carroll

Wikipedia

Przykłady

(2.1) Rudowłosy, piegowaty Brodziak w białych adidasach, peweksowskich dżinsach i koszulce polo, na którą założył jeszcze niebieską kurtkę Levi’sa, wyglądał jak cinkciarz spod peweksu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈpɔlɔ, AS: polo

Wiktionary

Powiązane:

(1.2) rzecz. polówka

Wiktionary

Synonimy:

(1.2) pot. polówka

(1.3) Polo

Wiktionary

polo-

temat słowotwórczy

(1.1) pierwszy człon (przedrostek) wyrazów złożonych oznaczający skojarzenie z Polską tego, co wskazuje drugi człon słowa (rdzeń)

(1.2) pierwszy człon (przedrostek) wyrazów złożonych oznaczający związek z językiem polskim tego, co wskazuje drugi człon słowa (rdzeń)

Wiktionary

Przykłady

(1.1) polo- + aspiryna = polopiryna (aspiryna produkowana w Polsce)

(1.2) polo- + -nista = polonista

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) pol-

Wiktionary

polobbować

spędzić pewien czas na lobbowaniu

SJP.pl

polocik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od polot

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. polot m.

Wiktionary

poloczek

nazwisko

SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Poloczek – polskie nazwisko
Alfred Poloczek (1929–1998) – polski piłkarz;
Bronisław Poloczek (1939–2012) – czeski aktor teatralny i filmowy o narodowości polskiej;
Grzegorz Poloczek (ur. 1959) – polski piosenkarz, satyryk, członek i autor wielu tekstów górnośląskiego Kabaretu Rak.

Wikipedia

poloczka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Polka

forma rzeczownika.

(2.1) D. i B. lp. od: Poloczek

Wiktionary

Powiązane:

rzecz.

:: fm. Polok mos.

Wiktionary

polodowcowy

następujący po okresie lodowcowym, właściwy temu okresowi; postglacjalny, poglacjalny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) istniejący/dziejący się po nastaniu epoki lodowcowej lub pochodzący z tego okresu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔlɔdɔfˈt͡sɔvɨ, AS: polodofcovy

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. lodowiec mrz./mzw.

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) postglacjalny

Wiktionary

polok

nazwisko

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. Polak

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Andrzej Polok – polski polityk
Józef Polok – polski aktor
Kazimierz Polok – polski piłkarz
Marcin Polok – polski chirurg
Władysław Polok – polski duchowny adwentystyczny
Polak
Palak

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Precz, Pepicy, z marmuladóm, Polocy ze szpekym jadóm (hasło plebiscytowe).

Wiktionary

Powiązane:

rzecz.

:: fż. Poloczka ż.

Wiktionary

polokaina

związek organiczny, silny środek miejscowo znieczulający, stosowany głównie w chirurgii, stomatologii i ginekologii; nowokaina; prokaina

SJP.pl

polomierz

przyrząd do badania pola widzenia oka; perymetr

SJP.pl

polon

pierwiastek chemiczny o symbolu Po

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. pierwiastek chemiczny promieniotwórczy o symbolu Po i liczbie atomowej 84;

Wiktionary

Polon (Po, polonium) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 84, radioaktywny metal. W układzie okresowym leży w bloku p (grupa 16, okres 6). Polon bywa błędnie klasyfikowany jako półmetal, mimo że wykazuje typowe właściwości metalu.

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma polon?

(1.1) choreogr. tradycyjny, ludowy taniec polski w metrum 3/4;

(1.2) muz. muzyczna forma oparta na polonezie (1.1);

(1.3) mot. polski samochód marki FSO Polonez;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

polonez – polski taniec narodowy
polonez – forma muzyczna
FSO Polonez – polskie samochody osobowe i dostawcze
s/y Polonez – jacht
Polonez – czasopismo Polonii egipskiej
Polonez I – produkowany przez Zakłady Radiowe im. Kasprzaka odbiornik z gramofonem
Polonez – marka wódki produkowanej przez Polmos Łańcut
Polonez – nazwa pociągu PKP kursującego na trasie Warszawa-Moskwa
Polonez Warszawa – klub sportowy z Warszawy
Polonez – cykl powieści Heleny Boguszewskiej i Jerzego Kornackiego z lat 1936–1939
Polonez – białoruski system rakietowy
Zatoka Polonez – zatoka na Wyspie Króla Jerzego

Wikipedia

Wymowa:

IPA: pɔˈlɔ̃nɛs, AS: polõnes

Wiktionary

Powiązane:

przym. polonezowy

rzecz. polon mrz.

Wiktionary

Synonimy:

(1.3) pot. poldek

Wiktionary

polonezik

zdrobnienie od: polonez (taniec)

SJP.pl

polonia

ogół ludzi narodowości polskiej lub o polskich korzeniach, zamieszkujący tereny poza Polską

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) kult. grupa wszystkich osób pochodzenia polskiego mieszkająca na stałe poza historycznymi granicami Polski;

(1.2) książk. apoteoza, personifikacja Polski lub Polaków w patriotycznych utworach literackich, dziełach malarskich;

Wiktionary

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Prezydent spotkał się w Atenach z miejscową Polonią.

(1.2) Narodzie polski! wytrwały i chrobry, / Do twoich bitew za Chrystusa Pana / Daję ci jeszcze jednego hetmana – / Kość z kości twojej. Polonio! Polonio!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈlɔ̃ɲja, AS: polõńi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. polonizm m., polonizacja ż., polonizator m., polonistyka ż., polonista m., polonistka ż., Polonus m. / polonus m., polonica / polonika nmos., polonizowanie n., spolonizowanie n.

czas. polonizować ndk., spolonizować dk.

przym. polonijny, polonistyczny

Wiktionary

polonica

dokumenty, rękopisy, druki pisane w języku polskim lub dotyczące Polski; polonika

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) zob. polonika.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈlɔ̃ɲika, AS: polõńika

Wiktionary

w polskim wierszu: pięciosylabowy wers lub człon wersowy ze stałym akcentem na sylabie czwartej i towarzyszącym mu akcentem na sylabie pierwszej lub drugiej

SJP.pl

Polonik (z polonicum, "polonica") – dokument piśmienniczy (druk, rękopis), przedmiot (dzieło sztuki, pamiątka narodowa lub historyczna) lub miejsce (cmentarz) pochodzenia polskiego, bądź tematycznie związane z Polską, które znajduje się w kraju lub za granicą.

Wikipedia

polonika

dokumenty, rękopisy, druki pisane w języku polskim lub dotyczące Polski; polonica

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) książk. dokumenty, teksty rękopiśmienne i druki w języku polskim lub dotyczące Polski

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Podczas powodzi zniszczeniu uległo wiele cennych poloników zgromadzonych w bibliotece.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈlɔ̃ɲika, AS: polõńika

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. repolonizacja ż., polonizacja ż., polonista mos., Polonia ż., polonistka ż., polonizm mrz., polonica

czas. spolonizować, polonizować

Wiktionary

polonista

specjalista w dziedzinie polonistyki, nauki o języku, kulturze i literaturze polskiej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) zaw. jęz. osoba zajmująca się naukowo językiem polskim

(1.2) zaw. eduk. nauczyciel języka polskiego

(1.3) eduk. student lub absolwent polonistyki

(1.4) pot. sport. sportowiec lub kibic klubu sportowego „Polonia”

Wiktionary

Przykłady

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. repolonizacja ż., polonista m., polonistyka ż., polonizm m., polonica nmos., polonika nmos., polonizacja ż., polonizator m., polonizowanie n., spolonizowanie n., Polonia ż.

przym. polonistyczny, polonizacyjny, polonijny

czas. polonizować ndk., spolonizować dk.

Wiktionary

polonistyczny

związany z polonistyką

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z polonistyką, dotyczący polonistyki

(1.1) Polonistyka zajmuje się m.in. gramatyką historyczną języka polskiego.

