→ Pomorze
SJP.pl
Pomorsko ( "Pommerzig") – wieś sołecka w zachodniej Polsce, w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim, w gminie Sulechów, usytuowana na prawym brzegu Odry, około 12 km od Sulechowa. Zamieszkiwana przez 565 osób (stan na 30 czerwca 2025).
W latach 1945–1950 miejscowość zlokalizowana była w powiecie krośnieńskim, zaś w latach 1951–1975 w powiecie sulechowskim. W latach 1954–1972 siedziba gromady Pomorsko. W latach 1975–1998 usytuowana w województwie zielonogórskim.
Wikipedia
spędzić pewien czas na morsowaniu
SJP.pl
dawny drewniany instrument muzyczny; bomhart
SJP.pl
Po
Wikipedia
mieszkaniec Pomorza (krainy historycznej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pomorza, człowiek identyfikujący się z Pomorzem
(1.2) hist. członek lechickiego plemięemienia zamieszkującego w średniowieczu Pomorze;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pomorzanie jedzą więcej ryb niż Ślązacy.
(1.2) Pomorzanie, mimo podejmowanych wcześniej misji chrystianizacyjnych, nadal pozostawali poganami.
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃mɔˈʒãɲĩn, AS: põmožãńĩn
Wiktionary
rzecz. Pomorze n., pomorze n., Pomorzany nmos.
:: fż. Pomorzanka ż.
przym. pomorski
Wiktionary
(1.1) Pomorzec
Wiktionary
mieszkanka Pomorza (krainy historycznej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: Pomorzanin
Wiktionary
Pomorzanka – część wsi Posejanka w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sejneńskim, w gminie Sejny.
Wikipedia
(1.1) Anka jest Pomorzanką, ale na studia przyjechała do Krakowa.
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃mɔˈʒãŋka, AS: põmožãŋka
Wiktionary
rzecz. Pomorze n., morze n., pomorze n., pomorski mrz.
:: fm. Pomorzanin m.
przym. pomorski
Wiktionary
dzielnica Szczecina
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kraina położona nad morzem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ziemie położone nad morzem
Wiktionary
Pomorze ( Pòmòrskô, Pòmòrzé; niem. i Pommern; Pomerania) – kraina historyczna na terenie Polski i Niemiec, z granicą biegnącą na rzece Reknica (na zachodzie) oraz po linii Warty, Noteci, Wisły i Drwęcy na południu i południowym wschodzie.
Wikipedia
(1.1) Całe pomorze poprzecinane jest strumieniami uchodzącymi do morza.
Wiktionary
rzecz. pomorski mrz., Pomorze n., Pomorzanin m., Pomorzanka ż., morze n.
przym. pomorski
Wiktionary
monotypowa rodzina roślin okrytonasiennych
SJP.pl
Pomorzlinowate ("Frankeniaceae" Desv.) – monotypowa rodzina roślin okrytonasiennych. Obejmuje jeden rodzaj pomorzlin ("Frankenia"), w obrębie którego wyróżnia się ok. 80–90 gatunków. Rośliny te występują na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy. Zasiedlają zwykle plaże i pustynie, wiele gatunków dobrze znosi siedliska silnie zasolone.
Wikipedia
o cechach pomorzlinowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Pomorzowice ( Pomorčovice, Pommerswitz) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Głubczyce, na Płaskowyżu Prudnicko-Głubczyckim.
Leży na terenie Nadleśnictwa Prudnik (obręb Prudnik).
Wikipedia
konstrukcja oparta na podporach, wychodząca z brzegu w głąb zbiornika wodnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) drewniana platforma na palach, wchodząca w jezioro lub rzekę
Wiktionary
Pomost – rodzaj obiektu budowlanego związanego z transportem wodnym w formie platformy opartej na podporach, wychodzącej z brzegu lub skarpy brzegowej na obszar akwenu (np. morza, jeziora albo rzeki), niebędącego obudową brzegu i nieprzenoszącego naporu gruntu terenu przylegającego do tego obiektu.
Wikipedia
IPA: ˈpɔ̃mɔst, AS: põmost
Wiktionary
rzecz. pomostówka ż., most m.
:: zdrobn. pomostek m., pomościk m.
przym. pomostowy
Wiktionary
zdrobnienie od: pomost; pomościk
SJP.pl
pomostowanie aortalno-wieńcowe - zabieg kardiologiczny z wykorzystaniem bajpasów
SJP.pl
mający pomost, związany z pomostem
SJP.pl
potocznie: emerytura pomostowa - świadczenie pieniężne przysługujące osobom pracującym w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. emerytura pomostowa
Wiktionary
(1.1) Jeśli zwolnią mnie z pracy to będę musiała iść na pomostówkę, bo do wieku emerytalnego brakuje mi jeszcze półtora roku.
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃mɔˈstufka, AS: põmostufka
Wiktionary
przym. pomostowy
rzecz. pomost
Wiktionary
dawniej: pomówienie, obmowa
SJP.pl
pracownik POM-u (Państwowego Ośrodka Maszynowego); POM-owiec
SJP.pl
przymiotnik od: POM (Porozumienie Organizacji Młodzieżowych, Państwowe Ośrodki Maszynowe); POM-owski
SJP.pl
pomozolić się - robić coś z wysiłkiem przez pewien okres czasu; pomęczyć się, poborykać się
SJP.pl
zdrobnienie od: pomost; pomostek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pomóc.
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃mɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: põmožẽńe
Wiktionary
czas. pomóc
rzecz. pomaganie n.
Wiktionary
rzadko: osoba, która pomaga, wspiera, stanowi podporę; pomocnik, wspomożyciel
SJP.pl
1. urządzenie wymuszające przepływ jakiejś substancji, wtłaczające ją dokądś;
2. ulewny deszcz;
3. przepych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mech. maszyna do wymuszania przepływu cieczy lub gazu;
(1.2) pot. żart. silny, ulewny deszcz
(1.3) książk. iron. przesadny przepych
(1.4) iron. bardzo wystawne przyjęcie, uroczystość
Wiktionary
Pompa – maszyna służąca do wytworzenia różnicy ciśnień między stroną ssawną (wlotem do pompy) a tłoczną (wylotem z pompy), umożliwiającej transport cieczy lub osadów. Działanie pompy polega na przekazaniu cieczy siły mechanicznej przez wirnik, tłok lub membranę, celem jej sprężenia.
Wikipedia
(1.1) Ponieważ nie działały pompy, w naszym mieszkaniu nie było wody przez cztery godziny.
(1.2) Takiej pompy dawno nie było! Przemokliśmy do suchej nitki!
(1.3) Raut na cześć króla przygotowano z wielką pompą.
Wiktionary
IPA: ˈpɔ̃mpa, AS: põmpa
Wiktionary
(1.1)
rzecz. pompiarz mos., pompier mos., pompierstwo n., pumpy lm nm., pompowanie n.
:: zdrobn. pompka ż.
czas. pompować ndk., napompować dk., wypompować dk.
przym. pompowy, pompierski
(1.3)
rzecz. pompatyczność ż., pompier mos.
czas. pompatyczyć ndk.
przym. pompatyczny
przysł. pompatycznie
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk plómpa
(1.3) przepych
Wiktionary
[czytaj: pompaDUR] dawniej: kolor różowy lub karmazynowy
SJP.pl
przysłówek
(1.1) przesadnie, wzniośle
Wiktionary
rzecz. pompatyczność ż.
przym. pompatyczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: pompatycznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: pompatyczny
SJP.pl
nieuzasadniona okolicznościami przesadna wzniosłość w języku, stylu; bombastyczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nadmierna wystawność i ceremonialność
(1.2) przesadna powaga i wyniosłość
Wiktionary
(1.1) Ceremonia otwarcia Sydney 2000 jako spektakl telewizyjny mogła, jak słyszę z różnych stron, zachwycić, ale mogła też miejscami nudzić i razić pompatycznością i gigantyzmem. Wszystko tu było największe: defilada, orkiestra, płachta-ekran przesuwająca się z widowni na płytę stadionu, a nawet gabaryty olimpijskiego znicza, który przypominał połączenie olbrzymiego palnika kuchenki gazowej z fontanną.
Wiktionary
rzecz. pompa ż.
przym. pompatyczny
przysł. pompatycznie
Wiktionary
(1.1) bombastyczność, bombast
(1.2) górnolotność, grandilokwencja, napuszoność
Wiktionary
przesadnie wyszukany, patetyczny; bombastyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przesadnie wystawny, uroczysty i ceremonialny
(1.2) zachowujący się z nadmierną powagą i podniosłością
Wiktionary
(1.1) Ten utwór ma bardzo pompatyczny charakter.
(1.1) Wreszcie możemy poznać kulisy wykradzenia planów Gwiazdy Śmierci (czy ktoś zna w historii kina bardziej pompatyczną nazwę?) – bazy mogącej niszczyć całe planetaanety.
Wiktionary
rzecz. pompatyczność ż., pompa ż.
przysł. pompatycznie
Wiktionary
(1) egzaltowany, emfatyczny, górnolotny, koturnowy, nadęty, napuszony, patetyczny, teatralny
Wiktionary
miejscowość we Włoszech; Pompeje
SJP.pl
Pompeja ("Pompeia"; ur. 80/75 p.n.e. – zm. przed 35 p.n.e.) – jedyna córka Pompejusza Wielkiego i jego trzeciej żony Mucji Tercji, siostra Gnejusza Pompejusza oraz Sekstusa Pompejusza. Żona Faustusa Korneliusza Sulli, syna dyktatora Lucjusza Korneliusza Sulli, a następnie Lucjusza Korneliusza Cynny.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pompejów; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Pompeje nmos.
:: fm. pompejańczyk mos.
przym. pompejański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. mieszkaniec Pompejów; osoba z tego miasta
(1.2) hist. stronnik Gnejusza Pompejusza w toczących się w I w. p.n.e. wojnach domowych
Wiktionary
(1.2) Prawdopodobnie wtedy, gdy położenie Cezara i jego legionów zdecydowanie się poprawiło, a dla tamtejszych plemięemion było coraz bardziej oczywiste, że zmagania cezarian z armią pompejańczyków zakończą się sukcesem tych pierwszych.
Wiktionary
rzecz. Pompeje nmos., Pompejusz mos., Pompeja ż.
:: fż. pompejanka ż.
przym. pompejański
Wiktionary
→ Pompeje (miasto we Włoszech); pompejski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pompejami, dotyczący Pompejów, pochodzący z Pompejów
(1.2) związany z postacią rzymskiego wodza Gnejusza Pompejusza
Wiktionary
(1.2) Cezar twierdził również, że zginęło tam wtedy piętnaście tysięcy pompejańskich żołnierzy, a dwadzieścia cztery tysiące zostało pojmanych. To zniekształcenie prawdy miało też na celu zatuszowanie faktu, że tak wielu żołnierzom Pompejusza udało się uciec; ogółem osiemnastu tysiącom.
Wiktionary
rzecz. Pompejusz mos., Pompeje nmos., pompejańczyk mos., pompejanka ż.
Wiktionary
miejscowość we Włoszech; Pompeja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) hist. starożytne miasto położone we włoskiej Kampanii u stóp Wezuwiusza, zniszczone jego wybuchem w 79 r. n.e.;
(1.2) geogr. miejscowość i gmina we Włoszech, w Kampanii, w pobliżu ruin starożytnych Pompejów (1.1);
Wiktionary
Pompeje (wł. "Pompei") – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Neapol w pobliżu ruin starożytnych Pompejów, założone w 1891 roku.
Według danych na rok 2021 gminę zamieszkiwało 24 233 osób, 1949,51 os./km².
W miejscowości znajduje się Papieskie Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej oraz stacja kolejowa Pompei.
Wikipedia
(1.1) Wybuch Wezuwiusza zniszczył starożytne miasto Pompeje.
Wiktionary
rzecz. Pompeja ż., pompejańczyk mos., pompejanka ż.
przym. pompejański
Wiktionary
(1.1) Pompeja
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Gnaeus Pompeius Magnus, Gnejusz Pompejusz Wielki (ur. 29 września 106 p.n.e., zm. 28 września 48 p.n.e.) – rzymski polityk i dowódca wojskowy, jeden z twórców I triumwiratu, zwany przez współczesnych Pompejuszem Wielkim ze względu na wielkie sukcesy polityczne i militarne oraz zasługi dla Rzymu.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pompejusza lub z nim związany
SJP.pl
wiecznie zielone drzewo cytrusowe z rodziny rutowatych, uprawiane głównie w Chinach i Indiach dla dużych jadalnych owoców; szadok, pumela, pomarańcza olbrzymia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba obsługująca pompę (np. na stacji benzynowej)
Wiktionary
rzecz. pompka ż.
Wiktionary
[czytaj: pąpiDU albo pompiDU] nazwisko, m.in. Georges Pompidou (1911-1974) - polityk francuski
SJP.pl
1. lekceważąco o pompatycznym artyście;
2. przestarzale: strażak obsługujący sikawkę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o twórczości lub stylu: taki, który jest konwencjonalny, banalny, pretensjonalny; taki, którego tematyka jest ukazana w sposób zgodny ze stereotypami
Wiktionary
IPA: pɔ̃mˈpʲjɛrsʲci, AS: põmpʹi ̯ersʹḱi
Wiktionary
rzecz. pompier m., pompierstwo n., pompa ż.
Wiktionary
(1.1) pompatyczny, akademicki
Wiktionary
1. nawiązywanie w sztuce XIX wieku do wzorów antycznych i eklektyczne naśladowanie stylów uznanych za doskonałe; akademizm;
2. propagowanie utrwalonych wzorów i autorytetów przez instytucje i grupy społeczne oddziałujące na praktykę twórczą pisarzy oraz gusty publiczności czytającej
SJP.pl
rodzina morskich ryb okoniokształtnych
SJP.pl
Pompilowate (Centrolophidae) – rodzina morskich ryb okoniokształtnych.
Występowanie: wszystkie tropikalne i ciepłe morza z wyjątkiem środkowego Oceanu Indyjskiego i środkowego Pacyfiku.
Wikipedia
o cechach pompilowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
1. mała pompa; niewielka maszyna do pompowania;
2. ćwiczenie gimnastyczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: pompa
(1.2) mech. niewielkie urządzenie do pompowania, najczęściej wody lub powietrza
(1.3) sport. ćwiczenie gimnastyczne polegające na uginaniu i prostowaniu ramion, wykonywane z dłońmi i palcami stóp opartymi o podłogę;
(1.4) daw. środ. med. przyrząd do lewatywy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Przynieś, proszę, pompkę, muszę dopompować koła.
(1.3) A trener ile pompek zrobi?
Wiktionary
IPA: ˈpɔ̃mpka, AS: põmpka
Wiktionary
rzecz. pompa ż., pompowanie n., pompiarz mos., pompier mos.
czas. pompować ndk., wypompować dk., odpompować dk.
przym. pompowy, spompowany
Wiktionary
1. mała pompa; niewielka maszyna do pompowania;
2. ćwiczenie gimnastyczne
SJP.pl
żartobliwie: nacisnąć pompkę
SJP.pl
puszysta kulka z przystrzyżonej włóczki, przyszywana jako ozdoba do czapek lub beretów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyszywana ozdoba z włóczki w formie puszystej kulki;
(1.2) duża puszysta ozdoba do machania dla czirliderki
Wiktionary
Pompon – rodzaj ozdoby ubioru w postaci grubej kity lub kuli wykonanej z wielu kawałków przyciętej włóczki wełnianej albo jedwabnej przędzy. Nazwa pochodzi z języka francuskiego.
W strojach codziennych najczęściej spotykany przy czapkach i szalikach. Jest również elementem strojów uroczystych (np. biretu), a jego kolor jest wyróżnikiem godności piastowanej przez noszącego go duchownego.
Wikipedia
(1.1) Generał wlazł na wysokie posłanie łóżka, usiadł w kucki i zwrócił się do sierżanta, który wyprężony jak struna, zginał kark, żeby nie uszkodzić pompona przy kapeluszu, zawadzającego o stragarz powały niskiego pokoju.
(1.1) Ogromne biczysko, zdobne w buraczkowe pompony, insygnium fachu furmańskiego, groziło chłopcom zza Jaskuli dotkliwymi plagami.
Wiktionary
IPA: ˈpɔ̃mpɔ̃n, AS: põmpõn
Wiktionary
rzecz. pomponiara ż.
:: zdrobn. pomponik m.
przym. pomponowy, pomponiasty, pomponiarski
Wiktionary
1. potocznie: cheerleaderka; pomponiarka, czirliderka;
2. pejoratywnie: niezbyt inteligentna kobieta ubierająca się w sposób wyzywający i mająca zbyt ostry makijaż; barbie
SJP.pl
potocznie: cheerleaderka; pomponiara, czirliderka
SJP.pl
zdrobnienie od: pompon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. mały pompon
Wiktionary
rzecz. pompon m.
przym. pomponowy
Wiktionary
→ pompon
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który wygląda jak pompon
(1.2) związany z pomponem, dotyczący pomponu
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃mpɔ̃ˈnɔvɨ, AS: põmpõnovy
Wiktionary
rzecz. pompon m., pomponik m., pomponiara ż.
przym. pomponiasty, pomponiarski
Wiktionary
środowiskowo: urządzenie elektryczne do pompowania i rozdrabniania ścieków
SJP.pl
określenie wykonawcze: pompatycznie, okazale
SJP.pl
Pompoturbina (turbina odwracalna) – maszyna przepływowa, która może pracować jako pompa i turbina wodna, przy czym kierunek przepływu wody w pracy pompowej jest przeciwny do kierunku płynięcia wody w pracy jako turbiny.
Zazwyczaj sprzężona jest z urządzeniem elektrycznym, które może pracować jako silnik albo prądnica. Stosowana głównie w elektrowniach szczytowo-pompowych.
Wikipedia
potocznie: urządzenie do skakania wypełniane powietrzem; skakaniec, dmuchaniec
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. napompować)
(1.1) wtłaczać dokądś
(1.2) pot. wkładać dużo pieniędzy
(1.3) pot. chodzić na siłownię
(1.4) pot. robić pompki (ćwiczenie)
czasownik przechodni niedokonany (dk. wypompować)
(2.1) wydobywać skądś
(2.2) pot. uzyskiwać krocie
(2.3) pot. wyciągać od kogoś pieniądze
Wiktionary
(1.1) Serce jest mięśniem pompującym krew.
Wiktionary
rzecz. pompownia ż., pompa ż., pompowanie n., pompka ż.
przym. pompowy
Wiktionary
(1.1) przepompowywać, przetłaczać, tłoczyć, wtłaczać; gw. Górny Śląsk plómpać, plómpować
(1.2) inwestować
(2.1) wyciągać, wydobywać
Wiktionary
pomieszczenie, w którym znajdują się pompy; stacja pomp
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. techn. pomieszczenie, w którym znajdują się pompy
Wiktionary
rzecz. pompa ż., pompowanie n.
czas. pompować ndk.
przym. pompowy
Wiktionary
(1.1) stacja pomp
Wiktionary
urządzenie do hydraulicznego wtrysku paliwa w silniku Diesla
SJP.pl
Po
Wikipedia
→ pompa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) techn. dotyczący pompy
Wiktionary
rzecz. pompa ż., pompka ż., pompowanie n., pompownia ż.
czas. dopompować dk., napompować dk., pompować ndk., wypompować dk.
Wiktionary
pomroczność jasna - zaburzenie świadomości z zachowaniem orientacji i zborności ruchowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest pomroczne; cecha tych, którzy są pomroczni
Wiktionary
przym. pomroczny
przysł. pomrocznie
rzecz. pomroka ż.
Wiktionary
1. przestarzale: pogrążony w mroku, ciemny, mroczny;
2. stan pomroczny jasny - rodzaj stanu zaburzenia świadomości
SJP.pl
dawniej: zmrok; zmierzch; ciemność
SJP.pl
1. książkowo: głęboki cień, niemal całkowita ciemność; mrok;
2. w przenośni: coś przysłaniającego informacje, utrudniającego poznanie lub zrozumienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) podn. prawie całkowita albo zupełna ciemność
(1.2) przen. przeszkoda w dotarciu, poznaniu, zrozumieniu czegoś
Wiktionary
rzecz. pomrok mrz., pomrokliwość ż., mrok mrz., pomroczność ż.
Wiktionary
(1.1) mrok
(1.2) mrok, mgiełka, mgła, mgławica
Wiktionary
rodzina ślimaków płucodysznych z rzędu trzonkoocznych
SJP.pl
Pomrowcowate (Milacidae) – rodzina ślimaków z rzędu trzonkoocznych. Obejmuje ponad 40 gatunków nagich ślimaków (bez muszli zewnętrznej) występujących w zachodniej Palearktyce, głównie w strefie śródziemnomorskiej. Kilka gatunków rozwleczono po całym świecie. Na obszarze południowo-zachodniej Polski występują 2 gatunki: pomrowiec budapeszteński ("Tandonia budapestensis") i pomrowiec nakrapiany ("Tandonia rustica").
Wikipedia
pomrowica leszczynówka - gatunek motyla
SJP.pl
pomrów, ślimak lądowy
SJP.pl
pomrów, ślimak lądowy
SJP.pl
rodzina ślimaków płucodysznych z rzędu trzonkoocznych
SJP.pl
Pomrowikowate (Agriolimacidae) – rodzina małych lub średniej wielkości ślimaków płucodysznych z rzędu trzonkoocznych, obejmująca około 120 gatunków nagich ślimaków (bez muszli zewnętrznej), o holarktycznym zasięgu występowania. Na terenie Polski odnotowano występowanie 9 gatunków.
Wikipedia
pomrowik, ślimak lądowy
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. mrozić)
(1.1) uczynić zmarzniętymi kolejno wiele roślin, zwierząt lub osób
(1.2) spowodować zamrożenie wielu rzeczy
Wiktionary
(1.2) zamrozić
Wiktionary
1. niski, głuchy dźwięk wydawany przez niektóre zwierzęta albo ludzi;
2. długotrwały niski dźwięk, podobny do wydawanego przez zwierzęta, np. groźne pomruki burzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niski, głuchy dźwięk wydawany przez człowieka, zwierzęta lub przyrodę nieożywioną
(1.2) niski, przytłumiony szmer głosu człowieka wyrażającego niezadowolenie
Wiktionary
rzecz. pomrukiwanie n., Mruczek mzw.
czas. pomrukiwać ndk., pomruknąć dk.
wykrz. mrrr
Wiktionary
(1) pomrukiwanie
Wiktionary
1. niski, głuchy dźwięk wydawany przez niektóre zwierzęta albo ludzi;
2. długotrwały niski dźwięk, podobny do wydawanego przez zwierzęta, np. groźne pomruki burzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pomrukiwać.
Wiktionary
czas. mruczeć
rzecz. pomruk mrz.
Wiktionary
o pewnej liczbie osób: zakończyć życie, umrzeć kolejno jeden po drugim
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) przest. o grupie osób: umrzeć kolejno jeden po drugim
(1.2) gwara. umrzeć, zemrzeć
Wiktionary
(1.1) Została sama. Pomarli jej rodzice, mąż, a nawet dzieci.
Wiktionary
IPA: ˈpɔ̃mʒɛt͡ɕ, AS: põmžeć
Wiktionary
rzecz. pomór m.
czas. daw./stpol./gwara. pomierać ndk.
Wiktionary
(1.1) poumierać
(1.2) gwara. pomrzyć; umrzeć, zemrzeć
Wiktionary
pomrowik, ślimak lądowy
SJP.pl
dawniej: zemsta, odwet
SJP.pl
przeklinać, złorzeczyć
SJP.pl
przeklinać, złorzeczyć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) książk. wyklinać; obrażać
Wiktionary
(1.1) Jeszcze ma czas pomstowania takich sędziów.
Wiktionary
czas. mścić ndk., pomścić dk.
rzecz. mściciel mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. pomsta
Wiktionary
IPA: ˈpɔ̃mstfa, AS: põmstfa
Wiktionary
ryba drapieżna z rodziny dorszowatych; wątłusz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Gadus|ref=tak., drapieżna ryba morska;
(1.2) kulin. spoż. mięso lub potrawa z pomuchli (1.1)
Wiktionary
IPA: pɔˈmux.la
Wiktionary
(1.1) dorsz, wątłusz
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. possać
Wiktionary
1. ptak z rzędu wróblowatych, z rodziny pełzaczy
2. roślina zielna; pomurnik lekarski wykorzystywany jako ziele moczopędne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Tichodroma muraria|ref=tak., niewielki ptak z rodziny kowalikowatych;
(1.2) mykol. nazwa systematyczna|Tapinella|ref=tak., rodzaj grzybów z rodziny pomurnikowatych
Wiktionary
Po
Wikipedia
IPA: pɔ̃ˈmurʲɲik, AS: põmurʹńik
Wiktionary
rzecz. mur m., murek m., murarz m., murarka ż., pomurnikowate nmos.
przym. pomurnikowy
Wiktionary
dawniej: muśnięcie, pogłaskanie
SJP.pl
lekko pogładzić, zwykle przyjemnie; połaskotać, pogłaskać, połechtać
SJP.pl
pomydło pospolite - gatunek rośliny z rodziny różowatych; rzepik pospolity, parzydło
SJP.pl
1. brudna woda po myciu naczyń, z resztkami jedzenia;
2. potocznie: niesmaczna potrawa; breja, bryja;
3. potocznie: coś odrażającego;
4. pejoratywnie: słowa brutalnie atakujące jakąś osobę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) brudna woda pozostająca po umyciu naczyń
(1.2) pot. mało intensywny w smaku napój lub posiłek płynny
(1.3) pot. niesmaczne jedzenie
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lp. przysz. od: pomyć
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Od frontu i z tyłu znajdowały się drzwi i sienie, przed którymi gniły kałuże pomyj i leżały kupy śmieci.
Wiktionary
pułapka zastawiana na ptaki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pomykać.
Wiktionary
rzecz. niepomykanie n.
czas. pomykać ndk.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) zob. pomknąć.
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. uciekać, umykać
Wiktionary
rzecz. pomykanie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Pomykowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie leszczyńskim, w gminie Rydzyna.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pomylić.
Wiktionary
rzecz. pomyłka ż., pomyleniec m., pomylony m., pomyłeczka ż.
czas. pomylić
przysł. mylnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś zachowujący się anormalnie
Wiktionary
(1.1) Takich przeciętnych zabójców amatorów można znaleźć na każdej ulicy. Zwykle to pomyleńcy, pijacy albo jakaś biedna kobieta, która miała ciężki dzień, a mąż podniósł na nią rękę o jeden raz za wiele i nagle dwadzieścia lat frustracji musiało się uwolnić.
Wiktionary
rzecz. pomyłka ż., pomylenie n., pomylony mos., pomyłeczka ż.
czas. pomylić
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. mylić)
(1.1) dokonany od|mylić.
czasownik zwrotny dokonany pomylić się (ndk. mylić się)
(2.1) dokonany od|mylić się.
Wiktionary
(1.1) Dorosłe mrówkolwy łatwo pomylić z ważkami.
Wiktionary
IPA: pɔ̃ˈmɨlʲit͡ɕ, AS: põmylʹić
Wiktionary
rzecz. pomyłka ż., pomyleniec m., pomylony m., pomylenie n., mylenie n., pomyłeczka ż.
przym. pomyłkowy
przysł. pomyłkowo, mylnie
Wiktionary
kobieta zachowująca się dziwnie; wariatka
SJP.pl
człowiek nienormalny; wariat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek nienormalny
Wiktionary
rzecz. pomyłka ż., pomyleniec m., pomylona ż., pomylenie n., mylenie n., zmylenie n., mylność ż., myłka ż., zmyłka ż., pomyłeczka ż.
czas. pomylić dk., mylić ndk., pomylić się dk., mylić się ndk., zmylić dk.
przym. pomyłkowy, omylny, mylny
przysł. pomyłkowo, mylnie, omyłkowo, mylnie
Wiktionary
(1.1) wariat, szaleniec, stuknięty, obłąkany, czubek, czub, debil, imbecyl, kretyn, oszołom, psychol, szajbus, świr, świrus, dziwak, postrzeleniec
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pomyrdać.
Wiktionary
czas. merdać, pomyrdać dk.
Wiktionary
poszukiwać czegoś przez jakiś czas
SJP.pl
koncepcja, plan, projekt jakiegoś działania lub rozwiązania czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) myśl zawierająca plan działania lub rozwiązanie jakiegoś problemu
Wiktionary
(1.1) Wydawało mi się, że z tej sytuacji nie ma wyjścia, ale nagle wpadłem na pewien pomysł.
Wiktionary
IPA: ˈpɔ̃mɨsw̥, AS: põmysu̯̦
Wiktionary
rzecz. pomysłodawczyni ż., pomysłowość ż., myśl ż.
przym. pomysłowy
przysł. pomysłowo
Wiktionary
(1.1) idea, koncept, myśl
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) autor pomysłu, projektu
Wiktionary
(1.1) Pomysłodawcą dzisiejszej imprezy jest wujek Zygmunt.
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃mɨswɔˈdaft͡sa, AS: põmysu̯odafca
Wiktionary
rzecz.
:: fż. pomysłodawczyni ż.
Wiktionary
(1.1) autor
Wiktionary
kobieta występująca z jakimś pomysłem; projektodawczyni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: pomysłodawca
Wiktionary
(1.1) Pomysłodawczynią dzisiejszej imprezy jest ciocia Krysia.
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃mɨswɔdafˈt͡ʃɨ̃ɲi, AS: põmysu̯odafčỹńi
Wiktionary
rzecz. pomysł mrz., pomysłowość ż., myśl ż.
:: fm. pomysłodawca mos.
przym. pomysłowy
przysł. pomysłowo
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: pomysłowo
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób pomysłowy
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃mɨˈswɔvɔ, AS: põmysu̯ovo
Wiktionary
rzecz. pomysłodawczyni ż., pomysł, pomysłowość
przym. pomysłowy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dodatnia cecha intelektu charakteryzująca się zdolnością do tworzenia nowych pomysłów, projektów i koncepcji, byciu pomysłowym i pełnym inwencji twórczej
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃mɨˈswɔvɔɕt͡ɕ, AS: põmysu̯ovość
Wiktionary
rzecz. pomysł m., pomysłodawczyni ż.
przym. pomysłowy
przysł. pomysłowo
Wiktionary
(1.1) inwencja, koncept, zmyślność
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: pomysłowy; bardziej pomysłowy
SJP.pl
1. mający wiele pomysłów, pełen inwencji; twórczy, kreatywny;
2. będący wynikiem czyjegoś dobrego pomysłu, np. pomysłowe urządzenie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający wiele pomysłów
(1.2) oryginalny, nietypowy
Wiktionary
(1.2) Mocną stroną spektaklu jest interesująca scenografia, oszczędna, a jednocześnie bardzo pomysłowa - autorstwa Ireneusza Domagały.
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃mɨˈswɔvɨ, AS: põmysu̯ovy
Wiktionary
rzecz. pomysłodawczyni ż., pomysłowość ż., pomysł m., myśl ż.
przysł. pomysłowo
Wiktionary
(1.1) kreatywny, przemyślny, zmyślny, twórczy, pełen inwencji
(1.2) niebanalny, niecodzienny, niekonwencjonalny, nieszablonowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pracownik zajmujący się zmywaniem naczyń
Wiktionary
(1.1) Na początku pracował jako pomywacz.
Wiktionary
rzecz. pomywak mrz.
:: fż. pomywaczka ż.
czas. pomywać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pracownica restauracji myjąca naczynia
Wiktionary
(1.1) Zwolniliśmy tę niemiecką pomywaczkę, bo kradła sztućce.
Wiktionary
rzecz. pomywanie n.
:: fm. pomywacz m.
czas. pomywać ndk., pomyć dk.
Wiktionary
regionalnie: mała ścierka, gąbka itp. do zmywania naczyń kuchennych; zmywak, myjka
SJP.pl
dawniej, dziś potocznie: myć, zmywać
SJP.pl
umyć, oczyścić z brudu wiele rzeczy, osób lub zwierząt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: pomyłka
Wiktionary
rzecz. pomylony mos., pomyłka ż., pomyleniec m., pomylenie n.
czas. pomylić dk.
przym. pomyłkowy
przysł. pomyłkowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) błąd w rozumowaniu lub w postępowaniu
(1.2) połączenie telefoniczne nawiązane z niewłaściwym abonentem
Wiktionary
(1.1) Drobna pomyłka w adresie spowodowała, że list nie dotarł do adresata.
(1.2) To już szósta pomyłka tej nocy, chyba zmienię numer.
(1.2) — Halo. / — Halinka? / — Nie. / — A to przepraszam, pomyłka.
Wiktionary
IPA: pɔ̃ˈmɨwka, AS: põmyu̯ka
Wiktionary
rzecz. pomylony m., pomyleniec m., pomylona ż., pomylenie n., mylenie n., zmylenie n., zmyłka ż.
:: zdrobn. pomyłeczka ż.
czas. mylić ndk., pomylić dk., zmylić dk.
przym. pomyłkowy, omylny, mylny
przysł. pomyłkowo, omyłkowo, mylnie
Wiktionary
(1.1) błąd, nieporozumienie, stpol. chyba
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pomyśleć.
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃mɨɕˈlɛ̃ɲɛ, AS: põmyślẽńe
Wiktionary
rzecz. myśl ż.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. myśleć)
(1.1) myśleć przez jakiś czas, zastanawiając się nad czymś
(1.2) zdać sobie sprawę z czegoś, uświadomić sobie coś
(1.3) wziąć coś pod uwagę, zadbać o coś, zająć się czymś
Wiktionary
(1.1) Pierwszej niedzieli po tym wypadku pomyślałam, że prędzej czy później odkryto by u mnie pierścień, będąc więc w kościele udałam, że znalazłam go pod nogami, i pokazałam mojej matce, która orzekła, że jest to bez wątpienia kawałek szkła, oprawny w tombak; zaleciła mi jednak, abym go schowała do kieszeni.
(1.2) Strach pomyśleć, co by się stało, gdyby zwlekać jeszcze bardziej.
(1.3) Muszę teraz pomyśleć o czymś innym.
(1.3) Za sterami myśliwca Czerwony Jeden (pilot: Garven Dreis, 21 082 wylatanych godzin, poczwórny as, dwadzieścia cztery potwierdzone zestrzelenia) – pomyślała automatycznie.
Wiktionary
IPA: pɔ̃ˈmɨɕlɛt͡ɕ, AS: põmyśleć
Wiktionary
rzecz. myślenie n., pomyślunek m., myśl ż., myśliciel mos.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób sprzyjający, zgodny z czyimiś pragnieniami, oczekiwaniami
Wiktionary
IPA: pɔ̃ˈmɨɕl̥ʲɲɛ, AS: põmyśl̦ʹńe
Wiktionary
rzecz. pomyślność
przym. pomyślny
Wiktionary
(1.1) przychylnie, korzystnie, fartownie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: pomyślnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: pomyślny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sprzyjający los, korzystny bieg wydarzeń
Wiktionary
IPA: pɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕt͡ɕ, AS: põmyśl̦ność
Wiktionary
przym. pomyślny
przysł. pomyślnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niebędący złym, negatywnym
Wiktionary
rzecz. pomyślność ż.
przysł. pomyślnie
Wiktionary
(1.1) korzystny, pozytywny, zadowalający, satysfakcjonujący
Wiktionary
potocznie: bystrość umysłu, myślenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. bystrość, orientacja
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃mɨɕˈlũnɛk, AS: põmyślũnek
Wiktionary
rzecz. myśl ż., myślenie n.
czas. pomyśleć dk., myśleć ndk.
Wiktionary
udzielić pomocy
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. pomagać)
(1.1) dokonany od|pomagać.
Wiktionary
(1.1) Wzięła tę dziewczynę i ją wyszkoliła, pomogła jej stać się lepszą osobą i dała narzędzia niezbędne do tego, by przetrwała.
Wiktionary
IPA: ˈpɔ̃mut͡s, AS: põmuc
Wiktionary
rzecz. pomocnica ż., pomoc ż., pomożenie n., pomocnictwo n., pomaganie n., wspomaganie n.
czas. pomagać ndk., wspomóc dk., wspomagać ndk.
przym. pomocny, pomocowy
przysł. pomocnie
Wiktionary
1. zaraźliwa choroba świń i drobiu;
2. masowe umieranie na chorobę zakaźną; epidemia; zaraza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wet. ostra wirusowa choroba zakaźna zwierząt
(1.2) daw. epidemia
Wiktionary
(1.1) Z powodu pomoru ryb jezioro dosłownie zaczęło cuchnąć.
(1.1) Oprócz tego odnotowano pomór wycieńczonego bydła.
(1.2) W średniowieczu pomory dziesiątkowały miasta w Marchii Ankonitańskiej i Umbrii.
Wiktionary
rzecz. mór mrz.
czas. pomrzeć
Wiktionary
(1.2) epidemia, mór, plaga, zaraza
Wiktionary
potocznie: pozastanawiać się nad czymś; pokminić
SJP.pl
spędzić pewien czas na mędrkowaniu
SJP.pl
o wielu ludziach: odmłodnieć
SJP.pl
zemścić się, wziąć odwet za doznane krzywdy
SJP.pl
czasownik
(1.1) odpłacić komuś złem za zło, którego się dopuścił
Wiktionary
(1.1) Krótko po ślubie pary pan młody został zabity, ale ciężarna wdowa pomściła zabójstwo i zastrzeliła sprawcę w biały dzień.
Wiktionary
rzecz. pomszczenie n., mściciel mos., mścicielka ż.
przym. mściwy
czas. mścić, pomstować
Wiktionary
1. o deszczu: popadać gęsto drobniutkimi kropelkami;
2. poświecić słabym światłem
SJP.pl
potocznie: polski owczarek nizinny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: poniedziałek (czytany jako cały, odmienny wyraz); pn.
SJP.pl
skrót
(1.1) = poniedziałek
Wiktionary
rzecz. poniedziałek mrz.
Wiktionary
(1.1) pn.
Wiktionary
natrzeć po kolei, wiele razy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ponacinać.
Wiktionary
czas. ponacinać dk.
Wiktionary
nacisnąć po kolei, wiele razy
SJP.pl
powyżej, nad; wyżej w hierarchii
SJP.pl
przyimek
(1.1) …tworzący konstrukcję opisującą położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia
(1.2) …tworzący konstrukcję opisującą relację większości w stosunku do jakiejś wielkości
Wiktionary
(1.1) Świt był dość chłodny, pnie jabłoni jeszcze otulone mgłą, ale słońce stało już na wschodniej stronie nieba i dzień zapowiadał się upalny. Brzęczały pierwsze owady, a ponad dachami szybowały jaskółki.
(1.2) Wieloryb waży ponad dwie tony.
(1.2) Ostatnia z tych podróży trwała ponad rok i dzięki temu miałem niejedną sposobność, by z bliska przyjrzeć się politycznej rzeczywistości Zachodu.
(1.2) W Azerbejdżanie wskaźniki śmierci samobójczej są ponad sześćdziesięciokrotnie niższe niż spowodowanej zabójstwem, w Armenii ponad jedenastokrotnie, w Meksyku zaś - blisko siedmiokrotnie.
Wiktionary
IPA: ˈpɔ̃nat, AS: põnat
Wiktionary
przyim. nad
Wiktionary
(1.1-2) nad, powyżej
Wiktionary
przedrostek
(1.1) super-
Wiktionary
(1.1) nad-
Wiktionary
znajdujący się ponad chmurami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest ponadczasowe; cecha tych, którzy są ponadczasowi
Wiktionary
przym. ponadczasowy
przysł. ponadczasowo
rzecz. czasownik mos./mrz.
Wiktionary
nietracący nigdy aktualności, niezależny od upływu czasu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawsze aktualny, nietracący nigdy znaczenia, wartości
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃naṭt͡ʃaˈsɔvɨ, AS: põnaṭčasovy
Wiktionary
rzecz. czasownik mos./mrz., ponadczasowość ż., czas mrz.
przysł. ponadczasowo
Wiktionary
mający ponad dwadzieścia lat, trwający ponad dwadzieścia lat itp.
SJP.pl
złożony z ponad dwóch elementów
SJP.pl
trwający dłużej niż dwie godziny
SJP.pl
trwający dłużej niż dwie i pół godziny
SJP.pl
mający ponad dwa lata i pół roku, trwający ponad dwa lata i pół roku itp.
SJP.pl
ponad dwa razy więcej lub mniej od czegoś
SJP.pl
mający ponad dwa lata, trwający ponad dwa lata itp.
SJP.pl
mający ponad dwa miesiące, trwający ponad dwa miesiące itp.
SJP.pl
mający ponad dwa tygodnie, trwający ponad dwa tygodnie itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co ponaddźwiękowe
Wiktionary
przym. ponaddźwiękowy
Wiktionary
1. o prędkości większej od prędkości rozchodzenia dźwięku; naddźwiękowy;
2. o samolocie: mogący rozwinąć taką prędkość
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) poruszający się szybciej niż dźwięk (w powietrzu)
Wiktionary
(1.1) Samoloty lecące nad halą startowały z szybkością ponaddźwiękową, co powodowało silne grzmoty.
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃nadʲd͡ʑvʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ, AS: põnadʹʒ́vʹi ̯ẽŋkovy
Wiktionary
rzecz. dźwięk m., ponaddźwiękowość ż.
Wiktionary
(1.1) naddźwiękowy, supersoniczny
Wiktionary
wychodzący poza ramy gatunku
SJP.pl
wyższy od poziomu gimnazjum (w odniesieniu do szkolnictwa, szkół, wykształcenia)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który dotyczy edukacji po gimnazjum;
Wiktionary
(1.1) W Polsce szkoły ponadgimnazjalne to np. technikum i liceum.
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃nadʲɟĩmnaˈzʲjalnɨ, AS: põnadʹǵĩmnazʹi ̯alny
Wiktionary
obejmujący więcej niż jedną gminę
SJP.pl
trwający dłużej niż godzinę
SJP.pl
mający zasięg lub znaczenie wykraczające poza granicę kraju
SJP.pl
wykraczający poza to, co jest właściwe jednostce; ponadjednostkowy
SJP.pl
wykraczający poza to, co jest właściwe jednostce; ponadindywidualny
SJP.pl
wychodzący ponad ramy kraju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest ponadkulturowe; cecha tych, którzy są ponadkulturowi
Wiktionary
przym. ponadkulturowy
przysł. ponadkulturowo
Wiktionary
wykraczający poza to, co jest właściwe kulturze, nadrzędny w stosunku do kultury, np. ponadkulturowy system wartości
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nadrzędny w stosunku do poszczególnych kultur, dotyczący wszystkich kultur
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃natkultuˈrɔvɨ, AS: põnatkulturovy
Wiktionary
rzecz. ponadkulturowość ż.
Wiktionary
przekraczający limit
SJP.pl
mający zasięg lub znaczenie wykraczające poza najbliższe okolice
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przekraczający możliwości człowieka
Wiktionary
(1.1) Literatura wedyjska […] stanowi święty kanon. Kanon ów nazywany jest śruti („to, co usłyszane”), by podkreślić ponadludzkie, boskie pochodzenie tekstów.
Wiktionary
przym. nadludzki
Wiktionary
liczący ponad milion czegoś
SJP.pl
nadmuchać po kolei, wiele razy
SJP.pl
Ponadnarodowość "(supranationalism)" – autorytet wyższy niż państwo narodowe, który jest zdolny narzucić państwom swoją wolę.
Ponadnarodowość odnosi się do podmiotów międzynarodowych ustanowionych przez dobrowolną zgodę państw, które mają ograniczone i jasno określone funkcje.
Wikipedia
mający zasięg lub znaczenie wykraczające poza jeden naród
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. nadrzędny w stosunku do poszczególnych narodów, dotyczący wszystkich narodów
Wiktionary
(1.1) Dziś w Unii Europejskiej jednocześnie z władzami krajowymi i lokalnymi istnieje niezależna władza ponadnarodowa.
(1.1) Jej troską pozostaje jednak kształtowanie jedności Europy w sferze ducha poprzez ukazywanie wartości, które będą ożywiać pojętą pozytywnie świadomość ponadnarodową.
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃nadnarɔˈdɔvɨ, AS: põnadnarodovy
Wiktionary
urzędowo: większy od tego, co przewiduje normatyw - wskaźnik norm, np. ponadnormatywne wynagrodzenie
SJP.pl
wykraczający poza jedno osiedle
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający ponad osiemdziesiąt procent
Wiktionary
(1.1) – Duża, ponadosiemdziesięcioprocentowa wilgotność sprawia, iż cały czas nosimy wilgotne ubrania. To jednak bardzo pomaga w upalne dni, ochładza – mówi Mariusz.
Wiktionary
nadrzędny w stosunku do jakiejś osoby lub jakichś osób
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. niezwiązany z żadną z partii lub interesami partyjnymi
Wiktionary
(1.1) Poprawa bezpieczeństwa obywateli to misja o znaczeniu ponadpartyjnym.
(1.1) Piłka jest ponadpartyjna, lubią w nią grać politycy wszystkich opcji.
(1.1) Uważamy, że potrzebne jest porozumienie ponadpartyjne, bo ludzie są zmęczeni sporami polityków.
Wiktionary
rzecz. partia ż.
Wiktionary
znajdujący się nad podłogą; nadpodłogowy
SJP.pl
wychodzący poza ramy polityki
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób ponadprzeciętny
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃natpʃɛˈt͡ɕɛ̃ntʲɲɛ, AS: põnatpšećẽntʹńe
Wiktionary
rzecz. ponadprzeciętność ż.
przym. ponadprzeciętny
Wiktionary
(1.1) nieprzeciętnie, wyjątkowo, doskonale, genialnie
Wiktionary
cecha osoby lub rzeczy, która jest lepsza niż przeciętna, wyjątkowa, oryginalna; nieszablonowość, niepospolitość, niezwykłość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co ponadprzeciętne; cecha tych, którzy są ponadprzeciętni
Wiktionary
(1.1) Złudzenie ponadprzeciętności jest często zaliczane do efektu ponadprzeciętności.
Wiktionary
przym. ponadprzeciętny
przysł. ponadprzeciętnie
Wiktionary
(1.1) nieprzeciętność
Wiktionary
taki, który jest lepszy niż przeciętny, wyjątkowy, oryginalny; nieszablonowy, niepospolity, wyróżniający się
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) większy lub lepszy od przeciętnego
Wiktionary
(1.1) Sami twórcy nie ukrywają, że stworzenie udanego komediodramatu wymaga ponadprzeciętnego warsztatu – niełatwo bowiem zgrabnie połączyć ze sobą elementy komiczne z tragicznymi, tak by tworzyły one spójną całość.
Wiktionary
rzecz. ponadprzeciętność ż.
przysł. ponadprzeciętnie
Wiktionary
trwający dłużej niż pół godziny
SJP.pl
mający ponad pół roku, trwający ponad pół roku itp.
SJP.pl
spędzić pewien czas na nadrabianiu zaległości
SJP.pl
mający zasięg lub znaczenie wykraczające poza obszar regionu
SJP.pl
mający ponad rok, trwający ponad rok itp.
SJP.pl
mający ponad siedemdziesiąt lat, trwający ponad siedemdziesiąt lat itp.
SJP.pl
rzadko: taki, który jest ponad czyjeś siły
SJP.pl
nadskubać po kolei, wiele razy
SJP.pl
mający zasięg lub znaczenie wykraczające poza obszar jednego stanu
SJP.pl
mający ponad sto lat, trwający ponad sto lat itp.
SJP.pl
mający długość ponad stu metrów, wynoszący ponad sto metrów
SJP.pl
nieorganiczny związek chemiczny o charakterze soli, zawierający anion O2(-)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek chemiczny, zawierający jednowartościowy anion O2
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący ponadtlenku
Wiktionary
oprócz tego, w dodatku, poza tym
SJP.pl
partykuła
(1.1) nawiązuje do poprzedniego kontekstu wypowiedzi i wprowadza nową informację na omawiany już temat
Wiktionary
(1.1) Pan Adam jest sumienny i pracowity, a ponadto ma długi staż pracy.
Wiktionary
IPA: pɔ̃ˈnatːɔ, AS: põna•to
Wiktionary
mający ponad trzydzieści pięć lat, trwający ponad trzydzieści pięć lat itp.
SJP.pl
mający ponad tydzień, trwający ponad tydzień itp.
SJP.pl
mający ponad tysiąc lat, trwający ponad tysiąc lat itp.
SJP.pl
ponadwyrężać;
1. nadwerężyć wiele czegoś;
2. ponadwerężać się - spędzić pewien czas na nadmiernym wysiłku, nadwerężając wiele części ciała
SJP.pl
obejmujący więcej niż jedno województwo
SJP.pl
ponadwerężać;
1. nadwyrężyć wiele czegoś;
2. ponadwyrężać się - spędzić pewien czas na nadmiernym wysiłku, nadwyrężając wiele części ciała
SJP.pl
wykraczający poza jeden zakład pracy
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) kulin. wypełnić wiele rzeczy (jedną po drugiej) nadzieniem
(1.2) nabić wiele rzeczy (jedną po drugiej) na ostry przedmiot
Wiktionary
(1.2) Indianie podczas swoich wypraw bardzo chętnie piją herbatę, toteż Wielkie Pióro zawiesił na drążku nad ogniem imbryk, a równocześnie ponadziewał kawałki mięsa jeleniego na ostre, widełkowate patyki i umieścił je nad rozżarzonymi głowniami, podkładając pod mięso placek indiański, […].
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃naˈd͡ʑɛvat͡ɕ, AS: põnaʒ́evać
Wiktionary
niedający się poznać zmysłami; pozazmysłowy, nadzmysłowy
SJP.pl
nagarnąć po kolei, wiele razy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ponaglać.
Wiktionary
przysł. nagle
czas. naglić, ponaglić, ponaglać
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. ponaglić)
(1.1) zachęcać kogoś do pośpiechu, przyspieszenia działania; naciskać, aby coś zostało zrobione szybciej
Wiktionary
rzecz. ponaglanie n.
czas. naglić, ponaglić dk.
przym. ponaglający, naglący
przysł. ponaglająco, nagle
Wiktionary
(1.1) popędzać, pospieszać, pilić, war. naglić, przynaglać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ponaglić.
Wiktionary
Ponaglenie – środek prawny przysługujący stronie w postępowaniu administracyjnym.
W Polsce został wprowadzony do Kodeksu postępowania administracyjnego ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw ().
Wikipedia
przysł. nagle
czas. naglić, ponaglić
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. naglić, ponaglać)
(1.1) zachęcić kogoś do pośpiechu, przyspieszenia działania
Wiktionary
rzecz. naglenie n., ponaglanie n., ponaglenie n.
czas. naglić ndk., ponaglać ndk.
przym. ponaglający, naglący
przysł. ponaglająco, nagle
Wiktionary
(1.1) popędzić, pospieszyć, war. przynaglić
Wiktionary
1. nagrodzić wiele osób;
2. uznać wiele rzeczy za wartościowe i okazać to w jakiś sposób;
3. ponagradzać się - wielokrotnie nagrodzić siebie nawzajem
SJP.pl
nakłuć po kolei, wiele razy
SJP.pl
przykleić wiele czegoś kolejno, w wielu miejscach
SJP.pl
napaść po kolei, wiele razy
SJP.pl
potocznie:
1. pouderzać;
2. ponaparzać się - spędzić pewien czas na biciu się
SJP.pl
wulgarnie: spędzić pewien czas na napieprzaniu
SJP.pl
wulgarnie:
1. pouderzać;
2. pograć w coś, na czymś;
3. ponapierdalać się:
a) pośmiać się z kogoś lub z czegoś;
b) spędzić pewien czas na biciu się
SJP.pl
wulgarnie: spędzić pewien czas na napierdzielaniu
SJP.pl
ponaciągać, ponaprężać;
1. napiąć po kolei, wiele razy;
2. napiąć przez pewien czas
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. istniejący, dziejący się w okresie po ostatecznej klęsce Napoleona Bonapartego w 1815 r.
Wiktionary
(1.1) W armiach ery napoleońskiej i ponapoleońskiej lojalność wobec króla została zastąpiona lojalnością wobec narodu, opartą na patriotyzmie narodowym.
(1.1) Chociaż w następnych latach podjęto kilka prób przywrócenia państwowości polskiej, żaden z efemerycznych tworów dyplomacji napoleońskiej i ponapoleońskiej nie uzyskał pełnej suwerenności i żadnemu nie udało się zjednoczyć pod jednymi rządami całego polskiego narodu.
Wiktionary
przym. napoleoński
Wiktionary
naprężyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
napuścić po kolei, wiele razy
SJP.pl
napchać po kolei, wiele razy
SJP.pl
występujący po zażyciu narkotyków
SJP.pl
Ponarlica – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Nowy Dwór.
Wieś szlachecka położona była w końcu XVIII wieku w powiecie grodzieńskim województwa trockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wikipedia
spędzić pewien czas na narzekaniu; pojojczeć, pojojczyć
SJP.pl
powrzucać ziarno do gleby; nasiać
SJP.pl
nasypać po kolei, wiele razy
SJP.pl
nasączyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
natrząść po kolei, wiele razy
SJP.pl
potocznie:
1. uderzyć wiele razy;
2. działać przez pewien czas z dużą siłą lub intensywnością;
3. grać przez pewien czas jakąś postacią w grze komputerowej;
4. grać przez pewien czas w grę komputerową;
5. ponawalać się - bić się przez pewien czas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ponawiać.
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃naˈvʲjä̃ɲɛ, AS: põnavʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzecz. ponowienie n., nów mrz., Nowak mrz.
czas. ponawiać, ponowić
przym. nowiowy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. ponowić)
(1.1) zaczynać coś od nowa, robić coś po raz kolejny, podejmować na nowo jakąś próbę
czasownik zwrotny niedokonany ponawiać się (dk. ponowić się)
(2.1) zaczynać się od nowa, po raz kolejny
Wiktionary
(1.1) Ponawiam moją prośbę dotyczącą wydania mi pozwolenia na budowę garażu.
(2.1) Ból nogi ponawiał się co pewien czas.
Wiktionary
IPA: pɔ̃ˈnavʲjät͡ɕ, AS: põnavʹi ̯äć
Wiktionary
czas. ponowić, wznawiać
przym. nowy, nowiowy
rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nowina ż., ponawianie n., nowy mos., nówka ż.
przysł. ponownie
Wiktionary
(1.1) wracać, powtarzać
Wiktionary
wieszając, umieścić na czymś wiele czegoś
SJP.pl
o prądzie powietrza: ponanosić, ponapędzać, ponasypywać czegoś
SJP.pl
nawinąć po kolei, wiele razy
SJP.pl
nawieźć po kolei, wiele razy
SJP.pl
nawrócić wiele osób; spędzić pewien czas na nawracaniu
SJP.pl
nazwać po kolei, wiele razy
SJP.pl
spędzić pewien czas na naśladowaniu
SJP.pl
ponaśmiewać się - spędzić pewien czas na naśmiewaniu się; powyśmiewać, ponabijać się
SJP.pl
wierzchnie okrycie z kwadratowego kawałka tkaniny, noszone głównie przez pasterzy w Ameryce Środkowej i Południowej; ponczo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) etn. ponczo
Wiktionary
IPA: ˈpɔ̃n͇t͡ʃɔ, AS: põṇčo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Poncjan (ur. w Rzymie, zm. w 235 na Tavolara) – święty Kościoła katolickiego, 18. papież w okresie od 21 lipca 230 do 28 września 235.
Wikipedia
(1.1) Osiemnastym papieżem wybrano Poncjana.
Wiktionary
Poncjusz Piłat - rzymski prefekt Judei od 26 do 36-37 roku n.e.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Poncjusz – imię męskie pochodzące od rzymskiej nazwy rodowej, prawdopodobnie wywodzącej się od nazwy starożytnej krainy Pont w Azji Mniejszej. Z kolei jej nazwa być może pochodziła od greckiego słowa " ποντος (pontos)" – "morze". Zupełnie inną etymologię podaje m.in. Encyclopaedia Britannica oraz New Catholic Encyclopedia. Według tych dzieł przydomek Poncjusz pochodzi od rodu Pontiów, należącego do italskiego ludu Samnitów. Świętych o tym imieniu było kilku, wśród nich:
Wikipedia
(1.1) Żoną Poncjusza miała być Prokula.
Wiktionary
rzecz. Pont mos./mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
słodki napój z soku owocowego, wody i alkoholu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. napój z wymieszanych różnych rodzajów alkoholi, herbaty,cukru, soku owocowego i przypraw;
(1.2) kulin. syrop alkoholowy do nasączania ciast
Wiktionary
Po
Wikipedia
(1.1) W niskich pokoikach parterowej murowanki mieścił się zakład Nowackiego pod nazwą kawiarni. Zbierali się tam na poncz, ulubiony wówczas napój, z arakiem i cytryną po złotówce, a z ananasem po półtorej, ówcześni „cyganie”.
Wiktionary
rzecz. zdrobn. ponczyk
przym. ponczowy
Wiktionary
wierzchnie okrycie z kwadratowego kawałka tkaniny, noszone głównie przez pasterzy w Ameryce Środkowej i Południowej; poncho
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) etn. wierzchnie okrycie z czworobocznego kawałka tkaniny z wyciętym pośrodku otworem na głowę, pierwotnie noszone przez Indian w Ameryce Łacińskiej;
Wiktionary
Ponczo (hiszp. "poncho" z języka Indian Araukanów) – rodzaj wierzchniego okrycia wykonanego z prostokątnego kawałka wełnianej tkaniny (ewentualnie skóry) z otworem na głowę pośrodku. Ponczo jest charakterystyczne dla krajów Ameryki Południowej.
Wikipedia
(1.1) W zimowe wieczory zakładam wełniane ponczo.
Wiktionary
IPA: ˈpɔ̃n͇t͡ʃɔ, AS: põṇčo
Wiktionary
nasączać biszkopty, ciasto itp. alkoholem
SJP.pl
przymiotnik od: poncz, ponczo
SJP.pl
zdrobnienie od: poncz (napój alkoholowy)
SJP.pl
jednostka siły równa jednemu gramowi; gram-siła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. fiz. metrol. jednostka siły odpowiadająca jednemu gramowi
Wiktionary
Pond – obszar niemunicypalny w hrabstwie Kern, w Kalifornii (Stany Zjednoczone), na wysokości 87 m. Znajduje się około 14 km na północ od miasta Wasco.
Wikipedia
IPA: pɔ̃nt, AS: põnt
Wiktionary
(1.1) gram-siła, skr. p
Wiktionary
rzeczy uchwytne, wymierne, konkretne
SJP.pl
jednostka wagi stosowana przez Rzymian
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu poniewieskim;
Wiktionary
Ponedele (lit. "Pandėlys") – miasto na Litwie, położone w okręgu poniewieskim, 26 km od Rakiszek w rejonie rakiszańskim.
Wikipedia
(1.1) kolokacje miejscowość|D=Ponedeli|Ms=Ponedelach.
Wiktionary
przym. ponedelski
Wiktionary
spędzić pewien czas na negocjacjach
SJP.pl
wiatr zachodni
SJP.pl
Ponente lub Poniente – silny, ciepły i suchy wiatr wiejący z zachodu lub północnego zachodu na Morzu Śródziemnym.
Ponente (Poniente) to wiatr wiejący w Cieśninie Gibraltarskiej i wzdłuż wybrzeży północno-zachodniej części Morza Śródziemnego, przynoszący gorącą, czystą i przeważnie suchą pogodę. W tym czasie wzrasta przejrzystość powietrza, a z Gibraltaru widać brzegi Afryki.
Wikipedia
taki, który nastąpił po neutralizacji
SJP.pl
jedna z wielu gier telewizyjnych, imitująca takie sporty jak tenis czy hokej
SJP.pl
Po
Wikipedia
potoczna mieszanka języka polskiego i angielskiego w mowie lub piśmie
SJP.pl
[czytaj: pąŻE] bardzo lekka tkanina jedwabna o splocie płóciennym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polska wieś w województwie podlaskim, w powiecie łomżyńskim, w gminie Piątnica
(1.2) stpol. imię|staropolski|m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) war. Poniet
Wiktionary
miasto w województwie lubelskim, w powiecie opolskim
SJP.pl
Poniatowa – miasto w południowo-wschodniej Polsce, w zachodniej części województwa lubelskiego, w powiecie opolskim, położone na Wyżynie Lubelskiej w Kotlinie Chodelskiej. Siedziba miejsko-wiejskiej gminy Poniatowa.
Miasto położone jest w historycznej Małopolsce, należało do dawnej ziemi lubelskiej. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do starego woj. lubelskiego.
Wikipedia
mieszkaniec Poniatowej
SJP.pl
mieszkanka Poniatowej
SJP.pl
Zobacz też: Poniatowice w innych znaczeniach tej nazwy.
Poniatowice (niem. "Pontwitz") – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Oleśnica.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Poniatowa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Poniatową, dotyczący Poniatowej
(1.2) związany z Poniatowem, dotyczący Poniatowem
Wiktionary
rzecz. Poniatowa ż., Poniatów m.
Wiktionary
potocznie: most księcia Józefa Poniatowskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gwara. warsz. most Poniatowskiego
Wiktionary
(1.1) Na poniatowszczaku są takie fajne wieżyczki.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim
SJP.pl
Ponice – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Rabka-Zdrój, w dolinie potoku Poniczanka, w zachodniej części Gorców.
1 września 1977 część Ponic (44,47 ha) włączono do Rabki.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Ponidzia
Wiktionary
(1.1) W zespole ludowym tańczą rodowici Ponidzianie.
Wiktionary
rzecz. Ponidzie n.
:: fż. Ponidzianka ż.
przym. ponidzki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Ponidzia
Wiktionary
(1.1) W zespole występuje kilka prawdziwych Ponidzianek.
Wiktionary
rzecz. Ponidzie n.
:: fm. Ponidzianin m.
przym. ponidzki
Wiktionary
region w Świętokrzyskiem, nad środkową i dolną Nidą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. region położony w województwie świętokrzyskim, nad środkową i dolną Nidą;
Wiktionary
Ponidzie – region położony w województwie świętokrzyskim na terenie Niecki Nidziańskiej, nad środkową i dolną Nidą, od Chęcin po Nowy Korczyn.
Wikipedia
(1.1) Słyszałem kiedyś ładną piosenkę o Ponidziu.
Wiktionary
rzecz. Ponidzianin mos., Ponidzianka ż., Nida ż., Zanidzie n., Nidzica ż.
przym. ponidzki, nidziański, nadnidziański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ponidziem, dotyczący Ponidzia
Wiktionary
rzecz. Ponidzie n., Ponidzianin m., Ponidzianka ż., Nida ż.
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim;
Wiktionary
}|-
Poniec – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Poniec. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. leszczyńskiego. Od nazwy miasta pochodzi rodzina Ponieckich herbu Ostoja.
Według danych z 2014 r. miasto liczyło 2,873 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Początki osadnictwa w Poniecu sięgają X wieku.
Wiktionary
rzecz. ponieczanin mos., ponieczanka ż.
przym. poniecki
Wiktionary
przestać o czymś myśleć, zrezygnować z czegoś
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) książk. współcz. gw-pl|Śląsk Cieszyński. zaniechać
Wiktionary
czas. niechać
Wiktionary
zaprzestawać czegoś lub rezygnować z czegoś; zaniechiwać
SJP.pl
przymiotnik od: Poniec
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Poniecem, dotyczący Ponieca
Wiktionary
rzecz. Poniec mrz.
Wiktionary
mieszkaniec Ponieca (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Ponieca (miasta w Polsce)
SJP.pl
pierwszy dzień tygodnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pierwszy dzień tygodnia;
Wiktionary
Poniedziałek (', skrót pn. lub pon.) – dzień tygodnia między niedzielą a wtorkiem.
Według normy ISO-8601 jest pierwszym dniem tygodnia.
W tradycji biblijnej – chrześcijańskiej i żydowskiej, gdzie za pierwszy dzień tygodnia uznawana jest niedziela, poniedziałek jest dniem drugim. Znajduje to odzwierciedlenie m.in. w segunda-feira „drugi targ”; Երկուշաբթին „drugi dzień”; greckim: "δευτέρα" ("deftera") od "δεύτερος" „drugi”.
Wikipedia
(1.1) W poniedziałek idę do pracy na ósmą.
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃ɲɛ̇ˈd͡ʑawɛk, AS: põńėʒ́au̯ek
Wiktionary
rzecz. poniedziałkowanie n.
czas. poniedziałkować ndk.
przym. poniedziałkowy
skr. pon., pn.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) rzad. nie pracować w poniedziałek
Wiktionary
(1.1) Wiesz, ja tam zwyczajowo w poniedziałki ostentacyjnie poniedziałkuję, czym doprowadzam kierownika do szału.
Wiktionary
rzecz. poniedziałek m.
przym. poniedziałkowy
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z poniedziałkiem, dotyczący poniedziałku, dziejący się w poniedziałek
Wiktionary
(1.1) W największym teatrze mieści się tysiąc, tysiąc pięćset osób, w teatrze poniedziałkowym, nawet we wczesnych latach siedemdziesiątych, widownię obliczano na parę milionów.
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃ɲɛ̇d͡ʑawˈkɔvɨ, AS: põńėʒ́au̯kovy
Wiktionary
rzecz. poniedziałek m.
czas. poniedziałkować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przestarzałe: kobieta bliżej nieokreślona
SJP.pl
taki, który stanowi część jakiejś całości; niektóry, pewny
SJP.pl
partykuła występująca w wypowiedziach oznajmujących, łącząca się z czasownikami, przymiotnikami i rzeczownikami, wyrażająca brak ścisłości treści, do której się odnosi, oznaczająca przybliżony, niezbyt dosłowny charakter użytych wyrazów; w pewnym stopniu, jakby, jak gdyby, niejako
SJP.pl
partykuła
(1.1) komunikuje, że wyrażony osąd nie odpowiada dosłownie faktycznemu stanowi rzeczy, ale jest mu w znacznym stopniu bliski, że powiedzenie o tym tak po części odpowiada temu, co można o tym powiedzieć
Wiktionary
(1.1) bez mała, częściowo, jakby, niby, nieco, niejako, niemal, nieomal, po trosze, prawie, trochę, w pewnej mierze, w pewnym sensie
Wiktionary
przymiotnik używany po drugiej wojnie światowej: pozostały po Niemcach, po okupantach niemieckich; należący wcześniej do Niemców
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który pozostał po Niemcach
Wiktionary
(1.1) W samym centrum wojsko zajęło stare poniemieckie więzienie z czerwonej cegły i znajdujący się kilkaset metrów dalej poniemiecki Dom Oficera.
(1.1) Rower poniemiecki, a kot z miasta Łodzi pochodzi!
Wiktionary
rzecz. Niemiec mos., niemiecki mrz.
przym. niemiecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu tauroskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) kolokacje miejscowość|D=Poniemuni|Ms=Poniemuni.
Wiktionary
przym. poniemuński
Wiktionary
spójnik
(1.1) …wyrażający przyczynę czegoś z takiego powodu, że…
Wiktionary
(1.1) Listonosz zostawił list pod drzwiami, ponieważ bał się groźnego psa.
Wiktionary
IPA: pɔ̃ˈɲɛvaʃ, AS: põńevaš
Wiktionary
(1.1) dlatego, że…; gdyż; bo
Wiktionary
spójnik "ponieważ" wraz z cząstką trybu przypuszczającego
SJP.pl
spójnik
(1.1) rzad. …wprowadzający zdanie podrzędne przyczynowe, przedstawiając przyczynę jako przypuszczaną, warunkową lub tylko rozważaną
Wiktionary
(1.1) Nie uwierzyłbym, ponieważby świadek wcześniej wielokrotnie kłamał.
(1.1) Odrzuciłbym tę hipotezę, ponieważby prowadziła do sprzeczności.
(1.1) Nie należałoby go potępiać, ponieważby działał pod przymusem.
Wiktionary
IPA: pɔ̃ˈɲɛvaʒbɨ, AS: põńevažby
Wiktionary
książkowo: po upływie danego czasu; zbyt późno, za późno
SJP.pl
przysłówek czasu
(1.1) książk. zbyt późno, nie we właściwym czasie
Wiktionary
(1.1) Zorientowałem się poniewczasie, że odpowiedziałem głupio.
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃ɲɛˈft͡ʃaɕɛ, AS: põńefčaśe
Wiktionary
przysł. wcześniej
Wiktionary
taki, który zaszedł poniewczasie, po upływie jakiegoś czasu; spóźniony, opóźniony, zbyt późny
SJP.pl
młodzieżowo: mocny alkohol; masakrator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poniewierać.
Wiktionary
czas. poniewierać ndk.
Wiktionary
1. traktować kogoś lub coś pogardliwie, źle się z kimś lub czymś obchodzić; pomiatać;
2. poniewierać się -
a) znosić niewygody, nie mieć się gdzie podziać;
b) o rzeczach: być nieporządnie, byle gdzie rzuconym; leżeć byle gdzie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. sponiewierać)
(1.1) odnosić się do kogoś w sposób pozbawiony szacunku, okazywać pogardę; maltretować fizycznie lub psychicznie, wykorzystując swoją przewagę
(1.2) daw. nie dbać o coś, nie szanować przedmiotów, pozostawiać je bez opieki lub w zaniedbaniu
czasownik zwrotny niedokonany poniewierać się (dk. sponiewierać się)
(2.1) o ludziach: nie posiadać stałego miejsca zamieszkania, zmuszonym być do ciągłego przemieszczania się, znosząc przy tym trudy, nędzę i upokorzenia; być na łasce losu
(2.2) o przedmiotach: znajdować się w nieładzie, leżeć w miejscu do tego nieprzeznaczonym, być rozrzuconym lub porzuconym bez dbałości
Wiktionary
(1.1) Widziałam, jak jeden człowiek potrafi niszczyć drugiego, poniewierać i doprowadzić do wszystkiego, co najgorsze.
(1.1) Poniewiera - ale kocha, więzi i katuje - ale żyć bez Isaury nie może.
(1.2) ''Ale szkodá święconych rzeczy poniewieráć''.
(2.1) Mama nie chciała nigdzie uciekać, poniewierać się, prosić o łaskę, kryć się jak zwierzę.
(2.2) Wszędzie poniewiera się mnóstwo wiórów sczerniałych, zeschniętych, którymi wiatr się zabawia.
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃ɲɛˈvʲjɛrat͡ɕ, AS: põńevʹi ̯erać
Wiktionary
rzecz. poniewierka ż., poniewieranie n., sponiewieranie n.
czas. sponiewierać dk., naponiewierać dk.
Wiktionary
(1.1) pomiatać, gardzić, gnębić, maltretować, lekceważyć, szykanować
(2.1) błąkać się, włóczyć się, wałęsać się
(2.2) walać się, zalegać, być rozrzuconym
Wiktionary
1. życie pełne przykrości, niewygód;
2. złe traktowanie kogoś lub czegoś, pomiatanie kimś lub czymś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. ubogie, nędzne życie pełne niewygód, niepewne, tułacze
Wiktionary
(1.1) Obaj starsi bracia: i Jan, i Józef, wrócili z wojny zdrowi na ciele, ale z duszami wykoślawionymi od wojennej poniewierki.
Wiktionary
czas. poniewierać (się)
Wiktionary
(1.1) tułaczka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Poniewież (miasto na Litwie)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Poniewieża, związany z Poniewieżem
Wiktionary
rzecz. Poniewież m.
Wiktionary
miasto na Litwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) miasto w Litwie;
Wiktionary
Poniewież ( Panevėžys) – miasto w północnej Litwie nad rzeką Niewiażą, siedziba okręgu poniewieskiego. Piąte co do wielkości miasto na Litwie (85,2 tys. mieszkańców w 2025 roku), największa miejscowość północno-wschodniej Litwy, historyczna stolica Ziemi Upickiej. Ważny węzeł komunikacyjny. Miasto zamieszkiwane jest głównie przez Litwinów.
Wikipedia
IPA: pɔˈɲɛ.vjɛʂ
Wiktionary
przym. poniewieski
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) niosąc coś lub kogoś udać się gdzieś
(1.2) zostać obarczonym
(1.3) pot. (o uczuciach i odczuciach) wywołać utratę kontroli nad sobą
Wiktionary
(1.1) Jędrzej poniósł kankę z mlekiem do starej, schorowanej ciotki, która mieszkała za wzniesieniem.
(1.2) Jeśli Rosjanie nie zrezygnują z okupacji Ukrainy, poniosą poważne konsekwencje.
(1.3) Śpiew i muzyka Björk poniosły mnie w przepastne krainy imaginacji.
(1.3) Janka poniósł koń i o mało nie stracił życia.
Wiktionary
czas. nieść, aspekt niedokonany ponosić
ims. poniesiony
Wiktionary
(1.1) odnieść, odtaszczyć, podźwignąć, potargać, potaszczyć, zanieść, zatachać, zatargać, zataszczyć, zawlec
(1.2) boleć, cierpieć, doświadczyć, doznać, wycierpieć
(1.3) ogarnąć, opętać, osaczyć, owładnąć, porwać, przeniknąć, przepełnić, przeszyć, schwytać za duszę, schwytać za serce, ścisnąć za gardło
Wiktionary
dawniej:
a) potoczek, strumyk wytryskujący spod ziemi lub znikający pod powierzchnię ziemi
b) kłopot, ambaras
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. strumyk, potoczek; niewielki, często miejscowo zanikający pod ziemią ciek powierzchniowy
(1.2) daw. kłopot, ambaras, przykrość
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dzwonny szmer ponika wyrywa się z łożyska, chcąc się do zabawy przyłączyć, lecz żywe jego wody, porozdzierane przez głazy na liczne strumienie, muszą uciekać, uciekać w dolinę.
(1.2) Bezmyślnie wdając się w ich spory, sprawił sobie takie poniki.
Wiktionary
rzecz. ponikwa ż., ponikiew ż.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gdzieniegdzie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gdzieniegdzie
Wiktionary
przysłówek czasu
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. co pewien czas, niekiedy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. niejeden (więcej niż jeden człowiek)
Wiktionary
(1.1) Ponikiery włazi do izby bez klupkanio. → Niejeden wchodzi do pokoju bez pukania.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. ponikwa.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. ponik m., ponikwa ż.
czas. ponikać ndk.
przym. ponikły, nikły
Wiktionary
Poniklica – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie monieckim, w gminie Knyszyn.
W latach 1919–1954 miejscowość znajdowała się w granicach miasta Knyszyna.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wikipedia
poznikać; o wielu osobach, rzeczach:
1. stać się niewidocznym, przestać istnieć;
2. podziać się nie wiadomo gdzie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. potok lub rzeka, która znika pod ziemią by dalej znów wytrysnąć, potok, który miejscami ginie w ziemi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. ponik m., ponikiew ż.
czas. ponikać ndk.
przym. ponikły, nikły
Wiktionary
(1.1) ponikiew, przeginia, ponik
Wiktionary
roślina zielna z rodziny ciborowatych, podobna do trawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Eleocharis|R. Br.|ref=tak., rodzaj roślin ziemno-wodnych z rodziny ciborowatych;
forma czasownika.
(2.1) przesz. n. od: poniknąć
Wiktionary
Ponikło ("Eleocharis") – rodzaj roślin należący do rodziny ciborowatych. W zależności od ujęcia systematycznego taksonów należy tu ok. 120, 200 lub nawet ponad 250 gatunków. W polskiej florze jest 10 przedstawicieli tego rodzaju.
Wikipedia
(1.1) Na piaszczystym wybrzeżu jeziora tworzy ostro zaznaczający się kobierzec ponikło błotne, przylegające na głębszej wodzie do zwartego pasa wywłócznika skrętoległego.
Wiktionary
IPA: pɔ̃ˈɲikwɔ, AS: põńiku̯o
Wiktionary
przym. ponikłowy
Wiktionary
taki, który poniszczał
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Poniszowice (niem. "Ponischowitz") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie gliwickim, w gminie Rudziniec.
Wieś wzmiankowana w 1223 roku. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Poniszowice. W latach 1973–1977 miejscowość była siedzibą gminy Poniszowice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Poniszowice
SJP.pl
przestarzale: uczestnik gry hazardowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. osoba uczestnicząca w grze hazardowej
Wiktionary
IPA: pɔ̃ˈɲitɛr, AS: põńiter
Wiktionary
czas. poniterować
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. sponiterować)
(1.1) daw. karc. stawiać pieniądze na kartę przeciw bankierowi
(1.2) daw. żart. ryzykować na coś, śmiale podejmować decyzję
Wiktionary
(1.1) German stał przy stole, gotując się sam poniterować przeciw biednemu, ale zawsze uśmiechniętemu Czekalińskiemu.
Wiktionary
rzecz. poniter mos.
Wiktionary
potocznie: spędzić pewien czas na niuchaniu; powęszyć
SJP.pl
nawlec po kolei, wiele razy
SJP.pl
Ponięcice (niem. "Ponientzütz")– wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie raciborskim, w gminie Rudnik. Ponięcice są położone na północy gminy. Posiadają powierzchnię 5,7 km² oraz ponad dwieście pięćdziesiąt mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób poniżający
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. poniżyć)
(1.1) uwłaczać czyjejś godności
(1.2) daw. powodować obniżenie lub zmniejszenie czegoś
czasownik zwrotny niedokonany poniżać się (dk. poniżyć się)
(2.1) upokarzać samego siebie
Wiktionary
(1.1) Wbrew mojej woli zmusiła mnie do obejrzenia tej ordynarnej i poniżającej sceny.
(1.1) To najbardziej bezduszna osoba jaką znam; wszystkich wyzywa i poniża.
Wiktionary
czas. poniżyć
rzecz. poniżanie n., poniżenie n.
przym. niski, poniższy
temsłow. nisko-
przyim. poniżej
przysł. poniżej
Wiktionary
(1.1) hańbić, upokarzać
Wiktionary
przyimek
(1.1) niżej w stosunku do jakiegoś punktu odniesienia
(1.2) mniej niż podana wartość
przysłówek
(2.1) w dalszej części tekstu
Wiktionary
(1.1) Usta znajdują się poniżej nosa.
(1.2) Czy kurs dolara spadnie kiedykolwiek poniżej dwóch złotych?
(2.1) Poniżej podano tłumaczenia wyrazu "poniżej" na języki obce.
Wiktionary
IPA: pɔ̃ˈɲiʒɛj, AS: põńižei ̯
Wiktionary
czas. poniżać
przym. poniższy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stan bycia poniżonym, odbierania komuś godności
Wiktionary
rzecz. poniżanie n.
czas. poniżać ndk., poniżyć dk.
przym. poniższy
Wiktionary
(1.1) pohańbienie, upokorzenie, zniewaga
Wiktionary
umieszczony w dalszej części tekstu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, o którym mowa w dalszej części tekstu lub wypowiedzi; wymieniony niżej
(1.2) daw. położony w niższym miejscu
(1.3) daw. przen. dotyczący niższych warstw społecznych
Wiktionary
(1.1) Poniższa tablica ilustruje kaloryczność niektórych artykułów spożywczych w stanie surowym, w 100 gramach masy.
(1.1) Dokończ poniższe zdania pierwszą myślą, jaka przyjdzie ci do głowy, nawet, gdyby ta myśl wydawała ci się kompletną bzdurą.
(1.2) Drugi pokład, poniższy, przypadł w połowie wysokości drzew wręgowych, w miejscu najdalszego ich wygięcia.
(1.3) Przykład ich szedł z góry i szerzył się jak zaraza w poniższych warstwach towarzystwa.
(1.3) Księża ci [...] pozyskali wpływ niezmierny nad całym gminem poniższych sług i służących.
Wiktionary
rzecz. poniżenie n., niskość ż., nizina ż.
przym. niski
czas. poniżyć dk., poniżać ndk.
przysł. nisko, poniżej
przyim. poniżej
Wiktionary
(1.1) następujący, niżej wymieniony, niżej przytoczony
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. poniżać)
(1.1) zob. poniżać.
czasownik zwrotny dokonany poniżyć się (ndk. poniżać się)
(2.1) zob. poniżać się.
Wiktionary
IPA: pɔ̃ˈɲiʒɨt͡ɕ, AS: põńižyć
Wiktionary
przym. niski, poniższy
czas. poniżać
temsłow. nisko-
rzecz. poniżenie n.
Wiktionary
1. dawniej: dzisiaj;
2. gwarowo lub książkowo: ponoć, podobno
SJP.pl
partykuła oceniająca
(1.1) przest. (dziś gwara., gw-pl|Śląsk Cieszyński. lub książk.) podobno
Wiktionary
Pono, właśc. Rafał Artur Poniedzielski (ur. 6 października 1976 w Warszawie, zm. 6 listopada 2025 tamże) – polski raper i producent muzyczny, a także działacz społeczny i przedsiębiorca. Działalność artystyczną rozpoczął w 1996 roku w ramach duetu TPWC. Od 1997 roku współtworzył kolektyw ZIP Skład. Natomiast od 1999 roku z przerwami występował w zespole Zipera, którego był współzałożycielem. Prowadził także solową działalność artystyczną.
Wikipedia
(1.1) Już tam ociec do swej Basi mówi zapłakany: „słuchaj jeno, pono nasi biją w tarabany”.
Wiktionary
IPA: ˈpɔ̃nɔ, AS: põno
Wiktionary
(1.1) zob. podobno., ponoć
Wiktionary
1. rodzina małych małp szerokonosych;
2. motyl z rodziny sówkowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o cechach ponocnicowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
Ponocnicowate (Aotidae) – monotypowa rodzina małych ssaków naczelnych z infrarzędu małpokształtnych (Simiiformes), dawniej włączana do rodziny płaksowatych (Cebidae) jako podrodzina Aotinae. Początkowo zaliczano do niej tylko jeden, szeroko rozprzestrzeniony, gatunek "Aotus trivirgatus" (ponocnica trójpręgowa, zwana również ponocnicą lub mirikiną) z licznymi podgatunkami.
Wikipedia
o cechach ponocnicowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. najdłuższa rzeka na Półwyspie Kolskim, uchodzi do Morza Białego, położona w całości w Rosji;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miejsce całkowitego lub częściowego wpływu wód pod powierzchnię terenu na obszarach krasowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) geol. na obszarach krasowych miejsce wpływu wód potoku lub rzeki pod powierzchnię terenu;
Wiktionary
Zobacz też: Ponor (ujednoznacznienie).
Ponor (z języka serbskiego – "wchłon") – forma terenu właściwa obszarom krasowym, mająca postać otworu lub korytarza wydrążonego przez wodę, nierzadko ukrytego pod warstwą kamieni pokrywających koryto rzeki. Jest to miejsce, gdzie wody strumieni, potoków czy rzek wpływają pod powierzchnię terenu.
Wikipedia
IPA: ˈpɔ̃nɔr, AS: põnor
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) hist. archit. taki, który kiedyś należał do norbertanów
Wiktionary
(1.1) Zaduszki jazzowe odbywają się zwykle w kościele ponorbertańskim koło dworca.
(1.1) Klasztor ponorbertański biskup dał franciszkanom.
Wiktionary
rzecz. norbertanin m., norbertanka ż., Norbert m.
przym. norbertański
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. ponieść)
(1.1) zostawać obciążonym czymś
(1.2) nosić przez pewien czas
(1.3) o sile zewnętrznej powodować zmianę miejsca
(1.4) powodować utratę panowania nad sobą
czasownik przechodni dokonany (ndk. nosić)
(2.1) o ubraniu nosić przez pewien czas
Wiktionary
IPA: pɔ̃ˈnɔɕit͡ɕ, AS: ponośić
Wiktionary
czas. ponieść, przenosić
rzecz. ponoszenie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ponosić.
Wiktionary
czas. ponosić
Wiktionary
świeżo spadły śnieg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) łow. świeży śnieg, na którym wyraźnie widać tropy zwierząt
(1.2) daw. odnowa, ponowienie czegoś, rozpoczęcie na nowo
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W księżycowej poświacie na gładkiej ponowie wyraziście odcinały się ślady łap wilczych.
(1.2) Kolejna ponowa żądań tego wierzyciela była dla niego już nie do zniesienia.
Wiktionary
IPA: pɔ̃ˈnɔva, AS: põnova
Wiktionary
rodzaj krótkoskrzydłych muchówek; Chionea
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. ponawiać)
(1.1) zob. ponawiać.
Wiktionary
(1.1) Jej małżeństwo z Janem Kazimierzem uznano jednak za związek kazirodczy: była wdową po bracie króla. Zarzut ten ponowiła cnotliwsza część polskiej historiografii XIX stulecia.
Wiktionary
IPA: pɔ̃ˈnɔvʲit͡ɕ, AS: põnovʹić
Wiktionary
rzecz. nów mrz., nowina ż., ponawianie n.
czas. ponawiać
przysł. ponownie
przym. nowiowy
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) jeszcze raz, znowu, na nowo
Wiktionary
(1.1) Premier ponownie musiał odpowiadać na te same pytania dziennikarzy.
Wiktionary
IPA: pɔ̃ˈnɔvʲɲɛ, AS: põnovʹńe
Wiktionary
czas. ponowić dk., ponawiać ndk.
przym. ponowny
Wiktionary
(1.1) znów, znowu, powtórnie; pot. apiać; białystok|furt.
Wiktionary
występujący po raz kolejny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) występujący po raz kolejny
Wiktionary
(1.1) Butelki po wodzie mineralnej są wykorzystywane do ponownego napełnienia zwykłą wodą lub pseudomineralną, torebki natomiast zaściełają krajobraz.
Wiktionary
IPA: pɔ̃ˈnɔvnɨ, AS: põnovny
Wiktionary
przysł. ponownie
Wiktionary
postnowoczesność;
1. okres w dziejach, który nastąpił po nowoczesności;
2. prąd filozoficzny powstały w drugiej połowie XX wieku; postmodernizm
SJP.pl
1. przeciwstawny wizjom modernistycznym, odrzucający tradycyjne wartości w zakresie kultury i nauki;
2. społeczeństwo ponowoczesne - społeczeństwo kształtujące się po społeczeństwie nowoczesnym, charakteryzujące się m.in. konsumpcjonizmem, indywidualizmem, relatywizmem moralnym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z ponowoczesnością, dotyczący ponowoczesności
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃nɔvɔˈt͡ʃɛsnɨ, AS: põnovočesny
Wiktionary
rzecz. nów mrz., ponowoczesność ż.
Wiktionary
podobno, zdaje się, pono
SJP.pl
partykuła oceniająca
(1.1) książk. jak słychać, jak mówią, zdaje się
Wiktionary
(1.1) Ponoć w życiu nie ma nic za darmo.
Wiktionary
IPA: ˈpɔ̃nɔt͡ɕ, AS: põnoć
Wiktionary
(1.1) zob. podobno., pono
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dawna pisownia słowa: pąs
Wiktionary
Pons – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Charente-Maritime.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 4412 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 160 osób/km² (wśród 1467 gmin regionu Poitou-Charentes Pons plasuje się na 46. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 209.).
Wikipedia
IPA: pɔ̃w̃s, AS: põũ̯s
Wiktionary
rzecz. pąs, pąsowienie, daw. ponsowienie, gwara. ponsówka
przym. spąsowiały, pąsowy, daw. ponsowy, daw. sponsowiały, daw. ponso, gwara. pąksowy, gwara. pęksowy
przysł. pąsowo, daw. ponsowo
czas. pąsowieć, spąsowieć, daw. ponsowieć, daw. sponsowieć
Wiktionary
(1.1) pąs
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) daw. pąsowy
Wiktionary
Ponso – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska, w prowincji Padwa.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 2365 osób, 236,5 os./km².
Wikipedia
IPA: ˈpɔ̃w̃sɔ, AS: põũ̯so
Wiktionary
rzecz. pąs, pąsowienie, daw. pons, daw. ponsowienie, gwara. ponsówka
przym. spąsowiały, pąsowy, daw. ponsowy, daw. sponsowiały, gwara. pąksowy, gwara. pęksowy
przysł. pąsowo, daw. ponsowo
czas. pąsowieć, spąsowieć, daw. ponsowieć, daw. sponsowieć
Wiktionary
(1.1) pąsowy, daw. ponsowy, gwara. pąksowy, gwara. pęksowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dawna pisownia słowa: pąsowienie
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃w̃sɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: põũ̯sovʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. pąs, pąsowienie, daw. pons, gwara. ponsówka
przym. spąsowiały, pąsowy, daw. ponsowy, daw. sponsowiały, daw. ponso, gwara. pąksowy, gwara. pęksowy
przysł. pąsowo, daw. ponsowo
czas. pąsowieć, spąsowieć, daw. ponsowieć, daw. sponsowieć
Wiktionary
(1.1) pąsowienie
Wiktionary
czasownik nieprzechodni
(1.1) dawna pisownia słowa: pąsowieć
Wiktionary
IPA: pɔ̃w̃ˈsɔvʲjɛ̇t͡ɕ, AS: põũ̯sovʹi ̯ėć
Wiktionary
rzecz. pąs, pąsowienie, daw. pons, daw. ponsowienie, gwara. ponsówka
przym. spąsowiały, pąsowy, daw. ponsowy, daw. sponsowiały, daw. ponso, gwara. pąksowy, gwara. pęksowy
przysł. pąsowo, daw. ponsowo
czas. pąsowieć, spąsowieć, daw. sponsowieć
Wiktionary
(1.1) pąsowieć
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) daw. pąsowo
Wiktionary
IPA: pɔ̃w̃ˈsɔvɔ, AS: põũ̯sovo
Wiktionary
rzecz. pąs m., pąsowienie n., daw. pons m., daw. ponsowienie n., gwara. ponsówka ż.
czas. pąsowieć ndk., spąsowieć dk., daw. ponsowieć ndk., daw. sponsowieć dk.
przym. spąsowiały, sponsowiały, pąsowy, daw. ponsowy, daw. ponso, gwara. pąksowy, gwara. pęksowy
przysł. pąsowo
Wiktionary
(1.1) pąsowo
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dawna pisownia słowa: pąsowy
Wiktionary
IPA: pɔ̃w̃ˈsɔvɨ, AS: põũ̯sovy
Wiktionary
rzecz. pąs, pąsowienie, daw. pons, daw. ponsowienie, gwara. ponsówka
przym. spąsowiały, pąsowy, daw. sponsowiały, daw. ponso, gwara. pąksowy, gwara. pęksowy
przysł. pąsowo, daw. ponsowo
czas. pąsowieć, spąsowieć, daw. ponsowieć, daw. sponsowieć
Wiktionary
(1.1) pąsowy, daw. ponso, gwara. pąksowy, gwara. pęksowy
Wiktionary
dawniej: opończa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. duża pąsowa chustka perkalowa w zielone i błękitne kwiaty
Wiktionary
rzecz. pąs, pąsowienie, daw. pons, daw. ponsowienie
przym. ponso, spąsowiały, pąsowy, daw. ponsowy, daw. sponsowiały, gwara. pęksowy, gwara. pąksowy
przysł. pąsowo, daw. ponsowo
czas. pąsowieć, spąsowieć, daw. ponsowieć, daw. sponsowieć
Wiktionary
starożytna kraina w północno-wschodniej Azji Mniejszej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w północno-wschodniej części Azji Mniejszej, nad Morzem Czarnym, w starożytności niezależne królestwo, następnie prowincja rzymska;
(1.2) daw. Morze Czarne
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) etn. mieszkaniec Pontu (1.1)
Wiktionary
Pont – kraina historyczna w północno-wschodniej Azji Mniejszej, nadmorska część Kapadocji, w starożytności niezależne królestwo, a następnie prowincja rzymska.
Wikipedia
(1.1) Biskupi Cezarei Kapadockiej byli metropolitami Kapadocji i egzarchami, czyli namiestnikami patriarchy, w regionie Pontu.
Wiktionary
rzecz. Poncjusz m., pontyjski m.
:: fż. Pontyjka ż.
przym. pontyjski, poncki, pontycki
Wiktionary
(2.1) Pontyjczyk mos.
Wiktionary
zachowany w dolinie rzeki Gard odcinek zbudowanego przez starożytnych Rzymian akweduktu, prowadzącego wodę ze źródeł do Nîmes
SJP.pl
ozdoba z drogich kamieni i szlachetnych metali
SJP.pl
[czytaj: pontjak] marka samochodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mot. samochód osobowy marki Pontiac
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kobieta zarysowała swoim pontiakiem naszego chevroleta.
Wiktionary
rzecz. Pontiac mrz./mzw., pontiak mrz.
Wiktionary
(1.1) war. pontiak
Wiktionary
samochód marki Pontiac; Pontiac
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mot. samochód osobowy marki Pontiac
Wiktionary
(1.1) Typ, jak gdyby nigdy nic, wsiadł do czarnego pontiaka i odjechał.
Wiktionary
rzecz. Pontiac mrz./mzw., pontiac mrz.
Wiktionary
(1.1) pontiac
Wiktionary
pontifex;
1. w starożytnym Rzymie: członek najwyższego kolegium kapłanów; pontyfik;
2. papież
SJP.pl
pontifeks;
1. w starożytnym Rzymie: członek najwyższego kolegium kapłanów; pontyfik;
2. papież
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. rel. zob. pontyfik.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. pontyfik m., pontyfikat m., pontyfikał m., pontyfikalium n.
przym. pontyfikalny
przysł. pontyfikalnie
Wiktionary
szałas w kształcie ula lub kopuły, który zamieszkują pojedyncze rodziny niektórych plemion Murzynów afrykańskich
SJP.pl
gumowa, nadmuchiwana łódka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nadmuchiwana łódź o płaskim dnie;
(1.2) techn. szczelna konstrukcja utrzymująca się na wodzie;
(1.3) techn. zatapialny zbiornik służący np. do wydobywania wraków;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) O rety! Nasz ponton jest dziurawy!
Wiktionary
IPA: ˈpɔ̃ntɔ̃n, AS: põntõn
Wiktionary
przym. pontonowy
Wiktionary
w gwarze miejskiej: most pontonowy
SJP.pl
żołnierz-specjalista od budowy mostów pontonowych i organizacji przepraw wodnych
SJP.pl
zdrobnienie od: ponton
SJP.pl
w starożytnym Rzymie: członek najwyższego kolegium kapłanów; pontifex, pontifeks
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) staroż. rel. kapłan w starożytnym Rzymie, który należał do kolegium czuwającego nad formalną stroną kultu religijnego;
(1.2) przen. rel. papież lub inny wyższy duchowny
Wiktionary
Pontyfik (od łac. "pontifex", dosł. "budowniczy mostów") – w starożytnym Rzymie członek najwyższego kolegium kapłanów czuwającego nad formalną stroną kultu religijnego i związanych z nimi aktów państwowych.
Pontyfikowie sporządzali kalendarz, wyznaczali daty świąt i terminy procesowe "dies fasti"). W skład kolegium wchodzili m.in. flamenowie i westalki[]. Przewodniczył im "Pontifex Maximus". Mieli oni „budować mosty”, czyli łączyć to, co ziemskie z tym, co boskie.
Wikipedia
rzecz. pontifex m., pontyfikat m., pontyfikał m., pontyfikalium n.
przym. pontyfikalny
przysł. pontyfikalnie
Wiktionary
(1.1) pontifex
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pontyfikat
Wiktionary
rzecz. pontyfikat m.
Wiktionary
insygnia biskupie: mitra (infuła), pastorał, pektorał, pierścień oraz piuska
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób zgodny z pontyfikałem
Wiktionary
rzecz. pontyfikał mrz., pontifex mos., pontyfik mos.
przym. pontyfikalny
Wiktionary
związany z biskupem lub odprawianymi przez niego uroczystościami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. związany ze sprawowanymi przez papieża lub biskupa obrzędami, liturgią
(1.2) przest. pompatyczny, wzniosły
(1.3) hist. związany z urzędem pontyfika w starożytnym Rzymie
Wiktionary
(1.1) Papież sprawował w szatach pontyfikalnych.
Wiktionary
rzecz. pontyfikał m., pontyfikat m., pontifex mos., pontyfik mos.
przysł. pontyfikalnie
Wiktionary
1. okres sprawowania władzy przez papieża lub biskupa;
2. w starożytnym Rzymie: urząd i władza pontyfika, arcykapłana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. okres sprawowania władzy przez papieża lub biskupa;
(1.2) hist. rel. urząd sprawowany przez pontyfika w starożytnym Rzymie
Wiktionary
Pontyfikat – okres sprawowania władzy w Kościele katolickim przez papieża. Pochodzi od łac. słowa "pontifex" (budowniczy mostów), a oznaczającego pontyfika – kapłana należącego do kapłańskiego kolegium w starożytnym Rzymie. Termin "pontificatus" oznaczający początkowo władzę pontyfika przeniesiono później na władzę papieża i biskupa.
Wikipedia
(1.1) Ile właściwie trwał pontyfikat Wojtyły?
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃ntɨˈfʲikat, AS: põntyfʹikat
Wiktionary
rzecz. pontyfik m., pontyfikalia nmos., pontyfikał m., pontifex mos., pontyfikacik mrz.
przym. pontyfikalny
Wiktionary
księga liturgiczna do użytku biskupów katolickich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. księga liturgiczna używana przez katolickich biskupów;
Wiktionary
Pontyfikał, pontyfikał rzymski – rzymskokatolicka księga liturgiczna zawierająca modlitwy, przepisy czynności ceremonii i obrzędów odprawianych przez papieży, biskupów i opatów.
"Pontyfikał rzymski", zreformowany po Soborze Watykańskim II, nie jest, jak to było dawniej, jedną księgą. Dzieli się na poszczególne części, przyporządkowane różnym celebracjom liturgicznym. W jego skład wlicza się zwyczajowo następujące księgi liturgiczne:
Wikipedia
(1.1) W pontyfikale z XVI w. znaleziono dokładny opis tego obrzędu.
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃ntɨˈfʲikaw, AS: põntyfʹikau̯
Wiktionary
rzecz. pontifex mos., pontyfik mos., pontyfikalia lm. nmos., pontyfikat mrz.
przym. pontyfikalny
przysł. pontyfikalnie
Wiktionary
mieszkaniec Pontu (krainy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pontu
Wiktionary
rzecz. Pont mrz.
:: fż. Pontyjka ż.
przym. pontyjski
Wiktionary
mieszkanka Pontu (krainy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pontu
Wiktionary
rzecz. Pont mrz.
:: fm. Pontyjczyk mos.
przym. pontyjski
Wiktionary
→ Pont (kraina starożytna); poncki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pontem, dotyczący Pontu
(1.2) daw. czarnomorski
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. odmiana języka greckiego wywodząca się z Pontu, używana tradycyjnie na południowych i wschodnich wybrzeżach Morza Czarnego;
Wiktionary
rzecz. Pont m., Pontyjczyk mos., Pontyjka ż.
przym. poncki, pontycki
Wiktionary
(1.1) poncki, pontycki
(1.2) czarnomorski
Wiktionary
spędzić pewien czas na nuceniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ponumerować.
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃nũmɛrɔˈvãɲɛ, AS: põnũmerovãńe
Wiktionary
czas. ponumerować dk., numerować ndk.
rzecz. numeracja, numerowanie, numer, numerek, numerologia
przym. numeryczny
Wiktionary
czasownik
(1.1) numerując nadać kolejność całemu zbiorowi elementów
Wiktionary
(1.1) A może by tak ponumerować kolejne części? Wiesz, na przykład ta zacznie się od słów: „Dawno, dawno temu w odległej galaktyce. Część 4”.
Wiktionary
rzecz. numer mrz., ponumerowanie n.
Wiktionary
podwodna część budowli piętrzącej, znajdująca się przed jej urządzeniami upustowymi
SJP.pl
Ponur – część budowli hydrotechnicznej zabezpieczającej dno na stanowisku górnym. Stosowany jest przede wszystkim w budowlach piętrzących (np. zapora, jaz). Ma postać szczelnej, ciężkiej płyty. Dzięki takiej konstrukcji nie tylko zabezpiecza dno rzeki przed rozmywaniem, ale także zwiększa stateczność budowli (przede wszystkim na przesunięcie) oraz wydłuża drogę filtracji. Współcześnie ponur wykonywany jest jako płyta betonowa lub żelbetowa.