(1.2) Nauczycielka namawiała mnie, abym poszła na polonistykę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔlɔ̃ˈɲistɨka, AS: polõńistyka

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. repolonizacja ż., Polonia ż., polonizm mrz., polonista m., polonistka ż., polonizacja ż., polonizator m., polonizowanie n., polonica nmos.

rzecz. Polonia ż., polonistyka ż., polonista mos., polonistka ż., polonizm mrz., polonizator m., polonizowanie n., spolonizowanie n., polonika / polonica nmos.

czas. polonizować ndk., spolonizować dk.

przym. polonizacyjny, polonistyczny, polonijny

Wiktionary

Synonimy:

(1) polszczenie, spolszczenie

Wiktionary

polonizacyjny

dotyczący polonizacji

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z polonizacją, dotyczący polonizacji

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. repolonizacja ż., polonistyka ż., polonistka ż., polonista mos., spolonizowanie n., polonica nmos., polonizm mrz., polonizator mos., polonizowanie n., polonizacja ż.

czas. polonizować ndk., spolonizować dk.

przym. polonijny

Wiktionary

polonizator

osoba zajmująca się polonizacją kogoś lub czegoś

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) jęz. wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka polskiego;

Wiktionary

Polonizm – element językowy zapożyczony z języka polskiego, funkcjonujący w innym języku. Dużą liczbę polonizmów zaczerpnęły języki niemiecki i rosyjski. W języku słowackim polonizmy często mają charakter regionalny lub dialektalny.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: pɔˈlɔ̃ɲism̥, AS: polõńism̦

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. repolonizacja ż., polonistyka ż., polonista mos., polonistka ż., polonizacja ż., polonizowanie n., polonika nmos., polonica nmos., Polonia ż., Polonus mos., polonus mos.

czas. polonizować ndk.

przym. polonizacyjny, polonistyczny

Wiktionary

polonizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) narzucanie lub przyjmowanie kultury polskiej lub języka polskiego

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. repolonizacja ż., spolonizowanie n., polonizacja ż., polonizm m., polonistyka ż., polonista m., polonistka ż., Polonia ż., polonica nmos.

czas. polonizować ndk., spolonizować dk.

przym. polonizacyjny

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) polonizacja, polszczenie, spolszczanie

Wiktionary

polonizować

1. narzucać kulturę polską, zaszczepiać język i cechy właściwe Polakom;
2. polonizować się - przyjmować kulturę, język i cechy właściwe Polakom;
3. przystosowywać coś do użytku w Polsce poprzez dostosowanie do polskiego języka i realiów

SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. spolonizować)

(1.1) kult. narzucać polskość, przymuszać kogoś do zostania Polakiem, zmieniać coś na polskie

czasownik zwrotny niedokonany polonizować się (dk. spolonizować się)

(2.1) stawać się Polakiem, nabierać cech polskich

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Szlachta stopniowo polonizowała ludność wiejską Podola.

(2.1) Część Żydów polonizowała się, mieszkając w miastach.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. polon mrz., repolonizacja ż., polonizowanie n., polonizm mrz., polonistyka ż., polonistka ż., polonista mos., spolonizowanie n., Polonia ż., polonica lm nm., polonika lm nm., polonizacja ż., polonizator mos.

czas. spolonizować dk.

przym. polonizacyjny, polonistyczny, polonijny, polonizatorski

przysł. polonizatorsko

Wiktionary

polonka

zdrobnienie od: Apolonia, Pola (imiona żeńskie)

SJP.pl

polono-

temat słowotwórczy

(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Polakami lub polskością

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. polon mrz.

Wiktionary

polonocentryczny

→ polonocentryzm

SJP.pl

Patrz:

polonocentryzm

polonocentrysta

wyznawca polonocentryzmu

SJP.pl

polonocentryzm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) spojrzenie na świat poprzez pryzmat spraw Polski i Polaków

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. polonocentrysta m.

przym. polonocentryczny

Wiktionary

polonofil

miłośnik, koneser wszystkiego, co polskie, sympatyk Polaków

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

rzecz. polonofil mos., polonofilka ż., polonofilstwo n., polonofilskość ż.

przym. polonofilski

przysł. polonofilsko

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) polonofilstwo, polonofilskość, propolskość

Wiktionary

polonofilizm

sympatia dla wszystkiego, co polskie; polonofilia, polonofilstwo

SJP.pl

polonofilka

→ polonofil

SJP.pl

rzecz. polonofilia ż., polonofil mos., polonofilka ż., polonofilstwo n.

przym. polonofilski

Wiktionary

polonofob

osoba mająca wrogi stosunek do wszystkiego, co polskie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

1. dawniej: typ staroświeckiego Polaka;
2. emigrant pochodzący z Polski, zachowujący polskie tradycje

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) Polak zachowujący tradycje narodowe na emigracji

(1.2) hist. Polak bardzo przywiązany do tradycji narodowych

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Grupa polonusów z Chicago ufundowała ławkę parkową.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈlɔ̃nus, AS: polõnus

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Polonus mos., Polonuska ż.

:: fż. polonuska ż.

Wiktionary

polonuska

→ polonus

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) Polka zachowująca tradycje narodowe na emigracji

Wiktionary

Patrz:

polonus

Przykłady

(1.1) Chicagowskim polonuskom udało się założyć coś na wzór koła gospodyń wiejskich.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Polonus mos., Polonuska ż.

(1.1) I rozjarzam się na mgnienie w uśmiechu z tych, co to trzeba mieć ten polor we krwi, żeby zmieścić bez pośpiechu pozdrowienie, mimo energicznego pośpiechu przecież.

(1.2) Ja mówię, że poezji nie ma bez poloru, a polor być nie może tam, gdzie nie ma dworu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈpɔlɔr, AS: polor

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) bon ton, dobre maniery, kindersztuba, obycie, ogłada, okrzesanie, savoir-vivre

(1.2) wykwintność, wytrawność

(1.3) glanc, połysk

Wiktionary

polot

inwencja twórcza; żywość i lekkość w rozumowaniu, wyrażaniu się

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

Wiktionary

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) brać udział w polowaniu, tropić aby zabić

(1.2) przen. pożądać, poszukiwać

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Legenda głosi, że Kazimierz Wielki poznał Esterkę polując w lasach pod Opocznem. Podobno gdy zbierała zioła dla swojego dziadka, wypadł na nią spłoszony tur i już miał ją zmiażdżyć, gdy przeszyty oszczepem runął u jej stóp.

(1.1) Ścigałem w lasach jaguary i pumy i w pojedynkę polowałem na te dzikie zwierzęta.

(1.1) Hrabia poluje na zające.

(1.2) Teresa poluje na męża.

(1.2) Lubimy polować na okazje.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔˈlɔvat͡ɕ, AS: polovać

Wiktionary

Powiązane:

czas. upolować

rzecz. polowanie n., pólko n.

przym. polny

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) zabijać

Wiktionary

polowczyk

potocznie: pies posiadający cechy psa myśliwskiego

SJP.pl

polowiec

pies myśliwski

SJP.pl

polowy

1. w rolnictwie: związany z uprawą pól, np. prace polowe;
2. dotyczący frontu, pola walki; frontowy, wojenny, np. lekarz polowy;
3. urzędowo: związany z praktykowaniem religii w wojsku, np. kapelan polowy

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) roln. związany z uprawą roli

(1.2) wojsk. dotyczący pola walki

(1.3) urz. dotyczący praktykowania religii w wojsku

Wiktionary

nazwisko

SJP.pl

polpotowiec

zwolennik kampuczańskiego polityka Pol Pota

SJP.pl

polsat

prywatna stacja telewizyjna

SJP.pl

Polsat – polska komercyjna stacja telewizyjna o charakterze ogólnotematycznym, uruchomiona 5 grudnia 1992 roku o 16:30 jako PolSat, główny kanał Telewizji Polsat. Pierwsza stacja telewizyjna, która otrzymała koncesję na nadawanie ogólnopolskie. Jest jedną ze stacji tzw. wielkiej czwórki.

dotyczący Polski lub Polaków, pochodzący z Polski

SJP.pl

forma przymiotnika.

(1.1) M. lp. ż. od: polski

Wiktionary

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈpɔlska, AS: polska

Wiktionary

polskawy

(1.2) Polski tekst jest zwykle nieco dłuższy niż jego angielski odpowiednik.

(1.2) W Polsce zwykle mówi się po polsku.