Wikipedia
przymiotnik od: ponurak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od ponurak
Wiktionary
rzecz. ponurak m.
Wiktionary
człowiek pozbawiony poczucia humoru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. ktoś stale smutny, ponury, bez poczucia humoru
Wiktionary
(1.1) Brodziak się odwrócił i zobaczył idących w ich kierunku dwóch ponuraków.
Wiktionary
IPA: pɔ̃ˈnurak, AS: põnurak
Wiktionary
rzecz. ponurość ż., ponuractwo n.
:: zdrobn. ponuraczek m.
:: fż. ponuraczka ż.
przym. ponury, ponuracki, ponurawy
przysł. ponuro, ponuracko, ponurawo
Wiktionary
(1.1) borsuk, mruk, smutas
Wiktionary
rzadko: nieco ponury, melancholijny; smętnawy, smutnawy
SJP.pl
ponurek Schneidera - rzadki gatunek chrząszcza z rodziny ponurkowatych, objęty ochroną gatunkową
SJP.pl
o cechach ponurkowatych (rodzina chrząszczy)
SJP.pl
o cechach ponurkowatych (rodzina chrząszczy)
SJP.pl
rodzaj grzybów z rodziny ponurnikowatych
SJP.pl
o cechach ponurnikowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
Ponurnikowate ("Tapinellaceae" Locq. et C. Hahn) – rodzina podstawczaków zaliczana do rzędu borowikowców ("Boletales").
Wikipedia
o cechach ponurnikowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) …od przym. → ponury
Wiktionary
(1.1) Jacek ponuro wpatrywał się w spaloną płytę główną swojego komputera.
Wiktionary
IPA: pɔ̃ˈnurɔ, AS: põnuro
Wiktionary
rzecz. ponurość ż., ponurak m., ponuraczka ż., ponuractwo n., ponurzenie n., sponurzenie n.
czas. ponurzeć ndk., sponurzeć dk.
przym. ponury, ponuracki
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński otryntno, otympnie, otympno
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co ponure; cecha tych, którzy są ponurzy
Wiktionary
rzecz. ponuractwo n., ponurak m., ponuraczka ż., ponurzenie n., sponurzenie n.
czas. ponurzeć ndk., sponurzeć dk.
przym. ponury, ponuracki, ponurawy
przysł. ponuro, ponuracko, ponurawo
Wiktionary
(1.1) posępność
Wiktionary
ciemny, straszny, przerażający
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pełen smutku, przygnębienia
(1.2) taki, który wywołuje smutek, daje przykre wrażenie
Wiktionary
(1.2) Dzisiejsza pogoda jest wyjątkowo ponura.
Wiktionary
IPA: pɔ̃ˈnurɨ, AS: põnury
Wiktionary
rzecz. ponurość ż., ponuractwo n., ponurak m., ponuraczka ż., ponurzenie n., sponurzenie n.
czas. ponurzeć ndk., sponurzeć dk.
przym. ponuracki, ponurawy
przysł. ponuro
Wiktionary
(1.1) posępny, smętny, minorowy, chmurny, pochmurny, zachmurzony; reg. śl. otopulóny
Wiktionary
koń z rasy małych kuców
SJP.pl
[czytaj: ponymit] środowiskowo: zlot fanów serialu animowanego "My Little Pony: Przyjaźń to magia"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ponynać.
Wiktionary
czas. ponynać dk.
Wiktionary
ponęc lśniący - gatunek chrząszcza z rodziny sprężykowatych
SJP.pl
dawniej: znęcić (przyciągnąć, zwabić)
SJP.pl
1. coś wystawione na przynętę;
2. dawniej: skłonność, pociąg, chęć;
3. coś co nęci, kusi; pokusa; urok;
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych; krynia
SJP.pl
Po
Wikipedia
przysłówek
(1.1) od ponętny
Wiktionary
(1.1) To, co miał na tacy, wyglądało niezbyt ponętnie, ale w smaku było znośne.
Wiktionary
rzecz. ponętność ż.
przym. ponętny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: ponętnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: ponętny
SJP.pl
→ ponętny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, kto jest ponętny; pociągający wygląd; powabność, zmysłowość
(1.2) rzad. atrakcyjność czegoś
Wiktionary
(1.1) Jesteś dla siebie za surowa. Zasłaniasz się szerokimi płaszczami, by ukryć swoją ponętność.
(1.1) Wydawało jej się kiedyś, że oboje z chłopem będą zawsze młodzi, silni i urodni, a tymczasem ciężkie pożycie małżeńskie wyssało krzepkość cielesną, odbarwiło krwiste policzki w bledziznę codziennych wyczerpań, pożarło ponętność urody.
(1.2) „Wartością rzeczy jest waga lub ponętność w porównaniu z czymś innym”
(1.2) Kiedy opisuje, co widział, czego doświadczył, ma za sobą nieraz ponętność prawdy i możeby autobiografię lub pamiętniki czasu swego dobrze napisał, ale jowialności jego są ckliwe, a wymysły nieprzydatne do zbudowania jednolitej całości.
Wiktionary
rzecz. nęcenie n.
czas. nęcić ndk., ponęcić dk.
przym. ponętny, nęcący
przysł. ponętnie, nęcąco
Wiktionary
(1.1) powab
Wiktionary
pociągający;
1. wzbudzający pożądanie;
2. bardzo atrakcyjny; nęcący, kuszący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wzbudzający pożądanie, bardzo atrakcyjny
Wiktionary
(1.1) Wdówka jest ponętna, ale tamta ponętniejsza stokroć, jako stworzenie nieobeznane z niczem, czyste jak łza, słodkie, niewinne.
Wiktionary
rzecz. ponętność ż.
przysł. ponętnie
Wiktionary
(1.1) sexy, seksowny, powabny, atrakcyjny, pociągający
Wiktionary
obcować przez pewien czas, np. z naturą
SJP.pl
obedrzeć wiele razy, w wielu miejscach
SJP.pl
obedrzeć wiele razy, w wielu miejscach
SJP.pl
obdziergać po kolei, wiele razy; poobszywać, poobrębiać
SJP.pl
obiecać wiele czegoś
SJP.pl
odbywający się po obiedzie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) następujący, odbywający się po obiedzie
Wiktionary
(1.1) Zawołała Julię i pospieszyła do kuchni, by przygotować rodzinie poobiednią porcję teiny.
Wiktionary
rzecz. obiad mrz., obiadek mrz.
czas. obiadować
przym. obiadowy
Wiktionary
obkroić po kolei wiele czegoś
SJP.pl
obkręcić po kolei, wiele razy
SJP.pl
dawniej, dziś gwarowo: oblec wiele czegoś; poodziewać, pookrywać
SJP.pl
oblepić coś ze wszystkich stron
SJP.pl
spędzić pewien czas na obmacywaniu
SJP.pl
obmyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
obrazić po kolei, wiele razy
SJP.pl
czasownik
(1.1) dokonany od|obserwować.
Wiktionary
(1.1) Kiedy wszakże wracała, usłyszała głosy Julczynych przyjaciół, dobiegające już z kuchennych rewirów, wobec czego odstawiła paprotkę i podkradła się na palcach, żeby poobserwować tego wspaniałego Tolka.
Wiktionary
potocznie, o grupie ludzi: zająć kolejno wszystkie miejsca na czymś
SJP.pl
obstawić wiele czegoś
SJP.pl
obwiesić coś lub kogoś dużą liczbą czegoś
SJP.pl
ocenić po kolei, wiele razy; spędzić pewien czas na ocenianiu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poocierać.
Wiktionary
czas. poocierać dk.
Wiktionary
spędzić pewien czas na odchudzaniu
SJP.pl
o wielu rzeczach: utracić ciecz przez jej ściekanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poodcinać.
Wiktionary
czas. poodcinać dk.
Wiktionary
odcisnąć wiele czegoś kolejno, jedno po drugim
SJP.pl
1. oddalić po kolei, wiele razy;
2. pooddalać się - oddalić się jeden po drugim
SJP.pl
oddychać głęboko przez pewien czas
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany
(1.1) przez pewien czas lub kilkakrotnie głęboko oddychać, wdychać coś
Wiktionary
(1.1) Jedziemy nad morze, pooddychamy świeżym powietrzem.
Wiktionary
(1.1) powdychać
Wiktionary
1. odedrzeć jedno po drugim;
2. pooddzierać się - odedrzeć się jedno po drugim
SJP.pl
odgonić po kolei kogoś lub coś
SJP.pl
odkopać po kolei, wiele razy
SJP.pl
odkroić po kolei, wiele razy
SJP.pl
odlepić po kolei, wiele razy
SJP.pl
spędzić pewien czas na odlewaniu
SJP.pl
odmienić po kolei, wiele razy
SJP.pl
odeprzeć po kolei, wiele razy
SJP.pl
odpiąć coś kolejno, jedno po drugim
SJP.pl
odpisać po kolei, wiele razy
SJP.pl
spędzić pewien czas na odpoczywaniu; porelaksować się
SJP.pl
odpowiedzieć po kolei, wiele razy
SJP.pl
1. odepchnąć po kolei, wiele razy;
2. zrazić wiele osób
SJP.pl
odpędzić po kolei, wiele razy
SJP.pl
spędzić pewien czas na odrabianiu
SJP.pl
pousuwać wierzchnią warstwę czegoś przez skrobanie, drapanie
SJP.pl
odstawić po kolei wiele osób lub rzeczy, jedna za drugą
SJP.pl
odstraszyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
odsypać po kolei, wiele razy
SJP.pl
rozmnożyć wiele roślin poprzez odłączenie od nich organu i wysadzenie go w ziemi
SJP.pl
odtruć po kolei, wiele razy
SJP.pl
odważyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
odwołać po kolei, wiele razy
SJP.pl
odwzorować wiele czegoś
SJP.pl
1. odziać po kolei, wiele razy;
2. poodziewać się - o wielu: ubrać się; poubierać się
SJP.pl
1. wyróżnić odznaczeniem wiele osób;
2. znacząc, powyodrębniać coś z jakiejś całości;
3. poodznaczać się -
a) powyróżniać się czymś;
b) być gdzieś widocznym przez pewien czas;
c) wyróżnić odznaczeniem siebie nawzajem
SJP.pl
odzwierciedlić po kolei, wiele razy; pooddawać
SJP.pl
odłamać po kolei, wiele razy
SJP.pl
odłączyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
odświeżyć wiele czegoś
SJP.pl
ofiarować po kolei, wiele razy
SJP.pl
spędzić pewien czas na ogarnianiu czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pooglądać.
Wiktionary
czas. pooglądać dk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) dokonany od|oglądać.
Wiktionary
(1.1) A potem… Potem pojedziemy trochę wolniej. Pooglądamy widoki. Zmitrężymy nieco po drodze.
Wiktionary
rzecz. pooglądanie n.
Wiktionary
ograniczyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
poobklejać, pooblepiać;
1. przykleić dużą ilość czegoś do czegoś innego, ze wszystkich stron lub w wielu miejscach;
2. pokryć ze wszystkich stron dużą ilością czegoś miękkiego i gęstego;
3. pooklejać się - przykleić dużą ilość czegoś do swojego ciała lub ubrania
SJP.pl
określić po kolei, wiele razy
SJP.pl
[czytaj: pul]
1. porozumienie przedsiębiorstw kapitalistycznych; pul;
2. odmiana bilarda z numerowanymi bilami; pool bilard, poolbilard
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jedna z odmian bilarda
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: pulbilard] odmiana bilarda z numerowanymi bilami; pool bilard, pool
SJP.pl
naolejować, zaolejować;
1. nasycić materiał olejem w celach konserwacyjnych;
2. nałożyć olej na włosy w celach pielęgnacyjnych
SJP.pl
potocznie: zlekceważyć wiele osób lub spraw
SJP.pl
spędzić pewien czas na omawianiu czegoś
SJP.pl
ominąć po kolei, wiele razy
SJP.pl
poukładać przez jakiś czas lub wielu osobom włosy w loki lub fale
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poopalać.
Wiktionary
IPA: ˌpɔːpaˈlãɲɛ, AS: p•opalãńe
Wiktionary
czas. poopalać, palić
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. opalać)
(1.1) opalić coś w dużej ilości, w wielu miejscach, strawić powierzchnię ogniem
czasownik zwrotny dokonany poopalać się (ndk. opalać się)
(2.1) o wielu osobach: opalić się na słońcu, spiec się
(2.2) spędzić jakiś czas na słońcu, opalając się
Wiktionary
(1.1) Dookoła widać było poopalane drzewa.
(2.1) Aleśmy się poopalali podczas tej górskiej wędrówki.
(2.2) Idziesz z nami na plażaażę poopalać się?
Wiktionary
IPA: ˌpɔːˈpalat͡ɕ, AS: p•opalać
Wiktionary
rzecz. poopalanie
czas. palić
Wiktionary
występujący po oparzeniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. następujący po operacji
Wiktionary
czas. operować
Wiktionary
poopiekować się - spędzić pewien czas na opiekowaniu się
SJP.pl
wulgarnie: poopierdalać (się) - spędzić pewien czas na opierdalaniu (się)
SJP.pl
pooplatać się; pooplątywać się -
1. oplątać się wieloma różnymi przedmiotami;
2. wielokrotnie oplątać się wokół kogoś lub czegoś
SJP.pl
oprowadzić po kolei, wiele razy
SJP.pl
opryskać po kolei, wiele razy
SJP.pl
opróżnić po kolei, wiele razy
SJP.pl
1. opędzić wszystkich po kolei;
2. poopędzać się - opędzić się od wielu osób, rzeczy
SJP.pl
opłacić po kolei, wiele razy
SJP.pl
opłukać po kolei, wiele razy
SJP.pl
porobić na czymś bruzdy
SJP.pl
czasownik
(1.1) spowodować pokrycie czegoś bruzdami, nierównościami czy zmarszczkami
Wiktionary
(1.1) Na jego pooranej przez czas twarzy malował się standardowy uśmiech
Wiktionary
orbitować przez pewien czas
SJP.pl
spędzić pewien czas na organizowaniu
SJP.pl
o grupie ludzi: zamieszkać gdzieś na stałe
SJP.pl
oskubać po kolei, wiele razy
SJP.pl
osuszyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
spędzić pewien czas na oszczędzaniu
SJP.pl
1. oszukać po kolei, wiele razy;
2. spędzić pewien czas na oszukiwaniu kogoś
SJP.pl
osłabić po kolei, wiele razy
SJP.pl
otrzymać po kolei, wiele razy
SJP.pl
otulić dokładnie wiele osób lub rzeczy; pootulać się: otulić się dokładnie
SJP.pl
uderzając, spowodować liczne uszkodzenia; pootłukiwać, poobtłukiwać, poobijać
SJP.pl
ozdobić po kolei, wiele razy
SJP.pl
duchowny w Kościele prawosławnym i grekokatolickim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. kapłan Cerkwi prawosławnej lub greckokatolickiej;
(1.2) przest. pogard. ksiądz
(1.3) hist. w średniowieczu: ksiądz katolicki
(1.4) gw-pl|Warszawa. depr. wyższy oficer lub generał LWP w polskim mundurze, noszący się na wzór rosyjski
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. odmiana muzyki rozrywkowej, rytmiczna i melodyjna, wykorzystująca zwykle instrumenty elektroniczne
(2.2) kultura masowa, popularna
(2.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. klej szewski
przymiotnik relacyjny
(3.1) muz. dotyczący muzyki pop (2.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jest on popem w miejscowej cerkwi.
(1.2) Pop, klecha, przyczajmy się i schowajmy rogi.
(1.3) Pop ochrzcił w sobotę Emilkę.
(2.1) W wolnych chwilach słucham popu.
(3.1) To radio nie jest pop. Nie chcę go słuchać.
Wiktionary
IPA: pɔp, AS: pop
Wiktionary
(1.1-3)
rzecz. popadia ż., popowic m., popadianka ż., popówka ż., Popadia ż.
przym. popi, popowy, popowski
(2.1-2, 3.1)
rzecz. popularność ż.
przym. popowy, popularny
Wiktionary
(1.1) pot. batiuszka, paroch (greckokatolicki)
(1.2) klecha, katabas
Wiktionary
kierunek sztuki współczesnej posługujący się różnorodnymi technikami twórczymi, nawiązujący do życia wielkomiejskiego, reklam, komiksów; popart
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) kierunek w sztuce współczesnej nawiązujący do kultury masowej drugiej połowy XX wieku, oddający obraz cywilizacji wielkomiejskiej, tworzący m.in. kompozycje z przedmiotów codziennego użytku;
Wiktionary
Pop-art, popart (z ang. popular art – "sztuka popularna") – prąd artystyczny w sztuce po II wojnie światowej, wywodzący się z ekspresjonizmu abstrakcyjnego. Termin "pop-art" został po raz pierwszy użyty przez angielskiego krytyka sztuki Lawrence’a Allowaya w „Przeglądzie Architektonicznym” („Architectural Digest”) z 1952 roku do opisania tych obrazów, które ilustrowały powojenny konsumpcjonizm i czerpały z dóbr materializmu.
Wikipedia
(1.1) Pop-art jest jednym z przejawów współczesnej sztuki.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kultura popularna, zwykle rozrywkowa, łatwa w odbiorze, przeznaczona dla masowego odbiorcy
Wiktionary
(1.1) Najbrzydszym, najsympatyczniejszym i najmniej udanym potworem pop-kultury okazał się King Kong, gdy po czterdziestoletniej nieobecności na ekranie i ku uciesze (?) kolejnych pokoleń znów wynurzył się z dżungli.
Wiktionary
rzecz. popkultura ż., popkulturowość ż.
przym. popkulturowy
przysł. popkulturowo
Wiktionary
(1.1) popkultura, kultura masowa, kultura popularna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. odmiana muzyki rozrywkowej
Wiktionary
(1.1) Zbyszek kocha pop-music, słucha jej od wczesnej młodości.
Wiktionary
polityk zdobywający popularność sposobami zbliżonymi do metod używanych przez celebrytów i postaci popkultury
SJP.pl
polityk zdobywający popularność sposobami zbliżonymi do metod używanych przez celebrytów i postaci popkultury
SJP.pl
[czytaj: pop rok] gatunek muzyczny łączący elementy popu i rocka; pop rock
SJP.pl
Pop-rock – gatunek muzyczny, który łączy w sobie elementy popu i rocka. Piosenki pop-rockowe cechują się prostą budową, „chwytliwą” melodią i powtarzającymi się fragmentami (co jest charakterystyczne dla popu) oraz instrumentarium opartym na gitarach elektrycznych i perkusji (charakterystycznym dla rocka). Terminem pop-rock po raz pierwszy opisano wczesne przeboje zespołu The Beatles.
Wikipedia
[czytaj: pop ap] w informatyce: wyskakujące okno, rodzaj funkcji stron internetowych, która powoduje automatyczne otwarcie nowego okna lub karty przeglądarki; popup
SJP.pl
skrót od: Post Office Protocol 3, w informatyce: protokół pocztowy wykorzystywany do odbioru poczty elektronicznej z serwera pocztowego
SJP.pl
Post Office Protocol (POP) – protokół internetowy z warstwy aplikacji pozwalający na odbiór poczty elektronicznej ze zdalnego serwera do lokalnego komputera poprzez połączenie TCP/IP.
Kiedy użytkownik połączy się z siecią, to korzystając z POP3, może pobrać czekające na niego listy do lokalnego komputera. Jednak protokół ten ma wiele ograniczeń:
Wikipedia
popaciać się - potocznie:
1. pobrudzić się w wielu miejscach czymś miękkim, mazistym; pobabrać się, popaćkać się;
2. posmarować się czymś, np. kremem
SJP.pl
czasownik
(1.1) pakując podzielić całość na paczki
Wiktionary
spowodować wykrzywienie, wygięcie wielu rzeczy lub jednej rzeczy w wielu miejscach; powykrzywiać, pokoślawić, powykręcać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. popaść)
(1.1) znaleźć się w trudnym położeniu
(1.2) zostać opanowanym przez negatywne uczucia
Wiktionary
(1.1) [..] okrył się mrokiem, brudem i popadł w ruinę.
(1.2) [...] aby nie popaść w banał.
Wiktionary
(1.1) uwikłać się, wpakować się
(1.2) pogrążyć się
Wiktionary
żona popa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żona popa
Wiktionary
Popadia ( Попадя) – szczyt na Ukrainie, w Gorganach, o wysokości 1740 m n.p.m.
Wikipedia
rzecz. pop m., popowic m., popadianka ż., popówka ż., Popadia ż.
przym. popi, popowy, popowski
Wiktionary
przestarzale: córka popa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) córka popa
Wiktionary
rzecz. pop m., popowic m., popadia ż., popówka ż., Popadia ż.
przym. popi, popowy, popowski
Wiktionary
taki, który popadł (zdarzył się); popadły
SJP.pl
o śniegu, deszczu: padać słabo, z przerwami
SJP.pl
znaleźć się w jakiejś sytuacji, wpaść w jakieś położenie
SJP.pl
spędzić pewien czas na wygłupianiu się, zachowywaniu się niepoważnie; pobłaznować
SJP.pl
1. spalać w wielu miejscach;
2. palić w odstępach czasowych
SJP.pl
spędzić chwilę na paleniu fajki, papierosa itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zachowanie czegoś przykrego w pamięci przez długi czas
Wiktionary
czas. popamiętać dk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) zachowywać coś przykrego w pamięci przez długi czas
Wiktionary
(1.1) Uważaj, bo jeszcze mnie popamiętasz!
Wiktionary
IPA: ˌpɔpãˈmʲjɛ̃ntat͡ɕ, AS: popãmʹi ̯ẽntać
Wiktionary
czas. pamiętać, zapamiętywać
rzecz. popamiętanie n., pamięć
Wiktionary
dziejący się, następujący po pandemii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. upodobniony do pana (lepiej ubrany)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|popaprać.
Wiktionary
rzecz. niepopapranie n.
czas. popaprać dk.
Wiktionary
ktoś, komu nic się nie udaje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) posp. pogard. osoba, której nic się nie udaje w życiu
(1.2) posp. pogardliwie o mężczyźnie
Wiktionary
czas. popaprać
Wiktionary
(1.1) pot. niedojda, niedorajda, nieudacznik, ciamajda, cielę, ofiara losu, oferma, patafian, safanduła, sierota, trąba, trąba jerychońska; wulg. pierdoła, pipa
(1.2) posp. zafajdaniec; wulg. zasraniec, pierdolec, pierdoła, pipa
Wiktionary
przyprawić jakąś potrawę wysuszoną i sproszkowaną papryką
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. popatrz
Wiktionary
(1.1) Popar, już je ponowa! → Popatrz, już jest nów!
Wiktionary
podzielić grunt na mniejsze części, parcele
SJP.pl
kierunek sztuki współczesnej posługujący się różnorodnymi technikami twórczymi, nawiązujący do życia wielkomiejskiego, reklam, komiksów; pop-art
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pomoc, akceptacja, wsparcie otrzymywane od kogoś
Wiktionary
(1.1) Okrucieństwa Imperium zostaną upublicznione i Mon Mothma wraz z Senatem na uchodźstwie zyskają poparcie.
Wiktionary
IPA: pɔˈparʲt͡ɕɛ, AS: poparʹće
Wiktionary
czas. popierać ndk., poprzeć dk.
rzecz. parcie n., popieranie n.
Wiktionary
kierunek sztuki współczesnej posługujący się różnorodnymi technikami twórczymi, nawiązujący do życia wielkomiejskiego, reklam, komiksów; pop-art
SJP.pl
odnoszący się do popartu
SJP.pl
artysta reprezentujący kierunek w sztuce współczesnej polegający na tworzeniu kompozycji naśladujących styl reklam, komiksów
SJP.pl
artystka reprezentująca kierunek w sztuce współczesnej polegający na tworzeniu kompozycji naśladujących styl reklam, komiksów
SJP.pl
1. spowodować oparzenia;
2. połączyć w pary wiele zwierząt w celach rozrodczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. obrażenie skóry wskutek działania wysokiej tempteratury lub substancji żrącej
Wiktionary
(1.1) Na przedramionach ofiara miała liczne ślady niedawnych poparzeń.
Wiktionary
czas. poparzyć dk.
przym. parzelniczy, parzydełkowy
rzecz. parzenie n., oparzenie n.
Wiktionary
potocznie: człowiek, który uległ poparzeniu; poparzony
SJP.pl
1. spowodować oparzenia;
2. połączyć w pary wiele zwierząt w celach rozrodczych
SJP.pl
1. spowodować oparzenia;
2. połączyć w pary wiele zwierząt w celach rozrodczych
SJP.pl
przestarzałe:
1. przerwa w podróży w celu nakarmienia koni, dla odpoczynku; postój, przystanek;
2. nakarmienie, napasienie (się);
3. miejsce przeznaczona do pasienia się zwierząt; pastwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. żarłok
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) daw. pastwisko
Wiktionary
rzecz. wypas mrz., wypasacz mos.
Wiktionary
dawniej:
1. przebywać gdzieś krótko, być gdzieś przejazdem;
2. rzadko: zatrzymywać się na popas
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. popaść)
(1.1) daw. książk. zatrzymywać się w podróży w celu odpoczynku i nakarmienia zwierząt pociągowych
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) daw. rzad. przebywać gdzieś tymczasowo
czasownik przechodni niedokonany (dk. popaść)
(3.1) spędzać czas na pasieniu zwierząt
(3.2) daw. praw. wypasać własne zwierzęta na cudzym gruncie
Wiktionary
potocznie: zanieczyścić, pobrudzić; zapaskudzić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Ukrainie, w obwodzie ługańskim.
Wiktionary
Popasna ( Попасна, Попасная) – miasto na Ukrainie w obwodzie ługańskim.
Wikipedia
IPA: pɔˈpas.na
Wiktionary
przym. popasniański
Wiktionary
popastwić się - spędzić pewien czas na pastwieniu się
SJP.pl
spojrzeć, rozejrzeć się; obejrzeć, przyjrzeć się; popatrzyć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. patrzeć)
(1.1) dokonany od|patrzeć.
Wiktionary
(1.1) Warto także, choć na chwilę, zatrzymać się i popatrzeć na otaczający nas pejzaż.
(1.1) – Popatrzcie tylko, towarzysze, kto tu przyjechał z nami na obóz i jakie przywiózł z sobą materiały do szkolenia? – wołał na apelu nasz chudy jak patyk kierownik, którego nazywaliśmy Dzierżyńskim.
Wiktionary
IPA: pɔˈpaṭʃɛt͡ɕ, AS: popaṭšeć
Wiktionary
czas. popatrzyć
Wiktionary
(1.1) rzad. war. popatrzyć
Wiktionary
spojrzeć, rozejrzeć się; obejrzeć, przyjrzeć się; popatrzeć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany
(1.1) rzad. war. popatrzeć
czasownik zwrotny dokonany popatrzyć się
(2.1) rzad. war. popatrzeć się
Wiktionary
(1.1) Rozsiadłem się przy stoliku w cieniu i zapaliłem. […] Popatrzyłem na kiepownicę i ponownie strząsnąłem popiół na pokład.
(1.1) Kiedy popatrzyłam na Profesora pytającym wzrokiem i wyszeptałam, że tego języka nie znam, usłyszałam, że to dobra okazja, żeby go trochę poznać.
(2.1) Ewa przywitała mnie słowami: „Pojedziesz do Polskiej Armii”. Popatrzyłam się na nią i prosiłam o wyjaśnienie.
Wiktionary
rzecz. opatrzność ż., nieopatrzność ż., zaopatrzenie n., niedopatrzenie n., opatrzenie n., patrzałki nmos., patrzyciel mos.
czas. napatrzyć dk., napatrzyć się dk., opatrzyć dk., opatrzyć się dk., patrzyć ndk., patrzyć się ndk., dopatrzyć dk., dopatrzyć się dk., patrzeć ndk., patrzeć się ndk., przypatrzyć dk., przypatrzyć się dk., rozpatrzyć dk., rozpatrzyć się dk., upatrzyć dk., przepatrzyć dk., podpatrzyć dk., podpatrzyć się dk., spatrzyć dk., spatrzyć się dk., wpatrzyć się dk., zaopatrzyć dk., zaopatrzyć się dk., napatrzeć dk., napatrzeć się dk., popatrzeć dk., popatrzeć się dk., wypatrzyć dk., wypatrzyć się dk., zapatrzyć się dk., wpatrzeć się dk., opatrzać ndk.
przym. nieopatrzny, opatrzny, opatrznościowy
przysł. nieopatrznie, opatrznie
Wiktionary
(1.1) war. popatrzeć
(2.1) war. popatrzeć się
Wiktionary
potocznie: popałętać się - spędzić pewien czas na pałętaniu się; popętać się, poszwendać się, powałęsać się
SJP.pl
dawniej: nałożnica, konkubina, kochanka
SJP.pl
znaleźć się w jakiejś sytuacji, wpaść w jakieś położenie
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. popadać)
(1.1) dokonany od|popadać.
czasownik przechodni dokonany (ndk. popasać)
(2.1) spędzić jakiś czas, pasąc zwierzęta
(2.2) książk. zatrzymać się gdzieś na pewien czas w trakcie podróży
Wiktionary
odbywający się, zachodzący po październiku, zwłaszcza gdy ów październik kojarzony jest z jakimś konkretnym wydarzeniem (czyli np. odbywający się po rewolucji październikowej albo mający miejsce po VII Plenum KC PZPR w 1956 r.)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. taki, który nastąpił po wydarzeniach październikowych 1956 r. w Polsce
Wiktionary
(1.1) (…) mimo pozornego, popaździernikowego rozluźnienia SB rozpracowywała intensywnie paryską „Kulturę” (…).
Wiktionary
przym. październikowy
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. popychać)
(1.1) dokonany od|popychać.
czasownik zwrotny dokonany popchnąć się (ndk. popychać się)
(2.1) dokonany od|popychać się.
Wiktionary
rzecz. popchnięcie n., popychanie n., popychadło n., popychle n.
czas. popychać ndk.
Wiktionary
[czytaj: popkorn] prażona kukurydza; popkorn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) prażona kukurydza
Wiktionary
Popcorn ( popcorn), prażona kukurydza – przekąska z prażonych w wysokiej temperaturze ziaren kukurydzy, co powoduje ich „spuchnięcie” i wyrzucenie z wnętrza miękkiej, chrupiącej, białkowo-skrobiowej masy.
Wikipedia
(1.1) Arek, idąc do kina, kupuje zawsze największe opakowanie popcornu.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Pope – miejscowość na Łotwie, w centralnej części novadsu Windawa, przy drodze krajowej łączącej Rygę z Windawą, 669 mieszkańców (2004), siedziba władz gminy ("Popes pagasts"). Znajduje się tam pałac z XVII-XIX wieku.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. pojechać gdzieś na rowerze;
2. potocznie: pójść gdzieś szybko
SJP.pl
odnoszący się do czasów po PRL-u, będący pozostałością po PRL-u
SJP.pl
[czytaj: popegieerowski] pozostały po PGR-ze, po okresie PGR-ów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący sytuacji i obszarów po zamkniętych PGR-ach
Wiktionary
(1.1) Chcą przeznaczyć konkretne kwoty dla popegeerowskich gmin na północy kraju.
Wiktionary
przym. pegeerowski
skr. PGR
rzecz. pegeeryzacja ż., pegeer mrz., pegeerowiec mos., pegeerowskość ż.
przysł. pegeerowsko
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. rodzaj tkaniny o gęstym splocie, zazwyczaj bawełnianej lub jedwabnej
2. potocznie: coś kiepskiego, słabej jakości lub sytuacja, która źle poszła, była rozczarowująca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włók. rodzaj tkaniny o splocie płóciennym;
(1.2) pot. pejor. coś tandetnego, małowartościowego
(1.3) pot. coś czego się wstydzimy
Wiktionary
Popelina – mocna tkanina wełniana, bawełniana lub jedwabna o splocie płóciennym, przypominająca ryps, wykorzystywana w produkcji koszul, sukni i płaszczy.
Wikipedia
(1.3) Ty, stary, wczoraj spiłem się do nieprzytomności i taka popelina z tego wyszła, że szkoda gadać.
Wiktionary
IPA: ˌpɔpɛˈlʲĩna, AS: popelʹĩna
Wiktionary
przym. popelinowy, popeliniarski
Wiktionary
(1.2) badziewie, kaszana, maniana, tandeta
(1.3) blamaż, kaszana, kompromitacja, maniana, obciach, wstyd
Wiktionary
Poperczyn – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie krasnostawskim, w gminie Żółkiewka.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Żółkiewka. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 160 mieszkańców.
Wikipedia
spryskać perfumami; naperfumować, uperfumować
SJP.pl
przedstawiciel subkultury młodzieżowej aktywnej w Polsce w latach 1981-85, noszący długą grzywkę zaczesaną na bok i bardzo eleganckie ubranie; poppers, sajkowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) socjol. zob. poppers.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
prowadzić przez pewien czas rozmowy mające doprowadzić do zawarcia umowy lub podpisania układów
SJP.pl
Popeye – fikcyjny bohater komiksów i krótkometrażowych filmów animowanych, stworzony w 1929 roku przez Elziego Crislera Segara, przedstawiany z nieodłączną fajką w ustach.
W latach 1933–1957 powstał seria kinowych filmów animowanych (pierwszy to: "Marynarz Popeye"), a w latach 1960–1962 serial animowany. W 1980 Robert Altman nakręcił film fabularny, z dekoracji stworzonych do niego na Malcie powstał park rozrywki Popeye Village.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|popełniać.
Wiktionary
czas. popełniać ndk.
rzecz. popełnienie n.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. popełnić)
(1.1) robić coś nieodpowiedniego czy złego
(1.2) żart. stawać się twórcą czegoś
Wiktionary
(1.1) Procedura została wprowadzona w celu uniknięcia pretensji ze strony tych gęgających senatorów, którzy twierdzą, że flota popełnia zbrodnie wojenne.
(1.1) Za każdym razem, gdy Józek popełniał błędy w krokach tańca, Małgosia się śmiała do rozpuku.
(1.2) Codziennie popełniam vlogi.
Wiktionary
rzecz. popełnienie n., popełnianie n.
czas. popełnić
Wiktionary
(1.1) czynić, dopuszczać się, robić
(1.2) tworzyć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|popełnić.
Wiktionary
IPA: ˌpɔpɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: popeu̯ʹńė̃ńe
Wiktionary
czas. popełnić dk., popełniać ndk.
rzecz. popełnianie n.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. popełniać)
(1.1) zrobić coś złego
(1.2) żart. stworzyć marny utwór (np. literacki)
Wiktionary
(1.1) Latem 1939 roku popełniłem poważny błąd kupując sobie kapelusz zwany „panama”.
Wiktionary
IPA: pɔˈpɛwʲɲit͡ɕ, AS: popeu̯ʹńić
Wiktionary
rzecz. popełnienie n.
czas. popełniać ndk.
Wiktionary
(1.1) dopuścić się
(1.2) spłodzić
Wiktionary
taki, który gdzieś popełznął; popełźnięty, popełzły
SJP.pl
taki, który gdzieś popełzł; popełznięty, popełźnięty
SJP.pl
taki, który gdzieś popełznął; popełznięty, popełzły
SJP.pl
przymiotnik od: pop (w znaczeniu: duchowny prawosławny)
SJP.pl
potocznie: spędzić pewien czas na pichceniu; pogotować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|popić.
Wiktionary
spędzić pewien okres czasu na pieczeniu; upiec coś jedno po drugim
SJP.pl
paląc, zamieniać w popiół
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitsłow. legendarny władca Polan lub Goplan z IX wieku;
(1.2) imię|polski|m.
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) geogr. wieś w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Piszczac;
(2.2) geogr. miejscowość w północno-wschodniej Litwie nad rzeką Rowieją;
(2.3) geogr. toponim, nazwa szeregu wzniesień i wzgórz w Polsce
Wiktionary
Popiel ІІ; "de regno Pumpil (Popel)", imię, rekonstruowane, jako Pąpyl – legendarny władca Polan lub Goplan z IX wieku.
Wikipedia
(1.1) Według Galla na postrzyżynach u Piasta miał być obecny również sam Popiel, gdyż "książę wcale nie uważał sobie za ujmę zajść do swojego wieśniaka".
(2.1) Według spisu powszechnego z roku 1921 miejscowość Popiel posiadała 12 domów i 68 mieszkańców.
(2.2) W pałacu w Popielu urodził się hetman wielki litewski Janusz Radziwiłł.
(2.3) Wchodząc na Popiel, widzieliśmy żmiję.
Wiktionary
rzecz. popiołek mrz., popielatość ż., Popielec mrz., popielica ż., popielice lm nm., popielisko n., popielnik mrz., popiół mrz.
czas. popielić ndk.
przym. popielaty
przysł. popielato
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. robotnik pracujący przy usuwaniu popiołu i żużlu spod palenisk w kopalni, elektrowni itp.;
2. dawniej: człowiek zajmujący się wypalaniem lub sprzedawaniem popiołu
SJP.pl
Popielatka ("Oplosia") – rodzaj chrząszczy z rodziny kózkowatych.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w barwie jasnoszarej
Wiktionary
przym. popielaty
rzecz. Popiel mos./mrz./ż.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) z użyciem popielatobiałej barwy
Wiktionary
(1.1) Kuchnia, pomalowana przez Romana na popielatobiało, prezentowała się znakomicie.
Wiktionary
przym. popielatobiały
Wiktionary
biały o popielatym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) biały o popielatym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Ludmiła przyszła w popielatobiałej garsonce ze sztruksu.
(1.1) Zdobysław dostał popielatobiałe skarpety od salowych z trzeciego piętra.
Wiktionary
przysł. popielatobiało
Wiktionary
brunatny o popielatym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) czarny o popielatym odcieniu
Wiktionary
(1.1) W popielatoczarnych pelerynach wyskoczyliśmy ratować pranie przed deszczem.
Wiktionary
IPA: ˌpɔpʲjɛlatɔˈt͡ʃarnɨ, AS: popʹi ̯elatočarny
Wiktionary
niebieski o odcieniu popielatym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niebieski o popielatym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Te popielatoniebieskie spodnie wyblakły, czy takie były oryginalnie?
Wiktionary
IPA: ˌpɔpʲjɛlatɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci, AS: popʹi ̯elatõńebʹi ̯esʹḱi
Wiktionary
płowy o popielatym odcieniu
SJP.pl
siwy o odcieniu popielatym
SJP.pl
srebrzysty o odcieniu popielatym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) srebrzysty o popielatym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Mewy pod słońce wydawały się popielatosrebrzyste.
Wiktionary
IPA: ˌpɔpʲjɛlatɔsrɛˈbʒɨstɨ, AS: popʹi ̯elatosrebžysty
Wiktionary
nieco szary o popielatym odcieniu
SJP.pl
szary o odcieniu popielatym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szary o popielatym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Dodaj trochę koloru do tego pokoju, bo w tych popielatoszarych ścianach wszystko wydaje się smutne.
Wiktionary
IPA: ˌpɔpʲjɛlatɔˈʃarɨ, AS: popʹi ̯elatošary
Wiktionary
przym. szaropopielaty
Wiktionary
mający popielate włosy
SJP.pl
żółty o odcieniu popielatym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) żółty o popielatym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Od czego są te popielatożółte plamaamy na prześcieradle?
Wiktionary
IPA: ˌpɔpʲjɛlatɔˈʒuwtɨ, AS: popʹi ̯elatožuu̯ty
Wiktionary
mający kolor popiołu, szary, jasnoszary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kolor jasnoszary, taki jak kolor popiołu
Wiktionary
(1.1) Zmyjesz te popielate ślady ze szklanki, czy ja mam to zrobić?
Wiktionary
IPA: ˌpɔpʲjɛˈlatɨ, AS: popʹi ̯elaty
Wiktionary
rzecz. Popiel mos./mrz./ż., popiół mrz., popielnica ż., popiel ż., popielatość ż.
przysł. popielato
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) rel. związany z Popielcem, odbywający się w Popielec
Wiktionary
IPA: ˌpɔpʲjɛlˈt͡sɔvɨ, AS: popʹi ̯elcovy
Wiktionary
rzecz. popielisko n., popiołek mrz., popioły nmos., popielnica ż., Popielec, popiół, popielniczka
Wiktionary
dzień rozpoczynający okres Wielkiego Postu; środa popielcowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. zob. Środa Popielcowa.
Wiktionary
Środa Popielcowa, Popielec (staropolska nazwa: Wstępna Środa) − w kalendarzu katolickim pierwszy dzień wielkiego postu, przypadający 46 dni (40-dniowy okres postu po wyłączeniu niedziel) przed Wielkanocą, czyli między 4 lutego a 10 marca. Jest to dzień pokuty − obowiązują:
Wikipedia
(1.1) Dopiero we wstępną środę, w Popielec, nie szykując nawet śniadania, ogarnęła się, jak mogła najlepiej, dzieci dała pod Weronczyną opiekę i zabierała się do wyjścia.
(1.1) Na ten popielec zjeżdżali się i schodzili do kościołów wszyscy katolickiego wyznania, panowie nawet najwięksi nigdy go nie opuszczali.
Wiktionary
IPA: pɔˈpʲjɛlɛt͡s, AS: popʹi ̯elec
Wiktionary
rzecz. popielnica ż., popiół mrz., popielnik mos./mrz.
przym. popielcowy
Wiktionary
(1.1) Środa Popielcowa, Wstępna Środa
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwa kilku miejscowości w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Popielów (miejscowość)
SJP.pl
występujący po pielgrzymce
SJP.pl
1. roślina z rodziny różowatych, o płożących pędach i kwaśnych, pokrytych sinym nalotem owocach, rosnąca dziko w całej Polsce; jeżyna popielicowa;
2. gryzoń nadrzewny z rodziny pilchowatych, żywiący się nasionami, owocami a także owadami i ślimakami, zasypiający na zimę; pilch;
3. potocznie: wyprawiona skóra z tego gryzonia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Glis|Brisson|ref=tak., rodzaj ssaka z rodziny popielicowatych, nadrzewny gryzoń o popielatym futrze
(1.2) zool. gryzoń z rodzaju popielic (1.1)
(1.3) lm. popielice → futro z popielicy (1.2)
(1.4) bot. nazwa systematyczna|Rubus caesius|L.|ref=tak., gatunek rośliny z rodziny różowatych;
(1.5) bot. roślina z gatunku popielic (1.4)
(1.6) bot. nazwa systematyczna|Pericallis × hybrida|ref=tak., mieszaniec roślin z rodziny astrowatych;
(1.7) bot. roślina z gatunku popielic (1.6)
Wiktionary
Popielica ("Glis") – rodzaj ssaków z podrodziny popielic (Glirinae) w obrębie rodziny popielicowatych (Gliridae).
Wikipedia
(1.1) Szukając miejsca hibernacji popielice schodzą na ziemię.
(1.2) Zauważyłem popielicę wspinającą się po pniu drzewa.
(1.4) Z owoców popielicy robi się wyśmienite koktajle.
(1.7) Obsadzę rabatę popielicami i studentkami.
Wiktionary
rzecz. Popielec mrz., popiół mrz., popielicowate nmos., Popiel mos./mrz.
przym. popielicowy
Wiktionary
(1.1) popielica szara
(1.2) daw. pilch
(1.4) jeżyna popielica, ostrężyna
(1.6) cyneraria, popielnik
Wiktionary
1. roślina z rodziny różowatych, o płożących pędach i kwaśnych, pokrytych sinym nalotem owocach, rosnąca dziko w całej Polsce; jeżyna popielicowa;
2. gryzoń nadrzewny z rodziny pilchowatych, żywiący się nasionami, owocami a także owadami i ślimakami, zasypiający na zimę; pilch;
3. potocznie: wyprawiona skóra z tego gryzonia
SJP.pl
Popielice (Glirinae) – podrodzina ssaków z rodziny popielicowatych (Gliridae).
Wikipedia
rodzina ssaków wiewiórkokształtnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Gliridae|Muirhead|ref=tak., rodzina ssaków z rzędu gryzoni;
Wiktionary
Popielicowate, pilchowate (Gliridae) – rodzina ssaków z podrzędu wiewiórkokształtnych (Sciuromorpha) w rzędzie gryzoni (Rodentia). Obejmuje blisko 30 gatunków.
Wikipedia
(1.1) Formy naziemne popielicowatych przypominają myszy.
Wiktionary
rzecz. popielniczka ż., popielica ż.
Wiktionary
o cechach popielicowatych (pilchowatych - gryzoni z grupy pośredniej między myszowatymi a wiewiórkowatymi, obejmującej kilkadziesiąt gatunków o puszystym ogonie i cennym futrze); pilchowaty
SJP.pl
miejsce po ognisku lub pożarze; pogorzelisko, pożarzysko, zgliszcze, spalenisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) popioły pozostałe po pożarze lub paleniu czegoś
Wiktionary
(1.1) Zgodnie z tymi wskazówkami ikonę znaleziono na popielisku, przykrytą metrową warstwą popiołu i gruzu.
Wiktionary
rzecz. popiół mrz., popiołek mrz., popielica ż., popielnica ż., popielnik mrz., popielniczka ż., popioły nmos., popielenie n., spopielenie n., Popiel mos., Popielec mrz., popiołka ż.
czas. popielić ndk., popieleć ndk., spopielić dk.
przym. popiołowy, popielcowy, popielaty
Wiktionary
(1.1) pogorzelisko, zgliszcze
Wiktionary
paląc, zamieniać w popiół
SJP.pl
1. naczynie służące do przechowywania prochów zmarłego po spaleniu; urna;
2. rzad. popielniczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od: popielniczka
(1.2) przest. naczynie na prochy (popioły) zmarłego
Wiktionary
IPA: ˌpɔpʲjɛlʲˈɲit͡sa, AS: popʹi ̯elʹńica
Wiktionary
rzecz. popiół m., popiołek m., popioły nmos., popielnik m., Popielec m.
:: zdrobn. popielniczka ż.
czas. popielić, spopielić
przym. popielnicowy, popielny, popielcowy, popielaty
Wiktionary
(1.2) urna
Wiktionary
płytkie naczynie na popiół z papierosów i niedopałki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) otwarty pojemnik służący do strząsania do niego popiołu z papierosa;
Wiktionary
Popielniczka – naczynie służące do doraźnego gromadzenia popiołu z wyrobów tytoniowych oraz ich niedopałków i niedopałków zapałek. Większość popielniczek jest zaprojektowana w taki sposób, aby można było o nie opierać tlące się papierosy, cygaretki czy cygara.
Wikipedia
(1.1) Kelnerka opróżniła popielniczkę gościom.
Wiktionary
IPA: ˌpɔpʲjɛlʲˈɲit͡ʃka, AS: popʹi ̯elʹńička
Wiktionary
rzecz. popielisko n., popiołek mrz., Popielec mrz., popielica ż., popielicowate nmos., popielnica ż., popielnik mrz., popioły nmos., popiół mrz.
czas. popielić dk., spopielić dk.
przym. popiołowy, popielcowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk aszynbecher
Wiktionary
część paleniska w piecu, gdzie gromadzi się popiół
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. zbiornik pod komorą paleniskową pieca lub kotła;
(1.2) bot. cyneraria
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) liter. ktoś zrodzony z popiołów
Wiktionary
Popielnik – występujący w różnego rodzaju piecach lub kotłach zbiornik pod komorą paleniskową, w którym gromadzi się popiół, opadający do niego poprzez ruszt.
Wikipedia
(1.1) Na Wojtusia z popielnika / iskiereczka mruga.
(1.2) Na rabacie posadzimy popielniki, astry i studentki.
Wiktionary
rzecz. popielisko n., popiołek mrz., popiół m., popielec m., Popielec m., Popiel m., Popielniki nmos., popielnica ż., popielniczka ż., popioły nmos.
czas. popielić ndk.
przym. popielny
Wiktionary
(1.1) reg. śl. popielorz
(1.2) cyneraria
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. popielnik
Wiktionary
przymiotnik od: Popielów
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Popiela lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. bot. jeżyna
Wiktionary
1. nazwa dwóch wsi w Polsce;
2. wieś na Ukrainie;
3. dzielnica Rybnika
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Popielówek (niem. "Hennersdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Lubomierz.
Wikipedia
potocznie: szybko się poruszać; zaiwaniać, zapieprzać, zasuwać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|popieprzyć.
Wiktionary
czas. popieprzyć
rzecz. pieprzniczka ż.
Wiktionary
1. przyprawić pieprzem;
2. potocznie: pomylić coś; pokręcić, popierniczyć, pochrzanić;
3. potocznie: mówić głupstwa, bzdury przez pewien czas;
4. popieprzyć się:
a) potocznie: stawać się trudnym do odróżnienia; pochrzanić się, poplątać się;
b) nieco wulgarnie: uprawiać seks przez pewien czas
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. szurnięty
Wiktionary
rzecz. pieprzniczka ż.
czas. pieprznąć
Wiktionary
1. przyprawić pieprzem;
2. potocznie: pomylić coś; pokręcić, popierniczyć, pochrzanić;
3. potocznie: mówić głupstwa, bzdury przez pewien czas;
4. popieprzyć się:
a) potocznie: stawać się trudnym do odróżnienia; pochrzanić się, poplątać się;
b) nieco wulgarnie: uprawiać seks przez pewien czas
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) doprawić pieprzem
(1.2) pot. pomylić
czasownik zwrotny popieprzyć się
(2.1) pot. o czymś, co uległo pomyłce
Wiktionary
(1.1) Smakuje wspaniale, ale ja bym to jeszcze popieprzył.
(1.2) Popieprzyłam opakowania i zamiast soli dodałam cukru.
(2.1) Popieprzyły mi się ulice i skręciłam za wcześnie.
(2.1) Na klasówce wszystko mi się popieprzyło.
Wiktionary
IPA: pɔˈpʲjɛpʃɨt͡ɕ, AS: popʹi ̯epšyć
Wiktionary
rzecz. pieprzniczka ż., popieprzenie n.
czas. pieprzyć
przym. pieprznięty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) udzielanie komuś swojego poparcia, pomaganie komuś w osiąganiu czegoś
Wiktionary
(1.1) Belgowie starali się sprawować władzę (…) poprzez popieranie jednych grup etnicznych przeciwko drugim.
Wiktionary
IPA: ˌpɔpʲjɛˈrãɲɛ, AS: popʹi ̯erãńe
Wiktionary
rzecz. poparcie n.
czas. popierać ndk., poprzeć dk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. poprzeć)
(1.1) udzielić komuś swojego poparcia, pomagać komuś w działaniu, osiąganiu czegoś
Wiktionary
(1.1) Jako jeden z nielicznych nie wierzył, że wybuchnie trzecia wojna światowa. Zdawał sobie sprawę że ogromna część społeczeństwa jednak komunistów popiera.
Wiktionary
IPA: pɔˈpʲjɛrat͡ɕ, AS: popʹi ̯erać
Wiktionary
rzecz. poparcie n., popieranie n.
Wiktionary
wulgarnie: poruszać się, biec gdzieś szybko
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) wulg. szybko przemieszczać się między miejscami
Wiktionary
(1.1) Życie narażałem, byś mógł popierdalać z tą teczką i brać grubą forsę za przystawienie pieczątki.
Wiktionary
czas. pierdolić, zapierdalać
przym. popierdolony
Wiktionary
potocznie: pomylić coś lub zrobić w czymś nieporządek; popieprzyć, popierdzielić, popierdolić
SJP.pl
pojeb, pojebaniec; wulgarnie:
1. człowiek chory umysłowo, wariat;
2. obraźliwe określenie kierowane głównie do mężczyzn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wulg. osoba niespełna rozumu
Wiktionary
zob. pierdolić.
Wiktionary
pojebać; wulgaryzm o wielu znaczeniach, m.in.:
1. oddać się czynności pierdolenia przez jakiś czas;
2. coś się komuś popierdoliło - coś się komuś pomyliło, ktoś się pomylił
SJP.pl
czasownik niewłaściwy
(1.1) wulg. …używany w celu stwierdzenia, że zachowanie danej osoby jest nieakceptowalne lub odstaje od normy i świadczy o tym, że nie jest ona zdrowa psychicznie
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lp. rodz. n. czasu przesz. trybu oznajm. od popierdolić
Wiktionary
(1.1) Wiedziałam, że masz hopla na punkcie religii, ale ciebie całkowicie popierdoliło.
Wiktionary
(1.1) pot. porąbało, powaliło; wulg. pojebało
Wiktionary
pojebany; wulgarnie:
1. niezrównoważony psychicznie lub zachowujący się w ten sposób;
2. negatywnie odbiegający od obowiązujących norm
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) wulg. szalony, zwariowany, nienormalny
forma czasownika.
(2.1) ims. przym. bierny od: popierdolić
Wiktionary
(1.1) Przyjaźnię się z nim, ale czasami mam wrażenie, że jest kompletnie popierdolony.
(1.1) Nikt dokładnie nie wie, jak bardzo popierdolony jesteś.
Wiktionary
IPA: ˌpɔpʲjɛrdɔˈlɔ̃nɨ, AS: popʹi ̯erdolõny
Wiktionary
czas. popierdolić, popierdalać, pierdolić, zapierdalać
przym. pierdolnięty
Wiktionary
(1.1) pot. stuknięty, walnięty; posp. pieprznięty, popieprzony; wulg. pierdolnięty, pojebany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|popierdywać.
Wiktionary
nieco wulgarnie: szybko się poruszać; zaiwaniać, zapieprzać, zasuwać
SJP.pl
nieco wulgarnie:
1. pomylić coś z czymś;
2. spędzić pewien czas na mówieniu głupstw albo nieprawdy
SJP.pl
nieco wulgarnie:
1. pomylić coś z czymś;
2. spędzić pewien czas na mówieniu głupstw albo nieprawdy
SJP.pl
potocznie: spędzić pewien czas na głośnym wypuszczaniu nagromadzonych w organizmie gazów jelitowych; poprykać, poprukać
SJP.pl
potocznie:
1. osoba mało zaradna; gapa;
2. coś mało ważnego; błahostka
SJP.pl
potocznie: poruszać się bardzo szybko; zapierniczać, zapierdzielać
SJP.pl
rzeźba lub płaskorzeźba przedstawiająca górną część postaci; biust
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szt. rzeźbiarskie lub malarskie przedstawienie postaci od tułowia w górę;
Wiktionary
Popiersie – w rzeźbie i malarstwie portretowym półpostać, przedstawienie modelu w ujęciu do ramion.
Model ten najczęściej stosowany jest w odniesieniu do portretu rzeźbiarskiego osadzonego na postumencie.
Wikipedia
IPA: pɔˈpʲjɛrʲɕɛ, AS: popʹi ̯erʹśe
Wiktionary
rzecz. pierś ż., piersiówka ż.
przym. popiersiowy, piersiowy
Wiktionary
(1.1) żart. biust
Wiktionary
nazwisko, m.in. Jerzy Popiełuszko (1947-1984) - polski ksiądz, związany z Solidarnością, zamordowany przez funkcjonariuszy SB
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim, uchodzi do estuarium Chatangi;
Wiktionary
Popigaj (ros. Попигай) – rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim. Długość 532 km; powierzchnia dorzecza 50 300 km²; średni przepływ przy ujściu 400 m³/s.
Wypływa z małego jeziora Czonno-Kiuel na Płaskowyżu Anabarskim; płynie szeroką, zabagnioną doliną przez Nizinę Półnosnosyberyjską; uchodzi do estuarium Chatangi; główny dopływ Rassocha (lewy).
Wikipedia
spotkanie towarzyskie, na którym pije się dużo alkoholu; popijawa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|popijać.
Wiktionary
czas. popijać
Wiktionary
pozostały po pijarach, należący dawniej do pijarów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który kiedyś należał do pijarów lub pijarek
Wiktionary
(1.1) W zniszczonym klasztorze popijarskim w Białej Wodzie internowano zakonnice z terenu Czechosłowacji.
Wiktionary
rzecz. pijar mos., pijarka ż.
przym. pijarski
Wiktionary
spotkanie towarzyskie, na którym pije się dużo alkoholu; popijacha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. impreza suto zakrapiana alkoholem
Wiktionary
rzecz. picie n., pijany mos., pijus mos., pijak mos./mrz.
czas. popijać ndk.
przym. pijany
Wiktionary
(1.1) balanga, biba, bibka, libacja, melanż
Wiktionary
pić w pewnych odstępach czasu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. popić)
(1.1) pić małymi łykami, wolno
(1.2) pić po przełknięciu czegoś
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. popić)
(2.1) pot. pić nierzadko alkohol
Wiktionary
(1.2) - Twoje zdrowie, Adi - mówił Kowalski, popijając beczkowy żywiec, który smakował tak samo jak gdzie indziej, ale był pięć razy droższy.
Wiktionary
rzecz. popijała mos., popijanie n., popijawa ż., pijany mos.
czas. pić, pijać, popić dk.
przym. pijany
Wiktionary
(1.2) zapijać
(2.1) upijać się
Wiktionary
pikać przez pewien czas
SJP.pl
zdrobnienie od: popiołek
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od popiół
(1.2) niewielka ilość popiołu
(1.3) miałki popiół
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Lecz na jednym końcu były włosy ludzkie, które skwiercząc w lekki popiołek się zamieniły, i strumieniem powietrza uniesione, w komin się uniosły.
Wiktionary
rzecz. popielisko n., popiół mrz., popielica ż., popielnica ż., popielnik mrz., popielniczka ż., popioły nmos., popielenie n., spopielenie n., Popiel mos., Popielec mrz., popiołka ż.
czas. popielić ndk., popieleć ndk., spopielić dk.
przym. popiołowy, popielcowy, popielaty
Wiktionary
sztuczne kruszywo lekkie otrzymywane przez spiekanie popiołów lotnych
SJP.pl
1. stała pozostałość po spaleniu substancji organicznej, np. paliw stałych lub płynnych, czy masy organizmów żywych;
2. o czymś, co przestało istnieć;
3. zwykle w liczbie mnogiej: szczątki po spaleniu zwłok;
4. obrócić w popiół - zniszczyć coś zupełnie;
5. nie zasypiać gruszek w popiele - nie zaniedbywać czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) szczątki pozostałe po spaleniu zwłok
forma rzeczownika.
(2.1) M., B., W. lm. od: popiół
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rozsypał popioły swojego ojca nad rzeką.
Wiktionary
IPA: pɔˈpʲjɔwɨ, AS: popʹi ̯ou̯y
Wiktionary
rzecz. popielisko n., popiołek mrz., popiół mrz., popielnica ż., popielnik mrz., popielniczka ż.
przym. popiołowy, popielcowy
czas. popielić ndk., spopielić dk.
Wiktionary
(1.1) prochy
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Popiołówka – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Korycin.
Wieś królewska ekonomii grodzieńskiej położona była w końcu XVIII wieku w powiecie grodzieńskim województwa trockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wikipedia
zaprezentowanie swoich umiejętności, swojej wiedzy, itd. przed publicznością; pokaz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pokaz swoich umiejętności, zdolności lub wiedzy przed publicznością
Wiktionary
Popis (okazowanie) – tryb przeglądu chorągwi pospolitego ruszenia polskiej szlachty danego województwa bądź ziemi.
W wojsku polskim w XV-XVIII wieku był to pisemny spis żołnierzy danego oddziału dokonywany przez pisarza polnego. Spisywano ludzi, konie oraz uzbrojenie, a uzyskane informacje stanowiły podstawę do wypłaty żołdu.
Wikipedia
(1.1) Napuszył się cały i tanecznym krokiem ruszył w kierunku samicy, która stała spokojnie, czekając z zainteresowaniem na popis potencjalnego partnera.
Wiktionary
IPA: ˈpɔpʲis, AS: popʹis
Wiktionary
czas. popisać się, popisywać się
przym. popisowy
rzecz. pisanina ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|popiskiwać.
Wiktionary
czas. popiskiwać ndk.
rzecz. pisklę n.
Wiktionary
czasownik
(1.1) piszczeć cicho, z przerwami, co pewien czas
(1.2) pot. mówić cienkim, piskliwym głosem
Wiktionary
(1.1) Pisklak, który wypadł z gniazda, popiskiwał cichutko w trawie.
Wiktionary
IPA: ˌpɔpʲiˈsʲcivat͡ɕ, AS: popʹisʹḱivać
Wiktionary
rzecz. popiskiwanie n., pisk m., pisklę n.
Wiktionary
taki, którym można się pochwalić
SJP.pl
zaprezentowanie swoich umiejętności, swojej wiedzy, itd. przed publicznością; pokaz
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. popisać)
(1.1) rzad. pisać od czasu do czasu
(1.2) rzad. pisać przez długi czas
(1.3) rzad. pisać wiele
czasownik zwrotny niedokonany popisywać się (dk. popisać się)
(2.1) czynić na pokaz; robić co, żeby zwrócić czyjąś uwagę
Wiktionary
spędzić pewien czas na piszczeniu
SJP.pl
potocznie: popisywanie się; popisówka
SJP.pl
potocznie: popisywanie się; popisówa
SJP.pl
wypić trochę płynu po zjedzeniu, połknięciu czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od: popitka
Wiktionary
młodzieżowo: pędzić dokądś; zapieprzać, zasuwać, zapierniczać, zapitalać
SJP.pl
potocznie:
1. napój do popijania alkoholu; przepitka, zapojka;
2. płyn do popicia czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. napój używany do przepijania wódki
Wiktionary
potocznie:
1. przez pewien czas mówić coś głupiego, nieprawdziwego lub nie na temat;
2. przez pewien czas grać nieumiejętnie na instrumencie muzycznym;
3. pomylić, pomieszać; pokręcić, pochrzanić
SJP.pl
nazwa podatku od ponadnormatywnych wypłat wynagrodzeń, obowiązującego w Polsce w latach dziewięćdziesiątych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. podatek od ponadnormatywnych wypłat wynagrodzeń;
Wiktionary
IPA: pɔˈpʲivɛk, AS: popʹivek
Wiktionary
przym. popiwkowy
Wiktionary
(1.1) skrótowiec PPWW
Wiktionary
1. stała pozostałość po spaleniu substancji organicznej, np. paliw stałych lub płynnych, czy masy organizmów żywych;
2. o czymś, co przestało istnieć;
3. zwykle w liczbie mnogiej: szczątki po spaleniu zwłok;
4. obrócić w popiół - zniszczyć coś zupełnie;
5. nie zasypiać gruszek w popiele - nie zaniedbywać czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szary proszek pozostający po spaleniu czegoś
Wiktionary
Po
Wikipedia
(1.1) Zanim rozpaliłem w piecu, musiałem wygarnąć z niego popiół.
(1.1) Kopciuszku, tobie się udało oddzielić mak od popiołu przez jedną noc.
Wiktionary
IPA: ˈpɔpʲjuw, AS: popʹi ̯uu̯
Wiktionary
rzecz. popielica ż., popielnica ż., popielnik mrz., popielniczka ż., popioły nmos., popielenie n., spopielenie n., Popiel mos., Popielec mrz., popiołka ż.
:: zdrobn. popiołek mrz.
czas. popielić ndk., popieleć ndk., spopielić dk.
przym. popiołowy, popielcowy, popielaty
Wiktionary
(1.1) żużel; gw. Górny Śląsk asza, haś, hasie
Wiktionary
wypić trochę płynu po zjedzeniu, połknięciu czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|popijać.
czasownik nieprzechodni
(2.1) pot. dokonany od|popijać.
Wiktionary
czas. popijać, pić
Wiktionary
spędzić czas na piłowaniu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: prażona kukurydza; popcorn
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
kultura masowa - przeznaczona dla masowego odbiorcy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kultura popularna, zwykle rozrywkowa, łatwa w odbiorze, przeznaczona dla masowego odbiorcy;
Wiktionary
rzecz. pop-kultura ż., popkulturowość ż.
przym. popkulturowy
przysł. popkulturowo
Wiktionary
(1.1) pop-kultura, kultura masowa, kultura popularna
Wiktionary
→ popkultura; popkulturalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z popkulturą, dotyczący popkultury
(1.2) taki, który ma cechy popkultury, należący do popkultury
Wiktionary
rzecz. pop-kultura ż., popkultura ż., kultura popularna ż.
Wiktionary
zrobić plamy na czymś; zaplamić
SJP.pl
zrobić plamy na czymś; zaplamić
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. plamić)
(1.1) dokonany odamić.
czasownik zwrotny dokonany poplamić się (ndk. plamić się)
(2.1) dokonany odamić się.
Wiktionary
rzecz. plama ż.
przym. plamisty
Wiktionary
(1.1) pobrudzić, zaplamić
(2.1) pobrudzić się, zaplamić się; gw. Górny Śląsk ukidać się
Wiktionary
spędzić pewien czas na planowaniu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) następujący po plebiscytebiscycie
Wiktionary
(1.1) W okresie poplebiscytowym na ulicach wciąż nie było bezpiecznie.
Wiktionary
rzecz. plebiscyt mrz.
przym. plebiscytowy
Wiktionary
1. popieranie kogoś w zamian za jakieś korzyści;
2. przestępstwo polegające na udzielaniu pomocy osobie, która popełniła przestępstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. działania wyrażające poparcie dla kogoś lub czegoś
(1.2) praw. udzielenie sprawcy przestępstwa pomocy w uniknięciu odpowiedzialności karnej;
Wiktionary
Po
Wikipedia
(1.1) Dzisiejsza Gagauzja to region bardzo biedny i zacofany, ale na jego korzyść przemawia poplecznictwo Turcji, która będąc lokalną potęgą w basenie Morza Czarnego, jest gwarantem status quo.
(1.2) Najpierw sąd rozpatrzy sprawę ich dwojga znajomych oskarżonych o poplecznictwo, którzy dobrowolnie chcą się poddać karze.
Wiktionary
rzecz. poplecznik m., popleczniczka ż.
Wiktionary
kobieta popierająca, trzymająca czyjąś stronę, pomocnica, wspierająca czyjeś poczynania
SJP.pl
popierający, trzymający czyjąś stronę, pomocnik, wspierający czyjeś poczynania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto kogoś popiera; zwolennik, stronnik
Wiktionary
rzecz. poplecznictwo n.
:: fż. popleczniczka ż.
Wiktionary
(1.1) sprzymierzeniec, zausznik, adherent
Wiktionary
spędzić pewien czas na plewieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. o skórze poprzecinany
Wiktionary
1. pleć (plewić) przez jakiś czas;
2. wypleć grządki kolejno, jedną po drugiej
SJP.pl
rośliny uprawiane między zbiorem a siewem dwóch roślin uprawianych jako plony główne na tym samym polu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rośliny zasiane po zebraniu głównego plonu
Wiktionary
rzecz. plon mrz.
Wiktionary
rośliny uprawiane między zbiorem a siewem dwóch roślin uprawianych jako plony główne na tym samym polu
SJP.pl
roślina z rodziny męczennicowatych; paplotka
SJP.pl
potocznie: pograć (zazwyczaj niedbale, nieudolnie) na jakimś instrumencie muzycznym; pobrzdąkać, pobrzdękać, pobrzękać, pobrząkać
SJP.pl
pokryć śliną w wielu miejscach
SJP.pl
spędzić pewien czas na pląsaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) splątanie całkiem
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zrobić coś szybko
Wiktionary
(1.1) Aleś tóm robote gibko popochoł.
Wiktionary
przyimek o znaczeniu podobnym do przyimka "pod", uwydatnia rozległość przedmiotów
SJP.pl
podbarwić po kolei, wiele razy
SJP.pl
podciągnąć po kolei, wiele razy
SJP.pl
spędzić pewien czas na podglądaniu
SJP.pl
1. podkręcić po kolei, wiele razy;
2. podkręcać przez pewien czas
SJP.pl
podkurczyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
spędzić pewien czas na podniecaniu
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) celowo spowodować zapalenie się wielu rzeczy
Wiktionary
(1.1) Ale Persowie się nie ukazywali. Chcąc osłabić armię rzymską przed rozstrzygającą walką, popodpalali niwy bogate, złotym jęczmieniem i pszenicą okryte, tudzież śpichrze i stodoły wiejskie.
Wiktionary
czas. podpalać ndk., podpalić dk.
Wiktionary
podpiąć po kolei, wiele razy
SJP.pl
podpisać po kolei, wiele razy
SJP.pl
poderwać po kolei, wiele razy
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) tnąc od spodu ostrym narzędziem, przeciąć wiele czegoś
Wiktionary
(1.1) Niech moi Lipkowie, skoro płomień w mieście zobaczą, zaraz na tych żołnierzy, którzy są tu w fortalicji, uderzą i gardła im popodrzynają […]
Wiktionary
czas. poderżnąć dk., podrzynać ndk.
Wiktionary
spędzić pewien czas na podróżach; przepodróżować
SJP.pl
podsunąć po kolei, wiele razy
SJP.pl
podwyższyć wiele czegoś
SJP.pl
spędzić pewien czas na podziwianiu
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) spędzić pewien czas na podziwianiu
Wiktionary
(1.1) Szedł właśnie wtedy jeden taki kłębek, rudozłoty, z przedziałkiem na plecyecach, nawet spojrzał na mnie przelotnie, ja zaś przystanęłam i obróciłam się za siebie[,] aby popodziwiać jego truchcik i błogostan.
Wiktionary
IPA: ˌpɔpɔˈd͡ʑivʲjät͡ɕ, AS: popoʒ́ivʹi ̯äć
Wiktionary
podłączyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
1. spoić, napoić wiele osób lub zwierząt;
2. poić przez jakiś czas
SJP.pl
w dniu następującym trzy dni po dniu dzisiejszym
SJP.pl
przysłówek
(1.1) za trzy dni, dwa dni po jutrze
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) dzień następujący dwa dni po jutrze
Wiktionary
rzecz. jutro n., pojutrze n.
przysł. jutro, pojutrze
Wiktionary
popokładać się -
1. położyć się jeden za drugim;
2. przechylić się jedno za drugim
SJP.pl
polać po kolei, wiele razy
SJP.pl
spędzić pewien czas na pompowaniu
SJP.pl
poprawić po kolei, wiele razy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poporcjować.
Wiktionary
czas. poporcjować dk.
Wiktionary
podzielić coś na porcje
SJP.pl
odnoszący się do okresu po urodzeniu przez kobietę dziecka, występujący po porodzie; puerperalny, połogowy, popołogowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fizj. med. wet. następujący po porodzie, związany z okresem po porodzie
Wiktionary
(1.1) Smutek poporodowy (ang. postpartum blues, baby blues) jest dość powszechną reakcją na nową sytuację, jaką stanowią narodziny dziecka.
Wiktionary
rzecz. porodówka ż.
Wiktionary
spędzić pewien czas na porządkowaniu czegoś
SJP.pl
następujący, odbywający się po posiłku
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) pochodzący z czasów po potopie, mający miejsce po potopie
Wiktionary
(1.1) Długość życia człowieka przedpotopowego […] przekraczała wszelkie znane obecnie rekordy dożycia — sięgała 969 lat. Długowieczność popotopowych patriarchów wykazywała wyraźną tendencję spadkową, osiągali oni wiek 200-300 lat […]
Wiktionary
nazwisko, np. Aleksander Popow (1859-1906), fizyk rosyjski, jeden z pionierów łączności radiowej
SJP.pl
Popow (ros., bułg., mac. "Попов") – jedno z najpopularniejszych nazwisk rosyjskich, bułgarskich i macedońskich. Pochodzi od rzeczownika pop. Forma żeńska Popowa. W wielu językach zapisywane jako Popov, w przeszłości także Popoff.
Wikipedia
→ pop (muzyka rozrywkowa lub pop-art)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) syn popa
Wiktionary
rzecz. pop m., popadia ż., popadianka ż., popówka ż., Popadia ż.
przym. popi, popowy, popowski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
powieszać wiele czegoś
SJP.pl
powiększyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
powlec po kolei, wiele razy
SJP.pl
przymiotnik od: Popów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. popołudnie
Wiktionary
(1.1) Popołedni tak hónym przeleci, że ani nie pomyślisz, a już je wieczór.
Wiktionary
1. w medycynie: występujący po połogu - okresie po porodzie, w którym w organizmie matki ustępują zmiany zachodzące podczas ciąży i porodu;
2. dawniej: odnoszący się do okresu po urodzeniu przez kobietę dziecka, występujący po porodzie; poporodowy, połogowy, puerperalny
SJP.pl
okres w ciągu dnia mierzony zwykle od południa (obiadu) do wieczora (kolacji)
SJP.pl
przysłówek czasu
(1.1) w każde popołudnie
forma rzeczownika.
(2.1) N. lm. od: popołudnie
Wiktionary
(1.1) Popołudniami pomagam matce w sklepie.
Wiktionary
rzecz. popołudnie n.
przysł. popołudniem, po południu
Wiktionary
okres w ciągu dnia mierzony zwykle od południa (obiadu) do wieczora (kolacji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) okres pomiędzy południem a wieczorem
Wiktionary
(1.1) W sobotnie popołudnia wychodziłem z matką na spacer.
Wiktionary
IPA: ˌpɔpɔˈwudʲɲɛ, AS: popou̯udʹńe
Wiktionary
rzecz. południe mrz., popołudniówka ż.
przym. popołudniowy
przysł. po południu, popołudniem, popołudniami
Wiktionary
okres w ciągu dnia mierzony zwykle od południa (obiadu) do wieczora (kolacji)
SJP.pl
przysłówek czasu
(1.1) między południem a wieczorem
Wiktionary
(1.1) Popołudniem pójdę na spacer na molo.
Wiktionary
rzecz. popołudnie n.
przysł. popołudniami, po południu
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się po południu, dotyczący popołudnia
Wiktionary
(1.1) Pozwalał on bowiem na opuszczenie jednostki po apelu popołudniowym, umożliwiając w ten sposób kontakt ze światem zewnętrznym.
(1.1) W strefie tej deszcze padały niemal codziennie w godzinach popołudniowych lub wieczornych.
Wiktionary
IPA: ˌpɔpɔwudʲˈɲɔvɨ, AS: popou̯udʹńovy
Wiktionary
rzecz. popołudnie n., popołudniówka ż.
przym. południowy
przysł. po południu
Wiktionary
dziennik ukazujący się po południu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pismo codzienne ukazujace się po południu
(1.2) przedstawienie teatralne odbywające się w godzinach popołudniowych
(1.3) zmiana popołudniowa w pracy
Wiktionary
Popołudniówka – dziennik (gazeta) wydawany w systemie sprzedaży, w którym gazeta dostępna jest każdego dnia, lecz dopiero w godzinach popołudniowych.
Popołudniówką o najszerszym zasięgu był „Express Wieczorny”; wśród prasy regionalnej można wymienić kieleckie „Echo Dnia”, wrocławski „Wieczór Wrocławia”, czy też bydgoski „Dziennik Wieczorny”. Obecnie na polskim rynku nie ma już popołudniówek.
Wikipedia
IPA: ˌpɔpɔwudʲˈɲufka, AS: popou̯udʹńufka
Wiktionary
rzecz. popołudnie n.
przym. popołudniowy
przysł. po południu
Wiktionary
połknąć po kolei, wiele razy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: popers] przedstawiciel subkultury młodzieżowej aktywnej w Polsce w latach 1981-85, noszący długą grzywkę zaczesaną na bok i bardzo eleganckie ubranie; popers, sajkowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wziewny afrodyzjak dla mężczyzn zawierający azotyn alkilowy;
Wiktionary
Po
Wikipedia
[czytaj: poping]
1. styl tańca nowoczesnego;
2. technika gry na gitarze basowej polegająca na podrywaniu strun wszystkimi palcami z wyjątkiem kciuka
SJP.pl
Popping (czasami mylony z electric boogie) – taniec uliczny, zaliczany (obok lockingu) jako jeden z oryginalnych „funky styles”. Został stworzony w 1974 we Fresno (stan Kalifornia) w społeczności afroamerykańskiej przez Boogaloo Sama i jego brata
Popin’ Pete’a. Polega on na szybkim spinaniu i rozluźnianiu mięśni (tzw. "pop") w rytm muzyki w połączeniu z różnymi pozami i ruchami. Tancerz poppingu zwany jest popperem. Jako jeden z najwcześniejszych stylów popping jest zaliczany do tańca hip hop.
Wikipedia
uproszczona, popularna wersja psychologii; często powierzchowna, komercyjna i niespełniająca standardów naukowych
SJP.pl
skrót od: poprawny, poprawnie
SJP.pl
rzeka w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w północnej Słowacji i w południowo-wschodniej Polsce;
(1.2) geogr. miasto w północnej Słowacji;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Akcję ratunkową przeprowadzono z wykorzystaniem ratowniczego śmigłowca z Popradu.
Wiktionary
IPA: ˈpɔ.prat
Wiktionary
przym. popradzki
Wiktionary
przymiotnik od: Poprad
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Popradem, dotyczący Popradu (miasta lub rzeki)
Wiktionary
rzecz. Poprad mrz.
Wiktionary
spędzić pewien czas na praktykowaniu czegoś
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. popękać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) uprasowanie dużej ilości czegoś lub wszystkiego
(1.2) spędzenie pewnego czasu na prasowaniu
Wiktionary
rzecz. prasówka ż., prasownictwo n., prasownia ż., doprasowanie n., doprasowywanie n., naprasowanie n., odprasowanie n., odprasowywanie n., prasa ż., prasowalnia ż., prasowalnica ż., prasowanie n., prasowanko n., prasowarka ż., prasownica ż., przeprasowanie n., przeprasowywanie n., przyprasowanie n., przyprasowywanie n., rozprasowanie n., rozprasowywanie n., sprasowanie n., sprasowywanie n., uprasowanie n., wprasowanie n., wprasowywanie n., wyprasowanie n., wyprasowywanie n., zaprasowanie n., zaprasowywanie n., prasowalność ż.
czas. doprasować dk., doprasowywać ndk., naprasować dk., odprasować dk., odprasowywać ndk., poprasować dk., prasować ndk., przeprasować dk., przeprasowywać ndk., przyprasować dk., przyprasowywać ndk., rozprasować dk., rozprasowywać ndk., sprasować dk., sprasowywać ndk., uprasować dk., wprasować dk., wprasowywać ndk., wyprasować dk., wyprasowywać ndk., zaprasować dk., zaprasowywać ndk.
przym. prasowalny, prasowalniczy, prasowniczy
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) uprasować wiele czegoś lub wszystko
(1.2) spędzić pewien czas na prasowaniu
Wiktionary
rzecz. prasówka ż., prasownictwo n., prasownia ż., doprasowanie n., doprasowywanie n., naprasowanie n., odprasowanie n., odprasowywanie n., poprasowanie n., prasa ż., prasowalnia ż., prasowalnica ż., prasowanie n., prasowanko n., prasowarka ż., prasownica ż., przeprasowanie n., przeprasowywanie n., przyprasowanie n., przyprasowywanie n., rozprasowanie n., rozprasowywanie n., sprasowanie n., sprasowywanie n., uprasowanie n., wprasowanie n., wprasowywanie n., wyprasowanie n., wyprasowywanie n., zaprasowanie n., zaprasowywanie n., prasowalność ż.
czas. doprasować dk., doprasowywać ndk., naprasować dk., odprasować dk., odprasowywać ndk., prasować ndk., przeprasować dk., przeprasowywać ndk., przyprasować dk., przyprasowywać ndk., rozprasować dk., rozprasowywać ndk., sprasować dk., sprasowywać ndk., uprasować dk., wprasować dk., wprasowywać ndk., wyprasować dk., wyprasowywać ndk., zaprasować dk., zaprasowywać ndk.
przym. prasowalny, prasowalniczy, prasowniczy
Wiktionary
1. zmiana na lepsze; polepszenie
2. polepszenie stanu zdrowia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zmiana stanu czegoś na lepszy; ulepszenie, poprawienie
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. podwyżka wynagrodzenia
Wiktionary
(1.1) Z całą pewnością można znaleźć osoby, które odczuwają poprawę po akupunkturze lub homeopatii, ale co z tymi wszystkimi, którzy próbowali podobnych zabiegów bez skutku?
(1.2) Od piyrszego dostanym poprawe.
Wiktionary
IPA: pɔˈprava, AS: poprava
Wiktionary
rzecz. poprawkowicz m., poprawkowiczka ż., poprawiacz m., poprawiciel m., poprawiny nmos., poprawność ż., poprawczak m., poprawianie n., poprawienie n.
:: zdrobn. poprawka ż.
czas. poprawiać ndk., poprawić dk.
przym. poprawczy, poprawkowy, poprawny, poprawnościowy
przysł. poprawnie
Wiktionary
(1.1) korekta
Wiktionary
zamknięty zakład służący resocjalizacji młodocianych przestępców; dom poprawczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. specjalna placówka resocjalizacyjna przeznaczona dla osób w wieku od 13 do 21 lat
Wiktionary
IPA: pɔˈpraft͡ʃak, AS: poprafčak
Wiktionary
rzecz. poprawa ż., poprawka ż., poprawkowicz m., poprawkowiczka ż., poprawiacz m., poprawiciel m., poprawiny nmos., poprawność ż., poprawianie n., poprawienie n.
czas. poprawiać ndk., poprawić dk.
przym. poprawczy, poprawkowy, poprawny, poprawnościowy
przysł. poprawnie
Wiktionary
(1.1) dom poprawczy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z poprawą, dotyczący poprawy
Wiktionary
rzecz. poprawność ż., poprawka ż., poprawienie n., poprawianie n., poprawczak mrz., poprawa ż.
czas. poprawiać, poprawić
przysł. poprawnie
przym. poprawny
Wiktionary
zdrobnienie od: poprawka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. ten kto coś poprawia
Wiktionary
rzecz. poprawność ż., poprawka ż., poprawienie n., poprawianie n., poprawczak mrz., poprawa ż.
czas. poprawiać, poprawić
przysł. poprawnie
przym. poprawny
Wiktionary
dający się poprawiać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poprawiać.
Wiktionary
IPA: ˌpɔpraˈvʲjä̃ɲɛ, AS: popravʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzecz. poprawa ż., poprawka ż., poprawkowicz m., poprawkowiczka ż., poprawiacz m., poprawiciel m., poprawiny nmos., poprawność ż., poprawczak m., poprawienie n.
czas. poprawiać ndk., poprawić dk.
przym. poprawczy, poprawkowy, poprawny, poprawnościowy
przysł. poprawnie
Wiktionary
1. przywracać odpowiednią postać
2. czynić lepszym
3. naprawiać, reperować
4. usuwać błędy, np. w tekstach
5. zwracać komuś uwagę na popełniane przez niego błędy
6. powtarzać coś dla osiągnięcia lepszego efektu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. poprawić)
(1.1) czynić coś lepszym, doskonalszym
(1.2) usuwać błędy, np. z tekstu
(1.3) powtarzać wykonanie jakiejś czynności w celu uzyskania lepszych wyników
(1.4) regulować lub ustawiać coś
Wiktionary
(1.1) O, pan naczelnik! – wykrzyknęła trochę zbyt głośno pani Małgosia, poprawiając odruchowo nieco zmierzwioną blond grzywkę, do której rozczochrania przyczyniła się przed chwilą wprawna ręka Waldka.
(1.2) Całą noc poprawiałem twój projekt. Jak mogłeś narobić w nim tyle błędów?
(1.3) Jeśli nie poprawisz tego sprawdzianu, możesz nie otrzymać promocji do następnej klasy!
Wiktionary
IPA: pɔˈpravʲjät͡ɕ, AS: popravʹi ̯äć
Wiktionary
czas. poprawić dk.
rzecz. poprawa ż., poprawka ż., poprawkowicz m., poprawkowiczka ż., poprawiacz m., poprawiciel m., poprawiny nmos., poprawność ż., poprawczak m., poprawianie n., poprawienie n.
przym. poprawczy, poprawkowy, poprawny, poprawnościowy
przysł. poprawnie
Wiktionary
(1.1) polepszać, ulepszać
(1.2) korygować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. poprawiacz
Wiktionary
rzecz. poprawka ż., poprawienie n., poprawianie n., poprawczak mrz., poprawa ż.
czas. poprawiać, poprawić
przysł. poprawnie
przym. poprawny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poprawić.
Wiktionary
IPA: ˌpɔpraˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: popravʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. poprawa ż., poprawka ż., poprawkowicz m., poprawkowiczka ż., poprawiacz m., poprawiciel m., poprawiny nmos., poprawność ż., poprawczak m., poprawianie n.
czas. poprawiać ndk., poprawić dk.
przym. poprawczy, poprawkowy, poprawny, poprawnościowy
przysł. poprawnie
Wiktionary
kontynuacja imprezy, przyjęcia w następnym dniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) powtórzenie uroczystości, powtórne przyjęcie po weselu, chrzcinach itp.
Wiktionary
rzecz. poprawienie n., poprawianie n., poprawczak mrz., poprawa ż., poprawka ż., poprawność ż.
czas. poprawiać ndk., poprawić dk.
przym. poprawny, poprawnościowy
przysł. poprawnie
Wiktionary
1. przywrócić odpowiednią postać
2. uczynić lepszym
3. naprawić, zreperować
4. usunąć błędy, np. w tekstach
5. zwrócić komuś uwagę na popełnione przez niego błędy
6. powtórzyć coś dla osiągnięcia lepszego efektu
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. poprawiać)
(1.1) dokonany od|poprawiać.
Wiktionary
(1.1) Mały wąsik pod kulfoniastym nosem poruszył się na boki, a ręka poprawiła błyskawicznie monokl i wygładziła siwiejące baki. Szczupaczyńska dostrzegła, że łysinę zasłaniała pożyczka, finezyjna wprawdzie, lecz dalece niewystarczająca.
Wiktionary
IPA: pɔˈpravʲit͡ɕ, AS: popravʹić
Wiktionary
czas. poprawiać ndk.
rzecz. poprawa ż., poprawka ż., poprawkowicz m., poprawkowiczka ż., poprawiacz m., poprawiciel m., poprawiny nmos., poprawność ż., poprawczak m., poprawianie n., poprawienie n.
przym. poprawczy, poprawkowy, poprawny, poprawnościowy
przysł. poprawnie
Wiktionary
1. drobne poprawienie jakiejś rzeczy
2. powtórny egzamin
3. wartość, którą należy dodać algebraicznie do wartości wskazanej przez przyrząd pomiarowy, aby otrzymać rzeczywistą wartość wielkości mierzonej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) skorygowanie czegoś
(1.2) wersja tekstu
(1.3) praw. formalna propozycja zmiany procedowanego w parlamencie aktu prawnego
(1.4) pot. egzamin poprawkowy
(1.5) wartość, o którą należy skorygować wyniki pomiaru
Wiktionary
Poprawka ( Поправка) – wieś na Ukrainie, w obwodzie kijowskim, w rejonie białocerkiewskim, w hromadzie Mała Wilszanka. W 2024 liczyła 439 mieszkańców.
Wikipedia
(1.4) No to Kowalska, spotkamy się na poprawce.
Wiktionary
rzecz. poprawa ż., poprawkowicz m., poprawkowiczka ż., poprawiacz m., poprawiaczka ż., poprawiciel m., poprawicielka ż., poprawiny nmos., poprawność ż., poprawczak m., poprawianie n., poprawienie n.
czas. poprawiać ndk., poprawić dk.
przym. poprawczy, poprawkowy, poprawny, poprawnościowy
przysł. poprawnie
Wiktionary
uczeń zdający egzamin poprawkowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) uczeń lub student zdający egzamin poprawkowy
Wiktionary
rzecz. poprawność ż., poprawka ż., poprawienie n., poprawianie n., poprawczak mrz., poprawa ż.
czas. poprawiać, poprawić
przysł. poprawnie
przym. poprawny
Wiktionary
→ poprawka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z poprawką, dotyczący poprawki
Wiktionary
rzecz. poprawność ż., poprawienie n., poprawianie n., poprawczak mrz., poprawa ż., poprawka ż.
czas. poprawiać, poprawić
przysł. poprawnie
przym. poprawny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. poprawczak
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób poprawny, zgodny z poprawnością lub określoną zasadą/przepisem
Wiktionary
(1.1) W zasadzie po instalacji Linux już powinien być poprawnie skonfigurowany.
Wiktionary
IPA: pɔˈpravʲɲɛ, AS: popravʹńe
Wiktionary
rzecz. poprawa ż., poprawka ż., poprawkowicz m., poprawkowiczka ż., poprawiacz m., poprawiciel m., poprawiny nmos., poprawność ż., poprawczak m., poprawianie n., poprawienie n.
czas. poprawiać ndk., poprawić dk.
przym. poprawczy, poprawkowy, poprawny, poprawnościowy
Wiktionary
(1.1) prawidłowo, normalnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: poprawnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: poprawny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. górn. cieśla górniczy
Wiktionary
człowiek dbający o poprawność i czystość języka; purysta
SJP.pl
1. związany z poprawnością językową; ortoepiczny;
2. związany ze zgodnością z obowiązującymi normami lub obyczajami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z poprawnością językową, dotyczący poprawności językowej
Wiktionary
rzecz. poprawa ż., poprawka ż., poprawność ż., poprawianie n., poprawienie n., poprawiny nmos., poprawnościowość ż., poprawczak mrz.
czas. poprawiać ndk., poprawić dk.
przym. poprawny
przysł. poprawnie, poprawnościowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgodność z normami
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Poprawność językową oceniamy na podstawie słownika ortograficznego.
Wiktionary
czas. poprawiać, poprawić
rzecz. poprawa ż., poprawczak m., poprawiacz m., poprawianie n., poprawienie n., poprawiny lm. nmos., poprawka ż., poprawkowicz m.
przym. poprawczy, poprawkowy, poprawnościowy, poprawny
przysł. poprawnie
Wiktionary
1. zgodny z normą, ustaleniami, dobry, odpowiedni
2. pozbawiony błędów; bezbłędny, prawidłowy
3. niewykraczający poza schematy; przeciętny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zgodny z poprawnością, z normą lub zasadami, nie mający błędów, nie wykraczający poza określoną normę
Wiktionary
IPA: pɔˈpravnɨ, AS: popravny
Wiktionary
rzecz. poprawa ż., poprawka ż., poprawkowicz m., poprawkowiczka ż., poprawiacz m., poprawiciel m., poprawiny nmos., poprawność ż., poprawczak m., poprawianie n., poprawienie n.
czas. poprawiać ndk., poprawić dk.
przym. poprawczy, poprawkowy, poprawnościowy
przysł. poprawnie
Wiktionary
(1.1) prawidłowy, słuszny, właściwy, normalny, regularny, normalny, bezbłędny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. prać przez jakiś czas;
2. uprać wszystkie rzeczy przeznaczone do prania
SJP.pl
następujący po premierze, np. operowej, teatralnej
SJP.pl
poproch cetyniak - motyl nocny, szkodnik lasów iglastych
SJP.pl
spędzić pewien czas na produkowaniu
SJP.pl
spędzić pewien czas na programowaniu
SJP.pl
będący efektem promieniowania
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który jest efektem działania promieniowania
Wiktionary
rzecz. promień m., promieniowanie n., wypromieniowanie n., promyk m., promyczek m.
czas. promieniować ndk., wypromieniować dk.
przym. promienny, promieniowy, promienisty
przysł. promiennie, promieniście
Wiktionary
spędzić pewien czas na promowaniu
SJP.pl
1. zaprosić, wezwać
2. zwrócić się do kogoś z prośbą
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. prosić)
(1.1) dokonany od|prosić.
Wiktionary
(1.1) Kiedy mój syn wezwie cię do siebie, wysłuchaj go uważnie i zrób wszystko, o co poprosi, najlepiej jak potrafisz.
Wiktionary
IPA: pɔˈprɔɕit͡ɕ, AS: poprośić
Wiktionary
rzecz. dopraszanie n., doproszenie n.
Wiktionary
spędzić pewien czas na prostowaniu
SJP.pl
spędzić pewien czas na protestowaniu
SJP.pl
1. prowadząc kogoś lub coś, dojść do pewnego miejsca;
2. wyznaczyć, narysować;
3. pokierować czymś, zarządzić czymś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) pójść z kimś lub czymś wyznaczając trasę przez lub do jakiegoś miejsca
(1.2) zająć się przewodniczeniem czegoś
(1.3) zająć się kierowaniem pojazdem
(1.4) archit. nakreślić kierunek budowy
(1.5) geom. narysować linię
czasownik zwrotny dokonany poprowadzić się
(2.1) poprowadzić (1.1) siebie nawzajem
Wiktionary
rzecz. poprowadzenie n.
Wiktionary
(1.1) zaprowadzić
(1.2) pokierować, przewodniczyć
(1.3) kierować
(1.4) nakreślić, narysować, naszkicować, pociągnąć, przeprowadzić, wyznaczyć
(1.5) nakreślić, narysować, naszkicować, pociągnąć, przeprowadzić, wyznaczyć
Wiktionary
sprowokować po kolei, wiele razy
SJP.pl
1. usunąć przędzę lub szwy z dzianiny;
2. porozrywać coś posługując bronią lub ostrym narzędziem;
3. udać się dokądś bardzo szybko
SJP.pl
potocznie: spędzić pewien czas na głośnym wypuszczaniu nagromadzonych w organizmie gazów jelitowych; popierdzieć, poprykać
SJP.pl
1. usunąć przędzę lub szwy z dzianiny;
2. porozrywać coś posługując bronią lub ostrym narzędziem;
3. udać się dokądś bardzo szybko
SJP.pl
potocznie: spędzić pewien czas na głośnym wypuszczaniu nagromadzonych w organizmie gazów jelitowych; popierdzieć, poprukać
SJP.pl
dawniej:
1. pokryć, obsypać pryszczami;
2. popryszczyć się - dostać pryszczy, okryć się pryszczami
SJP.pl
skrót
(1.1) = poprzednio
(1.2) = poprzedni
Wiktionary
IPA: pɔˈpʃɛdʲɲɔ|pɔˈpʃɛdʲɲi, AS: popšedʹńo|popšedʹńi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poprzebierać.
Wiktionary
czas. poprzebierać dk.
Wiktionary
spędzić gdzieś dłuższy czas
SJP.pl
przecenić wiele czegoś, jedno po drugim
SJP.pl
poprzechadzać się - spędzić pewien czas na przechadzaniu się; pospacerować
SJP.pl
poprzechwalać się - spędzić pewien czas na przechwalaniu się
SJP.pl
przeczesać jedno po drugim
SJP.pl
1. belka, rurka ułożona w poprzek czegoś
2. rura, rurka łącząca słupki bramki; także strzał w tę rurkę
3. pręt wyznaczający wysokość do pokonania w skoku wzwyż i o tyczce
4. poziom ambicji, wymagań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) belka albo listwa umocowana w poprzek czegoś
(1.2) sport. belka układana na stojakach do skoków wzwyż i skoków o tyczce
(1.3) sport. poprzeczna belka łącząca górne końce pionowych słupków bramki
Wiktionary
Poprzeczka – część wsi Nawóz w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Nielisz.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zamojskiego.
Wikipedia
IPA: pɔˈpʃɛt͡ʃka, AS: popšečka
Wiktionary
przym. poprzeczny
przysł. poprzecznie
Wiktionary
pas pola, na którym zawraca się końmi przy orce w zagony; zaorywany później dodatkowo; uwrocie
SJP.pl
1. droga idąca poprzecznie względem innej drogi
2. poprzeczny odcinek jelita grubego; okrężnica poprzeczna
3. belka, rura poprzeczna, krzyżująca się z inną
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w poprzek, prostopadle do czego
Wiktionary
rzecz. poprzeczka ż.
przym. poprzeczny
Wiktionary
(1.1) wszerz
Wiktionary
w technice: drewniana lub stalowa belka dźwigająca izolatory, przymocowana poprzecznie do słupa
SJP.pl
rodzina płazów z rzędu płazów ogoniastych; ambystomowate, ambystomy
SJP.pl
o cechach poprzecznozębnych (rodzina płazów)
SJP.pl
ułożony poziomo, prostopadle do czegoś
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) ułożony poziomo, prostopadle do czegoś
Wiktionary
IPA: pɔˈpʃɛt͡ʃnɨ, AS: popšečny
Wiktionary
rzecz. poprzeczka ż.
przysł. poprzecznie
Wiktionary
taki, który już był; wcześniejszy, dawniejszy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który był uprzednio (w czasie)
(1.2) taki, który poprzedza (w kolejności)
Wiktionary
(1.1) Wszyscy poprzedni lokatorzy pozostawiali ten pokój w dobrym stanie, a po tym typku takie zniszczenia!
(1.2) Cofnij się do poprzedniego rozdziału i przypomnij sobie, skąd przybył ten człowiek.
Wiktionary
IPA: pɔˈpʃɛdʲɲi, AS: popšedʹńi
Wiktionary
rzecz. poprzednik m., poprzedniczka ż., poprzednica ż., poprzednictwo n., poprzedzanie n., poprzedzenie n.
czas. poprzedzać ndk., poprzedzić dk.
przysł. poprzednio
przym. przedni
Wiktionary
(1.1) wcześniejszy, uprzedni, dawniejszy, skr. poprz.
Wiktionary
bycie czymś, co poprzedzało jakąś rzecz i spełniało te same funkcje lub było wcześniejszą postacią czegoś
SJP.pl
kobieta zajmująca się czymś przed kimś innym
SJP.pl
ten, kto zajmował się czymś przed kimś innym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, który zajmował się daną sprawą lub był w określonym miejscu poprzednio
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) coś poprzedzającego inną rzecz
(2.2) jęz. pierwsza, podrzędna część okresu warunkowego
(2.3) log. pierwsza z części implikacji
Wiktionary
Poprzednik – w rachunku zdań pierwszy (w kolejności zapisu lub odczytywania) argument implikacji, w zapisie typu formula_1 oznaczany symbolem formula_2 Np. w zdaniu „Jeżeli pada deszcz, to na niebie są chmury” poprzednikiem jest zdanie „pada deszcz”. Drugi z argumentów implikacji nazywamy następnikiem.
Wikipedia
rzecz. poprzedniczka ż., poprzedzanie n.
czas. poprzedzać ndk., poprzedzić dk.
przym. poprzedni, przedni
przysł. poprzednio
Wiktionary
(1.1) prekursor
Wiktionary
przysłówek
(1.1) przed określonym czasem
Wiktionary
(1.1) Poprzednio nie mieliście tych kafli w kuchni, nieprawdaż?
Wiktionary
IPA: pɔˈpʃɛdʲɲɔ, AS: popšedʹńo
Wiktionary
rzecz. poprzednik m., poprzedniczka ż., poprzednica ż., poprzednictwo n., poprzedzanie n., poprzedzenie n.
czas. poprzedzać ndk., poprzedzić dk.
przym. poprzedni
Wiktionary
(1.1) przedtem
Wiktionary
przedstawić po kolei, wiele razy
SJP.pl
1. być, poruszać się przed kimś, czymś;
2. umieszczać, robić coś przed czymś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. poprzedni (będący przedtem)
Wiktionary
(1.1) Przybyła tu do naszego miasta nowa trupa aktorów, lepsza od poprzedzającej.
(1.1) Darujesz mi nieco gorzkie wyrażenia poprzedzającego listu, nadal będe cierpliwszy.
Wiktionary
IPA: ˌpɔpʃɛd͡zaˈjɔ̃nt͡sɨ, AS: popšeʒai ̯õncy
Wiktionary
czas. poprzedzać ndk., poprzedzić dk.
rzecz. poprzedzanie, poprzedzenie
Wiktionary
(1.1) wcześniejszy, dawniejszy; zob. poprzedni.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poprzedzać.
Wiktionary
IPA: ˌpɔpʃɛˈd͡zãɲɛ, AS: popšeʒãńe
Wiktionary
rzecz. poprzednik m., poprzedniczka ż., poprzednica ż., poprzednictwo n., poprzedzenie n.
czas. poprzedzać ndk., poprzedzić dk.
przym. poprzedni, przedni, poprzedzający
przysł. poprzednio
Wiktionary
1. być, poruszać się przed kimś, czymś;
2. umieszczać, robić coś przed czymś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. poprzedzić)
(1.1) znajdować/przemieszczać się przed kim/czym
(1.2) występować wcześniej
(1.3) umieszczać co przed czym
Wiktionary
(1.2) Na stół, ku ogólnej radości, wjechała, poprzedzana falą rozkosznego aromatu, micha wieprzowiny duszonej z rodzynkami.