(2.3) Dziś miałam dwa polskie, jedną matmę i angielski.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈpɔlsʲci, AS: polsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. antypolskość ż., odpolszczenie n., Polak mos., polak mrz./mzw., Polaczek mos., polaczek mos., Polka ż., Polanin mos., Polska ż., polskość ż., polszczenie n., polszczyzna ż., spolszczanie n., spolszczenie n., wypolszczanie n.

czas. odpolszczyć dk., polszczyć ndk., spolszczać ndk., spolszczyć dk., wypolszczać ndk.

przym. antypolski, spolszczony, polskawy

przysł. polsko

skr. pol.

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) stpol. lacki, żart. poet. sarmacki

Wymowa:

IPA: ˈpɔlskɔɕt͡ɕ, AS: polskość

Wiktionary

Powiązane:

czas. polszczyć ndk., spolszczyć dk.

rzecz. Polska ż., Polak mos., Polaczek mos., Polka ż., spolszczenie n., polszczyzna ż., polak mrz./mzw.

przym. polski

przysł. polsko

Wiktionary

polstram

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) włók. miękkie, lekkie, elastyczne tworzywo sztuczne, które imituje skórę

Wiktionary

polszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|polszczeć.

(1.2) odczasownikowy od|polszczyć.

(1.3) kult. narzucanie lub przyswajanie kultury polskiej i języka polskiego

(1.4) nadawanie czemuś polskiego charakteru lub właściwości

Wiktionary

Powiązane:

czas. polszczeć ndk., polszczyć ndk., spolszczyć dk.

rzecz. Polaczek mos., polskość ż., Polak mos., Polska ż., polski mrz., spolszczenie n.

przym. polski

Wiktionary

Synonimy:

(1.3) polonizacja

(1.4) polonizacja

Wiktionary

polszczyzna

język polski

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. język polski

(1.2) przest. ogół cech polskich

(1.3) przest. rzad. Polacy

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Mówili dobrą polszczyzną, z minimalną domieszką rusycyzmów, jak zresztą mówi lud na całem Podlasiu i Chełmszczyźnie.

(1.1) Na to odmienne rozwarstwienie polszczyzny i czeszczyzny wpłynęła inna historia obu języków.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔlˈʃt͡ʃɨzna, AS: polščyzna

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Polska ż., polskość ż., Polak mos., Polka ż., Polaczek mos., polaczek mos., polon mrz., polski mrz.

przym. polski

przysł. polsko

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) język polski

Wiktionary

polszczyć

czasownik przechodni niedokonany (dk. spolszczyć)

(1.1) kult. narzucać polskość, przymuszać kogoś do zostania Polakiem, zmieniać coś na polskie

czasownik zwrotny niedokonany polszczyć się (dk. spolszczyć się)

(2.1) stawać się Polakiem, nabierać cech polskich

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. Polska ż., Polak mos., Polaczek mos., polszczenie n., spolszczenie n., polski mrz., polskość ż.

przym. polski

Powiązane:

czas. polubić, lubić

Wiktionary

polubić

czasownik dokonany

(1.1) zacząć lubić

(1.2) środ. zob. lajkować.

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Zaufała Łucji i polubiła ją, jeżeli oczywiście można polubić kogoś w kilka minut.

(1.1) I tylko dlatego poznaliśmy się z Bartkiem, a nawet polubili.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. lubienie n., polubienie n.

czas. lubić

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) zagustować, rozsmakować się

Wiktionary

polubownie

przysłówek

mimowolny wytrysk nasienia w czasie snu; zmaza nocna

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) fizj. mimowolny wytrysk nasienia u mężczyzn podczas snu

Wiktionary

Polucja, zmaza nocna – mimowolny wytrysk nasienia u mężczyzn podczas snu w fazie REM.

Powiązane:

rzecz. polucja ż.

Wiktionary

polucyt

polus

nazwisko

SJP.pl

Polus – radziecka bojowa stacja kosmiczna, której prototyp (wypełniony instrumentami naukowymi) zbudowany ok. 1985 roku został wystrzelony 15 maja 1987 przy pomocy rakiety Energia. Prototyp nie osiągnął orbity wskutek błędu w oprogramowaniu inicjującym pracę stacji i spłonął w atmosferze niedługo później.

Wikipedia

polutant

odpadek zawierający szkodliwe substancje i powodujący zanieczyszczenie środowiska

SJP.pl

polutowy

następujący po lutym

SJP.pl

poluzowywać

czynić luźniejszym; poluźniać

SJP.pl

poluźnić

czasownik przechodni

(1.1) dokonany od|poluźniać.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. poluźnianie n., poluźnienie n., luz m., luzak m.

czas. poluźniać ndk.

przym. luźny, luzacki

Wiktionary

polwinit

handlowa nazwa zmiękczonego polichlorku winylu produkowanego w Polsce

SJP.pl

polygram

PolyGram – holenderska wytwórnia płytowa.

Wikipedia

polyna

rzecz. polo n.

(1.2-3)

rzecz. pole n., poletko n.

przym. polowy, polny

Wiktionary

polędwica

1. mięso z podłużnych mięśni grzbietu zwierzęcia;
2. pieczeń z tego mięsa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kulin. mięso z grzbietu zwierzęcia

(1.2) spoż. kulin. pieczeń lub wędlina z tego mięsa

Wiktionary

Polędwica ("kulin.") – mięso z mięśni wzdłuż grzbietu zwierzęcia (w tym także ryby) z otaczającym je tłuszczem i tkanką łączną, oddzielone od kości biodrowej, mające szerokie zastosowanie w przemyśle spożywczym.

Wikipedia

Przykłady

(1.2) Na śniadanie podano kanapki z polędwicą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔlɛ̃ndˈvʲit͡sa, AS: polẽndvʹica

Wiktionary

Powiązane:

rzecz.

:: zdrobn. polędwiczka ż.

przym. polędwicowy

Wiktionary

polędwicowy

dotyczący polędwicy

SJP.pl

przymiotnik

rzecz. polędwica ż.

Pomacy (bułg. Помаци) – grupa muzułmańskich Słowian zamieszkujących Bałkany, pierwotnie posługujących się dialektami języka bułgarskiego. Liczy około 500 tysięcy osób.

Wikipedia

pomaczka

muzułmanka mieszkająca w Bułgarii

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) etn. muzułmańska mieszkanka obszaru Bałkanów (zwłaszcza Bułgarii)

Wiktionary

Powiązane:

rzecz.

:: fm. Pomak mos.

przym. pomacki

Wiktionary

pomada

zapachowa substancja kosmetyczna o konsystencji maści, wcierana we włosy dla nadania im miękkości i połysku

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kosmet. środek kosmetyczny do włosów, nadający im połysk i miękkość;

Wiktionary

Pomada (fr. "pommade" – maść) – kosmetyk do pielęgnacji włosów dla nadania im połysku i miękkości oraz układania fryzury. Wytwarzany na bazie tłuszczu, wosku i substancji zapachowych. Pomady dzieli się na wodne, woskowe i kremowe, z których każda ma inną gęstość (kleistość) i daje inny efekt finalny.

Wikipedia

Powiązane:

rzecz. pomadka ż.

czas. pomadować ndk., napomadować dk., wypomadować dk., wypomadować się dk.

Wiktionary

pomadka

1. kosmetyk do malowania ust; szminka;
2. cukierek z miękkiej masy mlecznej lub czekoladowej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kosmet. kosmetyk do malowania ust

(1.2) przest. cukierek z miękkiej masy mlecznej lub czekoladowej

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

pomadka – rodzaj cukierka (np. krówka)
pomadka – kosmetyk, szminka (pomadka do ust)
pomada

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Przed wyjściem z domu zawsze pokrywam usta pomadką.

(1.2) Publiczność zrobiła się kapryśna, nie wiadomo, czy będzie oklaskiwać lwa i rzucać pomadki deserowe w jego zbryzganą posoką paszczę, czy też obrzuci kwiatami obgryzione do czysta kości męczennika i będzie na nie głosować w wyborach.

(1.2) Jeżeli chce się mieć śnieżno białe pomadki, trzeba po wylaniu massy, gdy trochę przestygnie, wymieszać ją bardzo dobrze kopystką, a potem dopiero rozciągnąć nożem.

Wiktionary

Powiązane:

przym. pomadkowy

rzecz. pomada

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) szminka

Wiktionary

pomagacz

potocznie: osoba, która komuś pomaga; pomagier, pomocnik

SJP.pl

pomagaczka

potocznie: kobieta, która komuś pomaga; pomocniczka, pomocnica, pomagierka

SJP.pl

pomaganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) Rodzice pomagają dziecku w nauce.

(1.1) Przyjaciel pomaga mi przy przeprowadzce, głównie przy przenoszeniu mebli.

(1.1) Opiekun pomaga pacjentowi wstać.

(1.2) W czasie zimy pomagamy zwierzętom.

(1.3) Co pomaga na suchy kaszel?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔ̃ˈmaɡat͡ɕ, AS: põmagać

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pomoc ż., pomaganie n., pomocnik m., pomocnica ż., pomagier m., pomagierka ż., pomocnictwo n.

czas. pomóc dk., wspomagać ndk., wspomóc dk.

przym. pomocowy, pomocny, pomocniczy

przysł. pomocnie, pomocniczo

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) ułatwiać, wspierać, asystować

(1.2) nieść pomoc, ratować

(1.3) działać, być skutecznym

Wiktionary

pomagier

potocznie: osoba, która komuś pomaga; pomagacz, pomocnik

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. pomocnik

Wiktionary

Przykłady

Wymowa:

IPA: ˌpɔ̃majˈtãɲɛ, AS: põmai ̯tãńe

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. majdanie n., majdnięcie n., majtanie n., majtnięcie n., majteczki nmos., majtusie nmos.

czas. majdać ndk., majdnąć dk., majtać ndk., majtnąć dk., pomajtać dk.

Wiktionary

pomajtać

spędzić pewien czas na majtaniu (machaniu) czymś

SJP.pl

czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)

(1.1) pot. rzad. pomachać czymś

(1.2) gw-pl|Poznań. pomieszać

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. majdanie n., majdnięcie n., majtanie n., majtnięcie n., pomajtanie n., majteczki nmos., majtusie nmos.

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|pomalować.

Wiktionary

Powiązane:

czas. pomalować dk.

przym. malarski

rzecz. malarz mos.

Wiktionary

pomalować

1. pokryć coś farbą lub lakierem, nadać kolor;
2. zrobić makijaż

SJP.pl

czasownik przechodni dokonany

(1.1) pot. bardzo wolno

(1.2) pot. stopniowo

(1.3) pot. znośnie, nie tak źle

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Chory podniósł się pomalutku i zaczął się ubierać.

(1.2) Moje rady zaczęły skutkować i syn pomalutku przywykał do codziennej nauki.

(1.3) – Jak się mama czuje? – Pomalutku. Już nie mam gorączki.

Wiktionary

(1.1) spoż. kulin. owoc cytrusowy o pomarańczowej skórce

(1.2) bot. drzewo, którego owocem jest pomarańcza (1.1);

(1.3) daw. środ. polit. bomba

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

pomarańcza chińska, pomarańcza słodka Citrus sinensis – najpopularniejszy uprawny gatunek pomarańczy
pomarańcza bergamota, bergamota, bergamotka Citrus bergamia
pomarańcza gorzka, pomarańcza kwaśna Citrus aurantium
pomarańcza olbrzymia, pompela Citrus grandis
pomarańcza limeta, limeta, limeta kwaśna Citrus limetta
Pomarańcza – album muzyczny zespołu Akurat
sok pomarańczowy
barwa pomarańczowa (pomarańcz)
mandarynka

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Kupiłem na rynku dwie pomarańcze.

(1.2) W Grecji pomarańcze owocują zwykle w grudniu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔ̃maˈrãj̃n͇t͡ʃa, AS: põmarãĩ ̯ṇča

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pomarańcz mrz., pomarańczarnia ż., pomarańczówka ż., pomarańczarka ż., pomarańczowienie n.

:: zdrobn. pomarańczka ż.

czas. pomarańczowieć ndk.

przym. pomarańczowy, pomarańczowawy

przysł. pomarańczowo

Wiktionary

Synonimy:

(1.1-2) przest. apelcyna, apelzyna; gwara. podmurajec, podmuraniec, pomaraniec, pomeraniec; gw. Górny Śląsk apluzina, apfelzina, apluzyna

Wiktionary

pomarańczarka

pomarańczowawy

przypominający kolor pomarańczowy

SJP.pl

przymiotnik jakościowy

Przykłady

(1.1) Krwawe obłoki zaczęły pomarańczowieć.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pomarańcz mrz., pomarańcza ż., pomarańczarka ż., pomarańczarnia ż., pomarańczka ż., pomarańczowienie n., pomarańczówka ż.

przym. pomarańczowy, pomarańczowawy

przysł. pomarańczowo

Wiktionary

pomarańczowo

przysłówek sposobu

(1.1) z użyciem pomarańczowej barwy; w pomarańczowym kolorze, odcieniu

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Pomalujmy ściany na pomarańczowo.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pomarańczowość ż., pomarańczarnia ż., pomarańczarka ż., pomarańcz mrz., pomarańcza ż.

czas. pomarańczowieć ndk.

przymiotnik

(1.1) taki, który ma pomarańczowy dziób

Wiktionary

pomarańczowogłowy

przymiotnik

(1.1) taki, który posiada pomarańczową głowę

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔ̃marãj̃n͇t͡ʃɔvɔˈɡwɔvɨ, AS: põmarãĩ ̯ṇčovogu̯ovy

Wiktionary

pomarańczowopióry

przymiotnik

złoty o odcieniu pomarańczowym

SJP.pl

pomarańczowość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest pomarańczowe; cecha tych, którzy są pomarańczowi

Wiktionary

Powiązane:

przym. pomarańczowy

przysł. pomarańczowo

Wiktionary

pomarańczowożółty

żółty o odcieniu pomarańczowym

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) Henryk zasadził w swoim ogródku krzew pomarańczowy, ale nie wytrzymał mroźnej zimy.

(1.2) Na deser przygotowano galaretkę pomarańczową z owocami i bitą śmietaną.

(1.1) kulin. nalewka na skórkach pomarańczy

(1.2) odmiana gruszki o cienkiej, gładkiej, pomarańczowożółtej skórce

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈt͡ʃufka, AS: põmarãĩ ̯ṇčufka

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pomarańczarka ż., pomarańcza ż., pomarańczka ż., pomarańczarnia ż., pomarańcz m.

przym. pomarańczowy

czas. pomarańczowieć

Wiktionary

pomarański

nazwisko

SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Cezary Pomarański (ur. 1957)
Stefan Pomarański (1893-1944)

Wikipedia

pomarcowy

następujący po marcu

SJP.pl

pomarlica

dawniej: dziewica moru, zwiastunka zarazy

SJP.pl

pomarniały

taki, który pomarniał

SJP.pl

pomarszczony

przymiotnik

(1.1) taki, który ma zmarszczki

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Potem sięgała po pomarszczoną rączkę i z czułością oglądała każdy z osobna mikroskopijny paznokietek.

Wiktionary

pomarszczyć

czasownik przechodni dokonany (ndk. marszczyć)

(1.1) pokryć zmarszczkami

czasownik nieprzechodni dokonany

(1.1) marzyć przez jakiś czas

Wiktionary

Przykłady

(1.1) […], przenosiła się do ciemnego pokoju, aby w lubym mroku—pomarzyć, powzdychać.

(1.1) Że chłopak w jego wieku pomarzy trochę i powzdycha, to w naturze rzeczy…

(1.1) Lecz czasem—dobrze pomarzyć błękitnie ¶ I tak—w objęciach cichych zapomnienia— ¶ Jak złotoskrzydłe, wiosenne motyle, ¶ Z upojeń czary pić—choć krótką chwilę!

(1.1) Czasem ogarnia mnie potrzeba samotności… pragnę podumać, pomarzyć…

(1.1) Że czasem pomarzę o niej jak o poczciwej i zacnej kobiecie, to nie dowodzi, żebym się w niej kochał.