Wiktionary
IPA: pɔˈpʃɛd͡zat͡ɕ, AS: popšeʒać
Wiktionary
rzecz. poprzednik m., poprzedniczka ż., poprzednica ż., poprzednictwo n., poprzedzanie n., poprzedzenie n.
czas. wyprzedzać ndk.
przym. poprzedni, przedni, poprzedzający
przysł. poprzednio
Wiktionary
(1.1) wyprzedzać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) czynność poprzedzania
Wiktionary
IPA: ˌpɔpʃɛˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: popšeʒẽńe
Wiktionary
przym. poprzedni, poprzedzający, przedni
przysł. poprzednio
rzecz. poprzedzanie n.
czas. poprzedzać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poprzedzielać.
Wiktionary
czas. poprzedzielać dk.
rzecz. podzielnica ż.
Wiktionary
przedziurawić po kolei, wiele razy
SJP.pl
1. znaleźć się, odbyć się przed kimś, czymś
2. umieścić, zrobić coś przed czymś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. poprzedzać)
(1.1) dokonany od|poprzedzać.
Wiktionary
IPA: pɔˈpʃɛd͡zit͡ɕ, AS: popšeʒić
Wiktionary
przym. poprzedni
rzecz. poprzednik mos./mrz.
Wiktionary
pokopiować dane na jakiś nośnik; pozgrywać
SJP.pl
przeistoczyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
1. przejąć po kolei, wiele razy;
2. poprzejmować się - spędzić pewien czas na przejmowaniu się
SJP.pl
przysłówek
(1.1) przest. poprzecznie (prostopadle do czego)
Wiktionary
(1.1) w poprzek; przest. na poprzek
Wiktionary
przekrzywić po kolei, wiele razy; powykrzywiać
SJP.pl
przelać po kolei, wiele razy
SJP.pl
przeliczyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
przemoknąć po kolei, wiele razy
SJP.pl
spędzić pewien czas na przemawianiu
SJP.pl
pozastanawiać się nad czymś; porozważać
SJP.pl
przepiąć po kolei, wiele razy
SJP.pl
przepisać po kolei, wiele razy
SJP.pl
przeprosić po kolei, wiele razy
SJP.pl
przepuścić po kolei, wiele razy
SJP.pl
1. przepchać po kolei, wiele razy;
2. udrożnić wiele zapchanych przedmiotów; poprzetykać;
3. spędzić pewien czas, przesuwając coś na inne miejsce; poprzesuwać
SJP.pl
przerąbać wiele czegoś
SJP.pl
przesiać po kolei, wiele razy
SJP.pl
ograniczyć się do czegoś, zadowolić się czymś
SJP.pl
przestrzec po kolei, wiele razy
SJP.pl
przestrzelić po kolei, wiele razy
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) przesunąć większą liczbę czegoś
Wiktionary
rzecz. przesunięcie n., suw mrz.
Wiktionary
przesypać po kolei, wiele razy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poprzesyłać.
Wiktionary
czas. poprzesyłać dk.
Wiktionary
przesłać po kolei, wiele razy
SJP.pl
spędzić pewien czas na przeszkadzaniu
SJP.pl
przewinąć po kolei, wiele razy
SJP.pl
przewlec po kolei, wiele razy
SJP.pl
wielokrotnie przewyższyć kogoś lub coś
SJP.pl
przyimek łączący się z biernikiem
SJP.pl
przyimek
(1.1) …dołączający obszar, przez który z trudem ktoś/coś przemieszcza się
(1.2) …dołączający osobę, instytucję lub rzecz, z której ktoś/coś korzysta; której ktoś używa; za pomocą czegoś, za pośrednictwem czegoś
Wiktionary
(1.1) Droga do tego pensjonatu wiedzie poprzez niebezpieczne tereny.
(1.2) Poprzez cierpliwość nauczysz się pokory.
Wiktionary
IPA: ˈpɔpʃɛs, AS: popšes
Wiktionary
(1.2) za pośrednictwem, za pomocą, przy pomocy, z pomocą, przez, ustami, przy użyciu
Wiktionary
taki, który się poprzeziębiał
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. popierać)
(1.1) dokonany od|popierać.
Wiktionary
IPA: ˈpɔpʃɛt͡ɕ, AS: popšeć
Wiktionary
czas. przeć
rzecz. poparcie n., popieranie n.
Wiktionary
przełączyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
spędzić pewien czas na przeżywaniu czegoś
SJP.pl
przybrać po kolei, wiele razy
SJP.pl
przybliżyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
przybyć licznie, po kolei
SJP.pl
przychylić po kolei, wiele razy
SJP.pl
przyciemnić po kolei, wiele razy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poprzycinać.
Wiktionary
czas. poprzycinać dk.
Wiktionary
przyciągnąć po kolei, wiele razy
SJP.pl
przydzielić po kolei, wiele razy
SJP.pl
1. przygotować po kolei, wiele razy;
2. poprzygotowywać się - spędzić pewien czas, przygotowując się na coś
SJP.pl
potowarzyszyć komuś, grając na instrumencie muzycznym
SJP.pl
występujący po przyimku
SJP.pl
1. dawniej: połączyć przyjaźnią; zaprzyjaźnić;
2. poprzyjaźnić się -
a) przyjaźnić się przez pewien czas;
b) dawniej: zaprzyjaźnić się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poprzykładać.
Wiktionary
czas. poprzykładać dk.
Wiktionary
przylepić wiele czegoś
SJP.pl
poprzymilać się - spędzić pewien czas na przymilaniu się
SJP.pl
przymocować po kolei, wiele razy; poprzytwierdzać
SJP.pl
przypalić wiele czegoś
SJP.pl
przypisać coś wielu osobom, zjawiskom itp.
SJP.pl
przyprowadzić w dużej liczbie, po kolei
SJP.pl
przypłynąć kolejno, jeden po drugim
SJP.pl
o grupie ludzi: obniżyć pozycję ciała, uginając nogi
SJP.pl
postanowić coś pod przysięgą, złożyć przysięgę; poprzysięgnąć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. poprzysięgać)
(1.1) książk. postanowić pod przysięgą
(1.2) książk. przen. solennie postanowić lub obiecać
Wiktionary
(1.2) Główna postać lektury poprzysięgła czarnemu charakterowi zemstę za morderstwo swojej ukochanej.
Wiktionary
IPA: ˈpɔpʃɨˈɕɔ̃nt͡s, AS: popšyśõnc
Wiktionary
rzadko: postanowić coś pod przysięgą, złożyć przysięgę; poprzysiąc
SJP.pl
przestarzale: po kolei zatrzymywać się na chwilę
SJP.pl
taki, który poprzysychał
SJP.pl
1. przytulić po kolei, wiele razy;
2. spędzić pewien czas na przytulaniu
SJP.pl
przytwierdzić po kolei, wiele razy; poprzymocowywać
SJP.pl
przywrzeć po kolei, wiele razy
SJP.pl
przyznać po kolei, wiele razy
SJP.pl
przyzwać po kolei, wiele razy
SJP.pl
przyłączyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
1. zjeść lub wypić trochę czegoś, aby sprawdzić, jak to smakuje;
2. podjąć próbę czegoś;
3. sprawdzić, czy coś jest takie, jak należy
SJP.pl
pas podtrzymujący siodło lub kulbakę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zakładany pod brzuchem konia pas przytrzymujący siodło;
Wiktionary
Popręg – element rzędu końskiego. Przebiega on pod brzuchem konia, łącząc obie strony terlicy. Jego głównym zadaniem jest utrzymanie siodła we właściwym położeniu na grzbiecie konia. Występują jeszcze popręgi dodatkowe np. w siodłach typu west, oraz przy niektórych typach sakw.
Wikipedia
IPA: ˈpɔprɛ̃ŋk, AS: poprẽŋk
Wiktionary
Poprężniki – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Goszczanów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
potocznie: spryskać kogoś lub coś płynem, zwykle w aerozolu; popsiukać
SJP.pl
potocznie: psikać na coś wielokrotnie
SJP.pl
potocznie: psioczyć przez pewien czas
SJP.pl
potocznie: spryskać kogoś lub coś płynem, zwykle w aerozolu; popsikać
SJP.pl
spędzić pewien czas na psoceniu; pobroić, porozrabiać, połobuzować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|popsować.
Wiktionary
czas. popsować dk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. psować)
(1.1) daw., także. gw-pl|Podhale. popsuć
(1.2) stpol. zniszczyć
czasownik zwrotny dokonany popsować się (ndk. psować się)
(2.1) daw. popsuć się
Wiktionary
(1.1) Do kraju tego, gdzie winą jest dużą / Popsować gniazdo na gruszy bocianie, / Bo wszystkim służą, / Tęskno mi, Panie.
(1.1) Ale mu powiem: święty Pietruńku! zaklinam cię na ucho Malchusowe, nie czyńże mi wstrętu, boć to poganie tak mi popsowali szatki cielesne…
Wiktionary
IPA: pɔˈpsɔvat͡ɕ, AS: popsovać
Wiktionary
rzecz. popsowanie n.
czas. dopsować, napsować, zepsować, nadpsować, wypsować
Wiktionary
popstrucha ibiska - gatunek muchówki z rodziny popstruchowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|popsuć.
Wiktionary
(1.1) Gdyby „Nord” miała radiostację, to po awarii akumulatorów i popsuciu się wszystkiego, co mogłoby nawalić, szukano by nas już od miesiąca.
Wiktionary
czas. popsuć dk.
rzecz. psujon mzw./mos.
Wiktionary
1. osoba psująca wszystko, czego dotknie;
2. majster-popsuj - osoba, która usiłując naprawić lub przerobić coś zawsze to psuje; partacz
SJP.pl
1. spowodować, że coś przestaje spełniać swoje funkcje; uszkodzić, zepsuć;
2. zmienić coś na gorsze, np. atmosferę, nastrój, sytuację; pogorszyć;
3. sprowadzić kogoś na złą drogę; zdeprawować, zdemoralizować;
4. popsuć się:
a) nie nadawać się do użytku;
b) zmienić się na gorsze;
c) ulec deprawacji;
d) ulec fermentacji, rozkładowi; zgnić, skwaśnieć, spleśnieć, stęchnąć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. psuć)
(1.1) sprawić, że coś przestaje spełniać swoją funkcję
(1.2) zmienić na gorsze
(1.3) sprawić, że coś przestaje być właściwe
(1.4) źle wychować
czasownik zwrotny dokonany popsuć się (ndk. psuć się)
(2.1) ulec uszkodzeniu, przestać spełniać swoją funkcję
(2.2) stać się gorszym
(2.3) kulin. stać się niejadalnym w wyniku gnicia, rozkładu, fermentacji
(2.4) nabrać złych cech, nawyków
Wiktionary
rzecz. popsucie n., psujon mzw./mos.
czas. psuć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) posypanie czegoś pudrem
Wiktionary
rzecz. pudreza ż., puder m., pudernica ż., puderniczka ż., pudrowanie n., upudrowanie n.
czas. popudrować dk., pudrować ndk., upudrować dk.
przym. pudrowy
Wiktionary
pokryć pudrem; upudrować, napudrować, zapudrować
SJP.pl
postukać;
1. pukać wiele razy lub przez pewien czas;
2. popukać się -
a) puknąć się w coś wiele razy;
b) potocznie: odbyć stosunek płciowy kilkakrotnie
SJP.pl
czasownik
(1.1) dokonany od|pukać.
czasownik zwrotny popukać się
(2.1) dokonany od|pukać się.
Wiktionary
(1.1) Ujrzawszy Cesię w oknie wieżyczki wystawiła język i popukała się znacząco w czoło z wybitnie obraźliwą intencją.
Wiktionary
1. ogół ludzi żyjących w tym samym czasie na danym terenie; zaludnienie;
2. podstawowa jednostka ekologiczna oznaczająca wszystkie osobniki danego gatunku żyjące na danym terenie w tym samym czasie;
3. zbiór będący przedmiotem badań statystycznych; populacja statystyczna, populacja generalna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) socjol. ogół ludzi żyjących w tym samym czasie na danym terenie
(1.2) biol. podstawowa jednostka ekologiczna oznaczająca wszystkie osobniki danego gatunku żyjące na danym terenie w tym samym czasie
(1.3) stat. zbiór jednostek na temat których wyciągane są wnioski poprzez analizę próby statystycznej
(1.4) socjol. liczebność populacji (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wiedział, że wszyscy na Hoth są rebeliantami. Nie musiał wyłuskiwać jednej rebelianckiej komórki spośród lojalnej populacji.
(1.2) Duńskie Towarzystwo Ornitologiczne szacuje, że populacja wróbli zmniejszyła się o połowę od 1976 roku i obecnie liczy około 1,8 miliona.
Wiktionary
IPA: ˌpɔpuˈlat͡sʲja, AS: populacʹi ̯a
Wiktionary
przym. populacyjny
Wiktionary
(1.1) ludność, ludzie, mieszkańcy, obywatele, społeczeństwo, społeczność, zbiorowość ludzka
(1.3) populacja statystyczna, populacja generalna, zbiorowość generalna
(1.4) zaludnienie
Wiktionary
specjalista w zakresie populacjologii
SJP.pl
koncepcja ekonomiczna, według której siłą państwa jest liczebność zamieszkującego je narodu
SJP.pl
dotyczący populacji
SJP.pl
członek ugrupowania politycznego w starożytnym Rzymie, działającego w interesie drobnych rolników i plebsu miejskiego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: książka lub czasopismo popularnonaukowe
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób powszechnie używany
(1.2) w sposób przystępny i zrozumiały dla ogółu
Wiktionary
(1.1) Pseudonimy te w gwarze IRC popularnie określa się jako nickname lub krócej nick.
(1.2) Popularnie rzecz ujmując, typ oleju określają dwa wskaźniki.
Wiktionary
IPA: pɔ.puˈlar.ɲɛ
Wiktionary
rzecz. popularny mzw./mrz., popularność
przym. popularny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: popularnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: popularny
SJP.pl
encyklopedyczny w ujęciu popularnym, np. wydawnictwo popularnoencyklopedyczne
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) prezentujący naukę w sposób przystępny dla niespecjalistów
Wiktionary
(1.1) Profesor Abraham opublikował kilka artykułów popularnonaukowych.
Wiktionary
1. powszechny rozgłos i uznanie społeczne; sława, furora, powodzenie;
2. rzadko: przystępność, zrozumiałość, dostępność; prostota, bezproblemowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bycie powszechnie znanym i lubianym, ogólne uznanie i rozgłos
Wiktionary
(1.1) Ta restauracja cieszy się dużą popularnością wśród polityków.
Wiktionary
IPA: ˌpɔpuˈlarnɔɕt͡ɕ, AS: popularność
Wiktionary
przym. popularny, popularyzatorski, popularyzacyjny
czas. popularyzować (się) ndk., spopularyzować (się) dk.
rzecz. popularyzowanie ndk., spopularyzowanie dk., popularyzatorstwo, popularyzator, popularyzatorka, popularyzacja
przysł. popularnie
Wiktionary
(1.1) sława, wzięcie, rozgłos, powodzenie, prestiż, uznanie, renoma
Wiktionary
1. taki, który zyskał powszechny rozgłos i uznanie, jest znany, lubiany, sławny;
2. taki, który został przedstawiony w sposób przystępny, ogólnie zrozumiały, nieskomplikowany; jasny, prosty, łatwy;
3. taki, który jest powszechnie używany, dostępny, szeroko rozpowszechniony; masowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest powszechnie używany; znany ogółowi społeczeństwa, cieszący się uznaniem; ceniony
(1.2) taki, który jest stworzony, przedstawiony w sposób przystępny i zrozumiały dla ogółu
(1.3) taki, którego głównym celem, przeznaczeniem jest dostarczanie rozrywki, przyjemności
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(2.1) daw. papieros marki „Popularne”, dostępnej w PRL
Wiktionary
(1.1) Usłyszała ją po miesiącu, w piątkowej, mało popularnej, nudnawej audycji dla dzieci.
(2.1) A w kioskach sprzedawcy oferowali ostatnio tylko klubowe, radomskie, ekstra mocne bez filtra i popularne.
Wiktionary
IPA: ˌpɔpuˈlarnɨ, AS: popularny
Wiktionary
rzecz. popularyzatorstwo n., popularyzator m., popularyzatorka ż., popularność ż., popularyzacja ż., popularyzowanie n., spopularyzowanie n.
czas. popularyzować ndk., spopularyzować dk.
przym. popularyzatorski, popularyzacyjny
przysł. popularnie
Wiktionary
(1.1) słynny, sławny, znany
(1.2) powszechny
Wiktionary
działalność mająca na celu rozpowszechnienie wiedzy na jakiś temat, uprzystępnienie społeczeństwu osiągnięć nauki, kultury, sztuki; propagowanie, krzewienie, głoszenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) upowszechnianie nauki, sztuki, wiedzy o czymś
Wiktionary
IPA: ˌpɔpularɨˈzat͡sʲja, AS: popularyzacʹi ̯a
Wiktionary
przym. popularny, popularyzatorski, popularyzacyjny
czas. popularyzować (się) ndk., spopularyzować (się) dk.
rzecz. popularyzowanie ndk., spopularyzowanie dk., popularyzatorstwo, popularyzator, popularyzatorka, popularność
przysł. popularnie
Wiktionary
(1.1) popularyzowanie, rozpowszechnianie, upowszechnianie
Wiktionary
taki, który ma na celu popularyzację wiedzy na jakiś temat; popularyzatorski, popularyzujący, upowszechniający
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z popularyzacją
Wiktionary
(1.1) Działania popularyzacyjne, profilaktyczne, a także szeroka działalność informacyjna zapewne w dłuższym okresie zaprocentują w sferze poprawy przestrzegania prawa pracy.
Wiktionary
IPA: ˌpɔpularɨzaˈt͡sɨjnɨ, AS: popularyzacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. popularyzowanie n., spopularyzowanie n., popularyzacja ż., popularyzatorstwo n., popularyzator m., popularyzatorka ż., popularność ż.
czas. popularyzować (się) ndk., spopularyzować (się) dk.
przym. popularny, popularyzatorski
przysł. popularnie
Wiktionary
(1.1) popularyzatorski
Wiktionary
osoba zajmująca się popularyzacją, czyli upowszechnianiem wiedzy na jakiś temat, uprzystępnieniem społeczeństwu osiągnięć nauki, kultury i sztuki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się popularyzowaniem, upowszechnianiem, czynieniem czegoś znanym, popularnym
Wiktionary
IPA: ˌpɔpularɨˈzatɔr, AS: popularyzator
Wiktionary
rzecz. popularyzatorstwo n., popularność ż., popularyzacja ż., popularyzowanie ndk., spopularyzowanie dk.
:: fż. popularyzatorka ż.
czas. popularyzować (się) ndk., spopularyzować (się) dk.
przym. popularny, popularyzatorski, popularyzacyjny
przysł. popularnie
Wiktionary
kobieta zajmująca się popularyzacją
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zajmująca się popularyzowaniem, upowszechnianiem, czynieniem czegoś znanym, popularnym
Wiktionary
IPA: ˌpɔpularɨzaˈtɔrka, AS: popularyzatorka
Wiktionary
przym. popularny, popularyzatorski, popularyzacyjny
czas. popularyzować (się) ndk., spopularyzować (się) dk.
rzecz. popularyzowanie ndk., spopularyzowanie dk., popularyzatorstwo, popularyzator, popularność, popularyzacja
przysł. popularnie
Wiktionary
1. dotyczący popularyzatora, związany z popularyzatorem;
2. taki, który ma na celu popularyzację wiedzy na jakiś temat; popularyzatorski, popularyzujący, upowszechniający
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z popularyzacją lub popularyzatorem
Wiktionary
(1.1) Ważną rolę w działalności popularyzatorskiej odgrywają różnego rodzaju pozaszkolne konkursy, turnieje i olimpiady wiedzy (…)
Wiktionary
IPA: ˌpɔpularɨzaˈtɔrsʲci, AS: popularyzatorsʹḱi
Wiktionary
przym. popularny, popularyzacyjny
czas. popularyzować (się) ndk., spopularyzować (się) dk.
rzecz. popularyzowanie ndk., spopularyzowanie dk., popularyzatorstwo, popularyzator, popularyzatorka, popularność, popularyzacja
przysł. popularnie
Wiktionary
(1.1) popularyzacyjny
Wiktionary
rzadko: działalność prowadzona przez popularyzatora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. działalność popularyzatorska, czynienie czegoś powszechnie znanym i uznawanym
Wiktionary
IPA: ˌpɔpularɨzaˈtɔrstfɔ, AS: popularyzatorstfo
Wiktionary
przym. popularny, popularyzatorski, popularyzacyjny
czas. popularyzować (się) ndk., spopularyzować (się) dk.
rzecz. popularyzowanie ndk., spopularyzowanie dk., popularyzator, popularyzatorka, popularność, popularyzacja
przysł. popularnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|popularyzować.
Wiktionary
IPA: ˌpɔpularɨzɔˈvãɲɛ, AS: popularyzovãńe
Wiktionary
przym. popularny, popularyzatorski, popularyzacyjny
czas. popularyzować (się) ndk., spopularyzować (się) dk.
rzecz. spopularyzowanie dk., popularyzatorstwo, popularyzator, popularyzatorka, popularność, popularyzacja
przysł. popularnie
Wiktionary
prowadzić działalność mającą na celu przekazanie społeczeństwu w formie przystępnej i zrozumiałej dla niespecjalistów jakieś dziedziny wiedzy, sztuki, kultury; upowszechniać, rozpowszechniać, propagować, promować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. spopularyzować)
(1.1) czynić coś powszechnie znanym, rozpowszechniać coś, propagować
czasownik zwrotny niedokonany popularyzować się (dk. spopularyzować się)
(2.1) stawać się znanym, popularnym
Wiktionary
(1.1) Popularyzowała mykologię pisząc artykuły popularnonaukowe, w tym o grzybach jadalnych i trujących, występując w radiu i telewizji, aktywnie uczestnicząc w organizacji wystaw grzybów w Polsce oraz nawiązując współpracę z leśnikami i farmaceutami.
Wiktionary
IPA: ˌpɔpularɨˈzɔvat͡ɕ, AS: popularyzovać
Wiktionary
przym. popularny, popularyzatorski, popularyzacyjny
czas. spopularyzować (się) dk.
rzecz. popularyzowanie ndk., spopularyzowanie dk., popularyzatorstwo n., popularyzator m., popularyzatorka ż., popularność ż., popularyzacja ż.
przysł. popularnie
Wiktionary
zwolennik lub przedstawiciel populizmu, głoszący chwytliwe, zgodne z oczekiwaniami większości hasła polityczne i ekonomiczne, wysuwający w celu zdobycia poparcia społecznego proste i często demagogiczne propozycje rozwiązywania skomplikowanych problemów; demagog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. osoba wyznająca populizm, głosząca poglądy i tezy populistyczne
Wiktionary
(1.1) Wielu, spośród polityków tej partii, to populiści.
Wiktionary
IPA: ˌpɔpuˈlʲista, AS: populʹista
Wiktionary
rzecz. populizm m.
:: fż. populistka
przym. populistyczny
przysł. populistycznie
Wiktionary
zwolenniczka lub przedstawicielka populizmu, głosząca chwytliwe, zgodne z oczekiwaniami większości hasła polityczne i ekonomiczne, wysuwająca w celu zdobycia poparcia społecznego proste i często demagogiczne propozycje rozwiązywania skomplikowanych problemów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż.: populista
Wiktionary
IPA: ˌpɔpuˈlʲistka, AS: populʹistka
Wiktionary
rzecz. populizm m.
:: fm. populista m.
przym. populistyczny
przysł. populistycznie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób populistyczny
Wiktionary
(1.1) Trzeba uznać, nie politycznie i nie populistycznie, że ten rok był bardzo dobry dla naszej gminy.
Wiktionary
IPA: ˌpɔpulʲiˈstɨt͡ʃʲɲɛ, AS: populʹistyčʹńe
Wiktionary
rzecz. populizm mrz., populista mos., populistka ż.
przym. populistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co populistyczne
Wiktionary
przym. populistyczny
Wiktionary
1. książkowo: taki, który głosi chwytliwe, zgodne z oczekiwaniami większości hasła polityczne i ekonomiczne, wysuwa w celu zdobycia poparcia społecznego proste i często demagogiczne propozycje rozwiązywania skomplikowanych problemów; demagogiczny, efekciarski, pokazowy, fasadowy;
2. w literaturoznawstwie: taki, który powstał w nurcie populizmu, bliski naturalizmowi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pejor. związany ze spełnianiem oczekiwań większości społeczeństwa w celu uzyskania jego poparcia, zdobycia lub utrzymania władzy, bez względu na koszty i realność składanych obietnic
Wiktionary
IPA: ˌpɔpulʲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: populʹistyčny
Wiktionary
przysł. populistycznie
rzecz. populista m., populizm m., populistka ż., populistyczność ż.
Wiktionary
1. książkowo: głoszenie chwytliwych, zgodnych z oczekiwaniami większości haseł politycznych lub ekonomicznych, wysuwanie w celu zdobycia poparcia społecznego prostych i zazwyczaj demagogicznych propozycji rozwiązania skomplikowanych problemów;
2. w literaturoznawstwie: kierunek w literaturze, będący odmianą naturalizmu, postulujący przedstawianie w utworach literackich problemów zwykłych ludzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. popieranie idei politycznych i ekonomicznych, które są w danym momencie najbardziej popularne w celu łatwego zdobycia poparcia bez zwracania uwagi na rzeczywistą możliwość zrealizowania obietnic, zwłaszcza pod kątem finansowym;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
IPA: pɔˈpulʲism̥, AS: populʹism̦
Wiktionary
rzecz. populista m., populistka ż.
przym. populistyczny
przysł. populistycznie
Wiktionary
występujący po punkcji, np. bóle popunkcyjne
SJP.pl
[czytaj: popap] w informatyce: wyskakujące okno, rodzaj funkcji stron internetowych, która powoduje automatyczne otwarcie nowego okna lub karty przeglądarki; pop-up
SJP.pl
1. w technice: taki, który wchodzi w skład urządzenia mechanicznego, które umożliwia stopniowe popuszczanie lub podciąganie przewodu wiertniczego;
2. w górnictwie: śruba popustowa - popuszczadło w postaci długiej śruby nakręcanej ręcznie, na której jest zawieszony przyrząd wiertniczy; popuszczadło śrubowe
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. popuścić)
(1.1) stopniowo przestawać trzymać
(1.2) o szwach, uszczelkach stopniowo przestawać trzymać
(1.3) stopniowo wydzielać coś z siebie
(1.4) pot. bezwolnie oddawać trochę moczu lub kału
(1.5) o mrozie, upale stawać się znośniejszym
(1.6) pot. dawać większą swobodę
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(2.1) stopniowo zwalnić coś z uwięzi
(2.2) stopniowo pozwolić osobom na oddalenie się, opuszczenie jakiegoś miejsca
(2.3) o szwach, uszczelkach stopniowo przestać trzymać
(2.4) bot. potworzyć młode pędy lub korzenie
(2.5) o plamach stopniowo pozwalić się zmyć lub wyprać
(2.6) pot. o urządzeniu uruchomić urządzenie na krótką chwilę
(2.7) pot. odtworzyć jeden po drugim
(2.8) o lodzie ulec częściowemu roztopieniu
Wiktionary
(1.1) Powinniście trochę delikatniej popuszczać hamulec.
(1.4) Babka nie trzyma już moczu, wciąż popuszcza.
(1.5) Śniegu znowu nasypało, zima nie popuszcza.
(1.6) Pod koniec szkolenia instruktor popuszczał im coraz bardziej.
(2.1) Byliśmy na wzgórzu i popuszczaliśmy sobie latawce.
(2.1) Niech maluchy idą nad staw popuszczać kaczki.
(2.2) W Wigilię kobiety popuszczali wcześniej z fabryki.
(2.7) Wieczorem popuszczamy płyt i pogadamy.
(2.8) Czy na stawach lód już popuszczał?
Wiktionary
rzecz. popuszczanie n.
czas. popuścić dk., puszczać ndk.
Wiktionary
okolicznościowy, chwilowy sprzymierzeniec; poputczyk
SJP.pl
Po
Wikipedia
okolicznościowy, chwilowy sprzymierzeniec; poputczik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) chwilowy sprzymierzeniec, partner w krótkotrwałym lub okolicznościowym sojuszu
(1.2) hist. jeden z rosyjskich pisarzy inteligenckich z lat 20., którzy poparli rewolucję październikową i późniejszą politykę bolszewików;
(1.3) hist. w czasach istnienia ZSRR: orędownik komunizmu nienależący do partii
Wiktionary
(1.2) Wystarczało to komunistom i ich „poputczykom”, którzy wywierali w owych latach znaczny wpływ w wielu krajach europejskich.
Wiktionary
rzecz. war. poputczik mos.
przym. poputczykowy
Wiktionary
potocznie: pchanie, popychanie czegoś; pych
SJP.pl
1. urządzenie do popychania, posuwania czegoś;
2. pogardliwie: człowiek mało zaradny, lekceważony i wykorzystywany przez innych; popychle, popychel, popychadło, popychajło, pomiotło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. element mechanizmu (np. silnika, obrabiarki) przenoszący ruch i obciążenia wzdłużne poprzez pchanie innego elementu; zob. popychacz w Wikipedii.
(1.2) kulin. techn. element sprzętu AGD (np. sokowirówki, szatkownicy) służący do bezpiecznego przesuwania produktów w stronę ostrzy lub elementu roboczego
(1.3) pot. spoż. napój bezalkoholowy (rzadziej przekąska) spożywany bezpośrednio po wypiciu wódki w celu złagodzenia jej smaku
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przest. osoba wykonująca najprostsze prace fizyczne, chłopiec na posyłki
Wiktionary
Popychacz – rodzaj członu mechanizmu przenoszący obciążenia wzdłużne. Popychacz w przeciwieństwie do cięgna jest członem sztywnym, może więc być także ściskany. Najczęściej popychacz jest częścią mechanizmu krzywkowego. Popychacz jest wykonywany najczęściej z żeliwa lub stali niestopowej. W celu zwiększenia twardości i odporności na zużycie stopa popychacza żeliwnego jest odbielana, a popychacza stalowego nawęglana i hartowana.
Wikipedia
(1.1) W silnikach z rozrządem OHV wałek rozrządu steruje zaworami poprzez popychacze i dźwignie zaworowe.
(1.2) Pamiętaj, aby warzywa do sokowirówki dociskać wyłącznie plastikowym popychaczem, a nie palcami.
(1.3) Kupiliśmy pół litra wódki, ale zapomnieliśmy o jakimś popychaczu.
(2.1) Został w firmie zwykłym popychaczem, choć aspirował do stanowiska kierowniczego.
Wiktionary
rzecz. popychle n.
Wiktionary
(1.3) popita, przepitka
(2.1) popychadło, chłopiec na posyłki
Wiktionary
pogardliwie: człowiek mało zaradny, lekceważony i wykorzystywany przez innych; popychle, popychel, popychajło, popychacz, pomiotło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. lekcew. osoba wykorzystywana w społeczności lub miejscu pracy
Wiktionary
Popychadło – komedia Jana Szutkiewicza w czterech aktach. Prapremiera odbyła się 27 lutego 1896 w Lublinie.
Wikipedia
(1.1) Nie pozwalaj, by traktowali cię jak popychadło.
Wiktionary
rzecz. popychanie n., popchnięcie n., popychle n.
czas. popychać ndk., popchnąć dk.
Wiktionary
(1.1) pomiotło, neptek, tłumok, miernota, nic, zero
Wiktionary
pogardliwie: człowiek mało zaradny, lekceważony i wykorzystywany przez innych; popychle, popychel, popychadło, popychacz, pomiotło
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. popchnąć)
(1.1) przemieszczać coś, pchając to
(1.2) skłaniać kogoś do działania
(1.3) przyspieszać działania, ukończenie czego
czasownik zwrotny niedokonany popychać się (dk. popchnąć się)
(2.1) przesuwać siebie nawzajem poprzez pchanie
Wiktionary
rzecz. popchnięcie n., popychanie n., popychadło n., popychle n.
czas. popchnąć dk.
Wiktionary
(1.1) pchać, potrącać
(1.2) motywować, nakłaniać, namawiać, skłaniać, wieść, zmuszać
(1.3) posuwać, przyspieszać / przyśpieszać
(2.1) pchać się, trącać się
Wiktionary
rzadko, pogardliwie: człowiek mało zaradny, lekceważony i wykorzystywany przez innych; popychle, popychajło, popychadło, popychacz, pomiotło
SJP.pl
pogardliwie: człowiek mało zaradny, lekceważony i wykorzystywany przez innych; popychle, popychajło, popychadło, popychacz, pomiotło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. ktoś bierny, pogardzany, poniewierany i wykorzystywany przez kogoś
Wiktionary
(1.1) Z kocmołucha i popychla, przekształciła się w zawsze czystą, coraz bardziej elegancko ubraną i coraz lepiej wykształconą, wychowanicę pana inżyniera.
Wiktionary
rzecz. popychadło n., popychanie n., popchanie n., popchanie n., pych m., popychacz m., popychel m., pchacz m., pchanie n., pchnięcie n.
czas. popychać ndk., popchnąć dk., popchać dk., pchać ndk., pchnąć dk.
Wiktionary
(1.1) popychadło, szturmak, pomiotło, popychel
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od popyt
Wiktionary
(1.1) To nie popyt, lecz tylko mały popycik.
Wiktionary
rzecz. popyt m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|popykać.
Wiktionary
czas. popykać dk.
Wiktionary
1. pyknąć wiele razy;
2. popalić przez jakiś czas fajkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|popylać.
Wiktionary
czas. popylać ndk.
Wiktionary
potocznie: pędzić; zaiwaniać, zasuwać, zapylać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) pot. biec
(1.2) pot. szybko ruszać się
Wiktionary
IPA: pɔˈpɨlat͡ɕ, AS: popylać
Wiktionary
czas. spylać ndk.
rzecz. popylanie n.
Wiktionary
(1.1) grzać, zaiwaniać
(1.2) grzać, wulg. zapierdalać, zapieprzać
Wiktionary
czasownik dokonany (ndk. pyskać)
(1.1) poryć pyskiem, pokopać
(1.2) przen. pogrzebać, pogmerać
Wiktionary
(1.1) (…) a całe to miejsce należy się ogrodzić; bo by bydlę mogło przypadkiem wpaść, albo świnie wniść i gnój popyskać, co mu bardzo szkodzi.
Wiktionary
rzecz. pysk
czas. pyskać
przym. popyskany
Wiktionary
(1.1) poryć, zryć, pokopać
Wiktionary
potocznie: spędzić pewien czas na pyskowaniu
SJP.pl
ilość dóbr i usług, którą konsumenci są w stanie nabyć po określonej cenie i w określonym czasie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. ilość dóbr i usług, którą konsumenci są w stanie nabyć po określonej cenie i w określonym czasie
Wiktionary
Popyt – zależność między ceną produktu i jego ilością, którą skłonni są zakupić nabywcy. Na tę skłonność składa się chęć (determinowaną preferencjami) oraz ekonomiczna możliwość (determinowaną siłą nabywczą). W funkcji popytu (D) zmienną objaśniającą jest cena produktu (P), podczas gdy zmienną objaśnianą jest wielkość popytu (QD).
Wikipedia
IPA: ˈpɔpɨt, AS: popyt
Wiktionary
rzecz. popycik mrz.
Wiktionary
(1.1) zapotrzebowanie
Wiktionary
rzadko: mający popyt, pokupny
SJP.pl
1. popularna, nieskomplikowana muzyka rozrywkowa, kierowana głównie do młodzieży;
2. środowiskowo: popart (pop-art)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanie popa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. popowic mos., popadianka ż., popadia ż.
Wiktionary
dawniej: córka popa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. występujący po półpaścu
Wiktionary
(1.1) Nerwobóle popółpaścowe występują u około 30% pacjentów.
Wiktionary
rzecz. półpasiec mrz.
przym. półpaścowy
Wiktionary
skłonność, chęć nie do opanowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nieopanowana potrzeba czegoś, nagła chęć
(1.2) psych. wewnętrzny mechanizm motywacyjny, uwarunkowany biologicznie, służący zaspokajaniu podstawowych potrzeb i przetrwaniu organizmu
(1.3) fiz. wektorowa wielkość fizyczna określająca działanie siły w danym przedziale czasu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. popędliwość ż., pęd mrz.
przym. popędliwy, popędowy
przysł. popędliwie
czas. pędzić
Wiktionary
(1.1) impuls, instynkt, namiętność, pobudka, pociąg, żądza
(1.2) instynkt, podnieta
(1.3) impuls, popęd siły, skr. I
Wiktionary
osoba porywcza, zapalczywa, łatwo wybuchająca gniewem; zapalczywiec
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: popędliwie
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co popędliwe
Wiktionary
przym. popędliwy
rzecz. popęd
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: popędliwy
SJP.pl
łatwo unoszący się gniewem i zbyt szybko podejmujący decyzje; porywczy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) charakteryzujący się popędliwością, porywczością, impulsywnością
Wiktionary
rzecz. pęd mrz., popęd m., popędliwość ż., popędliwiec m.
przysł. popędliwie
Wiktionary
(1.1) choleryczny, gwałtowny, impulsywny, krewki, porywczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|popędzać.
Wiktionary
czas. pędzić, popędzać
rzecz. pęd mrz.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. popędzić)
(1.1) zmuszać do ruchu w określonym kierunku
(1.2) skłaniać do pośpiesznego wykonywania czegoś
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. popędzić)
(2.1) oddalać się pędem
czasownik zwrotny niedokonany popędzać się (dk. popędzić się)
(3.1) popędzać siebie nawzajem
Wiktionary
rzecz. popędzanie n., pęd mrz.
czas. pędzić ndk., popędzić dk.
Wiktionary
(1.2) pilić, ponaglać, przynaglać, brać do galopu; gw. Górny Śląsk dziwoczyć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|popędzić.
Wiktionary
czas. pędzić, popędzić
rzecz. pęd mrz.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. popędzać)
(1.1) zmusić do poruszania się w określonym kierunku
(1.2) skłonić do pośpiesznego działania
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. popędzać)
(2.1) oddalić się pędem
czasownik zwrotny dokonany popędzić się (ndk. popędzać się)
(3.1) popędzić siebie nawzajem
Wiktionary
(2.1) Eskadra popędzi ku stacji bojowej, wyposażonej w broń rodem z koszmarów śnionych przez zgorzkniałych starców.
Wiktionary
rzecz. popędzenie n., pęd mrz.
czas. popędzać, pędzić
Wiktionary
(1.2) ponaglić, przynaglić, przypilić, wziąć do galopu
(2.1) pobiec, pognać
Wiktionary
taki, który ma rysy, pęknięcia w wielu miejscach
SJP.pl
pęknąć w wielu miejscach lub jedno po drugim
SJP.pl
dawać zysk, korzyści; opłacać się
SJP.pl
zapłacić coś jedno po drugim
SJP.pl
popłaszczyć się - upokarzać się przez dłuższy czas dla uzyskania jakiejś korzyści
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: popłatnie
SJP.pl
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: popłatny
SJP.pl
cecha czegoś przynoszącego zysk; rentowność, opłacalność, dochodowość, zyskowność
SJP.pl
przynoszący zysk; intratny, rentowny, opłacalny, dochodowy, zyskowny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przynoszący zysk, opłacający się
Wiktionary
(1.1) Tymczasem kobiety są lepiej wykształcone (…) Jednak wybierają zawody mniej praktyczne i mniej popłatne. Np. wolą studiować kierunek nauczycielski na matematyce, niż pójść na informatykę (…)
Wiktionary
rzecz. popłatność ż.
przysł. popłatnie
Wiktionary
(1.1) opłacalny, lukratywny, dochodowy, przychodowy, intratny, rentowny
Wiktionary
1. unosząca się na wodzie fala, poruszająca się naprzód; bieg, nurt, prąd;
2. podmokła, bagnista łąka; moczar, mokradło
SJP.pl
1. regionalnie: pławik, spławik;
2. kawałek drewna lub korka przymocowany do krawędzi sieci i utrzymujący się na wodzie; pław
SJP.pl
1. pozanurzać kogoś w wodzie;
2. popławić się:
a) pozanurzać się w wodzie;
b) popławić się (w czymś) - porozkoszować się czymś
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
panika, przerażenie, nagle ogarniający strach oraz zamieszanie z nich wynikające
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nagły strach, który wywołuje nieracjonalne zachowanie, obezwładnia
(1.2) bot. nazwa systematyczna|Onopordum|ref=tak., rodzaj roślin o długiej kolczastej łodydze, liściach z kolcami i purpurowych kwiatach zebranych w kuliste koszyczki
Wiktionary
Popłoch ("Onopordum") – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Liczy ok. 60 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje Europę (na tym kontynencie obecnych jest 13 gatunków) i zachodnią Azję (na wschodzie po Pakistan, zachodnie Chiny i Republikę Ałtaju). Rośliny introdukowane z tego rodzaju obecne są w północnej Europie, na Syberii, w Kraju Nadmorskim, w Australii, Ameryce Północnej i Południowej. Rosną w miejscach suchych i słonecznych, często na przydrożach i nieużytkach, niektóre na obszarach górskich.
Wikipedia
(1.1) Ledwo pół wieku po wojnach husyckich na polach bitewnych Europy królowała już artyleria, a popłoch budzili pikinierzy szwajcarscy i formacje lancknechtów Frundsberga – karne, zwarte, po plebejskiebejsku solidarne, wiernie naśladujące husycki styl wojowania.
Wiktionary
przym. popłochowy
Wiktionary
(1.1) panika, przerażenie
Wiktionary
dziewięćsił popłocholistny - gatunek rośliny z rodziny astrowatych
SJP.pl
będący pozostałością po płukaniu
SJP.pl
1. woda, w której coś myto, płukano; popłuczka;
2. to, co jest nieudolnie wykonane na wzór czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|popłukać.
Wiktionary
czas. popłukać dk.
rzecz. płuczka ż.
przym. płuczkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|popłukiwać.
Wiktionary
czas. popłukiwać ndk.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. płynąć)
(1.1) oddalić się, płynąc
(1.2) zostać doprowadzonym gdzieś
(1.3) zacząć docierać szeroko
Wiktionary
rzecz. popłynięcie n., pływalnia ż.
czas. płynąć
Wiktionary
(1.1) wyciec
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. popłuczyna
Wiktionary
łożysko wraz z błonami płodowymi, wydalane na koniec porodu
SJP.pl
dwuletnia roślina warzywna lub przyprawowa, spokrewniona z cebulą zwyczajną, o małej, podłużnej cebulce i długich zielonych liściach bogatych w sole mineralne, witaminy i olejki eteryczne, uprawiana w Europie i Ameryce Północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Allium porrum|L.|ref=tak., roślina dwuletnia z rodziny amarylkowatych, uprawiana w celach konsumpcyjnych;
(1.2) kulin. spoż. warzywo z młodych pędów pora (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) bardzo mały otwór
(2.2) anat. mikroskopijne ujście gruczołu w skórze
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pory kwitną i owocują na pędach drugorocznych.
(1.2) Nie znoszę gotowanych porów i cebuli.
(2.2) Kiepskie kosmetyki mogą zatykać pory w skórze.
Wiktionary
IPA: pɔr, AS: por
Wiktionary
(1.1-2)
przym. porowy
(2.1-2)
rzecz. porowatość ż.
przym. porowaty
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
(1.1) roślina
(1.2) warzywo < etym|praindoeur|*pr̥so-.
(2.1) etym|łac|porus. < etym|gr|πόρος. (póros) → przejście, otwór
uwagi.
(1.1-2) Spotykana niekiedy forma „pora” ma charakter regionalny. Pojawia się np. w Wielkopolsce.
(1.2) zobacz też: Indeks:Polski - Warzywa
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) leek; (2.1) pore
* arabski: (1.1) كراث m. (kurrāṯ)
* baskijski: (1.1) porru; (2.1) poro
* bułgarski: (1.1) праз m.; (1.2) праз m.; (2.1) пора ż.; (2.2) пора ż.
* chorwacki: (1.1) poriluk m.
* czeski: (1.1) pórek m., pór zahradní m.; (1.2) pórek m.
* duński: (1.1) porre w.; (2.1) pore w.
* esperanto: (1.1) poreo; (2.1) poro
* fiński: (1.2) purjo, purjosipuli
* francuski: (1.1) poireau m., porrée ż., porreau m., poirée ż., poirette ż.; (2.1) pore ż.
* hiszpański: (1.1) puerro m., porro m., poro m.
* islandzki: (1.1) blaðlaukur m.
* jidysz: (1.2) פּאָרע ż. (pore)
* kaszubski: (1.1) pòr m.; (1.2) pòr m.
* łaciński: (2.2) porrum n., porum n., purrum n., ulpicum m.
* łotewski: (2.2) puravs m.
* maltański: (1.2) kurrata ż.
* niderlandzki: (1.1) prei m., porrei m.
* niemiecki: (1.1) Porree m., Lauch m.; (2.1) Pore ż.
* norweski (bokmål): (1.1) purre m.
* nowogrecki: (1.1) πράσο n. (práso), πράσσο n. (prásso); (1.2) πράσο n. (práso), πράσσο n. (prásso); (2.1) πόρος m. (póros)
* portugalski: (1.2) porro m., alho-porro m., alho-francês m., brazport|alho-poró {{m.}}
* rosyjski: (1.1) лу́к-поре́й m. (lúk-poréj), порей m. (porej); (2.2) пора ż. (pora)
* rumuński: (1.1) praz m.; (1.2) praz m.
* starogrecki: (1.1) πράσον n. (práson); (1.2) πράσον n. (práson); (2.2) πόρος m. (póros)
* szwedzki: (1.1) purjolök w.; (2.1) por w.
* turecki: (1.2) pırasa
* ukraiński: (1.2) цибуля-поре́й ż. (cibulâ-poréj), поре́й m. (poréj)
* węgierski: (1.1) póréhagyma, póré; (2.2) pórus
* włoski: (1.1) porro m.; (1.2) porro m.; (2.1) poro m.; (2.2) poro m.
* zachodnioflamandzki: (1.1) pret m.
źródła.
== por (język albański.) ==
wymowa.
IPA|pɔɹ.
audio|LL-Q8748 (sqi)-Arianit-por.wav.
znaczenia.
spójnik
(1.1) ale, zaś
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) megjithatë, mirëpo; war. po
Wiktionary
1. skrót od: porucznik (czytany jako cały, odmienny wyraz);
2. skrót od: porównaj (czytany jako cały wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = porównaj
(1.2) = wojsk. porucznik
Wiktionary
(1.1) Monday - od Moon's day - „dzień księżyca”; por. łac. (= porównaj łacińskie) dies lunae (Wikisłownik)
(1.1) (Mt 16,18; por. Ap 21,14) – odniesienie do cytatów z Biblii (Wikipedia)
(1.2) kmdr por. (= komandor porucznik) Stanisław Hryniewiecki (Wikipedia)
(1.2) W ataku na Załęże poległ por. Stanisław Paderewski, brat przyrodni Ignacego Paderewskiego, dowódca 3 kompanii 6 batalionu.
(1.2) Dwóch pilotów wojskowych odwiedziło w tym tygodniu Szkołę Podstawową im. por. pil. Franciszka Surmy w Gołkowicach.
Wiktionary
IPA: pɔˈruvnaj, AS: poruvnai ̯
Wiktionary
1. pewien okres, czas trwania czegoś;
2. stosowny moment, właściwa chwila; termin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pewien okres, czas trwania czegoś
(1.2) stosowny moment, właściwa chwila na jakąś czynność
(1.3) reg-pl|Poznań. por
forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.
(2.1) D. i B. lp. od: por
Wiktionary
(1.1) O tej porze roku dni przeważnie są słoneczne.
(1.2) Już pora załatwić stare porachunki.
(1.2) Pora na dobranoc, bo już księżyc świeci.
(2.1) Do rosołu warto dodać pora i cebulę.
Wiktionary
IPA: ˈpɔra, AS: pora
Wiktionary
1. dokonać obliczeń: policzyć
2. porachować komuś kości - zbić mocno
3. porachować się:
a) rozliczyć się wzajemnie
b) zemścić się, ukarać za wyrządzoną krzywdę
SJP.pl
1. dawniej: obliczenie, rachunek;
2. rewanż za krzywdę, stratę
SJP.pl
1. dawniej: obliczenie, rachunek;
2. rewanż za krzywdę, stratę
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
spędzić pewien czas na raczkowaniu
SJP.pl
udzielenie komuś rady
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wskazówka, zalecenie komuś czegoś
(1.2) konsultacja u specjalisty (np. lekarza, prawnika)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pɔˈrada, AS: porada
Wiktionary
rzecz. rada ż., poradzenie n., poradnik m., poradnictwo n., poradnia ż., radzenie n., odradzanie n., odradzenie n.
czas. poradzić dk., radzić ndk., odradzać ndk., odradzić dk.
przym. poradniany, poradnikowy, poradniczy, radziecki
Wiktionary
(1.1) podpowiedź, rada, wskazówka, wytyczna
(1.2) konsultacja
Wiktionary
przeorać glebę radłem (regionalnie: redłem); poredlić (regionalnie)
SJP.pl
podatek poradlny - dawny podatek gruntowy; poradlne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. w dawnej Polsce: podatek od rozmiarów ziemi uprawnej;
Wiktionary
Poradlne, "podatek poradlny" – w dawnej Polsce danina prawa książęcego zależna od rozmiarów ziemi uprawnej, od XIV wieku łanowe, a od 1629 coraz częściej zastępowana przez podymne.
Stały podatek od dóbr ziemskich wprowadzony przez Kazimierza Wielkiego, w wysokości 12 groszy w dobrach rycerskich oraz 24 groszy w dobrach klasztornych.
Wikipedia
IPA: pɔˈradlnɛ, AS: poradlne
Wiktionary
przym. poradlny
Wiktionary
podatek poradlny - dawny podatek gruntowy; poradlne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) instytucja wyspecjalizowana w udzielaniu porad z określonej dziedziny
Wiktionary
(1.1) Przebadano go w poradni i stwierdzono, że ma dysleksję.
Wiktionary
IPA: pɔˈradʲɲa, AS: poradʹńa
Wiktionary
rzecz. porada, poradnik, poradnictwo, poradzenie
czas. poradzić się
przym. poradniany, poradniczy, poradnikowy
Wiktionary
→ poradnia; poradniowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący poradni
Wiktionary
rzecz. poradnia ż., porada ż.
Wiktionary
działalność polegająca na udzielaniu porad w jakimś zakresie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zorganizowana działalność związana z udzielaniem porad w jakimś zakresie; działalność poradni;
Wiktionary
Po
Wikipedia
(1.1) Zapraszamy organizacje pozarządowe do korzystania z bezpłatnego telefonicznego poradnictwa księgowego i prawnego.
Wiktionary
rzecz. poradnia ż., porada ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: poradnik
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący porady, dotyczący poradnictwa
Wiktionary
rzecz. poradnia ż., porada ż.
Wiktionary
publikacja zawierająca porady z jakiejś dziedziny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) publikacja zawierająca wskazówki lub informacje na temat określonej dziedziny
Wiktionary
(1.1) Oprócz prasy i poradników ojciec nie brał książek do ręki, ale odnosił się przyjaźnie do zadrukowanego papieru.
Wiktionary
rzecz. porada ż., poradnia ż.
czas. poradzić dk.
przym. poradny
Wiktionary
(1.1) przewodnik, vademecum
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący poradnika
Wiktionary
rzecz. poradnia ż., porada ż.
Wiktionary
przestarzałe: umiejący sobie dobrze radzić; rozumny; zaradny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. zaradny
Wiktionary
rzecz. poradnik mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poradzić.
Wiktionary
IPA: ˌpɔraˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: poraʒẽńe
Wiktionary
czas. poradzić
rzecz. porada ż., poradnia ż., radca mos.
przym. radziecki, radcowski
Wiktionary
powstały po rozpadzie Związku Radzieckiego, charakterystyczny dla tego okresu; postradziecki, postsowiecki, posowiecki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który pozostał po Związku Radzieckim
Wiktionary
(1.1) Prezydent Rosji (…) zadeklarował, że będzie współpracował z każdym, kto zostanie wybrany na prezydenta Ukrainy. Ostrzegł przed zagraniczną ingerencją na Ukrainie i w innych republikach poradzieckich.
Wiktionary
rzecz. poradzieckość ż.
przym. radziecki
Wiktionary
(1.1) posowiecki, postsowiecki
Wiktionary
1. udzielić komuś rady;
2. pokonać trudności, rozwiązać problemy;
3. poradzić się - zasięgnąć czyjejś rady
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. radzić)
(1.1) udzielić komuś rady, wskazówki
czasownik zwrotny dokonany poradzić sobie (ndk. radzić sobie)
(2.1) pokonać trudności, rozwiązać problemy
czasownik zwrotny dokonany poradzić się (ndk. radzić się)
(3.1) zasięgnąć czyjejś rady
Wiktionary
(1.1) Dziękuję, żeś mi poradził, ale nie wszystko jest takie proste na ciągu narkotykowym, gdy wszyscy się od ciebie odwracają i nie masz z kim porozmawiać.
(2.1) Gdyby nie ten wentyl bezpieczeństwa, to nie poradziłbym sobie z ciśnieniem wewnętrznym aparatury.
Wiktionary
IPA: pɔˈrad͡ʑit͡ɕ, AS: poraʒ́ić
Wiktionary
rzecz. poradnik mrz., radna ż., porada ż., poradzenie n., radca mos.
czas. radzić
przym. radziecki, radcowski
Wiktionary
(1.1) doradzić
Wiktionary
porać się - męczyć się z czymś, trudzić
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: spędzić pewien czas na rozprawianiu o czymś z ożywieniem
SJP.pl
mieszkaniec Poraja (miejscowości w Polsce)
SJP.pl
pojeździć w rajdzie, pojeździć szybko autem
SJP.pl
mieszkanka Poraja (miejscowości w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. zagłada Cyganów – Romów, Kełderaszy i Sinti – dokonana przez III Rzeszę podczas II wojny światowej;
Wiktionary
Porajmos (z romskiego „pochłonięcie”, również Samudaripen, Kali Traš) – eksterminacja Romów i Sinti przez III Rzeszę. Miała ona podobnie masowy i bezwzględny charakter jak Holokaust.
Wikipedia
przymiotnik od: Poraj (nazwa kilku wsi w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|porajzować.
Wiktionary
czas. porajzować dk.
Wiktionary
wieś w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim
SJP.pl
Porajów (niem. "Großporitsch", Porěč, Veliké Poříčí, Porajov) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, w gminie Bogatynia.
1920-1945 część miasta Żytawa (niem. "Zittau"), 1959-1972 część osiedla Sieniawka.
Wikipedia
spędzić pewien czas na randkowaniu
SJP.pl
1. początek, wczesna pora dnia; ranek, świt
2. impreza kulturalna, rozrywkowa odbywająca się w godzinach przedpołudniowych, np. poranek filmowy, muzyczny itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pora dnia następująca po nocy
(1.2) przedpołudniowy seans kinowy dla dzieci
Wiktionary
Po
Wikipedia
(1.1) Biegnę na autobus prawie każdego poranka.
(1.2) W dzieciństwie, co niedzielę tato zabierał mnie i brata na poranki do kina „Brylant”.
Wiktionary
IPA: pɔˈrãnɛk, AS: porãnek
Wiktionary
rzecz. ranek m., porannik m., rano n., raniuszek mzw.
przym. poranny, porankowy, ranny
przysł. rano
Wiktionary
(1.1) rano, ranek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|porać.
Wiktionary
czas. porać ndk.
Wiktionary
kobieta ranna
SJP.pl
mający rany, pokryty ranami
SJP.pl
szlafrok, podomka
SJP.pl
mający miejsce rano, wiążący się z porankiem; ranny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma miejsce o poranku
Wiktionary
(1.1) Pojemność dyfuzyjna płuc zmniejsza się w ciągu dnia od godzin porannych do późnych wieczornych.
(1.1) Resztę dnia spędziłem na pracowitym zapominaniu o porannych klęskach.
Wiktionary
IPA: pɔˈrãnːɨ, AS: porã•ny
Wiktionary
rzecz. raniuszek mzw., rano, ranek, poranek
przym. ranny
przysł. rano
Wiktionary
spędzić pewien czas na rapowaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|porastać.
Wiktionary
IPA: ˌpɔraˈstãɲɛ, AS: porastãńe
Wiktionary
czas. porastać
rzecz. porost mrz.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) rosnąc, pokrywać coś
Wiktionary
(1.1) Za to na łąkach wesoło dźwięczały żelaza kosarzy ścinające bujnie porosłą trawę […]
Wiktionary
IPA: pɔˈrastat͡ɕ, AS: porastać
Wiktionary
rzecz. porost m., porastanie n., porośnięcie n.
czas. porosnąć dk., rosnąć ndk.
przym. porostowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poratować.
Wiktionary
rzecz. ratunek m., ratowanie n., ratownictwo n., uratowanie n., wyratowanie n., odratowanie n., ratownik m., ratowniczka ż.
czas. ratować ndk., uratować dk., poratować dk., wyratować dk., odratować dk.
przym. ratowniczy, ratunkowy
przysł. ratunkowo, ratowniczo
wykrz. ratunku
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. ratować)
(1.1) wyciągnąć kogoś z kłopotów, tarapatów, przyjść komuś z pomocą
(1.2) grzecz. dać komuś jałmużnę
Wiktionary
(1.2) Panie Kierowniku, poratuje Pan złotówką?
Wiktionary
IPA: pɔraˈtɔvat͡ɕ, AS: poratovać
Wiktionary
czas. uratować dk., odratować dk., ratować ndk.
rzecz. poratowanie n., ratownik m., ratowniczka ż., ratunek m., uratowanie n., odratowanie n., poratowanie n.
przym. ratunkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. klęska, porażka, pogrom
Wiktionary
Poraza – osada leśna w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Brześć Kujawski.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa włocławskiego.
Wikipedia
IPA: pɔˈraza, AS: poraza
Wiktionary
rzecz. porażka ż.
czas. porazić dk., razić
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
porać się - męczyć się z czymś, trudzić
SJP.pl
czasownik
(1.1) stpol. pruć
Wiktionary
IPA: ˈpɔrat͡ɕ, AS: porać
Wiktionary
rzecz. poranie n.
Wiktionary
drżączka poraźna - choroba centralnego układu nerwowego, objawiająca się m.in. drżeniem kończyn i pochyleniem sylwetki; choroba Parkinsona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. całkowita utrata funkcji ruchowej
(1.2) med. zaburzenie pracy układu nerwowego dające liczne objawy ubytkowe
(1.3) odczasownikowy od|porazić.
Wiktionary
Porażenie, paraliż (łac. "plegia") – stan charakteryzujący się całkowitą niemożnością wykonywania ruchu, na skutek braku dopływu bodźców nerwowych do mięśni.
Wikipedia
(1.3) Chłopiec zdjął izolację i doznał porażenia prądem elektrycznym.
Wiktionary
rzecz. porażanie n.
czas. razić, porażać ndk., porazić dk.
przym. porażający
Wiktionary
(1.1) bezwład, paraliż
Wiktionary
1. przegrana bitwa; klęska;
2. poważne niepowodzenie; przegrana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przegrana bitwa
(1.2) poważne niepowodzenie
Wiktionary
(1.1) Pierwsze derby sezonu zakończyły się porażką 3:0.
(1.2) To kolejna porażka, bo znowu muszę odwołać mój sobotni wyjazd.
Wiktionary
IPA: pɔˈraʃka, AS: poraška
Wiktionary
rzecz. poraza ż.
Wiktionary
(1.2) pot. fiasko, pot. klapa, klęska, niepowodzenie, plajta, przegrana, strata
Wiktionary
[czytaj: PORselen] rasa psów gończych pochodząca z Francji
SJP.pl
Porcelaine – rasa psa, należąca do grupy psów gończych, i posokowców, zaklasyfikowana do sekcji psów gończych. Podlega próbom pracy.
Wikipedia
ceramiczna masa z mieszaniny kwarcu, kaolinu i skalenia, wypalana w wysokiej temperaturze, zwykle pokrywana szkliwem, stosowana do produkcji delikatnych naczyń stołowych, izolatorów elektrycznych, sprzętu laboratoryjnego; wyroby z tej masy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) materiał ceramiczny służący do wyrobu delikatnych naczyń stołowych lub ozdób;
(1.2) wyroby z porcelany (1.1) w ogólności
(1.3) med. materiał stomatologiczny do wypełniania ubytków i wykonywania protez zębów
Wiktionary
Po
Wikipedia
(1.1) W prezencie ślubnym dostaliśmy serwis obiadowy z porcelany.
(1.2) Mysz leżała bez drgnienia wśród pięknej porcelany i apetycznych kawałków tortu orzechowego, a żonkile w kobaltowym wazonie skłaniały nad nią żałobnie swe anemiczne główki.
(1.2) Powinieneś obchodzić się delikatnie z tą porcelaną, gdyż jest bardzo stara i cenna.
Wiktionary
IPA: ˌpɔrt͡sɛˈlãna, AS: porcelãna
Wiktionary
rzecz. porcelit m., porcelarnia ż., porcelanki nmos., porcelanowiec m., porcelannik m., porcelanówka ż.
:: zdrobn. porcelanka ż.
przym. porcelanowy, porcelitowy, porcelankowy
Wiktionary
ślimak żyjący w ciepłych wodach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: porcelana
(1.2) zool. nazwa systematyczna|Cypraeidae|ref=tak., ślimak morski z rodziny porcelanek;
(1.3) nagrobna fotografia wykonana na porcelanowej płytce
(1.4) bot. zob. porcelanka Menziesa.
Wiktionary
Po
Wikipedia
IPA: ˌpɔrt͡sɛˈlãnka, AS: porcelãnka
Wiktionary
rzecz. porcelana ż., porcelit m., porcelanki nmos.
przym. porcelanowy
Wiktionary
ślimak żyjący w ciepłych wodach
SJP.pl
Porcelanki (Cypraeidae) (ang. "cowrie, cowry") (hindi "kauri") (sanskryt "koparda") – rodzina ślimaków morskich z rzędu Littorinimorpha. Liczy ponad 250 żyjących gatunków, opisano też ponad 350 gatunków kopalnych. Dawniej wszystkie gatunki z tej rodziny zaliczano do jednego rodzaju "Cypraea".
Wikipedia
rodzina ślimaków morskich; porcelanki
SJP.pl
o cechach porcelankowatych (rodzina ślimaków)
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: porcelana
Wiktionary
cecha porcelanowej cery (gładkiej jak porcelana)
SJP.pl
zrobiony z porcelany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonany z porcelany
(1.2) o cerze: gładki, biały, jasny; blady, lecz w atrakcyjny sposób
Wiktionary
(1.1) Tymczasem na stołach ostały się jeno porcelanowe talerze i kute z olkuskiego srebra sztućce.
Wiktionary
IPA: ˌpɔrt͡sɛlãˈnɔvɨ, AS: porcelãnovy
Wiktionary
rzecz. porcelana ż., porcelanka ż.
Wiktionary
(1.2) alabastrowy
Wiktionary
masa ceramiczna w typie fajansu, służąca głównie do wyrobu trwałych naczyń kuchennych; półporcelana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) materiał ceramiczny wytwarzany jak porcelana, lecz zwykle z surowców o gorszej jakości – kaolinu, skalenia, kwarcu;
Wiktionary
Porcelit – rodzaj białej do kremowej, szkliwionej, nieprześwitującej ceramiki, wytwarzany podobnie jak porcelana, lecz najczęściej z surowców (kaolin, skaleń, kwarc) o gorszej jakości. Uformowane wyroby poddaje się wypalaniu w temp. ~1325 °C w celu osiągnięcia zamierzonej nieprzesiąkliwości, wytrzymałości i twardości.
Wikipedia
rzecz. porcelanka ż., porcelana ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: port
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od port
Wiktionary
(1.1) To nie port, lecz tylko mały porcik.
Wiktionary
rzecz. port m.
przym. portowy
Wiktionary
potocznie: zniszczone, liche spodnie; portczęta
SJP.pl
1. ilość płynu, pokarmu, żywności lub leku przeznaczona dla jednej osoby do spożycia jednorazowo lub w określonym czasie;
2. określona ilość czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) określona ilość (płynu, pokarmu, leku) przeznaczona np. do spożycia, użycia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ułatwiało to życie roznoszącym chleb kalifaktorom, bo tak przygotowane porcje nie rozlatywały się na drobne kawałki, a i nikt z więźniów nie mógł mieć pretensji, że dostał mniej skibek od innego.
Wiktionary
IPA: ˈpɔrt͡sʲja, AS: porcʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. porcyjka
przym. porcjowany, porcjowy
czas. porcjować
Wiktionary
(1.1) racja, działka
Wiktionary
1. ilość płynu, pokarmu, żywności lub leku przeznaczona dla jednej osoby do spożycia jednorazowo lub w określonym czasie;
2. określona ilość czegoś
SJP.pl
1. łyżka do nabierania lodów; gałkownica;
2. element blachy do podziału wypieków na równe porcje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|porcjować.
Wiktionary
czas. porcjować ndk.
Wiktionary
dzielić coś na porcje
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) podzielony na porcje
Wiktionary
rzecz. porcja ż.
czas. porcjować
Wiktionary
dzielić coś na porcje
SJP.pl
czasownik
(1.1) dzielić coś na porcje
Wiktionary
(1.1) Karma porcjowana jest na poszczególne klatki (lub na klatki w jednym poziomie) za pomocą komputera.
Wiktionary
IPA: pɔˈrt͡sʲjɔvat͡ɕ, AS: porcʹi ̯ovać
Wiktionary
rzecz. porcja ż., porcyjka ż., porcjowanie n.
przym. porcjowany
Wiktionary
zdrobnienie od: porcja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: porcja
(1.2) mała porcja
Wiktionary
rzecz. porcja ż.
czas. porcjować ndk.
Wiktionary
rzadko: stanowiący jedną porcję, mający wagę jednej porcji; porcjowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Kresy. porcelana
Wiktionary
(1.1) Śliczna fajka. Czy pan wie, ile ona kosztuje? Czysta porcynela, zagraniczny kawałek towaru.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Pordenowo ( Pordenau) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie malborskim, w gminie Lichnowy. Leży na obszarze Wielkich Żuław Malborskich. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
Wikipedia
rodzaj roztocza z rodziny szpecielowatych
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) pokryć się rdzą
Wiktionary
rzecz. rdza ż.
czas. rdzewieć, zardzewieć dk.
Wiktionary
pozostały po reakcji chemicznej
SJP.pl
dotyczący okresu po zakończeniu realizacji czegoś
SJP.pl
spędzić pewien czas na rechotaniu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
regionalnie: poradlić - przeorać glebę radłem (regionalnie: redłem)
SJP.pl
spędzić pewien czas na regulowaniu
SJP.pl
zarejestrować po kolei, wiele razy
SJP.pl
rodzaj grzybów z rodziny pniarkowatych; białoporek
SJP.pl
porelaksować się - spędzić pewien czas na relaksowaniu się; poodpoczywać
SJP.pl
porembica stalnica - gatunek pluskwiaka z rodziny tarczówkowatych, występujący w Europie Środkowej
SJP.pl
Porembica ("Zicrona") – rodzaj pluskwiaków z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny tarczówkowatych.
Pluskwiaki o ciele długości poniżej 10 mm. Ich przedplecze ma gładkie, pozbawione ząbków i kolców krawędzie boczne oraz niewystające poza nasady półpokryw kąty boczne (rogi). Przednia para odnóża ma uda pozbawione zębów.
Wikipedia
spędzić pewien czas na remontowaniu
SJP.pl
bóstwo słowiańskie
SJP.pl
Porenut – bóg o nieznanych funkcjach wymieniony tylko w dwóch źródłach: "Gesta Danorum" oraz w "Knýtlinga sadze". Jedyną informacją historyczną na temat tego boga jest opis posągu go przedstawiającego, który posiadał cztery twarze na głowie, oraz piątą na piersiach, która była podtrzymywana za brodę prawą ręką, a za czoło lewą ręką.
Wikipedia
dawniej: poreperować - naprawić w wielu miejscach lub wiele czegoś
SJP.pl
naprawić w wielu miejscach lub wiele czegoś
SJP.pl
bóstwo słowiańskie
SJP.pl
Porewit lub Borewit ( Poreuit, Perevithus, Poreuith, Porevithum, Poreuithũ, Borveit) – bóg o nieznanych funkcjach wymieniony tylko w dwóch źródłach: "Gesta Danorum" oraz w "Knýtlinga sadze". Jedyną informacją historyczną na temat tego boga jest opis posągu go przedstawiającego, który posiadał pięć twarzy i nie posiadał broni.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) następujący po rewolucji; dziejący się po rewolucji
Wiktionary
rzecz. rewolucja ż.
Wiktionary
barwnik pirolowy o skomplikowanej budowie, część składowa hemoglobiny i bilirubiny
SJP.pl
Porfina – makrocykliczny związek chemiczny stanowiący szkielet porfiryn. Jest heterocyklicznym związkiem aromatycznym. Zbudowana jest z czterech pierścieni pirolowych połączonych grupami metinowymi (=CH−).
Wikipedia
magmowa skała wylewna lub żyłowa, w której tkwią kryształy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. wulkaniczna lub żyłowa skała magmowa zawierająca prakryształy;
Wiktionary
Porfir ( πορφύρα, „purpura”) – potoczna nazwa stosowana do określania magmowych skał wulkanicznych lub żyłowych, posiadających strukturę porfirową. Wewnętrzna struktura tych skał składa się z kwarcu i skaleni.
Wikipedia
IPA: ˈpɔrfʲir, AS: porfʹir
Wiktionary
przym. porfirowy
Wiktionary
glon morski z typu krasnorostów; szkarłatnica
SJP.pl
choroba dziedziczna, charakteryzująca się zaburzeniami neurologicznymi i autonomicznymi
SJP.pl
"Zobacz też: Porfyrion."
Porfirion – imię męskie pochodzenia greckiego.
Porfirion imieniny obchodzi: 16 lutego, 10 marca.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Porfiriusz (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Porfiriuszka lub z nim związany
SJP.pl
Porfiriusz z żoną; Porfiriuszowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Porfiriusza lub z nim związany
SJP.pl
przydomek nadawany władcy bizantyjskiemu urodzonemu po wstąpieniu jego ojca na tron
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) dziecko, syn urodzony po wstąpieniu swojego ojca na tron (dosł. „urodzony w purpurze”)
Wiktionary
Porfirogeneta (gr. Πορφυρογέννητος, dosłownie "zrodzony w purpurze") – tytuł nadawany niektórym synom lub córkom panującego cesarza wschodniorzymskiego (bizantyńskiego). Istniały ściśle określone warunki, który musiały zaistnieć, zanim można było się nim posługiwać. Kluczowe było urodzenie dziecka w Porfirowej Komnacie Wielkiego Pałacu w Konstantynopolu.
Wikipedia
IPA: ˌpɔrfʲirɔɡɛ̃ˈnɛta, AS: porfʹirogẽneta
Wiktionary
tytuł córki cesarza wschodniorzymskiego (bizantyńskiego)
SJP.pl
Porfiroid – ogólne określenie skał metamorficznych o wyraźnej teksturze łupkowatej, które powstały ze skał wylewnych takich jak: ryolity, dacyty, czy trachity.
Podczas przeobrażenia dochodziło do granulacji fenokryształów oraz wyprasowania i ukierunkowania tła skalnego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. med. osoba chorująca na porfirię
Wiktionary
organiczny, aromatyczny związek chemiczny zawierający pierścień porfirynowy
SJP.pl
skała wulkaniczna używana w kamieniarstwie dekoracyjnym i do budowy dróg
SJP.pl
miasto w Finlandii
SJP.pl
Pori ( Björneborg) – miasto położone w południowo-zachodniej Finlandii, u ujścia rzeki Kokemäenjoki do Zatoki Botnickiej. Położone w prowincji Finlandia Zachodnia. Główne miasto regionu Satakunta. Port morski. Miejsce corocznego międzynarodowego festiwalu jazzowego "Pori Jazz".
Wikipedia
patologiczny popęd do wędrowania; dromomania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. popęd do włóczęgi i podróży, często przy ograniczonej świadomości swoich czynów;
Wiktionary
Po
Wikipedia
(1.1) dromomania
Wiktionary
1. potocznie: film pornograficzny lub wydawnictwo pornograficzne; pornol, pornos, pornus, pornuch;
2. dawniej: rodzaj wonnej żywicy, używanej do kadzenia
SJP.pl
potocznie:
1. pornografia;
2. pornograficzny;
3. film, magazyn, powieść itp. o charakterze pornograficznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. pornografia
(1.2) pot. materiał pornograficzny
przymiotnik
(2.1) pot. pornograficzny
Wiktionary
(2.1) Co prawda mężczyzna jeszcze nie spał i nawet nie zamierzał się kłaść, bo rozłożony na tapczanie oglądał film porno.
Wiktionary
IPA: ˈpɔrnɔ, AS: porno
Wiktionary
rzecz. pornografia ż., pornol m., pornograf m., postporno n., pornograficzność ż.
przym. pornolski, pornograficzny
przysł. pornograficznie
temsłow. porno-
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający ich związek z pornografią
Wiktionary
IPA: ˈpɔrnɔ, AS: porno
Wiktionary
rzecz. porno m., pornol m., pornografia ż.
przym. porno
Wiktionary
wszystkie komercyjne działania związane z produkcją i sprzedażą filmów, magazynów i gadżetów o charakterze pornograficznym; pornobiznes, porno biznes, seksbiznes, seksprzemysł
SJP.pl
dyskietka z materiałami o treści pornograficznej; porno dyskietka, pornodyskietka
SJP.pl
film o treści erotycznej; porno film, pornofilm
SJP.pl
gwiazda branży pornograficznej; porno gwiazda, pornogwiazda
SJP.pl
[czytaj: porno szop] sklep z artykułami urozmaicającymi życie seksualne; sex-shop, sex shop, seks-shop, porno shop
SJP.pl
wszystkie komercyjne działania związane z produkcją i sprzedażą filmów, magazynów i gadżetów o charakterze pornograficznym; porno biznes, porno-biznes, seksbiznes, seksprzemysł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) film. gatunek brazylijskich filmów niskobudżetowych popularnych w latach 60. i 70. łączących ze sobą erotykę i komedię, często z podtekstem społeczno-politycznym
Wiktionary
film o treści erotycznej; porno-film, porno film
SJP.pl
amator pornografii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) amator pornografii
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. pornol mzw., porno n., pornografia ż.
przym. porno, pornograficzny
Wiktionary
zdjęcia, filmy, pokazy itp. przedstawiające sceny kopulacji ludzi, mające wywoływać podniecenie seksualne u odbiorcy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wizerunek osób lub przedmiotów, wywołujący podniecenie seksualne;
Wiktionary
Pornografia, potocznie porno (od gr. "γραφός, graphos" „piszący”; "πόρνη, porne" „nierządnica”; "pornográphos" „piszący o nierządnicach”) – wizerunek osób lub przedmiotów o cechach jednoznacznie seksualnych utworzony z zamiarem wywołania pobudzenia seksualnego lub podniecenia u osób oglądających. Pokazy emitowane na żywo np. w internecie, również stanowią formę pornografii.
Wikipedia
(1.1) W internecie bardzo łatwo znaleźć pornografię.
(1.1) Dzisiejsza kinematografia pełna jest obscenicznych scen, przepełnionych pornografią i wulgaryzmami.
Wiktionary
IPA: ˌpɔrnɔˈɡrafʲja, AS: pornografʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. pornol mrz., pornograficzność ż., pornograf m., porno n., pornos m.
przym. pornograficzny, porno
przysł. pornograficznie
temsłow. porno-
Wiktionary
(1.1) porno
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób pornograficzny
Wiktionary
rzecz. pornol mzw., porno n., pornografia ż.
przym. porno, pornograficzny
Wiktionary
związany z pornografią
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pornografią, dotyczący pornografii
Wiktionary
(1.1) Zaczęłam pisać, dla zysku, po francusku, opowieści pornograficzne.
Wiktionary
IPA: ˌpɔrnɔɡraˈfʲit͡ʃnɨ, AS: pornografʹičny
Wiktionary
rzecz. pornol mrz., porno n., pornografia ż., pornograf m.
przysł. pornograficznie
przym. porno
Wiktionary
gwiazda branży pornograficznej; porno gwiazda, porno-gwiazda
SJP.pl
pot. kaseta wideo z filmem, filmami pornograficznymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. polit. określenie czasów, w których kobiety rozpustne, kurtyzany wywierały znaczny wpływ na sprawy publiczne;
Wiktionary
Pornokracja (gr. "porne" ‘prostytutka’ i "kratein" ‘rządzić’), zwane także "saeculum obscurum" – neologizm określający sposób sprawowania władzy, w którym duży wpływ na osobę rządzącego mają prostytutki. Historycznie określenie to dotyczy okresu w pierwszej połowie X wieku, który rozpoczął się od pontyfikatu papieża Sergiusza III (od 904), a skończył się wraz ze śmiercią papieża Jana XII (w 964), w którym silny wpływ na papiestwo miała rodzina Teofilaktów, a szczególnie Teodora i jej córka Marozja.
Wikipedia
rzecz. pornokrata ż., pornokratka ż.
przym. pornokratyczny
Wiktionary
potocznie: film pornograficzny lub wydawnictwo pornograficzne; pornos, pornus, pornuch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. film pornograficzny
Wiktionary
(1.1) Rafał, czy ty znowu walisz sobie konia przy pornolu? Znajdź sobie lepiej dziewczynę!
Wiktionary
rzecz. pornografia ż., pornograf m., porno n., postporno n., pornograficzność ż.
przym. pornolski, pornograficzny, porno
przysł. pornograficznie
temsłow. porno-
Wiktionary
(1.1) pornos
Wiktionary
zdrobnienie od: pornol
SJP.pl
pot.
1. czasopismo przedstawiające materiały o charakterze pornograficznym;
2. magazyn będący miejscem nagrywania filmów porno
SJP.pl
potocznie: film pornograficzny lub wydawnictwo pornograficzne; pornus, pornol, pornuch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. film pornograficzny
Wiktionary
(1.1) (…) wiele osób zbyt często wypchniętych z łóżka w imię czystości kieruje się ku masturbacji, pornosom lub odlatuje w świat fantazji.
(1.1) Rafał, czy ty znowu walisz sobie konia przy pornosie? Znajdź sobie lepiej dziewczynę!
Wiktionary
IPA: ˈpɔrnɔs, AS: pornos
Wiktionary
rzecz. pornografia ż.
Wiktionary
(1.1) pornol
Wiktionary
zdrobnienie od: pornos; pornosik
SJP.pl
[czytaj: pornoszop] sklep z artykułami urozmaicającymi życie seksualne; sex-shop, sex shop, seks-shop, porno shop, porno-shop
SJP.pl
zdrobnienie od: pornos; pornosek
SJP.pl
potocznie: strona internetowa z materiałami pornograficznymi
SJP.pl
zdjęcie przedstawiające scenę o charakterze pornograficznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rozpowszechniane intymnych zdjęć lub filmów bez zgody osoby, którą przedstawiają, zwykle, aby ukarać ją za nieudany związek
Wiktionary
(1.1) W ciągu ostatnich kilku lat świat obiegło kilka głośnych przypadków samobójstw młodych kobiet spowodowanych pornozemstą.
Wiktionary
potocznie: film pornograficzny lub wydawnictwo pornograficzne; pornos, pornol, pornus
SJP.pl
potocznie: film pornograficzny lub wydawnictwo pornograficzne; pornos, pornol, pornuch
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. o silnym, odurzającym zapachu lub woni datadef|1613 r..
(1.2) daw., gw-pl|Podhale. o mocnym i wyrazistym smaku
(1.3) gw-pl|Spisz. pikantny, wysoce ostry w smaku
(1.4) gw-pl|Rogi (powiat krośnieński). pikantny, mocno doprawiony
Wiktionary
rodzaj grzybów z rodziny borowikowatych
SJP.pl
porobnica włochatka - gatunek pszczoły z rodziny porobnicowatych; porobnica miodunkowa
SJP.pl
rodzina pszczół
SJP.pl
o cechach porobnicowatych (rodzina pszczół)
SJP.pl
choroba pasożytnicza wywoływana przez wrzęchę z rodzaju Porocephalus; wrzęchowica
SJP.pl
komórka zewnętrznej warstwy gąbek, z kanalikiem prowadzącym do jamy ciała
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od poród
Wiktionary
IPA: ˌpɔrɔˈdɔvɨ, AS: porodovy
Wiktionary
rzecz. poród, porodówka
czas. porodzić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. med. szpitalny oddział położniczy lub izba porodowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌpɔrɔˈdufka, AS: porodufka
Wiktionary
rzecz. poród m., porodzenie n., rodzenie n., urodzenie n.
czas. rodzić ndk., porodzić dk., urodzić dk.
przym. porodowy, poporodowy, przedporodowy
Wiktionary
środek porotwórczy; w wyższej temperaturze porofor rozkłada się z wydzieleniem gazu powodującego powstawanie porów w mieszance gumowej lub innym tworzywie, podczas ich przeróbki
SJP.pl
Porofor – substancja służąca do wytwarzania płynnych lub stałych pian. Stosowane są zarówno do wytwarzania spienionych tworzyw sztucznych i gum, jak i produktów spożywczych (np. chleb i ciasta – produkowane z użyciem proszku do pieczenia – lub bita śmietana).
Wikipedia
próg skalny w łożysku, korycie rzeki, powstały wskutek różnej odporności skał na erozję, utrudniający spływ i powodujący nagły spadek wód; katarakta
SJP.pl
rzadko o gruncie: taki, który kiedyś był uprawiany
SJP.pl
występujący po epoce romantyzmu
SJP.pl
przyrząd do pomiaru objętości wolnych przestworów w ciałach porowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. rzad. kobieta specjalizująca się w wywoływaniu i czuwaniu nad prawidłowym przebiegiem poronień
(1.2) daw. rzad. kobieta, która roni lub poroniła
Wiktionary
(1.1) (…) dodajmy kwitnący przemysł poroniarek, fabrykantek aniołków, a będziemy mieli obraz tego, co nam przynosi „błogosławieństwo“ nieograniczonej płodności.
(1.1) Jadzia krwawiła i skręcała się z bólu, ale poroniarka dała jej pić zioła i zasnęła (…).
(1.2) Doktór utrzymuje, na podstawie zeznań swych pacjentek, że takie zabijanie dzieci nienarodzonych, to największa tragedia kobiety współczesnej. Nie mówiąc o rozlicznych; tak zwanych chorobach kobiecych; które poroniarka nabywa po przerwaniu ciąży.
Wiktionary
rzecz. poronienie n.
czas. ronić, poronić
Wiktionary
regionalnie: poroniński (przymiotnik od: Poronin)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mitsłow. złośliwy i wrogi ludziom demon wywodzący się z duszy poronionego dziecka lub spędzonego płodu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wierzenia rosyjskie wskazują na to, że nieochrzczone dziecko może zamienić się w domownika albo kikimorę, w Polsce mówiło się natomiast o porońcach.
Wiktionary
urodzić przedwcześnie niedostatecznie ukształtowany lub martwy płód
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) fizj. przedwczesne zakończenie ciąży wskutek wydalenia obumarłego zarodka lub płodu;
Wiktionary
Poronienie (łac. "abortus") – wydalenie jaja płodowego przed 22. tygodniem ciąży (od 23. tyg. mówi się o porodzie przedwczesnym) wskutek wydalenia obumarłego zarodka lub płodu.
Wikipedia
(1.1) Po trzecim poronieniu Agata całkowicie straciła nadzieję na donoszenie ciąży.
Wiktionary
IPA: ˌpɔrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: porõńė̃ńe
Wiktionary
czas. poronić dk., ronić ndk.
przym. poronny, poroniony
rzecz. poroniarka ż.
Wiktionary
(1.1) abort
Wiktionary
wieś podhalańska w województwie małopolskim, w powiecie tatrzańskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie tatrzańskim;
Wiktionary
Poronin – wieś podhalańska w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie tatrzańskim, w gminie Poronin. Leży 7 km od Zakopanego. Przez miejscowość przechodzi łącząca Kraków z Zakopanem droga krajowa nr 47, będąca częścią zakopianki.
Na terenie wsi utworzono dwa sołectwa "Poronin" i "Stasikówkę".
Wikipedia
(1.1) Poronin leży przy linii kolejowej i szosie Kraków-Zakopane.
(1.1) Już w początkach XIX w. Poronin był letniskiem, znanym bardziej niż Zakopane.
Wiktionary
rzecz. Poroniec m., poroninianin mos., poroninianka ż.
przym. poroniński
Wiktionary
mieszkaniec Poronina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Poronina
Wiktionary
(1.1) Do dyskusji włączyli się poroninianie.
Wiktionary
rzecz. Poronin mrz.
:: fż. poroninianka ż.
przym. poroniński
Wiktionary
mieszkanka Poronina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Poronina
Wiktionary
(1.1) Jedna z poroninianek zabrała głos.
Wiktionary
rzecz. Poronin mrz.
:: fm. poroninianin mos.
przym. poroniński
Wiktionary
urodzić przedwcześnie niedostatecznie ukształtowany lub martwy płód
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. o pomyśle nieprzemyślany, bezsensowny, nieudany, niewydarzony
Wiktionary
rzecz. poronienie n.
Wiktionary
urodzić przedwcześnie niedostatecznie ukształtowany lub martwy płód
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. ronić)
(1.1) med. urodzić przedwcześnie martwy płód
Wiktionary
rzecz. poronienie n., poroniarka ż.
czas. ronić ndk.
Wiktionary
przymiotnik od: Poronin; poroniański (regionalnie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Poronina, związany z Poroninem
Wiktionary
(1.1) Zbyszek pracuje przy poronińskim wyciągu narciarskim.
Wiktionary
rzecz. Poronin mrz., poroninianin mos., poroninianka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest poronne
Wiktionary
przym. poronny
przysł. poronnie
Wiktionary
poronna postać choroby - postać choroby przebiegająca bez wystąpienia niektórych objawów lub z objawami słabszymi niż przeciętne
SJP.pl
tworzywo sztuczne o strukturze zawierającej liczne pory, zamknięte lub otwarte; tworzywo porowate
SJP.pl
dział daktyloskopii, metoda ustalania tożsamości człowieka na podstawie drobnych porów skóry znajdujących się w obrębie linii papilarnych
SJP.pl
1. pokryć się warstwą czegoś rosnącego; obrosnąć, zarosnąć;
2. o nasionach, zwłaszcza o zbożu: skiełkować przed wysianiem
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. porastać)
(1.1) pokryć się czymś rosnącym
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. porastać)
(2.1) rosnąc, pokryć coś
(2.2) stać się wyższym, dojrzalszym
Wiktionary
(1.1) Jedynym towarzyszącym mu dźwiękiem było buczenie oczyszczaczy powietrza, które dzielnie walczyły z bezwzględną wilgotnością porośniętego dżunglą księżyca.
Wiktionary
rzecz. porośnięcie n., porost mrz.
czas. porastać, rosnąć
Wiktionary
(1.1) war. poróść
(2.1) wykiełkować; war. poróść
Wiktionary
1. rodzaj grzyba żyjącego w symbiozie z bakteriami lub sinicami, porastającego korę drzew, kamienie, ubogie gleby;
2. wzmożenie wzrostu (najczęściej o włosach)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. biol. symbiotyczny organizm składający się z grzyba i zielenicy lub cyjanobakterii;
(1.2) zjawisko rośnięcia, porastania czegoś
Wiktionary
Porost – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Bobolice.
Wieś leży na Pojezierzu Drawskim, nad południowym brzegiem jeziora Chlewo (kąpielisko). Przez miejscowość biegnie droga krajowa nr 25.
Stara osada pomorska, zachowało się wczesnośredniowieczne grodzisko wyżynne.
Wikipedia
(1.1) Bujne porosty na korze drzew świadczą o czystym powietrzu w okolicy.
(1.2) Uważam, że żadna maść na porost włosów nie jest naprawdę skuteczna.
Wiktionary
IPA: ˈpɔrɔst, AS: porost
Wiktionary
rzecz. porastanie n.
czas. porastać ndk., porosnąć dk., rosnąć ndk.
przym. porostowy
przysł. porostowo
Wiktionary
(1.2) porastanie
Wiktionary
roślina z klasy wątrobowców
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o cechach porostnicowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
o cechach porostnicowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rząd mszaków z klasy wątrobowców
SJP.pl
Porostnicowce ("Marchantiales") – rząd w obrębie klasy wątrobowców.
Wikipedia
przedstawiciel rzędu mszaków z klasy wątrobowców
SJP.pl
1. rodzaj grzyba żyjącego w symbiozie z bakteriami lub sinicami, porastającego korę drzew, kamienie, ubogie gleby;
2. wzmożenie wzrostu (najczęściej o włosach)
SJP.pl
Po
Wikipedia
fałdówka porostówka - gatunek motyla z rodziny niedźwiedziówkowatych
SJP.pl
stanowiący pozostałość po dawnej Rosji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który pozostał po Rosji, Rosjanach
Wiktionary
(1.1) Pamiętam doskonale porosyjski styl koszarowy tych ponurych budynków.
(1.1) Pierwsze mundury jednostek Schutzmannschaften były mundurami porosyjskimi.
Wiktionary
przym. rosyjski
rzecz. rosyjski mrz.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. obrośnięty, pokryty warstwą czegoś rosnącego; obrośnięty, porośnięty;
2. porośnięte nasiona - nasiona, które skiełkowały przed wysianiem, zwłaszcza zboże
SJP.pl
Porosły – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Choroszcz.
Wikipedia
stawać się porowatym
SJP.pl
wyrażony w procentach stosunek całkowitej, sumarycznej objętości próżni w skale (lub luźnym osadzie) do całkowitej objętości tej skały
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest porowate, co ma pory
Wiktionary
Porowatość materiału – właściwość ciał stałych określająca wielkość i ilość pustych przestrzeni wewnątrz materiału. Puste przestrzenie są obszarami, w których nie ma materiału stałego, ewentualnie tylko płyn – najczęściej woda lub powietrze. Porowatość określa się liczbowo jako stosunek sumarycznej objętości tych pustych przestrzeni formula_1 (porów) do objętości całego ciała formula_2
Wikipedia
rzecz. por m.
przym. porowaty
Wiktionary
1. posiadający liczne pory i szczeliny, o nieścisłej, gąbczastej strukturze i szorstkiej powierzchni;
2. o skórze, cerze: mający powiększone, widoczne pory
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posiadający małe otwory (pory) na powierzchni
(1.2) o ciele stałym mający pory wewnątrz swojej struktury
Wiktionary
(1.1) Sromotnik bezwstydny ma wysokość od 10 do 30 cm, jest walcowaty, górą wąski, porowaty, łamliwy i pusty w środku; wydziela nieprzyjemny, przypominający padlinę zapach.
(1.1) Do wystroju użyto różnokolorowych marmurów, porowatego trawertynu i betonu o zróżnicowanej fakturze, kawiarnię ozdobiła abstrakcyjna mozaika
Wiktionary
rzecz. porowatość ż., por m.
Wiktionary
(1.2) gąbczasty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. mający smak, zapach pora;
2. o potrawie: zrobiony z porów
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zrobiony z porów, zawierający pory
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z porami, odnoszący się do porów
Wiktionary
(1.1) Zupkę porową można skropić śmietanką i posypać szczypiorkiem.
Wiktionary
rzecz. por mzw./mrz.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) zdjąć ubranie z wielu osób
(1.2) rozłożyć wiele rzeczy na części
(1.3) pozbyć się wielu urządzeń lub konstrukcji, usuwając części jedna po drugiej
czasownik zwrotny dokonany porozbierać się (ndk. brak)
(2.1) o wielu osobach: zdjąć z siebie ubranie
(2.2) zdjąć z siebie wiele ubrań
Wiktionary
(1.2) Auta niemieckiego koncernu porozbierano co do śrubki, sprawdzając zalety i wady niemieckich wozów, badając jak i gdzie można udoskonalić niemieckie patenty.
(1.3) Ludzie pobudowali na rzece nielegalnie mostki, które teraz blokują przepływ. Dlaczego gmina nie każe tych mostków porozbierać?
Wiktionary
mający miejsce po rozbiorach lub rozbiorze Polski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. mający miejsce po rozbiorach Polski, pochodzący z tego okresu
Wiktionary
(1.1) "W ten sposób pogłębiliśmy znajomość historii porozbiorowej, którą oficjalny program gimnazjów austriackich albo pomijał, albo przekręcał" - wspominał po latach w "Niepodległości".
Wiktionary
IPA: ˌpɔrɔzbʲjɔˈrɔvɨ, AS: porozbʹi ̯orovy
Wiktionary
o cieczach: taki, który rozprysnął się na wszystkie strony
SJP.pl
taki, który porozchodził się w różne strony
SJP.pl
rozchylić po kolei, wiele razy
SJP.pl
1. rozczulić wiele osób;
2. porozczulać się - spędzić pewien czas na rozczulaniu się
SJP.pl
taki, który się porozgałęział
SJP.pl
rozgnieść po kolei, wiele razy
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) gryząć, zmiażdżyć zębami i rozciąć na części wiele rzeczy lub jedną w wielu miejscach
Wiktionary
(1.1) Zaledwie chłopiec spojrzał w głąb łodzi, rzucił się, jak oszalały z radości, na leżącego i nie szukając noża, porozgryzał zębami więzy.
Wiktionary
spędzić pewien czas na rozkminianiu
SJP.pl
porozkoszować się - spędzić pewien czas na rozkoszowaniu się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|porozkradać.
Wiktionary
rzecz. rozkradanie n.
czas. porozkradać dk.
Wiktionary
rozkroić po kolei, wiele razy
SJP.pl
rozkruszyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
nalepić wiele czegoś w wielu miejscach
SJP.pl
1. rozliczyć wiele osób;
2. porozliczać się - spędzić pewien czas na rozliczaniu się
SJP.pl
rozluźnić po kolei, wiele razy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|porozmawiać.
Wiktionary
czas. porozmawiać dk.
rzecz. rozmowy nmos., rozmównica ż., rozmowa ż.
przym. rozmowny
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) przeprowadzić rozmowę
Wiktionary
(1.1) Chciałbym porozmawiać z pana synem.
(1.1) No bo owszem, jak trzeba, można i pięścią w stół przygrzać, ale można też sympatycznie porozmawiać.
Wiktionary
IPA: ˌpɔrɔzˈmavʲjät͡ɕ, AS: porozmavʹi ̯äć
Wiktionary
czas. rozmawiać
rzecz. rozmowy nmos., rozmównica ż., rozmowność ż., porozmawianie n., rozmówka ż., rozmowa
przym. rozmowny
Wiktionary
(1.1) pogadać
Wiktionary
rozmnożyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
spędzić pewien czas na rozpaczaniu
SJP.pl
wulgaryzm, zwykle w znaczeniu: porozwalać (coś), poniszczyć
SJP.pl
1. rozpieszczać przez pewien czas;
2. rozpieścić po kolei, wiele razy
SJP.pl
porozpościerać się - rozciągnąć się na dużej przestrzeni; poroztaczać się, porozciągać się
SJP.pl
rozepchnąć po kolei, wiele razy
SJP.pl
spędzić pewien czas na rozrabianiu; popsocić
SJP.pl
taki, który się porozrastał
SJP.pl
o grupie ludzi: zająć miejsce do siedzenia
SJP.pl
rozstroić po kolei, wiele razy
SJP.pl
pozabijać z broni palnej
SJP.pl
rozszarpać po kolei, wiele razy
SJP.pl
rozszerzyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
poroztaczać się - rozciągnąć się na dużej przestrzeni; porozpościerać się, porozciągać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) uzgodnienie, zgoda
(1.2) dokument potwierdzający uzgodnione warunki
(1.3) wzajemne zrozumienie
Wiktionary
Po
Wikipedia
(1.1) I co, udało wam się osiągnąć porozumienie?
(1.2) To porozumienie otwiera nową erę w stosunkach między naszymi narodami.
(1.3) Porozumienie się z nim jest trudne.
Wiktionary
IPA: ˌpɔrɔzũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: porozũmʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
czas. porozumieć się, porozumieć się
przym. porozumiewawczy, porozumieniowy
przysł. porozumiewawczo
Wiktionary
(1.1) zgoda, uzgodnienie, kompromis, ustępstwo
(1.2) układ, umowa, uzgodnienie, traktat
(1.3) zrozumienie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający na celu coś zasugerować
(1.2) służący porozumieniu się w danej kwestii
Wiktionary
(1.1) Tereska przesłała mi porozumiewawczy uśmiech i obie panie odeszły do wdowy.
Wiktionary
rzecz. porozumienie n.
czas. porozumieć się dk., porozumiewać się ndk.
przym. porozumieniowy
przysł. porozumiewawczo
Wiktionary
(1.1) wymowny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|porozwalać.
Wiktionary
czas. porozwalać dk.
Wiktionary
rozważyć wiele możliwości
SJP.pl
rozwiercić po kolei, wiele razy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|porozwieszać.
Wiktionary
czas. porozwieszać dk.
Wiktionary
rozwiesić wiele rzeczy
SJP.pl
o wietrze: wiejąc, porozrzucać coś na wszystkie strony
SJP.pl
dotyczący życia, okresu po rozwodzie
SJP.pl
porozwodzić się - spędzić pewien czas na rozwodzeniu się nad czymś
SJP.pl
rozłamać po kolei, wiele razy
SJP.pl
taki, który się porozłaził
SJP.pl
rozłączyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
1. rozświecić po kolei, wiele razy; pozapalać, pozaświecać;
2. porozświecać się - zacząć intensywnie świecić po kolei, wiele razy
SJP.pl
dawniej: zarośnięte miejsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
samożywna roślina żyjąca na ciele innej rośliny; epifit
SJP.pl
samożywna roślina żyjąca na ciele innej rośliny; epifit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bot. zob. epifit.
Wiktionary
Porośle ( Пораслі, "Porasli"; Поросли, "Porosli") – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie lidzkim, w sielsowiecie Trzeciakowce.
Wieś z trzech stron otoczona jest przez Dokudowski Rezerwat Biologiczny.
Wikipedia
rzecz. półporośle n.
Wiktionary
(1.1) epifit
Wiktionary
porosnąć
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pokryty czymś na powierzchni
Wiktionary
rozgałęzione rogi występujące u samców ssaków z rodziny jeleniowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) łow. oba rogi samca jeleniowatych
Wiktionary
Poroże
Poroże (rosochy, wieniec, tyki) – twardy, kostny twór wyrastający z kości czołowej możdżeni na głowie samców jeleniowatych. Wyjątkiem jest renifer, u którego poroże wyrasta również u samic oraz jelonek błotny, u którego poroże nie występuje. Poroże zrzucane i nakładane jest corocznie. Stanowi ono oręż niezbędny bykowi do obrony i w walce o samice podczas godów. Jest trofeum myśliwskim i cenionym[] surowcem w zdobnictwie i meblarstwie.
Wikipedia
rzecz. narożnik mrz., rożek mrz., róg mrz., różek mrz.
przym. rogowy
Wiktionary
(1.1) wieniec
Wiktionary
minerał, stop rodzimy złota z palladem
SJP.pl
wyrób sanitarny porcelitowy
SJP.pl
[czytaj: porsze] marka samochodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mot. samochód marki Porsche
Wiktionary
Dr
Wikipedia
(1.1) Kupiłem córce nowe porsche pod kolor oczu.
Wiktionary
IPA: ˈpɔrʃɛ, AS: porše
Wiktionary
rzecz. porszak m., Porsche mzw.
Wiktionary
(1.1) porszak
Wiktionary
potocznie: samochód marki Porsche
SJP.pl
Porszewice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie pabianickim, w gminie Pabianice.
Wikipedia
1. miejsce postoju i obsługi statków;
2. miasto portowe;
3. złącze umożliwiające podłączenie do komputera innego urządzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. wyznaczone miejsce, wyposażone w odpowiednią infrastrukturę, umożliwiające załadunek i wyładunek statków wodnych;
(1.2) port lotniczy: port (1.1) przeznaczony dla samolotów, helikopterów i innych statków powietrznych
(1.3) pot. miasto z portem (1.1)
(1.4) inform. miejsce w urządzeniu do podłączenia innych urządzeń;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zanim statek wpłynie do portu, musi otrzymać zgodę.
(1.3) Do jakiego portu płyniecie? Do Gdańska.
Wiktionary
IPA: pɔrt, AS: port
Wiktionary
rzecz. portowiec mos., przedporcie mrz.
:: zdrobn. porcik mrz.
przym. portowy, wewnątrzportowy, wokółportowy, przedportowy, przyportowy
Wiktionary
(1.1) przystań, nadbrzeże
(1.2) lotnisko
(1.4) złącze
Wiktionary
stolica i główny port Haiti
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Haiti;
Wiktionary
Port-au-Prince (haitański "Pòtoprens") – stolica i główny port Haiti, ośrodek administracyjny departamentu Ouest, położony nad zatoką Gonâve (Morze Karaibskie). W 2012 roku w mieście mieszkało 942 194 osób. Największe miasto Haiti, centrum polityczno-gospodarcze i kulturalne kraju. Port-au-Prince jest dużym węzłem komunikacyjnym na Haiti. Znajduje się tutaj port lotniczy obsługujący połączenia międzynarodowe, w przeszłości w okolicach miasta funkcjonował dodatkowo port lotniczy Bowen.
Wikipedia
[czytaj: port-of-spejn] stolica Trynidadu i Tobago; Port of Spain
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Trynidadu i Tobago
Wiktionary
Port-of-Spain (również Port of Spain) – stolica Trynidadu i Tobago, na zachodnim wybrzeżu wyspy Trynidad, port nad zatoką Paria (Morze Karaibskie); 49 tys. mieszkańców (2000), zespół miejski ok. 128 tys. (1990 – wyliczenia nieoficjalne). Czwarte co do wielkości miasto kraju.
Wikipedia
skrót od: portugalski
SJP.pl
skrót
(1.1) = portugalski
Wiktionary
1. dawniej: brama, wrota;
2. żeglarstwo:
a) duże drzwi w kadłubie statku umożliwiające załadunek towarów, paliwa, pasażerów;
b) porta sztormowa - duży otwór w nadburciu umożliwiający spływanie wody z pokładu, zabezpieczony stalową kratą i pokrywą; sztormszpigat
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) inform. o programie: przeznaczony dla przenośnych pamięci masowych, nie wymagający instalowania
Wiktionary
(1.1) Wiele instalowanych aplikacji ma swoje wersje portable.
Wiktionary
1. ozdobne obramowanie otworu wejściowego jakiejś budowli;
2. wejście, brama mające takie obramienie;
3. część budowli, urządzenia przypominająca bramę; wlot;
4. serwis internetowy udostępniający usługi lub treści o różnej tematyce;
5. przejście do innego wymiaru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. ozdobne obramowanie otworu drzwiowego;
(1.2) inform. rozbudowany internetowy serwis informacyjny – ogólny lub poświęcony wąskiej tematyce;
(1.3) sf. fant. ezot. bezpośrednie przejście do innego świata, rzeczywistości, wymiaru lub miejsca
Wiktionary
Po
Wikipedia
IPA: ˈpɔrtal, AS: portal
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. portalik m.
przym. portalowy
Wiktionary
(1.2) portal internetowy
Wiktionary
zdrobnienie od: portal
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
płynne przechodzenie z jednego dźwięku w dźwięk o innej wysokości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. płynne przejście z jednego dźwięku na inny (w śpiewie, grze na gitarze hawajskiej, puzonie lub instrumentach smyczkowych)
Wiktionary
Portamento (di voce), "wł". przenosząc (głos), skrót używany w partyturach: "port." – technika wykonawcza, polegająca na połączeniu odległych dźwięków za pomocą bardzo dyskretnego "glissando". Jest to ozdobnik, który właściwie użyty i nienadużywany jest pełnym ekspresji środkiem wykonawczym.
Wikipedia
IPA: ˌpɔrtãˈmɛ̃ntɔ, AS: portãmẽnto
Wiktionary
żartobliwie: spodnie; portasy
SJP.pl
żartobliwie: spodnie; portaski
SJP.pl
artykulacja muzyczna polegająca na wyraźnym, lecz nieostrym oddzielaniu kolejnych dźwięków
SJP.pl
Po
Wikipedia
1. mały przenośny ołtarzyk, najczęściej z metalu lub kości słoniowej;
2. kwadratowa płytka kamienna z wydrążeniem na relikwie, na której podczas mszy ustawiano kielich, jeśli stół ołtarzowy nie miał kamiennej mensy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. przenośny ołtarzyk tablicowy;
Wiktionary
Po
Wikipedia
niewielkie przenośne organy
SJP.pl
Portatyw ( portare „nieść”) – małe, przenośne organy piszczałkowe używane od średniowiecza.
Składały się z jednego rzędu piszczałek labialnych. Zakres instrumentu to około dwie i pół oktawy.
Miał metalowe piszczałki o jednakowej średnicy, różnej długości. Trzymano go prostopadle do torsu grającego, który grał na nim jedną ręką, druga poruszała trójkątnym mieszkiem.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) książk. daw. przenośny
Wiktionary
(1.1) — Ja rozumiem — powiada Tata — że chcesz suwenir od lubego mieć dzień i noc przy sobie, ale czy nie mogłabyś napisać o coś portatywniejszego?
Wiktionary
IPA: ˌpɔrtaˈtɨvnɨ, AS: portatyvny
Wiktionary
rzecz. portatyw
Wiktionary
przestarzale: papierośnica; portcygarnica; cygarnica
SJP.pl
przestarzale: papierośnica; portcygar; cygarnica
SJP.pl
potocznie, rzadko: zniszczone, liche spodnie; porcięta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. wysokie okno (od poziomu podłogi), zabezpieczone od zewnątrz balustradą;
Wiktionary
(1.1) Porte-fenêtre zapewnia dobre doświetlenie wnętrza.
Wiktionary
(1.1) portfenetr, okno francuskie
Wiktionary
[czytaj: portpaROL] z francuskiego:
1. osoba przemawiająca z czyjegoś upoważnienia, w imieniu innych;
2. w utworach literackich: narrator lub postać wyrażająca osobiste poglądy autora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) liter. w utworach literackich: narrator lub postać, która wyraża punkt widzenia autora;
(1.2) książk. osoba przemawiająca w imieniu innych
Wiktionary
(wym. uproszczona: "portparol") – pochodzący z francuskiego termin oznaczający osobę, która wypowiada się w czyimś imieniu. W epice i dramacie mianem tym określa się postać, która przedstawia punkt widzenia autora, np. postać Juliana w "Kwiatach polskich" wyraża przekonania Juliana Tuwima. Często, choć nie zawsze, podmiot liryczny jest porte-parole autora.
Wikipedia
(1.1) Oczywiście, miło się dowiedzieć, że Michał Witkowski – lub porte-parole Michała Witkowskiego – rzuca dartami w portret Jelinek, niemniej – skoro zależy Panu głównie na tym, by sprzedać jak najwięcej egzemplarzy, nie boi się Pan, że Polacy nie będą mieli ochoty czytać o, nawet zmyślonych, przygodach kryminalno-erotycznych Michała Witkowskiego?
Wiktionary
1. gatunek mocnego, ciemnego piwa;
2. porcja tego piwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. styl piwa charakteryzujący się ciemną barwą i wysoką zawartością ekstraktu oraz alkoholu;
(1.2) porcja, butelka porteru (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Porter angielski jest słabszy od porteru bałtyckiego
(1.2) Poproszę cztery małe portery.
Wiktionary
IPA: ˈpɔrtɛr, AS: porter
Wiktionary
rzecz. porterówka ż.
przym. porterowy
Wiktionary
mały porter
SJP.pl
dotyczący porteru
SJP.pl
słodka wódka gatunkowa zaprawiana porterem
SJP.pl
1. kieszonkowa torebka z przegródkami, służąca do przechowywania pieniędzy i dokumentów; pulares; pugilares;
2. ogół papierów wartościowych i innych aktywów inwestora; portfolio;
3. część pieniędzy przeznaczona w budżecie na określony cel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) najczęściej skórzany przedmiot o spłaszczonym kształcie służący do przechowywania pieniędzy, kart płatniczych, biletów i innych dokumentów (jak np. dowód osobisty, legitymacja)
(1.2) przen. finanse osobiste
(1.3) finans. ogół papierów wartościowych i innych aktywów posiadanych przez daną osobę fizyczną lub prawną
(1.4) inform. program przechowujący klucz prywatny kryptowaluty
Wiktionary
Portfel (przest. pugilares) – rodzaj pojemnika na pieniądze, najczęściej skórzanego, tekstylnego lub z innego podobnego materiału.
Portfele służą przede wszystkim do przechowywania banknotów, mogą posiadać również kieszonkę na monety. Współcześnie portfel wykorzystywany jest także do przechowywania dokumentów tożsamości (dowód osobisty, prawo jazdy) oraz kart płatniczych.
Wikipedia
(1.1) Złodziej ukradł jej portfel i dokumenty.
(1.2) Gdy zabolą cię zęby, wkrótce zaboli cię też portfel.
Wiktionary
IPA: ˈpɔrtfɛl, AS: portfel
Wiktionary
przym. portfelowy
rzecz. zdrobn. portfelik
Wiktionary
(1.1) portmonetka, przest. pugilares, pulares, gw. Górny Śląsk bojtlik, briftasza, potmanyj, portmanyj
Wiktionary
zdrobnienie od: portfel
SJP.pl
okno sięgające do podłogi, zabezpieczone zewnętrzną balustradą lub niską kratą, charakterystyczne dla architektury pałacowej; balkon francuski, rzygownik
SJP.pl
1. dość duży zbiór zdjęć z przezroczystymi kieszonkami, koszulkami na fotografie, wycinkami z czasopism itp., dokumentujący pracę modelki, projektanta, fotografa;
2. w ekonomii: zestaw papierów wartościowych danego inwestora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szt. teczka z dokumentacją działalności artystycznej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) To już druga komercyjna skórka blogowa w moim portfolio.
Wiktionary
osoba pełniąca służbę przy wejściu do jakiejś instytucji, hotelu, urzędu itp.; odźwierny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) urz. osoba pełniąca służbę przy wejściu do budynku (instytucji, hotelu, itp.)
Wiktionary
Po
Wikipedia
(1.1) Portier otworzył nam drzwi do hotelu.
Wiktionary
IPA: ˈpɔrtʲjɛr, AS: portʹi ̯er
Wiktionary
rzecz. portiernia ż.
:: fż. portierka
Wiktionary
(1.1) przest. odźwierny, przest. szwajcar, konsjerż
Wiktionary
gruba, ciężka zasłona uszyta z grubej tkaniny, zazwyczaj nieprzepuszczającej światła; kotara, kurtyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zasłona u drzwi lub okna z grubego, ciężkiego materiału
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: portier
Wiktionary
IPA: pɔrˈtʲjɛra, AS: portʹi ̯era
Wiktionary
rzecz. portier mos., portierka ż., portiernia ż.
Wiktionary
(1.1) kotara
Wiktionary
1. kobieta pełniąca służbę przy wejściu do jakiejś instytucji, hotelu, urzędu itp.; odźwierna;
2. potocznie: pomieszczenie przy wejściu do jakiejś instytucji, służące do sprawowania nadzoru nad tym wejściem; portiernia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta stróżująca u wejścia
(1.2) pot. portiernia
(1.3) zdrobn. od: portiera
Wiktionary
(1.1) Zostawię klucze u pani portierki.
(1.2) Klucze niech zostawią w portierce.
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. portier mos., portiernia ż.
Wiktionary
(1.2) portiernia
Wiktionary
pomieszczenie lub mały budynek przy wejściu do jakiejś instytucji, służące do sprawowania nadzoru nad tym wejściem; portierka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce pracy portiera
Wiktionary
rzecz. portier mos., portiera ż.
Wiktionary
dotyczący portiera, związany z portierem - osobą, która nadzoruje wejście do jakiejś instytucji
SJP.pl
nadzorowanie wejścia do jakiejś instytucji, np. szkoły, szpitala, przedsiębiorstwa itp.
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. potocznie: spodnie;
2. określenie stosowane w kynologii na oznaczenie dłuższej sierści na tylnych łapach psa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. spodnie, szczególnie zniszczone lub kiepskiej jakości
(1.2) kynol. wydłużone owłosienie tylnych kończyn u psów;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ubieraj portki i wyłaź stąd w końcu!
Wiktionary
IPA: ˈpɔrtʲci, AS: portʹḱi
Wiktionary
rzecz. pory nmos., zdrobn. porteczki
Wiktionary
(1.1) spodnie, gacie
Wiktionary
1. potocznie: służący do wyrobu spodni roboczych;
2. o mięsie: pochodzące z nisko umięśnionego podudzia świni
SJP.pl
[czytaj: portlend]
1. nazwa wielu miast i gmin w USA;
2. miasto w Australii;
3. półwysep w Wielkiej Brytanii;
4. region Jamajki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. największe miasto stanu Oregon w Stanach Zjednoczonych;
(1.2) geogr. niewielki półwysep przyrostkowy u południowych wybrzeży Wielkiej Brytanii znany z wydobywanego tam wapienia portlandzkiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wyrastałam w Portlandzie w Oregonie i zakładałam, że spędzę tam resztę życia.
(1.2) Wynalazcą cementu portlandzkiego był w r. 1824 mularz Aspdin z półwyspu Portland w Dorsetshire […]
Wiktionary
przym. portlandzki
Wiktionary
minerał, wodorotlenek wapnia
SJP.pl
Portlandyt – rzadki minerał z gromady wodorotlenków.
Wikipedia
przymiotnik od: Portland
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. portfel
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk bojtlik, briftasza, potmanyj
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała, kieszonkowa, zamykana torebka na bilon
Wiktionary
Po
Wikipedia
(1.1) Przechodzień wyjął z portmonetki kilka monet.
Wiktionary
rzecz. monetyzacja ż.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk pularyszka
Wiktionary
1. mocne, deserowe wino portugalskie; portwein; portwajn
2. dawna opłata za przesyłki pocztowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) enol. wzmacniane wino portugalskie;
(1.2) hand. koszt opłaty za przewóz, przesyłkę towaru
Wiktionary
Porto (,) – miasto położone w północnej części Portugalii, nad Oceanem Atlantyckim, u ujścia rzeki Duero ( Douro). Druga co do wielkości metropolia w państwie, po Lizbonie. W gminie ("município") Porto mieszkało (2021 r.) 231,800 mieszkańców, zespół miejski ("cidade") zamieszkiwało w 2014 roku 1,496,000 mieszkańców, natomiast w całej metropolii ("Área Metropolitana do Porto") mieszka 1,762,524 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˈpɔrtɔ, AS: porto
Wiktionary
(1.1) portwajn
Wiktionary
[czytaj: porto franko]
1. port, w którym nie ma opłat celnych od posiadanych towarów;
2. warunki nadania listu lub przesyłki bez opłacenia kosztów pocztowych przez odbiorcę
SJP.pl
1. warunki nadania przesyłki lub listu bez opłacenia kosztów pocztowych przez adresata;
2. klauzula handlowa, gdzie w części dotyczącej ceny stwierdza się, że koszt dostawy do ustalonego miejsca i ryzyko transportu ponosi sprzedający;
3. port lub wolnocłowa strefa ekonomiczna, gdzie nie są pobierane opłaty celne od przeładowywanych lub składowanych towarów
SJP.pl
miasto w Republice Zielonego Przylądka
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Beninu;
Wiktionary
Porto-Novo – miasto w południowo-wschodnim Beninie, konstytucyjna stolica tego państwa oraz ośrodek administracyjny departamentu Ouémé. Położone jest nad laguną Porto-Novo przy Zatoce Gwinejskiej, około 20 km na północny wschód od Kotonu, największego miasta kraju. W spisie ludności z 11 maja 2013 roku liczyło 264 320 mieszkańców[].
Wikipedia
gatunek pieczarki (nazwa handlowo-gastronomiczna); pieczarka dwuzarodnikowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. określenie dużej pieczarki dwuzarodnikowej
Wiktionary
miejscowość we Włoszech
SJP.pl
Portofino – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Liguria, w mieście metropolitalnym Genua, około 25 km na południowy wschód od centrum Genui. Jedna z najbardziej ekskluzywnych małych miejscowości wypoczynkowych we Włoszech. W miasteczku znajduje się niewielki port jachtowy, a przy nim butiki słynnych domów mody. Duża popularność wśród celebrytów sprawiła, że tutejsze hotele i restauracje należą do najdroższych na Riwierze Włoskiej.
Wikipedia
rodzaj mapy tworzonej dla żeglarzy, opisującej wybrzeże, wzdłuż którego płynęło się do danego celu
SJP.pl
Portolan, ew. mapa portolanowa (wł. "portolano" z łac. "portus" – port) – rodzaj mapy morskiej, używanej w żegludze w okresie 1300–1700.
Wikipedia
dawniej: porto (dawna opłata za przesyłki pocztowe)
SJP.pl
obywatel Portoryko (Puerto Rico); Portorykańczyk, Puertorykańczyk
SJP.pl
obywatelka Portoryko (Puerto Rico); Puertorykanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Portoryka
Wiktionary
rzecz. Portoryko n.
:: fm. Portorykańczyk mos.
przym. portorykański
Wiktionary
obywatel Portoryko (Puerto Rico); Portorykanin, Puertorykańczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Portoryka
Wiktionary
rzecz. Portoryko n.
:: fż. Portorykanka ż.
przym. portorykański, antyportorykański
Wiktionary
przymiotnik od: Portoryko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Portorykiem (państwem lub wyspą) albo Portorykańczykami
Wiktionary
rzecz. Portoryko n., Portorykańczyk mos., Portorykanka ż.
przym. proportorykański, antyportorykański
Wiktionary
państwo w Ameryce Środkowej, stowarzyszone ze Stanami Zjednoczonymi; Puerto Rico; Porto Rico; Stowarzyszone Wolne Państwo Portoryko; Wspólnota Portoryka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa na Oceanie Atlantyckim w archipelagu Wielkich Antyli
(1.2) geogr. polit. terytorium nieinkorporowane Stanów Zjednoczonych Ameryki w Ameryce Środkowej ze stolicą w San Juan, położone na wyspie Portoryko (1.1) i kilku sąsiednich;
Wiktionary
Portoryko (hiszp. i ang. Puerto Rico – w j. pol. „bogaty port”), oficjalnie Wspólnota Portoryka, Wolne Stowarzyszone Państwo Portoryko ( Estado Libre Asociado de Puerto Rico, Commonwealth of Puerto Rico) – terytorium zorganizowane nieinkorporowane Stanów Zjednoczonych o statusie „wspólnoty” (ang. "commonwealth"), leżące na wyspie o tej samej nazwie i kilku mniejszych w Ameryce Środkowej, na Morzu Karaibskim.
Wikipedia
(1.1) Średnia roczna temperatura na Portoryko wynosi 26°C.
(1.2) Portoryko znajduje się pod zwierzchnictwem Stanów Zjednoczonych Ameryki.
Wiktionary
IPA: ˌpɔrtɔˈrɨkɔ, AS: portoryko
Wiktionary
rzecz. Portorykańczyk mos., Portorykanka ż.
przym. portorykański
Wiktionary
(1.2) Wspólnota Portoryka, Wolne Stowarzyszone Państwo Portoryko
Wiktionary
Po
Wikipedia
w informatyce: przenosić wersję programu komputerowego na inną platformę sprzętową lub programistyczną; konwertować
SJP.pl
opłata uiszczana przy wejściu statku do portu
SJP.pl
1. specjalista w zakresie spraw dotyczących portu;
2. pracownik portowy; doker
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w zakresie pracy portu
(1.2) zaw. pracownik portu
Wiktionary
Portowiec – wrak statku żaglowego pochodzący z XIX w. znaleziony w pobliżu wejścia do Portu Gdańskiego.
Wikipedia
rzecz. port mrz.
przym. portowy
Wiktionary
→ port
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z portem, dotyczący portu
Wiktionary
(1.1) Jego dziekanem jest tradycyjnie biskup Ostii, miasteczka portowego, które stanowi dziś de facto dzielnicę Rzymu.
Wiktionary
IPA: pɔrˈtɔvɨ, AS: portovy
Wiktionary
rzecz. port mrz., porcik mrz., portowiec mos., przedporcie n.
przym. przedportowy, przyportowy
Wiktionary
1. wykonywanie portretów;
2. zawód portrecisty
SJP.pl
artysta malujący, rzeźbiący lub fotografujący przedstawienia twarzy lub całej sylwetki człowieka; portrecista
SJP.pl
zdrobnienie od: portrecik
SJP.pl
zdrobnienie od: portret
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od portret
Wiktionary
(1.1) To nie portret, lecz tylko mały portrecik.
Wiktionary
rzecz. portret m., portrecista mos., portretowanie n.
czas. portretować
przym. portretowy
Wiktionary
artysta malujący, rzeźbiący lub fotografujący przedstawienia twarzy lub całej sylwetki człowieka; portreciarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) artysta (malarz, rysownik, fotografik) wykonujący portrety
Wiktionary
IPA: ˌpɔrtrɛˈt͡ɕista, AS: portrećista
Wiktionary
rzecz. portret m., portrecik m., portreciarstwo n., portreciarz m., portretówka ż., portretowanie n., sportretowanie n.
:: fż. portrecistka ż.
czas. portretować ndk., sportretować dk.
przym. portretowy, portreciarski
przysł. portretowo
Wiktionary
(1.1) pot. środ. portreciarz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. dzieło plastycznyastyczne przedstawiające konkretną osobę lub grupę osób
(1.2) przen. charakterystyka postaci (zwłaszcza literackiej)
Wiktionary
Portret, podobizna, konterfekt (fr. "portrait", łac. "protrahere" – wydobyć na światło dzienne, wyjawiać, pokazać, "contrafacere" – naśladować) – artystyczny wizerunek (malarski, rzeźbiarski, graficzny, rysunkowy, fotograficzny) konkretnej osoby lub grupy osób, ukazujący zewnętrzne podobieństwo oraz niekiedy cechy charakteru portretowanych.
Wikipedia
(1.1) Na swojej ostatniej wystawie Jan pokazał portrety mieszkańców afrykańskiej wioski.
(1.2) Książka zawiera szczegółowy portret przeciętnego pracownika fabryki z początku XX wieku.
Wiktionary
IPA: ˈpɔrtrɛt, AS: portret
Wiktionary
rzecz. portreciarstwo n., portrecista m., portrecistka ż., portretówka ż., portretowanie n., sportretowanie n.
:: zdrobn. portrecik m.
czas. portretować ndk., sportretować dk.
przym. portretowy, portreciarski
przysł. portretowo
Wiktionary
(1.1) podobizna, wizerunek
(1.2) charakterystyka, opis
Wiktionary
1. przesadna skłonność do wykonywania portretów;
2. przesadna skłonność do kolekcjonowania portretów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wykonywanie portretu
Wiktionary
IPA: ˌpɔrtrɛtɔˈvãɲɛ, AS: portretovãńe
Wiktionary
rzecz. portret m., portrecik m., portretówka ż., portrecista m., portrecistka ż., portreciarstwo n., sportretowanie n.
czas. portretować ndk., sportretować dk.
przym. portretowy, portreciarski
przysł. portretowo
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) sporządzać portret (plastyczny lub literacki) osoby lub grupy osób
czasownik zwrotny niedokonany portretować się
(2.1) pozować do portretu
Wiktionary
(1.1) Malarz portretował zamożne Toskanki w czepcach.
Wiktionary
IPA: ˌpɔrtrɛˈtɔvat͡ɕ, AS: portretovać
Wiktionary
rzecz. portret m., portrecik m., portreciarstwo n., portrecista m., portrecistka ż., portretowanie n.
czas. sportretować dk.
przym. portretowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący portretu
Wiktionary
rzecz. portret m., portrecik m., portrecista m., portrecistka ż., portretowanie n.
czas. portretować ndk.
Wiktionary
[czytaj: portsmyf]
1. nazwa kilku miast w USA;
2. miasto w Wielkiej Brytanii;
3. miasto portowe na Dominice
SJP.pl
Portsmouth – miasto i dystrykt ("unitary authority") na południowym wybrzeżu Anglii w hrabstwie ceremonialnym Hampshire. Portsmouth znajduje się w odległości 103 km na południowy zachód od Londynu oraz 31 km na wschód od miasta Southampton. W 2021 roku miasto liczyło 223 305 mieszkańców.
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) D. lp. od: zob. port.
Wiktionary
złota moneta wartości 10 lub 5 dukatów, bita w XVI i XVII wieku w północnej i środkowej Europie, na wzór złotych monet portugalskich; portugał
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
obywatel Portugalii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek narodowości portugalskiej, obywatel Portugalii, mieszkaniec Portugalii
Wiktionary
(1.1) Portugalczycy nie są największą nacją mówiącą po portugalsku.
Wiktionary
IPA: ˌpɔrtuˈɡalt͡ʃɨk, AS: portugalčyk
Wiktionary
rzecz. portugalski mrz., Portugalia ż.
:: fż. Portugalka ż.
przym. portugalski
przysł. po portugalsku
Wiktionary
państwo w Europie ze stolicą w Lizbonie; Republika Portugalska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Europie, w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego;
Wiktionary
Po
Wikipedia
(1.1) Stolicą Portugalii jest Lizbona.
Wiktionary
IPA: ˌpɔrtuˈɡalʲja, AS: portugalʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Portugalczyk mos., Portugalka ż., portugalski mrz.
przym. portugalski
przysł. portugalsko, po portugalsku
Wiktionary
obywatelka Portugalii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta narodowości portugalskiej
Wiktionary
IPA: ˌpɔrtuˈɡalka, AS: portugalka
Wiktionary
rzecz. portugalski mrz., Portugalia ż.
:: fm. Portugalczyk mos.
przym. portugalski
przysł. po portugalsku
Wiktionary
związany z Portugalią, dotyczący Portugalii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Portugalia lub Portugalczyków, wywodzący się z Portugalii, związany z Portugalią lub Portugalczykami
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język urzędowy Portugalii;
Wiktionary
(1.1) Brazylia była kiedyś kolonią portugalską.
(2.1) Portugalski jest językiem urzędowym w 9 państwach.
Wiktionary
IPA: ˌpɔrtuˈɡalsʲci, AS: portugalsʹḱi
Wiktionary
rzecz. portugalskość ż., Portugalia ż., Portugalczyk mos., Portugalka ż., portugalszczyzna ż.
przym. antyportugalski
przysł. portugalsko, po portugalsku
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób portugalski, po portugalsku
Wiktionary
(1.1) Spiker wymienił portugalsko brzmiący tytuł.
Wiktionary
przym. portugalski
rzecz. Portugalia ż., portugalski mrz., portugalskość ż.
Wiktionary
1. posługujący się językiem portugalskim;
2. napisany w języku portugalskim;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się językiem portugalskim
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posługujący się językiem portugalskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem portugalskim
(1.3) spisany, stworzony w języku portugalskim
Wiktionary
IPA: ˌpɔrtuˈɡalskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: portugalskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) typowo portugalski charakter czegoś, kogoś
Wiktionary
(1.1) O portugalskości wyspy świadczą portugalskie nazwy wiosek.
Wiktionary
przym. portugalski
przysł. portugalsko
rzecz. portugalski mrz., portugalszczyzna ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. język portugalski
(1.2) to, co portugalskie
Wiktionary
przym. portugalski
rzecz. portugalski mrz., portugalskość ż.
Wiktionary
złota moneta wartości 10 lub 5 dukatów, bita w XVI i XVII wieku w północnej i środkowej Europie, na wzór złotych monet portugalskich; portugal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. numizm. potoczna nazwa złotej monety wielodukatowej, używanej w handlu europejskim w XVI-XVII wieku, bitej na wzór monet portugalskich także w Polsce;
Wiktionary
Portugał (port. "portuguez", niem. "Portugalöser") – potoczna nazwa złotej monety wielodukatowej, obiegającej w Europie w XVI i XVII wieku.
Wikipedia
(1.1) Przecież tam masz… leżące złoto, osobno holenderskie, osobno portugały…
(1.1) Podczaszy wydobył sakwę spod poły, wysunął z niej dwa świecące, ogromne portugały i położył je przed nim.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: portulaka
Wiktionary
roślina warzywna
SJP.pl
Po
Wikipedia
o cechach portulakowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
Portulakowate ("Portulacaceae" Juss.) – rodzina roślin z rzędu goździkowców ("Caryophyllales"). W dawniejszych systemach klasyfikacyjnych (np. Cronquista z 1981, Reveala z 1993–1999) zaliczano tu wiele rodzajów czyniących z rodziny takson parafiletyczny. W nowych ujęciach (Angiosperm Phylogeny Website, system APG III z 2009 i APG IV z 2016) pozostawiono tu tylko rodzaj portulaka ("Portulaca"), resztę przenosząc do zdrojkowatych ("Montiaceae") i innych rodzin goździkowców.
Wikipedia
o cechach portulakowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
mocne, deserowe wino portugalskie; portwein; porto
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) enol. wzmacniane wino portugalskie wytwarzane w dolinie rzeki Douro
(1.2) enol. tanie amerykańskie wino wzmacniane destylatem
Wiktionary
(1.2) Mock nie miał jednak apetytu i nie było to spowodowane portwajnem, który naruszył wczoraj w dużym stopniu równowagę płynów w jego żołądku, lecz obecnością dyrektora kryminalnego Mühlhausa.
Wiktionary
(1.1) porto
Wiktionary
[czytaj: portwajn] mocne, deserowe wino portugalskie; porto, portwajn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: portyk
(1.2) mały portyk
Wiktionary
(1.2) W elewacji frontowej pałacu znajduje się portyczek filarowy o odcinkowych arkadach z tarasem.
Wiktionary
rzecz. portyk mrz.
przym. portykowy
Wiktionary
1. frontowa część budowli przed głównym wejściem, zwykle wysunięta ku przodowi, z rzędem kolumn
2. w starożytnej architekturze greckiej: osobny budynek przed głównym wejściem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. przednia część budowli przed wejściem głównym, z rzędem kolumn;
Wiktionary
Portyk ( porticus „kolumnada, kryte przejście”) – część budynku na planie prostokąta z jednym lub kilkoma rzędami kolumn, które wspierają dach, otwarta co najmniej z jednej strony, najczęściej jedno- lub dwukondygnacyjna, czasami zwieńczony frontonem.
Portyk był bardzo często stosowany w architekturze rzymskiej. W ogólnym założeniu przypominał on greckie stoy i podobnie jak one miał za zadanie chronić części drewniane budowli oraz ludzi przed wpływami atmosferycznymi (np. deszczem).
Wikipedia
(1.1) Jezus przechadzał się w świątyni, w portyku Salomona.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. portyczek mrz.
przym. portykowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z portykiem, dotyczący portyku
Wiktionary
(1.1) Perystyl portykowy odrestaurowaliśmy na podstawie rycin.
Wiktionary
rzecz. portyk mrz., portyczek mrz.
Wiktionary
rozwiązłość seksualna; poróbstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. rozwiązłość seksualna
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lp., przysz. od: wulg. poruchać
Wiktionary
(1.1) Ten to se porucha w życiu. – Za dwóch!
Wiktionary
IPA: pɔˈruxa, AS: poruχa
Wiktionary
wulgarnie, zwykle o mężczyźnie: spędzić trochę czasu na współżyciu seksualnym; pobzykać, podmuchać, pociupciać, podupczyć
SJP.pl
1. powierzać komuś w zaufaniu jakąś sprawę;
2. dawniej: oddawać kogoś pod czyjąś opiekę lub władzę
SJP.pl
1. powierzyć komuś w zaufaniu jakąś sprawę;
2. dawniej: oddać kogoś pod czyjąś opiekę lub władzę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poruczyć.
Wiktionary
czas. poruczyć
Wiktionary
kobieta w stopniu porucznika
SJP.pl
lekceważąco: porucznik
SJP.pl
1. stopień oficerski;
2. żołnierz w stopniu porucznika;
3. dawniej oficer w chorągwi autoramentu polskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. jeden z oficerskich stopni wojskowych;
(1.2) wojsk. oficer mający stopień wojskowy porucznika (1.1)
Wiktionary
Porucznik (por.) – oficerski stopień wojskowy występujący w większości armii świata. W Wojsku Polskim zaliczany jest do korpusu oficerów młodszych. Niższym stopniem jest podporucznik, a wyższym kapitan. Polski oficer w stopniu porucznika na naramiennikach nosi trzy gwiazdki.
Wikipedia
(1.2) Porucznik momentalnie poczerwieniał na twarzy. Nic nie odpowiedział, bo najwyraźniej go zamurowało.
Wiktionary
IPA: pɔˈrut͡ʃʲɲik, AS: poručʹńik
Wiktionary
czas. poruczyć
przym. porucznikowski
Wiktionary
porucznik z żoną
SJP.pl
1. powierzyć komuś w zaufaniu jakąś sprawę;
2. dawniej: oddać kogoś pod czyjąś opiekę lub władzę
SJP.pl
czasownik dokonany (ndk. poruczać)
(1.1) powierzyć, polecić, oddać z zaufaniem komuś swoje sprawy lub cenną rzecz
Wiktionary
(1.1) Co usłyszałeś ode mnie, porucz to innym.
Wiktionary
IPA: pɔˈrut͡ʃɨt͡ɕ, AS: poručyć
Wiktionary
rzecz. poruczenie n., porucznik m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poruszać.
Wiktionary
(1.1) Poruszanie takich tematów przy dzieciach musiało się źle skończyć.
Wiktionary
IPA: ˌpɔruˈʃãɲɛ, AS: porušãńe
Wiktionary
czas. poruszać ndk., poruszyć dk.
rzecz. poruszenie n.
przym. poruszony
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. poruszyć)
(1.1) wprawiać coś w ruch
(1.2) przen. wzruszać
(1.3) przen. mówić, omawiać
czasownik zwrotny poruszać się
(2.1) zmieniać miejsce przebywania, przenosić się z jednego miejsca na drugie
Wiktionary
(1.1) Frezując musimy trzymać frezarkę pewnie i poruszać ją zdecydowanie (…).
(1.1) Porusz anteną, znowu obraz śnieży!
(1.2) Filmy o holokauście zawsze bardzo mnie poruszały.
(1.3) Tydzień temu poruszaliśmy tematy związane z polską polityką.
(2.1) Poruszał się za pomocą wózka inwalidzkiego.
Wiktionary
IPA: pɔˈruʃat͡ɕ, AS: porušać
Wiktionary
przym. poruszony
rzecz. ruch mrz., poruszanie, poruszenie
czas. poruszyć dk., ruszać ndk., ruszyć dk.
Wiktionary
(2.1) przemieszczać się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poruszyć.
(1.2) książk. stan wzburzenia spowodowany jakimiś wydarzeniami, informacją itp.
Wiktionary
(1.1) Na tym zdjęciu widoczne jest poruszenie.
(1.2) Wiadomość o ciąży mamy wywołała poruszenie w całej rodzinie.
Wiktionary
IPA: ˌpɔruˈʃɛ̃ɲɛ, AS: porušẽńe
Wiktionary
czas. ruszać, poruszyć dk., poruszać ndk.
rzecz. nieporuszenie n., poruszanie
przym. poruszony
przysł. nieporuszenie
Wiktionary
(1.2) sensacja, emocje
Wiktionary
taki, który bardzo się czymś przejął, wzruszył; niespokojny
SJP.pl
przymiotnik odczasownikowy
(1.1) odczuwający uniesienie emocjonalne
forma czasownika.
(3.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: poruszyć
Wiktionary
rzecz. poruszenie n., poruszanie n.
czas. poruszać, poruszyć dk.
Wiktionary
(1.1) przejęty, wzruszony
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. poruszać)
(1.1) dokonany od|poruszać.
czasownik zwrotny poruszyć się
(2.1) dokonany od|poruszać się.
Wiktionary
(1.1) Skoro jesteśmy przy Sarze, poruszmy jeszcze zabawną sprawę jej urody.
(2.1) Fred niespokojnie poruszył się na krześle dostawionym do stołu konferencyjnego.
Wiktionary
IPA: pɔˈruʃɨt͡ɕ, AS: porušyć
Wiktionary
rzecz. poruszanie n., poruszenie n., ruch mrz.
czas. poruszać, ruszać
przym. poruszony
Wiktionary
1. potocznie: wstyd, kompromitacja;
2. potocznie: nieprzyjemna, przykra sytuacja, w której następiły nieprzewidziane komplikacje; kłopot;
3. w gwarze złodziejskiej:
a) hałas wszczęty wokół jakiejś sprawy;
b) ujawnienie się, wykrycie przestępstwa; wsypa, wpadka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. wstyd, kompromitacja
(1.2) pot. skandal, awantura
(1.3) gwara. przestępcza podejrzenie, poszlaki
(1.4) daw. gwara. więz. wpadnięcie w ręce policji
Wiktionary
(1.1) Wtedy to była kompletna poruta, orkiestra była niezgrana, ja nie byłem zgrany z orkiestrą i do tego nie znałem tekstu
Wiktionary
IPA: pɔˈruta, AS: poruta
Wiktionary
(1.1) wstyd, kompromitacja, hańba, pot. obciach
(1.2) skandal, awantura
Wiktionary
1. fragment obcej skały występujący w obrębie skały magmowej; ksenolit
2. blok skalny oderwany od podłoża i przesunięty przez nasuwającą się płaszczowinę
SJP.pl
Porwak – fragment skalny odrębny od skał, wśród których się znajduje, pochodzący z innego kompleksu skalnego.
Niekiedy porwaki nazywane są od swojego składu, np. "porwak piaskowcowy" w skałach magmowych – to fragment piaskowca wtopiony w skały magmowe (porwak wulkaniczny).
Wikipedia
1. uprowadzić siłą;
2. złapać coś szybko, gwałtownie;
3. porozrywać na drobne części; podrzeć;
4. porwać się - zająć się nagle czymś; zerwać się, ruszyć nagle; rzucić się, napaść
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) działanie podjęte w celu uprowadzenia kogoś lub czegoś; wywiezienie kogoś lub czegoś, a następnie przetrzymywanie (często w ukryciu)
(1.2) odczasownikowy od|porwać.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Porwanie Heleny stało się bezpośrednią przyczyną dziesięcioletniej wojny trojańskiej.
(1.1) Przed porwaniem Georgij był śledzony przez dwa miesiące przez oficerów elitarnego zarządu wywiadu śledczego MSW, służącego do walki z przestępczością zorganizowaną.
(1.2) Pierwszy raz w życiu jechała wspaniałym automobilem, toteż, mimo wstrząśnień nieuniknionych na obmurowaniach ścieków bocznej ulicy, miała złudzenie, iż uległa porwaniu do nieba.
Wiktionary
IPA: pɔˈrvãɲɛ, AS: porvãńe
Wiktionary
czas. porwać dk., porywać ndk.
rzecz. porywacz m., porywaczka ż., porywanie n.
przym. porywczy
Wiktionary
(1.1) uprowadzenie
Wiktionary
1. uprowadzić siłą;
2. złapać coś szybko, gwałtownie;
3. porozrywać na drobne części; podrzeć;
4. porwać się - zająć się nagle czymś; zerwać się, ruszyć nagle; rzucić się, napaść
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) dokonany od|porywać.
(1.2) dokonany od|rwać.
Wiktionary
(1.1) Trzydzieści lat temu uciekło z tej groty kilku niewolników skazanych za bunt na ukrzyżowanie. Rzymianie nie odnaleźli przejścia, a kapłani wyjaśnili, że porwał ich Pluton.
Wiktionary
IPA: ˈpɔrvat͡ɕ, AS: porvać
Wiktionary
rzecz. porwanie n., porywacz m., porywaczka ż.
przym. porywczy, porywisty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. pewien okres, czas trwania czegoś;
2. stosowny moment, właściwa chwila; termin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zgrub. od portki
forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.
(2.1) plural|por.
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(3.1) D. lp. od pora
Wiktionary
rzecz. portki nmos., porcięta nmos., porteczki nmos.
Wiktionary
rodzaj roślin z gromady widłaków
SJP.pl
Po
Wikipedia
o cechach poryblinowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
o cechach poryblinowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rząd roślin z klasy widłaków różnozarodnikowych
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin z klasy widłaków różnozarodnikowych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
w gwarze łowieckiej: jednorazowy, donośny ryk byka jelenia
SJP.pl
Poryk ( Порик) – wieś na Ukrainie, w obwodzie winnickim, w rejonie chmielnickim, w hromadzie Chmielnik, nad Bohem. W 2022 roku liczyła 843 mieszkańców.
Wikipedia
w gwarze łowieckiej: jednorazowy, donośny ryk byka jelenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|porykiwać.
Wiktionary
czas. ryczeć, porykiwać ndk.
rzecz. ryk mrz.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. poryczeć)
(1.1) o zwierzętach: wydawać ryk w pewnych odstępach czasu
(1.2) pot. o ludziach: wydawać z siebie donośne, zbliżone do ryku dźwięki w trakcie mowy, śpiewu bądź krzyku
(1.3) pot. emitować głośne i nieprzyjemne hałasy w trakcie działania
Wiktionary
(1.1) Głodne krowy w oborach zaczynały porykiwać.
(1.1) Stał nad kotłem jaru dokładnie na granicy kosówki. Skubał trochę trawę, a od czasu do czasu porykiwał.
(1.1) Mieszczuchowi krowa kojarzy się ze stworzeniem przechadzającym się leniwie po uroczych pastwiskach, wcinającym miodowe kwiatki i porykującym lirycznie w chwilach zadumy.
(1.2) — Tu chodzi o Polskę! — porykuje parlamentarzysta do słuchawki.
(1.2) Blada w brzmieniu orkiestra ponadto sypała się, dziewczęta piszczały i detonowały, chłopcy porykiwali ze zduszonych gardeł, że niech Bóg broni!
(1.2) Chyba nie przeczytałaś uważnie — gostek sam się przyznał, że jego koledzy porykiwali ze śmiechu, jak im to czytał.
(1.3) Czołg porykiwał, wlokąc za sobą tuman kurzu.
(1.3) W każdym razie wóz był na chodzie, porykiwał silnikiem i od czasu do czasu strzelał z armaty.
(1.3) Gdy patrol doczołgał się zdezelowanym polonezem, zamaskowany motocyklista porykiwał bezradnym policjantom radośnie silnikiem coraz z innego miejsca.
Wiktionary
rzecz. porykiwanie n., ryk mrz.
czas. ryczeć ndk., porykać dk., poryczeć dk., wyrykiwać ndk.
Wiktionary
(1.1) ryczeć
Wiktionary
mający miejsce, następujący po rykowisku
SJP.pl
spędzić pewien czas na rymowaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|porysować.
Wiktionary
IPA: ˌpɔrɨsɔˈvãɲɛ, AS: porysovãńe
Wiktionary
czas. porysować, rysować
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. rysować)
(1.1) dokonany od|rysować.
Wiktionary
IPA: ˌpɔrɨˈsɔvat͡ɕ, AS: porysovać
Wiktionary
czas. rysować
rzecz. porysowanie n.
Wiktionary
jeden z głównych koralowców tworzących dzisiejsze rafy koralowe
SJP.pl
1. gwałtowny podmuch wiatru, zamieci;
2. nagłe, gwałtowne uczucie, bez zastanowienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nagły, mocny ruch czy uderzenie siły natury
(1.2) gwałtowne uczucie lub zapał
(1.3) pot. niespodziewana, krótka sytuacja
Wiktionary
(1.2) impuls, przypływ, spazm, wybuch
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek, który dokonał porwania, uprowadził (porwał) kogoś
(1.2) człowiek, który uprowadził środek transportu z pasażerami
Wiktionary
IPA: pɔˈrɨvat͡ʃ, AS: poryvač
Wiktionary
rzecz. porywanie n., porwanie n., porywczość ż.
:: fż. porywaczka ż.
czas. porywać ndk., porwać dk.
przym. porywczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która dokonała porwania, uprowadziła (porwała) kogoś
Wiktionary
rzecz. porwanie n., porywacz mos.
czas. porwać
przym. porywczy
Wiktionary
wzbudzający zachwyt, entuzjazm; zachwycający, wspaniały
SJP.pl
rywalizować z kimś przez pewien czas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|porywać.
Wiktionary
IPA: ˌpɔrɨˈvãɲɛ, AS: poryvãńe
Wiktionary
czas. porywać
rzecz. porwanie n., porywacz m.
przym. porywisty
Wiktionary
uprowadzać kogoś lub coś wbrew czyjejś woli
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. porwać)
(1.1) uprowadzać kogoś lub coś wbrew czyjejś woli
Wiktionary
IPA: pɔˈrɨvat͡ɕ, AS: poryvać
Wiktionary
rzecz. porwanie n., porywanie n., porywacz mos.
przym. porywczy, porywisty
Wiktionary
(1.1) uprowadzać
Wiktionary
→ porywczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha kogoś, kto jest porywczy
Wiktionary
rzecz. porywacz mos.
przym. porywczy
Wiktionary
łatwo unoszący się gniewem, skłonny do gwałtownych reakcji; popędliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, którego reakcje lub zachowanie jest gwałtowne
Wiktionary
(1.1) Masz naturę ambitną, porywczą, a ja jestem w stanie dać ci wszystko, co zechcesz.
Wiktionary
IPA: pɔˈrɨft͡ʃɨ, AS: poryfčy
Wiktionary
rzecz. porywacz m., porywaczka ż., porwanie n., porywczość ż.
czas. porywać ndk., porwać dk.
przysł. porywczo
Wiktionary
(1.1) gwałtowny, impulsywny, popędliwy; gw. Śląsk Cieszyński strzelóny
Wiktionary
cecha wiatru, wskazująca na występowanie porywów
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: porywisty; bardziej porywisty
SJP.pl
1. o wietrze: nasilający się w porywach, raptownie przybierający na sile;
2. odbywający się lub wykonywany w bardzo szybkim tempie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o wietrze silny
Wiktionary
(1.1) Altana padła łupem porywistego wiatru.
Wiktionary
czas. porywać ndk., porwać dk.
rzecz. porywanie n.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: porywiście, porywisto
SJP.pl
powyrzynać ostrym narzędziem motywy zdobnicze; porzeźbić
SJP.pl
1. ryjąc porobić bruzdy, otwory w wielu miejscach;
2. spędzić pewien czas ryjąc
SJP.pl
obszar zalewowy rzeki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) teren położony nad rzeką
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. rzeka ż., porzeczka ż.
Wiktionary
1. krzew o jadalnych owocach zebranych w grona; rosnący dziko lub uprawiany w ogrodach;
2. owoc takiego krzewu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Ribes|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny agrestowatych;
(1.2) spoż. owoc porzeczki (1.1)
(1.3) tylko w lm. uczn. grono pedagogiczne
Wiktionary
Porzeczka ("Ribes" L.) – rodzaj krzewów z monotypowej rodziny agrestowatych "Grossulariaceae". Należy tu co najmniej 191 gatunków. Występują one na obszarach o klimacie umiarkowanym i subpolarnym na półkuli północnej oraz w strefie międzyzwrotnikowej na obszarach górskich. W Polsce rośnie dziko 6 gatunków. Porzeczki to krzewy rosnące w różnych siedliskach – od mokradeł poprzez lasy różnego typu i tereny skaliste na obszarach o suchym klimacie i w górach. Rzadko rosną też jako epifity.
Wikipedia
(1.1) W ogrodzie rosło kilka krzewów porzeczek.
Wiktionary
IPA: pɔˈʒɛt͡ʃka, AS: požečka
Wiktionary
rzecz. porzecze n.
przym. porzeczkowy
Wiktionary
(1.2) reg. pozn. kujawy, świętojanka
(1.3) winogron
Wiktionary
krzew będący krzyżówką agrestu i porzeczki czarnej
SJP.pl
1. ciasto z porzeczkami;
2. przeziernik porzeczkowiec - gatunek motyla, szkodnik porzeczek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący porzeczek, ich wzrostu, uprawy, zbioru
(1.2) zrobiony z porzeczek, z dodatkiem porzeczek, mający ich smak
Wiktionary
(1.1) Tam to, niżej, obok ścieżki wysadzonej agrestowymi i porzeczkowymi krzewy, których tylko najwyższe czubki wyglądały ku słońcu, tuliły się pomiędzy sobą i gile, i szczygły, mocno cienkimi łapkami obejmując zimne pręty. (S. Żeromski: Wszystko i nic)
Wiktionary
IPA: ˌpɔʒɛt͡ʃˈkɔvɨ, AS: požečkovy
Wiktionary
rzecz. porzeczka ż.
Wiktionary
knieżyca porzeczkówka - gatunek pluskwiaka z rodziny puklicowatych
SJP.pl
napój alkoholowy uzyskiwany przez fermentację miodu pszczelego rozcieńczonego wodą z dodatkiem soku porzeczkowego
SJP.pl
utarte powiedzenie; rodzaj przysłowia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) utarte powiedzenie, powiedzonko
Wiktionary
Porzekadło – krótkie i utrwalone wyrażenie językowe, zawierające myśl ogólną o charakterze wskazówki, ostrzeżenia lub komentarza w odniesieniu do danej sytuacji. Porzekadło jest zaliczane do paremii. Pokrewne znaczeniowo i czasem utożsamiane terminy to m.in. „przysłowie” i „powiedzenie”.
Wikipedia
czas. rzec dk.
Wiktionary
Porzewnica – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, w gminie Mrozy, nad Witówką.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Wojciecha w Jeruzalu.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. porżnięcie, pozarzynanie
Wiktionary
rzecz. rzez mrz., rzeź ż., rzeźnia ż., rzeźnik mos., rzezaniec mos., rzezak mrz./mos., rzezacz mos., rzezactwo n., rzezanie n., obrzezek mrz., obrzezaniec mos., obrzezanie n., obrzezywanie n., wyrzezanie n., zarzezanie n.
czas. rzezać ndk., obrzezać dk., obrzezywać ndk., porzezać dk., wyrzezać dk., zarzezać dk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) daw. porżnąć, pozarzynać
Wiktionary
rzecz. rzez mrz., rzeź ż., rzeźnia ż., rzeźnik mos., rzezaniec mos., rzezak mrz./mos., rzezacz mos., rzezactwo n., rzezanie n., obrzezek mrz., obrzezaniec mos., obrzezanie n., obrzezywanie n., porzezanie n., wyrzezanie n., zarzezanie n.
czas. rzezać ndk., obrzezać dk., obrzezywać ndk., wyrzezać dk., zarzezać dk.
Wiktionary
Porzowo – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pułtuskim, w gminie Gzy. Ma status sołectwa.
Wieś duchowna położona była w drugiej połowie XVI wieku w ziemi zakroczymskiej województwa mazowieckiego. W 1785 roku "Porzewo" wchodziło w skład klucza czarnostowskiego biskupstwa płockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|porzucać.
Wiktionary
czas. porzucać ndk.
rzecz. porzucenie n.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. porzucić)
(1.1) opuszczać kogoś lub coś; zostawiać, odchodzić od kogoś lub czegoś
(1.2) przestawać coś wykonywać, przestawać zajmować się czymś
Wiktionary
(1.1) Wlokąc ciężary po bruku, zgięci, oglądali się z obawą na boki, porzucali towar pod murem i biegli z powrotem.
Wiktionary
IPA: pɔˈʒut͡sat͡ɕ, AS: požucać
Wiktionary
czas. porzucić dk.
rzecz. porzucanie n., porzucenie
ims. porzucony
Wiktionary
(1.1) zostawiać, opuszczać, odchodzić
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zrezygnowanie z czegoś
(1.2) rozstanie się z czymś lub kimś
(1.3) zaprzestanie robienia czegoś
Wiktionary
należy dopracować:
"przedstawiono sytuację tylko z perspektywy – ". Pomóż poprawić.
Porzucenie – w polskim prawie przestępstwo polegające na pozostawieniu własnemu losowi małoletniego poniżej lat 15, albo innej osoby nieporadnej ze względu na swój stan psychiczny lub fizyczny wbrew obowiązkowi troszczenia się o nią.
Wikipedia
czas. porzucić dk., porzucać ndk.
rzecz. porzucanie n.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. porzucać)
(1.1) dokonany od|porzucać.
Wiktionary
(1.1) Chociaż był dobrym uczniem, porzucił szkołę w wieku trzynastu lat.
Wiktionary
IPA: pɔˈʒut͡ɕit͡ɕ, AS: požućić
Wiktionary
czas. porzucać
rzecz. porzucenie n.
Wiktionary
(1.1) reg. śl. zaniechać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|porzygać.
Wiktionary
czas. porzygać dk.
Wiktionary
zwymiotować, zwrócić zjedzony uprzednio pokarm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|porzygiwać.
Wiktionary
czas. porzygiwać ndk.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) wymiotować przez jakiś okres lub kilkukrotnie
Wiktionary
IPA: ˌpɔʒɨˈɟivat͡ɕ, AS: požyǵivać
Wiktionary
rzecz. rzygi nmos., rzygowiny nmos., rzyganie n., rzygnięcie n., rzygacz m., porzygiwanie n.
czas. rzygać dk., rzygnąć ndk., wyrzygać dk., obrzygać dk., orzygać dk., narzygać dk., zarzygać dk., urzygać dk., zrzygać się dk.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. mający miejsce po upadku Cesarstwa Rzymskiego
Wiktionary
(1.1) Późniejsza odbudowa grodu miała zapewne związek z irlandzkimi osadnikami w okresie porzymskim.
Wiktionary
zdrobnienie od: porządek
SJP.pl
1. ład, regularny układ;
2. następowanie czegoś po sobie w ustalonej kolejności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stan, w którym jest czysto, coś jest ułożone według jakiegoś planu
(1.2) czynność sprzątania, porządkowania
(1.3) kolejność czegoś
(1.4) mat. uogólnienie pojęć „mniejszy-większy” na zbiory niekoniecznie złożone z liczb;
(1.5) archit. wywodzący się z antyku styl konstrukcyjny i kompozycyjny budowli;
Wiktionary
Po
Wikipedia
(1.1) Dobrze, że w twoim pokoju jest porządek.
(1.2) Przed Świętami zawsze robimy porządki w domu.
(1.3) Wszystkie nazwiska na tej liście są w porządku alfabetycznym.
Wiktionary
IPA: pɔˈʒɔ̃ndɛk, AS: požõndek
Wiktionary
rzecz. porządki nmos., porządność ż., podporządkowywanie n., porządkowy mos., uporządkowanie n.
:: zdrobn. porządeczek m.
czas. uporządkowywać, porządkować ndk., uporządkować dk.
przym. porządny, porządkowy
przysł. porządnie, porządkowo, za porządkiem
Wiktionary
(1.1) ład, czystość, schludność
(1.2) porządkowanie, sprzątanie
(1.3) kolejność, ustawienie
Wiktionary
sprzątanie domu, mieszkania itp.; robienie porządku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) sprzątanie
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: porządek
Wiktionary
(1.1) Cały ranek robiłam porządki w altanie i szopie.
(1.1) Nie miałeś przypadkiem zrobić porządków na strychu?
Wiktionary
czas. uporządkowywać, porządkować ndk., uporządkować dk.
przym. porządkowy
rzecz. porządek mrz., porządkowy mos.
Wiktionary
(1.1) sprzątanie
Wiktionary
kobieta wyznaczona do pilnowania porządku; dyżurna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|porządkować.
Wiktionary
IPA: ˌpɔʒɔ̃ntkɔˈvãɲɛ, AS: požõntkovãńe
Wiktionary
czas. porządkować, uporządkowywać
przysł. porządnie
rzecz. podporządkowywanie n., porządność ż.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. uporządkować)
(1.1) doprowadzać do ładu
(1.2) układać według określonego planu, np. w określonej kolejności
Wiktionary
(1.2) Magda porządkowała wczoraj książki według autora.
Wiktionary
IPA: ˌpɔʒɔ̃ntˈkɔvat͡ɕ, AS: požõntkovać
Wiktionary
rzecz. porządki nmos., porządność ż., porządkowanie n., porządek mrz., porządkowy
przym. porządkowy, porządny
czas. uporządkować, uporządkowywać
przysł. porządnie
Wiktionary
osoba wyznaczona do pilnowania porządku; dyżurny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący robienia lub zaprowadzania porządku
(1.2) znajdujący się w jakimś porządku, kolejności
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba, która zajmuje się zaprowadzaniem porządku
Wiktionary
Porządkowy (marshal) – przeszkolona osoba z obsługi toru, pomaga kierowcom wyjść z samochodu i ewentualnie gasi niewielkie pożary.
Wikipedia
(1.1) Organizatorzy nie zadbali o odpowiednią liczbę służb porządkowych i doszło do tragedii.
(1.2) Proszę podać odnośną liczbę porządkową.
(2.1) Pijanego kibica wyprowadziło dwóch porządkowych.
Wiktionary
IPA: ˌpɔʒɔ̃ntˈkɔvɨ, AS: požõntkovy
Wiktionary
rzecz. porządek, porządeczek
:: fż. porządkowa
czas. porządkować, uporządkowywać
przym. porządny
przysł. porządnie
Wiktionary
kobieta mająca zamiłowanie do porządku; pedantka
SJP.pl
człowiek mający zamiłowanie do porządku
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób porządny, przyzwoity
(1.2) bardzo, mocno, silnie
(1.3) dokładnie, należycie, starannie
Wiktionary
(1.3) Elisabeth Pflüger rozbierała się powoli, układając porządnie na krześle garderobę.
Wiktionary
IPA: pɔˈʒɔ̃ndʲɲɛ, AS: požõndʹńe
Wiktionary
rzecz. porządek mrz., porządność ż., porządkowanie n., uporządkowanie n., sporządnienie n., porządkowy mos., podporządkowywanie n.
czas. uporządkowywać, porządkować ndk., uporządkować dk., sporządnieć dk.
przym. porządny, porządkowy
Wiktionary
(1.1-3) przyzwoicie
(1.3) akuratnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: porządnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: porządny
SJP.pl
kobieta mająca zamiłowanie do porządku; porządnicka
SJP.pl
człowiek mający zamiłowanie do porządku; porządnicki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest porządne; cecha tych, którzy są porządni
Wiktionary
rzecz. porządek m., porządeczek m., porządkowanie n., uporządkowanie n.
czas. uporządkowywać, porządkować ndk., uporządkować dk.
przym. porządny, porządkowy
przysł. porządnie, porządkowo
Wiktionary
1. schludny, zadbany;
2. uczciwy, sprawiedliwy;
3. silny, trwały, dobrej jakości
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) dobrze urządzony, wykonany; solidny
(1.2) uczciwy, dobry, szlachetny, prawy, czysty
(1.3) mocny, duży, intensywny
(1.4) lubiący porządek
Wiktionary
(1.1) Tym razem kup jakieś porządne radio; poprzednie zepsuło się po miesiącu.
(1.2) Marzę o porządnej dziewczynie, która nigdy mnie nie zawiedzie.
(1.3) Spuścili mu porządne manto.
Wiktionary
IPA: pɔˈʒɔ̃ndnɨ, AS: požõndny
Wiktionary
rzecz. porządkowy mos., porządek mrz., porządność ż., podporządkowywanie n.
przym. porządkowy
przysł. porządnie
czas. uporządkowywać, porządkować ndk., uporządkować dk.
Wiktionary
tylko w wyrażeniu: w porząsiu - potocznie: w porządku, dobrze (w znaczeniu zgody na coś, przyzwolenia)
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) lekcew. zagrać wielokrotnie lub przez dłuższy czas na instrumencie, zwłaszcza strunowym
Wiktionary
(1.1) Górale są wszędzie, w każdym mieście, wystarczy porzępolić na skrzypkach i gotowe.
Wiktionary
czas. rzępolić ndk.
Wiktionary
rozwiązłość seksualna; porubstwo
SJP.pl
wydalenie dojrzałego płodu z organizmu matki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fizj. gin. zakończenie ciąży, wydanie dojrzałego płodu z organizmu matki;
Wiktionary
Poród (również rozwiązanie, narodziny) – u samic ssaków łożyskowych oraz torbaczy wydalenie płodu i łożyska z macicy samicy kończące ciążę.
Wikipedia
(1.1) Dla szczeniąt konieczne jest rozpoczęcie pobierania mleka jak najszybciej po porodzie.
(1.1) Mąż Anny koniecznie chciał być obecny przy porodzie.
Wiktionary
IPA: ˈpɔrut, AS: porut
Wiktionary
rzecz. ród mrz., porodówka ż., porodzenie n.
czas. rodzić ndk., porodzić dk.
przym. porodowy, okołoporodowy
Wiktionary
(1.1) urodzenie
Wiktionary
znaleźć różnice i cechy wspólne dwóch lub więcej rzeczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|porównać.
(1.2) konstrukcja semantyczna i figura retoryczna, w której cechy jednego przedmiotu zestawione są z cechami innego;
Wiktionary
Po
Wikipedia
(1.2) Skompromitowany przez Gabrysię przed całą żeńską drużyną koszykarską, której uczestniczki – jak się okazało – wszystkie miały okazję słuchać tych samych komplementów i romantycznych porównań do kwiatu jabłoni, mówi jej, że jest prozaiczna jak kalafior.
Wiktionary
IPA: ˌpɔruvˈnãɲɛ, AS: poruvnãńe
Wiktionary
rzecz. porównywanie n., nieporównanie n.
czas. porównać ndk., porównywać dk.
przym. porównawczy, porównywalny, nieporównywalny
przysł. nieporównanie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób porównawczy; uwzględniając porównanie czegoś z czymś innym
Wiktionary
(1.1) Nowy lek działa porównawczo lepiej niż poprzedni.
Wiktionary
przym. porównawczy
Wiktionary
(1.1) w porównaniu
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) opierający się na porównaniu
(1.2) służący do porównywania
Wiktionary
(1.1) Profesor Jensen rozpoczął swoją karierę akademicką na Uniwersytecie w Aalborgu, gdzie studiował języki nordyckie, a później wykładał językoznawstwo porównawcze.
(1.1) Z porównawczego punktu widzenia fakt, że płód ssaka jest zaopatrywany przez krew mieszaną, wydaje się całkiem naturalny.
Wiktionary
rzecz. porównanie n., porównywanie n.
czas. porównać dk., porównywać ndk.
przym. porównywalny
przysł. porównawczo
Wiktionary
(1.1) komparatywny, komparatystyczny, kontrastywny
Wiktionary
znaleźć różnice i cechy wspólne dwóch lub więcej rzeczy
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. porównywać)
(1.1) dokonany od|porównywać.
(1.2) stpol. ułagodzić
Wiktionary
(1.1) Zamówiłem katalogi sprzętu komputerowego i porównałem ceny dwóch firm.
Wiktionary
IPA: pɔˈruvnat͡ɕ, AS: poruvnać
Wiktionary
rzecz. porównywarka ż., porównanie n., porównywanie n.
czas. równać, porównywać ndk.
przym. porównawczy, porównywalny, nieporównywalny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) na tyle podobny do czegoś, że można go z tym porównać, zestawić
Wiktionary
(1.1) […] w Argentynie nie działa jak dotąd system zabezpieczenia społecznego porównywalny z tymi, jakie funkcjonują w Europie […]
(1.1) Niestety ma ona sporo konkurencji, gdyż pojawiły się znacznie tańsze firmy dalekowschodnie, które oferują towar o porównywalnej jakości wykonania.
Wiktionary
rzecz. porównywalność ż., porównanie n.
przysł. porównywalnie
przym. porównawczy
czas. porównać, porównywać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|porównywać.
Wiktionary
IPA: ˌpɔruvnɨˈvãɲɛ, AS: poruvnyvãńe
Wiktionary
czas. porównywać, porównać
rzecz. porównanie n.
przym. porównawczy, nieporównywalny
Wiktionary
serwis internetowy lub program umożliwiający porównywanie produktów, usług i ich cen
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. porównać)
(1.1) zestawiać ze sobą rzeczy lub osoby w celu znalezienia ich cech wspólnych lub różnic
Wiktionary
(1.1) Nie można porównywać jabłek i bananów.
Wiktionary
IPA: ˌpɔruvˈnɨvat͡ɕ, AS: poruvnyvać
Wiktionary
rzecz. porównywarka ż., porównywanie ndk., porównanie dk.
czas. równać, porównać dk.
przym. porównawczy, porównywalny, nieporównywalny
Wiktionary
porosnąć
SJP.pl
1. wywołać nieporozumienie między kimś a kimś, doprowadzić do niezgody; skłócić;
2. poróżnić się - pokłócić się, zwaśnić się
SJP.pl
1. wywołać nieporozumienie między kimś a kimś, doprowadzić do niezgody; skłócić;
2. poróżnić się - pokłócić się, zwaśnić się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. rzad. poróżniać)
(1.1) przywieść do niezgody, wywołać między kimś nieporozumienie
czasownik zwrotny dokonany poróżnić się (ndk. brak)
(2.1) pokłócić się, powaśnić się
Wiktionary
czas. różnić, wyróżniać
przym. różny
rzecz. wyróżnik mrz.
Wiktionary
(1.1) pokłócić, powaśnić, skłócić, zantagonizować; przest. dziś książk. zwaśnić; daw. powadzić
Wiktionary
1. stać się różowym; zróżowieć, zróżowić się, zaróżowić się, zaróżowieć;
2. dostać lekkich rumieńców
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) z odcieniem różu
Wiktionary
czas. poróżowieć
rzecz. poróżowienie n.
Wiktionary
(1.1) zaróżowiony
Wiktionary
1. stać się różowym; zróżowieć, zróżowić się, zaróżowić się, zaróżowieć;
2. dostać lekkich rumieńców
SJP.pl
dawniej:
1. karb, cios, cięcie;
2. obszar w lesie, z którego wycięto drzewa; poręba, wyręba
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|porąbać.
(1.2) bycie porąbanym
Wiktionary
czas. porąbać dk.
rzecz. zarąbanie n., rąbanka ż.
Wiktionary
ktoś porąbany; świr, wariat
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. rąbać)
(1.1) pociąć, przerąbać na kawałki
Wiktionary
(1.1) Edyta chciała napalić w piecu, ale wtedy okazało się, że skończyły się zapasy węgla. Bez namysłu porąbała taboret, na którym stała miednica.
Wiktionary
rzecz. rąbanka ż., Poręba ż., zarąbanie n., przerębla ż., przerębel mrz., porąbanie n., porąb mrz., poręba ż.
czas. odrąbać, rozrąbać, rąbać ndk.
Wiktionary
mieszkaniec Porąbki (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Porąbki (wsi w Polsce)
SJP.pl
1. nazwa wielu wsi w Polsce;
2. część Łodzi;
3. część Nowej Rudy;
4. część Sosnowca
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
obszar w lesie, z którego wycięto drzewa; wyręba
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
obszar w lesie, z którego wycięto drzewa; wyręba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) leśn. obszar lasu, na którym zostały wycięte drzewa
Wiktionary
Zobacz też: Poręba w innych znaczeniach tej nazwy.
Poręba – miasto w Polsce, w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, nad Czarną Przemszą. Pomimo administracyjnej przynależności do województwa śląskiego od 1999 r., kulturowo, historycznie i geograficznie jest częścią Małopolski i dawnej ziemi krakowskiej.
Wikipedia
czas. porąbać dk.
rzecz. rąbanka ż., Poręba ż., zarąbanie n., przerębel mrz., przerębla ż.
Wiktionary
(1.1) karczunek, karczowisko, poręb, trzebież, wyrąb, wyręba, zrąb
Wiktionary
mieszkaniec Poręby (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Poręby
Wiktionary
(1.1) W sobotę jaworznianie pokonali porębian 3:0.
Wiktionary
rzecz. Poręba ż.
:: fż. porębianka ż.
przym. porębski
Wiktionary
mieszkanka Poręby (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Poręby
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W niedzielę porębianki powalczą z cieszyniankami.
Wiktionary
rzecz. Poręba ż.
:: fm. porębianin mos.
przym. porębski
Wiktionary
przymiotnik od: Poręba
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Porębą, dotyczący Poręby
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Poręba ż., porębianin mos., porębianka ż.
Wiktionary
1. część balustrady stosowana m.in. dla bezpieczeństwa;
2. oparcie boczne krzesła, fotela itp.;
3. przyrząd gimnastyczny zbudowany z dwóch równoległych, ustawionych poziomo drążków opartych na słupkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uchwyt biegnący wzdłuż schodów
(1.2) balustrada balkonu
(1.3) boczny uchwyt ławki, niekiedy krzesła lub fotela
(1.4) poręcze sport. przyrząd gimnastyczny z dwóch równoległych żerdzi;
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od poręczyć
Wiktionary
Poręcz – pochwyt przyścienny. Podstawowa funkcja, jaką powinny spełniać poręcze, to ułatwienie poruszania się po schodach, a także ochrona przed upadkiem z wysokości.
Poręcze powinny zapewniać wygodę użytkowania oraz być w solidny sposób zamocowane do balustrady lub ściany.
Wikipedia
(1.1) Trzymaj się poręczy, bo na schodach jest ślisko.
Wiktionary
IPA: ˈpɔrɛ̃n͇t͡ʃ, AS: porẽṇč
Wiktionary
rzecz. poręczność ż., poręczówka ż., poręczenie n., poręczanie n., ręczny m., ręka ż., poręka ż.
czas. poręczyć dk., poręczać ndk.
przym. poręczny, ręczny, poręczeniowy, poręczowy
przysł. poręcznie, ręcznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poręczać.
Wiktionary
rzecz. poręka ż., poręcz ż., poręczyciel mos.
czas. poręczać
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. poręczyć)
(1.1) dawać urzędowe potwierdzenie czyjejś wypłacalności
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. poręczyć)
(2.1) brać na siebie odpowiedzialność za kogoś lub za coś
Wiktionary
rzecz. rączęta nmos., ręka ż., poręka ż., poręcz ż., poręczanie n., poręczyciel mos., poręczycielka ż.
przym. poręczny
czas. ręczyć
Wiktionary
(1.1) gwarantować, żyrować
(2.1) ręczyć
Wiktionary
1. pisemne zobowiązanie wobec wierzyciela do wykonania zobowiązania dłużnika, w przypadku gdyby ten go nie wykonał;
2. poręczenie majątkowe - pieniądze, papiery wartościowe itp., złożone jako gwarancja, że oskarżony, pozostający na wolności, stawi się na każde wezwanie sądu i nie będzie utrudniał postępowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poręczyć.
Wiktionary
rzecz. rączęta nmos., poręka ż., ręczniczek mrz., poręcz ż., rączka ż., ręka ż., poręczyciel mos., poręczycielka ż.
przym. poręczny
przysł. ręcznie
czas. poręczyć
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób poręczny
Wiktionary
przym. poręczny
rzecz. poręczność ż., poręcz ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: poręcznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: poręczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest poręczne
Wiktionary
przym. poręczny
przysł. poręcznie
rzecz. poręcz ż.
Wiktionary
1. wygodny w użyciu;
2. dostosowany do kształtu ręki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dostosowany do kształtu ręki i wygodny w użyciu
Wiktionary
IPA: pɔˈrɛ̃n͇t͡ʃnɨ, AS: porẽṇčny
Wiktionary
rzecz. rączęta nmos., poręcz ż., poręczenie n., poręczność ż., poręczówka ż., poręczyciel m., poręka ż., ręka ż., ręczny mrz.
przym. poręczowy, ręczny
przysł. poręcznie
czas. poręczać, poręczyć
Wiktionary
(1.1) wygodny, funkcjonalny
Wiktionary
we wspinaczce i nurkowaniu: zakładać linę poręczową dla zabezpieczenia trasy
SJP.pl
osoba poręczająca za kogoś; żyrant; gwarant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. ktoś, kto poręcza czyjeś wierzytelności
Wiktionary
rzecz. poręczanie n., poręczenie n., poręczycielka ż., poręczycielstwo n., poręka ż.
czas. ręczyć, poręczać ndk., poręczyć dk.
przym. poręczny
Wiktionary
(1.1) gwarant, żyrant
Wiktionary
kobieta poręczająca za kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. kobieta, która poręcza czyjeś wierzytelności
Wiktionary
rzecz. poręczenie n., poręka ż., poręczycielstwo n.
:: fm. poręczyciel
czas. poręczać ndk., poręczyć dk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. poręczać)
(1.1) dać urzędowe potwierdzenie czyjejś wypłacalności
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. poręczać)
(2.1) wziąć na siebie odpowiedzialność za kogoś lub za coś
Wiktionary
rzecz. ręczniczek mrz., rączka ż., poręka ż., poręczycielka ż., poręczyciel mos., poręczenie n., poręcz ż.
przym. poręczny
przysł. ręcznie
czas. ręczyć
Wiktionary
poręczenie lub zapewnienie; rękojmia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poręczenie; zapewnienie
Wiktionary
rzecz. rączęta nmos., poręcz ż., poręczycielka ż., poręczyciel mos., poręczenie n., poręczanie n., ręka ż.
czas. poręczyć dk., poręczać ndk.
przym. poręczny
Wiktionary
dawniej: podarunek darowany przez nabywcę żonie lub innemu członkowi rodziny sprzedającego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: poseł (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = poseł
Wiktionary
(1.1) Po posiedzeniu komisji pos. Byrka udał się do marszałka sejmu Daszyńskiego, któremu przedstawił uchwały komisji budżetowej.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. zajęcie w jakiejś instytucji; stałe zatrudnienie;
2. dawniej: podstawa czegoś, fundament
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce pracy dające stały dochód
(1.2) rodzaj osady służebnej w dawnej Rusi,
(1.3) daw. fundament, podstawa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po ukończeniu studiów objął posadę nauczyciela.
Wiktionary
IPA: pɔˈsada, AS: posada
Wiktionary
rzecz. zdrobn. posadka
Wiktionary
(1.1) stanowisko, zajęcie
Wiktionary
usadawiać;
1. umieszczać, sadzać kogoś wygodnie; usadzać;
2. umieszczać, umiejscawiać coś gdzieś;
3. umieszczać kogoś na wysokim stanowisku w firmie
SJP.pl
zdrobnienie od: posada
SJP.pl
Posadowice (niem. "Postelwitz")– wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Bierutów.
Wikipedia
1. zajęcie w jakiejś instytucji; stałe zatrudnienie;
2. dawniej: podstawa czegoś, fundament
SJP.pl
Zobacz też: Posady w innych znaczeniach tej nazwy.
Posady – wieś w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie braniewskim, w gminie Pieniężno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego. Wieś znajduje się w historycznym regionie Warmia.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|posadzić.
Wiktionary
czas. posadzić
rzecz. sad mrz., sadownik mos./mrz.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) umieścić sadzonki w ziemi
(1.2) umiejscowić na czymś
Wiktionary
(1.1) Kiedy posadziłeś te krzaki?
(1.1) Złodzieje mają niezły tupet i wyobraźnię, kradną świeżo posadzone rośliny przed kamerami monitoringu.
(1.2) Posadźcie swoje zadki na tamtych taboretach!
Wiktionary
IPA: pɔˈsad͡ʑit͡ɕ, AS: posaʒ́ić
Wiktionary
rzecz. sadownik mos./mrz., sadzonka ż., sadzoneczka ż., posadzka ż., sad mrz., posadzenie n.
czas. sadzić
Wiktionary
(1.1) zasadzić
(1.2) umiejscowić, umieścić, usadowić
Wiktionary
wierzchnia warstwa podłogi, zwykle betonowa lub kamienna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wierzchnia warstwa podłogi;
(1.2) niepokryta niczym betonowa lub kamienna podłoga
(1.3) stpol. płyta do wykładania podłogi lub ściany
Wiktionary
Posadzka – zewnętrzna, wierzchnia, ostatnia warstwa podłogi, będąca jej wykończeniem, często o charakterze dekoracyjnym.
Wikipedia
(1.1) Kto wpadł na pomysł, by przy wejściu kłaść śliską posadzkę? Przecież w zimę tu jest lodowisko!
Wiktionary
IPA: pɔˈsat͡ska, AS: posacka
Wiktionary
rzecz. daw. posadzkarstwo n., posadzkarz m., posadzkarka ż., posadzkowanie n.
przym. posadzkowy, posadzkarski
czas. daw. posadzkować ndk., stpol. posadzić dk.
Wiktionary
(1.1,3) gwara. posiadzka
Wiktionary
przymiotnik od: posadzkarz
SJP.pl
→ posadzka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z posadzką, dotyczący posadzki
Wiktionary
rzecz. posadzka ż.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Zobacz też: Posadówka w innych znaczeniach tej nazwy.
Posadówka – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Kobiele Wielkie.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
wiano, majątek wnoszony przez pannę młodą do małżeńskiej wspólnoty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzeczy, które panna dostawała dawniej od rodziców, kiedy wychodziła za mąż
Wiktionary
Posag – kapitał, majątek wnoszony mężowi przez żonę przy zawieraniu małżeństwa.
Wikipedia
(1.1) Hela była ładna, ale bez posagu nie miała szans na znalezienie oblubieńca.
Wiktionary
IPA: ˈpɔsak, AS: posak
Wiktionary
rzecz. doposażenie n., doposażanie n., powyposażanie n., uposażenie n., uposażanie n., wyposażenie n., wyposażanie n.
czas. doposażyć dk., doposażać ndk., powyposażać dk., uposażyć dk., uposażać ndk., wyposażyć dk., wyposażać ndk.
przym. posagowy, posażny
Wiktionary
(1.1) wiano
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. obszar na północ od dolnego biegu Sanu;
Wiktionary
(1.1) Mieszkańców Posania stanowili w większości grekokatolicy.
Wiktionary
(1.1) Nadsanie
Wiktionary
potocznie: spędzić pewien czas na korzystaniu z sauny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina położona w dolinie rzeki Sawy, na obszarze Słowenii, Chorwacji, Bośni i Serbii
Wiktionary
Posawie (bośn., chorw., serb., słoweń. "Posavina") – kraina geograficzna w Bośni i Hercegowinie, Chorwacji, Serbii i Słowenii. Rozpościera się wzdłuż środkowego i dolnego biegu rzeki Sawa na długości ok. 400 km, zajmując powierzchnię 10 000 km².
Wikipedia
przym. posawski, sawski
rzecz. Sawa mos./ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Posawiem, położony na Posawiu
Wiktionary
rzecz. Posawie n., Sawa ż.
przym. sawski
Wiktionary
zdrobnienie od: posag
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: posażnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: posażny
SJP.pl
1. o kobiecie niezamężnej: mająca duży posag;
2. dawniej: dotyczący posagu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) o kobiecie niezamężnej: mająca duży posag
przymiotnik relacyjny
(2.1) dotyczący posagu
Wiktionary
rzecz. posag mrz., doposażenie n., doposażanie n., powyposażanie n., uposażenie n., uposażanie n., wyposażenie n., wyposażanie n.
czas. doposażyć dk., doposażać ndk., powyposażać dk., uposażyć dk., uposażać ndk., wyposażyć dk., wyposażać ndk.
przym. posagowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. hist. rodzaj lemoniady z octu winnego, wody i miodu przyprawionego kolendrą; pospolity, codzienny napój w starożytnym Rzymie
Wiktionary
scalić po kolei, wiele razy
SJP.pl
taki, który zwiądł, usechł; poschły
SJP.pl
taki, który zwiądł, usechł; poschnięty
SJP.pl
[czytaj: poskrolować] spędzić pewien czas na przewijaniu wyświetlanej zawartości na urządzeniu elektronicznym
SJP.pl
podzielić coś na elementy składowe
SJP.pl
podzielić coś na segmenty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) podzielenie czegoś na grupy według przyjętego kryterium
Wiktionary
rzecz. segregacja ż., segregator m., segregacjonizm m., segregacjonista m., segregowanie n.
czas. posegregować dk., segregować ndk.
przym. segregacjonistyczny
Wiktionary
mit. gr. bóg morza, opiekun żeglarzy i rybaków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. bóg mórz, trzęsień ziemi, żeglarzy, rybaków i koni, utożsamiany z rzymskim Neptunem;
Wiktionary
Po
Wikipedia
(1.1) Posejdon uchodził za syna Kronosa i Rei oraz męża Amfitryty.
(1.1) Atrybutem Posejdona był trójząb, którym wzburzał morze i wstrząsał ziemią.
(1.1) Posejdonowi podlegały razem z morzem wyspy, nadbrzeża, przystanie.
(1.1) Posejdonowi poświęcona była bajeczna wyspa Atlantyda, którą władali jego potomkowie.
Wiktionary
IPA: pɔˈsɛjdɔ̃n, AS: posei ̯dõn
Wiktionary
przym. Posejdonowy
rzecz. Posydończyk mos.
Wiktionary
(1.1) Neptun
Wiktionary
taki jak u Posejdona, charakterystyczny dla Posejdona
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Posejdona
Wiktionary
(1.1) Grecy czcili Posejdonowy ołtarz.
Wiktionary
rzecz. Posejdon mos., Posydończyk mos.
Wiktionary
potocznie: poseksić się - spędzić pewien czas na uprawianiu seksu; pobzykać się, pociupciać się, podmuchać się
SJP.pl
spędzić pewien czas na selekcjonowaniu; powybierać
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący posłów
Wiktionary
(1.1) Opinie o immunitecie poselskim są jasne. Z ostatnich badań CBOS-u wynika, że 57% ankietowanych opowiada się za jego zniesieniem w myśl zasady, że nie ma równych i równiejszych.
Wiktionary
rzecz. poselstwo n., poseł m., posłanka ż., Poseł mos./ż.
czas. posłować ndk.
Wiktionary
misja, posłannictwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) misja dyplomatyczna
(1.2) siedziba misji dyplomatycznej
(1.3) urząd posła
(1.4) sprawowanie urzędu posła
(1.5) misja powierzona posłowi lub grupie posłów
(1.6) daw. ogół posłów w sejmie
Wiktionary
(1.1) Obecność młodego kniazia nadała królewskiemu poselstwu cechę nadzwyczaj uroczystą, wbrew życzeniom Zbigniewa.
Wiktionary
przym. poselski
przysł. poselsko
rzecz. posłaniec mos., posłanka ż., poseł mos., posyłka ż.
Wiktionary
potocznie: oznaczyć coś symbolem serduszka, polubić; zaserduszkować
SJP.pl
spędzić pewien czas na serfowaniu; posurfować
SJP.pl
taki, który był naprawiany w serwisie
SJP.pl
1. wydzielony teren, nieruchomość;
2. dawniej: dzierżawa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teren stanowiący czyjąś własność
(1.2) daw. dzierżawa
(1.3) daw. posiadanie czegoś
Wiktionary
(1.1) Proszę nie parkować przed moją posesją.
Wiktionary
rzecz. posesor mos.
Wiktionary
(1.1) działka
Wiktionary
dawniej: właściciel posiadłości ziemskiej lub nieruchomości miejskiej
SJP.pl
Posesjonat (z łac. "possessio", "posiadanie") – w dawnym prawie polskim posiadacz (domyślnie: nieruchomego majątku).
Określenie to dotyczyło szlachciców posiadających dobra ziemskie oraz mieszczan posiadających nieruchomość na terenie miasta. Prawo nadane mieszczanom w Konstytucji 3 maja (w ustawie "Prawo o miastach") umożliwiało im także nabycie prawa własności na dobrach ziemskich.
Wikipedia
1. dawniej: posiadacz; właściciel;
2. dzierżawca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. właściciel, posiadacz
(1.2) daw. dzierżawca
Wiktionary
IPA: pɔˈsɛsɔr, AS: posesor
Wiktionary
rzecz. posesja, posesjonat, posesywność
przym. posesorski, posesywny
Wiktionary
dawniej: posiadaczka, właścicielka
SJP.pl
dotyczący posiadania (np. nieruchomości)
SJP.pl
zdrobnienie od: posesja
SJP.pl
następujący, odbywający się po sesji (egzaminacyjnej itp.)
SJP.pl
dzierżawczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. dzierżawczy
Wiktionary
IPA: ˌpɔsɛˈsɨvnɨ, AS: posesyvny
Wiktionary
rzecz. posesywność, posesor
przym. posesorski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. dotyczący okresu po klęsce Cesarstwa Rosyjskiego w wojnie krymskiej
Wiktionary
(1.1) Wziął też z miejsca czynny udział w życiu politycznym tamtych burzliwych lat wiosny posewastopolskiej i manifestacji patriotycznych.
Wiktionary
1. deputowany, członek parlamentu bądź jego niższej izby;
2. dyplomata reprezentujący państwo, wysyłany w misji stałej lub specjalnej;
3. pot. osoba wysłana celem załatwienia jakiejś sprawy, oznajmienia czegoś itp.; wysłannik, posłaniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. członek Sejmu lub innego parlamentu;
(1.2) osoba wysłana dokądś w określonym celu
(1.3) adm. urz. dyplomata wysłany do innego państwa z oficjalną misją
(1.4) hist. wojsk. żołnierz wysłany do wojska przeciwnika mający ustalić warunki bitwy lub jej zakończenia
Wiktionary
należy dopracować:
"przedstawiono sytuację tylko z perspektywy – ". Pomóż poprawić.
Poseł (także: posłanka w odniesieniu do kobiet) – osoba będąca członkiem parlamentu.
Wikipedia
(1.1) Szybko piął się w górę po nowej drabinie partyjnej, został znanym działaczem lokalnym - i posłem RP. Zamierza być nim do emerytury. - To świetny zawód - przekonuje.
(1.3) Czy przybył już poseł z Lechistanu?
Wiktionary
IPA: ˈpɔsɛw, AS: poseu̯
Wiktionary
rzecz. poselstwo n., posyłka ż.
:: fż. posłanka ż.
czas. posłować ndk., posłać dk., posyłać ndk.
przym. poselski
Wiktionary
(1.2) posłaniec, wysłannik
(1.3) emisariusz
Wiktionary
1. wspólne spędzanie czasu w większej grupie, zwykle na imprezie związanej z góralską kulturą ludową;
2. dawniej: wizyta, odwiedzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto coś ma, posiada
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mógł sobie pozwolić na taki luksus, ponieważ był szczęśliwym posiadaczem magnetowidu i kilku kaset z filmami.
Wiktionary
IPA: pɔˈɕadat͡ʃ, AS: pośadač
Wiktionary
rzecz. posiadanie n.
:: fż. posiadaczka ż.
czas. posiadać ndk., posiąść dk.
Wiktionary
(1.1) właściciel, posesor
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która coś ma, posiada
Wiktionary
(1.1) Rzeczywiście stopy miała drobniutkie, ostro zakończone, jak kopytka, gdyż nogi były od dzieciństwa pokaleczone. W Chinach służy to za dowód wysokiego pochodzenia lub bogactwa i jest najwięcej cenione. Lecz podróżnik, zwiedzający kraj, ukryty przed światem za wielkim murem, omyliłby się niezawodnie, gdyby wszystkie posiadaczki „złotych lilij“ uważał za arystokratki.
Wiktionary
IPA: ˌpɔɕaˈdat͡ʃka, AS: pośadačka
Wiktionary
rzecz. posiadacz m., posiadanie n., posiadłość ż.
czas. posiadać
Wiktionary
książkowo:
1. być właścicielem czegoś;
2. charakteryzować się czymś;
3. mieć jakąś wiedzę, umiejętności;
4. dysponować czymś;
5. być w coś wyposażonym
SJP.pl
o grupie osób: usiąść kolejno
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|posiadać.
(1.2) praw. faktyczne władztwo nad rzeczą;
Wiktionary
Po
Wikipedia
(1.1) Posiadanie jednego kota prowadzi do posiadania następnego.
(1.2) Posiadanie podlega ochronie prawnej.
Wiktionary
IPA: ˌpɔɕaˈdãɲɛ, AS: pośadãńe
Wiktionary
rzecz. posiadacz mos., posiadaczka ż., posiadłość ż., siad mrz.
czas. siadać, posiadać ndk.
wykrz. siad
Wiktionary
książkowo:
1. być właścicielem czegoś;
2. charakteryzować się czymś;
3. mieć jakąś wiedzę, umiejętności;
4. dysponować czymś;
5. być w coś wyposażonym
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. posiąść)
(1.1) książk. o człowieku: być właścicielem czegoś o dużej wartości
(1.2) opanować jakąś umiejętność, wiedzę w jakiejś dziedzinie
czasownik nieprzechodni dokonany
(2.1) dokonany od|siadać., tylko w lm.
czasownik zwrotny dokonany posiadać się
(3.1) tylko we fraz.
Wiktionary
(1.1) W swoim księgozbiorze posiadam wiele starych książek.
(1.2) Ona posiada ogromną wiedzę na temat sztuki gotyku.
(1.2) Nasza firma posiada doświadczenie w przygotowywaniu projektów budowlanych i wykonawczych.
(2.1) Ptaki odleciały, ale niedaleko posiadały na bliskich drzewach, jakby oczekując, kiedy będę łaskaw się wynieść, ażeby mogły wrócić.
Wiktionary
IPA: pɔˈɕadat͡ɕ, AS: pośadać
Wiktionary
rzecz. posiadacz m., posiadaczka ż., posiadanie n., posiadłość ż., siad mrz.
czas. siadać, posiąść dk.
wykrz. siad
Wiktionary
(1.1) mieć, dysponować
Wiktionary
potocznie: spotkanie towarzyskie, na którym zwykle pije się dużo alkoholu; popijacha, popijawa, posiadówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. spotkanie towarzyskie, na którym zwykle pije się dużo alkoholu
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. posiadówka ż.
Wiktionary
(1.1) popijawa, posiadówka
Wiktionary
potocznie: spotkanie towarzyskie, na którym zwykle pije się dużo alkoholu; popijacha, popijawa, posiadówa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od posiadówa
Wiktionary
rzecz. posiadówa ż.
Wiktionary
(1.1) popijawa, posiadówa
Wiktionary
książkowo: tereny należące do jakiegoś państwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teren i zabudowania należące do kogoś
(1.2) daw. posiadanie czegoś
Wiktionary
(1.1) Posiadłość mojego pradziadka obejmowała dworek i 100 hektarów lasu.
Wiktionary
IPA: pɔˈɕadwɔɕt͡ɕ, AS: pośadu̯ość
Wiktionary
rzecz. posiadanie n., posiadaczka ż., posiadłości
czas. posiadać
Wiktionary
(1.1) nieruchomość, posesja, majątek
Wiktionary
umieścić nasiona w ziemi
SJP.pl
1. poranić lub zabić, machając energicznie (np. batem, szablą);
2. pokosić; pociąć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|posiedzieć.
(1.2) zebranie jakiegoś gremium
Wiktionary
(1.2) Ojciec opowiadał, że mówił po włosku wyśmienicie. Ale w różnych okolicznościach, po przedłużających się ceremoniach czy przeciągających się posiedzeniach naukowych, akcent jego włoszczyzny twardniał.
Wiktionary
IPA: ˌpɔɕɛˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: pośeʒẽńe
Wiktionary
rzecz. posiedziciel m., posiedzicielka ż., posiadywanie n.
:: zdrobn. posiedzonko n.
czas. siedzieć, siadać, posiadywać ndk.
przym. posiedzeniowy
wykrz. siad
Wiktionary
zdrobnienie od: posiedzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|posiekać.
Wiktionary
IPA: ˌpɔɕɛˈkãɲɛ, AS: pośekãńe
Wiktionary
czas. posiekać, siekać
rzecz. sieczka ż., siekacz mrz.
Wiktionary
czasownik
(1.1) dokonany od|siekać.
Wiktionary
(1.1) Maryla posiekała cebulę i wrzuciła ją do zupy.
Wiktionary
IPA: pɔˈɕɛkat͡ɕ, AS: pośekać
Wiktionary
rzecz. posiekanie n., sieczka ż., siekacz mrz.
czas. siekać
Wiktionary
przenoszenie na pożywki określonych drobnoustrojów w celach naukowych lub diagnostycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. med. rodzaj badania mikrobiologicznego;
(1.2) biol. med. substancja poddawana badaniu mikrobiologicznemu
(1.3) roln. wysianie nasion
(1.4) roln. wysiane ziarna
(1.5) książk. propagowanie idei
(1.6) książk. rezultat, owoce propagowania idei
Wiktionary
Posiew, badanie mikrobiologiczne – podstawowa metoda diagnostyki mikrobiologicznej polegająca na przeniesieniu pobranego materiału biologicznego (od pacjenta, ze środowiska z przedmiotu) na odpowiednie podłoże hodowlane umożliwiające wzrost drobnoustrojów w taki sposób, aby ostatecznie uzyskać pojedyncze, odizolowane kolonie bakterii lub grzybów. Posiew jest podstawą do identyfikacji drobnoustrojów, określenia ich ilości w wyjściowej zawiesinie oraz lekooporności (antybiogram, mykogram).
Wikipedia
(1.1) Pobieranie krwi na posiew musi odbywać się zawsze z nowego nakłucia, nigdy zaś ze stale założonych cewników.
(1.5) Lecz chociaż serca starszych zostały wzmocnione, jednakże zgubny posiew owego sprzedawczyka wydał zatrute owoce.
Wiktionary
rzecz. posiewanie n., siemię n., siewca mos., siewnik mrz.
czas. posiać dk., posiewać ndk.
Wiktionary
(1.3) obsiew, siew, wysiew, zasiew
(1.4) zasiew
Wiktionary
rzadko:
1. rzucać nasiona roślin w ziemię dla otrzymania plonów;
2. wywoływać coś negatywnego;
3. potocznie: gubić coś;
4. w biologii: umieszczać bakterie na pożywce w celu przeprowadzenia badań naukowych;
5. posiewać się - zostać posianym; zasiewać się
SJP.pl
duży ptak wodny z rodziny kaczkowatych, rzędu blaszkodziobych, o upierzeniu szarobrązowym, występujący w północno-wschodniej Eurazji, Grenlandii i Islandii, w Polsce sporadycznie (na przelotach); gęś zbożowa, zbożówka
SJP.pl
1. oddając mocz, zmoczyć coś;
2. wypuszczając z czegoś (np. z węża gumowego, sikawki) strumień wody lub jakiegoś płynu, oblać kogoś lub coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|posilać.
Wiktionary
rzecz. posiłek m., posilenie n., posiłki nmos.
czas. posilać ndk., posilić dk.
przym. posiłkowy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. posilić)
(1.1) wzmacniać, dostarczając pokarmu
(1.2) daw. dodawać sił
czasownik zwrotny niedokonany posilać się (dk. posilić się)
(2.1) przyjmować pokarm, aby się wzmocnić
Wiktionary
(1.1) Dobre słowo posila ducha.
(2.1) W czasie przerwy posilałem się kanapką z jajkiem i polędwicą.
Wiktionary
rzecz. posilanie n.
Wiktionary
(1.1) karmić, odżywiać, żywić
(1.2) pokrzepiać
(2.1) jeść, karmić się, odżywiać się, spożywać
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: posilnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: posilny
SJP.pl
dodający sił; pożywny
SJP.pl
zupa z psiego mięsa - tradycyjne danie kuchni koreańskiej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pokryty siniakami (zwykle po upadku albo pobiciu)
Wiktionary
czasownik przechodni
(1.1) uderzyć, pobić kogoś do wystąpienia siniaków
Wiktionary
(1.1) Z pewnością Vader zaraz rozluźni chwyt i Ozzel padnie na pokład, posiniaczony i przywołany do porządku.
Wiktionary
rzecz. siniak m., posiniaczenie n., siniec mzw./mrz.
przym. siny
Wiktionary
rzadko: uczynić sinym, pomalować na sino; zasinić
SJP.pl
spędzić pewien czas na siorbaniu
SJP.pl
nazwa jednego z manuałów w organach
SJP.pl
Positif – francuskie czasopismo o tematyce filmowej założone w Lyonie w 1952 roku przez Bernarda Chardère’a. Jest to drugi najstarszy filmowy periodyk francuskojęzyczny po „Cahiers du cinéma”.
W 1954 roku siedzibę redakcji miesięcznika przeniesiono do Paryża. Przez lata zespół redakcyjny zachował swoją autonomię i jest jedynym niezależnym finansowo czasopismem kinowym we Francji. Martin Scorsese stwierdził, że „Positif” to najlepsze kinowe czasopismo na świecie.
Wikipedia
1. nabyć jakąś wiedzę lub umiejętności;
2. zdobyć coś wartościowego i dysponować tym;
3. odbyć stosunek seksualny
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) książk. stać się właścicielem czegoś o dużej wartości
(1.2) książk. opanować jakąś umiejętność, wiedzę w jakiejś dziedzinie
(1.3) książk. odbyć stosunek seksualny
Wiktionary
czas. siadać, posiadać ndk.
rzecz. posiądnięcie n., nieposiądnięcie n., posiadacz mos., siad mrz.
wykrz. siad
Wiktionary
książkowo:
1. pożywienie jedzone dla zaspokojenia głodu, posilenia się;
2. jedzenie czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. coś do zjedzenia, pożywienia się
(1.2) czynność jedzenia czegoś
(1.3) zob. posiłki.
Wiktionary
Zobacz też: Posiłek w innych znaczeniach tego słowa.
Posiłek – zestaw potraw lub produktów żywnościowych spożywanych stosownie do określonej pory dnia.
Główne posiłki w Polsce to: śniadanie, obiad, podwieczorek i kolacja. W innych strefach kulturowych może to być np. lunch, brunch lub iftar. Uroczystą formą posiłku jest przyjęcie.
Wikipedia
(1.1) Śniadanie to najważniejszy posiłek w ciągu dnia.
(1.1) Wydawaniem posiłków rządziła klika najsilniejszych pacjentów.
Wiktionary
IPA: pɔˈɕiwɛk, AS: pośiu̯ek
Wiktionary
rzecz. posilanie n.
Wiktionary
(1.1) strawa
Wiktionary
grupa ludzi (zwykle wojska) przysłana dla pomocy komuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) wojsk. wsparcie
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: posiłek
Wiktionary
(1.1) Posiłki przysłano za późno, armia dawno już została pokonana.
Wiktionary
IPA: pɔˈɕiwʲci, AS: pośiu̯ʹḱi
Wiktionary
rzecz. posilanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|posiłkować.
Wiktionary
czas. posiłkować ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) stpol. zasilać
Wiktionary
IPA: ˌpɔɕiwˈkɔvat͡ɕ, AS: pośiu̯kovać
Wiktionary
rzecz. posiłkowanie n.
Wiktionary
→ posiłek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) służący jako pomoc
(1.2) rzad. związany z posiłkiem
Wiktionary
przysł. posiłkowo
rzecz. posilanie n.
Wiktionary
(1.1) pomocniczy, pomocny
Wiktionary
posiłować się - spędzić pewien czas na siłowaniu się
SJP.pl
wykonywać podskoki co pewien czas
SJP.pl
zeskanować wiele czegoś, jedno po drugim
SJP.pl
rodzaj ryb z rzędu flądrokształtnych o spłaszczonym, asymetrycznym ciele
SJP.pl
skazać wiele osób
SJP.pl
poskocz krasny - pająk z rodziny poskoczowatych, prowadzący podziemny tryb życia
SJP.pl
Poskocz ("Eresus") – rodzaj pająków z rodziny poskoczowatych. Obejmuje 21 opisanych gatunków. Zamieszkują krainę palearktyczną.