(1.1) Najchętniej słucha utworów przyjemnych dla ucha, takich, stwarzających wspaniały nastrój, pozwalających wypoczywać, pomarzyć.

(1.1) Pomyślałem sobie, że nawet biznesmeni lubią czasem pomarzyć i powędrować w wyobraźni poza procenty przyrostu kapitału, papiery wartościowe, obligacje i ucisk człowieka przez człowieka, […].

(1.1) I choć dobra praca, mieszkanie i zdrowie to podstawa udanego życia, pomarzmy też czasem o czymś bardziej romantycznym, atrakcyjnym, niecodziennym, twórczym.

(1.1) o wielu ludziach lub zwierzętach: taki, który stracił życie

forma czasownika.

(2.1) 3. os. lm. rodz. nmos. czasu przesz. trybu oznajm. od pomrzeć

Wiktionary

Przykłady

(1.1) To dwaj ostatni, co się mierzyć mogą / z mistrzów pomarłych nieśmiertelną chwałą, / co idą jeszcze wielkich ojców drogą, / choć wzięli po nich spuściznę nie całą…

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pomarcie n.

czas. pomrzeć dk.

Wiktionary

pomarźnięty

taki, który pomarznął (pomarzł); pomarzły, pomarznięty

SJP.pl

pomaski

nazwisko

SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Pomaski Małe
Pomaski Wielkie

Wikipedia

pomasować

spędzić pewien czas na masowaniu

SJP.pl

pomasturbować

pomasturbować się - spędzić pewien czas na masturbowaniu się; pobrandzlować się

SJP.pl

pomato

rzeczownik, rodzaj nijaki

1. podniośle: osoba, którą namaszczono na znak otrzymania godności kościelnej lub monarszej;
2. pejoratywnie: osoba sprawująca jakiś urząd lub kandydująca do jego sprawowania, popierana przez wpływową osobę lub grupę osób

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) książk. ktoś wybrany na króla, namaszczony na urząd

(1.2) przen. wybraniec

Wiktionary

Pomazaniec, Namaszczony, Mesjasz (hebr. "מָשִׁיחַ", trl. mäʃijχä), Chrystus (gr. "χριστός"), pot. Wybraniec – pojęcie religijne, występujące m.in. w judaizmie i chrześcijaństwie:

Nowy Testament opisuje, że Jezus Chrystus przedstawia się jako zapowiedziany Mesjasz. Religię, którą założył Chrystus, nazwano chrześcijaństwem. Judaizm wciąż wyczekuje na przyjście Mesjasza.

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Pokuta, mówił stary biskup, z powrozem na szyi, boso, ze świecą w ręku, u drzwi kościelnych stać lata całe, kościołowi oddać wszystko co ma, a precz iść z kraju, bo pomazany krwią ojcowską, pomazańcem Bożym być nie może.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pomazanka ż., pomazanie n., pomazywanie n.

czas. pomazać dk., pomazywać ndk.

przym. pomazańczy

Wiktionary

pomazać

1. pobrudzić mazią;
2. pokryć coś cienką warstwą jakiejś substancji;
3. potocznie: pokryć książkę, papier itp. rysunkami, dopiskami;
4. dawniej: uroczyście namaścić kogoś poświęconym olejem na znak nadania mu jakiejś godności

SJP.pl

pomazańczy

→ pomazaniec

SJP.pl

Patrz:

pomazaniec

pomału

1. powoli, bez pośpiechu;
2. potocznie: jako tako, nie najgorzej;
3. stopniowo, nie od razu

SJP.pl

przysłówek

(1.1) bardzo powoli

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Oczy jej pomału zaczęły się zwężać — sen ją nachodził.

(1.1) spoż. kulin. owoc pomarańczy olbrzymiej

(1.2) bot. pomarańcza olbrzymia

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Kupiłem dwa pomelo.

(1.2) Pomelo może mieć nawet 12 metrów wysokości.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔ̃ˈmɛlɔ, AS: põmelo

Wiktionary

pomenopauzalny

przymiotnik

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) o psie zamachanie ogonem

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Na psie pomerdanie ogonem też trzeba sobie zasłużyć.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. merdanie n.

Synonimy:

(1.1) zamerdać

Wiktionary

pomerium

Wikipedia

pomezania

pruskie terytorium plemienne nad Wisłą i Nugatem

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) hist. geogr. kraina historyczna w Prusach, na prawym brzegu Wisły i Nogatu, zamieszkana przez Pomezanów;

Wiktionary

Nie mylić z: Pogezania.

Pomezania (niem. "Pomesanien," prus. "*Pomedjan") – kraina historyczna oraz dawne terytorium plemienne, położone w zachodniej części Prus, istniejące do XIII wieku, które zostało później podzielone pomiędzy Prusy Górne i ziemię malborską.

Wikipedia

rzecz. Pomezania ż.

Wiktionary

pomian

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Pomian – miejscowość w województwie mazowieckim
Pomian – część miasta Ostrołęka w Polsce położona w województwie mazowieckim
Pomian – nazwa ORP Pomorzanin po wycofaniu ze służby
Pomian – herb szlachecki
- Kobierzyccy herbu Pomian – rodzina szlachecka
Alfons Karol Pomian-Hajdukiewicz – ekonomista
Andrzej Pomian – historyk i pisarz polski
Józef Stefan Pomian-Pomianowski – architekt
Krzysztof Pomian – polski filozof, historyk, eseista
Stanisław Pomian-Srzednicki – sędzia
Józef Papeć – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari
Eugeniusz Stasiecki – harcmistrz

Wikipedia

pomianowski

nazwisko

SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Ignacy Kajetan Pomianowski (XVIII–IXX w.) – opoczyński: cześnik, łowczy, miecznik, wojski
Jerzy Pomianowski – strona ujednoznaczniająca
- Jerzy Pomianowski (1921–2016) – pisarz, tłumacz literatury
- Jerzy Pomianowski (1932–2023) – dziennikarz motoryzacyjny
- Jerzy Pomianowski (ur. 1960) – dyplomata
Józef Stefan Pomian-Pomianowski (1864–1919) – inżynier, budowniczy, architekt
Karol Pomianowski (1874–1948) – profesor hydrotechniki
Roman Pomianowski (1954–2006) – kapitan żeglugi wielkiej
Stanisław Pomianowski (1897–1980) – rolnik, działacz społeczny, poseł II RP
Cukiernia Roman Pomianowski i Syn – warszawska firma cukiernicza

Wikipedia

pomianówka

garbatka pomianówka - gatunek ćmy z rodziny garbatkowatych

SJP.pl

pomiar

1. ustalenie miary określonej wielkości fizycznej;
2. wynik takiego mierzenia

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) metrol. ustalenie wartości pewnej wielkości fizycznej;

Wiktionary

Pomiar – według współczesnej fizyki proces oddziaływania przyrządu pomiarowego z badanym obiektem, zachodzący w czasie i przestrzeni, którego wynikiem jest uzyskanie informacji o własnościach obiektu.

Pomiar jest to zespół czynności wykonywanych w celu ustalenia miary określonej wielkości fizycznej lub umownej, jako iloczynu jednostki miary oraz liczby określającej wartość liczbową tej wielkości, inaczej mówiąc porównywanie wartości danej wielkości z jednostką miary tej wielkości.

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Pomiar prędkości obrotowej trzpienia dał wynik 7 926 obr./min.

(1.1) Robiliśmy pomiary, z których wynikało, że w północnej wieży zamku znajduje się ukryta komnata.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈpɔ̃mʲjar, AS: põmʹi ̯ar

Wiktionary

Powiązane:

czas. przymierzać, mierzyć ndk., pomierzyć dk.

przym. pomiarowy, mierniczy, mierzalny, pomierny

rzecz. mierniczy mos.

Wiktionary

pomiarowiec

potocznie: specjalista w dziedzinie pomiarów

SJP.pl

pomiarownia

pomieszczenie, w którym wykonuje się pomiary

SJP.pl

pomiarowy

przymiotnik

(1.1) związany z lub służący do pomiaru

Wiktionary

IPA: ˌpɔ̃mʲjaˈtãɲɛ, AS: põmʹi ̯atãńe

Wiktionary

Powiązane:

czas. pomiatać

Wiktionary

pomiatać

odnosić się lekceważąco lub z pogardą do kogoś

SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) odnosić się lekceważąco lub z pogardą do kogoś, nie szanować

(1.2) o samicach zwierząt: wydawać na świat potomstwo

Powiązane:

czas. pomiaukiwać ndk.