Wikipedia
ryba akwariowa z rzędu okoniokształtnych, która większą część życia spędza na lądzie, zagrzebana w mule; za pomocą płetw piersiowych potrafi wspinać się po pochyłych konarach drzew; skoczek mułowy
SJP.pl
rodzina ryb z rzędu okoniokształtnych; poskoczki mułowe, skoczki mułowe
SJP.pl
o cechach poskoczkowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
rodzina pająków
SJP.pl
Poskoczowate (Eresidae) – rodzina pająków z podrzędu Opisthothelae. Obejmuje 9 rodzajów i ponad 100 opisanych gatunków. Większość z nich występuje w Afryce, ale niektóre spotykane są w Europie, Azji i Ameryce Południowej.
Wikipedia
o cechach poskoczowatych (rodzina pająków)
SJP.pl
stały odstęp (mierzony liczbą żłobków lub wycinków komutatora) między bokami tej samej zwojnicy w uzwojeniu maszyny elektrycznej
SJP.pl
poskradać się - spędzić pewien czas na skradaniu się
SJP.pl
1. treser dzikich zwierząt; poskromiciel, pogromca;
2. w fantastyce: osoba potrafiąca zabić lub unieszkodliwić potężne, magiczne stworzenie;
3. osoba lub rzecz powściągająca czyjeś działania, uczucia itp. uważane za szkodliwe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) treser dzikich zwierząt
Wiktionary
czas. poskramiać
Wiktionary
1. zwyciężczyni, pogromczyni;
2. kobieta tresująca dzikie zwierzęta; treserka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poskramiać.
Wiktionary
rzecz. poskromienie n.
czas. poskramiać ndk., poskromić dk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. poskromić)
(1.1) czynić uległym, łagodnym, pohamowanym
(1.2) ograniczać lub wytłumiać nadmierne odczucia albo uczucia
Wiktionary
(1.2) Poskramiam chęć, by rozmasować skronie – Anakin zawsze się ze mnie śmiał, gdy tak robiłem.
Wiktionary
rzecz. poskramiacz mos., poskramianie n., poskromiciel mos., poskromienie n.
czas. poskromić dk.
przysł. poskramiająco
Wiktionary
(1.1) kiełzać, kiełznać, okiełznywać, tresować, ujarzmiać
(1.2) kiełzać, kiełznać, okiełznywać, opanowywać, powściągać, ujarzmiać
Wiktionary
urządzenie w lecznicy weterynaryjnej do unieruchamiania zwierzęcia w czasie zabiegu
SJP.pl
Poskrom – urządzenie zbudowane z materiału o dużej wytrzymałości, dawniej z drewna, a współcześnie z kształtowników metalowych, zwykle wyposażone w uchwyty i pasy umożliwiające skrępowanie oraz unieruchomienie dużego zwierzęcia w celu wykonania zabiegu weterynaryjnego lub operacji.
Wikipedia
dawniej: treser dzikich zwierząt; poskramiacz, pogromca
SJP.pl
kobieta poskramiająca dzikie zwierzęta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) uczynienie posłusznym dzikiego zwierzęcia
(1.2) przymuszenie osoby do posłuszeństwa
(1.3) powściągnięcie uczuć lub dążeń
Wiktionary
(1.2) Margrabiowie brandenburscy dla poskromienia buty polskiej zamordowali w niem skrytobójczo króla polskiego Przemysława, który od nich odzyskał Pomorze dla Polski.
Wiktionary
rzecz. poskramianie n.
czas. poskramiać ndk., poskromić dk.
Wiktionary
(1.1) okiełznanie, ujarzmienie
Wiktionary
1. uczynić uległym dzikie zwierzę;
2. zmusić kogoś do posłuszeństwa;
3. powstrzymać, powściągnąć czyjeś pragnienia, dążenia itp. uważane za szkodliwe; pohamować, okiełznać, ujarzmić
SJP.pl
niewielki chrząszcz z rodziny stonkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poskręcać.
Wiktionary
czas. poskręcać dk.
Wiktionary
zgromadzić jedno po drugim, w wielu miejscach
SJP.pl
skupić wiele rzeczy, od wielu osób
SJP.pl
skuć po kolei, wiele razy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) udzielenie nikłego wsparcia
Wiktionary
czas. poskąpić dk., poskąpić się dk.
Wiktionary
(1.1) pot. pożydzenie
Wiktionary
posmacz indyjski - gatunek drzewa z rodziny nanerczowatych; mango indyjskie, mangusodrzew
SJP.pl
zdrobnienie od: posmak
SJP.pl
pouderzać batem, biczem, rzemieniem itp.; zesmagać, osmagać, wysmagać
SJP.pl
1. utrzymujący się dłużej w ustach nieprzyjemny smak po danej potrawie, napoju;
2. zabarwienie lub charakter czegoś, odczuwane wrażenie, np. posmak skandalu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mało intensywny smak czegoś
(1.2) wrażenie dziwności smaku pokarmu lub napoju
(1.3) charakter czegoś
Wiktionary
(1.1) Generalna zasada mówi, że im dłużej palone są ziarna, tym kawa staje się mocniejsza i ma coraz bardziej gorzkawy posmak.
(1.2) Ten tort ma posmak wędliny.
Wiktionary
rzecz. smak mrz.
:: zdrobn. posmaczek mrz.
czas. posmakować ndk.
przysł. smakowicie, smakowo
Wiktionary
1. skosztować;
2. spróbować czegoś i stwierdzić że sprawia przyjemność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|posmarować.
Wiktionary
IPA: ˌpɔsmarɔˈvãɲɛ, AS: posmarovãńe
Wiktionary
czas. posmarować dk., smarować ndk., wysmarować dk.
rzecz. smar m., smarowidło n.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. smarować)
(1.1) dokonany od|smarować.
Wiktionary
(1.1) Posmarowała bułkę dżemem.
(1.1) Chleb posmarowany czekoladą jest zapewne kaloryczny, ale o poranku stawia na nogi.
Wiktionary
IPA: ˌpɔsmaˈrɔvat͡ɕ, AS: posmarovać
Wiktionary
rzecz. obsmarowanie n., posmarowanie n., smarowanie n., wysmarowanie n., smarowidło n.
czas. smarować
Wiktionary
olej posmażalniczy - zużyty olej
SJP.pl
spędzić pewien czas na smażeniu
SJP.pl
odnoszący się do czasów po tragedii w Smoleńsku
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: spędzić pewien czas na delikatnym dotykaniu wrażliwych miejsc na czyimś ciele; połaskotać, pogilgotać, pogilgać
SJP.pl
stać się smutnym, melancholijnym
SJP.pl
stać się smutnym, melancholijnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) druk. księg. wydawnictwa związane z Poznaniem
Wiktionary
(1.1) Liczne posnaniana udostępnia książnica przy ul. Święty Marcin.
Wiktionary
rzecz. Poznań ż., poznaniak mos., poznanianka ż., Poznański mos., Poznańska ż.
przym. poznański
Wiktionary
środowiskowo: korzystać przez pewien czas z aplikacji mobilnej Snapchat
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Posner – niemieckie nazwisko od miejscowości Posen.
Wikipedia
posnuć się - pochodzić bez wyraźnego celu
SJP.pl
dawniej, dziś gwarowo: postny; pośny
SJP.pl
1. zasnąć;
2. pozdychać (np. o rybach)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. pozn. - zob. posowa.
Wiktionary
rezystor załączany szeregowo z odbiornikiem energii elektrycznej; stosowany głównie do rozszerzania zakresu pomiarowego woltomierza; rezystor szeregowy
SJP.pl
Posobnik ("opornik dodatkowy") – przetwornik napięcia na prąd. Jest to bardzo dokładny rezystor. Włączony szeregowo z miernikiem, którego wskazania są funkcją prądu, służy do rozszerzenia napięciowego zakresu pomiarowego takiego miernika.
Wartość rezystancji formula_1 posobnika, który zwiększa wartość zakresu miernika z napięcia formula_2 do napięcia formula_3 (gdzie formula_4 – rezystancja wewnętrzna miernika) wynosi:
Wikipedia
występujący w szeregu
SJP.pl
mający miejsce po zakończeniu soboru; dotyczący okresu po soborze
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) kośc. odnoszący się do Kościoła katolickiego i sytuacji w nim po soborze watykańskim II
Wiktionary
rzecz. sobór mrz., soborność ż.
przym. soborowy
Wiktionary
dawniej:
1. laska z zakrzywioną rękojeścią, zwłaszcza biskupia; pastorał;
2. berło dawnych książąt ruskich, mające kształt długiej laski z krzyżykiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. kij, kostur, laga lub pałka
(1.2) rel. ozdobna laska będąca symbolem władzy jurysdykcyjnej biskupa lub przełożonego wspólnoty zakonnej; pastorał
(1.3) hist. insygnium władzy monarszej, najczęściej w postaci laski zwieńczonej krzyżem (charakterystyczne dla dawnych władców ruskich)
Wiktionary
(1.1) potoch, kij, laska, pałka, palcat, kostur, laga
(1.2) potoch, pastorał, laska biskupia, krzywula, żezł
(1.3) potoch, berło, sceptrum
Wiktionary
powstały po upadku socjalizmu, charakterystyczny dla tego okresu
SJP.pl
ostre zakażenie organizmu wywołane obecnością drobnoustrojów we krwi; sepsis, sepsa, endotoksemia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. ciężka choroba bakteryjna z obecnością bakterii i ich toksyn we krwi,
Wiktionary
rzecz. posoka ż.
przym. posoczniczy
Wiktionary
mający niektóre właściwości posocznicy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z posocznicą, dotyczący posocznicy
Wiktionary
rzecz. posocznica ż.
Wiktionary
(1.1) septyczny
Wiktionary
o rannym zwierzęciu, rzadziej człowieku: brodzić krwią, krwawić
SJP.pl
krew rannej, grubej zwierzyny; jucha; farba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. krew w posocznicy
(1.2) łow. krew rannego zwierzęcia
(1.3) przest. krew
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. posocznica ż.
Wiktionary
(1.2) jucha, farba, barwa
Wiktionary
o zapaleniu, wysięku, wycieku: taki, przy którym gromadzi się w ranach posoka
SJP.pl
pies myśliwski z grupy psów gończych, który dzięki doskonałemu zmysłowi węchu, wyczulonemu na zapach krwi zwierzęcej zwanej posoką, potrafi tropić postrzeloną zwierzynę i doprowadzić do niej myśliwego
SJP.pl
Posokowiec – wyspecjalizowany pies myśliwski z grupy psów gończych, który dzięki zmysłowi węchu, wyczulonemu na zapach krwi zwierzęcej zwanej posoką, potrafi tropić postrzeloną zwierzynę i doprowadzić do niej myśliwego (ma nie dopuścić do ucieczki ranionego np. dzika czy jelenia).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|posolić.
Wiktionary
IPA: ˌpɔsɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: posolẽńe
Wiktionary
czas. posolić, solić, przesalać
przym. solny, solankowy
rzecz. solanka ż., sól ż.
Wiktionary
dodać sól do danej potrawy
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) dodać soli do potrawy, najczęściej posypując
Wiktionary
(1.1) Posól trochę zupę, bo ma słaby smak.
(1.1) I prawdziwek został uroczyście pokrojony na plasterekasterki, podsmażony na złoto na maśle i lekko posolony zgodnie ze wszystkimi zasadami sztuki kulinarnej. Smakował naprawdę królewsko.
Wiktionary
IPA: pɔˈsɔlʲit͡ɕ, AS: posolʹić
Wiktionary
rzecz. solanka ż., sól ż., solniczka ż., posolenie
czas. przesalać, ndk. solić
przym. solny, solankowy
przysł. słono
Wiktionary
(1.1) osolić
Wiktionary
w recyklingu: urządzenie, na które podawane są odrzuty z turboseparatorów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw., przest. gw-pl|Poznań. sufit
Wiktionary
(1.1) Drugiego dnia wlazł na poddasze i zrobiwszy wprzód dziurę w posowie, chciał się przekonać, co się w izbie dziać będzie.
Wiktionary
(1.1) posoba
Wiktionary
powstały, pozostały po rozpadzie Związku Sowieckiego, wchodzący w skład byłego Związku Sowieckiego; posowiecki, poradziecki, postradziecki, postsowiecki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. hist. następujący po epoce sowieckiej
Wiktionary
(1.1) Po II wojnie światowej rozpoczęła się sowiecka okupacja Estonii, na tereny tego kraju przywieziono wtedy wielu Rosjan, Ukraińców i Białorusinów którzy, w większości, pozostali tam do dziś. (…) Podobny problem z posowiecką mniejszością rosyjską występuje także na Łotwie oraz Litwie.
Wiktionary
IPA: ˌpɔsɔˈvʲjɛt͡sʲci, AS: posovʹi ̯ecʹḱi
Wiktionary
(1.1) postradziecki, poradziecki, postsowiecki
Wiktionary
skrót od: pospolity, pospolicie (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = pospolity
Wiktionary
spędzić pewien czas na spacerowaniu; poprzechadzać się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. spacerować)
(1.1) dokonany od|spacerować.
Wiktionary
rzecz. spacer mrz., spacerowanie n., pospacerowanie n., spacerowiczka ż., spacerówka ż., spacerniak mrz., spacerowicz mos., spacerek mrz.
czas. spacerować ndk.
przym. spacerowy
przysł. spacerowo, spacerkiem
Wiktionary
(1.1) przejść się
Wiktionary
1. spalić po kolei, wiele razy; popalić;
2. przemienić po kolei części zjedzonego pokarmu na energię i ciepło
SJP.pl
wywołany przez spaliny
SJP.pl
spędzić pewien czas na spamowaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pospać.
Wiktionary
czas. pospać dk.
Wiktionary
spędzić pewien czas śpiąc; zażyć trochę snu;
2. pospać się - o pewnej liczbie ludzi lub zwierząt: zapaść w sen, pogrążyć się we śnie
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany
(1.1) spać przez pewien czas, zażyć trochę snu
Wiktionary
(1.1) Pośpij jeszcze, dziś sobota.
Wiktionary
IPA: ˈpɔspat͡ɕ, AS: pospać
Wiktionary
rzecz. pospanie n., śpiący mos.
czas. spać
ims. śpiący
przym. śpiący
Wiktionary
spędzić pewien czas na spekulowaniu
SJP.pl
spełnić wiele czegoś
SJP.pl
1. sprać z czegoś wiele plam;
2. pospierać się:
a) pokłócić się z kimś;
b) zniknąć lub wyblaknąć na skutek prania;
c) spędzić pewien czas na kłóceniu się
SJP.pl
w sposób nakłaniający do pośpiechu; pośpieszająco, ponaglająco, przynaglająco
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Pospieszalski (forma żeńska: Pospieszalska, liczba mnoga: Pospieszalscy) – polskie nazwisko.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pospieszać.
Wiktionary
czas. pospieszać, śpieszyć
przym. pospieszny
rzecz. pospieszny mrz.
Wiktionary
czasownik
(1.1) inna pisownia słowa pośpieszać
Wiktionary
IPA: pɔˈspʲjɛʃat͡ɕ, AS: pospʹi ̯ešać
Wiktionary
rzecz. pospiech
czas. pospieszyć, spieszyć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pospieszyć.
Wiktionary
czas. pospieszyć, śpieszyć
przym. pospieszny
rzecz. pospieszny mrz., spieszność ż.
Wiktionary
potocznie o pospiesznym autobusie, tramwaju lub pociągu; pośpieszniak
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób pospieszny
Wiktionary
rzecz. spieszność ż., pospieszny mrz., pośpiech mrz., pospieszność ż.
przym. pospieszny
Wiktionary
(1.1) war. pośpiesznie; w pośpiechu, z pośpiechem, prędko, szybko
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: pospiesznie
SJP.pl
wykonywanie czegoś w pośpiechu; pośpieszność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest pospieszne
Wiktionary
przym. pospieszny
przysł. pospiesznie
rzecz. pospieszny mrz.
Wiktionary
pośpieszny;
1. dziejący się lub wykonywany w pośpiechu; żwawy, szybki;
2. poruszający się lub działający szybciej od innych;
3. podejmowany zbyt szybko lub nieprzemyślany; gorączkowy, pochopny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący lub czyniony w pośpiechu, tj. szybko
(1.2) działający lub przemieszczający się szybciej od innych
(1.3) odbywający się lub dokonywany zbyt prędko, przedwcześnie
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) autobus lub pociąg pospieszny
Wiktionary
rzecz. pospieszanie n., pospieszenie n., pośpiech mrz., pośpieszanie n., pospieszność ż., spieszność ż.
czas. śpieszyć, pospieszać ndk., pospieszyć dk.
przysł. pospiesznie
Wiktionary
(1.1) prędki, szybki
(1.2) przyspieszony
(1.3) gwałtowny, nieprzemyślany, pochopny, przedwczesny, przyspieszony
(2.1) autobus pospieszny, pociąg pospieszny
Wiktionary
czasownik
(1.1) inna pisownia słowa pośpieszyć
czasownik zwrotny pospieszyć się
(2.1) inna pisownia słowa pośpieszyć się
Wiktionary
(1.1) Król polecił natychmiast zatrąbić do odwrotu, by pospieszyć miastu na odsiecz.
Wiktionary
IPA: pɔˈspʲjɛʃɨt͡ɕ, AS: pospʹi ̯ešyć
Wiktionary
rzecz. spieszność ż., pospiech
czas. pospieszać, spieszyć
Wiktionary
spić po kolei, wiele razy
SJP.pl
przysłówek
(1.1) powszechnie, ogólnie
(1.2) zwyczajnie, zwykle
(1.3) rzad. prostacko, gminnie
Wiktionary
(1.1) W teraźniejszych czasach ponieważ światłe duchowieństwo i właściciele usiłowali wykorzenić zwyczaj połączony z zabobonnémi praktykami, i zbytkiem częstokroć nagannym; pospólstwo więc święci Dziady tajemnie w kaplicach lub pustych domach niedaleko cmentarza. Zastawia się tam pospolicie uczta z rozmaitego jadła, trunków, owoców, i wywołują się dusze nieboszczyków.
(1.1) Słowa tego używa się pospolicie.
Wiktionary
rzecz. pospolitość ż., pospolitak m., niepospolitość ż.
czas. pospolicieć ndk.
przym. pospolity
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: pospolicie
SJP.pl
stawać się pospolitym, zwyczajnym; powszednieć
SJP.pl
1. żołnierz pospolitego ruszenia w dawnym wojsku polskim;
2. dawniej:
a) osoba prosta, nieokrzesana; prostak;
b) osoba z pospólstwa, gminu; plebejusz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. żołnierz pospolitego ruszenia w dawnym wojsku polskim
(1.2) przest. człowiek prosty, nieokrzesany; dawniej również człowiek z pospólstwa
Wiktionary
przym. pospolity
przysł. pospolicie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co pospolite
Wiktionary
przym. pospolity
przysł. pospolicie
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: pospolity; bardziej pospolity
SJP.pl
1. często się zdarzający, powszechnie występujący;
2. dostępny dla wszystkich, bez cech ekskluzywności;
3. prostacki, chamski, wulgarny;
4. dawniej: wchodzący w skład ogółu lub służący wszystkim; publiczny, wspólny;
5. część nazw systematycznych wielu roślin i zwierząt, np. krwawnik pospolity, foka pospolita;
6. rzeczownik pospolity - rzeczownik, który nie jest imieniem własnym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wszędzie lub powszechnie spotykany, często się zdarzający, powszechnie znany
(1.2) jeden z wielu, zwyczajny
(1.3) cechujący się odrobiną wulgarności, ordynarności
(1.4) książk. będący częścią ogółu, stanowiący ogół
(1.6) gw-pl|Warmia. wspólny
Wiktionary
(1.1) Jednym z najpospolitszych ptaków w Polsce jest wróbel zwyczajny.
Wiktionary
IPA: ˌpɔspɔˈlʲitɨ, AS: pospolʹity
Wiktionary
przym. pospolitacki, pospolitowanie
czas. pospolicieć, przest. pospolicić, stpol. pospolito
Wiktionary
(1.1-4) przest. pospólny
(1.1-2) powszechny, powszedni, zwykły, zwyczajny, normalny
(1.2) przeciętny, szablonowy, tuzinkowy, banalny, prosty, potoczny, utarty, oklepany, konwencjonalny, płaski
(1.3) trywialny, prostacki, ordynarny, wulgarny, niewybredny, niewykwintny
Wiktionary
krzew z rodziny pospornicowatych, mający skórzaste liście i kwiaty oraz zapach pomarańczy
SJP.pl
Po
Wikipedia
o cechach pospornicowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
Po
Wikipedia
o cechach pospornicowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
spotkać kolejno wiele osób lub spotykać się z nimi przez pewien czas
SJP.pl
dawniej: wspólnie, razem, wespół; pospołu
SJP.pl
dawniej: wspólnie, razem, wespół; pospołem
SJP.pl
przysłówek
(1.1) przest. razem, wspólnie
Wiktionary
(1.1) Rzymianie nigdy nie zaliczali Greków do barbarzyńców, lecz uważali siebie pospołu z Grekami za przeciwieństwo barbarzyńców.
Wiktionary
rzecz. współka ż., pospółka ż., zespół mrz.
przym. pospolity
Wiktionary
(1.1) razem, wspólnie, wespół, wraz, społem
Wiktionary
sprowadzić po kolei, wiele razy
SJP.pl
spryskać po kolei, wiele razy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|posprzeczać.
Wiktionary
czas. posprzeczać dk.
Wiktionary
świadczenie wsparcia po sprzedaży czegoś, np. samochodu
SJP.pl
związany z usługą świadczoną po sprzedaży czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|posprzątać.
Wiktionary
czas. posprzątać dk.
Wiktionary
uporządkować, wyczyścić
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|sprzątać.
Wiktionary
(1.1) Przyjeżdżała do jego domu na przedmieściu raz w miesiącu, żeby posprzątać, uprać i ugotować.
Wiktionary
IPA: pɔˈspʃɔ̃ntat͡ɕ, AS: pospšõntać
Wiktionary
rzecz. posprzątanie n.
czas. zaprzątać
Wiktionary
pchając, zrzucić wiele osób lub rzeczy
SJP.pl
przestarzałe: należący do ogółu, przeznaczony dla wszystkich; wspólny, powszechny
SJP.pl
1. ubogie mieszczaństwo; plebs;
2. dawniej: pogardliwie o tłumie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ludzie prości, biedni, bez przywilejów
(1.2) pogard. ludzie ciemni, zachowujący się ordynarnie
Wiktionary
Pospólstwo – warstwa społeczna zamieszkująca miasta w okresie średniowiecza, średniozamożni rzemieślnicy, drobni kupcy i kramarze. Pospólstwo posiadało prawo miejskie, jednak patrycjat nie dopuszczał go do piastowania urzędów w mieście. Pospólstwo walczyło o wpływy w radach miejskich i w XV–XVI wieku w niektórych miastach uzyskało reprezentacje.
Wikipedia
przym. pospolity
Wiktionary
(1.1) gmin, plebs, lud
(1.2) hołota, motłoch, tłuszcza
Wiktionary
materiał sypki lub kawałkowy niesortowany (np. węgiel, kruszywo budowlane)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. geol. sypkie lub kawałkowe, niesortowane kruszywo kopalne lub rzeczne (np. materiał budowlany, węgiel itp.);
(1.2) daw. spoż. cienka słonina poprzerastana mięsem
(1.3) daw. hist. wspólnota
Wiktionary
Pospółka – materiał sypki lub kawałkowy niesortowany (np. węgiel, kruszywo budowlane). Pospółka to jednocześnie grunt rodzimy mineralny zbliżony do piasku i żwiru.
Materiał ten określony jest normą PN-B-02480:1986 i charakteryzuje się zawartością sumy frakcji żwirowej i kamienistej pomiędzy 10 a 50%
Wikipedia
(1.1) Na skalę lokalnych potrzeb eksploatowane są występujące tu pokłady piasku, żwiru i pospółki, a także granitu.
(1.3) Spoistość patriarchalnego ustroju umacniały nadto rolnicze pospółki siabrowskie o udziałowym sposobie gospodarowania przez członków związanych pokrewieństwem zarówno naturalnym, jak i sztucznym.
Wiktionary
IPA: pɔˈspuwka, AS: pospuu̯ka
Wiktionary
rzecz. spółka ż., spóła ż.
przym. pospólny, wspólny
przysł. społem, pospołu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wulg. nieprzyjemny mężczyzna
Wiktionary
wulgarnie:
1. taki, który się posrał (ubrudził się kałem);
2. nienormalny, odbiegający od normy; pojebany, porąbany, popieprzony
SJP.pl
posrać się - wulgarnie:
1. wypróżnić się mimowolnie; zesrać się;
2. zepsuć się; schrzanić się, skopać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|posrebrzać.
Wiktionary
IPA: ˌpɔsrɛˈbʒãɲɛ, AS: posrebžãńe
Wiktionary
czas. posrebrzać
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) pokrywać coś warstwą srebra
(1.2) sprawiać, że coś nabiera srebrnego koloru lub połysku
czasownik zwrotny niedokonany posrebrzać się
(2.1) zostawać pokrytym warstwą srebra
(2.2) nabierać srebrnego koloru lub połysku
(2.3) przen. siwieć
Wiktionary
IPA: pɔˈsrɛbʒat͡ɕ, AS: posrebžać
Wiktionary
czas. posrebrzyć dk.
rzecz. posrebrzenie n., posrebrzanie n., srebro n.
przym. srebrzysty
Wiktionary
wulgarnie: posrywać się - wypróżniać się mimowolnie; zesrywać się
SJP.pl
lekki, wesoły utwór sceniczny; farsa, krotochwila
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teatr. daw. lekki utwór sceniczny o błahej treści
Wiktionary
(1.1) farsa, krotochwila
Wiktionary
ssać przez jakiś czas
SJP.pl
[czytaj: posit]
1. dawniej: napój z mleka, podgrzanego i zakwaszonego np. winem;
2. deser na bazie śmietanki kremówki z dodatkiem cukru i soku z owoców cytrusowych
SJP.pl
określenie wykonawcze: możliwie; występuje razem z innymi określeniami tempa i charakteru utworu, np. pianissimo possibile
SJP.pl
1. praktyka pokutna polegająca na powstrzymywaniu się od spożywania pewnych potraw, najczęściej mięsa;
2. okres, w którym wierni poszczą; dzień bezmięsny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. dobrowolna rezygnacja ze spożywania niektórych lub wszystkich pokarmów i z rozrywek;
(1.2) czas obowiązywania postu (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(2.1) inform. wiadomość w grupie dyskusyjnej, blogu lub na forum internetowym
Wiktionary
Post – dobrowolne całkowite powstrzymanie się od jedzenia lub od spożywania pewnych rodzajów pokarmów (np. mięsa) przez określony czas. Pości się przede wszystkim z przyczyn religijnych.
Wikipedia
(1.1) Trapiłem siebie postem, / a spotkały mnie za to zniewagi.
(1.1) Podczas ramadanu muzułmanów obowiązuje post.
(1.2) Okres adwentu nie jest czasem postu.
(2.1) Twój post ma bardzo dużo błędów ortograficznych.
Wiktionary
IPA: pɔst, AS: post
Wiktionary
(1.1-2)
rzecz. postnik m., poszczenie n., postnica ż., postność ż., wyposzczenie n.
czas. pościć ndk., wypościć dk.
przym. postny
(2.1)
rzecz. poczta ż., poster m., postowanie n., repostowanie n.
czas. postować ndk., repostować ndk.
przym. postowy
Wiktionary
(2.1) wypowiedź, wiadomość
Wiktionary
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający występowanie po czymś lub bycie późniejszą formą czegoś
Wiktionary
(1.1) postmodernizm, postnicejski, postsynchronizacja, postdatować
Wiktionary
IPA: pɔst, AS: post
Wiktionary
(1.1) po-
Wiktionary
[czytaj: postdok] środowiskowo: staż podoktorski; postdoc, postdok
SJP.pl
[czytaj: post grandż] wersja stylu muzycznego grunge, która pojawiła się w latach 90. XX wieku, charakteryzująca się łagodniejszym brzmieniem niż typowy grunge
SJP.pl
skrót od:
1. posterunkowy;
2. postanowienie
SJP.pl
skrót
(1.1) = posterunkowy
Wiktionary
(1.1) St. sierż. Wiktor Szmorłowski i post. Katarzyna Krawczyk musieli dostać się do wnętrza pojazdu, ponieważ kobieta nie reagowała na sygnały.
Wiktionary
występujący po zabiegu przerwania ciąży; poaborcyjny
SJP.pl
dotyczący okresu po adopcji, występujący po adopcji; poadopcyjny
SJP.pl
[czytaj: postejtsowy lub postejcsowy] taki, w którym zwalczono AIDS
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|postanawiać.
Wiktionary
czas. postanawiać
rzecz. postanowienie n.
Wiktionary
czasownik
(1.1) decydować, planować coś, podejmować konkretny plan, postanowienie; zdecydować się na coś (zadecydować o czymś)
Wiktionary
(1.1) Postanowił zmienić swoje nastawienie do sąsiadów.
(1.1) Postanowił przemeblować pokój.
Wiktionary
IPA: ˌpɔstãˈnavʲjät͡ɕ, AS: postãnavʹi ̯äć
Wiktionary
rzecz. postanowienie n., stanowczość ż., postanawianie n.
czas. postanowić dk.
Wiktionary
(1.1) planować, chcieć zmienić, decydować się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|postać.
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lp. przysz. od: postać
Wiktionary
(2.1) Moja noga nigdy tam nie postanie.
Wiktionary
czas. postawić, postać dk.
rzecz. postać ż., postój mrz.
Wiktionary
odnoszący się do czasów po Stanisławie Auguście Poniatowskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) coś, co zostało postanowione; decyzja, konkretny zamiar
(1.2) praw. orzeczenie proceduralne wydawane przez sądy lub organy administracji, które nie rozstrzyga sprawy co do istoty;
Wiktionary
Postanowienie – w obecnym systemie prawnym Rzeczypospolitej Polskiej orzeczenie sądowe wydawane przez sąd, Trybunał Stanu, Trybunał Konstytucyjny lub akt prokuratora, innego organu postępowania przygotowawczego, komornika bądź akt administracyjny podjęty przez organ administracji publicznej w sprawach dotyczących poszczególnych kwestii wynikających w toku konkretnego postępowania (postępowanie administracyjne, cywilne, karne) oraz Prezydenta RP, Marszałka Sejmu RP i Marszałka Senatu RP.
Wikipedia
(1.2) Kiedy w decyzji administracyjnej zostanie zrobiona literówka, to organ wydaje postanowienie o sprostowaniu oczywistego błędu pisarskiego.
Wiktionary
IPA: ˌpɔstãnɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: postãnovʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. postanawianie n.
czas. stanowić, postanowić dk., postanawiać ndk.
Wiktionary
(1.1) rezolucja, uchwała, zamiar, plan
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. postanawiać)
(1.1) dokonany od|postanawiać.
Wiktionary
(1.1) Postanowiono więc wysłać naprzód poselstwo, któremu przewodniczył Pinchas, syn arcykapłana Eleazara.
Wiktionary
IPA: ˌpɔstãˈnɔvʲit͡ɕ, AS: postãnovʹić
Wiktionary
rzecz. postanowienie n.
przym. stanowczy
czas. postanawiać
Wiktionary
stopić po kolei, wiele razy
SJP.pl
[czytaj: post-apo] fantastyka postapokaliptyczna; postapokalipsa
SJP.pl
[czytaj: post-apokalipsa] fantastyka postapokaliptyczna; postapo
SJP.pl
[czytaj: post-apokaliptyczny] dotyczący wydarzeń bezpośrednio po kataklizmie, apokalipsie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który nastąpił po apokalipsie, wydarzeniu katastroficznym
Wiktionary
rzecz. postapokalipsa ż.
Wiktionary
gatunek literacki, filmowy, komiksowy itp. ukazujący świat po globalnym kataklizmie
SJP.pl
wystartować kilka razy w zawodach
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. postarzyć)
(1.1) nadawać starszego wyglądu
(1.2) dodawać komuś wieku
czasownik zwrotny niedokonany postarzać się (dk. postarzyć się)
(2.1) nadawać sobie starszego wyglądu
(2.2) dodawać sobie wieku
Wiktionary
(1.1) Ta zmiana fryzury postarza Monikę o kilka lat.
Wiktionary
rzecz. postarzanie n., staroć mrz./ż.
czas. postarzeć
przysł. staro
Wiktionary
postarzeć (się) -
1. stać się starym lub starszym;
2. stracić nieco jędrność, sprawność, sprężystość;
3. stracić nieco wartość użytkową; podstarzeć się;
4. stać się nieco nieaktualnym; podstarzeć się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|postarzeć.
Wiktionary
IPA: ˌpɔstaˈʒɛ̃ɲɛ, AS: postažẽńe
Wiktionary
czas. postarzeć
rzecz. staroć ż./mrz.
Wiktionary
postarzeć (się) -
1. stać się starym lub starszym;
2. stracić nieco jędrność, sprawność, sprężystość;
3. stracić nieco wartość użytkową; podstarzeć się;
4. stać się nieco nieaktualnym; podstarzeć się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) stać się starym
Wiktionary
(1.1) Imperator przyjmie ją w sali tronowej nie po to, by ją przesłuchać (choć Mon słyszała, że niektórych przesłuchuje osobiście), lecz by spojrzeć na nią i wykrzywić postarzałą, woskowatą twarz w jadowitym uśmiechu.
Wiktionary
IPA: pɔˈstaʒɛt͡ɕ, AS: postažeć
Wiktionary
czas. postarzać ndk.
przym. postarzały
rzecz. postarzenie n., starka ż.
Wiktionary
1. nadać wygląd kogoś lub czegoś starszego;
2. dodać komuś dni, miesięcy, lat;
3. postarzyć się -
a) sprawić, że się wygląda starzej;
b) dodać sobie dni, miesięcy, lat
SJP.pl
dawna jednostka miary tkanin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. jednostka miary sukna
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) D. lm. zob. postawa.
forma czasownika.
(3.1) 2. os. lp. rozk. zob. postawić.
Wiktionary
Postaw – staropolska jednostka miary tkanin, głównie sukna.
W różnych regionach postaw miała różną wielkość – długość wahała się od 27 do 62 łokci. W XIX wieku – nawet od 12 do 64 łokci, średnio 32. Szerokość postawu zależała od techniki lub organizacji produkcji danego materiału (w danym regionie), a także od jego przeznaczenia i jakości (im wyższa jakość materiału, tym większe były rozmiary postawu). Bela sukna często liczyła 10–12 postawów.
Wikipedia
IPA: ˈpɔstaf, AS: postaf
Wiktionary
1. układ, budowa ciała;
2. poglądy człowieka na pewne zjawiska, zdarzenia lub inne osoby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) czyjaś budowa ciała
(1.2) każda pozycja ciała
(1.3) odruchowo przyjmowana pozycja stojąca;
(1.4) typowy dla danego człowieka stosunek do czegoś;
(1.5) sposób zachowania
Wiktionary
Po
Wikipedia
(1.1) Co ja tu państwu mogę najlepszego powiedzieć, pokazać, objawić? / Nieuczony, niepiękny, niedomyty, postawy mizernej.
(1.2) Prawidłowa postawa strzelecka charakteryzuje się takim ułożeniem ciała i broni, aby nie występowało zbędne napinanie mięśni.
(1.3) We wrześniu w ramach profilaktyki badaniami postawy ciała objęci zostali uczniowie klas szóstych.
(1.4) Postawa wobec leczenia odgrywa ważną rolę w przebiegu choroby psychicznej.
(1.5) Gracze tak ŁKS, jak i Widzewa swoją mizerną postawą rozczarowali sponsorów i kibiców.
Wiktionary
IPA: pɔˈstava, AS: postava
Wiktionary
rzecz. postawność ż.
czas. stawiać, postawić dk.
przym. postawny
Wiktionary
(1.1) postura, sylwetka
(1.2) poza
(1.4) nastawienie, podejście
Wiktionary
ogół tendencji w sztuce występujących po okresie awangardy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|postawić.
Wiktionary
IPA: ˌpɔstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: postavʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
czas. postawić dk., stawiać ndk., zastawiać ndk., zastawić dk.
rzecz. stawianie, zastawienie, zastawianie
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) stawiając, umieścić coś lub kogoś na czymś
(1.2) podnieść do góry, przywrócić lub nadać komuś lub czemuś postawę stojącą
(2.2) zachować się zuchwale względem kogoś
(2.3) zrobić coś na pokaz, w sposób dostojny, okazały; popisać się
(2.4) pot. postawić (1.3) sobie dom
(2.5) daw. stanąć, ustawić się
(2.6) daw. stać się kimś, znaleźć sobie miejsce w jakimś środowisku, wśród kogoś
(2.7) daw. stawić się, zgłosić się
Wiktionary
(1.1) Dżentelmen czekał cierpliwie przy wejściu do trezoru, aż pracownica banku powoli wyciągnie z jednej ze skrzynek pudełko i postawi ostrożnie na stole. Otworzył je dopiero, gdy był już zupełnie sam.
(1.3) Postawili przekaźnik radiowy na ziemi Marka.
(1.5) Zatrzymywano go kilkakrotnie, ale nigdy nie postawiono mu konkretnych zarzutów.
(1.6) Chcę postawić na jedenastkę.
(1.7) Czy mogę postawić ci piwo?
(1.18) Marynarze postawili żagle i odpłynęli.
(1.19) Mój syn postawił swe pierwsze kroki w (wieku) roku.
Wiktionary
IPA: pɔˈstavʲit͡ɕ, AS: postavʹić
Wiktionary
rzecz. dorastanie n., dostanie n., dostawanie n., dostawianie n., dostawienie n., nadostawanie n., nadstawianie n., nadstawienie n., nastanie n., nastawanie n., nastawianie n., nastawienie n., naustawianie n., obstanie n., obstawanie n., obstawianie n., obstawienie n., odstanie n., odstawanie n., odstawianie n., odstawienie n., ostanie n., ostawanie n., ostawianie n., ostawienie n., podostawanie n., podostawianie n., podstanie n., podstawianie n., podstawienie n., ponastawianie n., poobstawianie n., popostawianie n., popowstawanie n., popozostawianie n., poprzedstawianie n., poprzestawanie n., poprzestawianie n., poprzystawianie n., porozstawianie n., postanie n., postawianie n., poustawianie n., powstanie n., powstawanie n., powstawianie n., powydostawanie n., powystawianie n., pozastawianie n., pozestawianie n., pozostanie n., pozostawanie n., pozostawianie n., pozostawienie n., przeciwstawianie n., przeciwstawienie n., przedostanie n., przedostawanie n., przedstawianie n., przedstawienie n., przestanie n., przestawanie n., przestawianie n., przestawienie n., przystanie n., przystawanie n., przystawianie n., przystawienie n., przyzostanie n., rozstanie n., rozstawanie n., rozstawianie n., rozstawienie n., stanie n., stawanie n., stawianie n., stawienie n., ustanie n., ustawanie n., ustawianie n., ustawienie n., wstanie n., wstawanie n., wstawianie n., wstawienie n., wydostanie n., wydostawanie n., wystanie n., wystawanie n., wystawianie n., wystawienie n., zaprzestanie n., zaprzestawanie n., zastanie n., zastawanie n., zastawianie n., zastawienie n., zestawianie n., zestawienie n., zostanie n., zostawanie n., zostawianie n., zostawienie n.
czas. dorastać ndk., dostać dk., dostawać ndk., dostawiać ndk., dostawić dk., nadostawać dk., nadstawiać ndk., nadstawić dk., nastać dk., nastawać ndk., nastawiać ndk., nastawić dk., naustawiać dk., obstać dk., obstawać ndk., obstawiać ndk., obstawić dk., odstać dk., odstawać ndk., odstawiać ndk., odstawić dk., ostać dk., ostawać ndk., ostawiać ndk., ostawić dk., podostawać dk., podostawiać dk., podstać dk., podstawiać ndk., podstawić dk., ponastawiać dk., poobstawiać dk., popostawiać dk., popowstawać dk., popozostawiać dk., poprzedstawiać dk., poprzestawać dk., poprzestawiać dk., poprzystawiać dk., porozstawiać dk., postać dk., postawiać dk./ndk., poustawiać dk., powstać dk., powstawać dk., powstawiać dk., powydostawać dk., powystawiać dk., pozastawiać dk., pozestawiać dk., pozostać dk., pozostawać ndk., pozostawiać dk./ndk., pozostawić dk., przeciwstawiać ndk., przeciwstawić dk., przedostać dk., przedostawać ndk., przedstawiać ndk., przedstawić dk., przestać dk./ndk., przestawać ndk., przestawiać ndk., przestawić dk., przystać dk., przystawać ndk., przystawiać ndk., przystawić dk., przyzostać dk., rozstać dk., rozstawać ndk., rozstawiać ndk., rozstawić dk., stać ndk., stawać ndk., stawiać ndk., stawić dk./ndk., ustać dk., ustawać ndk., ustawiać ndk., ustawić dk., wstać dk., wstawać ndk., wstawiać ndk., wstawić dk., wydostać dk., wydostawać ndk., wystać dk., wystawać ndk., wystawiać ndk., wystawić dk., zaprzestać dk., zaprzestawać ndk., zastać dk., zastawać ndk., zastawiać ndk., zastawić dk., zestawiać ndk., zestawić dk., zostać dk., zostawać ndk., zostawiać ndk., zostawić dk.
Wiktionary
rzadki stopień wyższy od przysłówka: postawnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: postawny
SJP.pl
wysoki i o kształtnej sylwetce, dobrze zbudowany; przystojny, dorodny, rosły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muskularny i wysoki, budzący respekt posturą
Wiktionary
(1.1) U wejścia właściciel dyskoteki stawia postawnych facetów, żeby pilnowali.
Wiktionary
rzecz. postawa ż., postawność ż.
przysł. postawnie
Wiktionary
(1.1) na schwał, mężny, okazały, rosły, słusznej postury, dobrze zbudowany
Wiktionary
wpływający na tworzenie się sposobów zachowania i myślenia
SJP.pl
1. układ, budowa ciała;
2. poglądy człowieka na pewne zjawiska, zdarzenia lub inne osoby
SJP.pl
Postawy, Pastawy (biał. Паставы, "Pastawy", ros. Поставы) – miasto na Białorusi, centrum administracyjne rejonu postawskiego obwodu witebskiego. Położone w północnej części kraju na Pojezierzu Białoruskim, nad rzeką Miadziołką – dopływem Dzisny, 20 km od granicy z Litwą. Od zachodu graniczy z jeziorem Zadziewskim. Leży na historycznej Wileńszczyźnie. Liczba mieszkańców wynosi 19 881 (2018 r.). W mieście krzyżują się drogi R27 i R110.
Wikipedia
1. osoba, osobistość;
2. bohater utworu literackiego; kreacja;
3. figura, sylwetka, wygląd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zewnętrzna forma, kształt czegoś
(1.2) określenie istoty, wyglądu, sylwetki
(1.3) liter. bohater utworu literackiego, filmu
(1.4) mat. sposób zapisu jakiegoś wyrażenia, funkcji lub liczby, spełniający zadane warunki
czasownik nieprzechodni dokonany
(2.1) stojąc być gdzieś przez pewien czas
(2.2) archit. bud. przetrwać jakiś czas
(2.3) bot. nie zwiędnąć przez jakiś czas
Wiktionary
(1.1) Diament to węgiel w postaci krystalicznej.
(1.2) Wciąż noszę w pamięci młodą postać mojej matki.
(1.3) Bohater powieści to postać nieszczęśliwa.
(2.1) Postałem trochę w tej kolejce, ale zrezygnowałem zanim doszedłem do kasy.
(2.1) Kolega musiał postać pięć godzin, żeby kupić bilety na koncert.
(2.2) Ta rudera postoi może jeszcze z dziesięć lat.
(2.3) Wstaw kwiaty do świeżej wody, a postoją jeszcze kilka dni.
Wiktionary
IPA: ˈpɔstat͡ɕ, AS: postać
Wiktionary
rzecz. postój mrz., postanie n.
czas. postawić
Wiktionary
(1.1) kształt, stan, szata zewnętrzna
(1.2) sylwetka, człowiek, osoba
(1.3) bohater literacki, kreacja
(2.1) odstać, wyczekać, wystać
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z okresem po powstaniu Biblii
Wiktionary
(1.1) Świadectwa te pochodzą z czasów postbiblijnych.
Wiktionary
przym. biblijny
Wiktionary
preparat zawierający nieżywe mikroorganizmy lub substancje przez nie produkowane, mające pozytywny wpływ na zdrowie konsumenta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mieszanina metabolitów bakterii probiotycznych lub fragmenty ich komórek o korzystnym wpływie na zdrowie
Wiktionary
Postbiotyk – związek uwalniany ze składników żywności lub składników mikroorganizmów, który podawany w odpowiednich ilościach promuje zdrowie i dobre samopoczucie gospodarza; metabolit szczepów probiotycznych.
Postbiotyki stymulują mikrobiom jelitowy i zawierają cząsteczki sygnałowe, które wykazują działanie przeciwzapalne i immunomodulujące, przeciwhipertensyjne, antyproliferacyjne, przeciwutleniające i przeciwhipercholesterolemiczne.
Wikipedia
mający bolszewicki rodowód
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. taki, który ma miejsce po opuszczeniu Unii Europejskiej przez Wielką Brytanię
Wiktionary
(1.1) Bez dokładnego dopracowania wszystkich procedur i załatania wszelkich luk informacyjnych i prawnych miasta portowe w Wielkiej Brytanii czeka postbrexitowy chaos, który wzmocni jeszcze problemy gospodarcze wynikające z epidemii koronawirusa, z jakimi boryka się kraj.
Wiktionary
(1.1) pobrexitowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany okresem po pandemii koronawirusa, dotyczący okresu po pandemii koronawirusa
Wiktionary
(1.1) Jaki będzie postcovidowy rynek pracy?.
Wiktionary
przym. covidowy
Wiktionary
[czytaj: postdok] środowiskowo: staż podoktorski; post-doc, postdok
SJP.pl
środowiskowo: staż podoktorski; postdoc, post-doc
SJP.pl
wzajemne przenikanie się kierunków badań i modeli teoretycznych w obrębie humanistyki
SJP.pl
związany z wzajemnym przenikaniem się kierunków badań i modeli teoretycznych w obrębie humanistyki
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. obozowa: linia posterunków straży, która otaczała obóz lub miejsce pracy
Wiktionary
(1.1) postenkieta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. obozowa: linia posterunków straży, która otaczała obóz lub miejsce pracy
Wiktionary
IPA: ˌpɔstɛ̃ŋʲˈcɛta, AS: postẽŋʹḱeta
Wiktionary
(1.1) postenketta
Wiktionary
potańczyć, uderzając rytmicznie podkutymi obcasami i czubkami butów o podłogę
SJP.pl
plakat reklamowy posiadający walory artystyczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) plakat, afisz, zwłaszcza reklamowy lub muzyczny
Wiktionary
IPA: ˈpɔstɛr, AS: poster
Wiktionary
przym. posterowy
Wiktionary
(1.1) plakat, afisz
Wiktionary
sterczeć przez pewien czas
SJP.pl
spędzić pewien czas na sterowaniu
SJP.pl
1. żołnierz lub grupa żołnierzy pełniący wartę;
2. miejsce, stanowisko, w którym żołnierz pełni wartę;
3. siedziba jednostki policji, żandarmerii itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miejsce pełnienia straży lub służby
(1.2) siedziba policji lub żandarmerii
Wiktionary
(1.1) Kapral zabronił im opuszczania posterunku.
(1.2) Milicja zabrała Zbycha na posterunek.
Wiktionary
IPA: ˌpɔstɛˈrũnɛk, AS: posterũnek
Wiktionary
przym. posterunkowy
rzecz. posterunkowy mos.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) policjant mający najniższy rangą stopień w policji
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) najniższy stopień w policji
przymiotnik relacyjny
(3.1) rzad. związany z posterunkiem
Wiktionary
Posterunkowy (post.) – najniższy stopień w polskiej Policji. Odpowiednik szeregowego w Wojsku Polskim i strażaka w Państwowej Straży Pożarnej. Wyższy stopień to starszy posterunkowy.
Stopień posterunkowego nadawany jest rozkazem personalnym z dniem przyjęcia policjanta do służby. Na stopień ten mianuje komendant wojewódzki Policji. Nie można mówić o odmiennych obowiązkach funkcjonariuszy Policji zależnych od stopnia. Można bowiem mieć niższy stopień zaś ważniejszą funkcję.
Wikipedia
(1.1) Posterunkowe stłukli Jaśka, tak że kilka tygodni nie mógł z chałupy wychodzić.
Wiktionary
rzecz. posterunek mrz.
Wiktionary
zanik przestrzeni kolorów w grafice komputerowej
SJP.pl
Posteryzacja – zjawisko występowania niewystarczającej liczby kolorów dostępnych w obrazie grafiki komputerowej, które uniemożliwia zachowanie ciągłości tonalnej. W efekcie może to prowadzić do zjawiska bandingu, czyli utraty płynnych przejść tonalnych i powstania fałszywych konturów.
Wikipedia
członek lub sympatyk ugrupowań nawiązujących programowo do idei faszyzmu
SJP.pl
ruchy i ugrupowania polityczne nawiązujące programowo do faszyzmu
SJP.pl
Postfeminizm (przedstawiany również jako post-feminizm) – termin używany do opisania reakcji na sprzeczności w feminizmie, zwłaszcza feminizmie drugiej i trzeciej fali. Termin postfeminizm jest czasem mylony z kolejnymi feminizmami, takimi jak feminizm czwartej fali i „kolorowy feminizm” (ang. "women of color feminism") (np. haki, 1996; Spivak, 1999).
Wikipedia
następujący po okresie dominowania feudalizmu; pofeudalny
SJP.pl
rodzaj afiksu występujący po rdzeniu wyrazowym, mogący być sufiksem słowotwórczym lub końcówką fleksyjną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) afiks występujący po wyrazie;
Wiktionary
Postfiks ( post „po” i fixus „umocowany”) – rodzaj afiksu występujący po rdzeniu wyrazowym. Postfiksy mogą być sufiksami słowotwórczymi lub końcówkami fleksyjnymi. Np. w formie "pracownikom" po rdzeniu "prac-" wyróżnia się postfiksy "-ow-", "-nik-" oraz "-om", z których dwa pierwsze to sufiksy słowotwórcze, a ostatni to końcówka fleksyjna.
Wikipedia
(1.1) W języku polskim postfiksem jest wyraz „się”.
Wiktionary
IPA: ˈpɔstfʲiks, AS: postfʹiks
Wiktionary
rzecz. afiksacja ż., fiksacja ż., fiksat m., fiksum n., fiks mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. system organizacji wytwarzania dóbr polegający na produkowaniu wyrobów w krótkich seriach przeznaczanych dla konkretnych odbiorców;
Wiktionary
Postfordyzm – w historii ekonomii, system produkcji, konsumpcji i innych zjawisk społeczno-ekonomicznych, który cechował się elastyczną specjalizacją, w której łatwo jest uzyskać zróżnicowanie produktu po tym, jak okazało się, że w społeczeństwach zamożnych seryjna produkcja nie jest ani wystarczająca ani satysfakcjonująca.
Wikipedia
IPA: pɔˈstfɔrdɨsm̥, AS: postfordysm̦
Wiktionary
rzecz. fordyzm mrz.
Wiktionary
(1.1) elastyczna specjalizacja
Wiktionary
następujący po okresie lodowcowym, właściwy temu okresowi; polodowcowy, poglacjalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) istniejący/dziejący się po nastaniu epoki lodowcowej lub pochodzący z tego okresu
Wiktionary
IPA: ˌpɔzdɡlaˈt͡sʲjalnɨ, AS: pozdglacʹi ̯alny
Wiktionary
rzecz. postglacjał
Wiktionary
(1.1) polodowcowy
Wiktionary
okres następujący po zlodowaceniu; okres polodowcowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) okres, który nastąpił po epoce lodowcowej, okres polodowcowy
Wiktionary
Postglacjał – okres po zlodowaceniu. Termin ten używany jest głównie w odniesieniu do ostatniego zlodowacenia. Niektóre słowniki specjalistyczne synonimizują go z holocenem.
Wikipedia
IPA: pɔˈzdɡlat͡sʲjaw, AS: pozdglacʹi ̯au̯
Wiktionary
przym. postglacjalny
Wiktionary
włoski uczony w dziedzinie prawa, zajmujący się dostosowaniem zasad prawa rzymskiego do potrzeb współczesnej praktyki, działający w XIII wieku
SJP.pl
powstały po wygaśnięciu ruchów hipisowskich
SJP.pl
nurt myślowy kwestionujący centralną rolę człowieka, uwzględniający technologie, zwierzęta i środowisko jako równie istotne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. artysta czerpiący z dokonań impresjonizmu, który jednak wypracował indywidualne style w malarstwie końca XIX wieku
Wiktionary
rzecz. postimpresjonistyczność ż.
przym. postimpresjonistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co postimpresjonistyczne
Wiktionary
rzecz. postimpresjonizm m., postimpresjonista m., postimpresjonistka ż.
przym. postimpresjonistyczny
przysł. postimpresjonistycznie
Wiktionary
Postimpresjonizm (tzn. sztuka po impresjonizmie) – terminem tym określa się różne zjawiska w sztuce francuskiej na przełomie XIX i XX wieku, wywodzące się z impresjonizmu, ale w dużej mierze odrzucające go. Ramy czasowe określa się też bardziej precyzyjnie jako czas od ostatniej wystawy impresjonistów w 1886 roku do pierwszej wystawy fowistów w 1905 roku.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest postindustrialne
Wiktionary
przym. postindustrialny, industrialny
przysł. postindustrialnie
Wiktionary
dotyczący wydarzeń po erze przemysłowej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do epoki/czasów/społeczeństwa następującego po epoce przemysłowej
Wiktionary
IPA: ˌpɔstʲĩnduˈstrʲjalnɨ, AS: postʹĩndustrʹi ̯alny
Wiktionary
przym. industrialny
rzecz. postindustrialność ż.
Wiktionary
(1.1) poprzemysłowy
Wiktionary
[czytaj: połsting] w informatyce: wysyłanie wiadomości na grupie dyskusyjnej lub forum; wysyłanie postów
SJP.pl
skrót od: Powiatowy Ośrodek Sportu, Turystyki i Wypoczynku
SJP.pl
Po
Wikipedia
nurt w Kościele dążący do pomniejszenia dotychczasowej pozycji kleru
SJP.pl
dotyczący czasu po stosunku seksualnym
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) po stosunku seksualnym
Wiktionary
(1.1) Szczególnym przykładem tej autentycznej kobiecej jouissance jest w powieści Madame Riccoboni słynny list postkoitalny, wyznanie miłości tuż po akcie, złożone sobie jednocześnie przez obydwoje kochanków.
Wiktionary
IPA: ˌpɔstkɔjiˈtalnɨ, AS: postkoi ̯italny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) czas po zakończeniu dominacji kolonialnej
(1.2) nauk. nurt badań, teorii i refleksji krytycznej zajmujący się analizą następstw kolonializmu w kulturze, polityce, gospodarce i tożsamości narodowej społeczeństw po okresie kolonialnym
Wiktionary
Po
Wikipedia
IPA: ˌpɔstkɔlɔ̃ˈɲalʲism̥, AS: postkolõńalʹism̦
Wiktionary
przym. postkolonialny, kolonialny
rzecz. postkolonialność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest postkolonialne; cecha tych, którzy są postkolonialni
Wiktionary
rzecz. postkolonializm m.
przym. postkolonialny, kolonialny
Wiktionary
występujący po okresie kolonialnym
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z postkolonializmem, dotyczący postkolonializmu
Wiktionary
rzecz. postkolonializm m., kolonializm m., kolonia ż., kolonista m., postkolonialność ż.
przym. kolonialny, kolonizacyjny, kolonialistyczny
Wiktionary
pogardliwie: postkomunista
SJP.pl
1. postkomunizm;
2. zbiorowo o postkomunistach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. postkomunizm.
(1.2) pot. ogół postkomunistów lub ugrupowań postkomunistycznych
Wiktionary
(1.2) Trzeba tylko dać sobie szansę - wykorzenić raz na zawsze postkomunę.
Wiktionary
rzecz. postkomunizm m.
przym. postkomunistyczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) polit. dotyczący postkomunizmu, okresu po upadku komunizmu w danym państwie
Wiktionary
(1.1) Z perspektywy kategoryzacji trzeba więc podkreślić, że mentalność postkomunistyczna wpływa na większy segment społeczeństwa, niż „tylko" na sferę gospodarki.
Wiktionary
rzecz. postkomunizm m., postkomuna ż., postkomunista m., postkomunistka ż.
przysł. postkomunistycznie
Wiktionary
(1.1) pokomunistyczny
Wiktionary
1. ideologia będąca zmodyfikowaną formą komunizmu;
2. okres po upadku komunizmu w byłych państwach komunistycznych; postkomuna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. okres po upadku komunizmu w państwach bloku komunistycznego;
(1.2) polit. ideologia stanowiąca zmodyfikowaną formę komunizmu
Wiktionary
Postkomunizm – okres transformacji politycznej i gospodarczej w byłych państwach komunistycznych po upadku bloku wschodniego, w których nowe rządy dążyły do demokratyzacji, stworzenia społeczeństwa obywatelskiego i odbudowy wolnego rynku (zob. Jesień Ludów, rozpad ZSRR, transformacja systemowa w Polsce).
Wikipedia
(1.1) Postkomunizm w tym rozumieniu jest hybrydą, w której są równi i równiejsi, skomplikowane, często sprzeczne, szybko zmieniające się przepisy służą poszczególnym grupom interesów, a klientelizm, nepotyzm, konformizm i korupcja są na porządku dziennym.
Wiktionary
rzecz. postkomuna ż., postkomunista m., postkomunistka ż.
przym. postkomunistyczny
przysł. postkomunistycznie
Wiktionary
(1.1) postkomuna
Wiktionary
Postludium – utwór odgrywany po zakończeniu nabożeństwa, zwykle organowy i improwizowany.
W suicie fortepianowej "Ludus tonalis" Paula Hindemitha z 1942, zawierającej 12 fug i 11 interludiów ostatnia część została nazwana "postludium".
Wikipedia
dotyczący stanu lub rzeczywistości po erze człowieka
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba związana z postmodernizmem, działająca w nurcie postmodernizmu; współtwórca postmodernizmu
Wiktionary
(1.1) Baudrillard woli, aby nie nazywać go postmodernistą, to jednak przynajmniej w części nim jest .
Wiktionary
IPA: ˌpɔstmɔdɛrʲˈɲista, AS: postmoderʹńista
Wiktionary
rzecz. postmodernizm m.
:: fż. postmodernistka ż.
przym. postmodernistyczny
przysł. postmodernistycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest postmodernistyczne
Wiktionary
rzecz. postmodernizm m., postmodernista m., postmodernistka ż.
przym. postmodernistyczny
przysł. postmodernistycznie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z postmodernizmem, dotyczący postmodernizmu
Wiktionary
(1.1) Przedmiotem rozprawy jest dyskurs filozofii postmodernistycznej.
Wiktionary
rzecz. postmodernistyczność ż., postmodernizm mrz., postmodernista mos.
Wiktionary
1. nurt w sztuce odrzucający XX-wieczny modernizm i awangardę, nawiązujący do technik i stylów historycznych; transawangarda; neoekspresjonizm;
2. w filozofii: prąd myślowy odwołujący się do poczucia końca wielkich narracji i historii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. filoz. hist. XX-wieczny ruch artystyczny, kulturowy i filozoficzny odrzucający modernistyczny sposób myślenia;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Postmodernizm to kierunek artystyczny, który stawia pod znakiem zapytania podstawowe zasady i idee modernizmu.
Wiktionary
IPA: ˌpɔstmɔˈdɛrʲɲism̥, AS: postmoderʹńism̦
Wiktionary
rzecz. postmodernistyczność ż., postmodernista m., postmodernistka ż.
przym. postmodernistyczny
Wiktionary
(1.1) ponowoczesność
Wiktionary
dotyczący sytuacji, w której państwo narodowe i tożsamość narodowa tracą na znaczeniu na rzecz podmiotów międzynarodowych
SJP.pl
dotyczący okresu po urodzeniu się dziecka; poporodowy, pourodzeniowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. rel. dotyczący okresu po soborze nicejskim
(1.2) polit. dotyczący okresu po zawarciu traktatu nicejskiego
Wiktionary
rzecz. Nicea ż., nicejczyk mos., nicejka ż.
przym. nicejski
Wiktionary
(1.1) ponicejski
Wiktionary
dawniej: postne danie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. osoba, która przestrzega postu
Wiktionary
Postnik ( Постник) – wieś w Bułgarii, w obwodzie Kyrdżali, w gminie Momcziłgrad. Według danych szacunkowych Ujednoliconego Systemu Ewidencji Ludności oraz Usług Administracyjnych dla Ludności, 15 grudnia 2018 roku miejscowość liczyła 214 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˈpɔstʲɲik, AS: postʹńik
Wiktionary
rzecz. poszczenie n., post
czas. pościć
przym. postny
Wiktionary
ponowoczesność;
1. okres w dziejach, który nastąpił po nowoczesności;
2. prąd filozoficzny powstały w drugiej połowie XX wieku; postmodernizm
SJP.pl
1. związany z postem - nakazem religijnym;
2. niezawierający mięsa ani tłuszczów zwierzęcych;
3. charakteryzujący się ograniczeniem elementów określonego rodzaju
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z postem
(1.2) niezawierający mięsa
(1.3) przen. smutny
Wiktionary
(1.2) Jedzenie było postne, mniej lub bardziej obfite, ale nie mogło zabraknąć takich potraw, jak kutia czy kompot z suszonych owoców.
Wiktionary
rzecz. post m., poszczenie n., postnik mos.
czas. pościć ndk.
Wiktionary
dotyczący czasu lub terenu po stoczni
SJP.pl
postojak wiesiołkowiec - gatunek motyla z rodziny zawisakowatych
SJP.pl
1. jaskinia krasowa w Słowenii;
2. miasto w Słowenii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Postojna, miasto lub jaskinia krasowa w Słowenii
SJP.pl
potocznie: światło postojowe
SJP.pl
dotyczący rzeczywistości społeczno-politycznej w Polsce po obradach okrągłego stołu w 1989 r.
SJP.pl
Postolice ( Poselwitz) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Wądroże Wielkie.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Postomino ( Pustamin) – wieś w północnej Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie sławieńskim, w gminie Postomino przy drodze wojewódzkiej nr 203.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Postomino. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Postomino
SJP.pl
spędzić pewien czas na stosowaniu
SJP.pl
potocznie: pisać posty w internecie
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) neol. zamieszczać post w Internecie
Wiktionary
(1.1) Cierpieli bez netu, dopalaczy i innych rzeczy, i trudno było im wytrzymać, nie mogli już brać, pić, tłitować, postować i robić tego, co się stało sensem ich życia.
(1.1) Zamiast postować zdjęcia zasranych bobasów, lepiej zastanówcie się czy warto się rozmnażać. Serio.
Wiktionary
rzecz. postowanie n., post m.
Wiktionary
but noszony przez wieśniaków nadbużańskich; łapeć z kory, łyka lub skóry, wiązany sznurkiem
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
spółgłoska postpalatalna - spółgłoska wymawiana przy zbliżeniu środkowej części języka do tylnej części podniebienia twardego
SJP.pl
związany z pamięcią potomków generacji, która doznała ciężkich przeżyć
SJP.pl
pamięć potomków generacji, która doznała ciężkich przeżyć; pamięć drugiego pokolenia
SJP.pl
Postpamięć – termin odnoszący się do tej formy pamięci, która nie powstała w wyniku własnego doświadczenia, a została zaczerpnięta od poprzednich pokoleń.
Wikipedia
występujący po pandemii
SJP.pl
taki, który nastąpił (miał miejsce) po upadku PRL-u
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|postponować.
Wiktionary
czas. postponować ndk.
Wiktionary
okazywać brak szacunku, lekceważyć; pomiatać, pogardzać
SJP.pl
okazywać brak szacunku, lekceważyć; pomiatać, pogardzać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. spostponować)
(1.1) książk. okazywać brak szacunku, traktować z góry, wzgardliwie, z lekceważeniem, mieć za nic
Wiktionary
(1.1) Należało, czy też nie należało działać w przestrzeni politycznej, skoro zaczęło się jej postponowanie i opaskudzanie?
Wiktionary
IPA: ˌpɔstpɔ̃ˈnɔvat͡ɕ, AS: postpõnovać
Wiktionary
(1.1) lekceważyć
Wiktionary
dotyczący postpozycji
SJP.pl
1. interpretacja świata oparta na myśleniu życzeniowym i skrajnych emocjach;
2. w polityce: sytuacja, gdzie manipulacja opinią publiczną jest bardziej istotna niż fakty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. polit. sytuacja, zjawisko społeczne, w którym fakty są mniej istotne w kształtowaniu opinii publicznej niż odwołania do emocji i osobistych przekonań;
Wiktionary
Po
Wikipedia
rzecz. prawda ż., prawdziwość ż.
przym. prawdziwy
przysł. prawdziwie
formsłow. prawdo-
wykrz. prawda
Wiktionary
narzędzie do przetwarzania danych lub kodu do postaci końcowej
SJP.pl
w filmoznawstwie: czynności po zakończeniu zdjęć, mające na celu przygotowanie kopii ekranowej filmu kinowego lub wersji emisyjnej programu telewizyjnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) film. etap produkcji filmu między filmowaniem a premierą, w którym przetwarza się surowy materiał filmowy dodając efekty komputerowe, ścieżkę dźwiękową, napisy itp.
Wiktionary
Postprodukcja – końcowy etap prac nad realizacją utworu audiowizualnego (np. filmu, programu telewizyjnego), następujący po etapie produkcji, a poprzedzający etap dystrybucji. Jest to zazwyczaj najdłuższy etap prac nad filmem. Głównymi pracami wykonywanymi w okresie postprodukcji są: montaż obrazu, praca nad efektami specjalnymi, korekcja barwna, tworzenie muzyki oraz udźwiękowienie.
Wikipedia
(1.1) Jednakże wygląd postaci był wielokrotnie zmieniany, nawet po zakończeniu zdjęć i na etapie postprodukcji - niektórzy z twórców rozważali uczynienie z niej kobiety.
Wiktionary
przym. produkcyjny
Wiktionary
całość awangardowych zjawisk kulturowych i artystycznych powszechnych pod koniex XX wieku, odwołujących się do punku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stan ogarniającego strachu, wzbudzanego przez kontakt z czymś lub kimś nieprzyjemnym lub niosącym zagrożenie
(1.2) obiekt lub zjawisko budzące strach
Wiktionary
czas. postrachać dk.
Wiktionary
(1.1) groza
(1.2) straszak, widmo
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) stracić pewną niematerialną własność
Wiktionary
(1.1) Od tego dnia rozpoczęła się ich działalność podziemna, za którą w każdej chwili mogli postradać życie.
Wiktionary
(1.1) stracić, utracić, zagubić
Wiktionary
powstały po rozpadzie Związku Radzieckiego, charakterystyczny dla tego okresu; poradziecki, postsowiecki, posowiecki
SJP.pl
spędzić pewien czas na strajkowaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|postraszyć.
Wiktionary
IPA: ˌpɔstraˈʃɛ̃ɲɛ, AS: postrašẽńe
Wiktionary
czas. postraszyć
rzecz. strach mrz./mzw.
Wiktionary
(1.1) nastraszenie, pogrożenie
Wiktionary
[czytaj: postrimować] spędzić jakiś czas na streamowaniu
SJP.pl
spędzić pewien czas na stresowaniu
SJP.pl
czasownik
(1.1) stpol. umocnić
Wiktionary
IPA: pɔˈstrɔbʲit͡ɕ, AS: postrobʹić
Wiktionary
[czytaj: postrok] instrumentalny, atmosferyczny rock z rozbudowanymi strukturami i ambientowymi elementami; post rock
SJP.pl
występujący po epoce romantyzmu, nawiązujący do romantyzmu
SJP.pl
zdrobnienie od: postronek
SJP.pl
mocny, grubo skręcony sznur; powróz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mocny, grubo skręcony sznur
(1.2) daw. środ. polit. szubienica
Wiktionary
IPA: pɔˈstrɔ̃nɛk, AS: postrõnek
Wiktionary
rzecz. postronkowe n.
przym. postronkowy
Wiktionary
(1.1) powróz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest postronne; cecha tych, którzy są postronni
Wiktionary
przym. postronny
przysł. postronnie
Wiktionary
1. nienależący do jakiegoś grona, obcy dla danego środowiska;
2. niezaangażowany w coś, niezwiązany z którąś ze stron; zewnętrzny;
3. poboczny, znajdujący się obok, sąsiadujący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niezależny od jakiejś grupy osób i niezaangażowany w jej sprawy; także. niebiorący w czymś bezpośredniego udziału
Wiktionary
(1.1) Jak mógł twierdzić, że on, osoba postronna, lepiej od niej wie, jak było naprawdę!
Wiktionary
IPA: pɔˈstrɔ̃nːɨ, AS: postrõ•ny
Wiktionary
rzecz. strona ż., postronność ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) rzad. taki, który należał kiedyś do Rosji
Wiktionary
(1.1) Postrosyjski kapitał nie płynie na GPW
Wiktionary
spędzić pewien czas na struganiu
SJP.pl
1. postrzelenie kogoś lub czegoś
2. rana od postrzelenia
3. silny ból w okolicy lędźwiowej; heksenszus, lumbago
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) trafienie kogoś kulą lub strzałą
(1.2) rana od kuli lub od strzały
(1.3) lumbago
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. strzelnica ż., strzelec mos., postrzelenie n., strzał m., strzelanie n., strzelanina ż.
rzecz. postrzelić dk., strzelić dk.
przym. postrzałowy, strzelecki, strzelnicowy
czas. strzelić, postrzelić, strzelać
Wiktionary
w łowiectwie: zwierzę zranione przez postrzelenie
SJP.pl
w łowiectwie: zwierzę zranione przez postrzelenie
SJP.pl
Postrzałka ("Pedetes") – rodzaj ssaków z rodziny postrzałkowatych (Pedetidae).
Wikipedia
w łowiectwie: zwierzę zranione przez postrzelenie
SJP.pl
→ postrzał
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który powstał na skutek postrzału
Wiktionary
(1.1) Każdy lekarz miał obowiązek natychmiastowego zgłaszania milicji wszystkich ran postrzałowych, a on wcale nie miał ochoty tłumaczyć jakiemuś milicjantowi, skąd się wzięła kula w jego łapie.
Wiktionary
IPA: ˌpɔsṭʃaˈwɔvɨ, AS: posṭšau̯ovy
Wiktionary
rzecz. postrzał mrz., strzelec mos., strzelanie n., strzelanina ż.
przym. strzelecki
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. postrzegać)
(1.1) dokonany od|postrzegać.
Wiktionary
IPA: ˈpɔsṭʃɛt͡s, AS: posṭšec
Wiktionary
rzecz. postrzeżenie n.
przym. postrzeżeniowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. psych. cecha tego, co jest postrzegalne
Wiktionary
IPA: ˌpɔsṭʃɛˈɡalnɔɕt͡ɕ, AS: posṭšegalność
Wiktionary
przym. postrzegalny
Wiktionary
mogący zostać postrzeżonym za pomocą zmysłów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) psych. możliwy do postrzegania
Wiktionary
IPA: ˌpɔsṭʃɛˈɡalnɨ, AS: posṭšegalny
Wiktionary
rzecz. postrzegalność ż., niepostrzegalność ż.
przysł. postrzegalnie, niepostrzegalnie
Wiktionary
(1.1) dostrzegalny, obserwowalny, odczuwalny, zauważalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|postrzegać.
Wiktionary
(1.1) Patchworkowe rodziny wymykają się standardom i naszemu postrzeganiu podstawowej jednostki społecznej.
Wiktionary
czas. postrzegać ndk.
rzecz. spostrzeżenie n., postrzeżenie n.
przym. postrzeżeniowy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. postrzec)
(1.1) widzieć coś w dany sposób, mieć na jakiś temat określone zdanie
Wiktionary
(1.1) Przedsiębiorstwo, którego kierownik używa pieczątki „zarządca komisaryczny”, jest postrzegane jako bankrut
Wiktionary
IPA: pɔˈsṭʃɛɡat͡ɕ, AS: posṭšegać
Wiktionary
rzecz. postrzeganie n., spostrzeżenie n., postrzeżenie n.
czas. spostrzec
przym. postrzeżeniowy
Wiktionary
(1.1) widzieć, uważać
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) pot. strzelając, zranić w wielu miejscach; także. poranić/pozabijać jeden po drugim
(1.2) pot. strzelać przez jakiś czas
czasownik zwrotny dokonany postrzelać się (ndk. brak)
(2.1) pot. strzelając, poranić się/pozabijać się nawzajem
Wiktionary
IPA: pɔˈsṭʃɛlat͡ɕ, AS: posṭšelać
Wiktionary
rzecz. strzelec mos., strzelanie n., strzelanina ż.
Wiktionary
potocznie: człowiek postrzelony; narwaniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. człowiek nieobliczalny, porywczy, zbyt spontaniczny
Wiktionary
IPA: ˌpɔsṭʃɛˈlɛ̃ɲɛt͡s, AS: posṭšelẽńec
Wiktionary
przym. postrzelony, strzelnicowy
rzecz. strzelanie n., strzelec mos., strzelnica ż., strzelanina ż.
czas. postrzelić
Wiktionary
(1.1) narwaniec, wariat, pędziwiatr; gwara. szplin
Wiktionary
ślady lub uszkodzenia powstałe wskutek trafienia pociskiem
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) zranić, strzelając z broni palnej
czasownik zwrotny dokonany postrzelić się (ndk. brak)
(2.1) zranić siebie samego pociskiem z broni palnej
(2.2) o dwóch lub więcej osobach: zranić siebie nawzajem strzałem z broni palnej
Wiktionary
rzecz. strzelnica ż., strzelec mos., postrzał m., postrzeleniec m., strzał mrz., strzelanie n., strzelanina ż.
przym. postrzelony, strzelecki, strzelnicowy
czas. strzelać
Wiktionary
potocznie: postępujący w sposób niezrównoważony, porywczy; niepoczytalny, zbzikowany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. szurnięty
Wiktionary
rzecz. strzelec mos., postrzeleniec mos., strzał mrz., strzelanina ż.
czas. postrzelić, strzelać
Wiktionary
złożony proces poznawczy, który prowadzi do odebrania przez człowieka jakichś zjawisk lub procesów, zachodzący wskutek działania określonych bodźców na narządy zmysłowe; percepcja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) uświadomienie sobie wrażenia wywołanego działaniem bodźca zewnętrznego na zmysły
Wiktionary
Postrzeżenie – bezpośrednie odbicie przedmiotów, zjawisk realnego świata, które oddziałuje na nasze narządy zmysłowe. Podstawę do postrzeżenia stanowi obiektywne i niezależne od świadomości i postrzegania ludzkiego, istnienie przedmiotów.
W przeciwieństwie do wrażenia, które odzwierciedla poszczególne własności, jakości przedmiotu. Rolą postrzeżenia jest odbijanie przedmiotu jego cech i przymiotów.
Wikipedia
rzecz. spostrzeżenie n., postrzeganie n.
czas. postrzec dk., postrzegać ndk.
przym. postrzeżeniowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący postrzeżenia
Wiktionary
rzecz. spostrzeżenie n., postrzeganie n., postrzeżenie n.
czas. postrzec dk., postrzegać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. postrzygać)
(1.1) daw. przyciąć nożycami
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(2.1) ostrzyc wiele osób/zwierząt
(2.2) spędzić pewien czas na strzyżeniu
Wiktionary
czas. strzyc ndk.
Wiktionary
1. mężczyzna strzygący owce;
2. rzemieślnik postrzygający sukno;
3. dawniej: mężczyzna strzygący włosy podczas postrzyżyn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) robotnik strzygący owce
Wiktionary
kobieta zatrudniona przy strzyżeniu owiec
SJP.pl
1. dział fabryki włókienniczej, gdzie odbywa się strzyżenie tkanin (usuwanie meszku);
2. dawniej: warsztat, w którym strzyżono sukno
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. miejsce postrzygania
Wiktionary
Postrzygalnia – urządzenie do wykańczania sukna, używane od późnego średniowiecza. Z tego urządzenia musieli korzystać wszyscy producenci sukna. Miasto, które posiadało postrzygalnie, czerpało duże zyski. Na budowę postrzygalni musiał zgodzić się król, nadając miastu odpowiedni przywilej.
Wikipedia
IPA: ˌpɔsṭʃɨˈɡalʲɲa, AS: posṭšygalʹńa
Wiktionary
rzecz. postrzyganie
czas. postrzygać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włók. maszyna, która strzyże wykańczane tkaniny
Wiktionary
(1.1) Strzyżenie polega na usunięciu meszku z powierzchni tkanin za pomocą maszyn, zwanych postrzygarkami.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. postrzyc)
(1.1) niedokonany od|postrzyc.
Wiktionary
czas. strzyc
rzecz. postrzygalnia ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z postrzyżynami, dotyczący postrzyżyn
Wiktionary
rzecz. postrzyżyny nmos.
czas. strzyc
Wiktionary
dawny obrządek strzyżenia włosów chłopcu w ramach inicjacji; podstrzyżyny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) rel. obrzęd starosłowiański uznania chłopca za mężczyznę poprzez przycięcie jego włosów i nadanie nowego imienia;
Wiktionary
Postrzyżyny – w kulturze dawnych Słowian obrzęd polegający na rytualnym obcięciu włosów dziecku płci męskiej, zazwyczaj kończącemu 7 lat, połączony z nadaniem imienia. Rytuału postrzyżyn dokonywał ojciec lub osoba obca, wchodząca w ten sposób w sztuczne pokrewieństwo z dzieckiem. Od obcięcia włosów syn stawał się pełnoprawnym członkiem rodziny i przechodził spod opieki matki pod zwierzchnictwo ojca.
Wikipedia
(1.1) Do postrzyżyn przystępowali zwykle siedmioletni chłopcy.
Wiktionary
IPA: ˌpɔsṭʃɨˈʒɨ̃nɨ, AS: posṭšyžỹny
Wiktionary
czas. strzyc, ostrzyc
przym. postrzyżynowy
Wiktionary
(1.1) por. barmicwa, bierzmowanie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający nierówne i poszarpane brzegi
forma czasownika.
(2.1) zob. postrzępić#pl|postrzępić (się).
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. strzępić)
(1.1) dokonany od|strzępić.
czasownik zwrotny dokonanypostrzępić się (ndk. strzępić się)
(2.1) dokonany od|strzępić się.
Wiktionary
IPA: pɔˈsṭʃɛ̃mpʲit͡ɕ, AS: posṭšẽmpʹić
Wiktionary
przym. strzępiasty
Wiktionary
język opisu strony drukowanego dokumentu, pozwalający na otrzymanie druku wysokiej jakości; PostScript
SJP.pl
PostScript – język opisu strony opracowany przez firmę Adobe Systems, będący obecnie standardem w zastosowaniach poligraficznych.
Jest to równocześnie kompletny język programowania, oparty na architekturze stosu oraz notacji postfixowej – odwrotnej notacji polskiej (RPN). Pozwala on więc nie tylko opisać precyzyjnie wygląd strony, ale także wykonywać złożone operacje na dostarczonych danych (np. wykonywanie separacji kolorów czy też wyliczenie zbioru Mandelbrota).
Wikipedia
[czytaj: post-skriptum] dopisek do listu, artykułu itp., umieszczany na końcu po podpisie autora (skrót: PS, rzadziej P.S.)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dodatek do listu, umieszczony po podpisie autora;
Wiktionary
Postscriptum, PS (łac. "post scriptum, P.S.") – dopisek do listu, artykułu itp., umieszczony na końcu, po podpisie autora.
Oznaczany jest skrótowcem „PS”, przy którym w języku polskim (w przeciwieństwie do języka łacińskiego) nie stawia się kropek. Zwyczajowo po dopisku umieszcza się inicjał imienia lub nazwiska.
Wikipedia
(1.1) skr. PS, skr. P.S.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. dziedzina filozofii, która zajmuje się badaniem relacji między religią a nowoczesną filozofią, kulturą i społeczeństwem;
Wiktionary
Postsekularyzm – dziedzina zajmująca się badaniem relacji między religią a nowoczesną filozofią, kulturą i społeczeństwem.
Myśl postsekularna jest multidyscyplinarna, znajduje się na pograniczu wielu dziedzin takich jak filozofia, kulturoznawstwo, politologia, religioznawstwo, socjologia, teologia czy nawet teoria literatury.
Wikipedia
przym. postsekularny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pozostawiony po socjalistach lub socjalizmie; będący dziedzictwem socjalizmu
(1.2) polit. taki, w którym kiedyś panował socjalizm
(1.3) nauk. polit. związany z postsocjalizmem
Wiktionary
(1.1) Czyżby została w nim jeszcze postsocjalistyczna wiara w robotnika?
(1.1) Żaden Niemiec, Francuz czy Kanadyjczyk nie rozumie tak jak my tajników rosyjskiej duszy, nie potrafi wczuć się w meandry postsocjalistycznego myślenia.
(1.1) To postsocjalistyczny moloch, którego przystosowywanie do gospodarki rynkowej zaczęło się dopiero dwa lata temu.
(1.2) Kraje postsocjalistyczne przeżywają te same problemy, wynikające z konsekwencji transformacji politycznej i gospodarczej.
(1.2) Dekada procesów transformacyjnych aż nazbyt dobrze to potwierdza, gdy wyniki działań transformacyjnych w poszczególnych krajów postsocjalistycznych nie są konwergentne, lecz rozbieżne.
Wiktionary
rzecz. postsocjalizm mrz.
przysł. postsocjalistycznie
Wiktionary
odnoszący się do czasów po Sokratesie
SJP.pl
polityk wywodzący się z "Solidarności"
SJP.pl
wywodzący się ze związku zawodowego "Solidarność"
SJP.pl
powstały, pozostały po rozpadzie Związku Sowieckiego, wchodzący w skład byłego Związku Sowieckiego; posowiecki, poradziecki, postradziecki, posowiecki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący okresu po upadku stalinizmu
(1.2) właściwy ideologii będącej modyfikacją stalinizmu
Wiktionary
(1.2) Komunizm leninowski, stalinowski i poststalinowski zawsze składał hołd Marksowi i Engelsowi.
Wiktionary
IPA: ˌpɔststalʲĩˈnɔfsʲci, AS: poststalʹĩnofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. poststalinizm m.
Wiktionary
Po
Wikipedia
[czytaj: połstsynk] synchronizacja dźwięku z obrazem w przypadku, gdy dźwięk nie został nagrany na planie zdjęciowym; postsynchronizacja
SJP.pl
podłożenie dźwięku pod uprzednio nakręcony obraz filmowy
SJP.pl
synchronizacja dźwięku z obrazem w przypadku, gdy dźwięk nie został nagrany na planie zdjęciowym; postsync
SJP.pl
Postsynchronizacja – technika polegająca na dogrywaniu ścieżki dźwiękowej (dialogów, efektów dźwiękowych, muzyki) do nagranego uprzednio materiału filmowego. Stosowana wtedy, gdy z przyczyn technicznych nie jest możliwe jednoczesne nagranie materiału filmowego i dźwięku, np. w sytuacji gdy przeszkadza szum wiatru czy odgłos samochodów. Szczególnym rodzajem postsynchronizacji jest dubbing.
Wikipedia
dotyczący postsynchronizacji
SJP.pl
charakteryzujący się odejściem od formy przedstawienia teatralnego
SJP.pl
pomiar wyników eksperymentu realizowany po poddaniu osoby określonemu bodźcowi eksperymentalnemu
SJP.pl
taki, który nastąpił po upadku ustroju totalitarnego
SJP.pl
występujący po urazie lub traumie
SJP.pl
następujący po studniówce
SJP.pl
popukać;
1. stukać wiele razy lub przez pewien czas;
2. postukać się -
a) stuknąć się w coś wiele razy;
b) potocznie: odbyć stosunek płciowy kilkakrotnie
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) ukończyć stukanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od postulat
Wiktionary
(1.1) To nie postulat, lecz tylko mały postulacik.
Wiktionary
rzecz. postulat m.
Wiktionary
kandydat do zakonu w okresie postulatu, przed rozpoczęciem nowicjatu, mogący opuścić zakon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. kandydat do zakonu, odbywający w nim okres próbny
Wiktionary
IPA: pɔˈstulãnt, AS: postulãnt
Wiktionary
rzecz. postulat mrz.
:: fż. postulantka ż.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. kandydatka do zakonu, odbywająca w nim okres próbny
Wiktionary
IPA: ˌpɔstuˈlãntka, AS: postulãntka
Wiktionary
rzecz. postulat mrz.
:: fm. postulant mos.
Wiktionary
1. żądanie wysunięte przez jakąś grupę ludzi; dezyderat
2. w filozofii: teza, która nie wymaga dowodu, przyjmowana jako aksjomat;
3. okres życia w zakonie przed złożeniem przyrzeczeń, poprzedzający nowicjat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ofic. żądanie, wniosek, propozycja, życzenie
(1.2) log. mat. teza, która nie wymaga udowodnienia i stanowi podstawę w dalszym wnioskowaniu;
(1.3) rel. poprzedzający nowicjat okres próbny w zakonach służący do poznania zakonu i wciągnięcia się do życia zakonnego;
(1.4) wypowiedź, która wyraża jakąś normę postępowania, zapewniając zachowanie określonych wartości etycznych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pɔˈstulat, AS: postulat
Wiktionary
rzecz. postulowanie n., postulant mos., postulantka ż.
:: zdrobn. postulacik mrz.
czas. postulować
przym. postulatowy
Wiktionary
(1.1) dezyderat
(1.2) aksjomat
Wiktionary
duchowny postulujący uznanie kogoś za błogosławionego lub świętego w procesie beatyfikacyjnym lub kanonizacyjnym
SJP.pl
Postulator – osoba odpowiedzialna za przygotowanie i prowadzenie procesu beatyfikacyjnego Sługi Bożego. Według prawa kanonicznego,
postulatora ustanawia właściwy biskup diecezjalny, jednocześnie udzielając koniecznego pełnomocnictwa.
Głównym zadaniem postulatora jest zebranie informacji o życiu Sługi Bożego i opinii o jego świętości.
Wikipedia
postawa polegająca na formułowaniu wniosków, postulatów
SJP.pl
1. stulić po kolei, wiele razy; potulić;
2. o wielu: stulić coś; potulić;
3. postulać się - o wielu kwiatach: zbliżyć do siebie płatki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|postulować.
Wiktionary
czas. postulować ndk.
rzecz. postulat mrz.
Wiktionary
domagać się czegoś, proponować coś, wysuwać coś jako postulat
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) proponować lub domagać się czegoś
Wiktionary
(1.1) Istotne zmiany, jakie widzimy w tym zakresie, lub jakie są postulowane, wywodzą się często z bardzo słusznych przesłanek.
Wiktionary
IPA: ˌpɔstuˈlɔvat͡ɕ, AS: postulovać
Wiktionary
rzecz. postulat m., postulowanie n.
Wiktionary
(1.1) zgłaszać, żądać, stypulować
Wiktionary
zdrobnienie od: postument
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od postument
Wiktionary
(1.1) To nie postument, lecz tylko mały postumencik.
Wiktionary
rzecz. postument m.
Wiktionary
podstawa rzeźby lub pomnika; cokół
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) podstawa pod niewielkie elementy architektoniczne, dekoracyjne lub użytkowe;
Wiktionary
Postument – piedestał, podstawa, element małej formy architektonicznej, służący do umieszczenia na nim innego (właściwego) elementu dekoracyjnego. Postument często mylony jest z cokołem, który ma szersze znaczenie pojęciowe.
W porządkach architektonicznych architektury klasycznej jego proporcje były ściśle określone, składał się z własnego cokołu, korpusu i gzymsu.
Wikipedia
IPA: pɔˈstũmɛ̃nt, AS: postũmẽnt
Wiktionary
rzecz. postumencik mrz.
Wiktionary
wygląd zewnętrzny, kształt, sylwetka człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. wygląd zewnętrzny
(1.2) daw. przyjęta poza
Wiktionary
(1.1) Na klatce stał mężczyzna o raczej rachitycznej posturze i palił.
Wiktionary
(1.1) figura, postawa, prezencja, sylwetka
Wiktionary
związany z posturą (sylwetką) człowieka
SJP.pl
zdrobnienie od: postura
SJP.pl
stworzyć po kolei, wiele razy; potworzyć
SJP.pl
działania wspierające osoby po śmierci samobójczej bliskiej osoby
SJP.pl
wynikły z powstania styczniowego
SJP.pl
zbiór kazań tłumaczących fragmenty z Biblii
SJP.pl
Postylla – komentarz do Pisma Św. o charakterze egzegezy, a od połowy XIV wieku także termin oznaczający zbiór kazań w przystępny sposób komentujący fragmenty Biblii. Postylle szczególnie rozpowszechnione były w czasach reformacji. Pisali je zarówno autorzy protestanccy (np. Marcin Luter – "Postylla Domowa", Mikołaj Rej – "Postylla", "Postylla Toruńska"), jak i rzymskokatoliccy (np. Jakub Wujek – "Postylla katoliczna", "Postylla mniejsza").
Wikipedia
spędzić pewien czas na stymulowaniu
SJP.pl
taki, który nastąpił po okresie zimnej wojny; pozimnowojenny
SJP.pl
1. przerwa w podróży, zatrzymanie się na pewien czas;
2. miejsce, gdzie stale zatrzymują się określone pojazdy; przystanek; stacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przerwa podczas jazdy, podróży
(1.2) wyznaczone miejsce, gdzie mogą zatrzymywać się pojazdy
(1.3) praw. unieruchomienie pojazdu nie wynikające z warunków lub przepisów ruchu drogowego, które trwa ponad jedną minutę;
forma czasownika.
(2.1) rozk. 2. os. lp. od: postać
Wiktionary
(1.1) Każdy kierowca powinien robić dłuższy postój co cztery godziny.
(1.2) Czekam na postoju taksówek już kwadrans i nie ma żadnej.
(1.3) Całkowity zakaz zatrzymywania i postoju obowiązuje na mostach i wiaduktach.
(2.1) Ty sobie tu postój, a my tymczasem pójdziemy do sklepu.
Wiktionary
IPA: ˈpɔstuj, AS: postui ̯
Wiktionary
rzecz. postojówka ż., postojowe n., postanie n., stanie n., postać ż., stojanka ż., stójka ż.
czas. stać ndk., postać dk.
przym. postojowy
Wiktionary
(1.1) przerwa
(1.2) przystanek, stacja
(1.3) postój pojazdu
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. postępować)
(1.1) dokonany od|postępować.
Wiktionary
rzecz. postęp mrz., postępek mrz., postępowanie n., postępowość ż.
czas. postępować
przym. postępowy
Wiktionary
Zobacz też: Postękalice (kolonia).
Postękalice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie bełchatowskim, w gminie Bełchatów. Według stanu z 28 lipca 2011 roku wieś zamieszkiwało 441 osób.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
1. zmiany zmierzające do polepszenia stanu; rozwój;
2. osiągnięcie kolejnego stopnia w rozwoju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rozwój, osiągnięcie kolejnego etapu
Wiktionary
Postęp – rozwój, udoskonalenie, przejście od niższego do wyższego etapu. Pojęcie postępu pochodzi z filozofii. Wiara w postęp była jedną z podstawowych zasad światopoglądu encyklopedystów francuskich, myślicieli oświecenia oraz XIX-wiecznych pozytywistów.
Wikipedia
(1.1) Jeśli przez całe stulecia zmaganie człowieka z przyrodą oznaczało postęp cywilizacji, to współcześnie potrzebny jest ogromny wysiłek dla ratowania zniekształconego środowiska cywilizowanego człowieka.
Wiktionary
IPA: ˈpɔstɛ̃mp, AS: postẽmp
Wiktionary
rzecz. postępek m., postępy nmos., postępowość ż., postępowiec m., postępowanie n., postępactwo n., postępak mos.
czas. postępować ndk., postąpić dk.
przym. postępowy
przysł. postępowo
Wiktionary
(1.1) progres, progresja
Wiktionary
ironicznie: postępowość
SJP.pl
ironicznie: postępowiec
SJP.pl
zachowanie się, postąpienie w jakiś sposób; czyn; uczynek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pejor. czyn pociągający za sobą negatywne konsekwencje
Wiktionary
(1.1) Ten postępek zaważył na jego dalszych losach.
Wiktionary
IPA: pɔˈstɛ̃mpɛk, AS: postẽmpek
Wiktionary
rzecz. postęp m., postępy nmos., postępowość ż., postępowiec m., postępowanie n., postąpienie n.
czas. postępować ndk., postąpić dk.
przym. postępowy
przysł. postępowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) określony prawem uporządkowany ciąg czynności urzędowych organu wykonującego zadania publiczne (sądu, administracji, prawodawcy)
(1.2) odczasownikowy od|postępować.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Sąd przyjął w postępowaniu za dowód testament zmarłego.
(1.1) Burmistrz wszczął postępowanie administracyjne w zakresie ustalenia warunków zabudowy.
(1.2) Jego postępowanie jest karygodne.
(1.2) Postępowanie dyrektora wobec mnie było niesprawiedliwe. Nie powinien dawać mi nagany za krytykę przełożonego.
Wiktionary
IPA: ˌpɔstɛ̃mpɔˈvãɲɛ, AS: postẽmpovãńe
Wiktionary
rzecz. postęp m., postępek m., postępy nmos., postępowość ż., postępowiec m., postąpienie n.
czas. postępować ndk., postąpić dk.
przym. postępowy
przysł. postępowo
Wiktionary
(1.1) procedura, proces
Wiktionary
czasownik niedokonany (dk. postąpić)
(1.1) działać, czynić coś; wykonywać postępowanie
(1.2) dokonywać postępu
(1.3) zachowywać się
(1.4) obchodzić się z kimś w jakiś sposób
(1.5) pójść w jakimś kierunek, albo za kimś
(1.6) jeźdz. pojeździć stępem
Wiktionary
(1.1) Podczas instalacji oprogramowania postępowałem zgodnie z instrukcjami pojawiającymi się na ekranie.
(1.2) Jego choroba postępuje. Jest coraz gorzej.
(1.3) Postąpię jak mi poradzi lekarz.
(1.4) Proszę ostrożnie postępować ze skondensowanym roztworem chlorowodoru — jego opary są niebezpieczne.
(1.6) Postępujcie trochę, żeby konie się rozgrzały, a potem zaczynamy skoki.
Wiktionary
IPA: ˌpɔstɛ̃mˈpɔvat͡ɕ, AS: postẽmpovać
Wiktionary
rzecz. postęp m., postępek m., postępy nmos., postępowość ż., postępowiec m., postępowanie n., postąpienie
czas. postąpić dk.
przym. postępowy
przysł. postępowo
Wiktionary
potocznie: osoba mające progresywne poglądy, zwolennik postępu; postępowiec, progresista, progresywista
SJP.pl
potocznie: osoba mające progresywne poglądy, zwolennik postępu; postępowicz, progresista, progresywista
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób postępowy
Wiktionary
rzecz. postęp m., postępowanie n., postępek m., postępowość ż.
czas. postępować
przym. postępowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co postępowe; cecha tych, którzy są postępowi
Wiktionary
rzecz. postęp m., postępek m., postępy nmos., postępowiec m., postępowanie n., postąpienie n.
czas. postępować ndk., postąpić dk.
przym. postępowy
przysł. postępowo
Wiktionary
(1.1) progresizm, progresywizm, progresywność
Wiktionary
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: postępowy; bardziej postępowy
SJP.pl
1. o kimś: opowiadający się za nowoczesnymi sposobami myślenia i działania, będący zwolennikiem postępu;
2. o czymś: związany z dążeniem do rozwoju, wyrażający postęp;
3. rzadko: stopniowo wzrastający, nasilający się;
4. w fizyce: ruch postępowy - ruch ciała, podczas którego wszystkie jego punkty przemieszczają się w ten sam sposób;
5. paraliż postępowy - porażenie układu nerwowego występujące w zaawansowanej kile; porażenie postępujące
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wyrażający postęp; też: będący zwolennikiem postępu
(1.2) postępujący, narastający
Wiktionary
IPA: ˌpɔstɛ̃mˈpɔvɨ, AS: postẽmpovy
Wiktionary
rzecz. postęp m., postępek m., postępy nmos., postępowość ż., postępowiec m., postępowanie n., postąpienie n.
czas. postępować ndk., postąpić dk.
przysł. postępowo
Wiktionary
(1.1) awangardowy, innowacyjny, modernistyczny, nowoczesny, prekursorski, progresywny
Wiktionary
1. zmiany zmierzające do polepszenia stanu; rozwój;
2. osiągnięcie kolejnego stopnia w rozwoju
SJP.pl
potocznie, ironicznie: kobieta postępowa
SJP.pl
1. długotrwały brak deszczu i utrzymujące się przez dłuższy czas upały; susza
2. przenośnie: brak kogoś lub czegoś; zastój
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) susza
(1.2) przen. niedobór
Wiktionary
Posucice ( Posutice, Posnice, Poßnitz) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Branice, na Płaskowyżu Prudnicko-Głubczyckim.
Wikipedia
1. w niektórych grach: ruch figurą, pionkiem itp. zgodny z regułami gry
2. czyn; krok (taktyczny lub dyplomatyczny)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|posunąć.
(1.2) czyn, zachowanie, akt
(1.3) szach. ruch bierką, pionem, figurą w szachach, warcabach i innych grach planszowych
Wiktionary
(1.2) Japonia potraktowała embargo na dostawę ropy jako bardzo wrogie posunięcie Stanów Zjednoczonych.
(1.3) Dobry szachista nie liczy dziesięciu posunięć do przodu, wystarczy, że przewiduje o jedno posunięcie więcej niż przeciwnik.
Wiktionary
IPA: ˌpɔsũˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: posũńė̃ńće
Wiktionary
czas. posunąć dk.
rzecz. posuwadło n., posuwanie n., posuwanko n., posuwka ż., posuw mrz., suw mrz.
Wiktionary
(1.3) ruch
Wiktionary
1. przenieść coś do przodu przez sunięcie
2. przenośnie: spotęgować jakieś uczucie, stan psychiczny
3. posunąć się:
a) przejść, przejechać jakąś drogę
b) przenośnie: ośmielić się coś zrobić
c) zrobić miejsce
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. posuwać)
(1.1) dokonany od|posuwać.
czasownik zwrotny dokonany posunąć się (ndk. posuwać się)
(2.1) dokonany od|posuwać się.
(2.2) wykonać działanie skutkujące postępem jakiegoś procesu
Wiktionary
(2.2) Pokazać wam, jak daleko się posunę?
Wiktionary
rzecz. posunięcie n., posuw mrz., posuwadło n., posuwanie n., posuwanko n., posuwka ż., suw mrz.
czas. posuwać, sunąć
Wiktionary
[czytaj: poserfować] spędzić pewien czas na surfowaniu; poserfować
SJP.pl
obumarłe drzewo w lesie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) leśn. martwe lub obumierające drzewa stojące;
Wiktionary
Posusz – martwe lub obumierające drzewa stojące.
Wikipedia
1. wysuszyć wiele czegoś; wysuszyć coś jedno po drugim
2. spędzić pewien czas na suszeniu czegoś
SJP.pl
w technice: przesuwanie się części maszyny, urządzenia w pewnym określonym kierunku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. masz. w maszynach, urządzeniach technicznych itp.: przesuwanie się poszczególnych części danej maszyny lub urządzenia mechanicznego w pewnym określonym kierunku
Wiktionary
(1.1) Strugarka (…) wyposażona jest w posuw mechaniczny realizowany za pomocą napędu łańcuchowego.
Wiktionary
rzecz. posuwanie n., posunięcie n., posuwanko n., posuwadło n., posuwka ż.
czas. posuwać ndk., posunąć dk.
przym. posuwisty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. wulg. puszczalska kobieta
Wiktionary
IPA: ˌpɔsuˈvadwɔ, AS: posuvadu̯o
Wiktionary
czas. posuwać ndk., posunąć dk.
rzecz. posuw mrz., posuwanie ndk., posunięcie dk., posuwka, posuwanko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|posuwać.