Wiktionary

pomiaukiwać

czasownik

(1.1) miauczeć cicho i od czasu do czasu

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Kot pomiaukiwał na widok sroki, która przycupnęła na parapecie.

Wiktionary

1. miażdżyć coś przez pewien czas;
2. zmiażdżyć wiele czegoś

SJP.pl

pomidor

gatunek jednorocznej rośliny warzywnej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

(1.1) bot. nazwa systematyczna|Lycopersicon|Mill.|ref=tak., sekcja roślin z rodzaju psianka;

(1.2) bot. roln. jednoroczna roślina warzywna z rodzaju pomidorów (1.1), pochodząca z Ameryki Południowej

(1.3) kulin. spoż. owoc pomidora (1.2)

(1.4) zabawa u dzieci: na zadane pytania trzeba odpowiadać wyłącznie „pomidor”;

(1.5) uczn. osoba, która się zaczerwieniła

(1.6) więz. nos

Wiktionary

Pomidor ("Solanum" sekcja "Lycopersicon" Mill.) – sekcja w obrębie rodzaju psianka ("Solanum") obejmująca grupę gatunków wyodrębnianych dawniej w rodzaj pomidor ("Lycopersicon"). Rośliny te pochodzą z zachodniej części Ameryki Południowej. Jeden z gatunków – pomidor zwyczajny ("Solanum lycopersicum") – jest rozpowszechnioną rośliną uprawną. Według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług jego owoc jest warzywem.

Wikipedia

Przykłady

(1.2) W ogrodzie posadziłem pomidory, marchew i koper.

(1.3) Na kolację zrobiłam sałatkę z pomidorów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔ̃ˈmʲidɔr, AS: põmʹidor

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pomidorowa ż., pomidorówka ż.

:: zdrobn. pomidorek mrz.

przym. pomidorowy

przysł. pomidorowo

Wiktionary

Synonimy:

(1.2) gw. Górny Śląsk tomata, tómata, tółmata

(1.3) gw. Górny Śląsk tomata, tómata, tółmata

Wiktionary

pomidorek

zdrobnienie od: pomidor

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: pomidor

(1.2) mały pomidor

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Pawełku, chodź, babcia ci da pomidorka.

(1.2) Na krzaczku znalazł zaledwie trzy małe pomidorki.

Wiktionary

Powiązane:

przym. pomidorowy

rzecz. pomidorówka ż., pomidor mrz., pomidorowa ż.

Wiktionary

pomidorowa

potocznie: zupa pomidorowa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. kulin. zupa, której głównym składnikiem są pomidory; często podawana z makaronem, ryżem, kluskami lub w postaci kremu;

forma przymiotnika.

(2.1) M., W. ż. od: pomidorowy

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Czy mogę prosić o dolewkę tej pysznej pomidorowej? Bardzo mi smakowała.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pomidor mrz., pomidorek mrz., pomidorówka ż.

przym. pomidorowy

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) zupa pomidorowa, pomidorówka; gwara. tomatenzupa, tomatowa zupa, zupa z tomatów

Wiktionary

pomidorowy

przymiotnik od: pomidor

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) bot. dotyczący pomidora (rośliny)

(1.2) kulin. zrobiony z owoców pomidora, składający się w większej części z pomidorów

przymiotnik jakościowy

(2.1) mający kolor pomarańczowoczerwony, taki jak kolor owocu pomidora zwyczajnego

Wiktionary

Przykłady

(1.2) Kiedy wracałyśmy, ciotka dawała nam zupę pomidorową, którą uważałam za najlepszą potrawę w świecie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔ̃mʲidɔˈrɔvɨ, AS: põmʹidorovy

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pomidor m., pomidorek m., pomidorówka ż., pomidorowa ż.

rzecz. pomidor m., pomidorek m., pomidorowa ż., pomidornik m.

przym. pomidorowy

→ Pomiechówek

SJP.pl

Patrz:

Pomiechówek

pomiechówek

wieś w Polsce

SJP.pl

Zobacz też: Pomiechówek w innych znaczeniach tej nazwy.

Pomiechówek – wieś w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie nowodworskim, siedziba gminy Pomiechówek.

Administracyjnie na terenie wsi utworzono dwa sołectwa: "Pomiechówek" i "Brody Brody-Parcele".

Wikipedia

pomieczyno

wieś w Polsce

SJP.pl

(1.1) daw. i gwara. umiarkowany, mierny, niewielki, szczupły, skromny, ograniczony

(1.2) stpol. wymierny

Wiktionary

Przykłady

(1.1) (…) albowiem pomierny urodzaj jakiego się spodziewać potrzeba, przyszły przednówek do wyżywienia bydła trudniejszym i kosztowniejszym uczyni.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔ̃ˈmʲjɛrnɨ, AS: põmʹi ̯erny

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. mierny mrz., pomiar

przym. mierny

Wiktionary

pomierzyć

czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)

(1.1) zmierzyć kolejno wiele rzeczy

(1.2) włożyć na siebie lub na kogoś wiele czegoś, jedno po drugim, sprawdzając, czy ma odpowiedni rozmiar

(2.2) o wielu osobach: zmierzyć siebie nawzajem

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Ziemię pomierzył i głębokie morze, / Wie, jako wstają i zachodzą zorze, / Wiatrom rozumie, praktykuje komu — / A sam nie widzi, że ma kurwę w domu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔ̃ˈmʲjɛʒɨt͡ɕ, AS: põmʹi ̯ežyć

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. mierniczy mos., pomiar mrz., miarka ż.

czas. mierzyć ndk., zmierzyć dk.

przym. pomiarowy, mierniczy, mierzalny

Wiktionary

pomiesiączkowy

przymiotnik

(1.1) med. następujący po miesiączce

Wiktionary

czasownik przechodni dokonany (ndk. mieszać)

(1.1) zmienić położenie cząstek czegoś przez poruszanie lub wstrząsanie tym

(1.2) połączyć ze sobą różne składniki w naczyniu, używając łyżki lub innego przedmiotu albo wstrząsając naczyniem

(1.3) wywołać nieporządek, zamęt

(1.4) pomylić coś z czymś; nie odróżnić jednego od drugiego

czasownik zwrotny dokonany pomieszać się (ndk. mieszać się)

(2.1) przeniknąć się nawzajem, tworząc pewną całość

(2.2) znaleźć się w nieporządku, nie na swoich miejscach

(2.3) zostać niewłaściwie odróżnionym, pomylonym

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pomieszanie n., mieszadło n., mieszanie n.

czas. mieszać

Wiktionary

pomieszczenie

pokój; lokal; lokum

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) bud. część budynku o określonym przeznaczeniu

(1.2) odczasownikowy od|pomieścić.

Wiktionary

Pomieszczenie – wydzielona przegrodami budowlanymi przestrzeń w zakresie budynku.

Typowe zespoły pomieszczeń mieszkalnych określa się pojęciami takimi jak lokal lub mieszkanie.

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Tu, w tym pomieszczeniu schowaj drewno.

(1.2) Pomieszczenie tutaj tych wszystkich gratów będzie trudne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔ̃mʲjɛʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: põmʹi ̯eščẽńe

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. mieszczenie n., pomieszczanie n.

czas. pomieścić dk., pomieszczać ndk., mieścić ndk.

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) wnętrze, izba, sala

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) co jakiś czas przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Nie mamy ślubu, ale pomieszkujemy ze sobą, gdy mój chłopak przebywa akurat w Polsce.

Wiktionary

Powiązane:

czas. mieszkiwać ndk., pomieszkać dk., mieszkać ndk.

rzecz. mieszkanie n.

przym. mieszkaniowy, mieszkalny

Wiktionary

pomietlisko

rzeczownik, rodzaj nijaki

Synonimy:

(1.1) zmieścić, upchać

(1.2) ulokować, umieścić

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|pomijać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔ̃mʲiˈjä̃ɲɛ, AS: põmʹii ̯ä̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

czas. pomijać, omijać, mijać

Wiktionary

pomijać

czasownik przechodni niedokonany (dk. pominąć)

(1.1) nie mówić czegoś, opuścić temat, który chciało lub miało się poruszyć

(1.2) nie uwzględniać czegoś

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Niechcący pominąłem ten temat.