(1.2) wulg. o mężczyźnie uprawianie seksu
Wiktionary
IPA: ˌpɔsuˈvãɲɛ, AS: posuvãńe
Wiktionary
czas. posuwać ndk., posunąć dk.
rzecz. posunięcie n., posuwadło n., posuwanko n., posuwka ż., posuw mrz., suw mrz.
przym. posuwisty
przysł. posuwiście
Wiktionary
(1.1) przesuwanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. wulg. stosunek płciowy
Wiktionary
IPA: ˌpɔsuˈvãŋkɔ, AS: posuvãŋko
Wiktionary
rzecz. posuwanie n., posunięcie n., posuwadło n., posuwka ż., posuw mrz.
czas. posuwać ndk., posunąć dk.
Wiktionary
1. sunąc, przenosić coś do przodu
2. przenośnie: potęgować jakieś uczucie, stan psychiczny
3. posuwać się:
a) przechodzić, przejeżdżać jakąś drogę
b) przenośnie: ośmielać się coś robić
c) robić miejsce
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. posunąć)
(1.1) przemieszczać coś do przodu sunąc to
(1.2) znacznie zwiększać nasilenie jakiegoś stanu lub czynu
(1.3) daw. awansować, przenosić kogoś na wyższy status, poziom
(1.4) wulg. odbywać stosunek seksualny jako osobnik aktywny
(1.5) środ. szybko jechać lub iść posuwistym krokiem
czasownik zwrotny niedokonany posuwać się (dk. posunąć się)
(2.1) zmieniać wolno swoje położenie
(2.2) odsuwać się, aby zrobić miejsce komu
(2.3) osiągać wyższy poziom
(2.4) stawać się śmiałym, by coś zrobić
(2.5) ulegać starości w stopniu zauważalnym
(2.6) wulg. uprawiać aktywnie seks ze sobą nawzajem
Wiktionary
(1.3) Za powstańcze zasługi włościanin ten został posunięty na stopień oficera.
Wiktionary
rzecz. posuw mrz., posuwanko n., posuwistość ż., posuwadło n., posuwanie n., posuwka ż., suw mrz.
czas. sunąć, posunąć dk.
przym. posuwisty
przysł. posuwiście
Wiktionary
(1.1) popychać, przemieszczać, przesuwać
(1.2) potęgować, rozwijać
(1.4) bzykać, chędożyć, dymać, pieprzyć, pierdolić, ruchać
(2.1) przeciskać się, przemieszczać się, przesuwać się
(2.2) przesuwać się
(2.3) rozwijać się
(2.4) ośmielać się
(2.5) starzeć się
(2.6) bzykać się, chędożyć się, pieprzyć się, pierdolić się, ruchać się
Wiktionary
1. o chodzie, tańcu: polegający na płynnym posuwaniu się dużymi krokami
2. w technice: posuwający się; również służący do posuwania czegoś; posuwowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) o ruchu, kroku, tańcu: taki, który odznacza się płynnością, brakiem zahamowań i wydłużeniem
(1.2) techn. odbywający się wzdłuż linii prostej; służący do przesuwania lub posuwania czegoś
Wiktionary
(1.1) Don Angelo wysunął się zza stołu z posuwistą gracją podchmielonego czarnego lamparta.
(1.1) Z krzaków wychynęła szczupła postać, zbliżyła się do niej posuwistym, tanecznym krokiem.
(1.2) Działanie mechanizmu jest bardzo proste. Element przesuwny wykonuje ruch posuwisty w prowadnicy Ostoi…
(1.2) Początki multituberkulatów sięgają zapewne końca triasu (Haramiya), kiedy uformował się sposób rozdrabniania pokarmu przez posuwiste, a nie poprzeczne ruchy żuchwy.
Wiktionary
rzecz. suw mrz., posuwanie n., posuw mrz., posuwnica ż., posuwistość ż.
czas. sunąć, suwać ndk., posuwać dk.
przym. posuwowy
przysł. posuwiście, posuwisto
Wiktionary
(1.1) płynny, powłóczysty, koci, zgrabny, powolny; daw. mkły, smarowny
(1.2) posuwowy
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: posuwisto, posuwiście
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. stosunek płciowy
Wiktionary
IPA: pɔˈsufka, AS: posufka
Wiktionary
czas. posuwać ndk., posunąć dk.
rzecz. posuw mrz., posuwanie ndk., posunięcie dk., posuwadło, posuwanko
Wiktionary
duży młot używany w górnictwie do rozbijania brył soli
SJP.pl
Posułt – drewniany młot górniczy. Wykorzystywany przez wielickich górników do wbijania klinów w celu oderwania od ściany (calizny) bloku solnego.
Współcześnie posułt jest elementem herbu Wieliczki oraz logo Muzeum Żup Krakowskich Wieliczka i Kopalni soli „Wieliczka”.
Wikipedia
dawniej: kłótnia, sprzeczka, spór; poswarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. sprzeczka, kłótnia, spór
Wiktionary
(1.1) Często przychodziło między nimi do różnych poswarek, a nawet czasami poszturchali się nawzajem.
Wiktionary
pobawić się beztrosko, radośnie; popsocić, pofiglować, powygłupiać się
SJP.pl
spędzić pewien czas na swingowaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu poniewieskim.
Wiktionary
Poswol (również Pozwoł, Pozwol, lit. "Pasvalys") – miasto na Litwie w okręgu poniewieskim, założone p.n.e. Liczba ludności wynosi około 8700 mieszkańców, powierzchnia 129 tys. ha, a ludność całego okręgu 34 900 ludzi.
Kościół katolicki, eklektyczny, zbudowany w 1787, powiększony w 1886. Pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela. Obok znajduje się dzwonnica z 1907.
Wikipedia
przym. poswolski
Wiktionary
1. kierunek w ruchu robotniczym na przełomie XIX i XX w. zakładający dążenie do tego, co w danych warunkach jest możliwe do osiągnięcia;
2. posybilizm geograficzny - pogląd filozoficzno-naukowy zakładający równowagę i wzajemną zależność między człowiekiem a środowiskiem przyrodniczym
SJP.pl
syczeć przez pewien czas
SJP.pl
rodzaj roślin z monotypowej rodziny posydoniowatych, obejmujący 9 gatunków
SJP.pl
Po
Wikipedia
o cechach posydoniowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
o cechach posydoniowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. mężczyzna lub chłopiec z greckiego ludu zamieszkującego starożytną grecką kolonię w Italii w miejscu współczesnego miasta Paestum
Wiktionary
(1.1) Mowę grecką Posydończycy zatracili po tylu wiekach mieszania się z Tyrreńczykami, z Latynami i innymi cudzoziemcami.
Wiktionary
rzecz. posydonia ż., Posejdon m., Posejdonia ż., Posejdończyk m.
przym. posydoński, posejdoński, Posejdonowy
Wiktionary
(1.1) Posejdończyk
Wiktionary
mający miejsce po sylwestrze, pozostały po sylwestrze itp.
SJP.pl
spędzić pewien czas na symulowaniu
SJP.pl
występujący po synodzie
SJP.pl
1. pokryć coś czymś sypkim; osypać;
2. nasypać, sypnąć czegoś;
3. posypać się:
a) o czymś sypkim, drobnym: pospadać, rozsypać się;
b) przenośnie: pojawić się w dużej ilości;
c) nie udać się
SJP.pl
Po
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|posypać.
Wiktionary
czas. posypać dk.
rzecz. posypka ż.
Wiktionary
1. pokryć coś czymś sypkim; osypać;
2. nasypać, sypnąć czegoś;
3. posypać się:
a) o czymś sypkim, drobnym: pospadać, rozsypać się;
b) przenośnie: pojawić się w dużej ilości;
c) nie udać się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. posypywać)
(1.1) dokonany od|posypywać.
Wiktionary
IPA: pɔˈsɨpat͡ɕ, AS: posypać
Wiktionary
czas. posypywać
rzecz. posypanie n., posypka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) to, czym się coś posypuje
Wiktionary
rzecz. sypanie n., posypanie n., posypywanie n.
czas. posypywać ndk., posypać dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|posypywać.
Wiktionary
czas. posypywać ndk.
rzecz. posypka ż.
Wiktionary
1. pokrywać coś czymś sypkim; osypywać
2. nasypywać, sypać czymś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. posypać)
(1.1) rzucając nakładać na coś warstwę czegoś sypkiego, miałkiego
Wiktionary
(1.1) Do ugotowanego pęczaku dodajemy ugotowaną soczewicę oraz pieczarki z cebulą. Wszystko mieszamy i posypujemy natką pietruszki albo kiełkami.
Wiktionary
IPA: ˌpɔsɨˈpɨvat͡ɕ, AS: posypyvać
Wiktionary
rzecz. posypywanie n., posypka ż.
czas. sypać ndk., posypać dk.
Wiktionary
1. ssać od czasu do czasu;
2. młodzieżowo: być kiepskim, nie nadawać się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. posłać)
(1.1) polecać komuś udanie się gdzieś dla załatwienia czegoś
(1.2) przekazywać za pośrednictwem
(1.3) kierować coś dokądś szybkim ruchem
Wiktionary
rzecz. posłaniec mos., posłanie n., posyłanie n., posyłka ż., poseł mos., posłanka ż., wysłannik mos.
czas. posłać
Wiktionary
(1.1) wyprawiać, wysyłać
(1.2) przekazywać, słać, wysyłać
(1.3) kopać, rzucać, strzelać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. przesyłka, paczka
Wiktionary
rzecz. poselstwo n., poseł mos., posłaniec mos., posłanka ż.
czas. posyłać
Wiktionary
taki, który poszalał (stracił panowanie nad sobą)
SJP.pl
potocznie: zjeść dużo i łapczywie; wsunąć, wtranżolić, spałaszować, wpałaszować, wszamać
SJP.pl
szacunek; także: nienaruszanie czegoś przez szacunek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szacunek skierowany do kogoś lub czegoś; poważanie
Wiktionary
(1.1) Mam poszanowanie u moich uczniów.
Wiktionary
IPA: ˌpɔʃãnɔˈvãɲɛ, AS: pošãnovãńe
Wiktionary
rzecz. szacunek
czas. szanować, poszanować
Wiktionary
(1.1) respekt, poważanie
Wiktionary
1. przestarzale: uszanować;
2. dawniej: utrzymać w porządku
SJP.pl
szantażować przez pewien czas
SJP.pl
podrzeć, rozerwać coś w wielu miejscach
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. poszarpywać)
(1.1) uszkodzić przez rozdzieranie w wielu miejscach
(1.2) szarpać kilka razy
czasownik zwrotny dokonany poszarpać się (ndk. poszarpywać się)
(2.1) ulec rozdarciu w wielu miejscach
(2.2) pot. stoczyć bójkę między sobą
Wiktionary
(1.1) Heniek poszarpał swoją koszulę.
Wiktionary
rzecz. poszarpanie n.
Wiktionary
(2.2) pobić się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poszarzać.
Wiktionary
czas. poszarzać ndk.
Wiktionary
pokryty czymś szarym, pomalowany na szaro
SJP.pl
spędzić pewien czas na szarżowaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poszatkować.
Wiktionary
czas. poszatkować dk.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) postrzegany indywidualnie (a nie jako członek swojej grupy)
Wiktionary
(1.1) Poszczególni żołnierze wcale nie musieli czuć nienawiści do wroga, jednak musieli wykonywać rozkazy.
(1.1) W czasie rajdu zawodnicy zaliczają poszczególne próby czasowe.
Wiktionary
rzecz. szczegół mrz.
przym. szczególny
przysł. szczególnie
Wiktionary
dawniej: poszczególny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poszczekiwać.
Wiktionary
rzecz. nieposzczekiwanie n.
czas. poszczekiwać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pościć.
Wiktionary
czas. pościć ndk.
rzecz. post m., postnik m.
przym. postny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z okresem po zaszczepieniu
Wiktionary
(1.1) Łagodny niepożądany odczyn poszczepienny nie ma szczególnego nasilenia i związany jest z miejscowym obrzękiem kończyny, silnym miejscowym zaczerwienieniem i gorączką.
Wiktionary
przym. szczepienny, szczepionkowy
rzecz. szczep mrz., szczepionka ż.
Wiktionary
zaszczepić po kolei, wiele razy
SJP.pl
szczerzyć przez pewien czas
SJP.pl
spędzić pewien czas na szczotkowaniu
SJP.pl
czynić szczupłym lub szczuplejszym; wyszczuplać, wysmuklać
SJP.pl
czynić szczupłym lub szczuplejszym; wyszczuplać, wysmuklać
SJP.pl
uczynić szczupłym lub szczuplejszym; wyszczuplić, wysmuklić
SJP.pl
dawniej: szczękanie, poszczękiwanie; szczęk
SJP.pl
1. udać się gdzieś
2. skierować się w jakąś stronę, idąc
3. rozpocząć naukę gdzieś lub na jakimś etapie
4. potocznie:
a) udać się
b) zostać wykorzystanym na coś
c) zgodzić się na coś
d) zepsuć się
e) zostać sprzedanym
SJP.pl
taki, który poszerszeniał
SJP.pl
przyrząd do poszerzania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poszerzać.
Wiktionary
IPA: ˌpɔʃɛˈʒãɲɛ, AS: pošežãńe
Wiktionary
czas. poszerzać ndk., poszerzyć dk.
rzecz. poszerzenie
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. poszerzyć)
(1.1) robić coś szerszym, obszerniejszym
(1.2) przen. zwiększać zakres czegoś, uzupełniać o coś lub kogoś
czasownik zwrotny niedokonany poszerzać się (dk. poszerzyć się)
(2.1) robić się szerszym samemu
(2.2) rozprzestrzeniać się
(2.3) uzupełniać swój skład
Wiktionary
(1.2) Posiadanie własnego terytorium poszerza i potwierdza osobowość, usuwa potrzebę czujności, wyzwala poczucie niezagrożenia.
Wiktionary
IPA: pɔˈʃɛʒat͡ɕ, AS: pošežać
Wiktionary
rzecz. szerokość ż., poszerzanie n., poszerzenie n.
czas. szerzyć ndk.
przym. szeroki
przysł. szeroko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poszerzyć.
Wiktionary
IPA: ˌpɔʃɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: pošežẽńe
Wiktionary
czas. poszerzać ndk., poszerzyć dk.
rzecz. poszerzanie
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. poszerzać)
(1.1) dokonany od|poszerzać.
Wiktionary
rzecz. poszerzanie n., poszerzenie n., szerokość ż.
czas. szerzyć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim;
Wiktionary
Poszeszupie – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim, w gminie Rutka-Tartak.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
przym. poszeszupski
Wiktionary
ozdobna chusteczka noszona w górnej kieszonce marynarki (brustaszy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chustka wkładana do górnej kieszeni marynarki (brustaszy);
Wiktionary
Poszetka (fr. "pochette") – ozdobna chusteczka wkładana do górnej kieszonki w marynarce (brustaszy), zwykle o wymiarach 35 × 35 cm.
Wikipedia
IPA: pɔˈʃɛtka, AS: pošetka
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) kulin. podgrzewać bez doprowadzania do wrzenia, tak by białko mięsa lub jajek nie ścięło się do końca
Wiktionary
(1.1) Ja najpierw przygotowuję sos, a dopiero pod koniec gotowania poszetuję w nim piersi kurczaka.
Wiktionary
rzecz. poszetowanie n.
Wiktionary
jajka poszetowe - jajka w koszulce
SJP.pl
zdrobnienie od: poszewka; jasiek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: poszewka
Wiktionary
IPA: ˌpɔʃɛˈvɛt͡ʃka, AS: poševečka
Wiktionary
rzecz. poszwa, poszewka
przym. poszewkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kraw. wymienialne pokrycie na pościel
Wiktionary
Poszewka – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie węgrowskim, w gminie Miedzna, nad rzeką Miedzanką. Ma status sołectwa.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą gromady Poszewka, po jej likwidacji w gromadzie Miedzna. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wikipedia
rzecz. poszeweczka ż., poszwa ż.
przym. poszewkowy
Wiktionary
(1.1) powłoczka
Wiktionary
spędzić pewien czas na szkalowaniu
SJP.pl
1. źle załatwić, pokpić (sprawę);
2. poszkapić się - pomylić się, zrobić głupstwo
SJP.pl
spędzić pewien czas na szkicowaniu
SJP.pl
rzadko: powstawiać szyby; wyszklić
SJP.pl
człowiek poszkodowany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która ucierpiała w wyniku wypadku lub innego nieszczęśliwego zdarzenia
forma czasownika.
(2.1) ims. przymiotnikowy bierny od: poszkodować
Wiktionary
(1.1) Poszkodowany w wypadku otrzymał wysokie odszkodowanie.
Wiktionary
IPA: ˌpɔʃkɔdɔˈvãnɨ, AS: poškodovãny
Wiktionary
rzecz. poszkodowanie n., szkoda ż.
:: fż. poszkodowana ż.
czas. szkoda, poszkodować dk.
wykrz. szkoda
przysł. szkoda
Wiktionary
spędzić pewien czas na szkoleniu kogoś
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. wcześniej będący własnością szlachty lub w jej władaniu
(1.2) hist. powstały wskutek zaniku szlachty
Wiktionary
rzecz. szlachta ż., szlacheckość ż.
przym. szlachecki
Wiktionary
czasownik
(1.1) gw-pl|Kresy, Galicja. poobrażać
Wiktionary
(1.1) — Oto frajla (panna) — mówi jeden z tych ulicznych rycerzy, — poszlagowała ludzi, a teraz myśli, że będziemy z nią kunirować…
— Feca jedna! — dodaje drugi, szarpiąc odzież Kaśki.
Wiktionary
1. fakt, przemawiający za interpretacją jakiejś sytuacji w określony sposób;
2. niebezpośredni dowód winy, okoliczność przemawiająca na niekorzyść oskarżonego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fakt nieudowodniony, który jednak przemawia za określoną interpretacją czegoś
(1.2) niebezpośredni dowód na uwikłanie, winę, itp.
Wiktionary
Zobacz też: dowód pośredni.
Poszlaka (ang. "Get a Clue") – amerykański film należący do kategorii Disney Channel Original Movies.
Wikipedia
(1.1) Po obu stronach szeregu domów stały garaże, więc do ogrodów można się było dostać tylko przez domy. To jeszcze nie był dowód, ale silna poszlaka.
(1.1) Tak też uważał Sąd Apelacyjny, do którego odwołał się mecenas Paschalski. Uznano, że poszlaki były wątłe i niepewne, zwłaszcza podobieństwo papieru i sznurka.
Wiktionary
IPA: pɔˈʃlaka, AS: pošlaka
Wiktionary
przym. poszlakowy
Wiktionary
(1.1) przesłanka, ślad, objaw, oznaka, przejaw, symptom
Wiktionary
dawniej:
1. obwinić, posądzić;
2. dojść do czegoś po śladach, znakach; odkryć, wykryć
SJP.pl
cecha czegoś opartego na poszlakach
SJP.pl
oparty na poszlakach, bez dowodów
SJP.pl
spędzić pewien czas na szlifowaniu
SJP.pl
spędzić pewien czas na szlochaniu
SJP.pl
spędzić pewien czas na szpachlowaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poszpanować.
Wiktionary
czas. poszpanować dk.
Wiktionary
spędzić pewien czas na szpiegowaniu
SJP.pl
1. następujący po okresie pobytu w szpitalu;
2. pozostały po dawnym szpitalu
SJP.pl
potocznie: mówić przez jakiś czas po niemiecku; poszwargolić, poszwargotać
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zatrzymać
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. zacerować, pocerować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poszukać.
Wiktionary
IPA: ˌpɔʃuˈkãɲɛ, AS: pošukãńe
Wiktionary
rzecz. poszukiwacz mos., poszukiwany mos.
czas. szukać
przym. poszukiwany
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. poszukiwać)
(1.1) dokonany od|poszukiwać.
Wiktionary
(1.1) Akurat wygasał kontrakt i Waits musiał poszukać innego mecenasa.
Wiktionary
IPA: pɔˈʃukat͡ɕ, AS: pošukać
Wiktionary
rzecz. poszukiwacz mos., poszukiwany mos., poszukiwana ż.
czas. szukać
przym. poszukiwany
Wiktionary
1. osoba prowadząca działania w celu odnalezienia lub pozyskania kogoś lub czegoś;
2. naukowiec prowadzący badania w celu odkrycia lub odnalezienia czegoś nieznanego lub ukrytego;
3. osoba starająca się zdobyć jakieś informacje;
4. osoba prowadząca burzliwe życie, awanturnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która czegoś poszukuje
Wiktionary
(1.1) Zagraniczni poszukiwacze żon wolą dziewczyny mające wyższe wykształcenie.
Wiktionary
IPA: ˌpɔʃuˈcivat͡ʃ, AS: pošuḱivač
Wiktionary
rzecz. poszukiwanie n., poszukanie n., szukanie n., poszukiwany mos., poszukiwana ż., poszukiwania lm nm., przeszukiwanie n., przeszukanie n., szukacz mos./mrz., szukaczka ż.
:: fż. poszukiwaczka ż.
czas. poszukiwać ndk., poszukać dk., szukać ndk., przeszukać dk., przeszukiwać ndk.
przym. poszukiwawczy
Wiktionary
(1.1) eksplorator; gw. Górny Śląsk sznupok
Wiktionary
1. kobieta prowadząca działania w celu odnalezienia lub pozyskania kogoś lub czegoś;
2. kobieta - naukowiec prowadząca badania w celu odkrycia lub odnalezienia czegoś nieznanego lub ukrytego;
3. kobieta starająca się zdobyć jakieś informacje;
4. kobieta prowadząca burzliwe życie, awanturnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: poszukiwacz
Wiktionary
IPA: ˌpɔʃuciˈvat͡ʃka, AS: pošuḱivačka
Wiktionary
czas. szukać, poszukiwać ndk.
rzecz. poszukiwanie n., poszukiwacz m., poszukiwania nmos., poszukiwany mos.
przym. poszukiwany
Wiktionary
1. prowadzić działania w celu odnaleźienia lub pozyskać kogoś lub czegoś;
2. prowadzić badania w celu odkrycia lub odnalezienia czegoś nieznanego lub ukrytego;
3. starać się zdobyć jakieś informacje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, której szuka policja
forma przymiotnika.
(2.1) ż. lp. od: poszukiwany
forma czasownika.
(3.1) fż. ims. przymiotnikowego biernego od: poszukiwać
Wiktionary
(1.1) Nie zdołano ująć poszukiwanej, która zapewne czmychnęła na drugą stronę Alp.
Wiktionary
rzecz. poszukiwania lm nm., poszukiwanie n.
:: fm. poszukiwany mos.
czas. szukać, poszukać dk., poszukiwać ndk.
przym. poszukujący, poszukiwany
ims. poszukujący
Wiktionary
1. prowadzić działania w celu odnaleźienia lub pozyskać kogoś lub czegoś;
2. prowadzić badania w celu odkrycia lub odnalezienia czegoś nieznanego lub ukrytego;
3. starać się zdobyć jakieś informacje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) działania prowadzące do odnalezienia osób lub rzeczy
(1.2) działania prowadzące do odkrycia lub wynalezienia
(1.3) szt. nowatorskie działania artystyczne
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: poszukiwanie
Wiktionary
Poszukiwania (oryg. "The Search") – amerykański film wojenny z 1948 roku w reżyserii Freda Zinnemanna. W rolach głównych wystąpili Montgomery Clift, Ivan Jandl, Jarmila Novotná i Aline MacMahon.
Zdjęcia do filmu zostały nakręcone w niemieckich miastach zniszczonych przez wojnę: Ingolstadt, Norymberga i Würzburg.
Wikipedia
(1.1) W godzinach wieczornych przerwano poszukiwania na terenie cegielni.
(1.2) Przedsiębiorstwo nie zaprzestało poszukiwań złóż w Afryce.
(1.3) Inspirację do swych artystycznych poszukiwań czerpał przede wszystkim z Biblii.
Wiktionary
rzecz. poszukiwana ż., poszukiwany mos., poszukiwacz mos., poszukiwaczka ż., poszukiwanie n.
czas. poszukiwać ndk.
przym. poszukiwany
Wiktionary
1. prowadzić działania w celu odnaleźienia lub pozyskać kogoś lub czegoś;
2. prowadzić badania w celu odkrycia lub odnalezienia czegoś nieznanego lub ukrytego;
3. starać się zdobyć jakieś informacje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poszukiwać.
(1.2) podejmowanie działań w celu odszukania
Wiktionary
(1.1) Każdej nocy włóczęga błąkał się ulicami w poszukiwaniu schronienia.
(1.2) Używanie Mocy w celu wpływania na świecki wszechświat nieuchronnie korumpuje, więc wszyscy użytkownicy jasnej strony albo stają się drobiazgowymi żandarmami, albo uciekają się do taoistycznej medytacji w poszukiwaniu absolutnej prawdy.
Wiktionary
IPA: ˌpɔʃuciˈvãɲɛ, AS: pošuḱivãńe
Wiktionary
czas. poszukiwać, szukać
rzecz. poszukiwana ż., poszukiwany mos., poszukiwania nmos., szukanie n., poszukiwacz mos., poszukiwaczka ż.
przym. poszukiwany
Wiktionary
człowiek poszukiwany (zwykle przez policję)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, której poszukuje policja
przymiotnik
(2.1) cieszący się dużym popytem
(2.2) mający dobrą opinię
forma czasownika.
(3.1) ims. przymiotnikowy bierny od: poszukiwać
Wiktionary
Poszukiwany (ang. "Most Wanted") – amerykański thriller z 1997 roku napisany przez Keenena Ivory'ego Wayansa oraz wyreżyserowany przez Davida Hogana. Wyprodukowany przez New Line Cinema.
Premiera filmu miała miejsce 10 października 1997 roku w Stanach Zjednoczonych.
Wikipedia
(1.1) Udało nam się ująć poszukiwanego w hoteliku w Nowym Targu.
(2.1) Banany w czasach PRL-u należały do poszukiwanych towarów.
(2.2) Jeździł z grupami do Ziemi Świętej, będąc poszukiwanym przewodnikiem.
Wiktionary
rzecz. poszukiwana ż., poszukiwaczka ż., poszukiwacz mos., poszukanie n., poszukiwania lm nm., poszukiwanie n.
czas. szukać, poszukać dk., poszukiwać ndk.
przym. poszukujący
ims. poszukujący
Wiktionary
(2.2) wzięty
Wiktionary
1. prowadzić działania w celu odnaleźienia lub pozyskać kogoś lub czegoś;
2. prowadzić badania w celu odkrycia lub odnalezienia czegoś nieznanego lub ukrytego;
3. starać się zdobyć jakieś informacje
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. poszukać)
(1.1) starać się znaleźć coś ukrytego lub zgubionego
(1.2) starać się coś osiągnąć, zdobyć
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) prowadzić badania w celu poznania czegoś, odkrycia
Wiktionary
(1.1) Słyszałam, że policja poszukiwała kiedyś ojca Marcina.
(1.2) Wybrałem odosobnienie, by poszukiwać sensu życia.
(2.1) Naukowcy od wielu lat poszukują bozonu Higgsa.
Wiktionary
IPA: ˌpɔʃuˈcivat͡ɕ, AS: pošuḱivać
Wiktionary
przym. poszukiwany
rzecz. poszukiwana ż., poszukiwany mos., poszukiwania nmos., poszukiwanie n., poszukiwacz m., poszukiwaczka ż.
czas. szukać
Wiktionary
(1) szukać
Wiktionary
1. prowadzić działania w celu odnaleźienia lub pozyskać kogoś lub czegoś;
2. prowadzić badania w celu odkrycia lub odnalezienia czegoś nieznanego lub ukrytego;
3. starać się zdobyć jakieś informacje
SJP.pl
przytłumiony, jednostajny szum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. stały, cichy szum
Wiktionary
czas. zaszumić
Wiktionary
(1.1) szelest
Wiktionary
podwodna część budowli wodnej, piętrzącej lub upustowej, położona poniżej progu wodnego, chroniąca dno cieku wodnego przed rozmywaniem
SJP.pl
Po
Wikipedia
dawniej: natrzeć buty szuwaksem (czarną pastą); naszuwaksować, wyszuwaksować, naszwarcować, wyszwarcować, poszwarcować
SJP.pl
duża poszewka, np. na poduszkę czy kołdrę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kraw. element pościeli, którym powleka się pierzynę, kołdrę lub poduszkę
Wiktionary
IPA: ˈpɔʃfa, AS: pošfa
Wiktionary
rzecz. pochwa ż.
:: zdrobn. poszewka ż., poszeweczka ż.
czas. poszyć dk.
przym. poszewkowy
Wiktionary
potocznie: mówić przez jakiś czas po niemiecku; poszprechać, poszwargotać
SJP.pl
1. mówić przez jakiś czas w niezrozumiałym języku;
2. mówić przez jakiś czas po niemiecku; poszwargolić, poszprechać
SJP.pl
1. szyć przez jakiś czas;
2. uszyć wiele rzeczy;
3. pokryć, wykonać wierzchnią warstwę czegoś;
4. założyć szwy w wielu miejscach; pozszywać;
5. środowiskowo: pokryć dach słomą;
6. pokryć materiałem szkielet konstrukcyjny pojazdu;
7. o roślinach: rosnąc, pokryć jakąś powierzchnię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. zewnętrzna okładzina rozpięta na szkieletowej konstrukcji, np. statku, samolotu, dachu, namiotu itp.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Luke uświadamia sobie, że poszycie maszyny kroczącej jest zbyt wytrzymałe, by przebiły je lasery, co oznacza, że będą musieli podlecieć przerażająco blisko, by owinąć nogi maszyn linkami harpunów.
Wiktionary
przym. poszyty
czas. szyć
Wiktionary
1. spędzić pewien czas na wytwarzaniu ubrania przy pomocy szydełka; poszydłować;
2. środowiskowo: poprawić wygląd dredów przy pomocy szydełka fryzjerskiego
SJP.pl
spędzić pewien czas na wytwarzaniu ubrania przy pomocy szydełka; poszydełkować
SJP.pl
rzeczownik, liczba mnoga
(1.1) śrpol. bicie w kark i szyję
Wiktionary
(1.1) Plwali i poszyjki ciężkiemi bili jego naśliczniejsze oblicze. → Pluli i mocnymi ciosami w kark bili go (jego najśliczniejsze oblicze).
Wiktionary
IPA: pɔˈʃɨjci, AS: pošyi ̯ḱi
Wiktionary
(1.1) współcz. środ. karczycho
Wiktionary
dawniej: zszyte i oprawione w okładkę arkusze papieru
SJP.pl
Poszyt ("libell, libellus, volumen, wolumen") - grupa składek, bifoliów lub kart, zszyta i oprawna zazwyczaj w półsztywny karton, stanowiąca najczęściej jednostkę inwentarzową lub jej część.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) pszcz. zasklepiony, zamknięty w komórkach plasterastra woskowym wieczkiem (plaster miodu)
Wiktionary
rzecz. poszycie n.
czas. poszyć
Wiktionary
1. szyć przez jakiś czas;
2. uszyć wiele rzeczy;
3. pokryć, wykonać wierzchnią warstwę czegoś;
4. założyć szwy w wielu miejscach; pozszywać;
5. środowiskowo: pokryć dach słomą;
6. pokryć materiałem szkielet konstrukcyjny pojazdu;
7. o roślinach: rosnąc, pokryć jakąś powierzchnię
SJP.pl
spędzić pewien czas na sączeniu czegoś, np. drinka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|posądzać.
Wiktionary
czas. sądzić, posądzać ndk.
rzecz. neosędzia mos.
Wiktionary
czasownik
(1.1) zarzucać komuś coś, obwiniać kogoś
Wiktionary
(1.1) Nikogo z przemawiających na ekranie podczas tej kampanii nie posądzam bowiem o to, ze smaruje chleb z obu stron margaryną.
Wiktionary
IPA: pɔˈsɔ̃nd͡zat͡ɕ, AS: posõnʒać
Wiktionary
rzecz. posądzenie n., posądzanie n., neosędzia mos.
czas. sądzić, posądzić dk.
Wiktionary
(1.1) podejrzewać
Wiktionary
czasownik
(1.1) zarzucić coś komuś, obwinić
Wiktionary
(1.1) Zniszczenie Alderaana – miłującego pokój, ukochanego świata, zamieszkałego przez miliardy istot – przekona zwykłych obywateli Imperium, że nie mogą sobie pozwolić, by ktoś ich posądził o współudział w zbrodniach rebeliantów.
Wiktionary
czas. posądzać, sądzić
Wiktionary
rzeźba przedstawiająca człowieka lub (rzadziej) zwierzę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. rzeźba przedstawiająca człowieka lub zwierzę
Wiktionary
Posąg (także statua, figura) – pełnoplastyczna rzeźba przedstawiająca postać ludzką (czasem na koniu), rzadziej zwierzęcia.
Rzeźba ta może być wykonana z kamienia, drewna, ceramiki itp. Zwykle jest ustawiana na postumencie, czasem w niszy. W odniesieniu do figur ludzkich najczęściej stosuje się terminy "posąg" lub "statua". Przy niewielkich rozmiarach rzeźb kultowych lub dekoracyjnych właściwszy jest termin "figurka".
Wikipedia
(1.1) Filipiakówna stała wciąż bez ruchu, jak blady posąg marmurowy z gapiowato otwartymi ustami.
Wiktionary
IPA: ˈpɔsɔ̃ŋk, AS: posõŋk
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. posążek m.
przym. posągowy
przysł. posągowo
Wiktionary
(1.1) figura, statua
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób majestatyczny, niczym posąg
(1.2) stojąc mocno jak posąg
Wiktionary
rzecz. posąg mrz., posągowość ż.
:: zdrobn. posążek mrz.
przym. posągowy
Wiktionary
(1.1) dostojnie, majestatycznie, wspaniale, wyniośle
(1.2) nieruchomo
Wiktionary
1. o doskonałym kształcie, piękny, mogący być modelem dla posągu;
2. wyniosły, majestatyczny, monumentalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cechy posągu
Wiktionary
rzecz. posąg mrz., posążek mrz.
przysł. posągowo
Wiktionary
zdrobnienie od: posąg; statuetka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: posąg
(1.2) mały posąg, rzeźba
Wiktionary
IPA: pɔˈsɔ̃w̃ʒɛk, AS: posõũ̯žek
Wiktionary
rzecz. posąg m.
przym. posągowy
przysł. posągowo
Wiktionary
spędzić pewien czas na sędziowaniu
SJP.pl
rzadko, gwarowo: melancholia, żal, smutek
SJP.pl
przysłówek
(1.1) smutno, przygnębiająco
Wiktionary
(1.1) Od śmierci babci, dziadek wygląda raczej posępnie.
Wiktionary
czas. posępnieć ndk.
przym. posępny
rzecz. posępność ż.
Wiktionary
(1.1) ponuro
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: posępnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: posępny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, kto posępny; cecha tego, co posępne
Wiktionary
rzecz. posępnienie n., sposępnienie n.
czas. posępnieć ndk., sposępnieć dk.
przym. posępny
przysł. posępnie
Wiktionary
(1.1) ponurość
Wiktionary
1. okazujący swoim wyglądem i zachowaniem przygnębienie i smutek;
2. budzący przykre uczucia lub smutny nastrój
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) okazujący smutek lub przygnębienie
(1.2) wywołujący przykre uczucia: smutek, przybicie, itp.
Wiktionary
czas. posępnieć, zasępić się
rzecz. posępność ż.
przysł. posępnie
Wiktionary
(1.1) pochmurny, ponury, poważny, przygnębiony, smutny
(1.2) przygnębiający, grobowy, odpychający, srogi
Wiktionary
skrót od: posłowie (używany w opisach bibliograficznych książek)
SJP.pl
skrót
(1.1) = posłowie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: posłanka
Wiktionary
rzecz. posłanka ż.
Wiktionary
1. miejsce do spania z rozesłaną pościelą;
2. nauka płynąca z dzieła sztuki;
3. uroczyste pismo, skierowane do kogoś przez wybitną osobistość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|posłać. (pościelić)
(1.2) odczasownikowy od|posłać. (wysyłać)
(1.3) miejsce do spania z przygotowaną pościelą
(1.4) nauka, przekaz ideowy zawarty w dziele sztuki
(1.5) uroczysty tekst zawierający podniosły przekaz
Wiktionary
Posłanie − przedmioty umożliwiające wypoczynek i sen w łóżku. Termin "posłanie" używany jest współcześnie naprzemiennie z terminem "pościel", choć mianem pościeli oznaczało się zazwyczaj wierzchnie elementy posłania − w tym dawniej pierzyny (rodzaj kołdry).
Wikipedia
rzecz. posłanko n., wysłannik mos., posłaniec mos.
czas. posyłać, słać
Wiktionary
(1.1) pościelenie, rozesłanie, wyścielenie
(1.2) wysyłanie, posyłka
(1.4) przesłanie
(1.5) przesłanie
Wiktionary
1. człowiek posłany w celu załatwienia jakiegoś polecenia, dostarczenia czegoś;
2. człowiek zawodowo zajmujący się dostarczaniem przesyłek; goniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. albo podn. osoba posłana przez kogoś w celu przekazania wiadomości albo wykonania jakiejś misji
(1.2) urz. pracownik, który ma powierzony obowiązek doręczania dokumentów i przesyłek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Hermes był posłańcem bogów.
Wiktionary
IPA: pɔˈswãɲɛt͡s, AS: posu̯ãńec
Wiktionary
rzecz. poseł m., posłanka ż., poselstwo n., posłannictwo n., posyłka ż., posyłanie n., posłanie n.
czas. posyłać ndk., posłać dk.
przym. poselski
Wiktionary
(1.1) wysłannik, poseł
(1.2) kurier; przest. umyślny
Wiktionary
1. członkini parlamentu;
2. przedstawicielka dyplomatyczna państwa wysłana w jakiejś misji;
3. kobieta wysłana w celu załatwienia jakiejś sprawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. członkini izby niższej parlamentu
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. i B., W. lm. od: posłanko
Wiktionary
IPA: pɔˈswãnka, AS: posu̯ãnka
Wiktionary
rzecz. posłaniec mos., posłaneczka ż., poseł, poselstwo, posyłka
przym. poselski
czas. posłować, posłać, posyłać
Wiktionary
(1.1) posełka
Wiktionary
1. członkini parlamentu;
2. przedstawicielka dyplomatyczna państwa wysłana w jakiejś misji;
3. kobieta wysłana w celu załatwienia jakiejś sprawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: posłanie
(1.2) małe posłanie
forma rzeczownika.
(2.1) W. lp. od: posłanka
Wiktionary
rzecz. posłanie n.
czas. posłać dk.
przym. posłaniowy
Wiktionary
misja, ważne zadanie podejmowane dla dobra innych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wzniosłe zadanie, apostolstwo
Wiktionary
Posłannictwo – starokatolickie pismo (organ) wydawane przez Polski Narodowy Kościół Katolicki, który od 1951 roku nosi nazwę: Kościół Polskokatolicki, w którym prezentowane były artykuły, reportaże i wiadomości z życia tegoż Kościoła.
Wikipedia
rzecz. posłaniec mos.
Wiktionary
dawniej: kobieta posłana w celu załatwienia jakiegoś polecenia, dostarczenia czegoś, przekazania informacji; wysłanniczka
SJP.pl
dawniej: człowiek posłany w celu załatwienia jakiegoś polecenia, dostarczenia czegoś, przekazania informacji; posłaniec, wysłannik
SJP.pl
ułożyć pościel, przygotować łóżko do spania
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) dokonany od|posyłać. (np. paczkę, coś gdzieś)
(1.2) dokonany od|słać. (łóżko)
Wiktionary
(1.1) Poczwórne działo frachtowca wypaliło i zdjęło przeciwników – dwóch obróciło w pył, a trzeciego, tego zmodyfikowanego, posłało po spirali w otwartą przestrzeń.
Wiktionary
IPA: ˈpɔswat͡ɕ, AS: posu̯ać
Wiktionary
rzecz. posłaniec m., wysłannik mos., poseł mos., posłanka ż., posłanko n.
czas. posyłać, słać
Wiktionary
czasownik
(1.1) dodać cukru do pożywienia
Wiktionary
rzecz. słodzenie n., słodzik mrz.
przym. słodziaśny
czas. słodzić, osłodzić
Wiktionary
wynikający z działania słońca
SJP.pl
krzew, krzewinka lub roślina zielna z rodziny posłonkowatych
SJP.pl
Po
Wikipedia
o cechach posłonkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
o cechach posłonkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
1. być posłem w parlamencie;
2. zostać wysłanym w celu załatwienia jakiejś sprawy
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) sprawować poselstwo
Wiktionary
przym. poselski
rzecz. poseł mos., posłanka ż.
Wiktionary
uwagi wydawcy lub autora umieszczane na końcu książki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) uwagi od wydawcy lub autora umieszczane na końcu książki;
forma rzeczownika.
(2.1) M. i W. lm. od: poseł
Wiktionary
Po
Wikipedia
(1.1) Motywy wydania swojej książki, autor zawarł w posłowiu.
(2.1) W spotkaniu przedwyborczym wzięli udział dwaj posłowie i trzy posłanki.
Wiktionary
IPA: pɔˈswɔvʲjɛ, AS: posu̯ovʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. słowo n., przysłowie n.
przysł. bezsłownie
Wiktionary
(1.1) skr. posł.
Wiktionary
podporządkowanie się dyscyplinie, subordynacja, karność, uległość, posłuszeństwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) poddawanie się czyimś wymaganiom
(1.2) uznawanie czyjego autorytetu
Wiktionary
rzecz. posłuchanie n., posłuszeństwo n.
czas. posłuchać
przym. posłuchalny
przysł. posłusznie
Wiktionary
(1.1) posłuszeństwo
(1.2) podległość
Wiktionary
zwrot używany w celu podkreślenia tego, co chce się powiedzieć; słuchaj
SJP.pl
dawniej:
1. audiencja;
2. uznawanie czyjegoś autorytetu; posłuch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odebranie dźwięku za pośrednictwem narządu słuchu
(1.2) przyjęcie kogoś (zwykle niższego stopniem) w celu wysłuchania jego próśb, życzeń itp.
(1.3) wykonanie prośby lub rozkazu
Wiktionary
(1.1) Zanim został wynaleziony gramofon, jedyną możliwością posłuchania muzyki było chodzenie na koncerty.
(1.2) Obaj inżynierowie wyjechali nazajutrz na noc do Kairu, gdzie mieli odwiedzić rezydenta angielskiego i być na posłuchaniu u wicekróla.
Wiktionary
rzecz. posłuch mrz.
czas. posłuchać
Wiktionary
(1.1) audiencja
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. słuchać)
(1.1) słuchać czegoś przez pewien czas
(1.2) poddać się czyjejś decyzji; wypełnić czyjeś polecenie
czasownik zwrotny dokonany posłuchać się (ndk. słuchać się)
(2.1) poddać się czyjejś decyzji; wypełnić czyjeś polecenie
Wiktionary
(1.1) Posłuchaj pan, panie podróżny, co się zdarzyło na Próżnej: / mieszkała tam Jagna dobra i czysta i chodził do niej Jan kancelista.
Wiktionary
rzecz. słuchanka ż., posłuch mrz., posłuchalność ż., posłuchanie n.
czas. słuchać ndk.
przym. posłuchalny
Wiktionary
(1.2) posłuchać się
(2.1) posłuchać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. wykonanie jakiejś czynności w służbie dla kogoś, okazanie pomocy, obsłużenie kogoś
(1.2) daw. osoba usłużna, pomocna komuś dla jakiegoś dzieła
(1.3) daw. zrobienie czegoś wartościowego dla sprawy, dla idei
(1.4) kośc. w Kościele urząd powierzany wiernemu świeckiemu dla wypełnienia określonych zadań, przede wszystkim podczas liturgii lub w związku z nią;
Wiktionary
Posługa (łac. "ministerium"; dawniej święcenia niższe, w tradycji wschodniej chirotesja, gr. "χειροθεσία") – w chrześcijaństwie jest to urząd powierzany przez biskupa (rzadziej też przez prezbitera) wiernemu, który ma pełnić określone zadania w Kościele (w liturgii i poza nią).
Wikipedia
(1.1) Przeznaczali ją do najgorszych posług, ale się nie poddawała.
(1.2) Wnuczka stała się jej niezbędną posługą, robiła sprawunki i przynosiła węgiel.
(1.3) Siedząc w młodości nad książkami, oddał posługę swoim obecnym pacjentom.
(1.4) Klerycy przyjęli posługę akolitatu z rąk prowincjała.
Wiktionary
czas. posługiwać ndk., posłużyć dk.
rzecz. posługiwanie n., posługacz m.
Wiktionary
(1.1) pomoc
(1.3) przysługa
Wiktionary
dawniej: osoba wykonująca ciężkie prace pomocnicze; posługujący
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna, którego zadaniem jest wykonywanie cięższych prace pomocniczych, np. w szpitalu lub pensjonacie
Wiktionary
rzecz. posługa ż., posługiwacz m., posługiwaczka ż., posługiwanie n., posłużenie n.
:: fż. posługaczka
czas. posługiwać ndk., posłużyć dk.
przym. posłużny
Wiktionary
(1.1) posługiwacz
Wiktionary
dawniej: kobieta wykonująca ciężkie prace pomocnicze; posługująca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wyręczanie kogoś w pracach, zwłaszcza domowych
(1.2) sprawowanie posługi duszpasterskiej
Wiktionary
IPA: ˌpɔswuɟiˈvãɲɛ, AS: posu̯uǵivãńe
Wiktionary
rzecz. posługa ż., służąca ż., posługacz mos.
czas. posługiwać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) wykonywać za kogoś pracę
czasownik zwrotny
(2.1) książk. używać czegoś przy wykonywaniu jakiejś czynności lub do osiągania jakiegoś celu
Wiktionary
(1.1) [...] Sługa to człowiek, który chce posługiwać swojemu Panu i uznaje to za zaszczyt, bez względu na trudności zewnętrzne i wewnętrzne, których doznaje. [...]
(2.1) „Kobieta doskonale opanowała milczenie, może dlatego, że tym właśnie językiem posługuje się precyzyjnie od wieków.”
(2.1) Członkowie tego zespołu posługują się różnymi pseudonimami.
Wiktionary
IPA: ˌpɔswuˈɟivat͡ɕ, AS: posu̯uǵivać
Wiktionary
rzecz. posługa ż., posługiwanie n., służka ż./mos.
Wiktionary
(1.1) służyć, usługiwać
(2.1) stosować, używać
Wiktionary
Posługowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, w gminie Janowiec Wielkopolski.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 187 mieszkańców. Jest piętnastą co do wielkości miejscowością gminy Janowiec Wielkopolski.
Wikipedia
dawniej: kobieta wykonująca ciężkie prace pomocnicze; posługaczka
SJP.pl
dawniej: osoba wykonująca ciężkie prace pomocnicze; posługacz
SJP.pl
taki, który posłupiał; osłupiały
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) postawa zgody na wykonywanie cudzych poleceń, rozkazów
Wiktionary
Posłuszeństwo – w ludzkim zachowaniu, forma społecznego wpływu, w której osoba podporządkowuje się wyraźnym wskazówkom czy poleceniom od osoby obdarzonej władzą czy autorytetem.
Wikipedia
(1.1) Samotność, milczenie, modlitwa i okazałość nabożeństwa podziałały skutecznie na duszę młodziuchnego Placyda. Z jak największą więc ochotą i skwapliwością pełnił wszystkie obowiązki i posługi, jakie mu nakazywało posłuszeństwo, każdemu starał się przysłużyć, każdego zobowiązać serdeczną życzliwością i uprzejmością.
Wiktionary
rzecz. posłuch m., posłuszność ż.
przym. posłuszny
przysł. posłusznie
Wiktionary
(1.1) posłuch; przest. powolność
Wiktionary
dawniej: kobieta wykonująca prace pomocnicze w klasztorze prawosławnym
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób posłuszny
Wiktionary
(1.1) Milicjant posłusznie przecisnął się między pierwszym fotelem a ławą i zajął wskazane przez partyjnego bonzę miejsce.
Wiktionary
rzecz. posłuszeństwo n., posłuszność ż., posłuch m.
przym. posłuszny
Wiktionary
(1.1) ulegle
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: posłusznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: posłuszny
SJP.pl
dawniej: osoba wykonująca prace pomocnicze w klasztorze prawosławnym
SJP.pl
Posłusznik ("nowicjusz") – osoba przygotowująca się do życia monastycznego. Przebywa on w monasterze razem z innymi braćmi, ale nie jest jeszcze mnichem.
Okres nowicjatu ("cs. posłuszanije") trwa trzy lata. Po tym czasie posłusznik (odpowiednik żeński: "posłusznica") podejmuje decyzję w sprawie dalszego życia monastycznego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co posłuszne; cecha tych, którzy są posłuszni
Wiktionary
rzecz. posłuszeństwo n., posłusznik m., posłusznica ż.
przym. posłuszny
przysł. posłusznie
Wiktionary
(1.1) uległość
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) spełniający bez protestu polecenia
(1.2) poddający się działaniom lub woli innej osoby
Wiktionary
(1.2) I wtedy Gierek, człowiek układny, z natury posłuszny, po raz pierwszy stanowczo powiedział "nie" centrali warszawskiej.
Wiktionary
IPA: pɔˈswuʃnɨ, AS: posu̯ušny
Wiktionary
rzecz. posłuszeństwo n., posłuszność ż.
przysł. posłusznie
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. posługiwać)
(1.1) przest. rzad. wyświadczyć usługę, wyręczyć kogoś w pracy (często domowej), obsłużyć kogoś
(1.2) śrpol. wykonać czynności związane z kultem religijnym, takie jak udział w mszy lub (w odniesieniu do kapłana) udzielenie posługi (np. pogrzebu, chrztu)
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. służyć, posługiwać)
(2.1) stać się użytecznym w celu realizacji określonego zadania, osiągnięcia celu lub wykonania czynności; zostać wykorzystanym jako środek lub narzędzie
(2.2) oddziałać na kogoś lub na coś w sposób pozytywny, przynieść pożytek, poprawić stan zdrowia lub samopoczucie
(2.5) o okolicznościach losowych, pogodzie lub szczęściu: ułożyć się pomyślnie dla kogoś
(3.2) użyć innej osoby do realizacji własnych celów (często wyręczając się nią lub manipulując), zamiast wykonać zadanie samodzielnie
Wiktionary
(1.1) Wieczorami chodziła na Stary Serbinów, gdzie u Mielzackich to darła pierze, to posłużyła w sklepie.
(1.2) śrpol. [...] to tzo możemy miſtrzowi naſſemu milemu teráz poſlużemy / bo mámy odpuſſcżenié od ſtaroſty/ abychmy go ſięli ij pochowali.
(2.1) Pewnego razu rozkazał diabłu przynieść ogromny kamień, który miał posłużyć do budowy grobli przez jezioro.
(2.1) Mój przypadek niech posłuży za lekcję moralną – oto jak trwały jest wizerunek poety, któremu i tu źle, i tam źle.
(2.2) Ostatni łyk nie posłużył mi! Czerwienieję, krztuszę się i duszę, jak od uroku złych oczu.
(2.3) Tramwaje zostaną zmodernizowane [...] i posłużą nam jeszcze wiele lat.
(2.4) Pracownicy działu posłużą pomocą i radą stowarzyszeniom i organizacjom z terenu gminy.
(2.5) Jeżeli pogoda posłuży, w sobotę trzeba stóg złożyć.
(2.6) śrpol. […] posłużę tobie ſiedm lath dla Rachele corki twoiey młodſzey.
(3.1) Postanowiłem, że jeśli nie zauważę niczego podejrzanego, na chwilę posłużę się latarką.
(3.1) Dla lepszego zobrazowania tego mechanizmu posłużmy się przykładem.
(3.2) Gotowi byli, owszem, posłużyć się Polakami, ale tylko jako narzędziem dywersji czy prowokacji, dla szachowania Austrii lub Rosji.
Wiktionary
rzecz. służąca ż., posługacz mos., posługa ż.
Wiktionary
(2.1) przydać się, nadać się, zostać użytym
(2.2) pomóc, poskutkować, wyjść na zdrowie
(3.1) użyć, zastosować, wykorzystać
(3.2) wyręczyć się
Wiktionary
1. wydzielina gruczołu potowego,
2. książkowe określenie trudu, wysiłku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fizj. wydzielina gruczołów potowych;
Wiktionary
Po
Wikipedia
(1.1) W ten upał pot lał się ze mnie strumieniami.
Wiktionary
IPA: pɔt, AS: pot
Wiktionary
czas. potnieć, pocić się ndk., spocić się dk., wypocić dk.
rzecz. pocenie n., potówka ż., wypocenie n., spocenie n., potliwość ż., pocik mrz.
przym. potny, potowy, napotny, przeciwpotowy, potliwy
przysł. potowo
Wiktionary
(1.1) daw. znój
Wiktionary
skrót od: potoczny, potocznie (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót w funkcji rzeczownika
(1.1) = geogr. potok
skrót w funkcji przymiotnika
(2.1) = jęz. potoczny
skrót w funkcji przysłówka
(3.1) = jęz. potocznie
Wiktionary
(1.1) Po 5 min. asfalt kończy się, a droga łukiem w prawo obniża się do pot. Lipnik.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
oznaczyć tagami
SJP.pl
przysłówek
(1.1) ukrywając coś przed kimś, bez wiedzy innych, w tajemnicy
Wiktionary
(1.1) Inni porównywają te dni do apokryfów, wsuniętych potajemnie między rozdziały wielkiej księgi roku, do palimpsestów, skrycie włączonych pomiędzy jej stronice, albo do tych białych nie zadrukowanych kartek, na których oczy, naczytane do syta i pełne treści, broczyć mogą obrazami i gubić kolory na tych pustych stronicach, coraz bladziej i bladziej, ażeby wypocząć na ich nicości, zanim wciągnięte zostaną w labirynty nowych przygód i rozdziałów.
Wiktionary
IPA: ˌpɔtaˈjɛ̃mʲɲɛ, AS: potai ̯ẽmʹńe
Wiktionary
rzecz. tajemnica ż., tajność ż.
przym. potajemny, tajemniczy
przysł. tajemniczo
Wiktionary
(1.1) ukradkiem
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: potajemnie
SJP.pl
cecha czegoś utrzymywanego w tajemnicy; poufność, tajność, ukradkowość
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trzymany bądź wykonywany w tajemnicy
Wiktionary
(1.1) […] była na tropie potajemnych, więc tym samym zakazanych stosunków najmłodszej siostry z panem Albinem […]
Wiktionary
IPA: ˌpɔtaˈjɛ̃mnɨ, AS: potai ̯ẽmny
Wiktionary
przysł. potajemnie, tajemniczo
rzecz. tajemnica ż., tajność ż.
przym. tajemniczy
Wiktionary
(1.1) skryty, ukradkowy, sekretny
Wiktionary
osoba, która stale przyznaje komuś rację, niemająca własnego zdania; przytakiwacz, przytakiewicz, potakiwacz
SJP.pl
osoba, która stale przyznaje komuś rację, niemająca własnego zdania; przytakiwacz, przytakiewicz, potakiewicz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. lekcew. o kimś, kto nie wychyla się z własnym zdaniem i wszystkim potakuje
Wiktionary
(1.1) Nie bądź takim potakiwaczem, postaw się czasem.
(1.1) Nawet jeśli pomysł szefa jest głupi, to grono potakiwaczy uzna go za rewelacyjny.
Wiktionary
IPA: ˌpɔtaˈcivat͡ʃ, AS: potaḱivač
Wiktionary
czas. potakiwać, przytaknąć
przysł. tak
partyk. tak
rzecz. przytakiwacz mos., przytakiwaczka ż.
Wiktionary
(1.1) potakiewicz, konformista, oportunista
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od| potakiwać.
Wiktionary
IPA: ˌpɔtaciˈvãɲɛ, AS: potaḱivãńe
Wiktionary
czas. przytaknąć, potakiwać ndk.
przysł. tak
partyk. tak
rzecz. przytakiwacz mos., przytakiwaczka ż.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) zgadzać się gestem albo słowem
Wiktionary
rzecz. tak n., potakiwacz mos., potakiwanie n., przytakiwacz mos., przytakiwaczka ż.
czas. przytaknąć
przysł. tak
partyk. tak
wykrz. tak
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Potakówka – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, w gminie Tarnowiec. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Tarnowcu, w dekanacie Jasło Wschód, diecezji rzeszowskiej.
Wikipedia
posypać coś białym pudrem (talkiem); natalkować
SJP.pl
specjalista w zakresie potamologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. geogr. hydrol. nauka o rzekach, strumieniach i potokach;
Wiktionary
Potamologia (z пοταμός, "potamós" – rzeka), hydrologia rzek – dział geografii, konkretniej hydrologii, badający rzeki. Dzieli się na następujące nauki:
Wikipedia
IPA: ˌpɔtãmɔˈlɔɟja, AS: potãmoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. potamolog m.
przym. potamologiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. nazwa własna rzeki, strumyka lub innego cieku
Wiktionary
plankton rzeczny składający się z organizmów roślinnych i drobnych organizmów zwierzęcych, głównie z gromady wrotków i okrzemek
SJP.pl
Potamoplankton (z gr. "potamós"=rzeka+ "planktó"s= błąkający się) – plankton wód bieżących, plankton rzeczny.
Jest on uboższy od planktonu jeziornego. Przeważają w nim drobne organizmy, takie jak bakterie, okrzemki czy wrotki. Potamoplankton jest nietrwałym zgrupowaniem, może jednak pełnić dużą rolę w sieci troficznej całego ekosystemu rzecznego. Wielkość potamoplanktonu jest wprost proporcjonalna do długości rzeki i odwrotnie proporcjonalna do szybkości prądu.
Wikipedia
obniżać cenę lub koszt czegoś
SJP.pl
stać się tańszym
SJP.pl
stać się tańszym
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. tanieć)
(1.1) stać się tańszym; obniżyć swoją cenę
Wiktionary
rzecz. potanienie n.
czas. tanieć ndk.
przym. tani
przysł. tanio
Wiktionary
obniżyć cenę lub koszt czegoś
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przesunięcie po powierzchni z naciskiem
(1.2) zetknięcie się z powierzchnią w czasie ruchu
(1.3) rozdrobnienie na tarce
(1.4) porozcinanie za pomocą piły na mniejsze fragmenty
Wiktionary
(1.1) Dżin reagował na potarcie lampy ręką.
(1.2) Dała się słyszeć klątwa, potarcie zapałki i w pracowni zabłysło żółte światło.
(1.3) Mogę cię prosić o potarcie kilku jabłek do surówki?
Wiktionary
rzecz. pocieranie n., potarka ż.
czas. pocierać ndk., pocierać się ndk., potrzeć dk., potrzeć się dk.
Wiktionary
(1.1) przetarcie
(1.2) otarcie się
(1.3) starcie, utarcie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|potargać.
Wiktionary
czas. potargać dk.
rzecz. starganie n., wytarganie n.
Wiktionary
potocznie: człowiek o rozczochranych, potarganych włosach; rozczochraniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba z potarganymi włosami
Wiktionary
czas. potargać
Wiktionary
1. zburzyć, zwichrzyć komuś włosy na głowie; poczochrać, zmierzwić;
2. splątać coś, skołtunić;
3. podrzeć, porozrywać, wymiętosić, sponiewierać;
4. zakłócić ład, zaburzyć spójność, wprowadzić nieporządek;
5. ponieść coś ciężkiego, ciągnąc lub dźwigając z trudem;
6. targać, szarpać przez jakiś czas;
7. potargać się:
a) zostać poplątanym; skołtunionym;
b) zwichrzyć sobie włosy, zburzyć fryzurę; poczochrać;
c) zburzyć sobie włosy nawzajem
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. targać)
(1.1) uczynić coś splątanym, zwichrzonym
(1.2) spowodować rozpad na części, nadwyrężenie albo zniszczenie czegoś poprzez rwanie lub szarpanie
(1.3) ponieść z trudem coś ciężkiego
(1.4) targać przez pewien czas
czasownik zwrotny dokonany potargać się (ndk. targać się)
(2.1) zostać potarganym
Wiktionary
rzecz. potarganie n., potarganiec mos., wytarganie n., starganie n.
przym. potargany
Wiktionary
(1.1) poczochrać, pokudłać, rozczochrać, rozmierzwić, roztargać, rozwichrzyć
Wiktionary
siarkowana część pudełka, o którą pociera się zapałkę, lont itp. przy zapalaniu; draska, pocierka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pokryty warstwą fosforową bok pudełka zapałek, o który pociera się zapałką, żeby ją zapalić
Wiktionary
(1.1) Zapalaj, pocierając łebkiem o potarkę, zawsze w kierunku od siebie.
Wiktionary
czas. potrzeć dk., pocierać ndk.
rzecz. potarcie n.
Wiktionary
(1.1) draska
Wiktionary
potocznie: poszarpać kogoś lub siebie nawzajem
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pierwiastek chemiczny o symbolu K
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu K i liczbie atomowej 19;
Wiktionary
Potas (K, kalium) – pierwiastek chemiczny z grupy metali alkalicznych o liczbie atomowej 19.
Wikipedia
(1.1) Węglany są dość rozpowszechnione w przyrodzie, odgrywają również dużą rolę w gospodarce, np. w przemyśle chemicznym czy w budownictwie.
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma potas?
Wiktionary
IPA: ˈpɔtas, AS: potas
Wiktionary
rzecz. potasowiec mrz., potaż
przym. potasowy
Wiktionary
(1.1) symbol. K
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) karc. odczasownikowy od|potasować.
(1.2) chem. odczasownikowy od|potasować.
Wiktionary
(1.1)
rzecz. tas m.
czas. potasować dk., tasować ndk.
(1.2)
rzecz. potas m.
czas. potasować ndk.
Wiktionary
grupa pierwiastków chemicznych z 1 grupy układu okresowego oprócz oprócz litu i sodu (potas, rubid, cez, frans), lekkie, miękkie, białe lub srebrzystobiałe metale, bardzo aktywne chemicznie, w przyrodzie występujące w związkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek należący do pierwszej grupy głównej układu okresowego pierwiastków
Wiktionary
rzecz. potas mrz.
przym. potasowy
Wiktionary
(1.1) litowiec, metal alkaliczny
Wiktionary
przymiotnik od: potas
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący potasu
Wiktionary
rzecz. potas m., potasowiec mrz.
Wiktionary
węglan potasu, bezbarwna substancja krystaliczna używana m.in. przy wyrobie szkła, mydła i farb; potaż
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Potaszniki – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie garwolińskim, w gminie Górzno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Jana Chrzciciela w Górznie.
Wikipedia
żartobliwie: potańcówka - zabawa taneczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|potańcować.
Wiktionary
czas. potańcować dk.
Wiktionary
spędzić pewien czas na tańcowaniu; potańczyć
SJP.pl
przestarzale: spędzać pewien czas na tańczeniu
SJP.pl
zgrubienie od: potańcówka
SJP.pl
potocznie: zebranie towarzyskie z tańcami; wieczorek taneczny, tańce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zebranie towarzyskie z tańcami, wieczorek taneczny
Wiktionary
(1.1) 16 kwietnia odbyła się pożegnalna potańcówka dla pilotów, na którą zaproszono dziewczęta z pobliskiej jednostki łączności.
Wiktionary
czas. potańczyć dk.
rzecz. potańc mrz., taniec mrz.
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński muzyka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
węglan potasu, bezbarwna substancja krystaliczna używana m.in. przy wyrobie szkła, mydła i farb; potasz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. węglan potasu, (K2CO3);
(1.2) gw-pl|Bukowina. soda oczyszczona
Wiktionary
Potaż (regionalna[], historyczna, rzadsza pisownia: "potasz") – zanieczyszczona postać węglanu potasu K2CO3, rozpuszczalna w wodzie część popiołu pochodzącego ze spalania węgla drzewnego, zawierająca również zmienne ilości innych związków potasu.
Nazwa "potaż" bywa używana na określenie dowolnego minerału zawierającego potas, zwłaszcza w krajach anglojęzycznych ( potash).
Wikipedia
(1.1) Z potażu uzyskiwano potas, stąd nazwa tego pierwiastka.
Wiktionary
IPA: ˈpɔtaʃ, AS: potaš
Wiktionary
rzecz. potas
przym. potażowy
Wiktionary
dawniej: wytwórnia potażu otrzymywanego z popiołu drzewnego
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ojciec chrzestny
Wiktionary
rzecz. potka ż.
Wiktionary
1. potrząść;
2. potelepać się - spędzić pewien czas na telepaniu się
SJP.pl
w chwili następującej po czymś, o czym była mowa; po jakimś czasie, później, następnie
SJP.pl
przysłówek czasu
(1.1) później, w chwili następnej
forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.
(2.1) N. lp. od pot
Wiktionary
(1.1) Wszelkie karcenie na razie nie wydaje się radosne, ale smutne, potem jednak przynosi tym, którzy go doświadczyli, błogi plon sprawiedliwości.
Wiktionary
IPA: ˈpɔtɛ̃m, AS: potẽm
Wiktionary
(1.1) później, po, następnie, wówczas, wtedy, dalej, od tego miejsca
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. siła umożliwiająca działanie, zdolność do działania, zwłaszcza do odbycia stosunku płciowego;
2. w filozofii Arystotelesa: to, co możliwe, możliwość zaistnienia lub przemiany;
3. dawniej: potęga, siła, mocarstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdolność do uczynienia czegoś
(1.2) filoz. to, co jest potencjalnie możliwe
(1.3) seks. możność odbycia stosunku płciowego przez mężczyznę
(1.4) fizj. płodność mężczyzny
(1.5) daw. moc, potęga
(1.6) przest. przen. mocarstwo, potężny kraj
(1.7) przest. przen. siła wojsk mocarstwa
(1.8) przest. przen. osoba sprawująca władzę, władca
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. potencjalny
przysł. potencjalnie
rzecz. potencjalizacja ż., potencjalność ż., potencjał mrz.
Wiktionary
(1.1) kreatywność
(1.3) męskość
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w językoznawstwie: wyraz możliwy do skonstruowania z punktu widzenia systemu leksykalnego i derywacyjnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. słowo, którego istnienie nie jest znane leksykografii, ale z punktu widzenia systemu leksykalnego i derywacyjnego jest możliwe do skonstruowania
Wiktionary
rzecz. potencjalność ż.
przym. potencjalny
przysł. potencjalnie
Wiktionary
o leku: wzmacniać działanie innego leku
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób potencjalny, mogąc wystąpić lub pojawić się w określonych warunkach
Wiktionary
(1.1) Wśród duńskich norek wykryto szczególną mutację koronawirusa, co potencjalnie może stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego na całym świecie.
Wiktionary
rzecz. potencjał mrz., potencjalizm mrz., potencjalność ż., potencja ż.
przym. potencjalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co potencjalne
Wiktionary
rzecz. potencjalizm m., potencja ż.
przym. potencjalny
przysł. potencjalnie
Wiktionary
1. mogący zdarzyć się w odpowiednich warunkach, jest możliwy, przewidywany; przypuszczalny, teoretyczny, hipotetyczny, potencjonalny;
2. energia potencjalna - energia układu mechanicznego, która zależy od wzajemnego rozmieszczenia części układu oraz od ich położenia w zewnętrznym polu sił
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) możliwy do zrealizowania, osiągnięcia
Wiktionary
(1.1) Równanie to wyraża następującą własność pola potencjalnego: dywergencja (rozbieżność) wektorowego pola potencjalnego (czyli gradientu potencjału), pod nieobecność źródła jest równa zeru.
(1.1) Mogę być potencjalnym dawcą organów.
Wiktionary
IPA: ˌpɔtɛ̃nˈt͡sʲjalnɨ, AS: potẽncʹi ̯alny
Wiktionary
rzecz. potencjalizm mrz., potencja, potencjał, potencjalność
przysł. potencjalnie
Wiktionary
(1.1) możliwy, ewentualny, niewykluczony, prawdopodobny
Wiktionary
1. tkwiący w kimś lub czymś zasób możliwości, zdolności;
2. ogół elementów, środków ekonomicznych, pozostających do wykorzystania w jakimś celu;
3. w fizyce: wielkość charakteryzująca stan pola elektrycznego, magnetycznego lub grawitacyjnego w danym punkcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tkwiący w kimś lub czymś zasób możliwości
(1.2) fiz. miara energii potrzebnej do przeniesienia jednostkowego ładunku (np. ładunku elektrycznego lub masy) z nieskończoności do danego punktu
Wiktionary
Po
Wikipedia
(1.1) Taktyczny potencjał zeppelinów testowali Niemcy w pierwszych miesiącach I wojny światowej, bombardując m.in. Antwerpię i Liege, ale ponieśli duże straty, bo stosunkowo łatwo było je zestrzelić.
(1.2) Literą fi oznaczamy potencjał elektryczny.
Wiktionary
IPA: pɔˈtɛ̃nt͡sʲjaw, AS: potẽncʹi ̯au̯
Wiktionary
przym. potencjalny
rzecz. potencja ż.
przysł. potencjalnie
Wiktionary
(1.1) możliwości, zdolność
Wiktionary
dzielnik napięcia elektrycznego, służący do utrzymania płynności napięcia w obwodzie elektrycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. opornik z możliwością zmiany (poprzez zmianę położenia styku na ścieżce oporowej) rezystancji przez użytkownika;
Wiktionary
Potencjometr, rezystor nastawny – występujący w postaci pojedynczego elementu, regulowany dzielnik napięcia. Potencjometr posiada trzy wyprowadzenia, odpowiadające wyprowadzeniom dzielnika napięcia. Dwa z nich połączone są ścieżką o stałym oporze. Trzeci połączony jest ze ślizgaczem, którego położenie na ścieżce można regulować. Ścieżkę oporową wykonuje się z węgla, cermetu, tworzyw sztucznych lub zwojów drutu oporowego.
Wikipedia
(1.1) Uszkodziłam w gramofonie potencjometr i płyt mogę słuchać tylko bardzo głośno.
Wiktionary
IPA: ˌpɔtɛ̃nˈt͡sʲjɔ̃mɛtr̥, AS: potẽncʹi ̯õmetr̦
Wiktionary
rzecz. potencjometria ż.
przym. potencjometryczny
przysł. potencjometrycznie
Wiktionary
(1.1) pot. regulator, gałka, pokrętło; reg. śl. karpyntel
Wiktionary
dział elektrochemii zajmujący się pomiarami siły elektromotorycznej ogniw elektrycznych i potencjałów elektrod
SJP.pl
Potencjometria – zespół pomiarowych metod elektrochemicznych, polegających na wyznaczaniu wartości potencjału elektrody wskaźnikowej (roboczej) względem elektrody porównawczej (odniesienia) w funkcji logarytmu stężenia jonów elektroaktywnych. Pomiary są wykonywane w warunkach bezprądowych (w stanie równowagi), dzięki czemu może być stosowane równanie Nernsta:
Wikipedia
rzadko: mogący zdarzyć się w odpowiednich warunkach, jest możliwy, przewidywany; przypuszczalny, teoretyczny, hipotetyczny, potencjalny
SJP.pl
1. książkowo: osoba na wysokim stanowisku, mająca duży wpływ na coś lub wyłączność na produkcję czegoś;
2. dawniej: możny, majętny pan, posiadacz ziemski; magnat, arystokrata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ekon. osoba lub instytucja o wysokiej pozycji i znaczeniu
(1.2) daw. możny pan
Wiktionary
(1.1) Fabryczkę kupił austriacki potentat stalowy.
Wiktionary
(1.1) magnat
(1.2) możnowładca, oligarcha, magnat
Wiktionary
[czytaj: potenca] miasto we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w Apeninie Lukańskim, stolica regionu Basilicata i prowincji Potenza (1.2);
(1.2) geogr. adm. włoska prowincja położona w regionie Basilicata
Wiktionary
– miasto i gmina w południowych Włoszech, w Apeninie Lukańskim. Stolica regionu Basilicata i prowincji Potenza. Według danych z 31 grudnia 2022 gminę zamieszkiwało 64 470 osób.
Wikipedia
(1.1) Potenza jest brzydkim miastem. Ciekawe, że we Włoszech miasta średniej wielkości są albo bardzo piękne, albo bardzo brzydkie, jak gdyby natura włoskiej urody uznawała tylko ekstrema.
Wiktionary
(1.1) staroż. Potencja
Wiktionary
rodzaj podziemnego przejścia w dawnych twierdzach i fortach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. podziemny chodnik komunikacyjny w twierdzy
Wiktionary
Poterna (potajnik) – podziemne przejście umożliwiające komunikację wewnątrz twierdzy bądź fortu pomiędzy poszczególnymi stanowiskami w dziele fortyfikacyjnym bez narażenia się na bezpośredni ostrzał lub prowadzące z wnętrza fortyfikacji na przedpole (co umożliwiało np. dokonanie wypadu)
Wikipedia
spędzić pewien czas na testowaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. portowe miasto w Gruzji, w regionie Megrelia-Górna Swanetia;
Wiktionary
Poti ( ფოთი, dawniej gr. Fasis) – miasto w Gruzji, w regionie Megrelia-Górna Swanetia.
Położone jest nad Morzem Czarnym, przy ujściu rzeki Rioni, na Nizinie Kolchidzkiej. Obok Batumi, port w Poti jest najważniejszym portem morskim Gruzji.
Na wschód od miasta znajduje się Kolchidzki Park Narodowy.
Wikipedia
przym. potijski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Poti, dotyczący Poti
Wiktionary
(1.1) Podstawowym dla potijskich umów było „Tymczasowe porozumienie o ustanowieniu między Niemcami i Gruzją preliminaryjnych stosunków wzajemnych", oznaczające uznanie de facto republiki przez Berlin.
Wiktionary
rzecz. Poti n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
sztuczny, propagandowy, maskujący rzeczywistą sytuację
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. związany z Grigorijem Potiomkinem
Wiktionary
w liturgii prawosławnej: naczynie w kształcie kielicha do udzielania komunii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. matka chrzestna
(1.2) stpol. potyczka
Wiktionary
IPA: ˈpɔtka, AS: potka
Wiktionary
rzecz. potek mos.
Wiktionary
1. spędzić jakiś czas na tkaniu;
2. tkając, utkać kolejno jedną rzecz po drugiej;
3. wetknąć gdzieś wiele czegoś; powtykać
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
ceremonia niektórych plemion indiańskich w Ameryce Północnej, w której uczestnicy niszczyli lub oddawali swoje mienie, by podnieść lub zachować swój status społeczny
SJP.pl
Po
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co potliwe; cecha tych, którzy są potliwi
Wiktionary
rzecz. pot m., pocenie n., potówka ż.
czas. pocić się
przym. potliwy, potowy
Wiktionary
skłonny do nadmiernego pocenia się
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający skłonność do nadmiernego pocenia się
Wiktionary
(1.1) Nadmiernie potliwe w lecie stopy traktujemy podczas kąpieli szczoteczką.
Wiktionary
rzecz. potliwość ż., pot m., pocenie n.
czas. pocić się, spocić się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. portfel
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk bajtlik, bojtlik, briftasza
Wiktionary
choroba skóry
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. spotnieć)
(1.1) fizj. wydzielać pot, pokrywać się potem
(1.2) fiz. pokrywać się parą na powierzchni, skroploną na skutek różnicy temperatur
Wiktionary
rzecz. pot mrz., potnienie n.
czas. pocić się
Wiktionary
(1.1) pocić się
(1.2) pocić się, zaparowywać
Wiktionary
podkład pod siodło zakładany w celu ochrony skóry konia przed odparzeniami
SJP.pl
przymiotnik od: pot
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fizj. związany z wydzielaniem potu
Wiktionary
(1.1) war. potowy, spocony
Wiktionary
przymiotnik od: Potok Górny, Potok Wielki
SJP.pl
o języku - stawanie się coraz bardziej potocznym; upotocznianie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. nasilenie potoczności, sankcjonowanie form potocznych w języku oficjalnym
Wiktionary
(1.1) W mediach w ostatnich latach następuje potocyzacja języka.
(1.1) Właśnie tę nieprawdopodobnie postępującą potocyzację języka w prasie, w radiu, w telewizji wykazują liczne prace habilitacyjne i doktorskie. (J. Miodek)
Wiktionary
IPA: ˌpɔtɔt͡sɨˈzat͡sʲja, AS: potocyzacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. potoczność, upotocznianie, upotocznienie
przym. potoczny
przysł. potocznie
czas. upotoczniać ndk., upotocznić dk.
Wiktionary
(1.1) upotocznianie, upotocznienie
Wiktionary
wyraz lub wyrażenie potoczne, używane tylko w swobodnej rozmowie; kolokwializm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. słowo potoczne
Wiktionary
rzecz. potoczność ż.
przym. potoczny
przysł. potocznie
Wiktionary
(1.1) kolokwializm
Wiktionary
zdrobnienie od: potok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: potok
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W księżycowym świetle płytki górski potoczek błyszczał jak srebrna wstęga.
Wiktionary
rzecz. potok mrz., potoczność ż.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) jęz. w sposób codzienny, powszechny, nieformalny, swobodny
(1.2) książk. w sposób codzienny, popularny, obiegowy, niefachowy
Wiktionary
(1.1) Bezpieczniki instalacji elektrycznej w mieszkaniu potocznie nazywa się korkami.
Wiktionary
IPA: pɔˈtɔt͡ʃʲɲɛ, AS: potočʹńe
Wiktionary
przym. potoczny
rzecz. potocyzacja ż., potoczność ż., potocyzm mrz.
Wiktionary
(1.1) prosto, pospolicie, gwarowo, w sposób codzienny, powszechny / nieformalny / swobodny, skrót pot.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: potocznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: potoczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co potoczne
Wiktionary
rzecz. potok m., potoczek m., potoczystość ż., potoczenie n., potocyzacja ż., potocyzm mrz.
czas. potoczyć dk.
przym. potoczny, potoczysty
przysł. potocznie, potoczyście
Wiktionary
(1.1) kolokwialność, kolokwializm
Wiktionary
używany powszechnie, na co dzień
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) jęz. liter. taki, którego używa się na co dzień, w zwykłej rozmowie;
(1.2) książk. zwykły, codzienny, pospolity, powszechny, popularny
Wiktionary
(1.1) Jej język jest wykwintny, zdania mają zapach minionej epoki, przesiane wyrazami już dziś zapomnianymi w potocznym języku.
Wiktionary
IPA: pɔˈtɔt͡ʃnɨ, AS: potočny
Wiktionary
rzecz. potocyzm mrz., potoczność, potocyzacja, upotocznianie, upotocznienie
czas. upotoczniać ndk., upotocznić dk.
przysł. potocznie
Wiktionary
(1) skr. pot.
(1.1) kolokwialny, nieliteracki, nieoficjalny, nieformalny, swobodny
(1.2) obiegowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. cecha tego, co potoczyste
Wiktionary
rzecz. potok m., potoczność ż.
przym. potoczysty
przysł. potoczyście
Wiktionary
(1.1) płynność
Wiktionary
1. o stylu mowy lub tekstu: gładki, barwny, płynny;
2. o rzece, nurcie itp.: płynący szybko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. o mowie itp.: będący płynnym
(1.2) przest. o rzece itp.: poruszający się, przechodzący, ukształtowany płynnie
(1.3) śrpol. łatwo obracający się, toczący się
Wiktionary
(1.1) Po prostu
(1.2) W Terespolu zaraz za Brześciem przejeżdżało się granicę, dzielącą Państwo Rosyjskie od Królestwa… szosa rozpoczynająca się od Brześcia, równa, twarda, potoczysta […] przyśpieszyła nam drogę: […].
(1.3) uwsp. I wszystko ciáło ich
Wiktionary
przysł. potoczyście
rzecz. potok mrz., potoczność ż., potoczystość ż.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Potoczyzna – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie monieckim, w gminie Mońki.
Wieś królewska w starostwie knyszyńskim w ziemi bielskiej województwa podlaskiego w 1795 roku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówków: potoczysto, potoczyście
SJP.pl
niewielki ciek wodny o wartkim nurcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. hydrol. ciek wodny o wartkim nurcie, płynący skalnym lub kamienistym korytem o dużym spadku;
(1.2) duża ilość szybko płynącej cieczy
(1.3) duża ilość czegoś w ruchu lub natężenie jakiegoś zjawiska o określonym kierunku
(1.4) inform. sposób połączenia procesów, tak że wyjście jednego jest wejściem drugiego;
(1.5) daw. środ. więz. wóz jadący na jarmark
(1.6) techn. metoda pracy zespołowej, zachowywanie ścisłej kolejności i rytmu zadań
Wiktionary
Zobacz też: Potok w innych znaczeniach tej nazwy.
Potok (ritral, rhitral) – niewielki ciek o wartkim nurcie, płynący w terenie o znacznych deniwelacjach. Należy do wód płynących w korycie, które zwykle wyerodowało w skałach. W Polsce potokami nazywa się przeważnie cieki płynące na terenach gór i wyżyn. Na terenach nizinnych i pojeziernych w odniesieniu do niewielkich cieków stosuje się raczej termin strumień.
Wikipedia
(1.1) Aszszur przybył z gór, od północy, przyszedł z miriadami swoich sił zbrojnych, mnóstwo ich obsadziło potoki, a konnica ich okryła wzgórza.
(1.3) Słońce na dobre wylazło zza chmur i potok blasku wpadł do pokoju przez zakopcone szyby.
(1.4) Jeżeli w potoku nie ma tyle informacji, ile chce odczytać proces-odbiorca, to jest on wstrzymywany.
Wiktionary
IPA: ˈpɔtɔk, AS: potok
Wiktionary
rzecz. potokowość ż., potoczystość ż.
:: zdrobn. potoczek mrz.
przym. potokowy, potoczysty
przysł. potokowo, potoczyście
Wiktionary
Potoka ( Патока) – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Michałowo.
Wieś jest siedzibą sołectwa Potoka w skład którego wchodzą: Potoka, Hoźna i Krukowszczyzna.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wikipedia
regionalizm mazowiecki: opłukać, przepłukać
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący potoku, związany z potokiem
(1.2) ciągły, szeregowy
Wiktionary
(1.2) 30 sierpnia 1972 w FSM rozpoczęto systemem potokowym montaż i produkcję tego typu samochodu.
Wiktionary
rzecz. potok mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Stanach Zjednoczonych przepływająca przez Waszyngton;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Siedzieliśmy nad Potomakiem, wspominając dawne dzieje.
Wiktionary
rzecz. Potomak mrz.
Wiktionary
(1.1) war. Potomak
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Potomakiem, dotyczący Potomaku
Wiktionary
(1.1) Kompania Potomacka — jak nazwano to przedsięwzięcie — miała ujednolicić cło, handel i walutę.
(1.1) Skręcamy w lewo, czas jakiś jedziemy wzdłuż kanału, który wymija potomackie porohy, potem dajemy nura pod most, paręset metrów straszliwej gruntowej drogi i otośmy na miejscu.
Wiktionary
rzecz. Potomak mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w USA przepływająca przez Waszyngton;
Wiktionary
Potomak (ang. "Potomac River") – rzeka we wschodniej części Stanów Zjednoczonych. Długość 665 km, powierzchnia dorzecza 38 tys. km². Uchodzi do zatoki Chesapeake.
Nad rzeką leży Dystrykt Kolumbii i miasto Waszyngton. Przepływa też przez stany Wirginia i Wirginia Zachodnia. Chociaż Potomak oddziela stany Maryland i Wirginia, to granica między nimi leży nie pośrodku rzeki, ale na zachodnim jej brzegu. W ten sposób na tym odcinku Potomak leży całkowicie w obrębie stanu Maryland.
Wikipedia
(1.1) Czy w Potomaku występują raki?
Wiktionary
rzecz. Potomac mrz.
przym. potomacki
Wiktionary
(1.1) war. Potomac
Wiktionary
dziecko w stosunku do swoich rodziców, następca w linii prostej w stosunku do swojego przodka; zstępny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. dziecko (w stosunku do rodziców), także dalszy następca (wnuk, prawnuk)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język, który w wyniku powolnych zmian, zastąpił język wcześniejszy, bez naruszania przekonania społeczeństwa, że mówi ciągle tym samym językiem
(2.2) jęz. słowo, forma lub fraza w jednym języku, która wywodzi się z odpowiednika w języku przodkowym
Wiktionary
(1.1) Król martwił się brakiem męskiego potomka.
(2.1) Obecnie istnieje jeszcze prawdopodobny potomek języka albano-kaukaskiego – język udi, którym posługuje się ok. 8 tys. ludzi, głównie w Azerbejdżanie.
(2.1) Mówimy, że języki romańskie są potomkami języka łacińskiego, a jednocześnie przyjmujemy, że istnieje jeden tylko język helleński, tj. greka (współczesna).
(2.2) Potomkami tego prasłowiańskiego przymiotnika są czasowniki LUBOWAĆ SIĘ (w czymś) i oczywiście LUBIĆ.
Wiktionary
IPA: pɔˈtɔ̃mɛk, AS: potõmek
Wiktionary
rzecz. potomstwo n., potomność ż.
:: fż. potomkini ż.
przym. potomny
Wiktionary
(1.1) żart. ablegierek, praw. zstępny, descendent
(2.1) kontynuant
(2.2) kontynuant
Wiktionary
urządzenie do pomiaru transpiracji - służy do pomiaru objętości wody jaką roślina może odparować w danym czasie badawczym
SJP.pl
żeński potomek
SJP.pl
1. w biologii: pochodzący z organizmu macierzystego, powstały z niego
2. przestarzałe: taki, który nastąpił lub w przyszłości nastąpi po kimś lub po czymś
SJP.pl
przyszłe pokolenia; potomni, potomkowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest potomne; cecha tych, którzy są potomni
(1.2) ogół potomków
Wiktionary
rzecz. potomek m., potomstwo n.
przym. potomny
przysł. potomnie
Wiktionary
1. w biologii: pochodzący z organizmu macierzystego, powstały z niego
2. przestarzałe: taki, który nastąpił lub w przyszłości nastąpi po kimś lub po czymś
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który jest potomkiem
Wiktionary
rzecz. potomek m., potomność ż., potomstwo n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. dzieci w stosunku do rodziców
(1.2) książk. młode osobniki u zwierząt
Wiktionary
Potomstwo - są to organizmy, które posiadają część materiału genetycznego swoich rodziców.
Wikipedia
(1.2) Czy zebra i osioł lub zebra i koń mogą się sparować i uzyskać potomstwo?
Wiktionary
IPA: pɔˈtɔ̃mstfɔ, AS: potõmstfo
Wiktionary
rzecz. potomek ż., potomność ż.
przym. potomny
Wiktionary
(1.1) progenitura, przychówek, dzieci, przest. dziatki
(1.2) młode
Wiktionary
powódź obejmująca bardzo wielki obszar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. wielka powódź opisana w Starym Testamencie (Rdz 6–8), jako kara zesłana przez Boga;
(1.2) hydrol. powódź powstała na rozległych terenach
(1.3) przen. duże ilości czegoś
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: potopić
Wiktionary
Potop – występująca w wielu dawno powstałych wierzeniach wielka powódź zesłana przez Boga lub bogów i obejmująca całą Ziemię. Najbardziej znana w Europie opowieść o potopie pochodzi z Biblii. Istnieje wiele podań o potopie znajdujących się w tradycji ludów ze wszystkich stale zamieszkanych kontynentów. Opowieści te niejednokrotnie różnią się od siebie w opisie kataklizmu, ale mają i elementy wspólne.
Wikipedia
(1.1) Noe miał sześćset lat, gdy nastał potop na ziemi.
(1.2) Nad ranem kilka wsi ogarnął potop.
(1.3) Usypiam pod skrzydłami ciszy i ciemnoty; / Wtém budzą mię rażące meteoru błyski, / Niebo, ziemię i góry oblał potop złoty!
(1.3) Mieliśmy nad ranem w łazience istny potop!
Wiktionary
IPA: ˈpɔtɔp, AS: potop
Wiktionary
rzecz. potopienie n.
czas. potopić dk., potopić się dk.
przym. potopowy
Wiktionary
(1.2-3) powódź
(1.3) morze, powódź, zalew
Wiktionary
wykop powstały na obszarze torfowiska w wyniku niewłaściwej eksploatacji torfu
SJP.pl
Potorfie – wyrobisko powstałe w wyniku wydobywania torfu wraz ze zdegradowaną przy tym glebą. Rekultywacja potorfia polega na przekształceniu go w zbiornik wodny lub łąkę.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) reg. pogard. ofiara losu, życiowy niedojda; istota niewydarzona, zaniedbana, godna politowania
Wiktionary
(1.1) Zośka wykrzywia się jak potorocze.
Wiktionary
(1.1) nieudacznik, niemota, niedorajda, popapraniec
Wiktionary
spędzić pewien czas na torturowaniu
SJP.pl
towarzyszyć komuś przez jakiś czas; poasystować
SJP.pl
przymiotnik od: pot, np. gruczoł potowy, wełna potowa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fizj. dotyczący potu
Wiktionary
rzecz. pot m., potówka ż., potliwość ż., pocenie n.
czas. pocić się ndk., spocić się dk.
przym. napotny
przysł. napotnie
Wiktionary
Potołówek – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie radziejowskim, w gminie Bytoń
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie włocławskim.
Wikipedia
rodzaj drzew z rodziny rutowatych
SJP.pl
wiązanka instrumentalna z różnych melodii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kompozycja zapachowa z suchych i aromatycznych kwiatów, nasion, liści umieszczana w specjalnym ażurowym pojemniczku
(1.2) muz. wiązanka znanych melodii, kompozycja muzyczna z fragmentów popularnych utworów
Wiktionary
Potpourri (wymowa: "popuri"; fr. bigos) – mieszanina różnych, niezbliżonych do siebie charakterem rzeczy. W szczególności oznacza:
Wikipedia
1. zdołać (być w stanie) zrobić coś, dokonać czegoś; umieć;
2. posunąć się (posuwać się) do pewnych granic w swoim postępowaniu
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany
(1.1) umieć coś zrobić, wiedzieć, jak coś zrobić
Wiktionary
(1.1) Nie potrafił nawet naprawić cieknącego kranu.
(1.1) Ty po prostu nie potrafisz kłamać.
Wiktionary
IPA: pɔˈtrafʲit͡ɕ, AS: potrafʹić
Wiktionary
(1.1) umieć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zwiększanie czegoś trzykrotnie
Wiktionary
rzecz. trzeci mos./mrz., trzy n., potrojenie n., trojenie n., trójca ż., trójka ż., trójeczka ż., trojka ż., trójniak m., Trójnia ż.
czas. potrajać ndk., potroić dk., troić ndk.
przym. potrójny, trzeci
przysł. potrójnie, w trójnasób
licz. trzy
formsłow. trój-
temsłow. trzecio-
Wiktionary
1. powiększać, powtarzać coś trzykrotnie;
2. potrajać się - ulegać trzykrotnemu zwiększeniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|potraktować.
Wiktionary
rzecz. traktowanie n.
czas. potraktować dk., traktować ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|traktować.
Wiktionary
(1.1) Carski urzędnik potraktował nas okropnie.
Wiktionary
IPA: ˌpɔtrakˈtɔvat͡ɕ, AS: potraktovać
Wiktionary
czas. traktować dk.
rzecz. potraktowanie n.
Wiktionary
taki, który przeszedł transformację, mający miejsce po transformacji, pozostały po transformacji itp.
SJP.pl
potrapić się - spędzić pewien czas, odczuwając niepokój; pomartwić się, pognębić się
SJP.pl
otawa; trawa odrastająca po skoszeniu, drugi lub kolejny pokos danego roku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) trawa wyrastająca powtórnie po skoszeniu
(1.2) pokos trawy powtórnie wyrosłej
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: potrawa
Wiktionary
Potraw (otawa) – odrost trawy na łące po wcześniejszym skoszeniu lub ostatni (zwykle drugi) pokos siana pozyskiwany na początku jesieni.
Wikipedia
(1.2) Zbiór siana i potrawów, lubo w tym roku nie największy, jednak (…) żyzny dla koni i bydła pokarm przyniesie.
Wiktionary
rzecz. trawa
Wiktionary
(1.1) otawa, obojętka
Wiktionary
danie;
1. odpowiednio przyrządzone pożywienie, stanowiące samodzielny składnik posiłków;
2. jedna z części obiadu, kolacji itp. podawana kolejno na stół
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) posiłek stworzony z jadalnych składników
Wiktionary
Potrawa – jedzenie (żywność, pokarm) przyrządzone w określony sposób, gotowe do spożycia i stanowiące zwykle składnik posiłku.
Wikipedia
(1.1) W tej restauracji serwuje się potrawy dla wegetarian.
Wiktionary
IPA: pɔˈtrava, AS: potrava
Wiktionary
rzecz. strawa ż.
:: zdrobn. potrawka ż.
czas. trawić ndk.
Wiktionary
(1.1) danie, posiłek, jedzenie
Wiktionary
gotowane mięso, podawane we własnym sosie, przyprawionym i zabielonym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: potrawa
(1.2) kulin. pokrojone i ugotowane w sosie mięso
Wiktionary
Potrawka – danie z mięsa ugotowanego w niewielkiej ilości wody z dodatkiem warzyw i podanego w tym wywarze, czasem podprawionym zasmażką i śmietaną lub żółtkiem z odrobiną soku z cytryny. Znacznie rzadziej terminu „potrawka” używa się na określenie samego sosu powstałego podczas gotowania mięsa z warzywami. Dania potrawkowe to: potrawka z królika, z kurczaka, potrawka cielęca i kura w potrawce.
Wikipedia
(1.1) Może weźmiemy tę potrawkę z kurczaka z surówkami?
Wiktionary
rzecz. trawa ż., potrawa ż.
Wiktionary
odbywający się po treningu
SJP.pl
środowiskowo: suplement diety brany po wysiłku fizycznym w celu przyspieszenia regeneracji organizmu
SJP.pl
1. powiększyć, powtórzyć coś trzykrotnie;
2. potroić się - ulec trzykrotnemu zwiększeniu
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. potrajać)
(1.1) zwiększyć ilość, liczbę, wymiar lub nasilenie czegoś trzy razy; uczynić trzykrotnym
Wiktionary
(1.1) Skusiła go gra na giełdzie: w jednej chwili potroił swój kapitał.
(1.1) W krótkim czasie potroiliśmy produkcję samolotów i dział.
(1.1) Jął się różnych matactw, aby tylko podwoić, potroić posiadaną fortunę.
Wiktionary
IPA: pɔˈtrɔit͡ɕ
Wiktionary
rzecz. trójca ż., trzy n., troistość ż., potrajanie n., potrojenie n., trójka ż.
czas. potrajać ndk., potroić się dk., troić ndk.
przym. potrójny, troisty
licz. trzy
przysł. troiście
Wiktionary
[czytaj: potrolować] spędzić pewien czas na prowokowaniu, podpuszczaniu i denerwowaniu kogoś w internecie
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny storczykowatych
SJP.pl
otruć wiele osób lub zwierząt
SJP.pl
spędzić pewien czas na trwonieniu czegoś
SJP.pl
dotyczący okresu po soborze trydenckim (odbywającego się w latach 1545-1563), czyli okresu kontrreformacji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Kościoła katolickiego i sytuacji w nim po soborze trydenckim
Wiktionary
rzecz. Trydent mrz.
przym. trydencki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Potrzanowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wągrowieckim, w gminie Skoki.
Wikipedia
1. pułapka do chwytania zwierząt w postaci automatycznie zatrzaskujących się szczęk; paść;
2. w przenośni: sytuacja lub miejsce bez wyjścia; pułapka, matnia, zasadzka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) łow. rodzaj pułapki kłusowniczej na zwierzęta w formie ostrych i silnych szczęk zatrzaskujących się po nadepnięciu;
(1.2) wojsk. być okrążonym przez nieprzyjaciela
(1.3) książk. przen. być w sytuacji bez wyjścia
(1.4) daw. gwara. więz. więzienie
Wiktionary
Potrzask, samotrzask – przenośna, samozatrzaskująca się pułapka kłusownicza lub traperska służąca do chwytania zwierząt.
Wikipedia
(1.3) Niech stół ich stanie się dla nich pułapką, / potrzaskiem – ich biesiada ofiarna.
Wiktionary
IPA: ˈpɔṭʃask, AS: poṭšask
Wiktionary
rzecz. potrzaskanie n., trzask mrz.
czas. trzaskać ndk., potrzaskać dk.
przym. potrzaskowy, trzaśnięty
Wiktionary
(1.1) samotrzask
(1.3) matnia, pułapka, sak
(1.4) młyn, mykwa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|potrzaskać.
Wiktionary
czas. potrzaskać dk.
rzecz. potrzask mrz.
Wiktionary
1. stan przeżywany przez człowieka, odznaczający się niespełnieniem określonych warunków; subiektywne odczuwanie braku
2. trudna sytuacja materialna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uczucie konieczności wykonania lub zrobienia czegoś
(1.2) cel jakiegoś działania
(1.3) daw. bitwa
(1.4) stpol. wojna
czasownik
(2.1) tylko jako orzecznik wymagać czegoś, potrzebować czegoś
partykuła
(3.1) = trzeba
Wiktionary
Potrzeba psychiczna, motyw – stan osoby doznającej poczucia niespełnienia (napięcie motywacyjne), czyli frustracji potrzeb, działając jako czynnik skłaniający jednostkę do podejmowania aktywności, które mogą tę potrzebę zaspokoić. Inaczej jest to odczuwalny brak czegoś, który powoduje, że podejmuje się działania zmierzające do likwidacji tego braku.
Wikipedia
(1.1) Czuję potrzebę redagowania Wikisłownika.
(1.2) Nie ma potrzeby tego robić.
(1.3) Któryś z moich praszczurów, za tak zwane zasługi w potrzebie wiedeńskiej, dostał taki nadział, dwadzieścia włók królewskich.
(2.1) Nie potrzeba nam tego robić.
Wiktionary
IPA: pɔˈṭʃɛba, AS: poṭšeba
Wiktionary
(1-2) czas. potrzebować; przym. potrzebny
(3.1) partykuła trzeba
Wiktionary
(1.1) imperatyw
(3.1) trzeba
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. potrzeba
Wiktionary
IPA: ˌpɔṭʃɛˈbʲizna, AS: poṭšebʹizna
Wiktionary
czasownik niewłaściwy
(1.1) stpol. …tworzący wyrażenia wskazujące na jakąś konieczność lub wymaganie; trzeba
Wiktionary
(1.1) Ktorykole chce zbawion być, przede wszym potrzebizno jest, aby dzierżał krześcijańską wierę.
Wiktionary
żartobliwie: kobieta będąca w potrzebie, mająca wiele potrzeb; potrzebowska
SJP.pl
człowiek będący w potrzebie, mający wiele potrzeb; potrzebowski
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: potrzebnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: potrzebny
SJP.pl
rzadko: konieczność istnienia czegoś; przydatność, bycie potrzebnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co potrzebne; cecha tych, którzy są potrzebni
Wiktionary
przym. potrzebny
Wiktionary
brakujący, pożądany, niezbędny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, bez którego trudno jest się obyć, niezbędny lub przydatny
(1.2) stpol. taki, który jest w potrzebie
Wiktionary
(1.1) Klimatyzację włączam tylko wtedy, gdy jest potrzebna.
(1.1) Żeby rozwiązać to zadanie, potrzebna jest znajomość rachunku całkowego.
(1.1) Czy słowniki papierowe są jeszcze potrzebne?
(1.1) Potrzebny mi ktoś, komu mogę zaufać.
Wiktionary
IPA: pɔˈṭʃɛbnɨ, AS: poṭšebny
Wiktionary
rzecz. potrzeba ż., potrzebność ż.
czas. potrzebować, trzeba
partyk. trzeba
Wiktionary
(1.1) konieczny, niezbędny, nieodzowny, niezastąpiony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|potrzebować.