(1.2) Tarcza zegarowa jest tak znajoma, że – zwłaszcza w przypadku zegarków na rękę – liczby są często pomijane i zastępowane przez identyczne znaczki godzin.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔ̃ˈmʲijät͡ɕ, AS: põmʹii ̯äć

Wiktionary

Powiązane:

czas. omijać, mijać

(1.1) Pomimo deszczu wyszedłem na dwór.

(1.1) Pomimo kryzysu na świecie Polska ciągle notuje wzrost gospodarczy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔ̃ˈmʲĩmɔ, AS: põmʹĩmo

Wiktionary

przym. pomimowolny

Wiktionary

pominiować

pokryć minią - antykorozyjną, czerwoną farbą na bazie tlenku ołowiu; zaminiować

SJP.pl

pominięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|pominąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔ̃mʲĩˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: põmʹĩńė̃ńće

Wiktionary

Powiązane:

czas. pominąć

Wiktionary

pominąwszy

z wyjątkiem, oprócz; wyjąwszy

SJP.pl

pominąć

czasownik przechodni dokonany (ndk. pomijać)

(1.1) nie uwzględnić czegoś, nie wziąć pod uwagę

(1.2) nie poruszyć danego tematu, zagadnienia, problemu

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Panowie, pominęliśmy jedną istotną kwestię, podejrzana nie miała przy sobie telefonu.

(1.2) Tak długo czekałem, a jednak pominęli sprawę podwyżek.

Wiktionary

1. dawniej: potomstwo zwierząt pochodzące z jednego miotu;
2. dawniej: poród u zwierząt wydających na świat kilka młodych naraz;
3. dawniej: odchody zwierzęce;
4. pogardliwie: czyjeś dzieci lub jacyś ludzie

SJP.pl

pomiotło

1. przestarzałe: miotła na długim kiju do czyszczenia pieców piekarskich;
2. pogardliwie: człowiek mało zaradny, lekceważony i wykorzystywany przez innych; popychle, popychajło, popychadło, popychacz, popychel

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) przest. miotła na długim kiju do czyszczenia pieca piekarskiego

(1.2) pot. lekcew. osoba wykorzystywana w społeczności lub miejscu

Wiktionary

Wikipedia

Powiązane:

rzecz. miotła ż.

czas. pomiatać ndk.

Wiktionary

okazać uczucia poprzez delikatne pogłaskanie

SJP.pl

pomiąchać

potocznie: pomieszać

SJP.pl

pomiąć

pozbawić coś prostego, gładkiego kształtu; pognieść; pomiętosić

SJP.pl

czasownik przechodni dokonany

(1.1) dokonany od|miąć.; ścisnąwszy, zrobić na czymś załamania i nierówności

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pomięcie n.

czas. miąć ndk.

Wiktionary

pomiędlić

potocznie: spędzić pewien czas na międleniu

SJP.pl

pomiędzy

przyimek

(1.1) zob. między.

Wiktionary

Pomiędzy – trzeci album studyjny polskiego piosenkarza Fismolla. Wydawnictwo ukazało się 2 listopada 2023 wydaniem własnym w dystrybucji Universal Music Polska.

Album jest utrzymany w stylu muzyki rocka alternatywnego. Składa się z wersji standardowej (1 CD).

Wikipedia

Wikipedia

pomleć

spędzić pewien czas na mieleniu; pomielić

SJP.pl

pommard

czerwone wino burgundzkie; burgund

SJP.pl

Pommard – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Côte-d’Or.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 552 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 55 osób/km² (wśród 2044 gmin Burgundii Pommard plasuje się na 420. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 930.).

Wikipedia

pomnażać

czasownik przechodni niedokonany (dk. pomnożyć)

(1.1) czynić większą ilość lub liczbę czegoś

(1.2) mat. wykonywać działanie mnożenia

czasownik zwrotny niedokonany pomnażać się (dk. pomnożyć się)

(2.1) stawać się liczniejszym, większym

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pomnażanie n., mnożenie n.

przym. mnogi

czas. mnożyć

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) powiększać

(1.2) mnożyć

Wiktionary

pomniczek

zdrobnienie od: pomnik

SJP.pl

pomniejszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|pomniejszać.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pomniejszenie n., pomniejszyciel m.

czas. pomniejszać ndk., pomniejszyć dk.

przym. pomniejszy

Wiktionary

pomniejszać

czasownik przechodni niedokonany (dk. pomniejszyć)

(1.1) czynić coś mniejszym w rozmiarach, liczbie, natężeniu

(1.2) czynić mniej znaczącym; uznawać za mniej wartościowego

czasownik zwrotny niedokonany pomniejszać się (dk. pomniejszyć się)

(2.1) stawać się mniejszym; ulegać pomniejszaniu

(1.1) rzeźba, posąg utworzony w celu upamiętnienia jakiegoś wydarzenia lub osoby;

(1.2) pot. nagrobek

Wiktionary

Zobacz też: miejscowość o tej nazwie.

pomnikowość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest pomnikowe; cecha tych, którzy są pomnikowi

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pomnik m., pomniczek m.

przym. pomnikowy

przysł. pomnikowo

Wiktionary

pomnikowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z pomnikiem, odnoszący się do pomnika

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pomnik mrz., pomnikowiec m./ż.

Wiktionary

pomnikoza

pejoratywnie: nadmierne budowanie pomników; pomnikomania

SJP.pl

pomnożyć

czasownik przechodni dokonany (ndk. mnożyć, pomnażać)

(1.1) mat. wykonać działanie mnożenia

(1.2) uczynić liczniejszym; zrobić dużo czegoś

czasownik zwrotny dokonany pomnożyć się (ndk. mnożyć się, pomnażać się)

(2.1) stać się liczniejszym

(1.1) ułatwienie komuś życia lub wykonania określonej czynności

(1.2) osoba, która jest zatrudniona do prac pomocniczych

(1.3) sport. w piłce nożnej zawodnicy grający między napastnikami a obrońcami

(1.4) rzecz, która jest przydatna w wykonywaniu jakichś czynności

(1.5) coś, co pomaga w trudnej sytuacji

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

pierwsza pomoc
pomoc domowa
pomoc doraźna
pomoc drogowa
Pomoc Duchowa – zespół muzyczny
pomoc humanitarna
pomoc jeździecka
Pomoc Lekarska dla Młodzieży Akademickiej
pomoc publiczna
pomoc psychologiczna
pomoc rekonwersyjna
pomoc społeczna

Wikipedia

Przykłady

(1.1) Chorzy ludzie często potrzebują naszej pomocy.

(1.1) Każdy, kto przychodził do niego z prośbą o pomoc, wedle tego, jak ważna dla niego była ta pomoc i wedle tego, na ile go było stać, przynosił rozmaite dary.

(1.2) Pomoc domowa stłukła swojej pani pięć szklanek.

(1.3) Gram w linii pomocy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈpɔ̃mɔt͡s, AS: põmoc

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pomocnik mos., pomocnica ż., pomocniczka ż., pomocnictwo n., pomagier mos., pomagierka ż., pomocniczość ż., pomocność ż., pomocne n.

czas. pomagać ndk., pomóc dk., dopomóc dk., wspomagać ndk., wspomóc dk.

przym. pomocny, pomocowy, pomocniczy

przysł. pomocowo, pomocniczo, pomocnie

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) wsparcie, ratunek

(1.2) służąca, gosposia, podkuchenny

Wiktionary

pomocki

nazwisko

SJP.pl

pomocne

1. o ludziach: udzielający pomocy, pomagający komuś w czymś; przydatny;
2. o rzeczach: ułatwiający coś, przydatny do czegoś; przydatny;
3. dawniej: skutecznie działający, skuteczny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) stpol. specjalna danina nakładana na ludność w obliczu wyjątkowych trudności finansowych państwa

Wiktionary

rzecz. pomocnictwo n., pomaganie n., pomoc ż.

:: fm. pomocnik mos.

czas. pomagać ndk., pomóc dk.

Wiktionary

Synonimy:

(1.1) asystentka, pomoc

Wiktionary

pomocnictwo

rodzaj przestępstwa polegający na umyślnym umożliwianiu innej osobie dokonania przestępstwa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) praw. umyślne przestępstwo lub wykroczenie polegające na ułatwieniu innej osobie popełnienia czynu zabronionego;

przysłówek

(1.1) od: pomocniczy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌpɔ̃mɔt͡sʲˈɲit͡ʃɔ, AS: põmocʹńičo

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pomaganie n., pomocnictwo n., pomoc

przym. pomocniczy, pomocny

czas. pomagać

Wiktionary

pomocniczość

nieingerowanie przez jednostki wyższych szczebli w problemy jednostek niższych szczebli w przypadku możliwości rozwiązania tych problemów przez jednostki niższych szczebli; subsydiarność; zasada pomocniczości; zasada subsydiarności

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co pomocnicze; cecha tych, którzy są pomocniczy

Wiktionary

Powiązane:

przym. pomocniczy, pomocny

rzecz. pomaganie n., pomoc ż., pomocnictwo n.

Wiktionary

pomocniczy

1. służący jako pomoc, wspomagający, ułatwiający coś; posiłkowy;
2. wykonujący dodatkowe, niesamodzielne prace

SJP.pl

przymiotnik

przysłówek

(1.1) w sposób pomocny, z pomocą

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pomocność ż., pomocnictwo n., pomoc ż., pomocnik m., pomaganie n.

czas. pomagać ndk., pomóc dk.

przym. pomocny

Wiktionary

pomocniej

stopień wyższy od przysłówka: pomocnie

SJP.pl

pomocniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: pomocny; bardziej pomocny

SJP.pl

pomocnik

1. osoba do pomocy przy jakiejś pracy;
2. pracownik pracujący pod czyimś kierunkiem;
3. piłkarz grający w pomocy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba do pomocy przy jakiejś pracy

(1.2) pracownik pracujący pod czyimś kierunkiem

(1.3) sport. piłkarz grający w pomocy;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) przest. podręczna szafka

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Pomocnik (piłka nożna) – zawodnik w piłce nożnej
Pomocnik (hokej na trawie) – zawodnik w hokeju na trawie
Pomocnik – typ zawodnika w kolarstwie szosowym
Pomocnik (roślina) – rodzaj roślin z rodziny wrzosowatych
Pomocnik – powieść Bernarda Malamuda z 1957
Pomocnik (film) – czechosłowacki film z 1982 roku
Pomocnik historyczny – dodatek do polskiego tygodnika „Polityka”
Pomocnik (prawo)

pomocność

→ pomocny; przydatność

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest pomocne; cecha tych, którzy są pomocni

Wiktionary

Powiązane:

przym. pomocny

przysł. pomocnie

rzecz. pomoc ż., pomocnictwo n.

Wiktionary

pomocny

1. o ludziach: udzielający pomocy, pomagający komuś w czymś; przydatny;
2. o rzeczach: ułatwiający coś, przydatny do czegoś; przydatny;
3. dawniej: skutecznie działający, skuteczny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) (o osobach) taki, który pomaga w czymś

rzecz. pomocnictwo n., pomoc ż.

czas. pomagać, pomóc

przym. pomocniczy, pomocny

Wiktionary

pomocy

SJP.pl

forma rzeczownika.

(1.1) D., C., Ms. i W. lp. od: pomoc

wykrzyknik

Przykłady

(1.1) Nie wystarczyła ci kruchta do pomodlenia, musiałeś wyważać drzwi do kościoła?

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. modlenie n., modlitwa ż.

czas. modlić ndk., pomodlić dk.

przysł. modlitewnie

Wiktionary

pomodyfikować

zmodyfikować po kolei, wiele razy

SJP.pl

czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)

(1.1) rzad. poddać coś wielu drobnym zmianom lub poddać takim zmianom wiele rzeczy

Wiktionary

Przykłady

(1.1) Nawet u nas na parkingu pod apartamentowcem stały pomodyfikowane samochody na belgijskich, niemieckich, litewskich i… albańskich numerach.

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. modyfikacja ż., modyfikator m.

czas. modyfikować ndk., zmodyfikować dk.

przym. modyfikacyjny, modyfikowalny

Wiktionary

pomokły

taki, który pomókł (pomoknął); pomoknięty

SJP.pl

pomolestować

spędzić pewien czas na molestowaniu

SJP.pl

pomolierowski

przymiotnik relacyjny

(1.1) z czasów po Molierze; odbiegający już od tego co molierowskie

Wiktionary

Powiązane:

przym. molierowski, Molierowski

Wiktionary

pomolog

specjalista w dziedzinie nauki o drzewach i krzewach owocowych; owocoznawca

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) bot. ogrod. specjalista w dziedzinie pomologii

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. pomologia ż.

przym. pomologiczny

Wiktionary

pomologia

nauka o drzewach i krzewach owocowych; owocoznawstwo

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. ogrod. dział sadownictwa, nauka o właściwościach drzew i krzewów owocowych;

Wiktionary

Pomologia (z łac. "pomum" – owoc) – dział sadownictwa; nauka o budowie, pochodzeniu i pokrewieństwie, funkcjonowaniu oraz właściwościach użytkowych odmian drzew i krzewów owocowych. Klasyfikacje pomologiczne oparte są przeważnie na morfologii owoców.

Wikipedia

rzecz. pomologia ż., pomolog mos.

Wiktionary

pomona

w mitologii rzymskiej: bogini sadów

SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Pomona – planetoida o numerze katalogowym 32
Pomona – miasto w stanie Queensland
Pomona – miasto w stanie Kalifornia, w hrabstwie Los Angeles
Pomona – miasto w stanie Kansas, w hrabstwie Franklin
Pomona – jednostka osadnicza w stanie Missouri, w hrabstwie Howell
Pomona – jednostka osadnicza w stanie New Jersey, w hrabstwie Atlantic
Pomona – w mitologii rzymskiej bogini sadów, ogrodów i drzew owocowych
pomona – epitet gatunkowy, np. Amara pomona, Augochloropsis pomona, Chloriona pomona, Coelioxys pomona, Eucera pomona, Hipposideros pomona, Isotoma pomona
Pomona Park
Pomona Sprout
Wertumnus i Pomona

Wikipedia

pomonit

handlowa nazwa mineralnego nawozu dolistnego, stosowanego w uprawie jabłoni

SJP.pl

pomontować

zamontować wiele czegoś; spędzić pewien czas na montowaniu

SJP.pl

pomordowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) okrutne pozabijanie

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. morderstwo n., mord m., morderca m., morderczyni ż., mordowanie n., zamordowanie n., wymordowanie n.

czas. mordować ndk., zamordować dk., wymordować dk., pomordować dk.

przym. morderczy

przysł. morderczo

Wiktionary

pomordować

czasownik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. pomór, epidemia, choroba zakaźna (głównie zwierząt)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔ̃ˈmɔrɛk, AS: põmorek

Wiktionary

pomornik

roślina o właściwościach leczniczych i trujących, w Polsce chroniona; arnika; kupalnik;

SJP.pl

pomorowo

Pomorowo (dawniej niem. "Pomehren") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie lidzbarskim, w gminie Lidzbark Warmiński.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego. Wieś znajduje się w historycznym regionie Warmia.

Wikipedia

pomorski

→ Pomorze

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) geogr. hist. dotyczący Pomorza; pochodzący z Pomorza;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) jęz. grupa dialektów języków zachodniosłowiańskich;

Wiktionary

Patrz:

Pomorze

Przykłady

(1.1) Ziemie pomorskie leżą nad Morzem Bałtyckim.

(2.1) To pomorski, niewiele z tego rozumiem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: pɔ̃ˈmɔrsʲci, AS: põmorsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

rzecz. morze n., Pomorze n., Pomorzanin mos., Pomorzanka ż., Pomorzany nmos., pomorszczyzna ż., pomorze n.

przym. morski, zamorski, nadmorski

Wiktionary