Wiktionary
IPA: ˌpɔṭʃɛbɔˈvãɲɛ, AS: poṭšebovãńe
Wiktionary
czas. potrzebować, trzeba
partyk. trzeba
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) mieć potrzebę/pragnienie posiadania/zrobienia czegoś; pragnąć kogoś w jakimś celu
(1.2) stpol. żądać
Wiktionary
(1.1) Potrzebuję cię, aby ukończyć tę pracę.
(1.1) W miarę, jak go ktoś potrzebował, w miarę gdy trzeba było coś załatwić, brali go do roboty.
Wiktionary
IPA: ˌpɔṭʃɛˈbɔvat͡ɕ, AS: poṭšebovać
Wiktionary
rzecz. potrzebowanie n., potrzeba ż., potrzebujący mos.
przym. potrzebny
partyk. trzeba
czas. trzeba
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
żartobliwie: kobieta będąca w potrzebie, mająca wiele potrzeb; potrzebnicka
SJP.pl
człowiek będący w potrzebie, mający wiele potrzeb; potrzebnicki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kobieta będąca w potrzebie
SJP.pl
człowiek będący w potrzebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek potrzebujący pomocy, będący w potrzebie, żyjący w niedostatku
Wiktionary
czas. potrzebować
Wiktionary
1. stan przeżywany przez człowieka, odznaczający się niespełnieniem określonych warunków; subiektywne odczuwanie braku
2. trudna sytuacja materialna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|potrzepać.
Wiktionary
czas. potrzepać dk.
rzecz. trzepacz mos./mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|potrzepywać.
Wiktionary
czas. potrzepywać ndk.
rzecz. trzepacz mos./mrz.
Wiktionary
ptak z rodziny łuszczaków, chroniony w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Emberiza calandra|ref=tak., mały ptak z rodziny trznadlowatych o niepozornym szarym upierzeniu;
Wiktionary
Potrzeszcz ("Emberiza calandra") – gatunek małego ptaka z rodziny trznadli (Emberizidae).
Wikipedia
IPA: ˈpɔṭʃɛʃt͡ʃ, AS: poṭšešč
Wiktionary
trzeszczeć przez pewien czas
SJP.pl
naciskając pociągnąć czymś po czymś, powodując tarcie
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|pocierać.
Wiktionary
(1.1) Zmieszał się i potarł dłonią kark.
Wiktionary
rzecz. potracie n., pocieranie n., tarcie n., potarcie n., potarka ż.
czas. wycierać, pocierać ndk.
Wiktionary
ptak z rodziny łuszczaków, w Polsce chroniony; wróbel trzcinowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Emberiza schoeniclus|ref=tak., ptak z rodziny trznadlowatych;
Wiktionary
Potrzymowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Niechanowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
1. taki, którym można potrząsać;
2. rynna potrząsalna - urządzenie do transportu urobku; przenośnik wstrząsowy
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. potrząsnąć)
(1.1) wstrząsać czymś wiele razy, poruszać gwałtownie
Wiktionary
(1.1) Anna potrząsnęła głową i roześmiała się.
Wiktionary
rzecz. potrząsanie n., potrząska ż.
czas. potrząsnąć dk.
przym. wstrząsający
Wiktionary
(1.1) trząść; gw. Górny Śląsk szelontać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. roln. rozsypana na uprawach warstwa nawozu lub resztek roślinnych, użyźniająca glebę i chroniąca rośliny przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi
(1.2) gw-pl|Nienadówka. przeszukanie, rewizja
Wiktionary
(1.1) Do zasilania pastwiska może służyć dobry kompost, lub nawozy sztuczne, a także potrząska z gnoju.
(1.1) Zarówno teorja i praktyka rolnicza są zgodne, że stosowanie na łąki i pastwiska potrząski w postaci łętów ziemniaczanych (…) wpływa korzystnie na rozwój roślinności i wydajność użytków zielonych.
(1.1) Obornik, mający służyć w formie potrząski jako nawóz na pastwiska, musi być dojrzały i o krótkiej słomie, bo tylko wtenczas przyswaja go sobie ruń pastwiskowa prawie w zupełności.
Wiktionary
rzecz. potrząs mrz., potrząsek mrz.
czas. potrząsać ndk., potrząsnąć dk., trząść ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. potrząsać)
(1.1) dokonany od|potrząsać.
Wiktionary
(1.1) Gdy puszka pęcznieje, należy złapać ją i w sekundzie, zanim zacznie parzyć, potrząsnąć mieszając zawartość.
Wiktionary
IPA: pɔˈṭʃɔ̃w̃snɔ̃ɲt͡ɕ, AS: poṭšõũ̯snõńć
Wiktionary
rzecz. potrząśnięcie n., potrząska ż.
czas. potrząsać ndk., potrząść dk., trząść ndk.
przym. wstrząsający
Wiktionary
bycie potrójnym lub cecha charakterystyczna tego, co potrójne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co potrójne
Wiktionary
przym. potrójny
przysł. potrójnie
licz. trzy
rzecz. trzy n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) składający się z trzech jednakowych lub podobnych części
(1.2) powtórzony trzy razy
(1.3) większy trzy razy
Wiktionary
IPA: pɔˈtrujnɨ, AS: potrui ̯ny
Wiktionary
rzecz. trzeci mos./mrz., trzy n., trojak mrz., trójka ż., potrojenie n., potrajanie n., trójeczka ż., trojenie n., potrójność ż., trojaczki nmos.
czas. potroić dk., potrajać ndk.
przym. trzeci
licz. trzy, troje
przysł. potrójnie
temsłow. trój-, trzecio-
Wiktionary
spędzić pewien czas na trąbieniu
SJP.pl
możliwość odliczania pewnych kwot od jakichś należności
SJP.pl
dający się odliczyć od jakiejś należności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|potrącać.
Wiktionary
rzecz. potrącenie n.
czas. potrącać ndk., potrącić dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) finans. część odjęta od należności
(1.2) dotknięcie lub lekkie uderzenie zwykle przez nieostrożność
(1.3) mot. krym. uderzenie kogoś lub czegoś w czasie jazdy
Wiktionary
Potrącenie (łac. "compensatio"; kompensacja, kompensata) – w prawie cywilnym umorzenie dwóch przeciwstawnych sobie wierzytelności poprzez złożenie oświadczenia woli przez jednego wierzyciela drugiemu wierzycielowi lub w drodze dwustronnej umowy.
W języku potocznym o potrąceniu mówi się również w razie pomniejszenia wysokości należnego świadczenia z innych przyczyn.
Wikipedia
czas. potrącić dk.
rzecz. trącenie n., potrącanie n.
Wiktionary
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|potrącać.
Wiktionary
(1.1) Nietrzeźwa działdowianka potrąciła policjanta na służbie
Wiktionary
czas. trącać
rzecz. potrącanie n., potrącenie n.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk sztuchnonć
Wiktionary
występujący po trądziku
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. powstały w miejsce trądziku
(1.2) med. kosmet. przeznaczony do stosowania po ustąpieniu trądziku
Wiktionary
grać od czasu do czasu na trąbie; lekko, niegłośno trąbić
SJP.pl
popularne nazwisko angielskie, m.in.: Beatrix Potter, ilustratorka i pisarka książek dla dzieci
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mania na punkcie Harry’ego Pottera i związanego z nim świata
SJP.pl
[czytaj: poteroMAniak] miłośnik serii powieści, filmów i gier komputerowych o Harrym Potterze
SJP.pl
związany z Harrym Potterem lub światem przedstawionym w tej serii
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Potulice
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Potulin – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wągrowieckim, w gminie Gołańcz.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.
Wikipedia
potulić się - poprzytulać się przez pewien czas
SJP.pl
przysłówek
(1.1) łagodnie, grzecznie
Wiktionary
przym. potulny
czas. potulnieć ndk., spotulnieć dk.
rzecz. potulność ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: potulnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: potulny
SJP.pl
potocznie: osoba potulna, łagodna, zgodna; grzeczniś, grzeczniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. (często iron.) osoba potulna
Wiktionary
IPA: pɔˈtulʲɲiɕ, AS: potulʹńiś
Wiktionary
przym. potulny
rzecz. potulność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co potulne; cecha tych, którzy są potulni
Wiktionary
rzecz. potulniś m., potulnienie n., spotulnienie n.
czas. potulnieć ndk., spotulnieć dk.
przym. potulny
przysł. potulnie
Wiktionary
(1.1) uległość, miękkość, pokora, spolegliwość, uniżoność, ustępliwość
Wiktionary
grzeczny, ułożony, dostosowujący się do innych i ich wymagań
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) łagodny, ustępliwy
Wiktionary
(1.1) Stara nauczycielka wyszukiwała potulne ofiary wśród swoich uczniów.
Wiktionary
rzecz. potulniś mos., potulność ż.
przysł. potulnie
Wiktionary
(1.1) uległy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
młodzieżowo: dyskoteka
SJP.pl
spędzić pewien czas na tupaniu
SJP.pl
potocznie: podreptać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|potupywać.
Wiktionary
rzecz. potupanie n., potupajka ż.
czas. potupywać ndk., potupać dk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) (człowieka) pobić, zranić
(1.2) (przedmiot) potłuc, uszkodzić
Wiktionary
(1.2) Wpełzła pod konsolę od sterburty i zawołała: – No i te odłamki nieźle poturbowały antenę!
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|poturczyć.
(1.2) hist. uczynienie kogoś Turkiem, zmuszenie do przyjęcia islamu
Wiktionary
(1.2) To nie poturczenie Czajkowskiego wywołało jego niechęć do Koscioła rzymskiego, lecz przekonanie o destrukcyjnej roli tego Kościoła w dziejach Rzeczypospolitej ułatwiło poturczenie.
Wiktionary
rzecz. turecki mrz., Turek m., Turczynka ż., turas m., tureckość ż., sturczenie n., turkizacja ż., poturczeniec m.
czas. poturczyć, turczyć
przym. turecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. człowiek, który przeszedł na wiarę mahometańską, człowiek sturczony
Wiktionary
rzecz. poturczenie n., Turcja ż., Turek mos.
czas. turczyć ndk.
Wiktionary
taki, który stał się Turkiem, przyjął wiarę mahometańską
SJP.pl
1. skłonić kogoś do przyjęcia islamu (zrobić go Turkiem); sturczyć wielu; sturczyć;
2. poturczyć się - stać się Turkiem, przyjąć wiarę mahometańską; sturczyć się, sturczeć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) turkocząc, udać się w jakieś miejsce
Wiktionary
(1.1) Obok dwóch kolejarzy ciągnęło za zakończony rozdwojonym uchwytem dyszel małej platformaatformy, z którą poturkotali do wagonu pocztowego.
Wiktionary
rzecz. turkot m.
czas. doturkotać dk., odturkotać dk., rozturkotać dk., turkotać ndk., zaturkotać dk.
przym. turkotliwy
Wiktionary
mający miejsce po turnieju
SJP.pl
Poturzyn – wieś w Polsce, położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Telatyn. Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 852 Józefówka - Nowosiółki - Witków.
Wieś tenuty poturzyńskiej w XVIII wieku. Do 1954 istniała gmina Poturzyn. W latach 1975–1998 wieś położona była w województwie zamojskim.
Wikipedia
pomalować tuszem; utuszować
SJP.pl
największy z wielorybów należący do podrzędu waleni zębowców; kaszalot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Physeter macrocephalus|Linnaeus|ref=tak., duży morski ssak z rodziny kaszalotowatych;
Wiktionary
(1.1) Jest rzeczą ogólnie wiadomą, że zabity potwal nie tonie.
(1.1) Morze wyrzuciło na brzeg dużego potwala.
Wiktionary
(1.1) kaszalot, kaszalot spermacetowy
Wiktionary
oszczerca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba rzucająca oszczerstwa
Wiktionary
(1.1) Potwarca ubliża sobie samemu / i znienawidzą go sąsiedzi.
Wiktionary
rzecz. potwarz ż.
:: fż. potwarczyni ż.
czas. potwarzać ndk., potwarzyć ndk.
przym. potwarczy
przysł. potwarczo
Wiktionary
(1.1) oszczerca
Wiktionary
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób potwarczy
Wiktionary
rzecz. potwarca mos., potwarczyni ż., potwarz ż.
czas. potwarzać ndk., potwarzyć ndk.
przym. potwarczy
Wiktionary
(1.1) oszczerczo
Wiktionary
będący potwarzą, pomówieniem, zniesławieniem; oszczerczy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przest. stanowiący potwarz lub zawierający potwarze
Wiktionary
(1.1) Opublikował potwarczy artykuł, myśląc, że ujdzie mu to na sucho.
Wiktionary
rzecz. potwarca mos., potwarczyni ż., potwarz ż.
czas. potwarzać ndk., potwarzyć ndk.
przysł. potwarczo
Wiktionary
(1.1) oszczerczy
Wiktionary
→ potwarca; oszczerczyni, insynuatorka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. kobieta rzucająca oszczerstwa
Wiktionary
rzecz. potwarz ż.
:: fm. potwarca mos.
czas. potwarzać ndk., potwarzyć ndk.
przym. potwarczy
przysł. potwarczo
Wiktionary
(1.1) oszczerczyni
Wiktionary
dawniej: oszczerczy; potwarczy
SJP.pl
oszczerstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) oszczerstwo
Wiktionary
rzecz. potwarczyni ż., potwarca mos., twarz ż.
przym. potwarczy, potwarliwy, twarzowy
przysł. potwarczo
Wiktionary
dawniej: spotwarzać, szkalować, obmawiać
SJP.pl
dawniej: spotwarzyć, oszkalować, obmówić
SJP.pl
uznający, aprobujący coś; pozytywny, afirmatywny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co potwierdzalne, możliwe do potwierdzenia
Wiktionary
rzecz. potwierdzanie n., potwierdzenie n.
czas. potwierdzać ndk., potwierdzić dk.
przym. potwierdzalny
przysł. potwierdzalnie
Wiktionary
(1.1) weryfikowalność
Wiktionary
dający się potwierdzić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|potwierdzać.
Wiktionary
IPA: ˌpɔtfʲjɛrˈd͡zãɲɛ, AS: potfʹi ̯erʒãńe
Wiktionary
czas. potwierdzać ndk., potwierdzić dk.
rzecz. potwierdzenie n., potwierdzalność ż.
przym. potwierdzalny
przysł. potwierdzalnie
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. potwierdzić)
(1.1) niedokonany od|potwierdzić.
Wiktionary
(1.1) To wyjątek, który potwierdza regułę.
Wiktionary
IPA: pɔˈtfʲjɛrd͡zat͡ɕ, AS: potfʹi ̯erʒać
Wiktionary
aspekt dokonany potwierdzić
rzecz. potwierdzanie n., potwierdzenie n., potwierdzalność ż.
Wiktionary
(1.1) świadczyć, poświadczać, konfirmować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|potwierdzić.
(1.2) pismo, wypowiedź lub podpis, które coś potwierdzają
Wiktionary
IPA: ˌpɔtfʲjɛrˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: potfʹi ̯erʒẽńe
Wiktionary
rzecz. potwierdzanie n., potwierdzalność ż.
czas. potwierdzać ndk., potwierdzić dk.
przym. potwierdzalny, potwierdzeniowy
przysł. potwierdzalnie
Wiktionary
(1.2) zgoda, afirmacja, legitymacja
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z potwierdzeniem, dotyczący potwierdzenia
Wiktionary
rzecz. potwierdzenie n.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. potwierdzać)
(1.1) stwierdzić prawdziwość (autentyczność, istnienie) czegoś, dać potwierdzenie
(1.2) przytaknąć komuś; zgodzić się z kimś, przyznając mu rację
Wiktionary
(1.1) Wyniki eksperymentu potwierdziły teorię naukowca.
(1.2) Zgadza się, wszystko się zgadza – potwierdził mechanicznie Florczak, zaraz jednak spojrzał z niedowierzaniem na milicjanta. – Że niby jak?
Wiktionary
IPA: pɔˈtfʲjɛrʲd͡ʑit͡ɕ, AS: potfʹi ̯erʹʒ́ić
Wiktionary
rzecz. potwierdzenie n., potwierdzanie n., potwierdzalność ż.
czas. potwierdzać ndk.
przym. potwierdzalny
przysł. potwierdzalnie
Wiktionary
(1.1) poświadczyć
Wiktionary
1. istota brzydka, o kształtach odmiennych od powszechnie spotykanych w naturze, odrażająca; monstrum; straszydło;
2. człowiek pozbawiony ludzkich uczuć; okrutnik
SJP.pl
Po
Wikipedia
zdrobnienie od: potwór
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od potwór
(1.2) pot. żart. niewielki stwór o zadziwiającym wyglądzie
(1.3) pot. iron. coś budzącego dezaprobatę ze względu na formę
Wiktionary
(1.1) Ale się mój potworek umorusał!
(1.2) Gra polegała na trafianiu do potworków wystawiających pyszczki z otworów.
(1.3) Doskonałymi przykładami potworków językowych są najróżniejsze feminatywy.
Wiktionary
rzecz. potwór mzw./mrz., potworność ż., potworniak mrz., potwora ż., Potworów mrz.
czas. potwornieć ndk., spotwornieć dk.
przym. potworny, potworowaty, potworowski
przysł. potwornie
Wiktionary
(1.3) koszmarek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co potworkowate, nienormalne, dziwaczne lub odrażające
Wiktionary
rzecz. potwór m., potworek m., potwora ż., potworność ż., potworniak m., potworniactwo n., potwornienie n., spotwornienie n.
czas. potwornieć ndk.
przym. potworkowaty, potworowaty, potworny
przysł. potwornie
Wiktionary
mający nienormalny, dziwaczny kształt
SJP.pl
nowotwór przeważnie w postaci torbieli, zbudowany z bezładnie ułożonych tkanek i fragmentów narządów; teratoma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. nowotwór zawierający elementy tkanek z różnych narządów;
Wiktionary
Po
Wikipedia
rzecz. potworkowatość ż., potwór m., potworek m., potworność ż.
przym. potworny
przysł. potwornie
Wiktionary
(1.1) teratoma
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób budzący przerażenie
(1.2) w sposób wywołujący odrazę
(1.3) niezwykle intensywnie
Wiktionary
rzecz. potworniak mrz., potworek mzw., potworność ż., potwór mzw., potworkowatość ż.
przym. potworkowaty, potworny
Wiktionary
(1.1) koszmarnie, okrutnie, przerażająco, strasznie
(1.2) koszmarnie, odrażająco, okropnie, paskudnie, wstrętnie
(1.3) bardzo, horrendalnie, mocno, nienormalnie, ogromnie, strasznie, straszliwie, znacznie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: potwornie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: potworny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha bycia potwornym
(1.2) rzecz odrażająca, przerażające zjawisko
Wiktionary
rzecz. potworek mzw., potworniak mrz., potwór mzw., potworkowatość ż.
przym. potworny
przysł. potwornie
Wiktionary
(1.1) ohyda, okropność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który budzi przerażenie, strach
(1.2) bardzo brzydki
(1.3) o negatywnym zjawisku: występujący w dużym nasileniu
Wiktionary
(1.1) Potem trzeci szereg — bud zielonych, czerwonych i żółtych, gdzie przy wejściu jaśniały potworne malowidła, a na dachu ukazywali się jaskrawo odziani pajace, albo olbrzymie lalki.
Wiktionary
rzecz. potwór m., potworek m., potwora ż., potworność ż., potworniak m., Potworowski m., Potworów m., potworkowatość ż.
czas. potwornieć ndk., spotwornieć dk.
przym. potworowaty
przysł. potwornie
Wiktionary
(1.2) odrażający, okropny
Wiktionary
przypominający potwora, podobny do potwora
SJP.pl
przymiotnik od: Potworów
SJP.pl
zgrubienie od: potwór
SJP.pl
1. istota brzydka, o kształtach odmiennych od powszechnie spotykanych w naturze, odrażająca; monstrum; straszydło;
2. człowiek pozbawiony ludzkich uczuć; okrutnik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. istota brzydka, o kształtach odmiennych od powszechnie spotykanych w naturze, odrażająca; monstrum; straszydło;
2. człowiek pozbawiony ludzkich uczuć; okrutnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) fantastyczny straszny stwór z baśni, snów, legend, filmów lub utworów literackich;
(1.2) przen. określenie osoby wzbudzającej szczególną odrazę, obwinianej o brak cech ludzkich
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od potwora
Wiktionary
Potwór, monstrum, bestia (łac. zły omen, cud) – określenie szerokiej grupy fikcyjnych stworzeń występujących w mitologii, legendach, wierzeniach ludowych oraz literaturze grozy. Stworzenia takie zwykle cechują się przerażającym wyglądem, a także agresywnym zachowaniem, często utożsamianym z wcieleniem zła.
Wikipedia
(1.1) Mamusiu! Potwór do mnie przyszedł!
(1.2) Zawsze wiedziałem, że on jest potworem dla swoich bliskich.
Wiktionary
IPA: ˈpɔtfur, AS: potfur
Wiktionary
rzecz. potworność ż., potworniak m., potwora ż., Potworów m., potwornienie n., spotwornienie n.
:: zdrobn. potworek m.
czas. potwornieć ndk., spotwornieć dk.
przym. potworny, potworowaty, potworowski
przysł. potwornie
Wiktionary
(1.1) maszkara, stwór, bestia, monstrum, pokraka; żart. paskuda
(1.2) zwierzę
Wiktionary
1. wydzielina gruczołu potowego,
2. książkowe określenie trudu, wysiłku
SJP.pl
1. zbrojne starcie małych oddziałów wojskowych;
2. sprzeczka, spór, kłótnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niewielkie starcie, walka drobnych oddziałów zbrojnych
(1.2) spór, sprzeczka, utarczka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pɔˈtɨt͡ʃka, AS: potyčka
Wiktionary
rzecz. potknięcie n.
czas. potykać się ndk., potknąć się dk.
Wiktionary
(1.1) starcie, pojedynek
(1.2) utarczka
Wiktionary
dwustronna tablica reklamowa w formie stojaka ustawiana na chodnikach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stojak reklamowy w kształcie litery A
(1.2) drut umieszczony tuż nad ziemią w celu przewrócenia wroga
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|potykać.
Wiktionary
czas. zetknąć, wytykać, wytknąć, stykać, potykać ndk.
rzecz. tknięcie n., przetykacz mrz., zestyk mrz.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) stpol. raczyć (kogoś czymś)
czasownik zwrotny niedokonany potykać się (dk. potknąć się)
(2.1) zaczepiać o coś nogą i tracić równowagę lub przewracać się
(2.2) przen. popełniać błąd, postępować niesłusznie
(2.3) daw. walczyć, pojedynkować się
Wiktionary
(2.3) (…) wydało się przed ludźmi dopiero po przyjeździe Krzyżaka Rotgiera, z którym Zbyszko, pozwawszy go na sąd Boży, potykał się wobec całego mazowieckiego dworu.
Wiktionary
IPA: pɔˈtɨkat͡ɕ, AS: potykać
Wiktionary
(2.1-2) rzecz. potykanie n., potknięcie n.
(2.3) rzecz. potyczka ż.
Wiktionary
(2.2) pomylić się
Wiktionary
tylna, dolna część czaszki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. kość potyliczna, kość czaszki, w której znajduje się otwór łączący jamę mózgoczaszki z kanałem kręgowym kręgosłupa;
Wiktionary
Potylica (łac. "occiput") – tylna część głowy różnych zwierząt.
Wikipedia
IPA: ˌpɔtɨˈlʲit͡sa, AS: potylʹica
Wiktionary
przym. potyliczny, potylicowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. dotyczący potylicy
Wiktionary
rzecz. potylica ż.
Wiktionary
przysłówek czasu
(1.1) przest. potem
Wiktionary
(1.1) Potym wszędy rozlicżne kwiecia rozsadzono, • Wszytko równiucżko rostąc pięknie przystroiono. • Nuż ony Rozmaryny, ony Maierany, • Drugie ieszcze wonnyejsze co ich tu nie znamy. sic.
Wiktionary
potocznie:
1. popracować ciężko, z trudem;
2. zmęczyć ciężką pracą; przetyrać
SJP.pl
potocznie:
1. popracować ciężko, z trudem;
2. zmęczyć ciężką pracą; przetyrać
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zwykle w liczbie mnogiej - zmiana skórna powstająca na skutek przegrzania lub nadmiernego pocenia się, zwłaszcza u dzieci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. mały, przezroczysty pęcherzyk na skórze, powstały w wyniku nadmiernej potliwości
(1.2) kolar. element garderoby kolarskiej, którego zadaniem jest sprawne odprowadzanie wilgoci
Wiktionary
rzecz. pocenie n., pot m., potliwość ż.
czas. pocić się
przym. potowy
Wiktionary
1. do danego miejsca; dotąd;
2. przestarzałe: do danej chwili, do dziś; dopóty
SJP.pl
zaimek przysłowny
(1.1) do tego miejsca
(1.2) daw. do danej chwili, do tego momentu
Wiktionary
(1.1) dotąd
(1.2) dopóty, dotąd
Wiktionary
1. siła i skuteczność oddziaływania na coś;
2. coś potężnego;
3. wynik pomnożenia danej liczby przez siebie wskazaną liczbę razy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przeważająca siła i skuteczność
(1.2) coś potężnego
(1.3) mat. wynik potęgowania;
Wiktionary
(1.1) Ich potęga militarna zmiażdżyła opór przeciwnika.
(1.2) W tym kamiennym grobowcu drzemią złowrogie siły zdolne obalać potęgi tego świata.
(1.3) Drugą potęgę nazywamy kwadratem, a trzecią sześcianem.
Wiktionary
IPA: pɔˈtɛ̃ŋɡa, AS: potẽŋga
Wiktionary
czas. potęgować
rzecz. potęgowanie
przym. potężny
przysł. potężnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mat. działanie dwuargumentowe x^y\;, które dla y\; będącego liczbą naturalną, jest równoważne pomnożeniu y\; liczb (elementów) x\; przez siebie;
Wiktionary
Potęgowanie – typ funkcji dwóch zmiennych, różnie definiowanych w różnych kontekstach; w najprostszych przypadkach – kiedy drugim argumentem tej funkcji jest liczba naturalna – potęgowanie to wielokrotne mnożenie elementu przez siebie. Podstawowe pojęcia związane z tą operacją to:
Wikipedia
(1.1) Potęgowanie jest działaniem niełącznym, nieprzemiennym.
Wiktionary
IPA: ˌpɔtɛ̃ŋɡɔˈvãɲɛ, AS: potẽŋgovãńe
Wiktionary
rzecz. potęga ż.
czas. potęgować
przysł. potężnie
Wiktionary
1. w matematyce: podnosić do potęgi, mnożyć liczbę przez samą siebie;
2. wzmagać coś, zwiększać intensywność lub wyrazistość; nasilać, intensyfikować;
3. potęgować się - nabierać intensywności; narastać, wzmagać się
SJP.pl
czasownik
(1.1) wzmacniać, wzmagać
(1.2) mat. podnosić do potęgi;
czasownik zwrotny potęgować się
(2.1) nabierać intensywności
Wiktionary
(1.1) Cały krajobraz, o barwach żółtych i białych, miał charakter strasznej martwoty, którą potęgowały gorąco i cisza.
(2.1) Wraz z wiekiem potęguje się nieruchomość stawów.
Wiktionary
IPA: ˌpɔtɛ̃ŋˈɡɔvat͡ɕ, AS: potẽŋgovać
Wiktionary
rzecz. potęga ż., potęgowanie n.
czas. spotęgować dk.
przysł. potężnie
Wiktionary
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Potęgowo
SJP.pl
w sposób czyniący coś bardziej intensywnym, odczuwalnym lub wyrazistszym; podniecająco, podsycająco
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Potępa ( Potempa) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie tarnogórskim, w gminie Krupski Młyn.
Wikipedia
dawniej: ten, co ocenia negatywnie, gani, piętnuje; krytykant, potępiciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|potępiać.
Wiktionary
czas. potępiać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) nie pochwalać, ganić kogoś, uznawać kogoś winnym
(1.2) rel. skazywać na potępienie, skazywać na piekło
Wiktionary
(1.1) Społeczność międzynarodowa potępia wszelkie formy interwencji z wyjątkiem działań podjętych pod auspicjami ONZ przeciwko państwu ustawicznie łamiącemu prawo międzynarodowe i naruszającemu zasady pokojowego współistnienia.
Wiktionary
IPA: pɔˈtɛ̃mpʲjät͡ɕ, AS: potẽmpʹi ̯äć
Wiktionary
rzecz. potępienie n., potępianie n.
czas. potępić
przym. potępieńczy
Wiktionary
(1.1) odrzucać
(1.2) skazywać
Wiktionary
dawniej: ten, co ocenia negatywnie, gani, piętnuje; krytykant, potępiacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|potępić.
(1.2) wyrok potępiający, wyrażenie silnej dezaprobaty, ostra krytyka
(1.3) rel. w chrześcijaństwie: odrzucenie człowieka przez Boga, brak zbawienia, utrata zbawienia
Wiktionary
Potępienie – według religii chrześcijańskich okres pośmiertny, antagonistyczny do zbawienia. Potępienie jest uważane za wieczną karę dla tych, którzy złamią przykazania nadane przez Boga i zejdą na drogę zła. Lecz gdy w chwili śmierci osoba umierająca będzie żałować za swoje grzechy, zostanie zbawiona, ale żal musi być szczery.
Wikipedia
czas. potępić dk., potępiać ndk.
rzecz. potępieniec m.
przym. potępieńczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. grzesznik skazany na wieczne potępienie
Wiktionary
Potępieniec (tytuł oryginalny "The Informer") – amerykański film fabularny (dramat) z 1935 roku w reżyserii Johna Forda.
Wikipedia
(1.1) Zauważyła na moim palcu złotą obrączkę, unikalną wśród nas potępieńców.
(1.1) Cierpiałem jak potępieniec w siódmym kręgu piekła. Cierpiałem i nie rozumiałem, dlaczego tak bardzo cierpię.
Wiktionary
rzecz. potępienie n.
przym. potępieńczy
Wiktionary
(1.1) potępiony
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) książk. przywodzący na myśl skazanych na wieczne cierpienie w piekle
Wiktionary
(1.1) Podobno służba po jego śmierci słyszała potępieńcze wycie dobiegające z pałacowych piwnic i z pustelni.
Wiktionary
rzecz. potępienie n., potępieniec m.
czas. potępiać ndk., potępić dk.
przysł. potępieńczo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dusza kobiety cierpiąca w piekle, skazana na wieczne potępienie
forma przymiotnika.
(2.1) ż. M. lub W. lp. od potępiony
Wiktionary
skazany na potępienie; grzeszny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skazany na piekło
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) potępieniec, człowiek cierpiący w piekle, skazany na wieczne potępienie
(2.2) daw. skazaniec
Wiktionary
(2.1) Jakby za danym hasłem potępieni / Zaczęli z tajnych wychodzić kryjówek.
(2.1) O, bodaj został wyklęty, / Kto staje pośród biesiady, / Jak potępionego mara, / I do spólnego puchara / Własnych łez przylewa jady!
(2.2) [...] królowi została tylko władza ułaskawiania potępionych.
Wiktionary
(2.1-2) potępiona ż.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. potępiać)
(1.1) dokonany od|potępiać.
Wiktionary
(1.1) Litwini wznosili groźne okrzyki i wymachiwali transparentami z napisem: "Papieżu! Przywróć nam Dziady!" Chodziło, jak wyjaśniła dziewczyna, o pradawny pogański obrzęd wywoływania duchów, potępiony przez głowę katolickiego kościoła i ścigany przez Święte Oficjum.
Wiktionary
IPA: pɔˈtɛ̃mpʲit͡ɕ, AS: potẽmpʹić
Wiktionary
czas. potępiać
rzecz. potępienie n.
przym. potępieńczy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób potężny
Wiktionary
(1.1) Na pokładzie zagranicznego statku, w mocnej klatce, spoczywał ów zwierz nieznany. Wyglądał groźnie i pięknie. Miał ogromną, płową grzywę, a ryk jego brzmiał potężnie jak grzmot.
Wiktionary
rzecz. potęga ż., potęgowanie n.
czas. potężnieć ndk., potęgować ndk.
przym. potężny
Wiktionary
(1.1) mocno, silnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: potężnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: potężny
SJP.pl
1. okazały pod względem rozmiarów; ogromny, masywny;
2. mający dużą przewagę nad innymi;
3. świadczący o dużej sile fizycznej;
4. bardzo intensywny, silnie działający;
5. bardzo donośny, głośny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o wielkiej mocy
(1.2) znacznych rozmiarów
Wiktionary
(1.1) W tamtych czasach Persja była potężnym państwem.
(1.1) To potężna siła, która może zniszczyć Europę.
Wiktionary
IPA: pɔˈtɛ̃w̃ʒnɨ, AS: potẽũ̯žny
Wiktionary
rzecz. potęga ż.
przysł. potężnie
czas. potężnieć ndk.
Wiktionary
(1.1) mocarny, możny, silny
(1.2) bardzo duży, gigantyczny, masywny, ogromny, wielki
Wiktionary
1. zniszczyć coś kruchego na skutek uderzenia tym o twardą powierzchnię; rozbić na kawałki;
2. spowodować obrażenia ciała przez bicie, upadek, itp.
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. tłuc)
(1.1) rozbić na kawałek albo uszkodzić w licznych miejscach
(1.2) wyrządzić obrażenia swojego ciała w wyniku upadku lub uderzenia o coś
(1.3) pot. pobić kogoś
czasownik zwrotny dokonany potłuc się (ndk. tłuc się)
(2.1) rozlecieć się na kawałki
(2.2) ulec obrażeniom wskutek upadku lub uderzenia o coś
(2.3) pobić się nawzajem
Wiktionary
rzecz. potłuczenie n., tłuczenie n., tłuczeń mrz., stłuczka ż.
czas. tłuc
Wiktionary
1. zniszczyć coś kruchego na skutek uderzenia tym o twardą powierzchnię; rozbić na kawałki;
2. spowodować obrażenia ciała przez bicie, upadek, itp.
SJP.pl
1. zniszczyć coś kruchego na skutek uderzenia tym o twardą powierzchnię; rozbić na kawałki;
2. spowodować obrażenia ciała przez bicie, upadek, itp.
SJP.pl
stać się tłustym lub tłustszym; otłuścieć, stłuścieć
SJP.pl
stać się tłustym lub tłustszym; otłuścieć, stłuścieć
SJP.pl
ubić wiele czegoś
SJP.pl
spędzić pewien czas na ubliżaniu
SJP.pl
spędzić pewien czas na ubolewaniu
SJP.pl
ucisnąć po kolei, wiele razy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mogący być wzorem; taki, który kształtuje zachowania
(1.2) pejor. chcący na siłę być wzorem
Wiktionary
rzecz. pouczanie n., pouczenie n.
czas. pouczać ndk., pouczyć dk.
przysł. pouczająco
Wiktionary
(1.1) budujący, dydaktyczny, informatywny, instruktywny, kształcący, umoralniający
(1.2) moralizatorski, upominający
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pouczać.
Wiktionary
czas. pouczać ndk., pouczyć dk.
przym. pouczający
Wiktionary
czasownik
(1.1) dawać komuś pouczenie, informować kogoś jak należy się zachowywać (jak postępować)
Wiktionary
(1.1) Jeszcze ciekawszy jest zbiór pouczających sentencji egipskiego mędrca Amenemope, pochodzący z XVI w. p.n.e.
Wiktionary
IPA: pɔˈwut͡ʃat͡ɕ, AS: pou̯učać
Wiktionary
rzecz. pouczenie n., pouczanie n.
czas. pouczyć, nauczać
przym. pouczający
Wiktionary
(1.1) upominać
Wiktionary
spędzić pewien czas na uczestniczeniu w czymś
SJP.pl
powstały wskutek udaru
SJP.pl
uderzyć po kolei, wiele razy; spędzić pewien czas na uderzaniu
SJP.pl
udostępnić po kolei, wiele razy
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) wielokrotnie wykazać prawdziwość czegoś lub wykazać prawdziwość wielu rzeczy, za każdym razem przedstawiając na nią dowody
Wiktionary
(1.1) Dlaczego Marek tyle pracuje? […] Może czuje, że jak jeszcze trochę poudowadnia swoją przydatność, to mu dadzą awans.
Wiktionary
czas. udowadniać ndk., udowodnić dk.
Wiktionary
udrożnić po kolei, wiele razy; poudrożniać
SJP.pl
udrożnić po kolei, wiele razy; poudrażniać
SJP.pl
udusić wiele osób lub wiele czegoś
SJP.pl
1. udzielić wiele czegoś;
2. poudzielać się - udzielać się przez pewien czas
SJP.pl
skrót od: poufały, poufale
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób poufały
Wiktionary
rzecz. poufalec mos., poufałość ż.
przym. poufały, spoufalony
czas. poufalić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. człowiek spoufalony z kimś, posiadający czyjeś zaufanie
Wiktionary
rzecz. poufałość ż., poufalenie n., spoufalenie n., spoufalanie n.
czas. poufalić ndk., spoufalić dk., spoufalać ndk.
przym. poufały, spoufalony
przysł. poufale
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: poufale
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) rzad. czynić kogoś poufałym, ośmielać kogoś do poufałości względem siebie
czasownik zwrotny niedokonany poufalić się (dk. brak)
(2.1) stawać się poufałym, pozwalać sobie na poufałość względem kogoś
Wiktionary
rzecz. poufałość ż., poufalec mos., poufalenie n., spoufalenie n., spoufalanie n.
czas. spoufalić dk., spoufalać ndk.
przym. poufały, spoufalony
przysł. poufale
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: poufały
SJP.pl
zażyłość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bardzo bliskie stosunki między ludźmi
(1.2) poufałe słowo, gest
Wiktionary
rzecz. poufalec mos., poufalenie n., spoufalenie n., spoufalanie n.
czas. poufalić ndk., spoufalić dk., spoufalać ndk.
przym. poufały, spoufalony
przysł. poufale
Wiktionary
1. zbyt bezpośredni, zbyt śmiały;
2. będący wyrazem zażyłości, komitywy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest wyrazem zażyłości, bliskich stosunków
Wiktionary
rzecz. poufałość ż., poufalec mos., poufalenie n., spoufalenie n., spoufalanie n.
czas. poufalić ndk., spoufalić dk., spoufalać ndk.
przym. spoufalony
przysł. poufale
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób poufny
Wiktionary
przym. poufny
rzecz. poufność ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: poufnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: poufny
SJP.pl
1. wyraz zażyłości;
2. dyskrecja, udostępnianie czegoś tylko niewielu osobom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co poufne; cecha tych, którzy są poufni
Wiktionary
Poufność ( confidentiality) – funkcja bezpieczeństwa wskazująca obszar, w którym dane nie powinny być udostępniane lub ujawniane nieuprawnionym osobom, procesom lub innym podmiotom.
W bezpieczeństwie teleinformatycznym poufność realizowana jest zwykle przy pomocy szyfrowania oraz kontroli dostępu. W praktyce funkcji poufności towarzyszy niemal zawsze funkcja integralności.
Wikipedia
przym. poufny
przysł. poufnie
Wiktionary
(1.1) tajność, konfidencjonalność
Wiktionary
tajny, powierzony w sekrecie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) tajny, powierzony w sekrecie
Wiktionary
(1.1) Bardzo mi przykro, ale to jest poufna informacja, więc nie mogę nic powiedzieć na ten temat.
(1.1) Jednocześnie na poufnej naradzie z szefami partii królewskiej ambasador żąda od króla, aby odłączył się ze swym obozem od konfederacji sejmowej i zawiązał konfederację odrębną.
Wiktionary
IPA: pɔˈwufnɨ, AS: pou̯ufny
Wiktionary
rzecz. poufność ż.
przysł. poufnie
Wiktionary
(1.1) konfidencjonalny, niejawny, potajemny, prywatny, sekretny, tajny, ukryty
Wiktionary
pouganiać się - spędzić pewien czas na uganianiu się
SJP.pl
ugiąć po kolei, wiele razy
SJP.pl
ugnieść po kolei, wiele razy
SJP.pl
1. ujeść po kolei, wiele razy;
2. o psie: spędzić pewien czas na głośnym i zajadłym szczekaniu;
3. potocznie: spędzić pewien czas na kłóceniu się;
4. potocznie: spędzić pewien czas na złośliwym, napastliwym krytykowaniu
SJP.pl
ujawnić po kolei, wiele razy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który pozostał po Ukrainie, Ukraińcach
Wiktionary
(1.1) Władze starały się zagospodarować tereny poukraińskie przez osadnictwo polskie. Zamierzano na gospodarstwach poukraińskich osiedlić około 10 tys. rodzin.
Wiktionary
1. poskładać porządnie po kolei; uporządkować
2. rzad. skomponować wiele czegoś; potworzyć
3. poukładać się:
a) o wielu: ułożyć się, położyć się
b) wejść w układy z wieloma osobami
SJP.pl
czasownik
(1.1) dokonany od|układać.
Wiktionary
(1.1) Za dawnych dni było inaczej. Teraz już nie obcinacie nam głów, a my nie robimy bębnów z waszej skóry. Wszystko jest poukładane.
Wiktionary
przym. układny
Wiktionary
ulepszyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
ulać po kolei, wiele razy
SJP.pl
spędzić pewien czas na umartwianiu się
SJP.pl
umożliwić po kolei, wiele razy
SJP.pl
[czytaj: pałnd] funt;
1. jednostka wagi, używana powszechnie w Europie (także w Polsce) do XIX wieku, w różnym czasie i na różnych obszarach równa wadze od 350 do 560 gramów, obecnie używana w krajach anglosaskich, o wadze 453 gramów (skrót: lb.);
2. jednostka monetarna niektórych państw, m.in. Wielkiej Brytanii i Egiptu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
unieważnić po kolei, wiele razy
SJP.pl
upalić po kolei, wiele razy
SJP.pl
upomnieć po kolei, wiele razy
SJP.pl
spędzić pewien czas na uprawianiu
SJP.pl
upchnąć po kolei, wiele razy; naupychać
SJP.pl
o wielu: kolejno urosnąć
SJP.pl
powstały wskutek urazu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. powstały wskutek urazu
Wiktionary
(1.1) Obrażenia spowodowały u niego szok pourazowy.
Wiktionary
IPA: ˌpɔwuraˈzɔvɨ, AS: pou̯urazovy
Wiktionary
rzecz. uraza ż., uraz
Wiktionary
dotyczący okresu po urodzeniu się dziecka; poporodowy, postnatalny
SJP.pl
urozmaicić po kolei, wiele razy
SJP.pl
[czytaj: purpłę] obcisły kaftan męski do bioder, noszony w XV i XVI wieku
SJP.pl
uruchomić po kolei, wiele razy
SJP.pl
posiadać, nasiadać;
1. pozajmować miejsca siedzące;
2. o ptakach lub owadach: zatrzymać się gdzieś, zaprzestając lotu
SJP.pl
[czytaj: puSĘ] nazwisko
SJP.pl
ustanowić po kolei, wiele razy
SJP.pl
usypać po kolei, wiele razy
SJP.pl
uszczelnić po kolei, wiele razy
SJP.pl
uszczuplić po kolei, wiele razy
SJP.pl
uszkodzić po kolei, wiele razy
SJP.pl
[czytaj: putin] kanadyjskie danie z frytek i sosu pieczeniowego
SJP.pl
Poutine – kanadyjska przekąska z prowincji Quebec. Składa się z frytek, charakterystycznego rodzaju sera ( cheese curds, powstaje m.in. przy wytwarzaniu sera typu cheddar) i sosu pieczeniowego. Spożywana jest głównie w prowincji, choć coraz częściej spotyka się ją za granicą.
Wikipedia
spędzić pewien czas na stwarzaniu komuś przeszkód
SJP.pl
utrwalić po kolei, wiele razy
SJP.pl
spędzić pewien czas na uskarżaniu się, użalaniu się
SJP.pl
uwolnić po kolei, wiele razy
SJP.pl
potocznie: pouwijać się - pokończyć szybko jakieś czynności, prace
SJP.pl
uzupełnić po kolei, wiele razy
SJP.pl
czasownik
(1.1) uzupełniając uczynić obiekt kompletnym w wielu aspektach
(1.2) uzupełniając uczynić wiele obiektów kompletnymi
czasownik zwrotny pouzupełniać się
(2.1) uzupełniając się uczynić się kompletnym lub kompletnymi w wielu aspektach
Wiktionary
uśmiercić po kolei, wiele razy
SJP.pl
poużalać się -
1. użalać się przez pewien czas;
2. litować się przez pewien czas
SJP.pl
potocznie: poużerać się - spędzić pewien czas na użeraniu się z czymś lub z kimś
SJP.pl
spędzić pewien czas na użytkowaniu czegoś
SJP.pl
1. o substancjach, materiałach i urządzeniach: nienadający się do dalszej eksploatacji i zakwalifikowany do odpadów;
2. dotyczący gospodarowania substancjami, materiałami i urządzeniami po okresie ich użytkowania
SJP.pl
z włoskiego: biedaczyna; tak sam siebie nazwał św. Franciszek w "Testamencie" z 1226 roku
SJP.pl
Polska Organizacja Wojskowa, tajna organizacja wojskowa powstała z inicjatywy Józefa Piłsudskiego X 1914 w Warszawie
SJP.pl
skrótowiec, rodzaj żeński
(1.1) = hist. Polska Organizacja Wojskowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pɛ‿ɔ‿ˈvu, AS: pe‿o‿vu
Wiktionary
rzecz. peowiak m.
przym. peowiacki
Wiktionary
skrót od: powierzchnia (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = powiat
(1.2) = powierzchnia
Wiktionary
(1.1) Nieustąpienie pierwszeństwa przejazdu było najczęstszą przyczyną wypadków drogowych na terenie pow. mławskiego w roku 2019.
(1.2) Kupię dom o pow. do 100 m kw.
Wiktionary
1. ogół cech sprawiających miłe wrażenie; urok, czar, nadobność;
2. dawniej:
a) dodatkowa robocizna pańszczyźniana w Polsce przedrozbiorowej; powaba;
b) pociąg, skłonność do czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ogół cech wywołujący miłe wrażenie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przyszedłem do jej sadu i ujrzałem cały powab tych japońskich drzewek.
Wiktionary
IPA: ˈpɔvap, AS: povap
Wiktionary
rzecz. powabność ż., powabnica ż., powabnia ż.
czas. wabić ndk., zwabić dk.
przym. powabny
przysł. powabnie
Wiktionary
(1.1) czar, urok, wdzięk
Wiktionary
dawniej: dodatkowa robocizna pańszczyźniana w Polsce przedrozbiorowej; powab
SJP.pl
Powaba – zwana także "gwałtami", "tłokami" – dodatkowa forma pańszczyzny w dawnej Polsce; dodatkowa robocizna chłopów poddanych od XV wieku do pierwszej połowy XIX wieku.
Nie była wliczana do zasadniczego wymiaru pańszczyzny. Chłop świadczył ją na wezwanie dworu, zazwyczaj w wymiarze od 5 do 10 dni w roku na wiosnę – "powaba wiosenna" i na zimę – "powaba zimowa".
Wikipedia
zapach i barwne części kwiatów wabiące owady
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. powabnica piaskowa.
(1.2) przest. ta, która powabia
Wiktionary
rzecz. powab m., powabność ż., powaba ż., powabianie n., powabienie n., powabiciel m.
:: zdrobn. powabniczka ż.
:: fm. powabnik m.
czas. powabiać ndk., powabić dk.
przym. powabny
przysł. powabnie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób powabny; mając pełno uroku
Wiktionary
rzecz. powabnica ż., powab mrz., powabność ż.
przym. powabny
Wiktionary
(1.1) czarująco, ponętnie, uroczo, wdzięcznie, atrakcyjnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: powabnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: powabny
SJP.pl
ponętność, urokliwość, seksowność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co powabne; cecha tych, którzy są powabni
Wiktionary
rzecz. powab m., powabnia ż., powabnica ż.
przym. powabny
przysł. powabnie
czas. zwabić
Wiktionary
(1.1) ponętność
Wiktionary
czarujący, pociągający, ponętny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) czarujący, pociągający, ponętny
Wiktionary
(1.1) Marynarze, zwabiani przez powabne dziewczęta, pojeni byli w spelunkach mieszankami preparowanymi z samogonu i soku tytoniowego, a następnie ograbiani przez rzezimieszków.
Wiktionary
IPA: pɔˈvabnɨ, AS: povabny
Wiktionary
rzecz. powabność ż., powabnica ż., powabnia ż., powab mrz.
czas. zwabić dk., wabić ndk.
przysł. powabnie
Wiktionary
(1.1) kuszący, nadobny, nęcący, pociągający, ponętny, ujmujący, uroczy, urodziwy, seksowny, sexy
Wiktionary
pokłócić się z kimś lub skłócić kogoś
SJP.pl
1. opanowany, zrównoważony sposób bycia;
2. dostojny, poważny wygląd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zrównoważony, opanowany sposób bycia, nieuleganie emocjom
(1.2) znaczenie, ważność jakichś spraw lub wydarzeń
(1.3) autorytet, poważanie, prestiż
(1.4) osoba ciesząca się poważaniem, uznaniem, autorytetem
partykuła
(2.1) pot. …potwierdzająca, że coś jest zgodne z prawdą, z rzeczywistością
Wiktionary
(1.1) Jej twarz oblewał wyraz determinacji i powagi, oczy były zagadkowo zamglone.
(2.1) – Widziałeś UFO?! – Powaga, tak jak ciebie teraz widzę.
Wiktionary
IPA: pɔˈvaɡa, AS: povaga
Wiktionary
rzecz. poważność ż., poważanie n., poważnienie n., spoważnienie n.
czas. wyważyć, poważać ndk., poważnieć ndk., spoważnieć dk., poważnić dk.
przym. poważny, spoważniały
przysł. poważnie
Wiktionary
(2.1) poważnie, naprawdę
Wiktionary
potocznie: okres następujący bezpośrednio po wakacjach
SJP.pl
mający miejsce po wakacjach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powalać.
Wiktionary
czas. powalić, powalać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) przewracać kogoś lub coś na ziemię
(1.2) przen. pot. być świetnym, imponującym lub rozbrajającym; zob. powalać z nóg.
(1.3) przest. zabrudzić czymś coś lub kogoś, umazać czymś, poplamić
Wiktionary
(1.3) Moglibyście piękną salopę waszą powalać w tej brudnej, ubogiej izdebce… tu nie miejsce dla was…
Wiktionary
IPA: pɔˈvalat͡ɕ, AS: povalać
Wiktionary
czas. powalić, walać
rzecz. powalenie n., powalanie n.
Wiktionary
(1.2) rozbrajać
Wiktionary
czasownik
(1.1) wziąć udział w zawodach
Wiktionary
(1.1) Świetne informacje dla Huberta Hurkacza. W środę polski tenisista powalczy o półfinał Australian Open z rozstawionym z numerem trzy Daniiłem Miedwiediewem, jednak już teraz może być pewny jednej rzeczy.
Wiktionary
rzecz. walka ż.
Wiktionary
potocznie: spędzić pewien czas na mieszkaniu bez meldunku w domu akademickim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|powalać.
Wiktionary
rzecz. powalanie n., powalenie n.
czas. powalać ndk.
Wiktionary
sklepienie nad sceną teatralną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powarkiwać.
Wiktionary
rzecz. niepowarkiwanie n.
czas. powarkiwać ndk.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rzeką Wagiem, dotyczący rzeki Wag
Wiktionary
rzecz. Poważe n., Wag m.
przym. waski, dolnowaski
Wiktionary
1. zwalone drzewo w lesie lub cały stos powalonych drzew;
2. wywrócenie się drzew w lesie
SJP.pl
drewniany strop; pułap; sufit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. drewniany sufit
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. powałka ż.
Wiktionary
Powałczyn (dawniej "Powalczin", w latach 1938–1945 "Schönhöhe") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Świętajno. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
płaska płyta z pogrubionymi krawędziami i kilkoma otworami służącymi do wentylacji lub podawania pokarmu pszczołom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pszcz. wewnętrzny daszek w ulu
Wiktionary
rzecz. powała ż.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) przest. dziś książk. pokłócić, poróżnić kogoś z kimś
czasownik zwrotny dokonany powaśnić się (ndk. brak)
(2.1) pokłócić się z kimś, znaleźć się w stanie waśni
Wiktionary
rzecz. waśń ż., waśnienie n., zwaśnienie n.
czas. waśnić ndk., zwaśnić dk.
przym. waśniwy
Wiktionary
(1.1) pokłócić, poróżnić, skłócić, zantagonizować; przest. dziś książk. zwaśnić; daw. powadzić
Wiktionary
mieć wielkie uznanie dla kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) poszanowanie, szacunek, uznanie, którym darzy się kogoś lub coś
Wiktionary
IPA: ˌpɔvaˈʒãɲɛ, AS: považãńe
Wiktionary
rzecz. powaga ż., poważność ż.
czas. poważać ndk.
przym. poważny
przysł. poważnie
partyk. powaga
Wiktionary
(1.1) respekt, szacunek, poszanowanie
Wiktionary
mieć wielkie uznanie dla kogoś
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. brak)
(1.1) darzyć szacunkiem, uznaniem
czasownik zwrotny niedokonany poważać się (dk. poważyć się)
(2.1) wzajemnie darzyć się szacunkiem, uznaniem
Wiktionary
(1.1) W odrodzonej Polsce był poważanym senatorem i działaczem społecznym.
Wiktionary
IPA: pɔˈvaʒat͡ɕ, AS: považać
Wiktionary
rzecz. poważność ż., powaga ż., poważanie n., poważnienie n., spoważnienie n.
czas. wyważyć, poważnieć ndk., spoważnieć dk., poważnić dk.
przym. poważny, spoważniały
przysł. poważnie
partyk. powaga
Wiktionary
(1.1) szanować
(1.1) szanować się
Wiktionary
potocznie: poważnie, na serio, naprawdę
SJP.pl
potocznie: osoba przesadnie poważna, mało skłonna do żartów
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób poważny
Wiktionary
(1.1) Żądam od Kościoła, by zaczął nas traktować na poważnie, by spojrzał nam w oczy, jak czynił z każdym człowiekiem Pan Jezus.
Wiktionary
IPA: pɔˈvaʒʲɲɛ, AS: považʹńe
Wiktionary
rzecz. poważność ż., powaga ż., poważanie n., poważnienie n., spoważnienie n.
czas. poważać ndk., poważnieć ndk., spoważnieć dk., poważnić dk.
przym. poważny, spoważniały
partyk. powaga
Wiktionary
(1.1) na serio; gw. Śląsk Cieszyński słósznie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: poważnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: poważny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co poważne; cecha tych, którzy są poważni
Wiktionary
rzecz. upoważnienie n., powaga ż., poważanie n., poważnienie n., spoważnienie n.
czas. wyważyć, poważać ndk., poważnieć ndk., spoważnieć dk., poważnić dk.
przym. poważny, spoważniały
przysł. poważnie
partyk. powaga
Wiktionary
(1.1) powaga
Wiktionary
1. pełen powagi; dostojny, majestatyczny;
2. świadczący o czyjejś powadze;
3. mający autorytet, uznanie; wybitny, szanowany;
4. mający duże znaczenie; istotny, znaczny, ważny;
5. groźny dla życia, obarczony ryzykiem; niebezpieczny, ciężki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o człowieku, sytuacji, opinii itp.: charakteryzujący się powagą
(1.2) odpowiedzialny, godny zaufania
(1.3) mający uznanie u innych osób
(1.4) budzący obawy, groźny dla życia; także. skomplikowany, obarczony dużym ryzykiem
(1.5) mający zasadnicze znaczenie
(1.6) o literaturze, filmie poruszający trudny temat
Wiktionary
(1.1) Anastazja jest zbyt poważna jak na swój młody wiek.
(1.1) Sprawa jest poważna, bo dotyczy ponad pięciuset pracowników, klientów firm oraz mieszkańców.
(1.4) Nadwaga może wywoływać poważne konsekwencje zdrowotne.
(1.5) Czeka mnie bardzo poważna rozmowa z moją żoną o przyszłości naszych dzieci.
Wiktionary
IPA: pɔˈvaʒnɨ, AS: považny
Wiktionary
rzecz. powaga ż., poważanie n., poważność ż.
czas. wyważyć, poważać ndk., poważnieć
przysł. poważnie
partyk. powaga
Wiktionary
(1.1) godny, na serio, patetyczny, podniosły, stateczny, stosowny
(1.2) autorytatywny, miarodajny, wiarygodny
(1.3) poważany, szanowany
(1.4) ciężki, groźny, krytyczny, niebezpieczny
(1.5) doniosły, istotny, kluczowy, newralgiczny, nie byle jaki, niebagatelny, ważny, ważki, węzłowy, zasadniczy, żywotny
Wiktionary
1. zważyć wiele osób, zwierząt, rzeczy jedno po drugim;
2. poważyć się - odważyć się, ośmielić się
SJP.pl
wchłonąć po kolei, wiele razy
SJP.pl
spędzić pewien czas na wcieraniu
SJP.pl
występujący po weekendzie
SJP.pl
żyć przez pewien czas w biedzie, niedostatku; pogłodować, pobiedować
SJP.pl
[czytaj: pałel] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
minerał, molibdenian wapnia
SJP.pl
Powellit – minerał z gromady molibdenianów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich, spotykany w niektórych rejonach ziemi.
Nazwa pochodzi od nazwiska amerykańskiego geologa Johna Wesleya Powella (1834-1902).
Wikipedia
[czytaj: pałer] potocznie: energia, siła, witalność
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: pałerbank] przenośne urządzenie do przechowywania energii i ładowania telefonów komórkowych, tabletów itp.; bank energii, power bank
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektr. przenośny magazyn energii elektrycznej; mobilny akumulator, którym można ładować urządzenia bez dostępu do gniazdka sieciowego;
Wiktionary
Powerbank (inaczej: bank energii, mobilna ładowarka, zewnętrzna bateria) – przenośne urządzenie do ładowania urządzeń mobilnych za pomocą portu USB lub bezprzewodowo. Są wyposażone w akumulatory litowo-jonowe lub litowo-polimerowe, które można wielokrotnie ładować. Posiadają one bardzo dobre parametry magazynowania energii i trwałości ogniw.
Wikipedia
(1.1) akumulator przenośny
Wiktionary
[czytaj: pałerbuk] linia laptopów firmy Apple, produkowanych w latach 1991-2006
SJP.pl
Po
Wikipedia
gwarowo: drąg do noszenia wiader na ramionach; nosidło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. rzad. drąg tragarski
(1.2) gwara. drążek do noszenia wiader na ramionach
Wiktionary
(1.1) W małych drzwiach wybitych w bocznej ścianie domostwa ukazywała się czasem służba w barwie książęcej – i z wiadrami lub cebrami na powerkach biegła po wodę do studzien.
Wiktionary
IPA: pɔˈvɛrɛk, AS: poverek
Wiktionary
(1.2) nosidła, gwara. powyrek, gwara. powyrko, gwara. powyrka, gwara. siudy, gwara. sządy
Wiktionary
[czytaj: pałerkajting] wykonywanie skoków i ewolucji przy wykorzystaniu siły nośnej latawca
SJP.pl
Po
Wikipedia
komercyjny program komputerowy do tworzenia, wyświetlania prezentacji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
będący następstwem ustaleń konferencji w Wersalu w 1919 roku
SJP.pl
stać się wesołym lub weselszym
SJP.pl
stać się wesołym lub weselszym
SJP.pl
następujący po weselu
SJP.pl
wynagrodzić sobie poniesione krzywdy, straty
SJP.pl
wgiąć po kolei, wiele razy
SJP.pl
wgrać po kolei, wiele razy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od powiat
Wiktionary
(1.1) Polska powinna pójść za tym przykładem i nie dzielić swojego terytorium na maleńkie powiaciki.
(1.1) Od początku wiadomo, że powiatów w Polsce jest za wiele, a szczególnie tych małych, zabiedzonych, rolniczych powiacików.
Wiktionary
rzecz. powiat m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. przypowiastka, przysłowie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dawanie komuś znać o czymś, przekazywanie wiadomości, przekazywanie do informacji
Wiktionary
rzecz. powiadomienie n., wiadomość ż., zawiadomienie n., zawiadamianie n.
czas. powiadomić dk., powiadamiać ndk., wiadomo, zawiadomić dk., zawiadamiać ndk.
Wiktionary
(1.1) informowanie, zawiadamianie
Wiktionary
dawać komuś o czymś znać, przekazywać wiadomości
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. powiadomić)
(1.1) dawać komuś o czymś znać, przekazywać wiadomości
Wiktionary
rzecz. powiadamianie n., powiadomienie n.
czas. powiadomić dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powiadać.
Wiktionary
czas. powiedzieć, powiadać ndk.
Wiktionary
mówić, oznajmiać coś, informować o czymś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. powiedzieć)
(1.1) liter. mówić; mówiąc informować, oznajmiać; opowiadać
Wiktionary
czas. opowiadać, powiedzieć, spowiadać
rzecz. powiedzenie n., powiadanie n.
Wiktionary
(1.1) prawić
Wiktionary
dać komuś o czymś znać, przekazać wiadomości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) danie komuś znać o czymś, przekazanie wiadomości, przekazanie do informacji
Wiktionary
rzecz. powiadamianie n., wiadomość ż., zawiadomienie n., zawiadamianie n.
czas. powiadomić dk., powiadamiać ndk., wiadomo, zawiadomić dk., zawiadamiać ndk.
Wiktionary
(1.1) poinformowanie, zawiadomienie
Wiktionary
dać komuś o czymś znać, przekazać wiadomości
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. powiadamiać)
(1.1) dokonany od|powiadamiać.
Wiktionary
(1.1) – Gdybyś dowiedział się czegoś, co ma znaczenie dla sprawy, oczywiście mnie powiadomisz – usiłował zobowiązać mnie do współpracy.
Wiktionary
IPA: ˌpɔvʲjaˈdɔ̃mʲit͡ɕ, AS: povʹi ̯adõmʹić
Wiktionary
czas. powiadamiać
rzecz. powiadomienie n., powiadamianie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powiać.
Wiktionary
czas. powiewać, powiać ndk.
rzecz. powiew mrz., powiewanie n., powiewność ż., wiew mrz.
Wiktionary
krótkie opowiadanie o treści moralistycznej; opowiastka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) krótkie opowiadanie, historyjka, nowelka (zwykle zawierająca morał)
Wiktionary
rzecz. powieść ż.
czas. powieść
Wiktionary
jednostka administracyjna samorządu terytorialnego w Rzeczpospolitej Polskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) adm. jednostka podziału administracyjnego w Polsce, wchodząca w skład województwa;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie masz teraz prawdziwej przyjaźni na świecie. • Ostatni znam jej przykład w Oszmiańskim powiecie.
Wiktionary
IPA: ˈpɔvʲjat, AS: povʹi ̯at
Wiktionary
przym. powiatowy, wewnątrzpowiatowy
rzecz. powiacik mrz.
Wiktionary
związany z powiatem, dotyczący powiatu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z powiatem, dotyczący powiatu
Wiktionary
(1.1) Powiatowy urząd pracy organizuje zajęcia aktywizacyjne dla osób bezrobotnych i poszukujących pracy.
Wiktionary
IPA: ˌpɔvʲjaˈtɔvɨ, AS: povʹi ̯atovy
Wiktionary
rzecz. powiat m.
Wiktionary
1. o powietrzu: poruszyć się; zawiać, zadąć;
2. o powietrzu: wiać przez jakiś okres czasu;
3. o chłodzie, zapachu itp.: rozprzestrzenić się;
4. książkowo, przenośnie o jakimś zjawisku, nastroju, uczuciu: dać się odczuć, np. "Powiało grozą.";
5. bardzo rzadko: poruszyć się pod wpływem ruchów powietrza, np. "Chorągiew powiała na wietrze.";
6. bardzo rzadko: machnąć, potrząsnąć, poruszyć czymś, np. "Powiać ręką, ogonem."
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. powiewać)
(1.1) dokonany od|powiewać.
Wiktionary
IPA: ˈpɔvʲjät͡ɕ, AS: povʹi ̯äć
Wiktionary
czas. wiać, powiewać ndk.
rzecz. powiew m., powiewność ż., powiewanie n., powianie n., wiew mrz.
przym. powiewny
przysł. powiewnie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawniej: to, w co spowijano niemowlę; powijaki
SJP.pl
Powicie (biał. Павіцце, "Pawiccie") – wieś (do 2011 roku była agromiasteczkiem) na Białorusi, w rejonie kobryńskim obwodu brzeskiego. Miejscowość wchodzi w skład sielsowietu Powicie.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. szeroki, emaliowany ganek z grubym dnem i pokrywą przeznaczony do smażenia powideł
(1.2) cuk. ciasto w formie placekacka przekładane powidłami, lub z powidłami zmieszanymi z ciastem
Wiktionary
rzecz. powidła nmos., powidełka nmos., powidło n.
przym. powidłowy
Wiktionary
powidlnik indyjski - gatunek tropikalnego drzewa z rodziny bobowatych; tamarynd indyjski, tamaryndowiec indyjski
SJP.pl
wrażenie wzrokowe trwające jakiś czas po zakończeniu działania bodźca zewnętrznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kontrast następczy, wrażenie wzrokowe utrzymujące się po ustaniu bodźca (np. po patrzeniu na słońce);
Wiktionary
rzecz. widok mrz.
Wiktionary
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Powidz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Powidza, związany z Powidzem
Wiktionary
rzecz. Powidz m., powidzanin m., powidzanka ż.
Wiktionary
gęsta masa z owoców, zwłaszcza śliwek, długo smażonych z dodatkiem cukru; powidło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) spoż. gęsty przetwór wykonywany z mocno wysmażonych owoców, najczęściej śliwek, czasem z dodatkiem cukru;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: powidło
Wiktionary
Powidła – przetwór owocowy zwykle wykonywany ze śliwek. Tradycyjnie na powidła używa się węgierek prażonych w kotłach przez wiele dni aż do uzyskania koloru od bordowego do brązowego. Prażenie powoduje odparowanie wody, co zwiększa gęstość, poprawia smak powideł oraz przedłuża okres przechowywania. Obecnie częściej produkuje się je z pulp owocowych, gdzie także przez obróbkę termiczną zagęszcza się produkt.
Wikipedia
(1.1) Jest beczułka śliwek jesienią i worek jabłek, kupiony na galarach nad Wisłą. Dom pachnie powidłami. Chleb z powidłami na drugie śniadanie do szkoły, zamiast chleba ze smalcem!
Wiktionary
IPA: pɔˈvʲidwa, AS: povʹidu̯a
Wiktionary
rzecz. powidlak mrz., powidło n., powidlanka ż.
:: zdrobn. powidełka nmos.
przym. powidłowy
Wiktionary
gęsta masa z owoców, zwłaszcza śliwek, długo smażonych z dodatkiem cukru; powidła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. lub gwara. powidła
Wiktionary
(1.1) Tu i ówdzie robią powidło ze śliwek, którego używają do chleba.
Wiktionary
rzecz. powidlak m., powidła nmos., powidełka nmos.
przym. powidłowy
Wiktionary
(1.1) powidła
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kulin. dotyczący powideł
Wiktionary
rzecz. powidlak mrz., powidła nmos., powidło n.
Wiktionary
dawniej, dziś gwarowo: zjeść wieczerzę (kolację); powieczerzować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kośc. modlitwa odprawiana po wieczerni w kościołach prawosławnych
Wiktionary
żartobliwie: zjeść wieczerzę (kolację); powieczerzać
SJP.pl
zdrobnienie od: powieka
SJP.pl
czasownik
(1.1) stpol., dziś gw-pl|Mazowsze, Mazury, Podlasie, księstwo łowickie, Suwalszczyzna, ziemia lubelska, ziemia malborska.
Wiktionary
(1.1) gwara warszawska: A tu jak raz przychodzi mój koleżka niejaki Pikulski Antoni, któren zawsze był bezrobotny i powieda, że posadę dostał.
(1.1) gwara księżacka: To nadchodzi tyn Zyd i powiedo: „panowie, co wy mocie do tego cłowieka, łun w nijakum polityke sie nie wdaje”.
Wiktionary
czas. spowiadać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powiedzieć.
(1.2) przysłowie, maksyma, popularne zdanie
Wiktionary
(1.1) Powiedzenie mu tego nie było dobrym pomysłem.
(1.2) Powiedzenie leśników mówi, że starych drzew się nie przesadza.
Wiktionary
IPA: ˌpɔvʲjɛˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: povʹi ̯eʒẽńe
Wiktionary
czas. powiedzieć dk., powiadać ndk.
rzecz. zdrobn. powiedzonko n.
Wiktionary
(1.2) powiedzonko, proverbium
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. powiadać)
(1.1) wyrazić coś słowami, oznajmić
(1.2) wyrazić w jakikolwiek sposób komunikatywny
Wiktionary
(1.1) Powiedziałem ci, że to nie ma sensu.
(1.2) Co chcesz przez to powiedzieć?
Wiktionary
IPA: pɔˈvʲjɛ̇d͡ʑɛ̇t͡ɕ, AS: povʹi ̯ėʒ́ėć
Wiktionary
rzecz. powiedzonko n., powiedzenie n., opowieść ż., opowiastka ż., podpowiedź ż., przepowiednia ż., spowiedź ż., wypowiedź ż., zapowiedź ż., dopowiedzenie n., dopowiadanie n., naopowiadanie n., odpowiedzenie n., odpowiadanie n., opowiedzenie n., opowiadanie n., podpowiedzenie n., podpowiadanie n., ponaopowiadanie n., poopowiadanie n., porozpowiadanie n., powiadanie n., powypowiadanie n., pozapowiadanie n., przepowiedzenie n., przepowiadanie n., rozpowiedzenie n., rozpowiadanie n., spowiadanie n., wypowiedzenie n., wypowiadanie n., wyspowiadanie n., zapowiedzenie n., zapowiadanie n.
czas. dopowiedzieć dk., dopowiadać ndk., naopowiadać dk., odpowiedzieć dk., odpowiadać ndk., opowiedzieć dk., opowiadać ndk., podpowiedzieć dk., podpowiadać ndk., ponaopowiadać dk., poopowiadać dk., porozpowiadać dk., powiadać ndk., powypowiadać dk., pozapowiadać dk., przepowiedzieć dk., przepowiadać ndk., rozpowiedzieć dk., rozpowiadać ndk., spowiadać ndk., wypowiedzieć dk., wypowiadać ndk., wyspowiadać dk., zapowiedzieć dk., zapowiadać ndk.
Wiktionary
(1.1) oświadczyć, orzec, oznajmić, rzec, stwierdzić, skonstatować, wyrazić przekonanie, przedstawić, sformułować, reg. śl. pedzieć
(1.2) reg. śl. prawić
Wiktionary
1. dajmy na to, na przykład, przykładowo (np. "Zadzwonię, powiedzmy o dziewiątej.");
2. umówmy się (np. "Jego intencje nie zawsze, powiedzmy, są czyste.")
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) rozk. 1. os. lm. od powiedzieć
wykrzyknik
(2.1) wyrażenie względnej aprobaty lub zgody z rozmówcą
partykuła
(3.1) wyrażenie wprowadzające do wypowiedzi jakieś założenie
Wiktionary
(2.1) Czy jeśli zrobię porządek w pokoju, to będę mógł iść na dwór? // Powiedzmy…
(3.1) Powiedzmy, że masz rację… W takim razie kto zjadł ten tort?
Wiktionary
krótkie powiedzenie o treści najczęściej aforystycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: powiedzenie
Wiktionary
Powiedzonko – słowo lub wyrażenie łatwe do zapamiętania, często powtarzane i wskutek tego kojarzone z określoną osobą, grupą, organizacją, produktem lub ideą. Powiedzonka mogą pełnić funkcję charakterystycznych określeń lub znaków rozpoznawczych osób i grup. W języku potocznym termin ten może również oznaczać krótkie, dowcipne lub złośliwe powiedzenie.
Wikipedia
rzecz. powiedzenie n.
czas. powiedzieć dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. kosmet. kawałek skóry zakrywający oko;
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „powieki”. Zobacz też: Powieki (zespół muzyczny).
Powieka ( palpebra) – występujący u kręgowców ruchomy, umięśniony fałd skórny okrywający i chroniący oko.
Do powieki górnej przyczepia się ścięgno mięśnia dźwigacza powieki górnej, który odpowiada za jej ruchy.
Wikipedia
(1.1) Odwlekał ten moment jak najdłużej, ale wreszcie z powrotem wysunął głowę ponad krawędź koca i podniósł powieki.
(1.1) Kobieta w płaszczu zapiętym pod szyję poinformowała później krewnych matematyka, iż już w pozycji leżącej, z powiekami zamkniętymi, wciąż ściskając parasol w kurczowo zaciśniętej dłoni, profesor wyszeptał sinymi wargami słowa, które mogły znaczyć "O, Polsko!" lub "Oj, Polacy!", ale sprawa pozostała nie wyjaśniona.
(1.1) Na koniec, po godzinie pisania podniósł twarz znad bibuły, spojrzał na szyby zalane deszczem i końcem długiego, kościstego palca powiódł po brzegu zaczerwienionej powieki.
Wiktionary
IPA: pɔˈvʲjɛka, AS: povʹi ̯eka
Wiktionary
przym. powiekowy
Wiktionary
techn. urządzenie do powielania maszynopisów, rękopisów, rysunków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) poligr. dawne proste urządzenie drukarskie do wykonywania wielokrotnych kopii;
(1.2) techn. urządzenie które zwielokrotnia coś
Wiktionary
Powielacz – urządzenie do kopiowania dokumentów, używane od XIX wieku do końca lat osiemdziesiątych XX wieku. Obecnie wyparte już niemal całkowicie przez wygodniejsze urządzenia wykorzystujące skanery i drukarki laserowe, bądź przez kserokopiarki.
Wikipedia
IPA: pɔˈvʲjɛlat͡ʃ, AS: povʹi ̯elač
Wiktionary
rzecz. powielanie n., powielenie n., powielarka ż., powielarnia ż., powielator m., powielatorka ż.
czas. powielać ndk., powielić dk.
przym. powielaczowy
przysł. wielce
Wiktionary
(1.1) powielarka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. mechaniczne i najczęściej masowe tworzenie odbitek, kopii itp.
(1.2) przen. kopiowanie, powtarzanie czegoś według jakiegoś wzorca
Wiktionary
IPA: ˌpɔvʲjɛˈlãɲɛ, AS: povʹi ̯elãńe
Wiktionary
rzecz. powielenie n., powielacz m., powielarka ż., powielarnia ż., powielator m., powielatorka ż.
czas. powielać ndk., powielić dk.
przym. powielaczowy
przysł. wielce
Wiktionary
(1.1) odbijanie
Wiktionary
pomieszczenie z urządzeniami do powielania
SJP.pl
1. wykonywać kopie tekstów lub rysunków w wielu egzemplarzach;
2. powtarzać lub wykonywać coś zgodnie z jakimiś wzorcami
SJP.pl
wiele razy, wielokrotnie; wielekroć, wielokroć, po wielekroć, po wielokroć, powielokroć
SJP.pl
Powielin – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pułtuskim, w gminie Winnica. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
1. wykonać kopie tekstów lub rysunków w wielu egzemplarzach;
2. powtórzyć lub wykonać coś zgodnie z jakimiś wzorcami
SJP.pl
dawniej: wielokrotny, wielorazowy
SJP.pl
wiele razy, wielokrotnie; wielekroć, wielokroć, po wielekroć, po wielokroć, powielekroć
SJP.pl
1. spędzić pewien czas na wierceniu;
2. powiercić się - spędzić pewien czas na wierceniu się
SJP.pl
1. kobieta zaufana, przyjaciółka;
2. w prawie: kobieta upoważniona przez kogoś do reprezentowania jego interesów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zaufana, kobieta której ktoś się zwierza ze swoich spraw osobistych czy tajemnic
Wiktionary
rzecz. powiernik mos.
czas. powierzyć
Wiktionary
1. powierzenie majątku lub prowadzenia spraw osobie lub instytucji;
2. nadzór sprawowany prze jakieś państwo nad pewnym terytorium, ustanowiony poprzez umowy międzynarodowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przekazanie nadzoru nad czymś innej osobie lub instytucji
Wiktionary
rzecz. powiernik mos.
czas. powierzyć
Wiktionary
1. osoba zaufana, przyjaciółka;
2. kobieta upoważniona przez kogoś do reprezentowania jej interesów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przyjaciółka
Wiktionary
rzecz. powiernik mos.
czas. powierzyć
Wiktionary
1. taki, który został powierzony komuś w zarządzanie;
2. terytorium powiernicze - niesuwerenne terytorium zarządzane przez obce państwo lub międzynarodową organizację na mocy umów;
3. fundusz powierniczy - fundusz zbiorowego inwestowania, instytucja finansowa zarządzająca majątkiem wielu osób poprzez lokowanie go w ustalone rodzaje aktywów; fundusz inwestycyjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący powiernictwa
Wiktionary
rzecz. powiernik mos.
czas. powierzyć
Wiktionary
1. osoba zaufana, przyjaciel;
2. w prawie: osoba upoważniona przez kogoś do reprezentowania jej interesów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek zaufany, któremu ktoś się zwierza ze swoich spraw osobistych czy tajemnic
(1.2) osoba upoważniona przez kogoś do reprezentowania go w sprawach prawnych, sądowych, urzędowych itd.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pɔˈvʲjɛrʲɲik, AS: povʹi ̯erʹńik
Wiktionary
rzecz. powiernictwo n., powierzanie n., powierzenie n.
:: fż. powiernica ż., powierniczka ż.
czas. powierzać ndk., powierzyć dk.
przym. powierniczy, powierny
Wiktionary
(1.1) zausznik
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) daw. zaufany
Wiktionary
rzecz. powiernik mos.
czas. powierzyć
Wiktionary
1. zlecać komuś wykonanie czegoś;
2. zlecać komuś objęcie jakiejś funkcji, władzy, jakiegoś stanowiska; nominować, desygnować, obwoływać, powoływać;
3. oddawać kogoś lub coś pod czyjąś opiekę; zawierzać, przekazywać;
4. wyznawać komuś jakąś tajemnicę, licząc na dyskrecję; zdradzać sekret, przekazywać tajemnicę
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. powierzyć)
(1.1) zlecać komu sprawowanie określonej funkcji lub zrobienie czegoś
(1.2) poddawać czyjejś opiece
(1.3) wyznawać komuś coś w zaufaniu
czasownik zwrotny niedokonany powierzać się (dk. powierzyć się)
(2.1) podn. poddawać się komuś lub czemuś z ufnością
Wiktionary
(1.1) Pewnego dnia podczas przesłuchania aktorów poznaje urodziwego młodzieńca, któremu powierza jedną z głównych ról.
Wiktionary
rzecz. powierzanie n., powierzenie n., powiernik mos., zwierzenie n.
czas. powierzyć
Wiktionary
(1.1) zlecać
(1.2) poddawać, zawierzać
(1.3) wyznawać
(2.1) ofiarować się, zdawać się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zewnętrzna strona
(1.2) określony obszar, o ograniczonych rozmiarach
(1.3) wierzchnia warstwa masy jakiejkolwiek substancji, cieczy
(1.4) geom. dwuwymiarowy odpowiednik krzywej
(1.5) pot. miara wielkości zbioru na płaszczyźnie, pole powierzchni
(1.6) daw. powierzchowność, wygląd zewnętrzny
forma przymiotnika.
(2.1) ż. M. lp. od: powierzchni
Wiktionary
Powierzchnia – zbiór punktów (miejsce geometryczne) o tej własności, iż można wokół każdego jej punktu zbudować (niewielką) sferę, która w przecięciu z tym zbiorem daje jedynie obiekty jednowymiarowe (krzywe). Jest to trójwymiarowy odpowiednik pojęcia krzywej. Powierzchnia jest także potocznym określeniem pola powierzchni.
Wikipedia
(1.1) Górna powierzchnia dachu jest falista.
(1.2) Jaka jest powierzchnia tego mieszkania?
(1.3) Korek pływa na powierzchni wody.
(1.4) Sfera to powierzchnia kuli.
(1.5) Powierzchnia kwadratu o boku a wyraża się wzorem a².
Wiktionary
IPA: pɔˈvʲjɛʃxʲɲa, AS: povʹi ̯ešχʹńa
Wiktionary
rzecz. powierzchowność ż.
przym. powierzchniowy, powierzchowny, powierzchni, podpowierzchniowy
przysł. powierzchniowo, powierzchownie, podpowierzchniowo
Wiktionary
(1.2) pole powierzchni
(1.6) powierzchowność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pojawiający się/występujący na powierzchni
Wiktionary
(1.1) Wyniki badań naukowych dowodzą, że fermy przemysłowe mają niszczący wpływ na środowisko i zasoby naturalne (wody powierzchniowe i podziemne), ekonomię lokalną obszarów wiejskich i jakość życia ich mieszkańców.
Wiktionary
rzecz. powierzchnia ż., powierzchowność ż.
przym. powierzchowny, podpowierzchniowy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób powierzchowny
Wiktionary
(1.1) W rezultacie duchowość tekstów mszalnych jest zaznaczona w cyklu dość powierzchownie, zaledwie formalnie.
Wiktionary
IPA: ˌpɔvʲjɛʃˈxɔvʲɲɛ, AS: povʹi ̯ešχovʹńe
Wiktionary
przym. powierzchowny
rzecz. powierzchnia ż., powierzchowność ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: powierzchownie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: powierzchowny
SJP.pl
1. zewnętrzny wygląd czegoś;
2. pobieżne, płytkie traktowanie czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co powierzchowne; cecha tych, którzy są powierzchowni
(1.2) wygląd zewnętrzny człowieka
Wiktionary
(1.2) Prawda, że my obydwa tylko z teorji znamy kobiety, przecież ja zacząłem nie ufać tym wszystkim powierzchownościom, któremi ta panienka potrafi obudzać i utrzymać pasją. sic.
Wiktionary
rzecz. powierzchnia ż.
przym. powierzchowny, powierzchniowy
przysł. powierzchownie
Wiktionary
(1.1) pobieżność, zdawkowość, niedokładność
(1.2) aparycja, prezencja, wygląd
Wiktionary
1. mało dokładny, niegruntowny; pobieżny;
2. znajdujący się na powierzchni lub tuż pod powierzchnią;
3. mało wnikliwy, poprzestający na obserwacjach zewnętrznych, traktujący wszystko lekko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który opiera się na płytkiej, pobieżnej obserwacji, który nie wnika w istotę rzeczy
(1.2) o uszkodzeniu: który znajduje się na powierzchni
Wiktionary
przysł. powierzchownie
przym. powierzchniowy
rzecz. powierzchowność ż., powierzchnia ż.
Wiktionary
(1.1) pobieżny, płaski, płytki
Wiktionary
pofikać, pobrykać; potocznie:
1. pomachać gwałtownie nogami;
2. o zwierzęciu: spędzić pewien czas na wyrzucaniu do tyłu obu tylnych nóg podczas biegu
SJP.pl
1. zlecić komuś wykonanie czegoś;
2. zlecić komuś objęcie jakiejś funkcji, władzy, jakiegoś stanowiska; nominować, desygnować, obwołać, powołać;
3. oddać kogoś lub coś pod czyjąś opiekę; zawierzyć, przekazać;
4. wyznać komuś jakąś tajemnicę, licząc na dyskrecję; zdradzić sekret, przekazać tajemnicę
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. powierzać)
(1.1) dokonany od|powierzać.
czasownik zwrotny dokonany powierzyć się (ndk. powierzać się)
(2.1) dokonany od|powierzać się.
Wiktionary
rzecz. zwierzenie n., powiernik m., powiernica ż., powierniczka ż., powierzyciel m., powierzycielka ż., powiernictwo n., powierzanie n., powierzenie n.
czas. powierzać ndk.
przym. powierniczy, powierny
Wiktionary
stracić poprzez powieszenie
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wieszać)
(1.1) umieścić coś zawieszając
(1.2) uśmiercić kogoś wieszając na stryczek
czasownik zwrotny dokonany powiesić się (ndk. wieszać się)
(2.1) zadać sobie śmierć wieszając się
Wiktionary
(1.1) Wieszak w przedpokoju stoi po to, abyś mógł powiesić sobie płaszcz i kapelusz.
(1.2) W Polsce nie wykonuje się już kary śmierci, a ostatni raz kat powiesił skazanego w 1988 roku.
(2.1) Sąsiad Tomka powiesił się w ubiegłym roku.
Wiktionary
IPA: pɔˈvʲjɛ̇ɕit͡ɕ, AS: povʹi ̯ėśić
Wiktionary
rzecz. powieszony m., powieszona ż., zawieszka ż., wieszak m., wisielec m., powieszenie n.
czas. wieszać ndk., zawiesić dk., zawieszać ndk., wisieć ndk., zwisać ndk., odwieszać ndk., odwiesić dk., zwieszać ndk., zwiesić dk.
Wiktionary
(2.1) rzucić się na sznur
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Białystok, Wilno, Warszawa. wezwanie urzędowe
Wiktionary
(1.1) — No dobrze, a powiestki, nakazy zgłaszania się do badań okresowych czy na szczepienia? // — To wszystko, pani Tereso, szło przez nasze biuro.
(1.1) Do pokoju wszedł żandarm. // — Jan Twinko? — wygłosił na progu. // — Jestem — odezwał się Jan. // — Do pana powiestka. // Wręczył kartkę i wyszedł. // Powiestka zawiera wezwanie do stawienia się w kancelarji Płutowa na trzeci dzień.
(1.1) — Byłem dzisiaj w kancelarji i la wszystkich przywiozłem powiestki, kupą całą pojedziecie, ale dwór winowaty, to niech płaci.
Wiktionary
stracić wiele osób przez powieszenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jeden ze sposobów wykonywania kary śmierci;
(1.2) odczasownikowy od|powiesić.
Wiktionary
Powieszenie (łac. "suspensio") – kara śmierci wykonywana poprzez uśmiercenie skazańca pętlą zawiązaną na jego szyi, która zaciska się pod jego własnym ciężarem, podczas zwisania z wysokości. Jedna z najstarszych metod egzekucji, wykonywana najczęściej na szubienicy.
Wikipedia
(1.1) Kara śmierci przez powieszenie polega na założeniu skazanemu na szyję specjalnej pętli zaciskającej się pod ciężarem ciała.
(1.2) Czy mogę cię prosić o powieszenie płaszcza?
Wiktionary
IPA: ˌpɔvʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ, AS: povʹi ̯ešẽńe
Wiktionary
rzecz. wisielec m., wieszak mrz.
czas. wieszać, powiesić dk.
przym. wisielczy
Wiktionary
(1.1) przen. szubienica, przen. stryczek
Wiktionary
dawniej: czasownik "powiedzieć" w formie osobowej połączony z partykułą pytającą "-li" (= czy); czy powiesz
SJP.pl
stracić poprzez powieszenie
SJP.pl
stracić poprzez powieszenie
SJP.pl
1. mieszanina gazów tworząca atmosferę;
2. dawniej: zaraza, epidemia; morowe powietrze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mieszanina gazów, z której składa się atmosfera Ziemi;
(1.2) w związkach z przyimkami miejsce ponad ziemią
(1.3) przest. zaraza, zobacz. morowe powietrze
Wiktionary
Powietrze ( aer) – mieszanina gazów i aerozoli składająca się na atmosferę ziemską. Pojęcie jest stosowane przede wszystkim w odniesieniu do tej części powłoki gazowej, której chemiczny skład jest wyrównany wskutek cyrkulacji gazów w troposferze (zob. homosfera, warstwa o grubości do 100 km), bywa jednak odnoszone również do wszystkich sfer ziemskiej atmosfery, o różnym składzie chemicznym i właściwościach fizycznych.
Wikipedia
(1.1) Otwórz okno i wpuść trochę świeżego powietrza.
(1.1) Powietrze składa się głównie z azotu.
(1.2) Helikopter uniósł się w powietrze.
(1.3) Od powietrza, głodu, ognia i wojny zachowaj nas, Panie.
Wiktionary
IPA: pɔˈvʲjɛṭʃɛ, AS: povʹi ̯eṭše
Wiktionary
czas. zapowietrzać ndk., odpowietrzać ndk.
przym. powietrzny
Wiktionary
(1.1) atmosfera
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) wojsk. związany z desantem z powietrza, dotyczący desantu z powietrza
Wiktionary
(1.1) Aktualnie jednostka stacjonuje w garnizonie Bielsko-Biała i wchodzi w skład 6. Brygady Powietrznodesantowej im. gen. Stanisława Sosabowskiego.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co powietrzne
Wiktionary
przym. powietrzny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z powietrzem, dotyczący powietrza
(1.2) taki, który odbywa się w powietrzu, na pewnej wysokości
Wiktionary
IPA: pɔˈvʲjɛṭʃnɨ, AS: povʹi ̯eṭšny
Wiktionary
rzecz. powietrze n., powietrznik m., powietrzność ż.
Wiktionary
spędzić pewien czas na wietrzeniu czegoś, np. pokoju
SJP.pl
wiew, podmuch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) łagodny ruch powietrza;
(1.2) przen. objaw zmian w (na ogół pozytywnym) kierunku
Wiktionary
Powiew - bardzo słaby wiatr. Jego prędkość nie przekracza 2 m/s, powoduje on zmarszczki na wodzie, jest on słabo odczuwalny, dymy z kominów lekko się przechylają pod jego podmuchem. Na morzu powoduje maksymalnie 10 cm fale. Jest on traktowany jako pierwszy stopień w skali Beauforta.
Wikipedia
(1.1) Na twarzy poczułem lekki powiew wiatru.
Wiktionary
IPA: ˈpɔvʲjɛf, AS: povʹi ̯ef
Wiktionary
rzecz. powiewność ż., powiewanie n., powianie n., wiew mrz.
czas. powiewać ndk., powiać dk.
przym. powiewny
przysł. powiewnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stan łagodnego ruchu powietrza
(1.2) poruszanie się przedmiotu pod wpływem wiatru
Wiktionary
rzecz. wianie n., powiew m., powiewność ż., powianie n., wiew mrz.
czas. powiewać ndk., powiać dk.
przym. powiewny
przysł. powiewnie
Wiktionary
1. o powietrzu: poruszać się; zawiewać;
2. o chłodzie, zapachu itp.: rozprzestrzeniać się;
3. książkowo, przenośnie o jakimś zjawisku, nastroju, uczuciu: dawać się odczuć;
4. poruszać się pod wpływem ruchów powietrza, np. "Chorągiew powiewała na wietrze.";
5. machać, potrząsać, poruszać czymś, np. "Powiewać ręką, ogonem."
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. powiać)
(1.1) poruszać się na wietrze, falować
Wiktionary
(1.1) Na maszcie powiewały biało-czerwono-niebieskie flagi Francji i Czech.
Wiktionary
IPA: pɔˈvʲjɛvat͡ɕ, AS: povʹi ̯evać
Wiktionary
rzecz. powiew m., powiewność ż., powiewanie n., powianie n., wiew mrz.
czas. wiać, powiać dk.
przym. powiewny
przysł. powiewnie
Wiktionary
(1.1) łopotać, trzepotać
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: powiewnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: powiewny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co powiewne, lekkie i delikatne
Wiktionary
rzecz. powiew m., powiewanie n., powianie n.
czas. powiewać ndk., powiać dk.
przym. powiewny
przysł. powiewnie
Wiktionary
(1.1) zwiewność
Wiktionary
poruszający się w powietrzu za lada powiewem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. pogard. płytka powieść, bez wartości artystycznej
(1.2) zgrub. żart. wielotomowa czy obszerna powieść
(1.3) zgrub. pieszcz. ulubiona powieść
Wiktionary
rzecz. powieściopisarstwo n., powieść ż., powieściowość ż.
przym. powieściowy
czas. powieść
Wiktionary
(1.1) kicz literacki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. kobieta, która pisze powieści
Wiktionary
(1.1) Z fryzury powieściopisarki żartowano w noworocznej szopce telewizyjnej.
Wiktionary
IPA: pɔˈvʲjɛ̇ɕt͡ɕɔpʲiˈsarka, AS: povʹi ̯ėśćopʹisarka
Wiktionary
rzecz. powieściopisarstwo n.
:: fm. powieściopisarz mos.
przym. powieściopisarski
Wiktionary
dotyczący powieściopisarza, powieściopisarstwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z pisaniem powieści, dotyczący pisania powieści
Wiktionary
(1.1) Jego talent powieściopisarski odkryto dopiero na emigracji.
Wiktionary
rzecz. powieściopisarstwo n., powieściopisarz mos., powieściopisarka ż.
Wiktionary
1. sztuka pisania powieści;
2. ogół powieści danego pisarza, danej epoki itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pisanie powieści
Wiktionary
(1.1) Zakład prowadzi badania nad powieściopisarstwem powojennych literatów związanych z przemysłowym Śląskiem.
Wiktionary
rzecz. powieścidło n., powieściopisarz mos., powieściopisarka ż.
przym. powieściopisarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) liter. autor powieści
Wiktionary
(1.1) Na egzaminie ustnym musiałem wymienić pięciu powieściopisarzy epoki pozytywizmu.
Wiktionary
IPA: ˌpɔvʲjɛ̇ɕt͡ɕɔˈpʲisaʃ, AS: povʹi ̯ėśćopʹisaš
Wiktionary
rzecz. powieściopisarstwo n.
:: fż. powieściopisarka ż.
przym. powieściopisarski
Wiktionary
przysłówek
(1.1) tak jak w powieści
Wiktionary
rzecz. powieść ż., powieściowość ż.
przym. powieściowy
czas. powieść
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co powieściowe
Wiktionary
rzecz. powieść ż., powieścidło n.
przym. powieściowy
przysł. powieściowo
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z powieścią, dotyczący powieści, występujący w powieści
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla powieści
Wiktionary
rzecz. powieść ż., powieścidło n., powieściowość ż.
czas. opowiadać ndk., opowiedzieć dk., powieść dk.
przysł. powieściowo
Wiktionary
przepowiedzieć, zapowiedzieć, wyprorokować
SJP.pl
dłuższy utwór epicki pisany prozą, o wielowątkowej fabule
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. długi utwór narracyjny opisujący rozbudowany ciąg zdarzeń; zwykle udostępniany w formie książki;
(1.2) stpol. przypowieść
(1.3) stpol. przysłowie
czasownik dokonany
(2.1) poprowadzić (kogoś)
(2.2) przemieścić, przesunąć (coś)
Wiktionary
Powieść – gatunek literacki, rozbudowany utwór narracyjno-fabularny prozą, o swobodnej kompozycji i rozbudowanej fabule.
Wikipedia
(1.1) Cały nakład nowej powieści o nastoletnim czarodzieju sprzedał się w dwa tygodnie po premierze.
(2.1) Powiodłabym cię i wprowadziła / w dom matki mej, która mię wychowała; / napoiłabym cię winem korzennym, / moszczem z granatów.
Wiktionary
IPA: ˈpɔvʲjɛ̇ɕt͡ɕ, AS: povʹi ̯ėść
Wiktionary
rzecz. powiastka ż.
:: zgrub. powieścidło n.
przym. powieściowy
przysł. powieściowo
Wiktionary
mający miejsce po Wigilii, pozostały po Wigilii itp.
SJP.pl
zdrobnienie od: powijak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od powijak
Wiktionary
rzecz. powijak m.
Wiktionary
dawniej: wąski pas płótna używany do owijania niemowląt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. pas płócienny do owijania niemowlęcia
Wiktionary
rzecz. powijacz m.
:: zdrobn. powijaczek m.
czas. powijać ndk.
Wiktionary
(1.1) pielucha, powicie; reg. śl. facz
Wiktionary
dawniej: wąski pas płótna używany do owijania niemowląt
SJP.pl
dawniej:
1. owijać, zawijać, otulać;
2. wywijać, machać
SJP.pl
zawile, niejasno
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. schorzenie stanowiące następstwo jakiejś innej choroby, operacji lub sytuacji wymagającej interwencji medycznej
(1.2) skomplikowany splot określonych rzeczy, spraw
Wiktionary
Po
Wikipedia
(1.1) Częstość występowania cukrzycy ciężarnych rośnie na całym świecie i jest to najczęściej spotykane powikłanie ciąży.
(1.1) Powikłania przeszczepu kostnego nieunaczynionego są podobne do opisywanych w przypadku dekompresji kości.
Wiktionary
czas. powikłać dk.
przym. powikłany
Wiktionary
zawiły, niejasny, pogmatwany
SJP.pl
1. znacznie zwiększyć ilość, jakość lub wartość czegoś;
2. zwiększyć się pod względem ilości, jakości lub wartości;
3. zostać umieszczonym wyżej niż poprzednio;
4. znaleźć się wyżej w rankingu lub jakiejś hierarchii
SJP.pl
czasownik modalny występujący w zdaniach wyłącznie w użyciu orzeczeniowym i tylko w połączeniu z bezokolicznikiem;
1. jest pożądane, żeby ktoś coś zrobił, wykonał, np.: Powinien zapłacić czynsz.;
2. jest spodziewane, że coś się wydarzy, np. Niedługo powinno się rozjaśnić.;
3. jest wskazane, żeby ktoś lub coś spełniało określone warunki, np.: Uczeń powinien być grzeczny.
SJP.pl
czasownik modalny, ułomny, nieprzechodni
(1.1) wyrażający coś, co warto, żeby podmiot zrobił
(1.2) musieć
(1.3) wyrażający coś, czego mówiący spodziewa się po podmiocie
Wiktionary
(1.1) Jeśli chcesz zdążyć na pociąg, to powinieneś już wyjść.
(1.1) Powinien ci to jutro powiedzieć.
(1.1) Powinien ci to teraz powiedzieć.
(1.1) Powinien ci to wczoraj powiedzieć.
(1.1) Powinien był ci to wczoraj powiedzieć.
(1.2) Każdy powinien płacić podatki.
(1.3) Jutro nie powinno padać.
Wiktionary
IPA: pɔˈvʲĩɲɛ̃n, AS: povʹĩńẽn
Wiktionary
rzecz. powinność
Wiktionary
(1.1) warto, żeby…; musieć; należy
(1.2) musieć, należy
(1.3) być
Wiktionary
czasownik modalny
(1.1) zob. powinien.
Wiktionary
(1.1) Między nami mówiąc, powinno się udać
Wiktionary
IPA: pɔˈvʲĩnːɔ, AS: povʹĩ•no
Wiktionary
1. świadomy obowiązek wynikający z pełnionej funkcji lub z poczucia odpowiedzialności moralnej; konieczność, obowiązek;
2. w dawniej Polsce: zobowiązania ekonomiczne poddanych wobec rządzących; danina, opłata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obowiązek wynikający z pełnionej funkcji lub z nakazu moralnego
Wiktionary
Powinność – nakaz, obowiązek, konieczność natury moralnej. Występuje także jak: powinność obywatelska, powinność obrony ojczyzny (samoobrona powszechna), powinność moralna, powinność zawodowa.
Etyka, jako filozoficzno-normatywna teoria ma za przedmiot "powinność moralną" ludzkiego działania. Karpiński pisze: "Etyka jest to dział filozofii zajmujący się problemami moralności […] Określa istotę powinności moralnej człowieka i ostatecznie faktu moralnego działania".
Wikipedia
(1.1) W 1561 r. król Zygmunt August ustanowił w Mohylewie wójta i czterech setników oraz określił powinności, ilość i rodzaj podatków, pozostawiając też niektóre wolności mieszkańców.
Wiktionary
IPA: pɔˈvʲĩnːɔɕt͡ɕ, AS: povʹĩ•ność
Wiktionary
czas. powinien
Wiktionary
(1.1) obowiązek
Wiktionary
1. stosunek rodzinny między małżonkiem a krewnym współmałżonka;
2. przenośnie: zgodność, wspólność pewnych cech dwu albo więcej osób, przedmiotów itp.; prawie jednakowy wygląd, podobieństwo, bliskość, zbieżność;
3. w chemii: skłonność jednych pierwiastków do wchodzenia w reakcje z innymi pierwiastkami; tendencja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) praw. stosunek rodzinny, który zachodzi między jednym z małżonków a krewnymi drugiego małżonka
(1.2) pot. podobieństwo
(1.3) fiz. chem. zdolność pierwiastków do wchodzenia ze sobą w reakcje
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Między dziewierzem a bratową zachodzi stosunek powinowactwa.
(1.3) Powinowactwo elektronowe to wielkość charakteryzująca zdolność atomu do przyłączania elektronu i tworzenia anionu.
Wiktionary
IPA: ˌpɔvʲĩnɔˈvat͡stfɔ, AS: povʹĩnovactfo
Wiktionary
rzecz. powinowaty m., powinowata ż.
czas. spowinowacać ndk., spowinowacić dk.
przym. powinowaty
Wiktionary
kobieta będąca w stosunku rodzinnym z krewnymi współmałżonka, ale niepowiązana z nimi więzami krwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta będący w stosunku powinowactwa
Wiktionary
rzecz. powinowactwo n.
przym. powinowaty
Wiktionary
taki, który jest w stosunku powinowactwa, czyli jest krewnym współmałżonka; spowinowacony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący w stosunku rodzinnym łączącym z krewnymi
Wiktionary
(1.1) Był powinowatym cesarza Aleksandra II; stryjeczna siostra Julia Hauke ks. Battenberg była morganatyczną żoną Aleksandra von Hessen-Darmstadt, brata cesarzowej.
Wiktionary
rzecz. powinowactwo n., powinowata ż.
przysł. powinowato
czas. spowinowacać ndk., spowinowacić dk.
Wiktionary
1. złożyć komuś okolicznościowe życzenia; pożyczyć;
2. złożyć komuś gratulacje; pogratulować
SJP.pl
1. złożyć komuś okolicznościowe życzenia; pożyczyć;
2. złożyć komuś gratulacje; pogratulować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powinszować.
Wiktionary
czas. powinszować dk.
Wiktionary
zdrobnienie od: powinszowanie
SJP.pl
1. złożyć komuś okolicznościowe życzenia; pożyczyć;
2. złożyć komuś gratulacje; pogratulować
SJP.pl
w wyrażeniu: powinęła się komuś noga - coś komuś nie wyszło
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który występuje bądź zostaje po wiośnie
Wiktionary
wisieć przez pewien czas
SJP.pl
wyrażający powitanie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący powitania, składający się na powitanie
Wiktionary
rzecz. powitanie n., witanie n., witacz mrz., witaczka ż.
czas. zawitać, powitać dk., witać ndk.
przysł. powitalnie
wykrz. powitać, witam
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) forma zwrotu grzecznościowego lub gest wykonywany podczas witania się z inną osobą;
(1.2) ceremonia związana z witaniem gości
Wiktionary
Po
Wikipedia
(1.1) Powitanie wyszło bardzo niezręcznie, gdyż zapomniałam imienia gościa.
Wiktionary
IPA: ˌpɔvʲiˈtãɲɛ, AS: povʹitãńe
Wiktionary
czas. witać ndk., powitać dk.
przym. powitalny
przysł. powitalnie
wykrz. powitać
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) dokonany od|witać.
czasownik zwrotny dokonany powitać się
(2.1) dokonany od|witać się.
wykrzyknik
(3.1) wyraz używany w formie lekkiego lub żartobliwego powitania kogo
Wiktionary
rzecz. powitanie n., witacz mrz., witaczka ż.
przym. powitalny
przysł. powitalnie
wykrz. witaj, witam
czas. zawitać
Wiktionary
(1.1) przywitać
(3.1) witaj, witajcie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z odbytą wizytacją, dotyczący odbytej wizytacji
Wiktionary
(1.1) W sprawozdaniu powizytacyjnym nie wspomniano o sprawie ani jednym słowem.
Wiktionary
rzecz. wizytacja ż.
przym. wizytacyjny, wizytatorski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powiązać.
Wiktionary
czas. powiązać dk., wiązać ndk.
przym. powiązany, niepowiązany
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający związek z czymś; zależny od czegoś
(1.2) mający związek z kimś; będący w kontakcie z kimś; zależny od kogoś
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od powiązać
Wiktionary
(1.1) Celem spółki było inwestowanie w nieruchomości i inna powiązana z tym działalność.
(1.1) Wszystkie akty przemocy są ze sobą powiązane.
Wiktionary
rzecz. powiązanie n., wiązanie n.
czas. powiązać dk.
przym. niepowiązany, wiążący
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. wiązać)
(1.1) połączyć jedno z drugim za pomocą węzła
(1.2) połączyć wiele elementów, faktów w całość
(1.3) związać pętami poszczególne jednostki
(1.4) wprowadzić więź
Wiktionary
rzecz. powiązanie n., wiązanie n., wiązar m., wiązalnia ż., wiązacz m., wiązaczka ż.
czas. wiązać ndk.
przym. powiązany, niepowiązany
Wiktionary
(1.1) połączyć, spiąć, złączyć, związać
(1.2) połączyć, skojarzyć, zespolić, złączyć
(1.3) połączyć, przymocować, skrępować, spętać, spiąć, spleść
Wiktionary
urodzić dziecko
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) książk. przest. wydać potomka na świat
(1.2) daw. okręcić czym
czasownik zwrotny dokonany powić się
(2.1) książk. przest. zostać wydanym na świat
(2.2) daw. posunąć się wijąc się
Wiktionary
(1.1) Szczurzyca Kasi powiła 5 szczurząt.
Wiktionary
rzecz. powicie n.
Wiktionary
(1.1) narodzić, urodzić
(1.2) owinąć, spowić
(2.1) narodzić się, urodzić się
Wiktionary
urządzenie do wykonywania odbitek fotograficznych
SJP.pl
Powiększalnik – przyrząd optyczny służący do rzutowania obrazu (zazwyczaj negatywowego) na materiał światłoczuły (najczęściej papier fotograficzny) w celu otrzymania odbitki. Najczęściej służy do rzutowania obrazów w powiększonej skali (i regulowanym stopniu), aczkolwiek może służyć również do rzutowania obrazów pomniejszonych oraz jako samo źródło światła do naświetlania stykowego (1:1).
Wikipedia
przymiotnik od: powiększalnik
SJP.pl
cecha czegoś dającego się powiększać; skalowalność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co powiększalne
Wiktionary
przym. powiększalny
Wiktionary
dający się powiększać; skalowalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powiększać.
Wiktionary
IPA: ˌpɔvʲjɛ̃ŋˈkʃãɲɛ, AS: povʹi ̯ẽŋkšãńe
Wiktionary
rzecz. powiększenie n., powiększalnik m.
czas. powiększać ndk., powiększyć dk.
przym. powiększalnikowy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. powiększyć)
(1.1) powodować, że coś staje się większe pod względem rozmiarów, ilości
(1.2) powodować, że obraz czegoś staje się większy pod względem rozmiarów
czasownik zwrotny niedokonany powiększać się (dk. powiększyć się)
(2.1) stawać się większym pod względem rozmiarów, ilości, intensyfikować się
Wiktionary
IPA: pɔˈvʲjɛ̃ŋkʃat͡ɕ, AS: povʹi ̯ẽŋkšać
Wiktionary
rzecz. powiększanie n., powiększenie n., powiększalnik m., większość ż.
czas. zwiększać ndk., powiększyć dk.
przym. powiększalnikowy, wielgachny, wielki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powiększyć.
(1.2) fot. opt. odczasownikowy od|powiększyć.
Wiktionary
Po
Wikipedia
IPA: ˌpɔvʲjɛ̃ŋˈkʃɛ̃ɲɛ, AS: povʹi ̯ẽŋkšẽńe
Wiktionary
czas. powiększyć, powiększać, zwiększać
przym. wielki
rzecz. powiększanie n.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. powiększać)
(1.1) zob. powiększać.
czasownik zwrotny dokonany powiększyć się (ndk. powiększać się)
(2.1) zob. powiększać się.
Wiktionary
(2.1) Wysoki Sądzie, na swoją obronę mam tylko to, że rodzina się powiększyła, a mieszkanie wręcz przeciwnie.
Wiktionary
IPA: pɔˈvʲjɛ̃ŋkʃɨt͡ɕ, AS: povʹi ̯ẽŋkšyć
Wiktionary
rzecz. powiększanie n., powiększenie n., powiększalnik m., większość ż.
czas. powiększać ndk.
przym. powiększalnikowy, wielgachny, wielki
Wiktionary
1. mocna, elastyczna błona zbudowana z tkanki łącznej, otaczająca poszczególne mięśnie szkieletowe, grupy mięśni oraz całą mięśniówkę ciała; rozcięgno
2. przestarzale: więź, pęto, wiązka
SJP.pl
→ powięź
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z powięzią
Wiktionary
rzecz. powięź ż.
Wiktionary
1. mocna, elastyczna błona zbudowana z tkanki łącznej, otaczająca poszczególne mięśnie szkieletowe, grupy mięśni oraz całą mięśniówkę ciała; rozcięgno
2. przestarzale: więź, pęto, wiązka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. błona z tkanki łącznej, która otacza poszczególne elementy ludzkiego ciała;
Wiktionary
Powięź (łac. "fascia") – błona zbudowana z tkanki łącznej włóknistej zbitej, której zadaniem jest zewnętrzna osłona poszczególnych mięśni, grup mięśniowych i całej warstwy. Powięzi utrzymują w jedności całe ciało tworząc sieć otulającą i napinającą poszczególne jego elementy. Powięzi to wszystkie włókna kolagenowe tkanki łącznej, szczególnie torebki stawowe czy torebki organów, rozcięgna (podeszwowe), przegrody grup mięśniowych, ścięgna i więzadła.
Wikipedia
(1.1) Powięź tworzy złącza międzymięśniowe, jednocześnie dzieląc każdy mięsień na mniejsze elementy.
Wiktionary
przym. powięziowy
Wiktionary
dotyczący powiślaka, właściwy powiślakowi
SJP.pl
mieszkaniec Powiśla (dzielnicy Warszawy)
SJP.pl
mieszkanka Powiśla (dzielnicy Warszawy)
SJP.pl
przymiotnik od: Powiśle, dzielnica Warszawy
SJP.pl
nisko położony teren wiejski lub miejski, który stanowi pobrzeże Wisły
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wulgarnie: spędzić pewien czas na wkurwianiu
SJP.pl
wkurzyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
1. wkuć po kolei, wiele razy;
2. spędzić pewien czas na wkuwaniu
SJP.pl
1. wlokąc pociągnąć coś; poprowadzić kogoś lub coś;
2. pokryć coś warstwą czegoś;
3. naciągnąć bieliznę pościelową na poduszki, kołdry, koce;
4. powlec się - ciężko, z trudem udać się gdzieś; pójść gdzieś wlokąc się; zasnuć się, pokryć się czymś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. powlekać lub wlec)
(1.1) dokonany od|powlekać.
(1.2) dokonany od|wlec.
czasownik zwrotny dokonany powlec się (ndk. powlekać się lub wlec się)
(2.1) dokonany od|powlekać się.
(2.2) dokonany od|wlec się.
Wiktionary
rzecz. powlekanie n., powłoka ż.
czas. wlec
Wiktionary
1. wlokąc pociągnąć coś; poprowadzić kogoś lub coś;
2. pokryć coś warstwą czegoś;
3. naciągnąć bieliznę pościelową na poduszki, kołdry, koce;
4. powlec się - ciężko, z trudem udać się gdzieś; pójść gdzieś wlokąc się; zasnuć się, pokryć się czymś
SJP.pl
poszewka na poduszkę lub pierzynę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powlekać.
Wiktionary
czas. powlekać ndk., powlec dk.
rzecz. powleczenie n., powleczka ż.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. powlec)
(1.1) nakładać powłokę
(1.2) nakładać poszwy, poszewki na pościel
czasownik zwrotny niedokonany powlekać się (dk. powlec się)
(2.1) okrywać się czym
Wiktionary
rzecz. powleczenie n., powlekanie n., powłoka ż.
:: zdrobn. powłoczka ż.
czas. wlec
Wiktionary
(1.1) pociągać, pokrywać, wykładać, zaciągać
(1.2) oblekać, powłóczyć
(2.1) pokrywać się, zachodzić, zaciągać się, zasnuwać się
Wiktionary
wlepić po kolei, wiele razy
SJP.pl
wlać po kolei, wiele razy
SJP.pl
wmówić wiele różnych rzeczy
SJP.pl
spędzić pewien czas na wnerwianiu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powodować.
Wiktionary
IPA: ˌpɔvɔdɔˈvãɲɛ, AS: povodovãńe
Wiktionary
czas. powodować
rzecz. powód mos./mrz.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) być powodem czegoś, przyczyną
(1.2) przest. kierować kimś
czasownik zwrotny niedokonany powodować się
(2.1) książk. kierować się czymś w podejmowaniu decyzji, w swoim postępowaniu
Wiktionary
(1.1) Pijany kierowca często powodował wypadki.
(1.2) Dowódcą rzadko powoduje dbałość o swoich podwładnych.
(2.1) Kupując dom, powodował się dawnymi sentymentami.
Wiktionary
IPA: ˌpɔvɔˈdɔvat͡ɕ, AS: povodovać
Wiktionary
aspekt dokonany spowodować
rzecz. powodowanie n., powód m., powódka ż.
przym. powodowany
Wiktionary
(1.1) sprawiać, wywoływać, rodzić, prowokować, wzniecać
(1.1) wpływać
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wykrzyknik
(1.1) wyraża życzenie udanej pracy, szczęścia
Wiktionary
(1.1) Dziś masz test z matematyki? W takim razie powodzenia!
Wiktionary
IPA: ˌpɔvɔˈd͡zɛ̃ɲa, AS: povoʒẽńa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powodzić.
(1.2) sukces
(1.3) atrakcyjność w oczach innych
Wiktionary
(1.2) W wyniku referendum został odwołany - prawo demokracji. Ale paradoksalnie wójt miał przestać pracować dla gminy w czasie, gdy z powodzeniem finalizował kilka najważniejszych inwestycji.
(1.2) Polska reprezentacja od lat z powodzeniem uczestniczy w mistrzostwach świata w siatkówce.
(1.2) Uczę się gruzińskiego bez powodzenia od roku.
(1.2) Jego/jej największą aspiracją jest mieć powodzenie w życiu.
(1.3) Franek miał powodzenie u kobiet.
Wiktionary
IPA: ˌpɔvɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: povoʒẽńe
Wiktionary
czas. powodzić się, powodzić
Wiktionary
ofiara powodzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto został poszkodowany podczas powodzi
Wiktionary
rzecz. powódź
:: fż. powodzianka
przym. powodziowy
Wiktionary
kobieta dotknięta klęską powodzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która została poszkodowana podczas powodzi
Wiktionary
Po
Wikipedia
rzecz. powódź ż.
:: fm. powodzianin mos.
przym. powodziowy
Wiktionary
rzadkie zdrobnienie od: powód
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z powodzią
Wiktionary
(1.1) Około godziny 13:00 przewidywane jest nadejście fali powodziowej na rzece Odrze.
Wiktionary
IPA: ˌpɔvɔˈd͡ʑɔvɨ, AS: povoʒ́ovy
Wiktionary
rzecz. powodzianka ż., powódź ż., powodzianin mos.
Wiktionary
potocznie: pomoc finansowa dla powodzian
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) daw. poprowadzić jakieś zwierzę za wodze
czasownik zwrotny niedokonany powodzić się (dk. powieść się)
(2.1) w formie bezosobowej: być w dobrej sytuacji materialnej, finansowej; być zamożnym, cieszyć się pomyślnością
Wiktionary
(1.1) I swoie konie lub woły powodzić maią. sic.
(2.1) Jankowi nieźle się powodzi, ostatnio kupił nową willę z basenem.
Wiktionary
IPA: pɔˈvɔd͡ʑit͡ɕ, AS: povoʒ́ić
Wiktionary
rzecz. powodzenie n.
czas. wodzić ndk.
Wiktionary
(1.1) wodzić
Wiktionary
potocznie: powodzenia (życzenie odniesienia sukcesu)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który dzieje się po wojnie
Wiktionary
(1.1) Podczas sesji zostały określone podstawy powojennego federacyjnego państwa jugosłowiańskiego.
Wiktionary
rzecz. powojnie n., wojennik mos., wojna ż.
czas. wojować
przym. wojowniczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) okres następujący po wojnie, okres powojenny
Wiktionary
(1.1) W ostatecznym rozrachunku przedwojnie i powojnie to czasy kontrastowo odmienne nie tylko pod względem ustrojowym, gospodarczym czy społecznym, ale także aksjologicznym.
Wiktionary
przym. powojenny
Wiktionary
roślina pnąca z rodziny jaskrowatych, o drewniejących łodygach i dużych, barwnych kwiatach, dorastająca do 8 metrów długości; klematis, clematis
SJP.pl
Po
Wikipedia
o cechach powojowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
Po
Wikipedia
o cechach powojowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. mający cechy powoju
Wiktionary
rzecz. powój, powojowate
Wiktionary
zawisak powojowiec - motyl z rodziny zawisakowatych
SJP.pl
pozostały po stacjonowaniu wojska, np. tereny powojskowe
SJP.pl
1. flegmatycznie, wolno;
2. stopniowo
SJP.pl
przysłówek
(1.1) wolno, z małą prędkością
Wiktionary
(1.1) Najpierw powoli, jak żółw ociężale, ruszyła maszyna po szynach ospale.
Wiktionary
IPA: pɔˈvɔlʲi, AS: povolʹi
Wiktionary
przysł. wolno
:: zdrobn. powolutku, powoluteńku
rzecz. powolniak mzw./mos., powolność ż.
Wiktionary
(1.1) pomału, wolno (nieco szybciej), powolutku (żart.); gw. Górny Śląsk poleku
Wiktionary
polski taniec ludowy wykonywany w parach do muzyki instrumentalnej bez śpiewu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) ktoś posądzany o to, że wszystko wykonuje powoli
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) choreogr. etn. taniec ludowy z rejonu Kurpi
Wiktionary
Powolniak – polski taniec ludowy należący do tańców regionalnych kurpiowskich.
Wikipedia
(2.1) Ten najlepiej tańczy powolniaka, kto podczas tańca potrafi utrzymać na głowie szklankę z wodą.
Wiktionary
rzecz. wolność ż., powolność ż., spowalnianie n., spowolnienie n., zwalnianie n., zwolnienie n.
czas. wolno, spowaniać ndk., spowolnić dk., zwalniać ndk., zwolnić dk.
przym. wolny, wolniutki, wolniuteńki, powolny, powolniutki, powolusieński
przysł. powoli, powolnie, wolno
Wiktionary
(1.1) guzdrała, grzebała, guzdrała, lelum polelum, maruder, ślamazara, grzebuła, maruda
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób powolny, wolno
Wiktionary
(1.1) Jaskra jest schorzeniem podstępnym, przebiegającym powolnie, ale w sposób absolutnie nieodwracalny.
(1.1) - Dziękuję pani za ratunek - poszukałem jej dłoni, lecz ona powolnie, ale stanowczo cofnęła rękę.
Wiktionary
rzecz. powolniak mzw./mos., powolność ż.
przym. powolny
przysł. powoli, powolutko, powoluteńko
Wiktionary
(1.1) ociężale, leniwie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: powolnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: powolny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha bycia powolnym; właściwość rozwijania się nieśpiesznie
Wiktionary
Powolność – powieść Milana Kundery, po raz pierwszy opublikowana w 1993 roku (pierwsze polskie wydanie: 1995). Została napisana w języku francuskim. W tym utworze Kundera łączy wiele elementów fabuły, postaci i tematów na około 150 stronach. Narrator (którego można utożsamić z autorem) przedstawia swój punkt widzenia na nowoczesność, technologię, pamięć i zmysłowość.
Wikipedia
(1.1) W powolności Eli można było przyuważyć pierwiastek poczucia humoru.
Wiktionary
przym. powolniutki, powolny
przysł. powoli, powolnie, powolutku
rzecz. powolniak mzw./mos.
Wiktionary
(1.1) ociężałość, ospałość
Wiktionary
1. przebiegający, wykonywany wolno, stopniowo;
2. o człowieku: poruszający się bardzo wolno; ociężały, opieszały;
3. przestarzale: posłuszny, uległy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odbywający się, wykonywany lub przebiegający powoli
(1.2) ociężały w ruchach, mało ruchliwy, denerwująco wolny
(1.3) przest. uległy, posłuszny, dający sobą kierować
Wiktionary
(1.1) Za ogrodem rozległ się powolny turkot bryczki po bitej drodze i - ciężki stęp koni.
(1.3) Za służbą idąc nie mogę być rozkazom jego mości pana powolny.
Wiktionary
IPA: pɔˈvɔlnɨ, AS: povolny
Wiktionary
rzecz. powolniak mzw./mos., powolność ż.
przysł. wolno, powolnie, wolniutko
Wiktionary
(1.1) wolny
(1.2) rozlazły, ociężały, niemrawy
(1.3) posłuszny, uległy
Wiktionary
zdrobnienie od: powoli; powolutku, powoluśku, powolusiu, powolusieńku, powoluteńku, powoluteńko
SJP.pl
zdrobnienie od: powoli; powolutku, powoluśku, powolusiu, powoluteńku, powolusieńko, powoluteńko
SJP.pl
zdrobnienie od: powoli; powolutku, powoluśku, powolusieńku, powoluteńku, powolusieńko, powoluteńko
SJP.pl
zdrobnienie od: powoli; powolutku, powoluśku, powolusiu, powolusieńku, powoluteńku, powolusieńko
SJP.pl
zdrobnienie od: powoli; powolutku, powoluśku, powolusiu, powolusieńku, powolusieńko, powoluteńko
SJP.pl
zdrobnienie od: powoli; powolusiu, powoluśku, powolusieńku, powoluteńku, powolusieńko, powoluteńko
SJP.pl
zdrobnienie od: powoli; powolutku, powolusiu, powolusieńku, powoluteńku, powolusieńko, powoluteńko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) węch, zmysł pozwalający czuć zapachy
Wiktionary
IPA: ˌpɔvɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: povõńė̃ńe
Wiktionary
rzecz. woń ż., wonność ż.
przym. wonny
czas. wonieć
Wiktionary
(1.1) węch
Wiktionary
zdrobnienie od: powóz
SJP.pl
czasownik
(1.1) kierować zaprzęgiem
(1.2) wozić kogoś lub coś jakiś czas
Wiktionary
(1.1) Chłopczyk w słonecznie żółtej tunice powoził, machając do tłumu zieloną gałązką.
Wiktionary
IPA: pɔˈvɔʑit͡ɕ, AS: povoźić
Wiktionary
rzecz. powoźnik mos., powóz m., woźnica m., powożenie n., powozownia ż.
Wiktionary
budynek, w którym przechowywane są powozy; wozownia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. budynek przeznaczony do przechowywania pojazdów zaprzęgowych;
Wiktionary
(1.1) W łańcuckiej powozowni widzieliśmy piękną kolebkę.
Wiktionary
rzecz. powóz m.
czas. powozić dk./ndk.
Wiktionary
(1.1) wozownia
Wiktionary
1. zdolność i zamiłowanie do robienia czegoś pożytecznego;
2. przeświadczenie o tym, że wybrany zawód, droga życiowa są dla niej najwłaściwsze;
3. wezwanie do służby wojskowej; karta powołania;
4. powołanie kapłańskie, zakonne - przyjęcie święceń kapłańskich, wstąpienie do zakonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powołać.
(1.2) zamiłowanie, uwielbienie czegoś
Wiktionary
Powołanie – potocznie: posiadanie określonego daru do wykonywania danej czynności przez większą część życia. Czynność tę wykonuje się bardziej z pobudek altruistycznych niż finansowych, choć te drugie mogą mieć również znaczenie.
Można również mieć powołanie do pracy, którą się wykonuje.
Wikipedia
(1.2) Ona ma powołanie do zawodu księgowej.
Wiktionary
IPA: ˌpɔvɔˈwãɲɛ, AS: povou̯ãńe
Wiktionary
czas. powołać dk., powoływać ndk.
przym. powołaniowy
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do powołania, związany z powołaniem
Wiktionary
(1.1) Klerycy pojechali na kongres powołaniowy do Katowic.
Wiktionary
rzecz. powołanie n.
Wiktionary
środowiskowo: rekolekcje, podczas których wierni poznają zasady funkcjonowania określonego zgromadzenia i są zachęcani do wstąpienia do zakonu; rekolekcje powołaniowe
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. powoływać)
(1.1) dokonany od|powoływać.
czasownik zwrotny dokonany powołać się (ndk. powoływać się)
(2.1) dokonany od|powoływać się.
Wiktionary
(1.1) Jak już wspominano, człowiek jest istotą złożoną: cielesną i duchową jednocześnie, zaś Ahura Mazda stworzył nas jako najdoskonalszy ze wszystkich powołanych przez siebie do istnienia bytów - byt "wyższy od aniołów".
Wiktionary
IPA: pɔˈvɔwat͡ɕ, AS: povou̯ać
Wiktionary
rzecz. powołanie n.
czas. powoływać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. danina w postaci wołu lub równowartości pieniężnej składana na rzecz pana od gospodarstwa chłopskiego
(1.2) daw. przen. pieniądze za sprzedane bydło
Wiktionary
(1.2) Bierze kozły, barany i co się nawinie: bierze bydło rogate, bierze karmne świnie (…) Na targu nieznajomym towaru odbywa; ceni na poły darmo, a wziąwszy iściznę, mknie precz, przelichmaniwszy swą powołowczyznę.
Wiktionary
we wczesnym średniowieczu danina prawa książęcego
SJP.pl
Powołowe – danina pobierana na ziemiach polskich przez władcę od chłopów w naturze. Był to główny podatek składany przez ludność wsi. Na wysokość powołowego wpływ miała ilość sprzężaju przypadającego na gospodarstwo. A ponieważ siłą pociągową były wówczas głównie woły – stąd nazwa daniny. Od XIII w. zamiast powołowego było pobierane poradlne.
Wikipedia
czasownik przechodni niedokonany (dk. powołać)
(1.1) wyznaczać do roli, stanowiska
(1.2) przyczyniać się do powstania, początku czego
(1.3) wzywać do służby
czasownik zwrotny niedokonany powoływać się (dk. powołać się)
(2.1) wskazywać na autorytety lub zdarzenia celem przekonania do własnej wypowiedzi
Wiktionary
(2.1) Tak bardzo lubiliście powoływać się na ten akt prawny.
Wiktionary
rzecz. powoływanie n., powołanie n.
czas. powołać dk.
Wiktionary
(1.1) desygnować, mianować, nominować
(1.2) organizować, ustanawiać, tworzyć, zakładać
(1.3) mobilizować
(2.1) odwoływać się
Wiktionary
przymiotnik od: Powołże
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Powołżem, dotyczący Powołża
Wiktionary
rzecz. Powołże n.
Wiktionary
obszar wzdłuż Wołgi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna we wschodniej części Rosji europejskiej, rozciągająca się po obu stronach Wołgi w jej środkowym i dolnym biegu;
Wiktionary
Powołże (ros. "Поволжье") – kraina historyczna we wschodniej części Rosji europejskiej.
Powołże rozciąga się po obu stronach Wołgi w jej środkowym i dolnym biegu. Dzieli się na część prawobrzeżną – Wyżynę Nadwołżańską oraz lewobrzeżną – Zawołże, składające się z wyżynnego Wysokiego Zawołża i nizinnego Niskiego Zawołża.
Wikipedia
rzecz. Wołga ż.
przym. powołżański
Wiktionary
produkcja powozów
SJP.pl
dawniej:
1. woźnica;
2. wytwórca powozów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzem. wytwórca powozów
(1.2) daw. woźnica
Wiktionary
rzecz. powoźnictwo n., powóz mrz.
czas. powozić ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powozić.
Wiktionary
Powożenie – jedna z najstarszych konkurencji jeździeckich, obecnie jest jedną z 7 dyscyplin wspieranych przez Międzynarodową Federację Jeździecką (FEI). W dyscyplinie tej powożący siedzi w pojeździe zaprzęgowym i kieruje koniem, parą lub czwórką koni.
Wikipedia
czas. powozić
przym. wózkowy
rzecz. wózkowy mos., powóz mrz.
Wiktionary
powpatrywać się - spędzić pewien czas na wpatrywaniu się
SJP.pl
wpisać wiele czegoś
SJP.pl
nawpychać;
1. wepchnąć po kolei, wiele razy;
2. powpychać się - o wielu: wejść dokądś siłą
SJP.pl
wpędzić po kolei, wiele razy
SJP.pl
wpłacić po kolei, wiele razy
SJP.pl
wrobić po kolei, wiele razy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powracać.
Wiktionary
czas. powracać ndk.
rzecz. powrót mrz.
przym. powrotny
Wiktionary
czasownik niedokonany (dk. powrócić)
(1.1) książk. wracać
Wiktionary
(1.1) Gdy powracaliśmy z seminarium, Adam złamał nogę.
Wiktionary
IPA: pɔˈvrat͡sat͡ɕ, AS: povracać
Wiktionary
rzecz. powrót mrz., powracanie n.
czas. wracać
przym. powrotny
Wiktionary
taki, który powrastał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od powrot
Wiktionary
rzecz. powrot m.
Wiktionary
taki, który jest przeznaczony na powrót
SJP.pl
urządzenie do sprowokowania powrotu broni do położenia wyjściowego i utrzymania go w tym położeniu przy różnych kątach podniesienia lufy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto powrócił lub powraca
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) mit. etn. upiór powracający z zaświatów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(3.1) wojsk. element broni palnej zapewniający po strzale powrót mechanizmu do pozycji wyjściowej;
Wiktionary
Powrotnik – zespół oporopowrotnika służący do spowodowania powrotu broni do położenia wyjściowego i utrzymania go w tym położeniu przy różnych kątach podniesienia lufy.
Powrotnik uczestniczy również w hamowaniu odrzutu gromadząc energię, która po zakończeniu odrzutu wykorzystywana jest do przesunięcia zespołu odrzutowego w położenie wyjściowe. Biorąc pod uwagę rodzaj czynnika roboczego gromadzącego energię wyróżnia się powrotniki sprężynowe i pneumatyczne.
Wikipedia
rzecz. powracanie n., powrócenie n., powrót m., wracanie n., wrócenie n., zwracanie n., zwrócenie n., zwrotnik m., zwrot m., zwrotka ż., zwrotnica ż., zwrotnicowy m.
:: (1.1) fż. powrotniczka ż.
czas. powracać ndk., powrócić dk., wracać ndk., wrócić dk., zwracać ndk., zwrócić dk.
przym. powrotny, wrotny, powrotowy, zwrotowy, zwrotnikowy, podzwrotnikowy, zwrotny, powrotnikowy, zwrotnicowy, bezpowrotny
przysł. powrotnie, zwrotnie, bezpowrotnie
Wiktionary
w prawie karnym: ponowne popełnienie przestępstwa po wcześniejszym skazaniu; recydywa
SJP.pl
taki, który jest przeznaczony na powrót
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący powrotu, związany z powrotem
(1.2) taki, któremu towarzyszą nawroty czegoś, związany z powrotem do poprzedniego stanu
Wiktionary
(1.1) Czy kupiłeś bilet powrotny?
Wiktionary
rzecz. powrót m., powracanie n., powrócenie n.
czas. powracać ndk., powrócić dk.
Wiktionary
zdrobnienie od: powróz; powrózek, powrozik
SJP.pl
zdrobnienie od: powróz; powrozek, powrózek
SJP.pl
wyrób sznurów i lin włókiennych
SJP.pl
Powroźnictwo – rzemiosło wykonywane przez powroźnika, polegające na produkcji lin i powrozów poprzez splatanie lub skręcanie kilku oddzielnych sznurów; najczęściej z pasów skóry lub włókien konopi, sizalu, manili, juty i innych.
Wikipedia
dotyczący powroźnictwa albo powrozu
SJP.pl
rzemieślnik wyrabiający powrozy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzem. rzemieślnik wytwarzający liny i powrozy
Wiktionary
Powroźnik (j. łemkowski Поворозник) – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Muszyna.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego. Powroźnik znajduje się pomiędzy Krynicą-Zdrojem a Muszyną w Paśmie Leluchowskim będącym częścią Pogórza Popradzkiego. Miejscowość znajduje się nad potokiem Młynne i na lewym brzegu rzeki Muszynka.
Wikipedia
rzecz. powróz mrz., powroźnictwo n.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. powracać)
(1.1) dokonany od|powracać.
Wiktionary
(1.1) Ludzie wysłani przez nas powrócili po dwóch tygodniach z ośmioma dromaderami.
Wiktionary
IPA: pɔˈvrut͡ɕit͡ɕ, AS: povrućić
Wiktionary
rzecz. powrót mrz.
przym. powrotny
Wiktionary
pasmo słomy rozdzielone na dwie części i skręcone kłosami, służące zwykle do przewiązywania snopków zboża; przewiąsło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) roln. rodzaj powrozu z wiązki źdźbeł zżętego zboża albo słomy, także kory wiklinowej itp., służący do związania snopów zboża lub innych luźnych, podłużnych elementów
Wiktionary
Powrósło (przewiąsło) – wiązka skręconych źdźbeł trawy lub zboża (wraz z kłosami, ewentualnie słomy), służący do związania snopów zboża lub luźnych, podłużnych przedmiotów (np. polana drewna, chrust). Do przewiązywania chrustu powrósło wyrabiano z kory, najczęściej wikliny.
Wikipedia
(1.1) Powrósła z pszenicy skręcano kłosami, a wiązkę źdźbeł rozdzielano na dwie części.
Wiktionary
IPA: pɔˈvruswɔ, AS: povrusu̯o
Wiktionary
rzecz. powrósełko n., powróz mrz., powrózek mrz.
Wiktionary
przybycie do miejsca, w którym się już kiedyś było
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ponowne przybycie do tego samego miejsca
(1.2) ponowne osiągnięcie tego samego stanu, sytuacji
(1.3) wznowienie wykonywania czegoś po przerwie
(1.4) droga powrotna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Stęsknieni czekaliśmy na jej powrót do domu.
Wiktionary
IPA: ˈpɔvrut, AS: povrut
Wiktionary
rzecz. powrotnik m., powracanie n., powrócenie n.
czas. powracać ndk., powrócić dk.
przym. powrotny
przysł. powrotnie
Wiktionary
(1.1-3) powrócenie
Wiktionary
mocny, grubo skręcony sznur; postronek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gruby, mocny sznur z plecionyecionego włókna
(1.2) daw. środ. polit. szubienica
Wiktionary
rzecz. powrósło n., powrózek mrz., powroźnik mos.
Wiktionary
(1.1) postronek
Wiktionary
zdrobnienie od: powróz; powrozek, powrozik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) cienki powróz
Wiktionary
Powrózek, funikulus ( funiculus) − struktura anatomiczna obecna u wszystkich mszywiołów.
Powrózek ma postać wyodrębnionego od ściany ciała pasma nabłonka perytonealnego. Rozciągnięty jest od dna żołądka do somatopleury dolnej części ściany tułowia. Funikulus może również przechodzić przez pory komunikacyjne w ścianie ciała, łącząc zooidy w obrębie kolonii.
Wikipedia
rzecz. powrósło n., powróz mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: powróz; powrozek, powrozik
SJP.pl
przypominający powrózek, podobny do powrózka
SJP.pl
wręczyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
o grupie ludzi: zająć miejsce w środku lokomocji
SJP.pl
wsiać po kolei, wiele razy
SJP.pl
osiedle w Warszawie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. osiedle w Warszawie, znajdujące się w administracyjnych granicach dzielnicy Wilanów około 4 km na południe od właściwego Wilanowa;
Wiktionary
Powsin – obszar Miejskiego Systemu Informacji i osiedle w dzielnicy Wilanów w Warszawie.
Wikipedia
potocznie: kobieta lubiąca się włóczyć; także o mężczyźnie (z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym); łazęga, włóczęga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński lub męskozwierzęcy
(1.1) ktoś, kto nie lubi przebywać w domu
Wiktionary
rzecz. wieśniaczka ż.
Wiktionary
(1.1) latawiec, łapikura, biegus
Wiktionary
przymiotnik od: Powsin
SJP.pl
powspinać się - spędzić pewien czas na wspinaniu się
SJP.pl
współczuć komuś przez pewien czas
SJP.pl
spędzić pewien czas na współpracy z kimś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy, najczęściej okupacyjnej;
(1.2) odczasownikowy od|powstać.
Wiktionary
Powstanie, rebelia (dawniej "insurekcja") – zbrojne wystąpienie dużej grupy ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, toczone w celu uzyskania lub obronienia wolności, z reguły skierowane przeciw władzy zaborczej lub okupacyjnej.
Powstania często dążyły do uzyskania niepodległości państwa, autonomii obszaru lub przyłączenia obszaru do innego państwa.
Wikipedia
(1.1) Najbardziej interesują go dzieła poświęcone polskim powstaniom.
(1.1) Według niemieckiego raportu w powstaniu w getcie warszawskim ginęła cywilna ludność getta.
(1.2) Powstanie wszechświata to bardzo interesujące zagadnienie.
Wiktionary
IPA: pɔˈfstãɲɛ, AS: pofstãńe
Wiktionary
rzecz. powstaniec m., powstawanie n.
czas. postawić, powstawać ndk., powstać dk.
przym. powstaniowy, powstańczy, powstały
Wiktionary
(1.1) insurekcja, rebelia
Wiktionary
uczestnik powstania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) uczestnik powstania zbrojnego, insurekcji
(1.2) daw. gwara więz. chłopiec-żebrak
(1.3) daw. gwara więz. nowicjusz w rzemiośle złodziejskim
Wiktionary
(1.1) Pomnik „Mały powstaniec” to symbol udziału dzieci i młodzieży walczących w powstaniu warszawskim.
(1.1) Był powstańcem styczniowym i w ramach represji odebrano mu majątek i zesłano na Syberię.
Wiktionary
IPA: pɔˈfstãɲɛt͡s, AS: pofstãńec
Wiktionary
rzecz. powstanie n., powstawanie n.
czas. powstawać ndk., powstać dk.
przym. powstańczy, powstaniowy
Wiktionary
(1.1) insurgent
(1.2) pętak
(1.3) pętak
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do powstania (zbrojnego zrywu)
Wiktionary
rzecz. powstanie n., powstaniec mos.
przym. powstańczy
Wiktionary
(1.1) war. powstańczy
Wiktionary
uczestniczka powstania; powstańczyni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powstawać.
Wiktionary
IPA: ˌpɔfstaˈvãɲɛ, AS: pofstavãńe
Wiktionary
czas. postawić, powstawać ndk., powstać dk.
rzecz. powstanie n., powstaniec m.
przym. powstańczy
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. powstać)
(1.1) zaczynać istnieć, być utworzonym, rozpoczętym
(1.2) wzniecać powstanie, rozpoczynać walkę zbrojną
(1.3) wstawać, podnosić się, stawać na nogi
(1.4) wynikać z czegoś, być konsekwencją
Wiktionary
(1.1) Już dziś jest pełna jachtów, a przecież żeglarstwo w Japonii dopiero powstaje.
(1.2) Potem znów trach - osiemnasty rok - Niemcy rozbite, Polska powstaje!
Wiktionary
IPA: pɔˈfstavat͡ɕ, AS: pofstavać
Wiktionary
czas. powstać, postawić
rzecz. powstanie n., powstawanie n., powstaniec m.
przym. powstańczy, powstały
Wiktionary
(1.1) tworzyć się, formować się
(1.4) wynikać, pojawiać się
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. powstawać)
(1.1) dokonany od|powstawać.
Wiktionary
(1.1) Bernard powstał, pchnął nogą taburet do pianina i zaczął ze wściekłą brawurą grać trzecią figurę kadryla.
Wiktionary
IPA: ˈpɔfstat͡ɕ, AS: pofstać
Wiktionary
rzecz. powstanie n., powstaniec m., powstawanie n.
czas. powstawać, postawić
przym. powstańczy, powstały
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który zaczął istnieć
(1.2) taki, który zmienił pozycję na stojącą
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lm. rodz. nmos. czasu przesz. trybu oznajm. od powstać
Wiktionary
(1.1) Bardzo ciekawym przykładem miasta powstałego na podłożu przypuszczalnej osady targowej jest, leżący nad Prosną, Bolesławiec.
(1.2) Nie wierzyła w opowieści o powstałych z grobu, na wpół zgniłych nieboszczykach, przychodzących nie wiadomo dlaczego o dwunastej w nocy, żeby straszyć śpiących.
Wiktionary
rzecz. powstanie n.
czas. powstać dk., powstawać ndk.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z powstaniem, dotyczący powstania
(1.2) związany z powstańcami, dotyczący powstańców
Wiktionary
rzecz. powstanie n., powstawanie n., powstaniec mos.
czas. powstać dk., powstawać ndk.
przym. powstaniowy
Wiktionary
(1.1) powstaniowy, insurekcyjny
Wiktionary
uczestniczka powstania; powstanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powstrzymać.
Wiktionary
IPA: ˌpɔfsṭʃɨ̃ˈmãɲɛ, AS: pofsṭšỹmãńe
Wiktionary
czas. powstrzymać, powstrzymywać, trzymać
rzecz. powstrzymywanie n.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. powstrzymywać)
(1.1) dokonany od|powstrzymywać.
czasownik zwrotny dokonany powstrzymać się (ndk. powstrzymywać się)
(2.1) dokonany od|powstrzymywać się.
Wiktionary
czas. powstrzymywać, trzymać
rzecz. powstrzymanie n., powstrzymywanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powstrzymywać.
Wiktionary
IPA: ˌpɔfsṭʃɨ̃mɨˈvãɲɛ, AS: pofsṭšỹmyvãńe
Wiktionary
czas. powstrzymać, powstrzymywać, trzymać
rzecz. powstrzymanie n.
Wiktionary
czasownik niedokonany (dk. powstrzymać)
(1.1) zatrzymywać coś lub kogoś w miejscu
(1.2) pohamowywać kogoś lub coś zapobiegając czemuś
(1.3) przerywać jakieś działanie
czasownik zwrotny niedokonany powstrzymywać się (dk. powstrzymać się)
(2.1) rezygnować ze zrobienia czegoś, nie pozwalać sobie na coś
Wiktionary
(1.2) Często bywa tak, że jakiś drobiazg może stać się tą kroplą, która przepełnia czarę i powstrzymywane przez kogoś uczucia dają swój wyraz w sposób wybuchowy.
Wiktionary
IPA: ˌpɔfsṭʃɨ̃ˈmɨvat͡ɕ, AS: pofsṭšỹmyvać
Wiktionary
rzecz. powstrzymanie, powstrzymywanie
czas. powstrzymać, trzymać
Wiktionary
(1.1) zatrzymywać, wstrzymywać, hamować, blokować
(1.2) zapobiegać, tłumić, dusić, dławić
(1.3) wstrzymywać
(2.1) pohamowywać się
Wiktionary
wstrząsnąć po kolei, wiele razy
SJP.pl
wsunąć po kolei, wiele razy
SJP.pl
potocznie: szkoła podstawowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. szkoła powszechna (szkoła najniższego szczebla)
Wiktionary
przysł. powszechnie
rzecz. powszechność ż.
przym. powszechny
Wiktionary
miniarka powszechnianka - gatunek muchówki z rodziny miniarkowatych
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób powszechny
Wiktionary
(1.1) […] wdychany przez użytkowników e-papierosów aerozol nie jest, jak się powszechnie uważa, całkowicie neutralny dla zdrowia – może zawierać szkodliwe, rakotwórcze związki.
Wiktionary
IPA: pɔˈfʃɛxʲɲɛ, AS: pofšeχʹńe
Wiktionary
rzecz. powszechność ż., powszechniak m., powszechnik m., powszechnia ż., powszechnienie n.
czas. powszechnieć
przym. powszechny
Wiktionary
(1.1) generalnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: powszechnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: powszechny
SJP.pl
"uniwersale", to, do czego odnosi się dana nazwa ogólna lub dane pojęcie ogólne
SJP.pl
Powszechnik (łac. "universale", l.mn. "universalia") – w metafizyce to, co jest (realnie lub w jakimś możliwym świecie) posiadane przez wiele różnych jednostkowych rzeczy. Uniwersalia podzielić można na rodzaje/gatunki (np. ssak, człowiek), cechy (np. czerwony, krótki) i relacje (np. znajdowanie się obok, bycie dłuższym).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co powszechne
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Strefa intramarginalna lodowca Haakena, a więc obszar pomiędzy morenami końcowymi a czołem lodowca, odznacza się powszechnością osadów i rzeźby powstałej w wyniku akumulacji glacjalnej.
Wiktionary
rzecz. powszechniak m., powszechnik m., powszechnia ż., powszechnienie n.
czas. powszechnieć
przym. powszechny
przysł. powszechnie
Wiktionary
(1.1) uniwersalność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący większości osób, spraw; publiczny, ogólny
(1.2) ogólnie stosowany, często używany; codzienny
Wiktionary
(1.2) W powszechnym użyciu były krosna, a przędzalnictwo i tkactwo osiągnęły taki poziom, że gobeliny i ubiory, jakie oglądali hiszpańscy przybysze, przewyższały wszystko, co można było wówczas zobaczyć w Europie.
Wiktionary
IPA: pɔˈfʃɛxnɨ, AS: pofšeχny
Wiktionary
rzecz. powszechność ż., powszechniak m., powszechnik m., powszechnia ż., powszechnienie n.
czas. powszechnieć
przysł. powszechnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) codzienny, pospolity, zwykły
Wiktionary
(1.1) Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj.
Wiktionary
IPA: pɔˈfʃɛdʲɲi, AS: pofšedʹńi
Wiktionary
rzecz. powszedniość ż.
przysł. powszednio
Wiktionary
(1.1) codzienny, pospolity, zwykły
Wiktionary
stawać się zwykłym, codziennym; pospolicieć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co powszednie
Wiktionary
przym. powszedni
przysł. powszednie
Wiktionary
rodzaj motyla dziennego z rodziny powszelatkowatych
SJP.pl
rodzina motyli dziennych; warcabnikowate, karłątkowate
SJP.pl
Powszelatkowate, warcabnikowate, karłątkowate (Hesperiidae) – rodzina owadów z rzędu motyli.
Wikipedia
o cechach powszelatkowatych (rodzina motyli)
SJP.pl
wszyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
skrót od: powtórka
SJP.pl
wtajemniczyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co powtarzalne
Wiktionary
rzecz. powtórka ż., powtarzanie n., powtórzenie n.
czas. powtarzać ndk., powtórzyć dk.
przym. powtarzalny, powtórny, powtórkowy
przysł. powtórnie, powtarzalnie
Wiktionary
mogący być powtórzonym; powtarzający się
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który się powtarza
Wiktionary
rzecz. powtarzalność ż., powtórka ż., powtarzanie n., powtórzenie n.
czas. powtarzać ndk., powtórzyć dk.
przym. powtórny, powtórkowy
przysł. powtórnie, powtarzalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ponowne wykonywanie czegoś
Wiktionary
rzecz. powtórzenie n., powtórka ż., powtarzalność n.
czas. powtarzać ndk., powtórzyć dk.
przym. powtórny, powtórkowy, powtarzalny, powtórzeniowy
przysł. powtórnie, powtarzalnie
Wiktionary
(1.1) ponawianie, dublowanie
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. powtórzyć)
(1.1) mówić lub robić coś kolejny raz; wykonywać czynność, którą już ktoś zrobił
(1.2) dziać się, zdarzać się po raz kolejny
(1.3) ponownie przyswajać jakiś materiał, wiedzę; uczyć się do sprawdzianu, testu, egzaminu
(1.4) mówić to samo, co przed chwilą się usłyszało
czasownik zwrotny powtarzać się
(2.1) mówić lub robić po raz kolejny to samo
Wiktionary
(1.1) Możesz powtórzyć? Nie zrozumiałam co powiedziałeś.
(1.1) Ile razy mam ci powtarzać, żebyś mył ręce przed jedzeniem?
(1.4) Kochanie, po prostu powtarzaj po mnie: "Moja żona jest wspaniała!"
Wiktionary
IPA: pɔˈftaʒat͡ɕ, AS: poftažać
Wiktionary
rzecz. powtórzenie n., powtarzanie n., powtórka ż., powtarzalność ż.
czas. powtórzyć dk.
przym. powtarzalny, powtórzeniowy
Wiktionary
(1.1) repetować, ponawiać
Wiktionary
1. ponowne pokazanie lub wykonanie czegoś;
2. przypomnienie sobie materiału już przerobionego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ponowne wykonanie lub wydarzenie się czegoś
(1.2) pot. eduk. przypomnienie sobie materiału edukacyjnego już przerobionego
Wiktionary
Powtórka – zbiór dzieł Stanisława Lema. Po raz pierwszy wydany nakładem wydawnictwa „Iskry” w roku 1979 w ramach serii „Fantastyka-Przygoda”.
Wikipedia
przym. powtórkowy, powtarzalny, powtórzeniowy
rzecz. powtarzalność ż., powtarzanie n., powtórzenie n.
czas. powtarzać, powtórzyć
Wiktionary
(1.1) nawrót, powtórzenie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) ponownie, znowu
Wiktionary
(1.1) „A psik!“ — kichnęła Mańcia, wschodząc na ostatni szczebel drabiny, która w chacie starej Tomaszowej z sionki na strych wiodła: — „A psik!“ — kichnęła powtórnie, tym razem już z żartów.
Wiktionary
rzecz. wtórnik mrz., wtórność ż., powtarzalność ż., powtarzanie n., powtórzenie n.
czas. powtórzyć
przym. powtórny, wtórny, powtarzalny, wtóry
przysł. wtórnie
licz. wtóry
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) będący lub zrobiony po raz drugi
Wiktionary
przysł. powtórnie
rzecz. wtórnik mrz., powtórzenie n., powtarzanie n., powtarzalność ż.
przym. powtarzalny, wtóry
czas. powtórzyć
Wiktionary
(1.1) ponowny, powtórzony
Wiktionary
zrobić lub powiedzieć coś ponownie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wykonanie czegoś powtórnie
(1.2) program telewizyjny, audycja radiowa lub film emitowane po raz drugi
(1.3) powtarzający się fragment tekstu, wypowiedzi
(1.4) liter. figura retoryczna, zabieg stylistyczny polegający na dwu- lub wielokrotnym użyciu tego samego elementu językowego (wyrazu, grupy wyrazów, wersów lub strof) w celu nadania wypowiedzi mocniejszego zabarwienia emocjonalnego, podkreślenia znaczenia jakiegoś motywu, uzyskania rytmizacji
(1.5) ponowne przejrzenie materiału do nauki
(1.6) wypowiedzenie tego samego tekstu, który się właśnie usłyszało
Wiktionary
Powtórzenie (łac. "repetitio") – figura retoryczna, zabieg stylistyczny polegający na wielokrotnym użyciu tego samego elementu językowego (wyrazu, zespołu wyrazów, wersów lub zwrotek) celem uzyskania rytmizacji, podkreślenia znaczenia, zwiększenia ekspresji.
Wikipedia
(1.1) Sąd nakazał powtórzenie wyborów w części gminy Olsztyn.
(1.2) W wakacje w telewizji są same powtórzenia.
(1.3) Przmówienie trwało 10 minut, ale tylko dlatego, że było w nim mnóstwo powtórzeń.
Wiktionary
rzecz. powtarzanie n., powtarzalność ż., powtórka ż.
czas. powtarzać ndk., powtórzyć dk.
przym. powtórny, powtórkowy, powtarzalny, powtórzeniowy
przysł. powtórnie, powtarzalnie
Wiktionary
(1.2) powtórka
(1.3) powtórka, reduplikacja
(1.4) repetycja
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który jest powtórzeniem czegoś lub umożliwia powtórzenie czegoś
Wiktionary
rzecz. powtórka ż., powtórzenie n., powtarzanie n.
czas. powtarzać ndk., powtórzyć dk.
Wiktionary
zrobić lub powiedzieć coś ponownie
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. powtarzać)
(1.1) dokonany od|powtarzać.
Wiktionary
IPA: pɔˈftuʒɨt͡ɕ, AS: poftužyć
Wiktionary
rzecz. powtórzenie n., powtarzanie n., powtarzalność ż., powtórka ż.
czas. powtarzać ndk.
przym. powtórny, powtórkowy, powtarzalny, powtórzeniowy
przysł. powtórnie, powtarzalnie
Wiktionary
wtłoczyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powybierać.
Wiktionary
czas. powybierać dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powybijać.
Wiktionary
czas. powybijać dk.
Wiktionary
dotyczący okresu po wyborach, odbywający się po wyborach
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się, odbywający się po wyborach
Wiktionary
(1.1) Kiedy umiarkowani politycy Prawa i Sprawiedliwości, którzy odpowiadali za kampanię prezydencką Jarosława Kaczyńskiego, zobaczyli powyborczy wywiad swojego szefa dla „Gazety Polskiej”, byli załamani. (Onet.pl)
Wiktionary
IPA: ˌpɔvɨˈbɔrt͡ʃɨ, AS: povyborčy
Wiktionary
odnoszący się do okresu po wybuchu, mający miejsce po wybuchu
SJP.pl
wychwycić po kolei, wiele razy
SJP.pl
1. tnąc porobić cięcia lub otwory;
2. wykroić lub pousuwać jakieś elementy
SJP.pl
wyciosać po kolei, wiele razy
SJP.pl
wyciszyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
wydalić po kolei, wiele razy
SJP.pl
pozostały po eksploatacji złoża, czyli po wydobyciu surowców naturalnych z danego miejsca
SJP.pl
powydurniać się - spędzić pewien czas na wydurnianiu się
SJP.pl
spędzić pewien czas na wyglądaniu (spoglądaniu zza czegoś)
SJP.pl
sporządzony po wykonaniu, wyprodukowaniu czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powykręcać.
Wiktionary
czas. powykręcać dk.
Wiktionary
wykupić wiele czegoś kolejno, jedno po drugim; powykupywać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powykładać.
Wiktionary
czas. powykładać dk.
Wiktionary
1. pospłaszczać coś przez długie leżenie na czymś;
2. powylegiwać się - spędzić pewien czas na wylegiwaniu się
SJP.pl
wylepić po kolei, wiele razy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powylewać.
Wiktionary
czas. lać, olać, powylewać dk.
Wiktionary
spędzić pewien czas na wymachiwaniu
SJP.pl
porobić wgłębienia
SJP.pl
wulgarnie: wypieprzyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powypinać.
Wiktionary
czas. powypinać dk.
Wiktionary
spędzić pewien czas na wypoczywaniu
SJP.pl
wypomnieć wiele razy
SJP.pl
1. wyrazić po kolei, wiele razy;
2. powyrażać się - wyrazić się jeden po drugim
SJP.pl
wyrysować po kolei, wiele razy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powyrywać.
Wiktionary
czas. powyrywać dk.
Wiktionary
1. tnąc porobić cięcia lub otwory;
2. wykroić lub pousuwać jakieś elementy;
3. potocznie: pozbawić życia wiele osób lub zwierząt
SJP.pl
o grupie osób: opuścić miejsce zajmowane w środku lokomocji
SJP.pl
wysiać po kolei, wiele razy
SJP.pl
powysilać się - wysilać się przez pewien czas
SJP.pl
pozostały po wystawie, następujący po wystawie
SJP.pl
1. wyszczerbić w wielu miejscach lub wiele czegoś;
2. powyszczerbiać się - wyszczerbić się w wielu miejscach lub wielokrotnie
SJP.pl
spędzić pewien czas na wyszywaniu
SJP.pl
potocznie: powytłukać się - zabić się wzajemnie w czasie walki; wytłuc się, powytłukiwać się
SJP.pl
1. wytłuc, wybić po kolei, wiele razy;
2. powytłukiwać się - zabić się wzajemnie w czasie walki; wytłuc się, powytłukać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powywalać.
Wiktionary
czas. powywalać dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powywieszać.
Wiktionary
czas. powywieszać dk.
Wiktionary
wieszając, poumieszczać wiele czegoś na zewnątrz
SJP.pl
wywinąć po kolei, wiele razy
SJP.pl
dawniej: powywlekać
SJP.pl
wyzwać po kolei, wiele razy
SJP.pl
1. wyć przez pewien czas;
2. potocznie: płakać przez pewien czas; poryczeć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) wyłamać wiele czegoś lub wyłamać coś w wielu miejscach
czasownik zwrotny dokonany powyłamywać się (ndk. brak)
(2.1) wyłamać się bądź powypadać, wyłamawszy się
Wiktionary
(1.1) Pod koniec kwietnia wandale powyłamywali barierki chroniące wchodzących na schody ludzi przed upadkiem z wysokiej skarpy.
Wiktionary
spędzić pewien czas na wyławianiu; wyłowić dużo czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) rzad. znaleźć wiele kogoś lub czegoś albo uzyskać informacje o wielu ludziach, zwierzętach, zjawiskach itp., uważnie i potajemnie obserwując
Wiktionary
(1.1) O! raczéj pchnij się tam w odległe światy, / Tam ujrzysz słońca, przemierzysz ich jazdę, / Tam nocnych tajni powyśledzasz czaty, / Tam promyk światła każdą wyda gwiazdę!
Wiktionary
czas. wyśledzać ndk., wyśledzić dk.
Wiktionary
spędzić pewien czas na wyśmiewaniu; ponaśmiewać się, ponabijać się
SJP.pl
przyimek
(1.1) znajdujący się wyżej czegoś, umieszczony nad czymś
(1.2) więcej niż określona wartość liczbowa
Wiktionary
(1.1) Zadziwiający przypadek braku kompetencji miał miejsce w Hiszpanii, gdzie budowniczowie 47-piętrowego drapacza chmur zapomnieli zaprojektować windy działające powyżej dolnych 20 pięter.
(1.2) Dieta z wystarczającą zawartością witaminy D i wapnia zmniejsza ryzyko złamań osteoporotycznych u osób w wieku powyżej 60 lat.
Wiktionary
IPA: pɔˈvɨʒɛj, AS: povyžei ̯
Wiktionary
(1.1) ponad
Wiktionary
to, o czym dopiero co mówiono lub pisano
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) podn. dopiero co wskazany; wcześniej przytoczony
(1.2) znajdujący się wyżej
Wiktionary
(1.1) Jednak dzieci przychodzące do przedszkola często różnią się pod względem dojrzałości przedszkolnej, co wynika z systemu wychowawczego w rodzinie. Dlatego też do realizacji powyższych wymagań i kształtowania umiejętności konieczna jest ścisła współpraca pomiędzy środowiskiem rodzinnym i przedszkolnym.
Wiktionary
powyżywać się - spędzić pewien czas na wyżywaniu się
SJP.pl
zdecydować o czymś
SJP.pl
powzorować się - brać kogoś, coś za wzór przez pewien czas
SJP.pl
wezwać po kolei, wiele razy
SJP.pl
strona pokrzywdzona w postępowaniu cywilnym; osoba dochodząca roszczeń przed sądem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) coś, co uzasadnia podjęcie jakiegoś działania lub zmianę stanu emocjonalnego
(1.2) jeźdz. rzemień lub sznur przymocowany do tręzli, służący do prowadzenia konia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) praw. ten, kto wnosi sprawę cywilną, kto oczekuje skutków prawnych;
Wiktionary
Powód (rodzaj żeński powódka; łac. "actor") – jedna ze stron w postępowaniu cywilnym (w Polsce przed 1 lipca 2015 r. także w postępowaniu karnym jako powód cywilny) z powództwem w poszukiwaniu ochrony prawnej.
Powodem może być osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej.
Wikipedia
(1.1) Lekarz zapewniał, że nie ma powodu do niepokoju.
(1.1) Zagrożenie powodzią jest powodem budowania wałów wzdłuż rzeki.
(1.1) Powodem zawalenia się budynku były wady konstrukcyjne.
(2.1) Ponieważ powód przedstawił zaświadczenie lekarskie, rozprawa została przełożona.
Wiktionary
IPA: ˈpɔvut, AS: povut
Wiktionary
rzecz. powództwo n., powodowanie n., spowodowanie n.
:: fż. powódka ż.
czas. powodować ndk., spowodować dk.
przym. powodowy
Wiktionary
(1.1) przyczyna, pobudka
(1.2) wodza
(2.1) pozywający
Wiktionary
kobieta wnosząca sprawę do sądu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. kobieta wnosząca pozew do sądu
Wiktionary
(1.1) Pozwany zeznał, że powódka umyślnie go sprowokowała.
(1.1) Wystudiowany szloch powódki ani przez chwilę nie zwiódł doświadczonej sędziny.
(1.1) Zeznająca powódka bez zahamowań wypluła z siebie całą frustrację, rozczarowanie i złość.
Wiktionary
IPA: pɔˈvutka, AS: povutka
Wiktionary
rzecz. powodowanie n., powód mrz., powództwo n.
:: fm. powód mos.
czas. powodować ndk.
Wiktionary
wniesienie do sądu wniosku o przeprowadzenie postępowania w jakiejś sprawie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) praw. wniosek wniesiony do sądu o rozpoczęcie postępowania w jakiejś sprawie; wniesienie sprawy do sądu
Wiktionary
Po
Wikipedia
rzecz. powód mos., pozew mrz., powódka ż.
Wiktionary
(1.1) pozew
Wiktionary
przejściowe zjawisko hydrologiczne polegające na wezbraniu wód rzecznych lub morskich w ciekach wodnych, zbiornikach lub na morzu powodujące po przekroczeniu przez wodę stanu brzegowego zatopienie znacznych obszarów lądu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. hydrol. zalanie wodą pewnego obszaru;
(1.2) przen. potok (np. słów), mnogość
Wiktionary
Po
Wikipedia
(1.1) Tego lata powódź nawiedziła południowe tereny Polski.
(1.2) Po wykładzie został zalany powodzią pytań.
Wiktionary
IPA: ˈpɔvut͡ɕ, AS: povuć
Wiktionary
rzecz. powodzianin m., powodzianka ż., powodziowość ż.
przym. powodziowy
Wiktionary
(1.1) potop
(1.2) mnogość, potok
Wiktionary
gatunek rośliny pnącej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Convolvulus|ref=tak., liczący około 250 gatunków rodzaj roślin z rodziny powojowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju powój (1.1)
Wiktionary
Po
Wikipedia
IPA: ˈpɔvuj, AS: povui ̯
Wiktionary
rzecz. powojowate lm. nmos.
przym. powojowaty
Wiktionary
(1.1) pot. kielisznik, wilec
Wiktionary
czterokołowy pojazd ciągnięty przez konie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pojazd ciągnięty przez konie, służący do przewozu osób
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpɔvus, AS: povus
Wiktionary
rzecz. powozownia ż., powożenie n.
:: zdrobn. powozik m.
czas. powozić dk./ndk.
przym. powozowy
Wiktionary
wciągnąć nosem zapach czegoś; rozpoznać zapach węchem
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wąchać)
(1.1) dokonany od|wąchać.
czasownik zwrotny dokonany powąchać się (ndk. wąchać się)
(2.1) dokonany od|wąchać się.
Wiktionary
IPA: pɔˈvɔ̃w̃xat͡ɕ, AS: povõũ̯χać
Wiktionary
czas. wąchać, zwąchać
Wiktionary
1. w informatyce:
a) powiązać wiadomości w wątki - grupy dyskusyjne; zwątkować;
b) utworzyć wątki - części wykonywane współbieżnie w obrębie jednego procesu; zwątkować;
2. środowiskowo:
a) popisać na forum internetowym w ramach jednego wątku - grupy dyskusyjnej;
b) popisać z kimś naprzemienne na blogu lub forum krótkie historie dziejące się w wybranym świecie przedstawionym
SJP.pl
krytycznie ustosunkowujący się do czegoś, nie dowierzający; sceptyczny
SJP.pl
rzadko: budzący podejrzenia co do prawdziwości; wątpliwy
SJP.pl
1. wątpliwość, niedowierzanie;
2. słowa wyrażające niedowierzanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|powątpiewać.
Wiktionary
czas. powątpiewać ndk.
rzecz. wątpliwość ż.
Wiktionary
nie dowierzać czemuś
SJP.pl
czasownik
(1.1) mieć drobne wątpliwości, nie dowierzać czemuś
Wiktionary
(1.1) Nie spytałam, w czyją żelazną konsekwencję powątpiewa, moją czy polityków.
Wiktionary
IPA: ˌpɔvɔ̃ntˈpʲjɛvat͡ɕ, AS: povõntpʹi ̯evać
Wiktionary
czas. wątpić, zwątpić
rzecz. wątpliwość ż., wątpienie, powątpiewanie
przym. wątpliwy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kawałek płótna do cedzenia mleka
Wiktionary
IPA: pɔˈvɔ̃w̃ska, AS: povõũ̯ska
Wiktionary
1. część Warszawy;
2. nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Powązki
SJP.pl
czasownik
(1.1) dokonany od|wędrować.
Wiktionary
(1.1) Po chwili na milicyjnej twarzy pojawił się znaczący uśmiech, a zaraz potem dłoń powędrowała w górę i ustawiła na blacie pełną butelkę grodziskiego.
Wiktionary
spędzić pewien czas na wędzeniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który pozostał po Węgrzech, Węgrach
Wiktionary
(1.1) Układ ten przydzielał poaustriackie bądź też powęgierskie terytoria wymienionym czterem państwom sukcesyjnym, ale także wyznaczał pewien obszar osobny pod nazwą Galicja Wschodnia.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
mający zgrubienia, odciski na kształt węzłów
SJP.pl
1. to, co okrywa, powleka jakiś przedmiot, np. powłoka balonu;
2. warstwa tkanek między powierzchnią ciała a narządami wewnętrznymi, np. powłoka brzuszna;
3. powłoka elektronowa - przynależne do atomu elektrony krążące dokoła jądra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) to, co okrywa, powleka jakiś przedmiot
(1.2) anat. warstwa tkanek między powierzchnią ciała a narządami wewnętrznymi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pɔˈvwɔka, AS: povu̯oka
Wiktionary
rzecz. zdrobn. powłoczka
czas. powlekać, powlec
Wiktionary
(1.1) osłonka, skórka, warstewka
Wiktionary
sprzyjający powstawaniu powłoki na powierzchni emalii, lakierów lub innych rodzajów farb; błonkotwórczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co powłóczyste
Wiktionary
rzecz. powłóczenie n.
czas. powłóczyć się
przym. powłóczysty
przysł. powłóczyście, powłóczysto
Wiktionary
1. taki długi, że ciągnie się po ziemi;
2. o ruchach: powolny, miękki, posuwisty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. o odzieniu: wlekący się po ziemi
(1.2) książk. o poruszaniu się: miękki i dostojnie powolny
(1.3) książk. o spojrzeniu: przeciągły i jednocześnie znaczący
Wiktionary
(1.1) Do korytarza wparowała druga grupa szturmowców, eskortująca wysoką, ciemną postać w powłóczystej pelerynie i lśniącym czarnym hełmie.
Wiktionary
rzecz. powłóczystość ż.
Wiktionary
1. wyrównać pole uprawne włóką;
2. potocznie: poprowadzić kogoś w wiele miejsc; pociągać;
3. powłóczyć się - potocznie: spędzić pewien czas na włóczeniu się; powałęsać się
SJP.pl
włączyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
powściekać się - spędzić pewien czas na wściekaniu się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) umiejętność panowania nad sobą
Wiktionary
1. wstrzymywać bieg konia poprzez ściągnięcie cugli;
2. powstrzymywać, hamować kogoś przed czymś, nie dopuszczać do czegoś;
3. powściągać się - hamować się, nie pozwalać sobie na coś
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: powściągliwie
SJP.pl
powstrzymywanie się od jakiegoś działania lub okazywania uczuć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) umiejętność panowania nad sobą
(1.2) stonowanie, umiarkowanie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Chyba po raz pierwszy Anglicy wyzbyli się snobistycznej powściągliwości i oto pokazywali Londyn nowoczesny, pogodny, barwny, hej, niemalże parysko roześmiany.
Wiktionary
IPA: ˌpɔfʲɕt͡ɕɔ̃ŋɡˈlʲivɔɕt͡ɕ, AS: pofʹśćõŋglʹivość
Wiktionary
przym. powściągliwy
przysł. powściągliwie
czas. powściągnąć dk., powściągać ndk.
Wiktionary
(1.1) ascetyzm, wstrzemięźliwość, samokontrola, stoickość
(1.2) rezerwa, spokój, umiar
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: powściągliwy
SJP.pl
panujący nad swoimi emocjami i zachowaniami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) potrafiący zachować opanowanie, mający umiar
(1.2) świadczący o powściągliwości, dokonany z rozwagą
Wiktionary
czas. powściągać, powściągnąć
rzecz. powściągliwość
przysł. powściągliwie
Wiktionary
(1.1) dyplomatyczny, oględny, opanowany, ostrożny, rozważny, wstrzemięźliwy, wyważony
(1.2) dyplomatyczny, ostrożny, skromny, stonowany, umiarkowany, wyważony
Wiktionary
1. wstrzymać bieg konia poprzez ściągnięcie lejcy;
2. powstrzymać, pohamować kogoś od czegoś, nie dopuścić do czegoś;
3. powściągnąć się - pohamować się, nie pozwolić sobie na coś
SJP.pl
skrót od pozycja, pozycje
SJP.pl
skrót
(1.1) = poznański
(1.2) = pozycja
Wiktionary
1. postawa, układ postaci, ułożenie ciała;
2. sztuczne zachowanie, przesada w zachowaniu, maniera, nienaturalność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) postawa, stan ciała w danej chwili
(1.2) przen. stanowisko lub zachowanie w danej sytuacji, zwykle mające na celu demonstracyjne okazanie niechęci lub niezadowolenia
przyimek
(2.1) oznaczający, że coś nie znajduje się w jakimś pomieszczeniu, na zewnątrz
(2.2) zob. oprócz.
Wiktionary
(1.1) Czemu przy jedzeniu zawsze przyjmujesz takie dziwne pozy?
(1.2) Premiera zaskoczyła butna poza lidera opozycji.
(2.1) Dziś zjem obiad poza domem.
(2.2) Wszystkie dzieci odrobiły pracę domową, poza Markiem i Dorotą.
Wiktionary
IPA: ˈpɔza, AS: poza
Wiktionary
(1.1-2)
rzecz. pozycja ż., pozycjonowanie n., wypozycjonowanie n., pozer m., pozerka ż.
czas. pozować ndk., upozować dk., pozycjonować ndk., wypozycjonować dk.
przym. pozerski, pozycyjny
przysł. pozersko, pozycyjnie
(2.1-2)
formsłow. poza-
Wiktionary
(1.1) postawa, sylwetka, wygląd
(1.2) postawa, zachowanie
(2.1) na zewnątrz
(2.2) oprócz, prócz daw. krom
Wiktionary
przedrostek
(1.1) na zewnątrz czegoś, bez związku z czymś
Wiktionary
(1.1) poza- + maciczny — pozamaciczny
Wiktionary
wykraczający poza granice abstrakcji, daleki od abstrakcji, także: abstrakcyjnego myślenia, pojęć odległych od rzeczywistości (np. byt pozaabstrakcyjny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do obszarów poza Afryką
Wiktionary
(1.1) Badania porównawcze DNA sugerują, że wszystkie pozaafrykańskie populacje człowieka to potomkowie jednej grupy, która opuściła Czarny Ląd.
Wiktionary
przym. afrykański
Wiktionary
nieobjęty działaniami akademii (szczególnie w znaczeniu uczelni wyższej), lecz związany z nią w jakiś sposób, nieprowadzony przez żaden z organów akademickich (np. oddział pozaakademicki)
SJP.pl
taki, do którego nie stosują się jakiekolwiek kryteria artystyczne, inny, odmienny od pojęć związanych ze sztuką, tworzeniem
SJP.pl
wykraczający poza atmosferę lub związany w jakiś sposób z przestrzenią znajdującą się nad górną powłoką atmosfery (np. czynnik pozaatmosferyczny)
SJP.pl
malarstwo pozaawangardowe - ekspresjonistyczne malarstwo w latach 70. i 80. XX wieku, odrzucające eksperymentatorskie postawy w sztuce i korzystające z tradycji kulturowej; transawangarda
SJP.pl
odbywający się poza systemem bankowym, niedotyczący systemu bankowego
SJP.pl
spędzić pewien czas na zabawianiu
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) zabić wielu ludzi lub wiele zwierząt
(1.2) zabić (np. deskami i gwoździami) wiele otworów
czasownik zwrotny dokonany pozabijać się (ndk. brak)
(2.1) pot. o grupie osób: zabić siebie nawzajem
(2.2) pot. o grupie osób: zginąć lub odebrać sobie życie
Wiktionary
(1.1) Podczas domowej awantury groził domownikom, że ich pozabija.
(1.2) Okna ktoś pozabijał deskami i musiał zapalić zapałkę.
(2.1) Najlepiej byłoby dla nas, gdyby pozabijali się wzajemnie.
(2.2) O ile drogowcy nie wezmą się natychmiast do roboty, kolarze pozabijają się zanim dojadą do mety.
Wiktionary
ims. zabity
rzecz. zabity mos., zabójczyni ż.
Wiktionary
odnotowany poza bilansem, nieumieszczony w zestawieniu pasywów i aktywów
SJP.pl
odbywający się poza zajęciami biurowymi, niewchodzący w zakres zajęć biurowych; ekstrabiurowy
SJP.pl
dotyczący spraw niezwiązanych z biznesem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ekon. nieobjęty budżetem, nieprzewidziany w budżecie
Wiktionary
IPA: ˌpɔzabuḍʒɛˈtɔvɨ, AS: pozabuḍžetovy
Wiktionary
rzecz. budżet mrz., budżetowanie n., budżetówka ż., budżetowiec m.
czas. budżetować ndk.
przym. budżetowy
przysł. budżetowo
Wiktionary
niezwiązany z ceną, dotyczący czynników innych niż cena
SJP.pl
spędzić pewien czas na zachwalaniu
SJP.pl
taki, który pozaciekał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pozacierać.
Wiktionary
czas. pozacierać dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co pozaczasowe
Wiktionary
przym. pozaczasowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nieograniczony czasem, istniejący poza czasem, niezależny od czasu
Wiktionary
rzecz. pozaczasowość ż.
Wiktionary
znajdujący się poza czaszką
SJP.pl
przymiotnik od: poza dyplomacją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niepodlegający dyskusji
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pozadzierać.
Wiktionary
czas. pozadzierać dk.
Wiktionary
przymiotnik od: poza dźwiękiem
SJP.pl
przysłówek
(1.1) tak, że nie ma to związku z czynnikami ekonomicznymi
Wiktionary
(1.1) Oczywiście, nie ma mowy o powrocie do każdego kiosku, który w poprzednim ustroju był usytuowany pozaekonomicznie.
Wiktionary
IPA: ˌpɔzaɛkɔ̃nɔ̃ˈmʲit͡ʃʲɲɛ, AS: pozaekõnõmʹičʹńe
Wiktionary
przym. pozaekonomiczny
Wiktionary
(1.1) pozagospodarczo
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie jest związany z czynnikami ekonomicznymi
Wiktionary
(1.1) Często te czynniki pozaekonomiczne, psychologiczne, kulturowe mają większą wagę i są bardziej dotkliwe niż te materialne.
Wiktionary
IPA: ˌpɔzaɛkɔ̃nɔ̃ˈmʲit͡ʃnɨ, AS: pozaekõnõmʹičny
Wiktionary
przysł. pozaekonomicznie
Wiktionary
(1.1) pozagospodarczy
Wiktionary
1. niewchodzący w zakres estetyki jako nauki;
2. niepodlegający kryteriom estetycznym
SJP.pl
niewchodzący w zakres etyki, niebiorący pod uwagę zasad etyki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do obszarów lub państw poza Europą, leżący poza Europą
Wiktionary
(1.1) Podział na starożytność, średniowiecze i nowożytność znajduje zastosowanie przede wszystkim w historii Europy, choć jest wykorzystywany także w badaniach nad krajami pozaeuropejskimi, szczególnie w opracowaniach syntetycznych.
(1.1) Cesarz zamierza odwiedzić szereg krajów pozaeuropejskich.
Wiktionary
przym. europejski
Wiktionary
niezwiązany z finansami lub wynagrodzeniem
SJP.pl
przestarzałe: nadfioletowy, ultrafioletowy
SJP.pl
niezwiązany ze skarbem państwa; nieskarbowy, niepodatkowy
SJP.pl
odbywający się poza oficjalnymi strukturami lub procedurami
SJP.pl
środowiskowo: mający nietypowe wymiary, nietypowy rozmiar; pozawymiarowy
SJP.pl
taki, który znajduje się poza galaktyką; ekstragalaktyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) astr. pochodzący z / położony poza galaktyką lub w innej galaktyce
Wiktionary
rzecz. pozagalaktyczność
Wiktionary
(1.1) ekstragalaktyczny
Wiktionary
będący, odbywający się poza giełdą, niedotyczący giełdy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) finans. odbywający się bez pośrednictwa giełdy
Wiktionary
(1.1) Eksperci OECD postulują rozszerzanie możliwości pozagiełdowego obrotu akcjami firm, co ułatwi szybszą koncentrację własności i pojawienie się nowych inwestorów.
Wiktionary
taki, który nie dotyczy gimnazjum, ma miejsce poza gimnazjum
SJP.pl
taki, który znajduje się poza granicami państwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. istniejący po śmierci, w zaświatach
Wiktionary
rzecz. grób mrz., grobowiec mrz., nagrobek mrz., pogrobowiec mos., grobowniki nmos.
czas. grzebać
przym. grobowy, nagrobkowy, nagrobny
przysł. grobowo
Wiktionary
zagwoździć wiele czegoś; pozagwożdżać, pozatykać
SJP.pl
zagwoździć wiele czegoś; pozagważdżać, pozatykać
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) farm. z pominięciem przewodu pokarmowego
Wiktionary
przym. pozajelitowy
Wiktionary
(1.1) parenteralnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) med. taki, który pomija jelita, zachodzi poza nimi
Wiktionary
(1.1) parenteralny
Wiktionary
dawniej: pojutrze (następnego dnia po dniu jutrzejszym)
SJP.pl
potocznie: pozajączkować się - pomieszać się, pomylić się, pogmatwać się; pokiełbasić się, pokręcić się
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. taki, który nie dotyczy języka, istnieje poza nim
Wiktionary
(1.1) W mediach pojawiają się formy perswazyjne, które przekształcają się w manipulację, zniekształcającą obraz prawdy o rzeczywistości pozajęzykowej.
Wiktionary
IPA: ˌpɔzajɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ, AS: pozai ̯ẽũ̯zykovy
Wiktionary
niebędący karą
SJP.pl
taki, który jest sprzedawany poza systemem reglamentacji
SJP.pl
zakończyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
spędzić pewien czas na zaklinaniu
SJP.pl
niezwiązany bezpośrednio z leczeniem szpitalnym
SJP.pl
dotyczący spraw nieobjętych przez kodeks
SJP.pl
znajdujący się poza obrębem komórki
SJP.pl
niezależny od koniunktury; nonkonformistyczny
SJP.pl
odbywający się, wykonywany poza konkursem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odbywający się poza konkursem
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który kiedyś należał do zakonników lub zakonnic
Wiktionary
(1.1) Za rzeką zobaczyliśmy zabudowania pozakonne i kilka starych drzew.
Wiktionary
rzecz. zakon m., zakonnik m., zakonnica ż., zakonność ż.
przym. zakonny
Wiktionary
dotyczący spraw nieobjętych przez konstytucję
SJP.pl
nieobjęty kontraktem, ponadkontraktowy
SJP.pl
umiejscowiony poza kością
SJP.pl
niezwiązany z Kościołem
SJP.pl
niezwiązany z kredytem i jego spłatą
SJP.pl
taki, który nie jest wpisany do księgi rachunkowej, nie istnieje w dokumentacji księgowej
SJP.pl
dziejący się po zakupie
SJP.pl
zakwitnąć w większej liczbie, w wielu miejscach
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) utworzyć, ufundować lub zainicjować powstanie wielu obiektów, instytucji, przedsiębiorstw czy bytów wirtualnych
(1.2) zamontować, wstawić lub umocować elementy w wielu miejscach
(1.3) ubrać w wiele sztuk odzieży bądź nałożyć wiele fizycznych elementów na kogoś lub coś
(1.4) pokryć, zastawić lub wypełnić powierzchnię wieloma przedmiotami
(1.5) zaprząc do pojazdów wiele zwierząt
(1.6) opłacić należności w imieniu wielu osób ze środków własnych
(1.8) przest. rozpalić ogień w wielu miejscach
Wiktionary
(1.1) Gdy okazało się, że z państwowego wiktu nie można wyżyć, pozakładaliśmy własne firmy.
(1.1) Chodzi o 17 kierowców, którym w 1999 roku kazano pozakładać jednoosobowe firmy.
(1.1) Już w czasie trwania kursu trzy osoby zdecydowały się kupić własny komputer. Skończyliśmy na tym, że państwo pozakładali sobie skrzynki e-mailowe, mają swoje numery Gadu-Gadu, korzystają z Wikipedii.
(1.1) Po gwałtownej tegorocznej zwyżce cen wielu rolników pozakłada znowu plantacjaantacje truskawek licząc na powrót truskawkowego boomu, a za dwa lata zaczną je znowu wyorywać.
(1.1) Bolesław Chrobry, zamierzywszy powściągnąć napaści pogan ościennych, niepokojących Polskę, pozakładał liczne na pograniczach grody i silnemi je załogami poobsadzał.
(1.2) Trzeba byłoby monitorować teren. Kamery pozakładać, a kogo na to stać?
(1.2) W niedzielę 6 kwietnia i poniedziałek 7 kwietnia rano drogowcy nie zdążyli ponownie pozakładać piaskarek.
(1.2) Żeby się ustrzec od nieproszonych wizyt [...] na parterze są zabezpieczone w mocne okiennice, przytrzymywane potężnemi żelaznemi sztabami, które niedawno pozakładał Podbereski.
(1.2) Za prąd też płaciłoby się mniej, gdyby pozakładać energooszczędne żarówki.
(1.3) Dzieci mogły potrzymać policyjną pałkę, pozakładać kajdanki i przymierzać kamizelkę kuloodporną.
(1.3) – Japończycy byli w Bobrku (dzielnicy Bytomia), jak wyjeżdżali, to maski pozakładali.
(1.3) Jak później zeznała poszkodowana, napastnik najpierw zdjął z siebie ubranie, pozakładał na siebie duże worki foliowe, które oklejał na sobie taśmą, aby utworzyły rodzaj przeźroczystego kombinezonu.
(1.3) Wina ojca idzie w syna;
niegodnych synowie niegodni;
ten przeklina, ów przeklina —
ród pamięta, brat pamięta,
kto te pozakładał pęta…
(1.4) Stołki były pozakładane książkami, ponarzucane ścierkami, a i przejść było trudno pomiędzy flaszkami i garnkami, które drogę zalegały.
(1.4) Wszystkie książki pozakładane liśćmi figowymi, których tu mnóstwo, nawet w naszym ogrodzie.
(1.4) Przed sennemi jego oczyma zwijały się, mijając jak w tańcu, Elsa i Stasia. W pokoju pełno było podarków otrzymanych dnia tego… pozakładane niemi stoliki, pozarzucane kanapki, a wszystko tak śliczne…
(1.5) Słońce już było nad zachodem, gdy Chariton dźwignął się z ziemi, konie pozakładał i pomalutku pociągnął ku wsi drogą…
(1.7) Na jesionowej nowiutkiej komodzie ogromna księga w skórę oprawna o tęczowych brzegach; otworzyłem — „Zbiór Praw,” pozakładany w kilku miejscach kawałkami szarego papieru.
(1.7) Art Fry [...] Jego śpiewnik cały był pozakładany papierowymi zakładkami, które miały pomóc w znalezieniu potrzebnych utworów.
(1.7) Wśród tych świecideł i błyskotek… tu i owdzie leżały książki poprzewracane, pozakładane, rozpoczęte i niedoczytane…
(1.8) Przez noc strudzone wojsko królewskie wśród kup umieconego śniegu pozakładało ognie i ogrzewało swe pokostniałe członki.
Wiktionary
rzecz. pozakładanie n., zakład mrz., zakładka ż., zakładnik mos.
przym. zakładowy
czas. zakładać ndk., założyć dk.
Wiktionary
(1.1) założyć, utworzyć, stworzyć, pootwierać, otworzyć, zorganizować, uruchomić, rozkręcić, zbudować, pozawiązywać, zawiązać, powołać do życia, postanowić, ufundować
(1.2) zainstalować, założyć, powstawiać, wstawić, umocować, powprawiać, wprawić, osadzić
(1.3) ponakładać, powkładać, nałożyć, włożyć, założyć, wsunąć, nasunąć, ponaciągać, powciągać, wciągnąć, ponadziewać, nadziać
(1.4) pozarzucać, pozapełniać, pokryć, przykryć, poobkładać, poobrzucać
(1.7) pozaznaczać
Wiktionary
1. zalecić po kolei, wiele razy;
2. pozalecać się - spędzić jakiś czas na zalecaniu się
SJP.pl
zalec po kolei, w wielu miejscach
SJP.pl
zalepić wiele czegoś lub zalepić coś w wielu miejscach
SJP.pl
leżący, znajdujący się poza linią
SJP.pl
inny niż literacki, niewchodzący w zakres literatury
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. dziejący się/mający miejsce poza macicą
Wiktionary
IPA: ˌpɔzãmaˈt͡ɕit͡ʃnɨ, AS: pozãmaćičny
Wiktionary
pozamartwiać się - spędzić pewien czas na zamartwianiu się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) na skutek mrozu stwardnieć w dużej ilości lub w wielu miejscach
(1.2) o wielu ludziach lub zwierzętach: umrzeć z powodu wychłodzenia organizmu
Wiktionary
(1.1) W bruzdach woda pozamarzała, ale kiedy się po nich stąpało, nogi grzęzły w lodowatej mazi.
(1.2) Na palcach wylicza kolegów, którzy pozamarzali zeszłej zimy, większość z nich była pod wpływem alkoholu.
Wiktionary
czas. zamarzać ndk., zamarznąć ndk.
przym. pozamarzany, zamarznięty
Wiktionary
1. będący poza sferą dóbr materialnych;
2. będący poza materią; duchowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odbywający się poza związkiem małżeńskim danej osoby, także. będący rezultatem takiego działania
Wiktionary
(1.1) Główną składową Przejścia była przemiana wzorca płodności (spadek liczby dzieci, szczególnie drugiej i następnych kolejności, opóźnienie momentu posiadania dzieci i wzrost przeciętnego wieku macierzyństwa oraz przesunięcie dominanty wieku rodzenia dzieci ku starszym rocznikom, zwiększenie częstości występowania intencjonalnej bezdzietności) oraz przekształcenia w procesie tworzenia i rozpadu rodzin (malejąca skłonność do zawierania małżeństw i pojawianie się nowego typu związków, takich jak kohabitacja, radykalny wzrost odsetka urodzeń pozamałżeńskich, rosnąca częstość rozwodów).
Wiktionary
IPA: ˌpɔzãmawˈʒɛ̃j̃sʲci, AS: pozãmau̯žẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pozamiatać.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się poza miastem, wywodzący się spoza miasta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pozamieniać.
Wiktionary
czas. pozamieniać dk.
Wiktionary
zamieścić po kolei, wiele razy
SJP.pl
o wielu: zacząć gdzieś mieszkać kolejno, jeden po drugim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pozamykać.
Wiktionary
czas. pozamykać dk.
rzecz. zamek mrz.
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) zamknąć wiele otwartych rzeczy
(1.2) zamknąć, zagrodzić wiele przejść, ulic
(1.3) zamknąć wiele osób (np. w więzieniu)
(1.4) przerwać działalność wielu placówkaacówek
(1.5) wyłączyć dopływ z wielu źródeł (jak gaz, woda, itp.)
(1.6) inform. zakończyć pracę wielu programów
czasownik zwrotny
(2.1) pozamykać się → zamknąć się na wiele zamków
(2.2) pozamykać się → o wielu osobach: zamknąć się gdzieś
(2.3) pozamykać się → o wielu rzeczach: stać się zamkniętymi, zatrzaśniętymi, złożonymi
Wiktionary
(1.1) Pozamykaj wszystkie okna i jedziemy do cioci na grilla.
(1.3) Szeryf ogłosił, że pozamyka wszystkich bandytów na Dzikim Zachodzie.
(1.4) W roku 1939 okupanci natychmiast pozamykali polskie szkoły wyższe, w tym także Uniwersytet Poznański.
(1.6) Przed wyjściem pozamykał wszystkie programy i wyłączył komputer.
Wiktionary
IPA: ˌpɔzãˈmɨkat͡ɕ, AS: pozãmykać
Wiktionary
rzecz. pozamykanie n., zamek mrz.
Wiktionary
zamęczyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
znajdujący się poza naczyniami krwionośnymi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odbywający się, dokonywany poza NATO
Wiktionary
IPA: ˌpɔzãnaˈtɔfsʲci, AS: pozãnatofsʹḱi
Wiktionary
skr. NATO
Wiktionary
zaniżyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
nieobejmujący odsetek, dotyczący innych form opłat lub zysków
SJP.pl
niemający oficjalnego charakteru
SJP.pl
orząc, poprzewracać warstwy ziemi na drugą stronę
SJP.pl
będący następstwem zapalenia
SJP.pl
istniejący, działający poza parlamentem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. dziejący się, działający poza parlamentem
Wiktionary
1. poopierać coś o coś i silnie nacisnąć;
2. pozapierać się -
a) poodpychać się od jakiegoś punktu oparcia;
b) wielokrotnie nie przyznać się do czegoś
SJP.pl
wulgarnie: spędzić pewien czas na zapierdalaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pozapinać.
Wiktionary
czas. pozapinać dk.
Wiktionary
wykraczający poza plan; nadplanowy
SJP.pl
dotyczący obciążeń lub dochodów innych niż podatki
SJP.pl
niebędący częścią policji
SJP.pl
niezwiązany z polityką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pozapominać.
Wiktionary
czas. pozapominać dk.
Wiktionary
taki, który nie został ujęty w programie, odbywający się poza programem; nadobowiązkowy, fakultatywny, pozaplanowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) ekol. pochodzący spoza przyrody, istniejący poza nią
Wiktionary
(1.1) Zdający formułuje problemy wynikające z eksploatowania zasobów odnawialnych i nieodnawialnych; potrafi przewidzieć przyrodnicze i pozaprzyrodnicze przyczyny i skutki zakłóceń równowagi ekologicznej.
Wiktionary
przym. przyrodniczy
rzecz. przyroda ż.
Wiktionary
niedający się racjonalnie uzasadnić
SJP.pl
1. zarazić wiele osób lub zwierząt; zarazić jednego po drugim;
2. wywołać u wielu osób poglądy, zainteresowania itp. podobne do własnych
SJP.pl
niedotyczący redakcji, znajdujący się poza obrębem redakcji itp.
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób nieopisany w regulaminie
Wiktionary
(1.1) Dajcie spokój z tym regulaminem. Tu możemy się zachowywać pozaregulaminowo.
Wiktionary
dotyczący użycia produktu poza zakresem jego urzędowej rejestracji
SJP.pl
nieobejmujący czasu pracy; wolny, nieroboczy
SJP.pl
niemający związku z rolnictwem
SJP.pl
nieoparty na rozumie, irracjonalny, intuicyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pozarywać.
Wiktionary
czas. pozarywać dk.
Wiktionary
Pozarzyn – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Wyszogród.
Wieś szlachecka "Pożarzyno" położona była w drugiej połowie XVI wieku w ziemi wyszogrodzkiej. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pozarzynać.
Wiktionary
czas. przerżnąć, przerzynać, dorżnąć, pozarzynać dk.
rzecz. dorżnięcie n., wyrzynarka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) działający poza rządem
Wiktionary
(1.1) Przyjęto założenie, że sektor niezależny – organizacje pozarządowe (NGO = Non-Governmental Organization) będzie prowadził w Brazylii niezależną konferencję.
Wiktionary
IPA: ˌpɔzaʒɔ̃nˈdɔvɨ, AS: pozažõndovy
Wiktionary
(1.1) społeczny
Wiktionary
potocznie: organizacja pozarządowa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) istniejący, mający miejsce lub pracujący poza Sejmem
Wiktionary
(1.1) Przyglądając się pozasejmowej aktywności posłów można dostrzec kilka prawidłowości.
Wiktionary
odbywający się lub wykonywany poza oficjalną sesją, np. handel pozasesyjny
SJP.pl
o grupie osób: usiąść kolejno, jeden po drugim
SJP.pl
spowodować zabliźnienie wielu ran
SJP.pl
pozastanawiać się - spędzić pewien czas na zastanawianiu się
SJP.pl
taki, który pozastygał
SJP.pl
taki, który pozasychał
SJP.pl
odbywający się poza jakimś systemem, niedotyczący jakiegoś systemu
SJP.pl
dotyczący czasu poza szczytem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odbywający się poza szkołą
(1.2) odbywający się nie w ramach nauki szkolnej
Wiktionary
rzecz. szkoła ż.
przym. szkolny
czas. przeszkalać, przeszkolić
Wiktionary
mający miejsce lub funkcjonujący poza szpitalem
SJP.pl
bez udziału sądu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odbywający się bez udziału sądu
Wiktionary
(1.1) Możliwość żądania świadczenia od wybranego przez siebie dłużnika przysługuje wierzycielowi zarówno w toku postępowania pozasądowego jak i sądowego, nie wyłączając etapu egzekucji.
Wiktionary
znajdujący się poza Układem Słonecznym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) astr. znajdujący się poza Układem Słonecznym
Wiktionary
(1.1) Trzynaście lat temu prof. Aleksander Wolszczan znalazł pierwszy pozasłoneczny układ planetarny.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) psych. wyrażony innymi środkami niż słowa
Wiktionary
rzecz. słownikarz mos.
przysł. bezsłownie
Wiktionary
(1.1) niewerbalny
Wiktionary
1. odbywający się poza teatrem, wykraczający poza działania teatru;
2. niezwiązany z teatrem - formą działalności artystycznej
SJP.pl
znajdujący się poza układem, np. jednostka pozaukładowa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który funkcjonuje poza standardowym układem jednostek, miar
(1.2) taki, który istnieje na zewnątrz określonego układu
Wiktionary
przysłówek
(1.1) kresy. zob. pozawczoraj.
Wiktionary
dawniej: przedwczoraj, onegdaj
SJP.pl
przysłówek
(1.1) daw. dziś kresy. przedwczoraj
rzeczownik
(2.1) daw. dzień przedwczorajszy
Wiktionary
IPA: ˌpɔzafˈt͡ʃɔraj, AS: pozafčorai ̯
Wiktionary
przym. pozawczorajszy
Wiktionary
(2.1) reg. pozawczorzu
Wiktionary
wyrażony za pomocą innych środków niż słowo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pozawieszać.
Wiktionary
czas. pozawieszać dk.
Wiktionary
zawiesić wiele czegoś
SJP.pl
o wietrze: wiejąc, pokryć czymś wiele czegoś lub coś w wielu miejscach
SJP.pl
istniejący poza rzeczywistością wirtualną
SJP.pl
środowiskowo: mający nietypowe wymiary, nietypowy rozmiar; pozagabarytowy
SJP.pl
zawyżyć po kolei, wiele razy
SJP.pl
niezwiązany z zawodem
SJP.pl
niewchodzący w zakres zdania
SJP.pl
poczuć zazdrość
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) pochodzący spoza Ziemi
Wiktionary
(1.1) Jego zdaniem naukowcy związani z SETI wystawili ludzkość na łaskę i niełaskę istot pozaziemskich.
Wiktionary
rzecz. Ziemianin mos.
Wiktionary
(1.1) kosmiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest pozazmysłowe
Wiktionary
przym. pozazmysłowy
przysł. pozazmysłowo
Wiktionary
niedający się poznać zmysłami; nadzmysłowy, ponadzmysłowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sf. pochodzący spoza świata, w którym przebywa mówiący
Wiktionary
(1.1) Ściągasz nas z roboty – w pełni bezpiecznej roboty – i sprzedajesz nam ściemę, żebyśmy zdjęli jakichś naprawdę przesadnie ubranych idiotów na targowisku, a potem wszyscy zaczynają do nas strzelać, łapią i wysyłają do jakiejś pozaświatowej rafinerii.
Wiktionary
regionalnie:
1. dopaść, dorwać się do czegoś;
2. pojąć, zrozumieć;
3. stracić do kogoś szacunek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pozbawiać.
Wiktionary
IPA: ˌpɔzbaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: pozbavʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzecz. pozbawienie dk.
czas. pozbawić dk., pozbawiać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. pozbawić)
(1.1) niedokonany od|pozbawić.
czasownik zwrotny niedokonany pozbawiać się (dk. pozbawić się)
(2.1) niedokonany od|pozbawić się.
Wiktionary
(1.1) Rozmowa z profesorem pozbawiła Adama pewności siebie.
(1.1) Krach na giełdzie pozbawił go wszystkich oszczędności.
(1.1) Z rynku wycofano zabawki pozbawione atestów.
(1.1) Pustynia to obszar pozbawiony roślinności.
Wiktionary
IPA: pɔˈzbavʲjät͡ɕ, AS: pozbavʹi ̯äć
Wiktionary
rzecz. pozbawienie n., pozbawianie n.
czas. pozbawić dk.
Wiktionary
(1.1) odbierać, zabierać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sprawienie, że ktoś lub coś nie posiada danej rzeczy
Wiktionary
(1.1) Nowotarżanin aresztowany za stalking, groźby i pozbawienie wolności kobiety
Wiktionary
IPA: ˌpɔzbaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: pozbavʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. pozbawianie n.
czas. pozbawić dk., pozbawiać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. pozbawiać)
(1.1) sprawić, że ktoś lub coś nie posiada danej rzeczy
czasownik zwrotny dokonany pozbawić się (ndk. pozbawiać się)
(2.1) stracić z własnej winy
Wiktionary
IPA: pɔˈzbavʲit͡ɕ, AS: pozbavʹić
Wiktionary
rzecz. pozbawienie n., pozbawianie n.
czas. pozbawiać ndk.
Wiktionary
(1.1) odebrać, zabrać
Wiktionary
potocznie o człowieku: uporządkowany, zorganizowany
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) zgromadzić znaczne ilości czegoś, zbierając z wielu miejsc, jedno po drugim
(1.2) usunąć skądś pewne przedmioty
czasownik zwrotny dokonany pozbierać się
(2.1) o osobie powrócić do poprawnego funkcjonowania po trudnym okresie lub zdarzeniu
Wiktionary
(1.2) Pozbieraj wszystkie swoje zabawki i schowaj je do szafy.
(2.1) Ku uciesze współtowarzyszy frant puścił stróżowi taką finfę, że ów długo się po niej pozbierać nie mógł.
Wiktionary
IPA: pɔˈzbʲjɛrat͡ɕ, AS: pozbʹi ̯erać
Wiktionary
czas. zbierać ndk.
rzecz. zbieractwo n.
przym. zbieracki
Wiktionary
związany z czasem po zbiorze (głównie owoców)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. odczasownikowy od|pozbyć.; zob. pozbycie się.
Wiktionary
taki, którego można się pozbyć
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. pozbyć)
(1.1) daw. uwalniać się od czego lub kogo (współcześnie stosowane w formie zwrotnej)
(1.2) daw. być pozbawionym
czasownik zwrotny pozbywać się (dk. pozbyć się)
(2.1) odsuwać od siebie
Wiktionary
rzecz. pozbywanie n.
Wiktionary
(1.1) pozbywać się
(2.1) gubić, rozstawać się, usuwać, uwalniać się, wyzwalać się, wyzbywać się, daw. pozbywać
Wiktionary
pozbyć się - uwolnić się od czegoś; wyzbyć się czegoś, opuścić to, oddać itp.
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. pozbywać)
(1.1) (daw.) dokonany od|pozbywać.
czasownik zwrotny dokonany pozbyć się (ndk. pozbywać się)
(2.1) dokonany od|pozbywać się.
Wiktionary